മഹാഭാരതം മൂലം/ആദിപർവം/അധ്യായം152
1 [വൈ]
     തേന ശബ്ദേന വിത്രസ്തോ ജനസ് തസ്യാഥ രക്ഷസഃ
     നിഷ്പപാത ഗൃഹാദ് രാജൻ സഹൈവ പരിചാരിഭിഃ
 2 താൻ ഭീതാൻ വിഗതജ്ഞാനാൻ ഭീമഃ പ്രഹരതാം വരഃ
     സാന്ത്വയാം ആസ ബലവാൻ സമയേ ച ന്യവേശയത്
 3 ന ഹിംസ്യാ മാനുഷാ ഭൂയോ യുഷ്മാഭിർ ഇഹ കർഹി ചിത്
     ഹിംസതാം ഹി വധഃ ശീഘ്രം ഏവം ഏവ ഭവേദ് ഇതി
 4 തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ താനി രക്ഷാംസി ഭാരത
     ഏവം അസ്ത്വ് ഇതി തം പ്രാഹുർ ജഗൃഹുഃ സമയം ച തം
 5 തതഃ പ്രഭൃതി രക്ഷാംസി തത്ര സൗമ്യാനി ഭാരത
     നഗരേ പ്രത്യദൃശ്യന്ത നരൈർ നഗരവാസിഭിഃ
 6 തതോ ഭിമസ് തം ആദായ ഗതാസും പുരുഷാദകം
     ദ്വാരദേശേ വിനിക്ഷിപ്യ ജഗാമാനുപലക്ഷിതഃ
 7 തതഃ സ ഭീമസ് തം ഹത്വാ ഗത്വാ ബ്രാഹ്മണ വേശ്മ തത്
     ആചചക്ഷേ യഥാവൃത്തം രാജ്ഞഃ സർവം അശേഷതഃ
 8 തതോ നരാ വിനിഷ്ക്രാന്താ നഗരാത് കാല്യം ഏവ തു
     ദദൃശുർ നിഹതം ഭൂമൗ രാക്ഷസം രുധിരോക്ഷിതം
 9 തം അദ്രികൂടസദൃശം വിനികീർണം ഭയാവഹം
     ഏകചക്രാം തതോ ഗത്വാ പ്രവൃത്തിം പ്രദദുഃ പരേ
 10 തതഃ സഹസ്രശോ രാജൻ നരാ നഗരവാസിനഃ
    തത്രാജഗ്മുർ ബകം ദ്രഷ്ടും സസ്ത്രീ വൃദ്ധകുമാരകാഃ
11 തതസ് തേ വിസ്മിതാഃ സർവേ കർമ ദൃഷ്ട്വാതിമാനുഷം
    ദൈവതാന്യ് അർചയാം ചക്രുഃ സർവ ഏവ വിശാം പതേ
12 തതഃ പ്രഗണയാം ആസുഃ കസ്യ വാരോ ഽദ്യ ഭോജനേ
    ജ്ഞാത്വാ ചാഗമ്യ തം വിപ്രം പപ്രച്ഛുഃ സർവ ഏത തത്
13 ഏവം പൃഷ്ടസ് തു ബഹുശോ രക്ഷമാണശ് ച പാണ്ഡവാൻ
    ഉവാച നാഗരാൻ സർവാൻ ഇദം വിപ്രർഷഭസ് തദാ
14 ആജ്ഞാപിതം മാം അശനേ രുദന്തം സഹ ബന്ധുഭിഃ
    ദദർശ ബ്രാഹ്മണഃ കശ് ചിൻ മന്ത്രസിദ്ധോ മഹാബലഃ
15 പരിപൃച്ഛ്യ സ മാം പൂർവം പരിക്ലേശം പുരസ്യ ച
    അബ്രവീദ് ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠ ആശ്വാസ്യ പ്രഹസന്ന് ഇവ
16 പ്രാപയിഷ്യാമ്യ് അഹം തസ്മൈ ഇദം അന്നം ദുരാത്മനേ
    മന്നിമിത്തം ഭയം ചാപി ന കാര്യം ഇതി വീര്യവാൻ
17 സ തദന്നം ഉപാദായ ഗതോ ബകവനം പ്രതി
    തേന നൂനം ഭവേദ് ഏതത് കർമ ലോകഹിതം കൃതം
18 തതസ് തേ ബ്രാഹ്മണാഃ സർവേ ക്ഷത്രിയാശ് ച സുവിസ്മിതാഃ
    വൈശ്യാഃ ശൂദ്രാശ് ച മുദിതാശ് ചക്രുർ ബ്രഹ്മ മഹം തദാ
19 തതോ ജാനപദാഃ സർവേ ആജഗ്മുർ നഗരം പ്രതി
    തദ് അദ്ഭുതതമം ദ്രഷ്ടും പാർഥാസ് തത്രൈവ ചാവസൻ