Letters must be valid in the language being spoken. For example, “ж” is a letter in the Russian alphabet but is never used in English and so should never appear in any English source text.
Pismiki muse w rěcy płaśiwe byś, w kótarejž se powědaju. “ж” na přikład jo pismik w ruskem alfabeśe, ale se nigda w engelšćinje njewužywa a njeměli se togodla nigda w engelskem žrědłowem teksće zjawiś.