ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 27


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 27 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഗോവർദ്ധനേ ധൃതേ ശൈലേ ആസാരാദ്രക്ഷിതേ വ്രജേ ।
ഗോലോകാദാവ്രജത്കൃഷ്ണം സുരഭിഃ ശക്ര ഏവ ച  ॥ 1 ॥ 

വിവിക്ത ഉപസംഗമ്യ വ്രീഡീതഃ കൃതഹേളനഃ ।
പസ്പർശ പാദയോരേനം കിരീടേനാർക്കവർച്ചസാ  ॥ 2 ॥ 

ദൃഷ്ടശ്രുതാനുഭാവോഽസ്യ കൃഷ്ണസ്യാമിതതേജസഃ ।
നഷ്ടത്രിലോകേശമദ ഇന്ദ്ര ആഹ കൃതാഞ്ജലിഃ  ॥ 3 ॥ 

ഇന്ദ്ര ഉവാച

     വിശുദ്ധസത്ത്വം തവ ധാമ ശാന്തം 
          തപോമയം ധ്വസ്തരജസ്തമസ്കം ।
     മായാമയോഽയം ഗുണസമ്പ്രവാഹോ 
          ന വിദ്യതേ തേഽഗ്രഹണാനുബന്ധഃ  ॥ 4 ॥ 

     കുതോ നു തദ്ധേതവ ഈശ തത്കൃതാ 
          ലോഭാദയോ യേഽബുധലിംഗഭാവാഃ ।
     തഥാപി ദണ്ഡം ഭഗവാൻ ബിഭർത്തി 
          ധർമ്മസ്യ ഗുപ്ത്യൈ ഖലനിഗ്രഹായ  ॥ 5 ॥ 

     പിതാ ഗുരുസ്ത്വം ജഗതാമധീശോ 
          ദുരത്യയഃ കാല ഉപാത്തദണ്ഡഃ ।
     ഹിതായ ചേച്ഛാതനുഭിഃ സമീഹസേ 
          മാനം വിധുന്വൻ ജഗദീശമാനിനാം  ॥ 6 ॥ 

     യേ മദ്വിധാജ്ഞാ ജഗദീശ മാനിന-
          സ്ത്വാം വീക്ഷ്യ കാലേഽഭയമാശു തൻമദം ।
     ഹിത്വാഽഽര്യമാർഗ്ഗം പ്രഭജന്ത്യപസ്മയാ 
          ഈഹാ ഖലാനാമപി തേഽനുശാസനം  ॥ 7 ॥ 

     സ ത്വം മമൈശ്വര്യമദപ്ലുതസ്യ 
          കൃതാഗസസ്തേഽവിദുഷഃ പ്രഭാവം ।
     ക്ഷന്തും പ്രഭോഽഥാർഹസി മൂഢചേതസോ 
          മൈവം പുനർഭൂൻമതിരീശ മേഽസതീ  ॥ 8 ॥ 

     തവാവതാരോഽയമധോക്ഷജേഹ 
          സ്വയംഭരാണാമുരുഭാരജൻമനാം ।
     ചമൂപതീനാമഭവായ ദേവ 
          ഭവായ യുഷ്മച്ചരണാനുവർത്തിനാം  ॥ 9 ॥ 

നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ പുരുഷായ മഹാത്മനേ ।
വാസുദേവായ കൃഷ്ണായ സാത്വതാം പതയേ നമഃ  ॥ 10 ॥ 

സ്വച്ഛന്ദോപാത്തദേഹായ വിശുദ്ധജ്ഞാനമൂർത്തയേ ।
സർവ്വസ്മൈ സർവ്വബീജായ സർവ്വഭൂതാത്മനേ നമഃ  ॥ 11 ॥ 

മയേദം ഭഗവൻ ഗോഷ്ഠനാശായാസാരവായുഭിഃ ।
ചേഷ്ടിതം വിഹതേ യജ്ഞേ മാനിനാ തീവ്രമന്യുനാ  ॥ 12 ॥ 

ത്വയേശാനുഗൃഹീതോഽസ്മി ധ്വസ്തസ്തംഭോ വൃഥോദ്യമഃ ।
ഈശ്വരം ഗുരുമാത്മാനം ത്വാമഹം ശരണം ഗതഃ  ॥ 13 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏവം സങ്കീർത്തിതഃ കൃഷ്ണോ മഘോനാ ഭഗവാനമും ।
മേഘഗംഭീരയാ വാചാ പ്രഹസന്നിദമബ്രവീത്  ॥ 14 ॥ 

ശ്രീഭഗവാനുവാച

മയാ തേഽകാരി മഘവൻ മഖഭംഗോഽനുഗൃഹ്ണതാ ।
മദനുസ്മൃതയേ നിത്യം മത്തസ്യേന്ദ്രശ്രിയാ ഭൃശം  ॥ 15 ॥ 

മാമൈശ്വര്യശ്രീമദാന്ധോ ദണ്ഡപാണിം ന പശ്യതി ।
തം ഭ്രംശയാമി സമ്പദ്ഭ്യോ യസ്യ ചേച്ഛാമ്യനുഗ്രഹം  ॥ 16 ॥ 

ഗമ്യതാം ശക്ര ഭദ്രം വഃ ക്രിയതാം മേഽനുശാസനം ।
സ്ഥീയതാം സ്വാധികാരേഷു യുക്തൈർവ്വഃ സ്തംഭവർജ്ജിതൈഃ  ॥ 17 ॥ 

അഥാഹ സുരഭിഃ കൃഷ്ണമഭിവന്ദ്യ മനസ്വിനീ ।
സ്വസന്താനൈരുപാമന്ത്ര്യ ഗോപരൂപിണമീശ്വരം  ॥ 18 ॥ 

സുരഭിരുവാച

കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മഹായോഗിൻ വിശ്വാത്മൻ വിശ്വസംഭവ ।
ഭവതാ ലോകനാഥേന സനാഥാ വയമച്യുത  ॥ 19 ॥ 

ത്വം നഃ പരമകം ദൈവം ത്വം ന ഇന്ദ്രോ ജഗത്പതേ ।
ഭവായ ഭവ ഗോവിപ്രദേവാനാം യേ ച സാധവഃ  ॥ 20 ॥ 

ഇന്ദ്രം നസ്ത്വാഭിഷേക്ഷ്യാമോ ബ്രഹ്മണാ നോദിതാ വയം ।
അവതീർണ്ണോഽസി വിശ്വാത്മൻ ഭൂമേർഭാരാപനുത്തയേ  ॥ 21 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏവം കൃഷ്ണമുപാമന്ത്ര്യ സുരഭിഃ പയസാഽഽത്മ നഃ ।
ജലൈരാകാശഗംഗായാ ഐരാവതകരോദ്ധൃതൈഃ  ॥ 22 ॥ 

ഇന്ദ്രഃ സുരർഷിഭിഃ സാകം നോദിതോ ദേവമാതൃഭിഃ ।
അഭ്യഷിഞ്ചത ദാശാർഹം ഗോവിന്ദ ഇതി ചാഭ്യധാത്  ॥ 23 ॥

     തത്രാഗതാസ്തുംബുരുനാരദാദയോ 
          ഗന്ധർവ്വവിദ്യാധരസിദ്ധചാരണാഃ ।
     ജഗുർ യശോ ലോകമലാപഹം ഹരേഃ 
          സുരാംഗനാഃ സന്നനൃതുർമ്മുദാന്വിതാഃ  ॥ 24 ॥ 

     തം തുഷ്ടുവുർദ്ദേവനികായകേതവോ 
          ഹ്യവാകിരംശ്ചാദ്ഭുതപുഷ്പവൃഷ്ടിഭിഃ ।
     ലോകാഃ പരാം നിർവൃതിമാപ്നുവംസ്ത്രയോ 
          ഗാവസ്തദാ ഗാമനയൻ പയോദ്രുതാം  ॥ 25 ॥ 

നാനാരസൌഘാഃ സരിതോ വൃക്ഷാ ആസൻ മധുസ്രവാഃ ।
അകൃഷ്ടപച്യൌഷധയോ ഗിരയോഽബിഭ്രദുൻമണീൻ  ॥ 26 ॥ 

കൃഷ്ണേഽഭിഷിക്ത ഏതാനി സത്ത്വാനി കുരുനന്ദന ।
നിർവൈരാണ്യഭവംസ്താത ക്രൂരാണ്യപി നിസർഗ്ഗതഃ  ॥ 27 ॥ 

ഇതി ഗോഗോകുലപതിം ഗോവിന്ദമഭിഷിച്യ സഃ ।
അനുജ്ഞാതോ യയൌ ശക്രോ വൃതോ ദേവാദിഭിർദ്ദിവം  ॥ 28 ॥