Bieëgdje, mien Bieëgdje
Trögk nao Bieëgdje.

Teks 
Och Bieëgdje, mien Bieëgdje, oos dörpke zoo schoän,
't Is vastenaovendj, die spins hiej de kroän,
Gevange door 't water, dien heij geit der aan,
Zoo is noew ut leave, gein miens dinktj doa aan.

De baggers zeen gekome, dien purper heij moost weg,
Veur hieël veul doezendje guljes, gein miens sprook toen van pech,
De grindj dea mot de groondj oet, det vindj neet eederein,
De groëte stjapel haardhout is veur veul weer fein.

Mer wiltj gea rekreasie, wêtj gea waal waat det is,
Oos heij en auch oos bosse gaon nao de verdommenis,
Wea kriege veur dit alles ein hieël groët watermeer,
Mer es 't ins aan oos laag, kwaam 't vol mêt beer.

Limburgish
Mót nag bekeke waere