Comoediae (Plautus) - Caecus vel Praedones
1. Nil quicquam factum nisi fabre nec quicquam positum sine loco;
auro, ebore, argento, purpura, picturis, spoliis,
tum statuis 

2. Neque eam inuito a me umquam abduces. 

3. Spectaui ludos magnufice atque opulenter. 

4. . . . . Plure altero tanto quanto eius fundust uelim. 

5. Ita sunt praedones: prosum parcunt nemini. 

6. In peregre [est]. 

7. A. Velim te arbitrari factum.
B. Sedulum; si summouentur hostes, remouentur lap[id]es. 

8. . . . Si non strenue fatetur ubi sit aurum,
membra exsicemus serra. 

9. Nil feci secus quam me decet. 

10. A. Quis tu es qui ducis me?   B. Mu.   A. Perii hercle! Afer est.