There are several ways to interpret the policy developments mentioned above, which are quite surprising in view of the dominant paradigm of the last two decades.This (neo-liberal) paradigm extolled the virtues of low budget deficits (balanced budgets), low inflation, no interference of government in managing the economy, full privatisation and so on.
Son yirmi yıldır egemen konumda bulunan paradigma göz önüne alındığında, yukarıda belirtilen siyasi gelişmeler birçok şaşırtıcı açıdan yorumlanabilir. Bu yirmi yıllık (neo-liberal) paradigma, düşük bütçe açıklarının (dengeli bütçelerin), düşük enflasyonun, hükümetin ekonomiye müdahalede bulunmamasının, tam özelleştirmenin vb. erdemlerini göklere çıkartmaktaydı.