ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 34


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 34 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏകദാ ദേവയാത്രായാം ഗോപാലാ ജാതകൌതുകാഃ ।
അനോഭിരനഡുദ്യുക്തൈഃ പ്രയയുസ്തേഽമ്ബികാവനം  ॥ 1 ॥ 

തത്ര സ്നാത്വാ സരസ്വത്യാം ദേവം പശുപതിം വിഭും ।
ആനർച്ചുരർഹണൈർഭക്ത്യാ ദേവീം ച നൃപതേഽമ്ബികാം  ॥ 2 ॥ 

ഗാവോ ഹിരണ്യം വാസാംസി മധു മധ്വന്നമാദൃതാഃ ।
ബ്രാഹ്മണേഭ്യോ ദദുഃ സർവ്വേ ദേവോ നഃ പ്രീയതാമിതി  ॥ 3 ॥ 

ഊഷുഃ സരസ്വതീതീരേ ജലം പ്രാശ്യ ധൃതവ്രതാഃ ।
രജനീം താം മഹാഭാഗാ നന്ദസുനന്ദകാദയഃ  ॥ 4 ॥ 

കശ്ചിൻമഹാനഹിസ്തസ്മിൻ വിപിനേഽതിബുഭുക്ഷിതഃ ।
യദൃച്ഛയാഽഽഗതോ നന്ദം ശയാനമുരഗോഽഗ്രസീത്  ॥ 5 ॥ 

സ ചുക്രോശാഹിനാ ഗ്രസ്തഃ കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മഹാനയം ।
സർപ്പോ മാം ഗ്രസതേ താത പ്രപന്നം പരിമോചയ  ॥ 6 ॥ 

തസ്യ ചാക്രന്ദിതം ശ്രുത്വാ ഗോപാലാഃ സഹസോത്ഥിതാഃ ।
ഗ്രസ്തം ച ദൃഷ്ട്വാ വിഭ്രാന്താഃ സർപ്പം വിവ്യധുരുൽമുകൈഃ  ॥ 7 ॥ 

അലാതൈർദ്ദഹ്യമാനോഽപി നാമുഞ്ചത്തമുരംഗമഃ ।
തമസ്പൃശത്പദാഭ്യേത്യ ഭഗവാൻ സാത്വതാം പതിഃ  ॥ 8 ॥ 

സ വൈ ഭഗവതഃ ശ്രീമത്പാദസ്പർശഹതാശുഭഃ ।
ഭേജേ സർപ്പവപുർഹിത്വാ രൂപം വിദ്യാധരാർച്ചിതം  ॥ 9 ॥ 

തമപൃച്ഛദ്ധൃഷീകേശഃ പ്രണതം സമുപസ്ഥിതം ।
ദീപ്യമാനേന വപുഷാ പുരുഷം ഹേമമാലിനം  ॥ 10 ॥ 

കോ ഭവാൻ പരയാ ലക്ഷ്മ്യാ രോചതേഽദ്ഭുതദർശനഃ ।
കഥം ജുഗുപ്സിതാമേതാം ഗതിം വാ പ്രാപിതോഽവശഃ  ॥ 11 ॥ 

സർപ്പ ഉവാച

അഹം വിദ്യാധരഃ കശ്ചിത് സുദർശന ഇതി ശ്രുതഃ ।
ശ്രിയാ സ്വരൂപസമ്പത്ത്യാ വിമാനേനാചരം ദിശഃ  ॥ 12 ॥ 

ഋഷീൻ വിരൂപാനംഗിരസഃ പ്രാഹസം രൂപദർപ്പിതഃ ।
തൈരിമാം പ്രാപിതോ യോനിം പ്രലബ്ധൈഃ സ്വേന പാപ്മനാ  ॥ 13 ॥ 

ശാപോ മേഽനുഗ്രഹായൈവ കൃതസ്തൈഃ കരുണാത്മഭിഃ ।
യദഹം ലോകഗുരുണാ പദാ സ്പൃഷ്ടോ ഹതാശുഭഃ  ॥ 14 ॥ 

തം ത്വാഹം ഭവഭീതാനാം പ്രപന്നാനാം ഭയാപഹം ।
ആപൃച്ഛേ ശാപനിർമ്മുക്തഃ പാദസ്പർശാദമീവഹൻ  ॥ 15 ॥ 

പ്രപന്നോഽസ്മി മഹായോഗിൻ മഹാപുരുഷ സത്പതേ ।
അനുജാനീഹി മാം ദേവ സർവ്വലോകേശ്വരേശ്വര  ॥ 16 ॥ 

ബ്രഹ്മദണ്ഡാദ് വിമുക്തോഽഹം സദ്യസ്തേഽച്യുത ദർശനാത് ।
യന്നാമ ഗൃഹ്ണന്നഖിലാൻ ശ്രോതൄനാത്മാനമേവ ച ।
സദ്യഃ പുനാതി കിം ഭൂയസ്തസ്യ സ്പൃഷ്ടഃ പദാ ഹി തേ  ॥ 17 ॥ 

ഇത്യനുജ്ഞാപ്യ ദാശാർഹം പരിക്രമ്യാഭിവന്ദ്യ ച ।
സുദർശനോ ദിവം യാതഃ കൃച്ഛ്രാന്നന്ദശ്ച മോചിതഃ  ॥ 18 ॥ 

     നിശാമ്യ കൃഷ്ണസ്യ തദാത്മവൈഭവം 
          വ്രജൌകസോ വിസ്മിതചേതസസ്തതഃ । 
     സമാപ്യ തസ്മിന്നിയമം പുനർവ്രജം 
          നൃപായയുസ്തത്കഥയന്ത ആദൃതാഃ  ॥ 19 ॥ 

കദാചിദഥ ഗോവിന്ദോ രാമശ്ചാദ്ഭുതവിക്രമഃ ।
വിജഹ്രതുർവ്വനേ രാത്ര്യാം മധ്യഗൌ വ്രജയോഷിതാം  ॥ 20 ॥ 

ഉപഗീയമാനൌ ലളിതം സ്ത്രീജനൈർബ്ബദ്ധസൌഹൃദൈഃ ।
സ്വലങ്കൃതാനുലിപ്താംഗൗ സ്രഗ്വിണൌ വിരജോഽമ്ബരൌ  ॥ 21 ॥ 

നിശാമുഖം മാനയന്താവുദിതോഡുപതാരകം ।
മല്ലികാഗന്ധമത്താലിജുഷ്ടം കുമുദവായുനാ  ॥ 22 ॥ 

ജഗതുഃ സർവ്വഭൂതാനാം മനഃശ്രവണമംഗളം ।
തൌ കൽപയന്തൌ യുഗപത് സ്വരമണ്ഡലമൂർച്ഛിതം  ॥ 23 ॥ 

ഗോപ്യസ്തദ്ഗീതമാകർണ്യ മൂർച്ഛിതാ നാവിദൻ നൃപ ।
സ്രംസദ്ദുകൂലമാത്മാനം സ്രസ്തകേശസ്രജം തതഃ  ॥ 24 ॥ 

ഏവം വിക്രീഡതോഃ സ്വൈരം ഗായതോഃ സമ്പ്രമത്തവത് ।
ശംഖചൂഡ ഇതി ഖ്യാതോ ധനദാനുചരോഽഭ്യഗാത്  ॥ 25 ॥ 

തയോർന്നിരീക്ഷതോ രാജംസ്തന്നാഥം പ്രമദാജനം ।
ക്രോശന്തം കാലയാമാസ ദിശ്യുദീച്യാമശങ്കിതഃ  ॥ 26 ॥ 

ക്രോശന്തം കൃഷ്ണ രാമേതി വിലോക്യ സ്വപരിഗ്രഹം ।
യഥാ ഗാ ദസ്യുനാ ഗ്രസ്താ ഭ്രാതരാവന്വധാവതാം  ॥ 27 ॥ 

മാ ഭൈഷ്ടേത്യഭയാരാവൌ ശാലഹസ്തൌ തരസ്വിനൌ ।
ആസേദതുസ്തം തരസാ ത്വരിതം ഗുഹ്യകാധമം  ॥ 28 ॥ 

സ വീക്ഷ്യ താവനുപ്രാപ്തൌ കാലമൃത്യൂ ഇവോദ്വിജൻ ।
വിസൃജ്യ സ്ത്രീജനം മൂഢഃ പ്രാദ്രവജ്ജീവിതേച്ഛയാ  ॥ 29 ॥ 

തമന്വധാവദ്ഗോവിന്ദോ യത്ര യത്ര സ ധാവതി ।
ജിഹീർഷുസ്തച്ഛിരോരത്നം തസ്ഥൌ രക്ഷൻ സ്ത്രിയോ ബലഃ  ॥ 30 ॥ 

അവിദൂര ഇവാഭ്യേത്യ ശിരസ്തസ്യ ദുരാത്മനഃ ।
ജഹാര മുഷ്ടിനൈവാംഗ സഹചൂഡാമണിം വിഭുഃ  ॥ 31 ॥ 

ശംഖചൂഡം നിഹത്യൈവം മണിമാദായ ഭാസ്വരം ।
അഗ്രജായാദദാത്പ്രീത്യാ പശ്യന്തീനാം ച യോഷിതാം  ॥ 32 ॥