ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ചതുർത്ഥഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 4) / അദ്ധ്യായം 5


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ചതുർത്ഥഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 4) / അദ്ധ്യായം 5 

മൈത്രേയ ഉവാച

     ഭവോ ഭവാന്യാ നിധനം പ്രജാപതേ-
          രസത്കൃതായാ അവഗമ്യ നാരദാത് ।
     സ്വപാർഷദസൈന്യം ച തദദ്ധ്വരർഭുഭിർ-
          വിദ്രാവിതം ക്രോധമപാരമാദധേ  ॥ 1 ॥ 

     ക്രുദ്ധഃ സുദഷ്ടൌഷ്ഠപുടഃ സ ധൂർജ്ജടിർ-
          ജ്ജടാം തഡിദ്വഹ്നിസടോഗ്രരോചിഷം ।
     ഉത്കൃത്യ രുദ്രഃ സഹസോത്ഥിതോ ഹസൻ 
          ഗംഭീരനാദോ വിസസർജ്ജ താം ഭുവി  ॥ 2 ॥ 

     തതോഽതികായസ്തനുവാ സ്പൃശൻ ദിവം 
          സഹസ്രബാഹുർഘനരുക് ത്രിസൂര്യദൃക് ।
     കരാളദംഷ്ട്രോ ജ്വലദഗ്നിമൂർദ്ധജഃ 
          കപാലമാലീ വിവിധോദ്യതായുധഃ  ॥ 3 ॥ 

     തം കിം കരോമീതി ഗൃണന്തമാഹ 
          ബദ്ധാഞ്ജലിം ഭഗവാൻ ഭൂതനാഥഃ ।
     ദക്ഷം സയജ്ഞം ജഹി മദ്ഭടാനാം 
          ത്വമഗ്രണീ രുദ്രഭടാംശകോ മേ  ॥ 4 ॥ 

     ആജ്ഞപ്ത ഏവം കുപിതേന മന്യുനാ 
          സ ദേവദേവം പരിചക്രമേ വിഭും ।
     മേനേ തദാത്മാനമസംഗരംഹസാ 
          മഹീയസാം താത സഹഃ സഹിഷ്ണും  ॥ 5 ॥ 

     അന്വീയമാനഃ സ തു രുദ്ര പാർഷദൈർ-
          ഭൃശം നദദ്ഭിർവ്യനദത്‌സുഭൈരവം ।
     ഉദ്യമ്യ ശൂലം ജഗദന്തകാന്തകം 
          സ പ്രാദ്രവദ്ഘോഷണഭൂഷണാംഘ്രിഃ  ॥ 6 ॥ 

     അഥർത്വിജോ യജമാനഃ സദസ്യാഃ 
          കകുദ്ഭ്യുദീച്യാം പ്രസമീക്ഷ്യ രേണും ।
     തമഃ കിമേതത്കുത ഏതദ് രജോഽഭൂ-
          ദിതി ദ്വിജാ ദ്വിജപത്ന്യശ്ച ദദ്ധ്യുഃ  ॥ 7 ॥ 

     വാതാ ന വാന്തി ന ഹി സന്തി ദസ്യവഃ 
          പ്രാചീനബർഹിർജ്ജീവതി ഹോഗ്രദണ്ഡഃ ।
     ഗാവോ ന കാല്യന്ത ഇദം കുതോ രജോ 
          ലോകോഽധുനാ കിം പ്രളയായ കൽപതേ  ॥ 8 ॥ 

     പ്രസൂതിമിശ്രാഃ സ്ത്രിയ ഉദ്വിഗ്നചിത്താ 
          ഊചുർവ്വിപാകോ വൃജിനസ്യൈവ തസ്യ ।
     യത്പശ്യന്തീനാം ദുഹിതൄണാം പ്രജേശഃ 
          സുതാം സതീമവദദ്ധ്യാവനാഗാം  ॥ 9 ॥ 

     യസ്ത്വന്തകാലേ വ്യുപ്തജടാകലാപഃ 
          സ്വശൂലസൂച്യർപ്പിതദിഗ്ഗജേന്ദ്രഃ ।
     വിതത്യ നൃത്യത്യുദിതാസ്ത്രദോർദ്ധ്വജാ-
          നുച്ചാട്ടഹാസസ്തനയിത്നുഭിന്നദിക്  ॥ 10 ॥ 

     അമർഷയിത്വാ തമസഹ്യതേജസം 
          മന്യുപ്ലുതം ദുർവിഷഹം ഭ്രുകുട്യാ ।
     കരാളദംഷ്ട്രാഭിരുദസ്തഭാഗണം 
          സ്യാത്‌സ്വസ്തി കിം കോപയതോ വിധാതുഃ  ॥ 11 ॥ 

     ബഹ്വേവമുദ്വിഗ്നദൃശോച്യമാനേ 
          ജനേന ദക്ഷസ്യ മുഹുർമ്മഹാത്മനഃ ।
     ഉത്പേതുരുത്പാതതമാഃ സഹസ്രശോ 
          ഭയാവഹാ ദിവി ഭൂമൌ ച പര്യക്  ॥ 12 ॥ 

     താവത്‌സ രുദ്രാനുചരൈർമ്മഖോ മഹാൻ 
          നാനായുധൈർവ്വാമനകൈരുദായുധൈഃ ।
     പിംഗൈഃ പിശംഗൈർമ്മകരോദരാനനൈഃ 
          പര്യാദ്രവദ്ഭിർവ്വിദുരാന്വരുദ്ധ്യത  ॥ 13 ॥ 

കേചിദ്ബഭഞ്ജുഃ പ്രാഗ്വംശം പത്നീശാലാം തഥാപരേ ।
സദ ആഗ്നീധ്രശാലാം ച തദ്വിഹാരം മഹാനസം  ॥ 14 ॥ 

രുരുജുർ യജ്ഞപാത്രാണി തഥൈകേഽഗ്നീനനാശയൻ ।
കുണ്ഡേഷ്വമൂത്രയൻ കേചിദ്ബിഭിദുർവ്വേദിമേഖലാഃ  ॥ 15 ॥ 

അബാധന്ത മുനീനന്യേ ഏകേ പത്നീരതർജ്ജയൻ ।
അപരേ ജഗൃഹുർദ്ദേവാൻ പ്രത്യാസന്നാൻ പലായിതാൻ  ॥ 16 ॥ 

ഭൃഗും ബബന്ധ മണിമാൻ വീരഭദ്രഃ പ്രജാപതിം ।
ചണ്ഡേശഃ പൂഷണം ദേവം ഭഗം നന്ദീശ്വരോഽഗ്രഹീത്  ॥ 17 ॥ 

സർവ്വ ഏവർത്വിജോ ദൃഷ്ട്വാ സദസ്യാഃ സദിവൌകസഃ ।
തൈരർദ്യമാനാഃ സുഭൃശം ഗ്രാവഭിർന്നൈകധാദ്രവൻ  ॥ 18 ॥ 

ജുഹ്വതഃ സ്രുവഹസ്തസ്യ ശ്മശ്രൂണി ഭഗവാൻ ഭവഃ ।
ഭൃഗോർല്ലുലുഞ്ചേ സദസി യോഽഹസച്ഛ്മശ്രു ദർശയൻ  ॥ 19 ॥ 

ഭഗസ്യ നേത്രേ ഭഗവാൻ പാതിതസ്യ രുഷാ ഭുവി ।
ഉജ്ജഹാര സദഃസ്ഥോഽക്ഷ്ണാ യഃ ശപന്തമസൂസുചത്  ॥ 20 ॥ 

പൂഷ്ണശ്ചാപാതയദ്ദന്താൻ കാലിംഗസ്യ യഥാ ബലഃ ।
ശപ്യമാനേ ഗരിമണി യോഽഹസദ്ദർശയൻ ദതഃ  ॥ 21 ॥ 

ആക്രമ്യോരസി ദക്ഷസ്യ ശിതധാരേണ ഹേതിനാ ।
ഛിന്ദന്നപി തദുദ്ധർത്തും നാശക്നോത്ത്ര്യംബകസ്തദാ  ॥ 22 ॥ 

ശസ്ത്രൈരസ്ത്രാന്വിതൈരേവമനിർഭിന്നത്വചം ഹരഃ ।
വിസ്മയം പരമാപന്നോ ദദ്ധ്യൗ പശുപതിശ്ചിരം  ॥ 23 ॥ 

ദൃഷ്ട്വാ സംജ്ഞപനം യോഗം പശൂനാം സ പതിർമ്മഖേ ।
യജമാനപശോഃ കസ്യ കായാത്തേനാഹരച്ഛിരഃ  ॥ 24 ॥ 

സാധുവാദസ്തദാ തേഷാം കർമ്മ തത്തസ്യ ശംസതാം ।
ഭൂതപ്രേതപിശാചാനാമന്യേഷാം തദ്വിപര്യയഃ  ॥ 25 ॥ 

ജുഹാവൈതച്ഛിരസ്തസ്മിൻ ദക്ഷിണാഗ്നാവമർഷിതഃ ।
തദ്ദേവയജനം ദഗ്ദ്ധ്വാ പ്രാതിഷ്ഠദ്ഗുഹ്യകാലയം  ॥ 26 ॥