ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (ഉത്തരാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 ഉത്തരാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 88


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 ഉത്തരാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 88 

രാജോവാച

ദേവാസുരമനുഷ്യേഷു യേ ഭജന്ത്യശിവം ശിവം ।
പ്രായസ്തേ ധനിനോ ഭോജാ ന തു ലക്ഷ്മ്യാഃ പതിം ഹരിം  ॥ 1 ॥ 

ഏതദ് വേദിതുമിച്ഛാമഃ സന്ദേഹോഽത്ര മഹാൻ ഹി നഃ ।
വിരുദ്ധശീലയോഃ പ്രഭ്വോർവിരുദ്ധാ ഭജതാം ഗതിഃ  ॥ 2 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ശിവഃ ശക്തിയുതഃ ശശ്വത്ത്രിലിങ്ഗോ ഗുണസംവൃതഃ ।
വൈകാരികസ്തൈജസശ്ച താമസശ്ചേത്യഹം ത്രിധാ  ॥ 3 ॥ 

തതോ വികാരാ അഭവൻ ഷോഡശാമീഷു കഞ്ചന ।
ഉപധാവൻ വിഭൂതീനാം സർവ്വാസാമശ്നുതേ ഗതിം  ॥ 4 ॥ 

ഹരിർഹി നിർഗ്ഗുണഃ സാക്ഷാത്പുരുഷഃ പ്രകൃതേഃ പരഃ ।
സ സർവ്വദൃഗുപദ്രഷ്ടാ തം ഭജൻ നിർഗ്ഗുണോ ഭവേത്  ॥ 5 ॥ 

നിവൃത്തേഷ്വശ്വമേധേഷു രാജാ യുഷ്മത്പിതാമഹഃ ।
ശൃണ്വൻ ഭഗവതോ ധർമ്മാനപൃച്ഛദിദമച്യുതം  ॥ 6 ॥ 

സ ആഹ ഭഗവാംസ്തസ്മൈ പ്രീതഃ ശുശ്രൂഷവേ പ്രഭുഃ ।
നൃണാം നിഃശ്രേയസാർത്ഥായ യോഽവതീർണ്ണോ യദോഃ കുലേ  ॥ 7 ॥ 

ശ്രീഭഗവാനുവാച

യസ്യാഹമനുഗൃഹ്ണാമി ഹരിഷ്യേ തദ്ധനം ശനൈഃ ।
തതോഽധനം ത്യജന്ത്യസ്യ സ്വജനാ ദുഃഖദുഃഖിതം  ॥ 8 ॥ 

സ യദാ വിതഥോദ്യോഗോ നിർവിണ്ണഃ സ്യാദ്ധനേഹയാ ।
മത്പരൈഃ കൃതമൈത്രസ്യ കരിഷ്യേ മദനുഗ്രഹം  ॥ 9 ॥ 

തദ്ബ്രഹ്മ പരമം സൂക്ഷ്മം ചിൻമാത്രം സദനന്തകം ।
അതോ മാം സുദുരാരാധ്യം ഹിത്വാന്യാൻ ഭജതേ ജനഃ  ॥ 10 ॥ 

തതസ്ത ആശുതോഷേഭ്യോ ലബ്ധരാജ്യശ്രിയോദ്ധതാഃ ।
മത്താഃ പ്രമത്താ വരദാൻ വിസ്മരന്ത്യവജാനതേ  ॥ 11 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ശാപപ്രസാദയോരീശാ ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാദയഃ ।
സദ്യഃ ശാപപ്രസാദോഽങ്ഗ ശിവോ ബ്രഹ്മാ ന ചാച്യുതഃ  ॥ 12 ॥ 

അത്ര ചോദാഹരന്തീമമിതിഹാസം പുരാതനം ।
വൃകാസുരായ ഗിരിശോ വരം ദത്ത്വാഽഽപ സങ്കടം  ॥ 13 ॥ 

വൃകോ നാമാസുരഃ പുത്രഃ ശകുനേഃ പഥി നാരദം ।
ദൃഷ്ട്വാഽഽശുതോഷം പപ്രച്ഛ ദേവേഷു ത്രിഷു ദുർമ്മതിഃ  ॥ 14 ॥ 

സ ആഹ ദേവം ഗിരിശമുപാധാവാശു സിദ്ധ്യസി ।
യോഽൽപാഭ്യാം ഗുണദോഷാഭ്യാമാശു തുഷ്യതി കുപ്യതി  ॥ 15 ॥ 

ദശാസ്യബാണയോസ്തുഷ്ടഃ സ്തുവതോർവ്വന്ദിനോരിവ ।
ഐശ്വര്യമതുലം ദത്ത്വാ തത ആപ സുസങ്കടം  ॥ 16 ॥ 

ഇത്യാദിഷ്ടസ്തമസുര ഉപാധാവത് സ്വാഗാത്രതഃ ।
കേദാര ആത്മക്രവ്യേണ ജുഹ്വാനോഽഗ്നിമുഖം ഹരം  ॥ 17 ॥ 

ദേവോപലബ്ധിമപ്രാപ്യ നിർവ്വേദാത് സപ്തമേഽഹനി ।
ശിരോഽവൃശ്ചത് സ്വധിതിനാ തത്തീർത്ഥക്ലിന്നമൂർദ്ധജം  ॥ 18 ॥ 

     തദാ മഹാകാരുണികഃ സ ധൂർജ്ജടിർ-
          യഥാ വയം ചാഗ്നിരിവോത്ഥിതോഽനലാത് ।
     നിഗൃഹ്യ ദോർഭ്യാം ഭുജയോർന്നൃവാരയ-
          ത്തത് സ്പർശനാദ്ഭൂയ ഉപസ്കൃതാകൃതിഃ  ॥ 19 ॥ 

     തമാഹ ചാംഗാലമലം വൃണീഷ്വ മേ 
          യഥാഭികാമം വിതരാമി തേ വരം ।
     പ്രീയേയ തോയേന നൃണാം പ്രപദ്യതാ-
          മഹോ ത്വയാഽഽത്മാ ഭൃശമർദ്യതേ വൃഥാ  ॥ 20 ॥ 

ദേവം സ വവ്രേ പാപീയാൻ വരം ഭൂതഭയാവഹം ।
യസ്യ യസ്യ കരം ശീർഷ്ണി ധാസ്യേ സ മ്രിയതാമിതി  ॥ 21 ॥ 

തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാൻ രുദ്രോ ദുർമ്മനാ ഇവ ഭാരത ।
ഓം ഇതി പ്രഹസംസ്തസ്മൈ ദദേഽഹേരമൃതം യഥാ  ॥ 22 ॥ 

ഇത്യുക്തഃ സോഽസുരോ നൂനം ഗൌരീഹരണലാലസഃ ।
സ തദ്വരപരീക്ഷാർത്ഥം ശംഭോർമൂർദ്ധ്നി കിലാസുരഃ ।
സ്വഹസ്തം ധാതുമാരേഭേ സോഽബിഭ്യത് സ്വകൃതാച്ഛിവഃ  ॥ 23 ॥ 

തേനോപസൃഷ്ടഃ സന്ത്രസ്തഃ പരാധാവൻ സവേപഥുഃ ।
യാവദന്തം ദിവോ ഭൂമേഃ കാഷ്ഠാനാമുദഗാദുദക്  ॥ 24 ॥ 

അജാനന്തഃ പ്രതിവിധിം തൂഷ്ണീമാസൻ സുരേശ്വരാഃ ।
തതോ വൈകുണ്ഠമഗമദ്ഭാസ്വരം തമസഃ പരം  ॥ 25 ॥ 

യത്ര നാരായണഃ സാക്ഷാന്ന്യാസിനാം പരമാ ഗതിഃ ।
ശാന്താനാം ന്യസ്തദണ്ഡാനാം യതോ നാവർത്തതേ ഗതഃ  ॥ 26 ॥ 

തം തഥാവ്യസനം ദൃഷ്ട്വാ ഭഗവാൻ വൃജിനാർദ്ദനഃ ।
ദൂരാത്പ്രത്യുദിയാദ്ഭൂത്വാ വടുകോ യോഗമായയാ  ॥ 27 ॥ 

മേഖലാജിനദണ്ഡാക്ഷൈസ്തേജസാഗ്നിരിവ ജ്വലൻ ।
അഭിവാദയാമാസ ച തം കുശപാണിർവ്വിനീതവത്  ॥ 28 ॥ 

ശ്രീഭഗവാനുവാച

ശാകുനേയ ഭവാൻ വ്യക്തം ശ്രാന്തഃ കിം ദൂരമാഗതഃ ।
ക്ഷണം വിശ്രമ്യതാം പുംസ ആത്മായം സർവ്വകാമധുക്  ॥ 29 ॥ 

യദി നഃ ശ്രവണായാലം യുഷ്മദ്വ്യവസിതം വിഭോ ।
ഭണ്യതാം പ്രായശഃ പുംഭിർദ്ധൃതൈഃ സ്വാർത്ഥാൻ സമീഹതേ  ॥ 30 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏവം ഭഗവതാ പൃഷ്ടോ വചസാമൃതവർഷിണാ ।
ഗതക്ലമോഽബ്രവീത്തസ്മൈ യഥാപൂർവ്വമനുഷ്ഠിതം  ॥ 31 ॥ 

ശ്രീഭഗവാനുവാച

ഏവം ചേത്തർഹി തദ്വാക്യം ന വയം ശ്രദ്ദധീമഹി ।
യോ ദക്ഷശാപാത്പൈശാച്യം പ്രാപ്തഃ പ്രേതപിശാചരാട്  ॥ 32 ॥ 

യദി വസ്തത്ര വിശ്രംഭോ ദാനവേന്ദ്ര ജഗദ്ഗുരൌ ।
തർഹ്യംഗാശു സ്വശിരസി ഹസ്തം ന്യസ്യ പ്രതീയതാം  ॥ 33 ॥ 

യദ്യസത്യം വചഃ ശംഭോഃ കഥഞ്ചിദ് ദാനവർഷഭ ।
തദൈനം ജഹ്യസദ് വാചം ന യദ് വക്താനൃതം പുനഃ  ॥ 34 ॥ 

ഇത്ഥം ഭഗവതശ്ചിത്രൈർവ്വചോഭിഃ സ സുപേശലൈഃ ।
ഭിന്നധീർവ്വിസ്മൃതഃ ശീർഷ്ണി സ്വഹസ്തം കുമതിർവ്യധാത്  ॥ 35 ॥ 

അഥാപതദ്ഭിന്നശിരാഃ വജ്രാഹത ഇവ ക്ഷണാത് ।
ജയശബ്ദോ നമഃശബ്ദഃ സാധുശബ്ദോഽഭവദ്ദിവി  ॥ 36 ॥ 

മുമുചുഃ പുഷ്പവർഷാണി ഹതേ പാപേ വൃകാസുരേ ।
ദേവർഷിപിതൃഗന്ധർവ്വാ മോചിതഃ സങ്കടാച്ഛിവഃ  ॥ 37 ॥ 

മുക്തം ഗിരിശമഭ്യാഹ ഭഗവാൻ പുരുഷോത്തമഃ ।
അഹോ ദേവ മഹാദേവ പാപോഽയം സ്വേന പാപ്മനാ  ॥ 38 ॥ 

ഹതഃ കോ നു മഹത്സ്വീശ ജന്തുർവ്വൈ കൃതകിൽബിഷഃ ।
ക്ഷേമീ സ്യാത്കിമു വിശ്വേശേ കൃതാഗസ്കോ ജഗദ്ഗുരൌ  ॥ 39 ॥ 

     യ ഏവമവ്യാകൃതശക്ത്യുദന്വതഃ 
          പരസ്യ സാക്ഷാത്പരമാത്മനോ ഹരേഃ ।
     ഗിരിത്രമോക്ഷം കഥയേച്ഛൃണോതി വാ 
          വിമുച്യതേ സംസൃതിഭിസ്തഥാരിഭിഃ  ॥ 40 ॥