Foreign letters. Letters must be valid in the language being spoken. For example, “ж” is a letter in the Russian alphabet but is never used in English and so should never appear in any English source text.
Caracteres estranxeiros. Os caracteres deben ser válidos na lingua que se fala. Por exemplo, "ж" é unha letra do alfabeto ruso pero nunca se usa en galego, polo que non debería aparecer en ningún texto escrito en galego.