മഹാഭാരതം മൂലം/ഭീഷ്മപർവം/അധ്യായം21
1 [സ്]
     ബൃഹതീം ധാർതരാഷ്ട്രാണാം ദൃഷ്ട്വാ സേനാം സമുദ്യതാം
     വിഷാദം അഗമദ് രാജാ കുന്തീപുത്രോ യുധിഷ്ഠിരഃ
 2 വ്യൂഹം ഭീഷ്മേണ ചാഭേദ്യം കൽപിതം പ്രേക്ഷ്യ പാണ്ഡവഃ
     അഭേദ്യം ഇവ സമ്പ്രേക്ഷ്യ വിഷണ്ണോ ഽർജുനം അബ്രവീത്
 3 ധനഞ്ജയ കഥം ശക്യം അസ്മാഭിർ യോദ്ധും ആഹവേ
     ധാർതരാഷ്ട്രൈർ മഹാബാഹോ യേഷാം യോദ്ധാ പിതാമഹഃ
 4 അക്ഷോഭ്യോ ഽയം അഭേദ്യശ് ച ഭീഷ്മേണാമിത്രകർശിനാ
     കൽപിതഃ ശാസ്ത്രദൃഷ്ടേന വിധിനാ ഭൂരി തേജസാ
 5 തേ വയം സംശയം പ്രാപ്താഃ സ സൈന്യാഃ ശത്രുകർശന
     കഥം അസ്മാൻ മഹാവ്യൂഹാദ് ഉദ്യാനം നോ ഭവിഷ്യതി
 6 അഥാർജുനോ ഽബ്രവീത് പാർഥം യുധിഷ്ഠിരം അമിത്രഹാ
     വിഷണ്ണം അഭിസമ്പ്രേക്ഷ്യ തവ രാജന്ന് അനീകിനാം
 7 പ്രജ്ഞയാഭ്യധികാഞ് ശൂരാൻ ഗുണയുക്താൻ ബഹൂൻ അപി
     ജയന്ത്യ് അൽപതരാ യേന തൻ നിബോധ വിശാം പതേ
 8 തത് തു തേ കാരണം രാജൻ പ്രവക്ഷ്യാമ്യ് അനസൂയവേ
     നാരദസ് തം ഋഷിർ വേദ ഭീഷ്മദ്രോണൗ ച പാണ്ഡവ
 9 ഏതം ഏവാർഥം ആശ്രിത്യ യുദ്ധേ ദേവാസുരേ ഽബ്രവീത്
     പിതാമഹഃ കില പുരാ മഹേന്ദ്രാദീൻ ദിവൗകസഃ
 10 ന തഥാ ബലവീര്യാഭ്യാം വിജയന്തേ ജിഗീഷവഃ
    യഥാസത്യാനൃശംസ്യാഭ്യാം ധർമേണൈവോദ്യമേന ച
11 ത്യക്ത്വാധർമം ച ലോഭം ച മോഹം ചോദ്യമം ആസ്ഥിതാഃ
    യുധ്യധ്വം അനഹങ്കാരാ യതോ ധർമസ് തതോ ജയഃ
12 ഏവം രാജൻ വിജാനീഹി ധ്രുവോ ഽസ്മാകം രണേ ജയഃ
    യഥാ മേ നാരദഃ പ്രാഹ യതഃ കൃഷ്ണസ് തതോ ജയഃ
13 ഗുണഭൂതോ ജയഃ കൃഷ്ണേ പൃഷ്ഠതോ ഽന്വേതി മാധവം
    അന്യഥാ വിജയശ് ചാസ്യ സംനതിശ് ചാപരോ ഗുണഃ
14 അനന്ത തേജാ ഗോവിന്ദഃ ശത്രുപൂഗേഷു നിർവ്യഥഃ
    പുരുഷഃ സനാതനതമോ യതഃ കൃഷ്ണസ് തതോ ജയഃ
15 പുരാ ഹ്യ് ഏഷ ഹരിർ ഭൂത്വാ വൈകുണ്ഠോ ഽകുണ്ഠസായകഃ
    സുരാസുരാൻ അവസ്ഫൂർജന്ന് അബ്രവീത് കേ ജയന്ത്വ് ഇതി
16 അനു കൃഷ്ണം ജയേമേതി യൈർ ഉക്തം തത്ര തൈർ ജിതം
    തത്പ്രസാദാദ് ധി ത്രൈലോക്യം പ്രാപ്തം ശക്രാദിഭിഃ സുരൈഃ
17 തസ്യ തേ ന വ്യഥാം കാം ചിദ് ഇഹ പശ്യാമി ഭാരത
    യസ്യ തേ ജയം ആശാസ്തേ വിശ്വഭുക് ത്രിദശേശ്വരഃ