ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ഷഷ്ഠഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 6) / അദ്ധ്യായം 8


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ഷഷ്ഠഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 6) / അദ്ധ്യായം 8 

രാജോവാച

യയാ ഗുപ്തഃ സഹസ്രാക്ഷഃ സവാഹാൻ രിപുസൈനികാൻ ।
ക്രീഡന്നിവ വിനിർജ്ജിത്യ ത്രിലോക്യാ ബുഭുജേ ശ്രിയം  ॥ 1 ॥ 

ഭഗവംസ്തൻമമാഖ്യാഹി വർമ്മ നാരായണാത്മകം ।
യഥാഽഽതതായിനഃ ശത്രൂൻ യേന ഗുപ്തോഽജയൻ മൃധേ  ॥ 2 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

വൃതഃ പുരോഹിതസ്ത്വാഷ്ട്രോ മഹേന്ദ്രായാനുപൃച്ഛതേ ।
നാരായണാഖ്യം വർമ്മാഹ തദിഹൈകമനാഃ ശൃണു  ॥ 3 ॥ 

വിശ്വരൂപ ഉവാച

ധൌതാംഘ്രിപാണിരാചമ്യ സപവിത്ര ഉദങ്മുഖഃ ।
കൃതസ്വാംഗകരന്യാസോ മന്ത്രാഭ്യാം വാഗ്യതഃ ശുചിഃ  ॥ 4 ॥ 

നാരായണമയം വർമ്മ സന്നഹ്യേദ്ഭയ ആഗതേ ।
പാദയോർജ്ജാനുനോരൂർവ്വോരുദരേ ഹൃദ്യഥോരസി  ॥ 5 ॥ 

മുഖേ ശിരസ്യാനുപൂർവ്വ്യാദോംകാരാദീനി വിന്യസേത് ।
ഓം നമോ നാരായണായേതി വിപര്യയമഥാപി വാ  ॥ 6 ॥ 

കരന്യാസം തതഃ കുര്യാദ് ദ്വാദശാക്ഷരവിദ്യയാ ।
പ്രണവാദിയകാരാന്തമംഗുല്യംഗുഷ്ഠപർവ്വസു  ॥ 7 ॥ 

ന്യസേദ്ധൃദയ ഓംകാരം വികാരമനു മൂർദ്ധനി ।
ഷകാരം തു ഭ്രുവോർമ്മധ്യേ ണകാരം ശിഖയാ ദിശേത്  ॥ 8 ॥ 

വേകാരം നേത്രയോർയുഞ്ജ്യാന്നകാരം സർവ്വസന്ധിഷു ।
മകാരമസ്ത്രമുദ്ദിശ്യ മന്ത്രമൂർത്തിർഭവേദ്ബുധഃ  ॥ 9 ॥ 

സവിസർഗ്ഗം ഫഡന്തം തത് സർവ്വദിക്ഷു വിനിർദ്ദിശേത് ।
ഓം വിഷ്ണവേ നമ ഇതി  ॥ 10 ॥ 

ആത്മാനം പരമം ധ്യായേദ്ധ്യേയം ഷട് ശക്തിഭിർ യുതം ।
വിദ്യാതേജസ്തപോമൂർത്തിമിമം മന്ത്രമുദാഹരേത്  ॥ 11 ॥ 

     ഓം ഹരിർവ്വിദധ്യാൻമമ സർവ്വരക്ഷാം 
          ന്യസ്താംഘ്രിപദ്മഃ പതഗേന്ദ്രപൃഷ്ഠേ ।
     ദരാരിചർമ്മാസിഗദേഷുചാപ-
          പാശാൻ ദധാനോഽഷ്ടഗുണോഽഷ്ടബാഹുഃ  ॥ 12 ॥ 

     ജലേഷു മാം രക്ഷതു മത്സ്യമൂർത്തിർ-
          യാദോഗണേഭ്യോ വരുണസ്യ പാശാത് ।
     സ്ഥലേഷു മായാവടുവാമനോഽവ്യാ-
          ത്ത്രിവിക്രമഃ ഖേഽവതു വിശ്വരൂപഃ  ॥ 13 ॥ 

     ദുർഗ്ഗേഷ്വടവ്യാജിമുഖാദിഷു പ്രഭുഃ 
          പായാന്നൃസിംഹോഽസുരയൂഥപാരിഃ ।
     വിമുഞ്ചതോ യസ്യ മഹാട്ടഹാസം 
          ദിശോ വിനേദുർന്യപതംശ്ച ഗർഭാഃ  ॥ 14 ॥ 

     രക്ഷത്വസൌ മാധ്വനി യജ്ഞകൽപഃ 
          സ്വദംഷ്ട്രയോന്നീതധരോ വരാഹഃ ।
     രാമോഽദ്രികൂടേഷ്വഥ വിപ്രവാസേ 
          സലക്ഷ്മണോഽവ്യാദ്ഭരതാഗ്രജോഽസ്മാൻ  ॥ 15 ॥ 

     മാമുഗ്രധർമ്മാദഖിലാത്പ്രമാദാ-
          ന്നാരായണഃ പാതു നരശ്ച ഹാസാത് ।
     ദത്തസ്ത്വയോഗാദഥ യോഗനാഥഃ 
          പായാദ്ഗുണേശഃ കപിലഃ കർമ്മബന്ധാത്  ॥ 16 ॥ 

     സനത്കുമാരോഽവതു കാമദേവാ-
          ദ്ധയശീർഷാ മാം പഥി ദേവഹേളനാത് ।
     ദേവർഷിവര്യഃ പുരുഷാർച്ചനാന്തരാത്-
          കൂർമ്മോ ഹരിർമ്മാം നിരയാദശേഷാത്  ॥ 17 ॥ 

     ധന്വന്തരിർഭഗവാൻ പാത്വപഥ്യാദ്-
          ദ്വന്ദ്വാദ്ഭയാദൃഷഭോ നിർജ്ജിതാത്മാ ।
     യജ്ഞശ്ച ലോകാദവതാജ്ജനാന്താദ്-
          ബലോ ഗണാത്ക്രോധവശാദഹീന്ദ്രഃ ॥ 18 ॥ 

     ദ്വൈപായനോ ഭഗവാനപ്രബോധാദ്-
          ബുദ്ധസ്തു പാഖണ്ഡഗണപ്രമാദാത് ।
     കൽക്കിഃ കലേഃ കാലമലാത്പ്രപാതു 
          ധർമ്മാവനായോരുകൃതാവതാരഃ  ॥ 19 ॥ 

     മാം കേശവോ ഗദയാ പ്രാതരവ്യാദ്-
          ഗോവിന്ദ ആസംഗവമാത്തവേണുഃ ।
     നാരായണഃ പ്രാഹ്ണ ഉദാത്തശക്തിർ-
          മ്മധ്യന്ദിനേ വിഷ്ണുരരീന്ദ്രപാണിഃ  ॥ 20॥ 

     ദേവോഽപരാഹ്ണേ മധുഹോഗ്രധന്വാ 
          സായം ത്രിധാമാവതു മാധവോ മാം ।
     ദോഷേ ഹൃഷീകേശ ഉതാർദ്ധരാത്രേ 
          നിശീഥ ഏകോഽവതു പദ്മനാഭഃ  ॥ 21 ॥ 

     ശ്രീവത്സധാമാപരരാത്ര ഈശഃ 
          പ്രത്യൂഷ ഈശോഽസിധരോ ജനാർദ്ദനഃ ।
     ദാമോദരോഽവ്യാദനുസന്ധ്യം പ്രഭാതേ 
          വിശ്വേശ്വരോ ഭഗവാൻ കാലമൂർത്തിഃ  ॥ 22 ॥ 

     ചക്രം യുഗാന്താനലതിഗ്മനേമി 
          ഭ്രമത്സമന്താദ്ഭഗവത്പ്രയുക്തം ।
     ദന്ദഗ്ദ്ധി ദന്ദഗ്ദ്ധ്യരിസൈന്യമാശു 
          കക്ഷം യഥാ വാതസഖോ ഹുതാശഃ  ॥ 23 ॥ 

     ഗദേഽശനിസ്പർശനവിസ്ഫുലിംഗേ 
          നിഷ്പിണ്ഢി നിഷ്പിണ്ഢ്യജിതപ്രിയാസി ।
     കൂഷ്മാണ്ഡവൈനായകയക്ഷരക്ഷോ-
          ഭൂതഗ്രഹാംശ്ചൂർണ്ണയ ചൂർണ്ണയാരീൻ  ॥ 24 ॥ 

     ത്വം യാതുധാനപ്രമഥപ്രേതമാതൃ-
          പിശാചവിപ്രഗ്രഹഘോരദൃഷ്ടീൻ ।
     ദരേന്ദ്ര വിദ്രാവയ കൃഷ്ണപൂരിതോ 
          ഭീമസ്വനോഽരേർഹൃദയാനി കമ്പയൻ  ॥ 25 ॥ 

     ത്വം തിഗ്മധാരാസിവരാരിസൈന്യ-
          മീശപ്രയുക്തോ മമ ഛിന്ധി ഛിന്ധി ।
     ചക്ഷൂംഷി ചർമ്മൻഛതചന്ദ്ര ഛാദയ 
          ദ്വിഷാമഘോനാം ഹര പാപചക്ഷുഷാം  ॥ 26 ॥ 

യന്നോ ഭയം ഗ്രഹേഭ്യോഽഭൂത്കേതുഭ്യോ നൃഭ്യ ഏവ ച ।
സരീസൃപേഭ്യോ ദംഷ്ട്രിഭ്യോ ഭൂതേഭ്യോംഽഹോഭ്യ ഏവ വാ  ॥ 27 ॥ 

സർവ്വാണ്യേതാനി ഭഗവൻ നാമരൂപാസ്ത്രകീർത്തനാത് ।
പ്രയാന്തു സംക്ഷയം സദ്യോ യേ നഃ ശ്രേയഃപ്രതീപകാഃ  ॥ 28 ॥ 

ഗരുഡോ ഭഗവാൻ സ്തോത്രസ്തോഭശ്ഛന്ദോമയഃ പ്രഭുഃ ।
രക്ഷത്വശേഷകൃച്ഛ്രേഭ്യോ വിഷ്വക്സേനഃ സ്വനാമഭിഃ  ॥ 29 ॥ 

സർവ്വാപദ്ഭ്യോ ഹരേർന്നാമരൂപയാനായുധാനി നഃ ।
ബുദ്ധീന്ദ്രിയമനഃപ്രാണാൻ പാന്തു പാർഷദഭൂഷണാഃ  ॥ 30 ॥ 

യഥാ ഹി ഭഗവാനേവ വസ്തുതഃ സദസച്ച യത് ।
സത്യേനാനേന നഃ സർവ്വേ യാന്തു നാശമുപദ്രവാഃ  ॥ 31 ॥ 

യഥൈകാത്മ്യാനുഭാവാനാം വികൽപരഹിതഃ സ്വയം ।
ഭൂഷണായുധലിംഗാഖ്യാ ധത്തേ ശക്തീഃ സ്വമായയാ  ॥ 32 ॥ 

തേനൈവ സത്യമാനേന സർവ്വജ്ഞോ ഭഗവാൻ ഹരിഃ ।
പാതു സർവ്വൈഃ സ്വരൂപൈർന്നഃ സദാ സർവ്വത്ര സർവ്വഗഃ  ॥ 33 ॥ 

     വിദിക്ഷു ദിക്ഷൂർദ്ധ്വമധഃ സമന്താ-
          ദന്തബർഹിർഭഗവാൻ നാരസിംഹഃ ।
     പ്രഹാപയംല്ലോകഭയം സ്വനേന 
          സ്വതേജസാ ഗ്രസ്തസമസ്തതേജാഃ  ॥ 34 ॥ 

മഘവന്നിദമാഖ്യാതം വർമ്മ നാരായണാത്മകം ।
വിജേഷ്യസ്യഞ്ജസാ യേന ദംശിതോഽസുരയൂഥപാൻ  ॥ 35 ॥ 

ഏതദ്ധാരയമാണസ്തു യം യം പശ്യതി ചക്ഷുഷാ ।
പദാ വാ സംസ്പൃശേത് സദ്യഃ സാധ്വസാത് സ വിമുച്യതേ  ॥ 36 ॥ 

ന കുതശ്ചിദ്ഭയം തസ്യ വിദ്യാം ധാരയതോ ഭവേത് ।
രാജദസ്യുഗ്രഹാദിഭ്യോ വ്യാധ്യാദിഭ്യശ്ച കർഹിചിത്  ॥ 37 ॥ 

ഇമാം വിദ്യാം പുരാ കശ്ചിത്കൌശികോ ധാരയൻ ദ്വിജഃ ।
യോഗധാരണയാ സ്വാംഗം ജഹൌ സ മരുധന്വനി  ॥ 38 ॥ 

തസ്യോപരി വിമാനേന ഗന്ധർവ്വപതിരേകദാ ।
യയൌ ചിത്രരഥഃ സ്ത്രീഭിർവൃതോ യത്ര ദ്വിജക്ഷയഃ  ॥ 39 ॥ 

ഗഗനാന്ന്യപതത് സദ്യഃ സവിമാനോ ഹ്യവാക്ശിരാഃ ।
സ ബാലഖില്യവചനാദസ്ഥീന്യാദായ വിസ്മിതഃ ।
പ്രാസ്യ പ്രാചീസരസ്വത്യാം സ്നാത്വാ ധാമ സ്വമന്വഗാത്  ॥ 40 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

യ ഇദം ശൃണുയാത്കാലേ യോ ധാരയതി ചാദൃതഃ ।
തം നമസ്യന്തി ഭൂതാനി മുച്യതേ സർവ്വതോ ഭയാത്  ॥ 41 ॥ 

ഏതാം വിദ്യാമധിഗതോ വിശ്വരൂപാച്ഛതക്രതുഃ ।
ത്രൈലോക്യലക്ഷ്മീം ബുഭുജേ വിനിർജ്ജിത്യ മൃധേഽസുരാൻ  ॥ 42 ॥