Зборник на Миладиновци/ Краљовица и Турчин војвода
Седнала је Краљовица
Краљовица, Бановица
Ha високите палати,
Крај честите пармаци,
Дете љуља песна пee:
„Нани сино, да порастиш,
Ha тејковото ти место,
Мили сино, да поминиш.”
Там дека дете љуљаше,
Причукаха на портите,
Дваш чукнаха, триш чукнаха:
„Ела, ела Краљовице,
Да отвориш тешки порти!
Hиe не сме лоши људе,
Току сме твои овчаре,
Cи идеме от планина
Ти носиме благината”.
Изл'жи се Краљовица,
Тешки порти си отвори.
Ce наполнаха рамни дворје
Се` војводови сејмени,
Напрет је Турчин Војвода.
Ка ги виде Краљовица,
Мошне се она уплаши.
Тогај веле војводата:
„Краљовице, Бановице!
Што си толку уплашена,
Дур' на инсам не омјасаш?”
Тогај веле Краљовица:
„Добре дошле, мили гости,
Качејте се на дивани!”
Ce качиха на дивани,
Ta влезеха в одајата,
Ta седнаха ред пo редом;
Им кладоха да вечерат.
Накараха Краљовица,
Она диван да им стое.
Тотај веле и говоре
Краљовица, Бановица:
„Варај, варај ти Војводо!
Пуштејте ме долу д' одам,
Јас да пуштам мала бочва
Благо вино тригодишно,
Да пијете като гости.”
Ce изл'жа Турчин Војвода
И војводови сејмени
Ce изл'жаха, ја пуштиха.
He cи појде кај бочвите,
He cи пушти благо вино,
Ток' си узе остра сабја,
Ја опаша на тенка си
Ha тенка си половина,
Ta ce качи в одајата,
Cи искара остра сабја,
Ce заврти лево, десно,
Сите ги је посечела,
Останал Турчин Војвода;
Па фати верно да моли:
„Ти се мољам Краљовице,
Немој мене кајдисуи!”
Ta cи фати рус Војвода,
Hose секла до колена,
Р'це секла до лактите,
My изврти црни очи
Црни очи от главата
Го качи на брза коња,
Пa мy даде тој стребрен тас,
My нар'ча да си шета
И за бога да си сака.

К