Hendecasyllaborum seu Baiarum libri duo/1.2
Quae dulces modo balneas petistis
Et corpus calidis aquis fovetis,
Inepte facitis nimis, puellae,
Inepte nimium parumque recte,
Quod solae sine amantibus lavatis,
Quod corpus sine amantibus fovetis.
Quare consilium senis probati
Et rectum capite et probum bonumque:
Gaudet blanditiis Amor iocisque,
Amplexus petit, osculis fovetur:
Res est mutua; mutuus Cupido
Odit tristia solitudinemque.
Quid solae sine amantibus lavatis?
Quid corpus sine amantibus fovetis?
Curas pellite solitudinemque.
Ite in gaudia, mutuos fovete
Amplexus; sine amante mutuum nil.
Quare nec sine amantibus lavate,
Nec corpus sine amantibus fovete. 
Intrastis calidas, vocate amantes,
Intrastis calidas, fovete amantes,
Sint haec mutua, sed nec ipsa muta.
Amplexus cupidi loquantur ipsi,
Iniectaeque manus loquantur ipsae
Et dens blandulus ebriique ocelli,
Sonent oscula, personent cachinni,
Vincant murmura cyprias columbas.
Hanc legem statuit Venusque Amorque,
Hanc legem sibi balneae edidere:
« Ne solae sine amantibus lavate,
Ne corpus sine amantibus fovete. »