Зборник на Миладиновци/ 499 песна
499

Ветар ми веит гора се леит
Гора се леит, мома ми цвилит!
„Оф леле мајка ми студит!”
Мајка је ми ја дочула:
„Ела ми керко при мене!”
Си појде при мајка,
Како зиме при мраза.
Ветар ми веит, гора се леит,
Гора се леит, мома ми цвилит:
„Оф леле, татко ми студит!”
Татко је дочу:
„Ела ми, керко, при мене!”
Појде при татко,
Како зиме при мраза.
Ветер ми веит, гора се леит
Гора се леит, мома ми цвилит:
„Oф леле, брате, ми студит!”
,,Ела ми, сестро, при мене!”
Си појде при брата,
Како зима при мраза.
Ветер ми веит, гора се леит
Гора се леит, мома ми цвилит:
„Оф леле, лудо, ми студит!”
И ми ја дочу лудото:
„Ела ми, љубов, при мене!”
И си појде при лудо,
Како лето на бана.