ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 36


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 36 

ശ്രീശുക ഉവാച

അഥ തർഹ്യാഗതോ ഗോഷ്ഠമരിഷ്ടോ വൃഷഭാസുരഃ ।
മഹീം മഹാകകുത്കായഃ കമ്പയൻ ഖുരവിക്ഷതാം  ॥ 1 ॥ 

രംഭമാണഃ ഖരതരം പദാ ച വിലിഖൻ മഹീം ।
ഉദ്യമ്യ പുച്ഛം വപ്രാണി വിഷാണാഗ്രേണ ചോദ്ധരൻ  ॥ 2 ॥ 

കിഞ്ചിത്കിഞ്ചിച്ഛകൃൻമുഞ്ചൻ മൂത്രയൻ സ്തബ്ധലോചനഃ ।
യസ്യ നിർഹ്രാദിതേനാംഗ നിഷ്ഠുരേണ ഗവാം നൃണാം  ॥ 3 ॥ 

പതന്ത്യകാലതോ ഗർഭാഃ സ്രവന്തി സ്മ ഭയേന വൈ ।
നിർവ്വിശന്തി ഘനാ യസ്യ കകുദ്യചലശങ്കയാ  ॥ 4 ॥ 

തം തീക്ഷ്ണശൃംഗമുദ്വീക്ഷ്യ ഗോപ്യോ ഗോപാശ്ച തത്രസുഃ ।
പശവോ ദുദ്രുവുർഭീതാ രാജൻ സന്ത്യജ്യ ഗോകുലം  ॥ 5 ॥ 

കൃഷ്ണ കൃഷ്ണേതി തേ സർവ്വേ ഗോവിന്ദം ശരണം യയുഃ ।
ഭഗവാനപി തദ്വീക്ഷ്യ ഗോകുലം ഭയവിദ്രുതം  ॥ 6 ॥ 

മാ ഭൈഷ്ടേതി ഗിരാഽഽശ്വാസ്യ വൃഷാസുരമുപാഹ്വയത് ।
ഗോപാലൈഃ പശുഭിർമ്മന്ദ ത്രാസിതൈഃ കിമസത്തമ  ॥ 7 ॥ 

ബലദർപ്പഹാ ദുഷ്ടാനാം ത്വദ്വിധാനാം ദുരാത്മനാം ।
ഇത്യാസ്ഫോട്യാച്യുതോഽരിഷ്ടം തലശബ്ദേന കോപയൻ  ॥ 8 ॥ 

സഖ്യുരംസേ ഭുജാഭോഗം പ്രസാര്യാവസ്ഥിതോ ഹരിഃ ।
സോഽപ്യേവം കോപിതോഽരിഷ്ടഃ ഖുരേണാവനിമുല്ലിഖൻ ।
ഉദ്യത്പുച്ഛഭ്രമൻമേഘഃ ക്രുദ്ധഃ കൃഷ്ണമുപാദ്രവത്  ॥ 9 ॥ 

അഗ്രന്യസ്തവിഷാണാഗ്രഃ സ്തബ്ധാസൃഗ്ലോചനോഽച്യുതം ।
കടാക്ഷിപ്യാദ്രവത്തൂർണ്ണമിന്ദ്രമുക്തോഽശനിർ യഥാ  ॥ 10 ॥ 

ഗൃഹീത്വാ ശൃംഗയോസ്തം വാ അഷ്ടാദശ പദാനി സഃ ।
പ്രത്യപോവാഹ ഭഗവാൻ ഗജഃ പ്രതിഗജം യഥാ  ॥ 11 ॥ 

സോഽപവിദ്ധോ ഭഗവതാ പുനരുത്ഥായ സത്വരഃ ।
ആപതത് സ്വിന്നസർവാംഗോ നിഃശ്വസൻ ക്രോധമൂർച്ഛിതഃ  ॥ 12 ॥ 

     തമാപതന്തം സ നിഗൃഹ്യ ശൃംഗയോഃ 
          പദാ സമാക്രമ്യ നിപാത്യ ഭൂതലേ ।
     നിഷ്പീഡയാമാസ യഥാഽഽർദ്രമംബരം 
          കൃത്വാ വിഷാണേന ജഘാന സോഽപതത്  ॥ 13 ॥ 

     അസൃഗ് വമൻ മൂത്രശകൃത് സമുത്സൃജൻ 
          ക്ഷിപംശ്ച പാദാനനവസ്ഥിതേക്ഷണഃ ।
     ജഗാമ കൃച്ഛ്രം നിരൃതേരഥ ക്ഷയം 
          പുഷ്പൈഃ കിരന്തോ ഹരിമീഡിരേ സുരാഃ  ॥ 14 ॥ 

ഏവം കുകുദ്മിനം ഹത്വാ സ്തൂയമാനഃ സ്വജാതിഭിഃ ।
വിവേശ ഗോഷ്ഠം സബലോ ഗോപീനാം നയനോത്സവഃ  ॥ 15 ॥ 

അരിഷ്ടേ നിഹതേ ദൈത്യേ കൃഷ്ണേനാദ്ഭുതകർമ്മണാ ।
കംസായാഥാഹ ഭഗവാൻ നാരദോ ദേവദർശനഃ  ॥ 16 ॥ 

യശോദായാഃ സുതാം കന്യാം ദേവക്യാഃ കൃഷ്ണമേവ ച ।
രാമം ച രോഹിണീപുത്രം വസുദേവേന ബിഭ്യതാ  ॥ 17 ॥ 

ന്യസ്തൌ സ്വമിത്രേ നന്ദേ വൈ യാഭ്യാം തേ പുരുഷാ ഹതാഃ । 
നിശമ്യ തദ്ഭോജപതിഃ കോപാത്പ്രചലിതേന്ദ്രിയഃ  ॥ 18 ॥ 

നിശാതമസിമാദത്ത വസുദേവജിഘാംസയാ । 
നിവാരിതോ നാരദേന തത്സുതൌ മൃത്യുമാത്മനഃ  ॥ 19 ॥ 

ജ്ഞാത്വാ ലോഹമയൈഃ പാശൈർബ്ബന്ധ സഹഭാര്യയാ ।
പ്രതിയാതേ തു ദേവർഷൌ കംസ ആഭാഷ്യ കേശിനം  ॥ 20 ॥ 

പ്രേഷയാമാസ ഹന്യേതാം ഭവതാ രാമകേശവൌ । 
തതോ മുഷ്ടികചാണൂരശലതോശലകാദികാൻ  ॥ 21 ॥ 

അമാത്യാൻ ഹസ്തിപാംശ്ചൈവ സമാഹൂയാഹ ഭോജരാട് ।
ഭോ ഭോ നിശമ്യതാമേതദ് വീരചാണൂരമുഷ്ടികൌ  ॥ 22 ॥ 

നന്ദവ്രജേ കിലാസാതേ സുതാവാനകദുന്ദുഭേഃ । 
രാമകൃഷ്ണൌ തതോ മഹ്യം മൃത്യുഃ കില നിദർശിതഃ  ॥ 23 ॥ 

ഭവദ്ഭ്യാമിഹ സമ്പ്രാപ്തൌ ഹന്യേതാം മല്ലലീലയാ ।
മഞ്ചാഃ ക്രിയന്താം വിവിധാ മല്ലരംഗപരിശ്രിതാഃ ।
പൌരാ ജാനപദാഃ സർവ്വേ പശ്യന്തു സ്വൈരസംയുഗം  ॥ 24 ॥ 

മഹാമാത്ര ത്വയാ ഭദ്ര രംഗദ്വാര്യുപനീയതാം ।
ദ്വിപഃ കുവലയാപീഡോ ജഹി തേന മമാഹിതൌ  ॥ 25 ॥ 

ആരഭ്യതാം ധനുർ യാഗശ്ചതുർദ്ദശ്യാം യഥാവിധി ।
വിശസന്തു പശൂൻ മേധ്യാൻ ഭൂതരാജായ മീഢുഷേ  ॥ 26 ॥ 

ഇത്യാജ്ഞാപ്യാർത്ഥതന്ത്രജ്ഞ ആഹൂയ യദുപുംഗവം ।
ഗൃഹീത്വാ പാണിനാ പാണിം തതോഽക്രൂരമുവാച ഹ  ॥ 27 ॥ 

ഭോ ഭോ ദാനപതേ മഹ്യം ക്രിയതാം മൈത്രമാദൃതഃ ।
നാന്യസ്ത്വത്തോ ഹിതതമോ വിദ്യതേ ഭോജവൃഷ്ണിഷു  ॥ 28 ॥ 

അതസ്ത്വാമാശ്രിതഃ സൗമ്യ കാര്യഗൌരവസാധനം ।
യഥേന്ദ്രോ വിഷ്ണുമാശ്രിത്യ സ്വാർത്ഥമധ്യഗമദ് വിഭുഃ  ॥ 29 ॥ 

ഗച്ഛ നന്ദവ്രജം തത്ര സുതാവാനകദുന്ദുഭേഃ ।
ആസാതേ താവിഹാനേന രഥേനാനയ മാ ചിരം  ॥ 30 ॥ 

നിസൃഷ്ടഃ കില മേ മൃത്യുർദ്ദേവൈർവ്വൈകുണ്ഠസംശ്രയൈഃ ।
താവാനയ സമം ഗോപൈർന്നന്ദാദ്യൈഃ സാഭ്യുപായനൈഃ  ॥ 31 ॥ 

ഘാതയിഷ്യ ഇഹാനീതൌ കാലകൽപേന ഹസ്തിനാ ।
യദി മുക്തൌ തതോ മല്ലൈർഘാതയേ വൈദ്യുതോപമൈഃ  ॥ 32 ॥ 

തയോർന്നിഹതയോസ്തപ്താൻ വസുദേവപുരോഗമാൻ ।
തദ്ബന്ധൂന്നിഹനിഷ്യാമി വൃഷ്ണിഭോജദശാർഹകാൻ  ॥ 33 ॥ 

ഉഗ്രസേനം ച പിതരം സ്ഥവിരം രാജ്യകാമുകം ।
തദ്ഭ്രാതരം ദേവകം ച യേ ചാന്യേ വിദ്വിഷോ മമ  ॥ 34 ॥ 

തതശ്ചൈഷാ മഹീ മിത്ര ഭവിത്രീ നഷ്ടകണ്ടകാ ।
ജരാസന്ധോ മമ ഗുരുർദ്വിവിദോ ദയിതഃ സഖാ  ॥ 35 ॥ 

ശംബരോ നരകോ ബാണോ മയ്യേവ കൃതസൌഹൃദാഃ ।
തൈരഹം സുരപക്ഷീയാൻ ഹത്വാ ഭോക്ഷ്യേ മഹീം നൃപാൻ  ॥ 36 ॥ 

ഏതജ്ജ്ഞാത്വാഽഽനയ ക്ഷിപ്രം രാമകൃഷ്ണാവിഹാർഭകൌ ।
ധനുർമ്മഖനിരീക്ഷാർത്ഥം ദ്രഷ്ടും യദുപുരശ്രിയം  ॥ 37 ॥ 

അക്രൂര ഉവാച

രാജൻ മനീഷിതം സധ്ര്യക് തവ സ്വാവദ്യമാർജ്ജനം ।
സിദ്ധ്യസിദ്ധ്യോഃ സമം കുര്യാദ് ദൈവം ഹി ഫലസാധനം  ॥ 38 ॥ 

മനോരഥാൻ കരോത്യുച്ചൈർജ്ജനോ ദൈവഹതാനപി ।
യുജ്യതേ ഹർഷശോകാഭ്യാം തഥാപ്യാജ്ഞാം കരോമി തേ  ॥ 39 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഏവമാദിശ്യ ചാക്രൂരം മന്ത്രിണശ്ച വിസൃജ്യ സഃ ।
പ്രവിവേശ ഗൃഹം കംസസ്തഥാക്രൂരഃ സ്വമാലയം  ॥ 40 ॥