മഹാഭാരതം മൂലം/വനപർവം/അധ്യായം276
1 [മാർക്]
     ഏവം ഏതൻ മഹാബാഹോ രാമേണാമിതതേജസാ
     പ്രാപ്തം വ്യസനം അത്യുഗ്രം വനവാസ കൃതം പുരാ
 2 മാ ശുചഃ പുരുഷവ്യാഘ്ര ക്ഷത്രിയോ ഽസി പരന്തപ
     ബാഹുവീര്യാശ്രയേ മാർഗേ വർതസേ ദീപ്തനിർണയേ
 3 ന ഹി തേ വൃജിനം കിം ചിദ് ദൃശ്യതേ പരം അണ്വ് അപി
     അസ്മിൻ മാർഗേ വിഷീദേയുഃ സേന്ദ്രാ അപി സുരാസുരാഃ
 4 സംഹത്യ നിഹതോ വൃത്രോ മരുദ്ഭിർ വജ്രപാണിനാ
     നമുചിശ് ചൈവ ദുർധർഷോ ദീർഘജിഹ്വാ ച രാക്ഷസീ
 5 സഹായവതി സർവാർഥാഃ സന്തിഷ്ഠന്തീഹ സർവശഃ
     കിം നു തസ്യാജിതം സംഖ്യേ ഭ്രാതാ യസ്യ ധനഞ്ജയഃ
 6 അയം ച ബലിനാം ശ്രേഷ്ഠോ ഭീമോ ഭീമപരാക്രമഃ
     യുവാനൗ ച മഹേഷ്വാസൗ യമൗ മാദ്രവതീസുതൗ
     ഏഭിഃ സഹായൈഃ കസ്മാത് ത്വം വിഷീദസി പരന്തപ
 7 യ ഇമേ വജ്രിണഃ സേനാം ജയേയുഃ സമരുദ്ഗണാം
     ത്വം അപ്യ് ഏഭിർ മഹേഷ്വാസൈഃ സഹായൈർ ദേവരൂപിഭിഃ
     വിജേഷ്യസി രണേ സർവാൻ അമിത്രാൻ ഭരതർഷഭ
 8 ഇതശ് ച ത്വം ഇമാം പശ്യ സൈന്ധവേന ദുരാത്മനാ
     ബലിനാ വീര്യമത്തേന ഹൃതാം ഏഭിർ മഹാത്മഭിഃ
 9 ആനീതാം ദ്രൗപദീം കൃഷ്ണാം കൃത്വാ കർമ സുദുഷ്കരം
     ജയദ്രഥം ച രാജാനം വിജിതം വശം ആഗതം
 10 അസഹായേന രാമേണ വൈദേഹീ പുനർ ആഹൃതാ
    ഹത്വാ സംഖേ ദശഗ്രീവം രാക്ഷസം ഭീമവിക്രമം
11 യസ്യ ശാഖാമൃഗാ മിത്രാ ഋക്ഷാഃ കാലമുഖാസ് തഥാ
    ജാത്യന്തരഗതാ രാജന്ന് ഏതദ് ബുദ്ധ്യാനുചിന്തയ
12 തസ്മാത് ത്വം കുരുശാർദൂല മാശുചോ ഭരതർഷഭ
    ത്വദ്വിധാ ഹി മഹാത്മാനോ ന ശോചന്തി പരന്തപ
13 [വൈ]
    ഏവം ആശ്വാസിതോ രാജാ മാർകണ്ഡേയേന ധീമതാ
    ത്യക്ത്വാ ദുഃഖം അദീനാത്മാ പുനർ ഏവേദം അബ്രവീത്