my en my my my my my my en en my my my my my my my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my eu my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my my my zh my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my ja my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my tr my my my en en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en my my my my my en en en my my my my my my en my my my my my en my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my my en en it en my my my my my my my my en en en en en en en my my my my en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en my my en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my my en en en my my my my cs en cs da en en cs da en cs da en en en cs da en cs en en cs cs en en de cs da en da cs en cs cs en en en en cs en my my my my my my my en en en en my my my en da cs en en en en en en en my my en en my my my my my my my my my my my my my my my ru it my my it my my pt my az pt my en pt my my pt my en pt my my pt my my pt en my my en ru my my my en en en
ဟိုတုန္းက ရြာတစ္ရြာမွာ အဖုိးႀကီးနဲ႔ အဖြားႀကီး အၿမဲတမ္း စကားႏိုင္ေျပာေလ့ရွိသတဲ့။ တေန႔ေတာ့ -
အဖြားႀကီးက ရွင္တို႔ေယာက္်ားေတြက အသုံးမက်ဘူး။ မလိမၼာၾကဘူး၊ ဒါေၾကာင့္ နတ္ျပည္မွာ နတ္သမီး ေတြပဲ မ်ားတာ။ အဲဒါေၾကာင့္ နတ္သမီးတစ္ေထာင္ေက်ာ္မွ နတ္သားက တစ္ေယာက္ပဲရွိတာ။
ဒီေတာ့ အဖိုးႀကီးလည္း ျပန္ေခ်ပမယ့္စကား ရွာမရတာနဲ႕ ရြာဦးေက်ာင္းဘုန္းႀကီးဆီး ေျပးပီး အကူအညီေတာင္းတာေပါ့။ ဘုန္းႀကီးကလည္း သူကိုယ္တိုင္ ေယာက္်ားျဖစ္ေနေတာ့ မခံႏိုင္ျဖစ္ၿပီး အႀကံထုတ္ရေတာ့တာေပါ့။ တေအာင့္ေလာက္ၾကာမွ ဘုန္းႀကီးအႀကံရၿပီး ဒကာႀကီးကိုေျပာပါတယ္။
"တို႔ေယာက္်ား ေတြက နတ္ျပည္မွာ နည္းမွာေပါ့၊ ဂဂၤါျမစ္ထဲက သဲပြင့္နဲ႔ အမွ် ပြင့္ခဲ့တဲ့ ဘုရားေတြက တို႔ေယာကၤ်ားေတြေလ၊ ေယာကၤ်ားေတြက ဘုရားျဖစ္ကုန္လို႔ နတ္ျပည္မွာ နည္းတာ"
အဲလိုေျပာဖို႔ သင္လိုက္သတဲ့။  အဖိုးႀကီးလည္း ၀မ္းသာအားရနဲ႔ အဖြားႀကိီးကို ေျပာဖို႔ အိမ္ကို ျပန္ေျပးလာပါတယ္။ အေျပးတပိုင္းလာတဲ့အဖိုးႀကီးဟာ လမ္းခုလတ္မွာ ခလုပ္တိုက္လဲသြားပါတယ္။ ဘုန္းႀကီးသင္ေပးလိုက္တဲ့ စကားကို အစီအစဥ္အတိုင္း မမွတ္မိလို႔ ျပန္စဥ္းစားၿပီး အဖြားႀကီးကို ေအာက္ပါအတိုင္းေျပာလိုက္ပါေတာ့တယ္။
"အဖြားႀကီး ၊နတ္ျပည္မွာ တို႔ေယာက္်ားေတြနည္းမွာေပါ့ကြ၊ အားလုံး ဂဂၤါျမစ္ထဲမွာ သဲေတြျဖစ္ကုန္တယ္ေလ"
တခ်ဳိ႕က က်န္းမာၾကပါတယ္။ ေငြေၾကးလည္း ျပည့္စုံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အသက္နည္းနည္းပဲ လူ႕ဘ၀မွာေနၾကရတယ္။ သူ ေပ်ာ္ရႊင္ေနခိုက္မွာပဲ ရုတ္တရက္ ထြက္သြားခဲ့ရတယ္။
တခ်ဳိ႕က အသက္ရွည္ၾကပါတယ္။ ေငြေၾကးလည္း ျပည့္စုံပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ သူ႕ဘ၀ရဲ႕ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အိပ္ယာေပၚမွာပဲ ကုန္ဆုံးၾကရပါတယ္။ သူေနရတာ မေပ်ာ္ေပမယ့္ ဆက္လက္ အသက္ရွင္ေနရတယ္။ ေငြေၾကးက သူ႔ဘ၀ကို ေနေပ်ာ္ေအာင္ မစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ခဲ့ပါဘူး။
အနည္းငယ္ေသာ တခ်ိဳ႕သာ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္နဲ႔ ဘ၀မွာ တ၀ႀကီး ေနထိုင္သြားၾကပါတယ္။
အဲလိုေနႏိုင္ဖို႔ အခ်က္သုံးခ်က္ပဲ လိုပါတယ္လို႔ အသက္ 103ႏွစ္ထိ က်န္းမာရႊင္လန္းစြာ ခႏၶာ့၀န္ကို ထမ္းရင္းသာသနာျပဳခဲ့တဲ့ ေရႊဟသၤာေတာရဆရာေတာ္ႀကီး အမိန္႔ရွိခဲ့တာကို မွ်ေ၀ပါမယ္။
ေသာက ကင္းေ၀းေအာင္ ေနတတ္ဖို႔ဆိုတာက ေတာ္ေတာ္ေလ့က်င့္ယူရပါတယ္။ အဓိက ကေတာ့ ဘယ္ရာပဲျဖစ္ျဖစ္ မတြယ္တာပါနဲ႔။ သက္ရွိပဲျဖစ္ျဖစ္၊ သက္မဲ့ပဲျဖစ္ျဖစ္ တြယ္တာမိရင္ ေသာကျဖစ္ဖို႔ ေသခ်ာေနပါပီ။
လူတစ္ေယာက္ဟာ တေန႔ကို 2000 ကယ္လိုရီေလာက္ စားရင္ က်န္းမာေရးအတြက္ ေကာင္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ လူေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ 2000 ကယ္လိုရီကေန 2500 ကယ္လိုရီေလာက္ထိ စားၾကပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပိုလာတဲ့ အဆီေတြက ဒုကၡေပးတာပါ။
တခ်ိန္လုံး ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ စားပြဲ ကုလားထုိင္နဲ႔ အလုပ္လုပ္တဲ့သူဟာ ညအိပ္ယာ၀င္ခ်ိန္က်ရင္ တစ္ကိုယ္လုံး ေညာင္းညာကိုက္ခဲေနတတ္ပါတယ္။ ဒါအျပင္ အိပ္မေပ်ာ္တတ္ပါဘူး။ မ်က္စိေၾကာင္ေနတတ္ပီး ညဥ္႔ေတာ္ေတာ္နက္မွာ အိပ္သြားတတ္ပါတယ္။ ေနာက္ေန႔က်ေတာ့ အိပ္ေရးမ၀လို႔ မၾကည္လင္ျပန္ပါဘူး။ ဒီလိုနဲ႔ပဲ ေန႔စဥ္ လည္ပတ္ပါမ်ားလာတဲ့အခါမွာ လူက ၀၀ၿဖဳိးျဖိဳးေပမယ့္ က်န္းမာေရးခ်ဳိ႕ယြင္း လာပါေတာ့တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အနည္းဆုံး မိနစ္ႏွစ္ဆယ္ နာရီ၀က္ခန္႔ ကိုယ္လက္လႈပ္ရွား လုပ္ေပးသင့္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္ ဆရာေတာ္ႀကီးက အစားအေသာက္နဲ႔ပတ္သက္လို႔လည္း စားသင့္စားထိုက္ တာေတြကို လမ္းညႊန္ခဲ့ပါေသးတယ္။
ဆိုေတာ့ကာ ခ်ဳိ၊ ခ်ဥ္၊ စပ္၊ ဖန္၊ ငန္၊ ခါး အရသာ ေျခာက္ပါးရွိရာမွာ အခ်ဳိနဲ႔ အငန္ဟာ လူအတြက္ လုိအပ္ေပမယ့္ လြန္ကဲရင္ ေဘးျဖစ္ပါတယ္။ လူ႕လွ်ာကလည္း အခ်ဳိနဲ႔ အငန္ကို သိတဲ့ရသာဖုက မ်ားတယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။ အငန္ကို သိတဲ့ ရသာဖုကေလးေတြကေတာ့ အမ်ားဆုံးပါပဲတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ လူမ်ားဟာ အငန္မပါတဲ့ ဟင္းတို႔ အခ်ဳိမပါတဲ့မုန္႔တို႔ကို စားလို႔ အဆင္မေျပၾကတာပါ။ ဒါေပမယ့္ အဲဒီ အငန္နဲ႔ အခ်ဳိဟာ အသက္ႀကီးလာရင္ ျပႆနာစလာပါပီ။ အငန္မ်ားမ်ား စားတာက ေသြးတိုးျဖစ္ေစပါတယ္။ ေနာက္ဆက္တြဲ အခ်ိဳက ေတာ့ ဆီးခ်ဳိ၊ ေသြးခ်ဳိပါပဲ။ အဲဒီေနာက္ ႏွလုံးေရာဂါ၊ အသည္းေရာဂါ အတြဲလိုက္၀င္လာၾကပါေတာ့တယ္။ ၾကားဖူးမယ္ထင္ပါတယ္ "Misfortune never come single."
ဒါေၾကာင့္ အထက္က ေျပာခဲ့တဲ့ အခ်က္သုံးခ်က္အျပင္ ကိုယ္စားတဲ့ အစားအစာကိုလည္း အဟာရျဖစ္ေအာင္ စားသုံးတတ္မွသာ က်န္းမာေပ်ာ္ရႊင္စြာ ဘ၀ကို ၾကာၾကာေနႏိုင္မွာျဖစ္ပါေၾကာင္း...။
ဘာသာ၀င္အားလုံးအတြက္ အရႈံးမရွိေသာ ဒႆနတစ္ခုကို ေပးခ်င္ပါသည္။ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္လုံးႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ဘာသာေရးကိစၥတြင္ ကံစမ္းမဲႏႈိက္သလို ပစၥည္းတစ္မ်ဳိး မ်ဳိးေပါက္ခ်င္ေပါက္၊ မေပါက္ခ်င္ ဗလာဟု ေပါ့ေပါ့တန္တန္ သေဘာမထားသင့္ေခ်။ ကံစမ္းမဲမွာ ဗလာျဖစ္သြား၍ မိမိအတြက္ ဘာမွ် မထိခုိက္ ေသာ္လည္း ဘာသာေရးတြင္ ဗလာျဖစ္သြားလွ်င္ကား မိမိအတြက္ တစ္သံသရာလုံး နစ္မြန္းရမည္ျဖစ္၏။
ကၽြန္ဳပ္တို႔ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားကားပြင့္ပြင့္လင္းလင္း ၊ ရိုးရိုးသားသားပင္ ေဟာၾကားခဲ့၏။ သတၱ၀ါေတြ ေကာင္းတဲ့ေနရာ ေကာင္းတဲ့ဘုံဘ၀ေရာက္ေအာင္ ငါဘုရား မကယ္တင္ႏိုင္၊ ငါဘုရားသည္ လမ္းမွန္ကိုသာ ညႊန္ျပရုံသာ ရွိသည္။
ေကာင္းေသာအမႈကိစၥ ျပဳလုပ္ေသာသူမ်ားသည္ ေကာင္းေသာအက်ဳိးမ်ားကို ခံစားၾကရမည္။ မေကာင္းေသာအမႈကိစၥ ျပဳလုပ္သူမ်ားသည္ မေကာင္းေသာအက်ဳိးကို ခံစားၾကရမည္။
ခ်ဳိေသာမ်ဳိးေစ့ကို စိုက္ပ်ဳိးလွ်င္ ခ်ဳိေသာအသီးကို စားရမည္။ ခါးေသာမ်ဳိးေစ့ကို စိုက္ပ်ဳိးလွ်င္ ခါးေသာအသီးကို စားရမည္။ ထုိ႔အတူ ေကာင္းေသာအမႈကို ျပဳလုပ္ေလ့ရွိေသာသူသည္ ေကာင္းေသာအက်ဳိးကို ခံစားရမည္။ မေကာင္းေသာအမႈကို ျပဳလုပ္ေလ့ရွိေသာ သူသည္ မေကာင္းေသာအက်ဳိးကို ခံစားရမည္။
ဤကား ဗုဒၶ၏ ပြင့္လင္းျပတ္သားစြာ ေဟာၾကားခဲ့ေသာ စကားျဖစ္သည္။ အဆိုပါ ဗုဒၶ၏ ေဟာၾကားခ်က္ကို လိုက္နာသူတို႔အတြက္ အရႈံးမရွိေသာ ဒႆနတစ္ခုပင္ ျဖစ္၏။ သူတစ္ပါးအား လွဴဒါန္းေပးကမ္းျခင္းဒါန၊ ေစာင့္ထိန္းထားအပ္ေသာ သီလ၊ အထပ္ထပ္အဖန္ဖန္ပြားမ်ားအပ္ေသာ ဘာ၀နာဟူေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားကို ျပဳလုပ္ထားသူသည္ တမလြန္ ဘ၀သို႔ ေရာက္ေသာအခါတြင္ ကယ္ဆယ္ေသာ ဘုရား တကယ္ရွိသည္ဆိုလွ်င္လည္း ေကာင္းတာမ်ားကို ျပဳလုပ္ထားသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရွ႕ဆုံးက အကယ္ဆယ္ခံရမည္ျဖစ္သည္။
ထိုသို႔ ကယ္ဆယ္ေသာဘုရားမရွိပါကလည္း မိမိျပဳထားေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားက မိမိကိုျပန္လည္ ေစာင့္ေရွာက္မည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အားငယ္စရာမရွိေပ။ ေနာင္တမလြန္ ဘ၀က်မွ ကယ္ဆယ္မည့္ ဘုရားကို အားကိုးၿပီး ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ မျပဳလုပ္ခဲ့ေသာသူသည္ တမလြန္ဘ၀ေရာက္လွ်င္ မိမိယူဆခဲ့သလို ဘုရားရွင္က လာမကယ္လွ်င္ကား ိမိသာ နစ္မြန္းေတာ့မည္ျဖစ္၏။
ယခု ဒႆနႏွင့္ပတ္သက္၍ ဘုရားေဟာ ဇာတ္ေတာ္တစ္ပုဒ္ရွိပါသည္။ တစ္ခါက ကုန္သည္တစ္ေထာင္ တို႔သည္ သေဘၤာပ်က္၍ လူသူမနီးကၽြန္းႀကီးတစ္ကၽြန္းေပၚသို႔ ေရာက္သြားၾကသည္။ ကၽြန္းေပၚတြင္ အစားအစာႏွင့္ ေသာက္ေရေပါသျဖင့္ လူငါးရာစီ အုပ္စုခြဲၿပီး ေနၾကေလသည္။ အုပ္စုတစ္ခုကို ဘုရားေလာင္းပညာရွိက ဦးေဆာင္ၿပီး၊ က်န္တစ္စုကို ေဒ၀ဒတ္ေလာင္း လူမိုက္ကဦးေဆာင္သည္။
ကၽြန္းေပၚတြင္ေနစဥ္ သစ္သီးမ်ဳိးစုံးကို ေသရည္ခ်က္ၿပီး စိတ္ႀကိဳက္ေသာက္စားကာ ေနၾကေလသည္။ မူးရူးလာေသာအခါ အညစ္အေၾကးမ်ားကို ထင္သလို စြန္႔ပစ္ၾကသည္။ ကၽြန္းကိုေစာင့္ၾကပ္ေနထိုင္ေသာ နတ္မ်ားသည္ အလြန္ေဒါသထြက္ၿပီး လာမည့္ လျပည္ည ဒီေရတက္ခ်ိန္တြင္ ပင္လယ္ေရမ်ားကို ကၽြန္းဖုံးသည္အထိ တက္ေစၿပီး ကၽြန္းေပၚမွလူမ်ားကို သတ္ျဖတ္ပစ္ရန္ ဆုံးျဖတ္ၾကသည္။
ထိုအခါ သနားတတ္ေသာ နတ္သားတစ္ေယာက္က လူအမ်ားျမင္သာေအာင္ ကိုယ္ထင္ျပၿပီး လျပည့္ညတြင္ ပင္လယ္ေရမ်ား ကၽြန္းကိုဖုံးလႊမ္းလိမ့္မည္။ ယခုကတည္းက ေလွ၊ ေဖါင္မ်ား အသင့္ျပဳလုပ္ျပင္ဆင္ၾကပါဟု တိုက္တြန္းႏႈိးေဆာ္ၿပီး ေပ်ာက္သြားသည္။
တဖန္ ရက္စက္တတ္ေသာနတ္တစ္ေယာက္ကလည္း ကို္ယ္ထင္ျပကာ ဤကၽြန္းေပၚသို႔ ေရဖုံးလႊမ္းျခင္း ဟူသည္ တစ္ၾကိမ္တစ္ခါမွ် မျဖစ္ဖူးခဲ့ေခ်။ ျဖစ္လည္းမျဖစ္ႏိုင္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ မည္သည့္ေလွ ၊ ေဖါင္မွ် အပင္ပန္းခံကာ လုပ္ေနစရာမလို၊ အရင္အတိုင္း လြတ္လပ္ေပ်ာ္ရႊင္စြာ ေနႏိုင္သည္ဟု ေျပာၿပီး ေပ်ာက္သြားျပန္သည္။
ပညာရွိ ေခါင္းေဆာင္၏ ေနာက္လိုက္မ်ားကလည္း အျခားအဖြဲ႕ကဲ့သို႔ ေလွမထြင္း၊ ေဖာင္မဖြဲ႕ပဲ သက္သာစြာ ေနခ်င္ၾကသည္။ ထိုအခါ ဘုရားေလာင္းက ေသခ်ာေရရာသည့္ အရႈံးမရွိေသာ ဒႆနတစ္ခုကို ယခုလိုေပး၏။
ထို႔ေၾကာင့္ ေလွမလုပ္ေသာနည္းလမ္းသည္ အသက္အတြက္မေသခ်ာ မေရရာေသာနည္းလမ္း၊ အရႈံးရွိႏိုင္ေသာ နည္းလမ္းသာျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ပထမနတ္သား၏ သတိေပးစကားအတိုင္း ေလွလုပ္ၾကမည္။ ေလွ၊ ေဖာင္တို႔ကို ႀကိဳလုပ္ထားလွ်င္ လျပည့္ညတြင္ ေရမတက္ပါကလည္း ကိစၥမရွိ။ ေနာင္သြားေရးလာေရး ကိစၥမ်ားအတြက္ အသုံး၀င္မည္။  ေရတက္လာက ငါတို႔တစ္ေတြ၏ အသက္ကို ကယ္ဆယ္ႏိုင္မည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ေလွ၊ ေဖာင္တို႔ကို ႀကိဳတင္လုပ္ထားျခင္းကား ငါတို႔တစ္ေတြအတြက္ အသက္မေသေစရန္ ေသခ်ာေသာနည္းလမ္းျဖစ္သည္။ အရႈံးမရွိေသာ နည္းလမ္းသာျဖစ္သည္။ ဟုေျပာကာ ေလွ ေဖါင္တို႔ကို ျပဳလုပ္ၾကသည္။
လျပည့္ေန႔ည ေရာက္ေသာအခါ ေရမ်ားတက္လာသျဖင့္ လူမိုက္ႏွင့္ အေပါင္းအပါမ်ားမွာ ေရနစ္ေသဆုံးၾကရၿပီး၊ ဘုရားအေလာင္းႏွင့္ အေပါင္းအပါမ်ားမွာ အသင့္ျပဳလုပ္ထားေသာ ေလွ၊ ေဖာင္မ်ားေၾကာင့္ အသက္ခ်မ္းသာရာ ရၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ မည္သည့္ဘာသာ၀င္မဆို ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာတည္းဟူေသာ ေလွ၊ ေဖါင္မ်ားကို ဧကန္မုခ် ျပဳလုပ္ထားသင့္ၾက၏။
ဘုရားက ကယ္တင္မႈမျပဳလွ်င္လည္း မိမိျပဳထားေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားက မိမိကို ျပန္လည္ကယ္တင္ ေစာင့္ေရွာက္မည္ျဖစ္၏။ ထို႔ေၾကာင့္ မိမိအတြက္ အရႈံးမရွိေသာ နည္းလမ္းကာ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာ၀နာဟူေသာ ကုသိုလ္တရားမ်ားကို ႀကိဳတင္ျပဳလုပ္ထားျခင္းသာ အေသခ်ာဆုံးေသာနည္းျဖစ္သည္။
အိမ္ေထာင္သည္ဘ၀ သို႔ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ေရာက္ရွိလာၿပီးေနာက္ ခ်မ္းေျမ့သာယာ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ျဖစ္ေသာ ဘ၀ကိုပိုင္ဆိုင္ရန္ ႀကိဳးစားရန္ ႏွစ္ဦးစလုံးတြင္ တာ၀န္ရွိေပသည္။ ႏွစ္ဦးသား ခ်စ္လို႔ ႀကိဳက္လို႔ပဲယူယူ၊ မိဘေပးစားလို႔ပဲယူယူ၊ ဘယ္လိုေၾကာင့္ပဲ ယူယူ ဘ၀တစ္ခုတည္ေဆာက္ၿပီးလွ်င္ ထိုဘ၀ကို ေကာင္းမြန္စြာ ထူေထာင္သင့္ေပသည္။ သို႔မဟုတ္ပါက "ကၽြဲႏွစ္ေကာင္ခတ္ရာ ေျမဇာပင္ မခံသာ" ဆိုသလို ကေလးမ်ားမွာ ၾကားကနစ္နာရေပသည္။ ထိုသို႔ မျဖစ္ေစရန္ လင္ေရာ မယားပါ ညွိႏႈိင္းတိုင္ပင္ ေဆာင္ရြက္သင့္ေပသည္။
၁။ အျမတ္တႏိုး ေခၚဆိုျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊(မိမိတို႔ နွစ္ဦးသာေခၚေသာ အဖ်ားဆြတ္နာမည္)
၂။ ႏွိမ့္ခ်၍ မေခၚဆိုျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ (ငယ္က်ဳိး၊ ငယ္နာမ်ား မေျပာဆိုျခင္း)
၃။ မိမိမယားမွလြဲ၍ အျခားမိန္းမတို႔ႏွင့္ မေပ်ာ္ပါး မေဖာက္ျပန္ျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊
၂။ ႏွစ္ဘက္ ေဆြမ်ဳိးမ်ားကိုလည္း တူတူညီမွ် ေပးကမ္းျခင္း၊
၃။ မိမိလင္မွတစ္ပါး  အျခားေယာက္်ားတို႔ႏွင့္ ေရာေထြးယွက္တင္ မေဖာက္ျပန္ျခင္း၊
၅။ ကိစၥအားလုံးတို႔တြင္ လိမၼာတတ္သိစြာ ေဆာင္ရြက္၍ ပ်င္းရိမႈ မရွိျခင္း
အထက္ပါ အခ်က္မ်ား ႏွစ္ဦးစလုံး လိုက္နာက်င့္သုံးပါက သာယာခ်မ္းေျမ့ ေအာင္ျမင္ေသာ ဘ၀တစ္ခု ပိုင္ဆိုင္ရမည္မွာ ေသခ်ာလွေပသည္။
မနက္ခင္း အလုပ္မွာျဖစ္ျဖစ္ G-talk မွာျဖစ္ျဖစ္ မိတ္ေဆြမ်ား သူငယ္ခ်င္းမ်ား ေတြ႕ၾကရင္ မဂၤလာပါ . . . လို႔ ႏႈတ္ဆက္ေလ့ရွိၾကပါတယ္။ လူလူခ်င္းေတြ႕တာ နဲ႔ အၿပံဳးေလးနဲ႔ မဂၤလာပါ လို႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကတဲ့အခါ စိတ္မွာ ေက်နပ္မႈတစ္မ်ဳိးခံစားရပါတယ္။ (ဒီမွာေတာ့ 'ဆ၀ါဒီခပ္' လို႔ ယိုးဒယားလိုႏႈတ္ဆက္တာမ်ားပါတယ္၊ တစ္ခ်ဳိ႕ ကေတာ့ morning လို႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကပါတယ္။)
ဒီလိုေန႔စဥ္ႏႈတ္ဆက္ေနေပမယ့္ လူလူခ်င္းေတြ႕တာ မဂၤလာ တဲ့လားလို႔ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္အေတြး ၀င္လာပါတယ္။ ဒါန႔ဲ မဂၤလာ ဆိုတဲ့စကားလုံးကို သိေအာင္ႀကိဳးစားမယ္လို႔ စိတ္ထဲမွာ ေတးထားခဲ့ပါတယ္။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ေပးတဲ့ "ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတစ္ေယာက္" ဆိုတဲ့ စာအုပ္ကိုဖတ္ၾကည့္ရင္း  ရြတ္ဖတ္ရန္သုတ္ေတာ္မ်ား ဆိုတဲ့ ေခါင္းစဥ္ေအာက္က မဂၤလသုတ္ ကို သြားေတြ႕ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီက်မွ မဂၤလာရဲ႕ အဓိပၸါယ္ကို ရွင္းရွင္းလင္းလင္းသိရွိနားလည္ၿပီး ၊ မဂၤလာတရား(၃၈)ပါးရွိေၾကာင္းကိုပါ အေသးစိတ္ သိခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ ဒီမဂၤလသုတ္ျဖစ္ေပၚလာပုံကိုလည္း သိရွိရပါတယ္။
လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင့္ငါးရာေက်ာ္က လူေတြလည္း ကၽြန္ေတာ့လို႔ပဲ ေတြးၾကလို႔ ထင္ပါတယ္။ :P
ဒီမဂၤလာတရားဆိုတဲ့ဟာကို ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္ေက်ာ္ အျငင္းပြားၾကပါသတဲ့။ သူေျပာတာကမွ မဂၤလာတရား ၊ ငါေျပာတာကမွာ မဂၤလာတရားအမွန္ဆိုၿပီး  အဲဒီေခတ္က ပုရဏၰကႆပတို႔ မဂလိေကာသာလတို႔လို အေတြးအေခၚဂုိဏ္းဆရာႀကီးအပါအ၀င္ အေတြးေခၚပညာရွင္ေတြ အျငင္းပြားခဲ့ၾကပါတယ္။ ဒီလိုအျငင္းပြားေနၾကလို႔ ဘယ္ဟာကို မဂၤလာတရား ဆိုပီး သတ္မွတ္လက္ခံျခင္းမရွိခဲ့ၾကပါဘူး။ ဒီအျငင္းပြားမႈမွာ လူတြင္မက နတ္ေတြၾကားမွာေတာင္ မဂၤလာတရားအစစ္အမွန္ကို မည္သူမွ ေသေသခ်ာခ်ာ မသိၾကပါဘူး။
ဒီလို အျငင္းပြားမႈဟာ ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာတဲ့အထိ အေျဖမရွိခဲ့ပါဘူး။ ဒါကို သိခ်င္ေနတဲ့ နတ္သားတစ္ပါးက ျမတ္စြာဘုရားကို ေမးျမန္းေလွ်ာက္ထားပါတယ္။ ဒီက်မွ ျမတ္စြာဘုရားက မဂၤလာတရားေတြကို ေဟာၾကားခဲ့တာပါ။ ဒီမဂၤလာတရားကို ျမတ္စြာဘုရား သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းမွာ သီတင္းသုံးေနထိုင္ခ်ိန္မွာ  နတ္သားက ေမးေလ်ာက္လို႔ ေဟာၾကားခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါတယ္။ (ေဇတ၀န္ေက်ာင္းကို အနာထပိဏ္သူေဌးႀကီး ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းပါသည္။)
ေကာင္းျခင္း။ ပြားျခင္းသို႔ေရာက္ျခင္း။ ခ်ီးမြမ္းအပ္ေသာေကာင္းျမတ္ေသာ တရား။ စီးပြားခ်မ္းသာ၏ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာတရား။ မဂၤလာတရား။
ဆိုၿပီး အဘိဓာန္မွာ ဖြင့္ဆိုပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ တစ္ဦးနဲ႔ တစ္ဦး မဂၤလာပါလို႔ ႏႈတ္ဆက္ျခင္းဟာ အလြန္ေကာင္းမြန္တယ္ ဆိုတာကိုေတြ႕ရပါတယ္။
ျမတ္စြာဘုရားေဟာတဲ့ အခ်က္(၃၈)ခ်က္ကို လိုက္နာက်င့္သုံးမယ္ဆိုရင္ျဖင့္ တကယ့္ကို တက္တက္ႀကီးပြားပီး မိမိ၏ဘ၀အဆင့္အတန္း သည္ တစ္ေန႔ထက္တစ္ေန႔ တိုးတက္ေအာင္ျမင္ ခ်မ္းသာမည္မွာ အေသအခ်ာျဖစ္ပါသည္။ မိမိအား မေကာင္းႀကံမည့္သူမ်ားလည္း မတတ္ႏိုင္ပါ။ ရန္အေပါင္းကင္းေ၀းပီး ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ျမင္ေသာဘ၀တစ္ခု ကိုပိုင္ဆိုင္ရမည္ျဖစ္သည္။
နံပါတ္တစ္ ကေတာ့ " အေသ၀နာ စ ဗာလာနံ" လူမိုက္ကို မေပါင္းရဘူးတဲ့။ ဆိုေတာ့ လူမိုက္ဆိုတဲ့ဟာကို ကြဲကြဲျပားျပားသိဖို႔လည္း လိုလာျပန္ေရာ။ ဘယ္လိုလူကို လူမိုက္လဲ။ ဘယ္လိုေပတံမ်ဳိးနဲ႔ တိုင္းတာမွာလဲ။
နံပါတ္ႏွစ္က "ပ႑ိတာနဥၥ ေသ၀နာ" ပညာရွိနဲ႔ ေပါင္း။ ဒီမွာတစ္ခါ ဘယ္လိုပညာရွိမ်ဳိးလည္း သိခ်င္လာျပန္ေရာ။
နံပါတ္သုံးက "ပူဇာ စ ပူဇေနယ်ာနံ" ပူေဇာ္ထိုက္သူကို ပူေဇာ္ပါ။ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္မ်ဳိးကို ပူေဇာ္ရမွာလည္း?
နံပါတ္ေလး "ပတိရူပေဒသ၀ါေသာ စ" သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္တဲ့ ေဒသမွာေနပါတဲ့။ ဘယ္လိုေဒသလဲ ဆိုေတာ့ ဥစၥာစီးပြား ေသာ္လည္းေကာင္း၊ အတတ္ပညာတစ္ခုခုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ေကာင္းမႈကုသိုလ္တစ္ခုခုေသာ္လည္းေကာင္း ဒီသုံးခုထဲက တစ္ခုခု ေန႔စဥ္ရတဲ့ ေဒသေတြကို ဆိုလိုတာပါ။
နံပါတ္ငါး "ပုေဗၺ စ ကတပုညတာ" ေရွးကျပဳခဲ့ဖူးေသာ ေကာင္းမႈကုသိုလ္ဟာလည္း မဂၤလာတစ္ပါးပါပဲတဲ့။
နံပါတ္ေျခာက္ "အတၱသမာပဏိဓိ စ" မိမိကိုယ္ကို ေကာင္းစြာ ထိန္းသိမ္းေဆာက္တည္ျခင္း။ ဘယ္လို ထိန္းသိမ္းေဆာက္တည္ရင္ ေကာင္းမလဲ?
နံပါတ္ခုနစ္ "ဗာဟုသစၥဥၥ သိပၸဥၥ" ဗဟုသုတ အၾကားအျမင္မ်ားျခင္း၊ စက္မႈလက္မႈ စေသာအတတ္ပညာမ်ား တတ္ေျမာက္ျခင္းသည္လည္း မဂၤလာတစ္ပါးျဖစ္သည္။
နံပါတ္ရွစ္ "၀ိနေယာစ သုသိကၡိေတာ" လူက်င့္၀တ္စည္းကမ္းမ်ား လိုက္နာျခင္းသည္ မဂၤလာတစ္ပါး ဆိုေတာ့ အင္း လူ႕က်င့္၀တ္ေတြဟာ ေနရာေဒသ ကိုလိုက္ၿပီး တစ္ခ်ဳိ႕စည္းကမ္းယဥ္ေက်းမႈေတြဟာ ဆန္႔က်င္ဘက္ေတြ ျဖစ္ေလေတာ့ ဘယ္လိုဟာကို လိုက္နာရမလဲ?
နံပါတ္ကိုး "သုဘာသိတာ စ " ေကာင္းေသာစကားတို႔ကိုေျပာဆိုျခင္းသည္ မဂၤလာ။
နံပါတ္တစ္ဆယ္ "ပီယ ၀ါစာ" ခ်ဳိသာယဥ္ေက်းစြာ စကားေျပာဆိုျခင္းသည္ မဂၤလာ။
နံပါတ္တစ္ဆယ့္တစ္ "မာတာပိတု ဥပ႒ာနံ" မိဘႏွစ္ပါးကို လုပ္ေကၽြးျခင္းသည္ မဂၤလာတဲ့။
နံပါတ္ဆယ့္ႏွစ္ "ပုတၱဒါရႆ သဂၤေဟာ" သားမယား ကိုျပဳစုလုပ္ေကၽြးျခင္းဟာလည္း မဂၤလာပါပဲ။
နံပါတ္ဆယ့္သုံး "အနာကုလာ စ ကမၼႏာၱ" မည္သူ႕မွ် မထိခုိက္ေသာ အလုပ္ျဖင့္ အသက္ေမြးျခင္း။ ဒီဟာလည္း နားလည္သလိုလိုနဲ႔ ေသေသခ်ာခ်ာသိဖို႔ လိုျပန္ေရာ။
နံပါတ္ဆယ့္ငါး "ဓမၼစရိယာ စ" ျမတ္ေသာတရားအက်င့္ကို က်င့္ျခင္း။ ဘယ္လိုတရားမ်ဳိးကို ျမတ္တ့ဲတရားလို႔ ေခၚမလဲ?
နံပါတ္ဆယ့္ေျခာက္ "ဉာတကာနဥၥ သဂၤေဟာ" ေဆြမ်ဳိး မိတ္ေဆြမ်ားကို ေထာက္ပံ့ေပးကမ္းျခင္းသည္လည္း မဂၤလာတရားျဖစ္ပါတယ္။
နံပါတ္ဆယ့္ခုနစ္ "အန၀ဇၹာနိ ကမၼာနိ" အကုသိုလ္ကင္းေသာ အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းျဖင့္ လုပ္ကိုင္ျခင္းသည္လည္း မဂၤလာတရားျဖစ္ပါတယ္။
နံပါတ္ဆယ့္ရွစ္ "အာရတီ ပါပါ " မေကာင္းမႈကို ေ၀းေ၀း ေရွာင္ႏိုင္ျခင္း၊
နံပါတ္ဆယ့္ကိုး "၀ိရတီ ပါပါ" မေကာင္းမႈကို မလုပ္ျဖစ္ေအာင္ အထူးေရွာင္ႏိုင္ျခင္း၊
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ္ "မဇၹပါနာ စ သံယေမာ" မူးယစ္ေသစာ(အရက္၊ဘီယာ၊၀ိုင္၊ narcotic drugs) ေသာက္စား သုံးစြဲျခင္းမွေရွာင္ၾကဥ္ျခင္း၊
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ့္တစ္ "အပၸမာေဒါ စ ဓေမၼသု" ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမ်ားကို မျပတ္သတိရၿပီး မေမ့မေလ်ာ့ ေဆာင္ရြက္ျခင္း တို႔သည္လည္း မဂၤလာတရားမ်ားျဖစ္သည္။
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ့္ႏွစ္ "ဂါရေ၀ါ စ" ရိုေသထိုက္သူကို ရိုေသျခင္း၊ ဘယ္လိုပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ရိုေသထိုက္တယ္လို႔ ဆိုရမလဲ?
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ့္သုံး "နိ၀ါေတာ စ" မိမိကိုယ္ကို ႏွိမ့္ခ်ျခင္းသည္ မဂၤလာျဖစ္သည္။
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ့္ေလး "သႏၱဳ႒ိ စ " ကာမဂုဏ္အာရုံတို႕၌ ေရာင့္ရဲလြယ္ျခင္းသည္လည္း မဂၤလာ။
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ့္ငါး "ကတညဳတာ" သူတစ္ပါး၏ ေက်းဇူးကို သိတတ္ျခင္းသည္လည္း မဂၤလာ။
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ့္ေျခာက္ "ကာေလန ဓမၼႆ၀နံ" အခါအခြင့္သင့္တိုင္း တရားနာျခင္း။ ဘယ္လိုတရားမ်ဳိးကို နာရမလဲဆိုတာလည္း ကြဲကြဲျပားျပားသိဖို႔ လိုပါတယ္။ တရားေတြက မ်ားတယ္ေလ။ :)
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ့္ခုနစ္ "ခႏၱီ စ" သည္းခံျခင္းသည္ မဂၤလာျဖစ္သည္။ သတိျပဳ က်င့္သုံးဖြယ္ပါပဲ။
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္ "ေသာ၀စႆတာ" သူေတာ္ေကာင္းတို႔က ဆုံးမသည့္စကားကို နာယူလြယ္ျခင္း သည္လည္းမဂၤလာတစ္ပါးပါ။
နံပါတ္ႏွစ္ဆယ့္ကိုး "သမဏာနဥၥ ဒႆနံ" ရဟန္းသံဃာမ်ားကို ဖူးေျမာ္ရျခင္းသည္လည္းမဂၤလာတစ္ပါးပါ။
(ဘယ္လိုဘုန္းႀကီး ကိုရင္ပဲ ေတြ႕ေတြ႕ သံဃာေတာ္ပါလားဆိုပီး ဦးတိုက္ရွိခိုးပါ။ အက်ဳိးမ်ားပါတယ္။ ကိုယ္ဦးတိုက္တာက ပုဂၢိဳလ္ကိုဦးတိုက္တာမဟုတ္ပဲ သံဃာေတာ္ဆိုပီး ရည္မွန္းဦးတိုက္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ အက်ုဳိးမ်ားတယ္လို႔ ေျပာတာပါ။)
နံပါတ္သုံးဆယ္ "ကာေလန ဓမၼသာကစာၦ" အခါအခြင့္သင့္တိုင္း တရားေဆြးေႏြးေမးျမန္းျခင္း။ ဘယ္လိုတရားမ်ဳိးကိုေမးျမန္းေဆြးေႏြးရမလဲ?
နံပါတ္သုံးဆယ့္တစ္ "တေပါ စ" ၿခိဳးျခံစြာက်င့္ျခင္းသည္လည္း မဂၤလာတစ္ပါး။
နံပါတ္သုံးဆယ့္ႏွစ္ "ျဗဟၼစရိယဥၥ" ျမတ္္ေသာအက်င့္ကို က်င့္ျခင္း။ ဘယ္လိုအက်င့္က ျမတ္သလဲ?
နံပါတ္ သုံးဆယ့္သုံး "အရိယသစၥာန ဒႆနံ" အရိယာသစၥာတရားကို သိျမင္ရျခင္းသည္ မဂၤလာ။
ဘုရားေဟာခဲ့တဲ့ သစၥာတရား ေလးပါးရွိပါတယ္။ (သမုဒၵယသစၥာ၊ ဒုကၡသစၥာ၊ မဂၢသစၥာ၊ နိေရာဓသစၥာ)
အဲဒီ ေလးပါးကို သိဖို႔ ျမင္ဖို႔ ဆိုတာက်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေလး ခက္ခဲပါတယ္။
နံပါတ္ သုံးဆယ့္ေလး "နိဗၺာနသစၦိကိရိယာ စ" နိဗၺာန္ကို မ်က္ေမွာက္ျပဳရျခင္းသည္လည္း မဂၤလာ။
ဒါလည္းပဲ ပိုပီး ခက္ခဲပါတယ္။
"ဖု႒ႆ ေလာကဓေမၼဟိ" ေလာကဓံတရားရွစ္ပါးႏွင့္ ေတြ႕ႀကဳံပါက-
နံပါတ္သုံးဆယ့္ငါး "စိတၱံ ယႆ နကမၸတိ"  စိတ္ဓာတ္ႀကံခိုင္ျခင္းသည္ မဂၤလာ၊
နံပါတ္သုံးဆယ့္ေျခာက္ "အေသာကံ" စိုးရိမ္ေသာက မရွိျခင္းသည္ မဂၤလာ၊
နံပါတ္သုံးဆယ့္ခုနစ္ "၀ိရဇံ" ရာဂရမက္ကင္းျခင္းသည္ မဂၤလာ၊
နံပါတ္သုံးဆယ့္ရွစ္ "ေခမံ" ေဘးကင္းျခင္းသည္ မဂၤလာ၊
ဆိုၿပီး မဂၤလာတရားအစစ္အမွန္မ်ားကို ျမတ္စြာဘုရားက ေဟာၾကားထားခဲ့ရာမွာ မိမိသႏၱာန္မွာ အဆိုပါ တရားဘယ္ႏွစ္ခု ကိန္းေနပါသနည္း။
မ်ားမ်ား ကိန္းသူမ်ား လက္ရွိဘ၀ ေရာ ေနာင္ဘ၀ပါ စိတ္ေအးရမည္။  လက္ရွိ ဘ၀အဆင္မေျပ သူမ်ား ႀကိဳးစားျဖည့္တင္းက အစစအရာရာ အဆင္ေျပ တိုးတက္လာမည္ျဖစ္သည္။ အားလုံးျပည့္ရန္ကား လူအျဖစ္ႏွင့္ မလြယ္ကူေခ်။ တတ္ႏိုင္သမွ် မ်ားႏိုင္သမွ် မ်ားမ်ား ျဖည့္က်င့္ရမည္သာျဖစ္ေပသည္။
Posted by အတၱ at 12:15 AM 2 comments
Saturday, November 14, 2009
အကိုႀကီးတစ္ေယာက္က သူ၀န္ထမ္းဘ၀တုန္းက ၾကားဖူးတဲ့ ဟာသေလး တစ္ခုကိုေျပာျပပါတယ္။ မွတ္သားစရာေလးမို႔ ျပန္မွ်ေ၀ပါတယ္။ ဒါက ျမန္မာျပည္တေနရာရာမွာ တကယ္ကို ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တာပါတဲ့။ သူကေတာ့ ဟိုေရွးတုန္းကလုိ႔ ဆိုၿပီးေျပာပါတယ္။
အရာရွိႀကီး တစ္ဦးဟာ သူ႕ေဒသအတြင္းကို ငါးရက္ခန္႔ လွည့္လည္ စစ္ေဆးပါသတဲ့။ ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါ အစုံအလင္နဲ႔ေပါ့ဗ်ာ။ အရာရွိႀကီးဆိုတာ ေတာရြာအဖို႔ ေလးငါးႏွစ္မွ တစ္ခါျမင္ၾကရတာေပါ့။ ဒါေၾကာင့္ ရြာသူႀကီးကဆို အလြန္ေၾကာက္ေတာ့ လိုေလေသးမရွိ ျပဳစုခ်က္ျပဳတ္ေကၽြးေမြးတာေပါ့။ အဲဒီအရာရွိႀကီးေနဖို႔ ဗိုလ္တဲ ဆိုၿပီးလည္း ေဆာက္ထားရေသးသတဲ့။
အဲ သူကို ဒီေန႔ ဘာဟင္းနဲ႔ ဧည့္ခံရမလဲဆိုတာကို သူ႕ရဲ႕ တပည့္ကို ေမးၿပီး ခ်က္ျပဳတ္ ေကၽြးေမြးၾကရပါတယ္တဲ့။ အဲဒါနဲ႔ သူႀကီးက တပည့္ကို ဒီေန႔ ဘာခ်က္ရမလဲလို႔ ေမးတယ္တဲ့ ။ သူ႕တပည့္ကလည္း သူ႕ဆရာကို ဗိုလ္တဲ့ေအာက္ကေနပီး -
"ဆရာ ဒီေန႔ ဘာနဲ႔စားမလဲ" လို႔ ေမးတယ္တဲ့။
"မင္းတို႔ကလည္းကြာ ၾကည့္ၾကက္လုပ္လုိက္"
လို႔ ေျပာတယ္တဲ့။ ဒါန႔ဲ တပည့္က
"သူႀကီးေရ ဒီေန႔ ၾကက္သားဟင္းခ်က္" လို႔ ေျပာတယ္။ သူႀကီးလည္း အေျပးအလႊားသြားပီး ခ်က္ဖို႔ ျပဳတ္ဖို႔ စီစဥ္တာေပါ့။
ေနာက္တစ္ေန႕က်ျပန္ေတာ အဲလိုပဲ သူႀကီးကေမးျပန္ေတာ့ သူ႕တပည့္က သူ႕ဆရာကို ေမးျပန္တယ္တဲ့။
"ဘာဘဲ ခ်က္ခ်က္ စားမယ္"
လို႕ ျပန္ေျဖတယ္တဲ့။ သူႀကီးကေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္ ဘာဘဲခ်က္ခ်က္ဆိုေတာ့ လို႔ေတြးၿပီး ေပ်ာ္တာေပါ့။ ဒီေတာ့ သူ႕တပည့္က
"သူႀကီးေရ ဒီေန႔ ဘဲသားဟင္းခ်က္ "
လို႔ ေျပာတယ္တဲ့။ သူႀကီးကလည္း သူ႕တပည့္ကို အံ့အားသင့္စြာၾကည့္ပီး ေမးေငါ့ပီး ေမးတာေပါ့။ ဗိုလ္တဲ့ေအာက္ဆိုေတာ့ အရာရွိႀကီးက အေပၚမွာရွိေနတာကိုး။ တပည့္က
"သူႀကီးရာ တုံးပ ဘာဘဲ ခ်က္ခ်က္လို႔ ေျပာတဲ့ဟာ ဒီေလာက္ရွင္းေနတဲ့ဟာ ၊ က်ဳပ္ေျပာတာသာခ်က္ေကၽြး ခင္ဗ်ားတို႔ကို အျပစ္မျဖစ္ေစရဘူး"
ဆိုၿပီး တိုးတိုးေျပာတယ္။
တတိယေန႔က်ျပန္ေတာ့ ထုံးစံအတိုင္း ေမးၾကျပန္ေတာ့
"ငါက တို႔ကနန္း ဆိတ္ ကနန္း စားတာပါကြာ ခ်က္ခ်င္တာခ်က္ "
လို႔ဆိုလို႔ တပည့္က
"သူႀကီးေရ ဆိတ္သားဟင္းသာ ခ်က္လိုက္ဗ်ာ"
လို႔ ေျပာတယ္တဲ့။ သူႀကီးလည္း အင္း ဒီဆရာတပည့္ ေတာ္ေတာ္လည္း တတ္ႏိုင္ၾကတယ္ ဆိုၿပီး ေခါင္းေလးညိတ္ျပန္လာခဲ့တာေပါ့။
စတုတၳရက္က်ျပန္ေတာ့လည္း
"တစ္ခါတေလ ၀ယ္၀က္ခ်က္စားၾက "
လို႔ ေျပာလို႔ တပည့္က
"သူႀကီးေရ  ဒီေန႔ ၀က္သားဟာ ခ်က္ဗ်"
လို႔ ေျပာလုိက္ျပန္တယ္။ သူႀကီးလည္း မခ်ိၿပံဳးေလးနဲ႔ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး ညစာခ်က္ဖို႔ ျပန္လာခဲ့ျပန္တယ္။
ေနာက္ဆုံးေန႔က်ေတာ့ သူႀကီးလည္း တထိတ္ထိတ္ ဒီေန႔ ဘာခ်က္ခိုင္းမလဲမသိဘူး ဆိုၿပီး ေတြးရင္းနဲ႔ ပဲ သူ႕တပည့္ကို သြားေမးျပန္တာေပါ့။ တပည့္လည္းထုံးစံအတိုင္း သူ႕ဆရာကိုေမးတဲ့အခါ ဆရာက -
"အသားေတြခ်ည္းစားေနတာ ဒီေန႔ေတာ့ သတ္သတ္လြတ္စားမယ္"
လို႔ေျပာလိုက္တယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ သူႀကီးက အင္းဒီေန႔ စကားကေတာ့ အသားဟင္းနာမည္တစ္လုံးမွ မပါဘူး ဒီေကာင္ ငါ့ကို ဘာေတြ ပညာျပခ်က္ခိုင္းမလဲမသိဘူး ဆိုၿပီး တပည့္ကို စိုက္ၾကည့္ေနတယ္တဲ့။
တပည့္လည္း ေခါင္းေလးကုတ္ၿပီး သူႀကီးကို ၿပဳံးၿပဳံးေလး စပ္ၿဖဲၿဖဲလုပ္ေနတယ္တဲ့။
သူႀကီးကလည္း ဒီတစ္ခါ ငါ့အေတြးမွန္သြားပီ ဒီေကာင္ စကားအထ ေကာက္လို႔မရေတာ့ဘူး  ဆိုတဲ့အေတြးနဲ႔ တပည့္ကိုအားရပါးရ ၿပံဳးၿပဳံးႀကီး ျပန္ၾကည့္ေရာတဲ့။ သူႀကီးၿပဳံးမွ တပည့္ကလည္း အနားတိုးလာၿပီး-
"သူႀကီးလည္း ေတာ္ေတာ္ နပ္တာပဲေနာ၊ ဒါေၾကာင့္ သူႀကီးျဖစ္ေနတာ" လို႔ေျပာတယ္တဲ့။ သူႀကီးလည္း အူေၾကာင္ေၾကာင္ျဖစ္သြားပီး-
"ဘာနပ္ရမွာလည္းဗ်ာ လူႀကီးက သတ္သတ္လြတ္ ခ်က္ခိုင္းတာ က်ဳပ္လည္း ၾကားတာပဲ၊ ခင္ဗ်ားက ဘာအဆန္းထြင္ခ်က္ခိုင္းအုံးမလို႔လဲ၊ ဒီေဒသမွာ အသီးအရြက္ေတြတပုံႀကီး ၊ လွ်ာလည္ေအာင္ခ်က္ေကၽြးလိုက္မယ္လို႔ " ခပ္တည္တည္ျပန္ေျပာတယ္တဲ့။
ဒီေတာ့မွ တပည့္ျဖစ္သူက -
"အာ....... သူႀကီးကလည္း သတ္သတ္လြတ္ဆို အဲဒါေျပာတာမဟုတ္ဘူးဗ်"
"+××××+×××-×××"
လို႔ တိုးတိုးအနားကပ္ေျပာလိုက္ေတာ့မွာ သူႀကီးလည္း မ်က္ႏွာညိႈးသြားပီး၊
က်ဳပ္တို႔ရြာမွာ အဲဒီ သတ္သတ္လြတ္မရွိဘူးဗ်ာ၊ စိတ္ညစ္ပါတယ္ ၊ အရာရွိႀကီးကို ေျပာေပးပါအုံးလို႔ ေတာင္းပန္တယ္တဲ့။ တပည့္ကလည္း က်ဳပ္လည္း မေျပာရဲဘူး ေကၽြးတာ မေကၽြးတာ ခင္ဗ်ားအပိုင္း ဆိုၿပီး အနားက ထြက္သြားတယ္တဲ့။
ေနာက္ဆုံး ႀကံရာ မရတဲ့ သူႀကီးမင္းတစ္ေယာက္ ၿမိဳ႕ကို လွည္းေက်ာ့ ဒုန္းစိုင္းေမာင္းပီး ကာရာအိုေကအႏွိပ္ခန္းဆိုင္က သတ္သတ္လြတ္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေခၚလာခဲ့ရ ပါေၾကာင္း ...။ :P
Posted by အတၱ at 4:29 AM 2 comments
Tuesday, November 10, 2009
To live is to risk dying
အသက္ရွင္ေနရတာ ေတာ္ေတာ္အႏ ၱရာယ္မ်ားတယ္။ အခ်ိန္မေရြး ေသသြားႏိုင္တယ္ ။ လမ္းသြားတိုင္း သတိထားေနရတယ္။ ကားတိုက္မွာ ဆိုင္ကယ္တိုက္မွာ ေၾကာက္ေနရတယ္။ ကားေတြကလည္း အရမ္း ေမာင္းၾကတယ္။
စားေတာ့လည္း သတိထားေနရတယ္။ မတည့္ တာစားမိမွာေၾကာက္ေနရတယ္။  မတည့္တာေတြကလည္း ၾကာေလမ်ားေလ ျဖစ္လာေနတယ္။ ေသြးတိုးနဲ႔ မတည့္လို႔ေရွာင္ရ၊ ဆီးခ်ိဳနဲ႔ မတည့္လို႔ ေရွာင္ရနဲ႔ ဆီးခ်ဳိသမား ဆိုရင္ ထမင္းေတာင္ မ်ားမ်ား မစားရပါဘူး။ ကိုယ္စားေနတဲ့ ထမင္းေတာင္ ေသေစႏိုင္တယ္ဆိုေတာ့ အင္း ... စားရတဲ့ကိစၥက အႏ ၱရာယ္ေတာ္ေတာ္မ်ားသား။ စြန္႔စြန္႔စားစား စားလိုက္ရတယ္။
ေသရမွာကို ေၾကာက္သလားေမးရင္ အရင္တုန္းကေလာက္ေတာ့ မေၾကာက္ေတာ့ဘူး။ ဒါေပမယ့္ အခုမွ ဘ၀ရဲ႕ တန္ဖိုးကို သိလာလို႔ ေနရတာ အဓိပၸါယ္ရွိလိုက္တာလို႔ ခံစားရတယ္။ အခုအခ်ိန္မွာ ေသရမယ္ဆိုရင္ နည္းနည္းေစာေသးတယ္။ အခုမွ ေနတတ္ခါစရွိေသးတယ္။ ေနပါရေစဦး။ အခုမွဘ၀ကို လြတ္လပ္တဲ့စိတ္နဲ႔ ေနတယ္ဆိုတာ ဘာကိုေခၚသလဲဆိုတာ သိလာၿပီး၊ အဲဒါေလးေတြ ေျပာျပခ်င္ေသးတယ္။ ဒါေတြကို မေျပာရေသပဲနဲ႔ေတာ့ ေသလို႔ မျဖစ္ေသးပါဘူး . . . ေနာ္ ။
ဒါေပမယ့္ ဒါေတြက အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြပါ ။ တကယ္ေတာ့ ဘ၀ကို တြယ္တာတဲ့စိတ္ဟာ ရဟႏာၱျဖစ္မွ ကုန္တာပါ။ ' ဘ၀ရာဂ သံေယာဇဥ္ ' ဆိုတာ ရဟႏာၱျဖစ္မွကုန္တာ။ အဲဒီေတာ့ ဘ၀ကို မတြယ္တာပါဘူးလို႔ ေျပာရင္ ၾကြားရာေရာက္မယ္။ ရဟႏာၱျဖစ္ၿပီလို႔ ေျပာရာေရာက္မယ္ ။
တစ္ခါတေလေတာ့လည္း ဘ၀ကိုၿငီးေငြ႕တဲ့စိတ္ ျဖစ္တယ္။ ဒါေပမယ့္အဲဒါခဏပါပဲ။ တစ္ခါတေလေတာ့ ေနရတာ ေပ်ာ္တယ္။ ကိုယ္လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ေနရရင္ေပ်ာ္တယ္။ အခုလို စားေရးေနရတာ ေပ်ာ္တယ္။ တရားထိုင္လို႔ေကာင္းေနရင္ ေပ်ာ္တယ္။ တစ္ခါတေလေတာ့ ဘာလုပ္လုပ္ မေပ်ာ္ေတာ့ဘူး။ ဘာမွ မလုပ္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ ဘာမွမလုပ္ပဲေနရတာ ေပ်ာ္သလားဆိုေတာ့ အဲဒါက ပိုဆိုးတယ္။ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိ ျဖစ္ေနတာ ေတာ္ေတာ္ဆိုးပါတယ္။ ငါေတာင္ဒီလိုျဖစ္ေနရင္ သူမ်ားေတြဘယ္လို ေနၾကသလဲမသိဘူးလို႔ ေတြးမိတယ္။ မ်ားေသာအားျဖင့္ေတာ့ ေကာင္းတာေတြလုပ္ၿပီး ေပ်ာ္ေနပါတယ္။
' ကိုယ့္ဘ၀ကိုကိုယ္ တန္ဖိုးရွိရွိ ေနခဲ့တဲ့သူဟာ ေသရမွာ သိပ္မေၾကာက္ဘူး။ ' လို႔ ပညာရွိမ်ား ေျပာၾကတာ မွတ္သားရပါတယ္။ အဲဒါေၾကာင့္ေသရမွာ မေၾကာက္ေအာင္ အေကာင္းဆုံး ေနလိုက္မယ္။ ကိုယ္လုပ္ႏိုင္သမွ် အေကာင္းဆုံး အလုပ္ေတြကို မ်ားမ်ားလုပ္မယ္။ ေသခါနီးမွာ ' ငါလုပ္ႏိုင္ရက္နဲ႔ အေကာင္းဆုံးကို မလုပ္လိုက္ရဘူး ' ဆိုတဲ့ ေနာင္တေတာ့ မရခ်င္ဘူး။ အဲဒီ ေနာင္တမ်ဳိး ရမွာ အေၾကာက္ဆုံးပဲ။
ေသတာက အႀကီးမားဆုံး ဆုံးရႈံးမႈ မဟုတ္ဘူး။
ကိုယ္လုပ္ႏိုင္သေလာက္ အေကာင္းဆုံး အလုပ္ေတြကို
မလုပ္လိုက္ရပဲ ေသသြားရတာက
အႀကီးမားဆုံး ဆုံးရႈံးမႈပဲ။
ေသရမွာက ေသခ်ာေနတဲ့ကိစၥႀကီးေလ။ ဘယ္ေလာက္ အသက္ရွည္ရွည္ ေနရေနရ ေသမွာပဲ။ အဲဒီေတာ့ ေသတာက အႀကီးမားဆုံး ဆုံးရႈံးမႈ မဟုတ္ေသးဘူး။ လုပ္ႏိႈင္ရက္နဲ႔ ေကာင္းတာေတြ မလုပ္လိုက္ရတာကမွ အႀကီးမားဆုံး ဆုံးရႈံးမႈပဲ။
ဘယ္လိုေနသလဲ။
ဘယ္လို အသိအျမင္နဲ႔ ေနသလဲ။
ဘယ္လို စိတ္ထားနဲ႔ေနသလဲ။
ဘာေတြ သိရသလဲ။
ဘာေတြကို လုပ္သလဲ။
ဘယ္ေလာက္ေပးႏိုင္သလဲ။
ဘာေတြ ေပးႏိုင္သလဲ။
အဲဒီေမးခြန္းေတြက အေရးႀကီးတယ္။ ဘယ္ေတာ့ေသမွာလဲ ဆိုတဲ့ေမးခြန္းက အေရးမႀကီးပါဘူး။
' အသက္ကိုဥာဏ္ေစာင့္တယ္။ '  ဆိုတဲ့စကားပုံရွိပါတယ္။ အဲဒီစကားကို ယုံပါတယ္။ ကံ တစ္ခုထဲကို ပုံၿပီး မယုံဘူး။ 'ကံကိုယုံ၍ ဆူးပုံမနင္းရာ' ဆိုတဲ့စကားၾကားဖူးတယ္ မဟုတ္လား။
'ေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြကို စိတ္အားထက္ထက္သန္သန္နဲ႔ လုပ္ေနရင္ အသက္ရွည္တယ္။ ' လို႔လည္း စိတ္ပညာရွင္မ်ား သုေတသန ျပဳခ်က္အရ သိရတယ္။ ဘုန္းႀကီးက ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြကို စိတ္ပါ လက္ပါလုပ္ေနတယ္။ ဒကာ ဒကာမေတြလည္း ေကာင္းတဲ့အလုပ္ေတြကို စိတ္အား ထက္ထက္သန္သန္နဲ႔ လုပ္ေနပါ။ ဘယ္ေတာ့ ေသမလဲဆိုတာကို ေမ့ထားလိုက္ပါ။ 'ေသမွာပဲ . . . ေသမွာပဲ ...'​ ဆိုၿပီး ဘာမွ မလုပ္ပဲ ေနရင္ အသက္မထြက္ခင္ ဘ၀ေသေနၿပီ။ ဒါတြက္ေျခမကိုက္ဆုံးပါပဲ။ တြက္ေျခ အကိုက္ဆုံးက အခု ကိုယ္စိတ္၀င္စားတာေတြကို စိတ္ပါ လက္ပါ လုပ္ေနလိုက္။ အဲဒါ တြက္ေျခ အကိုက္ဆုံးပဲ။ လုပ္ႏိုင္တာေတြ အမ်ားႀကီး ရွိပါတယ္။
အသက္ရွင္ေနရတာ စြန္႔စားရတဲ့ အလုပ္ပါ။ စြန္႔စြန္႔စားစား လုပ္လိုက္ပါ။ ဘာမွမလုပ္ပဲေနလည္း ေသရမဲ့ အတူတူေတာ့ လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ရင္းပဲ ေသမယ္။
လြပ္လပ္ေသာစိတ္(ဦးေဇာတိက) ထုတ္ႏႈတ္ေဖၚျပပါသည္။
....................................................................................................
မွတ္ခ်က္။         ။
ဘ၀ရာဂသံေယာဇဥ္ ဆိုသည္မွာ ဘ၀ကို ခုံမင္ႏွစ္သက္ျခင္းျဖစ္ပါသည္။ ယၡဳဘ၀ ကိုလည္း တြယ္တာသည္။ ေနာက္ဘ၀အတြက္လည္း ျပင္ဆင္က်ဳိးစားသည္။ ဘ၀တဏွာ ဟုလည္း ေခၚသည္။
ထိုသူမ်ားသည္ အကုသိုလ္ကိုေရွာင္၍ ကုသိုလ္မ်ားသာ ျပဳၾကသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ လူ႕ျပည္၊ နတ္ျပည္၊ ျဗဟၼာ့ျပည္ သို႔သာ လားေရာက္ၾကသည္။ အဆိုပါ ဘ၀တဏွာ၊ ဘ၀ရာဂသံေယာဇဥ္ ကိေလသာ ကို သာမာန္လူမွစ၍ ေသာတာပန္၊ သကဒါဂမ္ ႏွင့္ အနာဂါမ္ ပုဂၢိဳလ္အထိ မပါယ္သတ္ႏိုင္ပါ။
ရဟႏာၱမွသာ ပါယ္သတ္ႏိုင္ပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ရဟႏာၱကို ကိေလသာ ကုန္ခမ္းသူ ဟုေခၚျခင္းျဖစ္ပါသည္။
ရဟႏာၱျဖစ္လွ်င္ ဘ၀ဆုံးသြားပီျဖစ္သည္။ ေနာက္ထပ္ မည္သည့္ဘုံဘ၀မွ် မရေတာ့။ ေနာက္ထပ္ ဘုံဘ၀ တြင္ မျဖစ္ရေသာေၾကာင့္ ခႏၶာ့၀န္ထုပ္၀န္ပိုးကိုလည္း မထမ္းရေတာ့ေပ။ ထို႔ေၾကာင့္ ထိုသူမ်ားကို အစစ္ အမွန္ လြတ္ေျမာက္သူဟု ေခၚဆိုရမည္ျဖစ္ပါသည္။ ထုိုသူမ်ားသာ လြတ္လပ္ေရးအစစ္ကို ရရွိသူမ်ား ျဖစ္သည္။
Posted by အတၱ at 7:05 PM 2 comments
Sunday, November 8, 2009
To Love Is To Risk
ခ်စ္တာဟာ စြန္႔စားရတဲ့ အလုပ္ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ကို ျပန္ခ်စ္မလား? မခ်စ္ဘူးလား? ဆိုတာ မေသခ်ာပဲနဲ႔ ခ်စ္ရတာပါ။ မေသခ်ာတာကို လုပ္တာဟာ risk ယူတာပဲ။
ခ်စ္တယ္ဆိုတာ မေသခ်ာ မေရရာဆုံးကိစၥ ျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ္က သူ႕ကိုခ်စ္လို႔ သူက ကိုယ့္ကိုျပန္ခ်စ္တယ္ပဲ ဆိုပါေတာ့၊ သူကလည္း ေျပာင္းလဲသြားေနတဲ့သူ ကိုယ္ကလည္း ေျပာင္းလဲသြားေနတဲ့သူ။
မႏွစ္တုန္းက သူ႕ကိုခ်စ္တယ္ ဒီႏွစ္ ခ်စ္ေနအုံးမယ္ လို႔ မေျပာႏိုင္ေတာ့ဘူး။ တခ်ဳိ႕ မခ်စ္ေတာ့ေပမယ့္ အားကိုးရလို႔ ဆက္ၿပီးေပါင္းေနတယ္။ ကိုယ့္အတြက္အသုံး၀င္လို႔ ဆက္ၿပီး ေပါင္းေနတယ္။ ကိုယ္လိုအပ္ခ်က္ ေတြကိုျဖည့္ဆည္းေပးေနလို႔ ေက်းဇူးေတာ့တင္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ တကယ္ခ်စ္တာေတာ့ မဟုတ္ေတာ့ဘူး ။ ေက်းဇူးရွိလို႔ အေဖၚရလို႔ သံေယာဇဥ္ေတြရွိေနလို႕ လူ႔က်င့္၀တ္ေတြရွိေနလို႔ .. လို႔ ... လို႔ ...။
ကိုယ္အခ်စ္ဆုံးသူေၾကာင့္ပဲ စိတ္ဆင္းရဲမႈ အမ်ားဆုံး ႀကံဳရပါတယ္။ ေခြးကေလး ေၾကာင္ကေလးေတြကို ခ်စ္ရတာေတာင္ သူတို႔ ေသတဲ့အခါ ဒါမွမဟုတ္ ေပ်ာက္သြားတဲ့အခါ စိတ္ဆင္းရဲရပါတယ္။
တစ္ခါတေလ သူတို႔ေသသြားရင္ ကိုယ္က ျပဳစုတာ လိုသြားလို႔လားလို႔ ေတြးၿပီး တစ္၀ဲလည္လည္ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ေနရတယ္။ ေနာက္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မေမြးေတာ့ဘူးလို႔ ဆုံးျဖတ္လိုက္တယ္။ ဒါေပမယ့္မရပါဘူး။ မၾကာခင္ ေမြးမိျပန္တယ္။ အခုေတာ့ ေခြးေလးေတြ ေၾကာင္ေလးေတြက ကိုယ့္ကို သံေယာဇဥ္ျဖစ္လာရင္ တြယ္တာလာရင္ နည္းနည္းေၾကာက္တယ္။ တစ္ေန႔ သူတို႔ေသသြားမွာ အဲဒီအခါ စိတ္ဆင္းရဲရအုံးမယ္။
ခ်စ္မိတိုင္း စိတ္ဆင္းရဲရတယ္။ ကိုယ္ကခ်စ္သည္ျဖစ္ေစ သူတို႕ကခ်စ္သည္ျဖစ္ေစ နည္းနည္း ေၾကာက္ေနၿပီ။ မခ်စ္ပဲလည္းမေနႏိုင္ဘူး။ မခ်စ္ဘူး ဆိုၿပီး ေနေပမယ့္ မရပါဘူး၊ ေန႔တိုင္း ေတြ႕ေနရေတာ့ တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ ခ်စ္မိသြားၿပီ။ ခ်စ္တယ္ဆိုတာ လုပ္ယူလို႔မရပါလား။
To Love Is To Risk.
ခ်စ္မိျပန္ရင္လည္း ျဖစ္လာမယ့္ ဒုကၡကိုလက္ခံရေတာ့မယ္။ ဘယ္သူ႕ကိုမွ မခ်စ္ေတာ့ဘူးဆိုၿပီး ေနလို႔လည္း မရဘူး။ ခ်စ္တတ္တဲ့ သဘာ၀က ပါလာေတာ့ ခ်စ္လိုက္ပီေလ။ မခ်စ္နဲ႔လို႔ ေျပာလို႔မရဘူး။
မခ်စ္နဲ႔ . . . မခ်စ္နဲ႔ . . . ၊ ခ်စ္မိရင္ စိတ္ဆင္းရဲရမယ္လို႔ ေျပာေနတဲ့ၾကားက သူ႕ဟာသူ ခ်စ္မိေနၿပီ ။ ခ်စ္တာလည္း အနတၱ ပါလား။ ကိုယ့္အလိုအတိုင္း မျဖစ္ႏိုင္ပါလား။ ခ်စ္ပါ ဆိုလို႔လည္း မရ။ မခ်စ္ပါနဲ႔ ဆိုလို႔လည္း မရ။ ေတာ္ေတာ့ကို ဂြက်ပါတယ္။
ဘယ္သားသၼီးကမွ ေမြးကတည္းက သူတို႔ကို ခ်စ္ပါ လို႔ မေျပာပါဘူး။ ဒါေပမယ့္လည္း မိဘတိုင္း သည္းသည္းလႈပ္ ခ်စ္ၾကပါတယ္။ သူတို႔ မေမြးခင္ ဗိုက္ထဲရွိစဥ္ကတည္းက ေယာကၤ်ားေလးလား မိန္းကေလးလား မသိခင္ကတည္းက ခ်စ္ေနပါပီ။ ခ်စ္တာရဲ႕ ေနာက္ဆက္တြဲ ကပ္ပါလာတာကေတာ့ စိုးရိမ္ပူပန္မႈ ဒုကၡပါပဲ။ ေမြးလာရင္ ေကာင္းေကာင္းေမြးပါ့မလား၊ ေျခလက္အဂၤါေတြ စုံပါ့မလား၊ က်န္းမာေရးေရာ ေကာင္းပါ့မလား စသည္ျဖင့္ လားေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ စိုးရိမ္ရပါေတာ့တယ္။ ေမြးၿပီးျပန္ေတာ့လည္း ေသးကခ်ီးကစ ဂရုစိုက္ရပါတယ္။ မိခင္က ပိုဆိုးပါတယ္။ စားခ်င္တာ မစားရ ကေလးေနမေကာင္းျဖစ္မွာစိုးလို႔ စားတဲ့ အစားအစာေတြကို ေရြးပီးစားရပါတယ္။ ကေလးနဲ႔ မတည့္ဘူး ဆိုရင္ ႀကိဳက္လည္း မစားပဲ ေနရ၊ တည့္တဲ့ အစားအေသာက္ဆိုရင္လည္း မႀကိဳက္လည္း ႀကိတ္မွိတ္ စားရနဲ႔  ခ်စ္ျခင္းရဲ႕ ဒုကၡကို ခံစားၾကရပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဒီကေလးဟာ ကိုယ့္အေပၚ ျပန္ခ်စ္မယ္ မခ်စ္မယ္ ဆိုတာ မေသခ်ာဘူးေနာ္....။ ဒါ risk လုပ္တာပါပဲ။ ဒီအေျဖကို ကိုယ္က အရြယ္လြန္အသက္ႀကီးလို႔ ကေလးျပန္ျဖစ္သြားၿပီး သူတို႔ လူႀကီးျဖစ္တဲ့ အခါက်မွာသာ သိႏိုင္တာပါ ။
နည္းနည္းႀကီးလာေတာ့ ပညာေတြသင္ ေက်ာင္းေတြထားနဲ႔ ဒီကေလးအတြက္ ကုန္က်စားရိတ္ဟာ မိဘႏွစ္ပါး အိုမင္းတဲ့အခါ  အလုပ္မလုပ္ႏိုင္ေတာ့တဲ့အခါသုံးမယ့္ စားရိတ္ထက္ အမ်ားႀကီး ပိုပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ မိဘႏွစ္ပါးဟာ ဒီကေလး ကိုယ့္အေပၚ ျပန္ပီး ဂရုစိုက္မယ္ မစိုက္မယ္ကို ထည့္မတြက္ပဲ မေသခ်ာမေရရာတဲ့ ရင္းႏွီးျမွဳပ္ႏွံမႈကို စြန္႔စားၾကပါတယ္။ ဒါ မိဘတိုင္းလိုလိုပါပဲ။
ကိုယ့္ေမတၱာကို္ ေပးခ်င္တယ္၊ သူ႕ေမတၱာကိုလည္း လိုခ်င္တယ္။ ဒါဟာ သတၱ၀ါေတြရဲ႕ သဘာ၀ပါ။ ေပးရတာလည္းေက်နပ္တယ္၊ ရတာလည္း ေက်နပ္တယ္။ ဒီေတာ့ ဘာလုပ္မလဲ စြန္႔စားရေတာ့မွာေပါ့။
Take The Risk.
လြတ္လပ္ေသာစိတ္(ဦးေဇာတိက) မွ ထုတ္ႏႈတ္တင္ျပပါသည္။
Posted by အတၱ at 7:24 PM 0 comments
QUEEN CLEOPATRA
လြန္ခဲ့ေသာ ႏွစ္ေပါင္းႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္က ေရာမတိုင္းသည္ ကမၻာ့အေနာက္ပိုင္းတြင္ ေက်ာ္ေစာ၍ ေရာမဘုရင္တို႔သည္ အင္ပါယာခ်ဲ႕လုပ္ငန္းကို အႀကီးအက်ယ္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကေလသည္။ ခရစ္ေတာ္မေပၚမွီ သကၠရာဇ္ေျခာက္ဆယ္ေက်ာ္ေလာက္တြင္ ေရာမစစ္ဘုရင္ႀကီး 'ဂ်ဴလိယက္ဆီဇာ' သည္ ေျမထဲပင္လယ္ တိုင္းႏိုင္ငံမ်ားကို လက္နက္ႏိုင္ငံျပဳကာ ျပည္တြင္းေရး၌လည္း  ျပိဳင္ဘက္ျဖစ္ေသာ 'ပြန္ပီ' အားႏွိမ္ႏွင္း၍ ႀကီးမားက်ယ္ျပန္႔လွသည့္ အင္ပါယာႏိုင္ငံႀကီးတြင္ အာဏာရွင္ျဖစ္လာသည္။
ကမၻာႀကီးတစ္ခုလုံး ငါ့လက္ေအာက္ေရာက္ရမည္ဟု တက္ၾကြလွ်က္ရွိေသာ ဆီဇာ သည္ လက္နက္ႏိုင္ငံတစ္ခုျဖစ္သည့္ အီဂ်စ္ျပည္ၿမိဳ႕ေတာ္ 'အယ္လိတ္ဇင္းျဒား' သို႔ေရာက္လာေလသည္။ ထိုအခ်ိန္က အီဂ်စ္ျပည္တြင္းေရး ရႈပ္ေထြးေနသျဖင့္ စစ္ဘုရင္ႀကီးသည္ မိမိ၏ အာဏာစက္အတြင္း၌ ယင္းသို႔ရႈပ္ေထြးမႈမရွိေစရန္ ကိုယ္တိုင္ ရွင္းလင္းေပးမည္ဟူေသာ အႀကံႏွင့္ ေရာက္လာျခင္းျဖစ္သည္။
ွဆီဇာေရာက္လာခ်ိန္၌ ကလီယိုပက္တရာမွာ အေရးနိမ့္ေတာခိုေနရရွာသည္။ အီဂ်စ္ဘုရင္ႀကီး ၾသလိတိ ေသလြန္ၿပီးေနာက္ သားေတာ္ ေတာ္လမိႏွင့္ သမီးေတာ္ ကလီယိုပက္တရာတို႔ နန္းလုၾကရာ သမီးေတာ္မွာ အေရးနိမ့္၍ ေတာအုံကနားသို႔ ေျပးလႊားတိမ္းေရွာင္ေနရေလသည္။ သူ႕ေမာင္ေတာ္ ေတာ္လမိမွာ ႏွမေတာ္အား ဖယ္ရွားလိုက္ၿပီးေနာက္ အီဂ်စ္ျပည္ ဘုရင္အျဖစ္ ေက်နပ္စြာခံစားလွ်က္ရွိေနသည္။
ထိုအခ်ိန္တြင္ ေရာမစစ္ဘုရင္ႀကီး ဂ်ဴးလိယက္ဆီဇာ သည္ အီဂ်စ္ျပည္တြင္းေရးကို ရွင္းလင္းရန္ ေရာက္ရွိလာသည္။ ဆီဇာေရာက္လာခ်ိန္တြင္ အီဂ်စ္ျပည္သည္ ေဆာင္းဦးရာသီျဖစ္၍ ေျမာက္ေလေသြးလ်က္ ေအးခ်မ္းသာယာလွေတာ့သည္။ စစ္ဘုရင္ႀကီးသည္ နန္းေတာ္ ဆင္၀င္ေပၚတြင္ ထိုင္ကာေန၀င္ခ်ိန္ ၿမိဳ႕ေတာ္ရႈခင္းကို ရႈစားေနစဥ္ ကိုယ္ရံေတာ္တစ္ေယာက္သည္ အူယားဖားယား ေျပ၀င္လာၿပီးလွ်င္ စစ္ဘုရင္ႀကီးအား တင္ေလွ်ာက္၏။
" အရွင္ ... လဗင့္ၿမိဳ႕ကေရာက္လာတဲ့ ကုန္သည္တစ္ဦးက အရွင့္အား ထူးဆန္း၍ ရွားပါးလွသည့္ ပန္းတဥ္း ပန္းခက္မ်ားကို ျပလိုေၾကာင္း ေတာင္းပန္လာပါသည္ဘုရား "
" ဟဲ့ အဲဒီကုန္သည္ ဘယ္မွာလဲ "
" နန္းေတာ္တံခါး၀မွာပါဘုရား၊ အေစာင့္မ်ားက ၀င္ခြင့္မျပဳလို႔ ေစာင့္ေနရပါတယ္ဘုရား
ဆီဇာသည္ ဧကရာဇ္ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ အႏုပညာကို အားေပးေထာက္ပံ့မႈျပဳရမည္ဟူေသာ အစြဲကို မေဖ်ာက္ႏိုင္သူတစ္ဦး ျဖစ္ေလရကား ထူဆန္း၍ ရေတာင့္ရခဲျဖစ္ေသာ အႏုပညာပစၥည္းမ်ားကို ၾကည့္ရႈရန္ အထူးလိုလားေပသည္။ ထုိပစၥည္းမ်ားသည္ အလွည့္အခြင့္သင့္ပါမူ သူ႕ၾကင္ယာေတာ္ 'ကလပါနိယ' အားလက္ေဆာင္အျဖစ္ ေပးႏိုင္ဖြယ္ရာမ်ား ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ဆီဇာသည္ ကိုယ္ရံေတာ္အား ကုန္သည္ကို ၀င္ခြင့္ေပးလိုက္ရန္ အမိန္႔ေပးေလသည္။
အထုပ္ႀကီးကို မႏိုင့္တႏိုင္ ထမ္း၍၀င္လာေသာ ကုန္သည္ႀကီးသည္ အထုပ္ကို အသာတယခ်၍ ေျဖလိုက္ရာ အထုပ္ထဲမွ ထူးျခားလွစြာေသာ ပန္းတဥ္း ပန္းခက္မ်ားအစား အလြန္းထူးျခား၍ စိတ္၀င္စားဖြယ္ေကာင္းလွေသာ ပစၥည္းအဖိုးတန္တစ္ခု ထြက္ေပၚလာသည္။ ထိုအဖိုးတန္ ပစၥည္းသည္ကား ဆံပင္ဖိုးရိုးဖားရားႏွင့္ ေက်ာင္းသူမကေလးသဖြယ္ တဟီဟီရယ္ေမာလွ်က္ ဆီဇာေရွ႕တြင္ ရပ္လွ်က္ရွိေသာ ကလီယိုပက္ထရာ ပင္ျဖစ္သည္။
အထုပ္ကိုသယ္ယူလာေသာ ကုန္သည္ဟန္ေဆာင္သည့္ လက္စြဲေတာ္ႀကီးက ေရာမစစ္ဘုရင္ႀကီးအားၿပဳံး၍ " အရွင္မင္းႀကီး ... အဖိုးအနဂၣတန္ေသာ အႏုပညာပစၥည္းဆိုသည္မွာ ဤသည္ပင္ မဟုတ္ပါေလာ ..။" ဟုခန္႔ညားစြာ ေလွ်ာက္ထားလိုက္ေလသည္။
ကလီယိုပက္ထရာမွာ ယင္းသို႔ ထူးထူးျခားျခား စြန္႔စားျပဳလုပ္တတ္ေပသည္။ ပညာတတ္၊ မာယာၾကြယ္၊ ဖ်တ္လတ္၍ အလွဂဳဏ္တက္ေနသူ ျဖစ္ရကား၊ သူ႕အဖို႔ ေလာကႀကီးသည္ ေက်းကၽြန္အျဖစ္ ေပၚလာသည္ဟူေသာ မာနမ်ဳိးေမြးျမဴေလသည္။ သူသည္ ကဗ်ာလည္း တတ္သည္။ ပန္းပဲ၊ ပန္းပု၊ ပန္းထိမ္၊ ပန္းတဥ္း စသည့္ အႏုပညာမ်ား၌လည္ ၀င္ဆံ့တီးေခါက္မိသည္။ ဘာသာေရး၊ ႏိုင္ငံေရး၊ ပညာေရးမွစ၍ ေလးနက္ေသာ ပညာရပ္မ်ားတြင္လည္း ဗဟုသုတရွိေပသည္။
ပညာစုံသည္ႏွင့္အမွ် အလွဂုဏ္တက္သည္။ အလွဂုဏ္တက္သည္ႏွင့္အမွ် မာယာၾကြယ္သည္။ အဆုံးအစမရွိေသာ တန္ခိုးအာဏာရရွိမႈကို အထူးလိုလားလွ်က္ရွိေသာေၾကာင့္ သူသည္ ထိုေန႔ညေနက စစ္ဘုရင္ႀကီးေရွ႕သို႔ ထူးျခားဥပါယ္တံမ်ဥ္ျဖင့္ ၀င္၍ျမွဴဆြယ္ေလသည္။
ဆီဇာသည္ ထိုညတြင္ပင္လွ်င္ ကလီယိုပက္ထရာ၏ အခ်စ္သုံ႔ပန္း အျဖစ္သို႔ေရာက္ရရွာသည္။ ထိုအခ်ိန္က ဆီဇာသည္ အသက္ငါးဆယ္သုံးႏွစ္ ခန္႔ရွိၿပီး ဇရာပိုင္းသို႔ ေရာက္ေနေသာ္လည္း ငယ္ရြယ္ႏုနယ္ေသာ အလွဘုရင္မႏွင့္ ေတြ႕ေသာအခါ ငယ္မူျပန္ကာ စိတ္အားသန္ေသာ ခ်စ္သူတစ္ဦးျဖစ္သြား ေလေတာ့သည္။
စစ္ဘုရင္ႀကီးဆီဇာသည္ အခ်စ္သုံ႔ပန္းျဖစ္သြားသည့္အခါ အီဂ်စ္ျပည္တြင္းေရးကို ရွင္းလင္းသည့္အေနႏွင့္ လက္ရွိဘုရင္ေတာ္လမိကို နန္းခ်ကာ ကလီယိုပက္ထရာကို နန္းတင္လိုက္ေလသည္။
ကလီယိုပထရာသည္ သူ႕ေမာင္ေတာ္ ေတာ္လမိအား ကြပ္မ်က္ေစ၍ ေအာင္ပြဲခံသည့္အေနျဖင့္ မဂၤလာေဖာင္ေတာ္စီးကာ ႏိုင္းျမစ္ရိုးတေလ်ာက္ ေအးခ်မ္းစြာ စည္းစိမ္ခံစားၾကေလသည္။ ထို႔ေနာက္ ကလီယိုပက္ထရာသည္ ဆီဇာအား သံေယာဇဥ္ႀကိဳးျဖင့္ ခ်ည္ေႏွာင္သည့္အေနႏွင့္ သားေတာ္တစ္ပါး ဖြားျမင္ေပးလိုက္သည္။
ထိုသို႔ ခ်စ္သူႏွစ္ဦး ၾကည္ႏူးေနခ်ိန္၀ယ္ ေရာမၿမိဳ႕၌ ဆူပူေသာင္းက်န္းမႈမ်ား ျဖစ္ေပၚလာသည္။ ဆီဇာ အာဏာရွင္ျဖစ္မည္ကို မလိုလားသူမ်ားသည္ ဆီဇာအား လုပ္ႀကံရန္ စည္းရုံးေနၾကသည္။ ဆီဇာ၏ မိတ္ေဆြရင္းႏွင့္ လူယုံမ်ားသည္ပင္လွ်င္ ကလီယိုပက္ထရာ၏ မာယာပိုက္ကြန္အတြင္း သက္ဆင္းေနေသာ ဆီဇာကို မေက်နပ္ၾကေခ်။
ေနာက္ဆုံး၌ ဆီဇာသည္ မလႊဲသာသည့္အေလ်ာက္ ကလီယိုပက္ထရာအား ခြဲခြါၿပီး ေရာမၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ ျပန္လာခဲ့ရသည္။ ေရာက္ၿပီး မၾကာမီအတြင္း၌ပင္ ဆီဇာသည္ ကလီယို၏သံေယာဇဥ္ေၾကာင့္ မေနႏိုင္ေတာ့ပဲ အီဂ်စ္ဘုရင္မအား ေရာမၿမိဳ႕ေတာ္သို႔ လာေရာက္စံေနပါရန္ ဖိတ္ၾကားလႊာ ပို႔လိုက္ေလသည္။ ကလီယို ေရာက္လာေသာ္ တိုင္းဘာျမစ္ကိုေက်ာ္ျဖတ္ေဆာက္လုပ္ထားေသာ နန္းမေဆာင္ႀကီးတြင္ စံေနေစသည္။ သူသည္ ကလီယိုအား ေရာမထုံးတမ္းအတိုင္း ထိမ္းျမားမဂၤလာျပဳ၍ ဘိတ္သိတ္ပြဲဆင္ယင္ က်င္းပေပးမည္ဟု ကတိျပဳ၏။ သူ႕အဖို႔ ဧကရာဇ္အျဖစ္ တိုင္းျပည္က တင္ေျမွာက္ရန္သာ လိုေတာ့သျဖင့္ ကလီယိုမွာ ၾကာရွည္စြာ အနိမ့္စံရေတာ့မည္မဟုတ္ဟု ဆီဇာက ႏွစ္သိမ့္ေစေလသည္။
ဆီဇာအား ဧကရာဇ္တစ္ဆူအျဖစ္ ခံယူရန္ အားေပးအားေျမွာက္ျပဳေနသူ ကလီယိုမွာ ဆီဇာ ဧကရာဇ္ျဖစ္လာလွ်င္ သူသည္ ဧကရီမိဖုရားႀကီးျဖစ္မည္။ ေနာင္မၾကာမွီပင္လွ်င္ ကမာၻႀကီးတစ္ခုလုံးကို စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ရေသာ ဧကရီဘုရင္မႀကီးျဖစ္ႏိုင္မည္ဟူေသာ အေတြးတို႔ျဖင့္ ပီတိျဖစ္ေနေလသည္။
သက္က်ားအိုဆီဇာမွာ ကလီယို၏ ေစခိုင္းရာသို႔ မေသြမဖယ္ ေဆာင္ရြက္ေပးရွာသည္။ သူႏွင့္ ကလီယိုတို႔အတြက္ ဘုရားေက်ာင္းေဆာင္မ်ား တည္ေဆာက္ေစၿပီး ဘုရားတစ္ဆူအသြင္ ကိုးကြယ္ၾကရန္ အမိန္႔ေပးေလသည္။
ထိုသို႔ မဖြယ္မရာျဖစ္ေနေသာ သက္က်ားအိုအာဏာရွင္ႏွင့္ အလွဘုရင္မကလီယိုတို႔အား ေရာမပညာရွိမ်ားႏွင့္ အထက္ပိုင္း စစ္သူႀကီးမ်ားက အထူးပင္ မုန္းတီး စစ္ဆုပ္ၾကကုန္၏။ ထိုသို႔ မုန္းတီးျခင္းက ဆီဇာအား ပ်က္စီးရာလမ္းသို႔ အေဆာတလ်င္ ပို႔ေဆာင္လွ်က္ရွိေပသည္။
ဆီဇာ၏ အာဏာအလြဲသုံးစားမႈေၾကာင့္ တိုင္းျပည္လူထုမွာ အထင္မွားကာ သူ႕အား ဧကရာဇ္အျဖစ္ သရဖူေဆာင္း၍ ဘိတ္သိက္ခံယူေစခြင့္ ျပဳသည့္ အေျခသို႔ဆိုက္ေရာက္သြားေပေတာ့သည္။ မတ္လ ၁၅ ရက္ေန႔ ဘုရားပြဲေတာ္ႀကီးက်င္းပရာ၀ယ္ ဧကရာဇ္မင္းအျဖစ္ ဘိတ္သိက္သြန္းေလာင္းရန္ စီစဥ္ထားၾကေလသည္။
ကလီယိုသည္ ဆီဇာ ဧကရာဇ္ျဖစ္မည့္အေရးကို ေတြးကာ ေစာင့္ေမွ်ာ္စိတ္တက္ၾကြေနသည္။ ထိုရက္တြင္ အထက္လႊတ္ေတာ္သို႔ ၾကြျမန္းသြားေသာ ဆီဇာထံမွ သတင္းေကာင္းကို ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေလသည္။ ညေနေစာင္းတြင္ သူေစာင့္ေမွ်ာ္ေနေသာ သတင္းအစား အာဏာရွင္ဆီဇာအား ဧကရာဇ္သရဖူ အစား နွစ္ဆယ့္သုံးခ်က္ေသာဓားဒဏ္ရာတို႔ျဖင့္ တမလြန္သို႔ ေရာက္ရွိသြားၿပီ ဆိုေသာ သတင္းသာေရာက္ရွိလာသည္။
အႀကံပ်က္၍ အေျခမလွေသာ ကလီယိုသည္ ကပ်ာကယာႏွင့္ပင္ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ ၾကြျမန္းရရွာေတာ့သည္။
အႀကံပ်က္ေသာ္လည္း လက္မေလွ်ာ့ေသာ ကလီယိုသည္ ဆီဇာကြယ္လြန္သည္ႏွင့္ ေနာက္တက္လာေသာဗိုလ္ျဖစ္သည့္ မာခ္အန္ေထာ္နီ အား ဖမ္းရန္ ႀကိဳးပမ္းျပန္ေတာ့သည္။ အန္ေထာနီမွာ ဆီဇာကဲ့သို႔ မဟုတ္ပဲ ငယ္ရြယ္သန္မာသူျဖစ္သည္။ ဧကရီမိဖုရားျဖစ္၍ ဘိသိက္အသြန္းခံရပါမူ မည္သူႏွင့္ ယွဥ္တြဲ၍ အသြန္းခံရသည္ျဖစ္ေစ ေက်နပ္ဖြယ္သာျဖစ္သည္ဟူေသာ ခံယူခ်က္ရွိသူ ကလီယိုသည္ အန္ေထာ္နီကို အခ်စ္သုံ႔ပန္းျဖစ္ေစျပန္ေတာ့သည္။
အန္ေထာ္နီသည္ ဆီဇာ၏တူေတာ္ ေအာက္ေတဗ် ႏွင့္ လက္ပိဒတို႔ႏွင့္တြဲဖက္၍ ေရာမတိုင္းႏိုင္ငံကို အာဏာရွင္သုံးဦးအျဖစ္ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ေလသည္။ ဆီဇာအား လုပ္ႀကံၿပီးေနာက္ ေရာမတိုင္းတြင္ ျပည္တြင္းစစ္ႀကီးျဖစ္ေလရာ လုပ္ႀကံသူမ်ားသည္ ေနာက္ဆုံး အေရးနိမ့္၍ ဤသုံးဦးမွာ အာဏာရၾကေလေတာ့သည္။
အန္ေထာနီသည္ ေသနာပတိဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီး ျဖစ္သည့္အေလ်ာက္ အေရွ႕တိုင္းလက္နက္ႏိုင္ငံမ်ားသို႔ သြားေရာက္ၾကည့္ရႈရသည္။ ထိုသို႔ နိုင္ငံလွည့္ခိုက္ ကလီယို၏ ၿမံွဳးအတြင္းသို႔ က်ေရာက္ေလေတာ့သည္။ အန္ေထာ္နီသည္ အာဏာပိုင္တစ္ဦးအေနျဖင့္ အီဂ်စ္ျပည္သို႔ ေရာက္လွ်င္ပင္ ဘုရင္မ ကလီယိုအား ဆင့္ေခၚလိုက္ေလသည္။ ကလီယိုက "ေတြ႕ခ်င္လွ်င္၊ ကၽြန္မထံသို႔ ၾကြခဲ့ပါ " ဟုဖိတ္ေခၚလိုက္သည္။ အန္ေထာ္နီလည္း ဘုရင္မ၏ ဖိတ္ေခၚခ်က္ကို လက္ခံ၍ နန္းေတာ္သို႕သြားေလရာ ခ်က္ခ်င္းပင္ နတ္ဘုံနတ္နန္းသို႔ ေရာက္သြာသည္ဟု ထင္ေယာင္မိေတာ့သည္။ သာယာၿငိမ့္ေညာင္းေသာ ေတးသံမ်ားၾကားတြင္ သိမ္ေမြ႕စြာ သြားလာ၍ အသုံးေတာ္ခံေနသည့္ နတ္မိမယ္ကေလးမ်ားကို ျမင္ေတြ႕ရေသာ စစ္သားလူၾကမ္းႀကီးသည္ ကလီယိုအား အာဏာသံျပင္းျပင္းႏွင့္ လက္ေအာက္ခံဘုရင္ကို ႀကိမ္းေမာင္းမည့္ ေလသံမ်ားေပ်ာက္ကာ ကလီယို၏ ရင္ခြင္တြင္းသို႔ သက္ဆင္းရရွာေလေတာ့သည္။
အန္ေထာ္နီအားေအာင္ႏိုင္ၿပီးေနာက္ သုံးဦးစပ္ အာဏာပိုင္မႈကို မလိုလားပဲ အန္ေထာ္နီက က်န္အာဏာပိုင္ႏွစ္ဦးကို တြန္းထုတ္သုတ္သင္ရန္ တိုက္တြန္းေတာ့သည္။ က်န္ႏွစ္ဦးအနက္ လက္ပိဒမွာ မမႈေလာက္ေသာ္လည္း ဆီဇာ၏တူေတာ္သူ ေအာက္ေတဗ် မွာ အေတာ္အေရးႀကီးသူ ျဖစ္ေလသည္။ ထိုသို႔ စီစဥ္ေနစဥ္တြင္ ေအာက္ေတဗ်က အန္ေထာ္နီသည္ အီဂ်စ္မာယာသည္အား ေရာမျပည္ႀကီးကိုေရာင္းစားေနသည္ဟူေသာ စြပ္စြဲခ်က္ျဖင့္ ေရာမလႊတ္ေတာ္၏ခြင့္ျပဳခ်က္ရယူကာ အီဂ်စ္ျပည္ရွိ အန္ေထာ္နီအားတိုက္ရန္ ေရတပ္ႏွင့္ ကိုယ္တိုင္ခ်ီတက္ေလေတာ့သည္။
အန္ေထာနီသည္ ေအာက္ေတဗ်ကို အထင္ေသးသည့္အေလွ်ာက္ ပဏာမ ေအာင္ပြဲပင္ခံကာ အီဂ်စ္ေရတပ္ႏွင့္ ခံတိုက္ရန္ေစာင့္ေနသည္။ တကယ္တန္းတိုက္ၾကေသာအခါ အီဂ်စ္ေရတပ္ရႈံးနိမ့္ကာ အန္ေထာ္နီကိုယ္တိုင္ သုံ႕ပန္းျဖစ္ရရွာေလသည္။
အန္ေထာနီ၏ကံဇာတာကုန္ခမ္းေသာ္လည္း မိမိ၏ကံဇာတာမကုန္ႏိုင္ေသးဟု အထင္ႀကီးရွာေသာ ကလီယိုသည္ ေအာက္ေတဗ်အား ခ်စ္သုံ႔ပန္း အျဖစ္ဖမ္းယူရန္ အစဥ္အလာအတိုင္း ႀကိဳးစားျပန္သည္။ သို႔ေသာ္ ေအာက္ေတဗ်သည္ သူ၏ကာမပိုက္ကြန္အတြင္း မက်ေရာက္ေတာ့ေပ။ သူ႕အား ေရာမၿမိဳ႕သို႔ ေခၚသြားရန္ကား သေဘာတူ၏။ သို႔ေသာ္ ဘုရင္မတစ္ပါးအေနႏွင့္ မဟုတ္ပဲ ေက်းကၽြန္သုံ႕ပန္းအျဖစ္သာ ေခၚသြားေတာ့သည္။
ေနာက္ဆုံးတြင္ ကလီယိုသည္ ေအာက္ေတဗ်ကဲ့သို႔ ေျမြေဟာက္ႏွင့္တူသူ၏ လက္တြင္းသို႔ က်ေရာက္ရမည့္အစား သူကိုယ့္သူ ေျမႊေဟာက္ အေပါက္သတ္ခံကာ အဆုံးစီရင္လုိက္ေလသည္။
ေျမြေဟာက္ႏွင့္တူေသာ အလွဘုရင္မသည္ ေျမြေဟာက္ႏွင့္ပင္ ဘ၀အဆုံးသတ္သြားရသည္။
တက္တိုး၏ ကမာၻ႕ဆိုးေပႀကီးမ်ား မွ တင္ျပပါသည္။
Posted by အတၱ at 2:06 AM 1 comments
Friday, November 6, 2009
Windows 7 ကို ထြက္လာတယ္ဆိုကတည္းက သုံးခ်င္ေနခဲ့တာပါ။ ကိုညီေနမင္း ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ ခုေတာ့သုံးခြင့္ရခဲ့ပါတယ္။ Ultimate version ပါပဲ။ 32bit version ပါပဲ။
မိုက္ကရိုေဆာဖ့္ရဲ႕ ထူးျခားေျပာင္ေျမာက္တဲ့ လက္ရာလို႔ေျပာႏိုင္ပါတယ္။ ခုထြက္လာတဲ့ Windows 7 ဟာ Windows Vista ထက္ သုံးလို႔ ပိုပီး အဆင္ေျပတာေတြ႕ရပါတယ္။ Vista ေပၚကာစက သုံးၾကည့္ေပမယ့္ အဆင္မေျပတာမ်ားလို႔ Windows XP ကိုပဲ ျပန္သုံးၾကတာ မ်ားပါတယ္။ အခု Windows 7 ကိုေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လက္ခံၾကမယ္လို႔ ထင္ပါတယ္။ Windows 7 မွာလည္း 32bit နဲ႔သုံးမ်ဳိး  64bit နဲ႕တစ္မ်ုိဳး ထုတ္တာေတြ႕ရပါတယ္။
Home Premium
Professional
64-bit editions
ဆိုၿပီး ေလးမ်ဳိးခြဲထုတ္ပါတယ္။
ဒါ့အျပင္Windows 7 ကိုတင္ခ်င္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္စက္ရဲ႕ လိုအပ္ခ်က္ေတြကေတာ့ -
CPU - 1GHz နဲ႔ အထက္ လိုအပ္ပါတယ္။ ဒါ 32bit အတြက္ပါ။ 64bit စနစ္ကိုသုံးမယ္ဆိုရင္ ဒီထက္ျမင့္ဖို႔ လုိအပ္တယ္လို႔ miscrosoft ကေျပာပါတယ္။
memmory 1GB နဲ႔ အထက္လိုအပ္ပါတယ္။ 32bit အတြက္ ေတာ့ 1GB လုံေလာက္တယ္လို႔ေျပာေပမယ့္ 64bit သုံးမယ္ဆိုရင္ေတာ့ မရပါဘူး 2GB နဲ႔ အထက္လိုမွာပါ။
ဟာ့ဒက္စ္ ကေတာ့ 32bit အတြက္ 16GB နဲ႔ 64bit အတြက္ 20GB အနည္းဆုံးရွိတဲ့ ဟာ့ဒက္စ္ လိုပါမယ္။
Graphics ပိုင္းအတြက္ကေတာ့ WDDM 1.0 နဲ႔ DriectX 9 နဲ႔ အထက္ အေထာက္အပံ့ေပးတဲ့ ကဒ္မ်ားလိုအပ္ပါမယ္။ Graphics ပိုင္းမွာ ေတာ့ nVidia ထုတ္ ကဒ္ေတြက အဆင္ေျပပါတယ္။ ATI ထုတ္ကဒ္ေတြက အဆင္မေျပတာမ်ားပါတယ္။
Gammer ေတြအတြက္ကေတာ့ ပိုပီး အဆင္ေျပမယ့္ Operation System တစ္ခုပါပဲ။
ေနာက္ တစ္ခုေကာင္းတာက touch screen အေထာက္အပံ့ေပးပါတယ္။
search 7 second (Find your files wherever they're hiding)
shake 7 second (Clear away excess windows with a flick of your mouse)
snap 7 second (A simpler way to compare two open windows.)
HomeGroup 7 second (Access your stuff with a just a couple of clicks)
Faster Wake-up 7 second (The speed you need—to get back to work)
Parental Controls 7 second (Take control of what your kids can do on your PC.)
Live Taskbar Preview 7 second (Cut through the clutter and find the window you need.)
အဲဒီလို အခ်က္ ခုနစ္ခ်က္ေၾကာင့္ Windows 7 လို႔ေခၚတာပါလို႔ miscorsoft ကေျပာပါတယ္။
(ဒါေတာ့ နည္းနည္းၾကြားတာပါ။ လက္ေတြ႕မွာေတာ့ ခုနစ္စကၠန္႔နဲ႔ ဖိုင္ေတြရွာတာ အကုန္လုံးမရပါဘူး။ :Pၤ)
ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ဂရပ္ဖစ္ကဒ္ေတြနဲ႔ပတ္သက္လို႔ အဆင္ေျပမႈ မေျပမႈကို ရွာေတြ႕သေလာက္ တင္ျပပါမယ္။ အဓိက Graphics Chip ကုမၸဏီႏွစ္ခုရွိရာမွာ nVidia ကဒ္ေတြနဲ႔က အဆင္ေျပတာ ေတြ႕ရပါတယ္။ ATI Chip ကဒ္ေတြကေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အဆင္မေျပပါဘူး။
အဆင္မေျပတဲ့စာရင္းကိုေအာက္မွာ ေရးထားပါတယ္။
ATI All-In-Wonder Radeon X1900 PCI-E GDDR3 256MB Graphics Card
ATI Radeon X700 Pro AGP GDDR3 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1950 PRO GDDR4 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1900 XTX PCI-E GDDR3 5126MB Graphics Card
ATI Radeon 9550 AGP DDR 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1600 PRP AGP 512MB Graphics Card
ATI Radeon X700 RRO RRO PCI-I DDR3 256MB Graphics Card
ATI Radeon x1650 pro AGP GDDR2 512MB Graphics Card
ATI Radeon x1300 pro AGP GDDR2 256MB Graphics Card
ATI All-In-Wonder 2006 Radeon X1300 PCI-Express DDR 256MB Graphics Card
ATI X-1900 GT GDDR3 256MB Graphics Card
ATI ALL-In-Wonder Radeon X800 XT 256MB Graphics Card
ATI Radeon 9250 DDR 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1300 PRO PCI Express DDR2 256MB Graphics Card
ATI Radeon X850 AGP DDR3 256MB Graphics Card
ATI Radeon X800 XL 256MB Graphics Card
ATI All-In-Wonder 2006 Edition Radeon 9600 DDR 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1650 PRO PCI-E GDDR2 512MB Graphics Card
ATI ALL-IN-WONDER X600 PRO 256MB Graphics Card
ATI All-In-Wonder X800 XL 256MB Graphics Card
ATI Radeon 9500 PRO 128MB Graphics Card
ATI Radeon 9600 128MB Graphics Card
ATI Radeon 9600SE 128MB Graphics Card
ATI Radeon 9600 XT 128MB Graphics Card
ATI Radeon 9600 XT 256MB Graphics Card
ATI Radeon 9700 128MB Graphics Card
ATI Radeon 9800 128MB Graphics Card
ATI Radeon 9800 PRO 128MB Graphics Card
ATI Radeon 9800 PRO 256MB Graphics Card
ATI Radeon 9800 PRO Mac Edition 128MB Graphics Card
ATI Radeon 9800 PRO Mac Special Edition 256MB Graphics Card
ATI Radeon 9800 XT 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1300 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1600 Pro 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1800 Crossfire Edition 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1800 GTO 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1800 XL 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1800 XT 512MB Graphics Card
ATI Radeon X1900 Crossfire Edition 512MB Graphics Card
ATI Radeon X1950 Crossfire Edition 512MB Graphics Card
ATI Radeon X1950 PRO XTX 512MB Graphics Card
ATI Radeon X700 XT Graphics Card
ATI Radeon X800 Pro 256MB Graphics Card
ATI Radeon X850 CrossFire Edition 256MB Graphics Card
ATI Radeon X850 XT 256MB Graphics Card
ATI Radeon X850 XT Crossfire Edition 256MB Graphics Card
ATI Radeon X850 XT Platinum Edition 256MB Garphics Card
ATI Radeon X800 XT Platinum Edition 256MB Garphics Card
ATI TV WONDER ELITE PCI TV Tunner Card
ATI Radeon 9600 Pro PC&Mac Edition 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1300 Pro 256MB Graphics Card
ATI Radeon X1650 Pro 512MB Garphics Card
ATI Radeon X700 Pro 256MB Garphics Card
ATI Radeon Xpress 1200 Series Garphics Card
ATI Wonder 200 PCI TV Tunner Card
ATI TV Wonder PRO Video Capture Edition PCI TV Tunner Card
ATI TV Wonder 550 PCI TV Tunner Card
ATI TV Wonder 200 USB 2.0 USB TV Tunner Card
ATI Wonder Digital Cable TV Tunner Card
ဒါေတြကေတာ့ 32bit နဲ႔ အဆင္မေျပတဲ့ကဒ္ေတြမပါ။ 64bit အတြက္သိခ်င္ရင္ေတာ့ ဒီမွာ သြားၾကည့္နိုင္ပါတယ္။
ဆက္လက္ေလ့လာပါဦးမယ္။ သိရသမွ် ဆက္လက္ေဖၚျပေပးပါမယ္။
Posted by အတၱ at 9:20 PM 3 comments
မွန္တာေျပာရင္ သစၥာ
အေၾကာင္းအရာတစ္ခုသည္ မွားသည္ျဖစ္ေစ၊ မွန္သည္ျဖစ္ေစ၊ ေကာင္းသည္ျဖစ္ေစ၊ ဆိုးသည္ျဖစ္ေစ မွားလွ်င္မွားသည့္အတိုင္း ဆိုးလွ်င္လည္းဆိုးသည့္အတိုင္း ေျပာဆိုတိုင္တည္လွ်င္ သစၥာမည္၏။ အဓိကအခ်က္မွာ လိမ္ညာျခင္း မျဖစ္ဖို႔လိုသည္။
သစၥာ [သတ်] (သတ္+ယ) (န) ထင္ရွားယွိျခင္း ။ အမွန္ ။ မွန္ျခင္း။ မွန္ေသာစကား။ သစၥာတရား။
(တိ) မွန္သည္။ ဟုတ္မွန္သည္။ မေဖာက္ျပန္သည္။
ဟုအဘိဓာန္တြင္ ဖြင့္ဆိုထားေပသည္။
ထို႕ေၾကာင့္ မလိမ္မညာမွန္တာေျပာပါက သစၥာဟု ဆိုေပသည္။ ေကာင္းသည္ ဆိုးသည္ ပဓာနမဟုတ္ေပ။
အမွန္အတိုင္းေျပာဆို သစၥာျပဳေသာေၾကာင့္ သူငယ္တစ္ေယာက္ အသက္မေသ ခ်မ္းသာယာရဖူးခဲ့သည္။
တစ္ခါက ရေသ့တစ္ဦသည္ ဥယ်ာဥ္တစ္ခု၌ ေက်ာင္းေဆာက္ကာ သီတင္းသံုးေနထိုင္၏။ မိတ္ေဆြ ဒကာတစ္ဦးသည္ ဇနီးႏွင့္သားငယ္ကိုေခၚ၍ ရေသ့ထံေရာက္လာကာ လွဴဖြယ္တို႔ကို ေပးလွဴ၏။ ရေသ့ႏွင့္ ဇနီးေမာင္ႏွံ စကားလက္ဆုံက်ေနခိုက္ သားငယ္သည္ ေက်ာင္းေအာက္ ေျမတလင္းတြင္ ဂ်င္ေပါက္ကာ ေဆာ့ကစားေနသည္။ ကစားေနစဥ္ ဂ်င္သည္ေတာင္ပို႔တြင္းသို႔က်သြားေလသည္။ သူငယ္သည္ ဂ်င္ျပန္ရလိုေဇာႏွင့္ ေတာင္ပို႔တြင္းသို႔ လက္ျဖင့္ႏိႈက္ရာ တြင္းမွေျမြကိုက္ခံရေသာေၾကာင့္ အဆိပ္မႊန္ၿပီး ေမ့ေျမာေလ၏။
မိဘႏွစ္ပါးသည္ ကေလးကိုေပြ႕၍ ရေသ့ထံေခၚသြားၿပီး ေျမြဆိပ္ျပယ္ေစရန္ ကုသေပးပါဟု ေတာင္းပန္၏။ ရေသ့လည္း ေဆး၀ါးမကၽြမ္းက်င္ ဒုကၡေရာက္ေန၏။ ေနာက္မွ အႀကံရကာ သစၥာဆိုေလ၏။
" ငါသည္ရေသ့၀တ္ခဲ့သည္မွာ အႏွစ္(၅၀)ေက်ာ္ခဲ့ပါၿပီ၊ ရေသ့၀တ္ခါစ ခုနစ္ရက္မွသာ ေပ်ာ္ပိုက္၍ တရားအားထုတ္ခဲ့သည္။ ခုနစ္ရက္မွ ယခုအခ်ိန္အထိ မေပ်ာ္ပိုက္ေသာ္လည္း ေအာင့္အည္းသည္းခံ၍ ေနခဲ့၏။ မေပ်ာ္ပိုက္သည္ကို မေပ်ာ္ပိုက္ပါဟူ၍ မည္သူ႕အားမွ် မေျပာၾကားခဲ့ပါ။ ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ ကေလး၏ေရာဂါသည္ အျမန္ေပ်ာက္ကင္းပါေစ . . .။ "
ဤသို႔ ရေသ့သစၥာဆိုလိုက္သည္ႏွင့္တၿပိဳင္နက္ ကေလးငယ္သည္ မ်က္လုံးကေလးဖြင့္၍ "အေမ" ဟုႏႈတ္မွ ေခၚေလ၏။ ရင္ဘတ္အထက္ပိုင္းရွိ အဆိပ္တို႔သည္ ေအာက္သို႔ေလ်ာက်လာေသာေၾကာင့္ အနည္းငယ္ သက္သာလာစျပဳေလ၏။
တဖန္ ဖခင္သည္လည္း ရင္ေသြးငယ္၏ အဆိပ္ျပယ္ေစေရးအတြက္ -
" အကၽြန္ဳပ္သည္ အလွဴးေပးျခင္းကို လုံး၀ မႏွစ္သက္ပါ။ အကၽြန္ဳပ္အိမ္သို႔ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္မ်ား လာသည္ကိုလည္း မႀကိဳက္ပါ။ ယင္းသို႔မႀကိဳက္ေသာ္လည္း ႏွေျမာ၀န္တို၍ ကပ္ေစနည္းသူအျဖစ္ တျခားသူမ်ားမရိပ္မိေအာင္ အစဥ္အလာမပ်က္ ေပးလွဴခဲ့ပါသည္။ ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ သားေလး၏အဆိပ္သည္ အျမန္ေပ်ာက္ကင္းပါေစ . . .။ "
ဟု ဖခင္သစၥာဆိုလိုက္သည္ႏွင့္ ခါးအထက္ပိုင္းရွိ အဆိပ္တို႔သည္ ေအာက္သို႔ ေလ်ာက်လာေသာေၾကာင့္ ကေလးငယ္သည္ အိပ္ရာမွ ထ၍ထိုင္ေလ၏။
ထို႔ျပင္မိခင္ျဖစ္သူလည္း ရင္ေသြးငယ္၏ေရာဂါ ေပ်ာက္ကင္းေရးအတြက္ -
" ခ်စ္စြာေသာသားငယ္ - အေမသည္ သင္၏အေဖႏွင့္ ဤေျမြဆိုးႀကီးကို လုံး၀ မခ်စ္ရိုးအမွန္ပါ။ ထပ္တူထပ္မွ် ရြံမုန္းလွပါ၏။ သင္၏အေဖႏွင့္ ဤေျမြဆိုးႀကီးအေပၚထားရွိေသာ စိတ္ဓာတ္တို႔မွာ အတူတူပင္ျဖစ္ပါ၏။ သင္၏အေဖ အိပ္ဦးနတ္အေပၚ ၀မ္းတြင္းကမခ်စ္ေသာ္လည္း ေဆြမ်ဳိးမိဘ အရွက္မရေစလိုေသာေၾကာင့္ ယေန႔ထိ ေအာင့္အည္းသည္းခံ ေပါင္းသင္းခဲ့ပါ၏။ ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ သားငယ္၏ေရာဂါသည္ ေပ်ာက္ကင္းပါေစ . . .။ "
ဤသို႔ အမိ၏ သစၥာစကားဆုံးသည္ႏွင့္ တၿပိဳင္နက္ ကေလးငယ္၏ ခႏၶာကိုယ္တစ္ခုလုံး၌ ရွိေသာအဆိပ္ တို႔သည္ ေလ်ာက်ေပ်ာက္ကင္းၿပီး ပကတိအတိုင္း က်န္းမာ လန္းဆန္း၍ ေဆာ့ကစားေလ၏။
ဤကား လိမ္လည္မုသားကင္း၍ (မုသာ၀ါဒ၀ိရတီ) သုစရိုတ္အက်ဳိးတည္း။
ထိုျဖစ္ရပ္တြင္ အမွန္တရားဟူသည္ လြန္စြာခါးသီးလြန္းသည္ ဆိုေသာ စကားရပ္ႏွင့္ ကိုက္ညီေနသည္ကို ေတြ႕ရေပသည္။ ရေသ့ ၊ ဖခင္၊ မိခင္ တို႔သည္ သူတို႔ တသက္လုံး ထိန္းသိမ္းလာသည့္ သူတို႔၏ အရွက္ႏွင့္ သိကၡာကို ကေလး၏ အသက္ႏွင့္ လဲလွယ္လိုက္ၾကျခင္းျဖစ္သည္။ သူတို႔ ျပဳေသာ သစၥာစကားမ်ားသည္ ေကာင္းသည့္အရာမ်ားမပါေစကာမူ မွန္ေနေသာေၾကာင့္ သစၥာ၏သတၱိစူးေရာက္ကာ အဆိပ္ျပယ္သြားျခင္း ျဖစ္ေပသည္။
ထိုကဲ့သို႔ အမွန္ကို အမွန္အတိုင္းေျပာဆိုႏိုင္ျခင္းသည္ လူသာမာန္တို႔ သာမာန္အခ်ိန္တြင္ မတတ္ႏိုင္ေခ်။  ထိုသူသုံးေယာက္သည္ပင္လွ်င္ ကေလးငယ္၏အသက္ ႏွင့္ယွဥ္သည္ျဖစ္ေနေသာေၾကာင့္ မိမိတို႔ ဖုံးကြယ္ ထားသည္မ်ားကို ဖြင့္ခ်ေျပာရန္ ခြန္အားသတၱိမ်ား ျဖစ္လာၾကသည္ျဖစ္သည္။
ကၽြန္ဳပ္တို႔ေရာ အေရးႀကဳံလာလွ်င္ ထိုကဲ့သို႔ သတၱိေကာင္းစြာ သစၥာျပဳရဲၾကပါမည္ေလာ?
(ဒသကနိပါတ္၊ ကဏွဒီပါယနဇာတ္၊ အ႒ကထာ) မွထုတ္ႏႈတ္တင္ျပပါသည္။
Posted by အတၱ at 1:21 AM 4 comments
Tuesday, November 3, 2009
စိတ္၀င္စားဖြယ္ အက်ဳိးမ်ား
(က) ေမတၱာပို႔သျခင္းအက်ဳိး
၁။ ခ်မ္းသာစြာအိပ္ရျခင္း
၂။ ခ်မ္းသာစြာႏိုးထရျခင္း
၃။ အိပ္မက္ဆိုးကို မျမင္မက္ျခင္း
၄။ နတ္တို႔က ေစာင့္ေရွာက္ျခင္း
၅။ လူအမ်ား ခ်စ္ခင္ျခင္း
၆။ မီးေဘး မသင့္ႏိုင္ျခင္း
၇။ အဆိပ္၊ လက္နက္ မသင့္ေရာက္ႏိုင္ျခင္း
၈။ စိတ္တည္ၾကည္ျခင္း
၉။ မ်က္ႏွာၾကည္လင္ျခင္း
၁၀။ ေတြေ၀စြာ မေသရျခင္း
၁၁။ ေသလြန္လွ်င္ ျဗဟၼာ့ျပည္ေရာက္ႏိုင္ျခင္း
ဟူ၍ ေမတၱာပို႔သျခင္း၏အက်ဳိး ဆယ္တစ္မ်ဳိးရွိေၾကာင္း မွတ္သားရပါသည္။
(ခ) ဆြမ္းကပ္လွဴရျခင္းအက်ဳိး
၁။ အသက္ရွည္ျခင္း
၂။ အဆင္းလွျခင္း
၃။ ကိုယ္စိတ္ခ်မ္းသာျခင္း
၄။ ခြန္အားဗလ ႀကီးမားျခင္း
၅။ ဉာဏ္ပညာ ႀကီးမားျခင္း
ဟူ၍ ဆြမ္းအက်ဳိးငါးမ်ဳိး ျပဆိုထားပါသည္။
(ဂ) ေရခ်မ္းကပ္လွဴရျခင္းအက်ဳိး
၁။ လ်င္ျမန္ျခင္း
၂။ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ျခင္း
၃။ ေက်ာ္ၾကား လူသိမ်ားျခင္း
၄။ ဆာေလာင္မြတ္သိပ္မႈ ကင္းျခင္း
၅။ အေျခြအရံမ်ားျခင္း
၆။ အသက္ရွည္ျခင္း
၇။ အဆင္းလွျခင္း
၈။ ခ်မ္းသာႀကီးျခင္း
၉။ ခြန္အားဗလ ႀကီးျခင္း
၁၀။ ဉာဏ္ပညာႀကီးမ်ားျခင္း
ဟူ၍  သူတစ္ပါးအား ေရ ေပးကမ္းလွဴဒါန္းရျခင္းေၾကာင့္ ဆယ္ပါးေသာအက်ဳိးျပန္ရပါသည္။
(ဃ) ပန္းလွဴဒါန္းရျခင္းအက်ဳိး
၁။ ရုပ္ရည္လွပျခင္း
၂။ ကိုယ္ခႏၶာသန္႔ရွင္းျခင္း
၃။ ခံတြင္းေမြႊးႀကိဳင္ျခင္း
ဆိုေသာ အခ်က္သုံးခ်က္မွာ သူတစ္ပါးအား ပန္း ၊ အေမႊးအႀကိဳင္လွဴဒါန္းေပးကမ္းပါကရရွိႏိုင္ပါေၾကာင္း ..။
(င) ဆီမီးလွဴရျခင္းအက်ဳိး
၁။ ပကတိ မ်က္စိၾကည္လင္ျခင္း
၂။ ဉာဏ္(မ်က္စိ) ၾကည္လင္ျခင္း (၀ါ) ဉာဏ္ေကာင္းျခင္း
ဆိုေသာ အက်ဳိးႏွစ္ပါးကို ဆီမီး၊ လွ်ပ္စစ္မီး စသည့္ အလင္းေရာင္ကို လွဴဒါန္းပါကရရွိႏိုင္ပါသည္။
ထိုသို႔ သူတစ္ပါးအား ေပးကမ္းလွဴဒါန္းရာတြင္ အလွဴခံပုဂၢိဳလ္၏ အရည္အခ်င္း (သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာ) ေပၚမူတည္၍ ရရွိေသာ အက်ဳိး တန္ျပန္အဆ ကြားျခားေပသည္။
ထိုသို႔ ေပးကမ္းစြန္႔က်ဲရာတြင္ ျဖစ္ေပၚေသာ စိတ္ေစတနာေဇာ ေပၚမူတည္၍ အက်ဳိးေပးရာ အခ်ိန္ကာလ သည္လည္းကြားျခားေပမည္။
သို႔ရာတြင္ တခ်ိန္ခ်ိန္ ေတာ့ အက်ဳိးေပမည္မွာေတာ့ေသခ်ာပါသည္။
Posted by အတၱ at 7:13 PM 5 comments
Monday, November 2, 2009
မိတ္ေဆြတု ေလးေယာက္ရွိသည္။
၁။ ယူသာ ယူတတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္ မဟုတ္သည့္ မိတ္ေဆြတု ။
(အညဒတၳဟရ မိတ္ေဆြတု)
၂။ ႏႈတ္မွ်ျဖင့္သာလွ်င္ (ေလာကြက္) ေပးတတ္ေသာ၊ ေဖာေရွာလုပ္တတ္ေသာ မိတ္ေဆြတု ။
(၀စီပရမ မိတ္ေဆြတု)
၃။ အႀကိဳက္ကိုလုိက္၍ ေျပာဆိုတတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္မဟုတ္သည့္ မိတ္ေဆြတု ။
(အႏုပၸိယဘာဏီ မိတ္ေဆြတု)
၄။ ပ်က္စီးေၾကာင္း၌ အေပါင္းအေဖၚျဖစ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္ မဟုတ္သည့္မိတ္ေဆြတု ။
(အပါယသဟာယ မိတ္ေဆြတု)
၁။ အညဒတၳဳဟရ မိတ္ေဆြတု
(က) ယူသာ ယူတတ္၏ ။
(ခ) အနည္းငယ္သာ ေပး၍ ကိုယ့္ဆီမွ မ်ားမ်ားလိုခ်င္၏ ။
(ဂ) သူကိုယ္တိုင္ ေဘးအႏၱရယ္ျဖစ္မွ  မိမိကိစၥကို ျပဳလုပ္ေပးတတ္၏ ။
(ဃ) သူ႕အက်ဳိးစီးပြား အတြက္သာ ေပါင္းသင္းတတ္၏ ။
ထိုေလးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ ယူသာယူတတ္ေသာ မိတ္ေဆြတုဟု သိအပ္သည္။
လက္ခ်ည္းလာ၍၊ ဥစၥာေဆာင္သယ္၊ နည္းငယ္ျဖင့္သာ၊ မ်ားစြာလိုရွိ
ေဘးထိေရာက္ခါ၊ ျပဳလာတုံဘိ၊ မိမိက်ဳိးငွာ၊ မွီလာေပါင္းယွဥ္၊
ေလးေယာက္စဥ္ကား ၊ အညဒတၳဳဟရတည္း။   (ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္)
၂။ ၀စီပရမ မိတ္ေဆြတု
ႏႈတ္ျဖင့္သာလွ်င္ ေပးတတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္မဟုတ္သည့္ မိတ္ေဆြတု ...
(က) လြန္ၿပီးေသာအေၾကာင္းအရာျဖင့္ ခ်ီးမြမ္း၏။
(ခ) မျဖစ္ေသးေသာ အေၾကာင္းအရာျဖင့္ ခ်ီးမြမ္း၏။
(ဂ) အခ်ည္းႏွီး ေလာကြက္မွ်ျဖင့္ ခ်ီးမြမ္း၏။
(ဃ) ျဖစ္ဆဲကိစၥတို႔၌ ပ်က္စီးျခင္းကိုျပသ၏။
ဤေလးပါးေသာအေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ ႏႈတ္မွ်ျဖင့္သာလွ်င္ ေပးတတ္ေသာ
မိတ္ေဆြစစ္မဟုတ္သည့္ မိတ္ေဆြတုကို သိအပ္၏။
(မႏွစ္က ခင္ဗ်ားမလာဘူးဗ်ာ ၊ က်ဳပ္တုိ႔မွာ အလုပ္အကိုင္ အဆင္ေျပတယ္။
စသည္ျဖင့္ လြန္ၿပီးသည့္ အေၾကာင္းအရာျဖင့္ ခ်ီးေျမွာက္၏။ ေရွ႕လမွာ
ေကာက္စပါးသစ္ေပၚလိမ့္မယ္။ ခင္ဗ်ားလာျဖစ္ေအာင္ လာခဲ့ပါ။ စသည္ျ့ဖင့္
မျဖစ္ေသးသည့္အေၾကာင္းအရာျဖင့္ ခ်ီးေျမွာက္၏။
ကားေလး တစ္ေခါက္ေလာက္ ကူညီပါဟု ေတာင္းခံလာေသာအခါ
`ကားပ်က္ေနတယ္ `ဟု ျဖစ္ဆဲ ပစၥဳပၸန္ကိစၥတို႔၌ ပ်က္စီးျခင္းကို ျပသ၏ ။)
ေရွ႕ျဖင့္ေစ့စပ္ ၊ တထပ္ေနာက္မွီး ၊ ခ်ည္းႏွီး သၿဂိဳ ၤဟ္၊ ေပးလိုစဟန္၊
ပစၥဳပၸန္မူ၊ ျပညႊန္ပ်က္ျပား၊ ဤေလးပါးကား ၊ မွတ္သား ၀စီပရမတည္း။ (ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္)
(၃)  အႏုပၸီယဘာဏီ မိတ္ေဆြတု
ႀကိဳက္ကိုလိုက္၍ ေျပာဆိုတတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္မဟုတ္သည့္ မိတ္ေဆြတု။
(က) ထိုသူအား အေကာင္းမႈကိုလည္း ခြင့္ျပဳ၏။
(ခ) ထိုသူအား ေကာင္းမႈကိုလည္း ခြင့္ျပဳ၏။
(ဂ) ထိုသူ၏ မ်က္ေမွာက္၌ ခ်ီးမြမ္းစကားကိုဆို၏။
(ဃ) ထိုသူ၏ မ်က္ကြယ္၌ ကဲ့ရဲ႕စကားကိုဆို၏။
ဤေလးပါးေသာအေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ အႀကိဳက္ကိုလိုက္၍ ေျပာတတ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္မဟုတ္သည့္ မိတ္ေဆြတုကိုသိအပ္၏ ။
မေကာင္းခြင့္ျပဳ ၊ ေကာင္းမႈကိုလွ်င္ ၊ ဆင္ျခင္မရႈ ၊ ခြင့္ျပဳသည္ပင္ ၊ ေရွ႕တြင္ခ်ီးမြမ္း ၊
ဖုံးလႊမ္းကြယ္လွ်င္၊ ကဲ့ရဲ႕ျမင္သည္ ၊ ေလးအင္ ပိယဘာဏီတည္း။ (ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္)
(၄) အပါယသဟာယ မိတ္ေဆြတု
ပ်က္စီးေၾကာင္း၌ အေပါင္းအေဖၚျဖစ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္မဟုတ္သည့္ မိတ္ေဆြတု ။
(က) ေသရည္ေသရက္ ေသာက္ျခင္း၌ အေပါင္းအေဖၚျဖစ္၏။
(ခ) အခါမဲ့ ခရီးသြားလာျခင္း၌ အေပါင္းအေဖၚျဖစ္၏။
(ဂ) ပြဲလမ္းသဘင္ၾကည့္ရႈနားေထာင္ျခင္း၌ အေပါင္းအေဖၚျဖစ္၏။
(ဃ) ေလာင္းကစားျခင္း၌ အေပါင္းအေဖၚျဖစ္၏။
ဤေလးပါးေသာအေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ ပ်က္စီးေၾကာင္း၌ အေပါင္းအေဖၚျဖစ္ေသာ မိတ္ေဆြစစ္မဟုတ္သည့္ မိတ္ဆြတုကိုသိအပ္၏။
ေသာက္ထုပ္ေသရက္ ၊ ညဥ့္နက္လမ္းသြား၊ ရႈစားသဘင္၊ ေပ်ာ္ရႊင္အန္စာ၊ ေလးရပ္မွာပင္ ၊
တကြထင္သည္ ၊ ေလးအင္ အပါယ္သဟဲတည္း။ (ဆရာေတာ္ဦးဗုဓ္)
ျမတ္စြာဘုရား သိဂၤါလသတို႔သားအား ေဟာၾကားေသာ ေလာကႀကီးပြားေၾကာင္း တရားျဖစ္သည့္
သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတၱန္ မွ ထုတ္ႏႈတ္ေဖၚျပပါသည္။
သင္တို႔ မိတ္ေဆြမ်ားတြင္ေရာ.............ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ စစ္ပါသလဲ ??????????
Posted by အတၱ at 6:48 PM 5 comments
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ဒီ​တစ္ခါ ရြာ​တဲ့​မိုး.........
ခ်ဳိးျဖစ္ေအာင္ခ်ိဳး
အျ​မင္နီး​စပ္သူမ်ား
အတိ​တ​္​၏ေ​ျ​ခ​ရာမ်ား
►  2014 (1)
►  February (1)
►  2013 (6)
►  November (2)
►  July (2)
►  February (2)
►  2012 (13)
►  November (2)
►  June (2)
►  April (3)
►  March (2)
►  February (2)
►  January (1)
►  2011 (36)
►  November (2)
►  October (4)
►  August (2)
►  July (2)
►  June (3)
►  April (5)
►  March (9)
►  January (4)
►  2010 (46)
►  December (1)
►  November (5)
►  October (3)
►  September (3)
►  August (4)
►  June (1)
►  April (4)
►  March (4)
►  February (8)
►  January (11)
▼  2009 (55)
►  December (13)
▼  November (14)
နီလူးဖုဲင့္
သဲျဖစ္သြားေသာေယာကၤ်ားမ်ား
သက္ရွည္က်န္းမာဖို႔
အရႈံးမရွိေသာ ဒႆန
လင္ႏွင့္မယားဆက္ဆံေရး
To live is to risk dying
To Love Is To Risk
QUEEN CLEOPATRA
မွန္တာေျပာရင္ သစၥာ
စိတ္၀င္စားဖြယ္ အက်ဳိးမ်ား
►  October (19)
►  September (8)
►  August (1)
Share on Facebook
Share on Twitter
Share on StumbleUpon
Share on Delicious
Share on Digg
Bookmark on Google
Receive Email Updates
ျ​မန္မာ့​ေ​ဆး​ၿ​မီးတို
လိပ္စာ​ေျ​ပာ​ရ​င​္ ပို​႔ေ​ပး​မ​ယ​္ေ​လ
Enter your email address:
Delivered by FeedBurner
သတိ​သံ​ေ​၀​ဂ
၁။ သင္အသက္ေတြႀကီးေနၿပီ......
ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ ေမာဟေတြႀကီးေနတုံးပဲလား
၂။ သင္ သြားေတြက်ဳိးေနၿပီ........
မာန္ မာနေတြ မက်ဳိးေသးဘူးလား
၃။ သင္အသားေတြတြန္႔ေနၿပီ
မေကာင္းမႈမွာ မတြန္႔ေသးဘူးလား
၄။ သင္ အားအင္ေတြ ေလ်ာ့ပါးေနၿပီ
သင့္ တဏွာ ဆႏၵေတြ မေလ်ာ့ပါးေသးဘူးလား
၅။ သင္ ဆံပင္ေတြျဖဴေနၿပီ
သင့္စိတ္ထားေတြ မျဖဴေသးဘူးလား
၆။ သင္ မ်က္စိေတြ မႈန္၀ါးေနၿပီ
သင့္နိဗၺာန္လမ္းေရာ မႈန္၀ါးေနတုံးပဲလား...။
သက္တန္႔ခ်ိဳ.....
၃၁ ႏွစ္ျပည့္
11 months ago
အစိမ္းေရာင္လြင္ျပင္
ခ်ယ္ရီပန္းတို႕ ပြင္႕ေဝခ်ိန္
ရြာဦးေက်ာင္း
2 years ago
4 years ago
မာ့ခ္၏ ကိုယ္ပိုင္ အတဿတမ်ား
Rakuten's Ebook Reader - Kobo Touch
4 years ago
စက္တင္ဘာ ရဲ႕ ေကာင္းကင္
Manchester သြား ေတာလား
4 years ago
ႏွလံုးသားရပ္၀န္းမွ အသံမ်ား...။
iShatter : iOS 5 Untethered Jailbreak
5 years ago
ေမေလးရဲ႕နားေနရာ
ေမေလးရဲ႕ အလြဲမ်ား ၃
5 years ago
စိုင္းစိုင္းလား႐ွဳိး
အာ႐ုဏ္ဦးမွာ ထြန္းသည့္ စႏၵာ
6 years ago
Myanmar Sutta, The original teaching of the Buddha
Nine Nine SaNay
ေွ​ဇာ​္ဂ်ီ​ကီး​ဘုတ္ပုံ​စံ
စိတ္ခ်​မ​္း​သာ​သ​လို ေျ​ပာ​ခဲ့​ပါ...
မ်က္စိ​လ​ည​္ လာ​ၾ​က​သူမ်ား
Free Counter
The following text will not be seen after you upload your website, please keep it in order to retain your counter functionality