Зборник на Миладиновци/ 301 песна
301

Неда седи на одарот,
Одарот се лелееше,
Недино грло белееше,
Лицето и светееше,
Очите и зрак даваха.
Левен Дељо стое, гледе
Стое, гледе, пука, треска,
На Недо веле, говоре:
„Свали се Недо, от чардакот,
Дан се качам, дан те сваљам?”
Неда веле и говоре:
„Море Дељо, левент Дељо,
Што ти је жал, левент Дељо,
Оти седам на чардакот?”
Дељо веле и говоре:
„Мори Недо, бела Недо,
Капнало ти, бела Недо,
Капнало ти бело лице;
Што ти толку разбелело,
На слонцето надвелило;
Твое лице се белее,
Моја душа ми се лее.”
Неда веле и говоре:
„Што ти чинам, да ми к'лниш
Да ми к'лниш мое лице?
Немој к'лни, левент Дељо,
Немој к'лни мое лице,
Појди к'лни тељалката
Тељалката Пољанинска,
Што продава драм белило.”