Зборник на Миладиновци/ 414 песна
414

Стојане, море Стојане,
Стојане, бегов дрваре!
На два те друма терале,
На треки друм те фатиле,
Бели ти р'це врзале
Со твојте црни потвески;
Долу те в село слегое
У попатего старего.
Попот иматтт две керки
И треќа снаа Митана:
„Митано, жити два брата,
Извај ми некој две золви,
По еднош да и целивам
По дукат да и дарувам.”