Слеј се со тишината/ Го барам својот глас
Го барам својот глас во молкот див на морето,
оно се скаменува.
Во жолтата пустина на есента го барам,
она зазеленува.
Моите раце не се мои раце
(моите раце сo прсти но месечина).
Моите очи не се мои очи
(моите очи, очи за далечина).
Мојот збор е тврда вилица на времето
што р'ти пo нивјето сo заби на семето.

Видете исто така 
 Слеј се со тишината

Г