ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 9


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 9 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏകദാ ഗൃഹദാസീഷു യശോദാ നന്ദഗേഹിനീ ।
കർമ്മാന്തരനിയുക്താസു നിർമ്മമന്ഥ സ്വയം ദധി  ॥ 1 ॥ 

യാനി യാനീഹ ഗീതാനി തദ്ബാലചരിതാനി ച ।
ദധിനിർമ്മന്ഥനേ കാലേ സ്മരന്തീ താന്യഗായത  ॥ 2 ॥ 

     ക്ഷൌമം വാസഃ പൃഥുകടിതടേ ബിഭ്രതീ സൂത്രനദ്ധം 
          പുത്രസ്നേഹസ്നുതകുചയുഗം ജാതകമ്പം ച സുഭ്രൂഃ ।
     രജ്ജ്വാകർഷശ്രമഭുജചലത്കങ്കണൌ കുണ്ഡലേ ച 
          സ്വിന്നം വക്ത്രം കബരവിഗലൻമാലതീ നിർമ്മമന്ഥ  ॥ 3 ॥ 

താം സ്തന്യകാമ ആസാദ്യ മഥ്നന്തീം ജനനീം ഹരിഃ ।
ഗൃഹീത്വാ ദധിമന്ഥാനം ന്യഷേധത്പ്രീതിമാവഹൻ  ॥ 4 ॥ 

     തമങ്കമാരൂഢമപായയത്സ്തനം 
          സ്നേഹസ്നുതം സസ്മിതമീക്ഷതീ മുഖം ।
     അതൃപ്തമുത്സൃജ്യ ജവേന സാ യയാ-
          വുത്സിച്യമാനേ പയസി ത്വധിശ്രിതേ  ॥ 5 ॥ 

     സഞ്ജാതകോപഃ സ്ഫുരിതാരുണാധരം 
          സന്ദശ്യ ദദ്ഭിർദ്ദധിമന്ഥഭാജനം ।
     ഭിത്ത്വാ മൃഷാശ്രുർദൃഷദശ്മനാ രഹോ 
          ജഘാസ ഹൈയംഗവമന്തരം ഗതഃ  ॥ 6 ॥ 

     ഉത്താര്യ ഗോപീ സുശൃതം പയഃ പുനഃ 
          പ്രവിശ്യ സംദൃശ്യ ച ദധ്യമത്രകം ।
     ഭഗ്നം വിലോക്യ സ്വസുതസ്യ കർമ്മ ത-
          ജ്ജഹാസ തം ചാപി ന തത്ര പശ്യതീ  ॥ 7 ॥ 

     ഉലൂഖലാംഘ്രേരുപരി വ്യവസ്ഥിതം 
          മർക്കായ കാമം ദദതം ശിചി സ്ഥിതം ।
     ഹൈയംഗവം ചൌര്യവിശങ്കിതേക്ഷണം 
          നിരീക്ഷ്യ പശ്ചാത് സുതമാഗമച്ഛനൈഃ  ॥ 8 ॥ 

     താമാത്തയഷ്ടിം പ്രസമീക്ഷ്യ സത്വര-
          സ്തതോഽവരുധ്യാപസസാര ഭീതവത് । 
     ഗോപ്യന്വധാവന്ന യമാപ യോഗിനാം 
          ക്ഷമം പ്രവേഷ്ടും തപസേരിതം മനഃ  ॥ 9 ॥ 

     അന്വഞ്ചമാനാ ജനനീ ബൃഹച്ചല-
          ച്ഛ്രോണീഭരാക്രാന്തഗതിഃ സുമധ്യമാ ।
     ജവേന വിസ്രംസിതകേശബന്ധന-
          ച്യുതപ്രസൂനാനുഗതിഃ പരാമൃശത്  ॥ 10 ॥ 

     കൃതാഗസം തം പ്രരുദന്തമക്ഷിണീ 
          കഷന്തമഞ്ജൻമഷിണീ സ്വപാണിനാ ।
     ഉദ്വീക്ഷമാണം ഭയവിഹ്വലേക്ഷണം 
          ഹസ്തേ ഗൃഹീത്വാ ഭിഷയന്ത്യവാഗുരത്  ॥ 11 ॥ 

ത്യക്ത്വാ യഷ്ടിം സുതം ഭീതം വിജ്ഞായാർഭകവത്സലാ ।
ഇയേഷ കില തം ബദ്ധും ദാമ്നാതദ്വീര്യകോവിദാ  ॥ 12 ॥ 

ന ചാന്തർന്ന ബഹിർ യസ്യ ന പൂർവ്വം നാപി ചാപരം ।
പൂർവ്വാപരം ബഹിശ്ചാന്തർജ്ജഗതോ യോ ജഗച്ച യഃ  ॥ 13 ॥ 

തം മത്വാഽഽത്മജമവ്യക്തം മർത്ത്യലിംഗമധോക്ഷജം ।
ഗോപികോലൂഖലേ ദാമ്നാ ബബന്ധ പ്രാകൃതം യഥാ  ॥ 14 ॥ 

തദ്ദാമ ബധ്യമാനസ്യ സ്വാർഭകസ്യ കൃതാഗസഃ ।
ദ്വ്യംഗുലോനമഭൂത്തേന സന്ദധേഽന്യച്ച ഗോപികാ  ॥ 15 ॥ 

യദാസീത്തദപി ന്യൂനം തേനാന്യദപി സന്ദധേ ।
തദപി ദ്വ്യംഗുലം ന്യൂനം യദ്യദാദത്ത ബന്ധനം  ॥ 16 ॥ 

ഏവം സ്വഗേഹദാമാനി യശോദാ സന്ദധത്യപി ।
ഗോപീനാം സുസ്മയന്തീനാം സ്മയന്തീ വിസ്മിതാഭവത്  ॥ 17 ॥ 

സ്വമാതുഃ സ്വിന്നഗാത്രായാ വിസ്രസ്തകബരസ്രജഃ ।
ദൃഷ്ട്വാ പരിശ്രമം കൃഷ്ണഃ കൃപയാഽഽസീത് സ്വബന്ധനേ  ॥ 18 ॥ 

ഏവം സന്ദർശിതാ ഹ്യംഗ ഹരിണാ ഭൃത്യവശ്യതാ ।
സ്വവശേനാപി കൃഷ്ണേന യസ്യേദം സേശ്വരം വശേ  ॥ 19 ॥ 

നേമം വിരിഞ്ചോ ന ഭവോ ന ശ്രീരപ്യംഗ സംശ്രയാ ।
പ്രസാദം ലേഭിരേ ഗോപീ യത്തത്പ്രാപ വിമുക്തിദാത്  ॥ 20 ॥ 

നായം സുഖാപോ ഭഗവാൻ ദേഹിനാം ഗോപികാസുതഃ ।
ജ്ഞാനിനാം ചാത്മഭൂതാനാം യഥാ ഭക്തിമതാമിഹ  ॥ 21 ॥ 

കൃഷ്ണസ്തു ഗൃഹകൃത്യേഷു വ്യഗ്രായാം മാതരി പ്രഭുഃ ।
അദ്രാക്ഷീദർജ്ജുനൌ പൂർവ്വം ഗുഹ്യകൌ ധനദാത്മജൌ  ॥ 22 ॥ 

പുരാ നാരദശാപേന വൃക്ഷതാം പ്രാപിതൌ മദാത് ।
നളകൂവരമണിഗ്രീവാവിതി ഖ്യാതൌ ശ്രിയാന്വിതൌ  ॥ 23 ॥