മഹാഭാരതം മൂലം/മൗസലപർവം/അധ്യായം6
1 [വൈ]
     ദാരുകോ ഽപി കുരൂൻ ഗത്വാ ദൃഷ്ട്വാ പാർഥാൻ മഹാരഥാൻ
     ആചഷ്ട മൗസാലേ വൃഷ്ണീൻ അന്യോന്യേനോപസംഹൃതാൻ
 2 ശ്രുത്വാ വിനഷ്ടാൻ വാർഷ്ണേയാൻ സഭോജകുകുരാന്ധകാൻ
     പാണ്ഡവാഃ ശോകസന്തപ്താ വിത്രസ്തമനസോ ഽഭവൻ
 3 തതോ ഽർജുനസ് താൻ ആമന്ത്ര്യ കേശവസ്യ പ്രിയഃ സഖാ
     പ്രയയൗ മാതുലം ദ്രഷ്ടും നേദം അസ്തീതി ചാബ്രവീത്
 4 സാ വൃഷ്ണിനിലയം ഗത്വാ ദാരുകേണ സഹ പ്രഭോ
     ദദർശ ദ്വാരകാം വീരോ മൃതനാഥാം ഇവ സ്ത്രിയം
 5 യാഃ സ്മ താ ലോകനാഥേന നാഥവത്യഃ പുരാഭവൻ
     താസ് ത്വ് അനാഥാസ് തദാ നാഥം പാർഥം ദൃഷ്ട്വാ വിചുക്രുശുഃ
 6 ഷോഡശസ്ത്രീസഹസ്രാണി വാസുദേവ പരിഗ്രഹഃ
     താസാം ആസീൻ മഹാൻ നാദോ ദൃഷ്ട്വൈവാർജുനം ആഗതം
 7 താസ് തു ദൃഷ്ട്വൈവ കൗരവ്യോ ബാഷ്പേണ പിഹിതോ ഽർജുനഃ
     ഹീനാഃ കൃഷ്ണേന പുത്രൈശ് ച നാശകാത് സോ ഽഭിവീക്ഷിതും
 8 താം സ വൃഷ്ണ്യന്ധകജലാം ഹയമീനാം രഥോഡുപാം
     വാദിത്രരഥഘോഷൗഘാം വേശ്മ തീർഥമഹാഗ്രഹാം
 9 രത്നശൈവല സംഘാടാം വജ്രപ്രാകാരമാലിനീം
     രഥ്യാ സ്രോതോ ജലാവർതാം ചത്വരസ്തിമിതഹ്രദാം
 10 രാമ കൃഷ്ണ മഹാഗ്രാഹാം ദ്വാരകാ സരിതം തദാ
    കാലപാശഗ്രഹാം ഘോരാം നദീം വൈതരണീം ഇവ
11 താം ദദർശാർജുനോ ധീമാൻ വിഹീനാം വൃഷ്ണിപുംഗവൈഃ
    ഗതശ്രിയം നിരാനന്ദാം പദ്മിനീം ശിശിരേ യഥാ
12 താം ദൃഷ്ട്വാ ദ്വാരകാം പാർഥസ് താശ് ച കൃഷ്ണസ്യ യോഷിതഃ
    സസ്വനം ബാഷ്പം ഉത്സൃജ്യ നിപപാത മഹീതലേ
13 സത്രാജിതീ തതഃ സത്യാ രുക്മിണീ ച വിശാം പതേ
    അഭിപത്യ പ്രരുരുദുഃ പരിവാര്യ ധനഞ്ജയം
14 തതസ് താഃ കാഞ്ചനേ പീഠേ സമുത്ഥായോപവേശ്യ ച
    അബ്രുവന്ത്യോ മഹാത്മാനം പരിവാര്യോപതസ്ഥിരേ
15 തതഃ സംസ്തൂയ ഗോവിന്ദം കഥയിത്വാ ച പാണ്ഡവഃ
    ആശ്വാസ്യ താഃ സ്ത്രിയശ് ചാപി മാതുലം ദ്രഷ്ടും അഭ്യഗാത്