Зборник на Миладиновци/ 497 песна
497

Моето ми мило с' нош ми седело,
Свешти ми горило, и бисер сукало,
Бисер ми низало коњу на гривата;
„Немој коњу, немој не нишај глаата!
Не ми те променвам, коњу, да те продаам,
Стројник ке те пуштам во Легена града
Во Легена града у попа Наума,
Ти да ми ја свршиш најмалата мома;
Ак ти ја давает постарата мома,
Брго да се вратиш, ти да не се вртиш;
Ак ти ја давает помалата мома,
Ти да ми ја свршиш, да се позабаиш.”