Qui Nuper
VENERABILIBVS FRATRIBVS PATRIARCHIS, PRIMATIBVS, 
ARCHIEPISCOPIS, EPISCOPIS , ALIISQVE LOCORVM ORDINARIIS 
GRATIAM ET COMMVNIONEM CVM APOSTOLICA SEDE HABENTIBTS 

PIVS PAPA IX. 

VENERABILES PRATRES 
SALVTEM ET APOSTOLICAM BENEDICTIONEM 

Qui nuper per , Italiam erupit contra legitimos Principes seditionis motus in regionibus etiam Pontificiae 
ditioni finitimis, nonnullas ex Provinciis Nostris, quaedam veluti incendii flamma, pervasit; quae quidem 
et funesto illo permotae exemplo, et externis actae 
incitamentis a paterno Nostro regimine sese subduxerunt, et vero etiam paucis adnitentibus id quaerunt, ut italico illi subjiciantur Gubernio, quod per 
annos hosce postremos Ecclesiae, ac legitimis illius 
juribus , sacrisque administris se gessit adversum. 
Dum Nos rebellionis hujusmodi actus et reprobamus, 
et dolemus , quibus quaedam tantum populi pars 
turbatis in iisdem provinciis injuste adeo respondet 
paternis studiis, curisque Nostris, ac dum necessa
rium esse palam edicimus Sanctae huic Sedi civilem principatum, ut in bonum religionis sacram potestatem sine ullo impedimento exercere possit, quem 
quidem civilem Principatum extorquere eidem connituntur vaferrimi hostes Ecclesiae Christi, Vobis , 
in tanto rerum turbine praesentes damus litteras , 
Venerabiles fratres , ut aliquod dolori Nostro solatium quaeramus. Atque hac occasione Vos etiam
hortamur, ut pro explorata pietate vestra, pro eximio erga Apostolicam Sedem, ejusque libertatem 
studio id praestandum curetis, quod olim Aaroni supremo Hebraeorum Pontifici praescripsisse legimus 
Moysem (Num. Cap. XVI) tolle thuribulum, et hausto 
igne de altari, mitte incensum desuper pergens cito 
ad populum , ut roges pro eis ; iam enim egressa est 
ira a Domino , et plaga desaevit ». Itemque Vos 
hortamur, ut preces fundatis quemadmodum sancti 
illi fratres,, Moyses nimirum , atque Aaron , qui » 

proni in faciem dixerunt ; fortissime Deus spirituum 
universae carnis , num aliquibus peccantibus contra 
omnes ira tua desaeviet ? (Num. Cap. XVI) Ad hoc 
scilicet. Venerabiles Fratres, praesentes Vobis mittimus litteras, ex quibus non parum solatii percipimus , quippe confidimus , desideriis Vos, curisque 
Nostris cumulate responsuros. Ceterum palam hoc 
profitemur, indutos Nos virtute ex alto, quam infirmitati Nostrae immittet fidelium precibus exoratus 
Deus, quidvis discriminis, quidvis acerbitatis antea 
perpessuros quam Apostolicum ulla ex parte deseramus officium, ac quidquam admittamus contra juramenti sanctitatem, quo Nos obstrinximus, cum licet 
immerentes Supremam hanc Apostolorum Principis 
Sedem , arcem, et propugnaculum Catholicae fidei, 
Deo sic volente, conscendimus* In pastorali vestro 
tuendo munere omnia laeta, ac felicia, Venerabiles 
Fratres, Vobis adprecantes, caelestis auspicem beati
tatis Apostolicam benedictionem , Vobis , gregique 
vestro peramanter impertimur. 

Datum Romae apud Sanctum Petrum die 18 
Junii Anno 1859. Pontificatus Nostri Anno Decimoquarto.