Зборник на Миладиновци/ Гинка робинка
Размирила сја Влашката земја,
Влашката земја и Богданската,
Старо губиле, младо робиле,
М'шка дечица под кони т'пчат;
Ta порабиле Гинка робинка.
С'канџик је биеха пo бели р'це
По бели р'це пo равна сн'га;
„Хврли си, Гинка, м'шкота дете,
He стигна ли ти бој да тја бијат
По бели р'це, пo равна снага?”
Ta cи pacпaca копринен поес,
Ta cи го врза за две младици;
Заљуљало го, и запјало му:
Нани ми, Нине, маминко дете!
Д'жд ште завали, ок'па ште тја,
Дои ште кошута, надои ште те.”

Г