As long as a common foreign and security policy remains a distant goal, and as long as military (nuclear) arsenals are not under common (EU/supranational) control, it is unrealistic to expect that large countries will nonchalantly allow the takeover (sometimes hostile) of their top firms by foreign companies, or let major companies go down the tube – we may recall here the controversy around Alstom and the dim view Paris took of a possible Siemens-led rescue operation.
Ortak bir dış politika ve güvenlik politikası oluşturulmadığı ve askeri (nükleer) cephaneler ortak (AB/uluslarüstü) kontrol altına alınmadığı sürece, büyük ülkelerin, önde gelen şirketlerinin yabancı şirketler tarafından (bazen zorla) ele geçirilmesi karşısında tepkisiz kalacağını ya da önemli ulusal şirketlerinin değer kaybetmesine izin vereceğini düşünmek pek gerçekçi olmaz.