രാമായണം/ബാലകാണ്ഡം/അധ്യായം51
1 സ ദൃഷ്ട്വാ പരമപ്രീതോ വിശ്വാമിത്രോ മഹാബലഃ
 പ്രണതോ വിനയാദ് വീരോ വസിഷ്ഠം ജപതാം വരം
2 സ്വാഗതം തവ ചേത്യ് ഉക്തോ വസിഷ്ഠേന മഹാത്മനാ
 ആസനം ചാസ്യ ഭഗവാൻ വസിഷ്ഠോ വ്യാദിദേശ ഹ
3 ഉപവിഷ്ടായ ച തദാ വിശ്വാമിത്രായ ധീമതേ
 യഥാന്യായം മുനിവരഃ ഫലമൂലം ഉപാഹരത്
4 പ്രതിഗൃഹ്യ ച താം പൂജാം വസിഷ്ഠാദ് രാജസത്തമഃ
 തപോഽഗ്നിഹോത്രശിഷ്യേഷു കുശലം പര്യപൃച്ഛത
5 വിശ്വാമിത്രോ മഹാതേജാ വനസ്പതിഗണേ തഥാ
 സർവത്ര കുശലം ചാഹ വസിഷ്ഠോ രാജസത്തമം
6 സുഖോപവിഷ്ടം രാജാനം വിശ്വാമിത്രം മഹാതപാഃ
 പപ്രച്ഛ ജപതാം ശ്രേഷ്ഠോ വസിഷ്ഠോ ബ്രഹ്മണഃ സുതഃ
7 കച് ചിത് തേ കുശലം രാജൻ കച് ചിദ് ധർമേണ രഞ്ജയൻ
 പ്രജാഃ പാലയസേ രാജൻ രാജവൃത്തേന ധാർമിക
8 കച് ചിത് തേ സുഭൃതാ ഭൃത്യാഃ കച് ചിത് തിഷ്ഠന്തി ശാസനേ
 കച് ചിത് തേ വിജിതാഃ സർവേ രിപവോ രിപുസൂദന
9 കച് ചിദ് ബലേ ച കോശേ ച മിത്രേഷു ച പരന്തപ
 കുശലം തേ നരവ്യാഘ്ര പുത്രപൗത്രേ തഥാനഘ
10 സർവത്ര കുശലം രാജാ വസിഷ്ഠം പ്രത്യുദാഹരത്
  വിശ്വാമിത്രോ മഹാതേജാ വസിഷ്ഠം വിനയാന്വിതഃ
11 കൃത്വോഭൗ സുചിരം കാലം ധർമിഷ്ഠൗ താഃ കഥാഃ ശുഭാഃ
  മുദാ പരമയാ യുക്തൗ പ്രീയേതാം തൗ പരസ്പരം
12 തതോ വസിഷ്ഠോ ഭഗവാൻ കഥാന്തേ രഘുനന്ദന
  വിശ്വാമിത്രം ഇദം വാക്യം ഉവാച പ്രഹസന്ന് ഇവ
13 ആതിഥ്യം കർതും ഇച്ഛാമി ബലസ്യാസ്യ മഹാബല
  തവ ചൈവാപ്രമേയസ്യ യഥാർഹം സമ്പ്രതീച്ഛ മേ
14 സത്ക്രിയാം തു ഭവാൻ ഏതാം പ്രതീച്ഛതു മയോദ്യതാം
  രാജംസ് ത്വം അതിഥിശ്രേഷ്ഠഃ പൂജനീയഃ പ്രയത്നതഃ
15 ഏവം ഉക്തോ വസിഷ്ഠേന വിശ്വാമിത്രോ മഹാമതിഃ
  കൃതം ഇത്യ് അബ്രവീദ് രാജാ പൂജാവാക്യേന മേ ത്വയാ
16 ഫലമൂലേന ഭഗവൻ വിദ്യതേ യത് തവാശ്രമേ
  പാദ്യേനാചമനീയേന ഭഗവദ്ദർശനേന ച
17 സർവഥാ ച മഹാപ്രാജ്ഞ പൂജാർഹേണ സുപൂജിതഃ
  ഗമിഷ്യാമി നമസ് തേ ഽസ്തു മൈത്രേണേക്ഷസ്വ ചക്ഷുഷാ
18 ഏവം ബ്രുവന്തം രാജാനം വസിഷ്ഠഃ പുനർ ഏവ ഹി
  ന്യമന്ത്രയത ധർമാത്മാ പുനഃ പുനർ ഉദാരധീഃ
19 ബാഢം ഇത്യ് ഏവ ഗാധേയോ വസിഷ്ഠം പ്രത്യുവാച ഹ
  യഥാ പ്രിയം ഭഗവതസ് തഥാസ്തു മുനിസത്തമ
20 ഏവം ഉക്തോ മഹാതേജാ വസിഷ്ഠോ ജപതാം വരഃ
  ആജുഹാവ തതഃ പ്രീതഃ കൽമാഷീം ധൂതകൽമഷഃ
21 ഏഹ്യ് ഏഹി ശബലേ ക്ഷിപ്രം ശൃണു ചാപി വചോ മമ
  സബലസ്യാസ്യ രാജർഷേഃ കർതും വ്യവസിതോ ഽസ്മ്യ് അഹം
  ഭോജനേന മഹാർഹേണ സത്കാരം സംവിധത്സ്വ മേ
22 യസ്യ യസ്യ യഥാകാമം ഷഡ്രസേഷ്വ് അഭിപൂജിതം
  തത് സർവം കാമധുഗ് ദിവ്യേ അഭിവർഷകൃതേ മമ
23 രസേനാന്നേന പാനേന ലേഹ്യചോഷ്യേണ സംയുതം
  അന്നാനാം നിചയം സർവം സൃജസ്വ ശബലേ ത്വര