Gezelle/Aksternesten
Nog ijdel staan de boomen, in
     de blauwe lucht, en blâren
en zie ‘k ze hebben meer, als of
     ze dood en duister waren
voor goed nu. Lang is alles zwart
     en zonder zap gebleven,
dat wijleneer zoo groene stond
     in ‘t zoete zomerleven.
‘t Is zwart nu al, tot boven in
     de hooge abeelensprangen,
daar zwarte en zware bonken in
     van aksternesten hangen.
‘t Zijn teekens in de lucht, en wel
     bekende hemelbaken,
dat wederom de zonne zit
     aan ‘t lieve zomermaken.
Toch bladerloos is al ‘t geboomte
     en, verre heen, in ‘t westen,
in ‘t noorden, ‘t zuiden, ‘t oosten zie ik
     alom vol aksternesten
de abeelen staan. - Verdappert uw
     bezoek en wilt de bronne
des aksterlevens duiken al
     in ‘t groen, o lieve zonne!

Moscroen, 27/4/1898
Aksternesten