ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 6


ശ്രീമദ് ഭാഗവതം (മൂലം) / ദശമഃ സ്കന്ധഃ (പൂർവ്വാർദ്ധഃ) (സ്കന്ധം 10 പൂർവ്വാർദ്ധം) / അദ്ധ്യായം 6 

ശ്രീശുക ഉവാച

നന്ദഃ പഥി വചഃ ശൌരേർന്ന മൃഷേതി വിചിന്തയൻ ।
ഹരിം ജഗാമ ശരണമുത്പാതാഗമശങ്കിതഃ  ॥ 1 ॥ 

കംസേന പ്രഹിതാ ഘോരാ പൂതനാ ബാലഘാതിനീ ।
ശിശൂംശ്ചചാര നിഘ്നന്തീ പുരഗ്രാമവ്രജാദിഷു  ॥ 2 ॥ 

ന യത്ര ശ്രവണാദീനി രക്ഷോഘ്നാനി സ്വകർമ്മസു ।
കുർവ്വന്തി സാത്വതാം ഭർത്തുര്യാതുധാന്യശ്ച തത്ര ഹി  ॥ 3 ॥ 

സാ ഖേചര്യേകദോപേത്യ പൂതനാ നന്ദഗോകുലം ।
യോഷിത്വാ മായയാഽഽത്മാനം പ്രാവിശത്കാമചാരിണീ  ॥ 4 ॥ 

     താം കേശബന്ധവ്യതിഷക്തമല്ലികാം 
          ബൃഹന്നിതംബസ്തനകൃച്ഛ്രമധ്യമാം । 
     സുവാസസം കമ്പിതകർണ്ണഭൂഷണ-
          ത്വിഷോല്ലസത്കുന്തളമണ്ഡിതാനനാം  ॥ 5 ॥ 

     വൽഗുസ്മിതാപാംഗവിസർഗ്ഗവീക്ഷിതൈർ-
          മ്മനോ ഹരന്തീം വനിതാം വ്രജൌകസാം ।
     അമംസതാംഭോജകരേണ രൂപിണീം 
          ഗോപ്യഃ ശ്രിയം ദ്രഷ്ടുമിവാഗതാം പതിം  ॥ 6 ॥ 

     ബാലഗ്രഹസ്തത്ര വിചിന്വതീ ശിശൂൻ 
          യദൃച്ഛയാ നന്ദഗൃഹേഽസദന്തകം ।
     ബാലം പ്രതിച്ഛന്നനിജോരുതേജസം 
          ദദർശ തൽപേഽഗ്നിമിവാഹിതം ഭസി  ॥ 7 ॥ 

     വിബുധ്യ താം ബാലകമാരികാഗ്രഹം 
          ചരാചരാത്മാ സ നിമീലിതേക്ഷണഃ ।
     അനന്തമാരോപയദങ്കമന്തകം 
          യഥോരഗം സുപ്തമബുദ്ധിരജ്ജുധീഃ  ॥ 8 ॥ 

     താം തീക്ഷ്ണചിത്താമതിവാമചേഷ്ടിതാം
          വീക്ഷ്യാന്തരാ കോശപരിച്ഛദാസിവത് ।
     വരസ്ത്രിയം തത്പ്രഭയാ ച ധർഷിതേ 
          നിരീക്ഷമാണേ ജനനീ ഹ്യതിഷ്ഠതാം  ॥ 9 ॥ 

     തസ്മിൻ സ്തനം ദുർജ്ജരവീര്യമുൽബണം 
          ഘോരാങ്കമാദായ ശിശോർദ്ദദാവഥ । 
     ഗാഢം കരാഭ്യാം ഭഗവാൻ പ്രപീഡ്യ തത്-
          പ്രാണൈഃ സമം രോഷസമന്വിതോഽപിബത്  ॥ 10 ॥ 

     സാ മുഞ്ച മുഞ്ചാലമിതി പ്രഭാഷിണീ 
          നിഷ്പീഡ്യമാനാഖിലജീവമർമ്മണി ।
     വിവൃത്യ നേത്രേ ചരണൌ ഭുജൌ മുഹുഃ 
          പ്രസ്വിന്നഗാത്രാ ക്ഷിപതീ രുരോദ ഹ  ॥ 11 ॥ 

     തസ്യാഃ സ്വനേനാതിഗഭീരരംഹസാ 
          സാദ്രിർമ്മഹീ ദ്യൌശ്ച ചചാല സഗ്രഹാ ।
     രസാ ദിശശ്ച പ്രതിനേദിരേ ജനാഃ 
          പേതുഃ ക്ഷിതൌ വജ്രനിപാതശങ്കയാ  ॥ 12 ॥ 

     നിശാചരീത്ഥം വ്യഥിതസ്തനാ വ്യസുർ-
          വ്യാദായ കേശാംശ്ചരണൌ ഭുജാവപി । 
     പ്രസാര്യ ഗോഷ്ഠേ നിജരൂപമാസ്ഥിതാ 
          വജ്രാഹതോ വൃത്ര ഇവാപതന്നൃപ  ॥ 13 ॥ 

പതമാനോഽപി തദ്ദേഹസ്ത്രിഗവ്യൂത്യന്തരദ്രുമാൻ ।
ചൂർണ്ണയാമാസ രാജേന്ദ്ര മഹദാസീത്തദദ്ഭുതം  ॥ 14 ॥ 

ഈഷാമാത്രോഗ്രദംഷ്ട്രാസ്യം ഗിരികന്ദരനാസികം ।
ഗണ്ഡശൈലസ്തനം രൌദ്രം പ്രകീർണ്ണാരുണമൂർദ്ധജം  ॥ 15 ॥ 

അന്ധകൂപഗഭീരാക്ഷം പുലിനാരോഹഭീഷണം ।
ബദ്ധസേതുഭുജോർവങ്ഘ്രിശൂന്യതോയഹ്രദോദരം  ॥ 16 ॥ 

സന്തത്രസുഃ സ്മ തദ്വീക്ഷ്യ ഗോപാ ഗോപ്യഃ കളേബരം ।
പൂർവ്വം തു തന്നിഃസ്വനിതഭിന്നഹൃത്കർണ്ണമസ്തകാഃ  ॥ 17 ॥ 

ബാലം ച തസ്യാ ഉരസി ക്രീഡന്തമകുതോഭയം ।
ഗോപ്യസ്തൂർണ്ണം സമഭ്യേത്യ ജഗൃഹുർജ്ജതസംഭ്രമാഃ  ॥ 18 ॥ 

യശോദാരോഹിണീഭ്യാം താഃ സമം ബാലസ്യ സർവ്വതഃ ।
രക്ഷാം വിദധിരേ സമ്യഗ്ഗോപുച്ഛഭ്രമണാദിഭിഃ  ॥ 19 ॥ 

ഗോമൂത്രേണ സ്നാപയിത്വാ പുനർഗ്ഗോരജസാർഭകം ।
രക്ഷാം ചക്രുശ്ച ശകൃതാ ദ്വാദശാംഗേഷു നാമഭിഃ  ॥ 20 ॥ 

ഗോപ്യഃ സംസ്പൃഷ്ടസലിലാ അംഗേഷു കരയോഃ പൃഥക് ।
ന്യസ്യാത്മന്യഥ ബാലസ്യ ബീജന്യാസമകുർവ്വത  ॥ 21 ॥ 

     അവ്യാദജോഽങ്ഘ്രിമണിമാംസ്തവ ജാന്വഥോരൂ 
          യജ്ഞോഽച്യുതഃ കടിതടം ജഠരം ഹയാസ്യഃ । 
     ഹൃത്കേശവസ്ത്വദുര ഈശ ഇനസ്തു കണ്ഠം 
          വിഷ്ണുർഭുജം മുഖമുരുക്രമ ഈശ്വരഃ കം  ॥ 22 ॥ 

     ചക്ര്യഗ്രതഃ സഹഗദോ ഹരിരസ്തു പശ്ചാത്
          ത്വത്പാർശ്വയോർദ്ധനുരസീ മധുഹാജനശ്ച । 
     കോണേഷു ശംഖ ഉരുഗായ ഉപര്യുപേന്ദ്ര-
          സ്താർക്ഷ്യഃ ക്ഷിതൌ ഹലധരഃ പുരുഷഃ സമന്താത്  ॥ 23 ॥ 

ഇന്ദ്രിയാണി ഹൃഷീകേശഃ പ്രാണാൻ നാരായണോഽവതു ।
ശ്വേതദ്വീപപതിശ്ചിത്തം മനോ യോഗേശ്വരോഽവതു  ॥ 24 ॥ 

പൃശ്നിഗർഭസ്തു തേ ബുദ്ധിമാത്മാനം ഭഗവാൻ പരഃ ।
ക്രീഡന്തം പാതു ഗോവിന്ദഃ ശയാനം പാതു മാധവഃ  ॥ 25 ॥ 

വ്രജന്തമവ്യാദ് വൈകുണ്ഠ ആസീനം ത്വാം ശ്രിയഃപതിഃ ।
ഭുഞ്ജാനം യജ്ഞഭുക് പാതു സർവ്വഗ്രഹഭയങ്കരഃ  ॥ 26 ॥ 

ഡാകിന്യോ യാതുധാന്യശ്ച കൂഷ്മാണ്ഡാ യേഽർഭകഗ്രഹാഃ ।
ഭൂതപ്രേതപിശാചാശ്ച യക്ഷരക്ഷോവിനായകാഃ  ॥ 27 ॥ 

കോടരാ രേവതീ ജ്യേഷ്ഠാ പൂതനാ മാതൃകാദയഃ ।
ഉൻമാദാ യേ ഹ്യപസ്മാരാ ദേഹപ്രാണേന്ദ്രിയദ്രുഹഃ  ॥ 28 ॥ 

സ്വപ്നദൃഷ്ടാ മഹോത്പാതാ വൃദ്ധബാലഗ്രഹാശ്ച യേ ।
സർവ്വേ നശ്യന്തു തേ വിഷ്ണോർന്നാമഗ്രഹണഭീരവഃ  ॥ 29 ॥ 

ശ്രീശുക ഉവാച

ഇതി പ്രണയബദ്ധാഭിർഗ്ഗോപീഭിഃ കൃതരക്ഷണം ।
പായയിത്വാ സ്തനം മാതാ സന്ന്യവേശയദാത്മജം  ॥ 30 ॥ 

താവന്നന്ദാദയോ ഗോപാ മഥുരായാ വ്രജം ഗതാഃ ।
വിലോക്യ പൂതനാദേഹം ബഭൂവുരതിവിസ്മിതാഃ  ॥ 31 ॥ 

നൂനം ബതർഷിഃ സഞ്ജാതോ യോഗേശോ വാ സമാസ സഃ ।
സ ഏവ ദൃഷ്ടോ ഹ്യുത്പാതോ യദാഹാനകദുന്ദുഭിഃ  ॥ 32 ॥ 

കളേബരം പരശുഭിശ്ഛിത്ത്വാ തത്തേ വ്രജൌകസഃ ।
ദൂരേ ക്ഷിപ്ത്വാവയവശോ ന്യദഹൻ കാഷ്ഠധിഷ്ടിതം  ॥ 33 ॥ 

ദഹ്യമാനസ്യ ദേഹസ്യ ധൂമശ്ചാഗുരുസൌരഭഃ ।
ഉത്ഥിതഃ കൃഷ്ണനിർഭുക്തസപദ്യാഹതപാപ്മനഃ  ॥ 34 ॥ 

പൂതനാ ലോകബാലഘ്നീ രാക്ഷസീ രുധിരാശനാ ।
ജിഘാംസയാപി ഹരയേ സ്തനം ദത്ത്വാഽഽപ സദ്ഗതിം  ॥ 35 ॥ 

കിം പുനഃ ശ്രദ്ധയാ ഭക്ത്യാ കൃഷ്ണായ പരമാത്മനേ ।
യച്ഛൻ പ്രിയതമം കിം നു രക്താസ്തൻമാതരോ യഥാ  ॥ 36 ॥ 

പദ്ഭ്യാം ഭക്തഹൃദിസ്ഥാഭ്യാം വന്ദ്യാഭ്യാം ലോകവന്ദിതൈഃ ।
അംഗം യസ്യാഃ സമാക്രമ്യ ഭഗവാനപിബത് സ്തനം  ॥ 37 ॥ 

യാതുധാന്യപി സാ സ്വർഗ്ഗമവാപ ജനനീഗതിം ।
കൃഷ്ണഭുക്തസ്തനക്ഷീരാഃ കിമു ഗാവോ നു മാതരഃ  ॥ 38 ॥ 

പയാംസി യാസാമപിബത്പുത്രസ്നേഹസ്നുതാന്യലം ।
ഭഗവാൻ ദേവകീപുത്രഃ കൈവല്യാദ്യഖിലപ്രദഃ  ॥ 39 ॥ 

താസാമവിരതം കൃഷ്ണേ കുർവ്വതീനാം സുതേക്ഷണം ।
ന പുനഃ കൽപതേ രാജൻ സംസാരോഽജ്ഞാനസംഭവഃ  ॥ 40 ॥ 

കടധൂമസ്യ സൌരഭ്യമവഘ്രായ വ്രജൌകസഃ ।
കിമിദം കുത ഏവേതി വദന്തോ വ്രജമായയുഃ  ॥ 41 ॥ 

തേ തത്ര വർണ്ണിതം ഗോപൈഃ പൂതനാഽഽഗമനാദികം ।
ശ്രുത്വാ തന്നിധനം സ്വസ്തി ശിശോശ്ചാസൻ സുവിസ്മിതാഃ  ॥ 42 ॥ 

നന്ദഃ സ്വപുത്രമാദായ പ്രേത്യാഗതമുദാരധീഃ ।
മൂർദ്ധ്ന്യുപാഘ്രായ പരമാം മുദം ലേഭേ കുരൂദ്വഹ  ॥ 43 ॥ 

യ ഏതത്പൂതനാമോക്ഷം കൃഷ്ണസ്യാർഭകമദ്ഭുതം ।
ശൃണുയാച്ഛ്രദ്ധയാ മർത്ത്യോ ഗോവിന്ദേ ലഭതേ രതിം  ॥ 44 ॥