മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം12
1 [ഷ്]
     ക്രുദ്ധം തു നഹുഷം ജ്ഞാത്വാ ദേവാഃ സർഷിപുരോഗമാഃ
     അബ്രുവൻ ദേവരാജാനം നഹുഷം ഘോരദർശനം
 2 ദേവരാജജഹി ക്രോധം ത്വയി ക്രുദ്ധേ ജഗദ് വിഭോ
     ത്രസ്തം സാസുരഗന്ധർവം സ കിംനരമഹോരഗം
 3 ജഹി ക്രോധം ഇമം സാധോ ന ക്രുധ്യന്തി ഭവദ്വിധാഃ
     പരസ്യ പത്നീ സാ ദേവീ പ്രസീദസ്വ സുരേശ്വര
 4 നിവർതയ മനഃ പാപാത് പരദാരാഭിമർശനാത്
     ദേവരാജോ ഽസി ഭദ്രം തേ പ്രജാ ധർമേണ പാലയ
 5 ഏവം ഉക്തോ ന ജഗ്രാഹ തദ് വചഃ കാമമോഹിതഃ
     അഥ ദേവാൻ ഉവാചേദം ഇന്ദ്രം പ്രതി സുരാധിപഃ
 6 അഹല്യാ ധർഷിതാ പൂർവം ഋഷിപത്നീ യശസ്വിനീ
     ജീവതോ ഭർതുർ ഇന്ദ്രേണ സ വഃ കിം ന നിവാരിതഃ
 7 ബഹൂനി ച നൃശംസാനി കൃതാനീന്ദ്രേണ വൈ പുരാ
     വൈധർമ്യാണ്യ് ഉപധാശ് ചൈവ സ വഃ കിം ന നിവാരിതഃ
 8 ഉപതിഷ്ഠതു മാം ദേവീ ഏതദ് അസ്യാ ഹിതം പരം
     യുഷ്മാകം ച സദാ ദേവാഃ ശിവം ഏവം ഭവിഷ്യതി
 9 ഇന്ദ്രാണീം ആനയിഷ്യാമോ യഥേച്ഛസി ദിവഃ പതേ
     ജഹി ക്രോധം ഇമം വീര പ്രീതോ ഭവ സുരേശ്വര
 10 ഇത്യ് ഉക്ത്വാ തേ തദാ ദേവാ ഋഷിഭിഃ സഹ ഭാരത
    ജഗ്മുർ ബൃഹസ്പതിം വക്തും ഇന്ദ്രാണീം ചാശുഭം വചഃ
11 ജാനീമഃ ശരണം പ്രാപ്തം ഇന്ദ്രാണീം തവ വേശ്മനി
    ദത്താഭയാം ച വിപ്രേന്ദ്ര ത്വയാ ദേവർഷിസത്തമ
12 തേ ത്വാം ദേവാഃ സ ഗന്ധർവാ ഋഷയശ് ച മഹാദ്യുതേ
    പ്രസാദയന്തി ചേന്ദ്രാണീ നഹുഷായ പ്രദീയതാം
13 ഇന്ദ്രാദ് വിശിഷ്ടോ നഹുഷോ ദേവരാജോ മഹാദ്യുതിഃ
    വൃണോത്വ് ഇയം വരാരോഹാ ഭർതൃത്വേ വരവർണിനീ
14 ഏവം ഉക്തേ തു സാ ദേവീ ബാഷ്പം ഉത്സൃജ്യ സസ്വരം
    ഉവാച രുദതീ ദീനാ ബൃഹസ്പതിം ഇദം വചഃ
15 നാഹം ഇച്ഛാമി നഹുഷം പതിം അന്വാസ്യ തം പ്രഭും
    ശരണാഗതാസ്മി തേ ബ്രഹ്മംസ് ത്രാഹി മാം മഹതോ ഭയാത്
16 ശരണാഗതാം ന ത്യജേയം ഇന്ദ്രാണി മമ നിശ്ചിതം
    ധർമജ്ഞാം ധർമശീലാം ച ന ത്യജേ ത്വാം അനിന്ദിതേ
17 നാകാര്യം കർതും ഇച്ഛാമി ബ്രാഹ്മണഃ സൻ വിശേഷതഃ
    ശ്രുതധർമാ സത്യശീലോ ജാനൻ ധർമാനുശാസനം
18 നാഹം ഏതത് കരിഷ്യാമി ഗച്ഛധ്വം വൈ സുരോത്തമാഃ
    അസ്മിംശ് ചാർഥേ പുരാ ഗീതം ബ്രഹ്മണാ ശ്രൂയതാം ഇദം
19 ന തസ്യ ബീജം രോഹതി ബീജകാലേ; ന ചാസ്യ വർഷം വർഷതി വർഷകാലേ
    ഭീതം പ്രപന്നം പ്രദദാതി ശത്രവേ; ന സോ ഽന്തരം ലഭതേ ത്രാണം ഇച്ഛൻ
20 മോഘം അന്നം വിന്ദതി ചാപ്യ് അചേതാഃ; സ്വർഗാൽ ലോകാദ് ഭ്രശ്യതി നഷ്ടചേഷ്ടഃ
    ഭീതം പ്രപന്നം പ്രദദാതി യോ വൈ; ന തസ്യ ഹവ്യം പ്രതിഗൃഹ്ണന്തി ദേവാഃ
21 പ്രമീയതേ ചാസ്യ പ്രജാ ഹ്യ് അകാലേ; സദാ വിവാസം പിതരോ ഽസ്യ കുർവതേ
    ഭീതം പ്രപന്നം പ്രദദാതി ശത്രവേ; സേന്ദ്രാ ദേവാഃ പ്രഹരന്ത്യ് അസ്യ വജ്രം
22 ഏതദ് ഏവം വിജാനൻ വൈ ന ദാസ്യാമി ശചീം ഇമാം
    ഇന്ദ്രാണീം വിശ്രുതാം ലോകേ ശക്രസ്യ മഹിഷീം പ്രിയാം
23 അസ്യാ ഹിതം ഭവേദ് യച് ച മമ ചാപി ഹിതം ഭവേത്
    ക്രിയതാം തത് സുരശ്രേഷ്ഠാ ന ഹി ദാസ്യാമ്യ് അഹം ശചീം
24 അഥ ദേവാസ് തം ഏവാഹുർ ഗുരും അംഗിരസാം വരം
    കഥം സുനീതം തു ഭവേൻ മന്ത്രയസ്വ ബൃഹസ്പതേ
25 നഹുഷം യാചതാം ദേവീ കിം ചിത് കാലാന്തരം ശുഭാ
    ഇന്ദ്രാണീ ഹിതം ഏതദ് ധി തഥാസ്മാകം ഭവിഷ്യതി
26 ബഹുവിഘ്നകരഃ കാലഃ കാലഃ കാലം നയിഷ്യതി
    ദർപിതോ ബലവാംശ് ചാപി നഹുഷോ വരസംശ്രയാത്
27 തതസ് തേന തഥോക്തേ തു പ്രീതാ ദേവാസ് തം അബ്രുവൻ
    ബ്രഹ്മൻ സാധ്വ് ഇദം ഉക്തം തേ ഹിതം സർവദിവൗകസാം
    ഏവം ഏതദ് ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ ദേവീ ചേയം പ്രസാദ്യതാം
28 തതഃ സമസ്താ ഇന്ദ്രാണീം ദേവാഃ സാഗ്നിപുരോഗമാഃ
    ഊചുർ വചനം അവ്യഗ്രാ ലോകാനാം ഹിതകാമ്യയാ
29 ത്വയാ ജഗദ് ഇദം സർവം ധൃതം സ്ഥാവരജംഗമം
    ഏകപത്ന്യ് അസി സത്യാ ച ഗച്ഛസ്വ നഹുഷം പ്രതി
30 ക്ഷിപ്രം ത്വാം അഭികാമശ് ച വിനശിഷ്യതി പാർഥിവഃ
    നഹുഷോ ദേവി ശക്രശ് ച സുരൈശ്വര്യം അവാപ്സ്യതി
31 ഏവം വിനിശ്ചയം കൃത്വാ ഇന്ദ്രാണീ കാര്യസിദ്ധയേ
    അഭ്യഗച്ഛത സവ്രീഡാ നഹുഷം ഘോരദർശനം
32 ദൃഷ്ട്വാ താം നഹുഷശ് ചാപി വയോ രൂപസമന്വിതാം
    സമഹൃഷ്യത ദുഷ്ടാത്മാ കാമോപഹത ചേതനഃ