my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en es my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my my my my cs en cs da en en cs da en cs da en en en en da en my my my es cs en en cs cs en en de cs da en da cs en cs cs en en en cs cs da en da cs en en en en en en en my my en en my my my my my my my my my my my my my my my ru it my my it my my pt my az pt my en pt my my pt my en pt my my pt my my pt en my my en ru my my my en en en
အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီးသည္ သာ၀တၳိျပည္က သုမနသူေဌးႀကီးရဲ႕သားျဖစ္ပါတယ္။ ငယ္နာမည္မွာ သုဒတၱဟု ေခၚပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ငယ္စဥ္ကပင္ အားကိုးရာမဲ့ ဆင္းရဲႏြမ္းပါးသူတို႔အား လြန္စြာေပးကမ္းစြန္႔က်ဲတတ္ေသာေၾကာင့္ "အနာထပိဏ္သူေဌး" ဆိုတဲ့ အမည္နာမသာ တြင္ခဲ့ပါတယ္။အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီးဟာ ရာဇၿဂိဳဟ္သူေဌးႀကီးနဲ႔ ေမာင္လွယ္ နွမလွယ္ေတာ္စပ္ၾကပါတယ္။ ေမာင္လွယ္ ႏွမလွယ္ဆိုတာကေတာ့ အနာထပိဏ္သူေဌးက ရာဇၿဂိဳဟ္သူေဌးရဲ႕ ႏွမကိုယူထားတယ္။ ရာဇၿဂိဳဟ္သူေဌးကလည္း အနာထပိဏ္သူေဌးရဲ႕ ႏွမကို ယူထားတယ္။ ဒါကို ေမာင္လွယ္ ႏွမလွယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အနာထပိဏ္သူေဌးကလည္း သူ႕ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ့ ကုန္ေတြကို ရာဇၿဂိဳလ္သူေဌးထံ ယူလာၿပီးေရာင္းခ်တယ္။ ရာဇၿဂိဳဟ္သူေဌးကလည္း သူ႕မွာရွိတဲ့ကုန္ပစၥည္းေတြကို အနာထပိဏ္သူေဌးရဲ႕ သာ၀တၳိၿမိဳ႕မွာယူလာၿပီးေရာင္းခ်တယ္။
တေန႔ေတာ့ အနာထပိဏ္သူေဌးဟာ ကုန္ေတြကိုယူၿပီး ရာဇၿဂိဳဟ္မွာေရာင္းဖို႔လာတယ္။ ခါတိုင္း အနာထပိဏ္သူေဌးလာတယ္ဆိုရင္ ရာဇၿဂိဳဟ္သူေဌးက ထြက္ၿပီးႀကိဳေနက်၊ ဒီေန႔က်ေတာ့မွ ထြက္မႀကိဳပဲ သူ႕အိမ္မွာရွိတဲ့သူေတြကို " ထမင္းေတြခ်က္ၾကဟဲ့၊ ဟင္းေတြခ်က္ၾကဟဲ့ "  နဲ႔ ခိုင္းေစေနတာကို အနာထပိဏ္သူေဌးက အိမ္ေရွ႕ကေနၾကားရတယ္။ ၾကားရေတာ့ "ဒီသူေဌးဟာ ခါတိုင္း ငါလာတယ္ဆိုရင္ ထြက္ၿပီးႀကိဳေနက် ဒီေန႔ ထြက္မႀကိဳပါလား၊ ဧကႏၱ ဒီသူေဌးမွာ အာ၀ါဟ ၀ိ၀ါဟ မဂၤလာမ်ားရွိေနလို႔လား၊  ဒါမွမဟုတ္ ဗိမၺိသာရမင္းႀကီးနဲ႔စစ္သည္ေတာ္ေတြကိုမ်ား ထမင္းဖိတ္ေကၽြးမလို႔လား" နဲ႔ ေတြးၿပီး အိမ္ထဲ၀င္သြားပါတယ္။
ဒီေတာ့မွ ရာဇၿဂိဳဟ္သူေဌးကလဲ ထြက္ၿပီး ခရီးဦးႀကိဳဆိုမႈျပဳႏို္င္တယ္။ အနာထပိဏ္သူေဌးကလည္း ခုနက သူ႕စိတ္ထဲရွိတဲ့အတိုင္းေျပာလိုက္တယ္။ ဒီေတာ့ ရာဇၿဂိဳဟ္သူေဌးက မဟုတ္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဗုဒၶျမတ္စြာအမွဴးရွိေသာ သံဃာေတာ္ေတြကို ဆြမ္းကပ္မည့္အေၾကာင္းေျပာျပလိုက္ေတာ့ အနာထပိဏ္သူေဌးဟာ ေမ့သြားတယ္။
ေနာက္သတိျပန္ရၿပီး "ေနစမ္းပါဦး သူေဌးႀကီး၊ ခုနက သင္ဘာေျပာလိုက္တာလဲ" လို႔ ထပ္ေမးတဲ့အခါ ရာဇၿဂိဳဟ္သူေဌးကလည္း "ဗုဒၶ" လို႔ေျပာလိုက္ပါတယ္။ တစ္ခါ ထပ္ေမ့သြားျပန္တယ္။ သုံးႀကိမ္သုံးခါတိုင္ေအာင္ ေမ့သြားၿပီးေတာ့မွ ျပန္သတိရတဲ့အခ်ိန္မွာ-
"အခုေတာ့ အခ်ိန္မဟုတ္ေသးဘူး၊ မနက္ျဖန္ဆိုရင္ ဗုဒၶျမတ္စြာ ၾကြလာပါလိမ့္မယ္။၊ အဲဒီက်မွ ဖူးေျမာ္ပါ " လို႔ေျပာလိုက္တယ္။
အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီးဟာ ဘုရားဆိုတဲ့ အသံကိုၾကားတဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး (အာရမၼဏပစၥည္း) အဲဒီ အာရုံနဲ႔ေနလိုက္တာ တစ္ညလုံးပဲ၊ ဒီလိုဘုရားအာရုံ ၾကပ္ၾကပ္ထုံလာေတာ့(အာေသ၀နပစၥည္း) ခႏၶာကိုယ္က အေရာင္အ၀ါေတြ ထြက္လာတယ္။ ပထမညဥ့္ဦးယံမွာ ခႏၶာကိုယ္က အေရာင္အ၀ါေတြထြက္လာေတာ့ မိုးလင္းၿပီးအထင္နဲ႔ ထလိုက္တာ အျပင္ဘက္ထြက္ၾကည့္ေတာ့မွ ေစာေနေသးမွန္းသိလို႔ အခန္းထဲ ျပန္အိပ္ျပန္တယ္။ ေနာက္ အရုဏ္မတက္ခင္ တစ္ခါနိုးလို႔ၾကည့္လိုက္ေတာ့ အလင္းေရာင္ေတြက ထြက္ေနျပန္တယ္။ ဒီတစ္ခါက်ေတာ့ မုိးလင္းၿပီးဆိုၿပီး ထသြားတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီး တျဖည္းျဖည္းနဲ႔သြားလိုက္တာ ၿမိဳ႕တံခါးေရာက္သြားတယ္၊ ၿမိဳ႕တံခါးေစာင့္နတ္ေတြကလည္း တံခါးေတြဖြင့္ေပးၾကတယ္။ ၿမိဳ႕ျပင္ေရာက္ေတာ့ သူေသအေလာင္းေတြကို တက္နင္းမိတယ္။ (ေရွးေခတ္ အိႏၵိယထုံးစံက အေလာင္းကို ေျမမျမႈပ္ပဲ ၿမိဳ႕ျပင္မွာပဲ ပစ္ထားေလ့ရွိတယ္။) ဒီလိုအေလာင္းကိုတက္နင္းမိေတာ့ လန္႔သြားၿပီး ကိုယ္ေရာင္ကိုယ္၀ါေတြလည္း ေပ်ာက္ကုန္တယ္။ ဒီေတာ့ သုသာန္ေစာင့္နတ္က "သတံ ဟတၳီ သတံ အႆာ ...." အစရွိတဲ့ ဂါထာနဲ႔ အားေပးပါတယ္။
"သူေဌးႀကီး ... ေရွ႕ကိုသာ တိုးသြား၊ ေရွ႕ကိုသာတိုးသြား၊ သင့္ရဲ႕သြားျခင္းဟာ တန္ဖိုးမျဖတ္ႏိုင္ဘူး၊ ဆင္တစ္သိန္း၊ ျမင္းတစ္သိန္း၊ အႆထိုရ္ျမင္းတစ္သိန္း ကယွဥ္ထားတဲ့ ရထားေပၚမွာ တန္ဆာဆင္ထားတဲ့ အမ်ဳိးသမီးတစ္သိန္းတို႔ရဲ႕ တန္ဖိုးနဲ႔ သင္သူေဌးႀကီး ဘုရားထံသြားတဲ့ ေျခတစ္လွမ္းေလာက္ တန္ဖိုးမရွိပါဘူး" လို႔ေျပာေတာ့မွ သူေဌးႀကီးလည္း တစ္ဖန္အားတက္ၿပီး ေရွ႕ကိုဆက္သြားျပန္တယ္။ ဒီပဲ သုံးႀကိမ္သုံးခါတိတိျဖစ္ၿပီး သြားလိုက္တာ မိုးလင္းသြားတယ္။
ဒီလိုနဲ႔ အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီးဟာ ဘုရားနဲ႔ မလွမ္းမကမ္းေရာက္သြားတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘုရားဆိုတိုင္း မယုံေသးေတာ့ သူစဥ္းစားပါတယ္။ ဘယ္လိုစဥ္စားသလဲဆိုေတာ့ ဧကႏၱ ဘုရားဆိုရင္ ငါ့ရဲ႕နာမည္အရင္းဟာ သုဒတၱ၊ ငါ့နာမည္ကို ငါ့မိဘမွတစ္ပါး ဘယ္သူမွမသိၾကဘူး၊ ငါ့နာမည္အရင္ကို ဧကန္ဒိ႒သိရင္ေတာ့ တကယ့္ဘုရားပဲလို႔ ေတြးၿပီးသြားတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားရွင္လည္း သိေတာ္မူတာနဲ႔ "ဧဟိ သုဒတၱ (သုဒတၱ လာခဲ့၊ သုဒတၳ လာခဲ့) " လို႔ေခၚေတာ္မူေတာ့ သူဟာ ၀မ္းေျမာက္၀မး္သာနဲ႔ ဘုရားေျခေတာ္ရင္းမွာ သြားၿပီး ၀တ္ခ်တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားတရားေဟာလိုက္ေတာ့ ေသာတာပန္ျဖစ္သြားတယ္။  ေလာကုတၱရာရတနာကို ပိုင္ဆိုင္သြားတာပါ။ ဘယ္ေတာ့မွ မေပ်ာက္ပ်က္ေတာ့ပါဘူး။
သာသနာကိုလည္း အထူးေထာက္ပံ့ခ်ီးေျမာက္ပါေတာ့တယ္။ ျမတ္စြာဘုရားကို (၅၄)ကုေဋတန္ေသာ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္ကိုေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းပါတယ္။ ေက်ာင္းေရစက္ခ်ပြဲကို သုံးလတိုင္တိုင္ (၁၈)ကုေဋအကုန္အက်ခံလွဴကာ က်င္းပျပဳလုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ ေန႔စဥ္ -
ထို႔ေၾကာင့္ ျမတ္စြာဘုရားရွင္က လွဴဒါန္းေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္းအရာ၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ၾကသည့္ ငါဘုရား၏ ဥပါသကာတို႔တြင္ အနာထပ႑ိက အမည္ရေသာ သုဒတၱသည္ အသာလြန္ဆုံးဟု ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ထူးျဖင့္ ခ်ီးေျမွာက္မိန္႔ၾကားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
တရားအစစ္ကို အခ်ဳိ႕ တရားေဟာဓမၼကထိကေတြနဲ႔ က်မ္းစာေတြက ဖုံးေနတယ္။
သံဃာအစစ္ကို တို႔ ဘုန္းႀကီးေတြက ဖုံးေနတယ္။ ... တဲ့။
ဘုန္းႀကီးက ဒါေတြကို ကိုးကြယ္လို႔ အျပစ္ရွိတယ္လို႔ မဆိုလိုပါဘူး၊ အစစ္ကိုေရာက္ေအာင္ အာရုံမျပဳႏိုင္လို႔ ေျပာတာပါ။ အစစ္ကို အာရုံမေရာက္ေတာ့ အက်ဳိးေပးနည္းတာေပါ့။ ေနာင္လာမယ့္ႏွစ္ ကေလးေတြက ဘာသာကိုမယုံတာက အစစ္အမွန္ကို မေတြ႕ရလို႔ မယုံတာ၊ အစစ္အမွန္ကို ေတြ႕ဖို႔ကလဲ အဖိုးအဖြားေတြက အေရးႀကီးတယ္။
တစ္ခါက ဇာတ္ပြဲတစ္ခုထဲမွာ လူတစ္ေယာက္က ရေသ့လို၀တ္ၿပီး တပည့္တစ္ေယာက္နဲ႔ ထြက္ခဲ့ရာ ဆိုင္းကတီးေတာ့ ရေသ့ႀကီးေကြးေနေအာင္က ၿပီး ေမာေတာ့ ကုလားထိုင္ေပၚပစ္ထိုင္လိုက္တယ္။ ေနာက္တပည့္က "တို႔ဆရာႀကီး ဒါေလာက္ေတာင္ ႀကိဳးစားတာ စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္ မရတာ နာလိုက္ေလကြာ " တဲ့။
အခုလည္း တို႔ သာသနာကို ဘာသာျခားေတြက မဖ်က္ပါဘူး၊ တို႔ ဗုဒၶဘာသာ၀င္ေတြကပဲ ဖ်က္ေနတာ၊ မပ်က္လို႔ေတာ္ေသးတာေပါ့၊ သာသနာ ဘာသာဆိုတာ တို႔က အခ်ဳိးမက်ရင္ ပ်က္ေတာ့မွာ၊ ဘုန္းႀကီးက ဒါေၾကာင့္ ေျပာေနတာ၊ ဘုန္းႀကီးကလည္း ကိုယ္ေတာ္တို႔စိတ္ မသိ၊ ကိုယ္ေတာ္တို႔ကလဲ ငိုက္ခ်င္သလို ငိုက္ေနၾက၊ မသိ, မသိခ်င္းဆိုေတာ့ ဘာမွ မျဖစ္ဘူးေပါ့။
ေမတၱာသုတ္ ျဖစ္ေပၚလာရျခင္းအေၾကာင္းရင္းကို မသိေသးသူမ်ားသိရွိႏိုင္ပါေစျခင္းအက်ဳိးငွာ...
သာ၀တၳိျပည္ ၊ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းတြင္ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရား သီတင္းသုံးေနစဥ္ (၅၀၀)ေသာ ရဟန္းအစု တစ္စုသည္ ၀ါ၀င္ခါနီးကာလ၌ ျမတ္စြာဘုရားရွင္အား ဖူးေျမာ္ရွိခိုး၍ တရားအားထုတ္နည္းမ်ား ေလွ်ာက္ထားေတာင္းယူကာ ေတာအုပ္တစ္ခုတြင္ ကမၼ႒ာန္းတရားအားထုတ္ၾကေလသည္။
ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ ေတာအုပ္အနီး ရြားမ်ားတြင္ နံက္ဆြမ္းခံၿပီး ညအခါ ေတာအုပ္အတြင္းရွိ သစ္ပင္ႀကီး မ်ားကိုမွီခိုကာ တစ္ပင္လွ်င္ တစ္ပါးက် သီတင္းသုံး တရားက်င့္ေတာ္မူၾကေလ၏။ ထိုအခ်ိန္တြင္ သစ္ပင္ေပၚမွ ရုကၡစိုးမ်ားသည္ ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ အထက္တြင္ မေန၀ံ့ၾကသျဖင့္ ေျမျပင္တြင္ဆင္း၍ ဒုကၡခံကာ ေနထိုင္ၾကရေလသည္။
အခ်ဳိ႕ရုကၡစိုးမ်ားမွာ ကေလးငယ္မ်ားရွိၾကသျဖင့္ ရဟန္းေတာ္မ်ား တစ္ေန႔ျပန္ႏိုး တစ္ရက္ျပန္ႏိုးျဖင့္ ေစာင့္စားပါေသာ္လည္း မျပန္ၾကသျဖင့္ အခ်င္ခ်င္း ညွိႏႈိင္းကာ ငါးရာေသာရဟန္းတို႔ ေၾကာက္လန္႔ ထြက္ေျပးေစရန္ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ဘီလူးႀကီး၊ နဂါးႀကီးသ႑ာန္ျပ၍၄င္း၊ ထိတ္လန္႔ဖြယ္ရာ အသံနက္ အသံဆိုးႀကီးမ်ားျပဳ၍၄င္း၊ စက္ဆုပ္ဖြယ္ရာ အပုပ္နံ႔ႀကီးမ်ားျဖင့္၄င္း ေျခာက္လွန္႔ ၾကေလသည္။
ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ တစ္ပါးစီ ေျခာက္လွန္႔ခံၾကရသည္ျဖစ္ရာ ကမၼ႒ာန္း ဘာ၀နာကို အားထုတ္ရာတြင္ သမာဓိမရသည့္အျပင္ ေၾကာက္လန္႔ၾက၍ ေခါင္းေဆာင္မေထရ္ႀကီးအား အသိေပးေလွ်ာက္ထားကာ ျမတ္စြာဘုရားရွိရာ သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းေတာ္သို႔ ျပန္လာခဲ့ၾကေလသည္။
ဘုရားရွင္ေရွ႕ေမွာက္၌ ျဖစ္ပ်က္ပုံ အေၾကာင္းအရာမ်ားကို ေလွ်ာက္ထားသည့္အခါ ျမတ္စြာဘုရားက ရဟန္းငါးရာတို႔ကို ေမတၱာကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္းၾကေစရန္ ေမတၱာသုတ္ေတာ္ ေဟာေျပာသင္ၾကားေပး၍ အဆိုပါ ေတာအုပ္သို႔ပင္ ျပန္လည္ေစလြတ္လိုက္ေလသည္။
ေမတၱာကမၼ႒ာန္းစီးျဖန္း၍ ေမတၱာသုတ္ေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္သရဇၥ်ာယ္သြားၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို ရုကၡစိုးနတ္တို႔က မနာလိုစိတ္မ်ားေပ်ာက္ကြယ္၍ လူအသြင္ဖန္ဆင္းကာ ခရီးဦးႀကိဳသူႀကိဳ၊ ဆြမ္းကိစၥလုပ္ေကၽြးသူက လုပ္ေကၽြးၾကေလသည္။ ေအးခ်မ္းစြာ တရားအားထုတ္ၾကရ၍ သီတင္း၀ါကၽြတ္သည့္အခါ ရဟန္းငါးရာတို႔မွာ ေကာင္းစြာတရားထူးရၾကေလသည္။ ထိုအခ်ိန္မွစ၍ ေမတၱာသုတ္ ျဖစ္ေပၚကာ ရြတ္ဖတ္ခဲ့ၾကပါသည္။
ေမတၱာပြားပုံ
၁။ သတၱ၀ါမ်ားအားလုံး ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၂။ အသက္ရွိေသာသတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၃။ ေၾကာက္တတ္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၄။ တည္ျငိမ္ေသာ(မေၾကာက္တတ္ေသာ) သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၅။ ခႏၶာကိုယ္ရွည္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၆။ ခႏၶာကိုတိုေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၇။ ခႏၶာကိုယ္ မတိုမရွည္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၈။ ခႏၶာကိုယ္ႀကီးေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၉။ ခႏၶာကိုယ္ ေသးငယ္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၀။ ခႏၶာကိုယ္ မႀကီးမေသးေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၁။ ၀ေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၂။ ပိန္ေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၃။ မပိန္မ၀ေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၄။ ျမင္ရေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၅။ မျမင္ရေသာ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၆။ အေ၀းရွိ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၇။ အနီးရွိ သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၁၈။ သတၱ၀ါအခ်င္းခ်င္း စိတ္မဆိုးပဲ သည္းခံႏိုင္ၾကပါေစ။
၁၉။ ဘ၀ဇာတ္ဆုံးၿပီးေသာ(ရဟႏၱာ) သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၂၀။ ဘ၀ဇာတ္မဆုံးေသးေသာ(ပုထုဇဥ္၊ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂါမ္၊ အနာဂါမ္) သတၱ၀ါမ်ား ခ်မ္းသာၾကပါေစ။
၂၁။ သတၱ၀ါအခ်င္းခ်င္း မညွဥ္းဆဲပဲ အက်ဳိးကိုေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၾကပါေစ။
၂၂။ သတၱ၀ါအခ်င္းခ်င္း ရန္ၿငိဳးမထားဘဲ ခ်စ္ခင္ၾကပါေစ။
၂၃။ သတၱ၀ါအခ်င္းခ်င္း ေလးစားၾကည္ညိဳႏိုင္ၾကပါေစ။
၂၄။ သတၱ၀ါအခ်င္းခ်င္း ဆင္းရဲဒုကၡမေပးပဲ ခ်မ္းသာသုခ ေပးႏိုင္ၾကပါေစ။
၂၅။ သတၱ၀ါအခ်င္းခ်င္း ေမတၱာပြားႏိုင္ၾကပါေစ။
ေမတၱာပြားရာတြင္ တစ္ဦးတည္းေသာသားကေလးအေပၚ သူ႕မိခင္ကထားရွိေသာ ေမတၱာကဲ့သို႔ သတၱ၀ါအားလုံးအေပၚတြင္ တန္းတူထားရွိ ေမတၱာပို႔ၾကရပါမည္။ သို႔မွသာ မိမိ၏ ေမတၱာသည္ စူးရွသက္ေရာက္ပါလိမ့္မည္။
.... ေရးသားေဖၚျပလိုက္ရပါသည္။ :)
Posted by အတၱ at 6:38 AM 0 comments
Saturday, October 1, 2011
ခ်​စ​္ျ​ခ​င​္း ႏွ​င​့္ ေ​မ​တၱာ​
'ေမတၱာ' ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို အမ်ားသူငါ သုံးစြဲၾကပါတယ္။
ေနာက္ "ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ" လို႔လည္း ေပါင္းစည္းသုံးစြဲၾက နားလည္ၾက ေယ်ဘူယ်သိရွိၾကပါသည္။
အမွန္တကယ္မွာမူကား ခ်စ္ျခင္းနွင့္ ေမတၱာသည္ ဆန္႔က်င္ဘက္သေဘာ အဓိပၸါယ္ေဆာင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာသည္ သေဘာတူ၊ အနက္တူ၊ အဓိပၸါယ္တူဟု သိရွိနားလည္ထားၾကပါသည္။
ခ်စ္ျခင္းကိုပင္လွ်င္ ေမတၱာ၊
ေမတၱာကိုပင္လွ်င္ ခ်စ္ျခင္းဟု ယူဆထားၾကပါသည္။ ကၽြန္ဳပ္လည္း ထိုသေဘာအတိုင္းပင္။ ဆရာႀကီးေဒါက္တာမင္းတင္မြန္၏ ေမတၱာႏွင့္သစၥာအဖြင့္ စာအုပ္ဖတ္လိုက္မွပင္ ခ်စ္ျခင္းႏွင့္ ေမတၱာ သည္ သေဘာတရားဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေနသည္ကို ဂဃနဏ သိရွိခဲ့ရေသာေၾကာင့္ျပန္လည္မွ်ေ၀ပါသည္။
ေကာင္ေလးႏွင့္ေကာင္မေလး သေဘာက်ႏွစ္သက္လွ်င္ "ခ်စ္ႀကိဳက္ေနၿပီ" "ေမတၱာရွိေနၿပီ" ဟု ေျပာၾကပါသည္။
ထုိ႔အတူ မိခင္၏ သားသမီးအေပၚ ခ်စ္သည္ကိုလည္း ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟု သုံးႏႈံးၾကပါသည္။
ဘုရားရွင္မ်ား၏ သတၱ၀ါအမ်ားအေပၚထားရွိေသာ သေဘာထားကိုမူ မဟာဂရုဏာေတာ္ေမတၱာဟု သုံးၾကပါသည္။
ထိုသို႔သုံးႏႈံးၾကရာတြင္ ေရွးဆရာႀကီးမ်ား၏ ဉာဏ္ႀကီးမားမႈ၊ ေ၀ါဟာရေရြးခ်ယ္မႈတို႔ကို ခ်ီးက်ဴးရမည္ျဖစ္ပါသည္။
ေကာင္ေလးႏွင့္ေကာင္မေလးတို႔၏အခ်စ္သည္ ကိုယ္ခ်စ္သလို သူကလည္ျပန္ခ်စ္ေစလိုသည္။ မခ်စ္ပါက ပူေလာင္ကာ ေဒါသျဖစ္ရသည္။
မိဘႏွင့္ သားသမီးတို႔သည္လည္း ကိုကေတာ့ ခ်စ္လိုက္ရတာ၊ ေကၽြးေမြးလို္က္ရတာ ႀကီးလာေရာ ေျခစုံကန္သြားၿပီး လွည့္ေတာင္မၾကည့္ေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ အေတြး၀င္ခ်ိန္ကေတာ့ သားသမီးအေပၚခ်စ္ခဲ့ျခင္းရဲ႕ အက်ိဳးေပးခ်ိန္ေပါ့၊ သူ႕ဟာနဲ႔သူအဆင္ေျပေနတာပဲ ၀မ္းသာလွပါပီ၊ အဲဒါ က်မသား/သမီးေပါ့လို႔ ၾကည္ႏူးရတဲ့ အခ်ိန္ကေတာ့ ေမတၱာရဲ႕ အက်ဳိးေပးခ်ိန္ေပါ့။
ခ်စ္ႀကိဳက္ျခင္း ႏွင့္ ေမတၱာရွိျခင္း တို႔သည္ အဓိပၸါယ္တူသေယာင္ေယာင္ႏွင့္ သေဘာခ်င္းကြဲလြဲၾကပါသည္။ ခ်စ္ႀကိဳက္ျခင္း ဆိုသည္တြင္ လိုခ်င္တပ္မက္သည့္ သေဘာပါ၏။ ေမတၱာတြင္ လိုခ်င္မႈမပါ၊ ေအးၿငိမ္းေစလိုေသာ၊ ခ်မ္းသာေစလိုေသာ ေစတနာသာပါ၏။
ခ်စ္ႀကိဳက္ျခင္းတြင္ ကိုယ့္အတြက္ေလာဘပါ၏။ ေမတၱာတြင္ ကိုယ့္အတြက္ေလာဘမပါ။
ခ်စ္ျခင္းသည္ တဏွာႏြယ္၍ ေလာဘ ေစတသိက္ျဖစ္၏။
ေမတၱာသည္ သူတစ္ပါးအားေအးၿငိမ္းေစလိုေသာေစတနာျဖစ္၍ အေဒါသ ေစတသိက္ျဖစ္၏။
ေလာဘ ေစတသိက္သည္ အကုသိုလ္ တရားျဖစ္၏။
အေဒါသ ေစတသိက္သည္ ကုသိုလ္တရားျဖစ္၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ခ်စ္ျခင္းႏွင့္ ေမတၱာသည္ ဆန္႔က်င္ဘက္တရားမ်ားျဖစ္ၾက၏။
ပုထုဇဥ္မ်ားသည္ ခ်စ္ျခင္းႏွင့္ေမတၱာေရာေထြးေနၾကသည္။ တစ္ခါတရံ ေမတၱာသက္သက္စိတ္ျဖစ္လိုက္ တစ္ခါတစ္ရံ ခ်စ္ျခင္းျဖစ္လိုက္နွင့္ ကုသိုလ္ႏွင့္အကုသုိလ္ ေရာေထြးစြာျပဳလုပ္ၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ အေၾကာင္းမရွင္းခဲ့ေသာေၾကာင့္ အက်ဳိးမွာလည္း မသန္႔စင္ပါ။
ခ်စ္ျခင္းနွင့္ ေမတၱာကို ေသေသခ်ာခ်ာ နားလည္သေဘာေပါက္ပါက ကုသိုလ္တရားျဖစ္သည့္ ေမတၱာမ်ားမ်ား ထားႏိုင္ၾကပါေစေသာ၀္....။
Posted by အတၱ at 1:09 AM 1 comments
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ဒီ​တစ္ခါ ရြာ​တဲ့​မိုး.........
ခ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ခ်ိဳး
အျ​မင္နီး​စပ္သူမ်ား
အတိ​တ​္​၏ေ​ျ​ခ​ရာမ်ား
►  2014 (1)
►  February (1)
►  2013 (6)
►  November (2)
►  July (2)
►  February (2)
►  2012 (13)
►  November (2)
►  June (2)
►  April (3)
►  March (2)
►  February (2)
►  January (1)
▼  2011 (36)
►  November (2)
▼  October (4)
အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီးအေၾကာင္း
အစစ္ကို ဘာကြယ္ေနသလဲ?
ေမတၱာသုတ္ သမိုင္း
ခ်​စ​္ျ​ခ​င​္း ႏွ​င​့္ ေ​မ​တၱာ​
►  August (2)
►  July (2)
►  June (3)
►  April (5)
►  March (9)
►  January (4)
►  2010 (46)
►  December (1)
►  November (5)
►  October (3)
►  September (3)
►  August (4)
►  June (1)
►  April (4)
►  March (4)
►  February (8)
►  January (11)
►  2009 (55)
►  December (13)
►  November (14)
►  October (19)
►  September (8)
►  August (1)
Share on Facebook
Share on Twitter
Share on StumbleUpon
Share on Delicious
Share on Digg
Bookmark on Google
Receive Email Updates
ျ​မန္မာ့​ေ​ဆး​ၿ​မီးတို
လိပ္စာ​ေျ​ပာ​ရ​င​္ ပို​႔ေ​ပး​မ​ယ​္ေ​လ
Enter your email address:
Delivered by FeedBurner
သတိ​သံ​ေ​၀​ဂ
၁။ သင္အသက္ေတြႀကီးေနၿပီ......
ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြႀကီးေနတုံးပဲလား
၂။ သင္ သြားေတြက်ဳိးေနၿပီ........
မာန္ မာနေတြ မက်ဳိးေသးဘူးလား
၃။ သင္အသားေတြတြန္႔ေနၿပီ
မေကာင္းမႈမွာ မတြန္႔ေသးဘူးလား
၄။ သင္ အားအင္ေတြ ေလ်ာ့ပါးေနၿပီ
သင့္ တဏွာ ဆႏၵေတြ မေလ်ာ့ပါးေသးဘူးလား
၅။ သင္ ဆံပင္ေတြျဖဴေနၿပီ
သင့္စိတ္ထားေတြ မျဖဴေသးဘူးလား
၆။ သင္ မ်က္စိေတြ မႈန္၀ါးေနၿပီ
သင့္နိဗၺာန္လမ္းေရာ မႈန္၀ါးေနတုံးပဲလား...။
သက္တန္႔ခ်ိဳ.....
၃၁ ႏွစ္ျပည့္
11 months ago
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
ရြာဦးေက်ာင္း
2 years ago
4 years ago
မာ့ခ္၏ ကိုယ္ပိုင္ အတဿတမ်ား
Rakuten's Ebook Reader - Kobo Touch
4 years ago
စက္တင္ဘာ ရဲ႕ ေကာင္းကင္
Manchester သြား ေတာလား
4 years ago
ႏွလံုးသားရပ္၀န္းမွ အသံမ်ား...။
iShatter : iOS 5 Untethered Jailbreak
5 years ago
ေမေလးရဲ႕နားေနရာ
ေမေလးရဲ႕ အလြဲမ်ား ၃
5 years ago
စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိး
အာ႐ုဏ္ဦးမွာ ထြန္းသည့္ စႏၵာ
6 years ago
Myanmar Sutta, The original teaching of the Buddha
Nine Nine SaNay
ေွ​ဇာ​္ဂ်ီ​ကီး​ဘုတ္ပုံ​စံ
စိတ္ခ်​မ​္း​သာ​သ​လို ေျ​ပာ​ခဲ့​ပါ...
မ်က္စိ​လ​ည​္ လာ​ၾ​က​သူမ်ား
Free Counter
The following text will not be seen after you upload your website, please keep it in order to retain your counter functionality