Hendecasyllaborum seu Baiarum libri duo/1.13
Uxor, deliciae senis mariti,
Et casti thalami fides amorque,
Per te vel viridis mihi senecta est,
Quem curae fugiunt senem seniles,
Qui seram supero senex senectam,
Et canus iuvenum cano furores;
Sed tanquam redeat calor iuventae,
Et sis cura recens amorque primus,
Et primus furor, impetusque saevus,
Antiquas volo suscitare flammas.
    Qualis floridulo nitens in horto
Nondum puniceas comas reclusit,
Et iam puniceas comas recludit,
Ac rarum decus explicare quaerit
Quae laeto rosa ramulo refulget;
Talis purpureis genis et ore,
Ut quae non tenerum cupit maritum,
Sed iam iam tenerum cupit maritum,
Cui prima oscula dedicet, suumque
Florem virginei dicet pudoris,
Suspirans viduo puella lecto
Fulgebas mihi, primulosque amores
Spirabas oculis, sinuque blando
Afflabas Arabum suos odores,
Fundebas Charitum suos honores,
Et laetum gnidiae deae nitorem.
    Qualis fulgidulo renidet ore,
Quae cano vehitur decora cygno,
Cum compsit caput, et coma repexa
Procedit thalamo, novosque amores
Et novas parat excitare flammas:
Spirant omnia, qua comam reflectit,
Splendent omnia, qua reflectit ora;
Talis, qua niveos pedes ferebas,
Et qua splendidulos moves ocellos,
Et qua per vacuum reflectis ora
Spirabas cyprios tuosque odores, 
Stillabas syrium et tuum liquorem,
Omnisque ambrosiam refragrat aura. 
    Qualis de croceo toro resurgens
Mane Aurora nigras repellit umbras,
Cum, lucem simul et diem reportans,
Irrorat teneros benigna flores,
Et spargit varios humi colores:
Rident prata, canuntque, murmurantque
Et fontes, volucresque, ramulique; 
Talis, de thalamo vocata, quando
Ad molles thiasos venis, canisque,
Pellis tristitias, metus, dolores,
Rixas, murmura, turbidos tumultus,
Irrorans animis quietem, amores,
Ludos, laetitias, iocos, lepores,
Lusus, gaudia, candidamque pacem,
Et spargis veneres cupidinesque:
Rident omnia et aerem serenas,
Et qui te iuvenis videt, senexque,
Et quae foemina, seu videt puella
Optatum cupiunt tibi maritum,
Felices tibi nuptias precantur.    
    Tunc, ut de tenui solet favilla
Crescens igniculus focum repente
Flammis corripere, aridisque lignis
Quodcunque adiicies edit voratque,
Sic me de tenui levis favilla
Conceptus calor et nigris ocellis
Imas corripuit vorans medullas:
Urebat roseus per ora fulgor,
Urebat niveus per ora candor,
Urebat coma, myrreus capillus,
Urebat tumidis latens papillis;
Mox cursans amor huc, et huc, et illuc,
Et per guttura, per genas, manusque,
Et per candida colla, perque frontem,
Et per pectora, candidosque dentes,
Ut iam non amoris, sed ignis esset,
Qui seram quoque calfacit senectam.