De pronuntiatione linguae gallicae (Claudius a Sancto Vinculo)/Capitulum XXXIII
<br/ >
DE PRONVNTIATIONE LINGVÆ GALLICÆ<br/ >
LIBER SECVNDVS.<br/ >
<br/ >
 SVPERIORI nostro labore dedimus operam, studiose lector, vt vix (etiam à nasutioribus) in nostri idiomatis harmonia retinenda, alienus secernerêris : nunc tuum est videre ne in articulo gallico malè connectendo, vel à rudioribus, imo ipsis bubulcis, barbarus iudiceris.<br/ >
[ Rustici gallorum natura seruant articulos & genera. ]
Articulus siquidem est veluti symbolum, quo peregrinos à nostratibus facilè distinguamus. Quam certè notam exterus nisi longa exercitatione, notatione, atque vsu euitare nequit : propterea quòd nulla certa regula de articulo tradi potest : efficiam tamen vt candidus lector ex hac tanta difficultate aliquantulum releuetur.<br/ >
<br/ >
Gallicus articulus duplex.
<br/ >
 DVplicem Galli cognoscunt articulum : virilem, & muliebrem : masculini nota duplex est, le, atque, vn : fœminini item notæ, la, &, vne : si gallicè velis significare, magister, vel, templum : dices, le mais͓tre, le temple : si verò vnus homo, vnum pinnaculum, dic, vn h͓ome, vn clocher : mulier, la fame : lixiuium, la lexive : vna nux, vne noix : vnum pirum, vne poire : quorum variationem sic percipito.
<br/ >
<br/ >

<br/ >

<br/ >

(*) [ Cur, s, &, x, hìc non notentur, vide fol. 47. ]

<br/ >