മഹാഭാരതം മൂലം/ആദിപർവം/അധ്യായം221
1 [വൈ]
     തതഃ പ്രജ്വലിതേ ശുക്രേ ശാർമ്ഗകാസ് തേ സുദുഃഖിതാഃ
     വ്യഥിതാഃ പരമോദ്വിഗ്നാ നാധിജഗ്മുഃ പരായണം
 2 നിശാമ്യ പുത്രകാൻ ബാലാൻ മാതാ തേഷാം തപസ്വിനീ
     ജരിതാ ദുഃഖസന്തപ്താ വിലലാപ നരേശ്വര
 3 അയം അഗ്നിർ ദഹൻ കക്ഷം ഇത ആയാതി ഭീഷണഃ
     ജഗത് സന്ദീപയൻ ഭീമോ മമ ദുഃഖവിവർധനഃ
 4 ഇമേ ച മാം കർഷയന്തി ശിശവോ മന്ദചേതസഃ
     അബർഹാശ് ചരണൈർ ഹീനാഃ പൂർവേഷാം നഃ പരായണം
     ത്രാസയംശ് ചായം ആയാതി ലേലിഹാനോ മഹീരുഹാൻ
 5 അശക്തിമത്ത്വാച് ച സുതാ ന ശക്താഃ സരണേ മമ
     ആദായ ച ന ശക്താസ്മി പുത്രാൻ സരിതും അന്യതഃ
 6 ന ച ത്യക്തും അഹം ശക്താ ഹൃദയം ദൂയതീവ മേ
     കം നു ജഹ്യാം അഹം പുത്രം കം ആദായ വ്രജാമ്യ് അഹം
 7 കിം നു മേ സ്യാത് കൃതം കൃത്വാ മന്യധ്വം പുത്രകാഃ കഥം
     ചിന്തയാനാ വിമോക്ഷം വോ നാധിഗച്ഛാമി കിം ചന
     ഛാദയിത്വാ ച വോ ഗാത്രൈഃ കരിഷ്യേ മരണം സഹ
 8 ജരിതാരൗ കുലം ഹീദം ജ്യേഷ്ഠത്വേന പ്രതിഷ്ഠിതം
     സാരിസൃക്വഃ പ്രജായേത പിതൄണാം കുലവർധനഃ
 9 സ്തംബ മിത്രസ് തപഃ കുര്യാദ് ദ്രോണോ ബ്രഹ്മവിദ് ഉത്തമഃ
     ഇത്യ് ഏവം ഉക്ത്വാ പ്രയയൗ പിതാ വോ നിർഘൃണഃ പുരാ
 10 കം ഉപാദായ ശക്യേത ഗന്തും കസ്യാപദ് ഉത്തമാ
    കിം നു കൃത്വാ കൃതം കാര്യം ഭവേദ് ഇതി ച വിഹ്വലാ
11 നാപശ്യത് സ്വധിയാ മോക്ഷം സ്വസുതാനാം തദാനലാത്
    ഏവം ബ്രുവന്തീം ശാർമ്ഗാസ് തേ പ്രത്യൂചുർ അഥ മാതരം
12 സ്നേഹം ഉത്സൃജ്യ മാതസ് ത്വം പത യത്ര ന ഹവ്യവാട്
    അസ്മാസു ഹി വിനഷ്ടേഷു ഭവിതാരഃ സുതാസ് തവ
    ത്വയി മാതർ വിനഷ്ടായാം ന നഃ സ്യാത് കുലസന്തതിഃ
13 അന്വവൈക്ഷ്യൈതദ് ഉഭയം ക്ഷമം സ്യാദ് യത് കുലസ്യ നഃ
    തദ് വൈ കർതും പരഃ കാലോ മാതർ ഏഷ ഭവേത് തവ
14 മാ വൈ കുലവിനാശായ സ്നേഹം കാർഷീഃ സുതേഷു നഃ
    ന ഹീദം കർമ മോഘം സ്യാൽ ലോകകാമസ്യ നഃ പിതുഃ
15 [ജരിതാ]
    ഇദം ആഖോർ ബിലം ഭൂമൗ വൃക്ഷസ്യാസ്യ സമീപതഃ
    തദ് ആവിശധ്വം ത്വരിതാ വഹ്നേർ അത്ര ന വോ ഭയം
16 തതോ ഽഹം പാംസുനാ ഛിദ്രം അപിധാസ്യാമി പുത്രകാഃ
    ഏവം പ്രതികൃതം മന്യേ ജ്വലതഃ കൃഷ്ണവർത്മനഃ
17 തത ഏഷ്യാമ്യ് അതീതേ ഽഗ്നൗ വിഹർതും പാംസുസഞ്ചയം
    രോചതാം ഏഷ വോപായോ വിമോക്ഷായ ഹുതാശനാത്
18 [ഷാർൻഗകാഹ്]
    അബർഹാൻ മാംസഭൂതാൻ നഃ ക്രവ്യാദാഖുർ വിനാശയേത്
    പശ്യമാനാ ഭയം ഇദം ന ശക്ഷ്യാമോ നിഷേവിതും
19 കഥം അഗ്നിർ ന നോ ദഹ്യാത് കഥം ആഖുർ ന ഭക്ഷയേത്
    കഥം ന സ്യാത് പിതാ മോഘഃ കഥം മാതാ ധ്രിയേത നഃ
20 ബില ആഖോർ വിനാശഃ സ്യാദ് അഗ്നേർ ആകാശചാരിണാം
    അന്വവേക്ഷ്യൈതദ് ഉഭയം ശ്രേയാൻ ദാഹോ ന ഭക്ഷണം
21 ഗർഹിതം മരണം നഃ സ്യാദ് ആഖുനാ ഖാദതാ ബിലേ
    ശിഷ്ടാദ് ഇഷ്ടഃ പരിത്യാഗഃ ശരീരസ്യ ഹുതാശനാത്