മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം14
1 [ഷ്]
     അഥൈനാം രുപിണീം സാധ്വീം ഉപാതിഷ്ഠദ് ഉപശ്രുതിഃ
     താം വയോ രൂപ്പ സമ്പന്നാം ദൃഷ്ട്വാ ദേവീം ഉപസ്ഥിതാം
 2 ഇന്ദ്രാണീ സമ്പ്രഹൃഷ്ടാ സാ സമ്പൂജ്യൈനാം അപൃച്ഛത
     ഇച്ഛാമി ത്വാം അഹം ജ്ഞാതും കാ ത്വം ബ്രൂഹി വരാനനേ
 3 ഉപശ്രുതിർ അഹം ദേവി തവാന്തികം ഉപാഗതാ
     ദർശനം ചൈവ സമ്പ്രാപ്താ തവ സത്യേന തോഷിതാ
 4 പതിവ്രതാസി യുക്താ ച യമേന നിയമേന ച
     ദർശയിഷ്യാമി തേ ശക്രം ദേവം വൃത്രനിഷൂദനം
     ക്ഷിപ്രം അന്വേഹി ഭദ്രം തേ ദ്രക്ഷ്യസേ സുരസത്തമം
 5 തതസ് താം പ്രസ്ഥിതാം ദേവീം ഇന്ദ്രാണീ സാ സമന്വഗാത്
     ദേവാരണ്യാന്യ് അതിക്രമ്യ പർവതാംശ് ച ബഹൂംസ് തതഃ
     ഹിമവന്തം അതിക്രമ്യ ഉത്തരം പാർശ്വം ആഗമത്
 6 സമുദ്രം ച സമാസാദ്യ ബഹുയോജനവിസ്തൃതം
     ആസസാദ മഹാദ്വീപം നാനാദ്രുമലതാ വൃതം
 7 തത്രാപശ്യത് സരോ ദിവ്യം നാനാശകുനിഭിർ വൃതം
     ശതയോജനവിസ്തീർണം താവദ് ഏവായതം ശുഭം
 8 തത്ര ദിവ്യാനി പദ്മാനി പഞ്ച വർണാനി ഭാരത
     ഷട്പദൈർ ഉപഗീതാനി പ്രഫുല്ലാനി സഹസ്രശഃ
 9 പദ്മസ്യ ഭിത്ത്വാ നാലം ച വിവേശ സഹിതാ തയാ
     വിസ തന്തു പ്രവിഷ്ടം ച തത്രാപശ്യച് ഛതക്രതും
 10 തം ദൃഷ്ട്വാ ച സുസൂക്ഷ്മേണ രൂപേണാവസ്ഥിതം പ്രഭും
    സൂക്ഷ്മരൂപധരാ ദേവീ ബഭൂവോപശ്രുതിശ് ച സാ
11 ഇന്ദ്രം തുഷ്ടാവ ചേന്ദ്രാണീ വിശ്രുതൈഃ പൂർവകർമഭിഃ
    സ്തൂയമാനസ് തതോ ദേവഃ ശചീം ആഹ പുരന്ദരഃ
12 കിമർഥം അസി സമ്പ്രാപ്താ വിജ്ഞാതശ് ച കഥം ത്വ് അഹം
    തതഃ സാ കഥയാം ആസ നഹുഷസ്യ വിചേഷ്ടിതം
13 ഇന്ദ്രത്വം ത്രിഷു ലോകേഷു പ്രാപ്യ വീര്യമദാന്വിതഃ
    ദർപാവിഷ്ടശ് ച ദുഷ്ടാത്മാ മാം ഉവാച ശതക്രതോ
    ഉപതിഷ്ഠ മാം ഇതി ക്രൂരഃ കാലം ച കൃതവാൻ മമ
14 യദി ന ത്രാസ്യസി വിഭോ കരിഷ്യതി സ മാം വശേ
    ഏതേന ചാഹം സന്തപ്താ പ്രാപ്താ ശക്ര തവാന്തികം
    ജഹി രൗദ്രം മഹാബാഹോ നഹുഷം പാപനിശ്ചയം
15 പ്രകാശയസ്വ ചാത്മാനം ദൈത്യദാനവ സൂദന
    തേജഃ സമാപ്നുഹി വിഭോ ദേവരാജ്യം പ്രശാധി ച