Зборник на Миладиновци/ 395 песна
395

Горе долу Нижо-поле
Најдоф мало моме;
Се завртиф да го видам,
Што ми прилегаше!
Се обзрнаф да га видам,
Што ми мило беше!
Ама имат клети татко,
Не ке ми го даит;
Па си имат клета мајка,
Не ке ми го даит.
Али за нхх лесно бива,
Една овца една крпа,
Сами ке ме мољат.