മഹാഭാരതം മൂലം/ഉദ്യോഗപർവം/അധ്യായം87
1 [വ്]
     പ്രാതർ ഉത്ഥായ കൃഷ്ണസ് തു കൃതവാൻ സർവം ആഹ്നികം
     ബ്രാഹ്മണൈർ അഭ്യനുജ്ഞാതഃ പ്രയയൗ നഗരം പ്രതി
 2 തം പ്രയാന്തം മഹാബാഹും അനുജ്ഞാപ്യ തതോ നൃപ
     പര്യവർതന്ത തേ സർവേ വൃകസ്ഥലനിവാസിനഃ
 3 ധാർതരാഷ്ട്രാസ് തം ആയാന്തം പ്രത്യുജ്ജഗ്മുഃ സ്വലങ്കൃതാഃ
     ദുര്യോധനം ഋതേ സർവേ ഭീഷ്മദ്രോണകൃപാദയഃ
 4 പൗരാശ് ച ബഹുലാ രാജൻ ഹൃഷീകേശം ദിദൃക്ഷവഃ
     യാനൈർ ബഹുവിധൈർ അന്യേ പദ്ഭിർ ഏവ തഥാപരേ
 5 സ വൈ പഥി സമാഗമ്യ ഭീഷ്മേണാക്ലിഷ്ട കർമണാ
     ദ്രോണേന ധാർതരാഷ്ട്രൈശ് ച തൈർ വൃതോ നഗരം യയൗ
 6 കൃഷ്ണ സംമാനനാർഥം ച നഗരം സമലങ്കൃതം
     ബഭൂവൂ രാജമാർഗാശ് ച ബഹുരത്നസമാചിതാഃ
 7 ന സ്മ കശ് ചിദ് ഗൃഹേ രാജംസ് തദ് ആസീദ് ഭരതർഷഭ
     ന സ്ത്രീ ന വൃദ്ധോ ന ശിശുർ വാസുദേവ ദിദൃക്ഷയാ
 8 രാജമാർഗേ നരാ ന സ്മ സംഭവന്ത്യ് അവനിം ഗതാഃ
     തഥാ ഹി സുമഹദ് രാജൻ ഹൃഷീകേശ പ്രവേശനേ
 9 ആവൃതാനി വരസ്ത്രീഭിർ ഗൃഹാണി സുമഹാന്ത്യ് അപി
     പ്രചലന്തീവ ഭാരേണ ദൃശ്യന്തേ സ്മ മഹീതലേ
 10 തഥാ ച ഗതിമന്തസ് തേ വാസുദേവസ്യ വാജിനഃ
    പ്രനഷ്ടഗതയോ ഽഭൂവൻ രാജമാർഗേ നരൈർ വൃതേ
11 സ ഗൃഹം ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ പ്രാവിശച് ഛത്രുകർശനഃ
    പാണ്ഡുരം പുണ്ഡരീകാക്ഷഃ പ്രാസാദൈർ ഉപശോഭിതം
12 തിസ്രഃ കക്ഷ്യാ വ്യതിക്രമ്യ കേശവോ രാജവേശ്മനഃ
    വൈചിത്ര വീര്യം രാജാനം അഭ്യഗച്ഛദ് അരിന്ദമഃ
13 അഹ്യാഗച്ഛതി ദാശാർഹേ പ്രജ്ഞാ ചക്ഷുർ നരേശ്വരഃ
    സഹൈവ ദ്രോണ ഭീഷ്മാഭ്യാം ഉദതിഷ്ഠൻ മഹായശാഃ
14 കൃപശ് ച സോമദത്തശ് ച മഹാരാജശ് ച ബാഹ്ലികഃ
    ആസനേഭ്യോ ഽചലൻ സർവേ പൂജയന്തോ ജനാർദനം
15 തതോ രാജാനം ആസാദ്യ ധൃതരാഷ്ട്രം യശസ്വിനം
    സ ഭീഷ്മം പൂജയാം ആസ വാർഷ്ണേയോ വാഗ്ഭിർ അഞ്ജസാ
16 തേഷു ധർമാനുപൂർവീം താം പ്രയുജ്യ മധുസൂദനഃ
    യഥാ വയഃ സമീയായ രാജഭിസ് തത്ര മാധവഃ
17 അഥ ദ്രോണം സപുത്രം സ ബാഹ്ലീകം ച യശസ്വിനം
    കൃപം ച സോമദത്തം ച സമീയായ ജനാർദനഃ
18 തത്രാസീദ് ഊർജിതം മൃഷ്ടം കാഞ്ചനം മഹദ് ആസനം
    ശാസനാദ് ധൃതരാഷ്ട്രസ്യ തത്രോപാവിശദ് അച്യുതഃ
19 അഥ ഗാം മധുപർകം ചാപ്യ് ഉദകം ച ജനാർദനേ
    ഉപജഹ്രുർ യഥാന്യായം ധൃതരാഷ്ട്ര പുരോഹിതാഃ
20 കൃതാതിഥ്യസ് തു ഗോവിന്ദഃ സർവാൻ പരിഹസൻ കുരൂൻ
    ആസ്തേ സംബന്ധകം കുർവൻ കുരുഭിഃ പരിവാരിതഃ
21 സോ ഽർചിതോ ധൃതരാഷ്ട്രേണ പൂജിതശ് ച മഹായശാഃ
    രാജാനം സമനുജ്ഞാപ്യ നിരാക്രാമദ് അരിന്ദമഃ
22 തൈഃ സമേത്യ യഥാന്യായം കുരുഭിഃ കുരുസംസദി
    വിദുരാവസഥം രമ്യം ഉപാതിഷ്ഠത മാധവഃ
23 വിദുരഃ സർവകല്യാണൈർ അഭിഗമ്യ ജനാർദനം
    അർചയാം ആസ ദാശാർഹം സർവകാമൈർ ഉപസ്ഥിതം
24 കൃതാതിഥ്യം തു ഗോവിന്ദം വിദുരഃ സർവധർമവിത്
    കുശലം പാണ്ഡുപുത്രാണാം അപൃച്ഛൻ മധുസൂദനം
25 പ്രീയമാണസ്യ സുഹൃദോ വിദുഷോ ബുദ്ധിസത്തമഃ
    ധർമനിത്യസ്യ ച തദാ ഗതദോഷസ്യ ധീമതഃ
26 തസ്യ സർവം സവിസ്താരം പാണ്ഡവാനാം വിചേഷ്ടിതം
    ക്ഷത്തുർ ആചഷ്ട ദാശാർഹഃ സർവപ്രത്യക്ഷദർശിവാൻ