At the same time, the distribution of wealth in the world seems to be more unequal nowadays than 20 years ago; the myth of the "new economy" has dissipated and corporate scandals in the affluent world show that cronyism and bad governance are a more complex phenomenon than is usually assumed and ascribed geographically; financial and currency crises have been recurrent in emerging markets and have produced economic and social havoc in not a few countries; trade liberalisation has primarily favoured rich countries, which preach what they do not practice; social fragmentation and exclusion have been rising both in rich and in poor countries; there is a sense of disorder and a rising tide of discontent and frustration in many parts of the world; non-conventional threats, the use of mass destruction in particular, are looming menacingly.
Aynı zamanda dünyadaki refahın dağılımı bugün 20 yıl öncesine daha adaletsizdir; "yeni ekonomi" efsanesi çökmüş, ve dünyanın varsıl kesimindeki şirket skandalları ahbap-çavuş ilişkileri ile kötü yönetim olgularının sanılandan ve bugüne değin bilinegelenden daha karmaşık arka planlara sahip olduklarını ortaya koymuştur; malî krizler ve döviz krizleri gelişmekte olan piyasaların ayrılmaz yol arkadaşı olmuş ve çok sayıda ülkede ekonomik ve sosyal dalgalanmalara yol açmıştır; ticari liberalleşme genellikle - genellikle söyledikleri gibi davranmayan - zengin ülkelerin çıkarına olmuş; sosyal tabakalaşma ve sınıf farklılaşmaları hem varsıl hem de yoksul ülkelerde artış eğilimi içine girmiş; dünyanın birçok bölgesinde düzensizlik ile düş kırıklıkları silsilesi ile hüsranlardaki artış olduğu izlenimi ortaya çıkmış; alışılmadık tehditler, özellikle de kitle imha silahlarının kullanılabileceği riski, kara kara bulutlar biçiminde ufukta gözükmeye başlamıştır.