മഹാഭാരതം മൂലം/ഭീഷ്മപർവം/അധ്യായം34
1 അർജുന ഉവാച
     ഏവം സതതയുക്താ യേ ഭക്താസ് ത്വാം പര്യുപാസതേ
     യേ ചാപ്യ് അക്ഷരം അവ്യക്തം തേഷാം കേ യോഗവിത്തമാഃ
 2 ശ്രീഭഗവാൻ ഉവാച
     മയ്യ് ആവേശ്യ മനോ യേ മാം നിത്യയുക്താ ഉപാസതേ
     ശ്രദ്ധയാ പരയോപേതാസ് തേ മേ യുക്തതമാ മതാഃ
 3 യേ ത്വ് അക്ഷരം അനിർദേശ്യം അവ്യക്തം പര്യുപാസതേ
     സർവത്രഗം അചിന്ത്യം ച കൂടസ്ഥം അചലം ധ്രുവം
 4 സംനിയമ്യേന്ദ്രിയഗ്രാമം സർവത്ര സമബുദ്ധയഃ
     തേ പ്രാപ്നുവന്തി മാം ഏവ സർവഭൂതഹിതേ രതാഃ
 5 ക്ലേശോ ഽധികതരസ് തേഷാം അവ്യക്താസക്തചേതസാം
     അവ്യക്താ ഹി ഗതിർ ദുഃഖം ദേഹവദ്ഭിർ അവാപ്യതേ
 6 യേ തു സർവാണി കർമാണി മയി സംന്യസ്യ മത്പരാഃ
     അനന്യേനൈവ യോഗേന മാം ധ്യായന്ത ഉപാസതേ
 7 തേഷാം അഹം സമുദ്ധർതാ മൃത്യുസംസാരസാഗരാത്
     ഭവാമി നചിരാത് പാർഥ മയ്യ് ആവേശിതചേതസാം
 8 മയ്യ് ഏവ മന ആധത്സ്വ മയി ബുദ്ധിം നിവേശയ
     നിവസിഷ്യസി മയ്യ് ഏവ അത ഊർധ്വം ന സംശയഃ
 9 അഥ ചിത്തം സമാധാതും ന ശക്നോഷി മയി സ്ഥിരം
     അഭ്യാസയോഗേന തതോ മാം ഇച്ഛാപ്തും ധനഞ്ജയ
 10 അഭ്യാസേ ഽപ്യ് അസമർഥോ ഽസി മത്കർമപരമോ ഭവ
    മദർഥം അപി കർമാണി കുർവൻ സിദ്ധിം അവാപ്സ്യസി
11 അഥൈതദ് അപ്യ് അശക്തോ ഽസി കർതും മദ്യോഗം ആശ്രിതഃ
    സർവകർമഫലത്യാഗം തതഃ കുരു യതാത്മവാൻ
12 ശ്രേയോ ഹി ജ്ഞാനം അഭ്യാസാജ് ജ്ഞാനാദ് ധ്യാനം വിശിഷ്യതേ
    ധ്യാനാത് കർമഫലത്യാഗസ് ത്യാഗാച് ഛാന്തിർ അനന്തരം
13 അദ്വേഷ്ടാ സർവഭൂതാനാം മൈത്രഃ കരുണ ഏവ ച
    നിർമമോ നിരഹങ്കാരഃ സമദുഃഖസുഖഃ ക്ഷമീ
14 സന്തുഷ്ടഃ സതതം യോഗീ യതാത്മാ ദൃഢനിശ്ചയഃ
    മയ്യ് അർപിതമനോബുദ്ധിർ യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ
15 യസ്മാൻ നോദ്വിജതേ ലോകോ ലോകാൻ നോദ്വിജതേ ച യഃ
    ഹർഷാമർഷഭയോദ്വേഗൈർ മുക്തോ യഃ സ ച മേ പ്രിയഃ
16 അനപേക്ഷഃ ശുചിർ ദക്ഷ ഉദാസീനോ ഗതവ്യഥഃ
    സർവാരംഭപരിത്യാഗീ യോ മദ്ഭക്തഃ സ മേ പ്രിയഃ
17 യോ ന ഹൃഷ്യതി ന ദ്വേഷ്ടി ന ശോചതി ന കാങ്ക്ഷതി
    ശുഭാശുഭപരിത്യാഗീ ഭക്തിമാൻ യഃ സ മേ പ്രിയഃ
18 സമഃ ശത്രൗ ച മിത്രേ ച തഥാ മാനാപമാനയോഃ
    ശീതോഷ്ണസുഖദുഃഖേഷു സമഃ സംഗവിവർജിതഃ
19 തുല്യനിന്ദാസ്തുതിർ മൗനീ സന്തുഷ്ടോ യേന കേന ചിത്
    അനികേതഃ സ്ഥിരമതിർ ഭക്തിമാൻ മേ പ്രിയോ നരഃ
20 യേ തു ധർമ്യാമൃതം ഇദം യഥോക്തം പര്യുപാസതേ
    ശ്രദ്ദധാനാ മത്പരമാ ഭക്താസ് തേ ഽതീവ മേ പ്രിയാഃ