Ubi urbaniano
VENERABILIBVS FRATRIBVS ARCHIEPISCOPIS ET EPISCOPIS ALIISQVE 
LOCORVM ORDINARIIS IN POLONIAB REGNO, ET RUSSICI IMPERII 
REGIONIBVS MORANTIBVS GRATIAM ET COMMVNIONEM CVM 
APOSTOLICA SEDE HABENTIBUS. 

PIVS PP. IX. 

VENERABILES FRATRES 

SALVTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM 

Ubi Urbaniano in Collegio christianae fidei propagandae huius almae Nostrae urbis die 24 proximi 
mensis Aprilis invicto Christi martyri S. Fideli a 
Sigmaringa sacro vehementer lamentati sumus, Venerabiles Fratres, miseram, et numquam satis deplorandam Poloniae Regni conditionem, et male consultum motum ibi contra Potentissimum Principem 
excitatum, significavimus etiam, Nos in publicis ephemeridibus legisse severissima sane consilia a Russico 
Gubernio suscepta non solum ad eumdem motum 
comprimendum, verum etiam ad catholicam religionem eodem in Regno sensim extirpandam. Atque 
eodem tempore manifestavimus, oportere huiusmodi 
tristissimos nuncios indubitato modo, ac maiore auctoritate comprobari, quandoquidem publicis ephemeridibus plena fides adhiberi semper nequit. Nunc 
vero ex pluribus variisque fide dignis testimoniis ad 
Nos perlatis cum incredibili animi Nostri dolore agnovimus, Venerabiles Fratres, verissimas esse acerbi 
tates, quibus a Russico Gubernio catholica Ecclesia 
eiusque ministri, et cultores magis in dies divexantur ac lacerantur. Etenim certo scivimus, idem Gubernium iamdiu catholicae Ecclesiae summopere in 
fensum, omnesque ad funestissimum schisma per 
trahere exoptans, excitatae perturbationis praetextu 
sanctissimam nostram religionem, omnesque catholicos quibusque modis acriter insectari. Hinc, Conventione cum Nobis, et hac S. Sede inita numquam 
plenae executioni mandata, ac publicis pactis de 
catholica religione in Poloniae Regno tuenda plane 
despectis, plurimisque editis legibus et decretis rei 
catholicae maxime adversis, Gubernium idem nunquam intermisit catholica scripta interdicere, et libros , ephemeridesque catholicae doctrinae omnino 
repugnantes, et in Christi hic in terris Vicarium , 
et Apostolicam hanc Sedem summopere iniuriosas, 
atque ad Polonum praesertim populum depravandum 
accommodatas disseminare, et communicationem cum 
Nobis, et hac Apostolica Sede praepedire, et iuramentum divinis legibus contrarium praescribere, et 
populum contra catholicos sacerdotes excitare , et 
prohibere, ne praedicari ac doceri queat discrimen, 
quod inter catholicam veritatem et schisma inter 
cedit , et gravissimis constitutis poenis impedire , 
quominus aliquis ex infelici schismate emergere, et 
ad catholicae Ecclesiae sinum redire possit. Hinc Religiosi viri ex suis Coenobiis deturbati, eorumque 
monasteria militaribus stationibus destinata, et catholici Episcopi a sua Dioecesi abrepti , et exilio 
multati, et innumeri fere catholici graeci ritus subdolis quibusque machinationibus iamdiu in schisma 
violenter tracti, et impediti ad redeundum in catholicae Ecclesiae gremium , veluti exoptarent, ac 
innumerabiles etiam latini ritus catholici per mixta 
praesertim matrimonia catholicae Ecclesiae erepti, 
et pueri catholicis parentibus orbati, sub tutelae prae 
textu, in longinquas regiones amandati, a catholico 
cultu avulsi, et in schismatis discrimen adducti. Hinc 
innumeri cuiusque generis, aetatis, sexus et conditionis catholici summopere afflicti, et in remotissi 
mas terras transducti , et catholicorum templa direpta, polluta, ac in cultum acatholicum, vel in militares stationes conversa , et catholici sacerdotes 
miserandum in modum vexati, suisque bonis spoliati 
ad tristem paupertatem redacti , ac vel in exilium 
pulsi, vel in carcerem detrusi vel etiam necati, proptereaquod in acie vulneratis, morientibusque sacri 
ministerii opem, auxiliumque ferre haud omiserunt. 
Accedit etiam, ut cum Presbyteri, tum laici in exilium missi omni sanctissimae nostrae religionis so> 
latio, praesidioque carere debeant, utque Lithuaniae 
catholicis optio data fuerit vel exsules abeundi in 
disiunctissimas regiones , vel deficiendi a catholica 
religione. Haec et alia sane lugenda a Russico Gubernio contra catholicam Ecclesiam indesinenter patrantur. Equidem Nos immenso moerore confecti 
lacrimas continere non possumus, cum videamus, 
Vos, Venerabiles Fratres, ac dilectos filios fideles 
catholicos omnibus illis gravissimis insectationibus 
obnoxios, quibus commemoratum Gubernium catholicam fidem et religionem tum in Poloniae Regno, 
tum in aliis praesertim illius Imperii regionibus ad 
ultimum discrimen adducere conatur. 

At etiam in hoc acerrimo bello a Russico Gubernio catholicae Ecclesiae, eiusque sacris iuribus , 
ministris, rebusque illato, alium novum prorsus in 
Ecclesiae fastis, et ante hunc diem inauditum ausum 
lamentari, et exprobrare 4 cogimur, Venerabiles Fratres. Siquidem Gubernium idem non solum Vene 
rabilem Fratrem Sigismundum egregium, omnique 
laude dignum Varsaviensem Archiepiscopum a suo 
grege divulsum in longinquas regiones amandavit, 
verum etiam non dubitavit decernere, eumdem Venerabilem Fratrem episcopali in Varsaviensem Dioecesim auctoritate et iurisdictione esse privatum, et 
neminem e sua Dioecesi cum ipso posse communicare , et in eius locum sufficere, veluti Dioecesis 
administratorem Dilectum Filium Paulum Rzewuski 
eius Vicarium Generalem, et Episcopum Prusensem 
in partibus Infidelium iam a Nobis electum ac Soffraganeum eiusdem Varsaviensis Antistitis designa 
tum. Verba quidem desunt, Venerabiles Fratres, ad 
buiusmodi factum reprobandum ac detestandum. 
Ecquis enim non vehementissime mirabitur, cuna 
sciat eo devenisse Russicum Gubernium, ut perpe 
ram autumet et audeat, Episcopos, quos Spiritus 
Sanctus posuit regere Ecclesiam Dei, sacra eorum 
auctoritate ipsis a Deo tradita, et nullo prorsus 
modo laicac potestati unquam obnoxia privare, eosque 
a propriae Dioecesis regimine et procuratione amovere? Dum autem haec reprobamus et damnamus, 
eodem tempore clare aperleque declaramus, nemi 
nem memoratae ordinationi posse obedire, omnesque 
Varsaviensis Dioeceseos fideles debere eidem Venerabili Fratri Sigismundo sedulo obtemperare, qui ve rus, legitimusque est Varsaviensis Antistes.

Nihil vero dubitamus, quin idem Dilectus Filius 
Paulus Rzewuski sui officii probe memor huiusmodi 
Russici Gubernii mandato minime obsequens pergat 
Vicarii Generalis munere fungi sibi commisso a Venerabili Fratre Sigismundo Archiepiscopo Varsaviensi 
suo legitimo Antistite, eique in omnibus diligentissime obedire. 

lam vero, Venerabiles Fratres, dum caelum ac 
terram testes invocando, de omnibus, quae in Poloniae regno, aliisque Russici Imperii regionibus 
contra catholicam Ecclesiam, eiusque sacrorum Antistites, ministros , iura , patrimonium , ac dilectos 
ipsius Ecclesiae filios gesta sunt et geruntur, vehementer expostulamus, et etiam atque etiam querimur persecutionem, quam Russicum Gubernium contra Ecclesiam gerere non desinit, absit, ut ullo modo 
probare velimus male consultos motus in Polonia 
misere excitatos. Omnes enim norunt quanto studio 
catholica Ecclesia semper inculcaverit, ac docuerit, 
omnem animam subditam esse potestatibus subli 
mioribus, omnesque civili auctoritati subiectos esse, 
debitamque obedientiam praestare omnino debere in 
iis omnibus, quae Dei, eiusque Ecclesiae legibus 
non adversantur. Equidem summopere dolendum, 
huiuscemodi motus Russico Gubernio ansam dedisse 
ad catholicam quotidie magis divexandam, et opprimendam Ecclesiam. 

Dum autem eiusmodi christianae, civilique rei- 
publicae funestissimos motus reprobamus ac damnamus, haud possumus, quin omnibus summis popu 
lorum Principibus vehementer inculcemus, ut quantum in ipsis est, omnia conentur, ne in eos gravissima illacadant divinae sapientiae ad reges verba: 

« Quoniam data est a Domino potestas vobis, et 
» virtus ab Altissimo, qui interrogabit opera vestra, 

» et cogitationes scrutabitur; quoniam cum essetis 
» ministri regni illius, non recte iudieastis, nec cu» stodistis legem iustitiae, neque secundum volun» talem Dei ambulastis; horrende et cito apparebit 
» vobis, quoniam iudicium durissimum his, qui 
» praesunt, fiet, exiguo enim conceditur misericordia 
» potentes autem potenter tormenta patientur » 
Atque etiam omnes summos Principes maiore, qua 
possumus, animi Nostri contentione hortamur et 
rogamus, ut aliquando intelligere, animadvertere, ac 
noscere velint quod populi, cum a sanctissima nostra religione, eiusque salutari doctrina, atque a 
debita erga Deum, eiusque Eeclesiam, et leges obedienlia, et a libera cum hac S. Sede communicatione 
amoti fuerint, tum perniciosissimis quibusque erroribus, vitiisque depravantur, et iccirco evenit, ut 
udem populi, timore et pietate erga Deum sublata, 
suavique religionis iugo exuto, et plane abjecta obodientia, quae Deo, eiusque Ecclesiae et legibus o- 
mnino debetur, in effrenatam vivendi, agendique 
licentiam misere prolabantur, et ambulantes secundum sua desideria in impietatibus dominationem 
spernant, maiestatem blasphement, et contra Principes insurgant eisque obedire recusent. 

In summa vero animi Nostri raoestitia ob tantam malorum congeriem, quae Vos, Venerabiles 
Fratres, et fideles curae vestrae commissos premit, 
non parum certe Nos reficit et consolatur egregia 
vestra in Ecclesia tuenda, tantisque ia laboribus , 
aerumnisque propter catholicam fidem perferendis 
virtus et constantia. Et quoniam optime nostis , 
beatos esse, qui persecutionem patiuntur propter 
iustitiam, ac pulcherrimum et gloriosissimum esse 
pro nomine lesu contumeliam pati, euuique salvum 
fieri, qui perseveravit usque in finem, iccirco nihil dubitamus, quin Vos, Venerabiles Fratres, confortati in Domino, et in potentia virtutis eius per 
gatis animo invicto pro Dei, eiusque sanctae Ecclesiae defensione, animarumque salute fortiter di 
micare, memoria repetentes « quod non sunt con:» dignae passiones huius temporis ad futuram glo» riam, quae revelabitur in nobis » . Atque ic 
circo has Vobis scribimus Litteras,quibus Episcopalem 
vestram in tantis tolerandis angustiis fortitudinem, 
et in grege' vestrae curae concredito vigilantiam 
magis magisque in Domino excitamus, ut nullis 
curis, nullis consiliis, nullisque laboribus parcere 
unquam velitis, quo fideles Vobis commissi abstinentes se ab omni specie mali, nullisque deterriti 
periculis in catholicae fidei et religionis professione 
quotidie magis stabiles et immoti permaneant, et 
.nunquam ab eiusdem fidei, religionisque hostibus se 
decipi, et in errorem induci patiantur. Ac ipsos fideles 
Vobis concreditos, Nobisque carissimos omni paterni 
animi Nostri affectu et studio monemus, exhorta 
mur, et obtestamur, ut catholicam fidem, religionem 
ac doctrinam, quam singulari Dei beneficio acceperunt, constantissime profitentes , et cetera omnia 
posteriora existimantes per semitas mandatorum 
Dei sedulo ambulent, iisque omnibus instent operibus, quae caritatem vel in Deum, vel in proximum 
praeseferunt, quaeque catholicae Ecclesiae filios om 
nino decent. 

Persuasissimum autem Vobis sit, Nos in humi 
litate cordis Nostri ferventissimas diu noctuque sine 
intermissione clementissimo misericordiarum Patri 
et Deo totius consolationis offerre preces, ut 'Vos 
induat virtute ex alto, ac divina sua dextera pro 
tegat, custodiat, defendat, et exurgens iudicet causam 
suam, et Ecclesiam suam sanctam a tantis, quibus 
istic divexatur, calamitatibus eripiat, et inimicorum 
suorum superbiam elidat, eorumque contumaciam 
omnipotenti sua virtute prosternat, et uberrima 
quaequae suae Bonitatis dona super Vos et fideles 
Vobis traditos propitius semper effundat. Atque horum 
auspicem, et certissimum peculiaris, qua Vos in Domino complectimur, benevolentiae pignus Apostolicam Benedictionem ex intimo corde depromptam 
Vobis ipsis, Venerabiles Fratres, cunctisque Clericis 
laicisque fidelibus vestrae vigilantiae concreditis peramanter impertimus. 

Datum ex Arce Candulphi die 30 Iulii Anno 1864. 

Pontificatus Nostri Anno Decimonono.