Probe Noscitis
VENERABILIBVS FRATRIBVS 

ARCHIEPISCOPIS ET EPISCOPIS HISPAMARVM
REGNI 

VENERABILES FRATRES 
SALVTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM. 
Probe noscitis. Venerabiles Fratres, quae quantaeque curae vel ab ipso Nostri Pontificatus initio a 
Nobis susceptae fuerint ad catholicae Ecclesiae res 
in amplissimo isto regno instaurandas et componendas, quaeque Conventio post diuturnam, operosamque tractationem cum Carissima in Christo Filia 
Nostra Maria Elisabeth Hispaniarum Regina Catholica 
fuerit inita. Neque ignoratis quo intentissimo sane 
studio inter alia illud in primis in ipsa Conventione 
cautum sancitumque esse voluerimus, ut Ecclesia 
omnibus suis juribus plane frueretur, quibus ex divina 
sua institutione et Sacrorum Canonum sanctione 
poliet, utque Vos omnes, cunctis amotis impedimentis, 
in episcopalis vestri ministerii muneribus obeundis 
integram plenamque haberetis libertatem. Etsi vero 
non dubitamus, Vos pro egregia vestra in Ecclesiam 
fide ac pastorali sollicitudine omnem operam, industriam ac diligentiam in ipsius Ecclesiae libertate 
tutanda, veetrisque episcopalibus juribus tuendis esse 
collocaturos, tamen ad id perficiendum Vobis animos 
addere existimavimus. Quamobrem hisce Nostris Litteris intimo Nostri cordis affectu Vos alloquimur,
Venerabiles Fratres, atque eximiam vestram religionem et episcopalem virtutem ac vigilantiam etiam 
atque etiam excitamus, ut pro loco quem tenetis, pro 
dignitate qua insigniti estis, ea omnia quae in ipsa 
Conventione ad Ecclesiae praesertim incolumitatem, 
atque ad episcopalis vestri ministerii libertatem asserendam sunt constituta, strenue, constanter prudeoterque agere et defendere contendatis. Et quoniam 
pro vestra sapientia optime scitis quantopere Ecclesiae utilitati conducat sacerdotalis et fida animorum, 
voluntatum ac sententiarum consensio, idcirco Vos 
vehementer in Domino hortamur et obsecramus, ut 
omnes unanimes, atque id ipsum invicem sentientes 
concordissimis animis unam eamdemque agendi rationem inire studeatis ad ipsius Ecclesiae causam 
et jura propugnanda, atque ad omnes episcopalis 
vestri muneris sacrique ministerii partes libere exercendas, juxta ea quae in Conventione ipsa statuta 
ac sancita sunt. Quo vero facilius et felicius haec 
tantopere necessaria animorum concordia, ac similis 
agendi norma quotidie magis inter Vos vigeat, ne 
intermittatis in his potissimum rerum adjunctis, Venerabiles Fratres, in gravioris praesertim momenti 
negotiis consilia inter Vos per epistolas ita conferre, 
ut qui ex Vobis Archiepiscopali Dignitate suat ornati, sibi invicem rebus primum communicatis ac 
sedulo consultis, proprios Sufiraganeos de susceptis 
consiliis diligenter certiores faciant, ut Vos omnes, 
coquo praestatis religionis studio animati, unam eam 
demque habeatis viam et rationem, qua conjunctis 
viribus consociatisque studiis et majorem Dei gloriam promovere, et veneranda Ecclesiae jura integra
ac inviolata servare et animarum saluti consulere, 
et liberum episcopalis vestri ministerii exercitium 
sartum tectumque tueri possitis. Cum autem compertum exploratumque Vobis sit, Venerabiles Fratres, quam uberes salutaresque fructus ex sacris 
Episcoporum Conventibus a Tridentina praesertim 
Synodo tantopere inculcatis christianus populus percipiat, idcirco, postquam praesertim per epistolas de 
gravissimis negotiis consilia inter Vos fuerint inita, 
ne omittatis Provincialium Conciliorum celebrationem 
istic temporum asperitate jamdiu intermissam omni 
studio redintegrare, ut cujusque Provinciae indigentiis 
accurate perspectis, et una eademque agendi norma 
suscepta ac proposita, valeatis, Deo bene juvante, 
pro singulari vestra virtute, prudentia ac pastorali 
cura et sollicitudine quod in populis vestrae vigilantiae commissis perditum est requirere, quod abje 
etom reducere, quod confractum alligare, quod infirmum consolidate, omnemque operam dare, ut divina 
nostra religio ejusque salutifera doctrina in istis 
regionibus quotidie magis vigeat, floreat ac domine 
tur. Neque intermittatis ex ejusdem Tridentini Concilii praescripto Dioecesanas quoque Synodos cogere 
et vestras omnes curas, cogitationes, studia, consilia 
continenter impendere, ut qui divino ministerio sese 
dedicarunt propriae vocationis memores eorum vivendi 
rationem ad Sacrorum Canonum , et ecclesiasticae 
disciplinae normam dirigant ac morum gravitate, vitae sanctitate ac salutaris doctrinae laude praeluceant, 
omniumque virtutum exempla christiano populo praebeant, et proprii ministerii munia naviter, scienter 
religioseque impleant, atque animarum saluti studiosissime inserviant; ut adolescentes clerici, vel a teneris 
annis ad pietatem, virtutem et ecclesiasticum spiritum mature Angantur, ac litteris, disciplinis praeser 
tim sacris ab omni erroris periculo alienis diligentissime erudiantur; ut fideles Vobis concrediti magis 
in dies enutriti verbis fidei, et per gratiarum chrismata confirmati crescant in scientia Dei, et am 
bulent per semitas Domini, ac nunquam se decipi et 
in errorem induci patiantur a fabricatoribus mendacii et perversorum dogmatum cultoribus. Cum 
autem; veluti quisque Vestrum optime intelligit, nihil 
sit quod magis ad rei tum sacrae, tum publicae incolumitatem pertineat, quam recta juventutis institutio , ne desinatis unquam summa sollicitudine 
advigilare, ut in omnibus istis publicis privatisque 
scholis doctrina plane catholica tradatur, et juventus 
sanctissimae nostrae religionis praeceptionibus accurate excolatur. Equidem Nos minime latet, Venerabiles Fratres, quibus quantisque angustiis et difficul 
tatibus episcopale ministerium in hac potissimum 
tanta temporum iniquitate sit obnoxium, nec ignoramus, Vobis maximopere esse allaborandum et excubandum in ipsius gravissimi ministerii partibus im 
plendis. At nullus labor, molestia nulla Vos a proprii 
muneris debito unquam deterreat, immo divino auxilio freti pro Dei gloria, ejusque sanctae Ecclesiae 
causa, et sempiterna hominum salute viriliter agite 
prae oculis habentes immarcescibilem illam gloriae 
coronam ab aeterno Pastorum Principe perseverantibus promissam. Dum autem persuasissimum Nobis 
est, Vos hisce Nostris desideriis quam cumulatissime esse satisfacturos, ea profecto fiducia nitimur
fore, ut carissima in Christo Filia Nostra Maria Elisabeth pro avita sua pietate, ejusque Administri perspicientes quantopere sanctissima nostra religio, ejusque 
doctrina ad populorum felicitatem tranquillitatemque 
conducat, Vobis valido suo patrocinio sint adfuturi, 
quo omnia episcopalis vestri ministerii munia prospere feliciterque exercere possitis. Interim vero haud 
omittimus in humilitate cordis Nostri fervidas clementissimo misericordiarum Patri et Deo totius consolationis adhibere preces, ut in abundantia divinae 
suae gratiae Vobis semper propitius adesse velit, acpastoralibus vestris curis et laboribus benedicat, quo 
fideles curae vestrae concrediti ambulent digne Deo 
per omnia placentes, et in omni opere bono fructificantes. Cujus superni praesidii auspicem, et flagran 
tissimae Nostrae in Vos caritatis testem Apostolicam 
Benedictionem ex intimo corde profectam Vobis ipsis, 
Venerabiles Fratres, cunctisque Clericis Laicisque 
fidelibus fidei vestrae traditis peramanter impertimur. 

Datum Romae apud S. Petrum die XVII Maii 
Anno MDCCCLII. Pontificatus Nostri Anno Sexto.