Elegiarum libri IV, eiusdem Foricoenia sive epigrammatum libellus./ELEGIA V./ELEGIA V.
[ Joannis Cochanovii „Carmina Latina.”, emendavit, argumentis et notis instruxit Josephus Przyborowski., Varsaviae in officina Fratrum Jeżynsciorum, 1884, pp. 16-18, (Wikimedia Commons).]

Argumentum. Joanni Tarnovio supremo exercituum duci nuntiat poeta, se malle amori quam armis vacare; scripta ante a. 1561. 

Nalim te pudeat nostris si quando libellis,
      Tarnovi, nomen legeris ipse tuum.
Si mihi nec Thebae, nec Pergama celsa canuntur,
      Nec perfossus Athos, nec freta pulsa rotis;
Non me Castalio Phoebus tamen arcet ab antro,
      Qua Mimnermaoeo semita trita solo est.
Et mihi materna jam pridem e fronde coronam
      Nectit deposita nudus amor pharetra.
Quod si frote legas placido mea carmina vultu,
      Et faveas Musis ingenique meo:
Non ego desperam priscos heroas in arma
      Ducere et Aonia bella sonare tuba.
Teque adeo, qualem malefaustis Dacus in armis
      Fugit Obertini  per malefida vada.
Fugit Riphaeo  descendens vertice Moschus,
      Aversoque Scythes plus metuendus equo. 
Nunc sine me, primus dum sidat in osibus ignis,
      Qua coepi, cursus continuare meos.
Et procul a castris, procul a clangore tubarum,
      Ebria nocturnae signa referre fugae;
At vos interea Phoebeae crescite lauri,
      Nunc saris est myrto cingere posse comam.