ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 37


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 37 

ശ്രീശുക ഉവാച

     കേശീ തു കംസപ്രഹിതഃ ഖുരൈർമ്മഹീം 
          മഹാഹയോ നിർജ്ജരയൻ മനോജവഃ । 
     സടാവധൂതാഭ്രവിമാനസങ്കുലം 
          കുർവ്വന്നഭോ ഹേഷിതഭീഷിതാഖിലഃ  ॥ 1 ॥ 

     വിശാലനേത്രോ വികടാസ്യകോടരോ 
          ബൃഹദ്ഗളോ നീലമഹാംബുദോപമഃ ।
     ദുരാശയഃ കംസഹിതം ചികീർഷുർ-
          വ്രജം സ നന്ദസ്യ ജഗാമ കമ്പയൻ  ॥ 2 ॥ 

     തം ത്രാസയന്തം ഭഗവാൻ സ്വഗോകുലം 
          തദ്ധേഷിതൈർവ്വാലവിഘൂർണ്ണിതാംബുദം । 
     ആത്മാനമാജൌ മൃഗയന്തമഗ്രണീ-
          രുപാഹ്വയത് സ വ്യനദൻമൃഗേന്ദ്രവത്  ॥ 3 ॥ 

     സ തം നിശാമ്യാഭിമുഖോ മുഖേന ഖം 
          പിബന്നിവാഭ്യദ്രവദത്യമർഷണഃ ।
     ജഘാന പദ്ഭ്യാമരവിന്ദലോചനം 
          ദുരാസദശ്ചണ്ഡജവോ ദുരത്യയഃ  ॥ 4 ॥ 

     തദ് വഞ്ചയിത്വാ തമധോക്ഷജോ രുഷാ 
          പ്രഗൃഹ്യ ദോർഭ്യാം പരിവിധ്യ പാദയോഃ ।
     സാവജ്ഞമുത്സൃജ്യ ധനുഃ ശതാന്തരേ 
          യഥോരഗം താർക്ഷ്യസുതോ വ്യവസ്ഥിതഃ  ॥ 5 ॥ 

     സ ലബ്ധസംജ്ഞഃ പുനരുത്ഥിതോ രുഷാ 
          വ്യാദായ കേശീ തരസാഽഽപതദ്ധരിം ।
     സോഽപ്യസ്യ വക്ത്രേ ഭുജമുത്തരം സ്മയൻ 
          പ്രവേശയാമാസ യഥോരഗം ബിലേ  ॥ 6 ॥ 

     ദന്താ നിപേതുർഭഗവദ്ഭുജസ്പൃശ-
          സ്തേ കേശിനസ്തപ്തമയഃ സ്പൃശോ യഥാ । 
     ബാഹുശ്ച തദ്ദേഹഗതോ മഹാത്മനോ 
          യഥാഽഽമയഃ സംവവൃധേ ഉപേക്ഷിതഃ  ॥ 7 ॥ 

     സമേധമാനേന സ കൃഷ്ണബാഹുനാ 
          നിരുദ്ധവായുശ്ചരണാംശ്ച വിക്ഷിപൻ ।
     പ്രസ്വിന്നഗാത്രഃ പരിവൃത്തലോചനഃ 
          പപാത ലേണ്ഡം വിസൃജൻ ക്ഷിതൌ വ്യസുഃ  ॥ 8 ॥ 

     തദ്ദേഹതഃ കർക്കടികാഫലോപമാദ്-
          വ്യസോരപാകൃഷ്യ ഭുജം മഹാഭുജഃ ।
     അവിസ്മിതോഽയത്നഹതാരിരുത് സ്മയൈഃ 
          പ്രസൂനവർഷൈർദ്ദിവിഷദ്ഭിരീഡിതഃ  ॥ 9 ॥ 

ദേവർഷിരുപസംഗമ്യ ഭാഗവതപ്രവരോ നൃപ ।
കൃഷ്ണമക്ലിഷ്ടകർമ്മാണം രഹസ്യേതദഭാഷത  ॥ 10 ॥ 

കൃഷ്ണ കൃഷ്ണാപ്രമേയാത്മൻ യോഗേശ ജഗദീശ്വര ।
വാസുദേവാഖിലാവാസ സാത്വതാം പ്രവര പ്രഭോ  ॥ 11 ॥ 

ത്വമാത്മാ സർവ്വഭൂതാനാമേകോ ജ്യോതിരിവൈധസാം ।
ഗൂഢോ ഗുഹാശയഃ സാക്ഷീ മഹാപുരുഷ ഈശ്വരഃ  ॥ 12 ॥ 

ആത്മനാഽഽത്മാഽഽശ്രയഃ പൂർവ്വം മായയാ സസൃജേ ഗുണാൻ ।
തൈരിദം സത്യസങ്കൽപഃ സൃജസ്യത്സ്യവസീശ്വരഃ  ॥ 13 ॥ 

സ ത്വം ഭൂധരഭൂതാനാം ദൈത്യപ്രമഥരക്ഷസാം ।
അവതീർണ്ണോ വിനാശായ സേതൂനാം രക്ഷണായ ച  ॥ 14 ॥ 

ദിഷ്ട്യാ തേ നിഹതോ ദൈത്യോ ലീലയായം ഹയാകൃതിഃ ।
യസ്യ ഹേഷിതസന്ത്രസ്താസ്ത്യജന്ത്യനിമിഷാ ദിവം  ॥ 15 ॥ 

ചാണൂരം മുഷ്ടികം ചൈവ മല്ലാനന്യാംശ്ച ഹസ്തിനം ।
കംസം ച നിഹതം ദ്രക്ഷ്യേ പരശ്വോഽഹനി തേ വിഭോ  ॥ 16 ॥ 

തസ്യാനു ശംഖയവനമുരാണാം നരകസ്യ ച ।
പാരിജാതാപഹരണമിന്ദ്രസ്യ ച പരാജയം  ॥ 17 ॥ 

ഉദ്വാഹം വീരകന്യാനാം വീര്യശുൽകാദിലക്ഷണം ।
നൃഗസ്യ മോക്ഷണം പാപാദ് ദ്വാരകായാം ജഗത്പതേ  ॥ 18 ॥ 

സ്യമന്തകസ്യ ച മണേരാദാനം സഹ ഭാര്യയാ ।
മൃതപുത്രപ്രദാനം ച ബ്രാഹ്മണസ്യ സ്വധാമതഃ  ॥ 19 ॥ 

പൌണ്ഡ്രകസ്യ വധം പശ്ചാത്കാശിപുര്യാശ്ച ദീപനം ।
ദന്തവക്ത്രസ്യ നിധനം ചൈദ്യസ്യ ച മഹാക്രതൌ  ॥ 20 ॥ 

യാനി ചാന്യാനി വീര്യാണി ദ്വാരകാമാവസൻ ഭവാൻ ।
കർത്താ ദ്രക്ഷ്യാമ്യഹം താനി ഗേയാനി കവിഭിർഭുവി  ॥ 21 ॥ 

അഥ തേ കാലരൂപസ്യ ക്ഷപയിഷ്ണോരമുഷ്യ വൈ ।
അക്ഷൌഹിണീനാം നിധനം ദ്രക്ഷ്യാമ്യർജ്ജുനസാരഥേഃ  ॥ 22 ॥ 

     വിശുദ്ധവിജ്ഞാനഘനം സ്വസംസ്ഥയാ 
          സമാപ്തസർവ്വാർത്ഥമമോഘവാഞ്ഛിതം । 
     സ്വതേജസാ നിത്യനിവൃത്തമായാ-
          ഗുണപ്രവാഹം ഭഗവന്തമീമഹി  ॥ 23 ॥ 

     ത്വാമീശ്വരം സ്വാശ്രയമാത്മമായയാ 
          വിനിർമ്മിതാശേഷവിശേഷകൽപനം ।
     ക്രീഡാർത്ഥമദ്യാത്തമനുഷ്യവിഗ്രഹം 
          നതോഽസ്മി ധുര്യം യദുവൃഷ്ണിസാത്വതാം  ॥ 24 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏവം യദുപതിം കൃഷ്ണം ഭാഗവതപ്രവരോ മുനിഃ ।
പ്രണിപത്യാഭ്യനുജ്ഞാതോ യയൌ തദ്ദർശനോത്സവഃ  ॥ 25 ॥ 

ഭഗവാനപി ഗോവിന്ദോ ഹത്വാ കേശിനമാഹവേ ।
പശൂനപാലയത്പാലൈഃ പ്രീതൈർവ്രജസുഖാവഹഃ  ॥ 26 ॥ 

ഏകദാ തേ പശൂൻ പാലാശ്ചാരയന്തോഽദ്രിസാനുഷു ।
ചക്രുർന്നിലായനക്രീഡാശ്ചോരപാലാപദേശതഃ  ॥ 27 ॥ 

തത്രാസൻ കതിചിച്ചോരാഃ പാലാശ്ച കതിചിന്നൃപ ।
മേഷായിതാശ്ച തത്രൈകേ വിജഹ്രുരകുതോഭയാഃ  ॥ 28 ॥ 

മയപുത്രോ മഹാമായോ വ്യോമോ ഗോപാലവേഷധൃക് ।
മേഷായിതാനപോവാഹ പ്രായശ്ചോരായിതോ ബഹൂൻ  ॥ 29 ॥ 

ഗിരിദര്യാം വിനിക്ഷിപ്യ നീതം നീതം മഹാസുരഃ ।
ശിലയാ പിദധേ ദ്വാരം ചതുഃപഞ്ചാവശേഷിതാഃ  ॥ 30 ॥ 

തസ്യ തത്കർമ്മ വിജ്ഞായ കൃഷ്ണഃ ശരണദഃ സതാം ।
ഗോപാൻ നയന്തം ജഗ്രാഹ വൃകം ഹരിരിവൌജസാ  ॥ 31 ॥ 

സ നിജം രൂപമാസ്ഥായ ഗിരീന്ദ്രസദൃശം ബലീ ।
ഇച്ഛൻ വിമോക്തുമാത്മാനം നാശക്നോദ്ഗ്രഹണാതുരഃ  ॥ 32 ॥ 

തം നിഗൃഹ്യാച്യുതോ ദോർഭ്യാം പാതയിത്വാ മഹീതലേ ।
പശ്യതാം ദിവി ദേവാനാം പശുമാരമമാരയത്  ॥ 33 ॥ 

ഗുഹാപിധാനം നിർഭിദ്യ ഗോപാന്നിഃസാര്യ കൃച്ഛ്രതഃ ।
സ്തൂയമാനഃ സുരൈർഗ്ഗോപൈഃ പ്രവിവേശ സ്വഗോകുലം  ॥ 34 ॥