Зборник на Миладиновци/ Краљ Матлиа и три сестри
Вина пиет крал Матлиа
Со три Турци Анадолци;
Бог и убил до три Турци!
Му фарлие ифтириа
Ифтириа на праина –
Си окарал турска вера,
Турска и џамија.
Отидое на кадиа
На кадиа да се судет.
Суд му дојде краљ Матлиу,
Да се турчмит, да се бесит,
Или да се в оган горит.
Тога велит краљ Матлиа:
„А егиди до три Турци!
Јас ке ви се милно мољам,
Вие мене да пуштите,
Да си одам дури дома.
Јас си имам до три сестри,
Да опитам мојте сестри;
Како ке ми изан дает
Така џевап да ви даам;
Али да ме потурчите
Али да ме обесите,
Али да ме изгорите.”
Го пуштиа до три Турци,
Си отиде дури дома
При своите мили сестри:
„Мори сестри, мили сестри!
Ке ви кажа моите м'ки;
Што си појдоф на меана
Со три Турци Анадолци,
На јадење, на пиење
Ми фарлие ивтириа,
Сум окарал турска вера
Турска вера и џамиа;
М' однесое на кадиа
На кадиа да ме судет.
Суд ми даде да ме турчет,
Суд ми даде да ме бесет.
Али да ме в' оган горет;
Учете ме што да чина!”
И му велит постарата:
„Море брате, мило брате!
Ни беси се, ни гори се,
Туку, брате, потурчи се,
Сестри брата да имает.”
И му велит постредната:
„Ни турчи се, ни гори се,
Туку, брате, обеси се.”
И му велит најмалата:
„Ни беси се, ни турчи се,
Туку брате изгори се;
Колку оган ке завалет,
Колку тебе да те фарлет,
Ке дојдиме си три сестри,
Вишни бога ке молиме,
Дробни с'лѕи ке рониме
Да повеит силен ветар,
Да заросит ситна роса,
Да потечит силен порој,
Да угасит силен оган,
Ти да брате куртулисаш.”
Како сестра го поучи,
Така брате ја почула;
И им рече на Турците:
„Ни се турчам, ни се бесам,
Туку в оган ке се горам.”
Завалие силен оган,
Го зедое краљ Матлиа,
Да го фарлет в силен оган.
Колку в оган да го фарлет,
Му дојдое си три сестри,
Вишна бога помолиле,
Дробни с'лѕи зарониле.
Ми повеа силен ветар ,
Ми зароси ситна роса,
Ми потече силен порој,
Силен оган ми угасна,
Куртулиса краљ Матлиа.

К