മഹാഭാരതം മൂലം/വനപർവം/അധ്യായം223
1 [ദ്രൗ]
     ഇമം തു തേ മാർഗം അപേതദോഷം; വക്ഷ്യാമി ചിത്തഗ്രഹണായ ഭർതുഃ
     യസ്മിൻ യഥാവത് സഖിവർതമാനാ; ഭർതാരം ആച്ഛേത്സ്യസി കാമിനീഭ്യഃ
 2 നൈതാദൃശം ദൈവതം അസ്തി സത്യേ; സർവേഷു ലോകേഷു സദൈവതേഷു
     യഥാ പതിസ് തസ്യ ഹി സർവകാമാ; ലഭ്യാഃ പ്രസാദേ കുപിതശ് ച ഹന്യാത്
 3 തസ്മാദ് അപത്യം വിവിധാശ് ച ഭോഗാഃ; ശയ്യാസനാന്യ് അദ്ഭുതദർശനാനി
     വസ്ത്രാണി മാല്യാനി തഥൈവ ഗന്ധാഃ; സ്വർഗശ് ച ലോകോ വിഷമാ ച കീർതിഃ
 4 സുഖം സുഖേനേഹ ന ജാതു ലഭ്യം; ദുഃഖേന സാധ്വീ ലഭതേ സുഖാനി
     സാ കൃഷ്ണം ആരാധയ സൗഹൃദേന; പ്രേമ്ണാ ച നിത്യം പ്രതികർമണാ ച
 5 തഥാശനൈശ് ചാരുഭിർ അഗ്ര്യമാല്യൈർ; ദാക്ഷിണ്യയോഗൈർ വിവിധൈശ് ച ഗന്ധൈഃ
     അസ്യാഃ പ്രിയോ ഽസ്മീതി യഥാ വിദിത്വാ; ത്വാം ഏവ സംശ്ലിഷ്യതി സർവഭാവൈഃ
 6 ശ്രുത്വാ സ്വരം ദ്വാരഗതസ്യ ഭർതുഃ; പ്രത്യുത്ഥിതാ തിഷ്ഠ ഗൃഹസ്യ മധ്യേ
     ദൃഷ്ട്വാ പ്രവിഷ്ടം ത്വരിതാസനേന; പാദ്യേന ചൈവ പ്രതിപൂജയ ത്വം
 7 സമ്പ്രേഷിതായാം അഥ ചൈവ ദാസ്യാം; ഉത്ഥായ സർവം സ്വയം ഏവ കുര്യാഃ
     ജാനാതു കൃഷ്ണസ് തവ ഭാവം ഏതം; സർവാത്മനാ മാം ഭജതീതി സത്യേ
 8 ത്വത്സംനിധേ യത് കഥയേത് പതിസ് തേ; യദ്യ് അപ്യ് അഗുഹ്യം പരിരക്ഷിതവ്യം
     കാ ചിത് സപത്നീ തവ വാസുദേവം; പ്രത്യാദിശേത് തേന ഭവേദ് വിരാഗഃ
 9 പ്രിയാംശ് ച രക്താംശ് ച ഹിതാംശ് ച ഭർതുസ്; താൻ ഭോജയേഥാ വിവിധൈർ ഉപായൈഃ
     ദ്വേഷ്യൈർ അപക്ഷൈർ അഹിതൈശ് ച തസ്യ; ഭിദ്യസ്വ നിത്യം കുഹകോദ്ധതൈശ് ച
 10 മദം പ്രമാദം പുരുഷേഷു ഹിത്വാ; സംയച്ഛ ഭാവം പ്രതിഗൃഹ്യ മൗനം
    പ്രദ്യുമ്ന സാംബാവ് അപി തേ കുമാരൗ; നോപാസിതവ്യൗ രഹിതേ കദാ ചിത്
11 മഹാകുലീനാഭിർ അപാപികാഭിഃ; സ്ത്രീഭിഃ സതീഭിസ് തവ സഖ്യം അസ്തു
    ചണ്ഡാശ് ച ശൗണ്ഡാശ് ച മഹാശനാശ് ച; ചൗരാശ് ച ദുഷ്ടാശ് ചപലാശ് ച വർജ്യാഃ
12 ഏതദ് യശസ്യം ഭഗ വേദനം ച; സ്വർഗ്യം തഥാ ശത്രുനിബർഹണം ച
    മഹാർഹമാല്യാഭരണാംഗരാഗാ; ഭർതാരം ആരാധയ പുണ്യഗന്ധാ