മഹാഭാരതം മൂലം/സഭാപർവം/അധ്യായം37
1 [വ്]
     തതഃ സാഗരസങ്കാശം ദൃഷ്ട്വാ നൃപതിസാഗരം
     രോഷാത് പ്രചലിതം സർവം ഇദം ആഹ യുധിഷ്ഠിരഃ
 2 ഭീഷ്മം മതിമതാം ശ്രേഷ്ഠം വൃദ്ധം കുരു പിതാ മഹം
     ബൃഹസ്പതിം ബൃഹത് തേജാഃ പുരുഹൂതാ ഇവാരിഹാ
 3 അസൗ രോഷാത് പ്രചലിതോ മഹാൻ നൃപതിസാഗരഃ
     അത്ര യത് പ്രതിപത്തവ്യം തൻ മേ ബ്രൂഹി പിതാമഹ
 4 യജ്ഞസ്യ ച ന വിഘ്നഃ സ്യാത് പ്രജാനാം ച ശിവം ഭവേത്
     യഥാ സർവത്ര തത് സർവം ബ്രൂഹി മേ ഽദ്യ പിതാമഹ
 5 ഇത്യ് ഉക്തവതി ധർമജ്ഞേ ധർമരാജേ യുധിഷ്ഠിരേ
     ഉവാചേദം വചോ ഭീഷ്മസ് തതഃ കുരു പിതാ മഹഃ
 6 മാ ഭൈസ് ത്വം കുരുശാർദൂല ശ്വാ സിംഹം ഹന്തും അർഹതി
     ശിവഃ പന്ഥാഃ സുനീതോ ഽത്ര മയാ പൂർവതരം വൃതഃ
 7 പ്രസുപ്തേ ഹി യഥാ സിംഹേ ശ്വാനസ് തത്ര സമാഗതാഃ
     ഭഷേയുഃ സഹിതാഃ സർവേ തഥേമേ വസുധാധിപാഃ
 8 വൃഷ്ണിസിംഹസ്യ സുപ്തസ്യ തഥേമേ പ്രമുഖേ സ്ഥിതാഃ
     ഭഷന്തേ താത സങ്ക്രുദ്ധാഃ ശ്വാനഃ സിംഹസ്യ സംനിധൗ
 9 ന ഹി സംബുധ്യതേ താവത് സുപ്തഃ സിംഹ ഇവാച്യുതഃ
     തേന സിംഹീ കരോത്യ് ഏതാൻ നൃസിംഹശ് ചേദിപുംഗവഃ
 10 പാർഥിവാൻ പാർഥിവശ്രേഷ്ഠ ശിശുപാലോ ഽൽപചേതനഃ
    സർവാൻ സർവാത്മനാ താത നേതു കാമോ യമക്ഷയം
11 നൂനം ഏതത് സമാദാതും പുനർ ഇച്ഛത്യ് അധോ ഽക്ഷജഃ
    യദ് അസ്യ ശിശുപാലസ്ഥം തേജസ് തിഷ്ഠതി ഭാരത
12 വിപ്ലുതാ ചാസ്യ ഭദ്രം തേ ബുദ്ധിർ ബുദ്ധിമതാം വര
    ചേദിരാജസ്യ കൗന്തേയ സർവേഷാം ച മഹീക്ഷിതാം
13 ആദാതും ഹി നരവ്യാഘ്രോ യം യം ഇച്ഛത്യ് അയം യദാ
    തസ്യ വിപ്ലവതേ ബുദ്ധിർ ഏവം ചേദിപതേർ യഥാ
14 ചതുർവിധാനാം ഭൂതാനാം ത്രിഷു ലോകേഷു മാധവഃ
    പ്രഭവശ് ചൈവ സർവേഷാം നിധനം ച യുധിഷ്ഠിര
15 ഇതി തസ്യ വചോ ശ്രുത്വാ തതശ് ചേദിപതിർ നൃപഃ
    ഭീഷ്മം രൂക്ഷാക്ഷരാ വാചഃ ശ്രാവയാം ആസ ഭാരത