De tragische historie van Dr. Faustus. Door Christopher Marlowe (Albert Verwey, 1888)/Tweede Tooneel
TWEEDE TOONEEL.

(Twee Studenten komen op).

1e stud.
 
Ik ben benieuwd te weten wat er van Faustus geworden is, die onze 

gehoorzalen zoo dikwijls weerklinken deed van zijn sic probo.

2e stud.
 
Dat kunnen we gauw weten; daar komt zijn jongen al aan.

(Wagner komt op).

1e stud.
 
Hola, baasje! Waar is je meester?

Wagn.
 
Dat weet God.

2e stud.
 
Hé, weet jij het dan niet?

Wagn.
 
Jawel, ik weet het. Ik zei niet dat ik het niet wist.

1e stud.
 
Loop heen, vlegel! Schei uit met geintjes maken, en zeg waar hij is.

Wagn.
 
Dat God het weet, heeft niet tot logisch gevolg dat ik het niet weet, 

en op logische gevolgen moet jullie letten, omdat je studenten bent: 

bekent dus je fout en luistert.

2e stud.
 
Nu, dus je zei dat je 't wel weet, hè?

Wagn.
 
Heb je er een getuige voor?

1e stud.
 
Ja, snaak, ik hoorde 't.

Wagn.
 
Nu ja, jullie ligt onder éen deken.

2e stud.
 
Dus je wilt het ons niet zeggen.

Wagn.
 
Zeker heer, ik zal het u zeggen; maar als ge geen ezels waart, 

zoudt ge me nooit zoo iets gevraagd hebben; want is hij niet een 

Corpus naturale? en is dat niet mobile? hoe dan dat ge me zoo iets 

kunt vragen? Als ik niet van nature phlegmatisch was, langzaam tot 

toornen, en geneigd tot liederlijkheid, ik wil zeggen tot liefde, dan zou 

het jullie niet geraden zijn binnen veertig voet van de gerechtsplaats te 

komen, ofschoon ik niet twijfel of ik zie jullie hangen na de volgende 

zittingen. En nu ik jullie aldus geslagen heb, ga ik mijn gezicht zetten 

als een fijne, en spreek aldus: Waarlijk, mijn lieve broederen, mijn 

meester zit hier binnen te tafelen, met Valdes en Cornelius, zooals 

deze wijn, als hij spreken kon, uw edelen zou kunnen meedeelen; en 

zoo moge God u zegenen, en bewaren, en bijbleven, mijn lieve 

broederen, mijn lieve broederen.

(Exit).

1e stud.
 
Dan vrees ik dat hij tot die vervloekte Kunst vervallen is, waarvoor zij 

beiden berucht zijn in de heele wereld.

2e stud.
 
Als hij een vreemd was, en die niets met mij te maken had, dan zou 

het me nog voor hem spijten. Ga mee, laat ons den Rector 

waarschuwen, of die hem met ernstigen raad kan terug brengen.

1e stud.
 
O maar ik vrees dat niets hem kan terug brengen.

2e stud.
 
Laat ons toch zien wat we doen kunnen.
(Exeunt).

>>>Derde Toneel