രാമചരിതം/ഒന്നാം പടലം


ഒന്നാം പടലം 

കാനനങ്കളിലരൻ കളിറുമായ് കരിണിയായ്
കാർനെടുങ്കണ്ണുമ തമ്മിൽ വിളയാടിനടൻറ-
ൻറാനനം വടിവുള്ളാനവടിവായവതരി-
ത്താതിയേ, നല്ല വിനായകനെന്മൊരമലനേ,
ഞാനിതൊൻറു തുനിയിൻറതിനെൻ മാനതമെന്നും
നാളതാർതന്നിൽ നിരന്തരമിരുന്തരുൾ തെളി-
ന്തൂനമറ്ററിവെനിക്കുവന്നുതിക്കുംവണ്ണമേ
ഊഴിയേഴിലും നിറൈന്ത മറഞാനപൊരുളേ!  ൧

ഞാനമെങ്കൽ വിളയിച്ചു തെളിയിച്ചിനിയ ചൊൽ-
നായികേ, പരവയിൽത്തിരകൾനേരുടനുടൻ
തേനുലാവിന പതങ്കൾ വന്തുതിങ്ങി നിയതം
ചേതയുൾത്തുടർന്നു തോൻറുംവണ്ണമിൻറു മുതലായ് 
ഊനമറ്റെഴും ഇരാമചരിതത്തിലൊരുതെ-
ല്ലൂഴിയിൽച്ചെറിയവർക്കറിയുമാറുരചെയ്‌വാൻ
ഞാനുടക്കിനതിനേണനയനേ, നടമിടെൻ
നാവിലിച്ചയൊടു വച്ചടിയിണക്കമലതാർ.  ൨

താരിണങ്കിന തഴൈക്കുഴൽ മലർത്തയ്യൽ മുലൈ-
ത്താവളത്തിലിളകൊള്ളുമരവിന്തനയനാ,
ആരണങ്കളിലെങ്ങും പരമയോകികളുഴ-
ൻറാലുമെൻറുമറിവാനരിയ ഞാനപൊരുളേ,
മാരി വന്തതൊരു മാമലയെടുത്തു തടയും
മായനേ, അരചനായ് നിചിചരാതിപതിയെ
പോരിൽ നീ മുന്നം മുടിത്തമയെടുത്തു പുകഴ്‌വാൻ 
പോകിപോകചയനാ, കവിയെനക്കരുൾചെയ്യേ  ൩

അരുവൈ പാതിയുരുവായ പരനേ, ചരണതാ-
രകകുരുന്തുകൊടു തന്തതം നിനൈന്തുകൊൾവവ-
ക്കരിയ വൻപിറവിയാം തുയരറുത്തു കളവോ-
രചുരനാചകരനേ, വിചയൻ വിൽത്തടിയിനാൽ
തിരുവുടമ്പുടയുമാററന്തവന്നപിമതം
തെളുതെളുപ്പിൽ വിളയിച്ചു തെളിയിച്ച ചിവനേ,
അരചനാകി മതുചൂതനനിരാവണനെ വെ-
ൻറമയെനക്കു പുകഴ്‌വാൻ വഴി വരം തന്നരുളേ   ൪

വഴിയെനക്കു പിഴയാതവണ്ണമുറ്റരുൾ‌ചെയ്യെൻ
മനകുരുന്തിലിളകൊണ്ടു, പുനൽകൊണ്ടു വടിവാ-
ണ്ടെഴുന്ത കൊണ്ടൽപതറും നെറിത്തഴത്തകുഴലീ,
ഇളമതിക്കു തുയർ പൊങ്ങി വിളങ്ങിൻറ നുതലീ,
ചുഴല നിൻറകിലലോകം വണങ്കിൻറ കഴലീ,
തുകിൽ പുലിത്തൊലികൊള്ളിൻറരനുതൻ കണ്ണിണപെ-
ട്ടഴിവുപെട്ട മലർവില്ലിയെയനങ്കനെ-
യവ്വളവുതോറ്റിന പെരുപ്പമുള്ള വെപ്പിൻമകളേ  ൫

മകരകേതനനുടെ ചെനകനായർമകനായ്
വളരുമെങ്കൾ മറിമായൻ മണിമാർവിലിളകൊ-
ണ്ടകിലലോകങ്ങളിലും നിറഞ്ഞുനിന്നരുളുവോ-
രമലകോമളപയോതിതനയേ, അരചനായ്
ചെകങ്കളേഴും ഉലയിക്കുമന്നിചാചരവരൻ
ചിരങ്ങൾ പത്തുമങ്ങറുത്ത മനുവീരചരിതം
പുകഴുമെന്നെയിന്നു നോക്കിയരുൾവാക്കുടയ വേൽ-
പൊരുതു ചേലിടഞ്ഞിഴുൻറിന കടക്കൺമുനയാൽ.  ൬

ഇടഞ്ഞ താനവരൈ വേരറ മുടിക്കുമടലിൽ വൻ-
പിലകുമിന്തിരനുമങ്കി നമനും നിരുതിയും
കുടിലവാരിപതി വായുവളകേചനരനും 
കുളിർനിലാമതിവെയ്യോനുമുരകാതിപതിയും 
വടിവുചേരവനിമാതു മയനും വിണ്ണവരും 
മയിടനാചിനിയും മുക്കണ്ണർ‌കനൽക്കണ്ണിലെഴും 
കൊടിയ പൈരവിയും ആനനങ്ങളാരുള്ളവനും
കുതുമവാണനുമെനക്കു തുണയാകയിതിനേ  ൭

തുണയെനക്കിതിനു മിക്കവരു,മുൾക്കനമേറ-
ച്ചുരുങ്കിനോരകുതിയെൻററിഞ്ഞു നല്ലവരെല്ലാം
പണിയിതർക്കിവനെനക്കരുതി നൊയ്യവർകളും,
പകയരാവതിനറപ്പരെന്നൊടൊപ്പമുറയോർ,
പിണങ്ങുവോരില്ലയെന്നും പൊഴുതു പോയിടയിട-
പ്പിഴമുഴുക്കിലും, എനത്തെളിഞ്ഞരക്കരെ മുന്നം
മണിവർണ്ണൻ മനുചനായ്‌പ്പോരുത പോർക്കൊടുമതൻ
വഴിയുരൈപ്പതിനു കോലിനതെൻ മേതകൊടു ഞാൻ.  ൮

മേത നൽകുക കവീന്തിരരിൽ മുമ്പുടയ വാ-
ല്മീകിയും പിന്നെ വിയാതനുമെനക്കതികമായ് 
വേതവിത്തു നല്ലകത്തിയനോരോ വകവകൈ 
വേരിതിഴ്ക്കിന തമിഴ്‌ക്കവി പടൈത്ത മുനിയും
ഓതയിൽ തുയിലുമണ്ണൽ വിണ്ണുളാർ പുകഴ വ-
ന്തൂഴിയിൽ തചരതൻ തനയനായവതിരി-
ത്താതികാലമുള്ളരുന്തൊഴിൽകൾ ചെയ്തവ കഴി-
ഞ്ഞാഴിമാനിനിയെ മീണ്ട വഴി കുറുവതിനായ്  ൯

ആഴിമാതിനെ നിചാചരവനൻ കവർന്നുകൊ-
ണ്ടാടിമാതങ്കൾ വരും‌മുന്നം മറന്ത വഴിയേ
ഊഴിമീതു നടന്നൻറു കവി‌മന്നനുറവാ- 
യോടി നാടുകെനവേയരികൾ നാലു തിചൈയും
കീഴുമേലും വിനവിൻറളവിൽ വായുതനയൻ  
കേടില്ലാത മതിയൊടു തിരയൊളി കടന്ന-
മ്മാഴനീൾമിഴിയെ മൈതിലിയെ നേടിയൊരിരാ
മാൽ പുനന്തമയുരൈപ്പതിനരിപ്പമെങ്ങളാൽ  ൧൦

മാൽ പുനന്തവനറിന്തണഞ്ഞങ്ങങ്കുലീയവും 
മാലവാർകുഴലിലെഴും മണികൈക്കൊള്ളുംമുന്നേ
വേൽപൊരുന്ന മിഴിയാൾക്കു നൽകിയപ്പൊഴുതിലേ
മേതിൽ വീഴ്ന്തടി പണിന്തു വിടയും തൊഴുതുപോയ്
ചേൽ പൊരുന്തു മരിവീരൻ അലയാഴി കടന്ന-
ത്തീരമെയ്തിയിരുന്നൊൺ കവികൾ ചൂഴ്ന്തിനിയ പൈ-
മ്പാൽ പൊരുന്തും മൊഴിയാൽ മൊഴിന്തനൻ തൊഴുതെല്ലാം
പാർമന്നൻതന്നൊടു മൈതിലിയുടേ ചരിതമേ  ൧൧