മഹാഭാരതം മൂലം/ആദിപർവം/അധ്യായം115
[വ്]
     കുന്തീപുത്രേഷു ജാതേഷു ധൃതരാഷ്ട്രാത്മജേഷു ച
     മദ്രരാജസുതാ പാണ്ഡും രഹോ വചനം അബ്രവീത്

ന മേ ഽസ്തി ത്വയി സന്താപോ വിഗുണേ ഽപി പരന്തപ
     നാവരത്വേ വരാർഹായാഃ സ്ഥിത്വാ ചാനഘ നിത്യദാ

ഗാന്ധാര്യാശ് ചൈവ നൃപതേ ജാതം പുത്രശതം തഥാ
     ശ്രുത്വാ ന മേ തഥാ ദുഃഖം അഭവത് കുരുനന്ദന

ഇദം തു മേ മഹദ് ദുഃഖം തുല്യതായാം അപുത്രതാ
     ദിഷ്ട്യാ ത്വ് ഇദാനീം ഭർതുർ മേ കുന്ത്യാം അപ്യ് അസ്തി സന്തതിഃ

യദി ത്വ് അപത്യസന്താനം കുന്തി രാജസുതാ മയി
     കുര്യാദ് അനുഗ്രഹോ മേ സ്യാത് തവ ചാപി ഹിതം ഭവേത്

സ്തംഭോ ഹി മേ സപത്നീത്വാദ് വക്തും കുന്തി സുതാം പ്രതി
     യദി തു ത്വം പ്രസന്നോ മേ സ്വയം ഏനാം പ്രചോദയ

 [പ്]
     മമാപ്യ് ഏഷ സദാ മാദ്രി ഹൃദ്യ് അർഥഃ പരിവർതതേ
     ന തു ത്വാം പ്രസഹേ വക്തും ഇഷ്ടാനിഷ്ട വിവക്ഷയാ

തവ ത്വ് ഇദം മതം ജ്ഞാത്വാ പ്രയതിഷ്യാമ്യ് അതഃ പരം
     മന്യേ ധ്രുവം മയോക്താ സാ വചോ മേ പ്രതിപത്സ്യതേ

 [വ്]
     തതഃ കുന്തീം പുനഃ പാണ്ഡുർ വിവിക്ത ഇദം അബ്രവീത്
     കുലസ്യ മമ സന്താനം ലോകസ്യ ച കുരു പ്രിയം

മമ ചാപിണ്ഡ നാശായ പൂർവേഷാം അപി ചാത്മനഃ
    മത്പ്രിയാർഥം ച കല്യാണി കുരു കല്യാണം ഉത്തമം

യശസോ ഽർഥായ ചൈവ ത്വം കുരു കർമ സുദുഷ്കരം
    പ്രാപ്യാധിപത്യം ഇന്ദ്രേണ യജ്ഞൈർ ഇഷ്ടം യശോഽർഥിനാ

തഥാ മന്ത്രവിദോ വിപ്രാസ് തപസ് തപ്ത്വാ സുദുഷ്കരം
    ഗുരൂൻ അഭ്യുപഗച്ഛന്തി യശസോ ഽർഥായ ഭാമിനി

തഥാ രാജർഷയഃ സർവേ ബ്രാഹ്മണാശ് ച തപോധനാഃ
    ചക്രുർ ഉച്ചാവചം കർമ യശസോ ഽർഥായ ദുഷ്കരം

സാ ത്വം മാദ്രീം പ്ലവേനേവ താരയേമാം അനിന്ദിതേ
    അപത്യസംവിഭാഗേന പരാം കീർതിം അവാപ്നുഹി

ഏവം ഉക്താബ്രവീൻ മാദ്രീം സകൃച് ചിന്തയ ദൈവതം
    തസ്മാത് തേ ഭവിതാപത്യം അനുരൂപം അസംശയം

തതോ മാദ്രീ വിചാര്യൈവ ജഗാമ മനസാശ്വിനൗ
    താവ് ആഗമ്യ സുതൗ തസ്യാം ജനയാം ആസതുർ യമൗ

നകുലം സഹദേവം ച രൂപേണാപ്രതിമൗ ഭുവി
    തഥൈവ താവ് അപി യമൗ വാഗ് ഉവാചാശരീരിണീ

രൂപസത്ത്വഗുണോപേതാവ് ഏതാവ് അന്യാഞ് ജനാൻ അതി
    ഭാസതസ് തേജസാത്യർഥം രൂപദ്രവിണ സമ്പദാ

നാമാനി ചക്രിരേ തേഷാം ശതശൃംഗനിവാസിനഃ
    ഭക്ത്യാ ച കർമണാ ചൈവ തഥാശീർഭിർ വിശാം പതേ

ജ്യേഷ്ഠം യുധിഷ്ഠിരേത്യ് ആഹുർ ഭീമസേനേതി മധ്യമം
    അർജുനേതി തൃതീയം ച കുന്തീപുത്രാൻ അകൽപയൻ

പൂർവജം നകുലേത്യ് ഏവം സഹദേവേതി ചാപരം
    മാദ്രീപുത്രാവ് അകഥയംസ് തേ വിപ്രാഃ പ്രീതമാനസാഃ
    അനുസംവത്സരം ജാതാ അപി തേ കുരുസത്തമാഃ

കുന്തീം അഥ പുനഃ പാണ്ഡുർ മാദ്ര്യ് അർഥേ സമചോദയത്
    തം ഉവാച പൃഥാ രാജൻ രഹസ്യ് ഉക്താ സതീ സദാ

ഉക്താ സകൃദ് ദ്വന്ദ്വം ഏഷാ ലേഭേ തേനാസ്മി വഞ്ചിതാ
    ബിഭേമ്യ് അസ്യാഃ പരിഭവാൻ നാരീണാം ഗതിർ ഈദൃശീ

നാജ്ഞാസിഷം അഹം മൂഢാ ദ്വന്ദ്വാഹ്വാനേ ഫലദ്വയം
    തസ്മാൻ നാഹം നിയോക്തവ്യാ ത്വയൈഷോ ഽസ്തു വരോ മമ

ഏവം പാണ്ഡോഃ സുതാഃ പഞ്ച ദേവദത്താ മഹാബലാഃ
    സംഭൂതാഃ കീർതിമന്തസ് തേ കുരുവംശവിവർധനാഃ

ശുഭലക്ഷണസമ്പന്നാഃ സോമവത് പ്രിയദർശനാഃ
    സിംഹദർപാ മഹേഷ്വാസാഃ സിംഹവിക്രാന്ത ഗാമിനഃ
    സിംഹഗ്രീവാ മനുഷ്യേന്ദ്രാ വവൃധുർ ദേവ വിക്രമാഃ

വിവർധമാനാസ് തേ തത്ര പുണ്യേ ഹൈമവതേ ഗിരൗ
    വിസ്മയം ജനയാം ആസുർ മഹർഷീണാം സമേയുഷാം

തേ ച പഞ്ചശതം ചൈവ കുരുവംശവിവർധനാഃ
    സർവേ വവൃധുർ അൽപേന കാലേനാപ്സ്വ് ഇവ നീരജാഃ