Stephanos/VI
Ad Gabriel Athanasii f. Ivanof, 
magistrum optimum,
professoris litterarum Romanarum munere
in Universitate litteraria Mosquensi
cum summo discipulorum commodo
per XXV annos feliciter functo.

(Pridie Kal. Nov. a. 1882).

Quamquam poetis non nimium placent
Anni fugaces et tacito pede
      Labens senectus, ecce partem
            Praeteritam celebramus aevi.

Nam cui quotannis, dum recolit dies
Nuper peractos, ex animo licet,
      Quamvis modestus sit, fateri:
            «Quod potui licuitque, feci»,

Quandoque luces hic memorabiles
Post longiores temporis ambitus
      Sentit reverti, num iuventae
            Conqueritur cecidisse florem?

Sic, o bonarum consitor artium,
Ex quo sacratum munus obis tuum.
      Si quinque vigintique rite
            Sol rediens glomeravit orbes,

Te quinque lustris insuper additis
Summae priori nil nisi fontibus
      Tinxisse permultos latinis
            Discipuli meminere grati.

Quare dicemus laetitiae diem
Et gallicani pocula Liberi
      Dextris tenentes, ni Falernum
            Quis dabit, unanimi precemur,

Multos ut inter, qui tua posteris
Praecepta tradant, hunc iterum diem
      Robustus et Musis amicus
            Post totidem tuearis annos.