മഹാഭാരതം മൂലം/വനപർവം/അധ്യായം14
1 [വാ]
     നേദം കൃച്ഛ്രം അനുപ്രാപ്തോ ഭവാൻ സ്യാദ് വസുധാധിപ
     യദ്യ് അഹം ദ്വാരകായാം സ്യാം രാജൻ സംനിഹിതഃ പുരാ
 2 ആഗഛേയം അഹം ദ്യൂതം അനാഹൂതോ ഽപി കൗരവൈഃ
     ആംബികേയേന ദുർധർഷ രാജ്ഞാ ദുര്യോധനേന ച
 3 വാരയേയം അഹം ദ്യൂതം ബഹൂൻ ദോഷാൻ പ്രദർശയൻ
     ഭീഷ്മദ്രോണൗ സമാനായ്യ കൃപം ബാഹ്ലീകം ഏവ ച
 4 വൈചിത്രവീര്യം രാജാനം അല ദ്യൂതേന കൗരവ
     പുത്രാണാം തവ രാജേന്ദ്ര ത്വന്നിമിത്തം ഇതി പ്രഭോ
 5 തത്ര വക്ഷ്യാമ്യ് അഹം ദോഷാൻ യൈർ ഭവാൻ അവരോഫിതഃ
     വീരസേനസുതോ യശ് ച രാജ്യാത് പ്രഭ്രംശിതഃ പുരാ
 6 അഭക്ഷിത വിനാശഞ്ച ദേവനേന വിശാം പതേ
     സാതത്യം ച പ്രസംഗസ്യ വർണയേയം യഥാസുഖം
 7 സ്ത്രിയോ ഽക്ഷാ മൃഗയാ പാനം ഏതത് കാമസമുത്ഥിതം
     വ്യസനം ചതുഷ്ടയം പ്രോക്തം യൈ രാജൻ ഭ്രശ്യതേ സ്രിയഃ
 8 തത്ര സർവത്ര വക്തവ്യം മന്യന്തേ ശാസ്ത്രകോവിദാഃ
     വിശേഷതശ് ച വക്തവ്യം ദ്യൂതേ പശ്യന്തി തദ്വിദഃ
 9 ഏകാഹ്നാ ദ്രവ്യനാശോ ഽത്ര ധ്രുവം വ്യസനം ഏവ ച
     അഭുക്ത നാശശ് ചാർഥാനാം വാക് പൗരുഷ്യം ച കേവലം
 10 ഏതച് ചാന്യച് ച കൗരവ്യ പ്രസംഗി കടുകോദയം
    ദ്യൂതേ ബ്രൂയാം മഹാബാഹോ സമാസാദ്യാംബികാ സുതം
11 ഏവം ഉക്തോ യദി മയാ ഗൃഹ്ണീയാദ് വചനം മമ
    അനാമയം സ്യാദ് ധർമസ്യ കുരൂണാം കുരുനന്ദന
12 ന ചേത് സ മമ രാജേന്ദ്ര ഗൃഹ്ണീയാൻ മധുരം വചഃ
    പഥ്യം ച ഭരതശ്രേഷ്ഠ നിഗൃഹ്ണീയാം ബലേന തം
13 അഥൈനാൻ അഭിനീയൈവം സുഹൃദോ നാമ ദുർഹൃദഃ
    സഭാസദശ് ച താൻ സർവാൻ ഭേദയേയം ദുരോദരാൻ
14 അസാംനിധ്യം തു കൗരവ്യ മമാനർതേഷ്വ് അഭൂത് തദാ
    യേനേദം വ്യസനം പ്രാപ്താ ഭവന്തോ ദ്യൂതകാരിതം
15 സോ ഽഹം ഏത്യ കുരുശ്രേഷ്ഠ ദ്വാരകാം പാണ്ഡുനന്ദന
    അശ്രൗഷം ത്വാം വ്യസനിനം യുയുധാനാദ് യഥാ തഥം
16 ശ്രുത്വൈവ ചാഹം രാജേന്ദ്ര പരമോദ്വിഗ്ന മാനസഃ
    തൂർണം അഭ്യാഗതോ ഽസ്മി ത്വാം ദ്രഷ്ടുകാമോ വിശാം പതേ
17 അഹോ കൃച്ഛ്രം അനുപ്രാപ്താഃ സർവേ സ്മ ഭരതർഷഭ
    യേ വയം ത്വാം വ്യസനിനം പശ്യാമഃ സഹ സോദരൈഃ