De verloahre zoëhn
De verloahre zoëhn. (Luekas 15, 11-32)

   11 Doew zag hèèh: 

Ene miensj haw twiëh zuëhns. 

12 En de jóngste van dehn 

zag tèènge zie vaahder: 

Vaahder, gef mich ’t deehl van ’t vermeuhge

woë ich rech op hùb. 

En de vaahder verdeelde ónger huhn 

ahl wat ze hahwwe. 

13 En ee paahr daag doanoa 

verkoch de jóngste zoëhn 

ahl wat hen haw kriëhge 

en troch van biej hèùm heehm 

noa ee lahndj wiehd eweg 

en doa lèèfden hèèh in zahws en brahws 

en joog zoëh zie vermeuhge der doëhr. 

14 Wiej hen ahl vertèèhrd haw, 

keem enen ergen hóhngisj-noëd 

uëver dat lahndj, 

en hèè begós ehrmood te liehje. 

15 En hèè góng in deens 

biej eehne van de burgisj van dat lahndj

en dèè sjikden hèùm noa de vehljer vahn zich

óm de vehrkes te hùjje. 

16 En hèè hej zich gèèr de maag gevùld 

mit de sjèlle diej de vehrkes vroohte, 

mê niëhmes geef hèùm get ter vahnne. 

17 Doew góng hèè noadèhnken en zag:

Wiejvèùl daahgluëndisj va mie vaahder 

hùbbe neet broëd zat, 

en ich vergoan hiehj van den hóhnger. 

18 Ich sjtoan op en goan noa mie vaahder 

en da zahl ich tèèngen hèùm zègke: 

Vaahder, ich hùb gezunjig 

tèènge den hiëhmel en jèèges uch. 

19 Ich bèn ’t neet mië wèèhrd 

ene zoëhn van uch geneump te wèèhre: 

Sjtèlt mich aahn 

es eehne van uër daahgluëndisj. 

20 En hèè sjtóng op en góng noa zie vaahder.

En wiej hèè nog wiehd eweg woar, 

zoog zie vaahder hèùm 

en kreeg mitliehje mit hèùm. 

Hèè rende noa hèùm hèèhr 

en vool hèùm óm den hahws 

en puënden hèùm. 

21 En de zoëhn zag tèèngen hèùm: 

Vaahder, ich hùb gezunjig 

tèènge den hiëhmel en jèèges uch. 

Ich bèn ’t neet mië wèèhrd 

ene zoëhn van uch geneump te wèèhre. 

22 Doew zag de vaahder tèènge zien knechs:

Goat gaw ’t bèste kleehd hoahle 

en doët hèùm dat aah. 

En gef ene vihngerrihnk vuër aan zien hahndj

en sandale vuër aan de veut, 

23 en hohlt ’t vètgemas kahwf, sjlacht ’t 

en loat ós èèhten en fiës viëhre, 

24 want dizze zoëhn va mich woar doëd 

en is wèèr lèèhvend woëhre, 

hèè woar verloahren en is gevóhnge. 

En ze begóste fiës te viëhre. 

   25 Mê zienen awdste zoëhn 

woar i gevehldj. 

En wiej dèè kort biej genhoehs keem, 

hoëhrt hèè mueziehk en gedahns. 

26 En wiej hen eehne van de bedeendes 

biehj zich haw gerope, vroog hèèh, 

wat doa goande woar. 

27 En dèè zag hèùm: 

Uër browwer is kóhmme, en uër vaahder 

hèèt ’t vètgemas kahwf gesjlach, 

ómdat hèè hèùm gezóhndj hèèt truk kriëhge.

 28 En dèè woërt koad 

en wol neet noa bènne goah. 

Doew keem zie vaahder noa boehte 

en probèèrden hèùm op ‘t gemood te wèhrke.

29 Mê dèè geef zie vaahder ahntjwoëhrd 

en zag: 

Kikt ens, al zoëvèùl joar bèn ich uëre sjlaaf,

en noëts hùb ich 

ee geboahd van uch uëvertroa.

Mê mich hùb ger nog noëts ens 

ee bukske gegèèhven 

óm mit mîen vrunj fiës te viëhre. 

30 Mê noehw, 

wiej dèè zoëhn van uch is trukkóhmme, 

dèè uër vermeuhgen hèèt vertèèhrd mit hoëre,

noew hùb ger vuër dem 

’t vètgemas kahwf gesjlach! 

31 Mê de vaahder zag tèèngen hèùm: 

Doehw, mie kèhndj, bès ummer biehj mich, 

en al ’t mint is ’t dint. 

32 Ver moohze fiës viëhren en bliej zihnne,

want dèè broar van dich woar doëd 

en is wèèr lèèhvend woëhre, 

en hèè woar verloahren en is gevóhnge.

Limburgish
Biehbel
Hoesloze teks
Mót nag bekeke waere