Зборник на Миладиновци/ Гого
Тртнало момче Черпанче, Гого
Черпанче Черпанменче,
Ha дл'г п'т вов Цариград,
Mиналo гopa зел'ена,
Настало полe широко,
Срјат полe дрво високо,
Под дрво сенќа а дебела,
Крај сенка вода студена.
Отседна момче от конче,
Ta cи седна на бјал камик,
Тa бркна в мешин дисаги,
Извади тасче златено,
Напи са вода студена.
Пa бркна в кујун џепове,
Извади гребен филдишен,
Ta cи косица решеше,
Пa на косица думаше:
„Милата мoja косица,
Де ли шта да са развјава?”
Току бе това думало,
Срешта му идат сејмени,
Доде млат Гого да фанат
Девет планиха минаха
Десета Гого фанаха.
Доде му р'це врзаха,
Девет конопе скинаха,
C десета р'це врзаха;
Доде му глава јузеха,
Девет к'л'че строшиха,
C десета глава осекле,
Ta ja ca в Черпан занеле,
Ha чаршијата поболе,
Друми помина бабичка,
Па на главица думаше:
„Милата баби косица!
И него мајка гледала.”
A сејмене и думаха:
„Аферим, бабо, аферим,
Арна си сина имала,
Доде млат Гого да фанем,
Девет планини минахме,
Десета Гого фанахме;
Доде му р'це врзахме,
Девет конопе скинахме,
Десета Гого врзахме;
Доде му глава јузехме,
Девет к'л'че строшихме,
C десета глава јузехме.”

Г