Зборник на Миладиновци/ 489 песна
489

Паднал ти прстен, моме, от таде река.
На ледината, моме, на ширината,
Лудо помина, моме, тој ти го најде,
Тој ти го најде, моме, тој ти го зеде.
Таксај му таксај, моме, што ке му таксаш,
Што ке му таксаш, моме, црните очи,
И погорните, моме, чатмали вежи,
Да ти го даит, моме, стребрени прстен.”