Apostolicae Nostrae
VENERABILIS FRATRIBVS PATRIARCHIS, PRIMATIS, ARCHIEPISCOPIS 
EPISCOPIS, EIUSQUE LOCORUM ORDINARIS
SALUTEM ET COMUNIONEM CVUM APOSTOLICA SEDE HABENTES. 

VENERABILES PATER 

SALUTEM ET APOSTOTOLICAM BENEDICTIONEM 
Apostolicae Nostrae caritatis sollicitudine et affectu universam catholicum contemplantes orbem 
verbi exprimere vix possumus, Venerabiles Fratres, quo intimo conficiamur moerore cum Christianam et civilem rempulicam luctuosissimis cuiusque generis calamitatibus miserandum in modum, 
undique turbatam , pressam ae di vexatam conspicimus. Etenim optime noscitis quomodo christiani 
populi vel saevissimi bellis, vel intestinis dissidiis 
vel pestiferis meabis» vel ingentibus terrae motibus, 
vel aliis gravissimis malis affligantur et exagitentur. 
Atque illud vel maxime dolendum, quod inter tot nunquam satis lugenda damna et mala filii tenebrarum qui sunt prudentiores filiis lacis in generatione sua, magis in dies diabolicis quibusque fraudibus, artibus, ac molitionibus connitanur acerrimum 
contra catholicam Ecclesiam, eiusque salutarem doctrinam bellum gerere, legitimae cuiusque potestati 
auctoritatem convellere et labefactare, omnium anios mentesque depravare, corrumpere, mortiferum 
indifferentismi atque incredulitatis virus usquequaque 
propagare, iura omnia divina et humana permiscere, 
dissensiones, discordias, atque impiarum rebellionum 
motus excitare, fovere , prava quaeque flagitia et 
crudelissima facinora admittere, nihilque intentatum 
relinquere, ut, si fieri unquam posset, sanctissima 
nostra religio de medio tollatur et ipsa humana societas funditus evertatur. In tanto igitur rerum discrimine probe noscentes, Nobis singulari miserantis 
Dei beneficio in oratione datam esse facultatem et 
omnia obtinendi bona, quibus indigemus, et avertendi mala, quae reformidamus, haud omisimus levare oculos Nostros in montem excelsum et sanctum , unde omne Nobis auxilium affuturum confidimus. Atque in humilitate cordis Nostri enixis 
fervidisque precibus divitem in misericordia Deum 
orare et obsecrare non desistimus, ut auferens bella 
usque ad finem terrae, et omnia amovens dissidia 
Christianis Principibus, eorumque populis pacem, concordiam , ac tranquillitatem tribuat, ut ipsis praesertim Principibus pientissimum concedat studium 
quotidie magis tuendi et propagandi catholicam fidem 
et doctrinam; qua opulorum felicitas vel maxime 
continetur, ut eosdem Principes et populos a cunctis, quibus affliguntur, malis eripiat, et omni vera 
prosperitate laetificet, ut coelestis suae gratiae dona 
errantibus largiatur, quo de perditionis via ad veritatis et justitiae semitas redeant, ac sincero corde 
ad ipsum Deum convertantur. Etsi vero in hac alma 
urbe Nostra preces iam fieri iussimus ad divinam 
misericordiam implorandam, tamen illustria Decessorum Nostrorum vestigia sectantes ad vestras quoque , ac totius Ecclesiae preces confugere constituimus. 

Itaque, Venerabiles Fratres, has Vobis scribimus 
Literas, quibus ab eximia et perspecta vestra pietate 
etiam atque etiam exposcimus , ut commemoratis 
de causis fideles vestrae curae commissos omni cura 
et studio excitetis , quo per veram poenitentiam 
peccatorum pondus deponentes , obsecrationibus , 
ieiuniis, eleemosynis, aliisque pietatis operibus iram 
Domini flagitiis hominum provocatam placare contendant. Ac pro egregia vestra religione, et sapientia 
ipsis fidelibus exponite quam multae misericordiae 
sit Deus omnibus invocantibus se , et quanta sit 
precum vis , si inimico nostrae salutis nullo aditu 
admisso Dominum adeamus. Oratio enim, ut Chrysostomi verbis utamur, « est fons et radix, et mater 
innumerabilium bonorum ; et orationis vis vim 
ignis extinxit, furorem leonum refrenavit, bella 
composuit, pugnas sedavit, tempestates sustulit, 
daemones fugavit, coeli portas aperuit, vincula 
mortis abrupit, morbos eiecit, damna repulit, urbes concussas firmavit, inflictas coelitus plagas, 
hominum insidias, omnia denique mala sustulit 
oratio » . Vehementer autem optamus, Vene 
rabiles Fratres, ut dum fervidae clementissimo miericordiarum Patri adhibentur preces ob enunciatas 
causas, haud intermittatis iuxta Encyclicas Nostras 
Literas die 2 Februarii Anno 1849 ad Vos Caietae 
datas una cum vestris fidelibus Ipsum ardentiori 
usque studio suppliciter exorare, ut Sancti Sui Spiritus lumine Nostram mentem propitius collustrare 
velit, quo de Sanctissimae Dei Genitricis Immaculatae Virginis Mariae Conceptione quamprimum id 
fatuare pessimus, quod ad maiorem ipsius Dei gloriam, et eiusdem Virginis omoiuin nostrum amantissimae Matris laudem possit pertinere. 

Iam vero at fideles Vobis concrediti ferventiori 
caritate ot uberiori fimeta orationes peragant, coelestium munerum thesauros, quornm dispensationem 
Nobis tradidit Altissimus, proferre et erogare consuimus. Quamobrem de omnipotentis Dei misericordia , ac beatorum Petri et Pauli Apostolorum ejas 
auctoritate confisi, ex illa ligandi et solvendi facultate, quam Dominus Nobis licet immeritis commisit, per has Literas omnibus et singulis vestrarum 
Diocecesium utriusquo sexus fidelibus, qui intra 
trium mensium spatium ab unoquoque vestrum praefigendum, atque a die, quem quisque vestrum constituerit , computandum peccata sua humiliter et 
eum sincera filorum detestatione confessi, et sacramentali absolutione expiati sanctissimum Eucharistiae Sacramentum reverenter susceperint, ac devote 
visitaverint, vel tres Ecclesias a Vobis designandas, 
vel tribas vioibus illarum unam, ibique aliquo temporis spatio pias ad Deum juxta Nostram mentem, 
ac pro Sanctae Matris Ecclesiae, ac Sedis Apostolicae exaltatione et prosperitate , et pro haeresum 
extirpatione atque pro pac et concordia Christianorum Principum, ac totius populi cistiani pace 
et unitate preces effoderint, et insuper intra idem 
temporis intervallum semel jejunaverint, et aliquam 
inpauperes pro sua pietate eleemosynam erogaverint, plenariam omnium peccatorum Indulgentiam 
in forma Iubilaei concedimus et largimur , quae 
per modum suffragii animabus in purgatorio exigentibus applicati etiam poterit. Ut autem hanc indulgentiacn lucrari etiam possint Mondales, seu aliae 
personae claustris perpetuo degentes, nec non 
qaicumque in carcere existunt, rei corporis infirmitate , aut alio quovis impedimento prohibentur , 
quominas aliqua ex commemoratis operibus peragere valeant, Confessoriis facultatem tribuimus, ut 
eadem ia alia pietatis opera commutare, vel iaaBud 
proximum tempus prorogare possint, cum ftcotarte 
etiam dispensandi super Communione cum pueris, 
qui nondum ad primam Onumurnoaeai fuerint ud« 
missi. Quocirca Vobis potestatem boinm , ut boo 
occasio ne, et durante commemorato trium uonteram 
spatio tantum , vestrarum Dioecesium Confessoriis 
auctoritate Nostra Apostolica omnes illae ipsissimas 
facultates largiri possit», quae a Nobis tributae feere 
in alio Jubilaeo concesso per Nostras Enoydicas Literas die 21 Novembris 1851 Vobis missas, typisqut 
editas, et incipientes « Ex aliis Nostris , iis tamen 
omnibus semper exceptis, piae an iisdem Literis e 
Nobis excepta fuere. Insuper Vobis Veniam tribuimus 
concedendi vestrarum Dioecesium fidelibus tum iri 
eis, tum ecclesiasticis secularibos et regularibus,  
cuiusvis instituti, etiam specialiter nominandi, facultatem , ut sibi ob hanc causam «figere possint 
quemcumque ‘Presbyterum Confessarium saecularem, 
seu regularem ex approbat», ipsam que facultatem 
tribuendi etiam Monialibus licet ab Ordauarii iurisdictione exemptis , aliisque mulieribus intra claustra 
eommorantibus. 

Agite igitur, Venerabiles Fratres, quippe qui et 
in sollicitudinis Nostrae partem vocati, et custodes super muros Ierusalem constituti estis. Ne cessetis una 
Nobiscum dies noctesque in omni oratione et obsecratione cum gratiarum actione humiliter enixeque clamare ad Dominum Deum Nostrum, eiusque 
divinam implorare misericordiam, ut iracundiae suae 
flagella, quae pro peccatis nostris meremur, propitius avertat, et bonitatis suae divitias super omnes 
clementer effundat. Plane non dubitamus, quin hisce 
Nostris desideriis et postulationibus quam cumulatissime satisfacturi sitis, ac pro certo habemus, 
omnes praesertim Ecclesiasticos, ac Religiosos Viros, 
Sanctimoniales, aliosque Laicos fideles, qui pie vivientes in Christo digne ambulant vocatione, qua vocati sunt, ardentissimo pietatis studio supplices suas 
preces Deo sine intermissione esse adhibituros. Et 
quo facilius Deus exoratus inclinet aurem suam ad 
preces nostras haud omittamus. Venerabiles Fratres, 
eorum suffragia petere , qui iam coronati obtinent 
palmam , atque in primis et perpetuo invocemus 
Deiparam Immaculatam Virginem Mariam, qua nulla 
apud Deum aptior et potentior deprecatrix, quaeque 
mater est gratiae et misericordiae, deinde invocemus patrocinium Sanctorum Apostolorum Petri et 
Pauli, omniumque Sanetorum Coelitum, qui cum 
Christo regnant in coelis. Nihil vero Vobis antiquius, 
nihil potius sit, quam ingeminatis studiis fideles curae 
vestrae commissos assidue hortari, monere, et excitare, ut in catholicae religionis professione quotidie magis stabiles et immoti persistant, inimico 
rum hominum insidias, fallacias et fraudes studio 
sissime devitent, et alacriori usque pede incedant 
per semitas mandatorum Dei, et a peccatis diligentissime se abstineant, ex quibus mala omnia in humanum genus redundant. Quapropter ne intermit 
tatis unquam Parochorum praesertim zelum continenter inflammare, ut proprio munere sedulo religioseque fungentes nunquam desinant Christianam 
plebem sibi commissam sanctissimis divinae nostrae 
fidei rudimentis, et praeceptionibus accuratissime 
imbuere et erudire, et sacramentorum administratione diligenter pascere, omnesque exhortari in doctrina sana. 

Denique coelestium omnium munerum auspicem, 
et ardentissiinae Nostrae in Vos caritatis testem accipite Apostolicam Benedictionem, quam ex intimo 
corde profectam Vobis ipsis , Venerabiles Fratres, 
cunctisque Clericis , Laicisque fidelibus vigilantiae 
vestrae concreditis peramanter impertimur. 

Datum Romae apud S. Petrum die i Augusti 
Anno 1854. Pontificatus Nostri Anno Nono.