മഹാഭാരതം മൂലം/ആശ്രമവാസികപർവം/അധ്യായം14
1 [ധൃ]
     ശന്തനുഃ പാലയാം ആസ യഥാവത് പൃഥിവീം ഇമാം
     തഥാ വിചിത്രവീര്യശ് ച ഭീഷ്മേണ പരിപാലിതഃ
     പാലയാം ആസ വസ് താതോ വിദിതം വോ നസംശയഃ
 2 യഥാ ച പാണ്ഡുർ ഭ്രാതാ മേ ദയിതോ ഭവതാം അഭൂത്
     സ ചാപി പാലയാം ആസ യഥാവത് തച് ച വേത്ഥ ഹ
 3 മയാ ച ഭവതാം സമ്യക് ശുശ്രൂഷാ യാ കൃതാനഘാഃ
     അസമ്യഗ് വാ മഹാഭാഗാസ് തത് ക്ഷന്തവ്യം അതന്ദ്രിതൈഃ
 4 യച് ച ദുര്യോധനേനേദം രാജ്യം ഭുക്തം അകണ്ടലം
     അപി തത്ര ന വോ മന്ദോ ദുർബുദ്ധിർ അപരാദ്ധവാൻ
 5 തസ്യാപരാധാദ് ദുർബുദ്ധേർ അഭിമാനാൻ മഹീക്ഷിതാം
     വിമർദഃ സുമഹാൻ ആസീദ് അനയാൻ മത്കൃതാദ് അഥ
 6 തൻ മയാ സാധു വാപീദം യദി വാസാധു വൈ കൃതം
     തദ് വോ ഹൃദി ന കർതവ്യം മാം അനുജ്ഞാതും അർഹഥ
 7 വൃദ്ധോ ഽയം ഹതപുത്രോ ഽയം ദുഃഖിതോ ഽയം ജനാധിപഃ
     പൂർവരാജ്ഞാം ച പുത്രോ ഽയം ഇതി കൃത്വാനുജാനത
 8 ഇയം ച കൃപണാ വൃദ്ധാ ഹതപുത്രാ തപസ്വിനീ
     ഗാന്ധാരീ പുത്രശോകാർതാ തുല്യം യാചതി വോ മയാ
 9 ഹതപുത്രാവ് ഇമൗ വൃദ്ധൗ വിദിത്വാ ദുഃഖിതൗ തഥാ
     അനുജാനീത ഭദ്രം വോ വ്രജാവഃ ശരണം ച വഃ
 10 അയം ച കൗരവോ രാജാ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ
    സർവൈർ ഭവദ്ഭിർ ദ്രഷ്ടവ്യഃ സമേഷു വിഷമേഷു ച
    ന ജാതു വിഷമം ചൈവ ഗമിഷ്യതി കദാ ചന
11 ചത്വാരഃ സചിവാ യസ്യ ഭ്രാതരോ വിപുലൗജസഃ
    ലോകപാലോപമാ ഹ്യ് ഏതേ സർവേ ധർമാർഥദർശിനഃ
12 ബ്രഹ്മേവ ഭഗവാൻ ഏഷ സർവഭൂതജഗത്പതിഃ
    യുധിഷ്ഠിരോ മഹാതേജാ ഭവതഃ പാലയിഷ്യതി
13 അവശ്യം ഏവ വക്തവ്യം ഇതി കൃത്വാ ബ്രവീമി വഃ
    ഏഷ ന്യാസോ മയാ ദത്തഃ സർവേഷാം വോ യുധിഷ്ഠിരഃ
    ഭവന്തോ ഽസ്യ ച വീരസ്യ ന്യാസഭൂതാ മയാ കൃതാഃ
14 യദ്യ് ഏവ തൈഃ കൃതം കിം ചിദ് വ്യലീകം വാ സുതൈർ മമ
    യദ്യ് അന്യേന മദീയേന തദനുജ്ഞാതും അർഹഥ
15 ഭവദ്ഭിർ ഹി ന മേ മന്യുഃ കൃതപൂർവഃ കഥം ചന
    അത്യന്തഗുരു ഭക്താനാം ഏഷോ ഽഞ്ജലിർ ഇദം നമഃ
16 തേഷാം അസ്ഥിരബുദ്ധീനാം ലുബ്ധാനാം കാമചാരിണാം
    കൃതേ യാചാമി വഃ സർവാൻ ഗാന്ധാരീ സഹിതോ ഽനഘാഃ
17 ഇത്യ് ഉക്താസ് തേന തേ രാജ്ഞാ പൗരജാനപദാ ജനാഃ
    നോചുർ ബാഷ്പകലാഃ കിം ചിദ് വീക്ഷാം ചക്രുഃ പരസ്പരം