ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (ഉത്തരാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 ഉത്തരാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 66


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 ഉത്തരാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 66 

ശ്രീശുക ഉവാച

നന്ദവ്രജം ഗതേ രാമേ കരൂഷാധിപതിർന്നൃപ ।
വാസുദേവോഽഹമിത്യജ്ഞോ ദൂതം കൃഷ്ണായ പ്രാഹിണോത്  ॥ 1 ॥ 

ത്വം വാസുദേവോ ഭഗവാനവതീർണ്ണോ ജഗത്പതിഃ ।
ഇതി പ്രസ്തോഭിതോ ബാലൈർമ്മേന ആത്മാനമച്യുതം  ॥ 2 ॥ 

ദൂതം ച പ്രാഹിണോൻമന്ദഃ കൃഷ്ണായാവ്യക്തവർത്മനേ ।
ദ്വാരകായാം യഥാ ബാലോ നൃപോ ബാലകൃതോഽബുധഃ  ॥ 3 ॥ 

ദൂതസ്തു ദ്വാരകാമേത്യ സഭായാമാസ്ഥിതം പ്രഭും ।
കൃഷ്ണം കമലപത്രാക്ഷം രാജസന്ദേശമബ്രവീത്  ॥ 4 ॥ 

വാസുദേവോഽവതീർണ്ണോഹമേക ഏവ ന ചാപരഃ ।
ഭൂതാനാമനുകമ്പാർത്ഥം ത്വം തു മിഥ്യാഭിധാം ത്യജ  ॥ 5 ॥ 

യാനി ത്വമസ്മച്ചിഹ്നാനി മൌഢ്യാദ്ബിഭർഷി സാത്വത ।
ത്യക്ത്വൈഹി മാം ത്വം ശരണം നോ ചേദ് ദേഹി മമാഹവം  ॥ 6 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

കത്ഥനം തദുപാകർണ്യ പൌണ്ഡ്രകസ്യാൽപമേധസഃ ।
ഉഗ്രസേനാദയഃ സഭ്യാ ഉച്ചകൈർജ്ജഹസുസ്തദാ  ॥ 7 ॥ 

ഉവാച ദൂതം ഭഗവാൻ പരിഹാസകഥാമനു ।
ഉത് സ്രക്ഷ്യേ മൂഢ ചിഹ്നാനി യൈസ്ത്വമേവം വികത്ഥസേ  ॥ 8 ॥ 

മുഖം തദപിധായാജ്ഞ കങ്കഗൃധ്രവടൈർവൃതഃ ।
ശയിഷ്യസേ ഹതസ്തത്ര ഭവിതാ ശരണം ശുനാം  ॥ 9 ॥ 

ഇതി ദൂതസ്തദാക്ഷേപം സ്വാമിനേ സർവ്വമാഹരത് ।
കൃഷ്ണോഽപി രഥമാസ്ഥായ കാശീമുപജഗാമ ഹ  ॥ 10 ॥ 

പൌണ്ഡ്രകോഽപി തദുദ്യോഗമുപലഭ്യ മഹാരഥഃ ।
അക്ഷൌഹിണീഭ്യാം സംയുക്തോ നിശ്ചക്രാമ പുരാദ് ദ്രുതം  ॥ 11 ॥ 

തസ്യ കാശിപതിർമ്മിത്രം പാർഷ്ണിഗ്രാഹോഽന്വയാന്നൃപ ।
അക്ഷൌഹിണീഭിസ്തിസൃഭിരപശ്യത്പൌണ്ഡ്രകം ഹരിഃ  ॥ 12 ॥ 

ശംഖാര്യസിഗദാശാർങ്ഗശ്രീവത്സാദ്യുപലക്ഷിതം ।
ബിഭ്രാണം കൌസ്തുഭമണിം വനമാലാവിഭൂഷിതം  ॥ 13 ॥ 

കൌശേയവാസസീ പീതേ വസാനം ഗരുഡധ്വജം ।
അമൂല്യമൌല്യാഭരണം സ്ഫുരൻമകരകുണ്ഡലം  ॥ 14 ॥ 

ദൃഷ്ട്വാ തമാത്മനസ്തുല്യവേഷം കൃത്രിമമാസ്ഥിതം ।
യഥാ നടം രംഗഗതം വിജഹാസ ഭൃശം ഹരിഃ  ॥ 15 ॥ 

ശൂലൈർഗ്ഗദാഭിഃ പരിഘൈഃ ശക്ത്യൃഷ്ടിപ്രാസതോമരൈഃ ।
അസിഭിഃ പട്ടിശൈർബ്ബാണൈഃ പ്രാഹരന്നരയോ ഹരിം  ॥ 16 ॥ 

     കൃഷ്ണസ്തു തത്പൌണ്ഡ്രകകാശിരാജയോർ-
          ബ്ബലം ഗജസ്യന്ദനവാജിപത്തിമത് । 
     ഗദാസിചക്രേഷുഭിരാർദ്ദയദ്ഭൃശം 
          യഥാ യുഗാന്തേ ഹുതഭുക്പൃഥക് പ്രജാഃ  ॥ 17 ॥ 

     ആയോധനം തദ്രഥവാജികുഞ്ജര-
          ദ്വിപത്ഖരോഷ്ട്രൈരരിണാവഖണ്ഡിതൈഃ ।
     ബഭൌ ചിതം മോദവഹം മനസ്വിനാ-
          മാക്രീഡനം ഭൂതപതേരിവോൽബണം  ॥ 18 ॥ 

അഥാഹ പൌണ്ഡ്രകം ശൌരിർഭോ ഭോ പൌണ്ഡ്രക യദ്ഭവാൻ ।
ദൂതവാക്യേന മാമാഹ താന്യസ്ത്രാണ്യുത്സൃജാമി തേ  ॥ 19 ॥ 

ത്യാജയിഷ്യേഽഭിധാനം മേ യത്ത്വയാജ്ഞ മൃഷാ ധൃതം ।
വ്രജാമി ശരണം തേഽദ്യ യദി നേച്ഛാമി സംയുഗം  ॥ 20 ॥ 

ഇതി ക്ഷിപ്ത്വാ ശിതൈർബ്ബാണൈർവ്വിരഥീകൃത്യ പൌണ്ഡ്രകം ।
ശിരോഽവൃശ്ചദ് രഥാംഗേന വജ്രേണേന്ദ്രോ യഥാ ഗിരേഃ  ॥ 21 ॥ 

തഥാ കാശീപതേഃ കായാച്ഛിര ഉത്കൃത്യ പത്രിഭിഃ ।
ന്യപാതയത്കാശീപുര്യാം പദ്മകോശമിവാനിലഃ  ॥ 22 ॥ 

ഏവം മത്സരിണം ഹത്വാ പൌണ്ഡ്രകം സസഖം ഹരിഃ ।
ദ്വാരകാമാവിശത് സിദ്ധൈർഗ്ഗീയമാകഥാമൃതഃ  ॥ 23 ॥ 

സ നിത്യം ഭഗവദ്ധ്യാനപ്രധ്വസ്താഖിലബന്ധനഃ ।
ബിഭ്രാണശ്ച ഹരേ രാജൻ സ്വരൂപം തൻമയോഽഭവത്  ॥ 24 ॥ 

ശിരഃ പതിതമാലോക്യ രാജദ്വാരേ സകുണ്ഡലം ।
കിമിദം കസ്യ വാ വക്ത്രമിതി സംശിശ്യിരേ ജനാഃ  ॥ 25 ॥ 

രാജ്ഞഃ കാശീപതേർജ്ഞാത്വാ മഹിഷ്യഃ പുത്രബാന്ധവാഃ ।
പൌരാശ്ച ഹാ ഹതാ രാജൻ നാഥ നാഥേതി പ്രാരുദൻ  ॥ 26 ॥ 

സുദക്ഷിണസ്തസ്യ സുതഃ കൃത്വാ സംസ്ഥാവിധിം പിതുഃ ।
നിഹത്യ പിതൃഹന്താരം യാസ്യാമ്യപചിതിം പിതുഃ  ॥ 27 ॥ 

ഇത്യാത്മനാഭിസന്ധായ സോപാധ്യായോ മഹേശ്വരം ।
സുദക്ഷിണോഽർച്ചയാമാസ പരമേണ സമാധിനാ  ॥ 28 ॥ 

പ്രീതോഽവിമുക്തേ ഭഗവാംസ്തസ്മൈ വരമദാദ്ഭവഃ ।
പിതൃഹന്തൃവധോപായം സ വവ്രേ വരമീപ്സിതം  ॥ 29 ॥ 

ദക്ഷിണാഗ്നിം പരിചര ബ്രാഹ്മണൈഃ സമമൃത്വിജം ।
അഭിചാരവിധാനേന സ ചാഗ്നിഃ പ്രമഥൈർവൃതഃ  ॥ 30 ॥ 

സാധയിഷ്യതി സങ്കൽപമബ്രഹ്മണ്യേ പ്രയോജിതഃ ।
ഇത്യാദിഷ്ടസ്തഥാ ചക്രേ കൃഷ്ണായാഭിചരൻ വ്രതീ  ॥ 31 ॥ 

തതോഽഗ്നിരുത്ഥിതഃ കുണ്ഡാൻമൂർത്തിമാനതിഭീഷണഃ ।
തപ്തതാമ്രശിഖാശ്മശ്രുരംഗാരോദ്ഗാരിലോചനഃ  ॥ 32 ॥ 

ദംഷ്ട്രോഗ്രഭ്രുകുടീദണ്ഡകഠോരാസ്യഃ സ്വജിഹ്വയാ ।
ആലിഹൻ സൃക്കിണീ നഗ്നോ വിധുന്വംസ്ത്രിശിഖം ജ്വലത്  ॥ 33 ॥ 

പദ്ഭ്യാം താലപ്രമാണാഭ്യാം കമ്പയന്നവനീതലം ।
സോഽഭ്യധാവദ് വൃതോ ഭൂതൈർദ്വാരകാം പ്രദഹൻ ദിശഃ  ॥ 34 ॥ 

തമാഭിചാരദഹനമായാന്തം ദ്വാരകൌകസഃ ।
വിലോക്യ തത്രസുഃ സർവ്വേ വനദാഹേ മൃഗാ യഥാ  ॥ 35 ॥ 

അക്ഷൈഃ സഭായാം ക്രീഡന്തം ഭഗവന്തം ഭയാതുരാഃ ।
ത്രാഹി ത്രാഹി ത്രിലോകേശ വഹ്നേഃ പ്രദഹതഃ പുരം  ॥ 36 ॥ 

ശ്രുത്വാ തജ്ജനവൈക്ലവ്യം ദൃഷ്ട്വാ സ്വാനാം ച സാധ്വസം ।
ശരണ്യഃ സമ്പ്രഹസ്യാഹ മാ ഭൈഷ്ടേത്യവിതാസ്മ്യഹം  ॥ 37 ॥ 

സർവ്വസ്യാന്തർബ്ബഹിഃ സാക്ഷീ കൃത്യാം മാഹേശ്വരീം വിഭുഃ ।
വിജ്ഞായ തദ്വിഘാതാർത്ഥം പാർശ്വസ്ഥം ചക്രമാദിശത്  ॥ 38 ॥ 

     തത് സൂര്യകോടിപ്രതിമം സുദർശനം 
          ജാജ്വല്യമാനം പ്രളയാനലപ്രഭം ।
     സ്വതേജസാ ഖം കകുഭോഽഥ രോദസീ 
          ചക്രം മുകുന്ദാസ്ത്രമഥാഗ്നിമാർദ്ദയത്  ॥ 39 ॥ 

     കൃത്യാനലഃ പ്രതിഹതഃ സ രഥാങ്ഗപാണേ-
          രസ്ത്രൌജസാ സ നൃപ ഭഗ്നമുഖോ നിവൃത്തഃ । 
     വാരാണസീം പരിസമേത്യ സുദക്ഷിണം തം 
          സർത്വിഗ് ജനം സമദഹത് സ്വകൃതോഽഭിചാരഃ  ॥ 40 ॥ 

     ചക്രം ച വിഷ്ണോസ്തദനുപ്രവിഷ്ടം 
          വാരാണസീം സാട്ടസഭാലയാപണാം ।
     സഗോപുരാട്ടാലകകോഷ്ഠസങ്കുലാം 
          സകോശഹസ്ത്യശ്വരഥാന്നശാലാം  ॥ 41 ॥ 

ദഗ്ദ്ധ്വാ വാരാണസീം സർവ്വാം വിഷ്ണോശ്ചക്രം സുദർശനം ।
ഭൂയഃ പാർശ്വമുപാതിഷ്ഠത്കൃഷ്ണസ്യാക്ലിഷ്ടകർമ്മണഃ  ॥ 42 ॥ 

യ ഏതച്ഛ്രാവയേൻമർത്ത്യ ഉത്തമശ്ലോകവിക്രമം ।
സമാഹിതോ വാ ശൃണുയാത് സർവ്വപാപൈഃ പ്രമുച്യതേ  ॥ 43 ॥