Gezelle/Roozenmond
o Schoone rozenmond,
en buiten alle grenzen
     van lieflijkheid, die, eerst
     ontloken, op mij lacht,
uw leven is te broos
en moet, och arme, slenzen
     eer morgen hier is. Op!
     herleeft in mijn gedacht!

Daar zult ge, vrij en blij,
van verwen onbedorven,
     weêrspiegeld in den grond
     van mijn geheugen staan,
en leven: zij uw' stam,
uw' wortel, al, gestorven;
     zij de ongestuime wind
     gaan spelen met uw' blaân!

1878-1896?
Roozenmond