During their first night of exile, he and his family left Pristina with many others, walking to the station to catch the first train to the border with Macedonia.
Bekiri ve ailesi, sürgündeki ilk gecelerinde, tıpkı diğer pek çok kişi gibi tren garına yürüyerek, Makedonya sınırına giden ilk trene yetişmeye çalışmış ve böylece Priştine'den ayrılmış.