Gorter/O als de zon schijnt
O ALS de zon schijnt 
en de aard wegkwijnt 
in dien luister, 
weg in 't duister, 
en maar scheem'rend het hoofd 
opheft in schauw omloofd --
treed nader, treed nader, 
blankvoeten te gader, 
te gader de voeten, de handen -- 
de lachtande
de blauwooge 
de blondhooge, 
de zilverwoorden weenende, 
het lijnig hoofd leenende 
achterover omhoog in de lucht --
zoet, zoet, langzaam vlucht 
door het zonnedagen 
in de hooge hagen 
zon -- zoet zoet langzaam vlucht, 
ga niet te gauw voorbij, voorbij, voorbij, de lucht 
blijft hangende bevende achter u --
verlangende eeuwig naar u, 
eeuwig, eeuwig, -- vlucht niet te vlug --
achter uw rug 
rek ik de armen 
van verlangen, van verlangen 
rek ik de armen, 
vlucht niet te vlug.

O hoe blank zijt gij van rug, 
zongebrand, uitgeglansd vleesch --
waar het tot schouder oprees, 
waar de lichte haren 
in trillende snaren 
in de zonnescharen
hangen saam in de lucht, 
in de lucht in de lucht 
terwijl gij vlucht.

O als de zon schijnt 
en de aard wegkwijnt 
wèg in het duister --
en dan wèg de luister, 
uwe luister, 
alle luister.
O als de zon schijnt