Зборник на Миладиновци/ 560 песна
560 песна

Изникнала комоника
Пот неја је млат неженет,
За вода је тој жеден;
Кој му по п'т поминует,
Се му нему нар'чует:
„Како знаит мојот татко,
Тој вода да донесит.”
И ете го негов татко,
Вода нему не му носит,
Тој му носит суво грозје,
Суво грозје леблебии.
Изникнала комоника,
Пот неја је млат неженет,
За вода је тој жеден:
„Како знаит мало моме,
Вода тоа да донесит,
Да отжедит моја жедост,
Да охладит мое грло.”
И ете го мало моме,
Вода моме кај му носит.
Си се напи, се охлади,
И срце си овесели.