Зборник на Миладиновци/ Стојан и чифутче
Обзаложи сја млад Стојан
Со Чифутче, с друга вјара,
Че има булче хубаво
И има конче хранено,
За ден во Стамбол утива,
И пак си назад доходе.
Чифутче дума Стојану:
„Стојане, холан Стојане!
Ако ли идиш и додиш,
Халал да ти са дуќани
Заедно с дуќанџичета;
Ако ли идиш, не додиш,
Шта ти отзема, Стојане
Хубава булка чимширка
С убаво конче хранено.
Стојан си у тјах отиде
И на Маријка думаше:
„Маријке, булче хубаво!
Стани ми, конче извади,
С ројно го вино напои,
Со бел го ориз назоби,
Зере сја облог обложих
Со Чифутче, друга вјара,
Чи имам булче хубаво,
Хубаво конче хранено,
За ден во Стамбол утива
И пак си назад дохожда.”
Тоги сја Стојан в'скачи
На това конче хранено,
Oт в'н вратника излјазва;
Срештба го срештна Чифутка,
Чи му ракија подади.
То не ми било ракија,
Току ми било магие.
Стојан на кончи задрјама;
С'лнцето трепти да зајди,
Стојан во село замркна.
Кончи Стојану думаше:
„Знаеш, Стојане, повниш ли,
К'ту от вратник излезе,
Срештба та срештна Чифутка
Чифутка клета Еврејка,
Че ти ракија подади?
То не ми било ракија,
Току ми било магие.
Стојане, холам Стојане!
Бркни си в златни џопови,
Извади крпа долбенка,
Чи си очите приврзи,
Чи шта ја силно да бјагам;
Планините шта убора,
Кам'ните прах шта стора.”
Па си Стојан в Стамбол
стигна,
И назад си сја поврна.
Чифутче под дјуќан стоеше
Дребни с'лѕи ронеше.
Чифутче дума Стојану:
„Халал да ти са моити
Моите седем дјуќани
Заједно с дјуќанџичета.”

С