മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം51
1 [ധൃ]
     യസ്യ വൈ നാനൃതാ വാചഃ പ്രവൃത്താ അനുശുശ്രുമഃ
     ത്രൈലോക്യം അപി തസ്യ സ്യാദ് യോധാ യസ്യ ധനഞ്ജയഃ
 2 തസ്യൈവ ച ന പശ്യാമി യുധി ഗാണ്ഡീവധന്വനഃ
     അനിശം ചിന്തയാനോ ഽപി യഃ പ്രതീയാദ് രഥേന തം
 3 അസ്യതഃ കർണിനാലീകാൻ മാർഗണാൻ ഹൃദയച് ഛിദഃ
     പ്രത്യേതാ ന സമഃ കശ് ചിദ് യുധി ഗാണ്ഡീവധന്വനഃ
 4 ദ്രോണകർണൗ പ്രതീയാതാം യദി വീരൗ നരർഷഭൗ
     മാഹാത്മ്യാത് സംശയോ ലോകേ ന ത്വ് അസ്തി വിജയോ മമ
 5 ഘൃണീ കർണഃ പ്രമാദീ ച ആചാര്യഃ സ്ഥവിരോ ഗുരുഃ
     സമർഥോ ബലവാൻ പാർഥോ ദൃഢധന്വാ ജിതക്ലമഃ
     ഭവേത് സുതുമുലം യുദ്ധം സർവശോ ഽപ്യ് അപരാജയഃ
 6 സർവേ ഹ്യ് അസ്ത്രവിദഃ ശൂരാഃ സർവേ പ്രാപ്താ മഹദ് യശഃ
     അപി സർമാമരൈശ്വര്യം ത്യജേയുർ ന പുനർ ജയം
     വധേ നൂനം ഭവേച് ഛാന്തിസ് തയോർ വാ ഫൽഗുനസ്യ വാ
 7 ന തു ജേതാർജുനസ്യാസ്തി ഹന്താ ചാസ്യ ന വിദ്യതേ
     മന്യുസ് തസ്യ കഥം ശാമ്യേൻ മന്ദാൻ പ്രതി യ ഉത്ഥിതഃ
 8 അന്യേ ഽപ്യ് അസ്ത്രാണി ജാനന്തി ജീയന്തേ ച ജയന്തി ച
     ഏകാന്തവിജയസ് ത്വ് ഏവ ശ്രൂയതേ ഫൽഗുനസ്യ ഹ
 9 ത്രയസ് ത്രിംശത് സമാഹൂയ ഖാണ്ഡവേ ഽഗ്നിം അതർപയത്
     ജിഗായ ച സുരാൻ സർവാൻ നാസ്യ വേദ്മി പരാജയം
 10 യസ്യ യന്താ ഹൃഷീകേശഃ ശീലവൃത്തസമോ യുധി
    ധ്രുവസ് തസ്യ ജയസ് താത യഥേന്ദ്രസ്യ ജയസ് തഥാ
11 കൃഷ്ണാവ് ഏകരഥേ യത്താവ് അധിജ്യം ഗാണ്ഡിവം ധനുഃ
    യുഗപത് ത്രീണി തേജാംസി സമേതാന്യ് അനുശുശ്രുമഃ
12 നൈവ നോ ഽസ്തി ധനുസ് താദൃങ് ന യോദ്ധാ ന ച സാരഥിഃ
    തച് ച മന്ദാ ന ജാനന്തി ദുര്യോധന വശാനുഗാഃ
13 ശേഷയേദ് അശനിർ ദീപ്തോ നിപതൻ മൂർധ്നി സഞ്ജയ
    ന തു ശേഷം ശരാഃ കുര്യുർ അസ്താസ് താത കിരീടിനാ
14 അപി ചാസ്യന്ന് ഇവാഭാതി നിഘ്നന്ന് ഇവ ച ഫൽഗുനഃ
    ഉദ്ധരന്ന് ഇവ കായേഭ്യഃ ശിരാംസി ശരവൃഷ്ടിഭിഃ
15 അപി ബാണമയം തേജഃ പ്രദീപ്തം ഇവ സർവതഃ
    ഗാണ്ഡീവേദ്ധം ദഹേതാജൗ പുത്രാണാം മമ വാഹിനീം
16 അപി സാ രഥഘോഷേണ ഭയാർതാ സവ്യസാചിനഃ
    വിത്രസ്താ ബഹുലാ സേനാ ഭാരതീ പ്രതിഭാതി മേ
17 യഥാ കക്ഷം ദഹത്യ് അഗ്നിഃ പ്രവൃദ്ധഃ സർവതശ് ചരൻ
    മഹാർചിർ അനിലോദ്ധൂതസ് തദ്വദ് ധക്ഷ്യതി മാമകാൻ
18 യദോദ്വമൻ നിശിതാൻ ബാണസംഘാൻ; സ്ഥാതാതതായീ സമരേ കിരീടീ
    സൃഷ്ടോ ഽന്തകഃ സർവഹരോ വിധാത്രാ; യഥാ ഭവേത് തദ്വദ് അവാരണീയഃ
19 യദാ ഹ്യ് അഭീക്ഷ്ണം സുബഹൂൻ പ്രകാരാഞ്; ശ്രോതാസ്മി താൻ ആവസഥേ കുരൂണാം
    തേഷാം സമന്താച് ച തഥാ രണാഗ്രേ; ക്ഷയഃ കിലായം ഭരതാൻ ഉപൈതി