Adama van Scheltema/Het kwartier
Toen viel een gat in mijn droom
En een koele klok sloeg het kwartier
Door den zwijgende nakende nacht,
En ik voelde mijn oogen wijd open -
Die zagen stil
In den nacht.

Maar ik lag in een doodstillen kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In den nacht.

En toen op eens, dwars door het duister,
Zag ik het werklijke leven
En voelde ik duidlijk den tijd -
Die spoelde voorbij - en vervloot -
Met mijn jeugd - met mijn jeugd -
In den nacht!

Het kwartier