രമണൻ/ഭാഗം രണ്ട്
ഉപക്രമരംഗം
(ഗായകസംഘം)

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 ഒരു നവസുരഭിലഭാവനയെ
ഓമനിച്ചോമനിച്ചാട്ടിടയൻ
അനുപമസുലളിതവനതലത്തി-
ലാനന്ദലോലനായാഗമിപ്പൂ!

രണ്ടാമത്തെ ഗായകൻ
 അവനുടെ വരവിലത്തരുനിരയി-
ലാലോലമർമ്മരമങ്കുരിപ്പൂ!

മൂന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 അവനുടെ കുളിർനീലശിലാതലത്തി-
ലാരുണ്യവല്ലികൾ പൂപൊഴിപ്പൂ!

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 ഒരുമിച്ചു നിവസിച്ചോരജങ്ങളെല്ലാം
ഓരോ വഴിയായതാ പിരിഞ്ഞു!
(അണിയറയിൽ മധുരമായ ഒരു ഓടക്കുഴൽ‌വിളി)

രണ്ടാമത്തെ ഗായകൻ
 മുരളിയുമെടുത്തവൻ വനതലങ്ങൾ
ചാരുസംഗീതത്തിൽ മുക്കിടുന്നു.

മൂന്നാമത്തെ ഗായകൻ
<poem>
 ഉലകിനെ മറന്നവനുദിതരാഗൻ
നാദബ്രഹ്മത്തിലലിഞ്ഞുടുന്നു.
(പോകുന്നു)
(ഒരു പുതിയ ഗായകസംഘം)

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 പതിവുപോൽക്കനൽ‌വെയിൽ ചൊരിഞ്ഞു, വാനിൽ
മദ്ധ്യാഹ്നസൂര്യൻ ജ്വലിച്ചുനിൽപ്പൂ.

രണ്ടാമത്തെ ഗായകൻ
(അണിയറയിലേക്ക് ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച്)
 ഒരു പൂത്തമരത്തിന്റെ തണൽച്ചുവട്ടിൽ,
ഓമൽതൃണങ്ങൾ വിരിച്ച പട്ടിൽ
കമനീയമായൊരു കവിതപോലെ,
രമണനുറങ്ങിക്കിടന്നിടുന്നു!

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
(അടുത്തുചെന്ന് അണിയറയിലേക്കു നോക്കിയിട്ട്)
 ഇടയ്ക്കിടയ്ക്കത്തളിരധരകങ്ങൾ
ചൂടുന്നു നേരിയ പുഞ്ചിരികൾ!

രണ്ടാമത്തെ ഗായകൻ
 ഒരുപക്ഷെ,യവനോമൽ‌പ്രണയസ്വപ്ന-
മോരോന്ന് കാണുകയായിരിക്കാം!

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 അവനിപ്പോളനുരാഗപരവശയാ-
മാരോമൽചന്ദ്രികയോടുകൂടി,
സുരഭിലനന്ദനവനികകളിൽ
സ്വൈരം വിഹരിക്കയായിരിക്കാം!
(പോകുന്നു)

(വനത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ചന്ദ്രിക വിലാസലാലസയായി പ്രവേശിച്ച്, രംഗത്തിന്റെ മറുഭാഗത്ത് വനത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷയാകുന്നു. പുറകേ ആദ്യത്തെ ഗായകസംഘം പ്രവേശിക്കുന്നു.)

(ഗായകസംഘം ഒരുമിച്ച്)
 അനുപദ,മനുപദ,മതിമൃദുവാ-
മാലോലശിഞ്ജിതം വീശിവീശി,
മദഭരതരളിതതനുലതയിൽ
മാന്തളിർപ്പൂമ്പട്ടുസാരി ചാർത്തി,
മഴമുകിലെതിരൊളിക്കുളിർകുഴലിൽ
മാലതീമാലിക ചേർത്തു ചൂടി,
വളരോളിത്തരിവളയണിഞ്ഞ കൈയിൽ
വാസന്തിപ്പൂങ്കളിച്ചെണ്ടുമായി,
പവിഴകെഞ്ചൊടിത്തളിരകന്നൊരോമൽ-
പ്പൂനിലാപ്പുഞ്ചിരി വെള്ളവീശി,
വനതലമിതിലണഞ്ഞധിവസിക്കും
വാസന്തദേവതയെന്നപോലെ,
എവിടേക്കാ,ണെവിടേക്കാണമിതമോദ-
മേകയായ്പ്പോവതു പൊൻ‌കതിരേ?
(പോകുന്നു)
(രണ്ടാമത്തെ ഗായകസംഘം)

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 അതു വെറുമൊരു സുഖസുഷുപ്തിയല്ല,
ചേതനാമൂർച്ഛതന്തൻ മാലയല്ല;
സകലതും മറന്നെങ്ങോ പറക്കുമേതോ
സായൂജ്യസം‌പ്രാപ്തിയായിരുന്നു!

രണ്ടാമത്തെ ഗായകൻ
അതിൻ പൊന്നുങ്കതിരുകളുതിർന്നുവീണൊ-
രാരവാലംചമച്ചുല്ലസിപ്പൂ!
അതിനുള്ളിലൊരു കൊച്ചുകുമിളപോലീ
ബ്രഹ്മാണ്ഡമൊട്ടുക്കൊതുങ്ങിനിൽപ്പൂ!
അതിനകത്തവൻ കാണ്മതവളെമാത്രം
മറ്റുള്ളതൊക്കെയുമെങ്ങുപോയി?

മൂന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 ചിറകില്ലാത്തൊരു പാറിപ്പറക്കലാണ-
ച്ചിന്തിച്ചിരിക്കാത്ത ഭാവഭേദം!

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 പൊടുന്നനെപ്പിടഞ്ഞാത്മാവുണർന്നു കൂവാൻ
പോവുമതെന്തിൻ പ്രഭാതവാതം?

രണ്ടാമത്തെ ഗായകൻ
(അണിയറയിലേക്ക് സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി)
 വിടർത്തുന്നിതവൻ-അല്ല, വിടർന്നുപോയി
വീണവായിച്ചുകൊണ്ടാ മിഴികൾ.

മൂന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 അവനിപ്പോളാ ലസൽ‌പ്രണയരംഗം
വെറുമൊരു കിനാവായിത്തോന്നിയേക്കാം.

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 അമരുന്നിതവനുടെ ശിരസ്സു, നോക്കൂ,
ആരോമലാളിൻ മടിത്തടത്തിൽ!

രണ്ടാമത്തെ ഗായകൻ
 വിരലിനാലവൾ മാടിത്തെരുപ്പിടിപ്പൂ
പാറിപ്പറന്ന തൽക്കുന്തളങ്ങൾ!

മൂന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 ഒരു നേർത്ത പുളകപ്പൂമ്പുതപ്പിനുള്ളിൽ
ഓരോരോ കാവ്യപ്രചോദനങ്ങൾ
നുരയിട്ടു നുരയിട്ടു വരികയാകാം
നൂതനത്വത്തിൻ നിലാവു വീശി!

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 ഒതുങ്ങുന്നില്ലൊതുങ്ങുന്നില്ലുലകിലെങ്ങു-
മോളംതുളുമ്പുമവന്റെ ചിത്തം.

രണ്ടാമത്തെ ഗായകൻ
 അതിനൊന്നു നിലനിൽക്കാനിനിയും വേണം
ആയിരമണ്ഡകടാഹങ്ങൾ.

മൂന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 അനവധി ചരിതങ്ങളവളോടോതാ-
നാശയില്ലായ്കയല്ലെ,ന്തുചെയ്യാം?
കഴിയുന്നില്ലവനൊന്നു ചിരിക്കാൻപോലും
നാനാവികാരസമ്മർദ്ദനത്താൽ!

ഒന്നാമത്തെ ഗായകൻ
 ഒടുവി,‘ലെന്നോമനെ’,യെന്നുമാത്രം
ഓതിയവനൊന്നു നിശ്വസിപ്പൂ!

രണ്ടാമത്തെ ഗായകൻ
 അറിഞ്ഞിടാതവനുടെ കരങ്ങൾ ചെന്നി-
ട്ടാ രാഗവല്ലിയെ ചുറ്റിടുന്നു.

(എല്ലാവരും ഒരുമിച്ച്)
 ഒരിക്കലും മറക്കുകില്ലീ വനാന്തം
നേരിട്ടു കണ്ടൊരീ രാഗരംഗം
ചെറുമലർക്കുടംതോറുമതിൻ മഹത്താം
ചേതോഹരത്വം നിറഞ്ഞുപോയി!
കുളിർപൂഞ്ചോലകൾതോറുമതിന്റെ ഗാനം
ചേലിലെന്നേക്കും പകർന്നുപോയി!
മലയില‌പ്രണയത്തിൻ പ്രശാന്തഭാവം
മാനം തൊടുമാറുയർന്നുപോയി!
മകരന്ദമധുരമാമതിൻ രഹസ്യം
മാരുതമന്ത്രത്തിലായിപ്പോയി!
ഇനി മറന്നിടുകയില്ലൊരിക്കലുമി-
ക്കാനനം കണ്ടൊരീ രാഗരംഗം!

രമണൻ