ചാരുദത്തം/രണ്ടാം അങ്കം
ദ്വിതീയോഽങ്കഃ
(തതഃ പ്രവിശതി ഗാണകാ ചേടീ ച)

ഗണിക - തദോ തദോ (തതസ്തതഃ)
ചേടീ - അമ്മഹേ കിഞ്ചി മഏ ഭണിദം കിം തദോ തദോ ത്തി (അമ്മഹേ ന കിഞ്ചിന്മയാ ഭണിതം കിം തതസ്തത ഇതി)
ഗണികാ- ഹജ്ജേ ! കിം മഏ മന്തിദം (ഹജ്ജേ കിം മയാ മന്ത്രിതം.)

ചേടീ- അജ്ജുഏ സിണേഹോ പുച്ഛദി, ണ പുരോഭാ(അ ഇ) ദാഏ  കിം ചിന്തീആദി. (അജ്ജുകേ സ്നേഹഃ പൃച്ഛതി, ന പുരോഭാഗിതയാ. കിം ചിന്ത്യതേ)

ഗണികാ -  ഹജ്ജേ ! തുമം ദാവ കിം തി തക്കേസി (ത്വം താവത് കിമിതി തർകയസി)

ചേടീ- അപ്പഓഅണദാഏ ഗണിആഭാവസ്സ അജ്ജുആ കം പി കാമേദി തക്കേമി (അപ്രയോജനതയാ ഗണികാഭാവസ്യാജ്ജുകാ കമപി കാമയതേ ഇതി തർകയാമി)
 
ഗണികാ -  സുടു തുഏ കിദം. അവഞ്ചിദാ ദേ ദിട്ടീ. ഈദിസവണ്ണയ്യേവ (സുഷ്ഠു ത്വയാ കൃതം. അവഞ്ചിതാ തേ ദൃഷ്ടി. ഈദൃശവർണേവ)

ചേടീ- അണളകിദം പി അജ്ജുഅം മണ്ഡിദം വിഅ പേക്ഖാമി.  കാമോ ഹി ഭഅവം അണവഗീദീ ഊസുവീ തരുണജണസ്സ.
	(അനലങ്കൃതമപ്യജ്ജുകാം മണ്ഡിതാമിവ പശ്യാമി.  കാമോ ഹി ഭഗവാനനവഗീത ഉത്സവസ്തരുണജനസ്യ)

ഗണികാ -ഹദാസേ ! ഉക്കണ്ഠിദവ്വേ കാ ദേ രദീ (ഹതാശേ ഉത്കണ്ഠിതവ്യേ കാ തേ രതിഃ)

ചേടീ- അജ്ജുഏ ! ഇച്ഛാമി പുച്ഛിദും ബഹുമാണോ(വി ? ഇ)അരമണീഓ കോഞ്ചി രാഅകുമാരോ. (അജ്ജുകേ ഇച്ഛാമി പ്രഷ്ടും ബഹുമാനേചിതരമണീയഃ കശ്ചിദ് രാജകുമാരഃ)
 
ഗണികാ- രമദും ഇച്ഛാമി, ണ സേവിദും (രന്തുമേിച്ഛാമി, ന സേവിതും)

ചേടീ--കിണുഖു വിജ്ജാവിസേസരമണീഓ കോചി ബഹ്മണദാരഓ (കിന്നുഖലു വിദ്യാവിശേഷരമണീയഃ കശ്ചിദ് ബ്രാഹ്മണദാരകഃ) 

ഗണികാ- അത്ഥി അദിബഹുമദോ വിസ്സംഭോ. പൂഅണീഓ ഖു സോ ജണോ (അസ്യതിബഹുമതോ വിസൃംഭഃ പൂജനീയഃ ഖലു സ ജനഃ)

ചേടീ - കിണ്ണുഹു വണിജദാരഓം കോച്ചി ആഗന്തുഓ (കിന്നുഖലു വണിദാരകഃ കശ്ചിദാഗന്തുകഃ)

ഗണികാ- ഉമ്മതിഏ ആസാച്ഛേദം ഉക്കണ്ഠന്താ കാ സഹേദേി (ഉന്മതികേ !ആശാച്ഛേദമുത്കണ്ഠമാനാ കാ സഹതേ)

ചേടീ-കിം ണ സക്കം സോദും. കോ അഹ്മാണം മണേോരഹാഉത്തോ (കിം ന ശക്യം ശ്രോതും. കോഽസ്മാകം മനോരഥാവുത്തഃ)
 
ഗണികാ -കിം തുവം കാമദംവാണുയാണേ ണ ആഅദാ സേി (കിം ത്വം കാമദേവാനുയാനേ നാഗതാസി)

ചേടീ- ണം ആഅദഹ്മി (നന്വാഗതാസ്മി)

ഗണികാ- കേണ ഉദാസീണം മന്തേംസി (കേനോദാസീനം മന്ത്രയസേ)

ചേടീ -  ഭണാദു ഭണാദു അജ്ജുആ ഭണാദു (ഭണതു ഭണത്വജ്ജുകാ ഭണതു)

ഗണികാ - ഹജ്ജേ ! സുണാഹി ദാവ.  അത്ഥി സത്ഥവാഹപുത്തോ ചാരുദത്തോ ണാമ (ഹജ്ജേ, ശ്രൃണു താവത്  അതി സാർഥവാഹപുതശ്ചാരുദത്തേ നാമ)

ചേടീ - ജേണ സരണാഗദാ തുവം രക്‌ഖിദാ (യേന ശരണാഗതാ ത്വം രക്ഷിതാ)
 
ഗണികാ- സോ ഏവ്വ.  (സ ഏവ)

ചേടീ - ഹദ്ധി, ദരിദ്ദേ ഖു സോ (ഹാ ധിക് ,ദരിദ്രഃ ഖലു സഃ)

ഗണികാ - അദോ ഖു കാമീഅദി. അദിദരിദ്രപുരുസ സത്താ ഗണിആ അവഅണീആ ഹോഇ (അതഃ ഖലു കാമ്യതേ. അതിദരിദ്രപുരഷസക്താ ഗണികാ അവചനീയാ ഭവതി)

ചേടീ-അജ്ജുഏ ഉദ്ധൃദപുപ്ഫം സഹആരം മഹുഅരാഓം ഉവാസതി (അജ്ജുകേ ! ഉദ്ധൂതപുഷ്പം സഹകാരം മധുകരാ ഉപാസതേ)

ഗണികാ - ഹജ്ജേ ! ഏവം ഉവാസാംന്ത ദേ മഹുഅരാ ത്തി(പുച്ഛിഅന്തി?) (ഹജ്ജേ ഏവമുപാസതേ തേ മധുകരാ ഇതി (പുച്ഛീഅന്തി ?))

ചേടീ- കിം, വിഹവമന്ദദാഏ വേസവാസപ്പസങ്ഗകാദരോ ദുക്ഖം തി ജഇ ണ ആഅച്ഛേ । (കിം, വിഭവമന്ദതയാ വേശവാസപ്രസംഗകാതരോ ദുഃഖമിതി യദി നാഗച്ഛേത്.)

ഗണികാ - ണം അഹം തം കാമേമി । (നന്വഹം തം കാമയേ ।)

ചേടീ- ജഇ് ഏത്തഓ ബഹുമാണോ, കിം ണാഭിസരീഅദി  (യദ്യേതാവാൻ‌ ബഹുമാനഃ, കിം നാഭിസ്രിയതേ ।)

ഗണികാ- ണ ഹു ണ ഗച്ഛാമി । കിന്തു സഹസാ അഭിസരിദോ പചുഅആരദുള്ളഭദാഏ പുണോ മേ ദുള്ളഭോ ഭവേ തി വിളസ്വേമി ।
				(ന സ്വഛു ന ഗച്ഛാമി ।കിന്തു സഹസാഭസൃതഃ പ്രത്യുപകാരദുർലഭതയാ പുനർമേ ദുർലഭോ ഭവേദിതി വളംബേ ।)
ചേടീ- ഹം, കിം ഏതണ്ണിമിത്തം തഹിം ഏവ്വ സോ അളങ്കാരോ ട്ടാവിദോ ।(ഹം ,കിമേതന്നിമിത്തം തത്രൈവ സോഽലങ്കാരഃ സ്ഥാപിതഃ)

ഗണികാ - ഈദിസം ഏവ്വ । (ഈദൃശമവ ।)

(തതഃ പ്രവിശത്യപടാക്ഷേപേണ സംവാഹകഃ)

സംവാഹകഃ- അയ്യേ സരണാഗദീ ഹ്മി । (ആര്യേ ! ശരണാഗതോഽസ്മി ।)

ഗണികാ-- അളം അയ്യസ്സ സംഭമേണ। (അലമാര്യസ്യ സംഭ്രമേണ।)

ചേടീ- ഹം, കോ ദാണി ഏസേോ । (ഹം, ക ഇദാനീമേഷഃ ।)

ഗണികാ- ഉമ്മതിഏ !കിം സരണാഅദോ പുച്ഛീഅദി । (ഉന്മത്തികേ കിം ശരണാഗതഃ പൃച്ഛദ്യതേ ।)

ചേടീ- അവിണാം സാഹസിഓ ഭവേ । (അപിനാമ സാഹസികോ ഭവേത്)

ഗണികാ- ഉമ്മതിഏ് ! ഗുണവന്തോ രക്ഖിദവ്വോ ഹോദി । (ഉന്മത്തികേ ! ഗുണവാൻ‌ രാക്ഷേതവ്യോ ഭവതി ।)

സംവാഹകഃ- അയ്യേ ണം ഭഏണ ഉവആരോ വിസ്സരിദോ, ണ പരിഭവേണ. പേക്ഖദു അയ്യാ, ഭീദാഹ വാ പധരിസിദാഹ വാ ആവണ്ണാഹ വാ സുളഭചാരിതവഞ്ചണാഹ വാ അവരാഹേഢും സമത്ഥാ ഹോന്തി ।
	(ആര്യേ നനു ഭയേനോപചാരോ വിസ്മൃതഃ, ന പരിഭവേണ. പശ്യത്വാര്യാ, ഭീതാ വാ പഘർഷിതാ വാ ആപന്നാ വാ സുലഭചാരിത്രവഞ്ചനാ വാ അപരാധയിതും സമർത്ഥാ ഭവന്തി ।)

ഗണികാ-ഭോദു ഭോദു । വിസ്സത്ഥോ ഭോദു അയ്യോ । ഗണിആ ഖു അഹം । (ഭവതു ഭവതു । വിശ്വസ്തോ ഭവത്വാര്യഃ । ഗണികാ ഖല്വഹം ।)

സംവാഹകഃ - അഭിജണേണ ണ സീളേണ । (അഭിജനേന ।ന ശീലേന ।)

ഗണികാ - ഹജ്ജേ ! ഏവം വിഅ । (ഹജ്ജേ ഏവമിവ ।)

ചേടീ- അജ്ജുആ അയ്യം പുച്ഛദി, കുദോ അയ്യസ്സ ഭഅം തി । (അജ്ജുകാര്യൈ പൃച്ഛതി, കുത് ആര്യസ്യ ഭയമിതി ।)

സംവാഹകഃ- അയ്യേ ! ധണിആദോ । (ആര്യേ ! ധനികാത് ।)

ഗണികാ- ജഇ ഏവം, ആസണം ദേദു അയ്യസ്സ । (യദ്യേവം, ആസനം ദീയതാമാര്യസ്യ ।)

ചേടീ-തഹ । (ആസനം ദദാതി ।) (തഥാ ।)

ഗണികാ- ഉവവിസദു അയ്യോ । (ഉപവേിശത്വാര്യഃ ।)

സംവാഹകഃ-പൂആവിസേസേണ ജാണാമി കഥ്യം തി । (ഉപവിശതി ।) (പൂജാവിശേഷേണ ജാനാമി കാര്യമിതി ।)

ഗണികാ- ഹല്ലേ !ഏവം വിഅ । (ഹഞ്ജേ ഏവമേവ ।)

ചേടീ- അജ്ജുഏ !തഹ ।അയ്യ ! രാഅമഗ്ഗേ വിസ്സത്ഥസമ്പാദം അയ്യം കാദും ഇച്ഛദി അജ്ജുആ । കസ്സ കിം കത്തവ്വം ।
			(അജ്ജുകേ തഥാ ।ആര്യ രാജമാർഗേ വിശ്വസ്തസമ്പാതമാര്യ കർതുമിച്ഛത്യജ്ജുകാ ।കസ്യ കിം കർതവ്യം ।)

സംവാഹകഃ- സുണാദു അയ്യാ । (ശൃണോത്വാര്യാ ।)

ഗണികാ- അവഹിദഹി । (അവഹിതാസ്മി ।)

സംവാഹകഃ- പാഡളിപുതം മേ ജമ്മഭൂമീ. പകിദീഏ വണിജഓ അഹം ।തദീ ഭാഅധേഅപരിവുര്തദാഏ ദസാഏ സംവാഹഅവുര്തി ഉവജീവാമി ।
						(പാടലിപുത്രം മേ ജന്മഭൂമിഃ । പ്രകൃത്യാ വണിഗഹം । തതോ ഭാഗധേയപരിവൃതതയാ ദശയാ സംവാഹകവൃത്തിമുപജീവാമി ।)
ഗണികാ-സംവാഹഓ അയ്യോ । സുഉമാരാ കളാ സിക്ഖിദാ അയ്യേണ । (സംവാഹക ആര്യഃ ।സുകുമാരാ കലാ ശിക്ഷിതാര്യേണ ।)

സംവാഹകഃ- കളേതി സിക്ഖിദാ । ആജീവിഅം ദാണി സംവുത്തം । (കലേതി ശിക്ഷിതാ । ആജീവിതമിദാനീം സംവൃത്തം ।)

ഗണികാ-ണിവ്വേദസൂഅഅം വിഅ വഅണം അയ്യസ്സ । തദോ തദോ (നിര്വേദസൂചകമിവ വചനമാര്യസ്യ । തതസ്തതഃ ।)

സംവാഹകഃ-അജ്ജുഏ സോ ദ്രാണി അഹം ആഅന്തുആണം സുണിഅ പുരുസവിസേസകീദൃഹളേണ ആഅദോ ഹി ഇമം ഉജ്ജഅണിം ।
						(അജ്ജുകേ സ ഇദാനീമഹമാഗന്തുകാനാം ശ്രുത്വാ പുരുഷവിശേഷകൌതൂഹലേനാഗതോഽസ്മീമാമുജ്ജയനീം ।)
 
ഗണികാ- തദോ തദോ । (തതസ്തതഃ ।)

സംവാഹകഃ -  തദോ ഇഹ ആഅദമത്ത ഏവ്വ കോച്ചി സത്ഥവാഹപുതോ സമാസാദിദോ ।
		(തത് ഇഹാഗതമാത്ര ഏവ കശ്ചിത് സാർത്ഥവഹപുത്രഃ സമാസാദിതഃ ।)

ഗണികാ -  കേരിസോ । (കീദൃശഃ ।)

സംവാഹകഃ - ആഇദേിമന്തോ അവിബ്ഭമന്തോ അണുച്ഛിതോ ളളേിദോ ളളേിദദാഏ അവിഹ്മഓ ചഉരോ മഹുരോ ദക്ഖോ സദക്ഖിഞ്ഞോ അഭിമദീ ആഇദോ തുട്ടീ ഹോദി । ദയ്യ ണ വികത്ഥേദി । അപ്പം വി സുമരദി, ബഹുഅം പി അവഇദം വിസുമരദി । അജ്ജുഏ ! കിം ബഹുണാ, തസ്സ കുളവുത്തസ്സ ഗുണാണം ചഉബ്ഭാഅം പി സുദിഗ്ഘേണ വി ഗിഹ്മദിഅഹേണ വണ്ണിദും ണ സക്ക । കിം ബഹുണാ, ദക്ഖിഞ്ഞദാഏ പരകേരഅം വിഅ അന്തണോ സരീരം ധോരേദി ।
(ആകൃതിമാൻ അവിഭ്രമൻ അനുസിക്തോ ലളിതോ ലളിതതയവിസ്മയശ്ചതുരോ മധുരോ ദക്ഷഃ സദാക്ഷിണ്യോഽഭിമത് ആചിതസ്തുഷ്ടോ ഭവതി । ദത്ത്വാ ന വികത്ഥതേ । അല്പമപി സ്മരതി, ബഹുകമപ്യപകൃതം വിസ്മൃരതി । അജ്ജുകേ കിം ബഹുനാ, തസ്യ കുലപുത്രസ്യ ഗുണാനാം ചതുർഭാഗമപി സുദീർഘേണാപി ഗ്രീഷ്മദിവസേന വർണയിതും ന ശക്യം । കിം ബഹുനാ, ദക്ഷിണതയാ പരകീയമിവാത്മനഃ ശരീരം ധാരയതി ।

ഗണികാ- ഹജ്ജേ ! കോണുഖു സോ അയ്യചാരുദത്തസ്സ ഗുണാണം അണുകരേദേി ।
	(ഹജ്ജേ ! കോനുഖലു സ ആര്യചാരുദത്തസ്യ ഗുണാനനുകരോതി ।)

ചേടീ- മമ വി കോദൂഹളം സോദും । കോണുഹു ഉജ്ജഅർണി അതണോ ഗുണേഹേി മണ്ഡേദേി ।
	(മമാപി കൌതൂഹുലം ശ്രോതും ।കോനുഖലുജ്ജയനീമാത്മനേോ ഗുണൈർമണ്ഡയതി ।)

ഗണികാ- തദോ തദോ । (തതസ്തതഃ ।)

സംവാഹകഃ- തദോ തസ്സ ഗുണവികിർണിദസരീരോ വിസ്സരിദകളതോ ഉവജീവിഓ സംവുത്തോ ।
		(തതസ്തസ്യ ഗുണവിക്രീതശരീരോ വിസ്മൃതകളത്ര ഉപജീവീ സംവൃത്തഃ । )

ഗണികാ-കിം സോ ദരിദ്ദോ । (കിം സ ദരിദ്രഃ ।)

സംവാഹകഃ - കഹം അണാചിക്ഖിദേ അയ്യാ ജാണാദി । 
		(കഥമനാഖ്യാത ആര്യാ ജാനാതി ।)

ഗണികാ - ഏഅസ്സിം ദുള്ളഹീ ഗുണവിഭവോ തി । തദോ തദോ ।
(ഏകസ്മിൻ ദുർലഭോ ഗുണവിഭവ ഇതി । തതസ്തതഃ ।)

ചേടീ - കോ ണാമ സോ അയ്യോ । (കോ നാമ സ ആര്യഃ ।)

സംവാഹകഃ- അയ്യചാരുദത്തോ ണാമ । (ആര്യചാരുദത്തോ നാമ ।)

ഗണികാ - ജുജ്ജഇ । തദോ തദോ । (യുജ്യതേ । തതസ്തതഃ ।)

സംവാഹകഃ- തദോ സോ വിഭവമന്ദദാഏ അസ്സാഹീണപരിജണോ വിസജ്ജിഅകുഡുമ്ബഭരണീ ചാരിതമത്താവസേസോ സത്ഥവാഹകുളേ പഡിവസദി । അഹം പി തേണ അയ്യേണ അബ്ഭണുഞ്ഞാദീ അണ്ണം ഉവ ചിട്ടദു തി । കഹം അണ്ണം ഏരിസ മണുസ്സരഅണം ളഭേഅന്തി, കഹം ച തസ്സ കോമളളളിദ്മഹുരസരീരപ്പരിസകേിദത്ഥം മേ ഹത്ഥം സാഹാരണസരീരസമ്മർദ്ദേണ സോഅണോഅം കരിസ്സം തി ജാദണിവ്വേദോ ദദ്ധസരീരരക്ഖണത്ഥം ജൂദോവജീവീ സംവുത്തോ ।
(തതഃ സ വിഭവമന്ദതയാസ്വാധീനപരിജനോ വിസർജിതകുടുംബഭരണശ്ചാരിത്രമാത്രാവശേഷഃ സാർത്ഥവാഹകകുലേ പ്രതിവസതി । അഹമപി തേനാര്യേണാഭ്യുനുജ്ഞാതോഽന്യമുപതിഷ്ഠതാമിതി। കഥമന്യമീദൃശം മനുഷ്യരത്നം ലഭേയേതി, കഥം ച തസ്യ  കോമളലളിതമധുരശരീരസ്പശൈകൃതാർത്ഥം മേ ഹസ്തം സാധാരണശരീരസംമർദ്ദേന ശോചനീയം കരിഷ്യാമീതി ജാതനിർവേദോ ദഗ്ധശരീരരക്ഷണാർത്ഥം ദ്യൂതോപജീവീ സംവൃത്തഃ।)

(ഗണികാ സഹർഷബാഷ്പം ചേടീമവലോകയതി ।)

ചേടീ- തദോ തദോ । തതസ്തതഃ ।

സംവാഹകഃ- തദീ ബഹൂണി ബഹൂണി ദിണാണി മഏ പരാഇദേണ പുരുസേണ കദാഇ അഹം പി ദഹസു സുവണ്ണേസു പരാഇദോ ഹ്മി ।
  (തതോ ബഹൂനി ബഹൂനി ദിനാനി മയാ പരാജിതേന പുരുഷേണ കദാചിദഹമപി ദശസു സുവർണേഷു പരാജിതോഽസ്മി ।)

ഗണികാ- തദോ തദോ । (തതസ്തതഃ)

സംവാഹകഃ- തദോ അജ്ജ വേസമഗ്ഗേ ജഇച്ഛോവണദോ സമാസാദിദോ ഹ്മി । തസ്സ ഭഏണ ഇഹ പവിഠോ । ഏവം അയ്യാ ജാണാദു ।
	(തതോഽദ്യ വേശമാർഗേ യദൃച്ഛേോപനതഃ സമാസാദിതോഽസ്മി ।തസ്യ ഭയേനേഹ പ്രവിഷ്ടഃ ।ഏവമാര്യാ ജാനാതു ।)

ഗണികാ - (ആത്മഗതം) അഹോ അഞ്ചാഹിദം ।ഏവം ഖു മണ്ണേ വാസപാദപവിണാസേണ പക്ഖിണോ ആഹിണ്ഡന്തി തി । (പ്രകാശം) ഏവം ഗദേ അത്തകേരഓ അയ്യോ । ഹളാ ! ഏഹി തം ജണം വിസജേഹി ।
	(അഹോ അത്യാഹിതം । ഏവം ഖലു മന്യേ വാസപാദപവിനാശേന പക്ഷിണ ആഹിണ്ഡന്ത ഇതി । ഏവം ഗത ആത്മീയ ആര്യഃ । ഹല! ഏഹി തം ജനം വിസർജയ ।)

ചേടീ - തഹ । (തഥാ)

(നിിഷ്ക്രാന്ത)

ഗണികാ -  ണ ഖു അയ്യേണ അത്ഥണിമിത്താ ചിന്താ കാദവ്വാ ।അയ്യചാരുദത്തോ ഏവ ദേദി തി അയ്യോ ജാണാദു ।
	(ന ഖല്വാര്യേണാർഥനിമിത്താ ചിന്താ കൃതവ്യാ | ആര്യചാരുദത്ത ഏവ ദദാതീത്യാര്യോ ജാനാതു ।)

(പ്രവിശ്യ)

ചേടീ - അജ്ജുഏ ! വിസജ്ജിദോ സോ ജണോ, പരിതുഠോ ഗദോ അ ।
	(അജ്ജുകേ വിസർജിതഃ സ ജനഃ, പരിതുഷ്ടോ ഗതശ്ച ।)

സംവാഹകഃ - അണുഗ്ഗഹിദോ ഹ്മി । (അനുഗൃഹീതോഽസ്മി ।)

ഗണികാ - ഗച്ഛദു അയ്യോ സുഹിജ്ജണദംസണേണ പീദിം ണിവ്വതേദും 
	(ഗച്ഛത്വാര്യഃ സുഹൃജ്ജനദർശനേന പ്രീതിം നിർവൃർതയിതും ।)

സംവാഹകഃ - അജ്ജ ഏവ കദാഈ ണിവ്വേദേണ പവ്വജേഅം. ജഇ ഇഅം പരിഅണേ സങ്കന്താ കളാ ഭവേ, തദൈ അയ്യാഏ അണുഗ്ഗഹിദോ ഭവേഅം ।
	(അദ്യൈവ കദാചിന്നിര്വേദേന പ്രവ്രജേയം । യദീയം പരിജനേ സംങ്ക്രാന്താ കലാ ഭവേത്, തത ആര്യയാനുഗൃഹീതോ ഭവേയം)

ഗണികാ - ജസ്സ കിദേ ഇഅം കളാ സിക്ഖിദാ, സോ ഏവ്വ അയ്യേണ ഉവചിട്ടിദവ്വോ ഭവിസ്സദി ।
	(യസ്യ കൃതേ ഇയം കലാ ശിക്ഷിതാ, സ ഏവാര്യേണോപസ്ഥാതവ്യോ ഭവിഷ്യതി ।)

സംവാഹകഃ - (സ്വഗതം) ണിഉണം ഖു പഞ്ചാചക്ഖിദോ ഹ്മി. കോ ഹി ണാം അപ്പൈണാ കിദം പചുഅആരേണ വിണാസേദി. (പ്രകാശം) അയ്യേ, ഗച്ഛാമി ദാവ അഹം ।
	(നിപുണം ഖലു പ്രത്യാഖ്യാതോഽസ്മി । കോ ഹി നാമാത്മനാ കൃതം പ്രത്യുപകാരേണ വിനാശയതി । ആര്യേ ഗച്ഛാമി താവദഹ്യം ।)

ഗണികാ- ഗച്ഛദു അയ്യോ പുണോ ദംസണാഅ ।
		(ഗച്ഛത്വാര്യഃ പുനർദർശനായ ।)

സംവാഹകഃ- അയ്യേ ! തഹ । (ആര്യേ തഥാ ।)

(നിഷ്ക്രാന്തഃ ।)

ഗണികാ- ഹം, സദ്ദീ വിഅ । (ഹം, ശബ്ദ ഇവ ।)

(പ്രവിശ്യ) 

ചേട:- വിച്ഛിതിഏ വിച്ഛിതിഏ കഹിം കഹിം അജ്ജുആ । (വിച്ഛിത്തികേ വിച്ഛിത്തികേ കുത്ര കുത്രാജ്ജുകാ ।)

ഗണികാ - ഹജ്ജേ ! കിം ഏദം । (ഹജ്ജേ കിമേതത് ।)

ചേടഃ ഹം, വിപ്പളഡോ ഹ്മി । വാദാഅണണിക്ഖാമിദപുവ്വകാആഏ ഓണമിഅപഓഹരാഏ കണ്ണൈഊരസ പരിപ്ഫന്ദോ അജ്ജുആഏ ജേണ ണ ദിട്ടോ ।
	(വിപ്രലബ്ധോഽസ്മി । വാതായനനിഷ്ക്രാമിതപൂര്വകായയാ വനമിതപയോധരയാ കർണ്ണപൂരസ്യ പരിസ്പന്ദോഽജ്ജുകയാ യേന ന ദൃഷ്ടഃ ।)

ഗണികാ- ളഹുജണസ്സ സുളഹോ വിഹാഓ । കിം ദേ ഉസ്സഅസ്സ കാരണം । (ലഘുജനസ്യ സുലഭോ വിസ്മയഃ । കിം തേ ഉത്സേകസ്യ കാരണം ।)

ചേടഃ- സുണാദു അജ്ജുആ-ഏസോ ഉഗ്ഗവേഗേണ ഓഗാഹണണിവ്വതിദേണ പസ്സുദമദഗന്ധം രാഅമഗ്ഗം കരന്തേണ മങ്ഗളഹത്ഥിണാ ഭദ്ദകവോദഏണ അണേഅപുരുസസങ്കുളേസു രാഅമഗ്ഗേസു ഉത്തരിഅപഡവിരാഅദാഏ അഹിഅളക്ഖണീഓ കോച്ചി പ്പവ്വഇദോ സമാസാദിദോ.
	(ശൃണോത്വജ്ജുകാ ഏഷ ഉഗ്രവേഗേനാവഗാഹ്നാനവർത്തിതേന പ്രസ്രുതമദഗന്ധം രാജമാർഗം കുര്വതാ മംഗലഹസ്തിനാ ഭദ്രകപോതകേനാനേകപുരുഷസങ്കുലേഷു രാജമാർഗേഷുത്തരീയപടവിരാഗതയാധിക  ലക്ഷണീയഃ കശ്ചിത് പ്രവ്രജിതഃ സമാസാദിതഃ ।)

ഗണികാ - ഹം, തദോ തദോ । (ഹം, തതസ്തതഃ ।)

ചേടഃ- തദോ മഏ ഹത്ഥിഹത്ഥാമിര്ദതാഡിഅമാണോ ദന്തന്തരപരിവത്തമാണോ ഹത്ഥിഹത്ഥപഡിദചരണോം തദോ ഹാ ഹാ വിപാഡിദോ ഹാ ഹാ ഹദോ തി ജണവാദേ സംവുതേ തദീ ദിണ്ണകരപ്പഹാരേണ പരിവത്തിദം ഹത്ഥി കരിഅ മോഇദോ സോ പരിവ്വാജോ ।
	(തതോ മയാ ഹതിഹസ്താമർദ്ദതാഡ്യമാനോ ദന്താന്തരപരിവർത്തമാനോ ഹസ്തിഹസ്ത പതിതചരണഃ തതോ ഹാ ഹാ വിപാടിതോ ഹാ ഹാ ഹത ഇതി ജനവാദേ സംവൃത്തേ തതോ ദത്തകരപ്രഹാരേണ പരിവർത്തിതം ഹൃസ്തിനം കൃത്വാ മോചിതഃ സ പരിവ്രാട് ।)

ഗണികാ - പിഅം മേ । തദോ തദോ । (പ്രിയം മേ തതസ്തതഃ ।)

ചേടഃ- തദോ സവ്വോ ജണോ ഭണാദി-അഹോ ചേഡസ്സ കമ്മ ത്തി । ണ ഉണ കോച്ചി കിം പി ഇച്ഛഇ ദാഉം. തദോ അജ്ജുഏ കേണ വി കുളവുതേണ ഉഇദണി ആഭരണട്ടാണാണി വിളോഇഅ അളഡം പേക്ഖിഔ ദവ്വം ഉവാളഭിഅ ദിഗ്ധം ണിസ്സസിഅ ഏത്തഓ മേ വിഭവോ തി കരിഅ പരിജണഹത്ഥേ അഅം പാവരഓ പേസിദോ ।
	(തതഃ സർവോ ജനോ ഭണതി - അഹോ ചേടസ്യ കർമേതി । ന പുനഃ കശ്ചിത് കിമപീച്ഛതി ദാതും । തതോഽജ്ജുകേ! കേനാപി കുലപുത്രേണോചിതാന്യാഭരണസ്ഥാനാനി വിലോക്യ അലബ്ധം പ്രേക്ഷ്യ ദൈവമുപാലഭ്യ ദീര്ഘ നിഃശ്വസ്യൈതാവാൻ മേ വിഭവ ഇതി കൃത്വാ പരിജനഹസ്തേഽയം പ്രാവാരകഃ പ്രേഷിതഃ ।)

ഗണികാ - കോണുഖു അയ്യചാരുദത്തസ്സ ഗുണാണം അണുകരേദി ।
	(കോനുഖല്വാര്യചാരുദത്തസ്യ ഗുണാനനുകരോതി ।)

ചേടീ- അജ്ജുഏ മമ വി കോദൂഹളം അത്ഥി । കോണുഖു ഏസോ ।
	(അജ്ജുകേ മമാപി കൌതൂഹൃലമാസ്തി ।കോനുഖല്വേഷഃ ।)

ഗണികാ- കേണ വി സാഹുണാ പുരുസേണ ഹോദവ്വം ।
		(കേനാപി സാധുനാ പുരുഷേണ ഭവിതവ്യം ।)

ചേടീ - സാഹു പുച്ഛീഅദു ദാവ । (സാധു പ്രച്ഛയതാം താവത് ।)

ഗണികാ - ഹജ്ജോ ! ഏകപുരുസപക്ഖവാദിദാ സവ്വഗുണാണം ഹന്തി ।
	(ഹജ്ജോ! ഏകപുരുഷപക്ഷപാതിതാ സര്വഗുണാൻ ഹന്തി ।)

ചേടീ - ഭദ്ര ! സേ ണാം തുവം ജാണാസി । (ഭദ്ര ! അസ്യ നാമം ത്വം ജാനാസി ।)

ചേടഃ -  ണ ഹു ജാണാമി । (ന ഖലു ജാനാമി ।)

ഗണികാ - അദിളഹു തുഏ കിദം  (അതിലഘു ത്വയാ കൃതം ।)

ചേടീ - ജഇ ഏവം, ഇഹ തുഏ (കോത്തി ? കിം തി മന്തിദം ।
		(യഥേവം, ഇഹ ത്വയാ കിമിതി മന്ത്രിതം ।)
 
ചേടഃ - അഹം ഏത്തഅം തു ജാണാമി - ഭദ്രഓ അവിഹ്മഓ ത്തി ।
	(അഹമേതാവത് തു ജാനാമി - ഭദ്രകോ അവിസ്മയ ഇതി ।)

ഗണികാ - ഏഹി ദാവ തം പേക്ഖാമോ । (ഏഹി താവത് തം പശ്യാമഃ ।)

ചേടഃ - പേക്ഖദു പേക്ഖദു അജ്ജുആ । ഏസോ ഗച്ഛഇ । 
	(പശ്യതു പശ്വത്വജ്ജുകാ । ഏഹ ഗച്ഛതി ।)

ഗണികാ - (പ്രസാദദ് വിലോക്യ)  ഹജ്ജോ ! ഏസോ ഹി സോ അയ്യചാരുദത്തോ ഏവ്വ ജണ്ണോവവീദമത്തപാവരഓ ഗച്ഛഇ । താ ജാവ ദൂരം ഗഓ ണ ഭവിസ്സദി ഏസോ, പേക്ഖഹ്മ ദാവ ണം ।
	(ഹജ്ജോ! എഷ ഹി സ ആര്യചാരുദത്ത ഇവ യഞ്ജോപവീതമാത്രപ്രാവാരകോ ഗച്ഛതി । തദ് യാവത് ദൂരം ഗതോ ന ഭവിഷത്യേഷ, പശ്യാമസ്താവദേനം ।)

(നിഷ്ക്രാന്താഃ സർവേ ।)

ദ്വിതീയോഽങ്കഃ ।

�
ചാരുദത്തം