Зборник на Миладиновци/ Добра Бољарка
Хубава, Добро, болјарко,
Болјарко, Добро, безчадко!
Сами сја Гопод поткани,
Манастир да си загради,
Манастир нови черкови.
Не достигнало на бога
От сухо злато плавено,
Манастир да си догради,
Вратата да им излее.
Тој запрати два Ангела
У Добра, у болјарката,
Та па си Добри говорат:
„Хубава Добро, болјарко,
Болјарко, Добро, болјарко!
Болјарко Добро, бездетко!
Сами ни господ допрати,
Да му призајмеш Добро ле,
Од сухо злато плавено,
Манастир да си доправи,
Вратата да им излее.”
Добра им тихом говори:
„Два Ангела, Арангела!
Призаела бих на Бога
От сухо злато плавено,
Манастир да си догради,
Манастир, нови цркови,
Вратата да им излее;
Ала ми је хатар на Бога,
Че и мен' смјеша не је дал,
И с либе да с'м смесена.
Вчера си биле пет свадби,
Пет калешки сја тргнали,
Всекого си калесале,
Која кума, која старосватка,
Која деверова мајчица;
А мене никој не вика,
Ни кума, ни старосватка,
Ни деверова мајчица.”

Д