Зборник на Миладиновци/ Цар и сокол
Завил са је сив бјал сокол
На царови равни двори,
Сега три дни ка са вие,
ни с' вдига, ни с' слага.
Гледаха го царовите
Царовите чохадаре,
Та си царју одговарјат:
„Ејти царју честити!
Завил сја е сив бјал сокол
На твоите равни дворје,
Сега три дни ка са вие,
Ни с' вдига, ни с' слага.”
И цар си им одговарја;
„Ја хврлете ситна мрјажа,
Ситна мрјажа со ченгеле!”
Паслушаха чохадаре,
Та хварлиха ситна мрјажа,
Сакол хврчи ошт' на горе,
Оште горе над мрјажата.
Извил са е сив бел сокол,
Падна царју на кољано,
Се е излегло да гледа;
Та си падна бјало книже,
Из книжето ситно писмо,
И цар си им одговарја:
„Еј царови чохадаре!
Ја викајте поп Никола,
Да расчете бело книже,
Та да види што е в книже,
Што е в книже написано.”
И викаха поп Никола,
Книже чете сл'зи рони,
Та на царју одговарја:
„Еј та царју ле честити!
Е' ми глава, е' ти сабља!
Азе три дни да попувам,
А ти три дни да царуваш.”

Ц