മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം112
1 [ൻ]
     അഥാഹ ഗാലവം ദീനം സുപർണഃ പതതാം വരഃ
     നിർമിതം വഹ്നിനാ ഭൂമൗ വായുനാ വൈധിതം തഥാ
     യസ്മാദ് ധിരണ്മയം സർവം ഹിരണ്യം തേന ചോച്യതേ
 2 ധത്തേ ധാരയതേ ചേദം ഏതസ്മാത് കാരണാദ് ധനം
     തദ് ഏതത് ത്രിഷു ലോകേഷു ധനം തിഷ്ഠതി ശാശ്വതം
 3 നിത്യം പ്രോഷ്ഠപദാഭ്യാം ച ശുക്രേ ധനപതൗ തഥാ
     മനുഷ്യേഭ്യഃ സമാദത്തേ ശുക്രശ് ചിത്താർജിതം ധനം
 4 അജൈക പാദ് അഹിർ ബുധ്ന്യൈ രക്ഷ്യതേ ധനദേന ച
     ഏവം ന ശക്യതേ ലബ്ധും അലബ്ധവ്യം ദ്വിജർഷഭ
 5 ഋതേ ച ധനം അശ്വാനാം നാവാപ്തിർ വിദ്യതേ തവ
     അർഥം യാചാത്ര രാജാനം കം ചിദ് രാജർഷിവംശജം
     അപീഡ്യ രാജാ പൗരാൻ ഹി യോ നൗ കുര്യാത് കൃതാഥിനൗ
 6 അസ്തി സോമാന്വവായേ മേ ജാതഃ കശ് ചിൻ നൃപഃ സഖാ
     അഭിഗച്ഛാവഹേ തം വൈ തസ്യാസ്തി വിഭവോ ഭുവി
 7 യയാതിർ നാമ രാജർഷിർ നാഹുഷഃ സത്യവിക്രമഃ
     സ ദാസ്യതി മയാ ചോക്തോ ഭവതാ ചാർഥിതഃ സ്വയം
 8 വിഭവശ് ചാസ്യ സുമഹാൻ ആസീദ് ധനപതേർ ഇവ
     ഏവം സ തു ധനം വിദ്വാൻ ദാനേനൈവ വ്യശോധയത്
 9 തഥാ തൗ കഥയന്തൗ ച ചിന്തയന്തൗ ച യത് ക്ഷമം
     പ്രതിഷ്ഠാനേ നരപതിം യയാതിം പ്രയുപസ്ഥിതൗ
 10 പ്രതിഗൃഹ്യ ച സത്കാരം അർഘാദിം ഭോജനം വരം
    പൃഷ്ടശ് ചാഗമനേ ഹേതും ഉവാച വിനതാസുതഃ
11 അയം മേ നാഹുഷ സഖാ ഗാലവസ് തപസോ നിധിഃ
    വിശ്വാമിത്രസ്യ ശിഷ്യോ ഽഭൂദ് വർഷാണ്യ് അയുതശോ നൃപ
12 സോ ഽയം തേനാഭ്യനുജ്ഞാത ഉപകാരേപ്സയാ ദ്വിജഃ
    തം ആഹ ഭഗവാൻ കാം തേ ദദാനി ഗുരു ദക്ഷിണാം
13 അസകൃത് തേന ചോക്തേന കിം ചിദ് ആഗതമന്യുനാ
    അയം ഉക്തഃ പ്രയച്ഛേതി ജാനതാ വിഭവം ലഘു
14 ഏകതഃ ശ്യാമ കർണാനാം ശുഭ്രാണാം ശുദ്ധജന്മനാം
    അഷ്ടൗ ശതാനി മേ ദേഹി ഹയാനാം ചന്ദ്ര വർചസാം
15 ഗുർവർഥോ ദീയതാം ഏഷ യദി ഗാലവ മന്യസേ
    ഇത്യ് ഏവം ആഹ സക്രോധോ വിശ്വാമിത്രസ് തപോധനഃ
16 സോ ഽയം ശോകേന മഹതാ തപ്യമാനോ ദ്വിജർഷഭഃ
    അശക്തഃ പ്രതികർതും തദ് ഭവന്തം ശരണം ഗതഃ
17 പതിഗൃഹ്യ നരവ്യാഘ്ര ത്വത്തോ ഭിക്ഷാം ഗതവ്യയഃ
    കൃത്വാപവർഗം ഗുരവേ ചരിഷ്യതി മഹത് തപഃ
18 തപസഃ സംവിഭാഗേന ഭവന്തം അപി യോക്ഷ്യതേ
    സ്വേന രാജർഷിതപസാ പൂർണം ത്വാം പൂരയിഷ്യതി
19 യാവന്തി രോമാണി ഹയേ ഭവന്തി ഹി നരേശ്വര
    താവതോ വാജിദാ ലോകാൻ പ്രാപ്നുവന്തി മഹീപതേ
20 പാത്രം പ്രതിഗ്രഹസ്യായം ദാതും പാത്രം തഥാ ഭവാൻ
    ശംഖേ ക്ഷീരം ഇവാസക്തം ഭവത്വ് ഏതത് തഥോപമം