Зборник на Миладиновци/ 308 песна
308

Прошетах горе, прошетах долу,
Току да видам таја што сакам,
Таја што сакам и што ме сакат,
Таја што љубам и што ме љубит
Видох га видох горна махала,
Горна махала, в мала градина,
Карафил граде, шебои праше.
Умех, се чудех ка да и речам
Ка да ут речам, да ја позадрам,
Рекох и рекох „малка девојко,
Малка девојко, блага јаболко!
Јурвај ми, моме, солба босиљок,
Солба босиљок, гранка карафил.
За да закачам на бела чалма
На бела чалма, нат црни очи!”
Мома му веле, веле говоре:
„Ако си ерген прескокни плетот
Прескокни плетот, влези набери
Страна босиљок, товар карафил;
Ако си довец, мини, помини,
Мини, помини, по врага оди.”
Тога тл веле, веле, говоре:
„Не сум си ерген, нити сум довец,
Туку сум, моме, младо женено
Младо женено, дá похарено,
Љуба си љуба, харовно ода,
IIo вонка кукла в к'шти панукла,
В к'шти си мете, буниште праве.”