Зборник на Миладиновци/ 305 песна
305

Mилa Eнo, мила т'го,
Мила мајчина к'дано,
Севдим тејкова Султано!
От Бога да најде мајка ти,
Здравје не видел башта ти,
Што не те даде за мене!
Отбираше, пребираше,
Сиромах не бендисаше,
Сиромах сум, бар јунак сум.
Најде зенгин, тá те даде,
Имање гнило буниште,
Кога је харо на к'тот,
Кога је чума на светот.
Ке идете, Ено, ке идете,
Ке идете негде на гости,
Низ село ке поминете,
Ке излезе малко, големо,
Турци, кауре да гледат,
Ке речат, Ено, ке речат;
„Гледајте, море, видејте,
Какво је аро напреди,
С добра невеста по него,
Не прилегала за него.”
Сирамах сум, бар јунак сум,
На унери унерџиа,
На камено баш тавџиа,
На песмите туркиџиа,
Ке идехме, Ено, ке идехме,
Ке идехме негде на гости,
Низ село ке поминехме
Ке излезе малко големо,
Турци, каури да гледат;
Ке речат, Ено, ке речат:
„Гледајте малко големо,
Каков је јунак напреди,
Добра невеста по него,
Је прелагала за негo
Алал му била на него.”