മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം25
1 [യ്]
     സമാഗതാഃ പാണ്ഡവാഃ സൃഞ്ജയാശ് ച; ജനാർദനോ യുയുധാനോ വിരാടഃ
     യത് തേ വാക്യം ധൃതരാഷ്ട്രാനുശിഷ്ടം; ഗാവൽഗണേ ബ്രൂഹി തത് സൂതപുത്ര
 2 അജത ശത്രും ച വൃകോദരം ച; ധനഞ്ജയം മാദ്രവതീസുതൗ ച
     ആമന്ത്രയേ വാസുദേവം ച ശൗരിം; യുയുധാനം ചേകിതാനം വിരാടം
 3 പാഞ്ചാലാനാം അധിപം ചൈവ വൃദ്ധം; ധൃഷ്ടദ്യുമ്നം പാർഷതം യാജ്ഞസേനിം
     സർവേ വാചം ശൃണുതേമാം മദീയാം; വക്ഷ്യാമി യാം ഭൂതിം ഇച്ഛൻ കുരൂണാം
 4 ശമം രാജാ ധൃതരാഷ്ട്രോ ഽഭിനന്ദന്ന്; അയോജയത് ത്വരമാണോ രഥം മേ
     സ ഭ്രാതൃപുത്ര സ്വജനസ്യ രാജ്ഞസ്; തദ് രോചതാം പാണ്ഡവാനാം ശമോ ഽസ്തു
 5 സർവൈർ ധർമൈഃ സമുപേതാഃ സ്ഥ പാർഥാഃ; പ്രസ്ഥാനേന മാർദവേനാർജവേന
     ജാതാഃ കുലേ അനൃശംസാ വദാന്യാ; ഹ്രീനിഷേധാഃ കർമണാം നിശ്ചയജ്ഞാഃ
 6 ന യുജ്യതേ കർമ യുഷ്മസു ഹീനം; സത്ത്വം ഹി വസ് താദൃശം ഭീമസേനാഃ
     ഉദ്ഭാസതേ ഹ്യ് അഞ്ജന ബിന്ദുവത് തച്; ഛുക്ലേ വസ്ത്രേ യദ് ഭവേത് കിൽബിഷം വഃ
 7 സർവക്ഷയോ ദൃശ്യതേ യത്ര കൃത്സ്നഃ; പാപോദയോ നിരയോ ഽഭാവ സംസ്ഥഃ
     കസ് തത് കുര്യാജ് ജതു കർമ പ്രജാനൻ; പരാജയോ യത്ര സമോ ജയശ് ച
 8 തേ വൈ ധന്യ യൈഃ കൃതം ജ്ഞാതികാര്യം; യേ വഃ പുത്രാഃ സുഹൃദോ ബാന്ധവാശ് ച
     ഉപക്രുഷ്ടം ജീവിതം സന്ത്യജേയുസ്; തതഃ കുരൂണാം നിയതോ വൈ ഭവഃ സ്യാത്
 9 തേ ചേത് കുരൂൻ അനുശാസ്യ സ്ഥ പാർഥാ; നിനീയ സർവാൻ ദ്വിഷതോ നിഗൃഹ്യ
     സമം വസ് തജ് ജീവിതം മൃത്യുനാ സ്യാദ്; യജ് ജീവധ്വം ജ്ഞാതിവധേ ന സാധു
 10 കോ ഹ്യ് ഏവ യുസ്മാൻ സഹ കേശവേന; സ ചേകിതാനാൻ പാർഷത ബാഹുഗുപ്താൻ
    സ സാത്യകീൻ വിഷഹേത പ്രജേതും; ലബ്ധ്വാപി ദേവാൻ സചിവാൻ സഹേന്ദ്രാൻ
11 കോ വാ കുരൂൻ ദ്രോണ ഭീഷ്മാഭിഗുപ്താൻ; അശ്വത്ഥാമ്നാ ശല്യ കൃപാദിഭിശ് ച
    രണേ പ്രസോഢും വിഷഹേത രാജൻ; രാധേയ ഗുപ്താൻ സഹ ഭൂമിപാലൈഃ
12 മഹദ് ബലം ധാർതരാഷ്ട്രസ്യ രാജ്ഞഃ; കോ വൈ ശക്തോ ഹന്തും അക്ഷീയമാണഃ
    സോ ഽഹം ജയേ ചൈവ പരാജയേ ച; നിഃശ്രേയസം നാധിഗച്ഛാമി കിം ചിത്
13 കഥം ഹി നീചാ ഇവ ദൗഷ്കുലേയാ; നിർധർമാർഥം കർമ കുര്യുശ് ച പാർഥാഃ
    സോ ഽഹം പ്രസാദ്യ പ്രണതോ വാസുദേവം; പാഞ്ചാലാനാം അധിപം ചൈവ വൃദ്ധം
14 കൃതാഞ്ജലിഃ ശരണം വഃ പ്രപദ്യേ; കഥം സ്വസ്തി സ്ത്യാത് കുരുസൃഞ്ജയാനാം
    ന ഹ്യ് ഏവ തേ വചനം വാസുദേവോ; ധനഞ്ജയോ വാ ജാതു കിം ചിൻ ന കുര്യാത്
15 പ്രാണാൻ ആദൗ യാച്യമാനഃ കുതോ ഽന്യദ്; ഏതദ് വിദ്വൻ സാധനാർഥം ബ്രവീമി
    ഏതദ് രാജ്ഞോ ഭീഷ്മ പുരോഗമസ്യ; മതം യദ് വഃ ശാന്തിർ ഇഹോത്തമാ സ്യാത്