ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / മാഹാത്മ്യം / അദ്ധ്യായം 5


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / മാഹാത്മ്യം / അദ്ധ്യായം 5 

അഥ പഞ്ചമോഽധ്യായഃ

സൂത ഉവാച

പിതര്യുപരതേ തേന ജനനീ താഡിതാ ഭൃശം ।
ക്വ വിത്തം തിഷ്ഠതി ബ്രൂഹി ഹനിഷ്യേ ലത്തയാ ന ചേത്  ॥ 1 ॥ 

ഇതി തദ്വാക്യസംത്രാസാജ്ജനന്യാ പുത്രദുഃഖതഃ ।
കൂപേ പാതഃകൃതോ രാത്രൌ തേന സാ നിധനം ഗതാ  ॥ 2 ॥ 

ഗോകർണ്ണസ്തീർത്ഥയാത്രാർത്ഥം നിർഗ്ഗതോ യോഗസംസ്ഥിതഃ ।
ന ദുഃഖം ന സുഖം തസ്യ ന വൈരീ നാപി ബാന്ധവഃ  ॥ 3 ॥ 

ധുന്ധുകാരീ ഗൃഹേഽതിഷ്ഠത് പഞ്ചപണ്യവധൂവൃതഃ ।
അത്യുഗ്രകർമ്മകർത്താ ച തത്പോഷണവിമൂഢധീഃ  ॥ 4 ॥ 

ഏകദാ കുലടാസ്താസ്തു ഭൂഷണാന്യഭിലിപ്സവഃ । 
തദർത്ഥം നിർഗ്ഗതോ ഗേഹാത് കാമാന്ധോ മൃത്യുമസ്മരൻ  ॥ 5 ॥ 

യതസ്തതശ്ച സംഹൃത്യ വിത്തം വേശ്മ പുനർഗ്ഗതഃ ।
താഭ്യോഽയച്ഛത് സുവസ്ത്രാണി ഭൂഷണാനി കിയന്തി ച  ॥ 6 ॥ 

ബഹുവിത്തചയം ദൃഷ്ട്വാ രാത്രൌ നാര്യോ വ്യചാരയൻ ।
ചൌര്യം കരോത്യസൌ നിത്യമതോ രാജാ ഗ്രഹീഷ്യതി  ॥ 7 ॥ 

വിത്തം ഹൃത്വാ പുനശ്ചൈനം മാരയിഷ്യതി നിശ്ചിതം ।
അതോഽർത്ഥഗുപ്തയേ ഗൂഢമസ്മാഭിഃ കിം ന ഹന്യതേ  ॥ 8 ॥ 

നിഹത്യൈനം ഗൃഹീത്വാർത്ഥം യാസ്യാമോ യത്ര കുത്രചിത് ।
ഇതി താ നിശ്ചയം കൃത്വാ സുപ്തം സംബദ്ധ്യ രശ്മിഭിഃ  ॥ 9 ॥ 

പാശം കണ്ഠേ നിധായാസ്യ തൻമൃത്യുമപചക്രമുഃ । 
ത്വരിതം ന മമാരാസൌ ചിന്തായുക്താസ്തദാഭവൻ  ॥ 10 ॥ 

തപ്താംഗാരസമൂഹാംശ്ച തൻമുഖേ ഹി വിചിക്ഷിപുഃ ।
അഗ്നിജ്വാലാതിദുഃഖേന വ്യാകുലോ നിധനം ഗതഃ  ॥ 11 ॥ 

തം ദേഹം മുമുചുർഗ്ഗർത്തേ പ്രായഃ സാഹസികാഃ സ്ത്രിയഃ । 
ന ജ്ഞാതം തദ്രഹസ്യം തു കേനാപീദം തഥൈവ ച  ॥ 12 ॥ 

ലോകൈഃ പൃഷ്ടാ വദന്തി സ്മ ദൂരം യാതഃ പ്രിയോ ഹി നഃ ।
ആഗമിഷ്യതി വർഷേഽസ്മിൻ വിത്തലോഭവികർഷിതഃ  ॥ 13 ॥ 

സ്ത്രീണാം നൈവ തു വിശ്വാസം ദുഷ്ടാനാം കാരയേദ്ബുധഃ ।
വിശ്വാസേ യഃ സ്ഥിതോ മൂഢഃ സ ദുഃഖൈഃ പരിഭൂയതേ  ॥ 14 ॥ 

സുധാമയം വചോ യാസാം കാമിനാം രസവർദ്ധനം ।
ഹൃദയം ക്ഷുരധാരാഭം പ്രിയഃ കോ നാമ യോഷിതാം  ॥ 15 ॥ 

സംഹൃത്യ വിത്തം താ യാതാഃ കുലടാ ബഹുഭർത്തൃകാഃ ।
ധുന്ധുകാരീ ബഭൂവാഥ മഹാൻ പ്രേതഃ കുകർമ്മതഃ  ॥ 16 ॥ 

വാത്യാരൂപധരോ നിത്യം ധാവൻ ദശദിശോഽന്തരം ।
ശീതാതപപരിക്ലിഷ്ടോ നിരാഹാരഃ പിപാസിതഃ  ॥ 17 ॥ 

ന ലേഭേ ശരണം ക്വാപി ഹാ ദൈവേതി മുഹുർവദൻ । 
കിയത്കാലേന ഗോകർണ്ണോ മൃതം ലോകാദബുധ്യത  ॥ 18 ॥ 

അനാഥം തം വിദിത്വൈവ ഗയാശ്രാദ്ധമചീകരത് । 
യസ്മിംസ്തീർത്ഥേ തു സംയാതി തത്ര ശ്രാദ്ധമചീകരത്  ॥ 19 ॥ 

ഏവം ഭ്രമൻ സ ഗോകർണ്ണാഃ സ്വപുരം സമുപേയിവാൻ ।
രാത്രൌ ഗൃഹാങ്കണേ സ്വപ്തുമാഗതോഽലക്ഷിതഃ പരൈഃ  ॥ 20 ॥ 

തത്ര സുപ്തം സ വിജ്ഞായ ധുന്ധുകാരീ സ്വബാന്ധവം ।
നിശീഥേ ദർശയാമാസ മഹാരൌദ്രതരം വപുഃ  ॥ 21 ॥ 

സകൃന്മേഷഃ സകൃദ്ധസ്തീ സകൃച്ച മഹിഷോഽഭവത് । 
സകൃദിന്ദ്രഃ സകൃച്ചാഗ്നിഃ പുനശ്ച പുരുഷോഽഭവത്  ॥ 22 ॥ 

വൈപരീത്യമിദം ദൃഷ്ട്വാ ഗോകർണ്ണോ ധൈര്യസംയുതഃ ।
അയം ദുർഗ്ഗതികഃ കോഽപി നിശ്ചിത്യാഥ തമബ്രവീത്  ॥ 23 ॥ 

ഗോകർണ്ണ ഉവാച

കസ്ത്വമുഗ്രതരോ രാത്രൌ കുതോ യാതോ ദശാമിമാം । 
കിം വാ പ്രേതഃ പിശാചോ വാ രാക്ഷസോഽസീതി ശംസ നഃ  ॥ 24 ॥ 

സൂത ഉവാച

ഏവം പൃഷ്ടസ്തദാ തേന രുരോദോച്ചൈഃ പുനഃ പുനഃ ।
അശക്തോ വചനോച്ചാരേ സംജ്ഞാമാത്രം ചകാര ഹ  ॥ 25 ॥ 

തതോഽഞ്ജലൌ ജലം കൃത്വാ ഗോകർണ്ണസ്തമുദൈരയത് ।
തത്സേകഹതപാപോഽസൌ പ്രവക്തുമുപചക്രമേ  ॥ 26 ॥ 

പ്രേത ഉവാച

അഹം ഭ്രാതാ ത്വദീയോഽസ്മി ധുന്ധുകാരീതി നാമതഃ ।
സ്വകീയേനൈവ ദോഷേണ ബ്രഹ്മത്വം നാശിതം മയാ  ॥ 27 ॥ 

കർമ്മണോ നാസ്തി സംഖ്യാ മേ മഹാജ്ഞാനേ വിവർത്തിനഃ ।
ലോകാനാം ഹിംസകഃ സോഽഹം സ്ത്രീഭിർദുഃഖേന മാരിതഃ  ॥ 28 ॥ 

അതഃ പ്രേതത്വമാപന്നോ ദുർദ്ദശാം ച വഹാമ്യഹം ।
വാതാഹാരേണ ജീവാമി ദൈവാധീനഫലോദയാത്  ॥ 29 ॥ 

അഹോ ബന്ധോ കൃപാസിന്ധോ ഭ്രാതർമ്മാമാശു മോചയ ।
ഗോകർണ്ണോ വചനം ശ്രുത്വാ തസ്മൈ വാക്യമഥാബ്രവീത്  ॥ 30 ॥ 

ഗോകർണ്ണ ഉവാച

ത്വദർത്ഥം തു ഗയാപിണ്ഡോ മയാ ദത്തോ വിധാനതഃ ।
തത്കഥം നൈവ മുക്തോഽസി മമാശ്ചര്യമിദം മഹത്  ॥ 31 ॥ 

ഗയാശ്രാദ്ധാന്ന മുക്തിശ്ചേദുപായോ നാപരസ്ത്വിഹ ।
കിം വിധേയം മയാ പ്രേത! തത്ത്വം വദ സവിസ്തരം  ॥ 32 ॥ 

പ്രേത ഉവാച

ഗയാശ്രാദ്ധശതേനാപി മുക്തിർമ്മേ ന ഭവിഷ്യതി ।
ഉപായമപരം കംചിത്ത്വം വിചാരയ സാമ്പ്രതം  ॥ 33 ॥ 

ഇതി തദ്വാക്യമാകർണ്യ ഗോകർണ്ണോ വിസ്മയം ഗതഃ । 
ശതശ്രാദ്ധൈർന്ന മുക്തിശ്ചേദസാധ്യം മോചനം തവ  ॥ 34 ॥ 

ഇദാനീം തു നിജം സ്ഥാനമാതിഷ്ഠ പ്രേത നിർഭയഃ ।
ത്വൻമുക്തിസാധകം കിഞ്ചിദാചരിഷ്യേ വിചാര്യ ച  ॥ 35 ॥ 

ധുന്ധുകാരീ നിജസ്ഥാനം തേനാദിഷ്ടസ്തതോ ഗതഃ ।
ഗോകർണ്ണശ്ചിന്തയാമാസ താം രാത്രിം ന തദധ്യഗാത്  ॥ 36 ॥ 

പ്രാതസ്തമാഗതം ദൃഷ്ട്വാ ലോകാഃ പ്രീത്യാ സമാഗതാഃ । 
തത്സർവം കഥിതം തേന യജ്ജാതം ച യഥാ നിശി  ॥ 37 ॥ 

വിദ്വാംസോ യോഗനിഷ്ഠാശ്ച ജ്ഞാനിനോ ബ്രഹ്മവാദിനഃ ।
തൻമുക്തിം നൈവ തേഽപശ്യൻ പശ്യന്തഃ ശാസ്ത്രസഞ്ചയാൻ  ॥ 38 ॥ 

തതഃ സർവൈഃ സൂര്യവാക്യം തൻമുക്തൌ സ്ഥാപിതം പരം ।
ഗോകർണ്ണഃ സ്തംഭനം ചക്രേ സൂര്യവേഗസ്യ വൈ തദാ  ॥ 39 ॥ 

തുഭ്യം നമോ ജഗത്സാക്ഷിൻ ബ്രൂഹി മേ മുക്തിഹേതുകം ।
തച്ഛ്രുത്വാ ദൂരതഃ സൂര്യഃ സ്ഫുടമിത്യഭ്യഭാഷത  ॥ 40 ॥ 

ശ്രീമദ്ഭാഗവതാൻമുക്തിഃ സപ്താഹം വാചനം കുരു ।
ഇതി സൂര്യവചഃ സർവൈർദ്ധർമ്മരൂപം തു വിശ്രുതം  ॥ 41 ॥ 

സർവ്വേഽബ്രുവൻ പ്രയത്നേന കർത്തവ്യം സുകരം ത്വിദം । 
ഗോകർണ്ണോ നിശ്ചയം കൃത്വാ വാചനാർത്ഥം പ്രവർത്തിതഃ  ॥ 42 ॥ 

തത്ര സംശ്രവണാർത്ഥായ ദേശഗ്രാമാജ്ജനാ യുയുഃ । 
പങ്ഗ്വന്ധവൃദ്ധമന്ദാശ്ച തേഽപി പാപക്ഷയായ വൈ  ॥ 43 ॥ 

സമാജസ്തു മഹാഞ്ജാതോ ദേവവിസ്മയകാരകഃ । 
യദൈവാസനമാസ്ഥായ ഗോകർണ്ണോഽകഥയത് കഥാം  ॥ 44 ॥ 

സ പ്രേതോഽപി തദാ യാതഃ സ്ഥാനം പശ്യന്നിതസ്തതഃ ।
സപ്തഗ്രന്ഥിയുതം തത്രാപശ്യത്കീചകമുച്ഛ്രിതം  ॥ 45 ॥ 

തൻമൂലച്ഛിദ്രമാവിശ്യ ശ്രവണാർഥം സ്ഥിതോ ഹ്യസൌ ।
വാതരൂപീ സ്ഥിതിം കർത്തുമശക്തോ വംശമാവിശത്  ॥ 46 ॥ 

വൈഷ്ണവം ബ്രാഹ്മണം മുഖ്യം ശ്രോതാരം പരികൽപ്യ സഃ ।
പ്രഥമസ്കന്ധതഃ സ്പഷ്ടമാഖ്യാനം ധേനുജോഽകരോത്  ॥ 47 ॥ 

ദിനാന്തേ രക്ഷിതാ ഗാഥാ തദാ ചിത്രം ബഭൂവ ഹ ।
വംശൈകഗ്രന്ഥിഭേദോഽഭൂത് സശബ്ദം പശ്യതാം സതാം  ॥ 48 ॥ 

ദ്വിതീയേഽഹ്നി തഥാ സായം ദ്വിതീയഗ്രന്ഥിഭേദനം ।
തൃതീയേഽഹ്നി തഥാ സായം തൃതീയഗ്രന്ഥിഭേദനം  ॥ 49 ॥ 

ഏവം സപ്തദിനൈശ്ചൈവ സപ്തഗ്രന്ഥിവിഭേദനം । 
കൃത്വാ സ ദ്വാദശസ്കന്ധശ്രവണാത് പ്രേതതാം ജഹൌ  ॥ 50 ॥ 

ദിവ്യരൂപധരോ ജാതസ്തുളസീദാമമണ്ഡിതഃ ।
പീതവാസാ ഘനശ്യാമോ മുകുടീ കുണ്ഡലാന്വിതഃ  ॥ 51 ॥ 

നനാമ ഭ്രാതരം സദ്യോ ഗോകർണ്ണമിതി ചാബ്രവീത് ।
ത്വയാഹം മോചിതോ ബന്ധോ കൃപയാ പ്രേതകശ്മലാത്  ॥ 52 ॥ 

ധന്യാ ഭാഗവതീ വാർത്താ പ്രേതപീഡാവിനാശിനീ ।
സപ്താഹോഽപി തഥാ ധന്യഃ കൃഷ്ണലോകഫലപ്രദഃ  ॥ 53 ॥ 

കമ്പന്തേ സർവ്വപാപാനി സപ്താഹശ്രവണേ സ്ഥിതേ ।
അസ്മാകം പ്രളയം സദ്യഃ കഥാ ചേയം കരിഷ്യതി  ॥ 54 ॥ 

ആർദ്രം ശുഷ്കം ലഘു സ്ഥൂലം വാങ്മനഃകർമ്മഭിഃ കൃതം ।
ശ്രവണം വിദഹേത്പാപം പാവകഃ സമിധോ യഥാ  ॥ 55 ॥ 

അസ്മിൻ വൈ ഭാരതേ വർഷേ സൂരിഭിർദ്ദേവസംസദി ।
അകഥാശ്രാവിണാം പുംസാം നിഷ്ഫലം ജന്മ കീർത്തിതം  ॥ 56 ॥ 

കിം മോഹതോ രക്ഷിതേന സുപുഷ്ടേന ബലീയസാ ।
അധ്രുവേണ ശരീരേണ ശുകശാസ്ത്രകഥാം വിനാ  ॥ 57 ॥ 

അസ്ഥിസ്തംഭം സ്നായുബദ്ധം മാംസശോണിതലേപിതം ।
ചർമ്മാവനദ്ധം ദുർഗന്ധം പാത്രം മൂത്രപുരീഷയോഃ  ॥ 58 ॥ 

ജരാശോകവിപാകാർത്തം രോഗമന്ദിരമാതുരം । 
ദുഷ്പൂരം ദുർധരം ദുഷ്ടം സദോഷം ക്ഷണഭങ്ഗുരം  ॥ 59 ॥ 

കൃമിവിഡ്ഭസ്മസംജ്ഞാന്തം ശരീരമിതി വർണ്ണിതം । 
അസ്ഥിരേണ സ്ഥിരം കർമ്മ കുതോഽയം സാധയേന്ന ഹി  ॥ 60 ॥ 

യത് പ്രാതഃ സംസ്കൃതം ചാന്നം സായം തച്ച വിനശ്യതി ।
തദീയരസസമ്പുഷ്ടേ കായേ കാ നാമ നിത്യതാ  ॥ 61 ॥ 

സപ്താഹശ്രവണാല്ലോകേ പ്രാപ്യതേ നികടേ ഹരിഃ ।
അതോ ദോഷനിവൃത്ത്യർത്ഥമേതദേവ ഹി സാധനം  ॥ 62 ॥ 

ബുദ്ബുദാ ഇവ തോയേഷു മശകാ ഇവ ജന്തുഷു ।
ജായന്തേ മരണായൈവ കഥാശ്രവണവർജ്ജിതാഃ  ॥ 63 ॥ 

ജഡസ്യ ശുഷ്കവംശസ്യ യത്ര ഗ്രന്ഥിവിഭേദനം ।
ചിത്രം കിമു തദാ ചിത്തഗ്രന്ഥിഭേദഃ കഥാശ്രവാത്  ॥ 64 ॥ 

ഭിദ്യതേ ഹൃദയഗ്രന്ഥിശ്ഛിദ്യന്തേ സർവ്വസംശയാഃ । 
ക്ഷീയന്തേ ചാസ്യ കർമ്മാണി സപ്താഹശ്രവണേ കൃതേ  ॥ 65 ॥ 

സംസാരകർദ്ദമാലേപപ്രക്ഷാളനപടീയസി ।
കഥാതീർത്ഥേ സ്ഥിതേ ചിത്തേ മുക്തിരേവ ബുധൈഃ സ്മൃതാ  ॥ 66 ॥ 

ഏവം ബ്രുവതി വൈ തസ്മിൻ വിമാനമാഗമത്തദാ । 
വൈകുണ്ഠവാസിഭിർ യുക്തം പ്രസ്ഫുരദ്ദീപ്തിമണ്ഡലം  ॥ 67 ॥ 

സർവ്വേഷാം പശ്യതാം ഭേജേ വിമാനം ധുന്ധുലീസുതഃ ।
വിമാനേ വൈഷ്ണവാൻ വീക്ഷ്യ ഗോകർണ്ണോ വാക്യമബ്രവീത്  ॥ 68 ॥ 

ഗോകർണ്ണ ഉവാച

അത്രൈവ ബഹവഃ സന്തി ശ്രോതാരോ മമ നിർമ്മലാഃ ।
ആനീതാനി വിമാനാനി ന തേഷാം യുഗപത്കുതഃ  ॥ 69 ॥ 

ശ്രവണം സമഭാഗേന സർവ്വേഷാമിഹ ദൃശ്യതേ । 
ഫലഭേദഃ കുതോ ജാതഃ പ്രബ്രുവന്തു ഹരിപ്രിയാഃ  ॥ 70 ॥ 

ഹരിദാസാ ഊചുഃ

ശ്രവണസ്യ വിഭേദേന ഫലഭേദോഽത്ര സംസ്ഥിതഃ ।
ശ്രവണം തു കൃതം സർവൈർന്ന തഥാ മനനം കൃതം  ॥ 71 ॥ 

ഫലഭേദസ്തതോ ജാതോ ഭജനാദപി മാനദ । 
സപ്തരാത്രമുപോഷ്യൈവ പ്രേതേന ശ്രവണം കൃതം  ॥ 72 ॥ 

മനനാദി തഥാ തേന സ്ഥിരചിത്തേ കൃതം ഭൃശം ।
അദൃഢം ച ഹതം ജ്ഞാനം പ്രമാദേന ഹതം ശ്രുതം  ॥ 73 ॥ 

സന്ദിഗ്ദ്ധോ ഹി ഹതോ മന്ത്രോ വ്യഗ്രചിത്തോ ഹതോ ജപഃ ।
അവൈഷ്ണവോ ഹതോ ദേശോ ഹതം ശ്രാദ്ധമപാത്രകം  ॥ 74 ॥ 

ഹതമശ്രോത്രിയേ ദാനമനാചാരഹതം കുലം ।
വിശ്വാസോ ഗുരുവാക്യേഷു സ്വസ്മിൻ ദീനത്വഭാവനാ  ॥ 75 ॥ 

മനോദോഷജയശ്ചൈവ കഥായാം നിശ്ചലാ മതിഃ ।
ഏവമാദി കൃതം ചേത്സ്യാത്തദാ വൈ ശ്രവണേ ഫലം  ॥ 76 ॥ 

പുനഃശ്രവാന്തേ സർവ്വേഷാം വൈകുണ്ഠേ വസതിർധ്രുവം 
ഗോകർണ്ണ! തവ ഗോവിന്ദോ ഗോലോകം ദാസ്യതി സ്വയം  ॥ 77 ॥ 

ഏവമുക്ത്വാ യയുഃ സർവ്വേ വൈകുണ്ഠം ഹരികീർത്തനാഃ । 
ശ്രാവണേ മാസി ഗോകർണ്ണഃ കഥാമൂചേ തഥാ പുനഃ  ॥ 78 ॥ 

സപ്തരാത്രവതീം ഭൂയഃ ശ്രവണം തൈഃ കൃതം പുനഃ ।
കഥാസമാപ്തൌ യജ്ജാതം ശ്രൂയതാം തച്ച നാരദ  ॥ 79 ॥ 

വിമാനൈഃ സഹ ഭക്തൈശ്ച ഹരിരാവിർബ്ബഭൂവ ഹ । 
ജയശബ്ദാ നമഃശബ്ദാസ്തത്രാസൻ ബഹവസ്തദാ  ॥ 80 ॥ 

പാഞ്ചജന്യധ്വനിം ചക്രേ ഹർഷാത്തത്ര സ്വയം ഹരിഃ ।
ഗോകർണ്ണം തു സമാലിംഗ്യാകരോത്സ്വസദൃശം ഹരിഃ  ॥ 81 ॥ 

ശ്രോതൄനന്യാൻ ഘനശ്യാമാൻ പീതകൌശേയവാസസഃ ।
കിരീടിനഃ കുണ്ഡലിനസ്തഥാ ചക്രേ ഹരിഃ ക്ഷണാത്  ॥ 82 ॥ 

തദ്ഗ്രാമേ യേ സ്ഥിതാ ജീവാ ആശ്വചാണ്ഡാളജാതയഃ ।
വിമാനേ സ്ഥാപിതാസ്തേഽപി ഗോകർണ്ണകൃപയാ തദാ  ॥ 83 ॥ 

പ്രേഷിതാ ഹരിലോകേ തേ യത്ര ഗച്ഛന്തി യോഗിനഃ ।
ഗോകർണ്ണേന സ ഗോപാലോ ഗോലോകം ഗോപവല്ലഭം  ॥ 84 ॥ 

കഥാശ്രവണതഃ പ്രീതോ നിര്യയൌ ഭക്തവത്സലഃ ।
അയോധ്യാവാസിനഃ പൂർവ്വം യഥാ രാമേണ സംഗതാഃ  ॥ 85 ॥ 

തഥാ കൃഷ്ണേന തേ നീതാ ഗോലോകം യോഗിദുർല്ലഭം ।
യത്ര സൂര്യസ്യ സോമസ്യ സിദ്ധാനാം ന ഗതിഃ കദാ ।
തം ലോകം ഹി ഗതാസ്തേ തു ശ്രീമദ്ഭാഗവതശ്രവാത്  ॥ 86 ॥ 

     ബ്രൂമോഽദ്യ തേ കിം ഫലവൃന്ദമുജ്ജ്വലം 
          സപ്താഹയജ്ഞേന കഥാസു സഞ്ചിതം । 
     കർണ്ണേന ഗോകർണ്ണകഥാക്ഷരോ യൈഃ 
          പീതശ്ച തേ ഗർഭഗതാ ന ഭൂയഃ  ॥ 87 ॥ 

     വാതാംബുപർണ്ണാശനദേഹശോഷണൈ-
          സ്തപോഭിരുഗ്രൈശ്ചിരകാലസഞ്ചിതൈഃ ।
     യോഗൈശ്ച സംയാന്തി ന താം ഗതിം വൈ 
          സപ്താഹഗാഥാശ്രവണേന യാന്തി യാം  ॥ 88 ॥ 

ഇതിഹാസമിമം പുണ്യം ശാണ്ഡില്യോഽപി മുനീശ്വരഃ ।
പഠതേ ചിത്രകൂടസ്ഥോ ബ്രഹ്മാനന്ദപരിപ്ലുതഃ  ॥ 89 ॥ 

     ആഖ്യാനമേതത്പരമം പവിത്രം 
          ശ്രുതം സകൃദ്വൈ വിദഹേദഘൌഘം ।
     ശ്രാദ്ധേ പ്രയുക്തം പിതൃതൃപ്തിമാവഹേ-
          ന്നിത്യം സുപാഠാദപുനർഭവം ച  ॥ 90 ॥ 

ഇതി ശ്രീപദ്മപുരാണേ ഉത്തരഖണ്ഡേ ശ്രീമദ്ഭാഗവതമാഹാത്മ്യേ ഗോകർണമോക്ഷവർണനം നാമ പഞ്ചമോഽധ്യായഃ