ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / നവമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 9) / അദ്ധ്യായം 19


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / നവമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 9) / അദ്ധ്യായം 19 

ശ്രീശുക ഉവാച

സ ഇത്ഥമാചരൻ കാമാൻ സ്ത്രൈണോഽപഹ്നവമാത്മനഃ ।
ബുദ്ധ്വാ പ്രിയായൈ നിർവ്വിണ്ണോ ഗാഥാമേതാമഗായത  ॥ 1 ॥ 

ശൃണു ഭാർഗ്ഗവ്യമൂം ഗാഥാം മദ്വിധാചരിതാം ഭുവി ।
ധീരാ യസ്യാനുശോചന്തി വനേ ഗ്രാമനിവാസിനഃ  ॥ 2 ॥ 

ബസ്ത ഏകോ വനേ കശ്ചിദ് വിചിന്വൻ പ്രിയമാത്മനഃ ।
ദദർശ കൂപേ പതിതാം സ്വകർമ്മവശഗാമജാം  ॥ 3 ॥ 

തസ്യാ ഉദ്ധരണോപായം ബസ്തഃ കാമീ വിചിന്തയൻ ।
വ്യധത്ത തീർത്ഥമുദ്ധൃത്യ വിഷാണാഗ്രേണ രോധസീ  ॥ 4 ॥ 

സോത്തീര്യ കൂപാത് സുശ്രോണീ തമേവ ചകമേ കില ।
തയാ വൃതം സമുദ്വീക്ഷ്യ ബഹ്വ്യോഽജാഃ കാന്തകാമിനീഃ  ॥ 5 ॥ 

പീവാനം ശ്മശ്രുലം പ്രേഷ്ഠം മീഢ്വാംസം യാഭകോവിദം ।
സ ഏകോഽജവൃഷസ്താസാം ബഹ്വീനാം രതിവർദ്ധനഃ ।
രേമേ കാമഗ്രഹഗ്രസ്ത ആത്മാനം നാവബുധ്യത  ॥ 6 ॥ 

തമേവ പ്രേഷ്ഠതമയാ രമമാണമജാന്യയാ ।
വിലോക്യ കൂപസംവിഗ്നാ നാമൃഷ്യദ്ബസ്തകർമ്മ തത്  ॥ 7 ॥ 

തം ദുർഹൃദം സുഹൃദ്രൂപം കാമിനം ക്ഷണസൌഹൃദം ।
ഇന്ദ്രിയാരാമമുത്സൃജ്യ സ്വാമിനം ദുഃഖിതാ യയൌ  ॥ 8 ॥ 

സോഽപി ചാനുഗതഃ സ്ത്രൈണഃ കൃപണസ്താം പ്രസാദിതും ।
കുർവ്വന്നിഡവിഡാകാരം നാശക്നോത്പഥി സന്ധിതും  ॥ 9 ॥ 

തസ്യാസ്തത്ര ദ്വിജഃ കശ്ചിദജാസ്വാമ്യച്ഛിനദ് രുഷാ ।
ലംബന്തം വൃഷണം ഭൂയഃ സന്ദധേഽർത്ഥേയ യോഗവിത്  ॥ 10 ॥ 

സംബദ്ധവൃഷണഃ സോഽപി ഹ്യജയാ കൂപലബ്ധയാ ।
കാലം ബഹുതിഥം ഭദ്രേ കാമൈർന്നാദ്യാപി തുഷ്യതി  ॥ 11 ॥ 

തഥാഹം കൃപണഃ സുഭ്രു ഭവത്യാഃ പ്രേമയന്ത്രിതഃ ।
ആത്മാനം നാഭിജാനാമി മോഹിതസ്തവ മായയാ  ॥ 12 ॥ 

യത്പൃഥിവ്യാം വ്രീഹിയവം ഹിരണ്യം പശവഃ സ്ത്രിയഃ ।
ന ദുഹ്യന്തി മനഃപ്രീതിം പുംസഃ കാമഹതസ്യ തേ  ॥ 13 ॥ 

ന ജാതു കാമഃ കാമാനാമുപഭോഗേന ശാമ്യതി ।
ഹവിഷാ കൃഷ്ണവർത്മേവ ഭൂയ ഏവാഭിവർദ്ധതേ  ॥ 14 ॥ 

യദാ ന കുരുതേ ഭാവം സർവ്വഭൂതേഷ്വമംഗളം ।
സമദൃഷ്ടേസ്തദാ പുംസഃ സർവ്വാഃ സുഖമയാ ദിശഃ  ॥ 15 ॥ 

യാ ദുസ്ത്യജാ ദുർമ്മതിഭിർജ്ജിര്യതോ യാ ന ജീര്യതേ ।
താം തൃഷ്ണാം ദുഃഖനിവഹാം ശർമ്മകാമോ ദ്രുതം ത്യജേത്  ॥ 16 ॥ 

മാത്രാ സ്വസ്രാ ദുഹിത്രാ വാ നാവിവിക്താസനോ ഭവേത് ।
ബലവാനിന്ദ്രിയഗ്രാമോ വിദ്വാംസമപി കർഷതി  ॥ 17 ॥ 

പൂർണ്ണം വർഷസഹസ്രം മേ വിഷയാൻ സേവതോഽസകൃത് ।
തഥാപി ചാനുസവനം തൃഷ്ണാ തേഷൂപജായതേ  ॥ 18 ॥ 

തസ്മാദേതാമഹം ത്യക്ത്വാ ബ്രഹ്മണ്യാധായ മാനസം ।
നിർദ്ദ്വന്ദ്വോ നിരഹങ്കാരശ്ചരിഷ്യാമി മൃഗൈഃ സഹ  ॥ 19 ॥ 

ദൃഷ്ടം ശ്രുതമസദ്ബുദ്ധ്വാ നാനുധ്യായേന്ന സംവിശേത് ।
സംസൃതിം ചാത്മനാശം ച തത്ര വിദ്വാൻ സ ആത്മദൃക്  ॥ 20 ॥ 

ഇത്യുക്ത്വാ നാഹുഷോ ജായാം തദീയം പൂരവേ വയഃ ।
ദത്ത്വാ സ്വാം ജരസം തസ്മാദാദദേ വിഗതസ്പൃഹഃ  ॥ 21 ॥ 

ദിശി ദക്ഷിണപൂർവ്വസ്യാം ദ്രുഹ്യും ദക്ഷിണതോ യദും ।
പ്രതീച്യാം തുർവ്വസും ചക്ര ഉദീച്യാമനുമീശ്വരം  ॥ 22 ॥ 

ഭൂമണ്ഡലസ്യ സർവ്വസ്യ പൂരുമർഹത്തമം വിശാം ।
അഭിഷിച്യാഗ്രജാംസ്തസ്യ വശേ സ്ഥാപ്യ വനം യയൌ  ॥ 23 ॥ 

ആസേവിതം വർഷപൂഗാൻ ഷഡ്വർഗം വിഷയേഷു സഃ ।
ക്ഷണേന മുമുചേ നീഡം ജാതപക്ഷ ഇവ ദ്വിജഃ  ॥ 24 ॥ 

     സ തത്ര നിർമ്മുക്തസമസ്തസംഗ 
          ആത്മാനുഭൂത്യാ വിധുതത്രിലിംഗഃ ।
     പരേഽമലേ ബ്രഹ്മണി വാസുദേവേ 
          ലേഭേ ഗതിം ഭാഗവതീം പ്രതീതഃ  ॥ 25 ॥ 

ശ്രുത്വാ ഗാഥാം ദേവയാനീ മേനേ പ്രസ്തോഭമാത്മനഃ ।
സ്ത്രീപുംസോഃ സ്നേഹവൈക്ലവ്യാത്പരിഹാസമിവേരിതം  ॥ 26 ॥ 

സാ സന്നിവാസം സുഹൃദാം പ്രപായാമിവ ഗച്ഛതാം ।
വിജ്ഞായേശ്വരതന്ത്രാണാം മായാവിരചിതം പ്രഭോഃ  ॥ 27 ॥ 

സർവ്വത്ര സംഗമുത്സൃജ്യ സ്വപ്നൌപമ്യേന ഭാർഗ്ഗവീ ।
കൃഷ്ണേ മനഃ സമാവേശ്യ വ്യധുനോല്ലിംഗമാത്മനഃ  ॥ 28 ॥ 

നമസ്തുഭ്യം ഭഗവതേ വാസുദേവായ വേധസേ ।
സർവ്വഭൂതാധിവാസായ ശാന്തായ ബൃഹതേ നമഃ  ॥ 29 ॥