Carla Lonzi
{{Infobox tawo|name=Carla Lonzi|image=Carla_Lonzi_1.jpg|caption=Carla Lonzi|birth_name=Carla Lonzi|birth_date=6 March 1931|birth_place=Florence|death_date={{d-da|2 August 1982|6 March 1931}}|death_place=Milan|nationality=Italian|education=Humanities, University of Florence|occupation=Writer, art critic|known_for=Feminism}}

Si '''Carla Lonzi''' ( [[Florence]], 6 Marso 1931 – [[Milan]], 2 Agosto 1982) sarong Italyano na kritiko sa arte asin aktibistang peminista, na midbid na gayo bilang an kagmukna kan ''[[Rivolta Femminile]]'' (Feminine Revolt), sarong Italyano na kolektibong peministang nabuo kan 1970.

An pinaka-importanteng mga obra ni Lonzi kabali an ''Autoritratto'' ("Self-Portrait", 1969); "Mga Sinurat sa Arte" (1970); ''Manifesto di Rivolta femminile'' ("Manifesto of the Feminine Revolt", 1970); ''Sputiamo su Hegel, La donna clitoridea e la donna vaginale e altri scritti'' ("Magluwa kita ki Hegel, <ref>{{cite web|url=http://blogue.nt2.uqam.ca/hit/files/2012/12/Lets-Spit-on-Hegel-Carla-Lonzi.pdf|title=Let's spit on Hegel|access-date=2017-02-06|archive-date=2016-12-03|archive-url=https://web.archive.org/web/20161203035115/http://blogue.nt2.uqam.ca/hit/files/2012/12/Lets-Spit-on-Hegel-Carla-Lonzi.pdf|url-status=}}</ref> An Babaeng Clitoridian asin an Babaeng Vaginal, asin Iba pang mga Sinurat", 1974); asin "Diary of a Feminist" (1977).

== Personal na buhay ==
Si Carla Lonzi namundag sa Florence, Italya, kan ika-6 nin Marso 1931 sa sarong pamilyang nasa tahaw na klase. An saiyang ama igwa nin sadit na industriyal na kompanya asin an saiyang ina nagdusay kan saiyang buhay sa pag-ataman asin pag-edukar ki Lonzi asin sa saiyang apat na tugang. An saiyang tugang na babae na si Marta Lonzi (1938–2008), sarong arkitekto, saro man na aktibistang peminista.

Sa saiyang amay na beynte anyos, si Lonzi nagin interesadong marhay sa pelikula asin teatro, pareho bilang sarong paradalan asin kagmukna. Ini an nagdara saiya sa performance art, sarong praktis na nagustuhan niya huli sa kakayahan kaini na mag-ensayo nin mga eksperyensya sa totoong buhay asin magbuyagyag nin mga katotoohan. Ginibo ni Lonzi an saiyang huring disertasyon sa teatro asin naggradwar sa Unibersidad kan Florence. <ref name=":1">{{Cite journal|title=Through the screen: Carla Lonzi and cinema|first=Lucia|last=Cardone|date=August 1, 2014|journal=European Journal of Women's Studies|volume=21|issue=3|pages=287–292|doi=10.1177/1350506814529900b}}</ref> Sa huri kan saiyang karera, an mga leksyon na saiyang nanodan sa pelikula asin teatro padagos na nakaimpluwensya sa saiyang trabaho.

Kan 1955 si Lonzi naagom si Mario Lena. Kan 1960, ipinangaki niya an saindang aking lalaki, si Battista Lena. Nanompongan ni Lonzi na masakit an buhay may agom. Siya asin si Lena nagsuwayan kan 1963. Kan suminunod na taon, kan 1964, pinunan ni Lonzi an saiyang relasyon ki Pietro Consagra, sarong Italyano na eskultor. Si Lonzi asin Consagra dai nanggad nagpakasal. An saindang relasyon natapos kan 1969, kasunod kan pagpublikar kan ''Autorittrato'' ni Lonzi.

== Kritika sa arte ==
Nagpoon si Lonzi kan saiyang karera bilang sarong kritiko nin arte kan huring parte kan dekada 1950. Kan 1966 siya an kagsurat nin sarong monograpiya sa obra kan pintor na Surrealista na si Henri Rousseau . Kan 1969 ipinublikar niya ''an Autorittrato'', sarong libro na nagkokolekta nin serye nin mga pag-oolay na nakarekord sa tape sa pag-ultanan ni Lonzi asin 14 na artista sa pag'oltan kan 1965 asin 1969. Pig-rework ''ni Autorittrato'' an papel asin identidad kan kritiko nin arte  sa paagi nin pag-deploy nin sarong estilo nin pagsurat na nag-iikot sa subjectivity asin diskusyon. <ref name=":22">{{Cite journal|url=https://www.academia.edu/4376742|title=Carla Lonzi, Art Critic and Feminist. Introductory Remarks|first=Giovanna|last=Zapperi|via=www.academia.edu}}</ref> An estilong ini nabibisto sa paagi nin natural na dalagan, an pagsenyas nin mga pag-ontok, asin sarong naratibo sa enot na persona. Dugang pa, si Lonzi nagrayo sa pinakatradisyonal na paggamit nin potograpiya, na naggagamit nin mga personal na retrato kan mga artista na mayong kapsyon, itom asin puti, imbes na mga imahe kan saindang mga gibo. An pinaka-importante, ihinayag ''ni Autorittrato'' an teorya ni Lonzi nin creative subjectivity, saro na may katuyuhan na dekonstruksion an mga patriarkal na konsepto arog kan indibidwalidad. <ref name=":02">{{Cite journal|title=Carla Lonzi's artwriting and the resonance of separatism|first=Francesco|last=Ventrella|date=August 1, 2014|journal=European Journal of Women's Studies|volume=21|issue=3|pages=282–287|doi=10.1177/1350506814529900a|s2cid=143945813}}</ref> Sa paagi kan saiyang mga nakarekord na interbyu, hinihingoa ni Lonzi na makua an mga proseso kan arte na sa saiyang argumento parateng nawawara sa mga eksibisyon nin arte.

An mga artista na itinampok sa ''Autorittrato'' iyo sinda: Lucio Fontana, Jannis Kounellis, Luciano Fabro, Pino Pascali, Giulio Paolini, Mimmo Rotella, Carla Accardi (an solamenteng babaeng artista), Getulio Alviani, Enrico Castellani, Mario Nigro, Salvatore Scarpitta, Giulio Turcalito, asin Cymbolyo Pietro Consagra .

An kritisismo sa arte ni Lonzi dai narisa asin haros dai na nasambitan sa laog kan mga akademikong sirkulo. Igwa nin nagkapirang propuestong paliwanag para digdi, kabali na an arte historikal na obra ni Lonzi lakop na pig-interpretar bilang sarong ekstensyon kan saiyang obra bilang sarong aktibistang peminista asin na dai kaini inadaptar an tradisyonal na paagi sa pagpapauswag kan arteng Italyano na ginamit kan mga taon 1970 asin 80. 

Ilinadawan kan mga iskolar ''si Autorittrato'' bilang pagpaaram ni Lonzi sa kinaban nin arte. Dawa ngani pighihiling niya an arte bilang bakong katugma sa mga obheto kan radikal na peminismo, padagos siyang nagsurat manungod sa arte o "pagkamapagmukna bilang sarong paagi nin pagpatalingkas sa sadiri." <ref>{{Cite journal|date=August 2014|title=Carla Lonzi's artwriting and the resonance of separatism}}</ref> An minasunod na libro ni Lonzi, ''Writings on Art'' sarong diaristic text na isinurat sa pag'oltan kan 1955 asin 1970. Huling minaabot iyan sa laog nin 15 taon, an mga ideya kaiyan padagos na nagbabago. Kadaklan sa mga ideya na ipinahayag sa libro natipon gikan sa mga impormasyon na nakolekta gikan sa mga peryodiko, mga katalogo nin eksibisyon, mga papel sa kumperensya, asin mga essay sa peryodiko.

== Feministang aktibismo ==

=== Magbalik sa aktibismo ===
Kan amay na mga taon nin 1970, si Lonzi nag-ampon nin sarong peministang paninindogan sa relasyon sa arte.  Nagdakula siya sa paghiling sa arte bilang saro pang parte kan sistema nin mga institusyon asin trabaho na nagpapangyari nin bakong pantay na relasyon sa kapangyarihan asin an kabilogan na pang-aapi sa mga kababaihan.  Si Lonzi nadisganar asin nag-abot sa punto na pigbasura an kritisismo sa arte bilang sarong "peke na propesyon". <ref name=":0">{{Cite journal|title=Carla Lonzi's artwriting and the resonance of separatism}}</ref> Dangan binayaan niya an saiyang karera bilang sarong kritiko nin arte asin lubos na inako an peministang kawsa. 

Sa ibong kan saiyang negatibong pananaw sa larangan nin arte asin kritisismo sa arte, sinabi ni Lonzi na an eksperyensya asin kaaraman na saiyang nakua sa saiyang trabaho bilang kritiko sa arte an nagtao nin impormasyon sa saiyang aktibismong peminista. 

=== Rivolta Femmile ===
Kan 1970 si Lonzi, Carla Accardi, asin Elvira Banotti nagmukna kan Rivolta Femminile, sarong Italyano na kolektibong peministang babae. An saindang enot na aksyon, kan Hulyo 1970, iyo an pagpalitada kan mga lanob kan Roma gamit an mga kopya kan "Manifesto di Rivolta Femminile". <ref>{{Cite news|url=https://www.internazionale.it/notizie/2017/03/08/manifesto-di-rivolta-femminile|title=Manifesto di Rivolta femminile}}</ref> An politika kan Rivolta Femminile kadaklan nakabasar sa teorya asin gawi kan "autocoscienza". An "Autocoscienza", na an boot sabihon sarong mas halangkaw na pagmati nin pag-aram sa sadiri o pag-aram sa sadiri, sarong kolektibong ehersisyo nin peministang "pagpalangkaw nin pag-aram."  An pangenot na pagtubod kaini iyo na an mga babae mas masasabutan an saindang mga sadiri sa paagi nin pakikisumaro sa sarong bukas na diyalogo sa ibang mga babae.

An Rivolta Femminile nagmukna kan sadiring harong nin pagpublikar, an Scritti di Rivolta Femminile, na nagtugot sa grupo na mag-imprenta asin magdistribwir kan sadiring obra. Ini importante ki Lonzi na igwa nin partikular na interes sa pagsurat asin pagpublikar. <ref>{{Cite book|url=https://www.worldcat.org/oclc/60198443|title=Cassell dictionary of Italian literature|date=1998|publisher=Cassell|others=Bondanella, Peter, 1943-2017., Bondanella, Julia Conaway., Shiffman, Jody Robin.|isbn=0-304-70464-4|location=London|oclc=60198443}}</ref>

== Kagadanan ==
Si Lonzi nagadan kan 2 Agosto 1982, sa [[Milan]], sa edad na 51.

== Hilingon man ==

* [[Feminismo|Peminismo]]
* Mga hiro asin ideolohiyang peministang
* Feminismo sa Italya
* Carla Accardi
* [[Separatismong feminista|Separatistang feminismo]]

== Mga Toltolan ==
<references />
{{Tamboan}}

== Mga panluwas na sumpay ==

* Claire Fontaine, "Kita Gabos Mga Babaeng Clitoridian: Mga Nota sa Legasiya ni Carla Lonzi" <ref>{{cite web|url=http://www.e-flux.com/journal/47/60057/we-are-all-clitoridian-women-notes-on-carla-lonzi-s-legacy/|title=We Are All Clitoridian Women: Notes on Carla Lonzi's Legacy|last=Fontaine|first=Claire}}</ref>
* Margrit Brückner, "Sa Carla Lonzi: An kapangganahan kan klitoris sa vagina bilang sarong akto nin katalingkasan kan mga babae" <ref>{{Cite journal|title=On Carla Lonzi: The victory of the clitoris over the vagina as an act of women's liberation|last=Brückner|first=Margrit|doi=10.1177/1350506814529900|volume=21|issue=3|journal=European Journal of Women's Studies|pages=278–282|year=2014|s2cid=147663551}}</ref>
[[Kategorya:1982 nagkagaradan]]
[[Kategorya:Pages with unreviewed translations]]
Si Carla Lonzi ( Florence, 6 Marso 1931 – Milan, 2 Agosto 1982) sarong Italyano na kritiko sa arte asin aktibistang peminista, na midbid na gayo bilang an kagmukna kan Rivolta Femminile (Feminine Revolt), sarong Italyano na kolektibong peministang nabuo kan 1970.

An pinaka-importanteng mga obra ni Lonzi kabali an Autoritratto ("Self-Portrait", 1969); "Mga Sinurat sa Arte" (1970); Manifesto di Rivolta femminile ("Manifesto of the Feminine Revolt", 1970); Sputiamo su Hegel, La donna clitoridea e la donna vaginale e altri scritti ("Magluwa kita ki Hegel,  An Babaeng Clitoridian asin an Babaeng Vaginal, asin Iba pang mga Sinurat", 1974); asin "Diary of a Feminist" (1977).

 Personal na buhay 
Si Carla Lonzi namundag sa Florence, Italya, kan ika-6 nin Marso 1931 sa sarong pamilyang nasa tahaw na klase. An saiyang ama igwa nin sadit na industriyal na kompanya asin an saiyang ina nagdusay kan saiyang buhay sa pag-ataman asin pag-edukar ki Lonzi asin sa saiyang apat na tugang. An saiyang tugang na babae na si Marta Lonzi (1938–2008), sarong arkitekto, saro man na aktibistang peminista.

Sa saiyang amay na beynte anyos, si Lonzi nagin interesadong marhay sa pelikula asin teatro, pareho bilang sarong paradalan asin kagmukna. Ini an nagdara saiya sa performance art, sarong praktis na nagustuhan niya huli sa kakayahan kaini na mag-ensayo nin mga eksperyensya sa totoong buhay asin magbuyagyag nin mga katotoohan. Ginibo ni Lonzi an saiyang huring disertasyon sa teatro asin naggradwar sa Unibersidad kan Florence.  Sa huri kan saiyang karera, an mga leksyon na saiyang nanodan sa pelikula asin teatro padagos na nakaimpluwensya sa saiyang trabaho.

Kan 1955 si Lonzi naagom si Mario Lena. Kan 1960, ipinangaki niya an saindang aking lalaki, si Battista Lena. Nanompongan ni Lonzi na masakit an buhay may agom. Siya asin si Lena nagsuwayan kan 1963. Kan suminunod na taon, kan 1964, pinunan ni Lonzi an saiyang relasyon ki Pietro Consagra, sarong Italyano na eskultor. Si Lonzi asin Consagra dai nanggad nagpakasal. An saindang relasyon natapos kan 1969, kasunod kan pagpublikar kan Autorittrato ni Lonzi.

 Kritika sa arte 
Nagpoon si Lonzi kan saiyang karera bilang sarong kritiko nin arte kan huring parte kan dekada 1950. Kan 1966 siya an kagsurat nin sarong monograpiya sa obra kan pintor na Surrealista na si Henri Rousseau . Kan 1969 ipinublikar niya an Autorittrato, sarong libro na nagkokolekta nin serye nin mga pag-oolay na nakarekord sa tape sa pag-ultanan ni Lonzi asin 14 na artista sa pag'oltan kan 1965 asin 1969. Pig-rework ni Autorittrato an papel asin identidad kan kritiko nin arte  sa paagi nin pag-deploy nin sarong estilo nin pagsurat na nag-iikot sa subjectivity asin diskusyon.  An estilong ini nabibisto sa paagi nin natural na dalagan, an pagsenyas nin mga pag-ontok, asin sarong naratibo sa enot na persona. Dugang pa, si Lonzi nagrayo sa pinakatradisyonal na paggamit nin potograpiya, na naggagamit nin mga personal na retrato kan mga artista na mayong kapsyon, itom asin puti, imbes na mga imahe kan saindang mga gibo. An pinaka-importante, ihinayag ni Autorittrato an teorya ni Lonzi nin creative subjectivity, saro na may katuyuhan na dekonstruksion an mga patriarkal na konsepto arog kan indibidwalidad.  Sa paagi kan saiyang mga nakarekord na interbyu, hinihingoa ni Lonzi na makua an mga proseso kan arte na sa saiyang argumento parateng nawawara sa mga eksibisyon nin arte.

An mga artista na itinampok sa Autorittrato iyo sinda: Lucio Fontana, Jannis Kounellis, Luciano Fabro, Pino Pascali, Giulio Paolini, Mimmo Rotella, Carla Accardi (an solamenteng babaeng artista), Getulio Alviani, Enrico Castellani, Mario Nigro, Salvatore Scarpitta, Giulio Turcalito, asin Cymbolyo Pietro Consagra .

An kritisismo sa arte ni Lonzi dai narisa asin haros dai na nasambitan sa laog kan mga akademikong sirkulo. Igwa nin nagkapirang propuestong paliwanag para digdi, kabali na an arte historikal na obra ni Lonzi lakop na pig-interpretar bilang sarong ekstensyon kan saiyang obra bilang sarong aktibistang peminista asin na dai kaini inadaptar an tradisyonal na paagi sa pagpapauswag kan arteng Italyano na ginamit kan mga taon 1970 asin 80. 

Ilinadawan kan mga iskolar si Autorittrato bilang pagpaaram ni Lonzi sa kinaban nin arte. Dawa ngani pighihiling niya an arte bilang bakong katugma sa mga obheto kan radikal na peminismo, padagos siyang nagsurat manungod sa arte o "pagkamapagmukna bilang sarong paagi nin pagpatalingkas sa sadiri."  An minasunod na libro ni Lonzi, Writings on Art sarong diaristic text na isinurat sa pag'oltan kan 1955 asin 1970. Huling minaabot iyan sa laog nin 15 taon, an mga ideya kaiyan padagos na nagbabago. Kadaklan sa mga ideya na ipinahayag sa libro natipon gikan sa mga impormasyon na nakolekta gikan sa mga peryodiko, mga katalogo nin eksibisyon, mga papel sa kumperensya, asin mga essay sa peryodiko.

 Feministang aktibismo 

 Magbalik sa aktibismo 
Kan amay na mga taon nin 1970, si Lonzi nag-ampon nin sarong peministang paninindogan sa relasyon sa arte.  Nagdakula siya sa paghiling sa arte bilang saro pang parte kan sistema nin mga institusyon asin trabaho na nagpapangyari nin bakong pantay na relasyon sa kapangyarihan asin an kabilogan na pang-aapi sa mga kababaihan.  Si Lonzi nadisganar asin nag-abot sa punto na pigbasura an kritisismo sa arte bilang sarong "peke na propesyon".  Dangan binayaan niya an saiyang karera bilang sarong kritiko nin arte asin lubos na inako an peministang kawsa. 

Sa ibong kan saiyang negatibong pananaw sa larangan nin arte asin kritisismo sa arte, sinabi ni Lonzi na an eksperyensya asin kaaraman na saiyang nakua sa saiyang trabaho bilang kritiko sa arte an nagtao nin impormasyon sa saiyang aktibismong peminista. 

 Rivolta Femmile 
Kan 1970 si Lonzi, Carla Accardi, asin Elvira Banotti nagmukna kan Rivolta Femminile, sarong Italyano na kolektibong peministang babae. An saindang enot na aksyon, kan Hulyo 1970, iyo an pagpalitada kan mga lanob kan Roma gamit an mga kopya kan "Manifesto di Rivolta Femminile".  An politika kan Rivolta Femminile kadaklan nakabasar sa teorya asin gawi kan "autocoscienza". An "Autocoscienza", na an boot sabihon sarong mas halangkaw na pagmati nin pag-aram sa sadiri o pag-aram sa sadiri, sarong kolektibong ehersisyo nin peministang "pagpalangkaw nin pag-aram."  An pangenot na pagtubod kaini iyo na an mga babae mas masasabutan an saindang mga sadiri sa paagi nin pakikisumaro sa sarong bukas na diyalogo sa ibang mga babae.

An Rivolta Femminile nagmukna kan sadiring harong nin pagpublikar, an Scritti di Rivolta Femminile, na nagtugot sa grupo na mag-imprenta asin magdistribwir kan sadiring obra. Ini importante ki Lonzi na igwa nin partikular na interes sa pagsurat asin pagpublikar. 

 Kagadanan 
Si Lonzi nagadan kan 2 Agosto 1982, sa Milan, sa edad na 51.

 Hilingon man 

 Peminismo
 Mga hiro asin ideolohiyang peministang
 Feminismo sa Italya
 Carla Accardi
 Separatistang feminismo

 Mga Toltolan 

 Mga panluwas na sumpay 

 Claire Fontaine, "Kita Gabos Mga Babaeng Clitoridian: Mga Nota sa Legasiya ni Carla Lonzi" 
 Margrit Brückner, "Sa Carla Lonzi: An kapangganahan kan klitoris sa vagina bilang sarong akto nin katalingkasan kan mga babae" 
Kategorya:1982 nagkagaradan
Kategorya:Pages with unreviewed translations