ശ്രീമദ് ഭാഗവതം/പ്രഥമഃ സ്കന്ധഃ/ഷഷ്ഠോധ്യായഃ
സൂത ഉവാച

ഏവം നിശമ്യ ഭഗവാൻദേവർഷേർജന്മകർമ ച

ഭൂയഃ പപ്രച്ഛ തം ബ്രഹ്മൻ വ്യാസഃ സത്യവതീസുതഃ  ||

വ്യാസ ഉവാച

ഭിക്ഷുഭിർവിപ്രവസിതേ വിജ്ഞാനാദേഷ്ടൃഭിസ്തവ

വർതമാനോ വയസ്യാദ്യേ തതഃ കിമകരോദ്ഭവാൻ || 

സ്വായമ്ഭുവ കയാ വൃത്ത്യാ വർതിതം തേ പരം വയഃ

കഥം ചേദമുദസ്രാക്ഷീഃ കാലേ പ്രാപ്തേ കളേബരം  ||

പ്രാക്കൽപവിഷയാമേതാം സ്മൃതിം തേ സുരസത്തമ

ന ഹ്യേഷ വ്യവധാത്കാല ഏഷ സർവനിരാകൃതിഃ  ||

നാരദ ഉവാച

ഭിക്ഷുഭിർവിപ്രവസിതേ വിജ്ഞാനാദേഷ്ടൃഭിർമമ

വർതമാനോ വയസ്യാദ്യേ തത ഏതദകാരഷം ||

ഏകാത്മജാ മേ ജനനീ യോഷിന്മൂഢാ ച കിങ്കരീ

മയ്യാത്മജേനന്യഗതൗ ചക്രേ സ്നേഹാനുബന്ധനം || 

സാസ്വതന്ത്രാ ന കൽപാസീദ്യോഗക്ഷേമം മമേച്ഛതീ

ഈശസ്യ ഹി വശേ ലോകോ യോഷാ ദാരുമയീ യഥാ  ||

അഹം ച തദ്ബ്രഹ്മകുലേ ഊഷിവാംസ്തദപേക്ഷയാ

ദിഗ്ദേശകാലാവ്യുത്പന്നോ ബാലകഃ പഞ്ചഹായനഃ  ||

ഏകദാ നിർഗതാം ഗേഹാദ്ദുഹന്തീം നിശി ഗാം പഥി

സർപോദശത്പദാ സ്പൃഷ്ടഃ കൃപണാം കാലചോദിതഃ  ||

തദാ തദഹമീശസ്യ ഭക്താനാം ശമഭീപ്സതഃ

അനുഗ്രഹം മന്യമാനഃ പ്രാതിഷ്ഠം ദിശമുത്തരാം  ||

സ്ഫീതാഞ്ജനപദാംസ്തത്ര പുരഗ്രാമവ്രജാകരാൻ

ഖേടഖർവടവാടീശ്ച വനാന്യുപവനാനി ച  ||

ചിത്രധാതുവിചിത്രാദ്രീനിഭഭഗ്നഭുജദ്രുമാൻ

ജലാശയാഞ്ഛിവജലാന്നളിനീഃ സുരസേവിതാഃ

ചിത്രസ്വനൈഃ പത്രരഥൈർവിഭ്രമദ്ഭ്രമരശ്രിയഃ  
നളവേണുശരസ്തംഭകുശകീചകഗഹ്വരം ||

ഏക ഏവാതിയാതോഹമദ്രാക്ഷം വിപിനം മഹത്

ഘോരം പ്രതിഭയാകാരം വ്യാളോലൂകശിവാജിരം  ||

പരിശ്രാന്തേന്ദ്രിയാത്മാഹം തൃട്പരീതോ ബുഭുക്ഷിതഃ

സ്നാത്വാ പീത്വാ ഹ്രദേ നദ്യാ ഉപസ്പൃഷ്ടോ ഗതശ്രമഃ  ||

തസ്മിന്നിർമനുജേരണ്യേ പിപ്പലോപസ്ഥ ആസ്ഥിതഃ

ആത്മനാത്മാനമാത്മസ്ഥം യഥാശ്രുതമചിന്തയം  ||

ധ്യായതശ്ചരണാമ്ഭോജം ഭാവനിർജിതചേതസാ

ഔത്കൺഠ്യാശ്രുകലാക്ഷസ്യ ഹൃദ്യാസീന്മേ ശനൈർഹരിഃ  ||

പ്രേമാതിഭരനിർഭിന്നപുളകാങ്ഗോതിനിർവൃതഃ

ആനന്ദസമ്പ്ലവേ ലീനോ നാപശ്യമുഭയം മുനേ  ||

രൂപം ഭഗവതോ യത്തന്മനഃകാന്തം ശുചാപഹം

അപശ്യൻ സഹസോത്തസ്ഥേ വൈക്ലവ്യാദ്ദുർമനാ ഇവ  ||

ദിദൃക്ഷുസ്തദഹം ഭൂയഃ പ്രണിധായ മനോ ഹൃദി

വീക്ഷമാണോപി നാപശ്യമവിതൃപ്ത ഇവാതുരഃ  ||

ഏവം യതന്തം വിജനേ മാമാഹാഗോചരോ ഗിരാം

ഗംഭീരശ്ലക്ഷ്ണയാ വാചാ ശുചഃ പ്രശമയന്നിവ || 

ഹന്താസ്മിഞ്ജന്മനി ഭവാന്ന മാം ദ്രഷ്ടുമിഹാർഹതി

അവിപക്വകഷായാണാം ദുർദർശോഹം കുയോഗിനാം  ||

സകൃദ്യദ് ദർശിതം രൂപമേതത്കാമായ തേനഘ

മത്കാമഃ ശനകൈഃ സാധു സർവാന്മുഞ്ചതി ഹൃച്ഛയാൻ  ||

സത്സേവയാദീർഘയാപി ജാതാ മയി ദൃഢാ മതിഃ

ഹിത്വാവദ്യമിമം ലോകം ഗന്താ മജ്ജനതാമസി  ||

മതിർമയി നിബദ്ധേയം ന വിപദ്യേത കർഹിചിത്

പ്രജാസർഗനിരോധേപി സ്മൃതിശ്ച മദനുഗ്രഹാത്  ||

ഏതാവദുക്ത്വോപരരാമ തന്മഹദ് ഭൂതം നഭോലിങ്ഗമലിങ്ഗമീശ്വരം

അഹം ച തസ്മൈ മഹതാം മഹീയസേ ശീർഷ്ണാവനാമം വിദധേനുകന്പിതഃ  ||

നാമാന്യനന്തസ്യ ഹതത്രപഃ പഠൻ ഗുഹ്യാനി ഭദ്രാണി കൃതാനി  ച സ്മരൻ

ഗാം പര്യടംസ്തുഷ്ടമനാ ഗതസ്പൃഹഃ കാലം പ്രതീക്ഷൻ വിമദോ വിമത്സരഃ  ||

ഏവം കൃഷ്ണമതേർബ്രഹ്മന്നാസക്തസ്യാമലാത്മനഃ

കാലഃ പ്രാദുരഭൂത്കാലേ തഡിത്സൗദാമിനീ യഥാ  ||

പ്രയുജ്യമാനേ മയി താം ശുദ്ധാം ഭാഗവതീം തനും

ആരബ്ധകർമനിർവാണോ ന്യപതത് പാഞ്ചഭൗതികഃ  ||

കൽപാന്ത ഇദമാദായ ശയാനേമ്ഭസ്യുദന്വതഃ

ശിശയിഷോരനുപ്രാണം വിവിശേന്തരഹം വിഭോഃ  ||

സഹസ്രയുഗപര്യന്തേ ഉത്ഥായേദം സിസൃക്ഷതഃ

മരീചിമിശ്രാ ഋഷയഃ പ്രാണേഭ്യോഹം ച ജജ്ഞിരേ ||

അന്തർബഹിശ്ച ലോകാംസ്ത്രീൻ പര്യേമ്യസ്കന്ദിതവ്രതഃ

അനുഗ്രഹാന്മഹാവിഷ്ണോരവിഘാതഗതിഃ ക്വചിത്  ||

ദേവദത്താമിമാം വീണാം സ്വരബ്രഹ്മവിഭൂഷിതാം

മൂർച്ഛയിത്വാ ഹരികഥാം ഗായമാനശ്ചരാമ്യഹം  ||

പ്രഗായതഃ സ്വവീര്യാണി തീർഥപാദഃ പ്രിയശ്രവാഃ

ആഹൂത ഇവ മേ ശീഘ്രം ദർശനം യാതി ചേതസി ||

ഏതദ്ധ്യാതുരചിത്താനാം മാത്രാസ്പർശേച്ഛയാ മുഹുഃ

ഭവസിന്ധുപ്ലവോ ദൃഷ്ടോ ഹരിചര്യാനുവർണനം  ||

യമാദിഭിര്യോഗപഥൈഃ കാമലോഭഹതോ മുഹുഃ

മുകുന്ദസേവയാ യദ്വത്തഥാത്മാദ്ധാ ന ശാമ്യതി  ||

സർവം തദിദമാഖ്യാതം യത്പൃഷ്ടോഹം ത്വയാനഘ

ജന്മകർമരഹസ്യം മേ ഭവതശ്ചാത്മതോഷണം  ||

സൂത ഉവാച

ഏവം സംഭാഷ്യ ഭഗവാന്നാരദോ വാസവീസുതം

ആമന്ത്ര്യ വീണാം രണയൻ യയൗ യാദൃച്ഛികോ മുനിഃ  ||

അഹോ ദേവർഷിർധന്യോയം യത്കീർതിം ശാർങ്ഗധന്വനഃ

ഗായന്മാദ്യന്നിദം തന്ത്ര്യാ രമയത്യാതുരം ജഗത്  ||

ഇതി ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാപുരാണേ പാരമഹംസ്യാം സംഹിതായാം പ്രഥമസ്കന്ധേ

വ്യാസനാരദസംവാദേ ഷഷ്ഠോധ്യായഃ