Da Costa/Luthers psalmlied
LUTHERS PSALMLIED.

Een vaste burcht is onze God,
een machtig schild en wapen,
Hy redt ons uit het bangste lot,
hoe donker ’t sta geschapen.
   Den ouden vijand mist
   zijn weêrgalooze list,
en sterkt wapenkleeding,
beproefd, ons ter vertreding. 

Door onze macht wordt niet besteld,
wy zijn gantsch zeer verloren
Maar voor ons strijdt de rechte Held
dien God-zelf heeft verkoren.
   En vraagt gy wie Hy is?
   ’t Is Jesus, ja gewis
de Heer der legerscharen,
die zal on wel bewaren 

Al maakt het ons de wereld bang,
met duivlen die ons drukken,
toch blijft triumfgezang:
God doet het ons gelukken.
   Wat dezer wereld vorst
   ook overleggen dorst,
zijn oordeel is gesproken,
zijn rijk en macht verbroken. 

Het woord van God zal blijven staan,
hoe zy de vuist ook ballen;
Hy-zelf, Hy houdt de hand daaraan
en zal ’t niet laten vallen.
   En nemen zy ons goed,
   en vrouw en kind en bloed,
het zal hun toch niet baten,
zy moeten ’t ryk ons laten. 

            1854.
Luthers psalmlied