De Génestet/Moeders graf
MOEDERS GRAF

Wel hem, wien God in ’t vluchtig leven
Een vrome moeder heeft gegeven,
Want wie kan twijflen op haar graf?
v. d. HOEVEN Jr. naar LAMARTINE

Waar rijst, uit twijfel, zonde en smart,
   Altijd, met diep gelooven,
Een ongeloovig menschenhart
   Weer stille en rein, naar boven?

’t Is bij het graf der vrome vrouw,
   Die ’t eerst ons hart bewaarde!
Begraaft gij uwer moeder trouw
   Toch met geen handvol aarde.

Daar kan geen twijfel, die verleidt,
   Des harten drang verhinderen
Het kinderoog ziet de eeuwigheid
   En mannen worden kinderen.
1857
Moeders graf