ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / നവമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 9) / അദ്ധ്യായം 5


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / നവമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 9) / അദ്ധ്യായം 5 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏവം ഭഗവതാഽഽദിഷ്ടോ ദുർവ്വാസാശ്ചക്രതാപിതഃ ।
അംബരീഷമുപാവൃത്യ തത്പാദൌ ദുഃഖിതോഽഗ്രഹീത്  ॥ 1 ॥ 

തസ്യ സോദ്യമനം വീക്ഷ്യ പാദസ്പർശവിലജ്ജിതഃ ।
അസ്താവീത്തദ്ധരേരസ്ത്രം കൃപയാ പീഡിതോ ഭൃശം  ॥ 2 ॥ 

അംബരീഷ ഉവാച

ത്വമഗ്നിർഭഗവാൻ സൂര്യസ്ത്വം സോമോ ജ്യോതിഷാം പതിഃ ।
ത്വമാപസ്ത്വം ക്ഷിതിർവ്യോമ വായുർമ്മാത്രേന്ദ്രിയാണി ച  ॥ 3 ॥ 

സുദർശന നമസ്തുഭ്യം സഹസ്രാരാച്യുതപ്രിയ ।
സർവാസ്ത്രഘാതിൻ വിപ്രായ സ്വസ്തി ഭൂയാ ഇഡസ്പതേ  ॥ 4 ॥ 

ത്വം ധർമ്മസ്ത്വമൃതം സത്യം ത്വം യജ്ഞോഽഖിലയജ്ഞഭുക് ।
ത്വം ലോകപാലഃ സർവ്വാത്മാ ത്വം തേജഃ പൌരുഷം പരം  ॥ 5 ॥ 

     നമഃ സുനാഭാഖിലധർമ്മസേതവേ 
          ഹ്യധർമ്മശീലാസുരധൂമകേതവേ ।
     ത്രൈലോക്യഗോപായ വിശുദ്ധവർച്ചസേ 
          മനോജവായാദ്ഭുതകർമ്മണേ ഗൃണേ  ॥ 6 ॥ 

     ത്വത്തേജസാ ധർമ്മമയേന സംഹൃതം 
          തമഃ പ്രകാശശ്ച ധൃതോ മഹാത്മനാം ।
     ദുരത്യയസ്തേ മഹിമാ ഗിരാം പതേ 
          ത്വദ്രൂപമേതത്‌സദസത്പരാവരം  ॥ 7 ॥ 

     യദാ വിസൃഷ്ടസ്ത്വമനഞ്ജനേന വൈ 
          ബലം പ്രവിഷ്ടോഽജിത ദൈത്യദാനവം ।
     ബാഹൂദരോർവ്വങ്ഘ്രിശിരോധരാണി 
          വൃക്‌ണന്നജസ്രം പ്രധനേ വിരാജസേ  ॥ 8 ॥ 

     സ ത്വം ജഗത്ത്രാണഖലപ്രഹാണയേ 
          നിരൂപിതഃ സർവ്വസഹോ ഗദാഭൃതാ ।
     വിപ്രസ്യ ചാസ്മത്കുലദൈവഹേതവേ 
          വിധേഹി ഭദ്രം തദനുഗ്രഹോ ഹി നഃ  ॥ 9 ॥ 

യദ്യസ്തി ദത്തമിഷ്ടം വാ സ്വധർമ്മോ വാ സ്വനുഷ്ഠിതഃ ।
കുലം നോ വിപ്രദൈവം ചേദ് ദ്വിജോ ഭവതു വിജ്വരഃ  ॥ 10 ॥ 

യദി നോ ഭഗവാൻ പ്രീത ഏകഃ സർവ്വഗുണാശ്രയഃ ।
സർവ്വഭൂതാത്മഭാവേന ദ്വിജോ ഭവതു വിജ്വരഃ  ॥ 11 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഇതി സംസ്തുവതോ രാജ്ഞോ വിഷ്ണുചക്രം സുദർശനം ।
അശാമ്യത്സർവ്വതോ വിപ്രം പ്രദഹദ് രാജയാച്ഞയാ  ॥ 12 ॥ 

സ മുക്തോഽസ്ത്രാഗ്നിതാപേന ദുർവ്വാസാഃ സ്വസ്തിമാംസ്തതഃ ।
പ്രശശംസ തമുർവ്വീശം യുഞ്ജാനഃ പരമാശിഷഃ  ॥ 13 ॥ 

ദുർവ്വാസാ ഉവാച

അഹോ അനന്തദാസാനാം മഹത്ത്വം ദൃഷ്ടമദ്യ മേ ।
കൃതാഗസോഽപി യദ് രാജൻ മംഗളാനി സമീഹസേ  ॥ 14 ॥ 

ദുഷ്കരഃ കോ നു സാധൂനാം ദുസ്ത്യജോ വാ മഹാത്മനാം ।
യൈഃ സംഗൃഹീതോ ഭഗവാൻ സാത്വതാമൃഷഭോ ഹരിഃ  ॥ 15 ॥ 

യന്നാമശ്രുതിമാത്രേണ പുമാൻ ഭവതി നിർമ്മലഃ ।
തസ്യ തീർത്ഥപദഃ കിം വാ ദാസാനാമവശിഷ്യതേ  ॥ 16 ॥ 

രാജന്നനുഗൃഹീതോഽഹം ത്വയാതികരുണാത്മനാ ।
മദഘം പൃഷ്ഠതഃ കൃത്വാ പ്രാണാ യൻമേഽഭിരക്ഷിതാഃ  ॥ 17 ॥ 

രാജാ തമകൃതാഹാരഃ പ്രത്യാഗമനകാങ്ക്ഷയാ ।
ചരണാവുപസംഗൃഹ്യ പ്രസാദ്യ സമഭോജയത്  ॥ 18 ॥ 

സോഽശിത്വാഽഽദൃതമാനീതമാതിഥ്യം സാർവകാമികം ।
തൃപ്താത്മാ നൃപതിം പ്രാഹ ഭുജ്യതാമിതി സാദരം  ॥ 19 ॥ 

പ്രീതോഽസ്മ്യനുഗൃഹീതോഽസ്മി തവ ഭാഗവതസ്യ വൈ ।
ദർശനസ്പർശനാലാപൈരാതിഥ്യേനാത്മമേധസാ  ॥ 20 ॥ 

കർമ്മാവദാതമേതത്തേ ഗായന്തി സ്വഃസ്ത്രിയോ മുഹുഃ ।
കീർത്തിം പരമപുണ്യാം ച കീർത്തയിഷ്യതി ഭൂരിയം  ॥ 21 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏവം സങ്കീർത്ത്യ രാജാനം ദുർവ്വാസാഃ പരിതോഷിതഃ ।
യയൌ വിഹായസാമന്ത്ര്യ ബ്രഹ്മലോകമഹൈതുകം  ॥ 22 ॥ 

സംവത്സരോഽത്യഗാത്താവദ് യാവതാ നാഗതോ ഗതഃ ।
മുനിസ്തദ്ദർശനാകാങ്ക്ഷോ രാജാബ്ഭക്ഷോ ബഭൂവ ഹ  ॥ 23 ॥ 

     ഗതേഽഥ ദുർവ്വാസസി സോഽമ്ബരീഷോ 
          ദ്വിജോപയോഗാതിപവിത്രമാഹരത് ।
     ഋഷേർവിമോക്ഷം വ്യസനം ച ബുദ്ധ്വാ 
          മേനേ സ്വവീര്യം ച പരാനുഭാവം  ॥ 24 ॥ 

     ഏവം വിധാനേകഗുണഃ സ രാജാ 
          പരാത്മനി ബ്രഹ്മണി വാസുദേവേ ।
     ക്രിയാകലാപൈഃ സമുവാഹ ഭക്തിം 
          യയാഽഽവിരിഞ്ച്യാന്നിരയാംശ്ചകാര  ॥ 25 ॥ 

     അഥാംബരീഷസ്തനയേഷു രാജ്യം 
          സമാനശീലേഷു വിസൃജ്യ ധീരഃ ।
     വനം വിവേശാത്മനി വാസുദേവേ 
          മനോ ദധദ്ധ്വസ്തഗുണപ്രവാഹഃ  ॥ 26 ॥ 

ഇത്യേതത്പുണ്യമാഖ്യാനമംബരീഷസ്യ ഭൂപതേഃ ।
സങ്കീർത്തയന്നനുധ്യായൻ ഭക്തോ ഭഗവതോ ഭവേത്  ॥ 27 ॥