ദേവഗീത/സർഗ്ഗം ആറ്-സോൽക്കണ്ഠവൈകുണ്ഠം
ആറാം സർഗ്ഗം  സോൽക്കണ്ഠവൈകുണ്ഠം
അനന്തരം, കാൽച്ചുവടൊന്നുവെയ്ക്കാ-
നശക്തനായി, പ്രണയാർത്തയായി,
അമർന്നിടും രാധികയെക്കുറിച്ച-
ങ്ങണഞ്ഞു ഗാവിന്ദനോടോതി തോഴി.
 ഗീതം പന്ത്രണ്ട് 
         1

വല്ലാതെ വാടിത്തളർന്നു, നാഥ,
വല്ലിക്കുടിലിരിപ്പു രാധ!
കാണുകയാണു നിൻ കാന്തികോലു-
മാനന, മെങ്ങവൾ നോക്കിയാലും.
അന്യഗാപാംഗനമാരുമായി
അന്യൂനസല്ലാപലോലനായി,
രമ്യാധരാമൃതമാസ്വദിക്കും
നിന്മുഖമിന്നവൾ കാണ്മിതെങ്ങും!

         2

നിന്നഭിസാരത്തിനായി വേഗം
സന്നദ്ധയാ, യവളാത്തരാഗം;
മുറ്റുമിരുട്ടിനാൽ, സംഭ്രമത്താൽ
തെറ്റിപ്പോയെന്നാലവൾക്കു മാർഗ്ഗം.
ഞാനവളെ സ്വയം നേർവഴിയി-
ലാനയിച്ചെങ്കിലും ക്ഷീണിതയായ്,
ദേഹം തളർന്നു തളർന്നു പാവം
മോഹിച്ചു താഴത്തു വീണുപോയി.
വല്ലാതെ, വാടിത്തളർന്നു, നാഥ,
വല്ലിക്കുടിലിലിരിപ്പു രാധ!

         3

തൂവെള്ളത്താമരത്തണ്ടുകളാൽ
തൂമതാവും തളിർച്ചെണ്ടുകളാൽ,
നിർമ്മിച്ച നാനാവിഭൂഷണങ്ങൾ
നിർമ്മലമാം കുളിർമെയ്യിൽച്ചാർത്തി,
സന്തതം താവക ക്രീഡകൾതൻ
ചിന്തയിൽ ജീവിപ്പൂ സുന്ദരാംഗി.
വല്ലാതെ, വാടിത്തളർന്നു, നാഥ,
വല്ലിക്കുടിലിലിരിപ്പു രാധ!

         4

തന്നംശുകവിഭൂഷാദികളെ-
പ്പിന്നെയും പിന്നെയും നോക്കി നോക്കി;
'ഞാനഹോ, മാധവന്തന്നെ'-യേവം
ധ്യാനത്തിൽപ്പിന്നെയും മഗ്നയായി,
വല്ലാതെ, വാടിത്തളർന്നു, നാഥ,
വല്ലിക്കുടിലിലിരിപ്പു രാധ!

         5

'വേഗത്തിലിങ്ങഭിസാരണാർത്ഥ-
മാഗമിക്കാത്തതെന്താത്മനാഥൻ?'-
ഖിന്നയായേവമനുനിമേഷ-
മെന്നോടു ചോദിച്ചുകിണ്ടു, കഷ്ടം,
വല്ലാതെ, വാടിത്തളർന്നു, നാഥ,
വല്ലിക്കുടിലിലിരിപ്പു രാധ!

         6

നീരദശ്രീയാർന്നനൽപമായി
നീളെ നിറഞ്ഞിരുളാഗമിക്കെ;
'എൻ പ്രിയനെത്തി'-യെന്നുൾഭ്രമത്താൽ
ചുംബിപ്പൂ, വെമ്പലോടാശ്ലേഷിപ്പൂ.
വല്ലാതെ, വാടിത്തളർന്നു, നാഥ,
വല്ലിക്കുടിലിലിരിപ്പു രാധ!

         7

കാമുകൻ, ഹാ, ഭവാൻ വന്നണയാൻ
കാലവിളംബനം സംഭവിക്കെ,
വാവിട്ടുകേഴുന്നു ലജ്ജവിട്ടാ
വാസകസജ്ജിക ദീനയായി.
വല്ലാതെ, വാടിത്തളർന്നു, നാഥ,
വല്ലിക്കുടിലിലിരിപ്പു രാധ!

         8

ഹാ, ജഗന്നാഥപ്രസാദപൂതം
ശ്രീജയദേവരചിതഗീതം,
ഭക്തരസികർക്കിതെന്നുമെന്നും
മുക്തിപ്രദമായ് ഭവിച്ചിടാവൂ!
ഏതുദേവന്റെ തൃച്ചേവടിയിൽ
ഗീതമിതഞ്ജലിചെയ്വിതോ ഞാൻ,
ആ മാധവനെക്കുറിച്ചു ചിന്തി-
ച്ചാമയാവിഷ്ടഹൃദന്തയായി,
വല്ലാതെ, വാടിത്തളർന്നു, കഷ്ടം,
വല്ലിക്കുടിലിലിരിപ്പു രാധ!

മാരാഗ്നിജ്വാല കെട്ടാറിയ കിതവ, ഭവൽ-
ധ്യാനസംലഗ്നയായി-
സ്സാരസ്യംചേർന്നിയങ്ങും രസജലധിയിലാ-
നാസമാമഗ്നയായി,
ഓരോന്നുദ്വേഗമുൾച്ചേർന്നരുളി, വിപുലരോ-
മാഞ്ചസീൽക്കാരഘർമ്മം
പൂരി, ച്ചന്തർജ്ജഡത്വത്തൊടു, തവനിനവിൽ-
ത്തന്നെയേണാക്ഷി വാഴ്വൂ!

ചേലിൽച്ചാർത്തുന്നു പേർത്തും വരതനു ലളിതാം-
ഗങ്ങളിൽ കമ്രഭൂഷാ-
ജാലം, പത്രം ചലിക്കുമ്പൊഴുതു തവ പദ-
ന്യാസമെന്നായ് ഭ്രമിപ്പൂ
ലീലാതൽപം രചിപ്പൂ, മദപരവശയായ്-
ധ്യാനമുൾച്ചേർന്നിരിപ്പൂ
ലോലാക്ഷിക്കുന്തിനീക്കാനരുതു നിശയിത-
ങ്ങന്തികത്തില്ലയെങ്കിൽ!

"പേരാൽച്ചോടിതു കൃഷ്ണഭോഗിഭവനം,
വേണ്ടിങ്ങിരിക്കേ, ണ്ടതാ
നേരേ മൽസഖ, പാന്ഥ, നന്ദനിലയം
കാൺമ്മൂ സദാനന്ദദം!"
ഹാ, രാധോക്തി, യിതെത്തി നന്ദസവിധേ
പാന്ഥൻ കഥിക്കെ, സ്വയം,
സാരം ഗുഹിതമാക്കുമച്യുതശുഭാ-
ശംസോക്തി വെൽവൂ ചിരം!
ദേവഗീത