ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / തൃതീയഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 3) / അദ്ധ്യായം 18


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / തൃതീയഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 3) / അദ്ധ്യായം 18

മൈത്രേയ ഉവാച

     തദേവമാകർണ്യ ജലേശഭാഷിതം 
          മഹാമനാസ്തദ് വിഗണയ്യ ദുർമ്മദഃ ।
     ഹരേർവിദിത്വാ ഗതിമങ്ഗ നാരദാദ്-
          രസാതലം നിർവിവിശേ ത്വരാന്വിതഃ  ॥ 1 ॥ 

     ദദർശ തത്രാഭിജിതം ധരാധരം 
          പ്രോന്നീയമാനാവനിമഗ്രദംഷ്ട്രയാ ।
     മുഷ്ണന്തമക്ഷ്ണാ സ്വരുചോഽരുണശ്രിയാ 
          ജഹാസ ചാഹോ വനഗോചരോ മൃഗഃ  ॥ 2 ॥ 

     ആഹൈനമേഹ്യജ്ഞ മഹീം വിമുഞ്ച നോ 
          രസൌകസാം വിശ്വസൃജേയമർപ്പിതാ ।
     ന സ്വസ്തി യാസ്യസ്യനയാ മമേക്ഷതഃ 
          സുരാധമാസാദിതസൂകരാകൃതേ  ॥ 3 ॥ 

     ത്വം നഃ സപത്നൈരഭവായ കിം ഭൃതോ 
          യോ മായയാ ഹന്ത്യസുരാൻ പരോക്ഷജിത് ।
     ത്വാം യോഗമായാബലമൽപപൌരുഷം 
          സംസ്ഥാപ്യ മൂഢ പ്രമൃജേ സുഹൃച്ഛുചഃ  ॥ 4 ॥ 

     ത്വയി സംസ്ഥിതേ ഗദയാ ശീർണ്ണശീർഷ-
          ണ്യസ്മദ്ഭുജച്യുതയാ യേ ച തുഭ്യം ।
     ബലിം ഹരന്ത്യൃഷയോ യേ ച ദേവാഃ 
          സ്വയം സർവ്വേ ന ഭവിഷ്യന്ത്യമൂലാഃ  ॥ 5 ॥ 

     സ തുദ്യമാനോഽരിദുരുക്തതോമരൈർ-
          ദംഷ്ട്രാഗ്രഗാം ഗാമുപലക്ഷ്യ ഭീതാം ।
     തോദം മൃഷൻ നിരഗാദംബുമധ്യാദ്-
          ഗ്രാഹാഹതഃ സ കരേണുർ യഥേഭഃ   6 ॥ 

     തം നിഃസരന്തം സലിലാദനുദ്രുതോ 
          ഹിരണ്യകേശോ ദ്വിരദം യഥാ ഝഷഃ ।
     കരാളദംഷ്ട്രോഽശനിനിസ്വനോഽബ്രവീദ്-
          ഗതഹ്രിയാം കിം ത്വസതാം വിഗർഹിതം  ॥ 7 ॥ 

     സ ഗാമുദസ്താത്സലിലസ്യ ഗോചരേ 
          വിന്യസ്യ തസ്യാമദധാത്സ്വസത്ത്വം ।
     അഭിഷ്ടുതോ വിശ്വസൃജാ പ്രസൂനൈ-
          രാപൂര്യമാണോ വിബുധൈഃ പശ്യതോഽരേഃ  ॥ 8 ॥ 

     പരാനുഷക്തം തപനീയോപകൽപം 
          മഹാഗദം കാഞ്ചനചിത്രദംശം ।
     മർമ്മാണ്യഭീക്ഷ്ണം പ്രതുദന്തം ദുരുക്തൈഃ 
          പ്രചണ്ഡമന്യുഃ പ്രഹസംസ്തം ബഭാഷേ  ॥ 9 ॥ 

ശ്രീഭഗവാനുവാച

     സത്യം വയം ഭോ വനഗോചരാ മൃഗാ 
          യുഷ്മദ്വിധാൻ മൃഗയേ ഗ്രാമസിംഹാൻ ।
     ന മൃത്യുപാശൈഃ പ്രതിമുക്തസ്യ വീരാ 
          വികത്ഥനം തവ ഗൃഹ്ണന്ത്യഭദ്ര  ॥ 10 ॥ 

     ഏതേ വയം ന്യാസഹരാ രസൌകസാം 
          ഗതഹ്രിയോ ഗദയാ ദ്രാവിതാസ്തേ ।
     തിഷ്ഠാമഹേഽഥാപി കഥഞ്ചിദാജൌ
          സ്ഥേയം ക്വ യാമോ ബലിനോത്പാദ്യ വൈരം  ॥ 11 ॥ 

     ത്വം പദ്രഥാനാം കില യൂഥപാധിപോ 
          ഘടസ്വ നോഽസ്വസ്തയ ആശ്വനൂഹഃ ।
     സംസ്ഥാപ്യ ചാസ്മാൻ പ്രമൃജാശ്രു സ്വകാനാം 
          യഃ സ്വാം പ്രതിജ്ഞാം നാതിപിപർത്ത്യസഭ്യഃ  ॥ 12 ॥ 

മൈത്രേയ ഉവാച

സോഽധിക്ഷിപ്തോ ഭഗവതാ പ്രലബ്ധശ്ച രുഷാ ഭൃശം ।
ആജഹാരോൽബണം ക്രോധം ക്രീഡ്യമാനോഽഹിരാഡിവ  ॥ 13 ॥ 

സൃജന്നമർഷിതഃ ശ്വാസാൻ മന്യുപ്രചലിതേന്ദ്രിയഃ ।
ആസാദ്യ തരസാ ദൈത്യോ ഗദയാഭ്യഹനദ്ധരിം  ॥ 14 ॥ 

ഭഗവാംസ്തു ഗദാവേഗം വിസൃഷ്ടം രിപുണോരസി ।
അവഞ്ചയത്തിരശ്ചീനോ യോഗാരൂഢ ഇവാന്തകം  ॥ 15 ॥ 

പുനഗ്ഗദാം സ്വാമാദായ ഭ്രാമയന്തമഭീക്ഷ്ണശഃ ।
അഭ്യധാവദ്ധരിഃ ക്രുദ്ധഃ സംരംഭാദ്ദഷ്ടദച്ഛദം  ॥ 16 ॥ 

തതശ്ച ഗദയാരാതിം ദക്ഷിണസ്യാം ഭ്രുവി പ്രഭുഃ ।
ആജഘ്നേ സ തു താം സൗമ്യ ഗദയാ കോവിദോഽഹനത്  ॥ 17 ॥ 

ഏവം ഗദാഭ്യാം ഗുർവ്വീഭ്യാം ഹര്യക്ഷോ ഹരിരേവ ച ।
ജിഗീഷയാ സുസംരബ്ധാവന്യോന്യമഭിജഘ്നതുഃ  ॥ 18 ॥ 

     തയോഃ സ്പൃധോസ്തിഗ്മഗദാഹതാംഗയോഃ 
          ക്ഷതാസ്രവഘ്രാണവിവൃദ്ധമന്യ്വോഃ ।
     വിചിത്രമാർഗ്ഗാംശ്ചരതോർജ്ജിഗീഷയാ 
          വ്യഭാദിളായാമിവ ശുഷ്മിണോർമൃധഃ  ॥ 19 ॥ 

     ദൈത്യസ്യ യജ്ഞാവയവസ്യ മായാ-
          ഗൃഹീതവാരാഹതനോർമ്മഹാത്മനഃ ।
     കൌരവ്യ മഹ്യാം ദ്വിഷതോർവ്വിമർദ്ദനം 
          ദിദൃക്ഷുരാഗാദൃഷിഭിർവൃതഃ സ്വരാട്  ॥ 20 ॥ 

     ആസന്നശൌണ്ഡീരമപേതസാധ്വസം 
          കൃതപ്രതീകാരമഹാര്യവിക്രമം ।
     വിലക്ഷ്യ ദൈത്യം ഭഗവാൻ സഹസ്രണീർ-
          ജ്ജഗാദ നാരായണമാദിസൂകരം  ॥ 21 ॥ 

ബ്രഹ്മോവാച 

ഏഷ തേ ദേവ ദേവാനാമംഘ്രിമൂലമുപേയുഷാം ।
വിപ്രാണാം സൌരഭേയീണാം ഭൂതാനാമപ്യനാഗസാം  ॥ 22 ॥ 

ആഗസ്കൃദ് ഭയകൃദ് ദുഷ്കൃദസ്മദ്രാദ്ധവരോഽസുരഃ ।
അന്വേഷന്നപ്രതിരഥോ ലോകാനടതി കണ്ടകഃ  ॥ 23 ॥ 

മൈനം മായാവിനം ദൃപ്തം നിരങ്കുശമസത്തമം ।
ആക്രീഡ ബാലവദ്ദേവ യഥാശീവിഷമുത്ഥിതം  ॥ 24 ॥ 

ന യാവദേഷ വർദ്ധേത സ്വാം വേലാം പ്രാപ്യ ദാരുണഃ ।
സ്വാം ദേവ മായാമാസ്ഥായ താവജ്ജഹ്യഘമച്യുത  ॥ 25 ॥ 

ഏഷാ ഘോരതമാ സന്ധ്യാ ലോകച്ഛംബട്കരീ പ്രഭോ ।
ഉപസർപ്പതി സർവ്വാത്മൻ സുരാണാം ജയമാവഹ  ॥ 26 ॥ 

അധുനൈഷോഽഭിജിന്നാമ യോഗോ മൌഹൂർത്തികോ ഹ്യഗാത് ।
ശിവായ നസ്ത്വം സുഹൃദാമാശു നിസ്തര ദുസ്തരം  ॥ 27 ॥ 

ദിഷ്ട്യാ ത്വാം വിഹിതം മൃത്യുമയമാസാദിതഃ സ്വയം ।
വിക്രമ്യൈനം മൃധേ ഹത്വാ ലോകാനാധേഹി ശർമ്മണി  ॥ 28 ॥