Verdrag tot vaststelling van een Grondwet voor Europa - Deel III
BELEID EN WERKING VAN DE UNIE

TITEL I
ALGEMEEN TOEPASSELIJKE BEPALINGEN
Artikel III-115
De Unie ziet toe op de samenhang tussen ieder beleid en optreden
bedoeld in dit deel, rekening houdend met het geheel van haar doelstellingen
en met inachtneming van het beginsel van bevoegdheidstoedeling.
275 50
Artikel III-116
Bij ieder in dit deel bedoeld optreden streeft de Unie naar opheffing
van de ongelijkheden tussen vrouwen en mannen en naar bevordering
van de gelijkheid van vrouwen en mannen.
Artikel III-117
Bij de bepaling en de uitvoering van ieder beleid en optreden bedoeld
in dit deel houdt de Unie rekening met de eisen in verband met de bevordering
van een hoog niveau van werkgelegenheid, de waarborging van
een adequate sociale bescherming, de bestrijding van sociale uitsluiting
alsmede een hoog niveau van onderwijs, opleiding en bescherming van
de volksgezondheid.
Artikel III-118
Bij de bepaling en de uitvoering van ieder beleid en optreden bedoeld
in dit deel streeft de Unie naar bestrijding van iedere discriminatie op
grond van geslacht, ras of etnische afkomst, godsdienst of overtuiging,
handicap, leeftijd of seksuele gerichtheid.
Artikel III-119
Bij de bepaling en de uitvoering van ieder beleid en optreden bedoeld
in dit deel moeten de eisen inzake milieubescherming worden geïntegreerd,
teneinde in het bijzonder duurzame ontwikkeling te bevorderen.
Artikel III-120
Bij de bepaling en de uitvoering van ieder ander beleid en optreden
van de Unie wordt rekening gehouden met de eisen inzake consumentenbescherming.
Artikel III-121
Bij de bepaling en de uitvoering van het beleid van de Unie op het
gebied van landbouw, visserij, vervoer, de interne markt, onderzoek en
technologische ontwikkeling en de ruimte houden de Unie en de lidstaten
ten volle rekening met de eisen inzake het welzijn van dieren als
wezens met gevoel, onder eerbiediging van de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen en de gebruiken van de lidstaten, met name met
betrekking tot godsdienstige riten, culturele tradities en regionaal erfgoed.
Artikel III-122
Onverminderd de artikelen I-5, III-166, III-167 en III-238 en gezien
de plaats die de diensten van algemeen economisch belang innemen als
diensten waaraan eenieder in de Unie waarde hecht, alsook de rol die zij
51 275
vervullen bij de bevordering van de sociale en territoriale samenhang
van de Unie, dragen de Unie en de lidstaten er overeenkomstig hun
onderscheiden bevoegdheden en binnen het toepassingsgebied van de
Grondwet zorg voor dat deze diensten functioneren op basis van beginselen
en onder voorwaarden, met name economische en financiële, die
hen in staat stellen hun taken te vervullen. Deze beginselen en voorwaarden
worden bij Europese wet vastgesteld, onverminderd de bevoegdheid
van de lidstaten om, met inachtneming van de Grondwet, dergelijke
diensten te verstrekken, te laten verrichten en te financieren.

TITEL II
NON-DISCRIMINATIE EN BURGERSCHAP
Artikel III-123
Het in artikel I-4, lid 2, bedoelde verbod van discriminatie op grond
van nationaliteit kan bij Europese wet of kaderwet worden geregeld.
Artikel III-124
1. Onverminderd de overige bepalingen van de Grondwet en binnen
de grenzen van de bij de Grondwet aan de Unie toegedeelde bevoegdheden,
kunnen bij Europese wet of kaderwet van de Raad de nodige
maatregelen worden vastgesteld om discriminatie op grond van geslacht,
ras of etnische afkomst, godsdienst of overtuiging, handicap, leeftijd of
seksuele gerichtheid te bestrijden. De Raad besluit met eenparigheid van
stemmen, na goedkeuring door het Europees Parlement.
2. In afwijking van lid 1 kunnen de grondbeginselen van de
stimuleringsmaatregelen van de Unie, alsmede die maatregelen zelf, die
worden genomen ter ondersteuning van het optreden van de lidstaten om
bij te dragen tot de verwezenlijking van de in lid 1 bedoelde doelstellingen,
bij Europese wet of kaderwet worden vastgesteld; iedere harmonisatie
van hun wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen is uitgesloten.
Artikel III-125
1. Indien een optreden van de Unie noodzakelijk blijkt om de uitoefening
van het in artikel I-10, lid 2, onder a, bedoelde recht van vrij verkeer
en vrij verblijf voor iedere burger van de Unie te vergemakkelijken,
en de Grondwet niet in de daartoe vereiste bevoegdheden voorziet, kunnen
bij Europese wet of kaderwet maatregelen daartoe worden vastgesteld.
2. Ter verwezenlijking van de in lid 1 genoemde doelstellingen kunnen
bij Europese wet of kaderwet van de Raad tevens maatregelen worden
vastgesteld inzake paspoorten, identiteitskaarten, verblijfstitels en
275 52
andere daarmee gelijkgestelde documenten, alsmede maatregelen inzake
sociale zekerheid en sociale bescherming, tenzij de Grondwet in de daartoe
vereiste bevoegdheden voorziet. De Raad besluit met eenparigheid
van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement.
Artikel III-126
Bij Europese wet of kaderwet van de Raad worden de nadere regelingen
vastgesteld waaronder iedere burger van de Unie het in artikel I-10,
lid 2, onder b, bedoelde actieve en passieve kiesrecht bij de
gemeenteraadsverkiezingen en de verkiezingen voor het Europees Parlement
kan uitoefenen in de lidstaat waar hij verblijf houdt, maar waarvan
hij geen onderdaan is. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen,
na raadpleging van het Europees Parlement. Deze nadere regelingen
kunnen voorzien in afwijkingen, indien zulks gerechtvaardigd wordt
door problemen die eigen zijn aan een lidstaat.
Het actief en passief kiesrecht bij de verkiezingen voor het Europees
Parlement wordt uitgeoefend onverminderd artikel III-330, lid 1, en de
voor de toepassing daarvan vastgestelde maatregelen.
Artikel III-127
De lidstaten treffen de nodige regelingen met het oog op de diplomatieke
en consulaire bescherming van de burgers van de Unie in derde
landen, als bedoeld in artikel I-10, lid 2, onder c.
De lidstaten beginnen de internationale onderhandelingen die met het
oog op deze bescherming vereist zijn.
Bij Europese wet van de Raad kunnen de nodige maatregelen ter
bevordering van deze bescherming worden vastgesteld. De Raad besluit
na raadpleging van het Europees Parlement.
Artikel III-128
De talen waarin iedere burger van de Unie krachtens artikel I-10, lid
2, onder d, het recht heeft de instellingen en de organen aan te schrijven
en antwoord te krijgen, worden genoemd in artikel IV-448, lid 1. De in
artikel I-10, lid 2, onder d, bedoelde instellingen en organen worden
genoemd in de artikelen I-19, lid 1, tweede alinea, en in de artikelen
I-30, I-31 en I-32; ook de Europese ombudsman behoort hiertoe.
Artikel III-129
De Commissie brengt om de drie jaar aan het Europees Parlement,
aan de Raad en aan het Economisch en Sociaal Comité verslag uit over
de toepassing van artikel I-10 en van deze titel. In dat verslag wordt
rekening gehouden met de ontwikkeling van de Unie.
Op basis van dat verslag en onverminderd de overige bepalingen van
53 275
de Grondwet, kunnen de in artikel I-10 bepaalde rechten bij Europese
wet of kaderwet van de Raad worden aangevuld. De Raad besluit met
eenparigheid van stemmen, na goedkeuring door het Europees Parlement.
Deze wet of kaderwet treedt pas in werking nadat zij door de lidstaten
overeenkomstig hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen is
goedgekeurd.

TITEL III
INTERN BELEID EN OPTREDEN

HOOFDSTUK I
INTERNE MARKT

AFDELING I
TOTSTANDBRENGING EN WERKING VAN DE INTERNE MARKT
Artikel III-130
1. De Unie stelt de maatregelen vast die ertoe bestemd zijn om de
interne markt tot stand te brengen en de werking ervan te verzekeren,
overeenkomstig de bepalingen terzake van de Grondwet.
2. De interne markt omvat een ruimte zonder binnengrenzen waarin
het vrije verkeer van personen, diensten, goederen en kapitaal is gewaarborgd
overeenkomstig de Grondwet.
3. Op voorstel van de Commissie stelt de Raad bij Europese verordening
of Europees besluit de noodzakelijke richtsnoeren en voorwaarden
vast om een evenwichtige vooruitgang in het geheel der betrokken
sectoren te waarborgen.
4. Bij het formuleren van voorstellen ter verwezenlijking van de in
de leden 1 en 2 genoemde doelstellingen houdt de Commissie rekening
met de inspanning die van bepaalde economieën met verschillen in ontwikkeling
wordt gevergd voor de totstandbrenging van de interne markt,
en kan zij passende maatregelen voorstellen.
Indien deze maatregelen de vorm van afwijkingen aannemen, dienen
zij van tijdelijke aard te zijn en de werking van de interne markt zo weinig
mogelijk te verstoren.
Artikel III-131
De lidstaten plegen onderling overleg teneinde gezamenlijk het nodige
te doen om te voorkomen dat de werking van de interne markt
ongunstig wordt beïnvloed door de maatregelen waartoe een lidstaat zich
genoopt kan voelen in geval van ernstige binnenlandse onlusten die de
275 54
openbare orde verstoren, in geval van oorlog of van ernstige internationale
spanning welke oorlogsgevaar inhoudt, of om te voldoen aan de
verplichtingen die hij met het oog op het behoud van de vrede en de
internationale veiligheid is aangegaan.
Artikel III-132
Indien maatregelen die zijn genomen in de gevallen bedoeld in de artikelen
III-131 en III-436 tot gevolg hebben dat de mededingingsverhoudingen
in de interne markt worden vervalst, gaat de Commissie
samen met de betrokken lidstaat na onder welke voorwaarden die maatregelen
kunnen worden aangepast aan de bij de Grondwet vastgestelde
regels.
In afwijking van de procedure bepaald in de artikelen III-360 en III-
361, kan de Commissie of iedere lidstaat zich rechtstreeks tot het Hof
van Justitie wenden, indien de Commissie of de lidstaat van oordeel is
dat een andere lidstaat misbruik maakt van de bevoegdheden bedoeld in
de artikelen III-131 en III-436. Het Hof van Justitie beslist met gesloten
deuren.

AFDELING 2
VRIJ VERKEER VAN PERSONEN EN DIENSTEN

Onderafdeling 1
Werknemers
Artikel III-133
1. Werknemers hebben het recht zich vrij binnen de Unie te verplaatsen.
2. Iedere discriminatie op grond van nationaliteit tussen werknemers
van de lidstaten, wat betreft werkgelegenheid, beloning en de overige
arbeidsvoorwaarden, is verboden.
3. Werknemers hebben behoudens de uit hoofde van openbare orde,
openbare veiligheid en volksgezondheid gerechtvaardigde beperkingen
het recht:
a. in te gaan op een feitelijk aanbod tot tewerkstelling;
b. zich te dien einde vrij te verplaatsen op het grondgebied van de
lidstaten;
c. in een van de lidstaten te verblijven om daar een beroep uit te
oefenen overeenkomstig de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
welke voor de tewerkstelling van nationale werknemers gelden;
d. op het grondgebied van een lidstaat verblijf te houden, na er een
arbeidsbetrekking te hebben vervuld, overeenkomstig de voorwaarden
die worden opgenomen in door de Commissie vast te stellen Europese
verordeningen.
55 275
4. Dit artikel is niet van toepassing op betrekkingen in overheidsdienst.
Artikel III-134
Bij Europese wet of kaderwet worden de maatregelen vastgesteld die
nodig zijn om tot een vrij verkeer van werknemers te komen zoals dit in
artikel III-133 is omschreven. Deze wetten of kaderwetten worden vastgesteld
na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité. De Europese
wetten en kaderwetten beogen met name het volgende:
a. het bewerkstelligen van nauwe samenwerking tussen de nationale
instanties op het gebied van de arbeid;
b. het afschaffen van de administratieve procedures en praktijken,
alsmede van de wachttijden voor het aanvaarden van aangeboden arbeidsbetrekkingen,
die voortvloeien uit de nationale wetgeving of uit eerder
tussen de lidstaten gesloten overeenkomsten en waarvan de handhaving
een beletsel zou vormen voor de liberalisering van het verkeer van werknemers;
c. het afschaffen van alle wachttijden en andere beperkingen die in
de nationale wetgeving of in eerder tussen de lidstaten gesloten overeenkomsten
zijn gesteld en die aan werknemers uit de overige lidstaten
andere voorwaarden voor de vrije keuze van een arbeidsbetrekking
opleggen dan aan werknemers van het eigen land;
d. het instellen van structuren die vraag en aanbod op de arbeidsmarkt
bij elkaar brengen en die het evenwicht daartussen bevorderen
onder voorwaarden welke uitsluiten dat de levensstandaard en de werkgelegenheid
in de verschillende regio’s en industrieën ernstig in gevaar
komen.
Artikel III-135
De lidstaten werken in het kader van een gemeenschappelijk programma
de uitwisseling van jonge werknemers in de hand.
Artikel III-136
1. Op het gebied van de sociale zekerheid worden bij Europese wet
of kaderwet de maatregelen vastgesteld die nodig zijn om tot een vrij
verkeer van werknemers te komen, door met name een stelsel in te voeren
waardoor het mogelijk is voor al dan niet in loondienst werkzame
migrerende werknemers en hun rechthebbenden te waarborgen dat:
a. met het oog op het verkrijgen en het behoud van het recht op uitkeringen,
alsmede voor de berekening daarvan, al die tijdvakken worden
bijeengeteld welke door de verschillende nationale wetgevingen in aanmerking
worden genomen;
b. de uitkeringen worden betaald aan personen die op het grondgebied
van de lidstaten verblijven.
275 56
2. Wanneer een lid van de Raad van oordeel is dat een ontwerp van
Europese wet of kaderwet als bedoeld in lid 1 afbreuk zou doen aan fundamentele
aspecten van zijn socialezekerheidsstelsel, met name het
toepassingsgebied, de kosten en de financiële structuur ervan, of gevolgen
zou hebben voor het financiële evenwicht van dat stelsel, kan hij
verzoeken dat het wordt voorgelegd aan de Europese Raad. In dat geval
wordt de in artikel III-396 bedoelde procedure opgeschort. Na bespreking
wordt door de Europese Raad, binnen vier maanden na deze schorsing:
a. het ontwerp terugverwezen naar de Raad, waardoor de schorsing
van de in artikel III-396 bedoelde procedure wordt beëindigd, of
b. de Commissie verzocht een nieuw voorstel in te dienen; in dat
geval wordt de aanvankelijk voorgestelde handeling geacht niet te zijn
vastgesteld.

Onderafdeling 2
Vrijheid van vestiging
Artikel III-137
In het kader van deze onderafdeling zijn beperkingen van de vrijheid
van vestiging voor onderdanen van een lidstaat op het grondgebied van
een andere lidstaat verboden. Dit verbod geldt ook voor beperkingen van
de oprichting van agentschappen, bijkantoren of dochterondernemingen
door onderdanen van een lidstaat die zich op het grondgebied van een
lidstaat hebben gevestigd.
De onderdanen van een lidstaat hebben, behoudens afdeling 4 betreffende
kapitaal en betalingen, op het grondgebied van een andere lidstaat
het recht van toegang tot werkzaamheden anders dan in loondienst en
het recht op de uitoefening daarvan, alsmede het recht ondernemingen,
met name vennootschappen in de zin van artikel III-142, tweede alinea,
op te richten en te beheren, onder de voorwaarden waarin de wetgeving
van de lidstaat van vestiging voor de eigen onderdanen voorziet.
Artikel III-138
1. Bij Europese kaderwet worden de maatregelen vastgesteld om tot
de vrijheid van vestiging voor een bepaalde werkzaamheid te komen. De
kaderwetten worden vastgesteld na raadpleging van het Economisch en
Sociaal Comité.
2. Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie oefenen de
taken uit die hun bij lid 1 worden toevertrouwd, door met name:
a. in het algemeen bij voorrang de werkzaamheden te behandelen,
ten aanzien waarvan de vrijheid van vestiging een bijzonder nuttige bijdrage
levert ter ontwikkeling van de productie en van het handelsverkeer;
57 275
b. te bewerkstelligen dat de bevoegde nationale overheden nauw
samenwerken, teneinde de bijzondere omstandigheden van de verschillende
betrokken werkzaamheden binnen de Unie te leren kennen;
c. bestuursrechtelijke procedures en praktijken af te schaffen welke
uit de nationale wetgeving of uit voordien tussen de lidstaten gesloten
akkoorden voortvloeien en waarvan de handhaving een beletsel zou vormen
voor de vrijheid van vestiging;
d. erop toe te zien dat de werknemers van een van de lidstaten die
op het grondgebied van een andere lidstaat werkzaam zijn, op dat grondgebied
kunnen verblijven om er anders dan in loondienst werk te verrichten,
wanneer zij voldoen aan de voorwaarden waaraan zij zouden
moeten voldoen indien zij pas op het tijdstip waarop zij die bezigheid
willen opnemen, in die staat zouden aankomen;
e. de verwerving en de exploitatie mogelijk te maken van op het
grondgebied van een lidstaat gelegen grondbezit door een onderdaan van
een andere lidstaat, voorzover de in artikel III-227, lid 2, bedoelde
beginselen niet worden aangetast;
f. de geleidelijke opheffing van de beperkingen van de vrijheid van
vestiging in iedere in behandeling genomen sector toe te passen, enerzijds
op de voorwaarden voor de oprichting op het grondgebied van een
lidstaat, van agentschappen, bijkantoren of dochterondernemingen, en
anderzijds op de voorwaarden voor de toelating van het personeel van
de hoofdvestiging tot de organen van beheer of toezicht van deze agentschappen,
bijkantoren of dochterondernemingen;
g. voorzover nodig, de waarborgen te coördineren welke in de lidstaten
worden verlangd van vennootschappen in de zin van artikel III-
142, tweede alinea, om de belangen van vennoten en van derden te
beschermen, teneinde die waarborgen gelijkwaardig te maken;
h. ervoor te zorgen dat de voorwaarden van vestiging niet worden
vervalst als gevolg van steunmaatregelen van de lidstaten.
Artikel III-139
Deze onderafdeling is, wat een bepaalde lidstaat betreft, niet van toepassing
op de werkzaamheden ter uitoefening van het openbaar gezag in
een staat, ook niet indien deze slechts voor een bepaalde gelegenheid
worden verricht.
Bij Europese wet of kaderwet kunnen bepaalde werkzaamheden van
de toepassing van deze onderafdeling worden uitgesloten.
Artikel III-140
1. Deze onderafdeling en de op grond daarvan vastgestelde maatregelen
doen niet af aan de toepasselijkheid van wettelijke en bestuursrechtelijke
regels van de lidstaten betreffende een bijzondere regeling
voor vreemdelingen, welke regels uit hoofde van de openbare orde, de
openbare veiligheid en de volksgezondheid gerechtvaardigd zijn.
275 58
2. De in lid 1 bedoelde nationale bepalingen worden bij Europese
kaderwet op elkaar afgestemd.
Artikel III-141
1. Bij Europese kaderwet wordt de toegang tot werkzaamheden anders
dan in loondienst, alsmede de uitoefening daarvan, vergemakkelijkt
wat betreft:
a. de onderlinge erkenning van diploma’s, certificaten en andere
titels;
b. de coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke regels van
de lidstaten betreffende de toegang tot werkzaamheden anders dan in
loondienst en de uitoefening daarvan.
2. Wat de geneeskundige, paramedische en farmaceutische beroepen
betreft, is de geleidelijke opheffing van de beperkingen afhankelijk van
de coördinatie van de voorwaarden waaronder die beroepen in de verschillende
lidstaten worden uitgeoefend.
Artikel III-142
Vennootschappen die overeenkomstig de wetgeving van een lidstaat
zijn opgericht en die hun statutaire zetel, hun hoofdbestuur of hun
hoofdvestiging binnen de Unie hebben, worden voor de toepassing van
deze onderafdeling gelijkgesteld met natuurlijke personen die onderdaan
van de lidstaten zijn.
Onder ,,vennootschappen’’ worden verstaan vennootschappen naar
burgerlijk recht of handelsrecht, coöperatieve verenigingen of vennootschappen
daaronder begrepen, en de overige rechtspersonen naar publiekof
privaatrecht, met uitzondering van vennootschappen die geen winst
beogen.
Artikel III-143
Onverminderd de toepassing van de overige bepalingen van de Grondwet,
passen de lidstaten nationale behandeling toe wat betreft financiële
deelneming door onderdanen van de andere lidstaten in het kapitaal van
vennootschappen in de zin van artikel III-142, tweede alinea.
Onderafdeling 3
De vrijheid van dienstverrichting
Artikel III-144
In het kader van deze onderafdeling zijn beperkingen van het vrij verrichten
van diensten binnen de Unie verboden ten aanzien van onderdanen
van de lidstaten die zich in een andere lidstaat hebben gevestigd dan
die waar degene gevestigd is voor wie de dienst wordt verricht.
59 275
Bij Europese wet of kaderwet kan het genot van deze onderafdeling
worden uitgebreid tot onderdanen van een derde staat die diensten verrichten
en zich binnen de Unie hebben gevestigd.
Artikel III-145
Voor de toepassing van de Grondwet worden als diensten beschouwd,
diensten die gewoonlijk tegen vergoeding worden verricht, voorzover de
bepalingen betreffende het vrij verkeer van personen, goederen en kapitaal
op deze diensten niet van toepassing zijn. Deze diensten omvatten
werkzaamheden:
a. van industriële aard;
b. van commerciële aard;
c. van ambachtelijke aard;
d. van de vrije beroepen.
Onverminderd onderafdeling 2 betreffende de vrijheid van vestiging,
kan degene die de diensten verricht, zijn werkzaamheden tijdelijk uitoefenen
in de lidstaat waar de dienst wordt verricht, onder voorwaarden
welke die staat aan zijn eigen onderdanen oplegt.
Artikel III-146
1. Het vrij verkeer van diensten op het gebied van vervoer wordt
geregeld in hoofdstuk III, afdeling 7, betreffende vervoer.
2. De liberalisering van de door banken en verzekeringsondernemingen
bestaande wetgeving verrichte diensten die gepaard gaan
met kapitaalbewegingen, moet worden verwezenlijkt in overeenstemming
met de vrijmaking van het kapitaalverkeer.
Artikel III-147
1. Bij Europese kaderwet worden maatregelen vastgesteld om de liberalisering
van het verrichten van een bepaalde dienst te verwezenlijken.
Deze kaderwet wordt na raadpleging van het Economisch en Sociaal
Comité vastgesteld.
2. De Europese kaderwet in de zin van lid 1 heeft in het algemeen bij
voorrang betrekking op de diensten welke rechtstreeks van invloed zijn
op de productiekosten of waarvan de liberalisering bijdraagt tot het vergemakkelijken
van het goederenverkeer.
Artikel III-148
De lidstaten spannen zich in om bij de liberalisering van de dienstverrichting
verder te gaan dan waartoe zij op grond van de krachtens artikel
III-147, lid 1, vastgestelde Europese kaderwet verplicht zijn, indien
hun algemene economische toestand en de toestand in de betrokken sector
dit toelaten.
275 60
De Commissie doet de betrokken lidstaten daartoe aanbevelingen.
Artikel III-149
Zolang de beperkingen op het vrij verrichten van diensten niet zijn
opgeheven, passen de lidstaten deze zonder onderscheid naar nationaliteit
of naar verblijfplaats toe op al degenen die diensten verrichten als
bedoeld in artikel III-144, eerste alinea.
Artikel III-150
De artikelen III-139 tot en met III-142 zijn van toepassing op de in
deze onderafdeling behandelde materie.

AFDELING 3
VRIJ VERKEER VAN GOEDEREN

Onderafdeling 1
De douane-unie
Artikel III-151
1. De Unie omvat mede een douane-unie, die zich uitstrekt over het
gehele goederenverkeer en die zowel het verbod van in- en uitvoerrechten
en van alle heffingen van gelijke werking in het verkeer tussen de
lidstaten onderling meebrengt als de vaststelling van een gemeenschappelijk
douanetarief voor de betrekkingen van de lidstaten met derde landen.
2. Lid 4 en onderafdeling 3 betreffende het verbod op kwantitatieve
beperkingen zijn van toepassing op de producten welke van oorsprong
zijn uit de lidstaten, alsook op de producten uit derde landen welke zich
in de lidstaten in het vrije verkeer bevinden.
3. Als zich bevindend in het vrije verkeer in een lidstaat worden
beschouwd producten uit derde landen waarvoor in die staat de invoerformaliteiten
zijn verricht en de verschuldigde douanerechten en heffingen
van gelijke werking zijn voldaan en waarvoor geen gehele of
gedeeltelijke teruggave van die rechten en heffingen is verleend.
4. In- en uitvoerrechten en heffingen van gelijke werking zijn tussen
de lidstaten verboden. Dit geldt eveneens voor douanerechten van fiscale
aard.
5. De rechten van het gemeenschappelijk douanetarief worden door
de Raad op voorstel van de Commissie bij Europese verordening of
besluit vastgesteld.
61 275
6. Bij de uitvoering van de taken die haar krachtens de bepalingen
van dit artikel zijn gegeven, laat de Commissie zich leiden door:
a. de noodzaak het handelsverkeer tussen de lidstaten en derde landen
te bevorderen;
b. de ontwikkeling van de mededingingsvoorwaarden binnen de Unie,
in de mate waarin daardoor het concurrentievermogen van ondernemingen
zal toenemen;
c. de behoefte van de Unie aan grondstoffen en halffabrikaten, waarbij
zij erop toeziet dat de mededingingsvoorwaarden met betrekking tot
eindproducten tussen de lidstaten niet worden vervalst;
d. de noodzaak om ernstige verstoringen van het economisch leven
van de lidstaten te vermijden en een rationele ontwikkeling van de productie
en een vergroting van het verbruik in de Unie te waarborgen.

Onderafdeling 2
Douanesamenwerking
Artikel III-152
Binnen het toepassingsgebied van de Grondwet worden bij Europese
wet of kaderwet maatregelen vastgesteld ter versterking van de douanesamenwerking
tussen de lidstaten onderling en tussen de lidstaten en de
Commissie.

Onderafdeling 3
Het verbod op kwantitatieve beperkingen
Artikel III-153
Kwantitatieve invoer- en uitvoerbeperkingen en alle maatregelen van
gelijke werking zijn tussen de lidstaten verboden.
Artikel III-154
Artikel III-153 vormt geen beletsel voor een verbod of beperking van
invoer, uitvoer of doorvoer dat, respectievelijk die gerechtvaardigd is uit
hoofde van de bescherming van de openbare zedelijkheid, de openbare
orde, de openbare veiligheid, de gezondheid en het leven van personen,
dieren en planten, het nationaal artistiek, historisch en archeologisch
bezit, of uit hoofde van bescherming van de industriële en commerciële
eigendom. Dit verbod of deze beperking mag echter geen middel tot willekeurige
discriminatie, noch een verkapte beperking van de handel tussen
de lidstaten vormen.
Artikel III-155
1. De lidstaten passen hun nationale monopolies van commerciële
aard derwijze aan, dat iedere discriminatie tussen de onderdanen van de
lidstaten in verband met de voorwaarden van voorziening en afzet is uitgesloten.
275 62
Dit artikel is van toepassing op ieder lichaam waardoor een lidstaat de
invoer of de uitvoer tussen de lidstaten in rechte of in feite rechtstreeks
of onrechtstreeks beheerst, leidt of aanmerkelijk beïnvloedt. Het artikel
is tevens van toepassing op door een staat gedelegeerde monopolies.
2. De lidstaten onthouden zich ervan, enige nieuwe maatregel te treffen
die tegen de in lid 1 bedoelde beginselen indruist of die de draagwijdte
van de artikelen inzake het verbod op douanerechten en kwantitatieve
beperkingen tussen de lidstaten beperkt.
3. In geval van een monopolie van commerciële aard dat een regeling
ter bevordering van de afzet of van de valorisatie van landbouwproducten
omvat, dienen bij de toepassing van dit artikel gelijkwaardige waarborgen
voor de werkgelegenheid en de levensstandaard van de betrokken
producenten te worden gegeven.

AFDELING 4
KAPITAAL EN BETALINGEN
Artikel III-156
In het kader van deze afdeling zijn beperkingen van het kapitaalverkeer
en van betalingen tussen lidstaten onderling en tussen lidstaten
en derde landen verboden.
Artikel III-157
1. :Artikel III-156 laat onverlet de toepassing op derde landen van
beperkingen die op 31 december 1993 bestonden uit hoofde van nationaal
of Unierecht inzake het kapitaalverkeer naar of uit derde landen in
verband met directe beleggingen – met inbegrip van beleggingen in
onroerende goederen – vestiging, het verrichten van financiële diensten
of de toelating van waardepapieren tot de kapitaalmarkten. Wat betreft
de bestaande beperkingen uit hoofde van de nationale wetgeving in Estland
en Hongarije is de betreffende datum 31 december 1999.
2. Bij Europese wet of kaderwet worden maatregelen vastgesteld
inzake het kapitaalverkeer naar of uit derde landen in verband met
directe beleggingen – met inbegrip van beleggingen in onroerende goederen
– vestiging, het verrichten van financiële diensten of de toelating
van waardepapieren tot de kapitaalmarkten.
Het Europees Parlement en de Raad trachten de doelstelling van een
vrij kapitaalverkeer tussen lidstaten en derde landen in de mate van het
mogelijke en onverminderd andere bepalingen van de Grondwet te verwezenlijken.
3. In afwijking van lid 2, kunnen maatregelen die in het recht van de
Unie een achteruitgang op het gebied van de liberalisering van het
kapitaalverkeer naar of uit derde landen vormen, alleen worden vastgesteld
bij Europese wet of kaderwet van de Raad. De Raad besluit met
eenparigheid van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement.
63 275
Artikel III-158
1.
Artikel III-156 laat onverlet het recht van de lidstaten:
a. de terzake dienende bepalingen van hun belastingwetgeving toe te
passen die onderscheid maken tussen belastingplichtigen die niet in
dezelfde situatie verkeren met betrekking tot hun vestigingsplaats of de
plaats waar hun kapitaal is belegd;
b. alle nodige maatregelen te nemen om overtredingen van de nationale
wettelijke en bestuursrechtelijke regels tegen te gaan, met name op
fiscaal gebied en met betrekking tot het bedrijfseconomisch toezicht op
financiële instellingen, of te voorzien in procedures voor de kennisgeving
van kapitaalbewegingen aan de overheid of voor statistische doeleinden,
dan wel maatregelen te nemen die ter wille van de openbare orde
of de openbare veiligheid gerechtvaardigd zijn.
2. Deze afdeling laat de mogelijkheid onverlet om met de Grondwet
verenigbare beperkingen op het recht van vestiging toe te passen.
3. De in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen en procedures mogen
geen middel tot willekeurige discriminatie vormen, noch een verkapte
beperking van het vrije kapitaalverkeer of het betalingsverkeer in de zin
van artikel III-156.
4. Bij ontstentenis van een Europese wet of kaderwet als bedoeld in
artikel III-157, lid 3, kan de Commissie, of, bij ontstentenis van een
Europees besluit van de Commissie binnen drie maanden na de indiening
van het verzoek door de betrokken lidstaat, kan de Raad een Europees
besluit vaststellen waarin wordt bepaald dat door een lidstaat jegens
een of meer derde landen genomen beperkende belastingmaatregelen
verenigbaar worden geacht met de Grondwet, voorzover deze stroken
met de doelstellingen van de Unie en verenigbaar zijn met de goede werking
van de interne markt. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen,
op verzoek van een lidstaat.
Artikel III-159
Wanneer in uitzonderlijke omstandigheden het kapitaalverkeer naar of
uit derde landen ernstige moeilijkheden voor de werking van de economische
en monetaire unie veroorzaakt of dreigt te veroorzaken, kan de
Raad op voorstel van de Commissie bij Europese verordening Europese
vrijwaringsmaatregelen ten aanzien van derde landen vaststellen voor
een periode van ten hoogste zes maanden, voor zover deze maatregelen
strikt noodzakelijk zijn. De Raad besluit na raadpleging van de Europese
Centrale Bank.
275 64
Artikel III-160
Indien zulks noodzakelijk is om de in artikel III-257 genoemde doelstellingen
te verwezenlijken, wat betreft de preventie en de bestrijding
van terrorisme en aanverwante activiteiten, wordt bij Europese wet een
kader vastgesteld voor beheersmaatregelen met betrekking tot het
kapitaal- en betalingsverkeer, zoals het bevriezen van tegoeden, financiële
activa of economische baten van de bezitters, de eigenaars of de
houders natuurlijke personen, rechtspersonen dan wel niet-statelijke
groepen of entiteiten zijn.
De Raad stelt op voorstel van de Commissie Europese verordeningen
of besluiten vast ter uitvoering van de in de eerste alinea bedoelde Europese
wet.
De in dit artikel bedoelde handelingen bevatten de nodige bepalingen
inzake wettelijke waarborgen.

AFDELING 5
REGELS BETREFFENDE DE MEDEDINGING

Onderafdeling 1
Regels voor ondernemingen
Artikel III-161
1. Onverenigbaar met de interne markt en verboden zijn alle overeenkomsten
tussen ondernemingen, alle besluiten van ondernemersverenigingen
en alle onderling afgestemde feitelijke gedragingen welke
de handel tussen lidstaten ongunstig kunnen beïnvloeden en tot doel of
gevolg hebben dat de mededinging binnen de interne markt wordt verhinderd,
beperkt of vervalst, en met name die welke bestaan in:
a. het rechtstreeks of onrechtstreeks bepalen van de aan- of verkoopprijzen
of van andere contractuele voorwaarden;
b. het beperken of controleren van de productie, de afzet, de technische
ontwikkeling of de investeringen;
c. het verdelen van de markten of van de voorzieningsbronnen;
d. het ten opzichte van handelspartners toepassen van ongelijke voorwaarden
bij gelijkwaardige prestaties, hun daarmede nadeel berokkenend
bij de mededinging;
e. het afhankelijk stellen van het sluiten van overeenkomsten van de
aanvaarding door de handelspartners van bijkomende prestaties welke
naar hun aard of volgens het handelsgebruik geen verband houden met
het onderwerp van deze overeenkomsten.
2. De krachtens dit artikel verboden overeenkomsten of besluiten zijn
van rechtswege nietig.
3. Lid 1 kan echter buiten toepassing worden verklaard
65 275
– voor een overeenkomst of groep van overeenkomsten tussen ondernemingen,
– voor een besluit of groep van besluiten van ondernemersverenigingen,
– voor een onderling afgestemde feitelijke gedraging of groep van
gedragingen
waarmee wordt bijgedragen tot verbetering van de productie of van
de verdeling van producten of tot verbetering van de technische of economische
vooruitgang, mits een billijk aandeel in de daaruit voortvloeiende
voordelen de gebruikers ten goede komt, zonder dat evenwel
aan de betrokken ondernemingen:
a. beperkingen worden opgelegd welke voor het bereiken van deze
doelstellingen niet onmisbaar zijn;
b. de mogelijkheid wordt gegeven, voor een wezenlijk deel van de
betrokken producten de mededinging uit te schakelen.
Artikel III-162
Onverenigbaar met de interne markt en verboden, voorzover de handel
tussen lidstaten daardoor ongunstig kan worden beïnvloed, is misbruik
door een of meer ondernemingen van een machtspositie op de
interne markt of op een wezenlijk deel daarvan.
Dit misbruik kan met name bestaan in:
a. het rechtstreeks of onrechtstreeks opleggen van onbillijke aan- of
verkoopprijzen of van andere onbillijke contractuele voorwaarden;
b. het beperken van de productie, de afzet of de technische ontwikkeling
ten nadele van verbruikers;
c. het toepassen ten opzichte van handelspartners van ongelijke voorwaarden
bij gelijkwaardige prestaties, hun daarmede nadeel berokkenend
bij de mededinging;
d. het feit dat het sluiten van overeenkomsten afhankelijk wordt
gesteld van het aanvaarden door de handelspartners van bijkomende
prestaties, welke naar hun aard of volgens het handelsgebruik geen verband
houden met het onderwerp van deze overeenkomsten.
Artikel III-163
De Raad stelt op voorstel van de Commissie Europese verordeningen
vast voor de toepassing van de in de artikelen III-161 en III-162 neergelegde
beginselen. De Raad besluit na raadpleging van het Europees
Parlement. Die Europese verordeningen hebben met name ten doel:
a. de nakoming van de in artikel III-161, lid 1, en in artikel III-162
bedoelde verbodsbepalingen te bewerkstelligen door de instelling van
geldboeten en dwangsommen;
b. de regels voor de toepassing van artikel III-161, lid 3, vast te stellen
met inachtneming van de noodzaak, enerzijds een doeltreffend toezicht
te verzekeren en anderzijds de administratieve controle zoveel
mogelijk te vereenvoudigen;
275 66
c. in voorkomende gevallen de werkingssfeer van de artikelen III-
161 en III-162 voor de verschillende bedrijfstakken nader vast te stellen;
d. de taak van de Commissie, respectievelijk van het Hof van Justitie
van de Europese Unie bij de toepassing van de in deze alinea
bedoelde bepalingen vast te stellen;
e. de verhouding vast te stellen tussen de wetgevingen van de lidstaten
enerzijds en deze onderafdeling en de ter uitvoering van dit artikel
vastgestelde Europese verordeningen, anderzijds.
Artikel III-164
Tot de inwerkingtreding van de Europese verordeningen die op grond
van artikel III-163 worden vastgesteld, beslissen de autoriteiten van de
lidstaten, in overeenstemming met hun nationale recht, met artikel III-
161, met name lid 3, en artikel III-162, over de toelaatbaarheid van
mededingingsregelingen en over het misbruik van een machtspositie op
de interne markt.
Artikel III-165
1. Onverminderd artikel III-164 ziet de Commissie toe op de toepassing
van de in de artikelen III-161 en III-162 neergelegde beginselen. Op
verzoek van een lidstaat of ambtshalve, en in samenwerking met de
bevoegde autoriteiten van de lidstaten, welke haar daarbij behulpzaam
zijn, stelt de Commissie een onderzoek in naar de gevallen van vermoedelijke
inbreuk op die beginselen. Indien haar blijkt dat inbreuk is
gemaakt, stelt zij middelen voor om daaraan een eind te maken.
2. Wordt aan de in lid 1 bedoelde inbreuken geen eind gemaakt, dan
stelt de Commissie een met redenen omkleed Europees besluit vast
waarbij de inbreuk op de beginselen wordt geconstateerd. Zij kan haar
besluit bekendmaken en de lidstaten machtigen maatregelen – waarvan
zij de voorwaarden en de wijze van toepassing bepaalt – te nemen om
de toestand te verhelpen.
3. De Commissie kan Europese verordeningen vaststellen betreffende
groepen overeenkomsten ten aanzien waarvan de Raad overeenkomstig
artikel III-163, tweede alinea, onder b, een Europese verordening heeft
vastgesteld.
Artikel III-166
1. De lidstaten nemen of handhaven met betrekking tot de openbare
bedrijven en de ondernemingen waaraan zij bijzondere of uitsluitende
rechten verlenen, geen enkele maatregel die in strijd is met de Grondwet,
met name artikel I-4, lid 2, en de artikelen III-161 tot en met III-
169.
2. Ondernemingen die zijn belast met het beheer van diensten van
algemeen economisch belang of die het karakter dragen van een fiscaal
monopolie, vallen onder de bepalingen van de Grondwet, met inbegrip
67 275
van de mededingingsregels, voorzover de toepassing van die bepalingen
de vervulling, in feite of in rechte, van de hun toevertrouwde bijzondere
taak niet verhindert. De ontwikkeling van het handelsverkeer mag niet
worden beïnvloed in een mate die strijdig is met het belang van de Unie.
3. De Commissie ziet toe op de toepassing van dit artikel en stelt,
indien nodig, Europese verordeningen of besluiten vast.

Onderafdeling 2
Steunmaatregelen van de lidstaten
Artikel III-167
1. Behoudens de afwijkingen waarin de Grondwet voorziet, zijn door
de lidstaten getroffen of op enigerlei wijze met staatsmiddelen gefinancierde
steunmaatregelen die door begunstiging van bepaalde ondernemingen
of bepaalde producties de mededinging vervalsen of dreigen te
vervalsen, onverenigbaar met de interne markt, voorzover deze steun het
handelsverkeer tussen de lidstaten ongunstig beïnvloedt.
2. Met de interne markt zijn verenigbaar:
a. steunmaatregelen van sociale aard aan individuele verbruikers op
voorwaarde dat deze toegepast worden zonder onderscheid naar de oorsprong
van de producten;
b. steunmaatregelen tot herstel van de schade veroorzaakt door natuurrampen
of andere buitengewone gebeurtenissen;
c. steunmaatregelen ten behoeve van de economie van bepaalde
regio’s van de Bondsrepubliek Duitsland die nadeel ondervinden van de
deling van Duitsland, voorzover deze steunmaatregelen noodzakelijk
zijn om de door deze deling berokkende economische nadelen te compenseren.
Vijf jaar na de inwerkingtreding van het Verdrag tot vaststelling
van de Grondwet voor Europa kan de Raad op voorstel van de Commissie
een Europees besluit tot intrekking van dit punt vaststellen.
3. Als verenigbaar met de interne markt kunnen worden beschouwd:
a. steunmaatregelen ter bevordering van de economische ontwikkeling
van regio’s waar de levensstandaard abnormaal laag is of waar een
ernstig tekort aan werkgelegenheid heerst, en van de in artikel III-424
bedoelde regio’s, rekening houdend met hun structurele, economische en
sociale situatie;
b. steunmaatregelen om de verwezenlijking van een belangrijk project
van gemeenschappelijk Europees belang te bevorderen of een ernstige
verstoring in de economie van een lidstaat op te heffen;
c. steunmaatregelen om de ontwikkeling van bepaalde vormen van
economische bedrijvigheid of van bepaalde regionale economieën te vergemakkelijken,
mits de voorwaarden waaronder het handelsverkeer
plaatsvindt daardoor niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk
belang wordt geschaad;
275 68
d. steunmaatregelen om de cultuur en de instandhouding van het culturele
erfgoed te bevorderen, wanneer door deze maatregelen de voorwaarden
inzake het handelsverkeer en de mededingingsvoorwaarden in
de Unie niet zodanig worden veranderd dat het gemeenschappelijk
belang wordt geschaad;
e. andere soorten van steunmaatregelen die de Raad bij Europese
verordening of besluit op voorstel van de Commissie bepaalt.
Artikel III-168
1. De Commissie onderwerpt tezamen met de lidstaten de in die staten
bestaande steunregelingen aan een voortdurend onderzoek. Zij stelt
hun de maatregelen voor welke de geleidelijke ontwikkeling of de werking
van de interne markt vereist.
2. Indien de Commissie, na de belanghebbenden te hebben aangemaand
hun opmerkingen te maken, constateert dat een door een lidstaat
getroffen of met staatsmiddelen gefinancierde steunmaatregel, volgens
artikel III-167 niet verenigbaar is met de interne markt of dat van deze
steunmaatregel misbruik wordt gemaakt, stelt zij een Europees besluit
vast waarbij wordt bepaald dat de betrokken lidstaat de steunmaatregel
opheft of wijzigt binnen de door haar vast te stellen termijn.
Indien deze lidstaat niet binnen de gestelde termijn gevolg geeft aan
het Europees besluit, kan de Commissie of iedere andere belanghebbende
lidstaat zich in afwijking van de artikelen III-360 en III-361 rechtstreeks
tot het Hof van Justitie van de Europese Unie wenden.
Op verzoek van een lidstaat kan de Raad met eenparigheid van stemmen
een Europees besluit vaststellen op grond waarvan een door die
staat genomen of te nemen steunmaatregel in afwijking van artikel III-
167 of van de in artikel III-169 bedoelde Europese verordeningen als
verenigbaar met de interne markt moet worden beschouwd, indien buitengewone
omstandigheden een dergelijk besluit rechtvaardigen. Indien
de Commissie met betrekking tot deze steunmaatregel de in de eerste
alinea vermelde procedure heeft ingeleid, wordt deze door het verzoek
van de betrokken lidstaat aan de Raad geschorst, totdat de Raad zijn
standpunt heeft bepaald.
Indien evenwel de Raad binnen een termijn van drie maanden te rekenen
vanaf het verzoek geen standpunt heeft bepaald, beslist de Commissie.
3. De Commissie wordt door de lidstaten van ieder voornemen tot
invoering of wijziging van steunmaatregelen tijdig op de hoogte gebracht,
zodat zij opmerkingen kan maken. Indien zij meent dat het voornemen
volgens artikel III-167 onverenigbaar is met de interne markt,
leidt zij onverwijld de in lid 2 van dit artikel bedoelde procedure in. De
betrokken lidstaat kan de voorgenomen maatregelen niet tot uitvoering
brengen voordat die procedure tot een definitief besluit heeft geleid.
69 275
4. De Commissie kan Europese verordeningen vaststellen betreffende
de soorten van staatssteun waaromtrent de Raad overeenkomstig artikel
III-169 heeft bepaald dat zij van de in lid 3 van dit artikel bedoelde procedure
kunnen worden vrijgesteld.
Artikel III-169
De Raad kan op voorstel van de Commissie Europese verordeningen
vaststellen voor de toepassing van de artikelen III-167 en III-168, en met
name om de voorwaarden voor de toepassing van artikel III-168, lid 3,
te bepalen, alsmede de van de in dat lid bedoelde procedure vrijgestelde
soorten van steunmaatregelen. De Raad besluit na raadpleging van het
Europees Parlement.

AFDELING 6
BEPALINGEN BETREFFENDE BELASTINGEN
Artikel III-170
1. De lidstaten heffen, al dan niet rechtstreeks, op producten van de
overige lidstaten geen hogere binnenlandse belastingen van welke aard
ook dan die welke, al dan niet rechtstreeks, op gelijksoortige nationale
producten worden geheven.
Bovendien heffen de lidstaten op producten van de overige lidstaten
geen zodanige binnenlandse belastingen, dat daardoor andere producties
onrechtstreeks worden beschermd.
2. Bij de uitvoer van producten van een lidstaat naar het grondgebied
van een andere lidstaat mag de teruggave van binnenlandse belastingen
niet het bedrag overschrijden dat daarop al dan niet rechtstreeks geheven
is.
3. Met betrekking tot andere belastingen dan de omzetbelasting, de
accijnzen en de overige indirecte belastingen mogen vrijstellingen en
teruggaven bij uitvoer naar de andere lidstaten slechts worden verleend
en compenserende belastingen bij invoer uit de lidstaten slechts worden
geheven, voorzover de bedoelde regelingen van tevoren voor een beperkte
periode bij een door de Raad op voorstel van de Commissie aangenomen
Europees besluit zijn goedgekeurd.
Artikel III-171
De Raad stelt bij Europese wet of kaderwet maatregelen vast betreffende
de harmonisatie van de wetgevingen inzake de omzetbelasting, de
accijnzen en andere indirecte belastingen, voorzover deze harmonisatie
geboden is om de totstandbrenging of de werking van de interne markt
te bewerkstelligen en concurrentieverstoringen te voorkomen. De Raad
275 70
besluit met eenparigheid van stemmen, na raadpleging van het Europees
Parlement en van het Economisch en Sociaal Comité.

AFDELING 7
GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN
Artikel III-172
1. Tenzij in de Grondwet anders wordt bepaald, is dit artikel van toepassing
voor de verwezenlijking van de in artikel III-130 genoemde
doelstellingen. De maatregelen voor de onderlinge aanpassing van de
wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die de
instelling of de werking van de interne markt betreffen, worden bij Europese
wet of kaderwet vastgesteld. De wet of kaderwet wordt na raadpleging
van het Economisch en Sociaal Comité vastgesteld.
2. Lid 1 is niet van toepassing op fiscale voorschriften, op voorschriften
inzake het vrije verkeer van personen en op voorschriften
inzake de rechten en belangen van werknemers.
3. De Commissie zal bij haar op grond van lid 1 ingediende voorstellen
op het gebied van de volksgezondheid, de veiligheid, de milieubescherming
en de consumentenbescherming uitgaan van een hoog
beschermingsniveau, daarbij in het bijzonder rekening houdend met alle
nieuwe ontwikkelingen die op wetenschappelijke gegevens stoelen. Ook
het Europees Parlement en de Raad trachten binnen hun respectieve
bevoegdheden deze doelstelling te verwezenlijken.
4. Wanneer een lidstaat, nadat bij Europese wet of kaderwet of bij
Europese verordening van de Commissie een harmonisatiemaatregel is
vastgesteld, het noodzakelijk acht nationale regelingen te handhaven die
hun rechtvaardiging vinden in gewichtige eisen als bedoeld in artikel III-
154 of die verband houden met de bescherming van het milieu of het
arbeidsmilieu, brengt hij zowel die regelingen als de redenen voor het
handhaven ervan ter kennis van de Commissie.
5. Wanneer een lidstaat, nadat bij Europese wet of kaderwet dan wel
bij Europese verordening van de Commissie een harmonisatiemaatregel
is vastgesteld, het noodzakelijk acht nationale regelingen te treffen die
op nieuwe wetenschappelijke gegevens stoelen welke verband houden
met de bescherming van het milieu of het arbeidsmilieu, vanwege een
specifiek probleem dat zich in die lidstaat heeft aangediend nadat de
harmonisatiemaatregel is vastgesteld, brengt hij voorts, onverminderd lid
4, de voorgenomen regelingen en de motivering daarvan ter kennis van
de Commissie.
6. Binnen zes maanden na de in de leden 4 en 5 bedoelde kennisgevingen
stelt de Commissie een Europees besluit vast waarbij de betrokken
nationale regelingen worden goedgekeurd of afgewezen, nadat zij
71 275
heeft nagegaan of zij al dan niet een middel tot willekeurige discriminatie,
dan wel een verkapte beperking van de handel tussen de lidstaten of
een belemmering voor de werking van de interne markt vormen.
Indien de Commissie binnen deze termijn geen besluit vaststelt, worden
de in lid 4 en lid 5 bedoelde nationale regelingen geacht te zijn
goedgekeurd. Indien het complexe karakter van de aangelegenheid zulks
rechtvaardigt en er geen gevaar bestaat voor de gezondheid van de mens,
kan de Commissie de betrokken lidstaat ervan in kennis stellen, dat de
in dit lid bedoelde termijn met ten hoogste zes maanden wordt verlengd.
7. Indien een lidstaat krachtens lid 6 gemachtigd is om nationale
regelingen te handhaven of te treffen die afwijken van een harmonisatiemaatregel,
onderzoekt de Commissie onverwijld of er een aanpassing
van die maatregel moet worden voorgesteld.
8. Indien een lidstaat een specifiek probleem in verband met volksgezondheid
aan de orde stelt op een gebied waarop eerder harmonisatiemaatregelen
zijn genomen, brengt hij dit ter kennis van de Commissie,
die onverwijld onderzoekt of zij maatregelen moet voorstellen.
9. In afwijking van de procedure van de artikelen III-360 en III-361
kunnen de Commissie en de lidstaten zich rechtstreeks tot het Hof van
Justitie van de Europese Unie wenden, indien zij menen dat een andere
lidstaat misbruik maakt van bevoegdheden waarin dit artikel voorziet.
10. De in dit artikel bedoelde harmonisatiemaatregelen omvatten, in
passende gevallen, een vrijwaringsclausule die de lidstaten machtigt om,
op grond van een of meer van de in artikel III-154 bedoelde nieteconomische
redenen, voorlopige maatregelen te nemen die aan een procedure
van toetsing door de Unie worden onderworpen.
Artikel III-173
Onverminderd artikel III-172, stelt de Raad bij Europese kaderwet
maatregelen vast voor de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten die rechtstreeks van invloed
zijn op de instelling of de werking van de interne markt. De Raad
besluit na raadpleging van het Europees Parlement en van het Economisch
en Sociaal Comité.
Artikel III-174
Ingeval de Commissie constateert dat een verschil tussen de wettelijke
of bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten de mededingingsvoorwaarden
op de interne markt vervalst en een distorsie veroorzaakt
welke moet worden opgeheven, raadpleegt zij de betrokken lidstaten.
Indien deze raadpleging niet tot overeenstemming leidt, worden bij
Europese kaderwet de nodige maatregelen vastgesteld om de betrokken
distorsie op te heffen. Ook andere dienstige maatregelen waarin de
275 72
Grondwet voorziet, kunnen worden vastgesteld.
Artikel III-175
1. Indien er aanleiding bestaat te vrezen dat de door een lidstaat voorgenomen
vaststelling of wijziging van een wettelijke of bestuursrechtelijke
bepaling van een lidstaat een distorsie in de zin van artikel
III-174 veroorzaakt, raadpleegt die lidstaat de Commissie. Na de lidstaten
te hebben geraadpleegd, doet de Commissie de betrokken lidstaten
een aanbeveling betreffende maatregelen om deze distorsie te voorkomen.
2. Indien de lidstaat die nationale bepalingen wil vaststellen of wijzigen,
niet handelt overeenkomstig de aanbeveling welke de Commissie
hem heeft gedaan, kan ter toepassing van artikel III-174 van de andere
lidstaten niet worden verlangd dat zij hun nationale bepalingen wijzigen
om deze distorsie op te heffen. Indien de lidstaat die aan de aanbeveling
van de Commissie geen gevolg heeft gegeven, een distorsie veroorzaakt
waarvan alleen hijzelf nadeel ondervindt, is artikel III-174 niet van toepassing.
Artikel III-176
In het kader van de totstandbrenging en de werking van de interne
markt worden bij Europese wet of kaderwet de maatregelen vastgesteld
voor de invoering van Europese titels om een eenvormige bescherming
van de intellectuele-eigendomsrechten in de hele Unie te bewerkstelligen,
en voor de instelling van op het niveau van de Unie gecentraliseerde
machtigings-, coördinatie- en controleregelingen.
De regelingen van het taalgebruik met betrekking tot de titels worden
geregeld bij Europese wet van de Raad. De Raad besluit met eenparigheid
van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement.

HOOFDSTUK II
HET ECONOMISCH EN MONETAIR BELEID
Artikel III-177
Voor de toepassing van artikel I-3 omvat het optreden van de lidstaten
en de Unie, onder de bij de Grondwet bepaalde voorwaarden, de
invoering van een economisch beleid dat gebaseerd is op nauwe coördinatie
van het economisch beleid van de lidstaten, de interne markt en de
bepaling van gemeenschappelijke doelstellingen, en dat wordt gevoerd
met eerbieding van het beginsel van een open markteconomie met vrije
mededinging.
Parallel daaraan omvat dit optreden, onder de voorwaarden en volgens
de procedures van de Grondwet, één munt, de euro, alsmede het bepa-
73 275
len en voeren van één monetair en wisselkoersbeleid, beide met als
hoofddoel het handhaven van prijsstabiliteit en, onverminderd deze doelstelling,
het ondersteunen van het algemene economisch beleid in de
Unie, overeenkomstig het beginsel van een open markteconomie met
vrije mededinging. Dit optreden van de lidstaten en van de Unie impliceert
de eerbiediging van de volgende grondbeginselen: stabiele prijzen,
gezonde overheidsfinanciën en monetaire condities en een stabiele betalingsbalans.

AFDELING 1
HET ECONOMISCH BELEID
Artikel III-178
De lidstaten voeren hun economisch beleid om bij te dragen tot de
verwezenlijking van de doelstellingen van de Unie, als omschreven in
artikel I-3, en in het kader van de in artikel III-179, lid 2, bedoelde globale
richtsnoeren. De lidstaten en de Unie handelen in overeenstemming
met het beginsel van een open markteconomie met vrije mededinging,
waarbij een doelmatige allocatie van middelen wordt bevorderd, en met
inachtneming van de in artikel III-177 neergelegde beginselen.
Artikel III-179
1. De lidstaten beschouwen hun economisch beleid als een aangelegenheid
van gemeenschappelijk belang en coördineren dit beleid in de
Raad overeenkomstig artikel III-178.
2. Op aanbeveling van de Commissie stelt de Raad een ontwerp op
voor de globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de lidstaten
en van de Unie, en brengt daarover verslag uit aan de Europese
Raad.
Aan de hand van het verslag van de Raad bespreekt de Europese Raad
een conclusie over de globale richtsnoeren voor het economisch beleid
van de lidstaten en van de Unie. De Raad stelt, uitgaande van deze conclusie,
een aanbeveling vast waarin deze globale richtsnoeren zijn vastgelegd.
De Raad stelt het Europees Parlement daarvan in kennis.
3. Teneinde een nauwere coördinatie van het economisch beleid en
een duurzame convergentie van de economische prestaties van de lidstaten
tot stand te brengen, ziet de Raad aan de hand van door de Commissie
ingediende rapporten toe op de economische ontwikkelingen in
iedere lidstaat en in de Unie, alsmede op de overeenstemming van het
economisch beleid met de in lid 2 bedoelde globale richtsnoeren, en verricht
hij regelmatig een algehele evaluatie.
Met het oog op dit multilaterale toezicht verstrekken de lidstaten de
Commissie informatie over de belangrijke maatregelen die zij in het
kader van hun economisch beleid hebben vastgesteld, en alle andere
informatie die zij nodig achten.
275 74
4. Wanneer in het kader van de procedure van lid 3 blijkt dat het economisch
beleid van een lidstaat niet overeenkomt met de in lid 2
bedoelde globale richtsnoeren of dat dit beleid de goede werking van de
economische en monetaire unie in gevaar dreigt te brengen, kan de
Commissie een waarschuwing tot de betrokken lidstaat richten. De Raad
kan op aanbeveling van de Commissie de nodige aanbevelingen tot de
lidstaat richten. De Raad kan op voorstel van de Commissie besluiten
zijn aanbevelingen openbaar te maken.
In het kader van dit lid besluit de Raad zonder rekening te houden met
de stem van het lid van de Raad dat de betrokken lidstaat vertegenwoordigt.
Onder gekwalificeerde meerderheid van stemmen wordt verstaan ten
minste 55% van de andere leden van de Raad die lidstaten vertegenwoordigen
waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van de
bevolking van de deelnemende lidstaten. Een blokkerende minderheid
moet uit ten minste het minimumaantal van die andere leden van de
Raad bestaan die meer dan 35% van de bevolking van de deelnemende
lidstaten vertegenwoordigen, plus één lid, in het andere geval wordt de
gekwalificeerde meerderheid geacht te zijn verkregen.
5. De voorzitter van de Raad en de Commissie brengen aan het Europees
Parlement verslag uit over de resultaten van het multilaterale toezicht.
De voorzitter van de Raad kan worden verzocht om voor de
bevoegde commissie van het Europees Parlement te verschijnen, indien
de Raad zijn aanbevelingen openbaar heeft gemaakt.
6. De in de leden 3 en 4 bedoelde multilaterale toezichtprocedure kan
bij Europese wet nader worden geregeld.
Artikel III-180
1. Onverminderd de overige procedures waarin de Grondwet voorziet,
kan de Raad op voorstel van de Europese Commissie bij Europees
besluit de voor de economische situatie passende maatregelen vaststellen,
met name indien zich bij de voorziening met bepaalde producten
ernstige moeilijkheden voordoen.
2. In geval van moeilijkheden of ernstige dreiging van grote moeilijkheden
in een lidstaat, die worden veroorzaakt door natuurrampen of buitengewone
gebeurtenissen die deze lidstaat niet kan beheersen, kan de
Raad op voorstel van de Commissie een Europees besluit vaststellen
waarbij onder bepaalde voorwaarden financiële bijstand van de Unie aan
de betrokken lidstaat wordt verleend. De voorzitter van de Raad stelt het
Europees Parlement daarvan in kennis.
Artikel III-181
1. Het is de Europese Centrale Bank en de centrale banken van de
lidstaten (hierna ,,nationale centrale banken’’ te noemen verboden voorschotten
in rekening-courant of andere kredietfaciliteiten te verlenen aan
75 275
instellingen, organen of instanties van de Unie, centrale overheden,
regionale, lokale of andere overheden, andere publiekrechtelijke lichamen
of openbare bedrijven van de lidstaten, of rechtstreeks van hen
schuldbewijzen te kopen. Het rechtstreeks van hen kopen door de Europese
Centrale Bank of de nationale centrale banken, van schuldbewijzen
is eveneens verboden.
2. Lid 1 is niet van toepassing op kredietinstellingen die in handen
van de overheid zijn en waaraan in het kader van de liquiditeitsvoorziening
door centrale banken dezelfde behandeling door de nationale
centrale banken en de Europese Centrale Bank wordt gegeven als
aan particuliere kredietinstellingen.
Artikel III-182
Niet op overwegingen van bedrijfseconomisch toezicht gebaseerde
maatregelen en bepalingen waardoor instellingen, organen of instanties
van de Unie, centrale overheden, regionale, lokale of andere overheden,
andere publiekrechtelijke lichamen of openbare bedrijven van de lidstaten
een bevoorrechte toegang tot de financiële instellingen krijgen, zijn
verboden.
Artikel III-183
1. De Unie is niet aansprakelijk voor de verbintenissen van centrale
overheden, regionale, lokale of andere overheden, andere publiekrechtelijke
lichamen of openbare bedrijven van de lidstaten; en neemt deze
verbintenissen niet over, onverminderd de wederzijdse financiële garanties
voor de gemeenschappelijke uitvoering van specifieke projecten. De
lidstaten zijn niet aansprakelijk voor de verbintenissen van centrale overheden,
regionale, lokale of andere overheden, andere publiekrechtelijke
lichamen of openbare bedrijven van een andere lidstaat en nemen deze
verbintenissen niet over, onverminderd de wederzijdse financiële garanties
voor de gemeenschappelijke uitvoering van specifieke projecten.
2. De Raad kan, op voorstel van de Commissie, bij Europese verordening
of Europees besluit de definities voor de toepassing van de in de
artikelen III-181 en III-182 alsmede in dit artikel bedoelde verbodsbepalingen
vaststellen. De Raad besluit na raadpleging van het Europees
Parlement.
Artikel III-184
1. De lidstaten vermijden buitensporige overheidstekorten.
2. De Commissie houdt toezicht op de ontwikkeling van de
begrotingssituatie en de omvang van de overheidsschuld in de lidstaten,
teneinde kennelijke fouten te constateren. Met name gaat de Commissie
op basis van de volgende twee criteria na of de hand wordt gehouden
aan de begrotingsdiscipline:
275 76
a. of de verhouding tussen het voorziene of feitelijke overheidstekort
en het bruto binnenlands product een bepaalde referentiewaarde overschrijdt,
tenzij:
i. de verhouding in aanzienlijke mate en voortdurend is afgenomen
en een niveau heeft bereikt dat de referentiewaarde benadert, of
ii. de overschrijding van de referentiewaarde slechts van uitzonderlijke
en tijdelijke aard is en de verhouding dicht bij de referentiewaarde
blijft;
b. of de verhouding tussen de overheidsschuld en het bruto binnenlands
product een bepaalde referentiewaarde overschrijdt, tenzij de verhouding
in voldoende mate afneemt en de referentiewaarde in een bevredigend
tempo benadert.
De referentiewaarden worden nader omschreven in het protocol betreffende
de procedure bij buitensporige tekorten.
3. Indien een lidstaat niet voldoet aan een of meer van deze criteria,
stelt de Commissie een verslag op. In het verslag van de Commissie
wordt tevens rekening gehouden met de vraag, of het overheidstekort
groter is dan de investeringsuitgaven van de overheid, en worden alle
andere relevante factoren in aanmerking genomen, met inbegrip van de
economische en budgettaire situatie van de lidstaat op middellange termijn.
Voorts kan de Commissie een verslag opstellen indien zij – ook al is
aan de criteria voldaan – van mening is dat er gevaar voor een buitensporig
tekort in een lidstaat aanwezig is.
4. Het overeenkomstig artikel III-192 ingestelde Economisch en Financieel
Comité brengt advies uit over het verslag van de Commissie.
5. Indien de Commissie van oordeel is dat er in een lidstaat een buitensporig
tekort bestaat of kan ontstaan, richt zij een advies tot de
betrokken lidstaat en brengt zij de Raad daarvan op de hoogte.
6. Op voorstel van de Commissie besluit de Raad, rekening houdend
met de eventuele opmerkingen van de betrokken lidstaat en na een algehele
evaluatie, of er een buitensporig tekort bestaat. Als dat het geval is,
stelt de Raad, op aanbeveling van de Commissie, onverwijld de aanbevelingen
vast die hij tot de betrokken lidstaat richt opdat deze binnen een
bepaalde termijn een eind maakt aan het tekort. Behoudens lid 8, worden
deze aanbevelingen niet openbaar gemaakt.
In het kader van dit lid besluit de Raad zonder rekening te houden met
de stem van het lid van de Raad dat de betrokken lidstaat vertegenwoordigt.
Onder gekwalificeerde meerderheid van stemmen wordt verstaan ten
minste 55% van de andere leden van de Raad die lidstaten vertegenwoordigen
waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van de
bevolking van de deelnemende lidstaten.
77 275
Een blokkerende minderheid moet uit ten minste het minimumaantal
van die andere leden van de Raad bestaan die meer dan 35% van de
bevolking van de deelnemende lidstaten vertegenwoordigen, plus één
lid; in het andere geval wordt de gekwalificeerde meerderheid geacht te
zijn verkregen.
7. De in de leden 8 tot en met 11 bedoelde Europese besluiten en aanbevelingen
worden door de Raad op aanbeveling van de Commissie
vastgesteld.
De Raad besluit zonder rekening te houden met de stem van het lid
van de Raad dat de betrokken lidstaat vertegenwoordigt.
Onder gekwalificeerde meerderheid van stemmen wordt verstaan ten
minste 55% van de andere leden van de Raad die lidstaten vertegenwoordigen
waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van de
bevolking van de deelnemende lidstaten. Een blokkerende minderheid
moet ten minste uit het minimumaantal van die andere leden van de
Raad bestaan die meer dan 35% van de bevolking van de deelnemende
lidstaten vertegenwoordigen, plus één lid, in het andere geval wordt de
gekwalificeerde meerderheid geacht te zijn verkregen.
8. Indien de Raad een Europees besluit vaststelt waarin wordt geconstateerd
dat binnen de voorgeschreven termijn geen effectief gevolg aan
zijn aanbevelingen is gegeven, kan hij zijn aanbevelingen openbaar
maken.
9. Indien een lidstaat blijft verzuimen uitvoering te geven aan de aanbevelingen
van de Raad, kan de Raad een Europees besluit vaststellen
waarin de betrokken lidstaat wordt aangemaand binnen een voorgeschreven
termijn maatregelen te treffen om het tekort te verminderen in de
mate die de Raad nodig acht om de situatie te verhelpen.
In dat geval kan de Raad de betrokken lidstaat verzoeken volgens een
nauwkeurig tijdschema verslag uit te brengen, teneinde te kunnen nagaan
welke aanpassingsmaatregelen die lidstaat heeft getroffen.
10. Zolang een lidstaat zich niet voegt naar een overeenkomstig lid 9
vastgesteld Europees besluit, kan de Raad een of meer van de volgende
maatregelen toepassen of in voorkomend geval aanscherpen:
a. eisen dat de betrokken lidstaat door de Raad te bepalen aanvullende
informatie openbaar maakt voordat hij obligaties en andere waardepapieren
uitgeeft;
b. de Europese Investeringsbank verzoeken haar beleid inzake
kredietverstrekking ten aanzien van de betrokken lidstaat opnieuw te
bezien;
c. eisen dat de betrokken lidstaat bij de Unie een niet-rentedragend
bedrag van een passende omvang deponeert, totdat de Raad van oordeel
is dat het buitensporige tekort is gecorrigeerd;
d. boeten van een passende omvang opleggen.
De voorzitter van de Raad stelt het Europees Parlement in kennis van
de vastgestelde maatregelen.
275 78
11. De Raad trekt de in de leden 6, 8, 9 en 10 bedoelde maatregelen
of sommige daarvan in, voorzover hij van oordeel is dat het buitensporige
tekort in de betrokken lidstaat is gecorrigeerd. Indien de Raad voordien
aanbevelingen openbaar heeft gemaakt, legt hij, zodra het in lid 9
bedoelde Europees besluit is ingetrokken, in het openbaar een verklaring
af dat er niet langer een buitensporig tekort in de betrokken lidstaat
bestaat.
12. Het in de artikelen III-360 en III-361 bedoelde recht om een
klacht in te dienen kan niet worden uitgeoefend in het kader van de toepassing
van de leden 1 tot en met 6, 8 en 9 van dit artikel.
13. Nadere bepalingen betreffende de toepassing van de in dit artikel
bedoelde procedure zijn opgenomen in het Protocol betreffende de procedure
bij buitensporige tekorten.
De Raad stelt bij Europese wet maatregelen vast ter vervanging van
voornoemd Protocol. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen, na
raadpleging van het Europees Parlement en van de Europese Centrale
Bank.
Onder voorbehoud van de andere bepalingen van dit lid, stelt de Raad
op voorstel van de Commissie bij Europese verordening of Europees
besluit de nadere bepalingen en definities voor de toepassing van dit Protocol
vast. De Raad besluit na raadpleging van het Europees Parlement.

AFDELING 2
HET MONETAIR BELEID
Artikel III-185
1. Het hoofddoel van het Europees Stelsel van centrale banken is het
handhaven van prijsstabiliteit. Onverminderd deze doelstelling, ondersteunt
het Europees Stelsel van centrale banken het algemene economisch
beleid in de Unie teneinde bij te dragen tot de verwezenlijking
van haar doelstellingen als omschreven in artikel I-3. Het Europees Stelsel
van centrale banken handelt in overeenstemming met het beginsel
van een open markteconomie met vrije mededinging, waarbij een doelmatige
allocatie van middelen wordt bevorderd, en onder eerbiediging
van de in artikel III-177 bepaalde beginselen.
2. De door het Europees Stelsel van Centrale Banken uit te voeren
fundamentele taken zijn:
a. het bepalen en uitvoeren van het monetair beleid van de Unie;
b. het verrichten van valutamarktoperaties in overeenstemming met
artikel III-326;
c. het aanhouden en beheren van de officiële externe reserves van de
lidstaten;
d. het bevorderen van een goede werking van het betalingsverkeer.
3. Lid 2, onder c, laat het aanhouden en beheren van werksaldi in buitenlandse
valuta’s door de regeringen van de lidstaten onverlet.
79 275
4. De Europese Centrale Bank wordt geraadpleegd:
a. over elk voorstel voor een handeling van de Unie op de gebieden
die onder haar bevoegdheden vallen;
b. door de nationale autoriteiten over elk ontwerp van wettelijke
bepaling op de gebieden die onder haar bevoegdheden vallen, doch binnen
de grenzen en onder de voorwaarden die de Raad volgens de procedure
van artikel III-187, lid 4, vaststelt.
De Europese Centrale Bank kan over aangelegenheden op de gebieden
die onder haar bevoegdheden vallen, advies uitbrengen aan de
instellingen, organen en instanties van de Unie en aan nationale autoriteiten.
5. Het Europees Stelsel van centrale banken draagt bij tot een goede
beleidsvoering door de bevoegde autoriteiten ten aanzien van het bedrijfseconomisch
toezicht op kredietinstellingen en de stabiliteit van het
financiële stelsel.
6. Bij Europese wet van de Raad kunnen aan de Europese Centrale
Bank specifieke taken betreffende het beleid op het gebied van het
bedrijfseconomisch toezicht op kredietinstellingen en andere financiële
instellingen, met uitzondering van verzekeringsondernemingen, worden
opgedragen. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen na raadpleging
van het Europees Parlement en van de Europese Centrale Bank.
Artikel III-186
1. De Europese Centrale Bank heeft het alleenrecht, machtiging te
geven tot de uitgifte van bankbiljetten in euro’s binnen de Unie. De
Europese Centrale Bank en de nationale centrale banken mogen deze
bankbiljetten uitgeven. De door de Europese Centrale Bank en de nationale
centrale banken uitgegeven bankbiljetten zijn de enige bankbiljetten
die binnen de Unie de hoedanigheid van wettig betaalmiddel hebben.
2. De lidstaten kunnen munten in euro’s uitgeven, mits de omvang
van de uitgifte door de Europese Centrale Bank wordt goedgekeurd.
De Raad kan bij Europese verordening op voorstel van de Commissie
maatregelen vaststellen om de nominale waarden en technische specificaties
van de voor circulatie bestemde munten te harmoniseren, voorzover
dit nodig is voor een goede circulatie van munten binnen de Unie.
De Raad besluit na raadpleging van het Europees Parlement en van de
Europese Centrale Bank.
Artikel III-187
1. Het Europees Stelsel van centrale banken wordt bestuurd door de
besluitvormende organen van de Europese Centrale Bank, te weten de
Raad van bestuur en de directie.
275 80
2. Het statuut van het Europees Stelsel van centrale banken is opgenomen
in het protocol tot vaststelling van het statuut van het Europees
Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank.
3. Artikel 5, leden 1, 2 en 3, de artikelen 17 en 18, artikel 19, lid 1,
de artikelen 22, 23, 24 en 26, artikel 32, leden 2, 3, 4 en 6, artikel 33,
lid 1, onder a, en artikel 36 van het statuut van het Europees Stelsel van
centrale banken en van de Europese Centrale Bank kunnen bij Europese
wet worden gewijzigd:
a. hetzij op voorstel van de Commissie en na raadpleging van de
Europese Centrale Bank;
b. hetzij op aanbeveling van de Europese Centrale Bank en na raadpleging
van de Commissie.
4. De in artikel 4, artikel 5, lid 4, artikel 19, lid 2, artikel 20, artikel
28, lid 1, artikel 29, lid 2, artikel 30, lid 4, en artikel 34, lid 3, van het
statuut van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese
Centrale Bank bedoelde maatregelen worden door de Raad bij Europese
verordening of Europees besluit vastgesteld. De Raad besluit na raadpleging
van het Europees Parlement:
a. hetzij op voorstel van de Commissie en na raadpleging van de
Europese Centrale Bank;
b. hetzij op aanbeveling van de Europese Centrale Bank en na raadpleging
van de Commissie.
Artikel III-188
Bij de uitoefening van de bevoegdheden en het vervullen van de taken
en plichten die bij de Grondwet en het statuut van het Europees Stelsel
van centrale banken en van de Europese Centrale Bank aan hen zijn
opgedragen, is het noch de Europese centrale bank, noch een nationale
centrale bank, noch enig lid van hun besluitvormende organen toegestaan,
instructies te vragen aan dan wel te aanvaarden van instellingen,
organen of instanties van de Unie, van regeringen van lidstaten of van
enige andere instantie. De instellingen, organen en instanties van de
Unie en de regeringen van de lidstaten verplichten zich ertoe dit beginsel
te eerbiedigen en niet te trachten de leden van de besluitvormende
organen van de Europese Centrale Bank of van de nationale centrale
banken bij de uitvoering van hun taken te beïnvloeden.
Artikel III-189
Iedere lidstaat draagt er zorg voor dat zijn nationale wetgeving, met
inbegrip van het statuut van zijn nationale centrale bank, verenigbaar is
met de Grondwet en met het statuut van het Europees Stelsel van centrale
banken en van de Europese Centrale Bank.
81 275
Artikel III-190
1. Ter uitvoering van de aan het Europees Stelsel van Centrale Banken
opgedragen taken worden door de Europese Centrale Bank, overeenkomstig
de Grondwet en onder de voorwaarden van het statuut van
het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale
Bank:
a. Europese verordeningen vastgesteld voorzover nodig voor de uitvoering
van de taken omschreven in artikel 3, lid 1, onder a, artikel 19,
lid 1, artikel 22 en artikel 25, lid 2, van het statuut van het Europees
Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank, alsmede
in de gevallen die worden bepaald in de in artikel III-187, lid 4, bedoelde
Europese verordeningen en besluiten;
b. de Europese besluiten vastgesteld die nodig zijn voor de uitvoering
van de door de Grondwet en het statuut van het Europees Stelsel
van centrale banken aan het Europees stelsel van Centrale Banken opgedragen
taken;
c. aanbevelingen en adviezen vastgesteld.
2. De Europese Centrale Bank kan besluiten haar Europese besluiten,
aanbevelingen en adviezen openbaar te maken.
3. De Raad stelt volgens de procedure van artikel III-187, lid 4, de
Europese verordeningen vast ter bepaling van de grenzen en voorwaarden
waarbinnen de Europese Centrale Bank gerechtigd is om ondernemingen
boeten of dwangsommen op te leggen bij niet-naleving van haar
Europese verordeningen en besluiten.
Artikel III-191
Onverminderd de bevoegdheden van de Europese Centrale Bank,
worden bij Europese wet of kaderwet de maatregelen vastgesteld die
nodig zijn voor het gebruik van de euro als enige munteenheid. De Europese
wet of kaderwet wordt vastgesteld na raadpleging van de Europese
Centrale Bank.

AFDELING 3
INSTITUTIONELE BEPALINGEN
Artikel III-192
1. Teneinde de coördinatie van het beleid van de lidstaten te bevorderen
in de volle omvang die nodig is voor de werking van de interne
markt, wordt een Economisch en Financieel Comité ingesteld.
2. Het Comité heeft tot taak:
a. hetzij op verzoek van de Raad of van de Commissie, hetzij op
eigen initiatief, adviezen aan deze instellingen uit te brengen;
275 82
b. de economische en financiële toestand van de lidstaten en van de
Unie te volgen en terzake regelmatig aan de Raad en aan de Commissie
verslag uit te brengen, inzonderheid wat betreft de financiële betrekkingen
met derde landen en internationale instellingen;
c. onverminderd artikel III-344, bij te dragen aan de voorbereiding
van de werkzaamheden van de Raad, bedoeld in artikel III-159, artikel
III-179, leden 2, 3, 4 en 6, en de artikelen III-180, III-182, III-183 en
III-184, artikel III-185, lid 6, artikel III-186, lid 2, artikel III-187, leden
3 en 4, de artikelen III-191, III-196, artikel III-198, leden 2 en 3, artikel
III-201, artikel III-202, leden 2 en 3, en de artikelen III-322 en III-326,
en andere adviserende en voorbereidingstaken die de Raad aan het
Comité heeft opgedragen, uit te voeren;
d. ten minste eenmaal per jaar de toestand te onderzoeken met
betrekking tot het kapitaalverkeer en de vrijheid van het betalingsverkeer,
zoals deze voortvloeien uit de toepassing van de Grondwet en de
handelingen van de Unie; dit onderzoek heeft betrekking op alle maatregelen
betreffende kapitaalverkeer en betalingsverkeer; het Comité
brengt de Commissie en de Raad verslag uit over de resultaten van dit
onderzoek.
De lidstaten, de Commissie en de Europese Centrale Bank benoemen
ieder ten hoogste twee leden van het Comité.
3. Bij Europees besluit van de Raad, op voorstel van de Commissie,
worden de nadere bepalingen vastgesteld betreffende de samenstelling
van het Economisch en Financieel Comité. De Raad besluit na raadpleging
van de Europese Centrale Bank en dit Comité. De voorzitter van
de Raad stelt het Europees Parlement in kennis van het desbetreffende
besluit.
4. Naast de vervulling van de in lid 2 bedoelde taken volgt het
Comité, indien en zolang er lidstaten zijn die vallen onder een derogatie
in de zin van artikel III-197, de monetaire en financiële toestand en de
algemene regeling van het betalingsverkeer van die lidstaten en brengt
het terzake regelmatig verslag uit aan de Raad en aan de Commissie.
Artikel III-193
De Raad of een lidstaat kan de Commissie verzoeken een aanbeveling
of een voorstel te doen betreffende aangelegenheden die onder artikel
III-179, lid 4, artikel III-184, met uitzondering van lid 13, de artikelen
III-191, III-196, III-197, artikel III-198, lid 3 en artikel III-326, vallen.
De Commissie onderzoekt dit verzoek en legt haar conclusies onverwijld
aan de Raad voor.
83 275

AFDELING 4
SPECIFIEKE BEPALINGEN VOOR DE LIDSTATEN DIE DE EURO ALS MUNT
HEBBEN
Artikel III-194
1. Om bij te dragen tot de goede werking van de economische en
monetaire unie, en overeenkomstig de desbetreffende bepalingen van de
Grondwet stelt de Raad, overeenkomstig de procedure van artikel III-
179 of van artikel III-184, al naar het geval, met uitzondering van de
procedure van artikel III-184, lid 13, maatregelen vast voor de lidstaten
die de euro als munt hebben:
a. ter versterking van de coördinatie en de bewaking van hun
begrotingsdiscipline;
b. houdende bepaling van de richtsnoeren voor hun economisch
beleid, met dien verstande dat deze verenigbaar moeten zijn met de
richtsnoeren welke voor de gehele Unie zijn vastgesteld, en met het oog
op de bewaking ervan.
2. Met betrekking tot de in lid 1 bedoelde maatregelen hebben alleen
leden van de Raad die lidstaten vertegenwoordigen welke de euro als
munt hebben, stemrecht.
Onder gekwalificeerde meerderheid van stemmen wordt verstaan ten
minste 55% van de leden van de Raad die lidstaten vertegenwoordigen
waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van de bevolking van de
deelnemende lidstaten.
Een blokkerende minderheid moet ten minste uit het minimumaantal
van die leden van de Raad bestaan die meer dan 35% van de bevolking
van de deelnemende lidstaten vertegenwoordigen, plus één lid; in het
andere geval wordt de gekwalificeerde meerderheid geacht te zijn verkregen.
Artikel III-195
De nadere regels voor vergaderingen van de ministers van de lidstaten
die de euro als munt hebben, worden vastgesteld door het Protocol
betreffende de Eurogroep.
Artikel III-196
1. Teneinde de positie van de euro in het internationaal monetair stelsel
veilig te stellen, stelt de Raad op voorstel van de Commissie een
Europees besluit vast houdende de gemeenschappelijke standpunten in
de bevoegde internationale financiële instellingen en conferenties over
kwesties die voor de Economische en Monetaire Unie van bijzonder
belang zijn. De Raad besluit na raadpleging van de Europese Centrale
Bank.
275 84
2. De Raad kan op voorstel van de Commissie passende maatregelen
vaststellen met het oog op een gezamenlijke vertegenwoordiging in de
internationale financiële instellingen en conferenties. De Raad besluit na
raadpleging van de Europese Centrale Bank.
3. Met betrekking tot de in de leden 1 en 2 bedoelde maatregelen hebben
alleen de leden van de Raad die lidstaten vertegenwoordigen welke
de euro als munt hebben, stemrecht.
Onder gekwalificeerde meerderheid van stemmen wordt verstaan ten
minste 55% van de leden van de Raad die lidstaten vertegenwoordigen
waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van de bevolking van de
deelnemende lidstaten.
Een blokkerende minderheid moet ten minste uit het minimumaantal
van die leden van de Raad bestaan die meer dan 35% van de bevolking
van de deelnemende lidstaten vertegenwoordigen, plus één lid; in het
andere geval wordt de gekwalificeerde meerderheid geacht te zijn verkregen.

AFDELING 5
OVERGANGSBEPALINGEN
Artikel III-197
1. De lidstaten ten aanzien waarvan de Raad niet heeft besloten dat
zij voldoen aan de nodige voorwaarden voor de invoering van de euro,
worden hierna ,,lidstaten die vallen onder een derogatie’’ genoemd.
2. De onderstaande bepalingen van de Grondwet zijn niet van toepassing
op de lidstaten die onder een derogatie vallen:
a. de aanneming van de onderdelen van de globale richtsnoeren voor
het economisch beleid die in algemene zin betrekking hebben op de
eurozone (artikel III-179, lid 2);
b. verbindende maatregelen om buitensporige tekorten te verminderen
(artikel III-184, leden 9 en 10);
c. doelstellingen en taken van het Europees Stelsel van Centrale
Banken (artikel III-185, leden 1, 2, 3 en 5);
d. uitgifte van de euro (artikel III-186);
e. handelingen van de Europese Centrale Bank (artikel III-190);
f. maatregelen met betrekking tot het gebruik van de euro (artikel
III-191);
g. monetaire overeenkomsten (artikel III-326);
h. aanwijzing van de leden van de directie van de Europese Centrale
Bank (artikel III-382, lid 2);
i. Europese besluiten houdende gemeenschappelijke standpunten in
de bevoegde internationale financiële instellingen en conferenties over
kwesties die voor de economische en monetaire unie van bijzonder
belang zijn (artikel III-196, lid 1);
85 275
j. maatregelen met het oog op een gezamenlijke vertegenwoordiging
in de internationale financiële instellingen en conferenties (artikel III-
196, lid 2).
Derhalve wordt in de onder a tot en met j genoemde artikelen ,,lidstaten’’
gelezen als ,,de lidstaten die de euro als munt hebben’’.
3. De lidstaten die onder een derogatie vallen, alsmede hun nationale
centrale banken, zijn uitgesloten van de rechten en plichten in het kader
van het Europees Stelsel van centrale banken, overeenkomstig hoofdstuk
IX van het statuut van het Europees Stelsel van centrale banken en van
de Europese Centrale Bank.
4. De stemrechten van de leden van de Raad die de lidstaten vertegenwoordigen
welke onder een derogatie vallen, worden geschorst tijdens
de aanneming door de Raad van de maatregelen bedoeld in de in
lid 2 opgesomde artikelen, alsmede in de volgende gevallen:
a. bij de vaststelling van aanbevelingen die in het kader van het multilaterale
toezicht worden gericht tot de lidstaten die de euro als munt
hebben, met inbegrip van aanbevelingen over de stabiliteitsprogramma’s
en waarschuwingen (artikel III-179, lid 4);
b. bij de aanneming van maatregelen inzake buitensporige tekorten
ten aanzien van lidstaten die de euro als munt hebben (artikel III-184,
leden 6, 7, 8 en 11).
Onder gekwalificeerde meerderheid van stemmen wordt verstaan ten
minste 55% van de andere leden van de Raad die lidstaten vertegenwoordigen
waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van de
bevolking van de deelnemende lidstaten.
Een blokkerende minderheid moet ten minste uit het minimumaantal
van die leden van de Raad bestaan die meer dan 35% van de bevolking
van de deelnemende lidstaten vertegenwoordigen, plus één lid; in het
andere geval wordt de gekwalificeerde meerderheid geacht te zijn verkregen.
Artikel III-198
1. Ten minste om de twee jaar of op verzoek van een lidstaat die valt
onder een derogatie, brengen de Commissie en de Europese Centrale
Bank verslag uit aan de Raad over de vooruitgang die door de onder een
derogatie vallende lidstaten is geboekt bij de nakoming van hun verplichtingen
met het oog op de totstandbrenging van de economische en
monetaire unie. Deze verslagen bevatten met name een onderzoek naar
de verenigbaarheid van de nationale wetgeving van ieder van deze lidstaten,
met inbegrip van het statuut van zijn nationale centrale bank, met
de artikelen III-188 en III-189 en met het statuut van het Europees Stelsel
van Centrale Banken en van de Europese Centrale Bank. In deze verslagen
wordt ook nagegaan of een hoge mate van duurzame convergentie
is bereikt, aan de hand van de mate waarin elk van deze lidstaten aan
de volgende criteria voldoet:
275 86
a. een hoge mate van prijsstabiliteit, die blijkt uit een inflatiepercentage
dat dicht ligt bij dat van ten hoogste de drie lidstaten die op
het gebied van de prijsstabiliteit het best presteren;
b. het houdbare karakter van de situatie van de overheidsfinanciën;
dit blijkt uit een begrotingssituatie van de overheid zonder een buitensporig
tekort als bedoeld in artikel III-184, lid 6;
c. de inachtneming van de normale fluctuatiemarges van het
wisselkoersmechanisme van het Europees Monetair Stelsel, gedurende
ten minste twee jaar, zonder devaluatie van de munt ten opzichte van de
euro;
d. de duurzaamheid van de convergentie die is bereikt door de lidstaat
die onder een derogatie valt, en van zijn deelneming aan het
wisselkoersmechanisme, hetgeen tot uitdrukking komt in de niveaus van
de rentevoeten voor de lange termijn.
De vier in dit lid genoemde criteria en de perioden tijdens welke daaraan
moet worden voldaan, worden nader bepaald in het Protocol betreffende
de convergentiecriteria van de Europese Centrale Bank. In de verslagen
van de Commissie en van de Europese Centrale Bank wordt ook
rekening gehouden met de resultaten van de integratie van de markten,
de situatie en de ontwikkeling van de lopende rekeningen van de betalingsbalansen,
en een onderzoek naar de ontwikkeling van de loonkosten
per eenheid product en andere prijsindicatoren.
2. Na raadpleging van het Europees Parlement en na bespreking in de
Europese Raad, stelt de Raad op voorstel van de Commissie bij Europees
besluit vast, welke onder een derogatie vallende lidstaten aan de
noodzakelijke voorwaarden volgens de in lid 1 genoemde criteria voldoen,
en trekt hij de derogaties van de betrokken lidstaten in.
De Raad besluit na een aanbeveling te hebben ontvangen van een
gekwalificeerde meerderheid van diegenen onder zijn leden die de lidstaten
vertegenwoordigen welke de euro als munt hebben. Deze leden
handelen binnen zes maanden nadat de Raad het Commissievoorstel
heeft ontvangen.
Onder de in de tweede alinea bedoelde gekwalificeerde meerderheid
van stemmen wordt verstaan ten minste 55% van de leden van de Raad
die lidstaten vertegenwoordigen waarvan de bevolking ten minste 65%
uitmaakt van de bevolking van de deelnemende lidstaten. Een blokkerende
minderheid moet ten minste uit het minimumaantal van die leden
van de Raad bestaan die meer dan 35% van de bevolking van de deelnemende
lidstaten vertegenwoordigen, plus één lid; in het andere geval
wordt de gekwalificeerde meerderheid geacht te zijn verkregen.
3. Indien volgens de procedure van lid 2 wordt besloten een derogatie
te beëindigen, stelt de Raad op voorstel van de Commissie bij Europese
verordening of Europees besluit onherroepelijk de koers vast waartegen
de munteenheid van de betrokken lidstaat wordt vervangen door
de euro, en neemt hij de overige maatregelen die nodig zijn voor de
invoering van de euro als enige munteenheid in die lidstaat. De Raad
87 275
besluit met eenparigheid van stemmen van de leden die de lidstaten vertegenwoordigen
welke de euro als munt hebben, en van de betrokken
lidstaat, na raadpleging van de Europese Centrale Bank.
Artikel III-199
1. Indien en zolang er onder een derogatie vallende lidstaten zijn,
wordt, onverminderd het bepaalde in artikel III-187, lid 1, de in artikel
45 van het statuut van het Europees Stelsel van centrale banken en van
de Europese Centrale Bank bedoelde Algemene Raad van de Europese
Centrale Bank als derde besluitvormend orgaan van de Europese Centrale
Bank gevormd.
2. Indien en zolang er onder een derogatie vallende lidstaten zijn,
heeft de Europese Centrale Bank ten aanzien van die lidstaten de taak:
a. de samenwerking tussen de nationale centrale banken van de lidstaten
te versterken;
b. de coördinatie van het monetair beleid van de lidstaten te versterken
teneinde prijsstabiliteit te verzekeren;
c. zorg te dragen voor de werking van het wisselkoersmechanisme;
d. overleg te plegen over aangelegenheden die onder de bevoegdheid
van de nationale centrale banken vallen en die van invloed zijn op de
stabiliteit van de financiële instellingen en markten;
e. de vroegere taken uit te oefenen van het Europees Fonds voor
monetaire samenwerking, die eerder waren overgenomen door het Europees
Monetair Instituut.
Artikel III-200
Iedere lidstaat die onder een derogatie valt, behandelt zijn wisselkoersbeleid
als een aangelegenheid van gemeenschappelijk belang. Daarbij
houdt hij rekening met de ervaring die is opgedaan bij de samenwerking
in het kader van het wisselkoersmechanisme.
Artikel III-201
1. In geval van moeilijkheden of ernstig dreigende moeilijkheden in
de betalingsbalans van een onder een derogatie vallende lidstaat, die
voortvloeien hetzij uit het ontbreken van het globaal evenwicht van zijn
balans hetzij uit de aard van zijn beschikbare deviezen, en die met name
de werking van de interne markt of de verwezenlijking van de gemeenschappelijke
handelspolitiek in gevaar kunnen brengen, onderwerpt de
Commissie de toestand in die staat en de maatregelen welke hij overeenkomstig
de Grondwet met gebruikmaking van alle hem ten dienste
staande middelen heeft genomen of kan nemen, onverwijld aan een
onderzoek. De Commissie geeft aan welke maatregelen zij de betrokken
lidstaat aanbeveelt. Indien de actie die wordt ondernomen door de onder
een derogatie vallende lidstaat en de door de Commissie in overweging
275 88
gegeven maatregelen niet voldoende blijken te zijn om de ondervonden
of dreigende moeilijkheden uit de weg te ruimen, doet de Commissie, na
raadpleging van het Economisch en Financieel Comité, aan de Raad aanbevelingen
tot onderlinge bijstand en betreffende passende methoden
daarvoor.
De Commissie houdt de Raad regelmatig op de hoogte van de toestand
en de ontwikkeling daarvan.
2. De Raad stelt de Europese verordeningen of Europese besluiten
vast waarbij de wederzijdse bijstand wordt toegekend en die de voorwaarden
en de wijze van toepassing daarvan bepalen. De wederzijdse
bijstand kan met name de vorm aannemen van:
a. een gezamenlijk optreden bij andere internationale organisaties
waarop de lidstaten die onder een derogatie vallen, een beroep kunnen
doen;
b. maatregelen die nodig zijn om verlegging van het handelsverkeer
te vermijden, wanneer de lidstaat die onder een derogatie valt en die in
moeilijkheden verkeert, kwantitatieve beperkingen ten aanzien van derde
landen handhaaft of deze weder invoert;
c. de verlening van beperkte kredieten door andere lidstaten, onder
voorbehoud van hun toestemming.
3. Indien de door de Commissie aanbevolen onderlinge bijstand door
de Raad niet is goedgekeurd of indien de goedgekeurde wederzijdse bijstand
en de getroffen maatregelen ontoereikend zijn, machtigt de Commissie
de lidstaat die onder een derogatie valt en die in moeilijkheden
verkeert, vrijwaringsmaatregelen te nemen waarvan zij de voorwaarden
en de wijze van toepassing bepaalt.
De Raad kan deze machtiging intrekken en deze voorwaarden en de
wijze van toepassing wijzigen.
Artikel III-202
1. In geval van een plotselinge crisis in de betalingsbalans en indien
een Europees besluit als bedoeld in artikel III-201, lid 2, niet onmiddellijk
wordt vastgesteld, kan een lidstaat die onder een derogatie valt, te
zijner bescherming vrijwaringsmaatregelen treffen. Die maatregelen
moeten zo weinig mogelijk verstoringen in de werking van de interne
markt teweegbrengen en mogen niet verder reiken dan strikt onontbeerlijk
is om de plotseling opgetreden moeilijkheden te overwinnen.
2. De Commissie en de andere lidstaten moeten van de in lid 1
bedoelde vrijwaringsmaatregelen uiterlijk op het tijdstip van hun inwerkingtreding
op de hoogte worden gebracht. De Commissie kan de Raad
wederzijdse bijstand overeenkomstig artikel III-201 aanbevelen.
3. De Raad kan op aanbeveling van de Commissie en na raadpleging
van het Economisch en Financieel Comité bij Europees besluit vaststellen
dat de betrokken lidstaat de in lid 1 bedoelde vrijwaringsmaatregelen
moet wijzigen, schorsen of intrekken.
89 275

HOOFDSTUK III

BELEID OP ANDERE GEBIEDEN

AFDELING I
WERKGELEGENHEID
Artikel III-203
De lidstaten en de Unie streven overeenkomstig deze afdeling naar de
ontwikkeling van een gecoördineerde strategie voor de werkgelegenheid
en in het bijzonder voor de bevordering van de scholing, de opleiding
en het aanpassingsvermogen van de werknemers en van arbeidsmarkten
die soepel reageren op economische veranderingen teneinde de in artikel
I-3 genoemde doelstellingen te bereiken.
Artikel III-204
1. De lidstaten dragen door middel van hun werkgelegenheidsbeleid
bij tot het bereiken van de in artikel III-203 bedoelde doelstellingen op
een wijze die verenigbaar is met de overeenkomstig artikel III-179, lid
2, vastgestelde globale richtsnoeren voor het economisch beleid van de
lidstaten en van de Unie.
2. Rekening houdend met nationale gebruiken op het gebied van de
verantwoordelijkheden van de sociale partners, beschouwen de lidstaten
het bevorderen van de werkgelegenheid als een aangelegenheid van
gemeenschappelijk belang en coördineren zij hun maatregelen op dit
gebied binnen de Raad, overeenkomstig artikel III-206.
Artikel III-205
1. De Unie draagt bij tot een hoog werkgelegenheidsniveau door
samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en hun optreden te
steunen en, indien nodig, aan te vullen. De bevoegdheden van de lidstaten
worden daarbij geëerbiedigd.
2. Bij het bepalen en uitvoeren van het beleid en het optreden van de
Unie wordt rekening gehouden met de doelstelling van een hoog
werkgelegenheidsniveau.
Artikel III-206
1. De Europese Raad beziet jaarlijks de werkgelegenheidssituatie in
de Unie en neemt ter zake conclusies aan, aan de hand van een gezamenlijk
jaarverslag van de Raad en de Commissie.
275 90
2. Op basis van de conclusies van de Europese Raad stelt de Raad
jaarlijks op voorstel van de Commissie richtsnoeren vast, waarmee de
lidstaten rekening houden in hun werkgelegenheidsbeleid. De Raad
besluit na raadpleging van het Europees Parlement, het Comité van de
Regio’s, het Economisch en Sociaal Comité en het comité voor de werkgelegenheid.
Deze richtsnoeren moeten verenigbaar zijn met de overeenkomstig
artikel III-179, lid 2, vastgestelde globale richtsnoeren.
3. Iedere lidstaat legt jaarlijks aan de Raad en aan de Commissie een
verslag voor over de belangrijkste bepalingen welke genomen zijn om
zijn werkgelegenheidsbeleid ten uitvoer te leggen in het licht van de in
lid 2 bedoelde richtsnoeren inzake werkgelegenheid.
4. Op basis van de in lid 3 bedoelde verslagen en na ontvangst van
de adviezen van het Comité voor de werkgelegenheid verricht de Raad
jaarlijks in het licht van de richtsnoeren inzake werkgelegenheid een
onderzoek naar de tenuitvoerlegging van het werkgelegenheidsbeleid
van de lidstaten. De Raad kan op aanbeveling van de Commissie aanbevelingen
voor de lidstaten aannemen.
5. Op basis van de resultaten van dit onderzoek brengen de Raad en
de Commissie jaarlijks gezamenlijk verslag uit aan de Europese Raad
over de werkgelegenheidssituatie in de Unie en over de tenuitvoerlegging
van de richtsnoeren inzake werkgelegenheid.
Artikel III-207
Bij Europese wet of kaderwet kunnen stimuleringsmaatregelen worden
vastgesteld die erop gericht zijn de samenwerking tussen de lidstaten
aan te moedigen en hun werkgelegenheidsbeleid te ondersteunen
door middel van initiatieven ter ontwikkeling van de uitwisseling van
informatie en optimale praktijken, verstrekking van vergelijkende analyses
en advies, alsmede bevordering van een innovatieve aanpak en evaluatie
van ervaringen, in het bijzonder door gebruik te maken van proefprojecten.
Deze wet wordt vastgesteld na raadpleging van het Comité
van de Regio’s en van het Economisch en Sociaal Comité.
De Europese wet of kaderwet houdt generlei harmonisatie van de wettelijke
of bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten in.
Artikel III-208
De Raad stelt bij gewone meerderheid van stemmen een Europees
besluit vast tot instelling van een raadgevend comité voor de werkgelegenheid,
teneinde de coördinatie van het werkgelegenheids- en
arbeidsmarktbeleid van de lidstaten te bevorderen. De Raad besluit na
raadpleging van het Europees Parlement.
Dit comité heeft tot taak:
a. toe te zien op de werkgelegenheidssituatie en het werkgelegenheidsbeleid
in de Unie en in de lidstaten;
91 275
b. onverminderd artikel III-344, adviezen uit te brengen, hetzij op
verzoek van de Raad of van de Commissie, hetzij op eigen initiatief, en
bij te dragen tot de voorbereiding van de in artikel III-206 bedoelde
werkzaamheden van de Raad.
Het comité raadpleegt voor de vervulling van zijn opdracht de sociale
partners.
Iedere lidstaat en de Commissie benoemen elk twee leden van het
comité.

AFDELING 2
HET SOCIAAL BELEID
Artikel III-209
De Unie en de lidstaten stellen zich, indachtig de sociale grondrechten
zoals vastgelegd in het op 18 oktober 1961 te Turijn ondertekend
Europees Sociaal Handvest en in het Gemeenschapshandvest van de
sociale grondrechten van de werkenden van 1989, ten doel de bevordering
van de werkgelegenheid, de verbetering van de levensomstandigheden
en van de arbeidsvoorwaarden, zodat de onderlinge aanpassing daarvan
op de weg van de vooruitgang wordt mogelijk gemaakt, alsmede een
adequate sociale bescherming, de sociale dialoog, de ontwikkeling van
de menselijke hulpbronnen om een duurzaam hoog werkgelegenheidsniveau
mogelijk te maken, en de bestrijding van uitsluiting.
Te dien einde houden de Unie en de lidstaten in hun handelen rekening
met de verscheidenheid van de nationale gebruiken, met name op
het gebied van contractuele betrekkingen, alsmede met de noodzaak het
concurrentievermogen van de economie van de Unie te handhaven.
De Unie en de lidstaten zijn van oordeel dat de bovengeschetste ontwikkeling
zowel uit de werking van de interne markt – waardoor de harmonisatie
der sociale stelsels zal worden bevorderd – als uit de in de
Grondwet bepaalde procedures en de onderlinge aanpassing van wettelijke
en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten zal voortvloeien.
Artikel III-210
1. Ter verwezenlijking van de doelstellingen van artikel III-209 wordt
het optreden van de lidstaten op de volgende gebieden door de Unie
ondersteund en aangevuld:
a. de verbetering van met name het arbeidsmilieu om de veiligheid
en de gezondheid van de werknemers te beschermen;
b. de arbeidsvoorwaarden;
c. de sociale zekerheid en de sociale bescherming van werknemers;
d. de bescherming van werknemers bij beëindiging van de arbeidsovereenkomst;
e. de informatieverstrekking aan en de raadpleging van werknemers;
275 92
f. de vertegenwoordiging en collectieve verdediging van de belangen
van werknemers en werkgevers, met inbegrip van de medezeggenschap,
onder voorbehoud van lid 6;
g. de werkgelegenheidsvoorwaarden voor onderdanen van derde landen
die op wettige wijze op het grondgebied van de Unie verblijven;
h. de integratie van personen die van de arbeidsmarkt zijn uitgesloten,
onverminderd artikel III-283;
i. de gelijkheid van vrouwen en mannen wat hun kansen op de
arbeidsmarkt en de behandeling op het werk betreft;
j. de bestrijding van sociale uitsluiting;
k. de modernisering van de stelsels voor sociale bescherming, onverminderd
het bepaalde onder c.
2. Voor de toepassing van lid 1:
a. kunnen bij Europese wet of kaderwet maatregelen worden vastgesteld
die erop gericht zijn de samenwerking tussen de lidstaten aan te
moedigen door middel van initiatieven ter verbetering van de kennis,
ontwikkeling van de uitwisseling van informatie en optimale praktijken,
bevordering van een innovatieve aanpak en evaluatie van ervaringen,
met uitsluiting van enige harmonisatie van de wettelijke of bestuursrechtelijke
bepalingen van de lidstaten;
b. kunnen op de in lid 1, onder a tot en met i, bedoelde gebieden bij
Europese kaderwet minimumvoorschriften worden vastgesteld die geleidelijk
van toepassing zullen worden, met inachtneming van de in elk van
de lidstaten bestaande omstandigheden en technische voorschriften. In
deze Europese kaderwetten wordt vermeden zodanige administratieve,
financiële en juridische verplichtingen op te leggen, dat de oprichting en
ontwikkeling van kleine en middelgrote ondernemingen daardoor zou
kunnen worden belemmerd.
In alle gevallen worden de Europese wetten of kaderwetten na raadpleging
van het Comité van de Regio’s en het Economisch en Sociaal
Comité vastgesteld.
3. In afwijking van lid 2 worden op de in lid 1, onder c, d, f en g,
bedoelde gebieden Europese wetten of kaderwetten door de Raad met
eenparigheid van stemmen vastgesteld, na raadpleging van het Europees
Parlement, het Comité van de Regio’s en het Economisch en Sociaal
Comité.
Op voorstel van de Commissie kan de Raad bij Europees besluit de
gewone wetgevingsprocedure van toepassing verklaren op lid 1, onder
d, f en g. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen, na raadpleging
van het Europees Parlement.
4. Een lidstaat kan de sociale partners, indien zij daar gezamenlijk om
verzoeken, belasten met de uitvoering van de krachtens de leden 2 en 3
vastgestelde Europese kaderwetten of, in voorkomend geval, de uitvoering
van de overeenkomstig artikel III-212 vastgestelde Europese verordeningen
of besluiten.
93 275
In dat geval verzekert de lidstaat zich ervan dat de sociale partners
uiterlijk op de datum waarop een Europese kaderwet moet zijn omgezet
en op de datum waarop een Europese verordening of een Europees
besluit uitgevoerd moet zijn, de nodige maatregelen bij overeenkomst
hebben ingevoerd. De betrokken lidstaat moet zelf alle nodige maatregelen
treffen om te allen tijde te waarborgen dat de bij die kaderwet, die
verordening of dat besluit voorgeschreven resultaten worden bereikt.
5. De krachtens dit artikel vastgestelde Europese wetten en kaderwetten:
a. laten het recht van de lidstaten, de fundamentele beginselen van
hun socialezekerheidsstelsel vast te stellen, onverlet en mogen geen
ingrijpende gevolgen hebben voor het financiële evenwicht van dat stelsel;
b. beletten niet dat een lidstaat strengere met de Grondwet verenigbare
beschermingsmaatregelen handhaaft of invoert.
6. Dit artikel is niet van toepassing op de beloning, het recht van vereniging,
het stakingsrecht of het recht tot uitsluiting.
Artikel III-211
1. De Commissie bevordert de raadpleging van de sociale partners op
het niveau van de Unie en stelt alle maatregelen vast die ertoe kunnen
dienen, door middel van een evenwichtige ondersteuning van de partijen,
de dialoog tussen de partners te vergemakkelijken.
2. Voor de toepassing van lid 1 raadpleegt de Commissie, alvorens
voorstellen op het gebied van het sociaal beleid in te dienen, de sociale
partners over de mogelijke richting van een optreden van de Unie.
3. Indien de Commissie na de in lid 2 bedoelde raadpleging van
mening is dat een optreden van de Unie wenselijk is, raadpleegt zij de
sociale partners over de inhoud van het voorgenomen voorstel. De
sociale partners doen de Commissie een advies of, in voorkomend geval,
een aanbeveling toekomen.
4. Ter gelegenheid van de in de leden 2 en 3 bedoelde raadplegingen
kunnen de sociale partners de Commissie in kennis stellen van hun wens
het in artikel III-212, lid 1, bedoelde proces in te leiden. Dit proces
neemt ten hoogste negen maanden in beslag, tenzij de betrokken sociale
partners en de Commissie gezamenlijk besluiten tot verlenging.
Artikel III-212
1. De dialoog tussen de sociale partners op het niveau van de Unie
kan, indien de sociale partners zulks wensen, leiden tot contractuele
betrekkingen, waaronder overeenkomsten.
2. De uitvoering van de op het niveau van de Unie gesloten overeenkomsten
geschiedt hetzij volgens de procedures en gebruiken die eigen
zijn aan de sociale partners en aan de lidstaten, hetzij, voor zaken die
275 94
onder artikel III-210 vallen, op gezamenlijk verzoek van de ondertekenende
partijen, bij Europese verordeningen of besluiten, vastgesteld door
de Raad op voorstel van de Commissie. Het Europees Parlement wordt
hiervan in kennis gesteld.
Indien de betrokken overeenkomst een of meer bepalingen bevat die
betrekking hebben op een van de gebieden waarvoor op grond van artikel
III-210, lid 3, eenparigheid van stemmen vereist is, besluit de Raad
met eenparigheid van stemmen.
Artikel III-213
Ter verwezenlijking van de doelstellingen van artikel III-209 en onverminderd
de andere bepalingen van de Grondwet, bevordert de Commissie
de samenwerking tussen de lidstaten en vergemakkelijkt zij de
coördinatie van hun optreden op alle door deze afdeling bestreken gebieden
van het sociaal beleid, met name op het terrein van:
a. de werkgelegenheid;
b. het arbeidsrecht en de arbeidsvoorwaarden;
c. de beroepsopleiding en de bijscholing;
d. de sociale zekerheid;
e. de voorkoming van arbeidsongevallen en beroepsziekten;
f. de arbeidshygiëne;
g. het recht zich te organiseren in vakverenigingen en het recht van
collectieve onderhandelingen tussen werkgevers en werknemers.
Te dien einde werkt de Commissie nauw samen met de lidstaten bij
het verrichten van studies, het uitbrengen van adviezen en het organiseren
van overleg, zowel omtrent vraagstukken op nationaal niveau als
omtrent vraagstukken die de internationale organisaties aangaan, met
name door middel van initiatieven om richtsnoeren en indicatoren vast
te stellen, de uitwisseling van beste praktijken te regelen en de nodige
elementen met het oog op periodieke controle en evaluatie te verzamelen.
Het Europees Parlement wordt ten volle in kennis gesteld.
Alvorens de in dit artikel bedoelde adviezen uit te brengen, raadpleegt
de Commissie het Economisch en Sociaal Comité.
Artikel III-214
1. Iedere lidstaat draagt er zorg voor dat het beginsel van gelijke beloning
van vrouwelijke en mannelijke werknemers voor gelijke of gelijkwaardige
arbeid wordt toegepast.
2. Voor de toepassing van dit artikel wordt onder ,,beloning’’ verstaan
het gewone basis- of minimumloon of -salaris en alle overige voordelen
in geld of in natura die de werknemer uit hoofde van zijn dienstbetrekking
rechtstreeks of onrechtstreeks van de werkgever ontvangt.
Gelijke beloning zonder onderscheid naar geslacht houdt in:
a. dat de beloning voor gelijke arbeid in stukloon wordt vastgesteld
op basis van eenzelfde maatstaf;
95 275
b. dat de beloning voor arbeid in tijdloon dezelfde is voor een zelfde
functie.
3. Bij Europese wet of kaderwet worden maatregelen vastgesteld om
de toepassing te waarborgen van het beginsel van gelijke kansen en
gelijke behandeling van vrouwen en mannen in werkgelegenheid en
beroep, met inbegrip van het beginsel van gelijke beloning voor gelijke
of gelijkwaardige arbeid. De Europese wetten of kaderwetten wordt
vastgesteld na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité.
4. Het beginsel van gelijke behandeling belet niet dat een lidstaat, om
volledige gelijkheid van vrouwen en mannen in het beroepsleven in de
praktijk te verzekeren, maatregelen handhaaft of aanneemt waarbij specifieke
voordelen worden ingesteld om de uitoefening van een beroepsactiviteit
door het ondervertegenwoordigde geslacht te vergemakkelijken
of om nadelen in de beroepsloopbaan te voorkomen of te compenseren.
Artikel III-215
De lidstaten streven ernaar de bestaande gelijkwaardigheid van de
bepalingen omtrent betaalde vakantie te handhaven.
Artikel III-216
De Commissie stelt ieder jaar een voortgangsverslag op over de verwezenlijking
van de doelstellingen van artikel III-209, waarin ook de
demografische situatie in de Unie wordt behandeld. Zij zendt dit verslag
toe aan het Europees Parlement, aan de Raad en aan het Economisch en
Sociaal Comité.
Artikel III-217
De Raad stelt bij gewone meerderheid een Europees besluit vast tot
instelling van een comité voor sociale bescherming met een adviestaak,
teneinde de samenwerking tussen de lidstaten onderling en met de Commissie
op het gebied van de sociale bescherming te bevorderen. De Raad
besluit na raadpleging van het Europees Parlement. Het comité heeft tot
taak:
a. toe te zien op de sociale toestand en de ontwikkeling van het
beleid inzake sociale bescherming in de lidstaten en de Unie;
b. de uitwisseling van informatie, ervaringen en goede praktijken
tussen de lidstaten onderling en met de Commissie te vergemakkelijken;
c. onverminderd artikel III-344, verslagen op te stellen, adviezen uit
te brengen of andere activiteiten te ontplooien op gebieden die onder zijn
bevoegdheden vallen, hetzij op verzoek van de Raad of van de Commissie,
hetzij op eigen initiatief.
Voor de vervulling van zijn opdracht legt het comité de nodige contacten
met de sociale partners.
275 96
Iedere lidstaat en de Commissie benoemen twee leden van het comité.
Artikel III-218
De Commissie wijdt in haar jaarverslag aan het Europees Parlement
een afzonderlijk hoofdstuk aan de ontwikkeling van de sociale toestand
in de Unie.
Het Europees Parlement kan de Commissie verzoeken verslagen op te
stellen over bijzondere vraagstukken betreffende de sociale toestand.
Artikel III-219
1. Teneinde de werkgelegenheid voor de werknemers in de interne
markt te verbeteren en zodoende bij te dragen tot verhoging van de
levensstandaard, wordt een Europees Sociaal Fonds opgericht. Dit Fonds
heeft ten doel binnen de Unie de arbeidsmarktkansen en de geografische
en beroepsmobiliteit van werknemers te bevorderen, alsmede de aanpassing
aan veranderingen in het bedrijfsleven en in productiestelsels gemakkelijker
te maken, met name door beroepsopleiding en omscholing.
2. De Commissie beheert het Fonds. Zij wordt in deze taak bijgestaan
door een comité dat onder het voorzitterschap staat van een lid van de
Commissie en samengesteld is uit vertegenwoordigers van de lidstaten
en van de vakverenigingen van werknemers en van werkgevers.
3. De uitvoeringsmaatregelen betreffende het Fonds worden bij Europese
wet vastgesteld. Deze wordt na raadpleging van het Comité van de
Regio’s en van het Economisch en Sociaal Comité vastgesteld.

AFDELING 3
ECONOMISCHE, SOCIALE EN TERRITORIALE SAMENHANG
Artikel III-220
Teneinde de harmonische ontwikkeling van de Unie in haar geheel te
bevorderen, ontwikkelt en vervolgt de Unie haar optreden ter versterking
van de economische, sociale en territoriale samenhang.
De Unie stelt zich in het bijzonder ten doel, de verschillen tussen de
ontwikkelingsniveaus van de onderscheiden regio’s en de achterstand
van de minst begunstigde regio’s te verkleinen.
Wat betreft die regio’s wordt bijzondere aandacht besteed aan de
plattelandsgebieden, de regio’s die een industriële overgang doormaken,
en de regio’s die kampen met ernstige en permanente natuurlijke of
demografische belemmeringen, zoals de meest noordelijke regio’s met
een zeer geringe bevolkingsdichtheid, alsmede insulaire, grensoverschrijdende
en berggebieden.
97 275
Artikel III-221
De lidstaten voeren en coördineren hun economisch beleid mede met
het oog op het verwezenlijken van de doelstellingen van artikel III-220.
Bij de vaststelling en de uitvoering van het beleid en van de maatregelen
van de Unie en bij de totstandbrenging van de interne markt wordt
rekening gehouden met en bijgedragen tot verwezenlijking van deze
doelstellingen. De Unie ondersteunt deze verwezenlijking tevens door
haar optreden via de structuurfondsen (Europees Oriëntatie- en Garantiefonds
voor de landbouw, afdeling Oriëntatie, Europees Sociaal Fonds,
Europees Fonds voor regionale ontwikkeling), de Europese Investeringsbank
en de andere bestaande financieringsinstrumenten.
De Commissie brengt om de drie jaar aan het Europees Parlement,
aan de Raad, aan het Comité van de Regio’s en aan het Economisch en
Sociaal Comité verslag uit over de vooruitgang die is geboekt bij de verwezenlijking
van de economische, sociale en territoriale samenhang, alsmede
over de wijze waarop de diverse in dit artikel bedoelde middelen
daartoe hebben bijgedragen. Dit verslag gaat in voorkomend geval vergezeld
van passende voorstellen.
Bij Europese wet of kaderwet kunnen specifieke maatregelen buiten
de fondsen om worden vastgesteld, onverminderd de maatregelen die in
het kader van ander beleid van de Unie worden vastgesteld. De Europese
wet of kaderwet wordt na raadpleging van het Comité van de
Regio’s en van het Economisch en Sociaal Comité vastgesteld.
Artikel III-222
Het Europees Fonds voor regionale ontwikkeling is bedoeld om een
bijdrage te leveren aan het ongedaan maken van de belangrijkste regionale
onevenwichtigheden in de Unie, door deel te nemen aan de ontwikkeling
en de structurele aanpassing van regio’s met een ontwikkelingsachterstand
en aan de omschakeling van industriegebieden met
teruglopende economische activiteit.
Artikel III-223
1. Onverminderd artikel III-224, worden bij Europese wet de taken,
de prioritaire doelstellingen en de organisatie van de structuurfondsen
vastgesteld – hetgeen ook samenvoeging van de fondsen kan omvatten
– en de algemene regels die voor deze fondsen gelden, alsmede de bepalingen
die nodig zijn voor de doeltreffende werking van de fondsen en
de coördinatie tussen de fondsen onderling en met de andere bestaande
financieringsinstrumenten.
Een bij Europese wet opgericht cohesiefonds levert een financiële bijdrage
aan de uitvoering van projecten op het gebied van milieu en trans-
Europese netwerken in de sfeer van de vervoersinfrastructuur.
De Europese wetten worden in alle gevallen na raadpleging van het
275 98
Comité van de Regio’s en van het Economisch en Sociaal Comité vastgesteld.
2. De eerste bepalingen betreffende de fondsen met structurele strekking
en het cohesiefonds die worden vastgesteld ingevolge de bepalingen
die van kracht zijn op de datum van ondertekening van het Verdrag
tot vaststelling van een Grondwet voor Europa, worden vastgesteld bij
Europese wet van de Raad. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen,
na goedkeuring door het Europees Parlement.
Artikel III-224
De toepassingsmaatregelen met betrekking tot het Europees Fonds
voor regionale ontwikkeling worden bij Europese wet vastgesteld. De
wet wordt na raadpleging van het Comité van de Regio’s en van het Economisch
en Sociaal Comité vastgesteld.
Ten aanzien van het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de
landbouw, afdeling Oriëntatie, en het Europees Sociaal Fonds zijn onderscheidenlijk
artikel III-231 en artikel III-219, lid 3, van toepassing.

AFDELING 4
LANDBOUW EN VISSERIJ
Artikel III-225
De Unie stelt een gemeenschappelijk landbouw- en visserijbeleid vast
en voert dit uit.
Onder ,,landbouwproducten’’ worden verstaan de voortbrengselen van
bodem, veeteelt en visserij, alsmede de producten in eerste graad van
bewerking welke met de genoemde voortbrengselen rechtstreeks verband
houden. Verwijzingen naar het gemeenschappelijk landbouwbeleid
of naar de landbouw worden geacht tevens te gelden als verwijzing naar
de visserij, met inachtneming van de bijzondere kenmerken van de
visserijsector.
Artikel III-226
1. De interne markt omvat mede de landbouw en de handel in landbouwproducten.
2. Behoudens andersluidende bepaling in de artikelen III-227 tot en
met III-232, zijn de regels voor de totstandbrenging en de werking van
de interne markt van toepassing op landbouwproducten.
3. De in bijlage I vermelde producten vallen onder de artikelen III-
227 tot en met III-232.
4. De werking en de ontwikkeling van de interne markt voor de landbouwproducten
dienen gepaard te gaan met een gemeenschappelijk
landbouwbeleid.
99 275
Artikel III-227
1. Het gemeenschappelijk landbouwbeleid heeft ten doel:
a. de productiviteit van de landbouw te doen toenemen door de technische
vooruitgang te bevorderen en door zowel de rationele ontwikkeling
van de landbouwproductie als een optimaal gebruik van de productiefactoren,
met name de arbeidskrachten, te bewerkstelligen;
b. aldus de landbouwbevolking een redelijke levensstandaard te verzekeren,
met name door de verhoging van het hoofdelijk inkomen van
hen die in de landbouw werkzaam zijn;
c. de markten te stabiliseren;
d. de voorziening veilig te stellen;
e. redelijke prijzen bij de levering aan verbruikers te verzekeren.
2. Bij de totstandbrenging van het gemeenschappelijk landbouwbeleid
en van de daarvoor te treffen bijzondere voorzieningen wordt rekening
gehouden met:
a. de bijzondere aard van het landbouwbedrijf, welke voortvloeit uit
de maatschappelijke structuur van de landbouw en uit de structurele en
natuurlijke ongelijkheid tussen de verschillende landbouwgebieden;
b. de noodzaak de dienstige aanpassingen geleidelijk te doen verlopen;
c. het feit dat de landbouwsector in de lidstaten nauw verweven is
met de gehele economie.
Artikel III-228
1. Om de in artikel III-227 genoemde doelstellingen te verwezenlijken
wordt een gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten
tot stand gebracht.
Naar gelang van de producten neemt deze ordening een van de volgende
vormen aan:
a. gemeenschappelijke regels inzake mededinging;
b. verplichte coördinatie van de verschillende nationale marktorganisaties;
c. een Europese marktorganisatie.
2. De gemeenschappelijke ordening in een der in lid 1 vermelde vormen
kan alle maatregelen medebrengen welke noodzakelijk zijn om de
in artikel III-227 genoemde doelstellingen te verwezenlijken, met name
prijsregelingen, subsidies zowel voor de productie als voor het in de
handel brengen der verschillende producten, systemen van voorraadvorming
en opslag en gemeenschappelijke organisatorische voorzieningen
voor de stabilisatie van de in- of uitvoer.
De gemeenschappelijke ordening moet zich beperken tot het nastreven
van de in artikel III-227 genoemde doelstellingen en iedere discriminatie
tussen producenten of verbruikers in de Unie uitsluiten.
Een eventueel gemeenschappelijk prijsbeleid moet op gemeenschappelijke
criteria en op eenvormige berekeningswijzen berusten.
275 100
3. Om de in lid 1 bedoelde gemeenschappelijke ordening aan haar
doel te laten beantwoorden, kunnen een of meer oriëntatie- en garantiefondsen
voor de landbouw in het leven worden geroepen.
Artikel III-229
Ter verwezenlijking van de in artikel III-227 genoemde doeleinden
kunnen in het kader van het gemeenschappelijk landbouwbeleid met
name maatregelen worden getroffen met betrekking tot:
a. een doeltreffende coördinatie van hetgeen ondernomen wordt op
het gebied van beroepsopleiding, landbouwkundig onderzoek en landbouwkundige
voorlichting, welke coördinatie gemeenschappelijk gefinancierde
projecten of instellingen kan omvatten;
b. gemeenschappelijke acties voor de ontwikkeling van het verbruik
van bepaalde producten.
Artikel III-230
1. De afdeling over regels betreffende de mededinging is op de voortbrenging
van en de handel in landbouwproducten slechts in zoverre van
toepassing, als bij Europese wet of kaderwet met inachtneming van de
in artikel III-227 vermelde doelstellingen en overeenkomstig artikel III-
231, lid 2, wordt bepaald.
2. De Raad kan op voorstel van de Commissie een Europese verordening
of een Europees besluit vaststellen waarbij machtiging wordt
gegeven tot het verlenen van steun:
a. ter bescherming van door structurele of natuurlijke omstandigheden
benadeelde bedrijven;
b. in het kader van economische ontwikkelingsplannen.
Artikel III-231
1. De Commissie doet voorstellen voor de totstandbrenging en de uitvoering
van het gemeenschappelijk landbouwbeleid, waaronder begrepen
de vervanging van nationale organisaties door een van de in artikel
III-228, lid 1, genoemde vormen van gemeenschappelijke ordening en
de uitvoering van de in deze afdeling bedoelde maatregelen.
Deze voorstellen houden rekening met de samenhang van de in deze
afdeling bedoelde landbouwaspecten.
2. Bij Europese wet of kaderwet wordt de in artikel III-228, lid 1,
bedoelde gemeenschappelijke ordening van de landbouwmarkten ingesteld
en worden de overige bepalingen vastgesteld die nodig zijn om de
doelstellingen van het gemeenschappelijk landbouwbeleid na te streven.
De wet of kaderwet wordt vastgesteld na raadpleging van het Economisch
en Sociaal Comité.
101 275
3. De Raad regelt op voorstel van de Commissie bij Europese verordening
of bij Europees besluit de prijsbepaling, de heffingen, de steun en
de kwantitatieve beperkingen, alsook de vaststelling en verdeling van de
vangstmogelijkheden.
4. De in artikel III-228, lid 1, genoemde gemeenschappelijke ordening
kan overeenkomstig lid 2 in de plaats worden gesteld van nationale
marktorganisaties:
a. indien de gemeenschappelijke ordening aan lidstaten die tegen
deze maatregelen gekant zijn en die zelf over een nationale organisatie
voor de betrokken productie beschikken, gelijkwaardige waarborgen
biedt inzake de werkgelegenheid en de levensstandaard van de betrokken
producenten, met inachtneming van de snelheid van de mogelijke
aanpassingen en van de noodzakelijke specialisatie, en
b. indien deze ordening het handelsverkeer binnen de Unie soortgelijke
voorwaarden biedt als die welke op een nationale markt bestaan.
5. Indien voor bepaalde grondstoffen een gemeenschappelijke ordening
in het leven wordt geroepen voordat er een gemeenschappelijke
ordening voor de overeenkomstige verwerkte producten bestaat, mogen
de betrokken grondstoffen die gebruikt worden voor de producten welke
voor uitvoer naar derde landen zijn bestemd, van buiten de Unie worden
ingevoerd.
Artikel III-232
Wanneer in een lidstaat een product onder een nationale marktorganisatie
valt of onder een binnenlandse regeling van gelijke werking
welke een gelijksoortige productie in een andere lidstaat bij de concurrentiepositie
nadelig beïnvloedt, leggen de lidstaten een compenserende
heffing op de invoer van dat product uit de lidstaat waar de organisatie
of de regeling bestaat, tenzij deze lidstaat een compenserende heffing op
de uitvoer toepast.
De Commissie regelt bij Europese verordening of Europees besluit de
hoogte van deze heffingen zodanig als nodig is om het evenwicht te herstellen.
Zij kan eveneens machtiging verlenen tot het nemen van andere
maatregelen waarvan zij de voorwaarden en wijze van toepassing vaststelt.

AFDELING 5
HET MILIEU
Artikel III-233
1. Het beleid van de Unie op milieugebied draagt bij tot het nastreven
van de volgende doelstellingen:
a. behoud, bescherming en verbetering van de kwaliteit van het
milieu;
275 102
b. bescherming van de gezondheid van de mens;
c. behoedzaam en rationeel gebruik van natuurlijke hulpbronnen;
d. bevordering op internationaal vlak van maatregelen om het hoofd
te bieden aan regionale of mondiale milieuproblemen.
2. De Unie streeft in haar milieubeleid naar een hoog niveau van
bescherming, rekening houdend met de uiteenlopende situaties in de verschillende
regio’s van de Unie. Het beleid van de Unie berust op het
voorzorgsbeginsel en het beginsel van preventief handelen, het beginsel
dat milieuaantastingen bij voorrang aan de bron dienen te worden bestreden,
en het beginsel dat de vervuiler betaalt.
In dit verband bevatten de harmonisatiemaatregelen die voldoen aan
de eisen inzake milieubescherming, in de gevallen die daarvoor in aanmerking
komen, een vrijwaringsclausule op grond waarvan de lidstaten
om niet-economische milieuredenen voorlopige regelingen kunnen treffen
welke aan een controleprocedure van de Unie onderworpen zijn.
3. Bij het bepalen van het beleid op milieugebied houdt de Unie rekening
met:
a. de beschikbare wetenschappelijke en technische gegevens;
b. de milieuomstandigheden in de onderscheiden regio’s van de Unie;
c. de voordelen en lasten die kunnen voortvloeien uit optreden,
onderscheidenlijk niet-optreden;
d. de economische en sociale ontwikkeling van de Unie als geheel
en de evenwichtige ontwikkeling van de regio’s.
4. In het kader van hun onderscheiden bevoegdheden werken de Unie
en de lidstaten samen met derde landen en de op milieugebied bevoegde
internationale organisaties. De regels voor deze samenwerking kunnen
worden vastgelegd in overeenkomsten tussen de Unie en de betrokken
derde partijen.
De eerste alinea doet geen afbreuk aan de bevoegdheid van de lidstaten
om in internationale fora te onderhandelen en internationale overeenkomsten
te sluiten.
Artikel III-234
1. Bij Europese wet of kaderwet worden de maatregelen vastgesteld
om de in artikel III-233 genoemde doelstellingen te verwezenlijken. De
wet of kaderwet wordt vastgesteld na raadpleging van het Comité van
de Regio’s en van het Economisch en Sociaal Comité.
2. In afwijking van lid 1 en onverminderd artikel III-172, stelt de
Raad met eenparigheid van stemmen Europese wetten of kaderwetten
vast met betrekking tot:
a. bepalingen van in hoofdzaak fiscale aard;
b. maatregelen die van invloed zijn op:
i. de ruimtelijke ordening;
ii. het kwantitatieve waterbeheer of, rechtstreeks of onrechtstreeks,
103 275
de beschikbaarheid van de watervoorraden;
iii. de bodembestemming, met uitzondering van het afvalstoffenbeheer;
c. maatregelen die van aanzienlijke invloed zijn op de keuze van een
lidstaat tussen verschillende energiebronnen en de algemene structuur
van zijn energievoorziening.
De Raad kan, op voorstel van de Commissie, met eenparigheid van
stemmen een Europees besluit vaststellen waarbij de gewone wetgevingsprocedure
van toepassing wordt verklaard op de in de eerste alinea
genoemde gebieden.
De Raad besluit in alle gevallen na raadpleging van het Europees Parlement,
van het Comité van de Regio’s en van het Economisch en
Sociaal Comité.
3. Bij Europese wet worden algemene actieprogramma’s vastgesteld
waarin de te verwezenlijken prioritaire doelstellingen worden vastgelegd.
Deze wet wordt vastgesteld na raadpleging van het Comité van de
Regio’s en van het Economisch en Sociaal Comité.
De voor de uitvoering van die programma’s nodige maatregelen worden
vastgesteld overeenkomstig lid 1, respectievelijk lid 2.
4. Onverminderd bepaalde door de Unie vastgestelde maatregelen,
dragen de lidstaten zorg voor de financiering en de uitvoering van het
milieubeleid.
5. Onverminderd het beginsel dat de vervuiler betaalt, omvat een op
grond van lid 1 vastgestelde maatregel die voor de overheid van een lidstaat
onevenredig hoge kosten met zich meebrengt tevens:
a. ontheffingen van tijdelijke aard, en/of
b. financiële steun uit het cohesiefonds.
6. De beschermende maatregelen die worden vastgesteld uit hoofde
van dit artikel, beletten niet dat een lidstaat verdergaande beschermende
maatregelen vaststelt. Zulke maatregelen moeten verenigbaar zijn met de
Grondwet. Zij worden ter kennis gebracht van de Commissie.

AFDELING 6
CONSUMENTENBESCHERMING
Artikel III-235
1. Om de belangen van consumenten te bevorderen en een hoog
niveau van consumentenbescherming te waarborgen, draagt de Unie bij
tot de bescherming van de gezondheid, de veiligheid en de economische
belangen van consumenten, alsmede tot de bevordering van hun recht op
voorlichting en vorming, en hun recht van vereniging om hun belangen
te behartigen.
2. De Unie draagt bij tot de verwezenlijking van de in lid 1 genoemde
doelstellingen door middel van:
275 104
a. maatregelen die op grond van artikel III-172 in het kader van de
totstandbrenging en de werking van de interne markt worden vastgesteld;
b. maatregelen om het beleid van de lidstaten te ondersteunen, aan te
vullen en te controleren.
3. De in lid 2, onder b, bedoelde maatregelen worden bij Europese
wet of kaderwet vastgesteld. De wet of kaderwet wordt vastgesteld na
raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité.
4. De uit hoofde van lid 3 vastgestelde handelingen beletten niet dat
een lidstaat regelingen voor een hogere graad van bescherming handhaaft
of treft. Deze bepalingen moeten verenigbaar zijn met de Grondwet.
Zij worden ter kennis gebracht van de Commissie.

AFDELING 7
VERVOER
Artikel III-236
1. De doelstellingen van de Grondwet worden wat het onderwerp van
deze afdeling betreft nagestreefd in het kader van een gemeenschappelijk
vervoerbeleid.
2. Bij Europese wet of kaderwet wordt lid 1 ten uitvoer gebracht, met
inachtneming van de bijzondere aspecten van het vervoer. De wet wordt
vastgesteld na raadpleging van het Comité van de Regio’s en van het
Economisch en Sociaal Comité.
Bij de Europese wet of kaderwet worden vastgesteld:
a. gemeenschappelijke regels voor internationaal vervoer vanuit of
naar het grondgebied van een lidstaat of over het grondgebied van een
of meer lidstaten;
b. de voorwaarden waaronder vervoerondernemers worden toegelaten
tot nationaal vervoer in een lidstaat waarin zij niet woonachtig zijn;
c. maatregelen ter verbetering van de veiligheid van het vervoer;
d. alle overige dienstige maatregelen.
3. Bij de vaststelling van de in lid 2 bedoelde Europese wet of kaderwet
wordt rekening gehouden met gevallen waarin de toepassing ervan
ernstige gevolgen zou kunnen hebben voor de levensstandaard en de
werkgelegenheid in bepaalde regio’s, en voor de exploitatie van de vervoersfaciliteiten.
Artikel III-237
Totdat de in artikel III-236, lid 2, bedoelde Europese wet of kaderwet
is vastgesteld, en behoudens vaststelling met eenparigheid van stemmen
van een Europees besluit van de Raad waarbij een afwijking wordt toe-
105 275
gestaan, mag geen enkele lidstaat de onderscheiden bepalingen, die terzake
gelden vanaf 1 januari 1958 of, voor de toetredende staten, vanaf
de datum van hun toetreding, zodanig veranderen, dat zij daardoor in
hun rechtstreekse of onrechtstreekse uitwerking minder gunstig worden
voor vervoerondernemers uit overige lidstaten dan voor de nationale
vervoerondernemers.
Artikel III-238
Met deze Grondwet zijn verenigbaar steunmaatregelen die beantwoorden
aan de behoeften van de coördinatie van het vervoer of die overeenkomen
met de vergoeding van bepaalde met het begrip ,,openbare
dienst’’ verbonden, verplichte dienstverrichtingen.
Artikel III-239
Bij iedere in het kader van deze Grondwet vastgestelde maatregel op
het gebied van vrachtprijzen en vervoervoorwaarden dient de economische
toestand van de vervoerondernemers in aanmerking te worden
genomen.
Artikel III-240
1. In het verkeer binnen de Unie is iedere discriminatie verboden die
erin bestaat dat een vervoerondernemer voor dezelfde verbindingen verschillende
vrachtprijzen en vervoervoorwaarden voor gelijke goederen
hanteert naar gelang van de lidstaat van herkomst of van bestemming
van de vervoerde waren.
2. Lid 1 sluit niet uit dat krachtens artikel III-236, lid 2, andere Europese
wetten of kaderwetten kunnen worden vastgesteld.
3. De Raad stelt op voorstel van de Commissie Europese verordeningen
of besluiten vast die erop zijn gericht de uitvoering van lid 1 te
waarborgen. De Raad besluit na raadpleging van het Europees Parlement
en het Economisch en Sociaal Comité.
De Raad kan met name bij Europese verordening of bij Europees
besluit het nodige regelen om de instellingen in staat te stellen te waken
over de naleving van het in lid 1 bedoelde voorschrift en om te bewerkstelligen
dat de gebruikers volledig voordeel hebben van dit voorschrift.
4. De Commissie onderzoekt eigener beweging of op verzoek van
een lidstaat de in lid 1 bedoelde gevallen van discriminatie en stelt na
raadpleging van iedere belanghebbende lidstaat in het kader van de in
lid 3 bedoelde Europese verordeningen of besluiten de nodige Europese
besluiten vast.
275 106
Artikel III-241
1. Behoudens machtiging op grond van een Europees besluit van de
Commissie, is het een lidstaat verboden voor vervoer binnen de Unie
prijzen en voorwaarden op te leggen die enig element van steun of
bescherming in het belang van een of meer ondernemingen of bepaalde
industrieën inhouden.
2. De Commissie onderwerpt eigener beweging of op verzoek van
een lidstaat de in lid 1 bedoelde prijzen en voorwaarden aan een onderzoek
en houdt daarbij rekening met, enerzijds, de vereisten van een passend
regionaal economisch beleid, de behoeften van minder ontwikkelde
gebieden en de moeilijkheden die zich in door politieke omstandigheden
ernstig benadeelde streken voordoen, en, anderzijds, de gevolgen van die
prijzen en voorwaarden voor de mededinging tussen de verschillende
takken van vervoer.
De Commissie stelt na raadpleging van iedere betrokken lidstaat de
nodige Europese besluiten vast.
3. Het in lid 1 bedoelde verbod is niet van toepassing op mededingingstarieven.
Artikel III-242
De heffingen of andere rechten welke naast de vervoerprijs door een
vervoerondernemer in verband met grensoverschrijding in rekening worden
gebracht, mogen een redelijk peil niet te boven gaan, gelet op de
werkelijke kosten die door de grensoverschrijding feitelijk zijn veroorzaakt.
De lidstaten streven naar een verlaging van deze kosten.
De Commissie kan de lidstaten aanbevelingen doen voor de toepassing
van dit artikel.
Artikel III-243
De bepalingen van deze afdeling staan in de BondsRepubliek Duitsland
genomen maatregelen niet in de weg, voorzover deze noodzakelijk
zijn om de economische nadelen welke door de deling van Duitsland
zijn berokkend aan de economie van de door de deling getroffen streken
in de BondsRepubliek te compenseren. Vijf jaar na de inwerkingtreding
van het Verdrag tot vaststelling voor een Grondwet voor Europa kan de
Raad op voorstel van de Commissie een Europees besluit tot intrekking
van dit artikel vaststellen.
Artikel III-244
Een comité van raadgevende aard, bestaande uit door de regeringen
van de lidstaten aangewezen deskundigen, wordt aan de Commissie toegevoegd.
De Commissie raadpleegt het comité over vervoeraangelegenheden
zo dikwijls zij dat nodig acht.
107 275
Artikel III-245
1. Deze afdeling is van toepassing op het vervoer per spoor, over de
weg en over de binnenwateren.
2. Bij Europese wet of kaderwet kunnen passende maatregelen worden
vastgesteld voor de zeevaart en de luchtvaart. Deze wet of kaderwet
wordt aangenomen na raadpleging van het Comité van de Regio’s en van
het Economisch en Sociaal Comité.

AFDELING 8
TRANS-EUROPESE NETWERKEN
Artikel III-246
1. Teneinde bij te dragen tot de verwezenlijking van de in de artikelen
III-130 en III-220 bedoelde doelstellingen en om de burgers van de
Unie, de economische subjecten, alsmede de regionale en lokale gemeenschappen
in staat te stellen ten volle profijt te trekken van de voordelen
die uit de totstandkoming van een ruimte zonder binnengrenzen
voortvloeien, draagt de Unie bij tot de totstandbrenging en ontwikkeling
van trans-Europese netwerken op het gebied van vervoers-,
telecommunicatie- en energie-infrastructuur.
2. In het kader van een stelsel van open en door concurrentie gekenmerkte
markten is het optreden van de Unie gericht op de bevordering
van de onderlinge koppeling en interoperabiliteit van nationale netwerken,
alsmede van de toegang tot deze netwerken. Daarbij wordt de noodzaak
in aanmerking genomen om verbindingen tot stand te brengen tussen
insulaire, ingesloten en perifere regio’s en de centrale regio’s van de
Unie.
Artikel III-247
1. Voor de verwezenlijking van de in artikel III-246 genoemde doelstellingen:
a. stelt de Unie een geheel van richtsnoeren op betreffende de doelstellingen,
de prioriteiten en de grote lijnen van de op het gebied van
trans-Europese netwerken voorgenomen maatregelen; in deze richtsnoeren
worden projecten van gemeenschappelijk belang aangegeven;
b. treft de Unie alle maatregelen die nodig kunnen blijken om de
interoperabiliteit van de netwerken te bewerkstelligen, met name op het
gebied van de harmonisatie van technische normen;
c. kan de Unie steun verlenen aan door de lidstaten gesteunde projecten
van gemeenschappelijk belang, die als zodanig zijn aangegeven
in het kader van de onder a bedoelde richtsnoeren, met name in de vorm
van uitvoerbaarheidsstudies, garanties voor leningen of rentesubsidies;
275 108
de Unie kan ook uit het cohesiefonds bijdragen aan de financiering van
projecten in de lidstaten op het terrein van de vervoersinfrastructuur.
Bij het optreden van de Unie wordt rekening gehouden met de economische
levensvatbaarheid van de projecten.
2. Bij Europese wet of kaderwet worden de in lid 1 bedoelde richtsnoeren
en andere maatregelen vastgesteld. De wet of kaderwet wordt
aangenomen na raadpleging van het Comité van de Regio’s en van het
Economisch en Sociaal Comité.
Voor richtsnoeren en projecten van gemeenschappelijk belang die
betrekking hebben op het grondgebied van een lidstaat, is de goedkeuring
van de betrokken lidstaat vereist.
3. De lidstaten coördineren in samenspraak met de Commissie het
nationaal beleid voorzover dat van grote invloed kan zijn op de verwezenlijking
van de in artikel III-246 bedoelde doelstellingen. De Commissie
kan in nauwe samenwerking met de lidstaten alle dienstige initiatieven
nemen om deze coördinatie te bevorderen.
4. De Unie kan met derde landen samenwerken om projecten van
gemeenschappelijk belang te bevorderen en de interoperabiliteit van de
netwerken te bewerkstelligen.

AFDELING 9
ONDERZOEK EN TECHNOLOGISCHE ONTWIKKELING EN RUIMTE
Artikel III-248
1. Het optreden van de Unie is erop gericht haar wetenschappelijke
en technologische grondslagen te versterken door de totstandbrenging
van een Europese onderzoeksruimte waarbinnen onderzoekers, wetenschappelijke
kennis en technologieën vrij circuleren, tot de ontwikkeling
van het concurrentievermogen van de Unie en van haar industrie bij te
dragen en de onderzoeksactiviteiten te bevorderen die uit hoofde van
andere hoofdstukken van de Grondwet nodig worden geacht.
2. Voor de toepassing van het bepaalde in lid 1 stimuleert zij in de
gehele Unie ondernemingen, waaronder kleine en middelgrote ondernemingen,
onderzoekcentra en universiteiten bij hun inspanningen op het
gebied van hoogwaardig onderzoek en hoogwaardige technologische
ontwikkeling. De Unie ondersteunt hun streven naar onderlinge samenwerking,
waarbij het beleid er vooral op gericht is onderzoekers in staat
te stellen vrijelijk samen te werken over de grenzen heen, en ondernemingen
in staat te stellen de mogelijkheden van de interne markt te
benutten, in het bijzonder door openstelling van de nationale overheidsopdrachten,
vaststelling van gemeenschappelijke normen en opheffing
van de wettelijke en fiscale belemmeringen welke die samenwerking in
de weg staan.
109 275
3. Alle activiteiten van de Unie op het gebied van onderzoek en technologische
ontwikkeling, met inbegrip van demonstratieprojecten, worden
vastgesteld en uitgevoerd overeenkomstig deze afdeling.
Artikel III-249
Voor de verwezenlijking van de in artikel III-248 genoemde doelstellingen
onderneemt de Unie de volgende activiteiten, die de activiteiten
van de lidstaten aanvullen:
a. uitvoering van programma’s voor onderzoek, technologische ontwikkeling
en demonstratie, waarbij de samenwerking met en tussen
ondernemingen, onderzoekcentra en universiteiten wordt bevorderd;
b. bevordering van de samenwerking van de Unie met derde landen
en internationale organisaties inzake onderzoek, technologische ontwikkeling
en demonstratie;
c. verspreiding en exploitatie van de resultaten van de activiteiten
van de Unie inzake onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie;
d. stimulering van de opleiding en de mobiliteit van onderzoekers in
de Unie.
Artikel III-250
1. De Unie en de lidstaten coördineren hun activiteiten op het gebied
van onderzoek en technologische ontwikkeling om zodoende de onderlinge
samenhang van het beleid van de lidstaten en het beleid van de
Unie te verzekeren.
2. De Commissie kan in nauwe samenwerking met de lidstaten initiatieven
nemen om de in lid 1 bedoelde coördinatie te bevorderen, met
name initiatieven om richtsnoeren en indicatoren vast te stellen, de uitwisseling
van beste praktijken te regelen en de nodige elementen met het
oog op periodieke controle en evaluatie te verzamelen. Het Europees
Parlement wordt ten volle in kennis gesteld.
Artikel III-251
1. Bij Europese wet wordt het meerjarenkaderprogramma vastgesteld
waarin alle activiteiten die door de Unie worden gefinancierd, zijn opgenomen.
Deze wet wordt vastgesteld na raadpleging van het Economisch
en Sociaal Comité.
In het kaderprogramma:
a. worden de wetenschappelijke en technologische doelstellingen die
met de in artikel III-249 bedoelde activiteiten moeten worden verwezenlijkt,
alsmede de daarmee samenhangende prioriteiten, vastgesteld;
b. worden de grote lijnen van deze activiteiten aangegeven;
c. worden het totale maximumbedrag van en gedetailleerde regels
voor de financiële deelneming van de Unie aan het kaderprogramma,
alsmede de onderscheiden deelbedragen voor elk van de voorgenomen
activiteiten, vastgelegd.
275 110
2. Het meerjarenkaderprogramma wordt naar gelang van de ontwikkeling
van de situatie aangepast of aangevuld.
3. Bij Europese wet van de Raad worden de specifieke programma’s
vastgesteld ter uitvoering van het meerjarenkaderprogramma binnen
iedere activiteit. In ieder specifiek programma worden de bepalingen
voor de uitvoering ervan, de looptijd en de nodig geachte middelen vastgelegd.
Het totaal van de in de specifieke programma’s vastgelegde
nodig geachte bedragen mag niet meer belopen dan het voor het kaderprogramma
en voor iedere activiteit vastgelegde totale maximumbedrag.
Deze wet wordt vastgesteld na raadpleging van het Europees Parlement
en van het Economisch en Sociaal Comité.
4. Ter aanvulling op de in het meerjarenkaderprogramma geplande
activiteiten worden bij Europese wet de maatregelen vastgesteld die
nodig zijn om de Europese onderzoeksruimte te realiseren. Zij wordt
vastgesteld na raadpleging van het Economisch en Sociaal Comité.
Artikel III-252
1. Voor de uitvoering van het meerjarenkaderprogramma worden bij
Europese wet of kaderwet de volgende regels vastgesteld:
a. de regels voor de deelneming van ondernemingen, onderzoekcentra
en universiteiten;
b. de regels voor de verspreiding van de onderzoeksresultaten.
De Europese wet of kaderwet wordt vastgesteld na raadpleging van
het Economisch en Sociaal Comité.
2. Bij de uitvoering van het meerjarenkaderprogramma kunnen bij
Europese wet aanvullende programma’s worden vastgesteld waaraan
alleen wordt deelgenomen door bepaalde lidstaten, die zorg dragen voor
de financiering daarvan, onder voorbehoud van eventuele deelneming
van de Unie.
Bij Europese wet worden de regels voor de aanvullende programma’s
vastgesteld, met name voor wat betreft de verspreiding van de kennis en
de toegang van andere lidstaten. Zij wordt vastgesteld na raadpleging
van het Economisch en Sociaal Comité en met de goedkeuring van de
betrokken lidstaten.
3. Bij de uitvoering van het meerjarenkaderprogramma kan bij Europese
wet worden voorzien in deelneming aan door verscheidene lidstaten
opgezette onderzoeks- en ontwikkelingsprogramma’s, met inbegrip
van deelneming aan de voor de uitvoering van die programma’s tot stand
gebrachte structuren; deze deelneming behoeft de goedkeuring van de
betrokken lidstaten.
De Europese wetten worden vastgesteld na raadpleging van het Economisch
en Sociaal Comité.
111 275
4. Bij de uitvoering van het meerjarenkaderprogramma kan de Unie
voorzien in samenwerking van de Unie met derde landen of internationale
organisaties op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling
en demonstratie.
De regels voor deze samenwerking kunnen worden vastgesteld in
overeenkomsten tussen de Unie en de betrokken derde partijen.
Artikel III-253
De Raad kan op voorstel van de Commissie bij Europese verordening
of Europees besluit vaststellen, dat gemeenschappelijke ondernemingen
of andere structuren worden opgericht ten dienste van de goede uitvoering
van programma’s van de Unie voor onderzoek en technologische
ontwikkeling en demonstratie. De Raad besluit na raadpleging van het
Europees Parlement en het Economisch en Sociaal Comité.
Artikel III-254
1. Om de wetenschappelijke en technische vooruitgang, het industriële
concurrentievermogen en de uitvoering van haar beleid te bevorderen,
stippelt de Unie een Europees ruimtevaartbeleid uit. Daartoe kan
zij gemeenschappelijke initiatieven bevorderen, onderzoek en technologische
ontwikkeling steunen en de nodige inspanningen coördineren
voor de verkenning en het gebruik van de ruimte.
2. Om bij te dragen tot de verwezenlijking van de in lid 1 bedoelde
doelstellingen, worden bij Europese wet of kaderwet maatregelen vastgesteld,
die de vorm kunnen hebben van een speciaal Europees
ruimtevaartprogramma.
3. De Unie gaat elke nuttige relatie aan met het Europees Ruimteagentschap.
Artikel III-255
Aan het begin van ieder jaar legt de Commissie aan het Europees Parlement
en aan de Raad een verslag voor. Dit verslag heeft betrekking op
de activiteiten inzake onderzoek en technologische ontwikkeling en
inzake verspreiding van de resultaten in het voorafgaande jaar, alsmede
op het werkprogramma van het lopende jaar.

AFDELING 10
ENERGIE
Artikel III-256
1. In het kader van de totstandbrenging en de werking van de interne
markt en rekening houdend met de noodzaak om het milieu in stand te
houden en te verbeteren, is het beleid van de Unie op het gebied van
energie erop gericht:
275 112
a. de werking van de energiemarkt te waarborgen;
b. de continuïteit van de energievoorziening in de Unie te waarborgen,
en
c. energie-efficiëntie, energiebesparing en de ontwikkeling van
nieuwe en duurzame energie te stimuleren.
2. Onverminderd de toepassing van andere bepalingen van de Grondwet
worden de in lid 1 genoemde doelstellingen verwezenlijkt met maatregelen
die bij Europese wet of kaderwet worden vastgesteld. De wet of
kaderwet wordt aangenomen na raadpleging van het Comité van de
Regio’s en van het Economisch en Sociaal Comité.
De Europese wetten en/of kaderwetten zijn, onverminderd artikel III-
234, lid 2, onder c, niet van invloed op het recht van een lidstaat de voorwaarden
voor de exploitatie van zijn energiebronnen te bepalen, op zijn
keuze tussen verschillende energiebronnen of op de algemene structuur
van zijn energievoorziening.
3. In afwijking van lid 2, kunnen de daarin bedoelde maatregelen die
voornamelijk van fiscale aard zijn, bij Europese wet of kaderwet van de
Raad worden vastgesteld. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen,
na raadpleging van het Europees Parlement.

HOOFDSTUK IV
RUIMTE VAN VRIJHEID, VEILIGHEID EN RECHT

AFDELING 1
ALGEMENE BEPALINGEN
Artikel III-257
1. De Unie is een ruimte van vrijheid, veiligheid en recht, waarin de
grondrechten en de verschillende rechtsstelsels en -tradities van de lidstaten
worden geëerbiedigd.
2. De Unie zorgt ervoor dat aan de binnengrenzen geen personencontroles
worden verricht en zij ontwikkelt een gemeenschappelijk beleid
op het gebied van asiel, immigratie en controle aan de buitengrenzen,
dat gebaseerd is op solidariteit tussen de lidstaten en dat billijk
is ten aanzien van de onderdanen van derde landen. Voor de toepassing
van dit hoofdstuk worden staatlozen gelijkgesteld met onderdanen van
derde landen.
3. De Unie streeft ernaar een hoog niveau van veiligheid te waarborgen,
door middel van maatregelen ter voorkoming en bestrijding van criminaliteit,
en van racisme en vreemdelingenhaat, maatregelen inzake
coördinatie en samenwerking tussen de politiële en justitiële autoriteiten
in strafzaken en andere bevoegde autoriteiten, alsmede door de weder-
113 275
zijdse erkenning van rechterlijke beslissingen in strafzaken en, zo nodig,
door de onderlinge aanpassing van de strafwetgevingen.
4. De Unie vergemakkelijkt de toegang tot de rechter, met name door
het beginsel van wederzijdse erkenning van gerechtelijke en buitengerechtelijke
beslissingen in burgerlijke zaken.
Artikel III-258
De Europese Raad stelt de strategische richtsnoeren van de wetgevende
en operationele programmering in de ruimte van vrijheid, veiligheid
en recht vast.
Artikel III-259
Met betrekking tot de wetgevingsvoorstellen en -initiatieven die worden
ingediend in het kader van de afdelingen 4 en 5 zien de nationale
parlementen erop toe dat het subsidiariteitsbeginsel wordt geëerbiedigd,
overeenkomstig het protocol betreffende de toepassing van de beginselen
van subsidiariteit en evenredigheid.
Artikel III-260
Onverminderd de artikelen III-360 tot en met III-362, kan de Raad op
voorstel van de Commissie bij Europese verordening of Europees besluit
vaststellen, dat de lidstaten in samenwerking met de Commissie een
objectieve en onpartijdige evaluatie van de uitvoering, door de autoriteiten
van de lidstaten, van het door dit hoofdstuk bestreken beleid van de
Unie kunnen verrichten, met name ter bevordering van de volledige toepassing
van het beginsel van wederzijdse erkenning. Het Europees Parlement
en de nationale parlementen worden op de hoogte gebracht van
de inhoud en de resultaten van die evaluatie.
Artikel III-261
Binnen de Raad wordt een permanent comité opgericht om ervoor te
zorgen dat binnen de Unie de operationele samenwerking op het gebied
van de binnenlandse veiligheid wordt bevorderd en versterkt. Onverminderd
artikel III-344, bevordert het comité de coördinatie van het optreden
van de bevoegde autoriteiten van de lidstaten. De vertegenwoordigers
van de betrokken organen en instanties van de Unie kunnen bij de
werkzaamheden van het comité worden betrokken. Het Europees Parlement
en de nationale parlementen worden over deze werkzaamheden
geïnformeerd.
Artikel III-262
Dit hoofdstuk laat de uitoefening van de verantwoordelijkheid van de
lidstaten voor de handhaving van de openbare orde en de bescherming
van de binnenlandse veiligheid onverlet.
275 114
Artikel III-263
De Raad stelt bij Europese verordening regels vast voor de administratieve
samenwerking tussen de diensten van de lidstaten die bevoegd
zijn op de door dit hoofdstuk bestreken gebieden, en tussen deze diensten
en de Commissie. De Raad besluit op voorstel van de Commissie,
onder voorbehoud van artikel III-264, en na raadpleging van het Europees
Parlement.
Artikel III-264
De in de afdelingen 4 en 5 bedoelde handelingen alsmede de in artikel
III-263 bedoelde Europese verordeningen tot vaststelling van regels
voor administratieve samenwerking op de door die afdelingen bestreken
gebieden worden vastgesteld:
a. op voorstel van de Commissie, of
b. op initiatief van een kwart van de lidstaten.

AFDELING 2
BELEID INZAKE GRENSCONTROLES, ASIEL EN IMMIGRATIE
Artikel III-265
1. De Unie ontwikkelt een beleid dat tot doel heeft:
a. ervoor te zorgen dat personen, ongeacht hun nationaliteit, bij het
overschrijden van de binnengrenzen niet worden gecontroleerd;
b. te zorgen voor personencontrole en efficiënte bewaking bij het
overschrijden van de buitengrenzen;
c. geleidelijk een geïntegreerd systeem voor het beheer van de
buitengrenzen op te zetten.
2. Voor de toepassing van lid 1 worden bij Europese wet of kaderwet
maatregelen vastgesteld die betrekking hebben op:
a. het gemeenschappelijk beleid inzake visa en andere verblijfstitels
van korte duur;
b. de controles waaraan personen bij het overschrijden van de buitengrenzen
worden onderworpen;
c. de voorwaarden waaronder onderdanen van derde landen gedurende
een korte periode vrij in de Unie kunnen reizen;
d. de maatregelen die nodig zijn voor de geleidelijke invoering van
een geïntegreerd systeem van beheer van de buitengrenzen;
e. het voorkomen dat personen, ongeacht hun nationaliteit, gecontroleerd
worden bij het overschrijden van de binnengrenzen.
3. Dit artikel laat de bevoegdheid van de lidstaten inzake de geografische
afbakening van hun grenzen overeenkomstig het nationaal recht
onverlet.
115 275
Artikel III-266
1. De Unie ontwikkelt een gemeenschappelijk beleid inzake asiel,
subsidiaire bescherming en tijdelijke bescherming, teneinde iedere onderdaan
van een derde land die internationale bescherming behoeft, een
passende status te verlenen en de naleving van het beginsel van nonrefoulement
te garanderen. Dit beleid moet in overeenstemming zijn met
het Verdrag van Genève van 28 juli 1951 en het Protocol van 31 januari
1967 betreffende de status van vluchtelingen alsmede met de andere toepasselijke
verdragen.
2. Voor de toepassing van lid 1 worden bij Europese wet of kaderwet
maatregelen vastgesteld betreffende een gemeenschappelijk Europees
asielstelsel dat het volgende behelst:
a. een uniforme asielstatus voor onderdanen van derde landen die in
de hele Unie geldt;
b. een uniforme subsidiaire-beschermingsstatus voor de onderdanen
van derde landen die, als zij geen asiel krijgen in de Europese Unie,
internationale bescherming behoeven;
c. een gemeenschappelijk stelsel voor tijdelijke bescherming van
ontheemden in geval van een massale toestroom;
d. gemeenschappelijke procedures voor toekenning of intrekking van
de uniforme status van asiel of van subsidiaire bescherming;
e. criteria en instrumenten voor de vaststelling van de lidstaat die
verantwoordelijk is voor de behandeling van een asielverzoek of van een
verzoek om subsidiaire bescherming;
f. normen betreffende de voorwaarden inzake de opvang van asielzoekers
of van aanvragers van subsidiaire bescherming;
g. partnerschap en samenwerking met derde landen om de stromen
van asielzoekers of aanvragers van subsidiaire of tijdelijke bescherming
te beheersen.
3. Indien een of meer lidstaten ten gevolge van een plotselinge toestroom
van onderdanen van derde landen in een noodsituatie terechtkomen,
kan de Raad op voorstel van de Commissie Europese verordeningen
of besluiten met voorlopige maatregelen ten gunste van de betrokken
lidstaat of lidstaten vaststellen. De Raad besluit na raadpleging van het
Europees Parlement.
Artikel III-267
1. De Unie ontwikkelt een gemeenschappelijk immigratiebeleid, dat
erop gericht is in alle stadia te zorgen voor een efficiënt beheer van de
migratiestromen, een billijke behandeling van onderdanen van derde landen
die legaal op het grondgebied van de lidstaten verblijven, en een
intensievere preventie en bestrijding van illegale immigratie en mensenhandel.
2. Voor de toepassing van lid 1 worden bij Europese wet of kaderwet
maatregelen vastgesteld die betrekking hebben op de volgende gebieden:
275 116
a. de voorwaarden voor toegang en verblijf, en normen betreffende
de afgifte door de lidstaten van langlopende visa en verblijfstitels, onder
andere met het oog op gezinshereniging;
b. de omschrijving van de rechten van onderdanen van derde landen
die legaal in een lidstaat verblijven, alsook de voorwaarden ter regeling
van het vrije verkeer en het vrije verblijf in andere lidstaten;
c. illegale immigratie en illegaal verblijf, met inbegrip van verwijdering
en repatriëring van illegaal verblijvende personen;
d. bestrijding van mensenhandel, met name handel in vrouwen en
kinderen.
3. De Unie kan overeenkomsten met derde landen sluiten waarmee de
overname door hun land van oorsprong of herkomst wordt beoogd van
onderdanen van derde landen die niet of niet meer voldoen aan de voorwaarden
voor binnenkomst, aanwezigheid of verblijf op het grondgebied
van een van de lidstaten.
4. Bij Europese wet of kaderwet kunnen maatregelen worden vastgesteld
om het optreden van de lidstaten ter bevordering van de integratie
van onderdanen van derde landen die legaal op hun grondgebied verblijven,
aan te moedigen en te ondersteunen, met uitzondering van enige
harmonisering van de wettelijke of bestuursrechtelijke regelingen van de
lidstaten.
5. Dit artikel laat het recht van de lidstaten onverlet, zelf te bepalen
hoeveel onderdanen van derde landen, afkomstig uit derde landen, tot
hun grondgebied worden toegelaten teneinde daar al dan niet in loondienst
arbeid te verrichten.
Artikel III-268
Aan het in deze afdeling bedoelde beleid van de Unie en de uitvoering
daarvan liggen het beginsel van solidariteit en van billijke verdeling
van de verantwoordelijkheden tussen de lidstaten, ook op financieel
vlak, ten grondslag. De handelingen van de Unie die uit hoofde van deze
afdeling worden vastgesteld, bevatten passende bepalingen voor de toepassing
van dit beginsel.

AFDELING 3
JUSTITIËLE SAMENWERKING IN BURGERLIJKE ZAKEN
Artikel III-269
1. De Unie ontwikkelt justitiële samenwerking in burgerlijke zaken
met grensoverschrijdende gevolgen, die berust op het beginsel van
wederzijdse erkenning van rechterlijke beslissingen en van beslissingen
in buitengerechtelijke zaken. Deze samenwerking kan maatregelen ter
aanpassing van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de
lidstaten omvatten.
117 275
2. Voor de toepassing van lid 1 worden, met name wanneer dat nodig
is voor de goede werking van de interne markt, bij Europese wet of
kaderwet maatregelen vastgesteld die het volgende beogen:
a. de wederzijdse erkenning tussen de lidstaten van rechterlijke beslissingen
en van beslissingen in buitengerechtelijke zaken en de tenuitvoerlegging
daarvan;
b. de grensoverschrijdende betekening en kennisgeving van gerechtelijke
en buitengerechtelijke stukken;
c. de verenigbaarheid van de in de lidstaten geldende regels voor
collisie en jurisdictiegeschillen;
d. samenwerking bij het vergaren van bewijsmiddelen;
e. daadwerkelijke toegang tot de rechter;
f. het wegnemen van de hindernissen voor de goede werking van
burgerrechtelijke procedures, zo nodig door bevordering van de verenigbaarheid
van de in de lidstaten geldende bepalingen inzake burgerlijke
rechtsvordering;
g. de ontwikkeling van alternatieve methoden voor geschillenbeslechting;
h. de ondersteuning van de opleiding van magistraten en justitieel
personeel.
3. In afwijking van lid 2, worden maatregelen betreffende het familierecht
met grensoverschrijdende gevolgen bij Europese wet of kaderwet
van de Raad vastgesteld. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen,
na raadpleging van het Europees Parlement.
De Raad kan op voorstel van de Commissie bij Europees besluit vaststellen
ten aanzien van welke aspecten van het familierecht met grensoverschrijdende
gevolgen handelingen volgens de gewone wetgevingsprocedure
kunnen worden vastgesteld. De Raad besluit met eenparigheid
van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement.

AFDELING 4
JUSTITIËLE SAMENWERKING IN STRAFZAKEN
Artikel III-270
1. De justitiële samenwerking in strafzaken in de Unie berust op het
beginsel van de wederzijdse erkenning van rechterlijke uitspraken en
beslissingen en omvat de onderlinge aanpassing van de wettelijke en
bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten op de in lid 2 en in artikel
III-271 genoemde gebieden.
Bij Europese wet of kaderwet worden maatregelen vastgesteld om:
a. regels en procedures vast te leggen waarmee alle soorten vonnissen
en rechterlijke beslissingen overal in de Unie erkend worden;
b. jurisdictiegeschillen tussen de lidstaten te voorkomen en op te lossen;
c. de opleiding van magistraten en justitieel personeel te ondersteunen;
275 118
d. in het kader van strafvervolging en tenuitvoerlegging van beslissingen
de samenwerking tussen de justitiële of gelijkwaardige autoriteiten
van de lidstaten te bevorderen.
2. Voorzover nodig ter bevordering van de wederzijdse erkenning van
vonnissen en rechterlijke beslissingen en van de politiële en justitiële
samenwerking in strafzaken met een grensoverschrijdende dimensie,
kunnen bij Europese kaderwet minimumvoorschriften worden vastgesteld.
In die minimumvoorschriften wordt rekening gehouden met de
verschillen tussen de rechtstradities en rechtsstelsels van de lidstaten.
De minimumvoorschriften hebben betrekking op:
a. de wederzijdse toelaatbaarheid van bewijs tussen de lidstaten;
b. de rechten van personen in de strafvordering;
c. de rechten van slachtoffers van misdrijven;
d. andere specifieke elementen van de strafvordering, die door de
Raad vooraf bij Europees besluit worden bepaald. Voor de aanneming
van dit besluit, besluit de Raad met eenparigheid van stemmen, na goedkeuring
door het Europees Parlement.
De vaststelling van de in dit lid bedoelde minimumvoorschriften belet
de lidstaten niet een hoger niveau van bescherming voor personen te
handhaven of in te voeren.
3. Wanneer een lid van de Raad van oordeel is dat een in lid 2
bedoeld ontwerp van Europese kaderwet afbreuk zou doen aan fundamentele
aspecten van zijn strafrechtstelsel, kan hij verzoeken dat het ontwerp
aan de Europese Raad wordt voorgelegd. In dat geval wordt de in
artikel III-396 bedoelde procedure opgeschort. Na bespreking zal de
Europese Raad, binnen 4 maanden na de schorsing:
a. het ontwerp opnieuw aan de Raad voorleggen, waardoor de schorsing
van de in artikel III-396 bedoelde procedure beëindigd wordt, of
b. de Commissie of de groep van lidstaten die het initiatief heeft
genomen, verzoeken een nieuw ontwerp voor te leggen; in dat geval
wordt de aanvankelijk voorgestelde handeling geacht niet te zijn vastgesteld.
4. Indien de Europese Raad na afloop van de in lid 3 bedoelde
periode niet heeft gehandeld, of indien 12 maanden na de indiening van
een nieuw ontwerp op grond van lid 3, onder b, de Europese kaderwet
nog niet is vastgesteld, en ten minste eenderde van de lidstaten nauwere
samenwerking wenst aan te gaan op basis van het betrokken ontwerp
voor een kaderwet, stellen zij het Europees Parlement, de Raad en de
Commissie daarvan op de hoogte. In dat geval wordt de in de artikelen
I-44, lid 2, en III-419, lid 1, bedoelde machtiging tot nauwere samenwerking
geacht te zijn verleend en zijn de bepalingen betreffende nauwere
samenwerking van toepassing.
119 275
Artikel III-271
1. Bij Europese kaderwet kunnen minimumvoorschriften worden vastgesteld
betreffende de bepaling van strafbare feiten en sancties in verband
met vormen van bijzonder zware criminaliteit met een grensoverschrijdende
dimensie die voortvloeit uit de aard of de gevolgen van
deze strafbare feiten of uit een bijzondere noodzaak om deze op gemeenschappelijke
basis te bestrijden.
Het betreft de volgende vormen van criminaliteit: terrorisme, mensenhandel
en seksuele uitbuiting van vrouwen en kinderen, illegale drugshandel,
illegale wapenhandel, het witwassen van geld, corruptie, de vervalsing
van betaalmiddelen, computercriminaliteit en de georganiseerde
criminaliteit.
Afhankelijk van de ontwikkelingen in de criminaliteit kan de Raad bij
Europees besluit vaststellen, welke andere vormen van criminaliteit aan
de in dit lid genoemde criteria voldoen. De Raad besluit met eenparigheid
van stemmen, na goedkeuring door het Europees Parlement.
2. Indien onderlinge aanpassing de wettelijke en bestuursrechtelijke
bepalingen van de lidstaten op het gebied van het strafrecht nodig blijkt
voor een doeltreffende uitvoering van beleid van de Unie op een gebied
waarop harmonisatiemaatregelen zijn vastgesteld, kunnen bij Europese
kaderwet minimumvoorschriften worden vastgesteld met betrekking tot
de bepaling van strafbare feiten en de sancties op het betrokken gebied.
Onverminderd artikel III-264 wordt deze kaderwet vastgesteld volgens
dezelfde procedure als de betrokken harmonisatiemaatregelen.
3. Wanneer een lid van de Raad van oordeel is dat een in de leden 1
en 2 bedoeld ontwerp van Europese kaderwet afbreuk zou doen aan fundamentele
aspecten van zijn strafrechtstelsel, kan hij verzoeken dat het
ontwerp aan de Europese Raad wordt voorgelegd. In dat geval wordt,
indien de in artikel III-396 bedoelde procedure van toepassing is, deze
procedure opgeschort. Na bespreking zal de Europese Raad, binnen vier
maanden na die schorsing:
a. het ontwerp opnieuw aan de Raad voorleggen, waardoor de schorsing
van de in artikel III-396 bedoelde procedure, indien deze van toepassing
is, beëindigd wordt, of
b. de Commissie of de groep van lidstaten die het initiatief heeft
genomen, verzoeken een nieuw ontwerp voor te leggen; in dat geval
wordt de aanvankelijk voorgestelde handeling geacht niet te zijn vastgesteld.
4. Indien de Europese Raad na afloop van de in lid 3 bedoelde
periode niet heeft gehandeld, of indien 12 maanden na de indiening van
een nieuw ontwerp op grond van lid 3, onder b, de Europese kaderwet
nog niet is vastgesteld, en ten minste eenderde van de lidstaten nauwere
samenwerking wenst aan te gaan op basis van het betrokken ontwerp
voor een kaderwet, stellen zij het Europees Parlement, de Raad en de
Commissie daarvan op de hoogte.
275 120
In dat geval wordt de in artikelen I-44, lid 2, en in artikel III-419, lid
1, bedoelde machtiging tot nauwere samenwerking geacht te zijn verleend
en zijn de bepalingen betreffende nauwere samenwerking van toepassing.
Artikel III-272
Bij Europese wet of kaderwet kunnen maatregelen worden vastgesteld
ter stimulering en ondersteuning van het optreden van de lidstaten op het
gebied van misdaadpreventie, met uitsluiting van enige harmonisatie van
de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten.
Artikel III-273
1. De opdracht van Eurojust bestaat in het ondersteunen en versterken
van de coördinatie en de samenwerking tussen de nationale autoriteiten
die belast zijn met het onderzoek en de vervolging van zware criminaliteit
welke twee of meer lidstaten schaadt of een vervolging op
gemeenschappelijke basis vereist, op basis van de door de autoriteiten
van de lidstaten en Europol uitgevoerde operaties en verstrekte informatie.
In dit kader worden bij Europese wet de structuur, de werking, het
werkterrein en de taken van Eurojust vastgesteld. Deze taken kunnen het
volgende omvatten:
a. het inleiden van strafrechtelijk onderzoek alsmede het voorstellen
van het inleiden van vervolging door de bevoegde nationale autoriteiten,
met name in verband met strafbare feiten welke de financiële belangen
van de Unie schaden;
b. de coördinatie van onderzoek en vervolging als bedoeld onder a;
c. de versterking van de justitiële samenwerking, met name door
middel van het oplossen van jurisdictiegeschillen en door nauwe samenwerking
met het Europees justitieel netwerk.
Bij Europese wet wordt tevens bepaald, op welke wijze het Europees
Parlement en de nationale parlementen bij de evaluatie van de activiteiten
van Eurojust worden betrokken.
2. In het kader van de in lid 1 bedoelde vervolgingen en onverminderd
artikel III-274, worden de formele handelingen in verband met de
gerechtelijke procedure gesteld door de bevoegde nationale functionarissen.
Artikel III-274
1. Ter bestrijding van strafbare feiten die de financiële belangen van
de Unie schaden, kan op de grondslag van Eurojust bij Europese wet van
de Raad een Europees openbaar ministerie worden ingesteld. De Raad
besluit met eenparigheid van stemmen, na goedkeuring door het Europees
Parlement.
121 275
2. Het Europees openbaar ministerie is, in voorkomend geval in
samenwerking met Europol, bevoegd voor het opsporen, vervolgen en
voor het gerecht brengen van daders van en medeplichtigen aan strafbare
feiten die de financiële belangen van de Unie, zoals omschreven in
de in lid 1 bedoelde Europese wet, schaden. Het Europees openbaar
ministerie is belast met de rechtsvordering voor de bevoegde rechtbanken
van de lidstaten in verband met deze strafbare feiten.
3. Het statuut van het Europees openbaar ministerie, de voorwaarden
voor de uitoefening van zijn functies, de voor zijn activiteiten geldende
procedurevoorschriften en de voorschriften inzake de toelaatbaarheid
van bewijs en de voorschriften voor de rechterlijke toetsing van de procedurele
handelingen die het in de uitoefening van zijn ambt verricht,
worden bij de in lid 1 bedoelde Europese wet vastgesteld.
4. De Europese Raad kan tegelijkertijd of later een Europees besluit
vaststellen tot wijziging van lid 1, teneinde de bevoegdheden van het
Europees openbaar ministerie bij de bestrijding van ernstige criminaliteit
met een grensoverschrijdende dimensie uit te breiden, en dientengevolge
tot wijziging van lid 2 wat betreft de plegers van en medeplichtigen
aan zware misdrijven die verscheidene lidstaten schaden. De
Europese Raad besluit met eenparigheid van stemmen, na goedkeuring
door het Europees Parlement en na raadpleging van de Commissie.

AFDELING 5
POLITIËLE SAMENWERKING
Artikel III-275
1. De Unie ontwikkelt een vorm van politiële samenwerking waarbij
alle bevoegde autoriteiten van de lidstaten betrokken zijn, met inbegrip
van de politie, de douane en andere gespecialiseerde wetshandhavingsdiensten
die belast zijn met het voorkomen, opsporen en onderzoeken
van strafbare feiten.
2. Voor de toepassing van lid 1 kunnen bij Europese wet of kaderwet
maatregelen worden vastgesteld die betrekking hebben op:
a. de verzameling, opslag, verwerking, analyse en uitwisseling van
relevante informatie;
b. steun voor de opleiding van personeel, alsmede samenwerking
betreffende de uitwisseling van personeel, apparatuur en onderzoek op
het gebied van criminalistiek;
c. gemeenschappelijke onderzoekstechnieken voor het opsporen van
ernstige vormen van georganiseerde criminaliteit.
3. Bij Europese wet of kaderwet van de Raad kunnen maatregelen
worden vastgesteld die betrekking hebben op de operationele samenwerking
tussen de in dit artikel bedoelde autoriteiten. De Raad besluit met
eenparigheid van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement.
275 122
Artikel III-276
1. De opdracht van Europol is het optreden van de politie-instanties
en andere wetshandhavingsdiensten van de lidstaten, alsmede hun wederzijdse
samenwerking bij de voorkoming en bestrijding van zware criminaliteit
waardoor twee of meer lidstaten worden getroffen, van terrorisme
en van vormen van criminaliteit die een schending inhouden van
een gemeenschappelijk belang dat tot het beleid van de Unie behoort, te
ondersteunen en te versterken.
2. De structuur, de werkwijze, het werkterrein en de taken van Europol
worden bij Europese wet bepaald. Deze taken kunnen het volgende
omvatten:
a. de verzameling, opslag, verwerking, analyse en uitwisseling van
informatie die met name door de autoriteiten van de lidstaten of van
derde landen of instanties worden verstrekt;
b. de coördinatie, organisatie en uitvoering van onderzoeken en operationele
acties, die gezamenlijk met de bevoegde autoriteiten van de lidstaten
of in gezamenlijke onderzoeksteams worden uitgevoerd, in voorkomend
geval in samenwerking met Eurojust.
Bij Europese wet wordt tevens bepaald op welke wijze de activiteiten
van Europol door het Europees Parlement, tezamen met de nationale
parlementen, worden gecontroleerd.
3. Iedere operationele actie van Europol moet worden uitgevoerd in
overleg en overeenstemming met de autoriteiten van de lidstaat op wiens
of de lidstaten op wier grondgebied de actie wordt uitgevoerd. Over het
gebruik van dwangmiddelen beslissen alleen de bevoegde nationale
autoriteiten.
Artikel III-277
De voorwaarden en de beperkingen waarbinnen de in de artikelen III-
270 en III-275 bedoelde bevoegde autoriteiten van de lidstaten op het
grondgebied van een andere lidstaat in overleg en overeenstemming met
de autoriteiten van die staat mogen optreden worden bij Europese wet
of kaderwet van de Raad vastgesteld. De Raad besluit met eenparigheid
van stemmen, na raadpleging van het Europees Parlement.
123 275

HOOFDSTUK V
DE GEBIEDEN WAAROP DE UNIE KAN BESLUITEN ONDERSTEUNEND,
COÖRDINEREND, OF AANVULLEND OP TE TREDEN

AFDELING 1
VOLKSGEZONDHEID
Artikel III-278
1. Bij de bepaling en de uitvoering van het gehele beleid en optreden
van de Unie wordt een hoog niveau van bescherming van de menselijke
gezondheid verzekerd.
Het optreden van de Unie, dat een aanvulling vormt op het nationale
beleid, is gericht op verbetering van de volksgezondheid, preventie van
ziekten en aandoeningen bij de mens, en het wegnemen van bronnen van
gevaar voor de lichamelijke en geestelijke gezondheid. Dit optreden
omvat:
a. de bestrijding van grote bedreigingen van de gezondheid, door het
bevorderen van onderzoek naar de oorzaken, de overdracht en de preventie
daarvan, alsmede door het bevorderen van gezondheidsvoorlichting
en gezondheidsonderwijs;
b. de controle van, de alarmering bij en de bestrijding van ernstige
grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid.
De Unie vervolledigt het optreden van de lidstaten ter vermindering
van de schade aan de gezondheid door drugsgebruik, onder andere door
voorlichting en preventie.
2. De Unie moedigt samenwerking tussen de lidstaten op de in dit
artikel bedoelde gebieden aan en steunt zo nodig hun optreden. Zij moedigt
in het bijzonder aan dat de lidstaten samenwerken ter verbetering
van de complementariteit van hun gezondheidsdiensten in de grensgebieden.
De lidstaten coördineren in samenspraak met de Commissie hun
beleid en programma’s op de in lid 1 bedoelde gebieden. De Commissie
kan, in nauw contact met de lidstaten, initiatieven nemen om deze coördinatie
te bevorderen, met name initiatieven om richtsnoeren en indicatoren
vast te stellen, de uitwisseling van beste praktijken te regelen en
de nodige elementen met het oog op periodieke controle en evaluatie te
verzamelen. Het Europees Parlement wordt ten volle in kennis gesteld.
3. De Unie en de lidstaten bevorderen de samenwerking met derde
landen en met de voor volksgezondheid bevoegde internationale organisaties.
4. In afwijking van artikel I-12, lid 5, en artikel I-17, onder a, en
overeenkomstig artikel I-14, lid 2, onder k, wordt bij Europese wet of
275 124
kaderwet bijgedragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen van
dit artikel, en wel door het treffen van de volgende maatregelen om
gemeenschappelijke veiligheidskwesties het hoofd te bieden:
a. maatregelen waarbij hoge kwaliteits- en veiligheidseisen worden
gesteld aan organen en stoffen van menselijke oorsprong, bloed en
bloedderivaten; deze maatregelen beletten niet dat een lidstaat strengere
beschermingsmaatregelen handhaaft of treft;
b. maatregelen op veterinair en fytosanitair gebied die rechtstreeks
gericht zijn op de bescherming van de volksgezondheid;
c. maatregelen waarbij hoge kwaliteits- en veiligheidseisen worden
gesteld aan geneesmiddelen en medische hulpmiddelen;
d. maatregelen betreffende de controle van, de vroegtijdige alarmering
bij en de bestrijding van ernstige grensoverschrijdende bedreigingen
van de gezondheid.
De Europese wet of kaderwet wordt aangenomen na raadpleging van
het Comité van de Regio’s en van het Economisch en Sociaal Comité.
5. Bij Europese wet of kaderwet kunnen ook stimuleringsmaatregelen
worden vastgelegd die gericht zijn op de bescherming en de verbetering
van de menselijke gezondheid en met name de bestrijding van grote
grensoverschrijdende bedreigingen van de gezondheid, alsook maatregelen
die rechtstreeks verband houden met de bescherming van de volksgezondheid
ter zake van tabak en misbruik van alcohol, met uitsluiting
van enige harmonisatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen
van de lidstaten. De wet of kaderwet wordt vastgesteld na raadpleging
van het Comité van de Regio’s en van het Economisch en Sociaal
Comité.
6. Voor de toepassing van dit artikel kan de Raad op voorstel van de
Commissie ook aanbevelingen aannemen.
7. Het optreden van de Unie eerbiedigt de verantwoordelijkheden van
de lidstaten met betrekking tot de bepaling van hun gezondheidsbeleid,
alsmede de organisatie en de verstrekking van gezondheidsdiensten en
geneeskundige verzorging. De verantwoordelijkheden van de lidstaten
omvatten het beheer van gezondheidsdiensten en geneeskundige verzorging,
alsmede de allocatie van de daaraan toegewezen middelen. De in
lid 4, onder a, bedoelde maatregelen doen geen afbreuk aan de nationale
voorschriften inzake donatie en geneeskundig gebruik van organen en
bloed.

AFDELING 2
DE INDUSTRIE
Artikel III-279
1. De Unie en de lidstaten scheppen de voorwaarden waaronder de
industrie van de Unie kan concurreren.
Hiertoe is hun optreden, dat past in een bestel van open en concurrerende
markten, erop gericht:
125 275
a. de aanpassing van de industrie aan structurele veranderingen te
bespoedigen;
b. een gunstig klimaat voor het ontplooien van initiatieven en voor
de ontwikkeling van ondernemingen in de gehele Unie, met name van
het midden- en kleinbedrijf, te bevorderen;
c. een gunstig klimaat voor samenwerking tussen ondernemingen te
bevorderen;
d. een betere benutting van het industrieel potentieel van het beleid
inzake innovatie, onderzoek en technologische ontwikkeling te stimuleren.
2. De lidstaten plegen in samenspraak met de Commissie overleg en
coördineren, voorzover nodig, hun optreden. De Commissie kan initiatieven
nemen om deze coördinatie te bevorderen, met name initiatieven
om richtsnoeren en indicatoren vast te stellen, de uitwisseling van beste
praktijken te regelen en de nodige elementen met het oog op periodieke
controle en evaluatie te verzamelen. Het Europees Parlement wordt ten
volle in kennis gesteld.
3. De Unie draagt door het beleid en het optreden uit hoofde van
andere bepalingen van de Grondwet bij tot de verwezenlijking van de in
lid 1 genoemde doelstellingen. Bij Europese wet of kaderwet kunnen
maatregelen worden vastgesteld ter ondersteuning van de activiteiten die
in de lidstaten worden ondernomen om de doelstellingen van lid 1 te verwezenlijken,
met uitzondering van enige harmonisering van de wettelijke
of bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten. De wet of kaderwet
wordt vastgesteld na raadpleging van het Economisch en Sociaal
Comité.
Deze afdeling verschaft geen grondslag voor invoering door de Unie
van maatregelen waardoor de mededinging kan worden vervalst of die
belastingbepalingen of bepalingen betreffende de rechten en belangen
van werknemers inhouden.

AFDELING 3
CULTUUR
Artikel III-280
1. De Unie draagt bij tot ontplooiing van de culturen van de lidstaten,
onder eerbiediging van de nationale en regionale verscheidenheid
van die culturen, maar tegelijk ook de nadruk leggend op het gemeenschappelijk
cultureel erfgoed.
2. Het optreden van de Unie is erop gericht de samenwerking tussen
de lidstaten aan te moedigen en zo nodig hun activiteiten op de volgende
gebieden te ondersteunen en aan te vullen:
a. verbetering van de kennis en verbreiding van de cultuur en de
geschiedenis van de Europese volkeren;
275 126
b. instandhouding en bescherming van het cultureel erfgoed van
Europees belang;
c. culturele uitwisseling op niet-commerciële basis;
d. scheppend werk op artistiek en literair gebied, mede in de audiovisuele
sector.
3. De Unie en de lidstaten bevorderen de samenwerking met derde
landen en met de voor cultuur bevoegde internationale organisaties, met
name met de Raad van Europa.
4. De Unie houdt bij haar optreden uit hoofde van andere bepalingen
van de Grondwet rekening met de culturele aspecten, met name om de
culturele verscheidenheid te eerbiedigen en te bevorderen.
5. Teneinde bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen
van dit artikel:
a. worden bij Europese wet of kaderwet stimuleringsmaatregelen
vastgesteld, met uitzondering van enige harmonisatie van de wettelijke
of bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten. De wet of kaderwet
wordt vastgesteld na raadpleging van het Comité van de Regio’s;
b. neemt de Raad op voorstel van de Commissie aanbevelingen aan.

AFDELING 4
TOERISME
Artikel III-281
1. De Unie zorgt voor aanvulling van het optreden van de lidstaten in
de toerismesector, met name door bevordering van het concurrentievermogen
van de ondernemingen van de Unie in die sector.
In dit verband is het optreden van de Unie gericht op:
a. het bevorderen van een klimaat dat gunstig is voor de ontwikkeling
van bedrijven in deze sector;
b. het stimuleren van de samenwerking tussen de lidstaten, met name
door uitwisseling van goede praktijken.
2. Bij Europese wet of kaderwet worden de bijzondere maatregelen
vastgesteld ter aanvulling van de acties die in de lidstaten worden ondernomen
om de in dit artikel genoemde doelstellingen te verwezenlijken,
met uitzondering van enige harmonisatie van de wettelijke of bestuursrechtelijke
bepalingen van de lidstaten.

AFDELING 5
ONDERWIJS, JEUGD, SPORT EN BEROEPSOPLEIDING
Artikel III-282
1. De Unie draagt bij tot de ontwikkeling van onderwijs van hoog
gehalte door samenwerking tussen de lidstaten aan te moedigen en zo
nodig hun activiteiten te ondersteunen en aan te vullen. Zij eerbiedigt ten
127 275
volle de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de inhoud van het
onderwijs en de opzet van het onderwijsstelsel en van hun verscheidenheid
van cultuur en taal.
De Unie draagt bij tot de bevordering van de Europese inzet op sportgebied,
rekening houdend met haar specifieke kenmerken, haar op vrijwilligerswerk
berustende structuren en haar sociale en educatieve functie.
Het optreden van de Unie is erop gericht:
a. de Europese dimensie in het onderwijs tot ontwikkeling te brengen,
met name door onderricht in en verspreiding van de talen der lidstaten;
b. de mobiliteit van studenten en docenten te bevorderen, mede door
de academische erkenning van diploma’s en studietijdvakken aan te
moedigen;
c. de samenwerking tussen onderwijsinstellingen te bevorderen;
d. de uitwisseling te bevorderen van informatie en ervaring omtrent
de gemeenschappelijke vraagstukken waarmee de onderwijsstelsels van
de lidstaten worden geconfronteerd;
e. de ontwikkeling van uitwisselingsprogramma’s voor jongeren en
jongerenwerkers te bevorderen en de participatie van jongeren aan het
democratisch bestel van Europa aan te moedigen;
f. de ontwikkeling van het onderwijs op afstand te stimuleren;
g. de Europese dimensie van de sport te ontwikkelen, door de eerlijkheid
en de openheid van sportcompetities en de samenwerking tussen
de verantwoordelijke sportorganisaties te bevorderen, en door de
fysieke en morele integriteit van sportlieden, met name jonge sporters,
te beschermen.
2. De Unie en de lidstaten bevorderen de samenwerking met derde
landen en met de voor onderwijs en sport bevoegde internationale organisaties,
met name met de Raad van Europa.
3. Teneinde bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen
van dit artikel:
a. worden bij Europese wet of kaderwet stimuleringsmaatregelen
vastgesteld, met uitzondering van enige harmonisatie van de wettelijke
of bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten. De wet wordt vastgesteld
na raadpleging van het Comité van de Regio’s en van het Economisch
en Sociaal Comité;
b. neemt de Raad op voorstel van de Commissie aanbevelingen aan.
Artikel III-283
1. De Unie voert inzake beroepsopleiding een beleid waardoor het
optreden van de lidstaten worden versterkt en aangevuld, onder volledige
eerbiediging van de verantwoordelijkheid van de lidstaten voor de
inhoud en de opzet van de beroepsopleiding.
Het optreden van de Unie is erop gericht:
275 128
a. de aanpassing aan veranderingen in het bedrijfsleven te vergemakkelijken,
met name door beroepsopleiding en omscholing;
b. de intrede en de herintrede op de arbeidsmarkt te bevorderen door
verbetering van de initiële beroepsopleiding en van bij- en nascholing;
c. de toegang tot beroepsopleidingen te vergemakkelijken en de
mobiliteit van opleiders en leerlingen, met name jongeren, te bevorderen;
d. de samenwerking inzake opleiding tussen onderwijs- of opleidingsinstellingen
en ondernemingen te bevorderen;
e. de uitwisseling te bevorderen van informatie en ervaring omtrent
de gemeenschappelijke vraagstukken waarmee de opleidingsstelsels van
de lidstaten worden geconfronteerd.
2. De Unie en de lidstaten bevorderen de samenwerking met derde
landen en met de voor beroepsopleiding bevoegde internationale organisaties.
3. Teneinde bij te dragen tot de verwezenlijking van de doelstellingen
van dit artikel:
a. worden bij Europese wet of kaderwet de nodige maatregelen vastgesteld,
met uitzondering van enige harmonisatie van de wettelijke of
bestuursrechtelijk bepalingen van de lidstaten. De wet of kaderwet wordt
vastgesteld na raadpleging van het Comité van de Regio’s en van het
Economisch en Sociaal Comité;
b. neemt de Raad op voorstel van de Commissie aanbevelingen aan.

AFDELING 6
CIVIELE BESCHERMING
Artikel III-284
1. De Unie bevordert de samenwerking tussen de lidstaten om zodoende
te komen tot een grotere doeltreffendheid van de systemen ter
voorkoming van en bescherming tegen natuurrampen of door de mens
veroorzaakte rampen.
Het optreden van de Unie is erop gericht:
a. het optreden van de lidstaten op nationaal, regionaal en lokaal
niveau met betrekking tot risicopreventie, het voorbereiden van de instanties
op het gebied van civiele bescherming in de lidstaten en het
optreden bij natuurrampen of door de mens veroorzaakte calamiteiten
binnen de Unie te steunen en aan te vullen;
b. snelle operationele en doeltreffende samenwerking tussen de nationale
civiele beschermingsdiensten binnen de Unie te bevorderen;
c. de samenhang tussen internationale acties op het gebied van civiele
bescherming te stimuleren.
129 275
2. Bij Europese wet of kaderwet worden de maatregelen vastgesteld
die nodig zijn om bij te dragen tot de verwezenlijking van de in lid 1
genoemde doelstellingen, met uitzondering van enige harmonisatie van
de wettelijke of bestuursrechtelijke bepalingen van de lidstaten.

AFDELING 7
ADMINISTRATIEVE SAMENWERKING
Artikel III-285
1. De doeltreffende uitvoering van de wetgeving van de Unie door de
lidstaten, die van wezenlijk belang is voor de goede werking van de
Unie, wordt beschouwd als een aangelegenheid van gemeenschappelijk
belang.
2. De Unie kan de inspanningen van de lidstaten ter verbetering van
hun administratieve vermogen om de wetgeving van de Unie uit te voeren,
steunen. Dergelijke steun kan behalve het vergemakkelijken van de
uitwisselingen van informatie en van ambtenaren ook ondersteunende
opleidings- en ontwikkelingsregelingen omvatten. Geen enkele lidstaat
is verplicht gebruik te maken van dergelijke steun. De daartoe noodzakelijke
maatregelen worden bij Europese wet vastgesteld, met uitzondering
van enige harmonisatie van de wettelijke of bestuursrechtelijke
bepalingen van de lidstaten.
3. Dit artikel laat de verplichting van de lidstaten om de wetgeving
van de Unie uit te voeren, alsook de prerogatieven en taken van de Commissie,
onverlet. Het laat ook de andere bepalingen van de grondwet die
voorzien in administratieve samenwerking tussen de lidstaten onderling
en tussen de lidstaten en de Unie, onverlet.

TITEL IV
ASSOCIATIE VAN DE LANDEN EN GEBIEDEN OVERZEE
Artikel III-286
1. De niet-Europese landen en gebieden die bijzondere betrekkingen
onderhouden met Denemarken, Frankrijk, Nederland en het Verenigd
Koninkrijk, worden met de Unie geassocieerd. Die landen en gebieden,
hierna genoemd landen en gebieden, worden opgesomd in bijlage II.
Deze titel is op Groenland van toepassing, behoudens de bijzondere
bepalingen van het protocol betreffende de bijzondere regeling van toepassing
op Groenland.
2. Doel van de associatie is het bevorderen van de economische en
sociale ontwikkeling van deze landen en gebieden en de totstandbrenging
van nauwe economische betrekkingen tussen hen en de Unie.
275 130
De associatie schept in de eerste plaats de mogelijkheid, de belangen
en de voorspoed van de inwoners van die landen en gebieden te bevorderen,
om hen zodoende te brengen tot de economische, sociale en culturele
ontwikkeling welke zij verwachten.
Artikel III-287
Door de associatie worden de volgende doeleinden nagestreefd:
a. de lidstaten passen op hun handelsverkeer met deze landen en
gebieden de regeling toe welke zij krachtens de Grondwet met elkaar
overeenkomen;
b. ieder land of gebied past op zijn handelsverkeer met de lidstaten
en de andere landen en gebieden de regeling toe die het toepast op de
Europese staat waarmede het bijzondere betrekkingen onderhoudt;
c. de lidstaten dragen bij in de investeringen welke vereist zijn voor
de ontwikkeling van die landen en gebieden;
d. wat betreft de door de Unie gefinancierde investeringen, staat de
deelneming in aanbestedingen en leveranties onder gelijke voorwaarden
open voor alle onderdanen en rechtspersonen van de lidstaten en van de
landen en gebieden;
e. in de betrekkingen tussen de lidstaten en deze landen en gebieden
wordt het recht van vestiging van de onderdanen en rechtspersonen op
voet van non-discriminatie geregeld overeenkomstig de bepalingen van
titel III, hoofdstuk I, afdeling 2, onderafdeling 2, betreffende het recht
van vestiging en met toepassing van de daarin vastgestelde procedures,
behoudens de krachtens artikel III-291 vastgestelde handelingen.
Artikel III-288
1. De goederen van oorsprong uit de landen en gebieden profiteren
bij hun invoer in de lidstaten van het bij de Grondwet ingestelde verbod
op douanerechten tussen de lidstaten.
2. Bij invoer in deze landen en gebieden zijn overeenkomstig artikel
III-151, lid 4, douanerechten op goederen uit de lidstaten en uit de
andere landen en gebieden verboden.
3. De landen en gebieden kunnen evenwel douanerechten heffen
welke in overeenstemming zijn met de eisen van hun ontwikkeling en
de behoeften van hun industrialisatie, of welke van fiscale aard zijn en
ten doel hebben in hun begrotingsmiddelen te voorzien.
De in de eerste alinea bedoelde rechten mogen niet hoger zijn dan de
invoerrechten welke worden geheven op producten uit de lidstaat waarmede
elk land of gebied bijzondere betrekkingen onderhoudt.
4. Lid 2 is niet van toepassing op landen en gebieden die uit hoofde
van de bijzondere internationale verplichtingen waaraan zij zijn onderworpen,
reeds een non-discriminatoir douanetarief toepassen.
5. De heffing of wijziging van douanerechten op de in de landen en
gebieden ingevoerde goederen mag noch in rechte noch in feite aanlei-
131 275
ding geven tot rechtstreekse of onrechtstreekse discriminatie tussen
importen uit verschillende lidstaten.
Artikel III-289
Indien het peil van de rechten op goederen van herkomst uit een derde
land bij invoer in een land of gebied van dien aard is dat, als gevolg van
de toepassing van artikel III-288, lid 1, het handelsverkeer zich ten
nadele van een der lidstaten kan verleggen, kan deze staat de Commissie
verzoeken, de overige lidstaten voor te stellen de nodige corrigerende
maatregelen te treffen.
Artikel III-290
Behoudens de bepalingen betreffende de volksgezondheid, de openbare
veiligheid en de openbare orde, wordt het vrije verkeer van werknemers
uit de landen en gebieden binnen de lidstaten en van werknemers
uit de lidstaten binnen de landen en gebieden geregeld bij overeenkomstig
artikel III-291 vastgestelde handelingen.
Artikel III-291
De Raad stelt, op voorstel van de Commissie, op basis van de resultaten
die in het kader van de associatie van de landen en gebieden met
de Unie zijn bereikt, met eenparigheid van stemmen bij Europese wet,
kaderwet, verordening en bij Europees besluit de regels en de procedure
voor de associatie van de landen en gebieden met de Unie vast. Deze
wetten en kaderwetten worden vastgesteld na raadpleging van het Europees
Parlement.

TITEL V
HET EXTERN OPTREDEN VAN DE UNIE

HOOFDSTUK I
ALGEMEEN TOEPASSELIJKE BEPALINGEN
Artikel III-292
1. Het internationaal optreden van de Unie berust op en is gericht op
de wereldwijde verspreiding van de beginselen die aan de oprichting, de
ontwikkeling en de uitbreiding van de Unie ten grondslag liggen: de
democratie, de rechtsstaat, de universaliteit en de ondeelbaarheid van de
mensenrechten en de fundamentele vrijheden, de eerbiediging van de
menselijke waardigheid, de beginselen van gelijkheid en solidariteit en
de naleving van de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties
en het internationaal recht.
275 132
De Unie streeft ernaar betrekkingen te ontwikkelen en partnerschappen
aan te gaan met derde landen en met de mondiale, internationale en
regionale organisaties die de in de eerste alinea bedoelde beginselen
delen. Zij bevordert multilaterale oplossingen voor gemeenschappelijke
problemen, met name in het kader van de Verenigde Naties.
2. De Unie bepaalt en implementeert een gemeenschappelijk beleid
en optreden en beijvert zich voor een hoge mate van samenwerking op
alle gebieden van de internationale betrekkingen, met de volgende doelstellingen:
a. bescherming van haar waarden, fundamentele belangen, veiligheid,
onafhankelijkheid en integriteit;
b. consolidering en ondersteuning van de democratie, de rechtsstaat,
de mensenrechten en de beginselen van het internationaal recht;
c. handhaving van de vrede, voorkoming van conflicten en versterking
van de internationale veiligheid, overeenkomstig de doelstellingen
en de beginselen van het Handvest van de Verenigde Naties, de beginselen
van de Slotakte van Helsinki en de doelstellingen van het Handvest
van Parijs, met inbegrip van de doelstellingen betreffende de buitengrenzen;
d. ondersteuning van de ontwikkeling van de ontwikkelingslanden
op economisch, sociaal en milieugebied, met uitbanning van de armoede
als voornaamste doel;
e. stimulering van de integratie van alle landen in de wereldeconomie,
onder meer door het geleidelijk wegwerken van belemmeringen
voor de internationale handel;
f. het leveren van een bijdrage tot het uitwerken van internationale
maatregelen ter bescherming en verbetering van de kwaliteit van het
milieu en het duurzaam beheer van de mondiale natuurlijke rijkdommen,
teneinde duurzame ontwikkeling te waarborgen;
g. het verlenen van hulp aan volkeren, landen en regio’s die te kampen
hebben met natuurrampen of door de mens veroorzaakte rampen;
h. het bevorderen van een internationaal bestel dat gebaseerd is op
intensievere multilaterale samenwerking, en van goed mondiaal bestuur.
3. De Unie eerbiedigt de in de leden 1 en 2 bedoelde beginselen en
streeft de in deze leden genoemde doelstellingen na bij de bepaling en
de uitvoering van het externe optreden op de verschillende door deze
titel bestreken gebieden, alsmede van het overige beleid van de Unie wat
de externe aspecten betreft. De Unie ziet toe op de samenhang tussen de
diverse onderdelen van haar externe optreden en tussen het externe
optreden en het beleid van de Unie op andere terreinen. De Raad en de
Commissie, hierin bijgestaan door de minister van Buitenlandse Zaken
van de Unie, dragen zorg voor deze samenhang en werken daartoe
samen.
133 275
Artikel III-293
1. De Europese Raad stelt op basis van de in artikel III-292 vermelde
beginselen en doelstellingen de strategische belangen en doelstellingen
van de Unie vast.
De Europese besluiten van de Europese Raad inzake de strategische
belangen en doelstellingen van de Unie hebben betrekking op het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleid en op andere onderdelen
van het externe optreden van de Unie. Deze besluiten kunnen de
betrekkingen van de Unie met een land of een regio betreffen, of een
thematische aanpak hebben. In de besluiten worden de geldigheidsduur
ervan bepaald, alsmede de middelen die door de Unie en de lidstaten
beschikbaar worden gesteld.
De Europese Raad besluit met eenparigheid van stemmen op aanbeveling
van de Raad, welke aanbeveling door de Raad wordt vastgesteld
volgens het voor elk gebied bepaalde. De Europese besluiten van de
Europese Raad worden uitgevoerd volgens de in de Grondwet neergelegde
procedures.
2. De minister van Buitenlandse Zaken van de Unie en de Commissie
kunnen gezamenlijk voorstellen bij de Raad indienen; in verband met
het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid respectievelijk
het overige externe optreden van de Unie.

HOOFDSTUK II
HET GEMEENSCHAPPELIJK BUITENLANDS EN VEILIGHEIDSBELEID

AFDELING 1
GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN
Artikel III-294
1. In het kader van de beginselen en doelstellingen van zijn externe
optreden, bepaalt en voert de Unie een gemeenschappelijk buitenlands
en veiligheidsbeleid dat alle terreinen van het buitenlands en veiligheidsbeleid
bestrijkt.
2. De lidstaten geven in een geest van loyaliteit en onderlinge solidariteit
hun actieve en onvoorwaardelijke steun aan het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleid.
De lidstaten werken samen om hun onderlinge politieke solidariteit te
versterken en te ontwikkelen. Zij onthouden zich van ieder optreden dat
in strijd is met de belangen van de Unie of dat afbreuk zou kunnen doen
aan haar doeltreffendheid als bundelende kracht in de internationale
betrekkingen.
De Raad en de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie zien
erop toe dat deze beginselen in acht worden genomen.
275 134
3. De Unie voert het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid
uit door:
a. de algemene richtsnoeren vast te stellen,
b. Europese besluiten vast te stellen ter bepaling van:
i. het door de Unie uit te voeren optreden;
ii. de door de Unie in te nemen standpunten;
iii. de wijze van uitvoering van de onder de punten i en ii bedoelde
Europese besluiten;
c. de systematische samenwerking tussen de lidstaten met betrekking
tot de beleidsvoering te versterken.
Artikel III-295
1. De Europese Raad stelt de algemene richtsnoeren voor het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleid vast, onder meer in
aangelegenheden met consequenties op defensiegebied.
Indien een internationale ontwikkeling dit vereist, wordt de Europese
Raad door zijn voorzitter in buitengewone bijeenkomst bijeengeroepen,
teneinde de strategische beleidslijnen van de Unie ten aanzien van deze
ontwikkeling vast te stellen.
2. Op basis van de algemene richtsnoeren en strategische beleidslijnen
van de Europese Raad, stelt de Raad de Europese besluiten voor het
bepalen en uitvoeren van het gemeenschappelijk buitenlands en
veiligheidsbeleid vast.
Artikel III-296
1. De minister van Buitenlandse Zaken van de Unie, die de Raad Buitenlandse
Zaken voorzit, draagt door middel van zijn voorstellen bij tot
de voorbereiding van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid
en waarborgt de uitvoering van de Europese besluiten van de
Europese Raad en van de Raad.
2. De minister van Buitenlandse Zaken vertegenwoordigt de Unie in
aangelegenheden die onder het gemeenschappelijk buitenlands en
veiligheidsbeleid vallen. Hij voert namens de Unie de politieke dialoog
met derden en verwoordt in internationale organisaties en op internationale
conferenties het standpunt van de Unie.
3. Bij de vervulling van zijn ambt wordt de minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie bijgestaan door een Europese dienst voor extern
optreden. Deze dienst werkt samen met de diplomatieke diensten van de
lidstaten en is samengesteld uit ambtenaren uit de bevoegde diensten van
het secretariaat-generaal van de Raad en van de Commissie en door de
nationale diplomatieke diensten gedetacheerde personeelsleden. De inrichting
en de werking van de Europese dienst extern beleid worden
vastgesteld bij een Europees besluit van de Raad. De Raad besluit op
135 275
voorstel van de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie na raadpleging
van het Europees Parlement en na de instemming van de Commissie
verkregen te hebben.
Artikel III-297
1. Wanneer een internationale situatie een operationeel optreden van
de Unie vereist, neemt de Raad de nodige Europese besluiten. In die
besluiten worden de doelstellingen, de draagwijdte, de middelen welke
de Unie ter beschikking dienen te worden gesteld, en de voorwaarden
voor de uitvoering van het optreden omschreven, alsmede, zo nodig, de
duur ervan.
Indien zich een verandering van omstandigheden voordoet met een
duidelijke invloed op een vraagstuk dat het voorwerp is van een dergelijk
Europees besluit, beziet de Raad de beginselen en de doelstellingen
van dat besluit opnieuw en neemt hij de nodige Europese besluiten.
2. De in lid 1 bedoelde Europese besluiten binden de lidstaten bij het
innemen van standpunten en bij hun optreden.
3. Telkens wanneer op grond van een Europees besluit in de zin van
lid 1 een nationale standpuntbepaling of een nationaal optreden wordt
overwogen, wordt daarvan door de betrokken lidstaat op een zodanig
tijdstip kennis gegeven dat zo nodig voorafgaand overleg in de Raad
mogelijk is. De verplichting tot voorafgaande kennisgeving geldt niet
voor maatregelen die slechts de nationale omzetting van dat besluit vormen.
4. In geval van dwingende noodzaak voortvloeiend uit veranderingen
in de situatie en bij gebreke van een herziening, als bedoeld in lid 1, van
het Europees besluit, kunnen de lidstaten met spoed de nodige maatregelen
treffen, rekening houdend met de algemene doelstellingen van dat
besluit. De betrokken lidstaat stelt de Raad onverwijld van iedere zodanige
maatregel in kennis.
5. Indien een lidstaat bij de uitvoering van een in dit artikel bedoeld
Europees besluit ernstige moeilijkheden ondervindt, legt hij deze voor
aan de Raad, die daarover beraadslaagt en passende oplossingen zoekt.
Deze mogen niet in strijd zijn met de doelstellingen van het optreden
noch afbreuk doen aan de doeltreffendheid ervan.
Artikel III-298
De Raad stelt Europese besluiten vast waarin de aanpak van de Unie
ten aanzien van een bepaalde aangelegenheid van geografische of thematische
aard wordt bepaald. De lidstaten dragen er zorg voor dat hun
nationaal beleid met de standpunten van de Unie overeenstemt.
275 136
Artikel III-299
1. Iedere lidstaat, de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie,
of de minister met de steun van de Commissie, kan ieder vraagstuk in
verband met het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid aan
de Raad voorleggen en hem voorstellen respectievelijk initiatieven voorleggen.
2. In gevallen waarin snelle besluitvorming is vereist, roept de minister
van Buitenlandse Zaken van de Unie, hetzij ambtshalve, hetzij op
verzoek van een lidstaat, binnen achtenveertig uur of, in geval van absolute
noodzaak, op kortere termijn de Raad in buitengewone zitting bijeen.
Artikel III-300
1. De in dit hoofdstuk bedoelde Europese besluiten worden door de
Raad met eenparigheid van stemmen vastgesteld.
Een lid van de Raad dat zich van stemming onthoudt, kan zijn onthouding
toelichten in een formele verklaring. Het lid is in dat geval niet
verplicht het Europees besluit toe te passen, doch aanvaardt wel dat het
de Unie bindt. In een geest van onderlinge solidariteit onthoudt de
betrokken lidstaat zich van ieder optreden dat het optreden van de Unie
krachtens genoemd besluit zou kunnen doorkruisen of belemmeren, en
eerbiedigen de andere lidstaten dit standpunt. Indien de leden van de
Raad die hun onthouding op deze wijze toelichten ten minste eenderde
van de lidstaten vertegenwoordigen en de totale bevolking van de door
hen vertegenwoordigde lidstaten ten minste eenderde van de totale
bevolking van de Unie uitmaakt, wordt het besluit niet vastgesteld.
2. In afwijking van lid 1 besluit de Raad met gekwalificeerde meerderheid
van stemmen:
a. wanneer hij een Europees besluit vaststelt dat een optreden of een
standpunt van de Unie bepaalt op grond van een Europees besluit van
de Europese Raad met betrekking tot de strategische belangen en doelstellingen
van de Unie in de zin van artikel III-293, lid 1;
b. wanneer hij een Europees besluit vaststelt dat een optreden of een
standpunt van de Unie bepaalt, op voorstel van de minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie, dat wordt voorgelegd naar aanleiding van een
specifiek verzoek dat de Europese Raad op eigen initiatief of op initiatief
van de minister tot hem heeft gericht;
c. wanneer hij een Europees besluit vaststelt ter uitvoering van een
Europees besluit dat een optreden of een standpunt van de Unie bepaalt;
d. wanneer hij een Europees besluit houdende benoeming van een
speciale vertegenwoordiger overeenkomstig artikel III-302 vaststelt.
Indien een lid van de Raad verklaart om essentiële, nader genoemde,
redenen van nationaal beleid voornemens te zijn zich te verzetten tegen
de vaststelling van een Europees besluit met de vereiste gekwalificeerde
137 275
meerderheid van stemmen, wordt niet tot stemming overgegaan. De
minister van Buitenlandse Zaken van de Unie tracht in nauw overleg met
de betrokken lidstaat een aanvaardbare oplossing te bereiken. Indien dit
niet tot resultaat leidt, kan de Raad met gekwalificeerde meerderheid van
stemmen verlangen dat de aangelegenheid wordt voorgelegd aan de
Europese Raad, die met eenparigheid van stemmen een Europees besluit
vaststelt.
3. Overeenkomstig artikel I-40, lid 7, kan de Europese Raad met eenparigheid
van stemmen een Europees besluit vaststellen dat bepaalt dat
de Raad in andere dan de in lid 2 van dit artikel bedoelde gevallen met
gekwalificeerde meerderheid van stemmen besluit.
4. De leden 2 en 3 zijn niet van toepassing op besluiten die consequenties
hebben op militair of defensiegebied.
Artikel III-301
1. Wanneer de Europese Raad of de Raad een gemeenschappelijke
aanpak van de Unie in de zin van artikel I-40, lid 5, heeft bepaald, coördineren
de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie en de ministers
van Buitenlandse Zaken van de lidstaten hun activiteiten in de Raad.
2. De diplomatieke missies van de lidstaten en de delegaties van de
Unie in derde landen en bij internationale organisaties werken samen en
dragen bij tot de formulering en de uitvoering van de in lid 1 bedoelde
gemeenschappelijke aanpak.
Artikel III-302
De Raad kan, op voorstel van de minister van Buitenlandse Zaken van
de Unie, een speciale vertegenwoordiger benoemen aan wie hij een mandaat
voor specifieke beleidsvraagstukken verleent. De speciale vertegenwoordiger
voert zijn mandaat uit onder het gezag van de minister.
Artikel III-303
De Unie kan met één of meer staten of internationale organisaties
overeenkomsten sluiten op de gebieden die onder dit hoofdstuk vallen.
Artikel III-304
1. De minister van Buitenlandse Zaken van de Unie raadpleegt het
Europees Parlement en verstrekt het Europees Parlement informatie
overeenkomstig de artikelen I-40, lid 8, en I-41, lid 8. Hij ziet erop toe
dat de opvattingen van het Europees Parlement naar behoren in aanmerking
worden genomen. Bij de informatieverstrekking aan het Europees
Parlement kunnen de speciale vertegenwoordigers worden ingeschakeld.
275 138
2. Het Europees Parlement kan vragen of aanbevelingen tot de Raad
en de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie richten. Het wijdt
tweemaal per jaar een debat aan de vooruitgang die is geboekt bij de uitvoering
van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid,
met inbegrip van het gemeenschappelijk veiligheids- en defensiebeleid.
Artikel III-305
1. De lidstaten coördineren hun optreden in internationale organisaties
en op internationale conferenties. Zij verdedigen in deze fora de
standpunten van de Unie. De minister van Buitenlandse Zaken van de
Unie organiseert de coördinatie.
In internationale organisaties en op internationale conferenties waaraan
niet alle lidstaten deelnemen, verdedigen de deelnemende lidstaten
de standpunten van de Unie.
2. Overeenkomstig artikel I-16, lid 2, houden de lidstaten die zijn vertegenwoordigd
in internationale organisaties of op internationale conferenties
waarin niet alle lidstaten vertegenwoordigd zijn, de niet vertegenwoordigde
lidstaten en de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie
op de hoogte van alle aangelegenheden van gemeenschappelijk belang.
De lidstaten die tevens lid zijn van de Veiligheidsraad van de Verenigde
Naties plegen onderling overleg en houden de overige lidstaten
en de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie ten volle op de
hoogte. De lidstaten die lid van de Veiligheidsraad zijn, verdedigen in
die functie de standpunten en belangen van de Unie, onverminderd de
taken die krachtens het Handvest van de Verenigde Naties op hen rusten.
Wanneer de Unie een standpunt over een thema op de agenda van de
Veiligheidsraad van de Verenigde Naties heeft bepaald, doen de lidstaten
die daarin zitting hebben, het verzoek dat de minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie wordt uitgenodigd om het standpunt van de
Unie uiteen te zetten.
Artikel III-306
De diplomatieke en consulaire missies van de lidstaten en de delegaties
van de Unie in derde landen en op internationale conferenties, alsmede
hun vertegenwoordigingen bij internationale organisaties werken
samen om te verzekeren dat de krachtens dit hoofdstuk vastgestelde
Europese besluiten die standpunten en optredens van de Unie bepalen,
in acht worden genomen en worden uitgevoerd. Zij intensiveren hun
samenwerking door inlichtingen uit te wisselen en gezamenlijke evaluaties
te verrichten.
Zij dragen bij tot de uitvoering van het recht op bescherming van de
Europese burgers op het grondgebied van derde landen als bedoeld in de
artikelen I-10, lid 2, onder c, alsmede van de overeenkomstig artikel III-
127 vastgestelde maatregelen.
139 275
Artikel III-307
1. Onverminderd artikel III-344 volgt een Politiek en Veiligheidscomité
de internationale situatie op de onder het gemeenschappelijk buitenlands
en veiligheidsbeleid vallende gebieden en draagt het bij tot de
beleidsbepaling door op verzoek van de Raad, van de minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie of eigener beweging adviezen aan de Raad
uit te brengen. Onverminderd de bevoegdheden van de minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie, ziet het comité er ook op toe dat het overeengekomen
beleid wordt uitgevoerd.
2. In het kader van dit hoofdstuk is het Politiek en Veiligheidscomité
onder verantwoordelijkheid van de Raad en de minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie belast met de politieke controle en de strategische
leiding van crisisbeheersingsoperaties als bedoeld in artikel III-
309.
De Raad kan het comité voor het doel en voor de duur van een crisisbeheersingsoperatie,
als bepaald door de Raad, machtigen passende
maatregelen te nemen inzake de politieke controle en strategische aansturing
van de operatie.
Artikel III-308
De uitvoering van het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid
heeft geen gevolgen voor de toepassing van de procedures en de
respectieve omvang van de bevoegdheden van de instellingen, waarin de
Grondwet voorziet voor de uitoefening van de in de artikelen I-13 tot en
met I-15, en I-17 bedoelde bevoegdheden van de Unie.
Evenmin heeft de uitvoering van de in deze artikelen bedoelde beleidsonderdelen
gevolgen voor de procedures en de respectieve omvang van
de bevoegdheden van de instellingen, waarin de Grondwet voorziet voor
de uitoefening van de bevoegdheden van de Unie op grond van dit
hoofdstuk.

AFDELING 2
HET GEMEENSCHAPPELIJK VEILIGHEIDS- EN DEFENSIEBELEID
Artikel III-309
1. De in artikel I-41, lid 1, bedoelde missies, waarbij de Unie civiele
en militaire middelen kan inzetten, omvatten gezamenlijke ontwapeningsacties,
humanitaire en reddingsmissies, advies en bijstand op militair
gebied, conflictpreventie en vredeshandhaving, missies van strijdkrachten
met het oog op crisisbeheersing, daaronder begrepen vredestichting,
alsmede stabiliseringsoperaties na afloop van conflicten. Al deze taken
kunnen bijdragen tot de strijd tegen het terrorisme, ook door middel van
steun aan derde landen om het terrorisme op hun grondgebied te bestrijden.
275 140
2. De Raad regelt bij Europees besluit de in lid 1 bedoelde missies en
stelt doel en draagwijdte ervan vast, alsmede de algemene voorschriften
voor de uitvoering ervan. De minister van Buitenlandse Zaken van de
Unie draagt onder gezag van de Raad en in nauw en voortdurend contact
met het Politiek en Veiligheidscomité zorg voor de coördinatie van
de civiele en militaire aspecten van deze missies.
Artikel III-310
1. In het kader van de overeenkomstig artikel III-309 vastgestelde
Europese besluiten zijn vastgesteld, kan de Raad de uitvoering van een
missie toevertrouwen aan een groep lidstaten die dat willen en die over
de nodige vermogens voor een dergelijke missie beschikken. Deze lidstaten
regelen in samenspraak met de minister van Buitenlandse Zaken
van de Unie onderling het beheer van de missie.
2. De lidstaten die aan de missie deelnemen, brengen de Raad regelmatig
op eigen initiatief of op verzoek van een andere lidstaat op de
hoogte van het verloop van de missie. De deelnemende lidstaten wenden
zich onverwijld tot de Raad indien de uitvoering van de missie
zwaarwegende gevolgen met zich meebrengt of een wijziging vereist
van de doelstelling, de reikwijdte of de uitvoeringsbepalingen van de
missie, zoals vastgesteld bij de in lid 1 bedoelde Europese besluiten. In
dat geval stelt de Raad de nodige Europese besluiten vast.
Artikel III-311
1. Het op grond van artikel I-41, lid 3, opgerichte Agentschap op het
gebied van de ontwikkeling van defensievermogens, onderzoek, aankopen
en bewapening (Europees Defensieagentschap), dat onder het gezag
van de Raad ressorteert, heeft tot taak:
a. de na te streven militaire vermogens van de lidstaten te helpen
bepalen en de nakoming van de door de lidstaten aangegane verbintenissen
inzake vermogens te evalueren;
b. het harmoniseren van de operationele behoeften en het hanteren
van doelmatige en onderling verenigbare aankoopmethoden te bevorderen;
c. multilaterale projecten voor te stellen die erop gericht zijn de doelstellingen
met betrekking tot militaire vermogens te verwezenlijken, de
door de lidstaten uit te voeren programma’s te coördineren en
samenwerkingsprogramma’s te beheren;
d. het onderzoek inzake defensietechnologie te ondersteunen, alsmede
gezamenlijk onderzoek naar en studie van technische oplossingen
die voldoen aan toekomstige operationele behoeften, te coördineren en
te plannen;
e. bij te dragen tot het bepalen en in voorkomend geval uitvoeren
van alle nuttige maatregelen om de industriële en technologische basis
van de defensiesector te versterken en de efficiëntie van de militaire uitgaven
te verbeteren.
141 275
2. Het Europees Defensieagentschap staat open voor alle lidstaten die
daarvan deel wensen uit te maken. De Raad stelt met gekwalificeerde
meerderheid een Europees besluit vast houdende vastlegging van het statuut,
de zetel en de voorschriften voor de werking van het Agentschap.
In dat besluit wordt rekening gehouden met de mate van werkelijke deelneming
aan de activiteiten van het Agentschap. Binnen het Agentschap
worden specifieke groepen lidstaten gevormd die gezamenlijke projecten
uitvoeren. Het Agentschap vervult zijn taken voorzover nodig in
overleg met de Commissie.
Artikel III-312
1. De lidstaten die wensen deel te nemen aan de in artikel I-41, lid 6,
bedoelde permanente gestructureerde samenwerking, die voldoen aan de
criteria en die de verbintenissen inzake militaire vermogens als vermeld
in het Protocol betreffende permanente gestructureerde samenwerking
willen aangaan, stellen de Raad en de minister van Buitenlandse Zaken
van de Unie in kennis van hun voornemen.
2. Binnen drie maanden na de in lid 1 bedoelde kennisgeving stelt de
Raad een Europees besluit tot instelling van de permanente gestructureerde
samenwerking en tot opstelling van de lijst van deelnemers vast.
De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, na
raadpleging van de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie.
3. Iedere lidstaat die in een later stadium aan de permanente gestructureerde
samenwerking wenst deel te nemen stelt de Raad en de minister
van Buitenlandse Zaken van de Unie van zijn voornemen in kennis.
De Raad stelt een Europees besluit vast houdende bevestiging van de
deelneming van de betrokken lidstaat die aan de criteria voldoet en de
verbintenissen onderschrijft als bedoeld in de artikelen 1 en 2 van het
Protocol betreffende permanente gestructureerde samenwerking. De Raad
besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen, na raadpleging
van de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie. Aan de stemming
wordt alleen deelgenomen door de leden van de Raad die de deelnemende
lidstaten vertegenwoordigen.
Onder gekwalificeerde meerderheid wordt verstaan ten minste 55%
van de leden van de Raad die de deelnemende lidstaten vertegenwoordigen
waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van de bevolking
van deze staten.
Een blokkerende minderheid moet ten minste uit het minimumaantal
leden van de Raad bestaan die meer dan 35% uitmaken van de bevolking
van de deelnemende lidstaten, plus een lid; in het andere geval
wordt de gekwalificeerde meerderheid van stemmen geacht te zijn verkregen.
275 142
4. Indien een deelnemende lidstaat niet langer aan de criteria voldoet
of zich niet langer kan houden aan de verbintenissen als bedoeld in de
artikelen 1 en 2 van het Protocol betreffende permanente gestructureerde
samenwerking, kan de Raad een Europees besluit tot schorsing van de
deelneming van deze lidstaat vaststellen.
De Raad besluit met gekwalificeerde meerderheid van stemmen. Aan
de stemming wordt alleen deelgenomen door de leden van de Raad die
de deelnemende lidstaten vertegenwoordigen, met uitzondering van de
betrokken lidstaat.
Onder gekwalificeerde meerderheid wordt verstaan ten minste 55%
van de leden van de Raad die de deelnemende lidstaten vertegenwoordigen
waarvan de bevolking ten minste 65% uitmaakt van de bevolking
van deze staten.
Een blokkerende minderheid moet ten minste uit het minimumaantal
leden van de Raad bestaan die meer dan 35% uitmaken van de bevolking
van de deelnemende lidstaten, plus een lid; in het andere geval
wordt de gekwalificeerde meerderheid van stemmen geacht te zijn verkregen.
5. Indien een lidstaat zijn deelneming aan de permanente gestructureerde
samenwerking wenst te beëindigen, geeft hij daarvan kennis aan
de Raad, die er akte van neemt dat de deelneming van de betrokken lidstaat
afloopt.
6. Andere dan de in de leden 2 tot en met 5 bedoelde Europese
besluiten en aanbevelingen van de Raad in het kader van de gestructureerde
samenwerking worden met eenparigheid van stemmen vastgesteld.
Voor de toepassing van dit lid wordt eenparigheid van stemmen
alleen door de stemmen van de vertegenwoordigers van de deelnemende
lidstaten gevormd.

AFDELING 3
FINANCIËLE BEPALINGEN
Artikel III-313
1. De administratieve uitgaven die voor de instellingen voortvloeien
uit de uitvoering van dit hoofdstuk komen ten laste van de begroting van
de Unie.
2. De beleidsuitgaven die uit de uitvoering van dit hoofdstuk voortvloeien,
komen eveneens ten laste van de begroting van de Unie,
behalve wanneer zij verband houden met operaties die consequenties
hebben op militair of defensiegebied of met gevallen waarin de Raad
anders besluit. Uitgaven die niet ten laste komen van de begroting van
de Unie, komen ten laste van de lidstaten volgens de verdeelsleutel die
gebaseerd is op het bruto nationaal product, tenzij de Raad anders
besluit. Lidstaten waarvan de vertegenwoordiger in de Raad een formele
143 275
verklaring krachtens artikel III-300, lid 1, tweede alinea, heeft afgelegd,
zijn niet verplicht bij te dragen in de financiering van uitgaven welke
verband houden met operaties die consequenties hebben op militair of
defensiegebied.
3. De Raad stelt bij Europees besluit bijzondere procedures vast die
waarborgen dat de op de begroting van de Unie opgevoerde kredieten
voor de dringende financiering van initiatieven in het kader van het
gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid, met name voor de
voorbereiding van de in artikel I-41, lid 1, en artikel III-309 bedoelde
missies, snel beschikbaar komen. De Raad besluit na raadpleging van
het Europees Parlement.
De voorbereiding van de in artikel I-41, lid 1, en artikel III-309
bedoelde missies die niet ten laste komen van de begroting van de Unie,
wordt gefinancierd uit een startfonds, gevormd door bijdragen van de
lidstaten.
De Raad regelt bij Europees besluit, op voorstel van de minister van
Buitenlandse Zaken van de Unie en met gekwalificeerde meerderheid
van stemmen:
a. de instelling en vorming van het startfonds, met name ten aanzien
van de in het fonds gestorte middelen en de wijze van terugbetaling
daarvan;
b. het beheer van het startfonds;
c. de financiële controle.
Wanneer een overeenkomstig artikel I-41, lid 1, en artikel III-309
voorgenomen missie niet ten laste van de begroting van de Unie kan
worden gebracht, machtigt de Raad de minister van Buitenlandse Zaken
van de Unie om dit fonds te gebruiken. De minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie brengt de Raad verslag uit over de uitvoering van
deze opdracht.

HOOFDSTUK III
DE GEMEENSCHAPPELIJKE HANDELSPOLITIEK
Artikel III-314
Door de oprichting van een douane-unie, overeenkomstig artikel III-
151, levert de Unie in het gemeenschappelijk belang een bijdrage tot een
harmonische ontwikkeling van de wereldhandel, tot de geleidelijke afschaffing
van de beperkingen voor het internationale handelsverkeer en
voor buitenlandse directe investeringen, en tot de vermindering van de
douane- en andere belemmeringen.
Artikel III-315
1. De gemeenschappelijke handelspolitiek wordt gegrond op eenvormige
beginselen, met name aangaande tariefwijzigingen, het sluiten van
tarief- en handelsakkoorden betreffende handel in goederen en diensten,
275 144
en de handelsaspecten van intellectuele eigendom, de directe buitenlandse
investeringen, het eenvormig maken van liberalisatiemaatregelen,
de uitvoerpolitiek alsmede de handelspolitieke beschermingsmaatregelen,
waaronder de te nemen maatregelen in geval van dumping en subsidies.
De gemeenschappelijke handelspolitiek wordt gevoerd in het kader van
de beginselen en doelstellingen van het externe optreden van de Unie.
2. Bij Europese wet worden de maatregelen vastgesteld die het kader
voor de uitvoering van de gemeenschappelijke handelspolitiek van de
Unie bepalen.
3. Bij de onderhandelingen over en sluiting van akkoorden met een
of meer derde landen of internationale organisaties, is artikel III-325 van
toepassing, behoudens de bijzondere bepalingen van dit artikel.
De Europese Commissie doet aanbevelingen aan de Raad, die haar
machtigt de vereiste onderhandelingen te openen. De Raad en de Commissie
zien erop toe dat die akkoorden verenigbaar zijn met het interne
beleid en de interne voorschriften van de Unie.
De Commissie voert de onderhandelingen in overleg met een speciaal
comité dat door de Raad is aangewezen om haar daarin bij te staan, en
binnen het bestek van de richtsnoeren welke de Raad haar kan verstrekken.
De Commissie brengt aan het speciaal comité en het Europees Parlement
regelmatig verslag uit over de stand van de onderhandelingen.
4. Ten aanzien van de onderhandelingen over en de sluiting van de in
lid 3 bedoelde akkoorden besluit de Raad met gekwalificeerde meerderheid
van stemmen.
Ten aanzien van de onderhandelingen over en de sluiting van akkoorden
betreffende de handel in diensten en betreffende de handelsaspecten
van intellectuele eigendom en betreffende buitenlandse directe investeringen
besluit de Raad met eenparigheid van stemmen voorzover het
akkoord bepalingen bevat die met eenparigheid van stemmen worden
vastgesteld wat interne voorschriften betreft.
De Raad besluit ook met eenparigheid van stemmen ten aanzien van
de onderhandelingen over en de sluiting van akkoorden betreffende:
a. de handel in culturele en audiovisuele diensten, indien deze akkoorden
afbreuk dreigen te doen aan de verscheidenheid aan cultuur en
taal in de Unie;
b. sociale, onderwijs- en gezondheidsdiensten wanneer het gevaar
bestaat dat deze akkoorden de nationale organisatie van die diensten ernstig
dreigen te verstoren en afbreuk dreigen te doen aan de verantwoordelijkheid
van de lidstaten om die diensten te leveren.
5. Op de onderhandelingen over en de sluiting van internationale
akkoorden betreffende vervoer zijn de bepalingen van titel III, hoofdstuk
III, afdeling 7, alsmede artikel III-325, van toepassing.
6. De uitoefening van de bij dit artikel verleende bevoegdheden op
het gebied van de gemeenschappelijke handelspolitiek laat de afbakening
van de bevoegdheden tussen de Unie en de lidstaten onverlet en
145 275
leidt niet tot enige harmonisatie van de wettelijke of bestuursrechtelijke
regelingen van de lidstaten voorzover de Grondwet een dergelijke harmonisatie
uitsluit.

HOOFDSTUK IV
SAMENWERKING MET DERDE LANDEN EN HUMANITAIRE HULP

AFDELING 1
ONTWIKKELINGSSAMENWERKING
Artikel III-316
1. Het beleid van de Unie op het gebied van ontwikkelingssamenwerking
wordt gevoerd in het kader van de beginselen en doelstellingen van
het externe optreden van de Unie. Het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid
van de Unie en dat van de lidstaten completeren en versterken
elkaar. Hoofddoel van het beleid van de Unie op dit gebied is de
armoede terug te dringen en uiteindelijk uit te bannen. De Unie houdt
bij de uitvoering van beleid dat gevolgen kan hebben voor de ontwikkelingslanden
rekening met de doelstellingen van de ontwikkelingssamenwerking.
2. De Unie en de lidstaten houden zich aan de verbintenissen en houden
rekening met de doelstellingen die zij in het kader van de Verenigde
Naties en andere bevoegde internationale organisaties hebben onderschreven.
Artikel III-317
1. De maatregelen die nodig zijn voor de uitvoering van het ontwikkelingssamenwerkingsbeleid
worden vastgesteld bij Europese wet of
kaderwet en kunnen betrekking hebben op meerjarenprogramma’s voor
samenwerking met ontwikkelingslanden of op thematische programma’s.
2. De Unie kan met derde landen en bevoegde internationale organisaties
alle overeenkomsten sluiten die dienstig zijn ter verwezenlijking
van de in de artikelen III-292 en III-316 genoemde doelstellingen.
De eerste alinea laat de bevoegdheid van de lidstaten om in internationale
fora te onderhandelen en overeenkomsten te sluiten, onverlet.
3. De Europese Investeringsbank draagt, onder de in haar statuut
neergelegde voorwaarden, bij tot de uitvoering van de in lid 1 bedoelde
maatregelen.
Artikel III-318
1. Om de complementariteit en de doeltreffendheid van hun optreden
te bevorderen coördineren de Unie en de lidstaten hun ontwikkelingssamenwerkingsbeleid
en plegen zij overleg over hun hulpprogramma’s,
275 146
ook in internationale organisaties en tijdens internationale conferenties.
Zij kunnen gezamenlijk optreden. De lidstaten dragen zo nodig bij tot de
uitvoering van de hulpprogramma’s van de Unie.
2. De Commissie kan alle dienstige initiatieven nemen om de in lid 1
bedoelde coördinatie te bevorderen.
3. In het kader van hun onderscheiden bevoegdheden werken de Unie
en de lidstaten samen met derde landen en met de bevoegde internationale
organisaties.

AFDELING 2
ECONOMISCHE, FINANCIËLE EN TECHNISCHE SAMENWERKING MET DERDE
LANDEN
Artikel III-319
1. Onverminderd de overige bepalingen van dit verdrag, met name de
artikelen III-316 tot en met III-318, onderneemt de Unie activiteiten
voor economische, financiële en technische samenwerking, met inbegrip
van bijstand op met name financieel gebied, met derde landen die geen
ontwikkelingsland zijn. Deze activiteiten zijn coherent met het
ontwikkelingsbeleid van de Unie en vinden plaats in het kader van de
beginselen en doelstellingen van haar externe optreden. De activiteiten
van de Unie en die van de lidstaten completeren en versterken elkaar.
2. De maatregelen ter uitvoering van lid 1, worden vastgesteld bij
Europese wet of kaderwet.
3. In het kader van hun onderscheiden bevoegdheden werken de Unie
en de lidstaten samen met derde landen en met de bevoegde internationale
organisaties. De samenwerking van de Unie kan nader worden geregeld
in overeenkomsten tussen de Unie en de betrokken derde partijen.
De eerste alinea laat de bevoegdheid van de lidstaten om in internationale
fora te onderhandelen en overeenkomsten te sluiten, onverlet.
Artikel III-320
Wanneer er wegens de situatie in een derde land dringende financiële
hulp van de Unie vereist is, stelt de Raad op voorstel van de Commissie
de nodige Europese besluiten vast.

AFDELING 3
HUMANITAIRE HULP
Artikel III-321
1. De acties van de Unie op het gebied van humanitaire hulp vinden
plaats in het kader van de beginselen en doelstellingen van het externe
optreden van de Unie. Deze acties hebben tot doel aan de bevolking van
147 275
derde landen die het slachtoffer is van natuurrampen of door de mens
veroorzaakte rampen, specifieke bijstand en hulp te bieden en haar te
beschermen om de uit die situaties voortvloeiende humanitaire noden te
lenigen. De acties van de Unie en die van de lidstaten completeren en
versterken elkaar.
2. Humanitaire hulpacties worden uitgevoerd overeenkomstig de beginselen
van het internationaal recht, en de beginselen van onpartijdigheid,
neutraliteit en non-discriminatie.
3. De maatregelen die het kader voor de uitvoering van de
humanitaire-hulpacties van de Unie vormen, worden vastgesteld bij
Europese wet of kaderwet.
4. De Unie kan met derde landen en de bevoegde internationale organisaties
alle overeenkomsten sluiten die dienstig zijn om de in lid 1 en
in artikel III-292 genoemde doelstellingen te verwezenlijken.
De eerste alinea laat de bevoegdheid van de lidstaten om in internationale
fora te onderhandelen en overeenkomsten te sluiten, onverlet.
5. Er wordt een Europees vrijwilligerskorps voor humanitaire hulpverlening
opgericht, als kader voor gemeenschappelijke bijdragen van
Europese jongeren aan humanitaire hulpacties van de Unie. Het statuut
en de regels voor de activiteiten van het korps worden bij Europese wet
vastgesteld.
6. De Commissie kan ieder initiatief nemen dat dienstig is om de
coördinatie tussen de acties van de Unie en die van de lidstaten te bevorderen,
en zodoende de doeltreffendheid en de complementariteit van de
humanitaire hulpmiddelen van de Unie en van de lidstaten te verbeteren.
7. De Unie ziet erop toe dat haar humanitaire hulpacties gecoördineerd
worden en coherent zijn met die van internationale organisaties en
instanties, met name die welke tot het bestel van de Verenigde Naties
behoren.

HOOFDSTUK V
BEPERKENDE MAATREGELEN
Artikel III-322
1. Wanneer een overeenkomstig hoofdstuk II vastgesteld Europees
besluit, voorziet in verbreking of gehele of gedeeltelijke beperking van
de economische en financiële betrekkingen met een of meer derde landen,
stelt de Raad, op gezamenlijk voorstel van de minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie en de Commissie, met gekwalificeerde meerderheid
van stemmen de nodige Europese verordeningen en besluiten
vast. De Raad stelt het Europees Parlement daarvan in kennis.
275 148
2. Wanneer een overeenkomstig hoofdstuk II vastgesteld Europees
besluit erin voorziet, kan de Raad volgens de in lid 1 bedoelde procedure
jegens natuurlijke personen, rechtspersonen dan wel niet-statelijke
groepen of entiteiten beperkende maatregelen vaststellen.
3. De in dit artikel bedoelde handelingen bevatten de nodige bepalingen
inzake juridische waarborgen.

HOOFDSTUK VI
INTERNATIONALE OVEREENKOMSTEN
Artikel III-323
1. De Unie kan een overeenkomst met een of meer derde landen of
internationale organisaties sluiten wanneer de Grondwet daarin voorziet
of wanneer het sluiten van een overeenkomst ofwel nodig is om, in het
kader van het beleid van de Unie, een van de in de Grondwet bepaalde
doelstellingen te verwezenlijken, of wanneer daarin bij een juridisch bindende
handeling van de Unie is voorzien of wanneer zulks gevolgen kan
hebben voor gemeenschappelijke regels of de strekking daarvan kan wijzigen.
2. De door de Unie gesloten overeenkomsten zijn verbindend voor de
instellingen van de Unie en voor de lidstaten.
Artikel III-324
De Unie kan met een of meer derde landen of internationale organisaties
een associatieovereenkomst sluiten waarbij een associatie wordt
ingesteld die wordt gekenmerkt door wederkerige rechten en verplichtingen,
gemeenschappelijke optredens en bijzondere procedures.
Artikel III-325
1. Onverminderd de bijzondere bepalingen van artikel III-315 wordt
bij het onderhandelen over en het sluiten van overeenkomsten tussen de
Unie en derde landen of internationale organisaties de volgende procedure
gevolgd.
2. De Raad verleent machtiging tot het openen van de onderhandelingen,
stelt de onderhandelingsrichtsnoeren vast, verleent machtiging
tot ondertekening en sluit de overeenkomsten.
3. De Commissie of, indien de voorgenomen overeenkomst uitsluitend
of hoofdzakelijk betrekking heeft op het gemeenschappelijk buitenlands
en veiligheidsbeleid, de minister van Buitenlandse Zaken van de
Unie doet aanbevelingen aan de Raad, die een Europees besluit vaststelt
houdende machtiging tot het openen van de onderhandelingen en waar-
149 275
bij, naar gelang van de inhoud van de voorgenomen overeenkomst, de
onderhandelaar of het hoofd van het onderhandelingsteam van de Unie
wordt aangewezen.
4. De Raad kan de onderhandelaar richtsnoeren geven en een bijzonder
comité aanwijzen; de onderhandelingen moeten in overleg met dat
comité worden gevoerd.
5. De Raad stelt op voorstel van de onderhandelaar een Europees
besluit vast waarbij machtiging wordt verleend tot ondertekening van de
overeenkomst en, in voorkomend geval, in afwachting van de inwerkingtreding,
tot de voorlopige toepassing ervan.
6. De Raad stelt op voorstel van de onderhandelaar een Europees
besluit houdende sluiting van de overeenkomst vast.
Tenzij de overeenkomst uitsluitend betrekking heeft op het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleid, stelt de Raad het Europees
besluit houdende sluiting van de overeenkomst vast:
a. na goedkeuring door het Europees Parlement, in de volgende
gevallen:
i. associatieovereenkomsten;
ii. toetreding van de Unie tot het Europees Verdrag tot bescherming
van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden;
iii. overeenkomsten die door de instelling van samenwerkingsprocedures
een specifiek institutioneel kader scheppen;
iv. overeenkomsten die aanzienlijke gevolgen hebben voor de begroting
van de Unie;
v. overeenkomsten betreffende gebieden waarop de gewone
wetgevingsprocedure, of, indien de goedkeuring van het Europees
Parlement vereist is, de bijzondere wetgevingsprocedure van toepassing
is.
In dringende gevallen kunnen het Europees Parlement en de Raad een
termijn voor het geven van de goedkeuring overeenkomen.
b. na raadpleging van het Europees Parlement in de overige gevallen.
Het Europees Parlement brengt advies uit binnen een termijn die de
Raad naar gelang van de urgentie kan bepalen. Indien er binnen die termijn
geen advies is uitgebracht, kan de Raad besluiten.
7. Bij de sluiting van een overeenkomst kan de Raad, in afwijking
van de leden 5, 6 en 9, de onderhandelaar machtigen om de wijzigingen
die krachtens de overeenkomst volgens een vereenvoudigde procedure
of door een bij de overeenkomst opgericht orgaan worden aangenomen,
namens de Unie goed te keuren. De Raad kan aan deze machtiging bijzondere
voorwaarden verbinden.
8. Tijdens de gehele procedure besluit de Raad met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen.
275 150
De Raad besluit evenwel met eenparigheid van stemmen wanneer de
overeenkomst een gebied betreft waarop handelingen van de Unie met
eenparigheid van stemmen worden vastgesteld, alsmede ten aanzien van
de associatieovereenkomsten en de in artikel III-319 bedoelde overeenkomsten
met de kandidaat-lidstaten.
9. De Raad stelt op voorstel van de Commissie of van de minister van
Buitenlandse Zaken van de Unie een Europees besluit vast tot schorsing
van de toepassing van een overeenkomst en tot bepaling van de standpunten
die namens de Unie worden ingenomen in een krachtens een
overeenkomst opgericht lichaam dat handelingen met rechtsgevolgen
vaststelt, met uitzondering van handelingen tot aanvulling of wijziging
van het institutionele kader van het akkoord.
10. Het Europees Parlement wordt in iedere fase van de procedure
onverwijld en ten volle geïnformeerd.
11. Een lidstaat, het Europees Parlement, de Raad of de Commissie
kan het advies inwinnen van het Hof van Justitie over de verenigbaarheid
van een voorgenomen overeenkomst met de Grondwet. Indien het
Hof van Justitie afwijzend adviseert, kan het voorgenomen akkoord niet
in werking treden, behoudens in geval van wijziging daarvan of herziening
van de Grondwet.
Artikel III-326
1. In afwijking van artikel III-325 kan de Raad hetzij op aanbeveling
van de Europese Centrale Bank, hetzij op aanbeveling van de Commissie
en na raadpleging van de Europese Centrale Bank, met het oog op
een consensus die verenigbaar is met de doelstelling van prijsstabiliteit,
formele overeenkomsten sluiten over een stelsel van wisselkoersen van
de euro ten opzichte van valuta’s van derde staten. De Raad besluit met
eenparigheid van stemmen na raadpleging van het Europees Parlement
en volgens de procedure van lid 3.
De Raad kan hetzij op aanbeveling van de Europese Centrale Bank,
hetzij op aanbeveling van de Commissie en na raadpleging van de Europese
Centrale Bank, met het oog op een consensus die verenigbaar is
met de doelstelling van prijsstabiliteit, de euro-spilkoersen binnen het
wisselkoersstelsel invoeren, wijzigen of afschaffen. De voorzitter van de
Raad stelt het Europees Parlement in kennis van de invoering, wijziging
of afschaffing van de euro-spilkoers.
2. Indien het wisselkoersstelsel een lacune vertoont ten opzichte van
één of meer valuta’s van derde staten in de zin van lid 1, kan de Raad
hetzij op aanbeveling van de Europese Centrale Bank, hetzij op aanbeveling
van de Commissie en na raadpleging van de Europese Centrale
Bank, algemene oriëntaties voor het wisselkoersbeleid ten opzichte van
deze valuta’s vaststellen. Deze algemene oriëntaties gelden onverminderd
het hoofddoel van het Europees Stelsel van Centrale Banken, namelijk
de handhaving van de prijsstabiliteit.
151 275
3. In afwijking van artikel III-325 treft de Raad, wanneer de Unie met
één of meer derde staten of internationale organisaties moet onderhandelen
over overeenkomsten inzake aangelegenheden betreffende het monetaire
of wisselkoersstelsel, op aanbeveling van de Commissie en na
raadpleging van de Europese Centrale Bank, regelingen voor de onderhandelingen
over en de sluiting van die overeenkomsten. Deze regelingen
staan er borg voor dat de Unie één standpunt inneemt. De Commissie
wordt ten volle bij de onderhandelingen betrokken.
4. Onverminderd de bevoegdheden en de overeenkomsten van de
Unie op het gebied van de economische en monetaire unie, kunnen de
lidstaten onderhandelingen voeren in internationale organen en overeenkomsten
sluiten.

HOOFDSTUK VII
BETREKKINGEN VAN DE UNIE MET INTERNATIONALE ORGANISATIES EN
DERDE LANDEN EN DELEGATIES VAN DE UNIE
Artikel III-327
1. De Unie brengt iedere dienstige samenwerking tot stand met de
organen en de gespecialiseerde organisaties van de Verenigde Naties, de
Raad van Europa, de Organisatie voor Veiligheid en Samenwerking in
Europa en de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling.
De Unie onderhoudt voorts met andere internationale organisaties de
betrekkingen die wenselijk worden geacht.
2. De minister van Buitenlandse Zaken van de Unie en de Commissie
zijn belast met de uitvoering van het bepaalde in dit artikel.
Artikel III-328
1. De Unie wordt in derde landen en bij internationale organisaties
vertegenwoordigd door de delegaties van Unie.
2. De delegaties van de Unie staan onder het gezag van de minister
van Buitenlandse Zaken van de Unie. Zij handelen in nauwe samenspraak
met de diplomatieke en consulaire missies van de lidstaten.

HOOFDSTUK VIII
TOEPASSING VAN DE SOLIDARITEITSCLAUSULE
Artikel III-329
1. Een lidstaat die getroffen wordt door een terroristische aanval, een
natuurramp of een door de mens veroorzaakte ramp, wordt op verzoek
van zijn politieke autoriteiten door de andere lidstaten bijstand verleend.
De lidstaten coördineren daartoe hun optreden in het kader van de Raad.
275 152
2. De toepassing door de Unie van de in artikel I-43 bedoelde
solidariteitsclausule wordt geregeld bij Europees besluit, dat door de
Raad op gezamenlijk voorstel van de Commissie en van de minister van
Buitenlandse Zaken van de Unie wordt vastgesteld. Indien dit besluit
gevolgen heeft op defensiegebied, besluit de Raad overeenkomstig artikel
III-300, lid 1. Het Europees Parlement wordt geïnformeerd.
In het kader van dit lid en onverminderd artikel III-344 wordt de Raad
bijgestaan door het Politiek en Veiligheidscomité met ondersteuning van
de structuren die in het kader van het gemeenschappelijk veiligheids- en
defensiebeleid zijn ontwikkeld, en door het comité van artikel III-261,
welke comités hem in voorkomend geval gezamenlijke adviezen verstrekken.
3. Teneinde de Unie en haar lidstaten in staat te stellen doeltreffend
op te treden, evalueert de Europese Raad regelmatig de dreigingen waarmee
de Unie wordt geconfronteerd.

TITEL VI
WERKING VAN DE UNIE

HOOFDSTUK I
INSTITUTIONELE BEPALINGEN

AFDELING I
INSTELLINGEN
Onderafdeling 1
Europees Parlement
Artikel III-330
1. Bij Europese wet of kaderwet van de Raad worden de maatregelen
vastgesteld die nodig zijn om de leden van het Europees Parlement te
laten verkiezen door middel van rechtstreekse algemene verkiezingen
volgens een in alle lidstaten eenvormige procedure of volgens beginselen
die alle lidstaten gemeen hebben.
De Raad besluit met eenparigheid van stemmen op initiatief van het
Europees Parlement, na goedkeuring door het Europees Parlement, dat
zich bij meerderheid van stemmen van zijn leden uitspreekt. Deze wet
of kaderwet treedt in werking nadat zij door de lidstaten overeenkomstig
hun onderscheiden grondwettelijke bepalingen is goedgekeurd.
2. Bij Europese wet van het Europees Parlement worden het statuut
en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van de taken van zijn
leden vastgesteld. Het Europees Parlement besluit op eigen initiatief, na
153 275
raadpleging van de Commissie en na goedkeuring door de Raad. De
Raad besluit met eenparigheid van stemmen over regels en voorwaarden
betreffende de belastingregeling voor leden of voormalige leden.
Artikel III-331
Bij Europese wet worden het statuut, en in het bijzonder de regels
inzake de financiering, van de in artikel I-46, lid 4, bedoelde Europese
politieke partijen vastgesteld.
Artikel III-332
Het Europees Parlement kan bij meerderheid van zijn leden de Commissie
verzoeken passende voorstellen in te dienen inzake aangelegenheden
die naar het oordeel van het Europees Parlement een handeling
van de Unie voor de uitvoering van de Grondwet vergen. Indien de
Commissie geen voorstel indient, deelt zij de redenen daarvoor aan het
Europees Parlement mee.
Artikel III-333
Het Europees Parlement kan in het kader van de vervulling van zijn
taken op verzoek van eenvierde van zijn leden een tijdelijke enquêtecommissie
instellen die, onverminderd de in de Grondwet aan andere
instellingen of organen toegedeelde bevoegdheden, beweringen inzake
inbreuken op het recht van de Unie of wanbeheer bij de toepassing van
het recht van de Unie onderzoekt, behalve wanneer de beweerde feiten
het voorwerp uitmaken van een gerechtelijke procedure die nog niet is
voltooid.
De tijdelijke enquêtecommissie houdt op te bestaan wanneer zij haar
verslag indient.
Bij Europese wet van het Europees Parlement wordt de uitoefening
van het enquêterecht nader geregeld. Het Europees Parlement besluit op
eigen initiatief, na goedkeuring door de Raad en door de Commissie.
Artikel III-334
Iedere burger van de Unie, alsmede iedere natuurlijke of rechtspersoon
met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat heeft, overeenkomstig
artikel I-10, lid 2, onder d, het recht om individueel of samen
met andere personen een verzoekschrift bij het Europees Parlement in te
dienen betreffende een onderwerp dat tot het werkterrein van de Unie
behoort en dat hem rechtstreeks aangaat.
Artikel III-335
1. Het Europees Parlement kiest de Europese ombudsman. Overeenkomstig
artikel I-10, lid 2,onder d, en artikel I-49 is deze bevoegd kennis
te nemen van klachten van burgers van de Unie of van natuurlijke
275 154
of rechtspersonen met verblijfplaats of statutaire zetel in een lidstaat,
over gevallen van wanbeheer in het optreden van de instellingen, organen
of instanties van de Unie, met uitzondering van het Hof van Justitie
van de Europese Unie bij de uitoefening van zijn gerechtelijke taak.
Overeenkomstig zijn opdracht stelt de ombudsman, op eigen initiatief
dan wel op basis van klachten die hem rechtstreeks of via een lid van
het Europees Parlement zijn voorgelegd, de door hem gerechtvaardigd
geachte onderzoeken in, behalve wanneer de beweerde feiten het voorwerp
van een gerechtelijke procedure uitmaken of hebben uitgemaakt.
Indien de ombudsman een geval van wanbeheer vaststelt, legt hij de
zaak voor aan de instelling, het orgaan of de instantie in kwestie, die
hem binnen een termijn van drie maanden haar, respectievelijk zijn
standpunt meedeelt. De ombudsman doet vervolgens een verslag aan het
Europees Parlement en aan de instelling, het orgaan of de instantie toekomen.
De klager wordt op de hoogte gebracht van het resultaat van de
onderzoeken.
De ombudsman brengt jaarlijks verslag uit aan het Europees Parlement
over het resultaat van zijn onderzoeken.
2. De ombudsman wordt na iedere verkiezing van het Europees Parlement
voor de zittingsduur ervan gekozen. Hij is herkiesbaar.
De ombudsman kan op verzoek van het Europees Parlement door het
Hof van Justitie uit zijn ambt worden ontzet, indien hij niet meer aan de
eisen voor de uitoefening van het ambt voldoet of op ernstige wijze is
tekortgeschoten.
3. De ombudsman oefent zijn ambt volkomen onafhankelijk uit. Bij
de vervulling van zijn taken vraagt noch aanvaardt hij instructies van
enige instelling, orgaan of instantie. Gedurende zijn ambtsperiode mag
de ombudsman geen andere al dan niet bezoldigde beroepswerkzaamheden
verrichten.
4. Bij Europese wet stelt het Europees Parlement het statuut van de
ombudsman en de algemene voorwaarden voor de uitoefening van het
ambt van ombudsman vast. Het Europees Parlement besluit op eigen initiatief,
na advies van de Commissie en na goedkeuring door de Raad.
Artikel III-336
Het Europees Parlement houdt jaarlijks een zitting. Het komt van
rechtswege op de tweede dinsdag van maart bijeen.
Het Europees Parlement kan op verzoek van de meerderheid van zijn
leden, dan wel op verzoek van de Raad of van de Commissie in buitengewone
vergaderperiode bijeenkomen.
Artikel III-337
1. De Europese Raad en de Raad worden door het Europees Parlement
gehoord onder de voorwaarden waarin het reglement van orde van
de Europese Raad en het reglement van orde van de Raad voorzien.
155 275
2. De Commissie kan alle vergaderingen van het Europees Parlement
bijwonen en wordt op haar verzoek gehoord. De Commissie antwoordt
mondeling of schriftelijk op de vragen die haar door het Europees Parlement
of zijn leden worden gesteld.
3. Het Europees Parlement beraadslaagt in openbare zitting over het
door de Commissie voorgelegde algemene jaarverslag.
Artikel III-338
Tenzij in de Grondwet anders is bepaald, besluit het Europees Parlement
bij meerderheid van de uitgebrachte stemmen. Het quorum wordt
bepaald in het reglement van orde.
Artikel III-339
Het Europees Parlement stelt zijn reglement van orde vast bij meerderheid
van zijn leden.
De handelingen van het Europees Parlement worden bekendgemaakt
onder de voorwaarden waarin de Grondwet en het reglement van orde
van het Europees Parlement voorzien.
Artikel III-340
Wanneer aan het Europees Parlement een motie van afkeuring betreffende
het beleid van de Commissie wordt voorgelegd, kan het Parlement
zich niet eerder dan drie dagen na de indiening ervan en slechts bij openbare
stemming over deze motie uitspreken.
Indien de motie van afkeuring wordt aangenomen met een meerderheid
van tweederde van de uitgebrachte stemmen, welke een meerderheid
van de leden van het Europees Parlement vertegenwoordigt, moeten
de leden van de Commissie collectief ontslag nemen en moet ook de
minister van Buitenlandse Zaken van de Unie zijn functie in de Commissie
neerleggen. Zij blijven in functie en blijven de lopende zaken
behartigen totdat overeenkomstig de artikelen I-26 en I-27 in hun vervanging
is voorzien. In dat geval verstrijkt de ambtsperiode van de ter
vervanging benoemde Commissieleden op de datum waarop de ambtstermijn
van de collectief tot ontslag gedwongen Commissieleden zou
zijn verstreken.
Onderafdeling 2
Europese Raad
Artikel III-341
1. Ieder lid van de Europese Raad kan slechts door één ander lid worden
gemachtigd om namens hem te stemmen.
Onthouding van stemming door aanwezige of vertegenwoordigde
275 156
leden vormt geen beletsel voor het vaststellen van beslissingen van de
Europese Raad waarvoor eenparigheid van stemmen is vereist.
2. De voorzitter van het Europees Parlement kan worden uitgenodigd
om door de Europese Raad te worden gehoord.
3. De Europese Raad besluit met gewone meerderheid van stemmen
over procedurekwesties en over de vaststelling van zijn reglement van
orde.
4. De Europese Raad wordt bijgestaan door het secretariaat-generaal
van de Raad.
Onderafdeling 3
Raad van ministers
Artikel III-342
De Raad wordt door zijn voorzitter, op diens initiatief of op initiatief
van een van zijn leden of van de Commissie, in vergadering bijeengeroepen.
Artikel III-343
1. Ieder lid van de Raad kan slechts door één ander lid worden
gemachtigd om namens hem te stemmen.
2. Voor de beslissingen van de Raad waarvoor een gewone meerderheid
vereist is, besluit de Raad bij meerderheid van zijn leden.
3. Onthouding van stemming door aanwezige of vertegenwoordigde
leden vormt geen beletsel voor de vaststelling van beslissingen van de
Raad waarvoor eenparigheid van stemmen is vereist.
Artikel III-344
1. Een comité, bestaande uit de permanente vertegenwoordigers van
de regeringen der lidstaten, is verantwoordelijk voor de voorbereiding
van de werkzaamheden van de Raad en voor de uitvoering van de door
de Raad verstrekte opdrachten. Het comité kan in de in het reglement
van orde van de Raad genoemde gevallen procedurebesluiten vaststellen.
2. De Raad wordt bijgestaan door een secretariaat-generaal onder leiding
van een secretaris-generaal, die door de Raad wordt benoemd.
De Raad beslist met gewone meerderheid van stemmen over de organisatie
van het secretariaat-generaal.
3. De Raad besluit bij gewone meerderheid van stemmen over procedurekwesties
en over de vaststelling van zijn reglement van orde.
157 275
Artikel III-345
De Raad kan met gewone meerderheid van stemmen de Commissie
verzoeken, alle studies die hij wenselijk acht ter verwezenlijking van de
gemeenschappelijke doelstellingen te verrichten en hem alle terzake
dienende voorstellen voor te leggen. Indien de Commissie geen voorstellen
doet, stelt zij de Raad in kennis van de redenen daarvoor.
Artikel III-346
De Raad stelt bij Europees besluit het statuut van de door de Grondwet
ingestelde comités vast. Hij besluit met gewone meerderheid van
stemmen, na raadpleging van de Commissie.
Onderafdeling 4
Europese Commissie
Artikel III-347
De leden van de Commissie onthouden zich van iedere handeling die
onverenigbaar is met hun ambt. De lidstaten eerbiedigen hun onafhankelijkheid
en trachten niet hen te beïnvloeden bij de uitvoering van hun
taak.
De leden van de Commissie mogen gedurende hun ambtstermijn geen
andere, al dan niet bezoldigde, beroepswerkzaamheden verrichten. Bij
hun ambtsaanvaarding verbinden zij zich plechtig ertoe, gedurende hun
ambtstermijn en na afloop daarvan de uit hun taak voortvloeiende verplichtingen
na te komen, en in het bijzonder eerlijkheid en kiesheid te
betrachten bij het aanvaarden van bepaalde functies of voordelen na
afloop van hun ambtstermijn. Indien deze verplichtingen niet worden
nagekomen, kan de Raad, met gewone meerderheid van stemmen, of de
Commissie zich wenden tot het Hof van Justitie, dat, naargelang van het
geval, ontslag ambtshalve overeenkomstig de in artikel III-349 bepaalde
voorwaarden of verval van het recht op pensioen of van andere als zodanig
geldende voordelen kan uitspreken.
Artikel III-348
1. Behalve door regelmatige vervanging of door overlijden eindigt de
ambtsvervulling van een lid van de Commissie door vrijwillig ontslag of
ontslag ambtshalve.
2. In geval van vrijwillig ontslag, ontslag ambtshalve of overlijden,
wordt het Commissielid voor de verdere duur van zijn ambtstermijn vervangen
door een nieuw lid van dezelfde nationaliteit, dat overeenkomstig
de criteria van artikel I-26, lid 4, in onderlinge overeenstemming
met de voorzitter van de Commissie en na raadpleging van het Europees
Parlement door de Raad wordt benoemd.
275 158
De Raad kan, met eenparigheid van stemmen, op voorstel van de
voorzitter van de Commissie besluiten dat in een dergelijke vacature niet
behoeft te worden voorzien, met name indien de resterende duur van de
ambtstermijn van het lid kort is.
3. In geval van vrijwillig ontslag, ontslag ambtshalve of overlijden,
wordt de voorzitter voor de verdere duur van zijn ambtstermijn vervangen
overeenkomstig artikel I-27, lid 1.
4. In geval van vrijwillig ontslag, ontslag ambtshalve of overlijden,
wordt de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie voor de verdere
duur van zijn ambtstermijn vervangen overeenkomstig artikel I-28, lid
1.
5. In geval van vrijwillig ontslag van alle leden van de Commissie
blijven zij in functie en blijven zij de lopende zaken behartigen totdat in
hun vervanging is voorzien, voor de verdere duur van hun ambtstermijn,
overeenkomstig de artikelen I-26 en I-27.
Artikel III-349
Op verzoek van de Raad, die besluit bij gewone meerderheid van
stemmen, of van de Commissie, kan een lid van de Commissie dat niet
meer aan de eisen voor de uitoefening van zijn ambt voldoet of op ernstige
wijze is tekortgeschoten, door het Hof van Justitie uit zijn ambt
worden ontzet.
Artikel III-350
Onverminderd artikel I-28, lid 4, worden de taken van de Commissie
overeenkomstig artikel I-27, lid 3, door de voorzitter gestructureerd en
over de leden van de Commissie verdeeld. De voorzitter kan de taakverdeling
tijdens de ambtstermijn wijzigen. De leden van de Commissie
oefenen de hun door de voorzitter toegewezen taak onder diens gezag
uit.
Artikel III-351
De Commissie neemt haar besluiten met meerderheid van stemmen
van haar leden. Het quorum wordt bepaald in het reglement van orde.
Artikel III-352
1. De Commissie stelt haar reglement van orde vast, teneinde haar
eigen werkzaamheden en die van haar diensten te regelen. Zij draagt er
zorg voor dat het reglement wordt bekendgemaakt.
2. De Commissie publiceert jaarlijks, ten minste een maand voordat
de zitting van het Europees Parlement wordt geopend, een algemeen verslag
over de activiteiten van de Unie.
159 275
Onderafdeling 5
Hof van Justitie van de Europese Unie
Artikel III-353
Het Hof van Justitie houdt zitting in kamers, als grote kamer of in
voltallige zitting, overeenkomstig het statuut van het Hof van Justitie
van de Europese Unie.
Artikel III-354
Het Hof van Justitie wordt bijgestaan door acht advocaten-generaal.
Indien het Hof van Justitie zulks verzoekt, kan de Raad met eenparigheid
van stemmen een Europees besluit houdende verhoging van het
aantal advocaten-generaal vaststellen.
De advocaat-generaal heeft tot taak, in het openbaar en in volkomen
onpartijdigheid en onafhankelijkheid met redenen omklede conclusies
voor te leggen aangaande zaken waarin zulks overeenkomstig het statuut
van het Hof van Justitie van de Europese Unie vereist is.
Artikel III-355
De rechters en de advocaten-generaal van het Hof van Justitie, die
worden gekozen uit personen die alle waarborgen voor onafhankelijkheid
bieden en die aan alle gestelde eisen voldoen om in hun onderscheiden
landen de hoogste rechterlijke ambten te bekleden, of die bekend
staan als kundige rechtsgeleerden, worden in onderlinge overeenstemming
door de regeringen van de lidstaten benoemd, na raadpleging van
het comité van artikel III-357.
Om de drie jaar vindt, op de wijze die in het statuut van het Hof van
Justitie van de Europese Unie is bepaald, een gedeeltelijke vervanging
van de rechters en de advocaten-generaal plaats.
De rechters wijzen uit hun midden voor drie jaar de president van het
Hof van Justitie aan. Hij is herbenoembaar.
Het Hof van Justitie stelt zijn reglement voor de procesvoering vast.
Dit reglement wordt ter goedkeuring aan de Raad voorgelegd.
Artikel III-356
Het aantal rechters van het Gerecht wordt vastgesteld bij het statuut
van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Het statuut kan bepalen
dat het Gerecht wordt bijgestaan door advocaten-generaal.
De leden van het Gerecht worden gekozen uit personen die alle waarborgen
voor onafhankelijkheid bieden en bekwaam zijn hoge rechterlijke
ambten te bekleden. Zij worden in onderlinge overeenstemming door de
regeringen van de lidstaten benoemd, na raadpleging van het Comité van
artikel III-357.
275 160
Om de drie jaar vindt een gedeeltelijke vervanging van het Gerecht
plaats.
De rechters wijzen uit hun midden voor drie jaar de president van het
Gerecht aan. Hij is herbenoembaar.
Het Gerecht stelt in overeenstemming met het Hof van Justitie zijn
reglement voor de procesvoering vast. Dit reglement wordt ter goedkeuring
aan de Raad voorgelegd.
Tenzij in het statuut anders is bepaald, zijn de bepalingen van de
Grondwet betreffende het Hof van Justitie op het Gerecht van toepassing.
Artikel III-357
Er wordt een comité opgericht dat de lidstaten van advies dient over
de geschiktheid van de kandidaten voor de uitoefening van de ambten
van rechter en advocaat-generaal van het Hof van Justitie en van het
Gerecht, voordat de regeringen van de lidstaten overgaan tot de benoemingen
overeenkomstig de artikelen III-355 en III-356.
Het comité bestaat uit zeven voormalige leden van het Hof van Justitie
en van het Gerecht, personen die de hoogste nationale rechterlijke
ambten bekleden en personen die bekend staan als kundige rechtsgeleerden,
waarvan er één wordt voorgedragen door het Europees Parlement.
De Raad stelt een Europees besluit vast houdende bepaling van de werkwijze
van dit comité, alsmede een Europees besluit tot benoeming van
de leden. De Raad besluit op initiatief van de president van het Hof van
Justitie.
Artikel III-358
1. Het Gerecht is bevoegd in eerste aanleg kennis te nemen van de in
de artikelen III-365, III-367, III-370, III-372 en III-374 bedoelde beroepen,
met uitzondering van de beroepen waarvan de kennisneming is toegedeeld
aan een op grond van artikel III-359 ingestelde gespecialiseerde
rechtbank, en die waarvan de kennisneming overeenkomstig het statuut
van het Hof van Justitie van de Europese Unie aan het Hof van Justitie
is voorbehouden. Het statuut kan bepalen dat het Gerecht bevoegd is
kennis te nemen van andere categorieën van beroepen.
Tegen de beslissingen die het Gerecht op grond van dit lid geeft, kan
bij het Hof van Justitie een tot rechtsvragen beperkte hogere voorziening
worden ingesteld, op de wijze en binnen de grenzen die in het statuut
worden bepaald.
2. Het Gerecht is bevoegd kennis te nemen van de beroepen die worden
ingesteld tegen beslissingen van de gespecialiseerde rechtbanken.
161 275
De beslissingen die het Gerecht op grond van dit lid geeft, kunnen op
de wijze en binnen de grenzen die in het statuut van het Hof van Justitie
van de Europese Unie worden bepaald, bij uitzondering door het Hof
van Justitie worden heroverwogen, indien er een ernstig gevaar bestaat
dat de eenheid of de samenhang van het recht van de Unie wordt aangetast.
3. Het Gerecht is bevoegd kennis te nemen van prejudiciële vragen
die worden voorgelegd krachtens artikel III-369, met betrekking tot specifieke,
in het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie
bepaalde aangelegenheden.
Wanneer het Gerecht van oordeel is dat in een zaak een principiële
beslissing moet worden genomen die van invloed kan zijn op de eenheid
of de samenhang van het recht van de Unie, kan het de zaak naar het
Hof van Justitie verwijzen voor een uitspraak.
De beslissingen die het Gerecht over prejudiciële vragen geeft, kunnen
op de wijze en binnen de grenzen die in het statuut worden bepaald,
bij uitzondering door het Hof van Justitie worden heroverwogen, indien
er een ernstig gevaar bestaat dat de eenheid of de samenhang van het
recht van de Unie wordt aangetast.
Artikel III-359
1. Bij Europese wet kunnen gespecialiseerde rechtbanken worden
ingesteld die worden toegevoegd aan het Gerecht, en die in eerste aanleg
kennis nemen van bepaalde categorieën van beroepen in specifieke
aangelegenheden. De wet wordt vastgesteld hetzij op voorstel van de
Commissie en na raadpleging van het Hof van Justitie, hetzij op verzoek
van het Hof van Justitie en na raadpleging van de Commissie.
2. In de Europese wet tot instelling van een gespecialiseerde rechtbank
worden de regels voor de samenstelling van de rechtbanken vastgesteld
en wordt de reikwijdte van de aan deze rechtbanken toegedeelde
bevoegdheden bepaald.
3. Tegen de beslissingen van de gespecialiseerde rechtbanken kan bij
het Gerecht een tot rechtsvragen beperkte hogere voorziening worden
ingesteld of, wanneer de Europese wet tot instelling van de gespecialiseerde
rechtbank daarin voorziet, een beroep dat ook op feitelijke vragen
betrekking heeft.
4. De leden van de gespecialiseerde rechtbanken worden gekozen uit
personen die alle waarborgen voor onafhankelijkheid bieden en bekwaam
zijn rechterlijke ambten te bekleden. Zij worden door de Raad
met eenparigheid van stemmen benoemd.
5. De gespecialiseerde rechtbanken stellen in overeenstemming met
het Hof van Justitie hun reglement voor de procesvoering vast. Dit reglement
wordt ter goedkeuring aan de Raad voorgelegd.
6. Tenzij in de Europese wet tot instelling van de gespecialiseerde
rechtbank anders is bepaald, zijn de bepalingen van de Grondwet betref-
275 162
fende het Hof van Justitie van de Europese Unie en de bepalingen van
het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie op de gespecialiseerde
rechtbanken van toepassing. Titel I van het statuut en artikel
64 daarvan zijn in ieder geval van toepassing op de gespecialiseerde
rechtbanken.
Artikel III-360
Indien de Commissie van oordeel is dat een lidstaat een krachtens de
Grondwet op hem rustende verplichting niet is nagekomen, brengt zij
dienaangaande een met redenen omkleed advies uit, na de lidstaat in de
gelegenheid te hebben gesteld zijn opmerkingen te maken.
Indien de betrokken staat het advies niet binnen de door de Commissie
gestelde termijn opvolgt, kan de Commissie de zaak aanhangig
maken bij het Hof van Justitie van de Europese Unie.
Artikel III-361
Een lidstaat die van mening is dat een andere lidstaat een krachtens
de Grondwet op hem rustende verplichting niet is nagekomen, kan zich
tot het Hof van Justitie van de Europese Unie wenden.
Voordat een lidstaat tegen een andere lidstaat een klacht indient
wegens een beweerde schending van diens verplichtingen krachtens de
Grondwet, legt hij deze klacht voor aan de Commissie.
De Commissie brengt een met redenen omkleed advies uit, nadat de
betrokken staten de gelegenheid is gegeven over en weer schriftelijk en
mondeling opmerkingen te maken.
Indien de Commissie binnen drie maanden na indiening van de klacht
geen advies heeft uitgebracht, kan de klacht desalniettemin bij het Hof
worden ingediend.
Artikel III-362
1. Indien het Hof van Justitie van de Europese Unie vaststelt dat een
lidstaat een krachtens de Grondwet op hem rustende verplichting niet is
nagekomen, is deze staat gehouden het nodige te doen om gevolg te
geven aan het arrest van het Hof.
2. Indien de Commissie van oordeel is dat de betrokken lidstaat niet
het nodige heeft gedaan om gevolg te geven aan het in lid 1 bedoelde
arrest, kan zij, nadat zij deze staat de mogelijkheid heeft geboden zijn
opmerkingen in te dienen, de zaak voor het Hof van Justitie van de
Europese Unie brengen. De Commissie vermeldt het bedrag van de door
de betrokken lidstaat te betalen forfaitaire som of dwangsom die zij in
de gegeven omstandigheden passend acht.
Indien het Hof vaststelt dat de betrokken lidstaat zich niet gevoegd
heeft naar zijn arrest, kan het aan deze staat de betaling van een forfaitaire
som of een dwangsom opleggen.
163 275
Deze procedure geldt onverminderd het bepaalde in artikel III-361.
3. Wanneer de Commissie bij het Hof van Justitie van de Europese
Unie beroep instelt op grond van artikel III-360 omdat zij van oordeel
is dat de betrokken lidstaat zijn verplichting tot mededeling van voorschriften
ter omzetting van een Europese kaderwet niet is nagekomen,
kan de Commissie, indien zij dit passend acht, aangeven wat haars
inziens gezien de omstandigheden een redelijke hoogte is voor de door
deze lidstaat te betalen forfaitaire som of dwangsom.
Indien het Hof de niet-nakoming vaststelt, kan het de betrokken lidstaat
de betaling van een forfaitaire som of een dwangsom opleggen die
niet hoger is dan de Commissie heeft aangegeven. De verplichting tot
betaling gaat in op de door het Hof in zijn arrest bepaalde datum.
Artikel III-363
De Europese wetten en de Europese verordeningen van de Raad kunnen
aan het Hof van Justitie van de Europese Unie volledige rechtsmacht
verlenen ten aanzien van de sancties waarin zij voorzien.
Artikel III-364
Onverminderd de overige bepalingen van de Grondwet kan aan het
Hof van Justitie van de Europese Unie bij Europese wet, in een in die
wet te bepalen mate, de bevoegdheid worden verleend uitspraak te doen
in geschillen die verband houden met de toepassing van krachtens de
Grondwet vastgestelde handelingen waarbij Europese intellectueleeigendomsrechten
worden ingesteld.
Artikel III-365
1. Het Hof van Justitie van de Europese Unie gaat de wettigheid na
van de Europese wetten en kaderwetten, van de handelingen van de
Raad, de Commissie en de Europese Centrale Bank, voorzover het geen
aanbevelingen of adviezen betreft, alsmede van de handelingen van het
Europees Parlement en van de Europese Raad die beogen rechtsgevolgen
tegenover derden te hebben. Het gaat ook de wettigheid na van de
handelingen van de organen of instanties van de Unie waarmee rechtsgevolgen
ten aanzien van derden worden beoogd.
2. Voor de toepassing van lid 1 is het Hof van Justitie van de Europese
Unie bevoegd uitspraak te doen inzake ieder door een lidstaat, het
Europees Parlement, de Raad of de Commissie ingesteld beroep wegens
onbevoegdheid, schending van wezenlijke vormvoorschriften, schending
van de Grondwet of van enige uitvoeringsregeling daarvan, dan wel
wegens misbruik van bevoegdheid.
3. Het Hof van Justitie van de Europese Unie is onder de in de leden
1 en 2 bepaalde voorwaarden bevoegd uitspraak te doen over ieder door
275 164
de Rekenkamer, de Europese Centrale Bank of het Comité van de
Regio’s ingesteld beroep dat op de vrijwaring van hun prerogatieven is
gericht.
4. Iedere natuurlijke of rechtspersoon kan onder de in de leden 1 en
2 bepaalde voorwaarden beroep instellen tegen handelingen die tot hem
gericht zijn of die hem rechtstreeks en individueel raken, alsmede tegen
regelgevingshandelingen die hem rechtstreeks raken en die geen
uitvoeringsmaatregelen met zich meebrengen.
5. De handelingen tot oprichting van organen en instanties van de
Unie kunnen voorzien in bijzondere voorwaarden en bepalingen inzake
de beroepen welke door natuurlijke of rechtspersonen worden ingesteld
tegen handelingen van deze organen of instanties waarmee rechtsgevolgen
ten aanzien van hen worden beoogd.
6. Het in dit artikel bedoelde beroep moet worden ingesteld binnen
twee maanden, naargelang van het geval te rekenen vanaf de dag van
bekendmaking van de handeling, de dag van kennisgeving aan de verzoeker
of, bij gebreke daarvan, de dag waarop de verzoeker van de handeling
kennis heeft gekregen.
Artikel III-366
Indien het beroep gegrond is, wordt de betwiste handeling door het
Hof van Justitie van de Europese Unie nietig verklaard.
Het Hof van Justitie bepaalt evenwel, zo het dit nodig oordeelt, welke
gevolgen van de vernietigde handeling als definitief moeten worden
beschouwd.
Artikel III-367
Indien het Europees Parlement, de Europese Raad, de Raad, de Commissie
of de Europese Centrale Bank, in strijd met de Grondwet, nalaat
te besluiten, kunnen de lidstaten en de overige instellingen van de Unie
zich tot het Hof van Justitie van de Europese Unie wenden om deze
schending te doen vaststellen. Dit artikel is onder dezelfde voorwaarden
van toepassing op de organen en de instanties van de Unie die nalaten
een besluit te nemen.
Dit beroep is slechts ontvankelijk indien de instelling, het orgaan of
de instantie in kwestie vooraf is verzocht te handelen. Indien de instelling,
het orgaan of de instantie niet binnen twee maanden, te rekenen
vanaf het verzoek, een standpunt heeft bepaald, kan binnen een nieuwe
termijn van twee maanden beroep worden ingesteld.
Iedere natuurlijke of rechtspersoon kan zich onder de in de eerste en
de tweede alinea bepaalde voorwaarden tot het Hof wenden om bezwaar
te maken tegen het feit dat een instelling, orgaan of instantie van de Unie
heeft nagelaten tot hem een andere handeling te richten dan een aanbeveling
of een advies.
165 275
Artikel III-368
De instelling, het orgaan of de instantie waarvan de handeling nietig
is verklaard of waarvan de nalatigheid strijdig met de Grondwet is verklaard,
is gehouden het nodige te doen om gevolg te geven aan het arrest
van het Hof van Justitie van de Europese Unie.
Deze verplichting geldt onverminderd die welke uit de toepassing van
artikel III-431, tweede alinea, kan voortvloeien.
Artikel III-369
Het Hof van Justitie van de Europese Unie is bevoegd, bij wijze van
prejudiciële beslissing, uitspraak te doen over:
a. de uitlegging van de Grondwet;
b. de geldigheid en de uitlegging van de handelingen van de instellingen,
organen en instanties van de Unie.
Indien een vraag te dien aanzien wordt opgeworpen voor een rechterlijke
instantie van een der lidstaten, kan deze instantie, indien zij een
beslissing op dit punt noodzakelijk acht voor het wijzen van haar vonnis,
het Hof verzoeken over deze vraag een uitspraak te doen.
Indien een vraag te dien aanzien wordt opgeworpen in een zaak aanhangig
bij een nationale rechterlijke instantie waarvan de beslissingen
volgens het nationale recht niet vatbaar zijn voor hoger beroep, is deze
instantie gehouden zich tot het Hof te wenden.
Indien een dergelijke vraag wordt opgeworpen in een bij een nationale
rechterlijke instantie aanhangige zaak betreffende een gedetineerde
persoon, doet het Hof zo spoedig mogelijk uitspraak.
Artikel III-370
Het Hof van Justitie van de Europese Unie is bevoegd kennis te
nemen van geschillen over de vergoeding van de in artikel III-431,
tweede en derde alinea, bedoelde schade.
Artikel III-371
Het Hof van Justitie kan uitsluitend op verzoek van de lidstaat ten
aanzien waarvan de Europese Raad of de Raad een constatering heeft
gedaan en uitsluitend wat de naleving van de procedurele bepalingen
van artikel I-59 betreft uitspraak doen over de wettigheid van een handeling
die door de Europese Raad of door de Raad krachtens artikel I-59
is vastgesteld.
Dit verzoek moet binnen een maand na de constatering worden gedaan.
Het Hof doet een uitspraak binnen een maand na de datum van het
verzoek.
275 166
Artikel III-372
Het Hof van Justitie van de Europese Unie is bevoegd uitspraak te
doen in elk geschil tussen de Unie en haar personeelsleden, binnen de
grenzen en onder de voorwaarden vastgesteld in het statuut van de ambtenaren
van de Unie en de regeling welke van toepassing is op de andere
personeelsleden van de Unie.
Artikel III-373
Het Hof van Justitie van de Europese Unie is bevoegd, binnen de
hierna aangegeven grenzen, kennis te nemen van geschillen betreffende:
a. de uitvoering van de verplichtingen der lidstaten voortvloeiende
uit het statuut van de Europese Investeringsbank. De Raad van bewind
van de Bank beschikt dienaangaande over de bevoegdheden die bij artikel
III-360 aan de Commissie zijn toegekend;
b. de beslissingen van de Raad van gouverneurs van de Europese
Investeringsbank. Iedere lidstaat, de Commissie en de Raad van bewind
van de Bank kunnen onder de in artikel III-365 gestelde voorwaarden
beroep instellen tegen deze besluiten;
c. de beslissingen van de Raad van bewind van de Europese
Investeringsbank. Beroep tegen deze beslissingen kan onder de in artikel
III-365 gestelde voorwaarden slechts worden ingesteld door de lidstaten
of de Commissie, en alleen in geval van schending van de vormvoorschriften
bedoeld in artikel 19, leden 2, 5, 6 en 7, van het statuut
van de Bank;
d. de uitvoering van de verplichtingen van de nationale centrale banken
voortvloeiende uit deze Grondwet en uit het statuut van het Europees
Stelsel van centrale banken en van de Europese Centrale Bank. De
Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank beschikt dienaangaande
ten aanzien van de nationale centrale banken over de bevoegdheden
welke bij artikel III-360 aan de Commissie zijn toegekend ten
aanzien van de lidstaten. Indien het Hof van Justitie van de Europese
Unie vaststelt dat een nationale centrale bank een van de krachtens deze
Grondwet op haar rustende verplichtingen niet is nagekomen, is deze
bank gehouden die voorzieningen te treffen welke nodig zijn ter uitvoering
van het arrest van het Hof.
Artikel III-374
Het Hof van Justitie van de Europese Unie is bevoegd uitspraak te
doen krachtens een arbitragebeding vervat in een door of namens de
Unie gesloten publiekrechtelijke of privaatrechtelijke overeenkomst.
Artikel III-375
1. Behoudens de bevoegdheden die bij deze Grondwet aan het Hof
van Justitie van de Europese Unie worden verleend, vallen de geschillen
waarin de Unie partij is, niet uit dien hoofde buiten de bevoegdheid
van de nationale rechterlijke instanties.
167 275
2. De lidstaten verbinden zich ertoe een geschil betreffende de uitlegging
of de toepassing van de Grondwet niet op andere wijze te doen
beslechten dan in deze Grondwet is voorgeschreven.
3. Het Hof van Justitie is bevoegd uitspraak te doen in elk geschil
tussen lidstaten dat met de materie van deze Grondwet verband houdt,
indien dit geschil hem krachtens een compromis wordt voorgelegd.
Artikel III-376
Het Hof van Justitie van de Europese Unie is niet bevoegd ten aanzien
van de artikelen I-40 en I-41 en van de bepalingen van titel V,
hoofdstuk II, betreffende het gemeenschappelijk buitenlands en
veiligheidsbeleid en artikel III-293 voorzover het betrekking heeft op het
gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid.
Het Hof is evenwel bevoegd om toezicht te houden op de naleving
van artikel III-308 en uitspraak te doen inzake beroepen die onder de in
artikel III-365, lid 4, bepaalde voorwaarden worden ingesteld betreffende
het toezicht op de wettigheid van Europese besluiten houdende
beperkende maatregelen jegens natuurlijke personen of rechtspersonen,
die door de Raad op grond van titel V, hoofdstuk II, zijn vastgesteld.
Artikel III-377
Bij de uitoefening van zijn taken in verband met de bepalingen in de
afdelingen 4 en 5 van titel III, hoofdstuk IV betreffende de ruimte van
vrijheid, veiligheid en recht is het Hof van Justitie van de Europese Unie
niet bevoegd de geldigheid of de evenredigheid na te gaan van operaties
van de politie of van andere instanties van een lidstaat belast met wetshandhaving
of de uitoefening van de verantwoordelijkheden van de lidstaten
ten aanzien van de handhaving van de openbare orde en de
bescherming van de binnenlandse veiligheid.
Artikel III-378
Iedere partij kan, ook na het verstrijken van de in artikel III-365, lid
6, bedoelde termijn, naar aanleiding van een geschil waarbij een door
een instelling, een orgaan of een instantie van de Unie vastgestelde handeling
van algemene strekking in het geding is, de in artikel III-365, lid
2, bedoelde middelen aanvoeren om voor het Hof van Justitie van de
Europese Unie de niet-toepasselijkheid van deze handeling in te roepen.
Artikel III-379
1. Een bij het Hof van Justitie van de Europese Unie ingesteld beroep
heeft geen schorsende werking. Het Hof kan echter, indien het van oordeel
is dat de omstandigheden zulks vereisen, opschorting van de uitvoering
van de betwiste handeling gelasten.
275 168
2. Het Hof van Justitie van de Europese Unie kan in bij hem aanhangig
gemaakte zaken de noodzakelijke voorlopige maatregelen gelasten.
Artikel III-380
De arresten van het Hof van Justitie van de Europese Unie zijn uitvoerbaar
overeenkomstig het bepaalde in van artikel III-401.
Artikel III-381
Het statuut van het Hof van Justitie van de Europese Unie wordt vastgesteld
bij een protocol.
De bepalingen van het statuut kunnen bij Europese wet worden gewijzigd,
met uitzondering van titel I en artikel 64 daarvan. De wet wordt
vastgesteld hetzij op verzoek van het Hof van Justitie en na raadpleging
van de Commissie, hetzij op voorstel van de Commissie en na raadpleging
van het Hof van Justitie.
Onderafdeling 6
Europese Centrale Bank
Artikel III-382
1. De Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank bestaat uit de
leden van de directie van de Europese Centrale Bank en de presidenten
van de nationale centrale banken van de lidstaten die niet onder een
derogatie in de zin van artikel III-197 vallen.
2. De directie bestaat uit de president, de vice-president en vier
andere leden.
De president, de vice-president en de overige leden van de directie
worden gekozen uit personen met een erkende reputatie en beroepservaring
op monetair of bancair gebied. Zij worden met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen door de Europese Raad benoemd op aanbeveling
van de Raad en na raadpleging van het Europees Parlement en de
Raad van bestuur van de Europese Centrale Bank.
Zij worden voor een periode van acht jaar benoemd en zijn niet herbenoembaar.
Alleen de onderdanen van een van de lidstaten kunnen lid van de
directie zijn.
Artikel III-383
1. De voorzitter van de Raad en een lid van de Commissie kunnen
zonder stemrecht aan de vergaderingen van de Raad van bestuur van de
Europese Centrale Bank deelnemen.
De voorzitter van de Raad kan aan de Raad van bestuur van de Europese
Centrale Bank een motie ter bespreking voorleggen.
169 275
2. De president van de Europese Centrale Bank wordt uitgenodigd
om aan de vergaderingen van de Raad deel te nemen wanneer deze aangelegenheden
bespreekt met betrekking tot de doelstellingen en de taken
van het Europees Stelsel van Centrale Banken.
3. De Europese Centrale Bank stelt voor het Europees Parlement, de
Europese Raad, de Raad en de Commissie een jaarverslag op over de
werkzaamheden van het Europees Stelsel van Centrale Banken en over
het monetair beleid in het afgelopen jaar en het lopende jaar. De president
van de Europese Centrale Bank legt dit verslag voor aan het Europees
Parlement, dat op die basis een algemeen debat kan houden, en aan
de Raad.
De president van de Europese Centrale Bank en de overige leden van
de directie kunnen op verzoek van het Europees Parlement of op eigen
initiatief worden gehoord door de bevoegde organen van het Parlement.
Onderafdeling 7
Rekenkamer
Artikel III-384
1. De Rekenkamer onderzoekt de rekeningen van alle ontvangsten en
uitgaven van de Unie. Zij onderzoekt tevens de rekeningen van alle ontvangsten
en uitgaven van alle door de Unie ingestelde organen en instanties,
voorzover de handeling tot instelling van het betrokken orgaan of
de betrokken instantie dit onderzoek niet uitsluit.
De Rekenkamer legt het Europees Parlement en de Raad een verklaring
voor waarin de betrouwbaarheid van de rekeningen en de wettigheid
en de regelmatigheid van de onderliggende verrichtingen worden
bevestigd, die in het Publicatieblad van de Europese Unie wordt bekendgemaakt.
Aan die verklaring kunnen specifieke beoordelingen worden
toegevoegd voor ieder belangrijk werkterrein van de Unie.
2. De Rekenkamer onderzoekt de wettigheid en de regelmatigheid
van de ontvangsten en uitgaven en gaat tevens na of een goed financieel
beheer wordt gevoerd. Hierbij brengt zij in het bijzonder verslag uit over
onregelmatigheden.
De controle van de ontvangsten geschiedt aan de hand van de als verschuldigd
vastgestelde bedragen en van de stortingen van ontvangsten
aan de Unie.
De controle van de uitgaven geschiedt aan de hand van de betalingsverplichtingen
en van de betalingen.
Deze controles kunnen plaatsvinden vóór de afsluiting van de rekeningen
van het betrokken begrotingsjaar.
3. De controle geschiedt aan de hand van stukken, en, zo nodig, ter
plaatse bij de overige instellingen, alsook in de gebouwen van alle organen
en instanties die ontvangsten of uitgaven namens de Unie beheren,
275 170
en in de lidstaten, met inbegrip van de gebouwen van alle natuurlijke of
rechtspersonen die betalingen uit de begroting ontvangen. De controle in
de lidstaten geschiedt in samenwerking met de nationale controleinstanties
of, indien deze laatste niet over de nodige bevoegdheden
beschikken, in samenwerking met de bevoegde nationale diensten. De
Rekenkamer en de nationale controle-instanties van de lidstaten werken
samen in onderling vertrouwen en met behoud van hun onafhankelijkheid.
Deze instanties en diensten delen aan de Rekenkamer mee of zij
voornemens zijn aan de controle deel te nemen.
De overige instellingen, de organen of instanties die ontvangsten of
uitgaven namens de Unie beheren, de natuurlijke of rechtspersonen die
betalingen uit de begroting ontvangen en de nationale controle-instanties
of, indien deze niet over de nodige bevoegdheden beschikken, de bevoegde
nationale diensten, zenden de Rekenkamer op verzoek alle bescheiden
en inlichtingen toe die nodig zijn voor de vervulling van haar
taak.
Ten aanzien van het beheer van de ontvangsten en uitgaven van de
Unie door de Europese Investeringsbank wordt het recht van inzage van
de Rekenkamer in informatie waarover de Bank beschikt, door een
akkoord tussen de Rekenkamer, de Bank en de Commissie bepaald. Bij
ontstentenis van een regeling heeft de Rekenkamer desalniettemin inzage
in de informatie die nodig is voor de controle op de door de Bank
beheerde ontvangsten en uitgaven van de Unie.
4. De Rekenkamer stelt na afsluiting van elk begrotingsjaar een jaarverslag
op. Dit verslag wordt toegezonden aan de overige instellingen
en tezamen met de antwoorden van deze instellingen op de opmerkingen
van de Rekenkamer in het Publicatieblad van de Europese Unie
gepubliceerd.
De Rekenkamer kan voorts te allen tijde met betrekking tot bijzondere
vraagstukken opmerkingen maken, met name in de vorm van speciale
verslagen, en kan op verzoek van een van de overige instellingen
adviezen uitbrengen.
De Rekenkamer neemt haar jaarverslagen, speciale verslagen of adviezen
aan met meerderheid van stemmen van haar leden. Zij kan echter
uit haar midden kamers vormen voor het aannemen van bepaalde
soorten van verslagen of adviezen overeenkomstig haar reglement van
orde.
De Rekenkamer staat het Europees Parlement en de Raad bij bij de
controle op de uitvoering van de begroting.
De Rekenkamer stelt haar reglement van orde vast, dat ter goedkeuring
aan de Raad wordt voorgelegd.
171 275
Artikel III-385
1. De leden van de Rekenkamer worden gekozen uit personen die in
hun eigen staat behoren of behoord hebben tot de externe controleinstanties
of die voor deze functie bijzonder geschikt zijn. Zij moeten
alle waarborgen voor onafhankelijkheid bieden.
2. De leden van de Rekenkamer worden voor zes jaar benoemd. Zij
zijn herbenoembaar. De Raad stelt een Europees besluit houdende de
overeenkomstig de voordrachten van de onderscheiden lidstaten opgestelde
lijst van leden vast. Hij besluit na raadpleging van het Europees
Parlement.
De leden van de Rekenkamer wijzen uit hun midden voor drie jaar
een voorzitter aan. Hij is herbenoembaar.
3. Bij de vervulling van hun taken vragen noch aanvaarden de leden
van de Rekenkamer instructies van enige regering of enig lichaam. Zij
onthouden zich van iedere handeling die onverenigbaar is met hun ambt.
4. De leden van de Rekenkamer mogen gedurende hun ambtsperiode
geen andere al dan niet bezoldigde beroepswerkzaamheden verrichten.
Bij hun ambtsaanvaarding verbinden zij zich er plechtig toe om gedurende
hun ambtsperiode en na afloop daarvan de uit hun taak voortvloeiende
verplichtingen na te komen, in het bijzonder eerlijkheid en
kiesheid te betrachten bij het aanvaarden van bepaalde functies of voordelen
na afloop van die ambtsperiode.
5. Behalve door regelmatige vervanging of door overlijden, eindigt
de ambtsvervulling van een lid van de Rekenkamer door vrijwillig ontslag
of door ontslag ambtshalve ingevolge een uitspraak van het Hof van
Justitie overeenkomstig lid 6.
De betrokkene wordt vervangen voor de verdere duur van zijn ambtstermijn.
Behoudens in geval van ontslag ambtshalve, blijven de leden van de
Rekenkamer in functie totdat in hun vervanging is voorzien.
6. De leden van de Rekenkamer kunnen slechts van hun ambt worden
ontheven of van hun recht op pensioen of andere daarvoor in de
plaats tredende voordelen vervallen worden verklaard, indien het Hof
van Justitie, op verzoek van de Rekenkamer, constateert dat zij niet langer
aan de eisen voor de uitoefening van hun ambt of aan de uit hun taak
voortvloeiende verplichtingen voldoen.
275 172

AFDELING 2
DE ADVIESORGANEN VAN DE EUROPESE UNIE
Onderafdeling 1
Het Comité van de Regio’s
Artikel III-386
Het aantal leden van het Comité van de Regio’s bedraagt ten hoogste
350. De Raad stelt op voorstel van de Commissie met eenparigheid van
stemmen een Europees besluit vast waarbij de samenstelling van het
Comité wordt bepaald.
De leden van het Comité en een gelijk aantal plaatsvervangers worden
voor vijf jaar benoemd. Zij zijn herbenoembaar. Zij kunnen niet
tegelijkertijd lid van het Europees Parlement zijn.
De Raad stelt bij Europees besluit de overeenkomstig de voordrachten
van de onderscheiden lidstaten opgestelde lijst van leden en plaatsvervangers
vast.
Bij het verstrijken van het in artikel I-32, lid 2, bedoelde mandaat uit
hoofde waarvan zij zijn voorgedragen, eindigt de ambtstermijn van de
leden van het Comité van rechtswege en worden zij volgens dezelfde
procedure voor de verdere duur van de ambtstermijn vervangen.
Artikel III-387
Het Comité van de regio’s kiest, voor een periode van tweeënhalf jaar,
uit zijn midden zijn voorzitter en zijn bureau.
Het Comité wordt door zijn voorzitter bijeengeroepen op verzoek van
het Europees Parlement, van de Raad of van de Commissie. Het kan
eveneens op eigen initiatief bijeenkomen.
Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel III-388
Het Comité van de Regio’s wordt door het Europees Parlement, door
de Raad of door de Commissie geraadpleegd in de door de Grondwet
bepaalde gevallen en in alle andere gevallen waarin een van deze instellingen
zulks wenselijk acht, in het bijzonder die welke grensoverschrijdende
samenwerking betreffen.
Indien zulks noodzakelijk wordt geacht, stelt het Europees Parlement,
de Raad of de Commissie aan het Comité een termijn voor het uitbrengen
van het advies; deze termijn mag niet korter zijn dan een maand, te
rekenen vanaf het tijdstip waarop de desbetreffende mededeling aan de
voorzitter wordt gericht. Na afloop van de gestelde termijn kan worden
gehandeld zonder het advies af te wachten.
173 275
Wanneer het Economisch en Sociaal Comité wordt geraadpleegd,
wordt het Comité van de regio’s door het Europees Parlement, de Raad
of de Commissie in kennis gesteld van dat verzoek om advies. Het
Comité van de Regio’s kan, wanneer het van mening is dat er specifieke
regionale belangen op het spel staan, terzake eveneens advies uitbrengen.
Het kan tevens op eigen initiatief een advies uitbrengen.
Het advies van het Comité alsmede een verslag van zijn besprekingen
worden aan het Europees Parlement, aan de Raad en aan de Commissie
gezonden.
Onderafdeling 2
Het Economisch en Sociaal Comité
Artikel III-389
Het aantal leden van het Economisch en Sociaal Comité bedraagt ten
hoogste 350. De Raad stelt op voorstel van de Commissie met eenparigheid
van stemmen een Europees besluit vast waarbij de samenstelling
van het Comité wordt bepaald.
Artikel III-390
De leden van het Economisch en Sociaal Comité worden voor vijf jaar
benoemd. Zij zijn herbenoembaar.
De Raad stelt het Europees besluit vast met de lijst van leden die overeenkomstig
de voordrachten van de onderscheiden lidstaten is opgesteld.
De Raad besluit na raadpleging van de Commissie. Hij kan de mening
vragen van de Europese organisaties die representatief zijn voor de verschillende
economische en sociale sectoren, en van het maatschappelijk
middenveld, welke betrokken zijn bij de activiteit van de Unie.
Artikel III-391
Het Economisch en Sociaal Comité kiest, voor de periode van tweeënhalf
jaar, uit zijn midden zijn voorzitter en zijn bureau.
Het Comité wordt door zijn voorzitter bijeengeroepen op verzoek van
het Europees Parlement, van de Raad of van de Commissie. Het kan
tevens op eigen initiatief bijeenkomen.
Het Comité stelt zijn reglement van orde vast.
Artikel III-392
Het Economisch en Sociaal Comité wordt door het Europees Parlement,
door de Raad of door de Commissie geraadpleegd in de door de
Grondwet bepaalde gevallen. Het kan door deze instellingen worden
geraadpleegd in alle gevallen waarin deze zulks wenselijk achten. Het
Comité kan tevens op eigen initiatief advies uitbrengen.
275 174
Indien zulks noodzakelijk wordt geacht, stelt het Europees Parlement
de Raad of de Commissie aan het Comité een termijn voor het uitbrengen
van advies; deze termijn mag niet korter zijn dan een maand, te
rekenen vanaf het tijdstip waarop de desbetreffende mededeling aan de
voorzitter wordt gericht. Na afloop van de gestelde termijn kan worden
gehandeld zonder het advies af te wachten.
Het advies van het Comité, alsmede een verslag van zijn besprekingen,
worden aan het Europees Parlement, de Raad en de Commissie
gezonden.

AFDELING 3
DE EUROPESE INVESTERINGSBANK
Artikel III-393
De Europese Investeringsbank bezit rechtspersoonlijkheid.
De leden van de Bank zijn de lidstaten.
Het statuut van de Europese Investeringsbank is opgenomen in een
protocol.
Het statuut van de Europese Investeringsbank kan worden gewijzigd
bij Europese wet van de Raad. De Raad besluit met eenparigheid van
stemmen, hetzij op verzoek van de Europese Investeringsbank en na
raadpleging van het Europees Parlement en van de Commissie, hetzij op
voorstel van de Commissie en na raadpleging van het Europees Parlement
en van de Europese Investeringsbank.
Artikel III-394
De Europese Investeringsbank heeft tot taak, met een beroep op de
kapitaalmarkten en met gebruikmaking van haar eigen middelen bij te
dragen tot een evenwichtige en ongestoorde ontwikkeling van de interne
markt in het belang van de Unie. Te dien einde vergemakkelijkt zij, met
name door zonder winstoogmerk leningen en waarborgen te verstrekken,
de financiering van de volgende projecten in alle sectoren van het economisch
leven:
a. projecten tot ontwikkeling van minder-ontwikkelde gebieden;
b. projecten tot modernisering of omschakeling van ondernemingen
of voor het scheppen van nieuwe bedrijvigheid, voortvloeiende uit de
totstandbrenging en werking van de interne markt, welke projecten door
hun omvang of aard niet geheel kunnen worden gefinancierd uit de verschillende
middelen welke in ieder van de lidstaten voorhanden zijn;
c. projecten welke voor verscheidene lidstaten van gemeenschappelijk
belang zijn en die door hun omvang of aard niet geheel kunnen worden
gefinancierd uit de verschillende middelen welke in ieder van de lidstaten
voorhanden zijn.
Bij de vervulling van haar taak vergemakkelijkt de Europese
175 275
Investeringsbank de financiering van investeringsprogramma’s in samenhang
met de bijstandsverlening van de fondsen met structurele strekking
en van de andere financieringsinstrumenten van de Unie.

AFDELING 4
BEPALINGEN DIE DE INSTELLINGEN, ORGANEN EN INSTANTIES VAN DE
UNIE GEMEEN HEBBEN
Artikel III-395
1. Wanneer de Raad uit hoofde van de Grondwet op voorstel van de
Commissie besluit, kan hij dat voorstel slechts met eenparigheid van
stemmen wijzigen, behalve in de gevallen als bedoeld in de artikelen
I-55 en I-56, artikel III-396, leden 10 en 13, artikel III-404 en artikel III-
405, lid 2.
2. Zolang de Raad niet heeft besloten, kan de Commissie te allen tijde
gedurende de procedures die tot vaststelling van een handeling van de
Unie leiden, haar voorstel wijzigen.
Artikel III-396
1. Wanneer Europese wetten of kaderwetten uit hoofde van de Grondwet
volgens de gewone wetgevingsprocedure worden vastgesteld, zijn
de onderstaande bepalingen van toepassing.
2. De Commissie dient een voorstel in bij het Europees Parlement en
bij de Raad.
Eerste lezing
3. Het Europees Parlement stelt zijn standpunt in eerste lezing vast
en deelt het mee aan de Raad.
4. Indien de Raad het standpunt van het Europees Parlement goedkeurt,
wordt de betrokken handeling vastgesteld in de formulering die
overeenstemt met het standpunt van het Europees Parlement.
5. Indien de Raad het standpunt van het Europees Parlement niet
goedkeurt, stelt hij zijn standpunt in eerste lezing vast en deelt hij dit
mee aan het Europees Parlement.
6. De Raad stelt het Europees Parlement ten volle in kennis van de
redenen die hem hebben geleid tot het vaststellen van zijn standpunt in
eerste lezing. De Commissie stelt het Europees Parlement ten volle in
kennis van haar standpunt.
Tweede lezing
7. Indien het Europees Parlement binnen een termijn van drie maanden
na deze mededeling:
275 176
a. het standpunt van de Raad in eerste lezing goedkeurt of zich niet
heeft uitgesproken, wordt de betrokken handeling geacht te zijn vastgesteld
in de formulering die overeenstemt met het standpunt van de Raad;
b. het standpunt van de Raad in eerste lezing met een meerderheid
van zijn leden verwerpt, wordt de voorgestelde handeling geacht niet te
zijn vastgesteld;
c. met een meerderheid van zijn leden amendementen op het standpunt
van de Raad in eerste lezing voorstelt, wordt de aldus geamendeerde
tekst toegezonden aan de Raad en aan de Commissie, die advies
over deze amendementen uitbrengt.
8. Indien de Raad binnen een termijn van drie maanden na ontvangst
van de amendementen van het Europees Parlement met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen:
a. al deze amendementen goedkeurt, wordt de betrokken handeling
geacht te zijn vastgesteld;
b. niet alle amendementen goedkeurt, roept de voorzitter van de
Raad, in overeenstemming met de voorzitter van het Europees Parlement,
binnen zes weken het bemiddelingscomité bijeen.
9. De Raad besluit met eenparigheid van stemmen over de amendementen
waarover de Commissie negatief advies heeft uitgebracht.
Bemiddeling
10. Het bemiddelingscomité bestaat uit de leden van de Raad of hun
vertegenwoordigers en een gelijk aantal leden die het Europees Parlement
vertegenwoordigen, en heeft tot taak binnen een termijn van zes
weken nadat het is bijeengeroepen, met een gekwalificeerde meerderheid
van de leden van de Raad of hun vertegenwoordigers en met een meerderheid
van de leden die het Europees Parlement vertegenwoordigen
overeenstemming te bereiken over een gemeenschappelijke ontwerptekst
op basis van de standpunten van het Europees Parlement en de Raad in
tweede lezing.
11. De Commissie neemt aan de werkzaamheden van het
bemiddelingscomité deel en stelt alles in het werk om de standpunten
van het Europees Parlement en de Raad nader tot elkaar te brengen.
12. Indien het bemiddelingscomité binnen een termijn van zes weken
nadat het is bijeengeroepen, geen gemeenschappelijke ontwerptekst
goedkeurt, wordt de voorgestelde handeling geacht niet te zijn vastgesteld.
Derde lezing
13. Indien het bemiddelingscomité binnen die termijn een gemeenschappelijke
ontwerptekst goedkeurt, beschikken het Europees Parlement
en de Raad over een termijn van zes weken na deze goedkeuring
177 275
om de betrokken handeling overeenkomstig die ontwerptekst vast te stellen,
waarbij het Europees Parlement besluit met een meerderheid van de
uitgebrachte stemmen, en de Raad met gekwalificeerde meerderheid van
stemmen. Indien zulks niet geschiedt, wordt de handeling geacht niet te
zijn vastgesteld.
14. De in dit artikel vermelde termijnen van drie maanden en zes
weken worden, op initiatief van het Europees Parlement of van de Raad,
met ten hoogste één maand, respectievelijk twee weken verlengd.
Bijzondere bepalingen
15. Wanneer in de bij de Grondwet bepaalde gevallen de gewone
wetgevingsprocedure wordt gevolgd met betrekking tot een wet of een
kaderwet, op initiatief van een groep van lidstaten, op aanbeveling van
de Europese Centrale Bank of op verzoek van het Hof van Justitie of
van de Europese Investeringbank, zijn lid 2, lid 6, tweede zin, en lid 9
niet van toepassing.
In die gevallen zenden het Europees Parlement en de Raad de Commissie
het ontwerp van handeling alsmede hun standpunten in eerste en
tweede lezing toe. Het Europees Parlement of de Raad kan de Commissie
in alle fasen van de procedure om advies verzoeken; de Commissie
kan ook op eigen initiatief advies uitbrengen. Indien de Commissie dat
nodig acht, kan zij overeenkomstig lid 11 ook deelnemen aan de werkzaamheden
van het bemiddelingscomité.
Artikel III-397
Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie raadplegen elkaar
en bepalen in onderlinge overeenstemming de wijze waarop zij samenwerken.
Daartoe kunnen zij, met inachtneming van de Grondwet, interinstitutionele
akkoorden sluiten die een bindend karakter kunnen hebben.
Artikel III-398
1. Bij de vervulling van hun taken steunen de instellingen, organen
en instanties van de Unie op een open, doeltreffend en onafhankelijk
Europees ambtenarenapparaat.
2. Met inachtneming van het statuut en de regeling vastgesteld op
grond van artikel III-427 worden bij Europese wet de bepalingen daartoe
vastgesteld.
Artikel III-399
1. De instellingen, organen en instanties van de Unie verzekeren de
transparantie van hun werkzaamheden en nemen krachtens artikel I-50
bepalingen inzake de inzage van het publiek in documenten op in hun
275 178
reglementen van orde. Ten aanzien van het Hof van Justitie van de Europese
Unie, de Europese Centrale Bank en de Europese Investeringsbank,
gelden artikel I-50, lid 3, en het onderhavige artikel alleen voor de uitoefening
van hun administratieve taken.
2. Het Europees Parlement en de Raad zorgen voor de openbaarmaking
van de stukken betreffende de wetgevingsprocedures overeenkomstig
de voorwaarden gesteld in de in artikel I-50, lid 4, bedoelde Europese
wet.
Artikel III-400
De Raad stelt Europese verordeningen en besluiten vast houdende:
a. de bezoldigingen, vergoedingen en pensioenen van de voorzitter
van de Europese Raad, van de voorzitter van de Commissie, van de
minister van Buitenlandse Zaken van de Unie, van de leden van de Commissie,
van de presidenten, de leden en de griffiers van het Hof van Justitie
van de Europese Unie, alsmede van de secretaris-generaal van de
Raad;
b. de arbeidsvoorwaarden, in het bijzonder de bezoldigingen, vergoedingen
en pensioenen van de voorzitter en de leden van de Rekenkamer;
c. alle vergoedingen welke als beloning kunnen gelden van de onder
a en b bedoelde personen.
2. De Raad stelt Europese verordeningen en besluiten vast houdende
de vergoedingen van de leden van het Economisch en Sociaal Comité.
Artikel III-401
De handelingen van de Raad, de Commissie of de Europese Centrale
Bank welke ten laste van natuurlijke of rechtspersonen, met uitzondering
van de lidstaten, een geldelijke verplichting inhouden, vormen executoriale
titel.
De tenuitvoerlegging geschiedt volgens de bepalingen van burgerlijke
rechtsvordering die van kracht zijn in de staat op het grondgebied waarvan
zij plaatsvindt. De formule van tenuitvoerlegging wordt, zonder
andere controle dan de verificatie van de echtheid van de titel, aangebracht
door de nationale autoriteit die door de regering van iedere lidstaat
daartoe wordt aangewezen. Van de aanwijzing stelt zij de Commissie
en het Hof van Justitie van de Europese Unie in kennis.
Nadat de bedoelde formaliteiten op verzoek van de belanghebbende
zijn vervuld, kan deze de tenuitvoerlegging voortzetten door zich rechtstreeks
te wenden tot de bevoegde autoriteit overeenkomstig de nationale
wetgeving.
De tenuitvoerlegging kan alleen worden geschorst krachtens een beschikking
van het Hof van Justitie van de Europese Unie. Het toezicht
op de regelmatigheid van de wijze van tenuitvoerlegging behoort evenwel
tot de bevoegdheid van de nationale rechterlijke instanties.
179 275

HOOFDSTUK II
FINANCIËLE BEPALINGEN

AFDELING 1
MEERJARIG FINANCIEEL KADER
Artikel III-402
1. Het meerjarig financieel kader wordt vastgesteld voor een periode
van ten minste vijf jaar, overeenkomstig artikel I-55.
2. In het financieel kader worden de jaarlijkse maximumbedragen aan
kredieten voor vastleggingen per uitgavencategorie vastgesteld, alsmede
het jaarlijkse maximumbedrag van de kredieten voor betalingen. De uitgavencategorieën,
die gering in aantal zijn, corresponderen met de grote
beleidsdomeinen van de Unie.
3. Het financieel kader omvat alle andere bepalingen die dienstig zijn
voor het goede verloop van de jaarlijkse begrotingsprocedure.
4. Indien de Europese wet van de Raad tot bepaling van een nieuw
financieel kader nog niet is vastgesteld wanneer het voorgaand financieel
kader verstrijkt, blijven de maximumbedragen en de overige bepalingen
betreffende het laatste jaar van het voorgaand financieel kader van toepassing
totdat deze wet is vastgesteld.
5. Tijdens de gehele procedure die leidt tot vaststelling van het financieel
kader, nemen het Europees Parlement, de Raad en de Commissie
alle maatregelen die nodig zijn om de procedure tot een goed einde te
brengen.

AFDELING 2
DE JAARLIJKSE BEGROTING VAN DE UNIE
Artikel III-403
Het begrotingsjaar begint op 1 januari en verstrijkt op 31 december.
Artikel III-404
De jaarlijkse begroting van de Unie wordt bij Europese wet vastgesteld
overeenkomstig de volgende bepalingen:
1. Iedere instelling maakt voor 1 juli een raming op van haar uitgaven
voor het volgende begrotingsjaar. De Commissie voegt die ramingen
samen in een ontwerpbegroting, die afwijkende ramingen mag
inhouden.
275 180
Dit ontwerp omvat een raming van de uitgaven en een raming van de
ontvangsten.
2. De Commissie dient uiterlijk op 1 september van het jaar dat voorafgaat
aan het betrokken begrotingsjaar bij het Europees Parlement en
bij de Raad een voorstel in dat de ontwerpbegroting bevat.
De Commissie kan de ontwerpbegroting in de loop van de procedure
wijzigen totdat het in punt 5 bedoelde bemiddelingscomité bijeen wordt
geroepen.
3. De Raad stelt zijn standpunt over de ontwerpbegroting vast en
deelt dit standpunt uiterlijk op 1 oktober van het jaar dat voorafgaat aan
het betrokken begrotingsjaar aan het Europees Parlement mee. De Raad
stelt het Europees Parlement ten volle in kennis van de redenen die hem
hebben geleid tot het vaststellen van zijn standpunt.
4. Indien het Europees Parlement binnen een termijn van tweeënveertig
dagen na deze mededeling:
a. het standpunt van de Raad goedkeurt, wordt de Europese wet houdende
vaststelling van de begroting vastgesteld;
b. geen besluit heeft genomen, wordt de Europese wet houdende
vaststelling van de begroting geacht te zijn vastgesteld;
c. met een meerderheid van zijn leden amendementen aanneemt,
wordt het aldus geamendeerde ontwerp toegezonden aan de Raad en aan
de Commissie. De voorzitter van het Europees Parlement roept in overleg
met de voorzitter van de Raad onverwijld het bemiddelingscomité
bijeen. Het bemiddelingscomité komt evenwel niet bijeen indien de
Raad het Europees Parlement binnen een termijn van tien dagen na de
toezending van het ontwerp meedeelt dat hij alle amendementen van het
Parlement aanvaardt.
5. Het bemiddelingscomité bestaat uit de leden van de Raad of hun
vertegenwoordigers en een gelijk aantal leden die het Europees Parlement
vertegenwoordigen en heeft tot taak om, op basis van de standpunten
van het Europees Parlement en van de Raad, binnen een termijn van
eenentwintig dagen nadat het is bijeengeroepen, met een gekwalificeerde
meerderheid van de leden van de Raad of hun vertegenwoordigers en
met een meerderheid van de leden die het Europees Parlement vertegenwoordigen,
overeenstemming te bereiken over een gemeenschappelijk
ontwerp.
De Commissie neemt deel aan de werkzaamheden van het
bemiddelingscomité en neemt alle initiatieven die nodig zijn om de
standpunten van het Europees Parlement en de Raad nader tot elkaar te
brengen.
181 275
6. Indien het bemiddelingscomité binnen de in punt 5 bedoelde termijn
van eenentwintig dagen overeenstemming bereikt over een gemeenschappelijk
ontwerp, beschikken het Europees Parlement en de
Raad over een termijn van veertien dagen, te rekenen vanaf de datum
van deze overeenstemming, om het gemeenschappelijk ontwerp goed te
keuren.
7. Indien, binnen de in punt 6 genoemde termijn van veertien dagen:
a. zowel het Europees Parlement als de Raad het gemeenschappelijk
ontwerp goedkeurt of geen besluit neemt, of één van deze instellingen
het gemeenschappelijk ontwerp goedkeurt terwijl de andere geen besluit
neemt, wordt de Europese wet houdende vaststelling van de begroting
geacht definitief te zijn vastgesteld overeenkomstig het gemeenschappelijk
ontwerp, of
b. zowel het Europees Parlement met een meerderheid van zijn
leden, als de Raad het gemeenschappelijk ontwerp afwijst, of indien één
van deze instellingen het gemeenschappelijk ontwerp afwijst en de
andere geen besluit neemt, wordt door de Commissie een nieuwe
ontwerp-begroting ingediend, of
c. het Europees Parlement met een meerderheid van zijn leden het
gemeenschappelijk ontwerp afwijst terwijl de Raad het goedkeurt, wordt
door de Commissie een nieuwe ontwerpbegroting ingediend, of
d. het Europees Parlement het gemeenschappelijk ontwerp goedkeurt,
terwijl de Raad het afwijst, kan het Europees Parlement binnen
veertien dagen na de afwijzing door de Raad met een meerderheid van
zijn leden en van drievijfde van het aantal uitgebrachte stemmen besluiten
alle of een aantal van de in punt 4, onder c, bedoelde amendementen
te bevestigen. Indien een amendement van het Europees Parlement
niet wordt bevestigd, wordt het in het bemiddelingscomité overeengekomen
standpunt ten aanzien van de begrotingsonderdelen waarop het
amendement betrekking heeft, ingenomen. De Europese wet houdende
vaststelling van de begroting wordt geacht op deze basis definitief te zijn
vastgesteld.
8. Indien het bemiddelingscomité niet binnen de in punt 5 genoemde
termijn van eenentwintig dagen overeenstemming bereikt over een gemeenschappelijk
ontwerp, wordt door de Commissie een nieuwe
ontwerp-begroting ingediend.
9. Wanneer de in dit artikel omschreven procedure is afgesloten, constateert
de voorzitter van het Europees Parlement dat de Europese wet
houdende vaststelling van de begroting definitief is vastgesteld.
10. Iedere instelling oefent de haar bij dit artikel toegekende bevoegdheden
uit met inachtneming van de Grondwet en van de krachtens
de Grondwet vastgestelde handelingen, in het bijzonder die welke betrekking
hebben op de eigen middelen van de Unie en op het evenwicht
tussen ontvangsten en uitgaven.
275 182
Artikel III-405
1. Indien aan het begin van een begrotingsjaar de Europese wet houdende
vaststelling van de begroting niet definitief is vastgesteld, kunnen
de uitgaven maandelijks per hoofdstuk, overeenkomstig de in artikel III-
412 bedoelde Europese wet, worden verricht, met een maximum van een
twaalfde van de in hetzelfde hoofdstuk van de begroting van het vorige
begrotingsjaar opgenomen kredieten, en zonder meer dan een twaalfde
te mogen bedragen van de in hetzelfde hoofdstuk van de ontwerpbegroting
opgenomen kredieten.
2. De Raad kan, op voorstel van de Commissie en met inachtneming
van de overige in lid 1 gestelde voorwaarden, bij Europees besluit uitgaven
van meer dan een twaalfde toestaan overeenkomstig de in artikel
III-412 bedoelde Europese wet. De Raad zendt dit besluit onverwijld aan
het Europees Parlement.
Dit Europees besluit voorziet in de beschikbaarstelling van de nodige
middelen voor de toepassing van dit artikel, met inachtneming van de in
artikel I-54, leden 3 en 4, bedoelde Europese wetten.
Het Europees besluit wordt van kracht op de dertigste dag volgende
op de vaststelling ervan indien het Europees Parlement binnen die termijn
niet bij meerderheid van zijn leden besluit die uitgaven te verminderen.
Artikel III-406
Onder de voorwaarden bepaald bij de in artikel III-412 bedoelde
Europese wet, kunnen de niet op personeelsuitgaven betrekking hebbende
kredieten welke aan het einde van het begrotingsjaar ongebruikt
zijn gebleven, worden overgedragen, evenwel uitsluitend naar het eerstvolgende
begrotingsjaar.
De kredieten worden ingedeeld in hoofdstukken, waarin de uitgaven
worden gegroepeerd naar hun aard en bestemming en onderverdeeld
overeenkomstig de in artikel III-412 bedoelde Europese wet.
De uitgaven:
– van het Europees Parlement,
– van de Europese Raad en van de Raad,
– van de Commissie, en
– van het Hof van Justitie van de Europese Unie,
worden als afzonderlijke afdelingen in de begroting opgenomen, onverminderd
een speciale regeling voor bepaalde gemeenschappelijke uitgaven.
183 275

AFDELING 3
DE UITVOERING VAN DE BEGROTING EN DE KWIJTING
Artikel III-407
De Commissie voert overeenkomstig de in artikel III-412 bedoelde
Europese wet onder eigen verantwoordelijkheid de begroting uit in
samenwerking met de lidstaten, binnen de grenzen der toegekende kredieten
en in overeenstemming met het beginsel van goed financieel
beheer. De lidstaten werken met de Commissie samen om te verzekeren
dat de toegekende kredieten volgens datzelfde beginsel worden gebruikt.
Bij de in artikel III-412 bedoelde Europese wet worden de met de uitvoering
van de begroting verbandhoudende controle- en auditverplichtingen
van de lidstaten en de daaruit voortvloeiende verantwoordelijkheden
vastgesteld en worden de verantwoordelijkheden en de nadere
bepalingen betreffende de inbreng van iedere instelling bij de uitvoering
van haar eigen uitgaven, vastgesteld.
Binnen de begroting kan de Commissie, binnen de grenzen en onder
de voorwaarden als bepaald bij de in artikel III-412 bedoelde Europese
wet, kredieten overschrijven hetzij van het ene hoofdstuk naar het
andere, hetzij van de ene onderafdeling naar de andere.
Artikel III-408
De Commissie legt elk jaar aan het Europees Parlement en aan de
Raad de rekeningen over het afgelopen begrotingsjaar voor welke betrekking
hebben op de uitvoering van de begroting. Bovendien doet zij
hun een financiële balans van de activa en passiva van de Unie toekomen.
De Commissie dient bij het Europees Parlement en de Raad ook een
evaluatieverslag over de financiën van de Unie in, waarin de bereikte
resultaten worden getoetst aan de door het Europees Parlement en de
Raad krachtens artikel III-409 verstrekte aanwijzingen.
Artikel III-409
1. Op aanbeveling van de Raad verleent het Europees Parlement aan
de Commissie kwijting voor de uitvoering van de begroting. Te dien
einde onderzoekt het, na de Raad, de rekeningen, de financiële balans en
het evaluatieverslag genoemd in artikel III-408, het jaarverslag van de
Rekenkamer tezamen met de antwoorden van de gecontroleerde instellingen
op de opmerkingen van de Rekenkamer, de in artikel III-384, lid
1, tweede alinea, genoemde verklaring, alsmede de relevante speciale
verslagen van de Rekenkamer.
2. Alvorens kwijting te verlenen aan de Commissie of voor enig
ander doel in verband met de uitoefening van de bevoegdheden van de
Commissie inzake de uitvoering van de begroting, kan het Europees Par-
275 184
lement de Commissie verzoeken verantwoording af te leggen ter zake
van de uitvoering van de uitgaven of de werking van de financiële
controlestelsels. De Commissie verstrekt het Europees Parlement desgevraagd
alle nodige inlichtingen.
3. De Commissie stelt alles in het werk om gevolg te geven aan de
opmerkingen in de kwijtingsbesluiten en aan andere opmerkingen van
het Europees Parlement over de uitvoering van de uitgaven, alsook aan
de opmerkingen waarvan de door de Raad aangenomen aanbevelingen
tot kwijting vergezeld gaan.
4. Op verzoek van het Europees Parlement of de Raad brengt de
Commissie verslag uit over de maatregelen die naar aanleiding van deze
opmerkingen zijn genomen, met name over de instructies die zijn gegeven
aan de diensten die met de uitvoering van de begroting zijn belast.
Deze verslagen worden ook aan de Rekenkamer toegezonden.

AFDELING 4
GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN
Artikel III-410
Het meerjarig financieel kader en de jaarlijkse begroting luiden in
euro.
Artikel III-411
De Commissie kan, onder voorbehoud dat zij daarvan de bevoegde
instanties van de betrokken lidstaten in kennis stelt, de saldi welke zij in
de valuta van een van de lidstaten in haar bezit heeft, overmaken in de
valuta van een andere lidstaat, voorzover die saldi gebruikt moeten worden
voor de doeleinden die in de Grondwet zijn bepaald. De Commissie
vermijdt dergelijke overmakingen zoveel mogelijk, indien zij saldi beschikbaar
heeft of beschikbaar kan maken in de valuta waaraan zij
behoefte heeft.
De Commissie onderhoudt de betrekkingen met iedere van de betrokken
lidstaten door tussenkomst van de door deze aangewezen autoriteit.
Voor de uitvoering van financiële verrichtingen heeft zij toegang tot de
centrale bank van de betrokken lidstaat of tot een andere door deze lidstaat
gemachtigde financiële instelling.
Artikel III-412
1. Bij Europese wet
a. worden de financiële regels vastgesteld, met name betreffende de
wijze waarop de begroting wordt opgesteld en uitgevoerd, alsmede de
wijze waarop rekening en verantwoording wordt gedaan en de rekeningen
worden nagezien;
185 275
b. worden de regels vastgesteld betreffende de controle van de verantwoordelijkheid
van de financiële actoren, met name van ordonnateurs
en rekenplichtigen.
De Europese wet wordt vastgesteld na raadpleging van de Rekenkamer.
2. De Raad stelt op voorstel van de Commissie bij Europese verordening
de regels en de procedure vast volgens welke de budgettaire ontvangsten
waarin het stelsel der eigen middelen van de Unie voorziet, ter
beschikking van de Commissie worden gesteld, alsmede de maatregelen
welke moeten worden toegepast om, in voorkomend geval, te voorzien
in de behoefte aan kasmiddelen. De Raad besluit na raadpleging van het
Europees Parlement en de Rekenkamer.
3. De Raad besluit tot 31 december 2006 met eenparigheid van stemmen
in alle in dit artikel bedoelde gevallen.
Artikel III-413
Het Europees Parlement, de Raad en de Commissie zien erop toe dat
de Unie beschikt over de financiële middelen waarmee de Unie haar juridische
verplichtingen jegens derden kan voldoen.
Artikel III-414
In het kader van de in dit hoofdstuk bedoelde begrotingsprocedures
roept de Commissie regelmatig de voorzitters van het Europees Parlement,
de Raad en de Commissie bijeen. De voorzitters nemen alle maatregelen
die nodig zijn om het overleg te bevorderen en de standpunten
van hun respectieve instellingen dichter bij elkaar te brengen, om de uitvoering
van dit hoofdstuk te vergemakkelijken.

AFDELING 5
FRAUDEBESTRIJDING
Artikel III-415
1. De Unie en de lidstaten bestrijden fraude en andere onwettige activiteiten
waardoor de financiële belangen van de Unie worden geschaad,
met maatregelen die overeenkomstig dit artikel worden vastgesteld.
Deze maatregelen werken afschrikkend en bieden in de lidstaten, alsook
in de instellingen, organen en instanties van de Unie een effectieve
bescherming.
2. Ter bestrijding van fraude waardoor de financiële belangen van de
Unie worden geschaad, nemen de lidstaten dezelfde maatregelen als die
welke zij treffen ter bestrijding van fraude waardoor hun eigen financiële
belangen worden geschaad.
275 186
3. Onverminderd de andere bepalingen van de Grondwet coördineren
de lidstaten hun optreden om de financiële belangen van de Unie tegen
fraude te beschermen. Zij organiseren daartoe samen met de Commissie
een nauwe en geregelde samenwerking tussen de bevoegde autoriteiten.
4. Bij Europese wet of kaderwet worden de nodige maatregelen vastgesteld
op het gebied van de preventie en bestrijding van fraude waardoor
de financiële belangen van de Unie worden geschaad, om in de lidstaten
alsook in de instellingen, organen en instanties van de Unie een
effectieve en gelijkwaardige bescherming te bieden. Deze wetten of
kaderwetten worden vastgesteld na raadpleging van de Rekenkamer.
5. De Commissie brengt in samenwerking met de lidstaten jaarlijks
aan het Europees Parlement en de Raad verslag uit over de maatregelen
die ter uitvoering van dit artikel zijn genomen.

HOOFDSTUK III
NAUWERE SAMENWERKING
Artikel III-416
Bij nauwere samenwerking worden de Grondwet en het recht van de
Unie geëerbiedigd.
Nauwere samenwerking mag geen afbreuk doen aan de interne markt,
noch aan de economische, sociale en territoriale samenhang. Zij mag
geen belemmering of discriminatie in de handel tussen de lidstaten vormen,
en zij mag de mededinging tussen de lidstaten niet verstoren.
Artikel III-417
Bij nauwere samenwerking worden de bevoegdheden, rechten en verplichtingen
van de lidstaten die er niet aan deelnemen, geëerbiedigd. De
niet-deelnemende lidstaten belemmeren niet de uitvoering ervan door de
deelnemende lidstaten.
Artikel III-418
1. Nauwere samenwerking staat open voor alle lidstaten op het moment
waarop zij wordt aangegaan, mits de deelnemingsvoorwaarden
worden nageleefd die eventueel zijn vastgesteld bij het Europese besluit
waarbij toestemming wordt verleend. Deelneming op een later tijdstip
blijft steeds te allen tijde mogelijk, mits, naast de bovengenoemde eventuele
voorwaarden, de in dit kader reeds vastgestelde handelingen worden
nageleefd.
De Commissie en de aan een nauwere samenwerking deelnemende
lidstaten, zien erop toe dat de deelneming van zoveel mogelijk lidstaten
wordt bevorderd.
187 275
2. De Commissie en in voorkomend geval de minister van Buitenlandse
Zaken van de Unie stellen het Europees Parlement en de Raad
regelmatig op de hoogte van het verloop van de nauwere samenwerking.
Artikel III-419
1. De lidstaten die onderling een nauwere samenwerking wensen aan
te gaan op een van de gebieden die onder de Grondwet vallen, met uitzondering
van de gebieden van exclusieve bevoegdheid en het gemeenschappelijk
buitenlands en veiligheidsbeleid, richten een verzoek tot de
Commissie, met opgave van het toepassingsgebied en de met de voorgenomen
nauwere samenwerking nagestreefde doelstellingen. De Commissie
kan bij de Raad een voorstel in die zin indienen. Indien de Commissie
geen voorstel indient, deelt zij de redenen daarvoor mee aan de
betrokken lidstaten.
De toestemming om een nauwere samenwerking aan te gaan, wordt
verleend bij een Europees besluit van de Raad, die besluit op voorstel
van de Commissie en na goedkeuring door het Europees Parlement.
2. De lidstaten die onderling een nauwere samenwerking wensen aan
te gaan in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en
veiligheidsbeleid, richten een verzoek tot de Raad. Het verzoek wordt
doorgezonden aan de minister van Buitenlandse Zaken van de Unie, die
advies uitbrengt over de samenhang van de voorgenomen nauwere
samenwerking met het gemeenschappelijk buitenlands en veiligheidsbeleid
van de Unie, alsmede aan de Commissie, die advies uitbrengt
over met name de samenhang van de voorgenomen nauwere samenwerking
met het beleid van de Unie op andere gebieden. Het verzoek wordt
ter informatie ook toegezonden aan het Europees Parlement.
De toestemming om een nauwere samenwerking aan te gaan, wordt
verleend bij een Europees besluit van de Raad, die met eenparigheid van
stemmen besluit.
Artikel III-420
1. Een lidstaat die wil deelnemen aan een bestaande nauwere samenwerking
op een van de in artikel III-419, lid 1, bedoelde gebieden, stelt
de Raad en de Commissie van zijn voornemen in kennis.
Binnen vier maanden na ontvangst van de kennisgeving bevestigt de
Commissie de deelneming van de betrokken lidstaat. Zij constateert, in
voorkomend geval, dat aan de voorwaarden voor deelneming is voldaan
en stelt de nodige overgangsmaatregelen vast voor de toepassing van de
reeds in het kader van de nauwere samenwerking vastgestelde handelingen.
Is de Commissie evenwel van mening dat aan de voorwaarden voor
deelneming niet is voldaan, dan geeft zij aanwijzingen omtrent de te
nemen maatregelen opdat aan deze voorwaarden wel wordt voldaan, en
stelt zij een termijn vast waarbinnen zij het verzoek opnieuw in overwe-
275 188
ging zal nemen. Bij het verstrijken van die termijn neemt zij het verzoek
opnieuw in overweging overeenkomstig de in de tweede alinea omschreven
procedure. Indien de Commissie van mening is dat aan de voorwaarden
voor deelneming nog steeds niet is voldaan, kan de betrokken lidstaat
de kwestie voorleggen aan de Raad, die zich uitspreekt over het
verzoek. De Raad besluit overeenkomstig artikel I-44, lid 3. Hij kan ook,
op voorstel van de Commissie, de in de tweede alinea bedoelde overgangsmaatregelen
vaststellen.
2. Een lidstaat die wil deelnemen aan een bestaande nauwere samenwerking
in het kader van het gemeenschappelijk buitenlands en
veiligheidsbeleid, stelt de Raad, de minister van Buitenlandse Zaken van
de Unie en de Commissie van zijn voornemen in kennis.
De Raad bevestigt de deelneming van de betrokken lidstaat, na de
minister van Buitenlandse Zaken van de Unie te hebben geraadpleegd
en na in voorkomend geval te hebben geconstateerd dat aan de voorwaarden
voor deelneming is voldaan. De Raad kan op voorstel van de
minister van Buitenlandse Zaken van de Unie ook de nodige overgangsbepalingen
vaststellen voor de toepassing van de handelingen die al zijn
vastgesteld in het kader van de nauwere samenwerking. Is de Raad evenwel
van mening dat aan de voorwaarden voor deelneming niet is voldaan,
dan geeft hij aanwijzingen omtrent de te nemen maatregelen opdat
aan deze voorwaarden wel wordt voldaan, en stelt hij een termijn vast
waarbinnen hij het verzoek tot deelneming opnieuw in overweging zal
nemen.
Voor de toepassing van dit lid besluit de Raad met eenparigheid van
stemmen en overeenkomstig artikel I-44, lid 3.
Artikel III-421
De uitgaven die voortvloeien uit de uitvoering van een nauwere
samenwerking, met uitzondering van de administratieve kosten voor de
instellingen, komen ten laste van de deelnemende lidstaten, tenzij de
Raad, na raadpleging van het Europees Parlement, met eenparigheid van
stemmen van al zijn leden anders besluit.
Artikel III-422
1. Indien een bepaling van de Grondwet die in het kader van een nauwere
samenwerking kan worden toegepast, bepaalt dat de Raad met eenparigheid
van stemmen besluit, kan de Raad met eenparigheid van stemmen
overeenkomstig het bepaalde in artikel I-44, lid 3, een Europees
besluit vaststellen waarin wordt bepaald dat hij met gekwalificeerde
meerderheid van stemmen zal besluiten.
2. Indien een bepaling van de Grondwet die in het kader van een nauwere
samenwerking kan worden toegepast, bepaalt dat de Raad Europese
wetten of kaderwetten volgens een bijzondere wetgevingsprocedure
189 275
vaststelt, kan de Raad met eenparigheid van stemmen overeenkomstig
het bepaalde in artikel I-44, lid 3, een Europees besluit vaststellen
waarin wordt bepaald dat hij volgens de gewone wetgevingsprocedure
zal besluiten. De Raad besluit na raadpleging van het Europees Parlement.
3. De leden 1 en 2 zijn niet van toepassing op besluiten die gevolgen
hebben op militair of defensiegebied.
Artikel III-423
De Raad en de Commissie zorgen voor de samenhang van ieder optreden
in het kader van een nauwere samenwerking, zowel onderling als
met het beleid van de Unie, en werken daartoe samen.

TITEL VII
GEMEENSCHAPPELIJKE BEPALINGEN
Artikel III-424
Gezien de structurele economische en sociale situatie van Guadeloupe,
Frans Guyana, Martinique, Réunion, de Azoren, Madeira en de
Canarische Eilanden, die wordt bemoeilijkt door de grote afstand, het
insulaire karakter, de kleine oppervlakte, een moeilijk reliëf en klimaat
en de economische afhankelijkheid van een gering aantal producten,
welke factoren door hun blijvende en cumulatieve karakter de ontwikkeling
van deze gebieden ernstig schaden, stelt de Raad, op voorstel van
de Commissie, Europese wetten, kaderwetten, verordeningen en besluiten
vast die er met name op gericht zijn de voorwaarden voor de toepassing
van de Grondwet, met inbegrip van gemeenschappelijk beleid,
op deze gebieden vast te stellen. De Raad besluit na raadpleging van het
Europees Parlement.
De in de eerste alinea bedoelde handelingen hebben met name betrekking
op het douane- en handelsbeleid, het fiscaal beleid, vrijhandelszones,
het landbouw- en visserijbeleid, voorwaarden voor de voorziening
met grondstoffen en essentiële consumptiegoederen, staatssteun en de
voorwaarden voor toegang tot de fondsen met structurele strekking en
tot horizontale programma’s van de Unie.
De Raad stelt de in de eerste alinea bedoelde handelingen vast, rekening
houdend met de bijzondere kenmerken en beperkingen van de
ultraperifere gebieden en zonder afbreuk te doen aan de integriteit en de
samenhang van de rechtsorde van de Unie, waaronder de interne markt
en het gemeenschappelijk beleid.
Artikel III-425
De Grondwet laat de regeling van het eigendomsrecht in de lidstaten
geheel onverlet.
275 190
Artikel III-426
In elk van de lidstaten heeft de Unie de ruimste handelingsbevoegdheid
die door de nationale wetgevingen aan rechtspersonen wordt toegekend.
Zij kan met name roerende en onroerende goederen verkrijgen of vervreemden
en in rechte optreden. Te dien einde wordt zij door de Commissie
vertegenwoordigd. De Unie wordt evenwel door elk van de
instellingen vertegenwoordigd, uit hoofde van hun administratieve autonomie,
voor de aangelegenheden die verband houden met hun respectieve
werking.
Artikel III-427
Het statuut van de ambtenaren van de Unie, alsmede de regeling die
van toepassing is op de andere personeelsleden van de Unie, worden bij
Europese wet vastgesteld. Deze wet wordt vastgesteld na raadpleging
van de betrokken instellingen.
Artikel III-428
Voor de vervulling van de haar opgedragen taken kan de Commissie
alle gegevens verzamelen en alle noodzakelijke verificaties verrichten,
binnen de grenzen en onder de voorwaarden waarin wordt voorzien bij
een door de Raad met gewone meerderheid van stemmen vastgestelde
Europese verordening of Europees besluit.
Artikel III-429
1. Onverminderd artikel 5 van het Protocol tot vaststelling van het
statuut van het Europees Stelsel van centrale banken en van de Europese
Centrale Bank worden de maatregelen voor de opstelling van statistieken,
wanneer zulks voor de vervulling van de taken van de Unie nodig
is, vastgesteld bij Europese wet of kaderwet.
2. De opstelling van statistieken geschiedt op basis van onpartijdigheid,
betrouwbaarheid, objectiviteit, wetenschappelijke onafhankelijkheid,
kosteneffectiviteit en statistische geheimhouding. Zij mag geen
buitensporige lasten voor de economische actoren met zich mee brengen.
Artikel III-430
De leden van de instellingen van de Unie, de leden van de comités,
alsmede de ambtenaren en personeelsleden van de Unie zijn gehouden,
zelfs na neerlegging van hun functie, de inlichtingen die naar hun aard
onder de geheimhoudingsplicht vallen, met name de inlichtingen betreffende
de ondernemingen en hun handelsbetrekkingen of de bestanddelen
van hun kostprijzen, niet openbaar te maken.
191 275
Artikel III-431
De contractuele aansprakelijkheid van de Unie wordt beheerst door
het recht dat op het betrokken contract van toepassing is.
Inzake de niet-contractuele aansprakelijkheid moet de Unie overeenkomstig
de algemene beginselen die de rechtsstelsels van de lidstaten
gemeen hebben, de schade vergoeden die door haar instellingen of door
haar personeelsleden in de uitoefening van hun functie is veroorzaakt.
In afwijking van de tweede alinea moet de Europese Centrale Bank
overeenkomstig de algemene beginselen die de rechtsstelsels van de lidstaten
gemeen hebben, de schade vergoeden die door haar zelf of door
haar personeelsleden in de uitoefening van hun functie is veroorzaakt.
De persoonlijke aansprakelijkheid van de personeelsleden jegens de
Unie wordt geregeld bij de bepalingen tot vaststelling van hun statuut of
de op hen toepasselijke regeling.
Artikel III-432
De zetel van de instellingen van de Unie wordt in onderlinge overeenstemming
door de regeringen van de lidstaten vastgesteld.
Artikel III-433
De Raad stelt met eenparigheid van stemmen een Europese verordening
vast houdende regeling van het taalgebruik door de instellingen van
de Unie, onverminderd het statuut van het Hof van Justitie van de Europese
Unie.
Artikel III-434
De Unie geniet, onder de voorwaarden van het Protocol betreffende
de voorrechten en immuniteiten van de Europese Unie, op het grondgebied
van de lidstaten de voorrechten en immuniteiten die nodig zijn ter
vervulling van haar taak.
Artikel III-435
De rechten en verplichtingen voortvloeiende uit overeenkomsten die
vóór 1 januari 1958 of, voor de toetredende staten, vóór de datum van
hun toetreding zijn gesloten tussen een of meer lidstaten enerzijds en een
of meer derde staten anderzijds, worden door de Grondwet onverlet
gelaten.
Voorzover die overeenkomsten niet verenigbaar zijn met de Grondwet
maken de betrokken lidstaat of lidstaten gebruik van alle passende middelen
om de vastgestelde punten van onverenigbaarheid op te heffen.
Indien nodig verlenen de lidstaten elkaar bijstand teneinde dat doel te
bereiken en volgen zij in voorkomende gevallen een gemeenschappelijke
gedragslijn.
275 192
Wanneer de lidstaten de in de eerste alinea bedoelde overeenkomsten
toepassen, houden zij rekening met het feit dat de door iedere lidstaat in
de Grondwet toegestane voordelen een wezenlijk bestanddeel uitmaken
van de Unie en dientengevolge onverbrekelijk verbonden zijn met de
oprichting van instellingen waaraan bij de Grondwet bevoegdheden zijn
toegedeeld, en met het toekennen van identieke voordelen door alle overige
lidstaten.
Artikel III-436
1. De Grondwet vormt geen beletsel voor de volgende regels:
a. geen enkele lidstaat is gehouden inlichtingen te verstrekken waarvan
de verbreiding naar zijn mening strijdig zou zijn met de wezenlijke
belangen van zijn veiligheid;
b. iedere lidstaat kan de maatregelen nemen die hij noodzakelijk acht
voor de bescherming van de wezenlijke belangen van zijn veiligheid en
die betrekking hebben op de productie van of de handel in wapens,
munitie en oorlogsmateriaal; die maatregelen mogen de mededingingsverhoudingen
op de interne markt niet wijzigen voor producten die niet
bestemd zijn voor specifiek militaire doeleinden.
2. Op voorstel van de Commissie kan de Raad met eenparigheid van
stemmen bij Europees besluit wijzigingen aanbrengen in de lijst van 15
april 1958 van producten waarop de bepalingen van lid 1, onder b, van
toepassing zijn.

Deel III