Зборник на Миладиновци/ 331 песна
331

Заран ште ме рано на п'т да идеме
През горат'а в село мома да годиме.
Но послушај, синко, што шта да ти кажем
Помни коги влезнеш у м'штини двори,
Да не гледаш к'шта дали је голема.
Но ти гледај, синко, дал је пометена;
И не гледај дрехи, ако мома има,
Обеци и венци, шити р'каве;
Това все не струва сал неколко гроши;
Но ти гледај памет ако она имат.
Зашт' това је, синко, голема имање.
Големо имање без довршување.