De Fariezèjjer en den tollenèèr
De Fariezèjjer en den tollenèèr. (Luekas 18, 09-14)

   09 En hèè vertèlden oohch aan diejgenige

diej der van uëvertûeg zihnt, 

dat ze zellef richvèèrdig zihnt 

en diej op de ahngere nèèrkiehke, 

dizze paraahbel: 

10 Twië mansluej góhnge noa den tehmpel

óm zich te bèè; 

den eehne woar ene Fariezèjjer 

den ahngere enen tollenèèr. 

11 De Fariezèjjer sjtóng doah 

en bèèden i zich zellef zoëh: 

God, ich bedahnk uch, 

dat ich neet bèn wiej de res van de luej 

- diej pakke zich wat ze pakke kènne, 

zihnt óhnrichvèèrdig, echbrèèhkisj - 

en ooch neet zoë wiej dèèn tollenèèr doah. 

12 Ich vas twië moahl in de wèèhk, 

en sjtoan eehn tiënde 

van ahl mien ikkóhmmene aahf. 

   13 Mê den tollenèèr 

bleef va wiejdsaahf sjtoahn 

en wol zellefs neet zien oohge 

noa den hiëhmel opsjloah, 

mê hèè sjloog zich op de brós en zag: 

God, zeet mich, zunjèèr, genoadig. 

14 Ich zègk uch: 

Dèè lèste góng wèèr ès ene richvèèrdige 

op heehm aah, dèèn ahngere neeht. 

Want jiëhdereehn, dèè zich zellef hoëg plaatsj,

zal liëg geplaatsj wèèhre, 

en wèè zich zellef liëg plaatsj, 

zal hoëg geplaatsj wèèhre.

Limburgish
Biehbel
Hoesloze teks
Mót nag bekeke waere