Karel ende Elegast/Deel 7
Bequaemgroepe: Karel ende Elegast
1200
 Ghi en segt waer ende niet el
 Hoe die auentuer geuel.
 Elegast seide gerne
 Mi en staets niet tontbeerne
 Ic ben seker wel te voren.[fol. 23v] 
1205 
 Dat eggeric heeft v doot gesworen
 Ic hoordet hem seggen daer hi lach.
 Ende gaf sinen wiue enen slach.
 Dat sijt dorste anden
 Daer haer bloet ten tanden.
1210
 Ter nase ende ter mont vut brac
 Si rechte haer op ende stac
 Haer aenschijn ouer tbedde boom
 Ic was daer ende nams goom:
 Ende croper liseliken toe
1215
 In minen rechteren hanscoe
 Ontfinc ict bloet vander vrouwen.
 Doen liet hi den coninc scouwen.
 Ende hem allen diet wilde sien
 Dorste eggeric lochenen van dien.
1220 
 lc dade hem lien der ondaet.
 Eer die sonne onder gaet
 En moget ontseggen camp noch strijt
 Die verdachuaert inden crijt
 Ter warelt gheenen man
1225
 Dis v wille staden an
 Die coninc antwoerde daer na
 Bi mine wet ghi seght waer
 Soudicken voeren na recht
 Ic deden slepen eenen knecht
1230
 Ende hangen bider kelen.
 Doen ghinc met eggeric vuten spele
 Ende peynsde in sinen moet.[fol. 24r] 
 Na dat ghescepen stoet
 Beter is camp dan hals onttween
1235
 Int hof en was man gheen
 Diet spreken dorste siere vromen
 Dus wert den camp an ghenomen
 Een luten nader noenen
 Die coninc ontboot sijn beroene
1240
 Dat si ghewapent te velde waren
 Hi en wildes camps niet ontbaren
 Hi hiet den camp ghereyden
 Ende bad god dat hi moest scheiden
 Den camp ende tgheuechte
1245
 Na reden ende na rechte
 Die coninc trooste elegast wel
 Ende seide verghinge wel sijn spel.
 Ende behilti sijn leuen
 Hi souden sijnder suster geuen
1250
 Die eggeric hadde te voren
 Die sijn doot had ghesworen
 [.]En sloech coerden opt velt
 Daer menich man ghewapent helt
 Een luttel voor vespertijt
1255
 Elegast quam eerst int crijt
 Om datti aen legger was
 Hi beette neder int gras
 Ende viel in knien ghebede
 Ende seide god doer v goedertierenhede
1260
 Ic come v heden te ghenaden[fol. 24v]  
 Van allen minen misdaden.
 Die mi ye gheuel
 Ic kenne mine misdaet wel
 Oetmoedich god diet vermach
1265
 En wreect niet op desen dach.
 An mi mine sonden
 Doer v heylighe vijf wonden.
 Die ghi ontfinct doer ons misdaet.
 Hebt heden mijns raet
1270 
 So dat ic niet en sterue.
 Noch inden camp en bederue
 Ist dat mi die sonden niet en slaen
 So waen ic wel van hier ontgaen
 Volmaect god door v doghet
1275
 Ic biddu dat ghi mi verhoghet
 Ende maria soete vrouwe
 Ic wil v dienen mit rechter trouwe.
 Ende nemmermeer voort an
 En werdic rouer noch scat man
1280
 In wildernissen ende in wouden
 Mach ic hier mijn lijf behouden.
 Doen hi eynde sijn ghebede.
 Seghende hi alle sine lede
 Scone mit sijnder rechter hant
1285
 Seghende hi sijn ridders ghewant
 Ende seghende dors dat voor hem stoet
 Ende bat gode dor oetmoet
 Dat hem draghen moest met eeren[fol. 25r] 
 Ende vuten campe laten keeren
1290
 Met dat hi die tale seyde
 Sat hi op in sijn ghereyde
 Ende hinc den schilt ter luchter side
 Nv naket eenen groten stride
 Hi nam in die hant dat speere:
1295
 Ende eggeric quam met grooter geere
 Ten crite wert ghewapent wel
 Die seere was int herte fel
 Hi en seide noch en dede.
 Te gode waert gheene bede
1300
 Hi sloech met sporen vaste:
 Ende reet op elegaste
 Ende elegast op hem weder
 Die eggeric stac doer tleder
 Vander curien mit gewelt
1305
 Datti neder viel opt velt
 Vanden orsse op daerde
 Eggheric vinc ten swaerde
 Dat hi trac vuter scheyde
 Ende seide nv sal ic v doden beyde
1310Elegast v ende v paert
 Ten si dat ghi ter vaert
 Neder beet op die moude
 So mach v ors dlijf behouden
 Hets so sterc ende so groot
1315
 Het waer scade sloech ict doot
 Die menighe soudt beclaghen
[fol. 25v]  
 Moechdi v lijf ontdragen
 So behoudi v paert
 Elegast sprac ter vaert.
1320
 En ware dat ghi te voet sijt
 Ic soude corten desen strijt
 En wil v niet te voete slaen:
 Ic wil prijs an v begaen
 Al souts mi sijn te wors
1325
 Nv sit weder op v ors
 Laet ons vechten ridder wise
 Ic heb lieuer datmen mi prise.
 Dan ic v sloeghe bi rampe
 Al soudic bliuen inden campe
1330 
 Dit was den coninc karel leet
 Dat elegast so lange meert.
 Ende eggericke spaert
 Eggeric vinc sijn ors ter vaert
 Doe elegast die tale seide
1335
 Sat hi op in sijn ghereyde
 Doen verhief daer een strijt
 Tot langhe na verpertijt
 En quam niemant daer hi sach
 Noyt op eenen dach
1340
 So fellen strijt tusschen hem tween
 Als si hadden al in een
 Dats loghene ne geen
 Doe seide die coninc van vrancrike
 God also gewaerlike[fol. 26r] 
1345
 Als ghi hier moghende sijt
 So moetti corten desen strijt
 Ende dit lange gheuechte
 Na redene ende na rechte
 Elegast hadde een swaert
1350
 Het was sijns gewichte waert
 Van ghemale goude root
 Elcke man te sijnre noot
 Die coninc hadt hem gegeuen
 Elegast die heuet verheuen:
1355
 Ende sloech eenen slach so seere
[die verse 1356-1372 anbrake][fol. 26v] 
1373
 Daer en halp saec noch bede
 Elegast bleef inder eere
1375
 Dies dancti onsen heere.
 Die coninc gaf hem eggerics wijf.
 Si waren tsamen al haer lijf
 Dus moet god al onse saken
 Voor onse doot te goede maken
1380
 Des gonne ons die hemelsche vader
 Nv segghet amen alle gader:
Middelnederlands