Hendecasyllaborum seu Baiarum libri duo/1.16
Carae mollia Drusulae labella
Cum, dux magne, tuis premis labellis,
Uno cum geminas in ore linguas
Includis simul et simul recludis,
Educisque animae beatus auram,
Quam flat Drusula pectore ex anhelo,
Cui cedunt arabes syrique odores,
Et quas idaliae deae capilli
Spirant ambrosiae, cum amantis ipsa
In mollis thalamos parat venire,
Dic, dux maxime, dic, beate amator,
Non felix tibi, non beatus esse,
Non vel sorte frui deûm videris?
    Idem cum tenero in sinu recumbis,
Componisque genas genis, manusque
Haeret altera collo et altera illas,
Quas partis pudor abdidit, retractas,
Mox, post murmura mutuosque questus,
Post suspiria et osculationes,
Imis cum resolutus a medullis
Defluxit calor, et iacetis ambo
Lassi, languidulique, fessulique,
Ignorasque tuone Drusulaene,
Tuus pectore spiritus pererret,
Tuo an spiritus illius recurset,
Uterque an simul erret hic et illic,
Dic, dux maxime, dic, beate amator,
Non sordent tibi regna, sordet aurum?
Non unus tibi coelitum videris?
    Et cum lacteolo sinu quiescens
Fessus langidulum capis soporem,
Carpis dulciculum beate somnum,
Non fallor, tibi, credo, dormienti
Occurrit Charitum nitens figura,
Occurrit Veneris decora imago,
Miraris faciem, genas, capillum,
Dentis, oscula, candidamque frontem,
Nigra et lumina, paetulos ocellos,
Colla et candida, vesculas papillas;
At cum te placidus sopor reliquit,
Reliquit Charitum nitens figura,
Reliquit Veneris decora imago,
Sola et Drusula lectulo remansit,
Quas somnus veneremque gratiasque
Ostendit tibi, quas quies sopora:
Nonne his Drusula par tibi videtur?
Unamque has tibi Drusulam referre?
Dic, dux maxime, dic, beate amator,
Non credis simul et deas dolere,
Atque uni tibi et invidere divos?