Зборник на Миладиновци/ 366 песна
366

„Што ми падна, мила нанке, м'гла по полето,
М'гла по полето, мила нанке, близу до селото!
Така м'ка, мила нанке, тешко на срцето,
За попова керка, мила нанке, таја најмалата.
Таја да земам, мила нанке, севда да поминам,
Севда да помина, мила нанке, век да познаем,
Кротко, кротко оди, мила нанке, како геребица,
Ситно, ситно зборват, мила нанке, како ластоица?”
„Зашто ти је, синко, поповата керка?
Она болна лежит токму три години,
Мама ке ти земит Солунска кокона.”