ചൂഡാമണി/വിലാസ ലഹരി
കാമുകപ്രതീക്ഷ:

	പുഴവക്കിൽ നിന്നെയും കാത്തുകാത്തി-
	പ്പുളകദഹേമന്തചന്ദ്രികയിൽ,
	മുഴുകിയിരിക്കുന്നോരെന്നെ നോക്കി
	മുഴുമതിനിന്നു പരിഹസിച്ചു.
	ഇതുവരെപ്പാടിയ രാക്കുയിലു-
	മിണയൊത്തു കൂട്ടിലുറക്കമായി!	
	ഒരു നവശാന്തി വിടർത്തിയോര-
	ച്ചിറകിനടിയിലൊതുങ്ങി കോകം.
	ഉയരുന്ന മന്മനസ്പന്ദമല്ലാ-
	തുലകിലില്ലന്യനിനദമൊന്നും!
	ഇനിയുമെന്താണിദം താമസിപ്പ-
	തിടറുന്നിതെൻ പദമെന്തുകൊണ്ടോ!
	കനിവിന്റെ കാതലേ, കഷ്ടമെന്നെ-
	യിനിയും നിരാശപ്പെടുത്തരുതേ!

ഏകാന്തനായിക

	കാമുകന്മാരുമായൊത്തുകൂടി-
	ക്കാനനച്ചോലയിൽ നീന്തി നീന്തി,
	കാമദോന്മാദങ്ങളാസ്വദിപ്പൂ
	കാതര ഗാമീണ കാമിനികാർ;
	ചിന്താവിവശയായ് മാറിനിൽപ-
	തെന്താണജപാലബാലികേ, നീ!
	ഇന്ദീവരത്തിങ്കലത്തുഷാര-
	ബിന്ദുക്കൾപോലെ നിൻ കണ്ണിണയിൽ
	പിന്നെയും പിന്നെയും ശോകബാഷ്പം
	ചിന്നിപ്പൊടിയുവാനെന്തു മൂലം?
	ഈ വസന്തോത്സവവേളകളിൽ
	നീ വിഷാദിക്കുന്നതെന്തു ബാലേ?
	സുന്ദരസൂനസമൃദ്ധികളിൽ
	മന്ദഹസിക്കുന്നു വല്ലരികൾ!
	പ്രേമത്തിൻ തങ്കക്കിനാക്കൾ കണ്ടു
	കോൾമയിർക്കൊള്ളുന്നു പൂന്തൊടികൾ!
	ഈ നീലക്കാടു പുതച്ചകുന്നു-
	മാനന്ദമൂകയായുല്ലസിപ്പു!
	നീമാത്രം, നീമാത്രം, ദൂരെമാറി
	നീറും മനസ്സുമായ് നിൽപതെന്തേ?

താമരപ്പൊയ്കയിൽ

	രവികിരണപാളികളാടിയാടി-
	പ്പവിഴരുചിയെമ്പാടും വീശിവീശി,
	അലയിളകും താമരപ്പൊയ്കയിൽ വ-
	ന്നയി സഖി, നിൻ പൂവൽമെയ് പുൽകിനിൽപു!
	കുളിരുവരും നീരിലിറങ്ങി നീന്തി-
	ക്കുളികഴിയും നേരം നിന്നംഗകാന്തി
	നുകരുവതിനായിത്തിരക്കുകൂട്ടി
	നുരികളതാ കണ്ണും മിഴിച്ചു നിൽപു1
	തനുലതയിന്നലെപ്പൂവിരിച്ച
	തരളതരാശ്ലേഷങ്ങളാകമാനം,
	തെളിമയെഴും നീരിലലിഞ്ഞമൂലം
	പുളകിതമായ്ത്തീർന്നിതിപ്പൊയ്കപോലും!
	അതിനു നിജചിത്തത്തിലങ്കുരിച്ചോ-
	രതിമധുര വിന്തകളെന്നപോലെ,
	കവനമയകാന്തികലർന്നു കാണ്മൂ
	നവനളിനകോമളകോരകങ്ങൾ!

                             -മേയ് 1936.
ചൂഢാമണി