ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (ഉത്തരാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 ഉത്തരാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 62


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 ഉത്തരാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 62 

രാജോവാച

ബാണസ്യ തനയാമൂഷാമുപയേമേ യദൂത്തമഃ ।
തത്ര യുദ്ധമഭൂദ്ഘോരം ഹരിശങ്കരയോർമ്മഹത് ।
ഏതത് സർവ്വം മഹായോഗിൻ സമാഖ്യാതും ത്വമർഹസി  ॥ 1 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ബാണഃ പുത്രശതജ്യേഷ്ഠോ ബലേരാസീൻമഹാത്മനഃ ।
യേന വാമനരൂപായ ഹരയേഽദായി മേദിനീ  ॥ 2 ॥ 

തസ്യൌരസഃ സുതോ ബാണഃ ശിവഭക്തിരതഃ സദാ ।
മാന്യോ വദാന്യോ ധീമാംശ്ച സത്യസന്ധോ ദൃഢവ്രതഃ  ॥ 3 ॥ 

ശോണിതാഖ്യേ പുരേ രമ്യേ സ രാജ്യമകരോത്പുരാ ।
തസ്യ ശംഭോഃ പ്രസാദേന കിങ്കരാ ഇവ തേഽമരാഃ ।
സഹസ്രബാഹുർവ്വാദ്യേന താണ്ഡവേഽതോഷയൻമൃഡം  ॥ 4 ॥ 

ഭഗവാൻ സർവ്വഭൂതേശഃ ശരണ്യോ ഭക്തവത്സലഃ ।
വരേണ ഛന്ദയാമാസ സ തം വവ്രേ പുരാധിപം  ॥ 5 ॥ 

സ ഏകദാഽഽഹ ഗിരിശം പാർശ്വസ്ഥം വീര്യദുർമ്മദഃ ।
കിരീടേനാർക്കവർണ്ണേന സംസ്പൃശംസ്തത്പദാംബുജം  ॥ 6 ॥ 

നമസ്യേ ത്വാം മഹാദേവ ലോകാനാം ഗുരുമീശ്വരം ।
പുംസാമപൂർണ്ണകാമാനാം കാമപൂരാമരാങ്ഘ്രിപം  ॥ 7 ॥ 

ദോഃസഹസ്രം ത്വയാ ദത്തം പരം ഭാരായ മേഽഭവത് ।
ത്രിലോക്യാം പ്രതിയോദ്ധാരം ന ലഭേ ത്വദൃതേ സമം  ॥ 8 ॥ 

കണ്ഡൂത്യാ നിഭൃതൈർദ്ദോർഭിർ യുയുത്സുർദ്ദിഗ്ഗജാനഹം ।
ആദ്യായാം ചൂർണ്ണയന്നദ്രീൻ ഭീതാസ്തേഽപി പ്രദുദ്രുവുഃ  ॥ 9 ॥ 

തച്ഛ്രുത്വാ ഭഗവാൻ ക്രുദ്ധഃ കേതുസ്തേ ഭജ്യതേ യദാ ।
ത്വദ്ദർപ്പഘ്നം ഭവേൻമൂഢ സംയുഗം മത്സമേന തേ  ॥ 10 ॥ 

ഇത്യുക്തഃ കുമതിർഹൃഷ്ടഃ സ്വഗൃഹം പ്രാവിശന്നൃപ ।
പ്രതീക്ഷൻ ഗിരിശാദേശം സ്വവീര്യനശനം കുധീഃ  ॥ 11 ॥ 

തസ്യോഷാ നാമ ദുഹിതാ സ്വപ്നേ പ്രാദ്യുമ്നിനാ രതിം ।
കന്യാലഭത കാന്തേന പ്രാഗദൃഷ്ടശ്രുതേന സാ  ॥ 12 ॥ 

സാ തത്ര തമപശ്യന്തീ ക്വാസി കാന്തേതി വാദിനീ ।
സഖീനാം മധ്യ ഉത്തസ്ഥൌ വിഹ്വലാ വ്രീഡിതാ ഭൃശം  ॥ 13 ॥ 

ബാണസ്യ മന്ത്രീ കുംഭാണ്ഡശ്ചിത്രലേഖാ ച തത്സുതാ ।
സഖ്യപൃച്ഛത്സഖീമൂഷാം കൌതൂഹലസമന്വിതാ  ॥ 14 ॥ 

കം ത്വം മൃഗയസേ സുഭ്രൂഃ കീദൃശസ്തേ മനോരഥഃ ।
ഹസ്തഗ്രാഹം ന തേഽദ്യാപി രാജപുത്ര്യുപലക്ഷയേ  ॥ 15 ॥ 

ഊഷോവാച

ദൃഷ്ടഃ കശ്ചിന്നരഃ സ്വപ്നേ ശ്യാമഃ കമലലോചനഃ ।
പീതവാസാ ബൃഹദ്ബാഹുര്യോഷിതാം ഹൃദയംഗമഃ  ॥ 16 ॥ 

തമഹം മൃഗയേ കാന്തം പായയിത്വാധരം മധു ।
ക്വാപി യാതഃ സ്പൃഹയതീം ക്ഷിപ്ത്വാ മാം വൃജിനാർണ്ണവേ  ॥ 17 ॥ 

ചിത്രലേഖോവാച

വ്യസനം തേഽപകർഷാമി ത്രിലോക്യാം യദി ഭാവ്യതേ ।
തമാനേഷ്യേ നരം യസ്തേ മനോഹർത്താ തമാദിശ  ॥ 18 ॥ 

ഇത്യുക്ത്വാ ദേവഗന്ധർവ്വസിദ്ധചാരണപന്നഗാൻ ।
ദൈത്യവിദ്യാധരാൻ യക്ഷാൻ മനുജാംശ്ച യഥാലിഖത്  ॥ 19 ॥ 

മനുജേഷു ച സാ വൃഷ്ണീൻ ശൂരമാനകദുന്ദുഭിം ।
വ്യലിഖദ് രാമകൃഷ്ണൌ ച പ്രദ്യുമ്നം വീക്ഷ്യ ലജ്ജിതാ  ॥ 20 ॥ 

അനിരുദ്ധം വിലിഖിതം വീക്ഷ്യോഷാവാങ്മുഖീ ഹ്രിയാ ।
സോഽസാവസാവിതി പ്രാഹ സ്മയമാനാ മഹീപതേ  ॥ 21 ॥ 

ചിത്രലേഖാ തമാജ്ഞായ പൌത്രം കൃഷ്ണസ്യ യോഗിനീ ।
യയൌ വിഹായസാ രാജൻ ദ്വാരകാം കൃഷ്ണപാലിതാം  ॥ 22 ॥ 

തത്ര സുപ്തം സുപര്യങ്കേ പ്രാദ്യുമ്നിം യോഗമാസ്ഥിതാ ।
ഗൃഹീത്വാ ശോണിതപുരം സഖ്യൈ പ്രിയമദർശയത്  ॥ 23 ॥ 

സാ ച തം സുന്ദരവരം വിലോക്യ മുദിതാനനാ ।
ദുഷ്പ്രേക്ഷ്യേ സ്വഗൃഹേ പുംഭീ രേമേ പ്രാദ്യുമ്നിനാ സമം  ॥ 24 ॥ 

പരാർദ്ധ്യവാസഃ സ്രഗ്ഗന്ധധൂപദീപാസനാദിഭിഃ ।
പാനഭോജനഭക്ഷ്യൈശ്ച വാക്യൈഃ ശുശ്രൂഷയാർച്ചിതഃ  ॥ 25 ॥ 

ഗൂഢഃ കന്യാപുരേ ശശ്വത്പ്രവൃദ്ധസ്നേഹയാ തയാ ।
നാഹർഗ്ഗണാൻ സ ബുബുധേ ഊഷയാപഹൃതേന്ദ്രിയഃ  ॥ 26 ॥ 

താം തഥാ യദുവീരേണ ഭുജ്യമാനാം ഹതവ്രതാം ।
ഹേതുഭിർല്ലക്ഷയാംചക്രുരാപ്രീതാം ദുരവച്ഛദൈഃ  ॥ 27 ॥ 

ഭടാ ആവേദയാംചക്രൂ രാജംസ്തേ ദുഹിതുർവ്വയം ।
വിചേഷ്ടിതം ലക്ഷയാമഃ കന്യായാഃ കുലദൂഷണം  ॥ 28 ॥ 

അനപായിഭിരസ്മാഭിർഗ്ഗുപ്തായാശ്ച ഗൃഹേ പ്രഭോ ।
കന്യായാ ദൂഷണം പുംഭിർദ്ദുഷ്പ്രേക്ഷായാ ന വിദ്മഹേ  ॥ 29 ॥ 

തതഃ പ്രവ്യഥിതോ ബാണോ ദുഹിതുഃ ശ്രുതദൂഷണഃ ।
ത്വരിതഃ കന്യകാഗാരം പ്രാപ്തോഽദ്രാക്ഷീദ്യദൂദ്വഹം  ॥ 30 ॥ 

     കാമാത്മജം തം ഭുവനൈകസുന്ദരം 
          ശ്യാമം പിശംഗാബരമംബുജേക്ഷണം ।
     ബൃഹദ്ഭുജം കുണ്ഡലകുന്തലത്വിഷാ 
          സ്മിതാവലോകേന ച മണ്ഡിതാനനം  ॥ 31 ॥ 

     ദീവ്യന്തമക്ഷൈഃ പ്രിയയാഭിനൃമ്ണയാ 
          തദംഗസംഗസ്തനകുങ്കുമസ്രജം ।
     ബാഹ്വോർദ്ദധാനം മധുമല്ലികാശ്രിതാം 
          തസ്യാഗ്ര ആസീനമവേക്ഷ്യ വിസ്മിതഃ  ॥ 32 ॥ 

     സ തം പ്രവിഷ്ടം വൃതമാതതായിഭിർ-
          ഭടൈരനീകൈരവലോക്യ മാധവഃ ।
     ഉദ്യമ്യ മൌർവ്വം പരിഘം വ്യവസ്ഥിതോ 
          യഥാന്തകോ ദണ്ഡധരോ ജിഘാംസയാ  ॥ 33 ॥ 

     ജിഘൃക്ഷയാ താൻ പരിതഃ പ്രസർപ്പതഃ 
          ശുനോ യഥാ സൂകരയൂഥപോഹഽനത് ।
     തേ ഹന്യമാനാ ഭവനാദ് വിനിർഗ്ഗതാ 
          നിർഭിന്നമൂർദ്ധോരുഭുജാഃ പ്രദുദ്രുവുഃ  ॥ 34 ॥ 

     തം നാഗപാശൈർബ്ബലിനന്ദനോ ബലീ 
          ഘ്നന്തം സ്വസൈന്യം കുപിതോ ബബന്ധ ഹ ।
     ഊഷാ ഭൃശം ശോകവിഷാദവിഹ്വലാ 
          ബദ്ധം നിശമ്യാശ്രുകലാക്ഷ്യരൌദിഷീത്  ॥ 35 ॥