മഹാഭാരതം മൂലം/സഭാപർവം/അധ്യായം21
1 [വ്]
     തതസ് തം നിശ്ചിതാത്മാനം യുദ്ധായ യദുനന്ദനഃ
     ഉവാച വാഗ്മീ രാജാനം ജരാസന്ധം അധോക്ഷജഃ
 2 ത്രയാണാം കേന തേ രാജൻ യോദ്ധും വിതരതേ മനഃ
     അസ്മദ് അന്യതമേനേഹ സജ്ജീഭവതു കോ യുധി
 3 ഏവം ഉക്തഃ സ കൃഷ്ണേന യുദ്ധം വവ്രേ മഹാദ്യുതിഃ
     ജരാസന്ധസ് തതോ രാജൻ ഭീമസേനേന മാഗധഃ
 4 ധാരയന്ന് അഗദാൻ മുഖ്യാൻ നിർവൃതീർ വേദനാനി ച
     ഉപതസ്ഥേ ജരാസന്ധം യുയുത്സും വൈ പുരോഹിതഃ
 5 കൃതസ്വസ്ത്യയനോ വിദ്വാൻ ബ്രാഹ്മണേന യശസ്വിനാ
     സമനഹ്യജ് ജരാസന്ധഃ ക്ഷത്രധർമം അനുവ്രതഃ
 6 അവമുച്യ കിരീടം സ കേശാൻ സമനുമൃജ്യ ച
     ഉദതിഷ്ഠജ് ജരാസന്ധോ വേലാതിഗ ഇവാർണവഃ
 7 ഉവാച മതിമാൻ രാജാ ഭീമം ഭീമപരാക്രമം
     ഭീമ യോത്സ്യേ ത്വയാ സാർധം ശ്രേയസാ നിർജിതം വരം
 8 ഏവം ഉക്ത്വാ ജരാസന്ധോ ഭീമസേനം അരിന്ദമഃ
     പ്രത്യുദ്യയൗ മഹാതേജാഃ ശക്രം ബലിർ ഇവാസുരഃ
 9 തതഃ സംമന്ത്ര്യ കൃഷ്ണേന കൃതസ്വസ്ത്യയനോ ബലീ
     ഭീമസേനോ ജരാസന്ധം ആസസാദ യുയുത്സയാ
 10 തതസ് തൗ നരശാർദൂലൗ ബാഹുശസ്ത്രൗ സമീയതുഃ
    വീരൗ പരമസംഹൃഷ്ടാവ് അന്യോന്യജയ കാങ്ക്ഷിണൗ
11 തയോർ അഥ ഭുജാഘാതാൻ നിഗ്രഹപ്രഗ്രഹാത് തഥാ
    ആസീത് സുഭീമ സംഹ്രാദോ വജ്രപർവതയോർ ഇവ
12 ഉഭൗ പരമസംഹൃഷ്ടൗ ബലേനാതിബലാവ് ഉഭൗ
    അന്യോന്യസ്യാന്തരം പ്രേപ്സൂ പരസ്പരജയൈഷിണൗ
13 തദ് ഭീമം ഉത്സാര്യ ജനം യുദ്ധം ആസീദ് ഉപഹ്വരേ
    ബലിനോഃ സംയുഗേ രാജൻ വൃത്രവാസവയോർ ഇവ
14 പ്രകർഷണാകർഷണാഭ്യാം അഭ്യാകർഷ വികർഷണൈഃ
    ആകർഷേതാം തഥാന്യോന്യം ജാനുഭിശ് ചാഭിജഘ്നതുഃ
15 തതഃ ശബ്ദേന മഹതാ ഭർത്സയന്തൗ പരസ്പരം
    പാഷാണ സംഘാതനിഭൈഃ പ്രഹാരൈർ അഭിജഘ്നതുഃ
16 വ്യൂഢോരസ്കൗ ദീർഘഭുജൗ നിയുദ്ധ കുശലാവ് ഉഭൗ
    ബാഹുഭിഃ സമസജ്ജേതാം ആയസൈഃ പരിഘൈർ ഇവ
17 കാർത്തികസ്യ തു മാസസ്യ പ്രവൃത്തം പ്രഥമേ ഽഹനി
    അനാരതം ദിവാരാത്രം അവിശ്രാന്തം അവർതത
18 തദ്വൃത്തം തു ത്രയോദശ്യാം സമവേതം മഹാത്മനോഃ
    ചതുർദശ്യാം നിശായാം തു നിവൃത്തോ മാഗധഃ ക്ലമാത്
19 തം രാജാനം തഥാ ക്ലാന്തം ദൃഷ്ട്വാ രാജഞ് ജനാർദനഃ
    ഉവാച ഭീമകർമാണം ഭീമം സംബോധയന്ന് ഇവ
20 ക്ലാന്തഃ ശത്രുർ ന കൗന്തേയ ലഭ്യഃ പീഡയിതും രണേ
    പീഡ്യമാനോ ഹി കാർത്സ്ന്യേന ജഹ്യാജ് ജീവിതം ആത്മനഃ
21 തസ്മാത് തേ നൈവ കൗന്തേയ പീഡനീയോ നരാധിപഃ
    സമം ഏതേന യുധ്യസ്വ ബാഹുഭ്യാം ഭരതർഷഭ
22 ഏവം ഉക്തഃ സ കൃഷ്ണേന പാണ്ഡവഃ പരവീരഹാ
    ജരാസന്ധസ്യ തദ് രന്ധ്രം ജ്ഞാത്വാ ചക്രേ മതിം വധേ
23 തതസ് തം അജിതം ജേതും ജരാസന്ധം വൃകോദരഃ
    സംരഭ്യ ബലിനാം മുഖ്യോ ജഗ്രാഹ കുരുനന്ദനഃ