Amores/2.12
Ite triumphales circum mea tempora laurus!
    vicimus: in nostro est, ecce, Corinna sinu,
quam vir, quam custos, quam ianua firma, tot hostes,
    servabant, nequa posset ab arte capi!
haec est praecipuo victoria digna triumpho,
    in qua, quaecumque est, sanguine praeda caret.
non humiles muri, non parvis oppida fossis
    cincta, sed est ductu capta puella meo!
Pergama cum caderent bello superata bilustri,
    ex tot in Atridis pars quota laudis erat?
at mea seposita est et ab omni milite dissors
    gloria, nec titulum muneris alter habet.
me duce ad hanc voti finem, me milite veni;
    ipse eques, ipse pedes, signifer ipse fui.
nec casum fortuna meis inmiscuit actis—
    huc ades, o cura parte Triumphe mea!
Nec belli est nova causa mei. nisi rapta fuisset
    Tyndaris, Europae pax Asiaeque foret.
femina silvestris Lapithas populumque biformem
    turpiter adposito vertit in arma mero;
femina Troianos iterum nova bella movere
    inpulit in regno, iuste Latine, tuo;
femina Romanis etiamnunc urbe recenti
    inmisit soceros armaque saeva dedit.
Vidi ego pro nivea pugnantes coniuge tauros;
    spectatrix animos ipsa iuvenca dabat.
me quoque, qui multos, sed me sine caede, Cupido
    iussit militiae signa movere suae.