ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / അഷ്ടമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 8) / അദ്ധ്യായം 9


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / അഷ്ടമഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 8) / അദ്ധ്യായം 9 

ശ്രീശുക ഉവാച

തേഽന്യോന്യതോഽസുരാഃ പാത്രം ഹരന്തസ്ത്യക്തസൌഹൃദാഃ ।
ക്ഷിപന്തോ ദസ്യുധർമ്മാണ ആയാന്തീം ദദൃശുഃ സ്ത്രിയം   ॥  1  ॥  

അഹോ രൂപമഹോ ധാമ അഹോ അസ്യാ നവം വയഃ ।
ഇതി തേ താമഭിദ്രുത്യ പപ്രച്ഛുർജ്ജാതഹൃച്ഛയാഃ   ॥  2  ॥  

കാ ത്വം കഞ്ജപലാശാക്ഷി കുതോ വാ കിം ചികീർഷസി ।
കസ്യാസി വദ വാമോരു മഥ്നന്തീവ മനാംസി നഃ   ॥  3  ॥  

ന വയം ത്വാമരൈർദ്ദൈത്യൈഃ സിദ്ധഗന്ധർവ്വചാരണൈഃ ।
നാസ്പൃഷ്ടപൂർവ്വാം ജാനീമോ ലോകേശൈശ്ച കുതോ നൃഭിഃ   ॥  4  ॥  

നൂനം ത്വം വിധിനാ സുഭ്രൂഃ പ്രേഷിതാസി ശരീരിണാം ।
സർവ്വേന്ദ്രിയമനഃപ്രീതിം വിധാതും സഘൃണേന കിം   ॥  5  ॥  

സാ ത്വം നഃ സ്പർദ്ധമാനാനാമേകവസ്തുനി മാനിനി ।
ജ്ഞാതീനാം ബദ്ധവൈരാണാം ശം വിധത്സ്വ സുമധ്യമേ   ॥  6  ॥  

വയം കശ്യപദായാദാ ഭ്രാതരഃ കൃതപൌരുഷാഃ ।
വിഭജസ്വ യഥാന്യായം നൈവ ഭേദോ യഥാ ഭവേത്   ॥  7  ॥  

ഇത്യുപാമന്ത്രിതോ ദൈത്യൈർമ്മായായോഷിദ്വപുർഹരിഃ ।
പ്രഹസ്യ രുചിരാപാംഗൈർനിരീക്ഷന്നിദമബ്രവീത്   ॥  8  ॥  

ശ്രീഭഗവാനുവാച

കഥം കശ്യപദായാദാഃ പുംശ്ചല്യാം മയി സംഗതാഃ ।
വിശ്വാസം പണ്ഡിതോ ജാതു കാമിനീഷു ന യാതി ഹി   ॥  9  ॥  

സാലാവൃകാണാം സ്ത്രീണാം ച സ്വൈരിണീനാം സുരദ്വിഷഃ ।
സഖ്യാന്യാഹുരനിത്യാനി നൂത്നം നൂത്നം വിചിന്വതാം   ॥  10  ॥  

ശ്രീശുക ഉവാച

ഇതി തേ ക്ഷ്വേളിതൈസ്തസ്യാ ആശ്വസ്തമനസോഽസുരാഃ ।
ജഹസുർഭാവഗംഭീരം ദദുശ്ചാമൃതഭാജനം   ॥  11  ॥  

     തതോ ഗൃഹീത്വാമൃതഭാജനം ഹരിർ-
          ബഭാഷ ഈഷത്സ്മിതശോഭയാ ഗിരാ ।
     യദ്യഭ്യുപേതം ക്വ ച സാധ്വസാധു വാ 
          കൃതം മയാ വോ വിഭജേ സുധാമിമാം   ॥  12  ॥  

ഇത്യഭിവ്യാഹൃതം തസ്യാ ആകർണ്യാസുരപുംഗവാഃ ।
അപ്രമാണവിദസ്തസ്യാസ്തത്തഥേത്യന്വമംസത   ॥  13  ॥  

അഥോപോഷ്യ കൃതസ്നാനാ ഹുത്വാ ച ഹവിഷാനലം ।
ദത്ത്വാ ഗോവിപ്രഭൂതേഭ്യഃ കൃതസ്വസ്ത്യയനാ ദ്വിജൈഃ   ॥  14  ॥  

യഥോപജോഷം വാസാംസി പരിധായാഹതാനി തേ ।
കുശേഷു പ്രാവിശൻ സർവ്വേ പ്രാഗഗ്രേഷ്വഭിഭൂഷിതാഃ   ॥  15  ॥  

പ്രാങ്മുഖേഷൂപവിഷ്ടേഷു സുരേഷു ദിതിജേഷു ച ।
ധൂപാമോദിതശാലായാം ജുഷ്ടായാം മാല്യദീപകൈഃ   ॥  16  ॥  

     തസ്യാം നരേന്ദ്ര കരഭോരുരുശദ്ദുകൂല-
          ശ്രോണീതടാലസഗതിർമ്മദവിഹ്വലാക്ഷീ ।
     സാ കൂജതീ കനകനൂപുരശിഞ്ജിതേന 
          കുംഭസ്തനീ കലശപാണിരഥാവിവേശ   ॥  17  ॥  

     താം ശ്രീസഖീം കനകകുണ്ഡലചാരുകർണ്ണ-
          നാസാകപോലവദനാം പരദേവതാഖ്യാം ।
     സംവീക്ഷ്യ സമ്മുമുഹുരുത്സ്മിതവീക്ഷണേന 
          ദേവാസുരാ വിഗളിതസ്തനപട്ടികാന്താം   ॥  18  ॥  

അസുരാണാം സുധാദാനം സർപ്പാണാമിവ ദുർന്നയം ।
മത്വാ ജാതിനൃശംസാനാം ന താം വ്യഭജദച്യുതഃ   ॥  19  ॥  

കൽപയിത്വാ പൃഥക് പങ്ക്തീരുഭയേഷാം ജഗത്പതിഃ ।
താംശ്ചോപവേശയാമാസ സ്വേഷു സ്വേഷു ച പങ്ക്തിഷു   ॥  20  ॥  

ദൈത്യാൻ ഗൃഹീതകലശോ വഞ്ചയന്നുപസഞ്ചരൈഃ ।
ദൂരസ്ഥാൻ പായയാമാസ ജരാമൃത്യുഹരാം സുധാം   ॥  21  ॥  

തേ പാലയന്തഃ സമയമസുരാഃ സ്വകൃതം നൃപ ।
തൂഷ്ണീമാസൻ കൃതസ്നേഹാഃ സ്ത്രീവിവാദജുഗുപ്സയാ   ॥  22  ॥  

തസ്യാം കൃതാതിപ്രണയാഃ പ്രണയാപായകാതരാഃ ।
ബഹുമാനേന ചാബദ്ധാ നോചുഃ കിഞ്ചന വിപ്രിയം   ॥  23  ॥  

ദേവലിംഗപ്രതിച്ഛന്നഃ സ്വർഭാനുർദ്ദേവസംസദി ।
പ്രവിഷ്ടഃ സോമമപിബച്ചന്ദ്രാർക്കാഭ്യാം ച സൂചിതഃ   ॥  24  ॥  

ചക്രേണ ക്ഷുരധാരേണ ജഹാര പിബതഃ ശിരഃ ।
ഹരിസ്തസ്യ കബന്ധസ്തു സുധയാഽഽപ്ലാവിതോഽപതത്   ॥  25  ॥  

ശിരസ്ത്വമരതാം നീതമജോ ഗ്രഹമചീകൢപത് ।
യസ്തു പർവ്വണി ചന്ദ്രാർക്കാവഭിധാവതി വൈരധീഃ   ॥  26  ॥  

പീതപ്രായേഽമൃതേ ദേവൈർഭഗവാൻ ലോകഭാവനഃ ।
പശ്യതാമസുരേന്ദ്രാണാം സ്വം രൂപം ജഗൃഹേ ഹരിഃ   ॥  27  ॥  

     ഏവം സുരാസുരഗണാഃ സമദേശകാല-
          ഹേത്വർത്ഥകർമ്മമതയോഽപി ഫലേ വികൽപാഃ । 
     തത്രാമൃതം സുരഗണാഃ ഫലമഞ്ജസാഽഽപുർ-
          യത്പാദപങ്കജരജഃശ്രയണാന്ന ദൈത്യാഃ   ॥  28  ॥  

     യദ് യുജ്യതേഽസുവസുകർമ്മമനോവചോഭിർ-
          ദ്ദേഹാത്മജാദിഷു നൃഭിസ്തദസത്പൃഥക്ത്വാത് । 
     തൈരേവ സദ്ഭവതി യത്ക്രിയതേഽപൃഥക്ത്വാത്-
          സർവ്വസ്യ തദ്ഭവതി മൂലനിഷേചനം യത്   ॥  29  ॥