De Génestet/Schitterende starre
Schitterende starre

Ik zag een starre schittren,
  Maar ’t was niet aan den trans;
’t Was in twee dierbre oogen,
  Een starretje vol glans.

’t Betooverde en bezielde
  Mijn hart, mijn geest, mijn jeugd,
’t Spreidde in mijn blijde woning
  Gods licht en vrede en vreugd.

Het blonk op al mijn wegen
  Zoo vriendelijk en zoo zacht,
Een zonnetje van zegen,
  Te morgen en te nacht.

Het blonk van heilge liefde
  Voor zooveel goeds en groots;
Het scheen een licht des levens,
  Maar ’t bleek een boô des doods!

Dat was het Teringstarretje –
  Beware u Gods genaê,
Dat gij het nooit ziet schittren
  In ’t oog van kind of gaê!
Schitterende starre