Зборник на Миладиновци/ 539 песна
539

Сино езеро скоро градено,
Во езеро је Ѓуро тргоец,
Ѓуро тргоец от Тргоиште.
Бела Бојана платно белеше;
Тога је рече Ѓуро тргоец:
„Дегиди мори бела Бојана!
Тебе те кажвет баш работница,
Јас ке ти даам појасмо и пол,
Да ми напраиш кнока кошула,
Кнока кошуља и бела риза!”
Тога му рече бела Бојана;
„Де гиди море Ѓуро тргоец,
Тебе те кажвет баш кувенџиа,
Јас ке ти даам драм и пал стребро,
Да ми напраиш ковани гердан,
Да ми напраиш и стребрен прстен,
Што ке престанит да ми го вратиш!”
„Егиди мори бела Бојана,
К'де се чуло и се видело,
Ти да ми даиш драм и пол стребро,
Да ти напраам ковани гeрдан,
Ковани гердан и стребрен прстен;
Што ке престанит да ти го врата!”
„Егиди море Ѓуро тргоец,
Ѓуро тргоец, баш кувенџивче!
Как ке напраам кнока кошуља,
Кнока кошуља и бела риза,
Така ке напрајш ковани гердан,
Ковани гердан и стребрен прстен,
Јас дека сум си баш работница,
Не ке го фрља в сино езеро!”
„Егиди мори бела Бојано!
Како го рекоф, така го стекоф.”