Quinquaginta parabolae (1510–1517), versio electronica/De iis quos tentatio superat et a quibus superatur Parabola XVI
DE IIS QVOS TENTATIO SVPERAT ET A QVIBVS SVPERATVR Parabola XVI
Rex exercitu in aciem educto proposuit uictoribus praemium, uictis poenam. Cum hoste
congressi praeliabantur. Diu dubio Marte pugnatum est. Qui tandem obnixius pertinaciusque
restitere, uicerunt. In his tamen quidam saepe humi effusi rursum resurgendo decertabant, ita
ut eosdem, a quibus deiecti fuerant, superarent. Qui uero per ignauiam hostibus cessere,
plurimi inuenti sunt. Quorum alii, cum primum acriter obstitissent, postremo pugnandi
tedio magis quam ui aliqua superati manum aduersariis dedere. Alii uero ante
pugnam transfugae facti iugum subiere inimicorum. De his, qui uicti sunt, regi
tandem redditis supplicium sumptum est. Illis autem, qui cum uictoriae laude rediere,
triumphus datus et cum rege simul considendi et conuiuendi  locus. 

Haec parabola nos omnes respicit. Quibus in hac uita assidue pugnandum est et, ut uincere
ualeamus, nunquam conquiescendum. Qui semper fortes sunt, semper uincunt uirtutumque armis
muniti nullum in se uitio locum relinquunt. Qui prostrati resurgunt, hi sunt quos
peccati poenitet, et post lapsum cautiores facti malarum cupidinum laqueos diabolique insidias
uitant iustitiaeque conseruandae studio intenti uitam feliciter finiunt. Sed qui uicti sunt,
concupiscentiis frena permittunt et per uoluptatum abrupta praecipites in foueam perditionis
corruunt. Malunt seruire diabolo quam eius insectationi repugnare, qui neminem uincit nisi
uinci uolentem. Ex his qui, cum multo tempore constanter ac strenue decertassent, postremo
succubuere, illos intelligimus, qui, cum uitam bene laudabiliterque instituissent, non usque
in finem perseuerauerunt. Et quoniam militia est uita hominis super terram, fortibus post
modici temporis labores quies aeternae beatitudinis in caelo confertur. Ignauis uero et
luxuriae deditis post breuissimas huius mundi uoluptates tormenta ignis inextinguibilis
irrogantur. O, quanto igitur, quandiu hic uiuimus, praeferendus est ocio labor, mollitudini
uitae rigor, deliciis asperitas et, breuiter, uitio uirtus!