രാമായണം/സുന്ദരകാണ്ഡം/അധ്യായം12
രാമായണം / സുന്ദരകാണ്ഡം
                രചന :വാല്മീകി 
                അദ്ധ്യായം 12

   
   സ തസ്യ മദ്ധ്യേ   ഭവനസ്യ മാരുതിർ
   ലതാഗൃഹാംശ്ചിത്ര ഗൃഹാന്നിശാഗൃഹാൻ
   ജഗാമ സീതാം പ്രതിദർശനോത്സുകോ
   ന ചൈവ താം പശ്യതി ചാരുദർശനാം
   
   സ ചിന്തയാമാസ തതോ മഹാകപിഃ
   പ്രിയാമപശ്യൻ രഘുനന്ദനസ്യ താം
   ധ്രുവം ഹി സീതാ മ്രിയതേ യഥാ നമേ
   വിചിന്വതോ ദർശനമേതി മൈഥിലി
    
   സ രാക്ഷസാനാം പ്രവരേണ ജാനകീ
   സ്വശീലസംരക്ഷണ തതപരാ സതി
   അനേന നൂനം പ്രതിദുഷ്ടകർമ്മണാ
   ഹതാ ഭവേദാര്യപഥേ പരേ സ്ഥിതാ
    
   വിരൂപരൂപാ  വികൃതാ വിവർച്ചസോ 
   മഹാനനാ  ദീർഘവിരൂപ ദർശനാഃ
   സമീക്ഷ്യ സാ രാക്ഷസരാജയോഷിതോ
   ഭയാദ്വിനഷ്ടാ ജനകേശ്വരാത്മജാ 
    
   സീതാമദൃഷ്ട്വാ ഹ്യനാവാപ്യ പൗരുഷം 
   വിഹൃത്യ കാലം സഹ വാനരൈശ്ചിരം 
   ന മേഽസ്തി സുഗ്രിവസമീപഗാ ഗതിഃ
   സുതീക്ഷ്ണദണ്ഡോ ബലവാംശ്ച വാനരഃ
    
   ദൃഷ്ടമന്തഃപുരം സർവ്വം ദൃഷ്ടാ രാവണയോഷിതഃ
   ന സീതാ ദൃശ്യതേ സാദ്ധ്വീ വൃഥാ ജാതോ മമ ശ്രമഃ 
     
   കിം നു മാം വാനരാഃ സർവ്വേ ഗതം വക്ഷ്യന്തിഃ            ഃ
   ഗത്വാ തത്ര ത്വയാ വീര കിം കൃതം തദ് വദസ്വ നഃ
    
   അദൃഷ്ട്വാ കിം പ്രവക്ഷ്യാമി താമഹം  ജനകാത്മജാം 
   ധ്രുവം പ്രായമുപൈഷ്യന്തി കാലസ്യ വ്യതി വർത്തനേ  
    
   കിം വാ വക്ഷ്യതി വൃദ്ധശ്ച ജാംബവാനംഗദശ്ച സഃ 
   ഗതം പാരം സമുദ്രസ്യ വാനരാശ്ച സമാഗതാഃ 
                                                                                                        
   അനിർവ്വേദഃ ശ്രീയോ മൂലമനിർവ്വേദഃ പരം സുഖം 
   അനിർവ്വേദോ ഹി സതതം സർവ്വാർത്ഥേ ഷു പ്രവർത്തകഃ
   
   കരോതി സഫലം ജന്തോഃ
       കർമ്മ യത്തത്‍ കരോതി സഃ
   തസ്മാദനിർവ്വേദകൃതം യത്നം ചേഷ്ടേഽഹമുത്തമം 
     
   ആപാനശാലാ വിചിതാസ്തഥാ പുഷ്പഗൃഹാണി ച 
   ചിത്രശാലാശ്ച വിചിതാഭൂയഃ ക്രീഡാഗൃഹാണി ച 
   
   അദൃഷ്ടം ച വിചേഷ്യാമി ദേശാൻ രാവണപാലിതം 
   നിഷ്‌കൂടാന്തരരഥ്യാശ്ച വിമാനാനി ച സർവ്വശഃ
    
   ഇതി സഞ്ചിത്യ ഭൂയോഽപി വിചേതുമുപക്രമേ 
   ഭൂമീഗൃഹാംശ്ചൈത്യഗൃഹാൻ ഗൃഹാതി ഗൃഹകാനപി 
   
   ഉത്പതന്നിപതംശ്ചാപി തിഷ്ഠൻ ഗച്ഛൻ പുനഃ പുനഃ 
   അപാവൃണ്വംശ്ച ദ്വാരാണി കപാടാന്യവഘടായൻ                    ഽ ഃ
   
   പ്രവിശന്നിഷ്പതംശ്ചാപി പ്രപതന്നുത് പതന്നപി 
   സർവ്വമപ്യവകാശം സ വിചചാര മഹാകപിഃ
   
   ചതുരംഗുലമാത്രോഽപി നാവകാശഃസ വിദ്യതേ 
   രാവണാന്തഃപുരേ തസ്മിൻ യം കപിർന്ന ജഗാമ സഃ
   
   പ്രാകാരാന്തര രഥ്യാശ്ച വേദികാശ്ചൈത്യ സംശ്രയാഃ 
   ദീർഘികാഃപുഷ്കരിണ്യശ്ച സർവ്വം തേനാവലോകിതം 
   
   രാക്ഷസ്യോ വിവിധാകാരാ വിരൂപാ  വികൃതാസ് തഥാ 
   ദൃഷ്ടോ ഹനുമതാ തത്ര ന തു സാ ജനകാത്മജാ 
   
   രൂപേണാപ്രതിമാ ലോകേ വരാ വിദ്യാധരസ്ത്രിയഃ
   ദൃഷ്ടാ ഹനുമതാ തത്ര ന തു രാഘവനന്ദിനീ 
   
   നാഗകന്യാ വരാരോഹാഃ പൂർണ്ണചന്ദ്രനിഭാനനാഃ 
   ദൃഷ്ടാ ഹനുമതാ തത്ര ന തു സീതാ സുമദ്ധ്യമാ 
   
   പ്രമഥ്യ രാക്ഷസേന്ദ്രേണ നാഗകന്യാ ബലാദ്ധൃതാഃ
   ദൃഷ്ടാ ഹനുമതാ തത്ര ന സാ ജനകനന്ദിനീ 
   
   സോഽപശ്യംസ് താം മഹാബാഹുഃപശ്യംശ്ചാന്യാ വരസ്ത്രിയഃ
   വിഷസാദ മുഹുർദ്ധീമാൻ ഹനുമാൻ മാരുതാത്മജഃ
   
   ഉദ്യോഗം വാനരേന്ദ്രാണാം പ്ലവനം സാഗരസ്യ ച 
   വ്യർത്ഥം വീക്ഷ്യാനിലസുതശ്ചിന്താം പുനരുപാഗമത് 
   
   അവതീര്യാ വിമാനാച്ച ഹനുമാൻ മാരുതാത്മജഃ
   ചിന്താമുപജഗാമാഥ ശോകോപഹതചേതനഃ
 ഇതി ശ്രീമദ് രാമായണേ  സുന്ദരകാണ്ഡേ ദ്വാദശഃ  സർഗ്ഗഃ