ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 21


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 21 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഇത്ഥം ശരത്സ്വച്ഛജലം പദ്മാകരസുഗന്ധിനാ ।
ന്യവിശദ് വായുനാ വാതം സഗോഗോപാലകോഽച്യുതഃ  ॥ 1 ॥ 

     കുസുമിതവനരാജിശുഷ്മിഭൃംഗ-
          ദ്വിജകുലഘുഷ്ടസരഃസരിൻമഹീധ്രം ।
     മധുപതിരവഗാഹ്യ ചാരയൻ ഗാഃ 
          സഹ പശുപാലബലശ്ചുകൂജ വേണും  ॥ 2 ॥ 

തദ് വ്രജസ്ത്രിയ ആശ്രുത്യ വേണുഗീതം സ്മരോദയം ।
കാശ്ചിത്പരോക്ഷം കൃഷ്ണസ്യ സ്വസഖീഭ്യോഽന്വവർണ്ണയൻ  ॥ 3 ॥ 

തദ്വർണ്ണയിതുമാരബ്ധാഃ സ്മരന്ത്യഃ കൃഷ്ണചേഷ്ടിതം ।
നാശകൻ സ്മരവേഗേന വിക്ഷിപ്തമനസോ നൃപ  ॥ 4 ॥ 

     ബർഹാപീഡം നടവരവപുഃ കർണ്ണയോഃ കർണ്ണികാരം 
          ബിഭ്രദ് വാസഃ കനകകപിശം വൈജയന്തീം ച മാലാം । 
     രന്ധ്രാൻ വേണോരധരസുധയാ പൂരയൻ ഗോപവൃന്ദൈർ-
          വൃന്ദാരണ്യം സ്വപദരമണം പ്രാവിശദ്ഗീതകീർത്തിഃ  ॥ 5 ॥ 

ഇതി വേണുരവം രാജൻ സർവ്വഭൂതമനോഹരം ।
ശ്രുത്വാ വ്രജസ്ത്രിയഃ സർവ്വാ വർണ്ണയന്ത്യോഽഭിരേഭിരേ  ॥ 6 ॥ 

ഗോപ്യ ഊചുഃ

     അക്ഷണ്വതാം ഫലമിദം ന പരം വിദാമഃ 
          സഖ്യഃ പശൂനനു വിവേശയതോർവ്വയസ്യൈഃ । 
     വക്ത്രം വ്രജേശസുതയോരനുവേണുജുഷ്ടം 
          യൈർവാ നിപീതമനുരക്തകടാക്ഷമോക്ഷം  ॥ 7 ॥ 

     ചൂതപ്രവാളബർഹസ്തബകോത്പലാബ്ജ-
          മാലാനുപൃക്തപരിധാനവിചിത്രവേഷൌ ।
     മധ്യേ വിരേജതുരലം പശുപാലഗോഷ്ഠ്യാം 
          രംഗേ യഥാ നടവരൌ ക്വ ച ഗായമാനൌ  ॥ 8 ॥ 

     ഗോപ്യഃ കിമാചരദയം കുശലം സ്മ വേണുർ -
          ദ്ദാമോദരാധരസുധാമപി ഗോപികാനാം । 
     ഭുങ്ക്തേ സ്വയം യദവശിഷ്ടരസം ഹ്രദിന്യോ 
          ഹൃഷ്യത്ത്വചോഽശ്രു മുമുചുസ്തരവോ യഥാഽഽര്യഃ  ॥ 9 ॥ 

     വൃന്ദാവനം സഖി ഭുവോ വിതനോതി കീർത്തിം 
          യദ്ദേവകീസുതപദാംബുജലബ്ധലക്ഷ്മി । 
     ഗോവിന്ദവേണുമനു മത്തമയൂരനൃത്യം 
          പ്രേക്ഷ്യാദ്രിസാന്വപരതാന്യസമസ്തസത്ത്വം  ॥ 10 ॥ 

     ധന്യാഃ സ്മ മൂഢഗതയോഽപി ഹരിണ്യ ഏതാ 
          യാ നന്ദനന്ദനമുപാത്തവിചിത്രവേഷം । 
     ആകർണ്യ വേണുരണിതം സഹകൃഷ്ണസാരാഃ 
          പൂജാം ദധുർവ്വിരചിതാം പ്രണയാവലോകൈഃ  ॥ 11 ॥ 

     കൃഷ്ണം നിരീക്ഷ്യ വനിതോത്സവരൂപശീലം 
          ശ്രുത്വാ ച തത്ക്വണിതവേണുവിചിത്രഗീതം । 
     ദേവ്യോ വിമാനഗതയഃ സ്മരനുന്നസാരാ 
          ഭ്രശ്യത്പ്രസൂനകബരാ മുമുഹുർവ്വിനീവ്യഃ  ॥ 12 ॥ 

     ഗാവശ്ച കൃഷ്ണമുഖനിർഗ്ഗതവേണുഗീത-
          പീയൂഷമുത്തഭിതകർണ്ണപുടൈഃ പിബന്ത്യഃ । 
     ശാവാഃ സ്നുതസ്തനപയഃ കബളാഃ സ്മ തസ്ഥുർ-
          ഗ്ഗോവിന്ദമാത്മനി ദൃശാശ്രുകലാഃ സ്പൃശന്ത്യഃ  ॥ 13 ॥ 

     പ്രായോ ബതാംബ വിഹഗാ മുനയോ വനേഽസ്മിൻ 
          കൃഷ്ണേക്ഷിതം തദുദിതം കലവേണുഗീതം । 
     ആരുഹ്യ യേ ദ്രുമഭുജാൻ രുചിരപ്രവാളാൻ 
          ശൃണ്വന്ത്യമീലിതദൃശോ വിഗതാന്യവാചഃ  ॥ 14।

     നദ്യസ്തദാ തദുപധാര്യ മുകുന്ദഗീത-
          മാവർത്തലക്ഷിതമനോഭവഭഗ്നവേഗാഃ । 
     ആലിംഗനസ്ഥഗിതമൂർമ്മിഭുജൈർമ്മുരാരേഃ 
          ഗൃഹ്ണന്തി പാദയുഗളം കമലോപഹാരാഃ  ॥ 15 ॥ 

     ദൃഷ്ട്വാഽഽതപേ വ്രജപശൂൻ സഹ രാമഗോപൈഃ 
          സഞ്ചാരയന്തമനു വേണുമുദീരയന്തം । 
     പ്രേമപ്രവൃദ്ധ ഉദിതഃ കുസുമാവലീഭിഃ 
          സഖ്യുർവ്യധാത് സ്വവപുഷാംബുദ ആതപത്രം  ॥ 16 ॥ 

     പൂർണാഃ പുളിന്ദ്യ ഉരുഗായപദാബ്ജരാഗ-
          ശ്രീകുങ്കുമേന ദയിതാസ്തനമണ്ഡിതേന । 
     തദ്ദർശനസ്മരരുജസ്തൃണരൂഷിതേന 
          ലിംപന്ത്യ ആനനകുചേഷു ജഹുസ്തദാധിം  ॥ 17 ॥ 

     ഹന്തായമദ്രിരബലാ ഹരിദാസവര്യോ 
          യദ് രാമകൃഷ്ണചരണസ്പർശപ്രമോദഃ, 
     മാനം തനോതി സഹ ഗോഗണയോസ്തയോർ യത്
          പാനീയസൂയവസകന്ദരകന്ദമൂലൈഃ  ॥ 18 ॥ 

     ഗാ ഗോപകൈരനുവനം നയതോരുദാര-
          വേണുസ്വനൈഃ കളപദൈസ്തനുഭൃത്സു സഖ്യഃ । 
     അസ്പന്ദനം ഗതിമതാം പുളകസ്തരൂണാം 
          നിര്യോഗപാശകൃതലക്ഷണയോർവിചിത്രം  ॥ 19 ॥ 

ഏവം വിധാ ഭഗവതോ യാ വൃന്ദാവനചാരിണഃ ।
വർണ്ണയന്ത്യോ മിഥോ ഗോപ്യഃ ക്രീഡാസ്തൻമയതാം യയുഃ  ॥ 20 ॥