ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദ്വിതീയഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 2) / അദ്ധ്യായം 4


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദ്വിതീയഃ സ്കന്ധഃ (സ്കന്ധം 2) / അദ്ധ്യായം 4 

സൂത ഉവാച

വൈയാസകേരിതി വചസ്തത്ത്വനിശ്ചയമാത്മനഃ ।
ഉപധാര്യ മതിം കൃഷ്ണേ ഔത്തരേയഃ സതീം വ്യധാത്  ॥ 1 ॥ 

ആത്മജായാസുതാഗാരപശുദ്രവിണബന്ധുഷു ।
രാജ്യേ ചാവികലേ നിത്യം വിരൂഢാം മമതാം ജഹൌ  ॥ 2 ॥ 

പപ്രച്ഛ ചേമമേവാർത്ഥം യന്മാം പൃച്ഛഥ സത്തമാഃ ।
കൃഷ്ണാനുഭാവശ്രവണേ ശ്രദ്ദധാനോ മഹാമനാഃ  ॥ 3 ॥ 

സംസ്ഥാം വിജ്ഞായ സന്ന്യസ്യ കർമ്മ ത്രൈവർഗ്ഗികം ച യത് ।
വാസുദേവേ ഭഗവതി ആത്മഭാവം ദൃഢം ഗതഃ  ॥ 4 ॥ 

രാജോവാച

സമീചീനം വചോ ബ്രഹ്മൻ സർവ്വജ്ഞസ്യ തവാനഘ ।
തമോ വിശീര്യതേ മഹ്യം ഹരേഃ കഥയതഃ കഥാം  ॥ 5 ॥ 

ഭൂയ ഏവ വിവിത്സാമി ഭഗവാനാത്മമായയാ ।
യഥേദം സൃജതേ വിശ്വം ദുർവ്വിഭാവ്യമധീശ്വരൈഃ  ॥ 6 ॥ 

യാം യാം ശക്തിമുപാശ്രിത്യ പുരുശക്തിഃ പരഃ പുമാൻ ।
ആത്മാനം ക്രീഡയൻ ക്രീഡൻ കരോതി വികരോതി ച  ॥ 7 ॥ 

നൂനം ഭഗവതോ ബ്രഹ്മൻ ഹരേരദ്ഭുതകർമ്മണഃ ।
ദുർവ്വിഭാവ്യമിവാഭാതി കവിഭിശ്ചാപി ചേഷ്ടിതം  ॥ 8 ॥ 

യഥാ ഗുണാംസ്തു പ്രകൃതേർയുഗപത്ക്രമശോഽപി വാ ।
ബിഭർത്തി ഭൂരിശസ്ത്വേകഃ കുർവ്വൻ കർമ്മാണി ജന്മഭിഃ  ॥ 9 ॥ 

വിചികിത്സിതമേതൻമേ ബ്രവീതു ഭഗവാൻ യഥാ ।
ശാബ്ദേ ബ്രഹ്മണി നിഷ്ണാതഃ പരസ്മിംശ്ച ഭവാൻ ഖലു  ॥ 10 ॥ 

സൂത ഉവാച

ഇത്യുപാമന്ത്രിതോ രാജ്ഞാ ഗുണാനുകഥനേ ഹരേഃ ।
ഹൃഷീകേശമനുസ്മൃത്യ പ്രതിവക്തും പ്രചക്രമേ  ॥ 11 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

     നമഃ പരസ്മൈ പുരുഷായ ഭൂയസേ 
          സദുദ്ഭവസ്ഥാനനിരോധലീലയാ ।
     ഗൃഹീതശക്തിത്രിതയായ ദേഹിനാ-
          മന്തർഭവായാനുപലക്ഷ്യവർത്മനേ  ॥ 12 ॥ 

     ഭൂയോ നമഃ സദ്വൃജിനച്ഛിദേഽസതാ-
          മസംഭവായാഖിലസത്ത്വമൂർത്തയേ ।
     പുംസാം പുനഃ പാരമഹംസ്യ ആശ്രമേ 
          വ്യവസ്ഥിതാനാമനുമൃഗ്യദാശുഷേ  ॥ 13 ॥ 

     നമോ നമസ്തേഽസ്ത്വൃഷഭായ സാത്വതാം 
          വിദൂരകാഷ്ഠായ മുഹുഃ കുയോഗിനാം ।
     നിരസ്തസാമ്യാതിശയേന രാധസാ 
          സ്വധാമനി ബ്രഹ്മണി രംസ്യതേ നമഃ  ॥ 14 ॥ 

     യത്കീർത്തനം യത് സ്മരണം യദീക്ഷണം 
          യദ്വന്ദനം യച്ഛ്രവണം യദർഹണം ।
     ലോകസ്യ സദ്യോ വിധുനോതി കൽമഷം 
          തസ്മൈ സുഭദ്രശ്രവസേ നമോ നമഃ  ॥ 15 ॥ 

     വിചക്ഷണാ യച്ചരണോപസാദനാത്
          സംഗം വ്യുദസ്യോഭയതോഽന്തരാത്മനഃ ।
     വിന്ദന്തി ഹി ബ്രഹ്മഗതിം ഗതക്ലമാ-
          സ്തസ്മൈ സുഭദ്രശ്രവസേ നമോ നമഃ  ॥ 16 ॥ 

     തപസ്വിനോ ദാനപരാ യശസ്വിനോ 
          മനസ്വിനോ മന്ത്രവിദഃ സുമംഗളാഃ ।
     ക്ഷേമം ന വിന്ദന്തി വിനാ യദർപ്പണം 
          തസ്മൈ സുഭദ്രശ്രവസേ നമോ നമഃ  ॥ 17 ॥ 

     കിരാതഹൂണാന്ധ്രപുലിന്ദപുൽക്കസാ 
          ആഭീരകങ്കാ യവനാഃ ഖസാദയഃ ।
     യേഽന്യേ ച പാപാ യദപാശ്രയാശ്രയാഃ 
          ശുദ്ധ്യന്തി തസ്മൈ പ്രഭവിഷ്ണവേ നമഃ  ॥ 18 ॥ 

     സ ഏഷ ആത്മാഽഽത്മവതാമധീശ്വര-
          സ്ത്രയീമയോ ധർമ്മമയസ്തപോമയഃ ।
     ഗതവ്യളീകൈരജശങ്കരാദിഭിർ-
          വിതർക്ക്യലിംഗോ ഭഗവാൻ പ്രസീദതാം  ॥ 19 ॥ 

     ശ്രിയഃ പതിര്യജ്ഞപതിഃ പ്രജാപതിർ-
          ധിയാം പതിർല്ലോകപതിർദ്ധരാപതിഃ ।
     പതിർഗ്ഗതിശ്ചാന്ധകവൃഷ്ണിസാത്വതാം 
          പ്രസീദതാം മേ ഭഗവാൻ സതാം പതിഃ  ॥ 20 ॥ 

     യദംഘ്ര്യഭിധ്യാനസമാധിധൌതയാ 
          ധിയാനുപശ്യന്തി ഹി തത്ത്വമാത്മനഃ ।
     വദന്തി ചൈതത്കവയോ യഥാരുചം 
          സ മേ മുകുന്ദോ ഭഗവാൻ പ്രസീദതാം  ॥ 21 ॥ 

     പ്രചോദിതാ യേന പുരാ സരസ്വതീ 
          വിതന്വതാജസ്യ സതീം സ്മൃതിം ഹൃദി ।
     സ്വലക്ഷണാ പ്രാദുരഭൂത്കിലാസ്യതഃ 
          സ മേ ഋഷീണാമൃഷഭഃ പ്രസീദതാം  ॥ 22 ॥ 

     ഭൂതൈർമ്മഹദ്ഭിർ യ ഇമാഃ പുരോ വിഭുർ-
          ന്നിർമ്മായ ശേതേ യദമൂഷു പൂരുഷഃ ।
     ഭുങ് ക്തേ ഗുണാൻ ഷോഡശ ഷോഡശാത്മകഃ 
          സോഽലംകൃഷീഷ്ട ഭഗവാൻ വചാംസി മേ  ॥ 23 ॥ 

നമസ്തസ്മൈ ഭഗവതേ വാസുദേവായ വേധസേ ।
പപുർജ്ഞാനമയം സൗമ്യാ യൻമുഖാംബുരുഹാസവം  ॥ 24 ॥ 

ഏതദേവാത്മഭൂ രാജൻ നാരദായ വിപൃച്ഛതേ ।
വേദഗർഭോഽഭ്യധാത് സാക്ഷാദ് യദാഹ ഹരിരാത്മനഃ  ॥ 25 ॥