my my my fr my my my my my my hy my eu en my my my en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en es es my my my my my my my my my my my my en en my en en nl my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my en my my my my my my my my my my my my my zh my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my nl en en my en en en my my my my ru my my fa tt my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my en fr en en de en en en en cs en en en en en en en en en my my my my my ru my my my my my my my my my my my my my ja my my fa my my my en en
ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ေသာက္ခဲ့တဲ့ မိုးခါးေရေတြ လက္ထိုးအန္မယ္။ ငါတို႔ေတြပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ စကားထဲမွာ ပိုက္ဆံဆိုတဲ့အေၾကာင္းထည့္မေျပာေၾကး။ ငါတို႔ေတြပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ကဗ်ာေရးတာဘာရသလဲဆိုသူေတြကို ပိုက္ဆံေပၚမွာ ကဗ်ာေတြေရးျပီး ေ၀ေပးၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ငါမျမင္ဖူးတဲ့ သစၥာတရားဆိုတဲ့ဟာၾကီးကို လိုက္ရွာ၀ယ္ၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ နွလံုးသားမရွိေတာ့သူမ်ားသမဂၢဖြဲ႔ၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ေၾကးစားလူသတ္သမားေတြငွားျပီး ၾကာကူလီေကာင္ေတြကို သုတ္သင္ၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာစစ္စစ္ကတစ္ဖက္၊ ရာထူးေတြဂုဏ္ေတြကတစ္ဖက္ ထည့္ခ်ိန္လို႔ရတဲ့ ခ်ိန္ခြင္ၾကီးတစ္ခု ေအာ္ဒါမွာရမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ စာအုပ္ေတြကို ေခ်မြအေျခာက္လွမ္း ေဆးလိပ္အၾကမ္းေတြထဲ ထည့္ေသာက္ၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ရုပ္ရွင္ေတြကို နည္းနည္းခ်င္း ဖဲ့ အစိမ္းလိုက္ မ်ိဳခ်ၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ပန္းခ်ီကားေတြကို အရည္ေဖ်ာ္ျပီး အေၾကာထဲထိုးထည့္ၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ သီခ်င္းေတြကို ခဲျပားေပၚတင္ မီးရိႈ႕ျပီး ရိႈက္သြင္းၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ကဗ်ာေတြကို အမႈန္႔ၾကိတ္ ငါတို႔နားထင္ေတြကို ဓားနဲ႔မႊန္းျပီး သိပ္ၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ Promise ဆိုတဲ့နာမည္နဲ႔ တန္ဖိုးနည္း Handset ေတြ ထုတ္ၾကမယ္။ သူ႔ရဲ႕ အားသာခ်က္က ဖုန္းေဘလ္အားလံုးဟာ ငါတို႔ပိုက္ဆံေတြထဲက ျဖတ္သြားလိ္မ့္မယ္။ အားနည္းခ်က္ကေတာ့ Ringtone သံုးခုပဲပါမယ္၊ ထပ္ထည့္လို႔မရဘူး။ "အရမ္းခ်စ္တာပဲ"၊"တစ္သက္လံုးအတူတူေနမယ္"၊"ဘယ္ေတာ့မွမခြဲဘူးေနာ္"။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတ့ဲတစ္ေန႔ - အခ်စ္ကို ေငြေၾကးေၾကာင့္ မစြန္႔လႊတ္မိပါေစနွင့္ - ဆိုတဲ့ ဆိုင္းဘုတ္ေတြ လိုက္ေထာင္မယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတ့ဲတစ္ေန႔ သိပ္ခ်စ္ၾကတဲ့စံုတြဲေတြကို ေထာက္ပံ့ကူညီေပးဖို႔ ရံုးခန္းေတြအမ်ားၾကီးဖြင့္ရမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ရုပ္သံလိုင္းေတြတည္ေထာင္ျပီး ေငြေၾကးရဲ႕ဒုကၡေပးပံုေတြကို ဝါဒျဖန္႔ၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ႏြားေတြမ်က္လံုးမွာတပ္ထားတဲ့ မ်က္မွန္စိမ္းေတြ လိုက္ခၽြတ္ေပးၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ဘယ္သူေသေသ မာေနဦးမယ္ဆိုတဲ့ ငေတေတြကို ေပ်ာ့သြားေအာင္လုပ္ၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ မ်က္ခံုးထူထူနက္နက္္နဲ႔ ေကာင္မေလးေတြကို လိုက္ေငးၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ကတိတစ္ခုကို ေဒၚလာတစ္သန္းနဲ႔ တင္ဒါေခၚၾကမယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔ ငါတို႔ပိုက္ဆံေတြရွိလာၾကလိမ့္မယ္။ ငါတို႔ေတြ ပိုက္ဆံရွိလာတဲ့တစ္ေန႔အတြက္ ငါတို႔လည္း မျဖစ္မေန ရွိေနၾကရဦးမယ္ေလ။
ကိုယ္ မင္းကို ေခၚခဲ့ဖူးသမွ် နာမ္စားေတြနဲ႔အခန္းေသာ့ကို ဖြင့္ေနတယ္
လက္ထဲကေန ေခ်ာ္ေခ်ာ္က်သြားတာကို ရင္ဘတ္နဲ႔ မရရေအာင္ ျပန္ဖမ္းေနမိတယ္
U Saw-Prime Minister ဆိုတဲ့ ရာဘာတံဆိပ္တံုးကိုေတာင္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားတယ္
ျပည္သူေတြအတြက္ ကိုးထပ္ေျမာက္ ငရဲၾကီး တစ္ခုကို ဖန္တီးသူေတြထဲ
သက္နွင္း၊ စိန္ၾကီး၊ ေမာင္စိုး၊ ရန္ၾကီးေအာင္ ...ေခြးေတြလို ထိုးေဟာင္ေတာ့တာပဲ
ဟိုမွာ လက္ကာျပျပီး တစ္ခုခုေျပာခ်ိန္ေလးကိုေတာင္ မေစာင့္ႏိုင္တဲ့ မိစာၦရဲ႕ သံတမန္ေတြေလ။
သူ႔ရဲ႕ အစိုးရအဖြဲ႔၀င္ ၇ ဦးရယ္၊
သက္ေတာ္ေစာင့္ေလး ၁ ဦးရယ္၊
ျပီးေတာ့ ငါတို႔ နိုင္ငံေတာ္ၾကီးရယ္ ...
စုစုေပါင္း က်ည္ဆံရာ အခ်က္(၆၀)။
တန္ဖိုးျဖတ္မရတဲ့လူေတြကို သတ္ရဲတယ္
ဂ်စ္ကားစက္ကို မသတ္ရဲတဲ့ေကာင္ေတြ ...
ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္လမ္းအတိုင္း သုခ ေမာင္းေျပးတဲ့ ကားေနာက္မွာ
ယမ္းေငြ႔ေတြ၊ မီးခိုးေငြ႔ေတြ က်န္ခဲ့တယ္၊
အဲ့ဒီ အခိုးအေငြ႔ေတြေၾကာင့္ ျပည္သူေတြလည္း
ေနာက္ထပ္မ်ိဳးဆက္(၄)ခုေလာက္ မႈန္ဝါးသြားေတာ့တာေပါ့။
ဘာ အေနွာင့္အယွက္မွ မရွိဘဲ ဦးေစာရဲ႕ ျခံထဲကို ျပန္နိုင္ခဲ့ၾကသတဲ့။
ေသခ်ာလား၊ ေသခ်ာရဲ႕လား၊ လံုးဝေသခ်ာျပီလား။
တကယ္တမ္းက အဲ့ဒီဂ်စ္ကား၊
အစိမ္းေရာင္ဂ်စ္ကား၊ RC-1814 ...
ငါတို႔ ေခါင္းေဆာင္ေတြ၊
ငါတို႔ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ၊
ငါတို႔ အနာဂတ္ႏိုင္ငံေတာ္၊
ငါတို႔ အျမဳေတ၊
ျပီးေတာ့ ငါတို႔ ျပည္သူတစ္ေယာက္ခ်င္းစီ ...
အားလံုးကို အရွိန္မေလွ်ာ့ဘဲ ဝင္တိုက္ ဖ်က္ဆီး ေခ်မြ ျပီးမွ
ကိုးထပ္ေျမာက္ငရဲၾကီးထဲ ေမာင္းဝင္သြားတာပါပဲ။
Posted by ဟိန္း at Friday, January 02, 2015 No comments:
Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
ညဝတ္အက်ၤ ီအစင္းက်ားနဲ႔ ေကာင္ေလး
ကၽြန္ေတာ္ပ်င္းတယ္
အခိုင္အမာေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္အသစ္ၾကီးထဲမွာ
သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔အတူ လက္ေတြကို
ေလထဲဆန္႔တန္း ပ်ံဝဲေျပးလႊားလို႔မရဘူး
အေဖ့ရဲ႕ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြကို နႈတ္ဆက္ပြဲမွာ
အားလံုးက ဟိုင္း ဟစ္တလာ လို႔ လက္ေတြကို ေလထဲဆန္႔တန္းၾကတယ္
ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔လို ေျပးလႊားမေနၾကဘူး
ပိုအေရးၾကီးတဲ့တာဝန္တစ္ခုဟာ အေဖ့ပခံုးေပၚက်လာတယ္ ထင္တယ္
သူတို႔ဘာကို ဂုဏ္ယူေနၾကသလဲ ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။
အိပ္ခန္းျပတင္းကေန တစ္ခါပဲ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုက္တယ္
ဒီေနရာမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ပဲ မဟုတ္ဘူး
လယ္သမားေတြလည္း ရွိတယ္၊ လယ္သမားေတြမွာ ကေလးေတြရွိမွာပဲ၊
ကၽြန္ေတာ္သူတို႔နဲ႔ ေဆာ့ခ်င္တယ္ လို႔ အေမ့ကို ေျပာျပမိကတည္းက
ျပတင္းေပါက္ကို အိမ္ကလူေတြက ရိုက္ပိတ္လိုက္တယ္
မီးခိုးမည္းမည္းေတြ ထိုးတက္လာတာ ကၽြန္ေတာ္ျမင္တယ္
အဲ့ဒီက ထြက္တဲ့ အနံ႔ဟာ အရမ္းဆိုးတယ္
(၈)နွစ္သားတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေပမယ့္
အေမေျပာသလို အဝတ္ေဟာင္းေတြ မီးရိႈ႕တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္ မယံုဘူး။
ဒါေပမယ့္ ဘာေတြဆိုတာလည္း ကၽြန္ေတာ္မသိဘူး။
အိမ္အကူ အဘိုးၾကီးဟာ ညဝတ္အက်ၤ ီအစင္းက်ားေတြပဲ ဝတ္တယ္။
အာလူးသီးေတြ အခြံႏႊာႏႊာေနတဲ့သူက ဆရာဝန္လို႔ ေျပာတယ္။
သူ ကၽြန္ေတာ္တို႔နဲ႔ ဘာေၾကာင့္မတူတာလဲ
ေမးခြန္းအားလံုးကို တစ္ခြန္းတည္းေျဖတယ္
ဂ်ဴး ျဖစ္ေနလို႔ တဲ့။
သူငယ္ခ်င္းအသစ္ေတြကို ဆာေလာင္စိတ္က
အိမ္ေနာက္ေဖးတံခါးကေန ခိုးထြက္သြားတယ္။
လွ်ပ္စစ္လႊတ္ထားတဲ့ သံဆူးၾကိဳးေတြထဲမွာ ရွမူး ထိုင္ေနတယ္
သူ႔ရဲ႕ ညဝတ္အက်ီ ၤအစင္းက်ားေပၚမွာ နံပါတ္ေတြ ေရးထားတယ္
အဲ့ဒါ ဘာကစားနည္းလဲ ကၽြန္ေတာ္ သိပ္သိခ်င္တယ္
ကၽြန္ေတာ္ေမးသမွ်ကို စိတ္မဝင္စားဘဲ ရွမူးက ဗိုက္ဆာတဲ့အေၾကာင္းပဲ ေျပာတယ္။
ရွမူးအတြက္ ေပါင္မုန္႔ေတြ အေမမသိေအာင္ ခိုးခဲ့မယ္။
တစ္ရက္ေလာက္ေတာ့ ကၽြန္ေတာ့္အိမ္ကို ရွမူး လာလည္ေစခ်င္လို႔
ကၽြန္ေတာ္ သူနဲ႔ ေဘာလံုးပစ္တမ္း ကစားတယ္။
သံဆူးၾကိဳးေတြအေပၚကေန သူ႔ဆီကို ပစ္ေပးလိုက္တဲ့ေဘာလံုးေၾကာင့္
သူေပ်ာ္သြားမယ္ထင္ထားတာ၊ သူသိပ္ေၾကာက္သြားတယ္။
အိမ္ေရွ႕မွာ ဒန္းသြားစီးမယ္လို႔ အေမ့ကို ေျပာခဲ့တိုင္း
အိမ္ေနာက္ေဖးေတာအုပ္ကေလးကေနတဆင့္ ရွမူးဆီ ကၽြန္ေတာ္ေျပးေျပးလာတယ္။
ကၽြန္ေတာ့္ေၾကာင့္ ရွမူး မ်က္လံုးတစ္ဖက္ ပိတ္သြားတဲ့အထိ အရိုက္ခံရတယ္
အဲ့ဒီ သံုးေလးရက္မွာ ေခ်ာကလက္ေတြခိုးလာျပီး သံဆူးၾကိဳးနားမွာ ကၽြန္ေတာ္ေစာင့္ေနတယ္
ရွမူး လံုးဝမလာဘူး။ ကၽြန္ေတာ့္ကို စိတ္နာသြားျပီ ထင္ပါရဲ႕။
မၾကာခင္မွာပဲ ကၽြန္ေတာ္ေပးတဲ့ ေခ်ာကလက္ေတြကို စားရင္း
ေပါက္ျပဲေနတဲ့ ႏႈတ္ခမ္းေတြနဲ႔ ရွမူး ကၽြန္ေတာ့္ကို ရယ္ျပတယ္။
ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိပ္ခင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ျဖစ္ျပီလို႔ ထင္တယ္။
ဘာေတြကို ရိႈ႕ေနလဲ၊ ေညွာ္နံ႔ေတြကေတာ့ အရင္လို ဆိုးဝါးဆဲပါပဲ။
ရွမူးတို႔ဟာ လယ္သမားေတြလည္းမဟုတ္ဘူး
ေဆာ့ေနတဲ့သူေတြလည္း မဟုတ္ဘူး ကၽြန္ေတာ္သိတယ္
ဒါေပမယ့္ ဘယ္သူေတြလဲ ကၽြန္ေတာ္မစဥ္းစားတတ္ဘူး။
အေဖက ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ဒီေနရာမွာ မေနေစခ်င္ေတာ့ဘူး။
အေဒၚတစ္ေယာက္နဲ႔ အတူတူူေနဖို႔ သြားခိုင္းေနျပီ။
သံဆူးၾကိဳးေတြနဲ႔ ျခံၾကီးထဲမွာ ေပ်ာက္သြားတဲ့ ရွမူးအေဖကို ကူရွာေပးမယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ကတိေပးခဲ့တယ္။
ျခံၾကီးထဲမွာ အေစာင့္ေတြ ကၽြန္ေတာ့္ကို မရိပ္မိေအာင္
ညဝတ္အက်ၤ ီအစင္းက်ားတစ္ထည္ ယူခဲ့မယ္လို႔ သူက ျပန္ကတိေပးတယ္။
သံဆူးၾကိဳးေအာက္မွာ က်င္းတစ္က်င္းတူးျပီး ရွမူးဆီ ေရာက္ေတာ့
အေဆာင္ေတြထဲမွာ သူ႔အေဖကို အတူတူလိုက္ရွာၾကတယ္
ေယာက္်ားေတြ အမ်ားၾကီး ထိုင္ေနတ့ဲ အေဆာင္မွာ ရွာၾကတယ္
ခရာသံေတြ ဆူညံေနတယ္၊ ေခြးေဟာင္သံေတြ ဆူညံေနတယ္၊
တစ္ေဆာင္လံုးကို အျပင္ထြက္ခုိင္းတယ္၊ တစ္ေနရာကို ေခၚသြားၾကတယ္။
အျပင္မွာ မိုးေတြရြာေနေတာ့ မိုးတိတ္တဲ့အထိ
ဒီေနရာမွာ ထိုင္ေနရမယ္ထင္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ရွမူးကို ေျပာတယ္။
ျပီးေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို အဝတ္အစားေတြတစ္ခုမက်န္ ခၽြတ္ခိုင္းတယ္။
ေရခ်ိဳးရမယ္ထင္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ ရွမူးကို ေျပာတယ္။
အေဒၚျဖစ္တဲ့သူဆီကို ခရီးထြက္ဖို႔ အေဖတို႔အေမတို႔ ကၽြန္ေတာ့္ကို လိုက္ရွာေနၾကျပီ ထင္ပါရဲ႕။
သံတံခါးၾကီးကို မိုးသံေလသံေတြ တိခနဲ ျပတ္က်သြားေအာင္ ပိတ္လိုက္တယ္။
တစ္ခန္းလံုးကို အေမွာင္ခ်လိုက္တယ္။
အမိုးေပၚက အေပါက္ေသးေသးေလးေပၚမွာ
ဓာတ္ေငြ႔ကာ မ်က္နွာဖံုးနဲ႔ အေစာင့္ေတြကို ကၽြန္ေတာ္ ျမင္တယ္။
ဘယ္ကထြက္လာမွန္းမသိတဲ့ မီးခိုးေငြ႔ေတြၾကားမွာ
ကၽြန္ေတာ္ နဲ႔ ရွမူး ရဲ႕ လက္ဖဝါးေသးေသးေလးေတြဟာ
အသက္ရႈၾကပ္လာတဲ့အထိ
က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ကိုင္ထားခဲ့ၾကပါတယ္။
- The Boy In The Striped Pajamas - သုိ႔
Posted by ဟိန္း at Friday, January 02, 2015 No comments:
Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
ေရာင္းတမ္းဝင္ သတို႔သမီး
ျပည္တြင္းစစ္ပြဲေတြရဲ႕ အျပင္ကို ေျပးထြက္လိုက္ေတာ့
တစ္ကိုယ္ေတာ္စစ္ပြဲတစ္ခုရဲ႕ အလယ္ကို သူေရာက္သြားတယ္
ၾကံစိုက္ခင္းတစ္ခုမွာ တစ္ေန႔ကို ၈ ေဒၚလာဆိုတာ
မိသားစုတစ္ခုလံုးအတြက္ မက္ေလာက္စရာမဟုတ္ဘူး
လန္မြန္ေဗာက္ဒင္ သိသမွ် မူလတန္းပညာေလးနဲ႔
မြဲေတစုတ္ျပတ္မႈဟာ
အသားျဖဴစပ္စပ္လူတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေျပာသမွ်စကားကို
ယံုၾကည္ပစ္လိုက္ဖို႔ အဓိကအေၾကာင္းရင္းပဲ
မွတ္ပံုတင္မရွိဘူး၊ ပတ္စပို႔မရွိဘူး၊ တရုတ္လိုမေျပာတတ္ဘူး။
၁၉နွစ္အရြယ္ တိုင္းရင္းသူေလးတစ္ေယာက္ကို
ေဒၚလာ ၆၅၀၀ နဲ႔ ေစ်းျဖတ္လိုက္တယ္။
လန္မြန္ေဗာက္ဒင္ တစ္ျပားမွမရဘူး
သူ႔မိသားစုလည္း တစ္ျပားမွ မရဘူး
သူ႔နိုင္ငံလည္း တစ္ျပားမွ မရဘူး
သူတို႔နယ္ေျမမွာ တဒိုင္းဒိုင္း ပစ္ေနတဲ့ စစ္သားေတြလည္း တစ္ျပားမွ မရဘူး
စစ္ပြဲကို ဖန္တီးေနၾကတဲ့ နွစ္ဖက္ေခါင္းေဆာင္ေတြလည္း တစ္ျပားမွ မရဘူး
ဒါေပမယ့္ ေဗာက္ဒင္ ရဲ႕ ခႏၶာကိုယ္ဟာ ေဒၚလာ ၆၅၀၀ ျဖစ္တယ္
ေဗာက္ဒင္ ရဲ႕ ရင္သားေတြဟာ ေဒၚလာ ၆၅၀၀ ျဖစ္တယ္
ေဗာက္ဒင္ ရဲ႕ သားအိမ္ဟာ ေဒၚလာ ၆၅၀၀ ျဖစ္တယ္
တစ္အိမ္ေထာင္ ကေလးတစ္ေယာက္ မူဝါဒမွာ
မိန္းမေတြဟာ ရွားပါးပစၥည္းျဖစ္လာတယ္
ဟုတ္တယ္ ေဗာက္ဒင္ဟာ အဲဒီ မိသားစုရဲ႕ ပစၥည္းတစ္ခုျဖစ္တယ္
ညီိနဲ႔ လက္ထပ္ထားေပးမယ့္လည္း အစ္ကိုၾကီးကို ျငင္းဖို႔မၾကိဳးစားနဲ႔
အစ္ကိုၾကီး အိပ္ယာထဲက ထသြားလို႔ အေဖ ဝင္လာရင္လည္း ဘာမွျပန္မေျပာနဲ႔
ဘာလို႔လဲဆိုေတာ့ ေဒၚလာ ၆၅၀၀ ေပးဝယ္ထားရတဲ့ ပစၥည္းတစ္ခုျဖစ္ေနလို႔ပဲ။
အိမ္ထဲမွာ ပိတ္ထားတယ္၊ ေပးတာ ယူ၊ ေကၽြးတာ စားရတယ္။
လက္ထဲမွာ ပိုက္ဆံနည္းနည္းစုမိလာေတာ့
နွစ္ထပ္အိမ္ေပၚကေန ေဗာက္ဒင္ ခုန္ခ်လိုက္တယ္။
အခက္အခဲေတြ အမ်ားၾကီးၾကားကေန အိမ္ကို ျပန္ေရာက္လာတယ္။
မိတ္ေဆြေတြက အလုပ္နားလို႔ ျပန္လာတယ္ ထင္ၾကတယ္။
တခ်ိဳ႕က အားက်ၾကတယ္။
အသံုးခ်ခံပစၥည္းတစ္ခုအျဖစ္ကေန လြတ္ေျမာက္လာတာကို ေဗာက္ဒင္ မေျပာရဲဘူး
သူ မသြားခင္က စစ္ပြဲေတြ အခု သူျပန္လာေတာ့လည္း ရွိေနတုန္းပဲ။
၁၉နွစ္သမီးေလးဟာ ၁၉နွစ္မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊
သူ႔အေၾကာင္းကို တျဖည္းျဖည္း သိသြားတဲ့ အသိုင္းအဝိုင္းမွာ
ေဗာက္ဒင္ အရင္လို ေနလို႔မရေတာ့ဘူး၊
ခြဲျခားတယ္၊ ႏွိမ့္ခ်တယ္၊ အရာမသြင္းဘူး။
ဒါေပမယ့္ ျပန္မလာနိုင္ေတာ့တဲ့ သူေတြထက္စာရင္ ေဗာက္ဒင္ ေပ်ာ္တယ္။
သူ႔ကို တကယ္ခ်စ္တဲ့ လူမ်ိဳးတူ ခင္ပြန္းတစ္ေယာက္ရတယ္။
ေတာထဲမွာ ဟင္းရြက္ခူးျပီး ေစ်းမွာ ျပန္ေရာင္းတယ္။
စစ္ေဘး ဒုကၡသည္စခန္းမွာ ေနတယ္။
သူတို႔ နယ္ေျမကေလးမွာတိုက္ပြဲတစ္ခါျဖစ္တိုင္း
နွစ္ဖက္က က်ည္ဆံေတြရဲ႕ တန္ဖိုးဟာ
ေဒၚလာ ၆၅၀၀ ထက္ ပိုတယ္ဆိုတာ
လန္မြန္ေဗာက္ဒင္ကို မေျပာျပဘဲ ေနၾကရေအာင္ပါ ။
Posted by ဟိန္း at Friday, January 02, 2015 No comments:
Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
အေဝးစကားကို မင္းဘယ္လိုၾကားမလဲ
မင္းအလုပ္ေတြနဲ႔ မင္း ရႈပ္ေနတယ္
ငါ့အလုပ္ေတြနဲ႔ ငါ ထမင္းမစားရေသးဘူး
တစ္ရက္ကို တစ္ခါေျပာ ၁နာရီနဲ႔ ၅ခါေလာက္ ဆက္တဲ့ဖုန္းေတြ မင္း သတိမရေတာ့ဘူး
ငါ ဖုန္းဆက္ေတာ့ မင္းအိပ္ေနျပီ
မင္း ဖုန္းဆက္ေတာ့ ငါ ဆိုင္ကယ္စီးေနတယ္
မင္း လွ်ာဖ်ားမွာ အဖုေလးေတြေပါက္ေနတာ
ငါ ဘယ္လိုသိေတာ့မွာလဲ
အေဝးစကားဟာ စကားေတြနဲ႔ ေဝးခဲ့ျပီ
မင္းဆံပင္ေတြ ညွပ္ပစ္ျပီးမွ
ဆံပင္ရွည္ရွည္ေလးထားကြာ ဆိုတဲ့ ငါ့စကားမင္းဆီေရာက္တယ္
မ်က္စိတစ္မွိတ္အတြင္းမွာ မင္း ငါ့မ်က္လံုးကို မွိတ္လိုက္တယ္
အခန္းမီးကို မွိတ္လိုက္ေတာ့ မင္းအခ်စ္က တစ္ညလံုးလင္းေနတယ္
တစ္ညလံုးလင္းေနေတာ့ မင္းမသိတဲ့စကားေတြ ငါ မအိပ္ဘဲေလွ်ာက္ေျပာေနတာေပါ့
အခ်စ္ေရ ... ေခၚမၾကားေအာ္မၾကား မိုင္ေတြရဲ႕ အေဝးမွာ
မင္းနွလံုးခုန္သံဟာ ငါ့နာမည္ကို ေရရြတ္ေသးရဲ႕လား
အခ်စ္ေတြ ျမင့္တက္လာေလ
စကားလံုးေတြ ရွားပါးလာေလ ဒီလို မင္း တြက္ခ်က္တာလား
ဒီပံုစံအတိုင္းဆို
သံသရာကို မင္းနဲ႔ လည္ပတ္မွာပါလို႔ ေတြးထားတဲ့ငါ့မွာ
မနမ္းျဖစ္တာၾကာေနတဲ့ မ်က္ခံုးေလးကို ဘယ္လိုစိတ္နဲ႔ ျပန္နမ္းရပါ့။
Posted by ဟိန္း at Friday, January 02, 2015 No comments:
Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
အက္ေၾကာင္း .. အေၾကာင္း
ငါ့အေၾကာင္းကို အမွတ္တရေတြက ျပန္ေျပာျပတဲ့အခါ
မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္
ငါ့အေၾကာင္းကို မိတ္ေဆြေတြက စကားထဲထည့္ေျပာတဲ့အခါ
စကားလမ္းေၾကာင္းလႊဲတယ္
ငါ့အေၾကာင္းကို င့ါကိုယ္တိုင္ မက္ေဆ့ပို႔တဲ့အခါ
အဲဒီမက္ေဆ့ကို မျမင္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္တယ္
မင္းရင္ထဲမွာ တိိမ္ျမဳပ္ေပ်ာက္ကြယ္ခ်င္ေနတဲ့ ငါ့အေၾကာင္းကို
ငါ ဘယ္လိုျပန္ဆယ္ယူရမလဲ
ငါတို႔ႏွစ္ေယာက္အေၾကာင္း ဆိုတာ ငါ့အေၾကာင္းမပါဘဲ မျဖစ္ဘူး
ဒီလိုပဲ မင္းအေၾကာင္းမပါလည္း မရဘူး။
မင္းမိသားစုအေၾကာင္း၊ မင္းစားဝတ္ေနေရးအေၾကာင္း၊
မင္းအလုပ္တာဝန္အေၾကာင္း ျပီးရင္ ငါ့အေၾကာင္း ျဖစ္ရမယ္
နည္းနည္းေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ ျဖစ္ရမယ္
မင္းအိပ္ယာကို ငါ့အေၾကာင္းနဲ႔ ခင္းရမယ္
မင္းမနက္စာကို ငါ့အေၾကာင္းနဲ႔ စားရမယ္
မင္းဆံပင္ေတြကို ငါ့အေၾကာင္းနဲ႔ ဖီးရမယ္
မင္းအတိတ္ကို ငါ့အေၾကာင္းနဲ႔ အစားထိုးရမယ္
မင္းမ်က္လံုးေတြ မႈန္ဝါးလာရင္လည္း ငါ့အေၾကာင္းပဲ တပ္ရမယ္
အစ္မ ဒီေန႔ဝတ္ထားတာေလး လွတယ္ ဒီလိုေျပာၾကလည္း
ဟုတ္တယ္ သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔ ခ်ဳပ္ထားတာေလ .. မင္း ျပန္ေျပာလိုက္
ဖုန္းလိုင္းေတြကလည္း စုတ္လိုက္တာ ဒီလိုလာေျပာရင္
ဟုတ္တယ္ သူ႔အေၾကာင္းနဲ႔ စုတ္ေနတာေလ ... မင္း ျပန္ေျပာလိုက္
ငါလည္း မင္းအေၾကာင္းနဲ႔ စကားေျပာေနတာ
ငါလည္း မင္းအေၾကာင္းနဲ႔ အသက္ရႈေနတာ
ငါလည္း မင္းအေၾကာင္းနဲ႔ ခရီးထြက္ေနတာ
မင္းလည္း ငါ့အေၾကာင္းကို ဆလင္းဘတ္ထဲမွာ ထည့္ထားရမယ္
မင္းလည္း ငါ့အေၾကာင္းကို ေခါင္းအံုးေဘးမွာ ထားအိပ္ရမယ္
မင္းလည္း ငါ့အေၾကာင္းကို သနပ္ခါးတံုးလို ေသြးလိမ္းရမယ္
ယာဥ္ေၾကာပိတ္ဆို႔မႈေတြၾကားကေန တိုးတိုက္ေဖာက္ထြက္ျပီး
ငါ့အေၾကာင္းေတြ မင္းဆီကို လာေနတယ္
ဓာတ္ၾကိဳးေတြဟာ လွ်ပ္စစ္ကို မစီးေစေတာ့ဘူး
ငါ့အေၾကာင္းေတြနဲ႔ မင္းဆီကို သြယ္တန္းစီးဆင္းေနတယ္
ျမစ္ကမ္းပါးကို ငါ့အေၾကာင္းေတြက တိုက္စားလို႔
ျမိဳ႕ထဲမွာ ငါ့အေၾကာင္းေတြ လွ်ံေနတယ္
အေနာက္ပိုင္းမွာ ငါ့အေၾကာင္းေတြ အလ်င္အျမန္ကူးစက္ေနတယ္
အေရွ႕အလယ္ပိုင္းမွာ ငါ့အေၾကာင္းေတြ က်ေရာက္ေပါက္ကြဲေနတယ္
ကမာၻတစ္ဝန္းက ဆႏၵျပသူေတြဟာ ငါ့အေၾကာင္းေတြ ကိုင္ေျမွာက္ျပီး
မင္းဆီကို ခ်ီတက္လာၾကျပီ
နိုင္ငံတကာက ေခါင္းေဆာင္ေတြဟာ ငါ့အေၾကာင္းကို
အေရးတၾကီးေဆြးေႏြးအေျဖရွာေနျပီ
မင္း တစ္ခုခုလုပ္ေတာ့
ငါတို႔နွစ္ေယာက္အေၾကာင္းမွာ င့ါအေၾကာင္းကို နည္းနည္းထပ္ျဖည့္လိုက္ေတာ့
တျခားအေၾကာင္းေတြ နည္းနည္းေလွ်ာ့
ငါ့အေၾကာင္းကို အျမန္ထပ္ျဖည့္လိုက္ေတာ့။
Posted by ဟိန္း at Friday, January 02, 2015 1 comment:
Links to this post
Labels: ကဗ်ာ
Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
အမရပူရျမိဳ႕၊ေတာင္ေလးလံုးေက်ာင္းတိုက္ထဲက ဆရာၾကီးတင္မိုးအမွတ္တရေက်ာက္စာ
အမရပူရျမိဳ႕၊ေတာင္ေလးလံုးေက်ာင္းတိုက္အတြင္းရွိ အမွတ္တရေက်ာက္စာတိုင္
ေမာင္ေခ်ာႏြယ္
အမရပူရျမိဳ႕၊ေတာင္ေလးလံုးေက်ာင္းတိုက္ထဲက အမွတ္တရေက်ာက္စာ
လာၾကည္႔တဲ့သူေတြ
ခဏခဏအၾကည္႔ခံရတာ
လင္ငယ္ ◄ ဟံလင္း ►
ဝုန္းခနဲ တံခါးပြင့္သြားလို႔ လင္ငယ္ လန္႔သြားတယ္ ရဲေတြ အရပ္ဝတ္ေတြ အခန္းထဲ၀င္လာတယ္ လင္ငယ္ ေၾကာင္သြားတယ္ ဂ်င္းေဘာင္းဘီကို အျမန္ယူဝတ္ ေဒ...
ေနာက္ဆံုးေပၚ ◄နန္းအသခၤယာ►
စစ္မက္မသိတဲ့ သူမရဲ႕ကမာၻမွာ လက္သည္းေလးေတြ ေရာင္စံုျခယ္လို႔ ... စစ္ေဘးဒုကၡသည္ပံုပါတဲ့ သတင္းစာျဖတ္ပိုင္းေပၚ အိမ္ေဖာ္ေလးက စားၾကြင္...
The Water (2005) ◄ မားဆိုး ►
ေဒါပံုတံတားအဆင္း SECD ထိပ္မွာ လမ္းေဘးအေခြဆိုင္ေလးတစ္ခုရွိတယ္ဗ်။ ဟိုး..... ႏိုင္တီးဂြမ္တီးက အေဟာင္းအျမင္း အေဆြးအသိုး ဓါတ္ရွင္ေတြ ရႏိုင...
ညီမေလး ေစ်းေကာင္းရပါေစ ◄မားဆုိး►
ေဆာရီးပဲ ညီမေလး ... ကိုယ္ ဘာမွမတတ္နိုင္ဘူး။ မင္းအေမ ေနမေကာင္းတာ မင္းေမာင္ေလး ညီမေလးေတြ ေက်ာင္းစားရိတ္လိုေနတာ မင္းကိုယ္တိုင္အတြက္ ေရာင္း...
ရွင္တုိ႔ရဲ႕ အေမနာမည္ ဘယ္သူလဲ
ကြ်န္မက ဘရာဇီးသူ (၁၈)ႏွစ္သမီး အေမဇုန္သစ္ေတာႀကီးရိွရဲ႕သားနဲ႔ အေမ့ရဲ႕ေဆးကုသစရိတ္အတြက္ ကြ်န္မကုိယ္ကြ်န္မ online ေပၚတင္လုိက္ရတယ္။ ကြ်န္မက အ...
‘‘ကြ်န္မသမၼတႀကီးျဖစ္ခ်င္တယ္’’
ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ ပန္းခင္းႀကီးလုိျပင္ထားတယ္ ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ ထမင္း၀ုိင္းႀကီးလုိျပင္ထားတယ္ ကြ်န္မကုိယ္ ကြ်န္မ ေျခသုတ္ပုဆုိး ေျမြအစြယ္က...
ျပည့္တန္ဆာမွတ္စု ◄ ေမာင္ယုပိုင္ ►
ကၽြန္မတို႔ဟာ ျမိဳ႕ႀကီးရဲ႕ လက္ႏွစ္ဖက္ကို ကုတင္တိုင္မွာ ပု၀ါပါးနဲ႔ ဖြဖြေလးခ်ည္ထားတယ္။ ျမိဳ႕ႀကီးထဲက လူႀကီးမင္းဆုိသူမ်ား ကၽြန္မတို႔ရဲ႕ အေပါစာ...
တကယ္ဆုိ ဒီလုိေနရာမွာ ရွင္နဲ႔ကၽြန္မ ဘယ္နည္းနဲ႔မွ ေတြ႔စရာ အေၾကာင္းမရွိဘူး ◄ညီမင္းညိဳ►
၀တ္ထားတဲ့ ရွင့္ရဲ႕ ရွပ္အက်ီၿဖဴၿဖဴလုိ ရွင့္စိတ္ေတြ ၿဖဴရဲ႕လား မယားတစ္ေယာက္ သားတစ္ေယာက္ဟာ ရွင့္ရဲ႕ “ ေၿဖာင့္ကြယ္” ဆုိေနက်သီခ်င္းက “ခ်စ္အ...
အစိမ္းေသ - ေမာင္ေအာင္ပြင့္
အိမ္ေရွ႕ေရေျမာင္းမွာ တဲ့ ေျမာင္းမွာ ... ။ ကြန္ပစ္တယ္ တဲ့ ပစ္တယ္ ... ။ အိက်ေနတဲ့ ဓာတ္ၾကိဳးမွာ ကြန္ျငိတယ္ တဲ့ ျငိ္တယ္ ... ။ ျဖဳတ္ဖို႔ လု...
ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးေနၿပီး အလြန္ေမာပန္းႏြမ္းနယ္တဲ့ အားကစား။ ဒီေနရာမွာ ရရင္ရ မရရင္ခ် တို႔ ေတာင္းယူလို႔မရရင္ တိုက္ယူရမယ္ တို႔ သံုးႏႈံးလိ...
Digital clock
ေျပာခဲ့ေပးပါဗ်
▼  2015 (13)
October (2)
January (11)
►  2014 (90)
January (78)
►  2013 (326)
December (12)
October (7)
September (6)
August (11)
February (16)
January (207)
လိုအပ္ေနေသးရင္
စာလံုးေပါင္းသတ္ပံုက်မ္း
ဘုန္းေနသြန္း
လြန္းဆက္နိုးျမတ္
ေသာ္ဇင္အုန္း
သစ္ေကာင္းအိမ္
ေကာင္းကင္ကို
ေဒါက္တာလြဏ္းေဆြ
There was an error in this gadget
Simple template. Powered by Blogger.