Зборник на Миладиновци/ Каравидо, невеста Кара Воја, сестра Ангелина и Турци
К

Раскара се Каравидо
Са нееста Карабоја,
От ден до ден за недеља,
Што се карал Каравидо,
Раскарал се Каравидо
Со сестра си Ангелина,
Што се карал Каравидо
От ноќ до ноќ две недели.
Веке му се здодеало;
Стана Видо си отбегна
Си отбегна Турско село,
Си се глави турски момок
Турски момок коњски сеиз.
Везден дење коњи пасит,
А на вечер служба служит.
Веке му се здодеало;
Стана Видо си отбегна
Си отбегна дури дома
При нееста Карабоја,
При сестра си Ангелина.
Тук се чудит Ангелина,
К'де брата да си скриет,
От ке дојдет силни Турци,
Вида да го побарает,
Уште не се раздумала,
Начас Турци ми фтасаа,
Кога надвор ми излезе,
Што да видит вељо чудо!
Село Турци с' исп'лнало,
Го барает Каравидо.
Секоја кука и бајрака,
На нивната два бајрака.
Тога велит Ангелина:
„Леле, леле мило брате!
К'де брате, да те скриам,
Село от Турци с' исп'лнало!”
Откључила шарен ковчег,
Исфрлила дароите,
Си го скрила мило брате;
Си суплете руса коса,
Си уплете кључеите.
Голем потрес им дадое,
Нигде Вида не најдое.
Је стегнее Карабоја: -
„Кажи, кажи Карабоја,
К'де ти је Каравидо?
Глаа ке ти пресечиме,
Ак' не кажиш Каравидо.”
Карабоја се уплаши
И им рече „ја го незнам
Фатете ја Ангелина,
Таја знаит да ви кажиш,
К'де ми је Каравидо.”
Је фатие Ангелина,
Глаата је пресекоа,
И пак брата не го каза,
От ми беше в шарен кофчег.
Кога коса је видое
Кључеите заплетени,
К'де било закључено.
И зедое кључеите,
Каравида го најдое,
Го најдое, г' извадие,
И пак него г' аризае,
3ашт му сестра загубие.