Рајко Жинзифов/ До б’лгарската мајка
Мајко злочеста, ти мајко страдалница,
Мâтни са сâлзи ти, как и Брегалница,
Мâтни са студени вâлни.

Рониш ти сâлзи, а срце разпарјаш ми:
Питам напраздно ја - не отговарјаш ми -
Сладки л’ са мајче они?

Што си застанала, мајко, над сина си?
Што си наведнала очи и клепки си?
Гледаш и мрачно ти так?

Поглед на него си хврлила жалостен,
Ден ли за тебе тој скрбен нерадостен,
П’лен сос тâга и с мрак?

Штеш ли да бâдеш ти нам утешение?
Пеј му ти песња за вечно трпение,
Пеј му ти, мајко, му пеј!

Пеј и за негово вечно страдание,
Пеј му да нема в душа си роптание,
Пеј ти и сâлзи не леј!

Оште за кротко му пеј послушание,
Станал като јагне и тој на заклание
Кроток и мирен, готов.

И за душевно му пеј онемение,
И за телесно ми пеј ослепение,
Само не пеј за љубов!

Видете исто така 
Автор:Рајко Жинзифов

Наводи 
Одбрани твроби, Рајко Жинзифов, стр. 98, Мисла, Македонска книга, Култура, Наша Книга, Скопје, 1986.

До