Зборник на Миладиновци/ Милка Котленка и Петар Трговец
Похвалила (бе) са Милкина мajќa:
„Ниде ни нема хубава Милка,
Ни в Цариграда, ни в Дрјанополе,
С'де е има в града Котлена.”
Ка е бе зачул Петар трговец,
А тој си прегна брза талига,
Та си накупи сјакакво купе
Сјакакво купе хримис коприна,
И сухо злато и сухо сребро;
Та па отиде вов град Котлена,
Та па си викна, та с' провикна:
„Врвете моми, врвете жени,
Та купувајте сјакакво купе,
Сјакакво купе хримис коприна,
И сухо злато и сухо сребро!”
Најназат иде Милка Котленка:
Две робини и друми метеха,
Една робина поли држеше;
Та па си Петру тихом говори:
„Хој Петре, Петре, Петре трговче!
Ја ми провери сјакакво купе!”
Петар на Милка тихом говори:
„Ела си влезни в брза талига,
Та си провери кое ти драго.”
Не сетила са Милка Котленка,
И ми си флезна в брза талига.
Петар си бутна брза атове,
Та си побјагна с убава Милка.
След Милка тече Милкина мајќа,
Се теком тече и виком вика:
„Олеле варај д'штерко Милка!
Ако ми б'деш клета робина,
А ти ми прати черна марама,
За тебе мајка черно да носи,
Ако ми б'деш бјала Гркиња,
А ти ми прати бјала марама,
За тебе мајќа бјало да носи.”
„Назат са врни Милкина мале,
Не ти е Милка клета робиња,
На ти е Милка бјала Гркиња”

М