Зборник на Миладиновци/ 386 песна
386

„Излези, Стано, излези,
Излези ќерко да видиш:
Стар хаџи - Димо напреди
Со девет сина по него,
Сношти на армас си биле,
Сега од армас си идат.
Синот му Ристо армасал
За Маса Арборјанка;
Излези, Стано, да видиш
Какви дари дарувала.”
Па веле убава Стана:
„Молчи, мале, онемела,
Дека стоиш ослепела!
Кога ме Ристе сакаше,
От' не ме даде за него?
Ти Риста лош чинуваше,
Риста пијан чинуваше; -
Таков, ќерко, онаков,
К’де пие, тамо cпие;
Вечер дома ка ќе дојде,
Со сите кавга си праве;
На башта му пушка тегле,
На мајка му остро ноже,
На брата му чифт пиштоле.
От бога, мале, да најдеш!”
Не излезе да си гледе,
Ток си влезе в килерето,
Та отвори шарен ковчег,
Та изгори тенки дари;
Та навали силен оган,
Та си фрли тенки дари.
Тогај веле и говоре:
„Горејте, пусти, горејте!
Кога сте ризик немале,
Јас да ве дуравам,
И сос вас да се радувам.”