Зборник на Миладиновци/ Кога излегвет од куки
Кога излегвет од куки

Си сватои на коња јавнале,
Млат зеташин на коња не јавнал,
Тук си учит убава нееста:
„А невесто, киско босиљкоа!
Кога мие дома ке појдиме,
Ке излезит моја стара мајка,
Ке излезит со крондил ракиа,
Ке ти даит со чаша викиа,
Ти да ми је чаша не потземвиш;
Да је даиш брату Костадину.
А невеста умна и разумна,
Кога појде во негои двореи,
Је пречека негоата мајка,
Је изваде со крондил ракиа,
Је подаде со чаша викиа.
Је позела убаа нееста;
А нееста умна и разумна,
Не ја испи, ни чаша је даде,
Тук је тури на земја суроа.