മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം195
1 വൈശമ്പായന ഉവാച
     ഏതച് ഛ്രുത്വാ തു കൗന്തേയഃ സർവാൻ ഭ്രാതൄൻ ഉപഹ്വരേ
     ആഹൂയ ഭരതശ്രേഷ്ഠ ഇദം വചനം അബ്രവീത്
 2 ധാർതരാഷ്ട്രസ്യ സൈന്യേഷു യേ ചാരപുരുഷാ മമ
     തേ പ്രവൃത്തിം പ്രയച്ഛന്തി മമേമാം വ്യുഷിതാം നിശാം
 3 ദുര്യോധനഃ കിലാപൃച്ഛദ് ആപഗേയം മഹാവ്രതം
     കേന കാലേന പാണ്ഡൂനാം ഹന്യാഃ സൈന്യം ഇതി പ്രഭോ
 4 മാസേനേതി ച തേനോക്തോ ധാർതരാഷ്ട്രഃ സുദുർമതിഃ
     താവതാ ചാപി കാലേന ദ്രോണോ ഽപി പ്രത്യജാനത
 5 ഗൗതമോ ദ്വിഗുണം കാലം ഉക്തവാൻ ഇതി നഃ ശ്രുതം
     ദ്രൗണിസ് തു ദശരാത്രേണ പ്രതിജജ്ഞേ മഹാസ്ത്രവിത്
 6 തഥാ ദിവ്യാസ്ത്രവിത് കർണഃ സമ്പൃഷ്ടഃ കുരുസംസദി
     പഞ്ചഭിർ ദിവസൈർ ഹന്തും സ സൈന്യം പ്രതിജജ്ഞിവാൻ
 7 തസ്മാദ് അഹം അപീച്ഛാമി ശ്രോതും അർജുന തേ വചഃ
     കാലേന കിയതാ ശത്രൂൻ ക്ഷപയേർ ഇതി സംയുഗേ
 8 ഏവം ഉക്തോ ഗുഡാകേശഃ പാർഥിവേന ധനഞ്ജയഃ
     വാസുദേവം അവേക്ഷ്യേദം വചനം പ്രഭ്യഭാഷത
 9 സർവ ഏതേ മഹാത്മാനഃ കൃതാസ്ത്രാശ് ചിത്രയോധിനഃ
     അസംശയം മഹാരാജ ഹന്യുർ ഏവ ബലം തവ
 10 അപൈതു തേ മനസ്താപോ യഥാസത്യം ബ്രവീമ്യ് അഹം
    ഹന്യാം ഏകരഥേനാഹം വാസുദേവസഹായവാൻ
11 സാമരാൻ അപി ലോകാംസ് ത്രീൻ സഹസ്ഥാവരജംഗമാൻ
    ഭൂതം ഭവ്യം ഭവിഷ്യച് ച നിമേഷാദ് ഇതി മേ മതിഃ
12 യത് തദ് ഘോരം പശുപതിഃ പ്രാദാദ് അസ്ത്രം മഹൻ മമ
    കൈരാതേ ദ്വന്ദ്വയുദ്ധേ വൈ തദ് ഇദം മയി വർതതേ
13 യദ് യുഗാന്തേ പശുപതിഃ സർവഭൂതാനി സംഹരൻ
    പ്രയുങ്ക്തേ പുരുഷവ്യാഘ്ര തദ് ഇദം മയി വർതതേ
14 തൻ ന ജാനാതി ഗാംഗേയോ ന ദ്രോണോ ന ച ഗൗതമഃ
    ന ച ദ്രോണസുതോ രാജൻ കുത ഏവ തു സൂതജഃ
15 ന തു യുക്തം രണേ ഹന്തും ദിവ്യൈർ അസ്ത്രൈഃ പൃഥഗ്ജനം
    ആർജവേനൈവ യുദ്ധേന വിജേഷ്യാമോ വയം പരാൻ
16 തഥേമേ പുരുഷവ്യാഘ്രാഃ സഹായാസ് തവ പാർഥിവ
    സർവേ ദിവ്യാസ്ത്രവിദുഷഃ സർവേ യുദ്ധാഭിനന്ദിനഃ
17 വേദാന്താവഭൃഥസ്നാതാഃ സർവ ഏതേ ഽപരാജിതാഃ
    നിഹന്യുഃ സമരേ സേനാം ദേവാനാം അപി പാണ്ഡവ
18 ശിഖണ്ഡീ യുയുധാനശ് ച ധൃഷ്ടദ്യുമ്നശ് ച പാർഷതഃ
    ഭീമസേനോ യമൗ ചോഭൗ യുധാമന്യൂത്തമൗജസൗ
19 വിരാടദ്രുപദൗ ചോഭൗ ഭീഷ്മദ്രോണസമൗ യുധി
    സ്വയം ചാപി സമർഥോ ഽസി ത്രൈലോക്യോത്സാദനേ അപി
20 ക്രോധാദ് യം പുരുഷം പശ്യേസ് ത്വം വാസവസമദ്യുതേ
    ക്ഷിപ്രം ന സ ഭവേദ് വ്യക്തം ഇതി ത്വാം വേദ്മി കൗരവ