Exultavit Cor Nostrum
EPISTOLA ENCYCLICA 

AD OMNES PATRIARCHAS PRIMATES, ARCHIEPISCOPOS, 
EPISCOPOS ALIOSQVE LOCORVM ORDINARIOS 
GRATIAM ET COMMVNIONEM APOSTOLICAE SEDIS HABENTES 

VENERABILES FRATRES 
SALVTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM 

Exultavit cor Nostrum in Domino, Venerabiles Fratres, et humillimas maximasque clementissimo misericordiarum Patri et Deo totius consolationis egimus 
gratias, ubi inter assiduas et gravissimas, quibus in 
hac tanta temponlm iniquitate premimur, angustias, 
ex plurimis vestris testimoniis, accepimus uberes 
laetissimosque fructus, qui divina adspirante gratia 
in populos curae vestrae commissos ex sacro Jubilaeo a Nobis concesso redundarunt. Significastis enim, 
hac occasione fideles vestrarum Dioecesium populos 
summa frequentia in spiritu humilitatis et in animo 
contrito ad sacras aedes certatim accurrisse, ut verbi 
Dei praedicationi assisterent, et ablutis per reconciliationis Sacramentum animi sordibus ad divinam 
mensam accederent, ac simul fervidas Deo Optimo 
Maximo juxta Nostra desideria preces offerrent. Inde 
contigit, ut non pauci coelestis gratiae ope e vitiorum coeno, et veritatis semitas amplexi salutarem 
vitae rationem inierint. Quae quidem omnia summae 
consolationi et jucunditati Nobis fuerunt, qui de 
omnium hominum salute Nobis divinitus commissa
quam maxime anxii, atque solliciti nihil profecto tam 
vehemhenter optamus aihilque aliud rotis omnibus, 
ac precibus dies noctesque in humilitate cbfdis Nostri a Duo exposcimus, quam ut omnes populi, gentes, nationes ambularites gressibus fidei quotidie magis 
Ipsum ahgnoscant et diligant, ac sanctissimam Ejus 
legem sedulo adimpleant et instent viam, quae ducit 
ad vitam. 

Etsi vero. Venerabiles Fratres, ex parte Nobis 
summopere laetandum, quod vostrarum Diccesium 
populi magnas ex sacro Jubilaee spiltUaM perceperint Utilitates, tamen ex altera nOn parum dolendnm, cum videamus qUain afflictam et luctuosam 
sanctissima nostra religio, et civilis societas praese 
ferant faciem miserrimis hisce temporibus. Nemo 
enhn Vestrum ignorat, Venerabiles Fratres quibus 
subdolis artibus, quibus monstrosis opinionum portentis, et nefariis cujuSque generis machinationibus 
Dei, et humani generis hostes omnium mentes pervertere, moresque corrumpere connituntur, ut religionem, si fieri unquam posset, usquequaque tollere, 
et civilis societatis vincula revellere, eamque funditus 
evertere valeant.. Hinc porro deploranda multorum 
mentibus offiiba caligo; acerrimum contra catholicam 
rem universam, atque hanc Apostolicam Sedem bellum; teterrirrium contra virtutem,honestatemque odium; 
perditissima vitia mentito virtutis nomine cohonestate; effrenata opinandi, vivendi et quidlibet audendi 
licenti*; impotens cujusque imperii, potestatis» atque 
auctoritatis intolerantia; sacrarum rerum ac sanctis 
simarum legum, optimarumque institutionum ludibrium, contemptus; miseranda improvidae praesertim 
juventutis corruptio; pestifera pravorum librorum, et 
undique volantium ac peccare docentium libellorum, 
ephemeridum ac pagellarum colluvies; mortiferum 
indifferentismi, et incredulitatis virus; impiarum conspirationum motus, et jura cum humana, tum divina 
spreta atque irrisa. Neque Vos latet, Venerabiles Fratres, quae exinde anxietas, quae dubitatio, quae hae 
sitatio ac formido omnium praesertim bene sentientium animos sollicitet et angat, cum gravissima quaeque mala privatis, publicisque rationibus sint pertimescenda, ubi homines a veritatis, justitiae et religionis norma misere desciscentes, ac pravis indomitisque servientes cupiditatibus omne nefas animo 
moliuntur. 

In tanto igitur rerum discrimine nemo non videt, 
omnes spes nostras unice esse collocandas in Deo 
salutari nostro atque continuas, fervidasque Ipsi adhibendas preces, ut misericordiae suae divitias super 
omnes populos propitius effundens, et omnium mentes coelestis suae gratiae lumine illustrans, errantes 
ad justitiae viam reducere, ac rebelles hostium voluntates ad se convertere dignetur, omnibusque sancti sui nominis amorem et timorem inserat, ac spiritum tribuat cogitandi semper et agendi quaecumque 
sunt recta, quaecumque vera, quaecumque pudica, 
quaecumque justa, quaecumque sancta. Et quoniam 
suavis, mitis et misericors est Dominus ac dives in 
omnes, qui invocant Illum, respicit in orationem humilium et omnipotentiam suam parcendo maxime et 
miserando manifestat, adeamus, Venerabiles Fratres, 
cum fiducia ad tronum gratiae , ut misericordiam 
consequamur et gratiam inveniamus in auxilio op
portuno. Omnis enim qui petit accipit, qui quaerit 
invenit et pulsanti aperietur (1). Ac primum immortales miserationum Domino agamus gratias, et labiis 
exultationis laudemus nomen sanctum Ejus, cum in' 
multis catholici orbis regionibus mirabilia misericordiae suae operari dignetur. Hiqc unanimes, atque 
eadem fidei sinceritate, spei firmitate et caritatis ardore animati sine intermissione Deum humiliter enixeque orare et obsecrare non desinamus, ut Eccle 
siam suam sanctam ab omnibus calamitatibus eripiat, 
eamque ubique gentium, ubique terrarum magis in 
dies amplitudine augeat et exaltet, ut mundum a 
cunctis purget erroribus omnesque homines ad agnitionem veritatis, et salutis viam clementissime ad 
ducat, ut flagella suae iracundiae, quae pro nostris 
peccatis meremur, propitius avertat, ut mari ventis 
que imperet et faciat tranquillitatem, atque optatis 
simam pacem omnibus concedat, ut salvum faciat 
populum suum, et benedicat haereditati suae, illam 
que ad coelestia dirigat atque perducat. Ut autem 
lacibus Deus inclinet aurem suam ad preces nostras 
et annuat votis nostris, levemus oculos manusque 
ad sanctissimam Dei Genitricem immaculatam Virginem Mariam , cujus nullum praesentius, nullum 
validius apud Deum patrocinium , quaeque nostra 
amantissima Mater, et maxima fiducia nostra, immcf 
tota ratio spei nostrae, quod quaerit invenit et frustrari non potest. Deinde suffragia quoque quaeramus 
tam Apostolorum Principis, cui Christus ipse tradidit 
elaves regni coelorum, quemque Ecclesiae suae pei Matlh. 7, 8. 
tram constituit adversus quam portae inferi praeva 
lere nunquam poterunt; tum CoaposLoli ejus Pauli, 
et j^rbprii cujuaque civitatis et regionis Patroni* alio 
rumque Coclitum omnium, quo benignissimus Dominus uberriitid suae bobitatis dona copiosissime largiatur. 

Itaque, Venerabiles Fratres, dum Mos in hac alma 
Urbe Nostra publicas preces fieri mandamus, hisce 
Litterte Vos ipsos et populoB curae vestrae eommis 
sds ad votorum Nostrorum societatem evocamus et 
egregiam vestiam religiobem ac pietatem omni studio exchamus, ut in vestris quoque dioecesibus pu 
biiwife orationes ad divinam implorandam clementiam 
indicendas curetis. Atque ut fideles ard mitiore animo 
hisce nbsetJratiobibus per Vos statuendis instent, coelestes Ecclesiae thesauros in forma Jubilaei denuo 
proferre cebsuimus, quemadmodum ei aliis Nostris 
Litteris heifc adjectis clare intelligetis. 

Ib eam profecto spem erigimur fore, Venerabi 
les Fratres, ut Angeli pacis habentes phialas aureas, 
et thuribulum aureum in manu sua humiles Nostras 
ac totius Ecclesiae preces offerant saper altare aureum Domino* utique ipse benigno illas vultu exci 
piens ac Nostris, vestrisque et omnium fideliutn votis 
clementissime annuens, velit omnium errorum tenebras dispellere, omnium malorum dissipare procellas 
ac rei tilm Christianae tum civili auxiliariam porrigere dexteram atque efficere, ut in omnibus horni 
nibds una eademque sit fides mentium t una eademque actionum pietas, unus idemque religionis, virtutis, veritatis et justitiae amor, unum idemque pacis 
studium, unum idemque caritatis vinculum, atque ita
Unigeniti Fiij sui Dorofri Nostri Isu Cbripti regnum 
in universo terrarum orbe magis in dies amplificetr, corroboretur atque exaltetur. 

Denique coelestium omnium munerum auspicem 
ac flagrantissimae Nostrae in Vos caritatis testem 
accipite Apostolicam Benedictionem, quam intimo 
cordis affectu Vobis ipsis, Venerabiles Fratres, cunctisque Clericis Laicisque fidelibus vigilantiae vestrae 
concreditis peramanter impertimur., 

Datum Romae apud S. Petrum die XXI Novembris 
Anno MDCCCLI. Pontificatus Nostri Anno Sexto.