മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം59
1 [വ്]
     സഞ്ജയസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ പ്രജ്ഞാ ചക്ഷുർ നരേശ്വരഃ
     തതഃ സംഖ്യാതും ആരേഭേ തദ് വചോ ഗുണദോഷതഃ
 2 പ്രസംഖ്യായ ച സൗക്ഷ്മ്യേണ ഗുണദോഷാൻ വിചക്ഷണഃ
     യഥാവൻ മതിതത്ത്വേന ജയ കാമഃ സുതാൻ പ്രതി
 3 ബലാബലേ വിനിശ്ചിത്യ യാഥാതഥ്യേന ബുദ്ധിമാൻ
     ശക്തിം സംഖ്യാതും ആരേഭേ തദാ വൈ മനുജാധിപഃ
 4 ദേവ മാനുഷയോഃ ശക്ത്യാ തേജസാ ചൈവ പാണ്ഡവാൻ
     കുരൂഞ് ശക്ത്യാൽപതരയാ ദുര്യോധനം അഥാബ്രവീത്
 5 ദുര്യോധനേയം ചിന്താ മേ ശശ്വൻ നാപ്യ് ഉപശാമ്യതി
     സത്യം ഹ്യ് ഏതദ് അഹം മന്യേ പ്രത്യക്ഷം നാനുമാനതഃ
 6 ആത്മജേഷു പരം സ്നേഹം സർവഭൂതാനി കുർവതേ
     പ്രിയാണി ചൈഷാം കുർവന്തി യഥാശക്തി ഹിതാനി ച
 7 ഏവം ഏവോപകർതൄണാം പ്രായശോ ലക്ഷയാമഹേ
     ഇച്ഛന്തി ബഹുലം സന്തഃ പ്രതികർതും മഹത് പ്രിയം
 8 അഗ്നിഃ സാചിവ്യ കർതാ സ്യാത് ഖാണ്ഡവേ തത് കൃതം സ്മരൻ
     അർജുനസ്യാതിഭീമേ ഽസ്മിൻ കുരു പാണ്ഡുസമാഗമേ
 9 ജാതഗൃധ്യാഭിപന്നാശ് ച പാണ്ഡവാനാം അനേകശഃ
     ധർമാദയോ ഭവിഷ്യന്തി സമാഹൂതാ ദിവൗകസഃ
 10 ഭീഷ്മദ്രോണകൃപാദീനാം ഭയാദ് അശനിസംമിതം
    രിരക്ഷിഷന്തഃ സംരംഭം ഗമിഷ്യന്തീതി മേ മതിഃ
11 തേ ദേവ സഹിതാഃ പാർഥാ ന ശക്യാഃ പ്രതിവീക്ഷിതും
    മാനുഷേണ നരവ്യാഘ്രാ വീര്യവന്തോ ഽസ്ത്രപാരഗാഃ
12 ദുരാസദം യസ്യ ദിവ്യം ഗാണ്ഡീവം ധനുർ ഉത്തമം
    വാരുണൗ ചാക്ഷയൗ ദിവ്യൗ ശരപൂർണൗ മഹേഷുധീ
13 വാനരശ് ച ധ്വജോ ദിവ്യോ നിഃസംഗോ ധൂമവദ് ഗതിഃ
    രഥശ് ച ചതുരന്തായാം യസ്യ നാസ്തി സമസ് ത്വിഷാ
14 മഹാമേഘനിഭശ് ചാപി നിർഘോഷഃ ശ്രൂയതേ ജനൈഃ
    മഹാശനി സമഃ ശബ്ദഃ ശാത്രവാണാം ഭയങ്കരഃ
15 യം ചാതിമാനുഷം വീര്യേ കൃത്സ്നോ ലോകോ വ്യവസ്യതി
    ദേവാനാം അപി ജേതാരം യം വിദുഃ പാർഥിവാ രണേ
16 ശതാനി പഞ്ച ചൈവേഷൂൻ ഉദ്വപന്ന് ഇവ ദൃശ്യതേ
    നിമേഷാന്തരമാത്രേണ മുഞ്ചൻ ദൂരം ച പാതയൻ
17 യം ആഹ ഭീഷ്മോ ദ്രോണശ് ച കൃപോ ദ്രൗണിസ് തഥൈവ ച
    മദ്രരാജസ് തഥാ ശല്യോ മധ്യസ്ഥാ യേ ച മാനവാഃ
18 യുദ്ധായാവസ്ഥിതം പാർഥം പാർഥിവൈർ അതിമാനുഷൈഃ
    അശക്യം രഥശാർദൂലം പരാജേതും അരിന്ദമം
19 ക്ഷിപത്യ് ഏകേന വേഗേന പഞ്ചബാണശതാനി യഃ
    സദൃശം ബാഹുവീര്യേണ കാർതവീര്യസ്യ പാണ്ഡവം
20 തം അർജുനം മഹേഷ്വാസം മഹേന്ദ്രോപേന്ദ്ര രക്ഷിതം
    നിഘ്നന്തം ഇവ പശ്യാമി വിമർദേ ഽസ്മിൻ മഹാമൃധേ
21 ഇത്യ് ഏവം ചിന്തയൻ കൃത്സ്നം അഹോരാത്രാണി ഭാരത
    അനിദ്രോ നിഃസുഖശ് ചാസ്മി കുരൂണാം ശമ ചിന്തയാ
22 ക്ഷയോദയോ ഽയം സുമഹാൻ കുരൂണാം പ്രത്യുപസ്ഥിതഃ
    അസ്യ ചേത് കലഹസ്യാന്തഃ ശമാദ് അന്യോ ന വിദ്യതേ
23 ശമോ മേ രോചതേ നിത്യം പാർഥൈസ് താത ന വിഗ്രഹഃ
    കുരുഭ്യോ ഹി സദാ മന്യേ പാണ്ഡവാഞ് ശക്തിമത്തരാൻ