Gezelle/Dat wilde ik weten
Wanneer ben ik U naast, o God,
     of verst, dat wilde ik weten:
wanner ik mij, in ‘t donker kot,
     vernibbele, aan de keten;
of dan, wanneer ik henentie
     en vliege, schier vermeten,
naar ‘t licht, dat ik zoo geren zie?
     o God, dat wilde ik weten.

‘k Heb overal mij zelven meê,
     omhooge en aan de keten!
Die los mij van mij zelven deê,
     diens woonsteê wilde ik weten;
diens hulpe hiet ik duizendvoud
     mij wilkom, onvermeten!
Wat is ‘t nu, dat mij tegenhoudt?
     o God, dat wilde ik weten!

Bedwingen zulk een vrage zal
     uw menschelijk vermeten,
die levende, altijd, overal,
     gevangen in de keten,
zult zoeken, om ‘t geheeme van
     Gods wetenschap te weten...
Wie, buiten U, die ‘t wijzen kan?
     o God, dat wilde ik weten.

10/2/1897
Dat wilde ik weten