ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 7


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 7 

രാജോവാച

യേന യേനാവതാരേണ ഭഗവാൻ ഹരിരീശ്വരഃ ।
കരോതി കർണ്ണരമ്യാണി മനോജ്ഞാനി ച നഃ പ്രഭോ  ॥ 1 ॥ 

     യച്ഛൃണ്വതോഽപൈത്യരതിർവ്വിതൃഷ്ണാ 
          സത്ത്വം ച ശുദ്ധ്യത്യചിരേണ പുംസഃ ।
     ഭക്തിർഹരൌ തത്പുരുഷേ ച സഖ്യം 
          തദേവ ഹാരം വദ മന്യസേ ചേത്  ॥ 2 ॥ 

അഥാന്യദപി കൃഷ്ണസ്യ തോകാചരിതമദ്ഭുതം ।
മാനുഷം ലോകമാസാദ്യ തജ്ജാതിമനുരുന്ധതഃ  ॥ 3 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

     കദാചിദൌത്ഥാനികകൌതുകാപ്ലവേ 
          ജൻമർക്ഷയോഗേ സമവേതയോഷിതാം ।
     വാദിത്രഗീതദ്വിജമന്ത്രവാചകൈ-
          ശ്ചകാര സൂനോരഭിഷേചനം സതീ  ॥ 4 ॥ 

     നന്ദസ്യ പത്നീ കൃതമജ്ജനാദികം 
          വിപ്രൈഃ കൃതസ്വസ്ത്യയനം സുപൂജിതൈഃ ।
     അന്നാദ്യവാസഃസ്രഗഭീഷ്ടധേനുഭിഃ 
          സഞ്ജാതനിദ്രാക്ഷമശീശയച്ഛനൈഃ  ॥ 5 ॥ 

     ഔത്ഥാനികൌത്സുക്യമനാ മനസ്വിനീ 
          സമാഗതാൻ പൂജയതീ വ്രജൌകസഃ ।
     നൈവാശൃണോദ്വൈ രുദിതം സുതസ്യ സാ 
          രുദൻ സ്തനാർത്ഥീ ചരണാവുദക്ഷിപത്  ॥ 6 ॥ 

     അധഃ ശയാനസ്യ ശിശോരനോഽൽപക-
          പ്രവാളമൃദ്വങ്ഘ്രിഹതം വ്യവർത്തത ।
     വിധ്വസ്തനാനാരസകുപ്യഭാജനം 
          വ്യത്യസ്തചക്രാക്ഷവിഭിന്നകൂബരം  ॥ 7 ॥ 

     ദൃഷ്ട്വാ യശോദാപ്രമുഖാ വ്രജസ്ത്രിയ 
          ഔത്ഥാനികേ കർമ്മണി യാഃ സമാഗതാഃ । 
     നന്ദാദയശ്ചാദ്ഭുതദർശനാകുലാഃ 
          കഥം സ്വയം വൈ ശകടം വിപര്യഗാത്  ॥ 8 ॥ 

ഊചുരവ്യവസിതമതീൻ ഗോപാൻ ഗോപീശ്ച ബാലകാഃ ।
രുദതാനേന പാദേന ക്ഷിപ്തമേതന്ന സംശയഃ  ॥ 9 ॥ 

ന തേ ശ്രദ്ദധിരേ ഗോപാ ബാലഭാഷിതമിത്യുത ।
അപ്രമേയം ബലം തസ്യ ബാലകസ്യ ന തേ വിദുഃ  ॥ 10 ॥ 

രുദന്തം സുതമാദായ യശോദാ ഗ്രഹശങ്കിതാ ।
കൃതസ്വസ്ത്യയനം വിപ്രൈഃ സൂക്തൈഃ സ്തനമപായയത്  ॥ 11 ॥ 

പൂർവ്വവത് സ്ഥാപിതം ഗോപൈർബ്ബലിഭിഃ സപരിച്ഛദം ।
വിപ്രാ ഹുത്വാർച്ചയാംചക്രുർദ്ദധ്യക്ഷതകുശാംബുഭിഃ  ॥ 12 ॥ 

യേഽസൂയാനൃതദംഭേർഷ്യാഹിംസാമാനവിവർജ്ജിതാഃ ।
ന തേഷാം സത്യശീലാനാമാശിഷോ വിഫലാഃ കൃതാഃ  ॥ 13 ॥ 

ഇതി ബാലകമാദായ സാമർഗ്ഗ്യജുരുപാകൃതൈഃ ।
ജലൈഃ പവിത്രൌഷധിഭിരഭിഷിച്യ ദ്വിജോത്തമൈഃ  ॥ 14 ॥ 

വാചയിത്വാ സ്വസ്ത്യയനം നന്ദഗോപഃ സമാഹിതഃ ।
ഹുത്വാ ചാഗ്നിം ദ്വിജാതിഭ്യഃ പ്രാദാദന്നം മഹാഗുണം  ॥ 15 ॥ 

ഗാവഃ സർവ്വഗുണോപേതാ വാസഃസ്രഗ്രുക്‌മമാലിനീഃ ।
ആത്മജാഭ്യുദയാർത്ഥായ പ്രാദാത്തേ ചാന്വയുഞ്ജത  ॥ 16 ॥ 

വിപ്രാ മന്ത്രവിദോ യുക്താസ്തൈര്യാഃ പ്രോക്താസ്തഥാഽഽശിഷഃ ।
താ നിഷ്ഫലാ ഭവിഷ്യന്തി ന കദാചിദപി സ്ഫുടം  ॥ 17 ॥ 

ഏകദാഽഽരോഹമാരൂഢം ലാലയന്തീ സുതം സതീ ।
ഗരിമാണം ശിശോർവ്വോഢും ന സേഹേ ഗിരികൂടവത്  ॥ 18 ॥ 

ഭൂമൌ നിധായ തം ഗോപീ വിസ്മിതാ ഭാരപീഡിതാ ।
മഹാപുരുഷമാദധ്യൌ ജഗതാമാസ കർമ്മസു  ॥ 19 ॥ 

ദൈത്യോ നാമ്നാ തൃണാവർത്തഃ കംസഭൃത്യഃ പ്രണോദിതഃ ।
ചക്രവാതസ്വരൂപേണ ജഹാരാസീനമർഭകം  ॥ 20 ॥ 

ഗോകുലം സർവ്വമാവൃണ്വൻ മുഷ്ണംശ്ചക്ഷൂംഷി രേണുഭിഃ ।
ഈരയൻ സുമഹാഘോരശബ്ദേന പ്രദിശോ ദിശഃ  ॥ 21 ॥ 

മുഹൂർത്തമഭവദ്ഗോഷ്ഠം രജസാ തമസാഽഽവൃതം ।
സുതം യശോദാ നാപശ്യത്തസ്മിൻ ന്യസ്തവതീ യതഃ  ॥ 22 ॥ 

നാപശ്യത്കശ്ചനാത്മാനം പരം ചാപി വിമോഹിതഃ ।
തൃണാവർത്തനിസൃഷ്ടാഭിഃ ശർക്കരാഭിരുപദ്രുതഃ  ॥ 23 ॥ 

     ഇതി ഖരപവനചക്രപാംശുവർഷേ 
          സുതപദവീമബലാവിലക്ഷ്യ മാതാ ।
     അതികരുണമനുസ്മരന്ത്യശോചദ്-
          ഭുവി പതിതാ മൃതവത്സകാ യഥാ ഗൌഃ  ॥ 24 ॥ 

     രുദിതമനുനിശമ്യ തത്ര ഗോപ്യോ 
          ഭൃശമനുതപ്തധിയോഽശ്രുപൂർണ്ണമുഖ്യഃ ।
     രുരുദുരനുപലഭ്യ നന്ദസൂനും 
          പവന ഉപാരത പാംസുവർഷവേഗേ  ॥ 25 ॥ 

തൃണാവർത്തഃ ശാന്തരയോ വാത്യാരൂപധരോ ഹരൻ ।
കൃഷ്ണം നഭോ ഗതോ ഗന്തും നാശക്നോദ്ഭൂരിഭാരഭൃത്  ॥ 26 ॥ 

തമശ്മാനം മന്യമാന ആത്മനോ ഗുരുമത്തയാ ।
ഗളേ ഗൃഹീത ഉത്സ്രഷ്ടും നാശക്നോദദ്ഭുതാർഭകം  ॥ 27 ॥ 

ഗളഗ്രഹണനിശ്ചേഷ്ടോ ദൈത്യോ നിർഗ്ഗതലോചനഃ ।
അവ്യക്തരാവോ ന്യപതത് സഹ ബാലോ വ്യസുർവ്രജേ  ॥ 28 ॥ 

     തമന്തരിക്ഷാത്പതിതം ശിലായാം 
          വിശീർണ്ണസർവ്വാവയവം കരാളം ।
     പുരം യഥാ രുദ്രശരേണ വിദ്ധം 
          സ്ത്രിയോ രുദത്യോ ദദൃശുഃ സമേതാഃ  ॥ 29 ॥ 

     പ്രാദായ മാത്രേ പ്രതിഹൃത്യ വിസ്മിതാഃ 
          കൃഷ്ണം ച തസ്യോരസി ലംബമാനം ।
     തം സ്വസ്തിമന്തം പുരുഷാദനീതം 
          വിഹായസാ മൃത്യുമുഖാത്പ്രമുക്തം ।
     ഗോപ്യശ്ച ഗോപാഃ കില നന്ദമുഖ്യാ 
          ലബ്ധ്വാ പുനഃ പ്രാപുരതീവ മോദം  ॥ 30 ॥ 

     അഹോ ബതാത്യദ്ഭുതമേഷ രക്ഷസാ 
          ബാലോ നിവൃത്തിം ഗമിതോഽഭ്യഗാത്പുനഃ ।
     ഹിംസ്രഃ സ്വപാപേന വിഹിംസിതഃ ഖലഃ 
          സാധുഃ സമത്വേന ഭയാദ് വിമുച്യതേ  ॥ 31 ॥ 

     കിം നസ്തപശ്ചീർണ്ണമധോക്ഷജാർച്ചനം 
          പൂർത്തേഷ്ടദത്തമുത ഭൂതസൌഹൃദം । 
     യത് സംപരേതഃ പുനരേവ ബാലകോ 
          ദിഷ്ട്യാ സ്വബന്ധൂൻ പ്രണയന്നുപസ്ഥിതഃ  ॥ 32 ॥ 

ദൃഷ്ട്വാദ്ഭുതാനി ബഹുശോ നന്ദഗോപോ ബൃഹദ്വനേ ।
വസുദേവവചോ ഭൂയോ മാനയാമാസ വിസ്മിതഃ  ॥ 33 ॥ 

ഏകദാർഭകമാദായ സ്വാങ്കമാരോപ്യ ഭാമിനീ ।
പ്രസ്നുതം പായയാമാസ സ്തനം സ്നേഹപരിപ്ലുതാ  ॥ 34 ॥ 

പീതപ്രായസ്യ ജനനീ സാ തസ്യ രുചിരസ്മിതം ।
മുഖം ലാളയതീ രാജഞ്ജൃംഭതോ ദദൃശേ ഇദം  ॥ 35 ॥ 

     ഖം രോദസീ ജ്യോതിരനീകമാശാഃ 
          സൂര്യേന്ദുവഹ്നിശ്വസനാംബുധീംശ്ച ।
     ദ്വീപാൻ നഗാംസ്തദ്ദുഹിതൄർവ്വനാനി 
          ഭൂതാനി യാനി സ്ഥിരജംഗമാനി  ॥ 36 ॥ 

സാ വീക്ഷ്യ വിശ്വം സഹസാ രാജൻ സഞ്ജാതവേപഥുഃ ।
സമ്മീല്യ മൃഗശാവാക്ഷീ നേത്രേ ആസീത് സുവിസ്മിതാ  ॥ 37 ॥