De Génestet/Weemoed en hope
XCVI Weemoed en hope

Op de bodem van het leven,
  In de diepte van het hart
Rust de Weemoed
            En de Smart;
Maar de Hope rijst er neven,
  In ’t geslingerd menschenhart.

Tusschen weemoed, strijd en hope
  Vliedt het leven snel voorbij:
Waakzaam, werkzaam
            Wachten wij
Dat het Raadsel zich ontknoope,
  Wat ons korte leven zij.
Weemoed en hope