ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 19


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 19 

ശ്രീശുക ഉവാച

ക്രീഡാസക്തേഷു ഗോപേഷു തദ്ഗാവോ ദൂരചാരിണീഃ ।
സ്വൈരം ചരന്ത്യോ വിവിശുസ്തൃണലോഭേന ഗഹ്വരം  ॥ 1 ॥ 

അജാ ഗാവോ മഹിഷ്യശ്ച നിർവ്വിശന്ത്യോ വനാദ് വനം ।
ഇഷീകാടവീം നിർവ്വിവിശുഃ ക്രന്ദന്ത്യോ ദാവതർഷിതാഃ  ॥ 2 ॥ 

തേഽപശ്യന്തഃ പശൂൻ ഗോപാഃ കൃഷ്ണരാമാദയസ്തദാ ।
ജാതാനുതാപാ ന വിദുർവ്വിചിന്വന്തോ ഗവാം ഗതിം  ॥ 3 ॥ 

തൃണൈസ്തത്ഖുരദച്ഛിന്നൈർഗ്ഗോഷ്പദൈരങ്കിതൈർഗ്ഗവാം ।
മാർഗ്ഗമന്വഗമൻ സർവ്വേ നഷ്ടാജീവ്യാ വിചേതസഃ  ॥ 4 ॥ 

മുഞ്ജാടവ്യാം ഭ്രഷ്ടമാർഗ്ഗം ക്രന്ദമാനം സ്വഗോധനം ।
സംപ്രാപ്യ തൃഷിതാഃ ശ്രാന്താസ്തതസ്തേ സന്ന്യവർത്തയൻ  ॥ 5 ॥ 

താ ആഹൂതാ ഭഗവതാ മേഘഗംഭീരയാ ഗിരാ ।
സ്വനാമ്നാം നിനദം ശ്രുത്വാ പ്രതിനേദുഃ പ്രഹർഷിതാഃ  ॥ 6 ॥ 

     തതഃ സമന്താദ് വനധൂമകേതുർ-
          യദൃച്ഛയാഭൂത്ക്ഷയകൃദ് വനൌകസാം ।
     സമീരിതഃ സാരഥിനോൽബണോൽമുകൈർ-
          വ്വിലേലിഹാനഃ സ്ഥിരജംഗമാൻ മഹാൻ  ॥ 7 ॥ 

     തമാപതന്തം പരിതോ ദവാഗ്നിം 
          ഗോപാശ്ച ഗാവഃ പ്രസമീക്ഷ്യ ഭീതാഃ ।
     ഊചുശ്ച കൃഷ്ണം സബലം പ്രപന്നാ 
          യഥാ ഹരിം മൃത്യുഭയാർദ്ദിതാ ജനാഃ  ॥ 8 ॥ 

കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മഹാവീര ഹേ രാമാമിതവിക്രമ ।
ദാവാഗ്നിനാ ദഹ്യമാനാൻ പ്രപന്നാംസ്ത്രാതുമർഹഥഃ  ॥ 9 ॥ 

നൂനം ത്വദ്ബാന്ധവാഃ കൃഷ്ണ ന ചാർഹന്ത്യവസാദിതും ।
വയം ഹി സർവ്വധർമ്മജ്ഞ ത്വന്നാഥാസ്ത്വത്പരായണാഃ  ॥ 10 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

വചോ നിശമ്യ കൃപണം ബന്ധൂനാം ഭഗവാൻ ഹരിഃ ।
നിമീലയത മാ ഭൈഷ്ട ലോചനാനീത്യഭാഷത  ॥ 11 ॥ 

തഥേതി മീലിതാക്ഷേഷു ഭഗവാനഗ്നിമുൽബണം ।
പീത്വാ മുഖേന താൻ കൃച്ഛ്രാദ് യോഗാധീശോ വ്യമോചയത്  ॥ 12 ॥ 

തതശ്ച തേഽക്ഷീണ്യുൻമീല്യ പുനർഭാണ്ഡീരമാപിതാഃ ।
നിശാമ്യ വിസ്മിതാ ആസന്നാത്മാനം ഗാശ്ച മോചിതാഃ  ॥ 13 ॥ 

കൃഷ്ണസ്യ യോഗവീര്യം തദ് യോഗമായാനുഭാവിതം ।
ദാവാഗ്നേരാത്മനഃ ക്ഷേമം വീക്ഷ്യ തേ മേനിരേഽമരം  ॥ 14 ॥ 

ഗാഃ സന്നിവർത്ത്യ സായാഹ്നേ സഹ രാമോ ജനാർദ്ദനഃ ।
വേണും വിരണയൻ ഗോഷ്ഠമഗാദ്ഗോപൈരഭിഷ്ടുതഃ  ॥ 15 ॥ 

ഗോപീനാം പരമാനന്ദ ആസീദ്ഗോവിന്ദദർശനേ ।
ക്ഷണം യുഗശതമിവ യാസാം യേന വിനാഭവത്  ॥ 16 ॥