Het Vlaggelied
O schitt'rende kleuren van Nederlands vlag

Wat wappert gij fier langs de vloed!

Hoe klopt ons het harte van vreugd en ontzag

Wanneer het uw banen begroet!

Ontplooi u, waai uit nu, bij nacht en bij dag!

Gij blijft ons het teken, o heilige vlag

Van trouw en van vroomheid, van vroomheid en moed

Van trouw en van vroomheid en moed

Of is niet dat blauw in zijn smetloze pracht

De trouw onzer vad'ren gewijd?

Of tuigt niet dat rood van hun manlijke kracht

En moed in zoo menige strijd?

Of wijst niet die blankheid zo rein en zo zacht

Op vroomheid, die zegen van Gode verwacht

De zegen, die enig, die enig gedijt

De zegen, die enig gedijt?

Waai uit dan, o vlag, zij een tolk onzer beê,

Om trouw en om vroomheid en moed.

De wereld ontzie u op golven en ree,

Maar - daaldet gij ooit op den vloed -

Wij heffen uw wit uit de schuimende zee

En voeren naar 't blauw van de hemel u mee,

Al kleurt zich, al kleurt zich uw rood met ons bloed

Al kleurt zich uw rood met ons bloed!

Volksliedje