Gorter/Ik was toen een arme jongen
IK was toen een arme jongen 
met te groot verlangen.

Lange luchten kwamen gevaren 
als lichte zeeëbaren 
over mijn hoofd, over mijn hoofd --
mijn licht weenend hoofd.

Op rezen zonnen, vergingen 
op hunne goudvurige zwingen, 
moe viel mijn oog in mijn hoofd.

Mijn lichaam was toen zoo wonderlijk, 
elk lid afzonderlijk 
leefde, ik zag het aan, 
ik wist niet waar te gaan.

En lentenen kwamen met ademen, 
sleepluchten in sleeplichte wademen, 
en lichte groene groenblondende schromen 
licht lichtlijk straalvingerend om boomen
en glansplekkende wateren 
en uitgestrekt klateren 
des eeuwigen hemels
en ernstige kemels 
van wolken, onderwijl hoog over de lucht --
mijn jeugd, mijn jeugd, vlucht, vlucht, 
vlucht niet te gauw voorbij, 
maar blijf bij mij.

En donkere nachten 
met purperblauw gedachten 
en woorden uit omlage stad --
ik zat, ik zat 
duisteromfonkeld, nachtoogbelonkeld,
omhoog tegen mijn kussen 
gedachten te sussen 
en wiegelen in mijn armen --
dat maakte zoo warme 
mijn borst en adem langs mijn hals.

En dan de verlangenweeën 
naar de schitterlichtzeeën, 
naar het teere vingrige spelen, 
naar het ongehoord tintelgekwelen, 
naar het strepend fellichtend ooglichtblauwen, 
naar het lichtezwemen van vrouwen, 
naar omtrekken licht die vallend kwijnen, 
waar lichamen lijnen schijnen, 
ver weg, ver weg --
terwijl hier ver weg 
tranen neervallen, lachen opschijnen,
en 't leven in lichte treinen 
lachend voorbijgaat alsof het leeft --
zie vèr, vèr geeft 
zich de een na de ander op als golven, 
golven, golven bedolven 
de een na de ander, alles is lichten, 
wit, wit verlichten
en scheem'rend schijnen
vlekken en lijnen. . .; 
dat is de koninklijke dag 
dien een arm kind zag, 
lang geleden, lang geleden, 
verlangende, toch tevreden, 
niet wegdurvend uit verlangen, 
lange, lange, lange.

En altijd weer dagen
goudzonspreidingvlagen
en mijn naakte armen omhoog in het licht 
en mijn hoofd achterover naar 't licht, 
en altijd wachten 
wat in gedachten 
geheel niet meer was dan wit licht.
Ik was toen een arme jongen