Quinquaginta parabolae (1510–1517), versio electronica/De fugienda feminarum consuetudine professoribus castitatis Parabola XV
DE FVGIENDA FEMINARVM CONSVETVDINE PROFESSORIBVS CASTITATIS Parabola XV
Quidam in Sicilia montem Aethnam flammas eructantem cum inscenderet, igni propior factus
ardorem sentire coepit. Tum, quo proximior flagranti iugo accesserat, eo magis aestuabat.
Postremo cupiditate scrutandi naturae secreta tam ultra processit, ut cinere prunisque
repentina quadam montis respiratione ueluti uento effusis inuolutus periret. Qui uero procul
inde considentes huic spectaculo aderant, ut uiderunt quod contigit, detestati sunt hominis
temeritatem, qui tam praesenti periculo uitam committere ausus fuisset nulla
compulsus necessitate. Quam obrem ipsi retro cessere atque ad tutiora loca, unde
uix fumum portentosi ardoris cernere ualerent, raptim sese transtulerunt. 

Huius parabolae similitudinem explicare poterit, qui nouit, in quanto amittendae castitatis
uersentur periculo, qui se ultro ingerunt aspectibus feminarum. Illis arridere, cum illis
confabulari, illas tangere Aethneis ignibus proximare est. Tunc si licentior intercesserit
familiaritas, libidinis incendiis conflagrabit sanctioris propositi pudor, et turpi seruire
incipient luxuriae, qui ante seruierant Christo. Qui uero a mulierum consuetudine, quantum
potest, procul se fecerit et non minus eis quam Siculis illis ardoribus accedere ueritus
fuerit, semper cauens periculum, quod multos perdidit, hic demum animi corporisque
integritatem, quam Deo uouit, laetus offeret et angelorum consortium merebitur in caelo, qui
angelorum uitam uixit in terris.