Зборник на Миладиновци/ 455 песна
455

„Вељо, мори Вељо, стребрена Вељушо,
Стребрена Вељушо, злата трепетушо,
Солунското грозје, Стамболското цвеке!
Ајде да си ојме на врф на планина!”
„Јанче море, Јанче, стребрено герданче,
Што ми те носет момите на грло!
Ели ке си ојме на врф на планина,
Тамо ке не фатит проклетана зима.”
„Веље, мори Вељо, стребрена Вељушо,
Солунското грозје, Стамболсконо цвеке!
Ако да не фатит проклетана зима,
Та ја дал си имам белион јапанџак,
Ке ми те покриам, ке ми те завиам;
Нека зима доит, тамо ке зимниме,
Нека лето доит, тамо ке летвиме.”