Зборник на Миладиновци/ Мати
Мати ло, Мати вдовицо!
Остана Мати вдовица
Остана сос три дечица,
Мати сја чудом чудеше,
Сос това тешко имање,
Какво да стори, да прави.
Мати дума на сељани:
„Сељани, вие кметови!
Што е на света хубаво,
Хубаво и хаирлиа,
Мати ште да го направи.”
Сељани Мати думаха:
„Најхубаво е на света,
Хубаво и хаирлиа
Да си мостови направиш,
По мости, Мати, да врвјат,
Дребно, Мати ле, и едро,
Старо, Мати ле, и младо,
Куцо, Мати ле, и слјапо.
Мати сељани не слуша,
Та си попови попита;
„Што е на света хубаво,
Хубаво и хаирлија?
Мати ште да го направи.”
Попови Мати думаха;
„Хубаво, Мати, на света
Ч'ркови да си направиш,
В ч'ркови, Мати, да врват
Да врват всјакаква вјара,
Дребно, Мати ле, и једро,
Старо, Мати ле, и младо,
Куцо, Мати ле, и слјапо.”
Мати попови не слуша,
Та темничари попита:
„Што е на света хубаво
Хубаво и хирлиа?”
И темничари думаха:
„Хубаво, Мати, на свето
Да си направиш т'мница,
В т'мница, Мати, да лежат,
Сички бор млади јунаци.”
Чи си откупи Мати, ле
Се т'мничерски мастори,
Чи т'мница заправили.
Девјат години правили,
Дења прават, ношта пада,
Та е фарлиле нејнио,
Нејнио син Иванчо
Фарлиле в т'мна т'мница
Тог сја т'мница задржа,
Та сја темница направи.

М