Nuptiarum praeceptum Theophanus imperatricis
In nomine sanctę et individuę trinitatis. Otto divina favente clementia impe
rator augustus.

Creator et institutor omnium ab aeterno deus quecumque sunt
rerum, primordialibus initio nascentis mundi in perfecta elegantia editis naturis, hominem
simul qui cunctis a se creatis preesset et dominaretur, ad imaginem et similitudinem
suam artifex summe bonus concedere voluit. Quem solum manere cum nollet,
ut in multiplicem propaginem perpetuo duratura posteritas ordini angelico ob superbiam
imminuto reparando sufficeret, adiutorium coniugale eidem homini costa corpori eius
detracta fabricatus est duosque in carne una deinceps esse mirabili providentia ordinavit,
lege sanctissima patrem et matrem relinquendos et adherendum uxori suę
decernens. Ad hoc ipse utriusque testamenti institutor, mediator dei et hominum
dominus Iesus Christus in humana carne adveniens, ipse ex inmaculato virginis utero
tamquam sponsus egressus de thalamo ad coniungendam sibi sponsam aeclesiam, ut
ostenderet bonas et sanctas esse nuptias legitima institutione celebratas seque aucto
rem esse earum, ad eas venire et primo maiestatis suę miraculo eas letificare, dum
aquam vertit in vinum, voluit et sanctificare. Edicto denique proprio a deo factas
esse nuptias ostendens in evangelio dicit : quod deus coniunxit, homo non separet.
Apostolica item sententia : honorabile conubium et thorus inmaculatus. Pluribus quo
que sanctorum librorum firmatur testimoniis, ut nuptialis foederis conexio deo auctore
fieri debeat et ad procreandam subolem mutua et indissolubili dilectione persistat.
Unde et ego Otto superno numine imperator augustus, domino gratissima sua mihi
suffragante clementia, consultu magni et sanctissimi ac serenissimi genitoris nostri
Ottonis piissimi imperatoris augusti deique et sanctę aeclesię, imperii quoque nostri
fidelium, Theophanu, Iohannis Constantinopolitani imperatoris neptim clarissimam, in
maxima Romulea urbe, sancto summoque aeclesiarum principe beato Petro apostolo
votis nostris favente domnique Iohannis sanctissimi et universalis papae tertii decimi
benedictione prosequente, in copulam legitimi matrimonii consortiumque imperii despon
dere ac fausto et felici auspicio Christo propitiante coniugem decrevi assumere. Noverit
igitur omnium sanctę dei eclesie nostrorumque fidelium presentium ac futurorum in
dustria, qualiter eidem dilectissime sponse nostre dote legitinia more maiorum nostro
rum quedam tam infra Italicos fines quam et in transalpinis regnis nostris habenda
et iure perpetuo concedimus possidenda : Histriam Italie provinciam cum comitatu
Piscaria, trans Alpes provintias Uualacra, Uuigle cum abbatia Niuelle, quattuordecim
milibus eó pertinentibus mansis, imperatorias quoque curtes nostras propria maiestate
dignas Bochbarda, Thiela, Heriuurde, Dullede, Nordhuse, eo quod avię nostrę domnę
Mahthildis semper semperque auguste quoad sibi divinitus vixisse dabatur fuisse dino
scitur. Ea per hanc nostri precepti paginam eidem sanctissimę et dilectissimę Theo
phanu sponsę nostrę concedimus donamus penitusque largimur et de nostro iure et
dominio in eius dominium iusque transfundimus et delegamus, una cum castellis casis
servis et ancillis terris campis vineis pratis silvis montuosa planiemque tenentibus aquis
aquarumque decursibus molendinis piscationibus omnibusque rebus ad easdem curtes
sive provincias vel abbatiam in integrum pertinentibus, quatinus iure proprietatis ea
omnia habeat teneat firmiterque possideat sitque sibi potestas donandi vendendi
commutandi vel quicquid exinde iuste decreverit faciendi, omnium hominum contradictione
remota.

Quod si quis hoc nostrę dotis preceptum infringere temptaverit, obnoxium se
nostrę noverit maiestati, compositurus insuper eidem sponse nostre dilectissime Theo
phanu nostrisque heredibus auri optimi libras mille,

Quod ut verius credatur diligentiusque in tempora futura servetur, manu propria
roborari et anuli nostri impressione subter iussimus insigniri.

Signum invictissimorum domni (M) magni et pacifici
item signum domni (M) perenniter augustorum.

Uuilliisus cancellarius advicem Ruotperti archicapellani recognovi.
Data XVIII. kal. mai anno dominicę incarnationis DCCCCLXXII, indictione XV, im
perii sanctissimi genitoris nostri Ottonis XI, nostri vero V ; actum Rome ad sanctos
apostolos ; feliciter.