ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / നവമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 9) / അദ്ധ്യായം 3


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / നവമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 9) / അദ്ധ്യായം 3 

ശ്രീശുക ഉവാച

ശര്യാതിർമ്മാനവോ രാജാ ബ്രഹ്മിഷ്ഠഃ സ ബഭൂവ ഹ ।
യോ വാ അംഗിരസാം സത്രേ ദ്വിതീയമഹ ഊചിവാൻ  ॥ 1 ॥ 

സുകന്യാ നാമ തസ്യാസീത്കന്യാ കമലലോചനാ ।
തയാ സാർദ്ധം വനഗതോ ഹ്യഗമച്ച്യവനാശ്രമം  ॥ 2 ॥ 

സാ സഖീഭിഃ പരിവൃതാ വിചിന്വന്ത്യങ്ഘ്രിപാൻ വനേ ।
വൽമീകരന്ധ്രേ ദദൃശേ ഖദ്യോതേ ഇവ ജ്യോതിഷീ  ॥ 3 ॥ 

തേ ദൈവചോദിതാ ബാലാ ജ്യോതിഷീ കണ്ടകേന വൈ ।
അവിധ്യൻമുഗ്ദ്ധഭാവേന സുസ്രാവാസൃക് തതോ ബഹു  ॥ 4 ॥ 

ശകൃൻമൂത്രനിരോധോഽഭൂത്‌സൈനികാനാം ച തത്ക്ഷണാത് ।
രാജർഷിസ്തമുപാലക്ഷ്യ പുരുഷാൻ വിസ്മിതോഽബ്രവീത്  ॥ 5 ॥ 

അപ്യഭദ്രം ന യുഷ്മാഭിർഭാർഗ്ഗവസ്യ വിചേഷ്ടിതം ।
വ്യക്തം കേനാപി നസ്തസ്യ കൃതമാശ്രമദൂഷണം  ॥ 6 ॥ 

സുകന്യാ പ്രാഹ പിതരം ഭീതാ കിഞ്ചിത്കൃതം മയാ ।
ദ്വേ ജ്യോതിഷീ അജാനന്ത്യാ നിർഭിന്നേ കണ്ടകേന വൈ  ॥ 7 ॥ 

ദുഹിതുസ്തദ്വചഃ ശ്രുത്വാ ശര്യാതിർജ്ജാതസാധ്വസഃ ।
മുനിം പ്രസാദയാമാസ വൽമീകാന്തർഹിതം ശനൈഃ  ॥ 8 ॥ 

തദഭിപ്രായമാജ്ഞായ പ്രാദാദ്ദുഹിതരം മുനേഃ ।
കൃച്ഛ്രാൻമുക്തസ്തമാമന്ത്ര്യ പുരം പ്രായാത്‌സമാഹിതഃ  ॥ 9 ॥ 

സുകന്യാ ച്യവനം പ്രാപ്യ പതിം പരമകോപനം ।
പ്രീണയാമാസ ചിത്തജ്ഞാ അപ്രമത്താനുവൃത്തിഭിഃ  ॥ 10 ॥ 

കസ്യചിത്‌ത്വഥ കാലസ്യ നാസത്യാവാശ്രമാഗതൌ ।
തൌ പൂജയിത്വാ പ്രോവാച വയോ മേ ദത്തമീശ്വരൌ  ॥ 11 ॥ 

ഗ്രഹം ഗ്രഹീഷ്യേ സോമസ്യ യജ്ഞേ വാമപ്യസോമപോഃ ।
ക്രിയതാം മേ വയോരൂപം പ്രമദാനാം യദീപ്സിതം  ॥ 12 ॥ 

ബാഢമിത്യൂചതുർവ്വിപ്രമഭിനന്ദ്യ ഭിഷക്തമൌ ।
നിമജ്ജതാം ഭവാനസ്മിൻ ഹ്രദേ സിദ്ധവിനിർമ്മിതേ  ॥ 13 ॥ 

ഇത്യുക്ത്വാ ജരയാ ഗ്രസ്തദേഹോ ധമനിസന്തതഃ ।
ഹ്രദം പ്രവേശിതോഽശ്വിഭ്യാം വലീപലിതവിപ്രിയഃ  ॥ 14 ॥ 

പുരുഷാസ്ത്രയ ഉത്തസ്ഥുരപീച്യാ വനിതാപ്രിയാഃ ।
പദ്മസ്രജഃ കുണ്ഡലിനസ്തുല്യരൂപാഃ സുവാസസഃ  ॥ 15 ॥ 

താൻ നിരീക്ഷ്യ വരാരോഹാ സരൂപാൻ സൂര്യവർച്ചസഃ ।
അജാനതീ പതിം സാധ്വീ അശ്വിനൌ ശരണം യയൌ  ॥ 16 ॥ 

ദർശയിത്വാ പതിം തസ്യൈ പാതിവ്രത്യേന തോഷിതൌ ।
ഋഷിമാമന്ത്ര്യ യയതുർവ്വിമാനേന ത്രിവിഷ്ടപം  ॥ 17 ॥ 

യക്ഷ്യമാണോഽഥ ശര്യാതിശ്ച്യവനസ്യാശ്രമം ഗതഃ ।
ദദർശ ദുഹിതുഃ പാർശ്വേ പുരുഷം സൂര്യവർച്ചസം  ॥ 18 ॥ 

രാജാ ദുഹിതരം പ്രാഹ കൃതപാദാഭിവന്ദനാം ।
ആശിഷശ്ചാപ്രയുഞ്ജാനോ നാതിപ്രീതമനാ ഇവ  ॥ 19 ॥ 

     ചികീർഷിതം തേ കിമിദം പതിസ്ത്വയാ 
          പ്രലംഭിതോ ലോകനമസ്കൃതോ മുനിഃ ।
     യത്ത്വം ജരാഗ്രസ്തമസത്യസമ്മതം 
          വിഹായ ജാരം ഭജസേഽമുമധ്വഗം  ॥ 20 ॥ 

     കഥം മതിസ്തേഽവഗതാന്യഥാ സതാം 
          കുലപ്രസൂതേ കുലദൂഷണം ത്വിദം ।
     ബിഭർഷി ജാരം യദപത്രപാ കുലം 
          പിതുശ്ച ഭർത്തുശ്ച നയസ്യധസ്തമഃ  ॥ 21 ॥ 

ഏവം ബ്രുവാണം പിതരം സ്മയമാനാ ശുചിസ്മിതാ ।
ഉവാച താത ജാമാതാ തവൈഷ ഭൃഗുനന്ദനഃ  ॥ 22 ॥ 

ശശംസ പിത്രേ തത്സർവം വയോരൂപാഭിലംഭനം ।
വിസ്മിതഃ പരമപ്രീതസ്തനയാം പരിഷസ്വജേ  ॥ 23 ॥ 

സോമേന യാജയൻ വീരം ഗ്രഹം സോമസ്യ ചാഗ്രഹീത് ।
അസോമപോരപ്യശ്വിനോശ്ച്യവനഃ സ്വേന തേജസാ  ॥ 24 ॥ 

ഹന്തും തമാദദേ വജ്രം സദ്യോമന്യുരമർഷിതഃ ।
സവജ്രം സ്തംഭയാമാസ ഭുജമിന്ദ്രസ്യ ഭാർഗ്ഗവഃ  ॥ 25 ॥ 

അന്വജാനംസ്തതഃ സർവ്വേ ഗ്രഹം സോമസ്യ ചാശ്വിനോഃ ।
ഭിഷജാവിതി യത്പൂർവ്വം സോമാഹുത്യാ ബഹിഷ്കൃതൌ  ॥ 26 ॥ 

ഉത്താനബർഹിരാനർത്തോ ഭൂരിഷേണ ഇതി ത്രയഃ ।
ശര്യാതേരഭവൻ പുത്രാ ആനർത്താദ്‌ രേവതോഭവത്  ॥ 27 ॥ 

സോഽന്തഃസമുദ്രേ നഗരീം വിനിർമ്മായ കുശസ്ഥലീം ।
ആസ്ഥിതോഽഭുങ്ക്ത വിഷയാനാനർത്താദീനരിന്ദമ  ॥ 28 ॥ 

തസ്യ പുത്രശതം ജജ്ഞേ കകുദ്മിജ്യേഷ്ഠമുത്തമം ।
കകുദ്മീ രേവതീം കന്യാം സ്വാമാദായ വിഭും ഗതഃ  ॥ 29 ॥ 

കന്യാവരം പരിപ്രഷ്ടും ബ്രഹ്മലോകമപാവൃതം ।
ആവർത്തമാനേ ഗാന്ധർവ്വേ സ്ഥിതോഽലബ്ധക്ഷണഃ ക്ഷണം  ॥ 30 ॥ 

തദന്ത ആദ്യമാനമ്യ സ്വാഭിപ്രായം ന്യവേദയത് ।
തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാ പ്രഹസ്യ തമുവാച ഹ  ॥ 31 ॥ 

അഹോ രാജൻ നിരുദ്ധാസ്തേ കാലേന ഹൃദി യേ കൃതാഃ ।
തത്പുത്രപൌത്രനപ്ത്യൂണാം ഗോത്രാണി ച ന ശൃൺമഹേ  ॥ 32 ॥ 

കാലോഽഭിയാതസ്ത്രിണവചതുർയുഗവികൽപിതഃ ।
തദ്ഗച്ഛ ദേവദേവാംശോ ബലദേവോ മഹാബലഃ  ॥ 33 ॥ 

കന്യാരത്നമിദം രാജൻ നരരത്നായ ദേഹി ഭോഃ ।
ഭുവോ ഭാരാവതാരായ ഭഗവാൻ ഭൂതഭാവനഃ  ॥ 34 ॥ 

അവതീർണ്ണോ നിജാംശേന പുണ്യശ്രവണകീർത്തനഃ ।
ഇത്യാദിഷ്ടോഽഭിവന്ദ്യാജം നൃപഃ സ്വപുരമാഗതഃ ।
ത്യക്തം പുണ്യജനത്രാസാദ്ഭ്രാതൃഭിർദിക്ഷ്വവസ്ഥിതൈഃ  ॥ 35 ॥ 

സുതാം ദത്ത്വാനവദ്യാംഗീം ബലായ ബലശാലിനേ ।
ബദര്യാഖ്യം ഗതോ രാജാ തപ്തും നാരായണാശ്രമം  ॥ 36 ॥