Dao kumptj 't
Trögk nao Bieëgdje.

Teks 
Mèt vastelaovendj duuk ich weer ins inne kas.
Ich zeuk ein pruuk, ein boeks, ein humme en eine jas.
Mèt gekke kläöre en mèt de geur van mottebel,
es ich det áán doon, jao den höb ich 't sjnel.

Dao kumptj 't, dao kumptj 't,
ich veul 't alweer.
Dao geit 't, dao geit 't,
Op en neer. 

Mèt de bóntje aovendj, den begintj ut alweer.
Ich bön d'r klaor väör, ich ruuk de sjmink en 't beer.
En dae meziek, manne, dae maaktj 't pas aaf.
De vloer begintj te sjödde, alaaf, alaaf, alaaf, alaaf..

Alle Zuderlinge, jao auch de Gouverneur,
wille mèt de vastelaovendj, estebleef gein gezeur.
Allein mer polonaise, achter de prins in zien gewaad.
Mèt vastelaovendj is ederein zo gek wie ein raad.

Hallou maedje, allang neet mieër gezeen.
Ze hèltj mich vast man, ich gaon bienao door mien kneen.
Ze, ze, ze, ze....

[Her]
'Waat noew weer ? Net noew 't sjpannendj waerdtj sjèjt d'r oet.?

[Ren]
'Potverdomme ich bön de tekst kwieët, mer de bewaeginge die weit ich waal, dus ich bön neet alles vergaete.
Wacht ins efkes, dao kumptj ut, noe weit ich 't weer; '

Limburgish