De Schöppesjteel
Trögk nao Bieëgdje.

Teks 
't Is weer vastenaovendj ein fieëst veur allemaol,
Offertj good aan Bacchus, laotj der geine staon,
Doot neet wie eine Hollenjer in eine boerekeel,
Want esse mörge krank bös, reuptj eederein schöppesjteel

Veul miense kniepe der tössenoet en gaon op wintjersport,
Nao Zwitserland of Oäestenriek ze doon zich zellef te kort,
En oere aan de skilift staon in deze schoëne tied,
Blief mer hiej in Limburg, door neet aan dea kale schiet.

Ein gans jaor wirktj ge uch kapot veur ein weak vol ergernis,
Alles hiej in í Zuide, wetj wie fein vastenaovendj is,
Dootj geweün, blieftj aan thoes, drinkt ein gleaske beer,
Asgoonsdig is 't weer verbiej, begintj 't werk alweer.

Limburgish
Mót nag bekeke waere