Зборник на Миладиновци/ 383 песна
383

Изникнало едно дрво
Едно дрво дафиново,
Колку лично, толку вишно;
Корено му по с' земја,
Вршенот по сино небе,
На вршенот паун пее
Дури пее, дур зборува:
„Слушајте малко големо,
Слушајте Турци, кауре!
Ка пее паун на дрво,
Так гори јунак за мома,
Како два страка борина.
Кој имат мома хубава,
Да не ја кара, не бие,
Току да је изан дава,
Често да се променува,
По дваш, по триш во недеља,
Девет п'та во месецот.
Да знае мома, да знае
Да знае, да паметува
Кога је мома ходила,
Кога је левентовала,
Кога је кахар не брала,
Кога је била при мајка,
Кога је дари готвила.”