Gezelle/'k Zal mij van te dichten zwichten
<center>
‘k Zal mij van te dichten zwichten,
zoo ‘t mijn hert niet wel en gaat:
wie kan rijpe bezen lezen
van een tak die drooge staat?

Laat de lieve wonnenbronne,
laat het leutig zonnenvier,
laat de versche blommen kommen,
laat weêrom de lente, alhier!

Dan ja, zal ‘k genezen wezen,
opstaan en, gespannen fel,
of ‘t een klare snare ware,
dichten ende deunen wel!

Guido Gezelle
(februari/maart 1888)</center>
k Zal mij van te dichten zwichten