ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / തൃതീയഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 3) / അദ്ധ്യായം 3


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / തൃതീയഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 3) / അദ്ധ്യായം 3

ഉദ്ധവ ഉവാച

     തതസ്സ ആഗത്യ പുരം സ്വപിത്രോ-
          ശ്ചികീർഷയാ ശം ബലദേവസംയുതഃ ।
     നിപാത്യ തുങ്ഗാദ്‌രിപുയൂഥനാഥം 
          ഹതം വ്യകർഷദ്‌വ്യസുമോജസോർവ്യാം  ॥ 1 ॥ 

സാന്ദീപനേഃ സകൃത്പ്രോക്തം ബ്രഹ്മാധീത്യ സവിസ്തരം ।
തസ്മൈ പ്രാദാദ്വരം പുത്രം മൃതം പഞ്ചജനോദരാത്  ॥ 2 ॥ 

     സമാഹുതാ ഭീഷ്മകകന്യയാ യേ 
          ശ്രിയഃ സവർണ്ണേന ബുഭൂഷയൈഷാം ।
     ഗാന്ധർവവൃത്ത്യാ മിഷതാം സ്വഭാഗം 
          ജഹ്രേ പദം മൂർദ്ധ്നി ദധത് സുപർണ്ണഃ  ॥ 3 ॥ 

     കകുദ്‌മതോഽവിദ്ധനസോ ദമിത്വാ 
          സ്വയംവരേ നാഗ്നജിതീമുവാഹ ।
     തദ്ഭഗ്നമാനാനപി ഗൃധ്യതോഽജ്ഞാൻ
          ജഘ്നേഽക്ഷതഃ ശസ്ത്രഭൃതഃ സ്വശസ്ത്രൈഃ  ॥ 4 ॥ 

     പ്രിയം പ്രഭുർഗ്രാമ്യ ഇവ പ്രിയായാ 
          വിധിത്സുരാർച്ഛദ് ദ്യുതരും യദർത്ഥേ ।
     വജ്ര്യാദ്രവത്തം സഗണോ രുഷാന്ധഃ 
          ക്രീഡാമൃഗോ നൂനമയം വധൂനാം  ॥ 5 ॥ 

     സുതം മൃധേ ഖം വപുഷാ ഗ്രസന്തം 
          ദൃഷ്ട്വാ സുനാഭോൻമഥിതം ധരിത്ര്യാ ।
     ആമന്ത്രിതസ്തത്തനയായ ശേഷം 
          ദത്ത്വാ തദന്തഃപുരമാവിവേശ  ॥ 6 ॥ 

     തത്രാഹൃതാസ്താ നരദേവകന്യാഃ 
          കുജേന ദൃഷ്ട്വാ ഹരിമാർത്തബന്ധും ।
     ഉത്ഥായ സദ്യോ ജഗൃഹുഃ പ്രഹർഷ-
          വ്വ്രീഡാനുരാഗപ്രഹിതാവലോകൈഃ  ॥ 7 ॥ 

ആസാം മുഹൂർത്ത ഏകസ്മിന്നാനാഗാരേഷു യോഷിതാം ।
സവിധം ജഗൃഹേ പാണീനനുരൂപഃ സ്വമായയാ  ॥ 8 ॥ 

താസ്വപത്യാന്യജനയദാത്മതുല്യാനി സർവ്വതഃ ।
ഏകൈകസ്യാം ദശ ദശ പ്രകൃതേർവ്വിബുഭൂഷയാ  ॥ 9 ॥ 

കാലമാഗധശാല്വാദീനനീകൈ രുന്ധതഃ പുരം ।
അജീഘനത് സ്വയം ദിവ്യം സ്വപുംസാം തേജ ആദിശത്  ॥ 10 ॥ 

ശംബരം ദ്വിവിദം ബാണം മുരം ബല്വലമേവ ച ।
അന്യാംശ്ച ദന്തവക്ത്രാദീനവധീത്കാംശ്ച ഘാതയത്  ॥ 11 ॥ 

അഥ തേ ഭ്രാതൃപുത്രാണാം പക്ഷയോഃ പതിതാന്നൃപാൻ ।
ചചാല ഭൂഃ കുരുക്ഷേത്രം യേഷാമാപതതാം ബലൈഃ  ॥ 12 ॥ 

     സകർണ്ണദുശ്ശാസനസൌബലാനാം 
          കുമന്ത്രപാകേന ഹതശ്രിയായുഷം ।
     സുയോധനം സാനുചരം ശയാനം 
          ഭഗ്നോരുമുർവ്യാം ന നനന്ദ പശ്യൻ  ॥ 13 ॥ 

     കിയാൻഭുവോഽയം ക്ഷപിതോരുഭാരോ 
          യദ്ദ്രോണഭീഷ്മാർജ്ജുനഭീമമൂലൈഃ ।
     അഷ്ടാദശാക്ഷൌഹിണികോ മദംശൈ-
          രാസ്തേ ബലം ദുർവിഷഹം യദൂനാം  ॥ 14 ॥ 

     മിഥോ യദൈഷാം ഭവിതാ വിവാദോ 
          മധ്വാമദാതാമ്രവിലോചനാനാം ।
     നൈഷാം വധോപായ ഇയാനതോഽന്യോ 
          മയ്യുദ്യതേഽന്തർദ്ദധതേ സ്വയം സ്മ  ॥ 15 ॥ 

ഏവം സഞ്ചിന്ത്യ ഭഗവാൻസ്വരാജ്യേ സ്ഥാപ്യ ധർമ്മജം ।
നന്ദയാമാസ സുഹൃദഃ സാധൂനാം വർത്മ ദർശയൻ  ॥ 16 ॥ 

ഉത്തരായാം ധൃതഃ പൂരോർവംശഃ സാധ്വഭിമന്യുനാ ।
സ വൈ ദ്രൌണ്യസ്ത്രസംച്ഛിന്നഃ പുനർഭഗവതാ ധൃതഃ  ॥ 17 ॥ 

അയാജയദ്ധർമ്മസുതമശ്വമേധൈസ്ത്രിഭിർവിഭുഃ ।
സോഽപി ക്ഷ്മാമനുജൈ രക്ഷൻ രേമേ കൃഷ്ണമനുവ്രതഃ  ॥ 18 ॥ 

ഭഗവാനപി വിശ്വാത്മാ ലോകവേദപഥാനുഗഃ ।
കാമാൻ സിഷേവേ ദ്വാർവത്യാമസക്തഃ സാംഖ്യമാസ്ഥിതഃ  ॥ 19 ॥ 

സ്നിഗ്ദ്ധസ്മിതാവലോകേന വാചാ പീയൂഷകൽപയാ ।
ചരിത്രേണാനവദ്യേന ശ്രീനികേതേന ചാത്മനാ  ॥ 20 ॥ 

ഇമം ലോകമമും ചൈവ രമയൻ സുതരാം യദൂൻ ।
രേമേ ക്ഷണദയാ ദത്തക്ഷണസ്ത്രീക്ഷണസൌഹൃദഃ  ॥ 21 ॥ 

തസ്യൈവം രമമാണസ്യ സംവത്സരഗണാൻ ബഹൂൻ ।
ഗൃഹമേധേഷു യോഗേഷു വിരാഗഃ സമജായത  ॥ 22 ॥ 

ദൈവാധീനേഷു കാമേഷു ദൈവാധീനഃ സ്വയം പുമാൻ ।
കോ വിസ്രംഭേത യോഗേന യോഗേശ്വരമനുവ്രതഃ  ॥ 23 ॥ 

പുര്യാം കദാചിത്ക്രീഡദ്ഭിർ യദുഭോജകുമാരകൈഃ ।
കോപിതാ മുനയഃ ശേപുർഭഗവൻമതകോവിദാഃ  ॥ 24 ॥ 

തതഃ കതിപയൈർമ്മാസൈർവൃഷ്ണിഭോജാന്ധകാദയഃ ।
യയുഃ പ്രഭാസം സംഹൃഷ്ടാ രഥൈർദ്ദേവവിമോഹിതാഃ  ॥ 25 ॥ 

തത്ര സ്നാത്വാ പിതൄൻ ദേവാൻ ഋഷീംശ്ചൈവ തദംഭസാ ।
തർപ്പയിത്വാഥ വിപ്രേഭ്യോ ഗാവോ ബഹുഗുണാ ദദുഃ  ॥ 26 ॥ 

ഹിരണ്യം രജതം ശയ്യാം വാസാംസ്യജിനകംബളാൻ ।
യാനം രഥാനിഭാൻകന്യാ ധരാം വൃത്തികരീമപി  ॥ 27 ॥ 

അന്നം ചോരുരസം തേഭ്യോ ദത്ത്വാ ഭഗവദർപ്പണം ।
ഗോവിപ്രാർത്ഥാസവഃ ശൂരാഃ പ്രണേമുർഭുവി മൂർദ്ധഭിഃ  ॥ 28 ॥