Gezelle/Schoone castanjen
Schoone castanjen, hoe blijde is uw groen,
          vol sneeuwwitte keerskens gesteken;
ze blinken, ze bloeien, ze dansen, ze doen
          hun' dienaar, ootmoedig geweken
voor ‘t waaien van ‘t windtje, dat op en dat neêr,
voor ‘t waaien van ‘t windtje, dat weg en dat weêr
komt wandelende over uwe takken gegaan,
          noch stille en laat staan
     geen een van uw wentelende blaren!
Schoone castanjen, hoe blijde is uw groen,
          één zee is ‘t, vol zadgroene baren!

Guido Gezelle
(1890?)
Schoone castanjen