ഗീതഗോവിന്ദം/അഷ്ടപദി 7
അഷ്ടപദി - ഏഴ്

മാമിയംചലിതാവിലോക്യ വൃതം വധൂനിചയേന
സാപരാധതയാ മയാപിന വാരിതാതിഭയേന
ഹരിഹരി ഹതാദരതയാ സാ ഗതാ കുപിതേവ ഹരിഹരി
കിംകരിഷ്യതി കിംവദിഷ്യതി സാചിരംവിരഹേണ
കിംധനേന ജനേനകിം മമ ജീവിതേന ഗൃഹേണ ഹരിഹരി
ചിന്തയാമി തദാനനം കുടിലഭ്രുകോപഭരേണ
ശോണപത്മമിവോപരിഭ്രമതാകുലംഭ്രമരേണ ഹരി
താമഹം ഹൃദി സംഗതാമനിശംഭൃശം രമയാമി
കിംവനേനുസരാമിതാമിഹ കിം വൃഥാവിലപാമി ഹരി
തന്വി ഖിന്നമസൂയയാ ഹൃദയംതവാകലയാമി
തന്ന വേദ്മി കുതോഗതാസിന തേന തേനുനയാമി ഹരി
ദൃശ്യസേ പുരതോ ഗതാഗതംവ മേ വിദധാസി
കിമ്പുരേവസസംഭ്രമം പരിരംഭണം ന ദദാസി ഹരി
ക്ഷമ്യതാമപരം കദാപി തവേദൃശം ന കരോമി
ദേഹി സുന്ദരി ദർശനം മമ മന്മഥേന ദുനോമി ഹരിഹരി
വർണ്ണിതം ജയദേവകേന ഹരേരിദം പ്രണതേന
കിന്ദുബില്വസമുദ്രസംഭവ രോഹിണീരമണേന ഹരി

ശ്ലോകം - ഇരുപത്തിയൊന്ന്

കുവലയദളശ്രേണീ കണ്ഠേ ന സാ ഗരളദ്യുതിഃ
ഹൃദി ബിസലതാഹാരോ നായം ഭുജംഗമനായകഃ
മലയജരജോനേദം ഭസ്മഃ പ്രിയാരഹിതേ മയി
പ്രഹര ന ഹരഭ്രാന്ത്യാനംഗ കൃധാ കിമു ധാവസി

ശ്ലോകം - ഇരുപത്തിരണ്ട്

പാണൌമാകുരു ചൂതസായകമമും മാ ചാപമാരോപയ
ക്രീഡാനിർജ്ജിത വിശ്വമൂർച്ഛിതജനാഘാതേന കിം പൌരുഷം
തസ്യാ ഏവ മൃഗീദൃശ്യോ മനസിജ പ്രേംഖദ് കടാക്ഷാശുഗ
ശ്രേണീജർജ്ജരിതം മനാഗപിമനോനാദ്യാപിസന്ധുക്ഷതേ

ശ്ലോകം - ഇരുപത്തിമൂന്ന്

ഭ്രൂചാപേ നിഹിതഃ കടാക്ഷവിശിഖോ നിർമാതു മർമ്മവ്യഥാം
ശ്യാമാത്മാ കുടിലഃ കരോതു കബരീഭാരോപി മാരോദ്യമം
മോഹംതാവദയംചതന്വിതനുതാംബിംബാധാരോ രാഗവാൻ
സദ്വൃത്തഃ സ്തനമണ്ഡലസ്തവ കഥം പ്രാണൈഃ മമ ക്രീഡതി

ശ്ലോകം - ഇരുപത്തിനാല്

താനീസ്പർശസുഖാനി തേ ച തരളഃ സ്നിഗ്ദ്ധാ ദൃശോവിഭ്രമാ
സ്ത്വദ്വക്ത്രാംബുജസൌരഭം ച, സ സുധാസ്യന്ദീഗിരാം വക്രിമാ
സാ ബിംബാധരമാധുരീതി വിഷയാസംഗേപിചേൽ മാനസം
തസ്യാം ലഗ്നസമാധി ഹന്തഃ വിരഹവ്യാധിഃ കഥംവർത്തതേ

ശ്ലോകം - ഇരുപത്തിയഞ്ച്

ഭ്രൂവല്ലരീധനുരപാംഗതരംഗിതാനി
ബാണാഗുണശ്രവണപാളിരിതിസ്മരണേ
തസ്യാമനംഗജയജംഗമ ദേവതായാ
മസ്ത്രാണി നിർജ്ജിതജഗന്തി കിമർപ്പിതാനി

ശ്ലോകം - ഇരുപത്തിയാറ്

തിര്യക്കണ്ഠവിലോല മൌലിതരളോത്തംസസ്യ വംശോച്ചലൻ
ഗീതിസ്ഥാനകൃതാവധാന ലലനാലക്ഷൈർന്ന സം‌ലക്ഷിതാഃ
സമ്മുഗ്ദ്ധാഃ മധുസൂദനസ്യ മധുരേ രാധാമുഖേന്ദൌ മൃദുസ്പന്ദം
കന്ദളിതാശ്ചിരം ദധതു വഃ ക്ഷേമം കടാക്ഷോർമയഃ

ശ്ലോകം - ഇരുപത്തിയേഴ്

യമുനാതീരവാനീരനികുഞ്ജേ മന്ദമാസ്ഥിതം
പ്രാഹ പ്രേമഭരോൽഭ്രാന്തം മാധവം രാധികാസഖി.