my en my my my ja tr en en en my zh my en en en en ko en en en en en en en fr en en en cs en cs da en en en en en en en en en en en hy my en ja en my en my my my my my my my my my my my my my en en my my my my en fa my my my my el my my my my my my my my my my my my my my en my en my my my my my en fa en en my en en
skip to main | skip to sidebar
You can replace this text by going to "Layout" and then "Page Elements" section. Edit " About "
i am a happy parson
First Journey
►  2012 (4)
►  January (4)
►  2011 (3)
►  November (3)
Tuesday, September 10, 2013
First Journey
22, 11, 08 , I went to Maung Taw township western part of Myanmar. The reason why i went there because i was tying to cross Bangladesh to study computer. But , i stayed several days at Aung Ba la monastery by the border of Takana (phalaungchit) form opposite side of Aung Ba la village.  I tried to go there under the guideline of one of brotherhood leader monk who involved politic in rakhine state. He also known as " Rahula" he has good policy on politic that is why he could attractive people to follow him at that time. On 29 October, i crossed Nef River by small boat . I slept about night with doing nothing  in Takana  because i went like illegal  but in the gate of opposite side it was not so difficult . and i saw two soldiers who seem to be security. so people told me they need to give money to him to crossed border .I wrote this  diary during the time of journey. I was so existed myself because i have never experience in aboard   before it is my first time. However, " i believe myself one thing that i need to overcome what difficulty i found to success."
continues..
Posted by mr.vam at 2:14 AM 0 comments
Labels: My Diary
I want to talk about my daily diary that i had faced in normal life and may be something will be unusual conditions since 2007 until present days.
Posted by mr.vam at 1:39 AM 0 comments
Labels: My Diary
Saturday, January 14, 2012
ေဆာင္းတြင္းအိပ္မက္
မေန႔တုန္းကေပါ့ဗ်ာ သံေခါင္ယံညတ၀က္ေလာက္လို့ေတာ ထင္တာပဲ ေပ်ာ္စရာေကာင္းလိုက္တာေတာ ေျပာမေနနဲ႔ မိုးေပၚမွာ “ မီးအိမ္” ေလးနဲ႔ ပ်ံ၀ဲးလို့ဗ်ာ တရုတ္သိုင္းကား ထဲက မင္းသားေလး လို လို ျမန္မာရာဇ၀င္ထဲက “ေဇာ္ဂ်ီ”  လို လို  ကို ကိုယ္ ေအာက္ေမးရတယ္ဗ်ာ ေကာင္းလိုက္တဲ့အရသာ သိပ္မၾကာလိုက္ပါဘူး က်ေနာ္ အိပ္မက္ထဲ ခ်စ္သူေလး လွမ္းေခၚေတာ လွည့္ၾကည့္တစ္ခ်က္မွာပဲ ေျမေပၚကို ျပဳတ္က်တာဗ်ာ စစ္တလင္းၾကီးေရာက္သြားလိုက္တာ ဟာ, ဟို့ကေသနပ္သံ ဒီကေျပာင္၀ံနဲ့ အနားေခြးေတြ ေတာင္ ထေဟာင္လိုက္ေသရဲ့ က်ေနာ္ေၾကာက္လိုက္တာ မေျပာလိုက္နဲ့ဗ်ာ ေသြးေတြက နီရဲေနတာပဲ လူမဲ နဲ႔ လူျဖဴနဲ့ ျဖစ္ေနၾကတဲ့စစ္ပြဲးဆိုေတာ က်ေနာ္လည္ ဘယ္ကေန့ ဘယ္လို ၀င္ပါရမွန္မသိ ဘယ္ေနရာေန ထြက္ေျပရမွန္မသိတာနဲ့ မ်က္စိမွိတ္ျပီး ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုျပီးေတာ အနားမွာရွိတဲ့ဟာ တစ္ခုလွမ္းဆြဲးလိုက္တာဗ်ာ မုတ္ဆိပ္ဖြားဖြားနဲ့ ကုလားတစ္ေယာက္က “ေဟ မင္းျမန္မာနိုင္ငံကဆိုရင္ ငါအလုပ္ေပးစရာရွိတယ္တဲ့” က်ေနာ္လဲဘာမွန္ညာမွန္မသိ အူးအူးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ့ ဒါနဲ့ ခင္ဗ်ာက ဘယ္သူတုန္း ေမးလိုက္ေတာ ငါနာမည္ “ ဘင္လာဒင္တဲ့ “ ဟာ သြားျပီး ဘင္လာဒင္ အိုဗားမားသတ္လို့ ေသသြားျပီး ဘယ္လို့လုပ္ျပီးက်န္ေနေသတာတုန္ ခဏအၾကာေတာ “ဆန္ဒင္ဟူစိန္ကို” တရုပ္က အေမရိကန္ဆန့္က်င္းေရ အစိုးရသစ္ တစ္ရပ္ တာ၀င္ေပးလိုက္ေၾကာင္း ေနတိုးတပ္ဖြဲ႔၀င္တစ္ဦးက လာတိုင္းၾကားလာသည္ သိပ္မၾကာပါဘူး “ စိန္သိန္း” ကိုယ္စလွယ္အဖြဲ႔ “ ဘင္လာဒင္နဲ့” သားေရးသမီးေရကိစၥ ေဆြးေႏြးရန္ေရာက္ရွိလာတယ္ဆိုျပီး က်ေနာ္ကို ဘာသာျပန္လုပ္ရန္ တာ၀န္းေပးလိုက္သည္၊ က်ေနာ္ေလဆိပ္ကို အသြားမွာ အဘြားၾကီး တစ္ေယာက္က က်မ” က်မ “ရုရွား” ကပါဆိုျပီး က်ေနာ္ကို ခ်စ္ေရလာဆိုတာဗ်ာ က်ေနာ္လည္ ရွက္ကို ရွက္ကန္းနဲ့ ဘာျပန္ေျပာရမွန္မသိ မင္းငါကိုျပန္ခ်စ္ရင္ ပါတီ ေခါင္းေဆာင္ခန့္မယ္တဲ့ က်ေနာ္ကို မက္လုံးေပးတာနဲ့ မစဥ္းစားေတာပဲ ခ်စ္တယ္လို့ျပန္ေျဖလိုက္တယ္ စကားေကာင္းတုန္းဗ်ာ အဘြားၾကီးကို အစိုးရက အလိုရွိတယ္ဆိုျပီး ရဲသားနွစ္ေယာက္ဆြဲးေခၚသြားတာဗ်ာ ၾကည့္လို့ကိုမေကာင္း ရဲသားတစ္ေယာက္က က်ေနာ္ျမန္မာလို့ ေျပာသြားေသးတယ္ ခင္းဗ်ာကိုေတာ အားနာပါတယ္ဗ်ာ က်ေနာ္ကလိုက္ေမးလိုက္တယ္ ‘ ဘာျဖစ္လိုလဲဗ်ာ ‘ ခင္ဗ်ာ ေရႊသန္း သမက္ ျဖစ္ေနလို့တဲ့” ဒီလို့ေျပာျပီး ရဲသားေတြထြက္သြားေလသည္ က်ေနာ္လည္ ဆြဲးသြားတဲ့အဘြားၾကီးကို ၾကည့္ေနရင့္ အသံေတြ ေနာက္ကေနဆူညံလိုက္တာဆိုျပီ လွည့္အၾကည့္ က်ေနာ္ ကို ဒီမိုးကရစ္တစ္ ပါတီးကိုယ္စား ေမးခြန္းေျပာေပးပါရန္ ဆိုျပီး တိုက္ပံုအက်ၤီး ၀တ္ထားတဲ့ ဦးတင့္ ကလာေျပာေတာ က်ေနာ္က “ဘာလို့လဲဗ်ာ” သူက မင္းပါတီးေခါင္ေဆာင္ေျမာက္လိုက္ျပီးေလ တဲ့ က်ေနာ္လည္ ေမးသာေမးလိုက္တာ လူေရွမွာ စကားေျပာခ်င္တာနဲ့ ဘာကိစၥကို ေျပာရမွန္မသိ ျပန္မေမးေတာဘဲ စကားေျပာမဲ့ေနရသို့ တစ္လွမ္းခ်င္း လွမ္းလာခဲ့ပါတယ္ စင္ေပၚေရာက္သြားေတာ ေမးခြန္းေျပာမယ္လို့မၾကံေသ လူေတြအုပ္ၾကြ အုပ္ၾကြနဲ႔ ဘာျဖစ္မွန္ကိုမသိ ထြက္ေျပကုန္ေရာ က်ေနာ္လည္ အနားကတစ္ေယာက္ကို ဘာျဖစ္တာလဲလုိ့ လက္တို့းေမးၾကည့္ေတာ စစ္တပ္က အာဏာသိမ္းေၾကာင့္ေၾကျငာလုိက္ျပီးတဲ့ က်ေနာ္လည္ ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုျပီး စင္ေပၚေရာက္မွေတာ ေမးခြန္းေတာ ျဖစ္ေအာင္ေျပာရမွာပဲ လို့ ေတြးရင္ ladies and gentlemen ! အစရွိလိုက္တုန္းမွာပဲ ေဟေကာင္း ၉ နာရီးထို့ျပီး ေက်ာင္းတက္ရမယ္တဲ့, ဘယ္နယ္ဗ်ာ ေကာင္းခန့္ေရာက္မွ.
Posted by mr.vam at 7:11 AM 0 comments
Labels: အေတြးစေလးမ်ား
Wednesday, January 11, 2012
သိခ်င္လြန္းလို့
တစ္ခါတုန္က ရခိုင္ျပည္  ေတာရြာေလး တစ္ရြာမွာ ဘုန္းၾကီးတစ္ပါး နိဗၺာန္ေရာက္ေၾကာင္းတ    ရားေဟာၾကားေလ၏ ဘုန္းၾကီးက တရားအဆံုးမွာ တကာ တကာမေတြ မရွင္းတာေလးေတြရွိရင္ ကိုယ္တိုင္းလာေရာက္ေမးျမန္းေလွွ်ာက္ထားနိုင္ေၾကာင္း ထည့္သြင္းေျပာၾကားသြားေလသည္၊ တရားေဟာဆံုးျပီးေနာက္ တစ္ခါမွတစ္ရားမနာဖူးေသာ "ခ်င္း'' အဘြားအိုးတစ္ေယာက္ က ဆရာေတာ္ ေျပာၾကားခဲ့ေသာ တရား တြင္ "နိဗၺာန္" ဆိုေသာစကားကို ေတာ္ေတာ္ေလး မရွင္းမလင္းျဖစ္ကာ ဆရာေတာ္ ဆီထံခ်က္ခ်င္း ေနာက္ကေန ရြာဦေက်ာင္းသို့လိုက္ပါသြားေလ၏ ၊ ေက်ာင္းသို့ အေရာက္တြင္ ဆရာေတာ္ ထံသို့ ေအာက္ပါအတိုင္းေရွာက္ထားေလး၏၊
''ဆရာေတာ္ ဆရာေတာ္ နိဗၺာန္ ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္ လို့ေျပာတယ္ ဆရာေတာ္                 နိဗၺာန္ ေရာက္ဖူးလာ''
''တကာမရယ္ ဦးဇင္းလည္ မေရာက္းဖူးပါဘူး စာမွာ ပါတဲ့အတိုင္းေျပာတာပါ''
""ထားလိုက္ပါ ... ဟုတ္တာလဲ မဟုတ္ဘူး "နိဗၺာန္ " ေကာင္းတယ္ ေကာင္းတယ္ လို့ေျပာျပီးေတာ ကို ကိုယ္တိုင္လည္ ေရာက္ဖူးဘဲနဲ့ "" နိဗၺာန္ '' ငါ ဟာေလာက္ေတာင္မေကာင္း"
'' ငါဟာ ဆိုတာ ဘယ္ဥစၥာလည္ တကာမ  ''
(စကားခ်ပ္= ဘုန္ၾကီးကလည္ ဘာမလည္ ွ သိတဲ့ပံုမေပၚပါဘူး)
'''ဟို...... ရခိုင္သူမ မွာလည္ ပါတယ္ေပါ့ေ၀ ''' ဟုူူတည္.၊။။
Posted by mr.vam at 7:37 AM 0 comments
Monday, January 9, 2012
ႏြားေက်ာင္းသား
တစ္ခါက နားမၾကားေသာ ေကာင္းေလးတစ္ေယာက္ ရွိသတဲ့ တစ္ေန့ အဲဒိီေကာင္းေလးဟာ ႏြားေက်ာင္းရင့္ ပဲလွြာ ေလး၀ါးျပီးေတာ ကားလမ္းမေဘး ဟို့ၾကည့္ ဒီၾကည့္ နဲ့ ေလ်ွာက္သြားေနေလ၏ . ခဏၾကာေသာ္ စစ္ေတြ -ရန္ကုန္ ေျပးဆြဲးေနေသာ လွိဳင္းကားၾကီးက ေနာက္ကေန ဟြမ္း တီး လိုက္ေအသည္ '' ဟြမ္း" '' ဟြမ္း" သို့ေသာ္လည္ ေကာင္းေလးကေတာ လားျမဲးအတိုင္း သူ နြားအုပ္ကေလးကို အာရံုးစိုက္း ဆက္သြားေနေလသည္ သံုးေလးခါ ဟြမ္းတီးေသာ္လည္ ေကာင္းေလးက မၾကား သြားျမဲးတိုင္းရွိေလ၏ ၊မ်ားမၾကာမီ ကားစပါယ္ တစ္ေယာက္ ေဒါ နဲ့ ေမာနဲ့ ကားေပၚက ဆင္းလာျပီးေတာ ႏြားေက်ာင္းသားေလးကို
" မင္းေသသြားခ်င္လာ "ဟြမ္းတီးတာ မၾကားဘူးလား" သို့ေသာ္ ေကာင္းေလးက ျပန္ေျပာလုိက္သည္မွာ
အဲ့လို့ဆုိရင္ လမ္းမေပၚမွာ ပဲလြွာ (ပဲေစ႔) မစားရဘူးလား ဟူးသည္၊၊
Posted by mr.vam at 7:26 AM 0 comments
Labels: ဟာသ
* အျပံဳးတိုင္းအဓိပါယ္ရွိေနရင္
မဲ့တဲ႔ခါတိုင္းလည္
ပုစၦာေတြ ေတြ႔ေနတတ္ျပန္တယ၊္
ေအာင္နိုင္တဲ့ခါ ေအာင္ဟစ္နိင္သလို့
ဆံုးရွဴံးတဲ့ခါလည္
ငိုေၾကြးဖူးလိမ့္ေမ၊
အျပံဳး နဲ႔ အမဲ႔
အနိုင္နဲ႔အရွဳံးဆိုတဲ့
၀င္ကမၻာအလွဲ႔ေအာက္မွာ
လို့ရာေတြတြဲး
မလြတ္ေျမာက္နိင္သေရြးေတာ
မာရသြန္းခရီး
အျပိဳင္းႏြဲးရအံုးမယ္ဆိုတာဟာ
ဘ၀ျပယုတ္ တစ္ခုရဲ့
နိယာမတရားေတြပါ..။။
Posted by mr.vam at 6:25 AM 0 comments
Labels: ကဗ်ာ
Wednesday, November 30, 2011
ဟာသေလးပါ မရယ္ရေလာက္ပါဘူးခင္ဗ်ာ
တခါက သဃၤန္းကြ်န္းကေန လိွူင္သာယာေျပးဆြဲးေနတဲ့ ၄၈ ဒိုင္နာကားေလးမွာ စပယ္ယာက  ကမၻာေအး၊ ရွစ္မိုင္း၊ ဘုရင္ေနာင္လမ္းဆံုး၊ လိွဳင္သာယာ ဆိုျပီးေတာ လမ္းသြားလမ္းလာမွန္သမွ်ကို လိုက္ေခၚေနသည္၊
ကားေပၚေရာက္သည္ အေဒၚၾကီးတစ္ေယာက္က"နင္တိုးမွာက ကားကလည္က်ပ္လိုက္တာ ျပည့္သိပ္ေနတာပဲ ဒါေတာင္လူကလုိက္ေခၚေနေသးတယ္ ေလာဘက ၾကီးပ" ဟု ေတးတိုးေရရြတ္လိုက္၏။
ခဏအၾကားမွာပဲ အမ်ိဳးသမီးၾကီးတစ္ေယာက္ က ကားေပၚတက္လာသည္ ကားကလည္ ျပည့္သိပ္ေနေတာ ေနရာမရတာ နဲ႔ စပါယ္ယာက အေဒၚဒီလာ ဒီမွာရပ္ ဆိုျပီးေနရာေပးလိုက္ေလသည္။ စပါယ္ယာသမားကလည္ အေဒၚၾကီးကို ၾကည့္ရင္သနားေနမိသည္ ကိုယ္က ၀လြန္းေတာ မထိမ္းနိင္ မသိမ္း နိင္နဲ့ တေဟးေဟးျဖစ္ေသာ အေဒၚၾကီးက ကားေခါင္းမိုးေပၚက ပလက္တန္းကိုရင္ ယိမ္းတုိက္ေနေလသည္  ဂ်ိတ္းေမႊးေတြကလည္ ရွည္လြန့္လို့ စပါယ္ယာက မလာမွတ္တိုင္းအေရာက္ ေယာင္ျပီးေတာ ေအာ္လိုင္မိသည္မွာ
ဂ်ိတ္းေမႊးမွတ္တို္င္း ပါမယ္ဆရာ ၊.....ဟူး
Posted by mr.vam at 3:02 AM 0 comments
Labels: ဟာသ
Older Posts
Copyright 2010 - ကေလာင္နုတ္ခမ္း၏ ရာစုသစ္ဒိုင္ယာရီ Powered by Blogger
Blogger Templates created by Deluxe Templates | Blogger Styles | Best Credit Cards
WP Themes designed by EZwpthemes.