LexUniv:Iaphet
IAPHET, i. e. dilatatus, aut pulcher, sive persuadens, fil. Noë. Gen. c. 5. v. 32. Primogenitus, ut Hebraeorum aliorumque sententia fert, Augustino Semum praeferente, cum aliis quibusdam. Cum Patre arcam Idem c. 7. v. 13. ingressus, ab eo morti vicino benedictionem hanc tulit: Dilatet Deus Iaphet, & habitet in tabernaculis Sem, sitque Chanaan servus eius. Idem c. 9. v. 27. Habuit 7. filios è quibus Gomer & Iavan genus propagârunt, posteris à Tauro & Amano in Cilicia, usque ad Tanaim, & hinc Gades usque sese extendentibus. Ioseph. Antiq. l. 1. Genebr. in Chr. Lyranus, in c. 5. Gen. Torniel. A. M. 1659. n. 2. A M. 1666. n. 49. A. M. 1931. n. 20. & 21.