Singulari quidem (1856)
Dilectis Filiis Nostris S. R. E. Cardinalibus, ac Venerabilibus 
Fratribus Archiepiscopis et Episcopis 
universae Imperialis ac Regiae Austriaeae Ditionis. 

PIVS PP. IX. 

Dilecti Filii Nostri, et Venerabiles Fratres, salutem 
et Apostolicam Benedictionem. 

Singulari quidem animi Nostri gaudio cognoscimus, Vos, Dilecti 
Filii Nostri, ac Venerabiles Fratres, Nostris, et Carissimi in Christo Filii Nostri Francisci losephi Austriae Imperatoris, et Regis Apostolici desideriis 
cuique Vestrum uno fere eodemque tempore significatis quam libentissime obsequentes, pro egregia 
vestra religione, et pastorali sollicitudine statuisse 
convenire in istam Imperialem et Regiam , Vindobonensem civitatem, quo ibi inter Vos colloqui, et 
consilia conferre possetis, ut rite ea omnia perficiantur, quae a Nobis cum eodem Carissimo in 
Christo Filio Nostro sancita sunt in Conventione, 
quam idem clarissimus et religiosissimus Princeps 
cum summa Nostra consolatione, et immortali sui 
nominis gloria ob Ecclesiae iura vindicata , bonis 
omnibus prae laetitia gestientibus, ineundam Nobiscum curavit. Itaque dum Vobis, Dilecti Filii Nostri , et Venerabiles Fratres, vel maxime gratulamur , quod in boc habendo conventu insigne ac 
perspectum vestrum pro Ecclesia studium impense 
ostenditis, Nobis temperare non possumus, quin Vos 
hac occasione peramanter alloquamur, et intimos 
Vobis aoimi Nostri sensus aperiamus , ex quibus 
maiorem in modum intelligetis , quanta Vos , et 
omnes amplissimi istius Imperii fideles populos curae vestrae commissos benevolentia prosequamur. 
Atque in primis quod attinet ad commemoratae 
Conventionis exsecutionem , cum optime noscatis, 
multos in illa esse articulos , qui a Vobis praecipue sunt exsequendi, tum vehementer optamus, ut 
quoad modum in eorumdem articulorum exsecutione unam 
eamdemque certam viam atque rationem habere velitis, ea tamen circumspeotione 
sedulo prudenterque adbibita, quam varia diversarum 
latissimi Austriaci Imperii Provinciarum adiuncta 
postulare poterunt. Si quae autem de alicuius articuli sensu dubitatio, vel difficultas oriatur, quod 
non fore arbitramur, gratissimum Nobis erit, illam 
a Vobis ad Nos deferri , ut, collatis inter Nos, et 
Caesaream Apostolicam Maiestatem consiliis, veluti 
in tricesimoquinto eiusdem Conventionis articulo 
cautum est, opportunas declarationes dare possimus. 

Iam vero ardentissima illa caritas, qua universum Dominicum gregem Nobis ab ipso Christo Domino divinitus commissum complectimur , et gravissimum Apostolici Nostri ministerii munus , quo 
omnium nationum, et populorum salutem totis viribus procurare debemus, urgent Nos, Dilecti Filii 
Nostri, ac Venerabiles Fratres, ut eximiam vestram 
pietatem, virtutem, et episcopalem vigilantiam maiore, qua possumus, contentione etiam atque etiam 
excitemus, ut alacriori usque zelo pergatis omnes 
episcopalis vestri muneris partes diligentissime implere, ac nullis neque curis, neque consiliis, neque 
laboribus usquam pernere, quibus sanctissimae fidei 
nostrae depositam io vestris D io ec e sib us integrum 
iovielabuoque custodiatis, et vestri gregis iaedt 
nutati consulentes, illam ab omnibus defendatis ioi 
micoram beminum fraudibus et insidiis. Namque 
probe noscitis nefarias, moltiplieesque artes m molitiones, et monstres* .omnis geo eris opmimum portenta , quibus callidiasimi perversorum dogmatum 
architecti impnovidos praesertim et imperitos a veritatis et mstitiae tramite avertere, atque in errorem exithamqne inducere connituntur. Neque ignoratis , Dilecti Fili Nostri , ac Venerabiles .Fratres 
inter plurima, et nunquam satis lugenda mala, quae 
ecclesiasticam et civilem societatem vel maxime 
perturbant, atque divexant, duo potissimum nunc 
minere, quae aliorum omnium quaedam veluti origo, non immerito videantur. Vobis enim apprime 
nota sunt innumera , et funestissima sane damna, 
(quae in Christianam* et civilem retnpublioam ex 
putidissimo indifferentismi errore redundant. Hinc 
nim omnia erga Deum, in quo vivimus, movemur, 
et sumus, officia penitus neglecta, (hinc sanctissima 
religio plane posthabita, hinc omnis iuris, instituat, 
<virtutiaqoe fundamenta concussa , ac propamodum 
versa. A qua turpissima sane indifferentismi forma 
ihaud admodum distat illud de religionum indifferentia systema e tenebris eruptum, quo homines a 
veritate alienati., vemeque confessionis adversarii, 
suaeque salutis immnmones, et inter se pugnantia 
dooeotes, etnunquam stabilitam sententiam haben 
tes, Dullum inter diversas, fidei professiones diaeri 
smd admittunt, et pacem passim cum omnibusmi 
spet, oomibuaque atomae vitae portum L qx qua 
dibet religione patere contendunt. Nihil .enim iute 
jneet illis» ilioet diversa (tractantibus, dum ad itwhlS 
veritatis expugnationem conspirent (i). Videtis pro r 
/epto, Dilecti Filii JNostrj» te Venerabiles Fratres, 
qua vigilantia Vobis sit excubandum* ne tam idwae 
contagia pestis vestras «vesimisere inficiant, aeipotr 
dant. Itaque .ne desinatis populos Vobis traditos 
ab hisce perniciosissimis erroribus sedulo dpfen* 
dere, eosque catholicae veritatis doctrina .magis in 
dies accurate imbuere  et jljos docere» quod sicut 
unus est Deus Pater, unus Christus Eius* unus.Spi 
jritus Sanctus, ,ita uoa est divinitus .revelata veritas* 
juna divina fides humanae salutis initium, omnisque 
justificationis ifondumeotom, qua Mistus vivit* et sine 
qua inopoesihile .est placere Deo, et ad tfibprum eius 
consortium pervenire $); et uoa est aera* tsancta* 
catholica, Appatolica Romapa Ecclesia, .et Catber 
dra una super Petrum Domini , voce fundata
,extra quam nec vera fides, nec aeterna invenitosalus, cum habere non possit Deum Patrem» qui 
Ecclesiam uon habet matrem* et .felsp confidat, sp 
esse io Epolesia* qui Petri Cathedram .deserat* su 
per quam fundata est Ecclesia (4). 'JNullum vero ma 
ius potest esse delictum* «1 nuda macula deformior* 
quam adversus Christum stetisse, .quam Ecclesiam 

divino Eius sanguine partam, ct acquisitam dissi 
passe, quam evangelicae dilectionis oblitum contra 
unanimem, et concordem Dei populum hostilis di 
scordiae furore pugnasse (1). 

Cum autem ratio divini cultus ex hisce duobus 
constet, piis dogmatibus, et actionibus bonis, neque 
doctrina sine operibus bonis accepta sit Deo, neque 
opera recipiat Deus a religiosis dogmatibus seiun 
cta , neque in solo opere virtutum, aut in sola 
observantia mandatorum, sed etiam in tramite fidei 
angusta et ardua sit via, quae ducit ad vitam S. Cyrill. Hieroso). Catb. IV. Illuminand. n. S. S. Leo 
Serm. 5. de Nativit. Dom.(2), 
tum ne intermittatis fideles vestros populos conti 
nenter monere, et excitare, ut non solum in ca 
tholicae religionis professione magis in dies stabi 
les et immoti persistant, verum etiam per bona 
opera certam suam vocationem, et electionem la 
cera satagant. Dum autem in vestri gregis salu 
tem procurandam incumbitis, ne omittatis in omni 
bonitate, patientia, et doctrina miseros errantes ad 
unicum Christi ovile, atque ad catholicam unitatem 
revocare illis praesertim Augustini verbis: venite, 
fratres, si vultis, ut inseramini in vite: dolor est, 
cum vos videamus praecisos ita iacere; numerate 
sacerdotes ve) ab ipsa Petri Sede, et in ordine illo 
patrum quis cui successit, videte; ipsa est petra, 
quam non vinount superbae inferorum portae (3). 
Quicumque extra banc domum agnum comederit, 
profanus est; si quis in arca Noe non fuerit, pe 
ribit regnante diluvio (1). 

Verum non minori sane pernicie alter nunc gras 
satur morbus, cui ab elatione, et quodam veluti 
rationis fastu, raiionaUsmi nomen est inditum. Non 
improbat certe Ecclesia (2) eorum studium, qui ve 
ritatem scire voluerunt , quia Deus hominis natu 
ram veri adipiscendi cupientissimam fecit, neque 
improbat rectae sanaeque rationis studia * quibus 
animus excolitur, natura investigatur, et abditissi 
ma quaeque eiusdem arcana in apertam proferun 
tur lucem. Siquidem novit, ac probe tenet pien 
tissima mater, inter collata caelitus munera (3) il 
lud esse praeelarum , quod ratione continetur, et 
quo ea omnia, quae sensibus obnoxia sunt, prae 
tergressi, insignem quamdam Dei imaginem in no 
bis ipsis praeferimus Npvit quaerendum esse do 
nec invenias, et credendum quod credidisti, dum 
hoc insuper credas aliud non esse credendum, ideo 
que ,nee requirendam» cqm id inveneris, et credi 
deris quod a Christo institutum est, qui non aliud 
tibi mandat inquirendum, quam quod instituit (4). 
Ecquid igitur est, quod ipsa non patitur, nou sinit, 
et quod pro injuncto sibi officio tuendi depositi 
pmpjpo reprehendit, ac damnat ? Illorum nimirum 
iporem vpbetpepter reprehendit, ac semper tjamna* 
vit, et damnat Ecclesia, qui ratione abutentes, eam 
Dei ipsius loquentis auctoritati hnpie et stulto «f* 
ponere ac praeferre non erubescunt, neque refoc 
midenl, et dum insolenter se extollunt, proprie su 
perbia, suoque' tumore caecati veritatis lumen amit 
tunt, fidem, de qua scriptum est, qui non eredi' 
dferic condemnabitur , superbissime aspernantur, 
sibiqwe praefidentes (2)* diffitentur Ipsi : Deo* de se 
credendum esse, et iie * quae cognitioni nostrae de 
se tribuit, obsequendum. Hi suntr, quibus co ns tat* 
tissidie epponity aeqUom 1 esee (3), uv de cognitione 
Del ipsi Deo credamus 1 * eurus scifteet totum: est, 
qUUd die eo credlinflf#, qdid «liquo ab homine fleiM, 
uti epoetety cognosci nonpotuit* nfei salutttrem sui 
cognitionem ipse tribuissevj Hi sent 1 , quos ad met* 
tfo' sanitatem hisce 1 verbis revocare contendit: qnbt 
magis 1 contra rationem* quam* ratione rationem ce* 
nari transcendero ? et quid magis contra fidem*, 
quam credere nolle quidquid non possis ratione at* 
tingere (4) ? Atque his inculcare non desinit, fidem 
non* ratiemY sed auctoritati inniti (5), nec etfim de 
cebat, ut emin Deus ad 1 hominem loqueretur* argu 
mentis assereret? suas voces* tamquam fides ei non 
haberetur, sed ut oportuit, est ktquUtus, qtrasi rerum 
Otttwidm malimus iudex, cuius non est argumentari, 
sed pronuntiare (6f. His apertissime denuntiat unam 
homihis spem, unamque salutem positum esse in 
ebristiana fide, quae veritatem docens, ac divina 
sua luce humanae ignorantiae tenebras decutiens 
per caritatem operatur, et ha catholica Ecclesia , 
qua* vectwn retinens oukum est stabile, ipsius fidet 
dbmteibiiijr,. et Dei tempkim extra quod, citra in 
vincibilis ignorandae excusationem, quisquis fuerit, 
esa a spe visae:, et salutis alieni» Et; hos gravis 
sime monet, ac dbcet* quod humanae arti» peritia 
si quando tractandis sacris eloquii» adhibetur, non 
debet ius magisterii sibi arroganter arripere , sed 
veluai ancilla Dominae quodbi» fanrototus obsequio 
subservire,, ne si praecedit oberrat, et: dum ea te 
rtorum verborum sequitor consequentias, intimae 
virtuti» lumen amittat , et rectum veritatis trami 
tem: pendar (l). Neque existimari iccirco debet, 
nullum ia Ecclesia Christi profectum haberi reli 
gionis. HabetUr namque, idemque maxrimire, dum 
modo tamen: vere profectus sit fidei, non permu 
tatio. Crescat igitur oportet, et multum vehemen 
terque proficiat tam singulorum, quam omnium , 
unius hominisi, quam> totius Ecclesiae» aetatum, ae 
saeculorum gradibus rqtelligentia, scientia, sapien 
tia, qna inteHigatur iltustriws quod antea credeba 
tur obscurius, qua posteritas intellectum gracofetur, 
qeod : vetustas» non iotelleetom venerabatur, qua pre 
tiosae divini dogmatis gemmae exsculpantur, fide 
liter coaptentur, adornentur sapienter, et spltettdore, 
gratia, venustate ditescant in eodem tamen genere,, 
in eodem scilicet dogmate, eodem sensu, eademque sententia, ut cum dicantur nove, non dican 
tur nova (1). 

Neminem Vestrum mirari arbitramur. Dilecti 
Filii Nostri, ac Venerabiles Fratres, si pro Nostro 
fidei primatu, et principatu (2) de luctuosissimis 
bisce, ac rei cum sacrae , tum publicae pernicio 
sissimis erroribus denuo loquuti simus, eximiam 
que vestram episcopalem vigilantiam ad illos pro 
fligandos excitare censuerimus. Cum enim inimicus 
homo non cesset superseminare zizania in medio 
tritici, tum Nos, qui divina disponente Providentia 
dominico agro excolendo praesumus, atque uti ser 
vi fideles, et prudentes super Domini familiam con 
stituti sumus (3), ab iis partibus explendis desiste 
re non debeamus, quae ab Apostolico Nostro mu 
nere Separari non possunt. 

Nunc vero a singulari vestra pietate et pruden 
tia exposcimus, ut in hoc congressu ea potissimum 
inter Vos consilia provide sapieoterque inire stu 
deatis, quae in amplissimi istius Imperii regionibus 
ad maiorem Dei gloriam promovendam, ac sempi 
ternam hominum, salutem procurandam conducere 
existimaveritis. Etsi enim vehementer in Domino 
laetemur, cum noscamus multos existere tum ec 
clesiasticos, tum laicos homines, qui christianae fi 
dei et caritatis spiritu egregie animati bonum Chrimur dolore» eum haud ignoremus» in aliquibus Jo 
cis nonnullos ex Clero suae dignitatis , et officii 
oblitos minime ambulare pro ea vocatione* qua vo 
cati sunt» et christianum populum sanctissimis di 
vinae nostrae religionis. praeceptionibus parum in* 
structum» gravfbusque obnoxium periculis a pie* 
tatis operihus, et. Sacramentorum fneqiientia infe 
liciter abstinere v atque a. morum honestate» chri 
stiaoaequo vitae diaoipfina deflectere» et ad interi 
tum; rulere. Persuasissimum Nobis est» Vos pro spe 
ctata vestra episcopali sollicitudine omnes curas» 
eogitationesque esse colla toros» ut commemorata 
damna, omnino eliminentur. Et quoniam: optime 
scitis» Dilecti Filii Nostri, ae Venerabiles Fratres, 
quantam ad ecclesiastici Ordinis disciplinam instau 
randam, populortim mores corrigendos.eorumquc 
dan^na avertenda vim, habeant: Provincialia Concilia 
ai canonicis sanctionibus sapientissime praescripta, ea 
a sanctis Antistitibus, maximo semper Ecclesiae bo 
no frequentata » iccirco vel maxime optamus, ut 
Provineiales. Synodos ad saerorum eanbnum nor 
mam rite concelebretis» quo communibus cuiusque 
ecclesiasticae istius Imperii Provinciae malis op 
portuna ac salutaria adhibeatis remedia.' Cum au 
tem multa et. gravia in hisoe Provincialibus'Syno 
dis a Vobis : sint agenda , Nostris in votis est, ut 
pro vestra sapientia jn isto Vindobonensi conventu 
concordissimis animis ea inter Vos'suscipiatis con 
silia, quibus unanimes esse possitis tam circa po 
tiores praesertim res.quae in Provincialibus^ Syno 
dis erunt tractandae, ac, statuendae; tum circa illa, 
quae uno eodemque studio a Vobis erunt praestanda, ut ia omnibus istias Imperii Provinciis ditia» 
nostra religio, eiusque tolutaris doctrina, magis ia 
dies vigeatr floreat, dorometar, et fideles: populi, de 
clinantes a malo, et ferientes bonum ambulent ut 
filii lucis irr omni bonitate, inscitia, ac veritate Et 
cum nihil sit, quod alios. magi» ad rictu tem,. pie 
tatsMi, ac Dei cataun. assidue instruat r quam co 
ram'vita , et exemplum qui se dirinoi ministerio 
dedicarunt, ne praetermittatis omni indu stria inter 
Vos ea statuere, quibus Cleri disciplinam*. ufet> pro 
lapsa est r instauretis et accuratam illine institu 
tionem, ubi opos fuerit, promoveatis. QourireaBi 
leeti Filii Nostri, ac Venerabiles Fratres, collatu in 
ter Vos consiliis. coniunctisqae studiis dirige ntisBi 
me prospicite , ut ecclesiastici viri propriae digni 
tatis et ufficrii' sera per memores ab iis omnibns deelinent, quae. Clericis verita , quaeque eos nequa 
quam deeent, am virtutum omnium. oraatu praefui» 
gentes exemplum sint fidebam in verbo, in conversatione, in caritate, in fide* io castitate, ut diaroas 
emuniens horas, qua decet* attentione, ait pmtatia 
affeetu recitent, eo sancta oratione, ae eaeeceant, e* 
rerum caelestium meditationi instent, decorem Domus Dei > diligant, sacras, functiones) et caeremonias 
iuxta Pontificale,. et Rituale Romanum peragant » 
et proprii ministerii munia naviter, scienter, ae 
sancte ubeant, et saoranum praesertim dieorplioa 
rum; studia nunquam intermittant  et sempiternae 
hominum> sabuli quaerendae assiduans natant ope 
ram. Ae pari cura consulite, ut omnes es i usque 
Metropolitani» Cathedralis, et Collegiatis Templi 
Canouiei, aliique Beneficiarii eboro addicti, morum. 

gravitate, vitae integritas#, m pietati» studio un 
dique praehrfgere studeant) tamquam lacernae ar* 
dentes positae super eande fabrum in templo do» 
mini, et omnes 1 suscepti moneris partes diligenter 
expleant, residendi legem servent, divini ctritus 
splendorem eureb$, atque sideres in: exeubris ffa* 
mini divinas 1 inudes «odiose, rite, pie, rehgfase, 
non pero mente vaga, nu« vagis exutis, non inde 
eow serperis statu ewvceiebrvnty memoria semper 
repetentes* quod ipri ad ohorumMcedunt, non mo 
d»v ut sasttsfasftnanf De# cotium, vmwiiationemqua 
ttibuonty Veram* Sftoin>, no a Dec ipe# et eitd, et 
abi» omne bonum depeeesanan > 

Sed quam vehementer ad: eocbaiasticun» spiritam wendww, et> fovendum, atque ad salutaram 
constantiam detinendam enotorane spiritarifa Exercitia, innumeri» ieciroo per Remanes Ponriflees Prae 1 
decessores Nostros ditata Indulgentiis, quisque Vo 
strum optime noscit. Ea proinde eunetie ecclesia 
stici» vestris viri# etiam atque etiam eemmendure, 
et hwaleMe «e desinatis, quo ipsi «erto dierum 
spatio m opportunum aliquem locum saepe sece 
dunt, ubi* quavfe humanarum rerum* cura abieeta, 
omnia Sua fOeta ^ dicta*, cogitata coram Deo quam 
diligentissime reputantes, et annos aeternos assidua 
medi talione habentes in mente, ae maxime benefr 
efa* sibi a Dtee coData recolentesi studeant contra 
ctas de mtiudano puiVero sordes abluere, er re 
suseitaro gratiam, quae ipsis data est per imposi 
tionem manuum, o» expoliantes veterem hominem 
oam actibus «uls oovOm induant , qui ornatus est 
in iustiiis fet sSndiitato. 

Quoniam vero Sacerdotum labia custodire de 
bent scientiam, qua et respondere possint iis, qui 
legem requirunt de ore ipsorum, et contradicentes 
revincere , iccirco, Dilecti Filii Nostri, ac Venera 
biles Fratres, in rectam, acearatamque Cleri insti 
tutionem omnes vestras curas convertatis oportet. 
Summa igitur contentione omnia conamini» ut in 
vestris, praecipue Seminariis optima ac plane ca 
tholica vigeat studiorum ratio , qua adolescentes 
Clerici vel a prima pueritia per probatissimos ma 
gistros ad pietatem, omnemque virtutem, et eccle 
siasticum spiritum mature fingantur, ac latinae lin 
guae cognitione, et humanioribus litteris, philoso 
phicisque disciplinis ab omni prorsus cuiusque er 
roris periculo alienis sedulo imbuantur. Atque in 
prim.is omnem adhibete vigilantiam, ut, cum dogma 
ticam, tum moralem. Theologiam ex divinis libris, 
sane torumque Patrum traditione, et infallibili Ec 
clesiae auctoritate haustam ac depromptam, ac si 
mul solidam, divinarum litterarum, sacrorum Cano 
num, .ecclesiasticaeque historiae, rerumque liturgi 
carum scientiam congruo necessarii temporis spatio 
diligentissime, addiscant. Ac Vobis summopere, ca 
vendum in librorum delectu, ne; in tanta grassan 
tium errorum , colluvie ,a sanae doctrinae semita 
ecclesiastici adolescentes temere abducantur, cum 
praesertim hau#; jgooretis, viros eruditos a Nobis 
in religjone. desidentes, et ab, Ecclesia praecisos, in 
vulgus edere tam divinos libros, .quam Sanctorum 
Patrum opera, concinna Ula quidem elegantia, sed 
saepe , quod maxime est dolendum, . vitiata , ao 
praeposteris commentariis a veritate detorta. Neminem Vestrum latet quantopere Ecclesiae hisce 
praesertim temporibus intersit idoneos habere mi 
nistros, qui vitae sanctitate, et salutaris doctrinae 
laude praestantes, ac potentes' in opere et sermone 
valeant Dei, eiusque sanctae Ecclesiae causam stre 
nue tueri, et aedificare Domino domum fidelem. Ni 
bil itaque intentatum e9t relinquendum, ut iuniores 
Clerici vd a teneris annis sancte ac docte educen 
tur i quandoquidem nonnisi ex ipsis rite institutis 
utiles Ecclesiae ministri fieri possunt Quo vero 
facilius pro eximia vestra religione, ac pastorali 
sollicitudine accuratam Cleri institutionem, ex qua 
Ecclesiae bonum, ac populorum salus tantopere 
pendet, quotidie magis promovere valeatis, ne Vos 
pigeat exhortari, rogare egregios vestrarum Dioe 
cesium ecclesiasticos, laicosque viros divitiis pol 
lentes , et in rem catholicam praeclare animatos , 
ut vestrum sectantes exemplum aliquam pecuniae 
vim perlibenter tribuere velint, quo nova etiam Se 
minaria erigere, et congrua dote instruere possitis, 
in quibus adolesceDtuli Clerici vel ab ineunte aeta 
te rite instituantur. 

Nec minori studio, Dilecti Filii Nostri, ac Ve 
nerabiles Fratres, ea omnia consilia suscipienda cu 
rate, quibus vestrarum Dioecesium iuventus cuiusque 
'conditionis, et sexus magis in dies catholico plane 
modo educetur. Quapropter episcopalis vestrae vi 
gilantiae nervos intendite, ut iuventus ante omnia 
spiritu timoris Dei mature imbuta, ac pietatis lacte 
enutrita nedum fidei elementis , sed pleniori san 
ctissimae nostrae religionis cognitione sedulo ex 
colatur, atque ad virtutem, morumque honestatem, 
christianaeque vitae rationem conformetur, et ab 
omnibus perversionis» et oorrqptiopjs .illecebris,» et 
scopulis arceatur. Pari autem sollicitudine ne de 
sinatis unquam .fideles populos Vehis commissos 
opportunis quibusque modis ad religionem et pie» 
tatem etiam atque otium icxcitare. Itaque ea omnia 
peragito, quibus ipsi fideles populi magis io dies 
salutari cathplicae veritatis ac doctrinae pabulo icnu* 
triti Deum ex toto oonde diligant» eiusqup mandata 
apprime servent» Sanctuarium eius frequenter» as 
religiose adeant, Sabbata eius sanctificent, m saqpe 
qua par est veneratione et pietate tum divini Sa 
crificii celebrationi intersiat, tum ad sanctissima 
Poenitentiae» et Eucharistiae Sacramenta accedant, 
et .singulari devotione .Sanctissimam .Dei Genitricem 
Immaculatam Virginem Mariam prosequantur, et 
colant, ac mutuam inter se continuam caritatem 
habentes, et precibus instantes ambulant digne Deo 
per ,orania placentes, et in omai opere bono fru 
ctificantes. Cum autem sacrae Missiones ab idoneis 
operariis peractae summopere conducant ad fidei, 
religionisque spiritum in populis .excitandum, tepsque 
ad virtutis ac salutis semitam revocandos, vehe 
menter optamus, nt illas identidem in vestris Dioe 
cesibus agendas curetis. Ac meritas summasque 
laudes iis omnihus deferimus, qui e vestro ordine 
io suas Dioeooses tam salutare sacrarum Missionum 
Opus tam invexere» ex quo divioa adqpirante gratia 
uberes fructus perceptos fuisse gaudemus. 

Haec potissimum in isto cestro convento prae 
oculis habeatis .oportet, Dilecti Filii Nostri, ac Ve 
nerabiles Fratres, ut communibus malis communi 
bus studiis provide mederi possitis. Eteuim ad prae

eipua cuiusque vestrae Dioecesis damBa reparanda, 
eiueque prosperitatem promovendam* nihil frequenti 
eiusdem fiioeceseos lustratione, et DioeceBaoae $y 
nodi celebratione validius esse .probe iotel]igjti& 
Quae duo quantopere a Concilio praesertim Tri 
dentino siut praescripta et tacnlcata netninem Ve 
stram fugit. Qnamobvem pro spectata vestra in 
gregem Vobis commissum sollicitudine, et caritate, 
nihil antiquius habere velitis , quam ex canonicis 
sanctionibus vestras Dioeceses impensissimo studio 
invisere, <ot ea omnia accurate perficere., quae ad 
ipsam visitationem fructuose peragendam omnino 
pertinent. Quo in munere obeundo Vobis summo 
pere cordi sit summa cura, ac paternis praesertim 
monitis, et frugiferis concionibus, aliisque opportu 
nissimis modis errores, corruptelas, et .vitia, si quae 
irrepserint, radicitus evellere t omnibus salutis .do 
cumenta pradbere, dleri .disciplinam sartam tectam 
que tueri., et fideles spiritaalibus praesertim qui 
busque subsidiis iuvare, munire, et omnes Christo 
luor i facere. Nec dissimilem diligentiam impendite 
.in Dioeeesanis Synodis iuxta sacrorum Canonum 
normam celebrandis ea praecipue statueates, quae 
ad maius cuiuBque vestrae Dioecesis bonum spe 
ctare pro vestra prudentia duxeritis. Ne vero in 
Sacerdotibus, qui doctrinae et lectioni attendere de 
bent, quique obstricti sunt officio docendi populum 
ea , quae «ire omnibus necessarium est ad salu 
tem, et ministrandi Sacramenta (1), sacrarum di 
ti) Condi. Trideat. Sess. 33 cep. 14 de Reformat. 

sciplinarum studium unquam restinguatur aut lan 
guescat industria, optatissimum Nobis est, ut a Vo 
bis, ubi fieri possit, in omhibus vestrarum Dioece 
sium regionibus, instituantur opportunis regulis 
congressus de morum praesertim Theologia, ac de 
sacris Ritibus, ad quos singuli potissimum Presby 
teri teneantur accedere , et afferre scripto consi 
gnatam propositae a Vobis quaestionis explicatio 
nem, et aliquo temporis spatio a Vobis praefiniendo 
inter se disserere de morali Theologia, deque sa 
crorum Rituum disciplina, postquam aliquis ex ipsis 
Presbyteris sermonem de sacerdotalibus praecipue 
officiis habuerit* Cum autem in vestro grege pro 
curando operam prae ceteris, manum, auxiliumque 
Vobis praestent Parochi, quos in sollicitudinis par 
tem adscitos, et in arte omnium maxima obeunda 
adiutores habetis, eorum zelum omni studio in 
flammare ne intermittatis, Dilecti Filii Nostri, ac 
Venerabiles Fratres, ut proprio munere ea qua par 
est diligentia, ac religione fungantur. Iliis iccirco 
inculcate, ut nunquam cessent Christianam plebem 
sibi traditam sedulo pascere divini verbi praeconio, 
ac Sacramentorum et mqltiformis gratiae Dei dis 
pensatione , et rudes homines , ac maxime puerulos cbrislianae fidei mysteriis, nostraeque religionis 
documentis amanter , patienterque erudire , et er 
rantes ad salutis iter adducere, ut summopere stu 
deant odia, simultates, inimicitias, discordias, scan 
dala tollere, et confortare pusillanimes, et visitare 
infirmos, eosque omni praesertim spirituali ope iuvare, et miseros afflictos, atque aerumnosos conso 
lari, omnesque exhortari in doctrina sana, et monere, ut religiosissime reddant quae sunt Dei'Deo, 
et^iiae sunt Caesaris Caesari, docentes quod omnes 
non sollum propter iram , sed etiam 'propter con 
scientiam Principibus et potestatibus subditi esse 
et obedi re debent in iis : omnibus, quae Deii et Ec 
clesiae legibus minime adversantur. Pergite vero , 
ut facitis , cum summa vestri nominis laude , Di 
lecti Filii Nostri, ac Venerabiles Fratres, accuratam 
vestrarum Dioecesium relationem statutis tempori 
bus ad Nostram Concilii Congregationem mittere , 
ac Nos de rebus ad ipsas Dioeceses pertinentibus 
diligenter certiores facere, ut maiori cum vestrae , 
tum earumdem Dioecesium utilitati 'providere pos 
simus. Nobis autem innotuit in quibusdam geruVd 
nici territorii Dioecesibus aliquas circa parochiarum 
potissimum collationem invaluisse consuetudines, et 
nonnullos ex Vobis optare, ut buiusmodi consue 
tudines serventur. Nos quidem propensi sumus ad' 
adhibendam indulgentiam, postquam tamen easdem 
consuetudines ab unoquoque Vestrum spOciatim, ac 
perdiligenter expositas debito examine perpenderi 
mus, ut eas intra illos permittamus limites , quos 
necessitas, et praecipua locorum adiuncta suadere 
poterunt, cum prO Apostolici Nostri ministerii mu 1 
tifere curare omnino debeamus, ut Canonicae prae 
scriptiones generarim sedulo observentur. ‘ 1 

1 'Antequam finem huic Nostrae Epistolae facia 
mus,' qua Vos omnes Austriaci 1 Imperii 1 Sacrorum 
Antistites 'alloqui 1 summopere ; gaudemus , Nostrum 
ad' Vok sermonem ’ praesertim 1 convertimus ^ Vene 
rabiles'Fratres Archiepiscopi et ; Episcopi, qui in 
eodem 7 nobilissimo Imperio morantes, ac Nobiscum 
ip, vera fide, et catholica unitate <#oim«ti, et huic 
Petri Cathedrae adhaerentes, Orientalis Ecclesiae ri 
tus, et laudabiles eonsuetqdipes ah bac Sancta Sed* 
probatae» seu permissas colitis, Compertum explo 
ratumque Vobis est quo in pretio haec Apostabca 
Sedes vestros aemper habuerit ritus, quorum obser 
vaatiam: taotopere inculcavit, 'quemadmodum lucu 
tenleptastanUirtot Romanorum Pontificnm Deces 
sorum Nostrorum decreta et Constitutiones, inter 
quas commemorare satia est. Litteras Benedicti XiV 
Praedecessoris pariter Nostri die 26 tubi Anna 1755> 
editas, quarum initium « Allatae » et Nostras die 
6 lapuarii Anno IBAS omnibus Orientalibus missas, 
quae incipiunt, « In suprema Petri Apostoli Sede ». 
Itaque Vos etiam summopere oscitamus» ut pro 
e*imia ; vestra religione et eptspopeft sollicitudine 
ministerium vestrum implentes, atque ante oculos 
habentes, ea omnia, de quibus k>q.uoti sumus» ve 
stram omnem curare» industriam et vigilantiam 
Continenter impendat», ut vester Clerus sirtutibus 
omnibusornatus, et, optimis disciplinis potissimum 
sacris aceurate excultus io sempiternam fidelium 
salutem quaeraodem intentissimo studio incumbat, 
ut fideles populi iosterjtviam,, quaedpcltad yitam, 
ut. quotidie magis sapeta, augeatm»* 0 t ampllQcabtr 
catholicae religionis; unipi, ut,,«aeramen U. admm^ 
atrentur» aq divina, celebrentur pfpm Wtia vestram 
disciplinam, ija tameo Utargiois,Uhria adtubiuvqui 
ab beeSanctc Seda probati fueeunt» En.cumi nlbU 
Nobtar optatius, quam vestris , 0 ^ vestrorum, fidel/um 
mdigqntjia. quam. Ijbeptissireo;becurrepe., pe omitr 
talis ad Noo; epofugere* NQbisqae. eapowife voetearum Dioecesium res, at illarum relationem *d No 
sltara Congregationem fidei propagandae praeposi 
tam quarto quoque adno mittere. 

Denique, Dilecti Filii Nostri» ac Venerabiles Fra 
tres, Vos obtestamur, ut intentissimo studio tionni» 
tamini magis in dies conservare, fovere» et augere 
pacem et concordiam inter universum istarum 
omnium Dioecesium Cletum tum latini, tum graeoi' 
catholici' ritus, ut omnes , qui militant in oastriS 
Domini» mutaio fraternae caritatis affectu se invicem honore praevenientes. Dei gloriae, et animaram 
saluti unanimiter, ac studiosissime inserviant, 
Habetis quae pro impensissima Nostra erga Vos, 
et fideles istius vastissimi Imperii populos caritate 
Vobis, Dilecti Fiiii Nostri, ad Venerabiles Fratre», 
nunc potissimum significanda cenfcafmus , ae pro 
certo habemus? Vos pro egregia vestra virtute, religione, pietate, ac perspecta in Noa» et hanc Petri Cathedram fide et observantia hisce paternis 
Nostris desideriis, monitisque quam libentissime, et 
cumulatissime esse obsequuturos. Ac plane non dubitamus , quin vos omnes , Dilecti Filii Nostri, ac 
Venerabiles Fratres, Pastorum Principem Christum 
Iesum continenter intuentes , qui se humilem et 
mitem corde est professus , quique dedit animam 
suam pro ovibus suis relinquens nobis exemplum, 
ut sequamur vestigia Eius , contendatis totis viribus Illius exempla sectari, documenta obsequi , et 
gregi curae vestrae commisso assidue advigilare, in 
omnibus laborare, ministerium vestrum implere, et 
quaerere non quae vestra sunt, sed quae Christi 
lesu, neque iam ut dominantes in Cleris, sed uti
Pastores, immo Patres amaatissimi, et faeti forma 
gregis ex animo nihil tam molestum, tam impeditum , tam arduum unquam fore putetis, quod io 
omni patientia, mansuetudine, lenitate, prodentia 
ferendum, expediendum ac providendum pro vestrarum ovium salute non curetis. Nos interim io 
humilitate cordis Nostri haud omittimus assiduas 
fervidasque demebtissimo luminum, et misericordiarum Patri Deo totius consolationis adhibere pre 
ees, ut uberrima quaeque suae Bonitatis dona super Vos propitius semper effundat, quae in dilectas 
quoque oves Vobis concreditas copiose descendant.

Cuius divini praesidii auspicem et propensissimae 
aeque ac studiosissimae Nostrae in Vos voluntatis 
testem Apostolicam Benedictionem ex imo corde 
depromptam Vobis singulis, Dilecti Filii Nostri, ac 
Venerabiles Fratres, cunctisque istarum Ecclesiarum 
Clericis, Laicisque fidelibus peramanter impertimur. 

Datum Romae apud Sanctum Petram die 17 
Martii Anno 1856 Pontificatus Nostri Anno Decimo.