മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം68
1 [ധൃ]
     ഭൂയോ മേ പുണ്ഡരീകാക്ഷം സഞ്ജയാചക്ഷ്വ പൃച്ഛതേ
     നാമ കർമാർഥവിത് താത പ്രാപ്നുയാം പുരുഷോത്തമം
 2 ശ്രുതം മേ തസ്യ ദേവസ്യ നാമ നിർവചനം ശുഭം
     യാവത് തത്രാഭിജാനേ ഽഹം അപ്രമേയോ ഹി കേശവഃ
 3 വസനാത് സർവഭൂതാനാം വസുത്വാദ് ദേവ യോനിതഃ
     വാസുദേവസ് തതോ വേദ്യോ വൃഷത്വാദ് വൃഷ്ണിർ ഉച്യതേ
 4 മൗനാദ് ധ്യാനാച് ച യോഗാച് ച വിദ്ധി ഭാരത മാധവം
     സർവതത്ത്വലയാച് ചൈവ മധുഹാ മധുസൂദനഃ
 5 കൃഷിർ ഭൂവാചകഃ ശബ്ദോ ണശ് ച നിർവൃതി വാചകഃ
     കൃഷ്ണസ് തദ്ഭാവയോഗാച് ച കൃഷ്ണോ ഭവതി ശാശ്വതഃ
 6 പുണ്ഡരീകം പരം ധാമ നിത്യം അക്ഷയം അക്ഷരം
     തദ്ഭാവാത് പുണ്ഡരീകാക്ഷോ ദസ്യു ത്രാസാജ് ജനാർദനഃ
 7 യതഃ സത്ത്വം ന ച്യവതേ യച് ച സത്ത്വാൻ ന ഹീയതേ
     സത്ത്വതഃ സാത്വതസ് തസ്മാദ് അർഷഭാദ് വൃഷഭേക്ഷണഃ
 8 ന ജായതേ ജനിത്ര്യാം യദ് അജസ് തസ്മാദ് അനീകജിത്
     ദേവാനാം സ്വപ്രകാശത്വാദ് ദമാദ് ദാമോദരം വിദുഃ
 9 ഹർഷാത് സൗഖ്യാത് സുഖൈശ്വര്യാദ് ധൃഷീകേശത്വം അശ്നുതേ
     ബാഹുഭ്യാം രോദസീ ബിഭ്രൻ മഹാബാഹുർ ഇതി സ്മൃതഃ
 10 അധോ ന ക്ഷീയതേ ജാതു യസ്മാത് തസ്മാദ് അധോക്ഷജഃ
    നരാണാം അയനാച് ചാപി തേന നാരായണഃ സ്മൃതഃ
    പൂരണാത് സദനാച് ചൈവ തതോ ഽസൗ പുരുഷോത്തമഃ
11 അസതശ് ച സതശ് ചൈവ സർവസ്യ പ്രഭവാപ്യയാത്
    സർവസ്യ ച സദാ ജ്ഞാനാത് സർവം ഏനം പ്രചക്ഷതേ
12 സത്യേ പ്രതിഷ്ഠിതഃ കൃഷ്ണഃ സത്യം അത്ര പ്രതിഷ്ഠിതം
    സത്യാത് സത്യം ച ഗോവിന്ദസ് തസ്മാത് സത്യോ ഽപി നാമതഃ
13 വിഷ്ണുർ വിക്രമണാദ് ഏവ ജയനാജ് ജിഷ്ണുർ ഉച്യതേ
    ശാശ്വതത്വാദ് അനന്തശ് ച ഗോവിന്ദോ വേദനാദ് ഗവാം
14 അതത്ത്വം കുരുതേ തത്ത്വം തേന മോഹയതേ പ്രജാഃ
    ഏവംവിധോ ധർമനിത്യോ ഭഗവാൻ മുനിഭിഃ സഹ
    ആഗന്താ ഹിമഹാ ബാഹുർ ആനൃശംസ്യാർഥം അച്യുതഃ