Das Lied der Deutschen
Das Lied der Deutschen of ook wel het Deutschlandlied is het  van het Verenigde  en wordt sinds 1922 gebruikt als volkslied. Voor 1922 was  het volkslied.

Het is het derde couplet van de tekst van het lied dat  in 1841 uit heimwee schreef op het eiland , dat toen  was. Het lied wordt gezongen op een melodie van  die ouder is dan het lied. Deze melodie werd tot 1918 door de ers gebruikt als "Keizerhymne" onder de titel .

De melodie van Joseph Haydn is die van Opus 76 No 3 Deel 2 voor strijkkwartet, en dateert van 1797. Daarvan is de toonhoogte C groot, de snelheid poco adagio, en de wijze cantabile. Het muziekstuk bestaat uit vijf achtereenvolgende variaties. Onder begeleiding van het stuk kan de volledige tekst worden gezongen, waarbij men het beste de coupletten zingt bij de eerste, de derde, en de vijfde variatie.

De versregels tussen de tekens |: en :| moeten tweemaal worden gezongen. Het accent in blüh' staat in de plaats van een e om aan te geven dat de tweede lettergreep van het bedoelde blühe hier niet moet worden gezongen.

Bij de onderstaande volledige tekst wordt in de rechter kolom de nauwkeurigste Nederlandse vertaling gegeven. Daardoor staat die vertaling op rijm noch maat.

Huidige tekst
Einigkeit und Recht und Freiheit
für das deutsche Vaterland!
Danach lasst uns alle streben
brüderlich mit Herz und Hand!
Einigkeit und Recht und Freiheit
sind des Glückes Unterpfand;
|: blüh' im Glanze dieses Glückes,
blühe, deutsches Vaterland. :|

Volledige tekst

Externe links

 partituur 

Duitsland
Duits volkslied