Er zaten zeven kikkertjes
Er zaten zeven kikkertjes is een Nederlands kinderlied. De tekst is geschreven door J.P. Heije. De muziek is van T. Steenhuis. Het lied werd voor het eerst gepubliceerd in Nederlandsche liederen, dl. 2, 1867.

Zoals gebruikelijk bij volksliedjes, liedjes die mondeling worden overgeleverd of in de traditie van de actieve zangbeoefening staan, kent ook dit liedje tekstvarianten.

Er zaten zeven kikkertjes
al in een boerensloot.
De sloot die was bevroren
de kikkertjes half dood.
Ze kwekten niet, ze kwakten niet
van honger en verdriet.
Er zaten zeven kikkertjes
al in een boerensloot. 

De jongste, die een wijsneus was
zei tot zijn kameraads:
Die malle nachtegalen
wat hebben zij een praats.
Was eerst het ijs maar in de dooi
wij zongen net zo mooi!
De jongste, die een wijsneus was,
zei tot zijn kameraads. 

De milde lieve lente kwam
zij kwaakten d'oude wijs.
Als zij dat zingen noemen
wens ik ze weer in't ijs!
Ik geef die kikkers allemaal
voor ene nachtegaal.
De milde lieve lente kwam
zij kwaakten d'oude wijs.

Kinderlied