Зборник на Миладиновци/ Сирак Кољо и Кољовица
Ај ти Кољо, сирак Кољо!
Сакал Кољо да се женит,
Пара немат ни црвена,
Аспра немат половница.
Cи сиуми сирак Кољо
Как да чинит, как да прави,
Пусто азно cи доврши.
Ка отиде град Солуна
Солунските и чаршии
Чифутите, сарафите,
Заборчи се сирак Кољо,
Ha шec места пo иљада,
Ha десето пo стотина,
Пo стотина карагроша.
Ha собота свадба чини,
Недељата донесует
Донесует неестата.
Понеделник му стигнае
Чифутите, сарафите:
„Дај ни, Кољо, наша стока,
Ha шес места пo иљада,
Ha десето пo стотина
Пo стотина карагроша!”
Cи ce уми сирак Кољо,
Пара нема ни црвена,
Отговори сирак Кољо:
„Бре невесто Кољовице;
Промени се, наружи се
Kaj невеста што си дошла,
Ке т' извадам грат Солуна
Да ти личаи, да ти продам,
Да платам на Чифутите.”
Cи ja фати за р'ката,
Cи ja нocи грат Солуна,
-Да ми тури три тељали,
Да ми личи пo Солуна
Пo Солуна, и чаршии.
Мили боже, сполај тебе!
Кај излезе баздриѓанче:
„Ај ти Кољо, сирак Кољо!
Дал продаваш невестата?”
„Е продавам цена сакам,
Ha шес места пo иљада
Ha десета пo стотина
Пo стотина карагроша.”
Кај извади кемер кесе,
Да мy броит дробно азно,
He стигнае четирдесет,
Четирдесет карагроша.
Мили боже сполај тебе!
Дека стигна кир Маноли:
„Ај ти Кољо, сирак Кољо!
He продаваш невестата
Невестата вересиа?”
Кај извади кемер кесе
Да му броит дробно азно
Ha шест место пo хиљада,
Ha десета пo стотина,
По стотина карагроша.
Cи e фати за р'ката
Cи e носит под Солуна,
Солунските и чаири
Чаирите, чадирите.
Ка покани и попови
И попови и владици
Да се венчат сo невеста.
Дека стигна диво пиле,
My кондиса врф чадорот,
Песна пеит гласовита
Гласовита, жаљовита:
„Дек' се чуло и видело
Брат и сестра да си земит!”
Ка' је чул'о кир Манолче:
„Бре невесто Кољовице,
Дали имаш некој брате?”
Ја си има едно брате,
Што гo викат кир Манолче.
Десна нога белек носит,
Белек носи до шес прсти;
От малечки сме оделени
И от мајка, и от татко.”
Отговори кир Манолче:
„Бре невесто Кољовице:
Претегни ми десна чизма!”
Ка претегна десна чизма,
Ha истина белек носит
Белек носит до шест прсти.
C' испознае брат и сестра,
Ce грабнае с' целивае.
Отговори кир Манолче:
„Ај ти Кољо, сирак Кољо!
Ha ти, Кољо, невестата,
Алал тебе мое азно.”
И му даде уште триста
Уште триста карагроша:
,,Ha! Eлено, мoja сестро,
Да cи јадиш, моја сестро,
Дури жива да ми бидиш.”

С