നാരായണീയം/ദശകം മുപ്പത്തിയേഴ്
<div class="prose">
<poem>

37.1
സാന്ദ്രാനനന്ദതനോ ഹരേ നനു പുരാ ദൈവാസുരേ സംഗരേ
ത്വത്കൃത്താ അപി കർമശേഷവശതോ യേ തേ ന യാതാ ഗതിം
തേഷാം ഭൂതലജന്മനാം ദിതിഭുവാം ഭാരേണ ദുരാർദിതാ
ഭൂമിഃ പ്രാപ വിരിഞ്ചമാശ്രിതപദം ദേവൈഃ പുരൈവാഗതൈഃ

37.2
ഹാ ഹാ ദുർജനഭൂരിഭാരമഥിതാം പാഥോനിധൗ പാതുകാ-
മേതാം പാലയ ഹന്ത മേ വിവശതാം സംപൃച്ഛ ദേവാനിമാൻ
ഇത്യാദിപ്രചുരപ്രലാപവിവശാമാലോക്യ ധാതാ മഹീം
ദേവാനാം വദനാനി വീക്ഷ്യ പരിതോ ദധ്യൗ ഭവന്തം ഹരേ

37.3
ഊചേ ചാംബുജഭൂരമൂനയി സുരാഃ സത്യം ധരിത്ര്യാ വചോ
നന്വസ്യാ ഭവതാം ച രക്ഷണവിധൗ ദക്ഷോ ഹി ലക്ഷ്മീപതിഃ
സർവേ ശർവപുരസ്സരാ വയമിതോ ഗത്വാ പയോവാരിധിം
നത്വാ തം സ്തുമഹേ ജവാദിതി യുയഃ സാകം തവാ,അകേതനം

37.4
തേ മുഗ്ധാനിലശാലിദുഗ്ധജലധേസ്തീരം ഗതാഃ സംഗതാ
യാവത്ത്വത്പദചിന്തനൈകമനസസ്താവത്സ പാഥോജഭൂഃ
ത്വദ്വാചം ഹൃദയേ നിശമ്യ സകലാനാനന്ദയന്നചിവാ-
നാഖ്യാതഃ പരമാത്മനാ സ്വയമഹം വാക്യം തദാകർണ്യതാം

37.5
ജാനേ ദീനദശാമഹം ദിവിഷദാം ഭൂമേശ്ച ഭീമൈർനൃപൈ-
സ്തത്ക്ഷേപായ ഭവാമി യാദവകുലേ സോƒഹം സമഗ്രാത്മനാ
ദേവാ വൃഷ്ണികുലേ ഭവന്തു കലയാ ദേവാംഗനാശ്ചാവനൗ
മത്സേവാർത്ഥമിതി ത്വദീയവചനം പാഥോജഭൂരൂചിവാൻ

37.6
ശ്രുത്വാ കർണരസായനം തവ വചഃ സർവേഷു നിർവാപിത-
സ്വാന്തേഷ്വീശ ഗതേഷു താവകകൃപാപീയൂഷതൃപ്താത്മസു
വിഖ്യാതേ മഥുരാപുരേ കില ഭവത്സാന്നിധ്യപുണ്യോത്തരേ
ധന്യാം ദേവകനന്ദനാമുദവഹദ്രാജാ സ ശൂരാത്മജഃ

37.7
ഉദ്വാഹാവസിതൗ തദീയസഹജഃ കംസോƒഥ സമ്മാനയ-
ന്നേതൗ സൂതതയാ ഗതഃ പഥി രഥേ വ്യോമോത്ഥയാ ത്വദ്ഗിരാ
അസ്യാസ്ത്വാമതിദുഷ്ടമഷ്ടമസുതോ ഹന്തേതി ഹന്തേരിതഃ
സത്ത്രാസാത്സ തു ഹന്തുമന്തികഗതാം തന്വീം കൃപാണീമധാത്‌

37.8
ഗൃഹ്ണാനശ്ചികുരേഷു താം ഖലമതിഃ ശൗരേശ്ചിരം സാന്ത്വനൈ-
ർനോ മുഞ്ചൻ പുനരാത്മജാർപണഗിരാ പ്രീതോƒഥ യാതോ ഗൃഹാൻ
ആദ്യം ത്വത്സഹജം തഥാർപിതമപി സ്നേഹേന നാഹന്നസൗ
ദുഷ്ടാനാമപി ദേവ പുഷ്ടകരുണാ ദൃഷ്ടാ ഹി ധീരേകദാ

37.9
താവത്ത്വന്മനസൈവ നാരദമുനിഃ പ്രോചേ സ ഭോജേശ്വരം
യൂയം നന്വസുരാഃ സുരാശ്ച യദവോ ജാനാസി കിം ന പ്രഭോ
മായാവീ സ ഹരിർഭവദ്വധകൃതേ ഭാവീ സുരപ്രാർത്ഥനാ-
ദിത്യാകർണ്യ യദൂനദൂധുനദസൗ ശൗരേശ്ച സൂനൂനഹൻ

37.10
പ്രാപ്തേ സപ്തമഗർഭതാമഹിപതൗ ത്വത്പ്രേരണാന്മായയാ
നീതേ മാധവ രോഹിണീം ത്വമപി ഭോഃ സച്ചിത്സുഖൈകാത്മകഃ
ദേവക്യാ ജഠരം വിവേശിഥ വിഭോ സംസ്തൂയമാനസ്സുരൈഃ
സ ത്വം കൃഷ്ണ വിധൂയ രോഗപടലീം ഭക്തിം പരാം ദേഹി മേ