ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / പ്രഥമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 1) / അദ്ധ്യായം 1


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / പ്രഥമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 1) / അദ്ധ്യായം 1

സംസാരസാഗരേ മഗ്നം ദീനം മാം കരുണാനിധേ ।
കർമ്മഗ്രാഹഗൃഹീതാംഗം മാമുദ്ധര ഭവാർണ്ണവാത് ॥ 

ശ്രീമദ്ഭാഗവതാഖ്യോഽയം പ്രത്യക്ഷഃ കൃഷ്ണ ഏവ ഹി ।
സ്വീകൃതോഽസി മയാ നാഥ മുക്ത്യർത്ഥം ഭവസാഗരേ ॥ 

മനോരഥോ മദീയോഽയം സഫലഃ സർവ്വഥാ ത്വയാ ।
നിർവ്വിഘ്നേനൈവ കർത്തവ്യഃ ദാസോഽഹം തവ കേശവ ॥ 

ശുകരൂപപ്രബോധജ്ഞ സർവ്വശാസ്ത്രവിശാരദ ।
ഏതത്കഥാപ്രകാശേന മദജ്ഞാനം വിനാശയ ॥ 

ഭവേ ഭവേ യഥാ ഭക്തിഃ പാദയോസ്തവ ജായതേ ।
തഥാ കുരുഷ്വ ദേവേശ നാഥസ്ത്വം നോ യതഃ പ്രഭോ ॥ 

നാമസങ്കീർത്തനം യസ്യ സർവ്വപാപപ്രണാശനം ।
പ്രണാമോ ദുഃഖശമനഃ തം നമാമി ഹരിം പരം ॥ 

കൃഷ്ണായ വാസുദേവായ ഹരയേ പരമാത്മനേ ।
പ്രണതക്ലേശനാശായ ഗോവിന്ദായ നമോ നമഃ ॥ 

സർവ്വത്ര ഗോവിന്ദനാമസങ്കീർത്തനം ഗോവിന്ദ ഗോവിന്ദ ॥ 

     ഗും ഗുരുഭ്യോ നമഃ । 
     ഗം ഗണപതയേ നമഃ । 
     സം സരസ്വത്യൈ നമഃ ।
     ദം ദക്ഷിണാമൂർത്തയേ നമഃ । 
     വം വേദവ്യാസായ നമഃ । 

     ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ । 
     ഹരിശ്രീഗണപതയേ നമഃ ॥ 

॥ ഓം നമോ ഭഗവതേ വാസുദേവായ ॥ 
॥ പ്രഥമോഽധ്യായഃ ॥ 

     ജൻമാദ്യസ്യ യതോഽന്വയാദിതരത-
          ശ്ചാർത്ഥേഷ്വഭിജ്ഞഃ സ്വരാട് 
     തേനേ ബ്രഹ്മഹൃദാ യ ആദികവയേ 
          മുഹ്യന്തി യത്‌സൂരയഃ ।
     തേജോവാരിമൃദാം യഥാ വിനിമയോ 
          യത്ര ത്രിസർഗ്ഗോഽമൃഷാ 
     ധാമ്നാ സ്വേന സദാ നിരസ്തകുഹകം 
          സത്യം പരം ധീമഹി ॥ 1 ॥ 

     ധർമ്മഃ പ്രോജ്ഝിതകൈതവോഽത്ര പരമോ 
          നിർമ്മത്സരാണാം സതാം 
     വേദ്യം വാസ്തവമത്ര വസ്തു ശിവദം 
          താപത്രയോന്മൂലനം ।
     ശ്രീമദ്ഭാഗവതേ മഹാമുനികൃതേ 
          കിം വാ പരൈരീശ്വര-
     സ്സദ്യോ ഹൃദ്യവരുദ്ധ്യതേഽത്ര കൃതിഭിഃ 
          ശുശ്രൂഷുഭിസ്തത്ക്ഷണാത് ॥ 2 ॥ 

     നിഗമകല്പതരോർഗ്ഗലിതം ഫലം 
          ശുകമുഖാദമൃതദ്രവസംയുതം ।
     പിബത ഭാഗവതം രസമാലയം 
          മുഹുരഹോ രസികാ ഭുവി ഭാവുകാഃ ॥ 3 ॥ 

നൈമിഷേഽനിമിഷക്ഷേത്രേ ഋഷയഃ ശൌനകാദയഃ ।
സത്രം സ്വർഗ്ഗായ ലോകായ സഹസ്രസമമാസത ॥ 4 ॥ 

ത ഏകദാ തു മുനയഃ പ്രാതർഹുതഹുതാഗ്നയഃ ।
സത്കൃതം സൂതമാസീനം പപ്രച്ഛുരിദമാദരാത് ॥ 5 ॥ 

ഋഷയ ഊചുഃ

ത്വയാ ഖലു പുരാണാനി സേതിഹാസാനി ചാനഘ ।
ആഖ്യാതാന്യപ്യധീതാനി ധർമ്മശാസ്ത്രാണി യാന്യുത ॥ 6 ॥ 

യാനി വേദവിദാം ശ്രേഷ്ഠോ ഭഗവാൻ ബാദരായണഃ ।
അന്യേ ച മുനയഃ സൂത പരാവരവിദോ വിദുഃ ॥ 7 ॥ 

വേത്ഥ ത്വം സൌമ്യ! തത് സർവ്വം തത്ത്വതസ്തദനുഗ്രഹാത് ।
ബ്രൂയുഃ സ്നിഗ്ദ്ധസ്യ ശിഷ്യസ്യ ഗുരവോ ഗുഹ്യമപ്യുത ॥ 8 ॥ 

തത്ര തത്രാഞ്ജസാഽഽയുഷ്മൻ ഭവതാ യദ്വിനിശ്ചിതം ।
പുംസാമേകാന്തതഃ ശ്രേയസ്തന്നശ്ശംസിതുമർഹസി ॥ 9 ॥ 

പ്രായേണാല്പായുഷഃ സഭ്യ കലാവസ്മിൻ യുഗേ ജനാഃ ।
മന്ദാഃ സുമന്ദമതയോ മന്ദഭാഗ്യാ ഹ്യുപദ്രുതാഃ ॥ 10 ॥ 

ഭൂരീണി ഭൂരികർമ്മാണി ശ്രോതവ്യാനി വിഭാഗശഃ ।
അതസ്സാധോഽത്ര യത്‌ സാരം സമുദ്ധൃത്യ മനീഷയാ ।
ബ്രൂഹി നഃ ശ്രദ്ദധാനാനാം യേനാത്മാ സംപ്രസീദതി ॥ 11 ॥ 

സൂത ജാനാസി ഭദ്രം തേ ഭഗവാൻ സാത്വതാം പതിഃ ।
ദേവക്യാം വസുദേവസ്യ ജാതോ യസ്യ ചികീർഷയാ ॥ 12 ॥ 

തന്നഃ ശുശ്രൂഷമാണാനാമർഹസ്യങ്ഗാനുവർണ്ണിതും ।
യസ്യാവതാരോ ഭൂതാനാം ക്ഷേമായ ച ഭവായ ച ॥ 13 ॥ 

ആപന്നസംസൃതിം ഘോരാം യന്നാമ വിവശോ ഗൃണൻ ।
തതസ്സദ്യോ വിമുച്യേത യദ്ബിഭേതി സ്വയം ഭയം ॥ 14 ॥ 

യത്പാദസംശ്രയാഃ സൂത മുനയഃ പ്രശമായനാഃ ।
സദ്യഃ പുനന്ത്യുപസ്പൃഷ്ടാഃ സ്വർദ്ധുന്യാപോഽനുസേവയാ ॥ 15 ॥ 

കോ വാ ഭഗവതസ്തസ്യ പുണ്യശ്ലോകേഡ്യകർമ്മണഃ ।
ശുദ്ധികാമോ ന ശൃണുയാദ്യശഃ കലിമലാപഹം ॥ 16 ॥ 

തസ്യ കർമ്മാണ്യുദാരാണി പരിഗീതാനി സൂരിഭിഃ ।
ബ്രൂഹി നഃ ശ്രദ്ദധാനാനാം ലീലയാ ദധതഃ കലാഃ ॥ 17 ॥ 

അഥാഖ്യാഹി ഹരേർദ്ധീമന്നവതാരകഥാഃ ശുഭാഃ ।
ലീലാ വിദധതഃ സ്വൈരമീശ്വരസ്യാത്മമായയാ ॥ 18 ॥ 

വയം തു ന വിതൃപ്യാമ ഉത്തമശ്ലോകവിക്രമേ ।
യച്ഛൃണ്വതാം രസജ്ഞാനാം സ്വാദു സ്വാദു പദേ പദേ ॥ 19 ॥ 

കൃതവാൻ കില വീര്യാണി സഹ രാമേണ കേശവഃ ।
അതിമർത്ത്യാനി ഭഗവാൻ ഗൂഢഃ കപടമാനുഷഃ ॥ 20 ॥ 

കലിമാഗതമാജ്ഞായ ക്ഷേത്രേഽസ്മിൻ വൈഷ്ണവേ വയം ।
ആസീനാ ദീർഘസത്രേണ കഥായാം സക്ഷണാ ഹരേഃ ॥ 21 ॥ 

ത്വം നഃ സന്ദർശിതോ ധാത്രാ ദുസ്തരം നിസ്തിതീർഷതാം ।
കലിം സത്ത്വഹരം പുംസാം കർണ്ണധാര ഇവാർണ്ണവം ॥ 22 ॥ 

ബ്രൂഹി യോഗേശ്വരേ കൃഷ്ണേ ബ്രഹ്മണ്യേ ധർമ്മവർമ്മണി ।
സ്വാം കാഷ്ഠാമധുനോപേതേ ധർമ്മഃ കം ശരണം ഗതഃ ॥ 23 ॥