മഹാഭാരതം മൂലം/വനപർവം/അധ്യായം231
1 [വൈ]
     ഗന്ധർവൈസ് തു മഹാരാജ ഭഗ്നേ കർണേ മഹാരഥേ
     സമ്പ്രാദ്രവച് ചമൂഃ സർവാ ധാർതരാഷ്ട്രസ്യ പശ്യതഃ
 2 താൻ ദൃഷ്ട്വാ ദ്രവതഃ സർവാൻ ധാർതരാഷ്ട്രാൻ പരാങ്മുഖാൻ
     ദുര്യോധനോ മഹാരാജ നാസീത് തത്ര പരാങ്മുഖഃ
 3 താം ആപതന്തീം സമ്പ്രേക്ഷ്യ ഗന്ധർവാണാം മഹാചമൂം
     മഹതാ ശരവർഷേണ സോ ഽഭ്യവർഷദ് അരിന്ദമഃ
 4 അചിന്ത്യശരവർഷം തു ഗന്ധർവാസ് തസ്യ തം രഥം
     ദുര്യോധനം ജിഘാംസന്തഃ സമന്താത് പര്യവാരയൻ
 5 യുഗമീഷാം വരൂഥം ച തഥൈവ ധ്വജസാരഥീ
     അശ്വാംസ് ത്രിവേണും തൽപം ച തിലശോ ഽഭ്യഹനദ് രഥം
 6 ദുര്യോധനം ചിത്രസേനോ വിരഥം പതിതം ഭുവി
     അഭിദ്രുത്യ മഹാബാഹുർ ജീവഗ്രാഹം അഥാഗ്രഹീത്
 7 തസ്മിൻ ഗൃഹീതേ രാജേന്ദ്ര സ്ഥിതം ദുഃശാസനം രഥേ
     പര്യഗൃഹ്ണന്ത ഗന്ധർവാഃ പരിവാര്യ സമന്തതഃ
 8 വിവിംശതിം ചിത്രസേനം ആദായാന്യേ പ്രദുദ്രുവുഃ
     വിന്ദാനുവിന്ദാവ് അപരേ രാജദാരാംശ് ച സർവശഃ
 9 സൈന്യാസ് തു ധാർതരാഷ്ട്രസ്യ ഗന്ധർവൈഃ സമഭിദ്രുതാഃ
     പൂർവം പ്രഭഗ്നൈഃ സഹിതാഃ പാണ്ഡവാൻ അഭ്യയുസ് തദാ
 10 ശകടാപണ വേശ്യാശ് ച യാനയുഗ്യം ച സർവശഃ
    ശരണം പാണ്ഡവാഞ് ജഗ്മുർ ഹ്രിയമാണേ മഹീപതൗ
11 പ്രിയദർശനോ മഹാബാഹുർ ധാർതരാഷ്ട്രോ മഹാബലഃ
    ഗന്ധർവൈർ ഹ്രിയതേ രാജാ പാർഥാസ് തം അനുധാവത
12 ദുഃശാസനോ ദുർവിഷഹോ ദുർമുഖോ ദുർജയസ് തഥാ
    ബദ്ധ്വാ ഹ്രിയന്തേ ഗന്ധർവൈ രാജദാരാശ് ച സർവശഃ
13 ഇതി ദുര്യോധനാമാത്യാഃ ക്രോശന്തോ രാജഗൃദ്ധിനഃ
    ആർതാ ദീനസ്വരാഃ സർവേ യുധിഷ്ഠിരം ഉപാഗമൻ
14 താംസ് തഥാ വ്യഥിതാൻ ദീനാൻ ഭിക്ഷമാണാൻ യുധിഷ്ഠിരം
    വൃദ്ധാൻ ദുര്യോധനാമാത്യാൻ ഭിമസേനോ ഽഭ്യഭാഷത
15 അന്യഥാ വർതമാനാനാം അർഥോ ജാതായം അന്യഥാ
    അസ്മാഭിർ യദ് അനുഷ്ഠേയം ഗന്ധർവൈസ് തദ് അനുഷ്ഠിതം
16 ദുർമന്ത്രിതം ഇദം താത രാജ്ഞോ ദുർദ്യൂത ദേവിനഃ
    ദ്വേഷ്ടാരം അന്യേ ക്ലീബസ്യ പാതയന്തീതി നഃ ശ്രുതം
17 തദ് ഇദം കൃതം നഃ പ്രത്യക്ഷം ഗന്ധർവൈ രതിമാനുഷം
    ദിഷ്ട്യാ ലോകേ പുമാൻ അസ്തി കശ് ചിദ് അസ്മത്പ്രിയേ സ്ഥിതഃ
    യേനാസ്മാകം ഹൃതോ ഭാര ആസീനാനാം സുഖാവഹഃ
18 ശീതവാതാതപ സഹാംസ് തപസാ ചൈവ കർശിതാൻ
    സമസ്ഥോ വിഷമസ്ഥാൻ ഹി ദ്രഷ്ടും ഇച്ഛതി ദുർമതിഃ
19 അധർമചാരിണസ് തസ്യ കൗരവ്യസ്യ ദുരാത്മനഃ
    യേ ശീലം അനുവർതന്തേ തേ പശ്യന്തി പരാഭവം
20 അധർമോ ഹി കൃതസ് തേന യേനൈതദ് ഉപശിക്ഷിതം
    അനൃശംസാസ് തു കൗന്തേയാസ് തസ്യാധ്യക്ഷാൻ ബ്രവീമി വഃ
21 ഏവം ബ്രുവാണം കൗന്തേയം ഭീമസേനം അമർഷണം
    ന കാലഃ പരുഷസ്യായം ഇതി രാജാഭ്യഭാഷത