ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ചതുർത്ഥഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 4) / അദ്ധ്യായം 27


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ചതുർത്ഥഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 4) / അദ്ധ്യായം 27 

നാരദ ഉവാച

ഇത്ഥം പുരഞ്ജനം സധ്ര്യഗ് വശമാനീയ വിഭ്രമൈഃ ।
പുരഞ്ജനീ മഹാരാജ രേമേ രമയതീ പതിം  ॥ 1 ॥ 

സ രാജാ മഹിഷീം രാജൻ സുസ്നാതാം രുചിരാനനാം ।
കൃതസ്വസ്ത്യയനാം തൃപ്താമഭ്യനന്ദദുപാഗതാം  ॥ 2 ॥ 

     തയോപഗൂഢഃ പരിരബ്ധകന്ധരോ 
          രഹോഽനുമന്ത്രൈരപകൃഷ്ടചേതനഃ ।
     ന കാലരംഹോ ബുബുധേ ദുരത്യയം 
          ദിവാ നിശേതി പ്രമദാപരിഗ്രഹഃ  ॥ 3 ॥ 

     ശയാന ഉന്നദ്ധമദോ മഹാമനാ 
          മഹാർഹതൽപേ മഹിഷീഭുജോപധിഃ ।
     താമേവ വീരോ മനുതേ പരം യത-
          സ്തമോഽഭിഭൂതോ ന നിജം പരം ച യത്  ॥ 4 ॥ 

തയൈവം രമമാണസ്യ കാമകശ്മലചേതസഃ ।
ക്ഷണാർദ്ധമിവ രാജേന്ദ്ര വ്യതിക്രാന്തം നവം വയഃ  ॥ 5 ॥ 

തസ്യാമജനയത്പുത്രാൻ പുരഞ്ജന്യാം പുരഞ്ജനഃ ।
ശതാന്യേകാദശ വിരാഡായുഷോഽർദ്ധമഥാത്യഗാത്  ॥ 6 ॥ 

ദുഹിതൄർദ്ദശോത്തരശതം പിതൃമാതൃയശസ്കരീഃ ।
ശീലൌദാര്യഗുണോപേതാഃ പൌരഞ്ജന്യഃ പ്രജാപതേ  ॥ 7 ॥ 

സ പഞ്ചാലപതിഃ പുത്രാൻ പിതൃവംശവിവർദ്ധനാൻ ।
ദാരൈഃ സംയോജയാമാസ ദുഹിതൄഃ സദൃശൈർവ്വരൈഃ  ॥ 8 ॥ 

പുത്രാണാം ചാഭവൻ പുത്രാ ഏകൈകസ്യ ശതം ശതം ।
യൈർവ്വൈ പൌരഞ്ജനോ വംശഃ പഞ്ചാലേഷു സമേധിതഃ  ॥ 9 ॥ 

തേഷു തദ്രിക്ഥഹാരേഷു ഗൃഹകോശാനുജീവിഷു ।
നിരൂഢേന മമത്വേന വിഷയേഷ്വന്വബധ്യത  ॥ 10 ॥ 

ഈജേ ച ക്രതുഭിർഘോരൈർദ്ദീക്ഷിതഃ പശുമാരകൈഃ ।
ദേവാൻ പിതൄൻ ഭൂതപതീൻ നാനാകാമോ യഥാ ഭവാൻ  ॥ 11 ॥ 

യുക്തേഷ്വേവം പ്രമത്തസ്യ കുടുംബാസക്തചേതസഃ ।
ആസസാദ സ വൈ കാലോ യോഽപ്രിയഃ പ്രിയയോഷിതാം  ॥ 12 ॥ 

ചണ്ഡവേഗ ഇതി ഖ്യാതോ ഗന്ധർവ്വാധിപതിർന്നൃപ ।
ഗന്ധർവ്വാസ്തസ്യ ബലിനഃ ഷഷ്ട്യുത്തരശതത്രയം  ॥ 13 ॥ 

ഗന്ധർവ്യാസ്താദൃശീരസ്യ മൈഥുന്യശ്ച സിതാസിതാഃ ।
പരിവൃത്ത്യാ വിലുമ്പന്തി സർവ്വകാമവിനിർമ്മിതാം  ॥ 14 ॥ 

തേ ചണ്ഡവേഗാനുചരാഃ പുരഞ്ജനപുരം യദാ ।
ഹർത്തുമാരേഭിരേ തത്ര പ്രത്യഷേധത്പ്രജാഗരഃ  ॥ 15 ॥ 

സ സപ്തഭിഃ ശതൈരേകോ വിംശത്യാ ച ശതം സമാഃ ।
പുരഞ്ജനപുരാധ്യക്ഷോ ഗന്ധർവ്വൈർയുയുധേ ബലീ  ॥ 16 ॥ 

ക്ഷീയമാണേ സ്വസംബന്ധേ ഏകസ്മിൻ ബഹുഭിര്യുധാ ।
ചിന്താം പരാം ജഗാമാർത്തഃ സ രാഷ്ട്രപുരബാന്ധവഃ  ॥ 17 ॥ 

സ ഏവ പുര്യാം മധുഭുക് പഞ്ചാലേഷു സ്വപാർഷദൈഃ ।
ഉപനീതം ബലിം ഗൃഹ്ണൻ സ്ത്രീജിതോ നാവിദദ്ഭയം  ॥ 18 ॥ 

കാലസ്യ ദുഹിതാ കാചിത്ത്രിലോകീം വരമിച്ഛതീ ।
പര്യടന്തീ ന ബർഹിഷ്മൻ പ്രത്യനന്ദത കശ്ചന  ॥ 19 ॥ 

ദൌർഭാഗ്യേനാത്മനോ ലോകേ വിശ്രുതാ ദുർഭഗേതി സാ ।
യാ തുഷ്ടാ രാജർഷയേ തു വൃതാദാത്പൂരവേ വരം  ॥ 20 ॥ 

കദാചിദടമാനാ സാ ബ്രഹ്മലോകാൻമഹീം ഗതം ।
വവ്രേ ബൃഹദ്‌വ്രതം മാം തു ജാനതീ കാമമോഹിതാ  ॥ 21 ॥ 

മയി സംരഭ്യ വിപുലമദാച്ഛാപം സുദുഃസഹം ।
സ്ഥാതുമർഹസി നൈകത്ര മദ്‌യാച്ഞാവിമുഖോ മുനേ  ॥ 22 ॥ 

തതോ വിഹതസങ്കൽപാ കന്യകാ യവനേശ്വരം ।
മയോപദിഷ്ടമാസാദ്യ വവ്രേ നാമ്നാ ഭയം പതിം  ॥ 23 ॥ 

ഋഷഭം യവനാനാം ത്വാം വൃണേ വീരേപ്സിതം പതിം । 
സങ്കൽപസ്ത്വയി ഭൂതാനാം കൃതഃ കില ന രിഷ്യതി  ॥ 24 ॥ 

ദ്വാവിമാവനുശോചന്തി ബാലാവസദവഗ്രഹൌ ।
യല്ലോകശാസ്ത്രോപനതം ന രാതി ന തദിച്ഛതി  ॥ 25 ॥ 

അഥോ ഭജസ്വ മാം ഭദ്ര ഭജന്തീം മേ ദയാം കുരു ।
ഏതാവാൻ പൌരുഷോ ധർമ്മോ യദാർത്താനനുകമ്പതേ  ॥ 26 ॥ 

കാലകന്യോദിതവചോ നിശമ്യ യവനേശ്വരഃ ।
ചികീർഷുർദ്ദേവഗുഹ്യം സ സസ്മിതം താമഭാഷത  ॥ 27 ॥ 

മയാ നിരൂപിതസ്തുഭ്യം പതിരാത്മസമാധിനാ ।
നാഭിനന്ദതി ലോകോഽയം ത്വാമഭദ്രാമസമ്മതാം  ॥ 28 ॥ 

ത്വമവ്യക്തഗതിർഭുങ്ക്ഷ്വ ലോകം കർമ്മവിനിർമ്മിതം ।
യാ ഹി മേ പൃതനാ യുക്താ പ്രജാനാശം പ്രണേഷ്യസി  ॥ 29 ॥ 

പ്രജ്വാരോഽയം മമ ഭ്രാതാ ത്വം ച മേ ഭഗിനീ ഭവ ।
ചരാമ്യുഭാഭ്യാം ലോകേഽസ്മിന്നവ്യക്തോ ഭീമസൈനികഃ  ॥ 30 ॥