Chop suey
[[Ladawan:Chopsuey with Egg.jpg|thumb|Chop suey na may sugok kan pugo]]
An '''chop suey''' sarong putahe sa ciudad nin Tsina asin iba pang porma nin overseas na Intsik, na binibilog nin karne (sa Ingles, karneng orig, bek, beef, shripm o sira) asin mga sogok, linuluto tolos nin mga gulay na arog kan banes, abaka, asin celery asin nagagapos sa sarong sikat na sawa.  Ini tipikal na siniserbi gamit an bagas alagad pwedeng magin Chinese-American na porma nin kwenta mein sa pagribay nin mga taram-putokan na dungo para sa bagas.

An Chop suey nagin nang prominenteng parte kan ciudad nin Tsina sa Amerika, ciudad nin Filipinas, ciudad nin Canaman, ciudad nin Tsina, ciudad nin India, asin ciudad nin Polynesia. Sa ciudad nin Intsik na Indonesya/Dutch Chinese indonesian ini inaapod na [[cap cai]] (tjap tjoi) "mainit na gulay") asin prinsipalmente binibilog nin mga gulay. 

== Ginikanan ==
An Chop suey tinutubod na inimbento kan mga Amerikanong Intsik sa E.U., alagad an antropologo na si [[E. N. Anderson]], sarong iskolar sa kakanon na Intsik, sinususog an putahe sa tsap seui  "miscellaneous katadaan"), lakop sa [[Taishan]] (Toisan), sarong distrito sa probinsia nin [[Guangdong]], an harong kan dakol na naenot na Tsinong dayo sa Estados Unidos. Chinese Amerikano.<ref>E. N. Anderson, ''The Food of China'', Yale University Press, 1990, {{ISBN|0300047398}}, p. 216</ref><ref>E. N. Anderson, "Guangzhou (Canton) Cuisine", in Solomon H. Katz. ''Encyclopedia of Food and Culture''. (New York: Scribner's, 2003; Vol I {{ISBN|0684805685}}), p. 392.</ref> An doktor sa Hong Kong na si [[Li Shu-fan]] nagbareta man na aram nia iyan sa Toisan kan 1890.<ref>E. N. Anderson Jr. and Marja L. Anderson, "Modern China: South" in K. C. Chang, ''Food in Chinese Culture: Anthropological and Historical Perspectives'', Yale, 1977. p. 355.</ref>

An halabang lista nin mga nagkokorontrahan na istorya manongod sa ginikanan kan suey, sa mga tataramon kan historyador sa pagkakan na si Alan Davidson, "sarong primera halimbawa nin mitolohiyang culinaryo" asin tipikal na popular na kakanon.<ref>Alan Davidson. ''The Oxford Companion to Food''. (Oxford: Oxford University Press,  1999;  {{ISBN|0192115790}}), p. 182.</ref>

An sarong pagkasaysay nagsasabi na iyan inimbento nin mga paraluto sa Amerika nin Tsina na nagtatrabaho sa transkontinental na tren kan ika - 19 siglo. Saro pang saysay iyo na ini namukna sa panahon kan [[Dinastiyang Qing]] na an pagbisita ni [[Li Hongzhang]] sa Estados Unidos kan 1896 kan saiyang chef, na naghingoang magmukna nin pagkakan na angay para sa mga palis kan Intsik sagkod Amerikano. . An saro pang estorya iyo na si Li naglagawlagaw pasiring sa sarong lokal na restawran na Intsik pakatapos na sirrahan kan kusina sa hotel, kun saen an chef, napasupog na mayo sia nin andam na ialok, nagtukad na dara an bagong putahe na naggagamit nin mga pidaso nin mga tada. Pero an dai pa sana nahahaloy na pagsiyasat kan iskolar na si Ronqui Yu an nagdara saiya sa konklusyon na "mayong makukuang ebidensia sa makukuang makasaysayan na mga rekord sa pagsuportar sa estorya na si Li Hung Chang ate chop suey sa Estados Unidos." Si Li nagdara nin tolong Chinese chef sa saiya, asin dai kutana kaipuhan na magkakan sa lokal na mga restawran o mag - imbento nin bagong mga putahe sa ano man na kamugtakan. Naghohona si Yu na an alisto an isip na mga kagsadiri nin restawran na Intsik sa Amerika inaprobetsaran an publisidad na nakapalibot sa saiyang pagsongko tanganing palakopon an suey bilang paborito ni Li.<ref>"Chop Suey: From Chinese Food to Chinese American Food", ''Chinese America: History and Perspectives'' 87 (1987): 91–93</ref>

An saro pang osipon iyo na, kan mga taon 1860, an sarong lutong restawran Intsik sa San Francisco napiritan magserbi sa sarong bagay na maburat na mga minero pakalihis nin pirang oras, kan mayo na siyang kakanon na presko. Tanganing malikayan an paghampak, itinapok kan paraluto an karneng tada asin gulay sa sarong wok asin pinagserbihan ini sa mga minero, na namotan iyan asin hinapot kun anong putahe ini - nagsimbag siyang "piling sui."<ref>[[Joseph R. Conlin]], ''Bacon, Beans and Galantines: Food and Foodways on the Western Mining Frontier'', University of Nevada Press: Reno 1986, pp. 192–3</ref> Mayo nin marahay na ebidensia para sa arin man sa mga estoryang ini.<ref>[[Madeline Y. Hsu]], "From Chop Suey to Mandarin Cuisine: Fine Dining and the Refashioning of Chinese Ethnicity During the Cold War Era," in Sucheng Chan, Madeline Yuan-yin Hsu, eds., ''Chinese Americans and the Politics of Race and Culture'' (Philadelphia: Temple University Press,  2008): 173–193. [http://www.instrcc.ubc.ca/History485_2008/Hsu.pdf full text in PDF] {{Webarchive}}</ref>

Durante kan saiyang mga pagbiyahe sa Estados Unidos, si [[Liang Qichao]], sarong taga-Candong (Canton) na tubo, nagsurat kan 1903 na igwang nag-eestar sa Estados Unidos na sarong pagkakan na inapod chop suey na popular na pinagseserbi kan mga restoran na Intsik, alagad ta an lokal na mga Intsik dai nagkakakan, huli ta an paagi nin pagluto "tunay na igdi.

Sa mas amay na mga panahon kan kasaysayan nin Intsik, an chop suey o ''chap sui'' sa Cantonese, asin ''za sui'', sa Mandarin, igwa kan laen - laen na kahulogan kan lutong hayop o mga atrail. Halimbawa, sa klasikong nobelang [[Journey to the West]] (circa 1590), an [[Sun Wukong]] nagsasabi nin sarong leon-monster sa kapitulo 75: "Pag-agi ko sa Guangzhou, nagbakal ako nin koron para sa pagluto na za sui - kaya ko man an saimong katoy, mga mentol, asin mga pulmon.."An terminong ''za sui'' manonompongan sa mas bagong mga diksionaryong Intsik-English na may duwang kahulogan na nakalista: Nagluluto nin mga entrails, asin nag chop suey sa sentidong Solnopan. 

== Toltolan ==
<references />{{Poon}}
An chop suey sarong putahe sa ciudad nin Tsina asin iba pang porma nin overseas na Intsik, na binibilog nin karne (sa Ingles, karneng orig, bek, beef, shripm o sira) asin mga sogok, linuluto tolos nin mga gulay na arog kan banes, abaka, asin celery asin nagagapos sa sarong sikat na sawa.  Ini tipikal na siniserbi gamit an bagas alagad pwedeng magin Chinese-American na porma nin kwenta mein sa pagribay nin mga taram-putokan na dungo para sa bagas.

An Chop suey nagin nang prominenteng parte kan ciudad nin Tsina sa Amerika, ciudad nin Filipinas, ciudad nin Canaman, ciudad nin Tsina, ciudad nin India, asin ciudad nin Polynesia. Sa ciudad nin Intsik na Indonesya/Dutch Chinese indonesian ini inaapod na cap cai (tjap tjoi) "mainit na gulay") asin prinsipalmente binibilog nin mga gulay. 

 Ginikanan 
An Chop suey tinutubod na inimbento kan mga Amerikanong Intsik sa E.U., alagad an antropologo na si E. N. Anderson, sarong iskolar sa kakanon na Intsik, sinususog an putahe sa tsap seui  "miscellaneous katadaan"), lakop sa Taishan (Toisan), sarong distrito sa probinsia nin Guangdong, an harong kan dakol na naenot na Tsinong dayo sa Estados Unidos. Chinese Amerikano.E. N. Anderson, The Food of China, Yale University Press, 1990, , p. 216E. N. Anderson, "Guangzhou (Canton) Cuisine", in Solomon H. Katz. Encyclopedia of Food and Culture. (New York: Scribner's, 2003; Vol I ), p. 392. An doktor sa Hong Kong na si Li Shu-fan nagbareta man na aram nia iyan sa Toisan kan 1890.E. N. Anderson Jr. and Marja L. Anderson, "Modern China: South" in K. C. Chang, Food in Chinese Culture: Anthropological and Historical Perspectives, Yale, 1977. p. 355.

An halabang lista nin mga nagkokorontrahan na istorya manongod sa ginikanan kan suey, sa mga tataramon kan historyador sa pagkakan na si Alan Davidson, "sarong primera halimbawa nin mitolohiyang culinaryo" asin tipikal na popular na kakanon.Alan Davidson. The Oxford Companion to Food. (Oxford: Oxford University Press,  1999;  ), p. 182.

An sarong pagkasaysay nagsasabi na iyan inimbento nin mga paraluto sa Amerika nin Tsina na nagtatrabaho sa transkontinental na tren kan ika - 19 siglo. Saro pang saysay iyo na ini namukna sa panahon kan Dinastiyang Qing na an pagbisita ni Li Hongzhang sa Estados Unidos kan 1896 kan saiyang chef, na naghingoang magmukna nin pagkakan na angay para sa mga palis kan Intsik sagkod Amerikano. . An saro pang estorya iyo na si Li naglagawlagaw pasiring sa sarong lokal na restawran na Intsik pakatapos na sirrahan kan kusina sa hotel, kun saen an chef, napasupog na mayo sia nin andam na ialok, nagtukad na dara an bagong putahe na naggagamit nin mga pidaso nin mga tada. Pero an dai pa sana nahahaloy na pagsiyasat kan iskolar na si Ronqui Yu an nagdara saiya sa konklusyon na "mayong makukuang ebidensia sa makukuang makasaysayan na mga rekord sa pagsuportar sa estorya na si Li Hung Chang ate chop suey sa Estados Unidos." Si Li nagdara nin tolong Chinese chef sa saiya, asin dai kutana kaipuhan na magkakan sa lokal na mga restawran o mag - imbento nin bagong mga putahe sa ano man na kamugtakan. Naghohona si Yu na an alisto an isip na mga kagsadiri nin restawran na Intsik sa Amerika inaprobetsaran an publisidad na nakapalibot sa saiyang pagsongko tanganing palakopon an suey bilang paborito ni Li."Chop Suey: From Chinese Food to Chinese American Food", Chinese America: History and Perspectives 87 (1987): 91–93

An saro pang osipon iyo na, kan mga taon 1860, an sarong lutong restawran Intsik sa San Francisco napiritan magserbi sa sarong bagay na maburat na mga minero pakalihis nin pirang oras, kan mayo na siyang kakanon na presko. Tanganing malikayan an paghampak, itinapok kan paraluto an karneng tada asin gulay sa sarong wok asin pinagserbihan ini sa mga minero, na namotan iyan asin hinapot kun anong putahe ini - nagsimbag siyang "piling sui."Joseph R. Conlin, Bacon, Beans and Galantines: Food and Foodways on the Western Mining Frontier, University of Nevada Press: Reno 1986, pp. 192–3 Mayo nin marahay na ebidensia para sa arin man sa mga estoryang ini.Madeline Y. Hsu, "From Chop Suey to Mandarin Cuisine: Fine Dining and the Refashioning of Chinese Ethnicity During the Cold War Era," in Sucheng Chan, Madeline Yuan-yin Hsu, eds., Chinese Americans and the Politics of Race and Culture (Philadelphia: Temple University Press,  2008): 173–193. full text in PDF 

Durante kan saiyang mga pagbiyahe sa Estados Unidos, si Liang Qichao, sarong taga-Candong (Canton) na tubo, nagsurat kan 1903 na igwang nag-eestar sa Estados Unidos na sarong pagkakan na inapod chop suey na popular na pinagseserbi kan mga restoran na Intsik, alagad ta an lokal na mga Intsik dai nagkakakan, huli ta an paagi nin pagluto "tunay na igdi.

Sa mas amay na mga panahon kan kasaysayan nin Intsik, an chop suey o chap sui sa Cantonese, asin za sui, sa Mandarin, igwa kan laen - laen na kahulogan kan lutong hayop o mga atrail. Halimbawa, sa klasikong nobelang Journey to the West (circa 1590), an Sun Wukong nagsasabi nin sarong leon-monster sa kapitulo 75: "Pag-agi ko sa Guangzhou, nagbakal ako nin koron para sa pagluto na za sui - kaya ko man an saimong katoy, mga mentol, asin mga pulmon.."An terminong za sui manonompongan sa mas bagong mga diksionaryong Intsik-English na may duwang kahulogan na nakalista: Nagluluto nin mga entrails, asin nag chop suey sa sentidong Solnopan. 

 Toltolan