Gorter/Ik zat toen heel stil te werken
IK zat toen heel stil te werken, 
de boeken waren als zerken 
voor me, ik wist wel wat 
elk graf in zich had.

Mijn lijf zat daar in een kamer, 
boomtakken voor het raam er 
heenkropen en weer, vervelend, 
met groene bladen al geelend.

Mijn oogen zagen verwonderd 
naar 't buitenlicht, maar zonder 't 
zelf te weten wat of 
hun licht oppervlak trof.

0 mijn hart was toen zoo hongerig, 
zoo angstig en zoo verlangerig,
zoo droog en het regende niet, 
en elke dag ging te niet.

Ik zat in die lichte dagen --
mijn hart hield nooit op te jagen --
ik zat te zien en te werken, 
alles was m' als doodzerken.
Ik zat toen heel stil te werken