ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 25


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 25 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഇന്ദ്രസ്തദാത്മനഃ പൂജാം വിജ്ഞായ വിഹതാം നൃപ ।
ഗോപേഭ്യഃ കൃഷ്ണനാഥേഭ്യോ നന്ദാദിഭ്യശ്ചുകോപ സഃ  ॥ 1 ॥ 

ഗണം സാംവർത്തകം നാമ മേഘാനാം ചാന്തകാരിണാം ।
ഇന്ദ്രഃ പ്രാചോദയത്ക്രുദ്ധോ വാക്യം ചാഹേശമാന്യുത  ॥ 2 ॥ 

അഹോ ശ്രീമദമാഹാത്മ്യം ഗോപാനാം കാനനൌകസാം ।
കൃഷ്ണം മർത്ത്യമുപാശ്രിത്യ യേ ചക്രുർദ്ദേവഹേളനം  ॥ 3 ॥ 

യഥാദൃഢൈഃ കർമ്മമയൈഃ ക്രതുഭിർന്നാമനൌനിഭൈഃ ।
വിദ്യാമാന്വീക്ഷികീം ഹിത്വാ തിതീർഷന്തി ഭവാർണ്ണവം  ॥ 4 ॥ 

വാചാലം ബാലിശം സ്തബ്ധമജ്ഞം പണ്ഡിതമാനിനം ।
കൃഷ്ണം മർത്ത്യുമുപാശ്രിത്യ ഗോപാ മേ ചക്രുരപ്രിയം  ॥ 5 ॥ 

ഏഷാം ശ്രിയാവലിപ്താനാം കൃഷ്ണേനാധ്മായിതാത്മനാം ।
ധുനുത ശ്രീമദസ്തംഭം പശൂൻ നയത സംക്ഷയം  ॥ 6 ॥ 

അഹം ചൈരാവതം നാഗമാരുഹ്യാനുവ്രജേ വ്രജം ।
മരുദ്ഗണൈർമ്മഹാവീര്യൈർനന്ദഗോഷ്ഠജിഘാംസയാ  ॥ 7 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഇത്ഥം മഘവതാഽഽജ്ഞപ്താ മേഘാ നിർമ്മുക്തബന്ധനാഃ ।
നന്ദഗോകുലമാസാരൈഃ പീഡയാമാസുരോജസാ  ॥ 8 ॥ 

വിദ്യോതമാനാ വിദ്യുദ്ഭിഃ സ്തനന്തഃ സ്തനയിത്നുഭിഃ ।
തീവ്രൈർമ്മരുദ്ഗണൈർന്നുന്നാ വവൃഷുർജ്ജലശർക്കരാഃ  ॥ 9 ॥ 

സ്ഥൂണാസ്ഥൂലാ വർഷധാരാ മുഞ്ചത്സ്വഭ്രേഷ്വഭീക്ഷ്ണശഃ ।
ജലൌഘൈഃ പ്ലാവ്യമാനാ ഭൂർന്നാദൃശ്യത നതോന്നതം  ॥ 10 ॥ 

അത്യാസാരാതിവാതേന പശവോ ജാതവേപനാഃ ।
ഗോപാ ഗോപ്യശ്ച ശീതാർത്താ ഗോവിന്ദം ശരണം യയുഃ  ॥ 11 ॥ 

ശിരഃ സുതാംശ്ച കായേന പ്രച്ഛാദ്യാസാരപീഡിതാഃ ।
വേപമാനാ ഭഗവതഃ പാദമൂലമുപായയുഃ  ॥ 12 ॥ 

കൃഷ്ണ കൃഷ്ണ മഹാഭാഗ ത്വന്നാഥം ഗോകുലം പ്രഭോ ।
ത്രാതുമർഹസി ദേവാന്നഃ കുപിതാദ്ഭക്തവത്സല  ॥ 13 ॥ 

ശിലാവർഷനിപാതേന ഹന്യമാനമചേതനം ।
നിരീക്ഷ്യ ഭഗവാൻമേനേ കുപിതേന്ദ്രകൃതം ഹരിഃ  ॥ 14 ॥ 

അപർത്ത്വത്യുൽബണം വർഷമതിവാതം ശിലാമയം ।
സ്വയാഗേ വിഹതേഽസ്മാഭിരിന്ദ്രോ നാശായ വർഷതി  ॥ 15 ॥ 

തത്ര പ്രതിവിധിം സമ്യഗാത്മയോഗേന സാധയേ ।
ലോകേശമാനിനാം മൌഢ്യാദ്ധരിഷ്യേ ശ്രീമദം തമഃ  ॥ 16 ॥ 

ന ഹി സദ്ഭാവയുക്താനാം സുരാണാമീശവിസ്മയഃ ।
മത്തോഽസതാം മാനഭംഗഃ പ്രശമായോപകൽപതേ  ॥ 17 ॥ 

തസ്മാൻമച്ഛരണം ഗോഷ്ഠം മന്നാഥം മത്പരിഗ്രഹം ।
ഗോപായേ സ്വാത്മയോഗേന സോഽയം മേ വ്രത ആഹിതഃ  ॥ 18 ॥ 

ഇത്യുക്ത്വൈകേന ഹസ്തേന കൃത്വാ ഗോവർദ്ധനാചലം ।
ദധാര ലീലയാ കൃഷ്ണശ്ഛത്രാകമിവ ബാലകഃ  ॥ 19 ॥ 

അഥാഹ ഭഗവാൻ ഗോപാൻ ഹേഽമ്ബ താത വ്രജൌകസഃ ।
യഥോപജോഷം വിശത ഗിരിഗർത്തം സഗോധനാഃ  ॥ 20 ॥ 

ന ത്രാസ ഇഹ വഃ കാര്യോ മദ്ധസ്താദ്രിനിപാതനേ ।
വാതവർഷഭയേനാലം തത്‌ത്രാണം വിഹിതം ഹി വഃ  ॥ 21 ॥ 

തഥാ നിർവ്വിവിശുർഗ്ഗർത്തം കൃഷ്ണാശ്വാസിതമാനസാഃ ।
യഥാവകാശം സധനാഃ സവ്രജാഃ സോപജീവിനഃ  ॥ 22 ॥ 

ക്ഷുത്തൃഡ് വ്യഥാം സുഖാപേക്ഷാം ഹിത്വാ തൈർവ്രജവാസിഭിഃ ।
വീക്ഷ്യമാണോ ദധാവദ്രിം സപ്താഹം നാചലത്പദാത്  ॥ 23 ॥ 

കൃഷ്ണയോഗാനുഭാവം തം നിശാമ്യേന്ദ്രോഽതിവിസ്മിതഃ ।
നിഃസ്തംഭോ ഭ്രഷ്ടസങ്കൽപഃ സ്വാൻമേഘാൻ സന്ന്യവാരയത്  ॥ 24 ॥ 

ഖം വ്യഭ്രമുദിതാദിത്യം വാതവർഷം ച ദാരുണം ।
നിശാമ്യോപരതം ഗോപാൻ ഗോവർദ്ധനധരോഽബ്രവീത്  ॥ 25 ॥ 

നിര്യാത ത്യജത ത്രാസം ഗോപാഃ സസ്ത്രീധനാർഭകാഃ ।
ഉപാരതം വാതവർഷം വ്യുദപ്രായാശ്ച നിമ്നഗാഃ  ॥ 26 ॥ 

തതസ്തേ നിര്യയുർഗ്ഗോപാഃ സ്വം സ്വമാദായ ഗോധനം ।
ശകടോഢോപകരണം സ്ത്രീബാലസ്ഥവിരാഃ ശനൈഃ  ॥ 27 ॥ 

ഭഗവാനപി തം ശൈലം സ്വസ്ഥാനേ പൂർവ്വവത്പ്രഭുഃ ।
പശ്യതാം സർവ്വഭൂതാനാം സ്ഥാപയാമാസ ലീലയാ  ॥ 28 ॥ 

     തം പ്രേമവേഗാന്നിഭൃതാ വ്രജൌകസോ 
          യഥാ സമീയുഃ പരിരംഭണാദിഭിഃ । 
     ഗോപ്യശ്ച സസ്നേഹമപൂജയൻമുദാ 
          ദധ്യക്ഷതാദ്ഭിർ യുയുജുഃ സദാശിഷഃ  ॥ 29 ॥ 

യശോദാ രോഹിണീ നന്ദോ രാമശ്ച ബലിനാം വരഃ ।
കൃഷ്ണമാലിംഗ്യ യുയുജുരാശിഷഃ സ്നേഹകാതരാഃ  ॥ 30 ॥ 

ദിവി ദേവഗണാഃ സാധ്യാഃ സിദ്ധഗന്ധർവ്വചാരണാഃ ।
തുഷ്ടുവുർമ്മുമുചുസ്തുഷ്ടാഃ പുഷ്പവർഷാണി പാർത്ഥിവ  ॥ 31 ॥ 

ശംഖദുന്ദുഭയോ നേദുർദ്ദിവി ദേവപ്രണോദിതാഃ ।
ജഗുർഗ്ഗന്ധർവ്വപതയസ്തുംബുരുപ്രമുഖാ നൃപ  ॥ 32 ॥ 

     തതോഽനുരക്തൈഃ പശുപൈഃ പരിശ്രിതോ 
          രാജൻ സ ഗോഷ്ഠം സബലോഽവ്രജദ്ധരിഃ ।
     തഥാവിധാന്യസ്യ കൃതാനി ഗോപികാഃ 
          ഗായന്ത്യ ഈയുർമ്മുദിതാ ഹൃദിസ്പൃശഃ  ॥ 33 ॥