Reis van Sint-Brandaan/deel 8
Doe dus die kiel ontran  
       Entie moede scipman  
       Van der heeter aermer scaren,  
1600  Doe quamen si saen gheuaren  
       Vp eene der bester eerden,  
       Die oyt mochte gheweerden.  
       Daer sach yemen selden;
       Daer wiessen vp die velden  
1605  Beede coren, vruchten ende wijn  
       Ende alle vruchten die moghen zijn,  
       Sonder ackeren ende grauen.  
       Daer was lettel noot van hauen;  
       Visch was daer ghenouch  
1610  Die daer dat water drouch  
       Ende vleesch wilt ende tam  
       Al dat nye herte bequam.  
       Dese ieghenode scone  
       Was altoes euen groene.  
1615  Dat es Multum Bona Terre  
       Ende es gheleghen arde verre
       Van alre meinschen conden.  
       En hadde God tien stonden  
       Dat scip daer niet ghesent,  
1620  So waert ons bleuen ombekent.  
       Doe daer quam sente Brandaen  
       Entie hem waren onderdaen,  
       Hare moethede ende pijne al  
       Verghinc hem groet ende smal  
1625  Mids der zoetheit menegherande,  
       Die si ontfinghen in dien lande.  
       ALse sente Brandaen entie zine  
       Waren in desen lande fine,  
       Saghen si eenen berch so hoghe,  
1630  Sine consten niet verhoghen  
       Sine groete hoecheide;  
       Hem dochte in der waerheide,  
       Dat die wolken daer vp zweueden;  
       Ne gheene dinghen die leueden  
1635  Ne quamen daer vp, si en vloghen,  
       Maer teenen hanghenden woghe.  
       Met zorghen si ane vinghen,  
       Datsi daer vp ghinghen.  
       Die berch was bouen scone  
1640  Ende hiet Mons Syone.  
       Daer slouch an der zee vloet;  
       Nye en was berch so goet.  
       Daer si dien berch vp gaen,  
       Saghen si an den berch staen  
1645  Eene borch so rikelike,  
       Noint en sach meinsche der ghelike.  
       Daer saghen si vreeselike draken  
       Ende lindwormen, die gapen,  
       Ende hem voer tallen stonden  
1650  Dat vier huten monden.
       Dese wachten die poerten daer,  
       Maer metten woerden Gods vorwaer  
       Beual hem sente Brandaen,  
       Dat sise in lieten gaen.  
1655  Ter doren in die huere.
       Die bouc seit dat die muere  
       Alle waren kerstalijn.  
       Daer waren letteren steenijn  
       So vele daer vp ghenomen,  
1660  Sine consten ten hende comen.
       Daer waren ghegoten jnne,  
       Bi meesterlike zinne,  
       Van copere ende van eere  
       Menegherande diere  
1665  In dien rinc muer al omme,  
       Som recht ende some cromme.  
       Diese eerst ghinc besien,  
       Hi mochte van vreesen vlien  
       Want si hem hute dien muer ghebaren,
1670  Als of si alle leuende waren.  
       Daer stonden all die dieren,  
       Die ic noint horde nomen hiere:  
       Leeuwen, panteeren, tygheren met;  
       Oec stonden daer gheset  
1675  Eencorne ende lupaerde  
       Ende beesten van meneghen aerde;  
       Olifanten, herten ende hinden  
       Mochte men daer al vinden;  
       Oec stonden daer vele vormen  
1680  Van vreeseliken wormen.  
       In midden dien borghe vloot  
       Een riviere wel groot,  
       Die al dwilt dede omme gaen,  
       Dat niet stille mochte staen.  
1685  Si saghen al openbaren,  
       Die daer commen waren,  
       Dat die beelden bi wilen spronghen  
       Ende riepen ende zonghen,  
       Als of si wech wouden  
1690  Ende huten muere varen souden.
       Daer stonden meneghe vorme:  
       Daer waren sulke worme  
       Half ru ende alf bloot.
       Noint sach man des ghenoot.  
1695  Noch stont daer onder  
       Ghegoten menic wonder:  
       Daer stont die stercke liebaert;  
       Jc wane nye dier ghewaert,  
       En stont daer ghegoten.  
1700  Visschen daer oec vloten  
       Harde menghertiere.  
       Hoert, wat dede die riuiere:  
       Herten entie hinden  
       Vloen daer voer die hasewinden;  
1705  Wilde zwijnen liepen daer,  
       Die iaghere reet hem naer,  
       Al blasende eenen horen.  
       Hem liepen oec voren  
       Menich wonder so vele.  
1710  In caent ghesegghen niet wele.  
       Daer speelden oec in den mueren  
       Orssen met conuertueren  
       In eenen rijnghe wijde.  
       Hem hilden oec bezijden  
1715  Rudders als of si leueden;  
       Vanen dat daer zweueden.  
       Daer toe mochtemen daer scauwen  
       Harde vele vrauwen.  
       Daer bliesen die wachtaren;  
1720  Die ghene dies onwijs waren  
       Waenden datsi leefden daer.  
       Jc mach hu segghen ouer waer,
       Jn dese zale gheheere  
       Was wonders vele meere:  
1725  Daer verlichten die tinnen  
       Beede buten ende binnen,  
       Ghelijc dat doet die dach sterre,  
       Die vp rijset so verre.  
       .vim. torren stonden tien male  
1730  Vp den muere omme die zale.  
       Die torren die blecten al  
       Ende muere ende zale groet ende smal,  
       Alse yser doet in den viere.  
       Gheen dinc en was daer diere  
1735  Dan onghemac ende aermoede.  
       Meneghe culcte goede  
       Ende zijdine sporwaren  
       Saghen si daer te waren,  
       Die daer hinghen te dien male  
1740  Bouen de bedden in die zale.  
       Die vloer van der zalen was  
       Al gader snee wit glas.  
       Daer dore blecten die goud male.  
       Dus rikelic was die zale.  
1745  In die houe vrone  
       Stonden cedre scone  
       Ende andre bome so vele,  
       Dat die zonne niet wele  
       Schijnen mochte ter eerden.  
1750  Daer en mochte niet nat werden.  
       Dies namen si alle gome.  
       Onder die ceder bome  
       So was die acker scone  
       Ende tallen steden groene.  
1755  Daer hinc menich guldin vat.  
       Noint en was huus bat  
       Verchiert met dieren dinghen.  
       Daer mochtemen horen zinghen  
       Die voghele in allen tijde.  
1760  In dese borch wijde,  
       Daer stont midden in een palas -  
       Ic wane noint gheen en was  
       Verchiert also wele:  
       Ghimmen was daer so vele  
1765  Met dierbaren ghesteenten,  
       Gheset in helps ghebeenten;  
       Die vloer was saphier ende glas.  
       Jc wane noint dinc en was  
       Ghemaect bouen der eerden,  
1770  Dat beter mochte weerden  
       Of dat ghemaect was bat,  
       Ouer waer segghic hu dat.
       Ghegoten was het van eere.  
       Het en wert nemmermeere  
1775  Ghemaect so goet weerc,  
       No so vaste, no so steerc,  
       Als daer vp dien dach  
       Sente Brandaen sach.  
       Die moonke besaghen besonder  
1780  Dat menichfoudeghe wonder.  
       IN die borch so spronghen  
       Diere watre; daer zonghen  
       Molenen of si hadden tonghen,  
       So dat al verclonghen  
1785  Beede berch ende dal  
       Ende dat daer bi was ouer al.  
       Die bouc seit ons dat,  
       Dat vloyden int ghewat  
       Visschen die daer speelden;  
1790  Ende alrande weelden  
       Waren der borch onderdaen;  
       Dat scrijft ons sente Brandaen.  
       Doe sprac die besijngde capelaen:  
       "Hets goet dat wi henen gaen,  
1795  Eer wi hier scade ghewinnen.  
       Mi dincke in minen zinne,  
       Het en es sonder meester niet,  
       Dit wonder dat ghi hier siet.  
       Werden si onser gheware,  
1800  Wine moghen hem niet ontfaren,  
       Sine doen ons sulken aerbeit,  
       Dat ons die vaert wert leit  
       Ende ons lijf rauwet.  
       Dit weerc heuet ghetauwet  
1805  Een wonderlic ghedyet,  
       Dat hem an Gode en keert niet;  
       Hets van wonderliken zeden.  
       Si moghen ons bringhen tonvreden,  
       Alsoe die ghene daden,  
1810  Die ons so hadden verladen  
       Ten berghe die berrende dan."  
       Doe bat die stierman  
       Sente Brandane ende dien heeren,  
       Datsi wilden te scepe keeren. 
Reis van Sint Brandaan