മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം5
1 [വാസു]
     ഉപപന്നം ഇദം വാക്യം സോമകാനാം ധുരം ധുരേ
     അർഥസിദ്ധി കരം രാജ്ഞഃ പാണ്ഡവസ്യ മഹൗജസഃ
 2 ഏതച് ച പൂർവകാര്യം നഃ സുനീതം അഭികാങ്ക്ഷതാം
     അന്യഥാ ഹ്യ് ആചരൻ കർമ പുരുഷഃ സ്യാത് സുബാലിശഃ
 3 കിം തു സംബന്ധകം തുല്യം അസ്മാകം കുരു പാണ്ഡുഷു
     യഥേഷ്ടം വർതമാനേഷു പാണ്ഡവേഷു ച തേഷു ച
 4 തേ വിവാഹാർഥം ആനീതാ വയം സർവേ യഥാ ഭവാൻ
     കൃതേ വിവാഹേ മുദിതാ ഗമിഷ്യാമോ ഗൃഹാൻ പ്രതി
 5 ഭവാൻ വൃദ്ധതമോ രാജ്ഞാം വയസാ ച ശ്രുതേന ച
     ശിഷ്യവത് തേ വയം സർവേ ഭവാമേഹ ന സംശയഃ
 6 ഭവന്തം ധൃതരാഷ്ട്രശ് ച സതതം ബഹു മന്യതേ
     ആചാര്യയോഃ സഖാ ചാസി ദ്രോണസ്യ ച കൃപസ്യ ച
 7 സ ഭവാൻ പ്രേഷയത്വ് അദ്യ പാണ്ഡവാർഥ കരം വചഃ
     സർവേഷാം നിശ്ചിതം തൻ നഃ പ്രേഷയിഷ്യതി യദ് ഭവാൻ
 8 യദി താവച് ഛമം കുര്യാൻ ന്യായേന കുരുപുംഗവഃ
     ന ഭവേത് കുരു പാണ്ഡൂനാം സൗഭ്രാത്രേണ മഹാൻ ക്ഷയഃ
 9 അഥ ദർപാന്വിതോ മോഹാൻ ന കുര്യാദ് ധൃതരാഷ്ട്രജഃ
     അന്യേഷാം പ്രേഷയിത്വാച് ച പശ്ചാദ് അസ്മാൻ സമാഹ്വയേഃ
 10 തതോ ദുര്യോധനോ മന്ദഃ സഹാമാത്യഃ സ ബാന്ധവഃ
    നിഷ്ടാം ആപത്സ്യതേ മൂഢഃ ക്രുദ്ധേ ഗാണ്ഡീവധന്വനി
11 [വ്]
    തതഃ സത്കൃത്യ വാർഷ്ണേയം വിരാടഃ പൃഥിവീപതിഃ
    ഗൃഹാൻ പ്രസ്ഥാപയാം ആസ സഗണം സഹ ബാന്ധവം
12 ദ്വാരകാം തു ഗതേ കൃഷ്ണേ യുധിഷ്ഠിരപുരോഗമാഃ
    ചക്രുഃ സാംഗ്രാമികം സർവം വിരാടശ് ച മഹീപതിഃ
13 തതഃ സമ്പ്രേഷയാം ആസ വിരാടഃ സഹ ബാന്ധവൈഃ
    സർവേഷാം ഭൂമിപാലാനാം ദ്രുവപശ് ച മഹീപതിഃ
14 വചനാത് കുരു സിംഹാനാം മത്സ്യപാഞ്ചാലയോശ് ച തേ
    സമാജഗ്മുർ മഹീപാലാഃ സമ്പ്രഹൃഷ്ടാ മഹാബലാഃ
15 തച് ഛ്രുത്വാ പാണ്ഡുപുത്രാണാം സമാഗച്ഛൻ മഹദ് ബലം
    ധൃതരാഷ്ട്ര സുതശ് ചാപി സമാനിന്യേ മഹീപതീൻ
16 സമാകുലാ മഹീ രാജൻ കുരുപാണ്ഡവകാരണാത്
    തദാ സമഭവത് കൃത്സ്നാ സമ്പ്രയാണേ മഹീക്ഷിതാം
17 ബലാനി തേഷാം വീരാണാം ആഗച്ഛന്തി തതസ് തതഃ
    ചാലയന്തീവ ഗാം ദേവീം സ പർവത വനാം ഇമാം
18 തതഃ പ്രജ്ഞാ വയോവൃദ്ധം പാഞ്ചാല്യഃ സ്വപുരോഹിതം
    കുരുഭ്യഃ പ്രേഷയാം ആസ യുധിഷ്ഠിര മതേ തദാ