Gorter/Blinkend licht splinterde fijn
BLINKEND licht splinterde fijn, 
uitstortte ik in den schijn, 
het straalde over mijn oogen, het stroomde langs mijn lippen, 
het viel over mijn gebogen armen en handen -- mijn tippen 
van mijn vingeren striemden zijn teere geweven lichthuid, 
mijn hooge beenen riemden het spikklend spatzilver er uit -- 
en toen was ik in de dage 
waar hàre zoetstroomige bedden lagen, 
hare, de jonge gezwollen bladige bloemige roode lent' --
tot me gewend.

Ze ging zoo dansend, zoo armen zwaar heffend lichtend voorbij, 
haar stroomende rug, een glijbaan van licht, haar lichtvolle zij, 
het ronde hoofd daar van boven, 
de omhoog zolende voet -- 
de vingers zooals lovers 
die zénuwig dè wind trillen doet --
en daar kwam ze ook weer aan 
de lucht van zich duwend, over de aarde, luchtbelaan, 
in het zware daglicht met haar eigen lachlicht 
ademend zwaar alsof ze zong, omdat het haar lippen hóógvol drong,
en de teeder gevelde borsten omhoog 
waarlangs het licht langzaam vloog 
omdat zìj het was -- omdat zìj zìj was -- 
het roode langzame lichte witte met een beetje goude licht 
en over haar wang en gezicht 
gleed het neder omlaag, langzaam en juist daarom traag, 
en ze kwam zoo dicht bij me 
en ze neerlei me 
haar teedere volle borst tegen mijn lip 
een ogenblik, want een tip 
was ook al veel te veel voor mij 
en ze streelde ook over mij 
haar groote omhoog geheven zware maar mij lichte hand
en ze legde aan mij 
heel het uitgestrekte bloeiende bloem-beddige land 
van haar fonkelend, gazzend, zonnend, koren-vlammend lijf 
en ik hield me stijf 
om niet te vallen, want ik voelde de duizendtallen 
van groote bloeddruppels opspringen als een regen in mij -- 
maar als een plassende stralende regen in Mei 
voelde ik toen het licht van haar oogen 
door de glimlichte glanzende drooge 
luchten over me heen -- 
't werd stiller om me heen, 
ik zag haar gaan, lichtspreidend als een rad van vuur, 
verder en verder, zwijmen in dag, overal gelijk vuur --
omhoog was ze en omlaag, 
nu was het overal dag, 
boven, beneden -- vurig tevreden --
en ik stond alleen met mijn lach.
Blinkend licht splinterde fijn