Handschriften analyseren (Grafologie)
Een handschrift is net zo uniek als iemands persoonlijkheid, en het is erg verleidelijk om deze twee met elkaar in verband te brengen. Grafologie is leuk om te doen, vooral als je iemand test die je al kent, maar het is niet zo nauwkeurig. Als je geïnteresseerd bent in de wetenschappelijke werkwijze, dan kun je leren hoe forensische onderzoekers de handschriften van verdachten met elkaar vergelijken, en briefjes analyseren waar losgeld mee wordt gevraagd bij ontvoeringen.
1. **Neem grafologie niet al te serieus.** Grafologen menen sporen van iemands persoonlijkheid in het handschrift te kunnen vinden. Er zit vast een kern van waarheid in - we kunnen allemaal wel zien hoe een 'energiek' of 'slordig' handschrift eruit ziet, bijvoorbeeld. Maar, omdat wetenschappelijke onderzoeken aantonen dat je iemands persoonlijkheid niet op basis van een handschrift kunt analyseren, wordt grafologie dan ook niet echt als wetenschappelijk of effectief gezien. Je kan deze correlaties in het gunstigste geval zien als een gok, gebaseerd op bepaalde informatie. Het is leuk om ernaar te zoeken, maar gebruik het niet om een kandidaat te beoordelen of om een vriendschapsrelatie te beëindigen.
Geloof het niet als iemand beweert dat hij een crimineel of overspelige echtgenoot kan opsporen op basis van een handschrift. Dit is niet mogelijk, en de beschuldigingen kunnen onnodige en onterechte schade bij de slachtoffers aanrichten.
2. **Zorg dat je een geschikt papier en geschreven tekst krijgt.** Indien mogelijk, vraag dan om een geschreven tekst op ongelinieerd papier. Dit is meestal makkelijker om te analyseren dan geprinte tekst of tekst op gelinieerd papier. Beter nog, zorg dat je een aantal geschreven teksten krijgt die minstens met een paar uur tussenpauze geschreven zijn. Handschriften veranderen namelijk mee met iemands stemmingen en omstandigheden, dus een bepaald kenmerk in een tekst kan slechts tijdelijk zijn en niet kenmerkend voor iemands persoonlijkheid.
3. **Kijk of er veel druk uitgeoefend is tijdens het schrijven.** Sommige mensen drukken hard op het papier, terwijl andere mensen juist een lichte aanraking hebben. Dit kun je aflezen aan hoe dik en donker de tekst geschreven is, en aan de drukpunten aan de achterkant van het papier. Dit is wat voor betekenis grafologen daar aan toe dichten:

Veel druk betekent intense emoties. De schrijver kan een intens, sensueel, of krachtig mens zijn.
Een middelmatige druk wijst op een relatief rustig en toch krachtig persoon. Deze mensen zijn vaak goed in observeren en hebben vaak een goed geheugen.
Een lichte druk is een teken van introversie, of iemand die houdt van situaties zonder al te veel spanning of drukte.
4. **Kijk naar de schrijfrichting.** Handschriften wijken meestal naar links of naar rechts af. Probeer het als volgt te analyseren, en let extra op kleine letters met lussen naar boven toe (zoals de b, d of h):

Een schrijfrichting naar rechts wijst vaak op een schrijver die zin heeft om te schrijven en die snel en vol energie schrijft. Als dit vaak voorkomt, dan is de schrijver misschien assertief en vol zelfvertrouwen.
Een schrijfrichting naar links kan betekenen dat de schrijver de tekst niet met plezier schreef of graag zijn emoties verbergt. Sommige mensen menen dat deze schrijvers minder meegaand zijn dan mensen die een schrijfrichting naar rechts aanhouden.

Een recht handschrift kan betekenen dat de schrijver zijn emoties onder controle houdt.


Let op — dit geldt niet altijd voor linkshandige mensen.
5. **Kijk naar de onderlijn.** Als mensen op ongelinieerd papier schrijven, dan schrijven ze meestal niet op een perfect rechte lijn. Leg een liniaal recht op het papier, en vergelijk het met de schrijfrichting:

Als de zinnen naar boven gaan dan wordt beweerd dat hier optimisme en een goede stemming uit spreekt.
Zinnen die naar beneden lopen kunnen wijzen op neerslachtigheid of vermoeidheid.
Golvende zinnen die op en neer gaan kunnen wijzen op een onstabiel of onzeker persoon, of een schrijver die moeite heeft met schrijven.
6. **Kijk naar de grootte van de letters.** Grote letters betekenen dat de persoon levendig en extravert is. Kleine letters betekenen dat de persoon zich veel terugtrekt, introvert of spaarzaam is.
7. **Kijk aandachtig naar de ruimte tussen de letters en de woorden.** Zet je vriend de letters heel krap naast elkaar? Als dat zo is, dan is hij misschien zelfbewust of introvert. Als hij de letters juist ver uit elkaar zet, dan is hij misschien vrijgevig en onafhankelijk. Grafologen kijken ook goed naar de ruimte tussen de woorden; als de woorden dicht bij elkaar staan, dan wordt aangenomen dat de schrijver waarschijnlijk van grote gezelschappen houdt. Anderen zijn van mening dat veel ruimte tussen woorden iemand kenmerkt met heldere en georganiseerde gedachten.
8. **Kijk hoe de schrijver de letters met elkaar verbindt.** Verbindingen tussen cursief geschreven letters zijn een rijke bron voor analyse, omdat er zoveel variaties mogelijk zijn. Grafologen zijn het er zelden met elkaar over eens, maar hier volgen een paar veel voorkomende interpretaties:

Bogen: deze bogen zijn in de vorm van een beker, waarbij ze aan de bovenkant open zijn. Dit kan wijzen op een krachtig en warm mens.
Arcaden: dit zijn bogen die naar beneden wijzen en die worden geassocieerd met langzaam en gedistingeerd zijn, en ook met creativiteit.
Draden: de penstreek wordt steeds lichter aan het eind van een woord, en soms slingeren er stipjes op de pagina. Het is meestal een gehaaste en slordige stijl, hoewel er meer variaties zijn.
9. **Probeer eerst goed te begrijpen wat forensische handschriftanalyse nu eigenlijk inhoudt.** Deze expertise wordt namelijk vaak verward met grafologie, vooral in Europa, waar grafologie meer in de rechtspraak gebruikt wordt dan bijvoorbeeld in Amerika. Documentanalyse onthult soms kleine aanwijzingen over het geslacht of leeftijd van de schrijver, maar heeft niet het doel om de persoonlijkheid van de schrijven proberen vast te stellen. Het voornaamste doel van forensische handschriftanalyse is om vervalsingen te identificeren, en om het handschrift van een verdachte te vergelijken met het handschrift op een briefje waar om losgeld gevraagd wordt, of een ander bewijsstuk.
10. **Vraag om geschreven teksten.** Alle teksten moeten vrijwillig geschreven zijn, met soortgelijke inkt en papier. Om je eerste analyse te oefenen, vraag je een groep vrienden om dezelfde lange paragraaf tekst over te schrijven. Laat iedereen de paragraaf twee keer schrijven, op verschillende stukken papier. Als ze klaar zijn, hussel je alle stukken papier door elkaar, en gebruik dan onderstaande technieken om elk paar bij elkaar te zoeken.
Rechercheurs gebruiken vaak minstens 3 versies van een lange brief, of meer dan 20 versies van een handtekening.
11. **Kijk eerst naar de verschillen.** Een veel voorkomende fout is dat men zoekt naar een paar overeenkomsten in de verschillende versies, vervolgens concludeert dat de briefjes van dezelfde schrijver afkomstig zijn, en stopt met verder onderzoeken. Daag jezelf uit om eerst de verschillen te zoeken, en dan door te gaan met de overeenkomsten. Met dat in gedachten, kun je hieronder lezen waar je allemaal op moet letten.
12. **Kijk naar de onderlijn van de geschreven tekst.** Kijk naar de onderlijnen van de tekst, of leg een liniaal onder de tekst als het ongelinieerd papier betreft. Mensen schrijven meestal graag onder of boven het lijntje. Andere mensen blijven weer netjes op het lijntje, terwijl anderen juist slordiger zijn en op en neer het lijntje gaan met de tekst.
13. **Meet de ruimte tussen de letters.** Dit is een nogal gedetailleerd klusje, maar het is wel objectiever dan de meeste vergelijkingen. Neem een liniaal waar je millimeters mee kan meten, en meet de ruimte tussen de letters of woorden. Een opvallend verschil in de ruimte tussen de letters en/of woorden kan betekenen dat er sprake is van verschillende schrijvers. Dit lijkt vooral het geval te zijn als een versie de letters met penstreken met elkaar verbindt, en de andere ze van elkaar scheidt door er een ruimte tussen te laten.
14. **Vergelijk de hoogte van de letters met elkaar.** Steken de l of k hoog boven de andere letters uit, of zijn ze ingekort tot dezelfde hoogte? Dit is een meer betrouwbaar kenmerk dan bijvoorbeeld de breedte van de lus of de schrijfrichting van de letter.
15. **Vergelijk de vorm van de letters met elkaar.** Er zijn tientallen bochten, lussen, verbindingen tussen letters, en manieren waarop een letter eindigt, die uniek zijn voor een handschrift en dus een schrijver. Als je geen officiële cursus volgt om te leren analyseren, dan is de beste manier om de verschillen te leren zien, een lange tekst te bekijken, en dat dan met het handschrift van iemand anders vergelijken. Hier volgen wat voorbeelden waar je een begin mee kan maken:

Geen enkele schrijver is als een machine. Kijk dus naar verschillende versies van dezelfde tekst zodat je erachter kan komen welke verschillen eigenlijk onbetrouwbaar zijn. Bijvoorbeeld, als iemand de f de ene keer met een dikke lus en de andere keer met een smalle lus schrijft, dan kan je niet op die vorm vertrouwen om het handschrift te gaan identificeren.
Ga nu op zoek naar een letter die elke keer dezelfde soort kenmerken heeft. Bijvoorbeeld, mensen kiezen bij geschreven letters meestal voor een schuin geschreven hoofdletter I, of een eenvoudige verticale streep, of een lijn met horizontale strepen eraan vast. Het komt zelden voor dat een schrijver meer dan een van deze manieren in zijn handschrift gebruikt.
16. **Let op kenmerken die wijzen op een vervalsing.** Als je nog meer wilt oefenen, dan kun je je vrienden laten proberen om elkaars handschriften te kopiëren, en ze allemaal op een grote hoop laten gooien en aan jou geven, met daarbij ook het origineel. Hier volgen een aantal opvallende kenmerken die vaak voorkomen bij vervalsingen:

Mensen die vervalsen moeten langzaam schrijven om het handschrift te kopiëren. Dit kan leiden tot kleine trillingen (bobbelige lijnen), en een constante dikke en donkere lijn. (Echte handtekeningen hebben vaak lichtere en donkere lijnen, afhankelijk van de snelheid.)
Als degene die vervalst aarzelt of pauzeert, dan zie je dat aan inktvlekken of onderbrekingen in het schrijven wanneer de pen van het papier wordt gehaald (dat zijn kleine ruimtes in de handtekening). Dit zie je vaak aan het begin en einde van een handtekening, of tussen de letters.
Zet je eigen handtekening eens vijf keer; dan zie je vast wel behoorlijke verschillen. Als twee handtekeningen extreem veel op elkaar lijken, en werkelijk elke bocht en lijntje hetzelfde zijn, dan zou een ervan best eens een vervalsing kunnen zijn.
{"url": "https://nl.wikihow.com/Handschriften-analyseren-(Grafologie)", "language": "nl"}