ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / അഷ്ടമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 8) / അദ്ധ്യായം 21


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / അഷ്ടമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 8) / അദ്ധ്യായം 21 

ശ്രീശുക ഉവാച

     സത്യം സമീക്ഷ്യാബ്‌ജഭവോ നഖേന്ദുഭിർ-
          ഹതസ്വധാമദ്യുതിരാവൃതോഽഭ്യഗാത് ।
     മരീചിമിശ്രാ ഋഷയോ ബൃഹദ്‌വ്രതാഃ 
          സനന്ദനാദ്യാ നരദേവ യോഗിനഃ  ॥ 1 ॥ 

     വേദോപവേദാ നിയമാന്വിതാ യമാ-
          സ്തർക്കേതിഹാസാംഗപുരാണസംഹിതാഃ ।
     യേ ചാപരേ യോഗസമീരദീപിത-
          ജ്ഞാനാഗ്നിനാ രന്ധിതകർമ്മകൽമഷാഃ ।
     വവന്ദിരേ യത്‌സ്മരണാനുഭാവതഃ 
          സ്വായംഭുവം ധാമ ഗതാ അകർമ്മകം  ॥ 2 ॥ 

     അഥാംഘ്രയേ പ്രോന്നമിതായ വിഷ്ണോ-
          രുപാഹരത്പദ്മഭവോഽർഹണോദകം ।
     സമർച്ച്യ ഭക്ത്യാഭ്യഗൃണാച്ഛുചിശ്രവാ 
          യന്നാഭിപങ്കേരുഹസംഭവഃ സ്വയം  ॥ 3 ॥ 

     ധാതുഃ കമണ്ഡലുജലം തദുരുക്രമസ്യ 
          പാദാവനേജനപവിത്രതയാ നരേന്ദ്ര ।
     സ്വർദ്ധുന്യഭൂന്നഭസി സാ പതതീ നിമാർഷ്ടി 
          ലോകത്രയം ഭഗവതോ വിശദേവ കീർത്തിഃ  ॥ 4 ॥ 

ബ്രഹ്മാദയോ ലോകനാഥാഃ സ്വനാഥായ സമാദൃതാഃ ।
സാനുഗാ ബലിമാജഹ്രുഃ സംക്ഷിപ്താത്മവിഭൂതയേ  ॥ 5 ॥ 

തോയൈഃ സമർഹണൈഃ സ്രഗ്ഭിർദ്ദിവ്യഗന്ധാനുലേപനൈഃ ।
ധൂപൈർദ്ദീപൈഃ സുരഭിഭിർലാജാക്ഷതഫലാങ്കുരൈഃ  ॥ 6 ॥ 

സ്തവനൈർജ്ജയശബ്ദൈശ്ച തദ്‌വീര്യമഹിമാങ്കിതൈഃ ।
നൃത്യവാദിത്രഗീതൈശ്ച ശംഖദുന്ദുഭിനിഃസ്വനൈഃ  ॥ 7 ॥ 

ജാംബവാൻ ഋക്ഷരാജസ്തു ഭേരീശബ്ദൈർമ്മനോജവഃ ।
വിജയം ദിക്ഷു സർവ്വാസു മഹോത്സവമഘോഷയത്  ॥ 8 ॥ 

മഹീം സർവ്വാം ഹൃതാം ദൃഷ്ട്വാ ത്രിപദവ്യാജയാച്ഞയാ ।
ഊചുഃ സ്വഭർത്തുരസുരാ ദീക്ഷിതസ്യാത്യമർഷിതാഃ  ॥ 9 ॥ 

ന വാ അയം ബ്രഹ്മബന്ധുർവ്വിഷ്ണുർമ്മായാവിനാം വരഃ ।
ദ്വിജരൂപപ്രതിച്ഛന്നോ ദേവകാര്യം ചികീർഷതി  ॥ 10 ॥ 

അനേന യാചമാനേന ശത്രുണാ വടുരൂപിണാ ।
സർവ്വസ്വം നോ ഹൃതം ഭർത്തുർന്യസ്തദണ്ഡസ്യ ബർഹിഷി  ॥ 11 ॥ 

സത്യവ്രതസ്യ സതതം ദീക്ഷിതസ്യ വിശേഷതഃ ।
നാനൃതം ഭാഷിതും ശക്യം ബ്രഹ്മണ്യസ്യ ദയാവതഃ  ॥ 12 ॥ 

തസ്മാദസ്യ വധോ ധർമ്മോ ഭർത്തുഃ ശുശ്രൂഷണം ച നഃ ।
ഇത്യായുധാനി ജഗൃഹുർബ്ബലേരനുചരാസുരാഃ  ॥ 13 ॥ 

തേ സർവ്വേ വാമനം ഹന്തും ശൂലപട്ടിശപാണയഃ ।
അനിച്ഛതോ ബലേ രാജൻ പ്രാദ്രവൻ ജാതമന്യവഃ  ॥ 14 ॥ 

താനഭിദ്രവതോ ദൃഷ്ട്വാ ദിതിജാനീകപാൻ നൃപ ।
പ്രഹസ്യാനുചരാ വിഷ്ണോഃ പ്രത്യഷേധന്നുദായുധാഃ  ॥ 15 ॥ 

നന്ദഃ സുനന്ദോഽഥ ജയോ വിജയഃ പ്രബലോ ബലഃ ।
കുമുദഃ കുമുദാക്ഷശ്ച വിഷ്വക്സേനഃ പതത്ത്രിരാട്  ॥ 16 ॥ 

ജയന്തഃ ശ്രുതദേവശ്ച പുഷ്പദന്തോഽഥ സാത്വതഃ ।
സർവ്വേ നാഗായുതപ്രാണാശ്ചമൂം തേ ജഘ്നുരാസുരീം  ॥ 17 ॥ 

ഹന്യമാനാൻ സ്വകാൻ ദൃഷ്ട്വാ പുരുഷാനുചരൈർബ്ബലിഃ ।
വാരയാമാസ സംരബ്ധാൻ കാവ്യശാപമനുസ്മരൻ  ॥ 18 ॥ 

ഹേ വിപ്രചിത്തേ ഹേ രാഹോ ഹേ നേമേ ശ്രൂയതാം വചഃ ।
മാ യുധ്യത നിവർത്തധ്വം ന നഃ കാലോഽയമർത്ഥകൃത്  ॥ 19 ॥ 

യഃ പ്രഭുഃ സർവ്വഭൂതാനാം സുഖദുഃഖോപപത്തയേ ।
തം നാതിവർത്തിതും ദൈത്യാഃ പൌരുഷൈരീശ്വരഃ പുമാൻ  ॥ 20 ॥ 

യോ നോ ഭവായ പ്രാഗാസീദഭവായ ദിവൌകസാം ।
സ ഏവ ഭഗവാനദ്യ വർത്തതേ തദ്വിപര്യയം  ॥ 21 ॥ 

ബലേന സചിവൈർബ്ബുദ്ധ്യാ ദുർഗ്ഗൈർമ്മന്ത്രൌഷധാദിഭിഃ ।
സാമാദിഭിരുപായൈശ്ച കാലം നാത്യേതി വൈ ജനഃ  ॥ 22 ॥ 

ഭവദ്ഭിർന്നിർജ്ജിതാ ഹ്യേതേ ബഹുശോഽനുചരാ ഹരേഃ ।
ദൈവേനർദ്ധൈസ്ത ഏവാദ്യ യുധി ജിത്വാ നദന്തി നഃ  ॥ 23 ॥ 

ഏതാൻ വയം വിജേഷ്യാമോ യദി ദൈവം പ്രസീദതി ।
തസ്മാത്കാലം പ്രതീക്ഷധ്വം യോ നോഽർത്ഥത്വായ കൽപതേ  ॥ 24 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

പത്യുർന്നിഗദിതം ശ്രുത്വാ ദൈത്യദാനവയൂഥപാഃ ।
രസാം നിർവ്വിവിശൂ രാജൻ വിഷ്ണുപാർഷദതാഡിതാഃ  ॥ 25 ॥ 

അഥ താർക്ഷ്യസുതോ ജ്ഞാത്വാ വിരാട് പ്രഭുചികീർഷിതം ।
ബബന്ധ വാരുണൈഃ പാശൈർബ്ബലിം സൌത്യേഽഹനി ക്രതൌ  ॥ 26 ॥ 

ഹാഹാകാരോ മഹാനാസീദ് രോദസ്യോഃ സർവ്വതോദിശം ।
നിഗൃഹ്യമാണേഽസുരപതൌ വിഷ്ണുനാ പ്രഭവിഷ്ണുനാ  ॥ 27 ॥ 

തം ബദ്ധം വാരുണൈഃ പാശൈർഭഗവാനാഹ വാമനഃ ।
നഷ്ടശ്രിയം സ്ഥിരപ്രജ്ഞമുദാരയശസം നൃപ  ॥ 28 ॥ 

പദാനി ത്രീണി ദത്താനി ഭൂമേർമ്മഹ്യം ത്വയാസുര ।
ദ്വാഭ്യാം ക്രാന്താ മഹീ സർവ്വാ തൃതീയമുപകൽപയ  ॥ 29 ॥ 

യാവത്തപത്യസൌ ഗോഭിർ യാവദിന്ദുഃ സഹോഡുഭിഃ ।
യാവദ്‌വർഷതി പർജ്ജന്യസ്താവതീ ഭൂരിയം തവ  ॥ 30 ॥ 

പദൈകേന മയാക്രാന്തോ ഭൂർല്ലോകഃ ഖം ദിശസ്തനോഃ ।
സ്വർല്ലോകസ്തു ദ്വിതീയേന പശ്യതസ്തേ സ്വമാത്മനാ  ॥ 31 ॥ 

പ്രതിശ്രുതമദാതുസ്തേ നിരയേ വാസ ഇഷ്യതേ ।
വിശ ത്വം നിരയം തസ്മാദ്ഗുരുണാ ചാനുമോദിതഃ  ॥ 32 ॥ 

വൃഥാ മനോരഥസ്തസ്യ ദൂരേ സ്വർഗ്ഗഃ പതത്യധഃ ।
പ്രതിശ്രുതസ്യാദാനേന യോഽർത്ഥിനം വിപ്രലംഭതേ  ॥ 33 ॥ 

വിപ്രലബ്ധോ ദദാമീതി ത്വയാഹം ചാഢ്യമാനിനാ ।
തദ്‌വ്യളീകഫലം ഭുങ്ക്ഷ്വ നിരയം കതിചിത്സമാഃ  ॥ 34 ॥