ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 31


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 31 

ഗോപ്യ ഊചുഃ

     ജയതി തേഽധികം ജൻമനാ വ്രജഃ 
          ശ്രയത ഇന്ദിരാ ശശ്വദത്ര ഹി ।
     ദയിത ദൃശ്യതാം ദിക്ഷു താവകാസ്ത്വയി 
          ധൃതാസവസ്ത്വാം വിചിന്വതേ  ॥ 1 ॥ 

     ശരദുദാശയേ സാധുജാതസത്-
          സരസിജോദര ശ്രീമുഷാ ദൃശാ ।
     സുരതനാഥ തേഽശുൽകദാസികാ 
          വരദ നിഘ്നതോ നേഹ കിം വധഃ  ॥ 2 ॥ 

     വിഷജലാപ്യയാദ് വ്യാളരാക്ഷസാദ്-
          വർഷമാരുതാദ് വൈദ്യുതാനലാത് ।
     വൃഷമയാത്മജാദ് വിശ്വതോഭയാ-
          ദൃഷഭ തേ വയം രക്ഷിതാ മുഹുഃ  ॥ 3 ॥ 

     ന ഖലു ഗോപികാനന്ദനോ ഭവാ
          നഖിലദേഹിനാമന്തരാത്മദൃക് ।
     വിഖനസാർത്ഥിതോ വിശ്വഗുപ്തയേ 
          സഖ ഉദേയിവാൻ സാത്വതാം കുലേ  ॥ 4 ॥ 

     വിരചിതാഭയം വൃഷ്ണിധുര്യ തേ 
          ചരണമീയുഷാം സംസൃതേർഭയാത് ।
     കരസരോരുഹം കാന്ത കാമദം 
          ശിരസി ധേഹി നഃ ശ്രീകരഗ്രഹം  ॥ 5 ॥ 

     വ്രജജനാർത്തിഹൻ വീരയോഷിതാം 
          നിജജനസ്മയധ്വംസനസ്മിത ।
     ഭജ സഖേ ഭവത്കിങ്കരീഃ സ്മ നോ 
          ജലരുഹാനനം ചാരു ദർശയ  ॥ 6 ॥ 

     പ്രണതദേഹിനാം പാപകർശനം 
          തൃണചരാനുഗം ശ്രീനികേതനം ।
     ഫണിഫണാർപ്പിതം തേ പദാംബുജം 
          കൃണു കുചേഷു നഃ കൃന്ധി ഹൃച്ഛയം  ॥ 7 ॥ 

     മധുരയാ ഗിരാ വൽഗുവാക്യയാ 
          ബുധമനോജ്ഞയാ പുഷ്കരേക്ഷണ ।
     വിധികരീരിമാ വീര മുഹ്യതീ-
          രധരസീധുനാഽഽപ്യായയസ്വ നഃ  ॥ 8 ॥ 

     തവ കഥാമൃതം തപ്തജീവനം 
          കവിഭിരീഡിതം കൽമഷാപഹം ।
     ശ്രവണമംഗളംലം ശ്രീമദാതതം 
          ഭുവിഗൃണന്തി തേ ഭൂരിദാ ജനാഃ  ॥ 9 ॥ 

     പ്രഹസിതം പ്രിയപ്രേമവീക്ഷണം 
          വിഹരണം ച തേ ധ്യാനമംഗലം ।
     രഹസി സംവിദോ യാ ഹൃദിസ്പൃശഃ 
          കുഹക നോ മനഃ ക്ഷോഭയന്തി ഹി  ॥ 10 ॥ 

     ചലസി യദ് വ്രജാച്ചാരയൻ പശൂൻ 
          നളിനസുന്ദരം നാഥ തേ പദം ।
     ശിലതൃണാങ്കുരൈഃ സീദതീതി നഃ 
          കലിലതാം മനഃ കാന്ത ഗച്ഛതി  ॥ 11 ॥ 

     ദിനപരിക്ഷയേ നീലകുന്തളൈർ-
          വ്വനരുഹാനനം ബിഭ്രദാവൃതം ।
     ഘനരജസ്വലം ദർശയൻ മുഹുർ-
          മ്മനസി നഃ സ്മരം വീര യച്ഛസി  ॥ 12 ॥ 

     പ്രണതകാമദം പദ്മജാർച്ചിതം 
          ധരണിമണ്ഡനം ധ്യേയമാപദി ।
     ചരണപങ്കജം ശന്തമം ച തേ 
          രമണ നഃ സ്തനേഷ്വർപ്പായാധിഹൻ  ॥ 13 ॥ 

     സുരതവർദ്ധനം ശോകനാശനം 
          സ്വരിതവേണുനാ സുഷ്ഠു ചുംബിതം ।
     ഇതരരാഗവിസ്മാരണം നൃണാം 
          വിതര വീര നസ്തേഽധരാമൃതം  ॥ 14 ॥ 

     അടതി യദ്ഭവാനഹ്നി കാനനം 
          ത്രുടിർ യുഗായതേ ത്വാമപശ്യതാം ।
     കുടിലകുന്തളം ശ്രീമുഖം ച തേ 
          ജഡ ഉദീക്ഷതാം പക്ഷ്മകൃദ്ദൃശാം  ॥ 15 ॥ 

     പതിസുതാന്വയഭ്രാതൃബാന്ധവാ-
          നതിവിലംഘ്യ തേഽന്ത്യച്യുതാഗതാഃ ।
     ഗതിവിദസ്തവോദ്ഗീതമോഹിതാഃ 
          കിതവ യോഷിതഃ കസ്ത്യജേന്നിശി  ॥ 16 ॥ 

     രഹസി സംവിദം ഹൃച്ഛയോദയം 
          പ്രഹസിതാനനം പ്രേമവീക്ഷണം ।
     ബൃഹദുരഃ ശ്രിയോ വീക്ഷ്യ ധാമ തേ 
          മുഹുരതി സ്പൃഹാ മുഹ്യതേ മനഃ  ॥ 17 ॥ 

     വ്രജവനൌകസാം വ്യക്തിരംഗ തേ 
          വൃജിനഹന്ത്ര്യലം വിശ്വമംഗളംലം ।
     ത്യജ മനാക് ച നസ്ത്വത് സ്പൃഹാത്മനാം 
          സ്വജനഹൃദ്രുജാം യന്നിഷൂദനം  ॥ 18 ॥ 

     യത്തേ സുജാത ചരണാംബുരുഹം സ്തനേഷു 
          ഭീതാഃ ശനൈഃ പ്രിയ ദധീമഹി കർക്കശേഷു । 
     തേനാടവീമടസി തദ് വ്യഥതേ ന കിംസ്വിത്
കൂർപ്പാദിഭിർഭ്രമതി ധീർഭവദായുഷാം നഃ  ॥ 19 ॥