Ephemeris/VII
notarum praepetum
sollers minister, advola.
bipatens pugillar expedi,
cui multa fandi copia,
punetis peracta singulis, 
ut una vox absolvitur.
ego volvo libros uberes
instarque densae grandinis
torrente lingua perstrepo:
tibi nec aures ambigunt, 
nec occupatur pagina
et mota parce dextera
volat per aequor cereum.
cum maxime nunc proloquor
circumloquentis ambitu, 
tu sensa nostri pectoris
vix dicta iam ceris tenes.
sentire tam velox mihi
vellem dedisset mens mea,
quam praepetis dextrae fuga 
tu me loquentem praevenis.
     Quis, quaeso, quis me prodidit?
quis ista iam dixit tibi,
quae cogitabam dicere?
quae furta corde in intimo 
exercet ales dextera?
quis ordo rerum tam novus,
veniat in aures ut tuas,
quod lingua nondum absolverit?
doctrina non hoc praestitit 
nec ulla tam velox manus
celeripedis compendii:
natura munus hoc tibi
deusque donum tradidit,
quae loquerer, ut scires prius 
idemque velles, quod volo.