Зборник на Миладиновци/ 438 песна
438

„Девојко, мори Марио!
Ме пушти мајстор до тебе,
Ти да ми даиш ибришим
Ибришим, свила коприна,
Да ти сошиет фустанот,
Тој пушти фустан до земи.”
„Јуначе, море шегарче!
Дека ме мајстор видело,
Што ми кроило фустанот?”
„Девојко, мори девојко!
Кога одеше на бана
Со дванаесет робинки,
Со тринаесет алајки;
Робинки п'тот метеа,
Алај ки поли крепеа.
Тогај , девој ко, мајстор ми
От сенка фустан ти крои.”