Зборник на Миладиновци/ 286 песна
286

„Цоно, мори Цоно,
Мајчина к'дано,
Тејкава Солтано!
Што по поле бегаш
Гола гологлава,
Боса, распашана?”
И она им веле,
Веле и говоре:
„Варај, варај дружки,
Варај мили дружки!
Даљ сте чуле, дружки,
Чуле и разбрале,
В село што је дошол
Селски аберџиа,
Момин вергиџиа:
Децата си фрле
Момите си годе,
IIохарната мома
За полошо момче;
А на мене, дружки,
Едно старо харо,
Мече грдуљаво,
Куче трескуљаво,
На р'ка му легнам,
Като на бел камен
Пазухи му бркам
Като во к'пина.
Брадата ме боди,
Като ежовина;
Дихо ми мириса,
Като прчовина.
Гиди лудо младо,
Гиди росно грозде!
На р'ка му легниш,
Като на перница;
Пазухи му бркаш,
Като во коприна;
Лицето му бело,
Лицето му меко,
Като тулип памбук,
Духот му мирише,
На ран бел босиљок.