Gorter/Ik lag te slapen op mijn bed
"IK lag te slapen op mijn bed 
leliebebloemd en met 
mijn witte vingeren dood doodstil. 
Het was daar stil stil stil --

Ruischen van waskaarsen, 
't knappen van vlamamandelen, 
de lucht goude asch -- schaarse 
leli'n lagen op mijn sprei te wandelen.

Ik ben geboren als een bloem 
brekende in de bleeke lucht 
als 't guldene lente is in de lucht, 
de velden nog wat sneeuwbevlucht, 
goudene lucht, sneeuwgrond rondom.

Ik ben gegroeid tot deze maagd 
dagegelijk, zoo onversaagd 
blinkend, wanneer de dage daagt -- 
gulden naar blauwen boog -- 
ik wiegelde zoo omhoog.

Ik legde mij neder op mijn bed 
wachtende achterover, met 
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw 
waarin ik lig, de fonklende sneeuw, 
die vult rondom mij zijn kristal 
mijn hals, mijn armen en het dal 
tusschen mijn borsten, als ik blaas 
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas, 
kristalletjesspel, mijn adem rust, 
ze dooien als het vel ze kust.

Ik heb mijn kamer zoo in de stad, 
waarom kwam toch niet wat
ik lag te wachten, 
zoo wit waren nachten, 
zoo wit en leeg, 
ik wendde mijn oogen en neeg 
naar alle kanten mijn hoofd --
er was me toch iets beloofd.

Niets kwam er dan goudgeluid, 
ik stak mijn armen uit, 
die blonken zoo eenzaam licht, 
ik sloot ze rondom me dicht -- 
ik ademde diep in mij 
't goudkoude dat over mij 
hing als een drooge mist --
ik had me zeker vergist.

Toen ben ik opgestaan 
heen en weergegaan 
hijgende tusschen de lichtstandaarden 
de zonnen van mijn slaapgaarde, 
ik kon daar niet langer zijn 
in den goudkouden schijn.

Kom nu, o kom nu hooren 
naar al 't dringend te voren
uit mijnen armen mond, 
ik wilde dat ge me vond, 
ik u om met u te keeren 
naar het vlammen, het teere 
lichten, het bibbrende schijnen -
uit en het verwegkwijnen, 
sterven van licht in de hoeken, 
niet langer wil ik dan zoeken 
licht, maar het roode bloed 
dat gloeiende leven doet.

Kom in mijn witte kameren 
daar deed ik verzamelen 
stilte en wit albast 
licht voor een hoogen gast.

O 't is daar stil stil stil, 
wachten, alleen geril 
van vlammen en vlamamandelen, 
ruischende gaat te wandelen 
het licht in het gouden gewaad 
hangende in de luchtstraat."
Ik lag te slapen op mijn bed