Poematia et Epigrammata/XV
Rusticus extremas stipulas succiderat Umber
          montibus aeriis,
	cum puer, heu, longis aveo dum visere nidum
          laetus ab exiliis, 
et patris amplexus animus matrisque recenset
          oscula multa memor,
graminaque et ripas Rubiconis arundine laetas
	          caeruleumque mare, 
te, patrii antistes fani, te veste decorum
          anxius intueor
atra. «Cur tecum (numquid pater?) ibimus, hospes?
          quid pater, eia?» Taces.
	Sic erat: orbatos lacrimans ad muta trahebas
          limina filiolos,
ut si forte sacris fumantia funera taedis
          exsequerere pius.