Epigrammata (Lutatius Catulus)
Fragmentum I
 Aufugit mi animus; credo, ut solet, ad Theotimum
   devenit. Sic est, perfugium illud habet.
   Quid, si non interdixem, ne illunc fugitivum
   mitteret ad se intro, sed magis eiceret?
   Ibimus quaesitum. Verum, ne ipsi teneamur
   formido. Quid ago? Da, Venus, consilium.

Fragmentum II
Constiteram exorientem Auroram forte salutans, 
  cum subito a laeva Roscius exoritur.
  Pace mihi liceat, caelestes, dicere vestra:
  mortalis visus pulchrior esse deo.