Fragmenten van Alcman


- Fragment 26 -
Langer, o meisjes met honingzoete lentestemmen
torsen mijn knieën mij niet. Ach, ach, kon ik een ijsvogel zijn,
die over de bloesem der golven door zijn wijfjes gedragen
zweeft met een vreesloos hart, zeepurperen vogel der lente.

- Fragment 89 -
Nu slapen de kruinen en kloven der bergen,
de heuvels en de valleien,
elk slag van kruipend gedierte dat de donkere aarde voedt
het bergbewonende wild en 't volk der bijen
de monsters in de diepten der purperen zee...ze slapen: de scharen der vogelsmet wiekende vleugelslag.''

Poëzie