De Génestet/Menschelijk
MENSCHELIJK

Helaas; de zwakke mensch in dit weemoedig leven,
   Hij heeft een weinig vreugd zoo noodig voor zijn hart: 
Wij hijgen ras naar ’t eind van dorre lijdensdreven,
   En spoedig al te lang valt ons de nacht der smart.

Ook, Heer, wij trachten wel te bidden dat Uw wille
   Geschiede! – doch vergeef onze arme kindertaal,
’t Bedroefde hart, bij ’t vroom gebed, vraagt nogtans stille:
   Mijn God, geef mij een bloem en zend me een zonnestraal!
1860.
Menschelijk