Theo van Doesburg/Brief aan Mina Leibbrandt/3
[p. 1]

Tilburg 24-2-15

Lieve Vriendin; Eerst heden kan ik zonder te huichelen dit opschrift boven mijn brief plaatsen. Door mijn laatste bezoek heb ik nl. gemerkt van dat je wel terdege mijn vriendin bent en ook dat je lief d.i. beminnenswaard bent. Neem me niet kwalijk dat ik dat zoo openlijk zeg hé? Maar indien er voor mij nog 'n le nieuw leven mogelijk is, dan wil ik dat nieuwe leven beginnen mogelijk [?] iedereen de waarheid te zeggen: d.i. precies te zeggen wat ik van hen denk en mijzelf uiten als het noodig is. Tusschen mij en Agnita bestaat op dit oogenblik 'n zeer mooie verhouding gekenmerkt door diepe vriendschap, Hooge bewondering en ontzag van haar absoluut Genie. Een voortdurend verkeer in den vorm van Huwelijksreis voor menschen van ons temperament is reeds lang onmogelijk, daar de dagelijksche zorgjes en ellendetjes immer redenen waren tot wrijving en onaangenaamheid. Alleen in het groote leven: La Vie en grand air verstaan (verstonden ook!) wij elkaâr. Wat de détails aangaan; ik zal 'n kleine biecht schrijven in eenvoudigen vorm ge[-]

[p. 2]

titeld: mijn Huwelijksleven en de waarheid daaromtrent. Deze biecht kan ieder die in mijn leven en werk belag niet lezen. Ik schrijf deze niet om mijzelf te rechtvaardigen. Integendeel voor zoover ik schuldig ben aan de catastrophe zal ik mijzelf beschuldigen en aantoonen welke gebreken ik heb. Ik zal dit werk wellicht niet met mijn of Agnita of Helena haar naam erin neerschrijven, doch in de ruimte, en algemeen met andere namen. Het zal spreken van noodzakelijkheid en het streven naar Harmonie tusschen minnenden. Ik zeg zal het opdragen aan allen, die liefhebben. Enfin als het zoover is zult gij de eerste zijn, die het lezen moogt.
Nu neem ik afscheid van je Mina en voel mij in gedachten
Je beste vriend
Does.

Brief aan Mina Leibbrandt 3