I.K. Bonset/Nocturne
[65]

1916

            Nocturne

<u>Ik stortte mij in den nacht</i>                  Gebroken grijs.                  Gebroken zwart.

Tusschen zwarte vlekken
Op n grijze smalle baan
ben ik gegaan
gegaan.
gegaan.

                  De nacht
                  de zwarte
                  zwarte nacht
                  stond tegen mijn gezicht.
                  K was bijna blind
                  van t zwarte floers,
                  dat voor mijn oogen hing.

Boven mij:
n donker-graauw ding
dat in en uit elkander ging,
n lage
n drijvende
zoldering
Een zoo dichtbij
alsof ik haar kon grijpen.

[66]

Ik dacht:

            nù valt ze naar omlaag
            nù valt ze naar omlaag
            nù valt ze naar omlaag

Tusschen zwarte vormen
Op n graauwen grond
heb ik mij bewogen.
De zwarte klompen
drukten mij in doogen.
Soms was t n zwarte bouquet,
die uit elkander viel
in t grijs.
Of n ballon
heel rond,
die stil stond
op zeer dunnen steel.
De grijze baan waarop ik mij bewoog
was plotsling overdekt
door n zwarte
zware brug.
Aan beide zijden
waren zwarte zuilen
Kort.
Lang.
Dik.
Dun.

[67]

Ik dacht:

            nu stort de brug omlaag
            nu stort de brug omlaag
            nu stort de brug omlaag

Vóór mij
      aan t einde van de grijze baan
wat het met allen vorm gedaan.
Daar was geen hemel
en geen aarde
t was al zwart
waarin ik staarde.
Opeens:

            Koude speldenprikken
            duizend
            op mijn warm
            gelaat en handen.

Ik ging vooruit.
Reed.
Gleed.
Onhoorbaar.
Onzichtbaar
Voor niemand
en mijzelf.

                  Waar?

Er was slechts één geluid:
het schrille rillen trillen

[68]

van een metalen draad.

Ik was alleen
gedachte
in een zwarten
nacht.
Ik was de nacht
die dacht.
Ik was n bol
gevuld met het
Al.
Ergens waar
nooit n sterfeling
komen zal.

                  Ergens.
                  Nergens.
                  Ergens.
                  Nergens.
                  Ergens.
                  Nergens.
                  Wereld.
                  Stip.
                  Wereld.
                  Stip.
                  Niets.
                  Iets.

[69]

                  Niets.
                  Iets.

                  Ik leefde
                  den nacht.
                  Ik leefde.
                  Ik dacht.
                  Zweefde
                  in het kleurloos
                  Zijn
                  en alles
                  rondom
                  werd
                  om ontzettend
                  Klein.