Alexander Galich (parasurat)
 {{Infobox person|name=Alexandro Galich|native_name=Александр Аркадьевич Галич|image=Galich lebedev.jpg|alt=|caption=|birth_name=Alexander Aronovich Ginzburg|birth_date={{birth date|1918|10|19|df=y}}|birth_place=[[Yekaterinoslav|Ekaterinoslav]] (now [[Dnipro]]), Ukraine|death_date={{death date and age|1977|12|15|1918|10|19|df=y}}|death_place=[[Paris]], France|nationality=|citizenship=Soviet Union|other_names=|occupation=makata, senaryong parasurat, mandudula, parakanta-parasurat kanta, asin [[Sobyet dissidente|dissidente]]|years_active=|known_for=sa saiyang kanta asin partisipasyon sa Soviet dissident movement|awards=|notable_works=}}
Si Alexander Arkidievich Galich (: ⁇ иевна Тергетодарорлов, namundag bilang '''Alexander Aronovich Ginzburg''', 19 Oktubre 1918 - 15 Disyembre 1977) sarong Sobyet na manunula, senaryong parasurat, mandudula, parakanta-parasurat kanta, asin dissident.

== Biyograpiya ==
An '''''Galich''''' sarong pangngaran sa panurat, pag-onra kan saiyang huring pangaran, enot na ngaran, asin patrona: Ginzburg '''Al''' Arkadiev'''ich'''. Namundag sia kan 19 Oktubre 1918 sa Ekaterinoslav (dangan Dnipro asin ngonyan Dripro), Ukraine, sa sarong pamilya nin Hudyong mga intelektuwal. An saiyang ama, si Aron Samoilovich Ginzburg, sarong ekonomista, asin an ina niya, si Fanni Borisa Veksler, nagtrabaho sa sarong konserbatoryo nin musika. Sa kadaklan kan saiyang pagkainaki nag - iistar sia sa Sevastopol. Bago an Guerra Mundial II, naglaog siya sa Gorky Literary Institute, dangan naglipat sa Konstantin Stanislavski's Operatic-Dramatic Studio, dangan sa Studios-Theatre kan Alexei Arbuzov asin Valentin Pluchek (in 1939).

Nagsurat sya ning mga dula asin mga senaryong pandula, asin sa katapusan nin 1950s, nag puon na syang mag surat ning kanta asin katahon ini gamit an saiyang gitara. Sa impluwensya kan tradisyong panromansa kan siyudad sa Russia asin sa sining ni Alexander Vertinsky, sa dyanrang ini hinasa ni Galich an saiyang boses. Solo-solo nyang binuo an dyanra kan "bard song". Kadaklan kan saiyang mga kanta minapaabot tungkol sa  panduwang giyerang pangkinaban asin sa buhay kan mga  presong nasa konsentrasyong kampo—mga paksa kun saen pinupuonan naman ni Vladimir Vysotsky atubangon sa parehong panahon. Naging popular sinda sa publiko asin ginibo ining magagamit sa paagi kan magnitizdat.

An saiyang enot na mga kanta, minsan ngani medyo inosente sa politika, malinaw man giraray na dai kaiba kan opisyal na mga aestitikong Sobyet. Nagtanda sinda nin panahon nin dakulang pagbabago sa buhay ni Galich, poon kan bago kaini, sia medyo asensadong Sobyet na may mga surat. An turno niyang ini dinara man kan pinakarhay na premio kan saiyang dramang Matroskaya Tishina na sinurat para sa bagong binuksan na Sovremennik Theatre. An drama, na rinerebokar na ngonyan, ipinagbawal kan mga sensor, na naghingakong biribid an punto de vista kan autor manongod sa kabtang nin mga Judio sa Dakulang Patriyatikong Guerra. An pangyayaring ini kan huri ipigladawan ni Galich sa istoryang Heneralnaya Repetitsiya (Dres Reshearsal).

An pataas na matarom na kritisismo ni Galich sa rehimeng Sobyet sa saiyang kanta nag kwasa saiya ning dakol na problema. Pakatapos kaning maintindog kan 1970, an dissidente  Committee on Human Rights in the USSR iniba si  Galich bilang sarong honoraryong miyembro.<ref name="alexeyeva-dissent">{{Cite book|title=Soviet Dissent: Contemporary Movements for National, Religious, and Human Rights|last=Alexeyeva|first=Lyudmila|date=1987|publisher=Wesleyan University Press|others=Carol Pearce (trans.)|isbn=0-8195-6176-2|location=Middletown, Conn.|page=293}}</ref> Kan 1971, napahali sya sa  Soviet Writers' Union, kun sain nag sali sya kan 1955. Sa taon naman na 1972, napahali naman sya sa  Unyon kan mga  Sinematograpo. Sa mga taon na ini, nabunyagan sya sa Eastern Orthodox Church ni Alexander Men.

Si Galich napiritan mag'estar sa Unyon Sobyet kan 1974. Enot nag-istar siya sa Norway nin sarong taon, kun saen ginibo niya an saiyang enot na mga rekording sa luwas kan USSR. An mga ini ipigbungsod niya sa Radio Liberty. An saiyang mga rawitdawit na kritikal nanggad sa gobyerno Sobyet nagin popular na gayo sa lantad nin irarom kan daga sa USSR. Sa huri, nagbalyo siya sa Munich asin katapustapusi sa Paris.

Kan banggi nin 15 Disyembre 1977, siya nakuang gadan kan saiyang agom, nag'aayog sa sarong Grudig stereo na nagtatalang antennang nakasaksak sa sarong saksakan. <ref>see [http://www.peoples.ru/art/music/bard/galich/ biography on peoples.ru](Russian)</ref><ref>Mikhail Aronov. ''Alexander Galich. Full Biography''. Moscow: [[:ru:Новое литературное обозрение (издательство)|NLO]], 2012, 912 pages. {{ISBN|978-5-86793-931-1}}, pages 817-818, 820-822 and 827.</ref> Habang an saiyang kagadanan idineklarang aksidente sana. Mayo ni saro sa sainda an nakahiling kan eksaktong mga kamugtakan kan saiyang kagadanan.<ref name="Alena">[http://www.mk.ru/culture/2013/01/10/796454-alena-galich-moy-otets-byil-ubit.html Alena Galich: «My Father Was Murdered!»] interview by [[Moskovskij Komsomolets]], 10 January 2013 (in Russian)</ref> An resulta kan opisyal na imbestigasyon dai ipinahayag sa publiko kan mga pulis na Pranses.

Segun sa saiyang aking babayi na si Alena Galich-Arkhangelskaya, ginadan si Galich kan KGB.<ref name="Alena" /><ref>[http://bulvar.com.ua/gazeta/archive/s42_66360/8331.html Actress Alena Galich-Arkhangelskaya, Daughter of Alexander Galich] interview by the [[Dmitry Gordon|Gordon]]'s Boulevard newspaper, № 42 (442), 15 October 2013 (in Russian)</ref>  An peryodista asin ahente kan KGB na si Leonid Kolosov naghingako na an tsirman kan KGB na si Yuri Andropov  personal na inautorisaran an sarong misyon na darahon si Galich pabalik sa USSR, na nanunugang ibabalik giraray an pagigin siudadano asin may artistikong katalingkasan.<ref>{{Cite book|url=https://www.worldcat.org/oclc/40877594|title=Undercover lives : Soviet spies in the cities of the world|date=1998|publisher=Weidenfeld & Nicolson|others=Helen Womack|isbn=0-297-84126-2|location=London|oclc=40877594}}</ref> Alagad nagdadanay ini na dai aram kun baga talagang ginibo saiya ining mga inaalok kan mga ahente kan KGB. 

Kan 1988, pangyayari kan saiyang pagkagadan  nailipat sa mga Unyong Parasurat' asin Cinematograpo. Kan 2003, an pinakainot na plake sa memorial para ki Galich ay an ipigkaag sa sarong edipisyo sa Akadordook (Novosibirsk) kun saen siya nagperporm kan 1968. Kan taon man sanang idto, inestablisar an Alexander Galich Memorial Society.

== Musika ==
Si Alexander Galich, arog kan kadaklan na musikero, medyo diit an inadalan sa musika. Pinatugtog niya an saiyang mga rawitdawit sa pitong nakagakod na gitarang Ruso, na pantay-sabay na estandarte kan panahon. Parati siyang nagsusurat na naka D menor, na nagsasarig sa simplehon nanggad na mga progreso asin pamamaagi nin pagki'arte. Igwa man sia nin pundamental na mga abilidad sa pagtogtog.

Si Galich igwang pirmang kadyos na parati tigtutogtog  sa pagtatapos kan sarong kanta (asin kun minsan sa pagpoon). Tigtutogtog niya an D menor na kwerdas na kaapil sa itaas kan fretboard (fret position 0XX0233, pinakamahibog hanggang sa pinakamahimpis na istring, bukas na G na apinasyon), dangan halnason pababa an fretboard pasiring sa hara halangkaw na boses D menor (0 X X 0 10 10 12).

== Bibliyograpiya ==

* Alexander Galich. Songs and Poems (''translated and edited by Gerald Stanton Smith'') -  Ann Arbor: Ardis, April 1983, 203 pages {{ISBN|0882339524}} {{ISBN|978-0882339528}}
* Richard A. Zavon. The Dilemma of Soviet Man: A Study of the Underground Lyrics of Bulat Okudzhava and Aleksandr Galich. - U.S. Army Institute for Advanced Russian and East European Studies, 1977, 128 pages
* Alexander Galich. Dress Rehearsal: A Story in Four Acts and Five Chapters (''translated and edited by Maria R. Bloshteyn'') - Slavica Pub, February 2009, 221 pages, {{ISBN|0893573388}} {{ISBN|978-0893573386}}

== Diskograpiya ==

* «A whispered cry» — sung in Russian by Alexander Galitch. Recorded in 1974 at The Arne Bendiksen Studios, Oslo, Norway.(1974)
* «Unpublished songs of Russian bards» Produced by Hed-arzi ltd., Israel (1974)
* «Galich in Israel — Holocaust Songs Russian» (Live Concert version, 1975). «GALTON» Studios. Manufactured By Gal-Ron (Israel).
* «Alexander Galich — Cheerful Talk» (Live Concert version, 1975). «GALTON» Studios (Ramat-Gan), 220390, STEREO 5838.
* «Alexander Galich — The laughter through the tears». Fortuna, Made in USA (1981-?)
* [http://www.bard.ru/cgi-bin/disk.cgi?disk=1044 Audio records of Galich reading his poetry], 2000

== Susugan ==
{{reflist}}
Si Alexander Arkidievich Galich (: ⁇ иевна Тергетодарорлов, namundag bilang Alexander Aronovich Ginzburg, 19 Oktubre 1918 - 15 Disyembre 1977) sarong Sobyet na manunula, senaryong parasurat, mandudula, parakanta-parasurat kanta, asin dissident.

 Biyograpiya 
An Galich sarong pangngaran sa panurat, pag-onra kan saiyang huring pangaran, enot na ngaran, asin patrona: Ginzburg Al Arkadievich. Namundag sia kan 19 Oktubre 1918 sa Ekaterinoslav (dangan Dnipro asin ngonyan Dripro), Ukraine, sa sarong pamilya nin Hudyong mga intelektuwal. An saiyang ama, si Aron Samoilovich Ginzburg, sarong ekonomista, asin an ina niya, si Fanni Borisa Veksler, nagtrabaho sa sarong konserbatoryo nin musika. Sa kadaklan kan saiyang pagkainaki nag - iistar sia sa Sevastopol. Bago an Guerra Mundial II, naglaog siya sa Gorky Literary Institute, dangan naglipat sa Konstantin Stanislavski's Operatic-Dramatic Studio, dangan sa Studios-Theatre kan Alexei Arbuzov asin Valentin Pluchek (in 1939).

Nagsurat sya ning mga dula asin mga senaryong pandula, asin sa katapusan nin 1950s, nag puon na syang mag surat ning kanta asin katahon ini gamit an saiyang gitara. Sa impluwensya kan tradisyong panromansa kan siyudad sa Russia asin sa sining ni Alexander Vertinsky, sa dyanrang ini hinasa ni Galich an saiyang boses. Solo-solo nyang binuo an dyanra kan "bard song". Kadaklan kan saiyang mga kanta minapaabot tungkol sa  panduwang giyerang pangkinaban asin sa buhay kan mga  presong nasa konsentrasyong kampo—mga paksa kun saen pinupuonan naman ni Vladimir Vysotsky atubangon sa parehong panahon. Naging popular sinda sa publiko asin ginibo ining magagamit sa paagi kan magnitizdat.

An saiyang enot na mga kanta, minsan ngani medyo inosente sa politika, malinaw man giraray na dai kaiba kan opisyal na mga aestitikong Sobyet. Nagtanda sinda nin panahon nin dakulang pagbabago sa buhay ni Galich, poon kan bago kaini, sia medyo asensadong Sobyet na may mga surat. An turno niyang ini dinara man kan pinakarhay na premio kan saiyang dramang Matroskaya Tishina na sinurat para sa bagong binuksan na Sovremennik Theatre. An drama, na rinerebokar na ngonyan, ipinagbawal kan mga sensor, na naghingakong biribid an punto de vista kan autor manongod sa kabtang nin mga Judio sa Dakulang Patriyatikong Guerra. An pangyayaring ini kan huri ipigladawan ni Galich sa istoryang Heneralnaya Repetitsiya (Dres Reshearsal).

An pataas na matarom na kritisismo ni Galich sa rehimeng Sobyet sa saiyang kanta nag kwasa saiya ning dakol na problema. Pakatapos kaning maintindog kan 1970, an dissidente  Committee on Human Rights in the USSR iniba si  Galich bilang sarong honoraryong miyembro. Kan 1971, napahali sya sa  Soviet Writers' Union, kun sain nag sali sya kan 1955. Sa taon naman na 1972, napahali naman sya sa  Unyon kan mga  Sinematograpo. Sa mga taon na ini, nabunyagan sya sa Eastern Orthodox Church ni Alexander Men.

Si Galich napiritan mag'estar sa Unyon Sobyet kan 1974. Enot nag-istar siya sa Norway nin sarong taon, kun saen ginibo niya an saiyang enot na mga rekording sa luwas kan USSR. An mga ini ipigbungsod niya sa Radio Liberty. An saiyang mga rawitdawit na kritikal nanggad sa gobyerno Sobyet nagin popular na gayo sa lantad nin irarom kan daga sa USSR. Sa huri, nagbalyo siya sa Munich asin katapustapusi sa Paris.

Kan banggi nin 15 Disyembre 1977, siya nakuang gadan kan saiyang agom, nag'aayog sa sarong Grudig stereo na nagtatalang antennang nakasaksak sa sarong saksakan. see biography on peoples.ru(Russian)Mikhail Aronov. Alexander Galich. Full Biography. Moscow: NLO, 2012, 912 pages. , pages 817-818, 820-822 and 827. Habang an saiyang kagadanan idineklarang aksidente sana. Mayo ni saro sa sainda an nakahiling kan eksaktong mga kamugtakan kan saiyang kagadanan.Alena Galich: «My Father Was Murdered!» interview by Moskovskij Komsomolets, 10 January 2013 (in Russian) An resulta kan opisyal na imbestigasyon dai ipinahayag sa publiko kan mga pulis na Pranses.

Segun sa saiyang aking babayi na si Alena Galich-Arkhangelskaya, ginadan si Galich kan KGB.Actress Alena Galich-Arkhangelskaya, Daughter of Alexander Galich interview by the Gordon's Boulevard newspaper, № 42 (442), 15 October 2013 (in Russian)  An peryodista asin ahente kan KGB na si Leonid Kolosov naghingako na an tsirman kan KGB na si Yuri Andropov  personal na inautorisaran an sarong misyon na darahon si Galich pabalik sa USSR, na nanunugang ibabalik giraray an pagigin siudadano asin may artistikong katalingkasan. Alagad nagdadanay ini na dai aram kun baga talagang ginibo saiya ining mga inaalok kan mga ahente kan KGB. 

Kan 1988, pangyayari kan saiyang pagkagadan  nailipat sa mga Unyong Parasurat' asin Cinematograpo. Kan 2003, an pinakainot na plake sa memorial para ki Galich ay an ipigkaag sa sarong edipisyo sa Akadordook (Novosibirsk) kun saen siya nagperporm kan 1968. Kan taon man sanang idto, inestablisar an Alexander Galich Memorial Society.

 Musika 
Si Alexander Galich, arog kan kadaklan na musikero, medyo diit an inadalan sa musika. Pinatugtog niya an saiyang mga rawitdawit sa pitong nakagakod na gitarang Ruso, na pantay-sabay na estandarte kan panahon. Parati siyang nagsusurat na naka D menor, na nagsasarig sa simplehon nanggad na mga progreso asin pamamaagi nin pagki'arte. Igwa man sia nin pundamental na mga abilidad sa pagtogtog.

Si Galich igwang pirmang kadyos na parati tigtutogtog  sa pagtatapos kan sarong kanta (asin kun minsan sa pagpoon). Tigtutogtog niya an D menor na kwerdas na kaapil sa itaas kan fretboard (fret position 0XX0233, pinakamahibog hanggang sa pinakamahimpis na istring, bukas na G na apinasyon), dangan halnason pababa an fretboard pasiring sa hara halangkaw na boses D menor (0 X X 0 10 10 12).

 Bibliyograpiya 

 Alexander Galich. Songs and Poems (translated and edited by Gerald Stanton Smith) -  Ann Arbor: Ardis, April 1983, 203 pages  
 Richard A. Zavon. The Dilemma of Soviet Man: A Study of the Underground Lyrics of Bulat Okudzhava and Aleksandr Galich. - U.S. Army Institute for Advanced Russian and East European Studies, 1977, 128 pages
 Alexander Galich. Dress Rehearsal: A Story in Four Acts and Five Chapters (translated and edited by Maria R. Bloshteyn) - Slavica Pub, February 2009, 221 pages,  

 Diskograpiya 

 «A whispered cry» — sung in Russian by Alexander Galitch. Recorded in 1974 at The Arne Bendiksen Studios, Oslo, Norway.(1974)
 «Unpublished songs of Russian bards» Produced by Hed-arzi ltd., Israel (1974)
 «Galich in Israel — Holocaust Songs Russian» (Live Concert version, 1975). «GALTON» Studios. Manufactured By Gal-Ron (Israel).
 «Alexander Galich — Cheerful Talk» (Live Concert version, 1975). «GALTON» Studios (Ramat-Gan), 220390, STEREO 5838.
 «Alexander Galich — The laughter through the tears». Fortuna, Made in USA (1981-?)
 Audio records of Galich reading his poetry, 2000

 Susugan