മഹാഭാരതം മൂലം/വിരാടപർവം/അധ്യായം44
1 [കൃപ]
     സദൈവ തവ രാധേയ യുദ്ധേ ക്രൂരതരാ മതിഃ
     നാർഥാനാം പ്രകൃതിം വേത്ഥ നാനുബന്ധം അവേക്ഷസേ
 2 നയാ ഹി ബഹവഃ സന്തി ശാസ്ത്രാണ്യ് ആശ്രിത്യ ചിന്തിതാഃ
     തേഷാം യുദ്ധം തു പാപിഷ്ഠം വേദയന്തി പുരാ വിദഃ
 3 ദേശകാലേന സംയുക്തം യുദ്ധം വിജയദം ഭവേത്
     ഹീനകാലം തദ് ഏവേഹ ഫലവൻ ന ഭവത്യ് ഉത
     ദേശേ കാലേ ച വിക്രാന്തം കല്യാണായ വിധീയതേ
 4 ആനുകൂല്യേന കാര്യാണാം അന്തരം സംവിധീയതാം
     ഭാരം ഹി രഥകാരസ്യ ന വ്യവസ്യന്തി പണ്ഡിതാഃ
 5 പരിചിന്ത്യ തു പാർഥേന സംനിപാതോ ന നഃ ക്ഷമഃ
     ഏകഃ കുരൂൻ അഭ്യരക്ഷദ് ഏകശ് ചാഗ്നിം അതർപയത്
 6 ഏകശ് ച പഞ്ചവർഷാണി ബ്രഹ്മചര്യം അധാരയത്
     ഏകഃ സുഭദ്രാം ആരോപ്യ ദ്വൈരഥേ കൃഷ്ണം ആഹ്വയത്
     അസ്മിന്ന് ഏവ വനേ കൃഷ്ണോ ഹൃതാം കൃഷ്ണാം അവാജയത്
 7 ഏകശ് ച പഞ്ചവർഷാണി ശക്രാദ് അസ്ത്രാണ്യ് അശിക്ഷത
     ഏകഃ സാമ്യമിനീം ജിത്വാ കുരൂണാം അകരോദ് യശഃ
 8 ഏകോ ഗന്ധർവരാജാനം ചിത്രസേനം അരിന്ദമഃ
     വിജിഗ്യേ തരസാ സംഖ്യേ സേനാം ചാസ്യ സുദുർജയാം
 9 തഥാ നിവാതകവചാഃ കാലഖഞ്ജാശ് ച ദാനവാഃ
     ദൈവതൈർ അപ്യ് അവധ്യാസ് തേ ഏകേന യുധി പാതിതാഃ
 10 ഏകേന ഹി ത്വയാ കർണ കിംനാമേഹ കൃതം പുരാ
    ഏകൈകേന യഥാ തേഷാം ഭൂമിപാലാ വശീകൃതാഃ
11 ഇന്ദ്രോ ഽപി ഹി ന പാർഥേന സംയുഗേ യോദ്ധും അർഹതി
    യസ് തേനാശംസതേ യോദ്ധും കർതവ്യം തസ്യ ഭേഷജം
12 ആശീവിഷസ്യ ക്രുദ്ധസ്യ പാണിം ഉദ്യമ്യ ദക്ഷിണം
    അവിമൃശ്യ പ്രദേശിണ്യാ ദംഷ്ട്രാം ആദാതും ഇച്ഛസി
13 അഥ വാ കുഞ്ജരം മത്തം ഏക ഏവ ചരൻ വനേ
    അനങ്കുശം സമാരുഹ്യ നഗരം ഗന്തും ഇച്ഛസി
14 സമിദ്ധം പാവകം വാപി ഘൃതമേദോ വസാ ഹുതം
    ഘൃതാക്തശ് ചീരവാസാസ് ത്വം മധ്യേനോത്തർതും ഇച്ഛസി
15 ആത്മാനം യഃ സമുദ്ബധ്യ കണ്ഢേ ബദ്ധ്വാ മഹാശിലാം
    സമുദ്രം പ്രതരേദ് ദോർഭ്യാം തത്ര കിംനാമ പൗരുഷം
16 അകൃതാസ്ത്രഃ കൃതാസ്ത്രം വൈ ബലവന്തം സുദുർബലഃ
    താദൃശം കർണ യഃ പാർഥം യോദ്ധും ഇച്ഛേത് സ ദുർമതിഃ
17 അസ്മാഭിർ ഏഷ നികൃതോ വർഷാണീഹ ത്രയോദശ
    സിംഹഃ പാശവിനിർമുക്തോ ന നഃ ശേഷം കരിഷ്യതി
18 ഏകാന്തേ പാർഥം ആസീനം കൂപേ ഽഗ്നിം ഇവ സംവൃതം
    അജ്ഞാനാദ് അഭ്യവസ്കന്ദ്യ പ്രാപ്താഃ സ്മോ ഭയം ഉത്തമം
19 സഹ യുധ്യാമഹേ പാർഥം ആഗതം യുദ്ധദുർമദം
    സൈന്യാസ് തിഷ്ഠന്തു സംനദ്ധാ വ്യൂഢാനീകാഃ പ്രഹാരിണഃ
20 ദ്രോണോ ദുര്യോധനോ ഭീഷ്മോ ഭവാൻ ദ്രൗണിസ് തഥാ വയം
    സർവേ യുധ്യാമഹേ പാർഥം കർണ മാ സാഹസം കൃഥാഃ
21 വയം വ്യവസിതം പാർഥം വജ്രപാണിം ഇവോദ്യതം
    ഷഡ് രഥാഃ പ്രതിയുധ്യേമ തിഷ്ഠേമ യദി സംഹതാഃ
22 വ്യൂഢാനീകാനി സൈന്യാനി യത്താഃ പരമധന്വിനഃ
    യുധ്യാമഹേ ഽർജുനം സംഖ്യേ ദാനവാ വാസവം യഥാ