Gorter/Een roode roos is in mijn hand
EEN roode roos is in mijn hand
zie hoe puur 
elk blad brandt, 
nu is vol vuur 
elk mijner oogen, mijn hoofd verbrandt.

O dof karmijn 
bevroren wijn 
uitslaand plots in roode vlammen
en vuurrood bloed
fonteinen gloed, 
gebroken uit de hartedammen.

Ik kan staren en al uw licht vergaren, 
ik kan liggen neder, 'n geblazen veder, 
hijgend, hijgend om u, 
ik kan mij wasschen diep in plassen, 
ik kan hoog opdrinken uw hoog uitblinken, 
uw vlammen luw.

Een roode roos staat voor mijn slaap
zie hoe somber, 
bloed in mijn slaap, 
een droom als amber, 
in roode zeedroom, ik blanker kaap.

O droevig klotsen 
en somberder botsen 
rondom mijn droomenden voet -- 
o bloemfontein van rouw, 
roerlooze droom van vrouw, 
witschitter en somber als roet.

Ik kan droomen van 't bij u komen
ik kan weenen, bij u verschenen,
gij zijt zoo rood in mijn ziel --
gij zijt mijn gloênde, mijn eeuwig woênde 
vulkaan waarin ik viel.

Dood, o dood, 
sombere, somber geronnen rood, 
kom, o kom.
Een roode roos is in mijn hand