Немам мило, немам драго
Немам мило, немам драго,
нит пак сакам ти да знајш,
како бродот без кормило,
јас ќе скитам по светот.

Ќе си скитам јас езера,
без надежи, без љубов,
дури јас не си го најдам,
денес мојот студен гроб.

По полиња, по горите,
кај ќе стигнам, ќе спијам,
ќе се влечкам по тревите
и по полските цвеќа.

Ќе се качам на Венера,
на најсветлата ѕвезда,
ќе ѝ кажам јас на неа,
што сум патил по светот.

Ќе се качам в' парахода
и ќе викнам с' голем глас:
„Збогум мила, збогом драга,
јас ќе одам далеку“.

Поврзано
 Македонски народни песни
Македонски народни песни