ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 28


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 28 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏകാദശ്യാം നിരാഹാരഃ സമഭ്യർച്ച്യ ജനാർദ്ദനം ।
സ്നാതും നന്ദസ്തു കാളിന്ദ്യാ ദ്വാദശ്യാം ജലമാവിശത്  ॥ 1 ॥ 

തം ഗൃഹീത്വാനയദ്ഭൃത്യോ വരുണസ്യാസുരോഽന്തികം ।
അവിജ്ഞായാസുരീം വേലാം പ്രവിഷ്ടമുദകം നിശി  ॥ 2 ॥ 

ചുക്രുശുസ്തമപശ്യന്തഃ കൃഷ്ണ രാമേതി ഗോപകാഃ ।
ഭഗവാംസ്തദുപശ്രുത്യ പിതരം വരുണാഹൃതം ।
തദന്തികം ഗതോ രാജൻ സ്വാനാമഭയദോ വിഭുഃ  ॥ 3 ॥ 

പ്രാപ്തം വീക്ഷ്യ ഹൃഷീകേശം ലോകപാലഃ സപര്യയാ ।
മഹത്യാ പൂജയിത്വാഽഽഹ തദ്ദർശനമഹോത്സവഃ  ॥ 4 ॥ 

വരുണ ഉവാച

അദ്യ മേ നിഭൃതോ ദേഹോഽദ്യൈവാർത്ഥോർഥോഽധിഗതഃ പ്രഭോ ।
ത്വത്പാദഭാജോ ഭഗവന്നവാപുഃ പാരമധ്വനഃ  ॥ 5 ॥ 

നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ ബ്രഹ്മണേ പരമാത്മനേ ।
ന യത്ര ശ്രൂയതേ മായാ ലോകസൃഷ്ടിവികൽപനാ  ॥ 6 ॥ 

അജാനതാ മാമകേന മൂഢേനാകാര്യവേദിനാ ।
ആനീതോഽയം തവ പിതാ തദ്ഭവാൻ ക്ഷന്തുമർഹതി  ॥ 7 ॥ 

മമാപ്യനുഗ്രഹം കൃഷ്ണ കർത്തുമർഹസ്യശേഷദൃക് ।
ഗോവിന്ദ നീയതാമേഷ പിതാ തേ പിതൃവത്സല  ॥ 8 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏവം പ്രസാദിതഃ കൃഷ്ണോ ഭഗവാനീശ്വരേശ്വരഃ ।
ആദായാഗാത് സ്വപിതരം ബന്ധൂനാം ചാവഹൻ മുദം  ॥ 9 ॥ 

നന്ദസ്ത്വതീന്ദ്രിയം ദൃഷ്ട്വാ ലോകപാലമഹോദയം ।
കൃഷ്ണേ ച സന്നതിം തേഷാം ജ്ഞാതിഭ്യോ വിസ്മിതോഽബ്രവീത്  ॥ 10 ॥ 

തേ ത്വൌത്സുക്യധിയോ രാജൻ മത്വാ ഗോപാസ്തമീശ്വരം ।
അപി നഃ സ്വഗതിം സൂക്ഷ്മാമുപാധാസ്യദധീശ്വരഃ  ॥ 11 ॥ 

ഇതി സ്വാനാം സ ഭഗവാൻ വിജ്ഞായാഖിലദൃക് സ്വയം ।
സങ്കൽപസിദ്ധയേ തേഷാം കൃപയൈതദചിന്തയത്  ॥ 12 ॥ 

ജനോ വൈ ലോക ഏതസ്മിന്നവിദ്യാകാമകർമ്മഭിഃ ।
ഉച്ചാവചാസു ഗതിഷു ന വേദ സ്വാം ഗതിം ഭ്രമൻ  ॥ 13 ॥ 

ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ ഭഗവാൻ മഹാകാരുണികോ ഹരിഃ ।
ദർശയാമാസ ലോകം സ്വം ഗോപാനാം തമസഃ പരം  ॥ 14 ॥ 

സത്യം ജ്ഞാനമനന്തം യദ്ബ്രഹ്മ ജ്യോതിഃ സനാതനം ।
യദ്ധി പശ്യന്തി മുനയോ ഗുണാപായേ സമാഹിതാഃ  ॥ 15 ॥ 

തേ തു ബ്രഹ്മഹ്രദം നീതാ മഗ്നാഃ കൃഷ്ണേന ചോദ്ധൃതാഃ ।
ദദൃശുർബ്രഹ്മണോ ലോകം യത്രാക്രൂരോഽധ്യഗാത്പുരാ  ॥ 16 ॥ 

നന്ദാദയസ്തു തം ദൃഷ്ട്വാ പരമാനന്ദനിവൃതാഃ ।
കൃഷ്ണം ച തത്ര ഛന്ദോഭിഃ സ്തൂയമാനം സുവിസ്മിതാഃ  ॥ 17 ॥