Gezelle/Meezen
Twintig meezenvoetjes
     hippelen in ‘t groen,
zurkelende zoetjes,
     zoo de meezen doen.

Sprongen, rechte en kromme,
     doen ze elkander na,
oppe, neêre, en omme,
     ga en wederga.

Elk, op elk z'n taksken,
     laat z'n tonge gaan;
elk het meezenfrakske, en
     ‘t meezenmutsken aan.

Voor die ‘t frakske maken,
     één' duim, of drie quart
kost het, van blauw laken,
     met ‘en lapken zwart.

Uit die kleene lapkes,
     zwarter als laget,
snijen de meezen kapkes,
     volgens hunne wet.

‘k Zie ze geren spelen,
     ‘k hoor ze geren, ‘s noens,
bobbelender kelen,
     babbelen bargoensch.

‘t Zit entwaar ‘en spinne,
     ‘t ronkt entwaar ‘en bie:
snappen doen ze ze inne,
     zonder "een-twee-drie."

Hoort ze vijzevazen,
     altijd even stout;
reppen, roeren, razen,
     weg en weêre, in ‘t hout!

"Mij!" zoo roept er eene,
     "mij die mugge!" - "Dij?"
Wederroept Marleene,
     "mij, Martijne, mij!"

Twee, die wetten weten,
     deelen ‘t heltegoed:
eten en vergeten
     mensche en meeze moet!

10/1/1897
Meezen