Carmina (Horatius)/Liber IV/Carmen IX
Ne forte credas interitura quae
longe sonantem natus ad Aufidum
   non ante volgatas per artis
      verba loquor socianda chordis:

non, si priores Maeonius tenet
sedes Homerus, Pindaricae latent
   Ceaeque et Alcaei minaces
      Stesichorive graves Camenae

nec siquid olim lusit Anacreon
delevit aetas; spirat adhuc amor
   vivuntque conmissi calores
      Aeoliae fidibus puellae.

non sola comptos arsit adulteri
crinis et aurum vestibus illitum
   mirata regalisque cultus
      et comites Helene Lacaena

primusve Teucer tela Cydonio
derexit arcu; non semel Ilios
   vexata; non pugnavit ingens
      Idomeneus Sthenelusve solus

dicenda Musis proelia; non ferox
Hector vel acer Deiphobus gravis
   excepit ictus pro pudicis
      coniugibus puerisque primus.

vixere fortes ante Agamemnona
multi; sed omnes inlacrimabiles
   urgentur ignotique longa
      nocte, carent quia vate sacro.

paulum sepultae distat inertiae
celata virtus -- non ego te meis
   chartis inornatum sileri
      totve tuos patiar labores

inpune, Lolli, carpere lividas
obliviones. est animus tibi
   rerumque prudens et secundis
      temporibus dubiisque rectus,

vindex avarae fraudis et abstinens
ducentis ad se cuncta pecuniae,
   consulque non unius anni,
      sed quotiens bonus atque fidus

iudex honestum praetulit utili,
reiecit alto dona nocentium
   voltu, per obstantis catervas
      explicuit sua victor arma.

non possidentem multa vocaveris
recte beatum; rectius occupat
   nomen beati qui deorum
      muneribus sapienter uti

duramque callet pauperiem pati
peiusque leto flagitium timet,
   non ille pro caris amicis
      aut patria timidus perire. 

fr:Ode IV.9 - À Lollius
it:Le odi di Orazio/Libro quarto/IX