Зборник на Миладиновци/ 472 песна
472

Потекла ми вода, вода сунгерлиа,
Понесла ми круша, круша шербетлиа,
Пот крушата имат еден шарен одар,
На одар ми седит мома Ангелина.
Ми помина старо, старо гурељоо:
,,Добро утро моме, моме Ангелино!”
,,Дал бог добро, старо, старо гурељоо!”
,,Аљ се пиет вода, вода сунгерлиа,
Аљ се јадутт круша, круша шербетлиа,
Аљ се љубит моме, моме Ангелина?”
ога зборвит моме, моме Ангелина;
,,Ид' от тука, старо, старо гурељоо!
Не се пиет вода, вода сунгерлиа,
Не се јадит круша, круша шербетлиа,
Не се љубит моме, моме Ангелина.”
Потекла ми вода, вода сунгерлиа,
Понесла ми круша, круша шербетлиа,
Пот крушата имат еден шарен одар,
На одар ми седит мома Ангелина.
Ми помина лудо, лудо неженото:
,,Добро утро моме, моме Ангелино!”
,,Дал бог добро, лудо, лудо неженато!”
,,Аљ се пиет вода, вода сунгерлиа,
Аљ се ј адит круша, круша шербетлиа,
Аљ се љубит моме, моме Ангелина?”
,,А егиди лудо, лудо аџамиа!
И вода се пиет и круша се јадит,
И моме се љубит, моме Ангелина.”