Зборник на Миладиновци/ 307 песна
307

„Марчо .ле, Марчо, Марие!
Јас сношти пуштиф за тебе,
Оти не дојде до мене?”
А она веле, говоре:
„Еј море лудо, да младо,
Кенисах, лудо, да дојдам,
На п'т ме мене стретеа
Мајчините девет браќа,
Девет брака, осум снаи,
Дванаесет мили мнуци,
От п'т мене ме врнаа.
Дури дома да си одам,
Дури врати да отворам,
Дур кандило да запалам,
Дури огин да навалам,
Дури вечера да зготвам,
Дури погача да месам,
Дури кокошка да печам,
Достигнаха стројниците,
Нели мене армасаха.”