Зборник на Миладиновци/ 271 песна
271

Старец дељба делеше
Со утарче борина,
И делеше момите,
Старите на младите,
И младдѕте на стари.
'Семте даде по мома,
Старо зеде две моми.
Првата ми велеше:
„Ајде да го пуштиме
Да го пупггтцие на вода,
Вода да го понесит
Так да старо губиме.”
Го пуштиа на вода,
Пак излегое две моми,
Да видет старецот
Дан' го вода понесе.
Ете старо де идет
Во леица ведрото,
Во десница кресница.
Пак се чудет две моми,
Как да старо загубет!
Пак си зборвет дае моми,
Втората ми велеше:
„Да го пуштиме на дрва,
Дан' ке го мечка изедит.”
Пак излегое две моми,
Да гo старо видеет,
Дан го мечка изеде.
Етог' старо де идет,
Магаре терат прет себе,
Мечка носит по себе.
Пак си зборвет две моми:
„Вода не го понесе,
Мечка не ro изеде,
Ајде да го љубиме.”