ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / അഷ്ടമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 8) / അദ്ധ്യായം 14


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / അഷ്ടമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 8) / അദ്ധ്യായം 14 

രാജോവാച

മന്വന്തരേഷു ഭഗവൻ യഥാ മന്വാദയസ്ത്വിമേ ।
യസ്മിൻ കർമ്മണി യേ യേന നിയുക്താസ്തദ്വദസ്വ മേ  ॥ 1 ॥ 

ഋഷിരുവാച

മനവോ മനുപുത്രാശ്ച മുനയശ്ച മഹീപതേ ।
ഇന്ദ്രാഃ സുരഗണാശ്ചൈവ സർവ്വേ പുരുഷശാസനാഃ  ॥ 2 ॥ 

യജ്ഞാദയോ യാഃ കഥിതാഃ പൌരുഷ്യസ്തനവോ നൃപ ।
മന്വാദയോ ജഗദ്യാത്രാം നയന്ത്യാഭിഃ പ്രചോദിതാഃ  ॥ 3 ॥ 

ചതുർ യുഗാന്തേ കാലേന ഗ്രസ്താൻ ശ്രുതിഗണാൻ യഥാ ।
തപസാ ഋഷയോഽപശ്യൻ യതോ ധർമ്മഃ സനാതനഃ  ॥ 4 ॥ 

തതോ ധർമ്മം ചതുഷ്പാദം മനവോ ഹരിണോദിതാഃ ।
യുക്താഃ സഞ്ചാരയന്ത്യദ്ധാ സ്വേ സ്വേ കാലേ മഹീം നൃപ  ॥ 5 ॥ 

പാലയന്തി പ്രജാപാലാ യാവദന്തം വിഭാഗശഃ ।
യജ്ഞഭാഗഭുജോ ദേവാ യേ ച തത്രാന്വിതാശ്ച തൈഃ  ॥ 6 ॥ 

ഇന്ദ്രോ ഭഗവതാ ദത്താം ത്രൈലോക്യശ്രിയമൂർജ്ജിതാം ।
ഭുഞ്ജാനഃ പാതി ലോകാംസ്ത്രീൻ കാമം ലോകേ പ്രവർഷതി  ॥ 7 ॥ 

ജ്ഞാനം ചാനുയുഗം ബ്രൂതേ ഹരിഃ സിദ്ധസ്വരൂപധൃക് ।
ഋഷിരൂപധരഃ കർമ്മ യോഗം യോഗേശരൂപധൃക്  ॥ 8 ॥ 

സർഗ്ഗം പ്രജേശരൂപേണ ദസ്യൂൻ ഹന്യാത്സ്വരാഡ് വപുഃ ।
കാലരൂപേണ സർവ്വേഷാമഭാവായ പൃഥഗ്ഗുണഃ  ॥ 9 ॥ 

സ്തൂയമാനോ ജനൈരേഭിർമ്മായയാ നാമരൂപയാ ।
വിമോഹിതാത്മഭിർന്നാനാദർശനൈർന്ന ച ദൃശ്യതേ  ॥ 10 ॥ 

ഏതത്കൽപവികൽപസ്യ പ്രമാണം പരികീർത്തിതം ।
യത്ര മന്വന്തരാണ്യാഹുശ്ചതുർദ്ദശ പുരാവിദഃ  ॥ 11 ॥