Maximae quidem
VENERABILIBVS FRATRIBVS GREGORIO ARCHIEPISCOPO MONACENSI 
ET FRISINGENSI, MICHAELI ABCHIEPISCOPO BAMBEBGENSI, 

ET EPISCOPIS EORVM SVFFRAGANEIS 

IN BAVARIA ' 

PIVS PAPA IX. 

VENERABILES FRATRES 

SALVTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM. 

Maximae quidem consolationi Nobis fuerunt inter 
gravissimas, quibus affligimur, curas et angustias, 
vestrae gratissimae Litterae quas XIII Kalendas 
huius mensis ad Nos dedistis, Venerabiles Fratres, 
in congressu a Vobis Bambergae habito, ut collatis inter Vos consiliis , ea statueretis, quae hisce 
praesertim asperrimis temporibus ad Catholicae Ecclesiae causam, doctrinam, iura tuenda, et ad isto 
rum fidelium salutem procurandam quotidie magis 
conducere possint. In eisdem enim Litteris undique 
enitet egregia et explorata Vestra erga Nos, et hanc 
Petri Cathedram fides, amor et observantia, ac miRum sane studium, quo incensi estis ad omnia per 
agenda , ut fideles vestrae potissimum vigilantiae 
commissi summa ac debita reverentia, et obedientia Nos et eamdem Petri Cathedram prosequantur, 
quae catholicae unitatis est centrum , omniumque 

Ecclesiarum non modo caput, sed mater et magi 
stra, quaeque erroris tenebras undique dispellit, et 
omnium fluctuantium tutissimus est portus. Itaque 
hac eximia vestra episcopali virtute et sollicitudine 
vehementer gaudemus, Yohisque maiorem in modum 
gratulamur, Venerabiles Fratres, quod vestro facto, 
vestrisque pastoralibus ad istos fideles cuiusque vestrum curae concreditos datis Litteris haud omi 
seritis debitis, meritisque laudibus efferre arctissimam illam et admirabilem omnium totius catholici 
orbis Sacrorum Antistitum coniunctionem, quae luctuosissimis hisce temporibus cum Christi hic in terris Vicario, et hac Apostolica Sede singulari Dei beneficio tantopere viget ac tot splendidissimis factis 
magis in dies refulget. Ac vel maxime laetamur de 
conventu, quem Bambergae habuistis, in quo , Vos 
omnes, Venerabiles Fratres , concordissimis animis 
pro gravissimi episcopalis vestri ministerii officio ea 
suscepistis consilia, quae hisce potissimum tempo 
ribus magis opportuna esse existimastis ad Ecclesiae 
causam tutandam, eiusque rationes curandas, atque 
ad nefarios inimicorum hominum reprimendos conatus, qui unanimi constantique Episcoporum studio ac vigilantia sunt profligandi. Et sane , si un 
quam alias, hac praecipue nostra tristissima aetate 
Episcoporum est, veluti apprime intelligitis, contra 
sanctissimae nostrae religionis hostes strenuissime 
pugnare. Quocirca Sacrorum Antistites divino auxilio freti debent intentissimo studio episcopalem suam 
attollere vocem, et omnibus praedicare evangelium 
ac sapientibus et insipientibus aeternas divinae fidei
nostrae veritates , et augustae religionis dogmata , 
doctrinam , praeceptiones nuntiare, tradere, expli 
care , et inculcare. Ac pari contentione iidem 
Sacrorum Antistites tenentur exponere, et ostendere 
tum Summis Principibus, tum Guberniis funestis 
sima et nunquam satis deploranda mala et damna, 
quae in populos et in ipsos Principes redundant ex 
hodierno religionis contemptu, et incredulitatis spiritu, qui sub fallaci socialis progressus specie e tenebris emissus, cum maximo Christianae, civilisque 
reipublicae detrimento ubique magis in dies invalescit ac dominatur, et hominum mentes animosque 
miserandum in modum pervertit et corrumpit. Atque 
iccirco gratissimum Nobis fuit agnoscere Vos, Venerabiles Fratres, isti Carissimo in Christo Filio Nostro Bavariae Regi illustri vestras pro sanctissimae 
nostrae Religionis eiusque iurium defensione misisse 
Litteras, et ea spe nitimur fore, ut idem Serenissimus Princeps pro animi Sui pietate, iustitia, aequitate iustissimis vestris desideriis, postulationi 
busque perlibenter obsecundare studeat. Neque vero 
ignoratis, Venerabiles Fratres, esse praetera aliud, 
quod Sacri Pastores omnibus studiis et contentioni 
bus agere debent. Siquidem oportet, ipsos summa 
constantia et fortitudine defendere catholicae Ecclesiae libertatem, quam ei Suo Sanguine peperit 
Unigenitus Dei Filius ipsius Ecclesiae sponsus , ac 
viriliter propugnare omnia veneranda ipsius Ecclesiae iura ei divinitus tributa. Opus quoque est, ut 
Episcopi nunquam cessent qua voce qua scriptis ad 
omnium memoriam revocare, Ecclesiam ipsam semper fuisse, et esse salutari sua doctrina et vi ac sapientissimis suis legibus et institutis non solum 
virtutum omnium matrem et magistram, omniumque vitiorum expultricem, verum etiam verae omnium gentium humanitatis, honestatis, civilitatis, 
libertatis, progressus, prosperitatis, tranquillitatisque 
conditricem ac moderatricem, et ipsam solam posse 
firmiter wslahilire et servare publicum humanae 
societatis ordinem, qui 4 impietate et rebellione hisce 
diebus ubique tam vehementer perturbatur. Debitas 
autem meritasque laudes Vobis tribuimus, Venera 
biles Fratres, quod vestris Litteris ad istud Gubernium scriptis de popularium scholarum bono et regimine maxime solliciti catholicae Ecclesiae hac super re doctrinam, auctoritatem et iura omni rationum genere scite ac strenue propugnastis eo sensu , quo Nos in Nostra Epistola ad Venerabilem 
Fratrem Hermannum Archiepiscopum Friburgensem 
in Brisgovia die 14 iulii huius anni missa coacti 
fuimus eiusdem Ecclesiae iura in tanti momenti negotio sarta tecta tueri et vindicare contra Ecclesiae 
hostium conatus, et molitiones, qui in Magno Badensi Ducatu eo iam pervenerunt , ut leges propo 
nerentur, quae Christianam scholarum indolem plane 
destruunt, ac delent. Etsi vero in pretio habeamus 
causas, quibus, Venerabiles Fratres, Ecclesiae iura 
quoad populares tantum scholas nunc propugnanda 
curastis, tamen haud possumus, quin hac occasione 
egregiam vestram episcopalem sollicitudinem etiam 
atque etiam excitemus , ut sedulam strenuamque 
operam detis quo eadem Ecclesiae jura recognoscantur quoque ac serventur circa superiores litterarum,
severiorumque disciplinarum scholas. Etenim pro 
vestra sapientia optime nostis , ex eisdem scholis 
ab Ecclesiae doctrina, auctoritate, et vigilantia amotis graviora oriri damna et mala, quandoquidem erroribus falsisque doctrinis ii praesertim honestioris 
classis homines inficiuntur qui ad publica gubernii 
munera obeunda destinantur, quique ad communem 
civilis societatis spiritum formandum tantopere valere solent. Atque hic, Venerabiles Fratres, a Vobis 
exposcimus, ut prae oculis habere velitis quae Nos 
isti Venerabili Fratri Gregorio Archiepiscopo Monacensi per Nostram Epistolam die 21 Decembris 
anno superiore significavimus de philosophicis ac 
theologicis disciplinis tradendis, ac Vos impensis 
sime hortamur, ut vestras omnes curas cogitatio 
nesque in accuratam Cleri institutionem educatio 
nemque quotidie magis promovendam indesinenter 
conferatis, nihilque intentatum relinquatis, ut vester Clerus plenam illam, solidaraque habeat insti 
tutionem, quae ex puris incontaminalisque fontibus 
hausta, et communi Catholicae Ecclesiae docendi 
ratione innixa illa omnia removeat pericula, quibus 
nova hodierna docendi systemata super scientiae 
libertatem vel potius licentiam fundata , ac tantopere iactata sunt necessario obnoxia. Quamobrem vel maxime optamus, Venerabiles Fratres, 
ut memoria repetere, et exsequi velitis ea omnia, 
quae iam alias vel omnibus,vel singulis vestri Episcopalis Ordinis significavimus vehementerque commendavimus quoad Clericorum Seminaria ex providentissimis Concilii Tridentini praescriptis erigenda et moderanda. Persuasissimum autem Nobis est, Vos, 
Venerabiles Fratres, pro spectata vestra religione , 
et episcopali zelo naviter esse defensuros alia Ecclesiae iura, quae nondum in Bavaria plene sunt 
recognita, et pro quibus Bavariae Sacrorum Antistites in Frisingensi praecipue conventu suas protestationes emittere haud omiserunt. Ac propterea 
summopere probamus consilium a Vobis susceptum 
habendi quotannis inter Vos congressus. Id vero 
nullo modo impedire debet, quominus, Venerabiles 
Fratres, omnia conemini, ut quamprimum , veluti 
Nostris in votis est, Provinciales Synodos ex Sacrorum Canonum praescripto concelebrare possitis, 
quemadmodum alii in germania Sacrorum Antisti 
tes in suis ecclesiasticis provinciis cum summo 
animi Nostri gaudio , et suorum fidelium utilitate 
egerunt. Nihil certe Nobis gratius erit quam in hac 
re omnem Vobis opem auxiliumque ferre. Denique 
pro certo habeatis velimus, pecufiarem esse, qua 
Vos prosequimur, benevolentiam. Cuius quoque certissimum pignus accipite Apostolicam Benedictio 
nem, quam ex intimo corde profectam Vobis ipsis. 
Venerabiles Fratres, cunctisque Clericis, Laicisque 
Fidelibus, cuiusque Vestrum curae commissis peramanter impertimus. 

Datum ex Arce Gandulphi die 18 augusti anno 1864, 

Pontificatus Nostri anno decimonono.