മഹാഭാരതം മൂലം/വനപർവം/അധ്യായം237
1 [ദുർ]
     അജാനതസ് തേ രാധേയ നാഭ്യസൂയാമ്യ് അഹം വചഃ
     ജാനാസി ത്വം ജിതാഞ് ശത്രൂൻ ഗന്ധർവാംസ് തേജസാ മയാ
 2 ആയോധിതാസ് തു ഗന്ധർവാഃ സുചിരം സോദരൈർ മമം
     മയാ സഹ മഹാബാഹോ കൃതശ് ചോഭയതഃ ക്ഷയഃ
 3 മായാധികാസ് ത്വ് അയുധ്യന്ത യദാ ശൂരാ വിയദ് ഗതാഃ
     തദാ നോ നസമം യുദ്ധം അഭവത് സഹ ഖേചരൈഃ
 4 പരാജയം ച പ്രാപ്താഃ സ്മ രണേ ബന്ധനം ഏവ ച
     സഭൃത്യാമാത്യ പുത്രാശ് ച സദാര ധനവാഹനാഃ
     ഉച്ചൈർ ആകാശമാർഗേണ ഹ്രിയാമസ് തൈഃ സുദുഃഖിതാഃ
 5 അഥ നഃ സൈനികാഃ കേ ചിദ് അമാത്യാശ് ച മഹാരഥാൻ
     ഉപഗമ്യാബ്രുവൻ ദീനാഃ പാണ്ഡവാഞ് ശരണപ്രദാൻ
 6 ഏഷ ദുര്യോധനോ രാജാ ധാർതരാഷ്ട്രഃ സഹാനുജഃ
     സാമാത്യദാരോ ഹ്രിയതേ ഗന്ധർവൈർ ദിവം ആസ്ഥിതൈഃ
 7 തം മോക്ഷയത ഭദ്രം വഃ സഹ ദാരം നരാധിപം
     പരാമർശോ മാ ഭവിഷ്യത് കുരു ദാരേഷു സർവശഃ
 8 ഏവം ഉക്തേ തു ധർമാത്മാ ജ്യേഷ്ഠഃ പാണ്ഡുസുതസ് തദാ
     പ്രസാദ്യ സോദരാൻ സർവാൻ ആജ്ഞാപയത മോക്ഷണേ
 9 അഥാഗമ്യ തം ഉദ്ദേശം പാണ്ഡവാഃ പുരുഷർഷഭാഃ
     സാന്ത്വപൂർവം അയാചന്ത ശക്താഃ സന്തോ മഹാരഥാഃ
 10 യദാ ചാസ്മാൻ ന മുമുചുർ ഗന്ധർവാഃ സാന്ത്വിതാ അപി
    തതോ ഽർജുനശ് ച ഭീമശ് ച യമജൗ ച ബലോത്കടൗ
    മുമുചുഃ ശരവർഷാണി ഗന്ധർവാൻ പ്രത്യനേകശഃ
11 അഥ സർവേ രണം മുക്ത്വാ പ്രയാതാഃ ഖചരാ ദിവം
    അസ്മാൻ ഏവാഭികർഷന്തോ ദീനാൻ മുദിതമാനസാഃ
12 തതഃ സമന്താത് പശ്യാമി ശരജാലേന വേഷ്ടിതം
    അമാനുഷാണി ചാസ്ത്രാണി പ്രയുഞ്ജാനം ധനഞ്ജയം
13 സമാവൃതാ ദിശോ ദേഷ്ട്വാ പാണ്ഡവേന ശിതൈഃ ശരൈഃ
    ധനഞ്ജയ സഖാത്മാനം ദർശയാം ആസ വൈ തദാ
14 ചിത്രസേനഃ പാണ്ഡവേന സമാശ്ലിഷ്യ പരന്തപഃ
    കുശലം പരിപപ്രച്ഛ തൈഃ പൃഷ്ടശ് ചാപ്യ് അനാമയം
15 തേ സമേത്യ തഥാന്യോന്യം സംനാഹാൻ വിപ്രമുച്യ ച
    ഏകീഭൂതാസ് തതോ വീരാ ഗന്ധർവാഃ സഹ പാണ്ഡവൈഃ
    അപൂജയേതാം അന്യോന്യം ചിത്രസേന ധനഞ്ജയൗ