Зборник на Миладиновци/ Мавро-јани
Изникнало едно дрво
Едно дрво дафиново
Kолку вишно, толку лично;
Коренот му по с' земја,
Гранките му слано мope,
Bpшенот му в сино небо,
На вршенот ми си има,
Bишни capaj вараклии,
Покрива му гивгирлиа
Cкалата му бел карагрош,
Пармаѕите jaлдезлии.
Taмo ceдe Maвро-јани
Maвро-јани, Букреш беи,
C неговата прва љубов
Прва љубов Aнгелина,
C балдаза мy Maгделина;
Пиат, jaдат, aинк чинат.
3aстанало eднo пиле,
3acтанало нa capajoт,
Дури пее дур’збopyвa,
Им зборуве, им кaжуве:
„Maвро-јани, Букреш беи!
Арно пиеш,арно јадиш,
Ем си арно аинк чиниш,
E да станиш да погледниш,
Как је листот на гората,
так је војска пополишта.”
Toгaj веле Мавро-јани;
,,Ej балдаза Магделино!
Стани, стани да разгледаш
Горе долу по п’тишта!”
Магделина го послуша,
Ta си стана, та разгледа,
Горе долупо п’тишта,
Ta му вели и говоре:
„Maвpo-jaни, Букреш беи!
Ta што стоиш, та што гледаш,
Cкopo ние отидехме;
Ke не пленат врли Турци;
Kaк je листот на гората,
Taк je војска по п’тишта.”
Ka cи дочу Мавро-јани,
Ta си стана, та си прегна,
Шарен интов томбаклиа,
Ковчеџето со флорини
И нихното м’шко дете,
IIpва љубов Ангелина,
Балдаза му Магдалина,
Да бегаха в слано море.
Toгaj веле Мавро-јани;
,,Ej балдазо Магдалино!
O6pни ce назат - зади,
Да разгледаш силна војска,
Дал фтасаа до сараи.”
O6pнa ce Marдeлина,
Kaк je листот во гората
Taк je инсан на сарајот,
Cкалата му разтуриа,
Пармаѕите поскршиа.
М