ദേവഗീത/സർഗ്ഗം മൂന്ന്-മുഗ്ദ്ധമധുസൂദനം
മൂന്നാം സർഗ്ഗം  മുഗ്ദ്ധമധുസൂദനം 
കംസാരിയായിസ്സംസാര-
വാസനാബദ്ധനാം ഹരി,
സന്ത്യജിച്ചു രാധികയെ-
ച്ചിന്തി,ച്ചന്യവധുക്കളെ.
അനംഗപീഡാകുലനാനുശായിതൻ
വനത്തിലങ്ങിങ്ങു തിരഞ്ഞു രാധയെ
ഇനാത്മജകൂലനികുഞ്ജമൊന്നിൽവ-
ന്നണഞ്ഞു,കാണാഞ്ഞഴലാർന്നു മാധവൻ.
 ഗീതം ഏഴ് 
         1
മുഗ്ദ്ധഗാപവിലാസിനിമാർതൻ
മദ്ധ്യത്തിലെന്നെക്കാൺകയാൽ,
രുഷ്ടയാ,യപരാധിയാമെന്നെ
വിട്ടകന്നുപോയ് രാധിക.
ഹാ, തടുത്തില പോയിടായ്കെന്നു
ഭീതചിത്തനായ് നിന്നെ ഞാൻ.
താനനാദൃതയായതിലഭി-
മാനജ്രുംഭിതകോപയായ്
ഹന്ത, വേർപെട്ടു പോയിതോമലാ-
ളെന്തിനിച്ചെയ്വതിന്നു ഞാൻ?

         2

കഷ്ടമയ്യോ, ചിരവിരഹത്താൽ
കത്തുകയാണാമാനസം.
എന്തുചെയ്യുമോ ദീനയാമവ-
ളെന്തു വാക്കുകളോതുമോ?
എന്തുകാര്യം ധനജനസുഖ-
മന്ദിരാദികൾകൊണ്ടു മേ?
താനനാദൃതയായതിലഭി-
മാനജ്രുംഭിതകോപയായ്
ഹന്ത, വേർപെട്ടു പോയിതോമലാ-
ളെന്തിനിച്ചെയ്വതിന്നു ഞാൻ?

         3

ചഞ്ചലനീലഭൃംഗരഞ്ജിത-
മഞ്ജുളാരുണാബ്ജോപമം,
കോപവക്രിതഭ്രൂലതാങ്കിത-
കോമളാസ്യമതോർപ്പു ഞാൻ.
താനനാദൃതയായതിലഭി-
മാനജ്രുംഭിതകോപയായ്
ഹന്ത, വേർപെട്ടു പോയിതോമലാ-
ളെന്തിനിച്ചെയ്വതിന്നു ഞാൻ?

         4

അന്തരംഗസ്ഥയാമവളെ ഞാൻ
സന്തതം രമിപ്പിക്കവേ,
എന്തിനായ്ത്തിരക്കുന്നു പിന്നെ ഞാൻ
ഹന്ത,യീ വനവീഥിയിൽ?
ചിന്തയിൽ മനം നൊന്തുനൊന്തേവ-
മെന്തിനായ് വിലപിപ്പു ഞാൻ?
താനനാദൃതയായതിലഭി-
മാനജ്രുംഭിതകോപയായ്
ഹന്ത, വേർപെട്ടു പോയിതോമലാ-
ളെന്തിനിയിന്നു ചെയ്വു ഞാൻ?

         5

അന്തികത്തിൽനിന്നെന്നെ വിട്ടേവ-
മെന്തിനോമനേ, പോയി നീ?
ഖിന്നമാണു വെറുമസൂയയാൽ
സന്നതാംഗി, നിൻ മാനസം.
ആകയാൽ നിനക്കാകുകില്ലെനി-
യ്ക്കേകുവാനിന്നു സാന്ത്വനം.
താനനാദൃതയായതിലഭി-
മാനജ്രുംഭിതകോപയായ്
ഹന്ത, വേർപെട്ടു പോയിതോമലാ-
ളെന്തിനിച്ചെയ്വതിന്നു ഞാൻ?

         6

നിന്നെയോമനേ,കാണ്മൂ,ഹന്ത ഞാൻ
മുന്നിലിങ്ങിതാ നിൽപു നീ.
ഉണ്മയിൽപ്പിന്നെയെന്തുകൊണ്ടണ-
ഞ്ഞുമ്മവെയ്പതില്ലെന്നെ നീ?
കാതരാക്ഷി, ഹാ, തെല്ലുമിന്നതിൻ
കാരണമറിവീല ഞാൻ.
താനനാദൃതയായതിലഭി-
മാനജ്രുംഭിതകോപയായ്
ഹന്ത, വേർപെട്ടു പോയിതോമലാ-
ളെന്തിനിച്ചെയ്തിടേണ്ടു ഞാൻ?

         7

മോഹിനി, മാപ്പലിഞ്ഞു നൽകുകെൻ
സാഹസത്തിനെനിക്കു നീ.
ഇല്ലപരാധമീദൃശം മേലി-
ലില്ല ചെയ്യുകയില്ല ഞാൻ.
മന്മഥാകുലനാണു ഞാൻ, തരൂ
കണ്മണീ, തവ ദർശനം!
താനനാദൃതയായതിലഭി-
മാനജ്രുംഭിതകോപയായ്
ഹന്ത, വേർപെട്ടു പോയിതോമലാ-
ളെന്തിനിച്ചെയ്വതിന്നു ഞാൻ?

         8

അത്ര ഭക്തനായ് 'തിന്ദുവില്വ'മാ-
മബ്ധിയിങ്കൽനിന്നുത്ഥനായ്,
സോമകൽപകനായ്, ജയദേവ-
നാമനാകും കവിയിതാ,
യാതൊരു പദപങ്കജത്തിലി-
ഗ്ഗീതിയഞ്ജലിചെയ്വിതോ,
അപ്പവിത്രഹരിപദയുഗ-
മെപ്പൊഴുമേകും മംഗളം!
തണ്ടാർസായക,മദ്ഗളത്തിൽ ഗരള-
ശ്രീയല്ല, നീലോൽപല-
ച്ചെണ്ടാ,ണബ്ഭുജഗശന,ല്ലുദകജ-
ത്തണ്ടാണുരസ്സിങ്കൽ മേ,
കണ്ടീടുന്നതു ഭസ്മമല്ലുടലിൽ മേ,
മാലേയമാ, ണെന്തിനായ്-
ക്കൊണ്ടെൻനേർക്കു വരുന്നു നീ, വിരഹി ഞാ-
നെയ്യാൻ ഹരഭ്രാന്തിയാൽ?
ലോകം ലീലയിൽ വെന്ന മന്മഥ, കുല-
ച്ചെൻനേർക്കു നിൻ വില്ലു, നീ
തൂകായ്കസ്ത്രശതങ്ങൾ, മൂർച്ഛിതരെയെ-
ന്തർദ്ദിപ്പതിൽ പൗരുഷം?
ഹാ, കഷ്ടം, ഹരിണാക്ഷിതൻ കടമിഴി-
ക്കോണെയ്ത കൂരമ്പുകൊ-
ണ്ടാകെച്ചിദ്രിതമെൻ ഹൃദന്ത,മതിനി-
ല്ലാശ്വാസമിന്നൽപവും!
ഹാ, മർമ്മവ്യഥ ചില്ലിവില്ലിൽ മിഴിയ-
മ്പേകട്ടെ, ചെയ്യട്ടതി-
ശ്യാമാത്മത്വമെഴുന്നൊരക്കുടിലമാം
വാർകൂന്തൽ മാരോദ്യമം
വാമേ, മോഹമണച്ചിടട്ടിവനു നിൻ
രാഗാർദ്രബിംബാധരം
ഭീമോഗവ്യഥ ചേർക്കിലോ മനസി നിൻ
സദ്വൃത്തവക്ഷോരുഹം?
ഏതോമൽകരപത്മസംഗമസുഖം,
ചഞ്ചൽകടാക്ഷോത്സവം,
പൂതസ്യാംബുജസൗരഭം, സുധിതമാ-
മാവക്രസംഭാഷണം
ചേതസ്സാൽനുകരുന്നിതേതധരമാ-
ധുര്യം സതൃഷ്ണം സ്വയം
ജാതം കൽപനയിങ്കലൊക്കയുമ, താ-
ർക്കെങ്ങാ വിയോഗാതപം?...

ചേണഞ്ചിടുന്ന പുരികക്കൊടി വില്ലു, കൂർത്ത
ബാണങ്ങളായെഴുമപാംഗതരംഗജാലം;
ഞാണായ കർണ്ണ, മിവയൊത്തുലസിപ്പു, പുഷ്പ-
ബാണന്റെ ദിഗ്വിജയജംഗമദേവതേ, നീ!
താളത്തോടൊത്തു പീലിത്തിരുമുടിയിളകി,-
സ്സാന്ദ്രമാം വേണുഗാനം
മേളിക്കെത്തൽസ്സരിത്തിൽ ഹൃദയമലിയുമാ-
മുഗ്ദ്ധന്മാർ കണ്ടിടാതെ,
ഓളം രാധാകപോലങ്ങളിലിളകിയനു-
സ്യൂതമായാപതിക്കും
ലീലാഗാപാലനേത്രാഞ്ചലമനവരതം
നിങ്ങളെക്കാത്തിടട്ടേ!
ദേവഗീത