ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ഏകാദശഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 11) / അദ്ധ്യായം 31


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ഏകാദശഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 11) / അദ്ധ്യായം 31 

ശ്രീശുക ഉവാച

അഥ തത്രാഗമദ്ബ്രഹ്മാ ഭവാന്യാ ച സമം ഭവഃ ।
മഹേന്ദ്രപ്രമുഖാ ദേവാ മുനയഃ സപ്രജേശ്വരാഃ  ॥ 1 ॥ 

പിതരഃ സിദ്ധഗന്ധർവ്വാ വിദ്യാധരമഹോരഗാഃ ।
ചാരണാ യക്ഷരക്ഷാംസി കിന്നരാപ്സരസോ ദ്വിജാഃ  ॥ 2 ॥ 

ദ്രഷ്ടുകാമാ ഭഗവതോ നിര്യാണം പരമോത്സുകാഃ ।
ഗായന്തശ്ച ഗൃണന്തശ്ച ശൌരേഃ കർമ്മാണി ജൻമ ച  ॥ 3 ॥ 

വവൃഷുഃ പുഷ്പവർഷാണി വിമാനാവലിഭിർന്നഭഃ ।
കുർവ്വന്തഃ സങ്കുലം രാജൻ ഭക്ത്യാ പരമയാ യുതാഃ  ॥ 4 ॥ 

ഭഗവാൻ പിതാമഹം വീക്ഷ്യ വിഭൂതീരാത്മനോ വിഭുഃ ।
സംയോജ്യാത്മനി ചാത്മാനം പദ്മനേത്രേ ന്യമീലയത്  ॥ 5 ॥ 

ലോകാഭിരാമാം സ്വതനും ധാരണാധ്യാനമംഗളം ।
യോഗധാരണയാഽഽഗ്നേയ്യാദഗ്‌ദ്ധ്വാ ധാമാവിശത് സ്വകം  ॥ 6 ॥

ദിവി ദുന്ദുഭയോ നേദുഃ പേതുഃ സുമനസശ്ച ഖാത് ।
സത്യം ധർമ്മോ ധൃതിർഭൂമേഃ കീർത്തിഃ ശ്രീശ്ചാനു തം യയുഃ  ॥ 7 ॥ 

ദേവാദയോ ബ്രഹ്മമുഖ്യാ ന വിശന്തം സ്വധാമനി ।
അവിജ്ഞാതഗതിം കൃഷ്ണം ദദൃശുശ്ചാതിവിസ്മിതാഃ  ॥ 8 ॥ 

സൌദാമന്യാ യഥാഽഽകാശേ യാന്ത്യാ ഹിത്വാഭ്രമണ്ഡലം ।
ഗതിർന്ന ലക്ഷ്യതേ മർത്ത്യൈസ്തഥാ കൃഷ്ണസ്യ ദൈവതൈഃ  ॥ 9 ॥ 

ബ്രഹ്മരുദ്രാദയസ്തേ തു ദൃഷ്ട്വാ യോഗഗതിം ഹരേഃ ।
വിസ്മിതാസ്താം പ്രശംസന്തഃ സ്വം സ്വം ലോകം യയുസ്തദാ  ॥ 10 ॥ 

     രാജൻ പരസ്യ തനുഭൃജ്ജനനാപ്യയേഹാ 
          മായാ വിഡംബനമവേഹി യഥാ നടസ്യ ।
     സൃഷ്ട്വാത്മനേദമനുവിശ്യ വിഹൃത്യ ചാന്തേ 
          സംഹൃത്യ ചാത്മമഹിമോപരതഃ സ ആസ്തേ  ॥ 11 ॥ 

     മർത്ത്യേന യോ ഗുരുസുതം യമലോകനീതം 
          ത്വാം ചാനയച്ഛരണദഃ പരമാസ്ത്രദഗ്ദ്ധം । 
     ജിഗ്യേഽന്തകാന്തകമപീശമസാവനീശഃ 
          കിം സ്വാവനേ സ്വരനയൻ മൃഗയും സദേഹം  ॥ 12 ॥ 

     തഥാപ്യശേഷസ്ഥിതിസംഭവാപ്യയേ-
          ഷ്വനന്യഹേതുർ യദശേഷശക്തിധൃക് ।
     നൈച്ഛത്പ്രണേതും വപുരത്ര ശേഷിതം 
          മർത്ത്യേന കിം സ്വസ്ഥഗതിം പ്രദർശയൻ  ॥ 13 ॥ 

യ ഏതാം പ്രാതരുത്ഥായ കൃഷ്ണസ്യ പദവീം പരാം ।
പ്രയതഃ കീർത്തയേദ്ഭക്ത്യാ താമേവാപ്നോത്യനുത്തമാം  ॥ 14 ॥ 

ദാരുകോ ദ്വാരകാമേത്യ വസുദേവോഗ്രസേനയോഃ ।
പതിത്വാ ചരണാവസ്രൈർന്ന്യഷിഞ്ചത്കൃഷ്ണവിച്യുതഃ  ॥ 15 ॥ 

കഥയാമാസ നിധനം വൃഷ്ണീനാം കൃത് സ്നശോ നൃപ ।
തച്ഛ്രുത്വോദ്വിഗ്നഹൃദയാ ജനാഃ ശോകവിർമ്മൂർച്ഛിതാഃ  ॥ 16 ॥ 

തത്ര സ്മ ത്വരിതാ ജഗ്മുഃ കൃഷ്ണവിശ്ലേഷവിഹ്വലാഃ ।
വ്യസവഃ ശേരതേ യത്ര ജ്ഞാതയോ ഘ്നന്ത ആനനം  ॥ 17 ॥ 

ദേവകീ രോഹിണീ ചൈവ വസുദേവസ്തഥാ സുതൌ ।
കൃഷ്ണരാമാവപശ്യന്തഃ ശോകാർത്താ വിജഹുഃ സ്മൃതിം  ॥ 18 ॥ 

പ്രാണാംശ്ച വിജഹുസ്തത്ര ഭഗവദ്വിരഹാതുരാഃ ।
ഉപഗുഹ്യ പതീംസ്താത ചിതാമാരുരുഹുഃ സ്ത്രിയഃ  ॥ 19 ॥ 

രാമപത്ന്യശ്ച തദ്ദേഹമുപഗുഹ്യാഗ്നിമാവിശൻ ।
വസുദേവപത്ന്യസ്തദ്ഗാത്രം പ്രദ്യുമ്നാദീൻ ഹരേഃ സ്നുഷാഃ ।
കൃഷ്ണപത്ന്യോഽവിശന്നഗ്നിം രുക്മിണ്യാദ്യാസ്തദാത്മികാഃ  ॥ 20 ॥ 

അർജ്ജുനഃ പ്രേയസഃ സഖ്യുഃ കൃഷ്ണസ്യ വിരഹാതുരഃ ।
ആത്മാനം സാന്ത്വയാമാസ കൃഷ്ണഗീതൈഃ സദുക്തിഭിഃ  ॥ 21 ॥ 

ബന്ധൂനാം നഷ്ടഗോത്രാണാമർജ്ജുനഃ സാമ്പരായികം ।
ഹതാനാം കാരയാമാസ യഥാവദനുപൂർവ്വശഃ  ॥ 22 ॥ 

ദ്വാരകാം ഹരിണാ ത്യക്താം സമുദ്രോഽപ്ലാവയത്ക്ഷണാത് ।
വർജ്ജയിത്വാ മഹാരാജ ശ്രീമദ്ഭഗവദാലയം  ॥ 23 ॥ 

നിത്യം സന്നിഹിതസ്തത്ര ഭഗവാൻ മധുസൂദനഃ ।
സ്മൃത്യാശേഷാശുഭഹരം സർവ്വമംഗളമംഗളം  ॥ 24 ॥ 

സ്ത്രീബാലവൃദ്ധാനാദായ ഹതശേഷാൻ ധനഞ്ജയഃ ।
ഇന്ദ്രപ്രസ്ഥം സമാവേശ്യ വജ്രം തത്രാഭ്യഷേചയത്  ॥ 25 ॥ 

ശ്രുത്വാ സുഹൃദ്വധം രാജന്നർജ്ജുനാത് തേ പിതാമഹാഃ ।
ത്വാം തു വംശധരം കൃത്വാ ജഗ്മുഃ സർവ്വേ മഹാപഥം  ॥ 26 ॥ 

യ ഏതദ്ദേവദേവസ്യ വിഷ്ണോഃ കർമ്മാണി ജൻമ ച ।
കീർത്തയേച്ഛ്രദ്ധയാ മർത്ത്യഃ സർവ്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ  ॥ 27 ॥ 

     ഇത്ഥം ഹരേർഭഗവതോ രുചിരാവതാര- 
          വീര്യാണി ബാലചരിതാനി ച ശന്തമാനി । 
     അന്യത്ര ചേഹ ച ശ്രുതാനി ഗൃണൻ മനുഷ്യോ 
          ഭക്തിം പരാം പരമഹംസഗതൌ ലഭേത  ॥ 28 ॥