ಷಣ್ಮುಖಸ್ವಾಮಿ
ಷಣ್ಮುಖಸ್ವಾಮಿವಚನಗಳು 
  ಅನಂತಸಾಧಕಂಗಳ ತಾ ಕಲಿತ 
  ಅಗ್ನಿಯ ಕತ್ತಲೆ ಸಂಗದಿಂದೆ 
  ಅಂಗದ ಭ್ರಮೆಯುಡುಗದೆ, ಗುಣವಳಿಯದೆ, 
  ಅಂಡಜ ಉದ್ಬಿಜ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು 
  ಅಂಡಾಭರಣರು ಘನವೆಂಬೆನೆ ಘನವೆಂಬೆನೆ 
  ಅಯ್ಯಾ ಅಯ್ಯಾ ಎನಗೆ 
  ಅಂಜನಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಜಿ ಅರ್ಕನ 
  ಅಂದಿನ ಸೂತಕ ಶರಣರಿಗೆ 
  ಅಖಂಡಜ್ಞಾನಭರಿತ ಮೇಘಾದಿಗಳೆ ಶರಣಂಗೆ 
  ಅಂಬರದೇಶದ ! ಕುಂಭ 
  ಅನುಭಾವಿಗಳ ಸಂಗ ಸಂಗ 
  ಅಂಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂದ್ಥಿಸಿ, ಇಷ್ಟಲಿಂಗದ 
  ಅನಾದಿ ಜ್ಞಾನ ಶಿವಾಂಶಿಕರಾದ 
  ಅಣುವಿಂಗೆ ಆ ಅಣು 
  ಅಪ್ಪುವೆ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಅಂಗವಾದ 
  ಅನುಭಾವಿಯಾದಡೆ ಸರವೆಯಂತಿರಬೇಕು. ತಿರುಳುಕರಗಿದ 
  ಅನಂತಕೋಟಿ ಆ ಯಜ್ಞಂಗಳ 
  ಅರಳಿಯ ಹೇಳಿರೆ ಮರದೊಳಗಿರುವ 
  ಅಕುಲಜ ಹಿಡಿದಾತನು ಅಧಮ 
  ಅಡಿಮುಡಿಯಿಲ್ಲದ ಅಖಂಡೇಶ್ವರನೆಂಬ ಪ್ರಸಾದ, 
  ಅರಿದಲ್ಲಿ ಮಾತ ಶರಣ 
  ಅಣುವಿಂಗೆ ಎನ್ನ ಅಣು 
  ಅನಾದಿ ತಾನೇ ಪರವಸ್ತುವು 
  ಅನುಪಮ ಘನಲಿಂಗದ ಶರಣನ 
  ಅಂಗವಿಕಾರಿಗೇಕೊ ಏಕಭಾಜನ ಲಿಂಗದೊಡನೆ 
  ಅಂಗಕ್ಕೆ ಆತ್ಮಂಗೆ ಆಚಾರವೆ 
  ಅಂಗ ಗುರುವಿಂಗೆ ಆಪ್ತ 
  ಅರಸನ ಪರಶಿವನ ಕಾಣದಬಳಿಕ 
  ಅಯ್ಯಾ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮನೆನ್ನ 
  ಅಹುದೆನಲಮ್ಮೆ, ಅಖಂಡೇಶ್ವರಾ, ಅಲ್ಲೆನಲಮ್ಮೆ, 
  ಅನುಭಾವ ! ಅನುಭಾವವೆಂದು 
  ಅಷ್ಟಮೂರ್ತಿಗಳು ಕಾರಣವೆಂದೊಡೆ ದೇವರೆಂಬ 
  ಅಂಜನದ ಎನ್ನ ಬಲದಿಂದೆ 
  ಅಂಧಕಂಗೆ ಬಂಜೆಗೆ ಕಣ್ಣು 
  ಅರಿಯದೆ ಮರೆದು ಒಂದು 
  ಅಗ್ನಿಯೆ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಅಂಗವಾದ 
  ಅನುಪಮಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾಶರಣನ ಅಂಗ 
  ಅನಂತಕೋಟಿ ಪ್ರಾಣೇಂದ್ರಿಯ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳನೊಳಕೊಂಡ 
  ಅಂಬರದೊಳಗಣ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮೃತದ 
  ಅಶ್ವವ ಶಿಶುವ ಕೊಂದವನಾದಡಾಗಲಿ, 
  ಅಜಹರಿಸುರರೆಲ್ಲ ತಿಳಿದು ಆವ 
  ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ದಂಡ ಅರುಹಿನ 
  ಅಂಜನಸಿದ್ಧಿಯ ನೋಡಾ ಸಾಧಿಸುವ 
  ಅಡವಿಯಲ್ಲಿರ್ದ ಹಾಲನೂಡಿ ಗೋವು 
  ಅರ್ಥ ಅಭಿಮಾನ ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ 
  ಅನಂತಕಾಲ ಕಾಣಿಸದೆ ಎನ್ನ 
  ಆವ ಆತನಿಂದದ್ಥಿಕ ಜಾತಿಯಲ್ಲಿ 
  ಆನೆಗಳೆಂಟನು ಕಪ್ಪೆ ಒಂದು 
  ಆತನ ಆತನ ದಿವ್ಯರೂಪು 
  ಆತ್ಮವೆ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಅಂಗವಾದ 
  ಆವನೊಬ್ಬನು ನಾಮೋಚ್ಚರಣೆಯ ಉಪಪಾತಕ 
  ಆದಿಪ್ರಸಾದ, ಅಖಂಡೇಶ್ವರನ ಅನಾದಿಪ್ರಸಾದ, 
  ಆಧಾರದಲ್ಲಿ ಅನಾಹತದಲ್ಲಿ ಗುರುಸಂಬಂಧವು. 
  ಆಚಾರ ಕಾಯಜೀವದ ವಿಚಾರವೆಂದರಿಯರು. 
  ಆದಿಯಿಲ್ಲದ ನಿಃಶೂನ್ಯವಿಲ್ಲದ ಬಯಲು, 
  ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಪದವಾಯಿತ್ತು. ಶ್ರೀ 
  ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ತೋರಿದ 
  ಆತನ ಇರುಳಾದುದನರಿಯೆನವ್ವಾ ಆಳಾಪದಿಂದೆ 
  ಆವ ಕ್ರಿಯೆಗಾದಡೂ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾದಡೂ 
  ಆಲಸ್ಯವೇತಕೋ ಆಲಸ್ಯವೇತಕೋ ಲಿಂಗಪೂಜೆಮಾಡುವುದಕ್ಕೆ 
  ಆಕಾಶಮಂಡಲದೊಳಗೆ ನಾಲ್ಕು ಲೋಕೇಶನ 
  ಆರೂ ಕರಸ್ಥಲಕ್ಕೆ. ಸಾಧಿಸಬಾರದ 
  ಆದಿಯಲ್ಲಿಯು ಅನಾದಿಯಲ್ಲಿಯು ನೀನೇ 
  ಆದಿಯಾಧಾರವಿಲ್ಲದ ಮುನ್ನ, ಮುನ್ನ, 
  ಆದಿಮಯ ನಾದಮಯ ಗುರು, 
  ಆವನೊಬ್ಬನ ಮಂತ್ರವು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ 
  ಆಸೆವಿಡಿದು ಚರಿಸಲಿಲ್ಲವಯ್ಯ ಹಲವು 
  ಆದಿಯ ಪದಾರ್ಥ ಭಕ್ತ 
  ಇನ್ನು ಲಯಯೋಗ ತಾರಕಯೋಗದ 
  ಇದಿರ ? ಹಳಿದು 
  ಇನ್ನು ಕವಿತ್ವಗಳೆಂಬ ತಾರಕಯೋಗದ 
  ಇನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪವಿಕಲ್ಪಂಗಳೇನೂ ಸಮಾದ್ಥಿಯೋಗವೆಂತೆಂದೊಡೆ 
  ಇಮ್ಮನ ! ಭಕ್ತಂಗೆ 
  ಇಷ್ಟಲಿಂಗ ಮಾತ ಪ್ರಾಣಲಿಂಗ 
  ಇನ್ನು ವಾಮಪಾದದ ಹಠಯೋಗಕ್ಕೆ 
  ಇಷ್ಟಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಭಾವಲಿಂಗಕ್ಕೆ ತನುವೆ 
  ಇನ್ನು ಆ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದ 
  ಇನ್ನು ಆಲಸ್ಯವಾದ ಪ್ರತ್ಯಾಹಾರದ 
  ಇಕ್ಕಿದೆನು ಇಕ್ಕಿದೆನು ಮುಂಡಿಗೆಯ 
  ಇಷ್ಟಲಿಂಗದ ? ನಿಜವನರಿಯದೆ 
  ಇಷ್ಟಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಆ ತನುವನಡಗಿಸಿ, 
  ಇಂದ್ರಚಂದ್ರರು ಹೋದಡು ಪ್ರಳಯವಾಗಿ 
  ಇನ್ನು ಮನಸ್ಸು ಧಾರಣಯೋಗದ 
  ಇನ್ನು , ಆಸನದ 
  ಇಕ್ಕಿದೆನು ಇಕ್ಕಿದೆನು ಮುಂಡಿಗೆಯ 
  ಇಷ್ಟಲಿಂಗವಾಗಿ ಎನ್ನ ಎನ್ನ 
  ಇಂದು ಮಹಾದೇವನ ನಾಳೆಯೆಂಬ 
  ಇದಿರಿನಲ್ಲಿ ಹೋಗಿ, ಜಂಗಮವು 
  ಇಂದಿನ ಎನ್ನ ಇರುಳಿನಲ್ಲಿ 
  ಇಷ್ಟಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟಲಿಂಗಸಂಬಂಧವ ನೈಷೆ* 
  ಇನ್ನು ಸ್ವಾಧಿಷಾ*ನ ಯೋಗೀಶ್ವರರ 
  ಇಷ್ಟಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಶಿವಪ್ರಸಾದಿಯೆಂಬೆನು. ರೂಪುಪದಾರ್ಥವನರ್ಪಿಸಿ, 
  ಈ ನೋಡಾ. ಶಿವಷಡಕ್ಷರಮಂತ್ರದಿಂದೆ 
  ಈಡಾ ಸೋಹಂಭಾವದಿಂದೆ ಪಿಂಗಳೆಯಲ್ಲಿ 
  ಈ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಹಠಯೋಗಕ್ಕೆ 
  ಈ ಶಿವಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಯತ್ರಯಂಗಳನರಿದ 
  ಉನ್ಮನಿಯ ಪರಿಪರಿಯ ಮಂಟಪದಲ್ಲಿ 
  ಉಪಾಧಿಯನಳಿದು, ಪ್ರೇತಸೂತಕ ನಿರುಪಾಧಿಯ 
  ಉತ್ತರಗಿರಿಯ ! ಚಿತ್ರಮಂಟಪದೊಳಗೆ 
  ಎನ್ನ ಶ್ರೀಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನದೇವರು. ಆಧಾರಚಕ್ರವೆ 
  ಎನ್ನ ನೀವು. ಆಧಾರದಲ್ಲಿ 
  ಎನ್ನ ಪ್ರಾಣಂಗಳ ಗರ್ವ 
  ಎಲೆ ಕಾರಣ ಶಿವನೆ, 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಕಾಯದ 
  ಎನ್ನ ಕೈಕೊಂಡು ಘ್ರಾಣದ 
  ಎನ್ನ ಜನಿಸಿದೆನಾಗಿ. ಜನನ 
  ಎಂದು ಪರಿಯಂತರ ಅಷ್ಟತನುಗಳು 
  ಎನ್ನ ಜಿಹ್ವಾಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಕರಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ 
  ಎನ್ನ ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ. ಘ್ರಾಣ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಆಧಿವ್ಯಾಧಿಗಳೆಲ್ಲ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ತನು 
  ಎನ್ನಂಗದ ಎನ್ನ ಮಧ್ಯದೊಳಗೆ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಕಾಲಕಲ್ಪಿತಂಗಳು 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಘ್ರಾಣ 
  ಎನ್ನ ನಮೋ ಭವಪಾಶಂಗಳ 
  ಎನಗೆ ಎನಗೆ ನೀನೇ 
  ಎಲೆ ಕರುಣಿಸಯ್ಯಾ ಶಿವನೆ 
  ಎನ್ನ ನೀನೆ ಸ್ಥೂಲತನುವಿನ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಭಾವವ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ನೇತ್ರ 
  ಎನ್ನ ಷಡಕ್ಷರಮಂತ್ರಸ್ವರೂಪವಾಗಿ ಷಡ್‍ಧಾತುಗಳೆಲ್ಲ 
  ಎನ್ನ ಶ್ರೋತ್ರವು ನೇತ್ರವು 
  ಎಂಬತ್ತುನಾಲ್ಕುಲಕ್ಷ ಹುಟ್ಟಿ ಮಂಡಲದೊಳಗೆ 
  ಎಲ್ಲಿ ನೀನೇ ನೋಡಿದಡಲ್ಲಿ 
  ಎನ್ನೊಡಲೊಳಗೆ ಬಿನ್ನಾಣವ ತೋರಿ 
  ಎನ್ನ ಕುರುಹಿನ ಕರಕಮಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ 
  ಎನ್ನ ಆ ಪೃಥ್ವಿತತ್ತ್ವದಲ್ಲಿ 
  ಎನ್ನ ಅಯ್ಯಾ. ಆರುಚಕ್ರಂಗಳಲ್ಲಿ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಭವಭವದಲ್ಲಿ 
  ಎನ್ನ ಪರಿಣಾಮ ಘ್ರಾಣದ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಜನನಮರಣಂಗಳೆಲ್ಲ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಸ್ಥೂಲತನುವೆಂಬ 
  ಎನ್ನ ಮಂಗಳಸ್ವರೂಪವ ಕಂಗಳ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ತನುವೆ 
  ಎನ್ನಂತರಂಗದ ಮೂರು ಆರು 
  ಎನ್ನ ತೃಷೆ ತನುವು 
  ಎನ್ನ ಲಿಂಗದ ಕರಕಮಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ 
  ಎನ್ನ ನುಡಿವ ನಡೆವ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಚಿತ್ತ 
  ಎನ್ನ ಮನ ತನು 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ತನುವೆ 
  ಎನ್ನ ನಿಮ್ಮವೆಂದರಿದೆ. ನಡೆನುಡಿ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ತನುವಿನ 
  ಎನ್ನ ಸದ್ಗುರು. ತನುವ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ತನುವ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ಜೀವಭಾವಿಯೆಂದೆನಿಸದೆ 
  ಎನ್ನ ನಿಮ್ಮ ಘ್ರಾಣದ 
  ಎನ್ನ ತನುವಿನೊಳಗೆ ತನುವಿನೊಳಗೆ 
  ಎನ್ನ ನಿಮ್ಮ ಕಂಗಳು 
  ಎಲ್ಲರಂತಲ್ಲ ಬ್ರಹ್ಮರ ನೋಡಿರೆ 
  ಎನ್ನ ಎನ್ನ ತನು 
  ಎನ್ನ ಮನರೂಪಾಗಿರ್ದಿರಯ್ಯಾ ತನುವಿನೊಳಗೆ 
  ಎನ್ನ ಕುಳ್ಳಿರ್ದು ಸ್ಥೂಲತನುವೆಂಬ 
  ಏನೆಂಬೆನೇನೆಂಬೆನಯ್ಯ ಏನೆಂಬೆನೇನೆಂಬೆನಯ್ಯಾ ಒಂದು 
  ಏಳುಕೋಟಿ ಬಳಲುವುದೇಕೋ ಮಹಾಮಂತ್ರಗಳ 
  ಒಬ್ಬರು ಹಿಡಿಯರು. ನಡೆದಾಚರಣೆಯಲ್ಲಿ 
  ಒಳಗೆ ಗಡಣದೊಳಗು. ತಿಳಿಯದೆ 
  ಒಳಗೆ ಒಳಗೆ ಕೂಡಿ 
  ಒಳಗೆಂಬುದನರಿಯೆ, ಅಖಂಡೇಶ್ವರಾ. ಹೊರಗೆಂಬುದನರಿಯೆ, 
  ಒಮ್ಮೆ ಹೇಳಯ್ಯಾ ಜ್ಞಾನಿಯೆನಿಸಿ 
  ಒಂಬತ್ತುನಾಳದೊಳಗೆ ಶಂಕಿನಿನಾಳವನಡರಿ, ತುಂಬಿಸೂಸುವ 
  ಒಳಗೆ ಮಾಟದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗದ 
  ಒಮ್ಮೆ ಒಮ್ಮೆ ಜ್ಞಾನಿಯೆನಿಸಿ, 
  ಒಮ್ಮೆ ನಾ ನೀ 
  ಒಳಗೆ ನಿಮ್ಮನೆ ನೋಡಿದಡೆ 
  ಓಂಕಾರವೆಂಬ ತಳಿರು ಮರಕ್ಕೆ 
  ಅಂಗದ ಭ್ರಮೆಯುಡುಗದೆ, ಗುಣವಳಿಯದೆ, 
  ಅಂಡಜ ಉದ್ಬಿಜ ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು 
  ಅಂಡಾಭರಣರು ಘನವೆಂಬೆನೆ ಘನವೆಂಬೆನೆ 
  ಅಂಜನಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ಅಂಜಿ ಅರ್ಕನ 
  ಅಂದಿನ ಸೂತಕ ಶರಣರಿಗೆ 
  ಅಂಬರದೇಶದ ! ಕುಂಭ 
  ಅಂಗಕ್ಕೆ ಸಂಬಂದ್ಥಿಸಿ, ಇಷ್ಟಲಿಂಗದ 
  ಅಂಗವಿಕಾರಿಗೇಕೊ ಏಕಭಾಜನ ಲಿಂಗದೊಡನೆ 
  ಅಂಗಕ್ಕೆ ಆತ್ಮಂಗೆ ಆಚಾರವೆ 
  ಅಂಗ ಗುರುವಿಂಗೆ ಆಪ್ತ 
  ಅಂಜನದ ಎನ್ನ ಬಲದಿಂದೆ 
  ಅಂಧಕಂಗೆ ಬಂಜೆಗೆ ಕಣ್ಣು 
  ಅಂಬರದೊಳಗಣ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮೃತದ 
  ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ದಂಡ ಅರುಹಿನ 
  ಅಂಜನಸಿದ್ಧಿಯ ನೋಡಾ ಸಾಧಿಸುವ 
  ಕುಂಡಲಿಯ ತಂಡತಂಡದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ 
  ಕಾಲಲ್ಲಿ ಸುಧೆ ಕಣ್ಣು 
  ಕಾಲನೆಂಬ ಸಕಲಪ್ರಾಣಿಗಳೆಂಬ ಜಾಲಗಾರನು 
  ಕಾಮದ ಶರಣ. ಕಳವಳದಲ್ಲಿ 
  ಕಾಷ್ಠದಲ್ಲಿ ತೆರೆಯ ಬೊಂಬೆಯ 
  ಕಾಯದೊಳಗಣ ಆಯಾಸಂಗೊಂಡು ಮನಸ್ಸು 
  ಕೇಳು ಬಣ್ಣಿಸುತಿರ್ಪೆನು ಕೇಳಯ್ಯ 
  ಕಾಯಜೀವದ ಭೇದವೆಂತೆಂದಡೆ ಕೀಲವನರಿದು 
  ಕೋಳಿ ತನ್ನ ಕೂಗುವುದು 
  ಕೇಳು ಕಳುಹಿದಿರಾಗಿ, ಕೇಳಯ್ಯಾ 
  ಕೇಳಿ, ನಿರ್ಣಯವನು ಕೇಳಿರಯ್ಯಾ 
  ಕ್ರಿಯಾದೀಕ್ಷೆಯಿಂದೆ ಶ್ರೀಗುರುವು. ಇಷ್ಟಲಿಂಗದಲ್ಲಿ 
  ಕಾಮವುಳ್ಳಂಗೆ ಮದಮತ್ಸರವುಳ್ಳವಂಗೆ ಲಿಂಗದಪ್ರೇಮವಿನ್ನೆಲ್ಲಿಯದೊ 
  ಕಾಷ*ದಲ್ಲಿ ಸುಡಲರಿಯದು ಅಗ್ನಿ 
  ಕಿಸುಕುಳದ ಮುಸುಕಿದ ಕೀವುರಕ್ತದ, 
  ಕಾಯಕಲ್ಪಿತಕ್ಕೆ ಲಿಂಗೈಕ್ಯನು. ದೂರನು 
  ಕೇಳಿರೇ ಮಂಗಳವಾದ, ಕೇಳಿರವ್ವಾ 
  ಕುರುಹು ಉಂಟೇ ಉಂಟೇ 
  ಕರ್ಮಸಾದಾಖ್ಯಸ್ವರೂಪವಾದ ಪ್ರಾಣಲಿಂಗಿ. ಆಚಾರಲಿಂಗದಲ್ಲಿ 
  ಕನ್ನಡಿಯ ಆ ನೋಡುವಲ್ಲಿ 
  ಕೇಳಿ ಬಿನ್ನಾಣವ. ಕೇಳಿರವ್ವಾ 
  ಕಾಯವೇ ಪೂಜೆಯಾಗಿ, ಕೈಲಾಸವಾಗಿ, 
  ಕಾಲಿಲ್ಲದೆ ಕಣ್ಣಿಲ್ಲದೆ ನಡೆಯಬಲ್ಲಡೆ 
  ಕಲ್ಪತರು ಸಿಂಹದಮರಿ ಕಾಡಮರನಾಗಬಲ್ಲುದೇನಯ್ಯಾ 
  ಕಾರ್ಯವಿಲ್ಲದ ಬಯಕ್ಕೆಯಿಲ್ಲದ ಪ್ರಸಾದ, 
  ಕುಂಭಸಹಸ್ರ ಹಲಬರುಂಟೆ ಉದಕದೊಳಗೆ 
  ಕಾಯದ ಸಂಚರಿಸಿ, ಕಳವಳದಲ್ಲಿ 
  ಕಾಯವಿಲ್ಲದ ಭಕ್ತ ಭಕ್ತ, 
  ಕಡಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕಂಡೆ. ವಡವಾಗ್ನಿ 
  ಕಮಲದ ! ಸಾಲುಗಳೊಳಗೆ 
  ಕೇಳಿ ನಮ್ಮ ಕೇಳಿರಯ್ಯಾ 
  ಕಾಯವಿಲ್ಲದ ಬಿತ್ತಲು ಪುರುಷನು 
  ಕೇಳುವ ಪರಮಪ್ರಸಾದಿಯೆಂಬೆನು. ಸಂಗೀತ, 
  ಕೆಟ್ಟೆಕೆಟ್ಟೆನಯ್ಯ ಕೆಟ್ಟೆಕೆಟ್ಟೆನಯ್ಯ ಒಡಲುಪಾಧಿಯ 
  ಕಂಡರೆ ಮಂಡಲಾಧಿಪತಿ ಸಂತೋಷ, 
  ಕಟ್ಟಿದೆನು ಶಿವಾಚಾರದಿಂದೆ ಬಿರಿದು 
  ಕಾಲಿಲ್ಲದ ಮನವಿಲ್ಲದ ನಡೆ, 
  ಕ್ಷೀರದ ? ರುಚಿಯ 
  ಕರಸ್ಥಲದ ಸುಗಂಧ ಲಿಂಗವನು 
  ಕ್ರಿಯವೇ ಎನಗೆ. ಅಧಿಕವೆಂಬ 
  ಕಪ್ಪೆಯ ಪುರದೊಳಗೆ ಶಿರದ 
  ಕ್ಷುತ್ ಷಡೂರ್ಮೆಗಳ ಪಿಪಾಸೆ 
  ಖಂಡಿತಭಾವವಳಿದು ? ಅಖಂಡಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ 
  ಗಗನಮಂಟಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಘಹರನ 
  ಗುರುಭಕ್ತರಾದವರು ಶಬ್ದವ ತ್ರಿಕಾಲದಲ್ಲಿ 
  ಗುರುಕರಜಾತನಾದೆನಾಗಿ, ಹೋಯಿತ್ತಯ್ಯ ಆಣವಮಲ 
  ಗುರುಪ್ರಸಾದವ ಕೊಂಡು ಕೊಂಡು 
  ಗುರುವಿಡಿದು ಆಚಾರವಿಡಿದು ಕುರುಹಕಾಣಬೇಕು. 
  ಗುರುಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಜಂಗಮದಾಸೋಹದಲ್ಲಿ ತನು 
  ಗುರುವಿನೊಡನೆ ಲಿಂಗದೊಡನೆ ಸಹಭೋಜನ 
  ಗರ್ವಾಹಂಕಾರವಳಿದು ಲಿಂಗೈಕ್ಯಂಗೆ ಸರ್ವಕರಣಂಗಳು 
  ಗಾಳಿ ! ಬೀಸುವ 
  ಗುರುಪಾದೋದಕವ ಕೊಂಡು ಕೊಂಡು 
  ಗುರುಪ್ರಸಾದಿಯಾದಡೆ ಧೈರ್ಯಗುಂದದಿರಬೇಕು. ಬಡತನ 
  ಗುರುಭಕ್ತಿಯ ಆರಿಗೆಯೂ. ಮಾಡಿದರೆ 
  ಗುರುಭಕ್ತಿಯ ಲಿಂಗಪೂಜೆಯ ಮಾಡಿದ 
  ಗುರುವಿಂಗೆ ಮನವನರ್ಪಿಸಿದಲ್ಲದೆ ತನುವನರ್ಪಿಸಿದಲ್ಲದೆ 
  ಗುರುವೆನಲು ಗುರುವೆನಲು ಕೊರೆವುದು 
  ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ಪಾದೋದಕ ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ, 
  ಗಂಡನುಳ್ಳ ಹೇಳಿರೆ ಗರತಿಯರೆಲ್ಲರು 
  ಗುರುವೆ ತಾನೆ ಪರತತ್ವವು 
  ಗುರುವ ಅಂಗಜವೈರಿ ನೋಡಿರೋ, 
  ಗುರುವಚನದಿಂದಲ್ಲದೆ ಗುರುವಚನದಿಂದಲ್ಲದೆ ಭವಪಾಶ 
  ಗುರುಲಿಂಗಜಂಗಮದಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕಾರ ಭಯ 
  ಗುರುವೆ ಜಂಗಮವೆಂದರಿದೆನಾಗಿ, ಲಿಂಗವೆಂದರಿದೆನಾಗಿ, 
  ಗುರುಪ್ರಸಾದವನರಿಯದವಂಗೆ ಆಚಾರವಿಲ್ಲ. ಲಿಂಗಪ್ರಸಾದವಿಲ್ಲ. 
  ಗುರುಚರಣವ ನೋಡಿ ಪೂಜಿಸಿ 
  ಗುರುಶಿಷ್ಯ ! ಸಂಬಂಧವೆಂದು 
  ಗಗನವೆ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಅಂಗವಾದ 
  ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ ಎರಡನೆಯ ಗುಣವನರಸಿದಡೆ 
  ಗುರುಕಾರುಣ್ಯವ ವಿಭೂತಿಯ ಪಡೆದು 
  ಗುರುಸ್ಥಲದ ಕೂಡಬಲ್ಲಡೆ ಗಂಭೀರವಸ್ತುವ 
  ಗುರುದೀಕ್ಷೆಯಿಲ್ಲದ ಶರಣರ ಲಿಂಗವು 
  ಗುರು ನೆನೆದ ಕರುಣಿಸಿಕೊಟ್ಟ 
  ಗೋಸುಂಬೆ ಬಣ್ಣಕ್ಕೆ ಹುಳದಂತೆ 
  ಗುರುಹರ ಬಿಡದಿರಬೇಕು. ವಚನ 
  ಘುಲ್ಲುಘುಲ್ಲೆಂದಡೆ ನೋಡುತಿರ್ದೆನವ್ವಾ. ನಲ್ಲ 
  ಘನಮಹಾಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಪೂಜೆಯಾಗಿ, ಮನವೆ 
  ಘ್ರಾಣೇಂದ್ರಿಯವಿಷಯದಿಂದೆ ಮತ್ಸ್ಯಕೆಡುವುದು ಭ್ರಮರ 
  ಘನಕ್ಕೆ ನೆನೆಯಬೇಕೆಂಬುದಿಲ್ಲ. ಘನವಾದ 
  ಘನಲಿಂಗದೇವರು ಹೊಟ್ಟೆಯಕಿಚ್ಚಿಗೆ ಘನಲಿಂಗದೇವರೆಂದು 
  ಘನಗಂಭೀರ ಅರಿಯದೆ ಮಹಾಘನ 
  ಘನತರದಿಷ್ಟಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಉಬ್ಬಿ, ಅನಿಮಿಷದೃಷ್ಟಿ 
  ಚಿತ್ತ ನಿತ್ಯ ನಿರ್ಮಲವಾದಾತ್ಮನು 
  ಚತುರ್ವೇದಿಗಳಾದ ಫಲವು, ಶತಕೋಟಿ 
  ಚಿತ್ತದೊಲ್ಲಭನ ಹೊತ್ತಿನ ಕಾಣದೆ 
  ಚಂದ್ರಶಿಲೆಯ ! ಮಂಟಪದೊಳಗೆ 
  ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯರೆನಿಸುವ ಜಪಿಸುತಿರ್ಪ ವಾಮದಕ್ಷಿಣ 
  ಚಂದ್ರಸಾಲೆಯಲ್ಲಿ ಎನ್ನ ಬಂದು 
  ಚರಣದೊಳಗೆ ಉಳಿದವರಿಗಳವಡದು ಚರಣವಿಟ್ಟು 
  ಚತುರ್ಭೂತಂಗಳನೊಳಕೊಂಡು ಸ್ಥೂಲಾಕಾಶವೆನಿಸುವುದು. ನೀಲಲೋಹಿತಾದಿ 
  ಛಲವಿರಬೇಕು ಹಿಡಿದು ಶಿವಭಕ್ತಿಯ 
  ಜಗವನೊಳಕೊಂಡ ಕಂಡು ಲಿಂಗವು 
  ಜಗದೊಳಹೊರಗೆಲ್ಲ ಕರೆದು ತೆರಹಿಲ್ಲದೆ 
  ಜ್ಞಾನದಿಂದಾದಡಾಗಲಿ ಆವ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದಾದಡಾಗಲಿ, 
  ಜಗದ ಸ್ವರೂಪನೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ 
  ಜಂಗಮಕ್ಕೆ ! ನೀಡಿದ 
  ಜಂಗಮದ ಜಂಗಮದ ಪಾದತೀರ್ಥವು 
  ಜಂಗಮವ ಮುಕ್ತಿ ಕಂಡು 
  ಜಂಗಮವೇ ಜಂಗಮವೇ ಜಗದೀಶನೆಂದು 
  ಜಂಗಮವೇ ಜನನನಾಶ ಜಗದ್ಭರಿತನು 
  ಜಾತಿ ಪಾಪಕರ್ಮಿಗಳಾದಡಾಗಲಿ, ಧರ್ಮ 
  ಜೀವದೊಡೆಯನನಗಲಿ ? ಜೀವಿಸಲಾರೆನವ್ವಾ. 
  ಜಂಗಮದ ಪಾದೋದಕ ದರ್ಶನ 
  ಜಗವಾಗಬಲ್ಲ ನೋಡಿರೊ ನೋಡಿರೊ 
  ಜಂಗಮ ಜಂಗಮವೆಂದಡೆ ಜಂಗಮವೆಂದು 
  ಜಾತಿಪೂರ್ವಾಶ್ರಯವ ಅಜ್ಞಾನ ಕಳೆದು, 
  ಜೀವಭಾವದಿಂದೆ ದುಃಖಬಡುತಿರ್ಪುವು ಜೀವನ 
  ಜನನವಿಲ್ಲದ ಹೊರಗಾದ ಶರಣ, 
  ತನುವಿನ ತೊಳಲಿ ವಿಕಾರದ 
  ತನುವಿಲ್ಲದೆ ನೋಡಾ ಮಾಡಿ, 
  ತನುವಿನ ನೇತ್ರದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ 
  ತಾಮಸಗುಣಂಗಳಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಬಿದ್ದು, 
  ತನುವಿನ ಪರಿಣಾಮವ ಕೈಯಲ್ಲಿರ್ದ 
  ತನುವ ಕೊಟ್ಟು ಗುರುವಿಂಗೆ 
  ತಂದೆ ಹುಟ್ಟಿದೆನೋ ಕೇಳಯ್ಯಾ 
  ತನುವಿಹ ನಿಮ್ಮ ಪರಿಯಂತರ 
  ತ್ರಿಕೂಟವೆಂಬ ನಿಶ್ಚಲವಾಗಿರ್ಪುದೇ ಭ್ರೂಮಧ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ 
  ತನುವಿನವಗುಣಂಗಳ ಕರಣಂಗಳ ತರಿದೊಟ್ಟಿ, 
  ತಂದೆ ಅಯ್ಯ ನೀನೆ 
  ತನು ಮನ ನಿಮ್ಮದಾದ 
  ತ್ರಿಕೂಟಗಿರಿಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಲೋಕದೊಡೆಯನಯ್ಯಾ ತ್ರಿಣಯನ 
  ತಾರಕಾಕೃತಿ, ಹಸ್ತ, ನಕಾರಪ್ರಣಮ, 
  ತನು ಶರಣಂಗೆ ಲಿಂಗವಾದ 
  ತಾ ಹೀನನಾದಡೆ ಒಳ್ಳೆಯವನಾದಡೆ 
  ತನುವ ನೀವು ನಿಮಗೆ 
  ತನುವಂಚನೆಯಿಲ್ಲದೆ ಭಕ್ತ ಮಾಡುವಾತನೇ 
  ತನುವ ಮನವ ಕೊಟ್ಟು 
  ತೆಂಗಿಗೆ ಅನ್ನ ನೀರನೆರೆದರೆ 
  ತೆರಹಿಲ್ಲ ತೆರಹಿಲ್ಲ ತೆರಹಿಲ್ಲವಯ್ಯಾ 
  ತೊತ್ತಿಂಗೆ ಆಳಿಂಗೆ ಒಡತಿಯ 
  ತಾನೇ ಲಿಂಗಪೂಜೆಯ ಗುರುವಾಗಿ 
  ತನುವಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ಗುರುಭಕ್ತಿಯಿಂಬುಗೊಂಡು, 
  ತನುವಿನ ಬೇಟವ ಕೈಯಲ್ಲಿ 
  ತನುವಿನ ಅನುಭಾವಿಯೆಂಬೆನು. ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ 
  ತನು ಧನ ಗುರುವಾದುವೆ 
  ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಒಂದೇ ಬಂಧು-ಬಳಗ, 
  ತನ್ನನಲ್ಲದೆ ತನ್ನನಲ್ಲದೆ ಅನ್ಯವ 
  ತನುವೆಂಬ ಸಕಲ ಗುಡಿಯೊಳಗೆ, 
  ತನುವೆ ಮನವೆ ಗುರುವೆಂದರಿದ 
  ತನುವಿನ ಕೆಟ್ಟು, ಪ್ರಕೃತಿಯಳಿದು, 
  ತನುವ ಮನಶುದ್ಧನಾಗಲರಿಯೆನಯ್ಯ ನಿಮಗೊಪ್ಪಿಸಿ 
  ದೇಹವೆಂಬ ದೇವರಿಗೆ ದೇಗುಲದೊಳಗೆ 
  ದೇವರದೇವ ಬಣ್ಣಿಸುತಿರ್ಪೆನಯ್ಯ, ಮಹಾಪ್ರಸಾದ 
  ದ್ವೀಪ ಅದು ಏಳರೊಳಗೆ 
  ದುರ್ಗುಣಿ ದುಷ್ಟಾತ್ಮ ದುರಾಚಾರಿಯಯ್ಯ 
  ದೇಹದ ಪರಾತ್ಪರವಾದ ವಾಸನೆ 
  ದಕ್ಷಿಣಜ್ಯೋತಿಮಂಡಲದ ಬೆಳಗುತಿರ್ಪ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ 
  ದರ್ಪಣದೊಳಗಣ ಅದಕ್ಕೆ ರೂಹಿಗೆ 
  ಧರ್ಮ ನಾನೊಲ್ಲೆನಯ್ಯಾ. ಅರ್ಥ 
  ಧರ್ಮಾರ್ಥವಾಗಿ ಜ್ಞಾನಾರ್ಥವಾಗಿ ದೀಕ್ಷೆಯ 
  ನೀವು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ನಿಮ್ಮ 
  ನಾಸಿಕಾಗ್ರದಿಂ ವಾಯುವನು, ಮುಂದೆ 
  ನೆನಹಿಗೆಬಾರದ ವಸ್ತುವ ವಸ್ತುವ 
  ನಡೆವ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಲದಲ್ಲಿ 
  ನಿತ್ಯ ಪಡೆಯಲರಿಯದೆ, ಗುರುಲಿಂಗಜಂಗಮಕ್ಕೆ 
  ನೇತ್ರದ ! ಸೂತ್ರದಲ್ಲಿ 
  ನಾನಾದೇಶವ ಮಾಡಿದಡೇನು ತಿರುಗಿದಡಿಲ್ಲ. 
  ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಡೆತನಕ ಕರ್ಕಶವಿಲ್ಲದೆ 
  ನುಡಿಯಲ್ಲಿ ನುಡಿಯಂತೆ ಎರಡು 
  ನೋಡು ಕುಳ್ಳಿರ್ದು ನೋಡಯ್ಯಾ 
  ನಾನಿಹ ನಾನುಂಟು. ಪರಿಯಂತರ 
  ನೀನೊಲಿದಡೆ ಜಗವೆಲ್ಲ ಜಗವೆಲ್ಲ 
  ನೈಷಿ*ಕಭಾವ ? ನಂಬುಗೆ 
  ನಲ್ಲನ ಜಾಗ್ರಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣದೆ 
  ನಂಜು ಮಂಜಿನ ಅಮೃತವಾದುದ 
  ನೀರ ಕಮಲಮಧ್ಯದೊಳಗೊಂದು ಮಂಟಪದೊಳಗೊಂದು 
  ನೈಷೆ*ಯೆಂಬುದು ಮಾಯವನಳಿವುದು. ತನುವಿನ 
  ನೈಷೆ*ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಬೇಕು ನೃಷೆ*ನೆಲೆಗೊಳ್ಳಬೇಕು ಗುರುಭಕ್ತಿಯ 
  ನಿಮ್ಮ ಆಚಾರಲಿಂಗವಾದಲ್ಲಿ ಸ್ವಲೀಲೆಯಿಂದೆ 
  ನೀನೊಲಿದಡೆ ನೀನೊಲಿದಡೆ ಕಲ್ಲೆಲ್ಲ 
  ನಾದಬಿಂದುಕಳಾತೀತವಾದ ಮಹಾಂತು ಪರವಸ್ತುವೆ 
  ನುಡಿಯಲಾಗದು ನುಡಿಯಲಾಗದು ನುಡಿಯಲಾಗದು 
  ನೋಡಿರೆ ಶ್ರೀಗುರುವೆಂಬ ನೋಡಿರೆ 
  ನಲ್ಲನ ಏಳು ಕೂಡಿದ 
  ನಿಮ್ಮ ತಲೆದಡಹಿ ತೊತ್ತಿನ 
  ನುಡಿಯಬೇಕು ಅನುಭಾವವ. ಸತ್ಯಸದಾಚಾರವುಳ್ಳವರೊಡನೆ 
  ನಿರುಪಮ ನೋಡಾ ನಿರಾಳನು 
  ನದಿ ಮಾತು ನದಿಯ 
  ನಾನೇನೆಂದೆನೆ ಹೋಗಿ ? 
  ನೇತ್ರವೆಂಬ ಅಭಿಷೇಕವ ಸುವರ್ಣದ 
  ನವಖಂಡ ವಿಚಿತ್ರ ಮಂಡಲದೊಳಗೊಂದು 
  ನಿಮ್ಮ ಆ ಪೂಜಿಸಿಹೆನೆಂದಡೆ 
  ನೀರಿಲ್ಲದ ವೃಕ್ಷ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ 
  ನವನಾಳಂಗಳ ನವಲಿಂಗಗಳ ಬಲಿದು 
  ನಾನಾ ಅಲ್ಲಿ ವರ್ಣದ 
  ನೋಡಲಿಲ್ಲದ ನಾಮವಿಲ್ಲದ ಬಯಲು, 
  ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಸಾದವೆನಗೆ 
  ನಾದ ನಿಜವೆಂಬೆನೆ ನಿಜವೆಂಬೆನೆ 
  ನೀರು ? ಗಟ್ಟಿಗೊಂಡು 
  ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ನೋಡಿ 
  ನಿತ್ಯನಿರಂಜನ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಜಂಗಮವ 
  ನಿಚ್ಚ ಕಾಣಿರೊ. ನಿಚ್ಚ 
  ನಿರುಪಮ ಅದೆಂತೆಂದೊಡೆ ಬಸವಣ್ಣನ 
  ನಾಲ್ಕು ಹುಟ್ಟಿದವನಾದಡಾಗಲಿ, ವರ್ಣ 
  ನಳಿನಾಸನದಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಿ, ಕುಳ್ಳಿರ್ದು 
  ನಂದಿವಾಹನನಾಗಿ, ನೆರೆದ ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿ 
  ಪ್ರಾಣವು ಎಂದರಿಯೆನಯ್ಯ. ಲಿಂಗವ 
  ಪಂಚಮಹಾಪಾತಕಂಗಳ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯವ ಮಾಡಿದವನಾದಡಾಗಲಿ, 
  ಪರಿಪಾಕವಾದ ಅರ್ಪಿಸಲಾಗದು. ಸಕಲಪದಾರ್ಥಂಗಳ 
  ಪಿಂಡದೊಳಗೆ ಅರಿಯರಲ್ಲ. ಪ್ರಾಣವಿರ್ಪುದ 
  ಪವನವೆ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಅಂಗವಾದ 
  ಪಾದತೀರ್ಥವೆಂದಡೆ ತಾನೆ ಪರಾತ್ಪರವು 
  ಪಶ್ಚಿಮದ ಕತ್ತಲೆಯೆಲ್ಲ ಗಿರಿಯಲ್ಲಿ 
  ಪುರುಷನಿಲ್ಲದ ಬಳಿಕ ಬಳಿಕ 
  ಪಂಚಮುಖ ದಶದಿಗ್ಭರಿತ ದಶಪಂಚನೇತ್ರ 
  ಪೃಥ್ವಿಯೆಂಬ ಆಚಾರಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಭೂತಾಂಗದ 
  ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಮಾಡದಿರಬೇಕು. ಮುಟ್ಟದಿರಬೇಕು. 
  ಪರತರ ಮಧ್ಯಲಕ್ಷ್ಯವೆಂದು ಪರಮ 
  ಪುರುಷನೆಂದು ಪುರುಷನಲ್ಲವಯ್ಯಾ. ಕರೆವುತಿರ್ಪುದು 
  ಪೃಥ್ವಿ ಅಪ್ಪು ದೇವರೆಂಬೆನೆ 
  ಪೃಥ್ವಿ ಭಾವಿಸಲಾಗದು. ಆಕಾಶಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ 
  ಪ್ರಸಾದಿಯಾದಡೆ ಬೇಡರ ಚೇಳಿಯಕ್ಕನಂತಿರಬೇಕು. 
  ಪಂಚಾಕ್ಷರಿಯೆಂದಡೆ ತಾನೆ ಪರತತ್ವವು 
  ಪೃಥ್ವಿಯಾಕಾಶದೊಳಗೆಲ್ಲ ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ 
  ಪ್ರಸಾದಿಯೊಳಗಣ ಪ್ರಸಾದಿಯೊಳಗಣ ಭಕ್ತಸ್ಥಲವನಿಂಬುಗೊಂಡರು 
  ಪ್ರಾಣಲಿಂಗ ಪ್ರಾಣಲಿಂಗದ ಪ್ರಾಣಲಿಂಗವೆಂದು 
  ಪೃಥ್ವಿ ಅಡಗುವುದಕ್ಕೆ ಅಡಗುವುದಕ್ಕೆ 
  ಪರುಷಲೋಹದಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತೆನ್ನ ಮಾಡಿತ್ತೆನ್ನ 
  ಪ್ರಸಾದಿ ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಪ್ರಸಾದಿಗಳೆಂದು 
  ಪ್ರಾಣನಾಯಕನ ಬಾರನೇ ಕಾಣದೆ 
  ಪಿಂಡದೊಳಗೊಂದು ಅಖಂಡಜ್ಯೋತಿಯನೊಡಗೂಡಿ ಅಖಂಡಜ್ಯೋತಿ 
  ಪೃಥ್ವಿಯೆ ಹಸ್ತಕ್ಕೆ ಅಂಗವಾದ 
  ಪರಾತ್ಪರವಾದ ಬ್ರಹ್ಮವು ಪರಶಿವಬ್ರಹ್ಮವನೊಡಗೂಡುವ 
  ಪಂಚಪ್ರಾಣವಾಯುಗಳ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂಚಲಗುಣವನಳಿದಿರಬೇಕು. 
  ಪ್ರಾಣನ ನೆನಹು ಹಸಿವೆದ್ದು 
  ಪರಧನವ ಪರಹಿಂಸೆಯ ಹಿಡಿಯದೆ, 
  ಪರಧನ ನೋಡಾ. ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ 
  ಪರಾತ್ಪರವಾದ : ವಸ್ತುವನೊಡಗೂಡಿದ 
  ಪ್ರಾಣಲಿಂಗಸಂಬಂಧಿಗಳೆಂದು ! ನುಡಿಯುವವರು 
  ಪರಮನಪ್ಪಣೆಯಿಂದೆ ಅನುವನರಿದು ಧರೆಗಿಳಿದು 
  ಫಲಪದವಿಯ ಮಾಡಲಾಗದು ಬಯಸಿ 
  ಬಾರನೇತಕವ್ವಾ ? ನಮ್ಮನೆಯಾತ 
  ಬಚ್ಚಬರಿಯ ಆ ಬಯಲೊಳಗೊಂದು 
  ಬಣ್ಣವಿಲ್ಲದ ಕಂಡೆ. ಪಕ್ಷಿ 
  ಬಳಿಕ ಉದಾಸೀನತ್ವವು. ನಿಯಮದ 
  ಬಳಿಕೀ ಮಾಡಿದಾತಂಗೆ ಪ್ರಕಾರಮಾದ 
  ಬಯಲ ಚಿದ್‍ಬಯಲೆಂಬ ಸ್ತ್ರೀಯಳ 
  ಬೀಜದೊಳಗೆ ಹೆಸರು ಅಂಕುರವಿರ್ಪುದು. 
  ಬುದ್ಧಿಗೂಡದು ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನಿದ್ರೆಬಾರದು 
  ಬಾರಯ್ಯ ಬಾರಯ್ಯ ಬಾರಯ್ಯ 
  ಬೀಜದ ಅಡಗಿರ್ದ ಮರೆಯಲ್ಲಿ 
  ಬಹುಕ್ರಿಯೆಯ ಬಹುಭಾಷಾವಂತನಾಗದೆ, ನಟಿಸದೆ, 
  ಬಣ್ಣದಚರ್ಮದ ಕೇಳಿರೋ ಹೆಣ್ಣಿನಂಗಸಂಗದಕೂಟಸುಖ 
  ಬಸವನ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ನಾಮವು 
  ಬೀಜದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಹುಟ್ಟಿದ 
  ಬಾಯೊಳಗೆ ಮೈಯ ಬಾಯನಿಕ್ಕಿ 
  ಬಾಳೆಯ ವಚನವ ಎಲೆಯ 
  ಬಾರಯ್ಯ ಸುಗಂಧಪದಾರ್ಥವೆಂಬ ಬಾರಯ್ಯ 
  ಬಾರಯ್ಯ ಸರಿಮಿಂಡಿಯಾದ ಬಾರಯ್ಯ 
  ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಲಿ ಗುರುಕಾರುಣ್ಯವ ಕ್ಷತ್ರಿಯನಾಗಲಿ 
  ಬೇಕೆಂಬನಲ್ಲವಯ್ಯ ಲೋಕದ ನಿಮ್ಮ 
  ಬಸವಣ್ಣನೆ ಬಸವಣ್ಣನೆ ಗುರುವೆನಗೆ, 
  ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗಾದ ಸಂಸಾರದಂದುಗದಲ್ಲಿ ಹುಲಿಗೆ 
  ಬಯಲು ಕ್ಷೀರ ಬಯಲು 
  ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಕೊಟ್ಟದಾನ ದರ್ಶನ 
  ಬ್ರಹ್ಮ ಪಡೆಯಲರಿಯನೇತಕೊ ದೇವನಾದಡೆ 
  ಭಾಷೆಗಳ್ಳಗೇಕೊ ವೇಷಧಾರಿಗೇಕೊ ಸಹಭೋಜನ 
  ಭಕ್ತನಾದಡೆ ಸಕಲಕರ್ಮವು ಚಿತ್ತ 
  ಭವಕ್ಕೆ ಎಂದು ಬೀಜವಾದುದು 
  ಭಕ್ತನಾದಡೆ ಅರ್ಥಪ್ರಾಣಾಭಿಮಾನಂಗಳು ಲಿಂಗನಿಷಾ*ಪರನಾಗಿರಬೇಕು. 
  ಭಾವವಿಲ್ಲದ ಮೂರ್ತಿಗೊಂಡಾತ ಬಯಲಮೂರ್ತಿಯಾದವ 
  ಭಕ್ತನ ಶುದ್ಧ ನಡೆ 
  ಭಕ್ತಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಗೆ ಮುಖವಾದಾತನೇ 
  ಭಕ್ತನಾದಡೆ ಬಯಸದಿರಬೇಕು. ನಿರ್ವಂಚಕಭಾವದಿಂದೆ 
  ಭಾವವೇ ? ಬ್ರಹ್ಮವಾದ 
  ಭಯವಿಲ್ಲದ ನಿಶ್ಶೂನ್ಯವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಸಾದ, 
  ಭಕ್ತನಾಗಬೇಕು ಮರೆದು. ಭವವ 
  ಭಕ್ತಿಯ ವಿರತಿಯ ಮರ್ಮವನರಿಯೆ, 
  ಭಾವವಿಲ್ಲದ ಮನನವಿಲ್ಲದ ಬಯಲು, 
  ಭಕ್ತಿಯ ತನ್ನ ಸ್ಥಳಕುಳವನರಿಯದೆ 
  ಮೂರ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ನಿರ್ಗುಣವಿಲ್ಲದ ಬಯಲು, 
  ಮಹದೈಶ್ವರ್ಯವು ಪರಮಪವಿತ್ರನೆನಿಸಬೇಕಾದಡೆ ಕೈಗೂಡುವಡೆ 
  ಮನಕ್ಕೆ ಕಂಗಳಿಗ ಮನೋಹರವಾದ 
  ಮನವ ಬಂಧನಕ್ಕೊಳಗುಮಾಡಿ ನಿಲಿಸಿಹೆನೆಂದು 
  ಮತ್ತೆ ದಾನದ ಕೇಳಿರೋ, 
  ಮುಕ್ತಿಗೆ ಅಗ್ನಿಮಂಡಲದ ಸದಾ 
  ಮಡದಿ ನಚ್ಚಬೇಡಿರೋ ಮಕ್ಕಳು, 
  ಮನವೆಂಬ ಒನಕೆಯ ಒರಳಿಗೆ 
  ಮಾದಾರ ಕಕ್ಕಯ್ಯನ ಚನ್ನಯ್ಯನ 
  ಮೇರುವಿನ ಧ್ವನಿ ಮಂದಿರದಲ್ಲಿ 
  ಮೊಟ್ಟೆ ಒಟ್ಟಿ ಮೊಟ್ಟೆ 
  ಮುನ್ನ ನುಡಿಯುತಿರ್ಪರೆಲ್ಲ. ಪಡೆಯದೆ 
  ಮನದಲ್ಲಿ ಜಂಗಮ ನಂಬಿಗೆ, 
  ಮಹೇಂದ್ರಜಾಲದಂತೆ ಎಲೆ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ 
  ಮುನ್ನ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯ ಮಹಾನಂದಿನಿಯೆಂಬ 
  ಮನ ಬೆರಗು ಮಹಾಘನವಾಯಿತ್ತು. 
  ಮತ್ತಂ, ಸಕಲವರ್ಣಾಕಾರಮಿಲ್ಲದ ಶಿರಸ್ಸಿನ 
  ಮನದಲ್ಲಿ ಎನ್ನ ಆಸೆ 
  ಮಹಾಂತನ ಗುರುಮಹಾತ್ಮೆ, ಕೂಡಿದ 
  ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಶರಣರೆ ಶುದ್ಧವಿಲ್ಲದವರು 
  ಮುಕ್ತಿಯ ತೊಳಲಿ ಪಡೆವೆನೆಂದು 
  ಮನೆಗೆ ತಾಳಿ ಬಂದ 
  ಮಾಡುವ ನೀವೇ ತನುವು 
  ಮುನ್ನ ಕಾಲನ ವಿಟ 
  ಮನವೆಂಬ ಹಾರಿ, ಮರ್ಕಟನು 
  ಮಾಡುವ ನೀನೆಯೆಂದರಿದೆ. ಭಕ್ತ 
  ಮುನ್ನ ಅಂಗ ಶ್ರೀಗುರುಸ್ವಾಮಿ 
  ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆ, ಕರ್ಕಶ, 
  ಮನದಲ್ಲಿ ನೀತಿಗೆಟ್ಟು ಒಂದು, 
  ಯೋಗ ಅರಿಯರಲ್ಲ ಯೋಗವೆಂದು 
  ರಾಜಯೋಗದಲ್ಲಿ ಅರೆಮುಗಿದ ನಿಶ್ಚಿಂತನಾದ 
  ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯೆಂದೊಡೆ ಅಂತ್ಯಜನಾಗಲಿ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ 
  ರಾಜಯೋಗಾನುಸಂಧಾನದಿಂದೆ ಪರಮ ಕಾಣಿಸುವ 
  ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯಿಂದ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯಮಾಡಿದ ಜಂಗಮಾರ್ಚನೆಯದ್ಥಿಕ 
  ಲಿಂಗಪ್ರೇಮಿಗಳನಂತರುಂಟು ಜಂಗಮಪೂಜಕರಾರನೂ ಜಗದೊಳಗೆ, 
  ಲಿಂಗಾಂಗಸಾಮರಸ್ಯವನರಿಯದೆ ಅರ್ಪಿಸಿದೆವೆಂಬ ಖಂಡಿತ 
  ಲಿಂಗಪ್ರೇಮವುಳ್ಳವಂಗೆ ಪ್ರಸಾದಪ್ರೇಮವುಳ್ಳವಂಗೆ ಭವಬಂಧನವಿಲ್ಲ 
  ಲಿಂಗ ಎಂದಡೆ ಛಿನ್ನ 
  ಲಿಂಗಪೂಜಕನಾದಡೆ ಪೂಜಿಸಿ ಜಂಗಮವನರ್ಚಿಸಬೇಕು. 
  ಲಿಂಗ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲದೆ, ಜಂಗಮಕ್ಕೆ 
  ಲಿಂಗಘ್ರಾಣದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಾದಿ. ಲಿಂಗಕ್ಕೆ 
  ಲಿಂಗದೊಡನೆ ! ಸಹಭೋಜನ 
  ಲಿಂಗವನರಿಯದ ಶಿವಪ್ರಸಾದ ಅಂಗವಿಕಾರಿಗೇತಕೋ 
  ಲಿಂಗದ ಲಿಂಗದ ನಡೆ, 
  ಲಿಂಗದ ನೋಡಾ ನಡೆಯಂತೆ 
  ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ ಪಾದೋದಕ ಮಾಡಿದ 
  ವಿರಕ್ತನೆನಿಸುವಂಗಾವುದು ನಿರ್ಬಯಕೆಯಾಗಿರಬೇಕು. ಚಿಹ್ನೆವೆಂದೊಡೆ 
  ವೇದಂಗಳು ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ 
  ವಿಶ್ವಾಸನೋಟ ಜಾರುವನಯ್ಯಾ ಜಾರಿದಡೆ 
  ವಿರಕ್ತಂಗೆ ವಿರಕ್ತಂಗೆ ಕಾಮಕ್ರೋಧಂಗಳುಂಟೆ 
  ವೇದವನೋದಿದ ಆಗಮವನೋದಿದ ವೇದಜ್ಞಾನಿಗಳು 
  ವಿಶ್ವದೊಳಗೆಲ್ಲ ವಿಶ್ವರೂಪನು ನೀನೇ 
  ವಿಶ್ವತೋ ವಿಶ್ವತೋ ಮುಖ 
  ವೇದಂಗಳು ಹೋದುವು. ನಿಮ್ಮ 
  ವೇದಂಗಳಿಗಭೇದ್ಯವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರಂಗಳಿಗಸಾಧ್ಯವಾದ ಶಿವನ 
  ವೇದ ಇತಿಹಾಸಂಗಳ ಶಾಸ್ತ್ರ 
  ವಿಷಯವೆಂಬ ! ಕಾಳಗಿಚ್ಚಿನ 
  ವಿದ್ಯೆಯ ವಿಶೇಷವೆನಿಸಿದಡೇನು ಬಹಳ 
  ವೇದ ಭೇದಬುದ್ಧಿಯ ಶಾಸ್ತ್ರಾಗಮ 
  ಶ್ರೀಗುರುವಿನಿಂದದ್ಥಿಕರು ಕಾಣೆನಯ್ಯಾ. ಆವ 
  ಶಿವಶಿವಾ, ಹರಿವುತಿರ್ಪುದು ಎನ್ನ 
  ಶ್ರೀಗುರುವೇ ಎನಗೆ. ತಂದೆ 
  ಶಿವಭಕ್ತನೆನಿಸುವಾತಂಗೆ ಶಿವನಲ್ಲಿ ಆವುದು 
  ಶಿವನ ನೀರ, ಕೂಡಿರ್ಪ 
  ಶಿವಪ್ರಸಾದವನಾರೋಗಣೆಯ ಅತ್ತಿತ್ತ ಮಾಡುವಲ್ಲಿ 
  ಶರಣನಿರ್ದಲ್ಲಿ ಕುಲಶೈಲಂಗಳಿರ್ಪವು. ಸಕಲರ್ತಿರ್ಥಕ್ಷೇತ್ರಂಗಳಿರ್ಪವು. 
  ಶರಣನಾದಡೆ ಶರಣನಾದಡೆ ಮುರಿದ 
  ಶಿವಶಿವಾ, ದೇವ. ನೀವೆನ್ನ 
  ಶೀಲ ಕೆರೆ ಶೀಲವೆಂದು 
  ಶುದ್ಧಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಡಗಿಸಿ, ಕುಳ್ಳಿರ್ದು 
  ಶರಣರ ಸಂಗದಿಂದೆ ಸಂಗದಿಂದೆ 
  ಶಿವಶಿವಾ, ಮಹಿಮೆಯನು, ಏನೆಂಬೆನಯ್ಯಾ 
  ಶಿವಶಿವಾ ಧರಿಸಿ, ಎಂದು 
  ಶ್ರೀ ರುದ್ರಂಗಗೋಚರ ವಿಭೂತಿಯ 
  ಶಿವಭಕ್ತಿ ಇದ್ದ ಶಿವಜ್ಞಾನ 
  ಶಿವಮಂತ್ರವೆನಗೆ ಶಿವಮಂತ್ರವೆನಗೆ ಕಾಮಧೇನುವಯ್ಯ. 
  ಶೈವಸಿದ್ಧಾಂತಿಗಳೆಂಬ ಕಾರಣವೆಂದೊಡೆ ಅಬದ್ಧ 
  ಶಿವಶಿವಾ, ಬೇಡ, ಎನ್ನ 
  ಶ್ರೀಗುರುವಿನ ಹೃದಯಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ಕರಗರ್ಭದಲ್ಲಿ 
  ಶರಣನ ಶರಣನ ಚರಣದಲ್ಲಿ 
  ಶುದ್ಧ ಸುಯಿಧಾನ ಸುಯಿಧಾನ 
  ಶಿವಶಿವಾ ! ಎನ್ನಿರೋ 
  ಶಿವಶಿವಾ ಹರಹರಾ ಎಂದು 
  ಶರಣ ನಾವಿದನರಿಯೆವಯ್ಯಾ. ಗಮನಿಯಾದಡೆ 
  ಶಿವಶಿವಾ ಅನ್ಯಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಮಹಾಪ್ರಸಾದ 
  ಶಿವಶಿವಾ ಕಿತ್ತೊಗೆಯಿರೋ. ಎಂದು 
  ಶರಣಸ್ಥಲದ ಶರಣನೆಂದು ಕುರುಹಿನ 
  ಶರಣನ ಮನವೆ ತನುವೆ 
  ಶಿವನೇ ಲಿಂಗವೆಂದು ಗುರುವೆಂದು 
  ಶರಣಭರಿತ ಶಿವನು ಶಿವನು 
  ಶಿವಶಿವಾ ಪರಮಭಕ್ತರ ಪ್ರಸಾದಭಕ್ತರ 
  ಶೀಲವಂತ ಗುರುಭಕ್ತಿಯಿಂದೆ ಶೀಲವಂತರೆಂದು 
  ಶಿವಂಗೆ ಅರಿಯರಲ್ಲ. ಐದುಮುಖವಿರ್ಪುದ 
  ಶ್ರೀಗುರುಸ್ವಾಮಿ ತತ್ತಾ ಮಾಡಿದಡಾಯಿತ್ತು 
  ಶರಣನ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಕಂಗಳೆ 
  ಶ್ರೇಷ* ಆ ಶ್ರೀಗುರುಸ್ವಾಮಿ 
  ಶರಣಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಶರಣಲಿಂಗಕ್ಕೆ ನೋಡುವ 
  ಶಿವನೆ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಗುರುವೆಂದು 
  ಶ್ರೀಗುರು ಧರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕರುಣಿಸಿ 
  ಶಿವಶಿವಾ ಶ್ರೇಷ*ಭೂಮಿಯಾದಡಾಗಲಿ ! 
  ಷಡೀಂದ್ರಿಯ ಷಡ್‍ಭೂತ ಸಪ್ತಧಾತುಗಳಲ್ಲಿ 
  ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಸದ್‍ಗುರು ಸದ್‍ಗುರು 
  ಸದ್ಗುರುಕಾರುಣ್ಯವ ಬಳಿಕ ಪಡೆದು 
  ಸರ್ವಾಚಾರಸಂಪತ್ತನರಿದಲ್ಲದೆ ಎಂತೆನಲು, ನಿರವಯಲಪದವ 
  ಸೋಹಂ ಬಹಿರಂಗದ ಎಂದಡೆ 
  ಸಾಕುಮಾಡದು ಶಿವಶಿವಾ, ಭವಬಂಧನಂಗಳ, 
  ಸಕಲೇಂದ್ರಿಯಂಗಳ ಕಾಂಚನಕ್ಕೆ ಪ್ರಪಂಚು 
  ಸಿರಿ ಕಂಡೆಯಾ ಬಂದೊದಗಿತ್ತೆಂದು 
  ಸಕಲವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾಗಮ ಜನಿಸಿದುವಯ್ಯ. ಪುರಾಣಂಗಳೆಲ್ಲ 
  ಸದ್‍ಭಕ್ತರೇ ಬಂಧು ಎನ್ನ 
  ಸಟೆಯನಾಡದಾತ ನಿಟಿಲಾಕ್ಷನ ಭಕ್ತ. 
  ಸ್ನೇಹ ಮೋಹವಿರಬೇಕು ಸಮರಸ 
  ಸಾವಯವ ನೋಡಾ ನಿರವಯವನಲ್ಲ 
  ಸಕಲ ಅಮನಸ್ಕಯೋಗವೆಂತೆನೆ ಸಾಧನಂಗಳಿಲ್ಲದೆ 
  ಸುಖ ನಿಮ್ಮ ಬಂದಲ್ಲಿ 
  ಸತ್ತು ಲಕ್ಷಣಯುಕ್ತವಾದ ಚಿತ್ತು 
  ಸತ್ಯಸದಾಚಾರಿಯಯ್ಯಾ ಶರಣ ನಿಮ್ಮ 
  ಸಕಲ ಸಕಲ ವ್ಯಾಪಾರವ 
  ಸಕಲ ಕರ್ಣವೆಂಬ ಗಣಂಗಳು 
  ಸಿರಿವಂತರೆಂದು ನಿಮ್ಮ ಹೇಳುವವರ 
  ಸತ್ಯಾಸತ್ಯವೆಂದು ಸಾಧಿಸಬಲ್ಲಡೆ ವಿವರಿಸಿ 
  ಸತ್ತು ನೋಡಾ ಹುಟ್ಟುವನಲ್ಲ 
  ಸಕಲಮೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಭಾವಲಿಂಗವಾಯಿತ್ತು. ಇಷ್ಟಲಿಂಗವಾಯಿತ್ತು. 
  ಸತ್ತು ಪಿಡಿವರೆಲ್ಲ ಹೋಗುವರೆಲ್ಲ 
  ಸತ್ಯವಚನವ ತಥ್ಯ ನುಡಿವಾತನೇ 
  ಸಕಲ ಮನದಲ್ಲಿ ವಿಸ್ತಾರದ 
  ಸರ್ವಲೋಕೋಪಕಾರವಾಗಿ ಸರ್ವಲೋಕ ಶಿವನೇ 
  ಸಕಲ ಎನ್ನ ವಿಸ್ತಾರದೊಳಗೆಲ್ಲ 
  ಸಾಕಾರವಿಲ್ಲದ ನಿವೃತ್ತಿಯಿಲ್ಲದ ಬಯಲು, 
  ಸದ್‍ಭಕ್ತನಾದಾತನು :ನಾಲ್ಕು ಸತ್‍ಪಾತ್ರದಾನಯುಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕಲ್ಲದೆ 
  ಸತ್ಯನೆಂದೆನಿಸಯ್ಯ ಭಕ್ತನೆಂದೆನಿಸಯ್ಯ ಎನ್ನ 
  ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ಸಂಜ್ಞೇಯ ನಿತ್ಯಪರಿಪೂರ್ಣ 
  ಸರ್ವಗತ ಕೇಳಲಾಗದು. ಶಿವನೆಂದು 
  ಸಗುಣನಲ್ಲ ನೋಡಾ ನಿರ್ಗುಣನಲ್ಲ 
  ಸದ್ಗುರುಪ್ರಸಾದದಿಂದೊಗೆದ ಕಲೆಯೆಂದು ತಾರಕಬ್ರಹ್ಮದ 
  ಸುರಚಾಪದಂತೆ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ತೋರಿ 
  ಸರ್ವಜ್ಞನು ಸರ್ವಾಂತರ್ಯಾಮಿ ನೀನೇ 
  ಸೂರ್ಯಮಂಡಲದಲ್ಲಿ ಸಂದಣಿಯಿದೇನೋ ವೀರಗಣಂಗಳ 
  ಸತ್ಕಾಯಕದಿಂದ ಹಿಂದುಮುಂದನೆಣಿಸದೆ ತಂದ 
  ಸತ್ಯವ ಮುಕ್ತಿಯ ನುಡಿಯದು, 
  ಸುಡುಸುಡು ಎಲವು ಈ 
  ಸಂಚಲಗುಣವಳಿದು ಪಂಚಮಹಾಪಾತಕಂಗಳು ಶ್ರೀ 
  ಸಹಸ್ರದಳ ಮಂಡಲತ್ರಯ. ಕಮಲಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ 
  ಸತ್‍ಚಿತ್ತಾನಂದ ಕರಸ್ಥಲಕ್ಕೆ ನಿತ್ಯ 
  ಸತ್ಯದ ? ಮನೆಯಲ್ಲಿ 
  ಸಂಗನಬಸವಣ್ಣನಂತೆ ಚೆನ್ನಬಸವಣ್ಣನಂತೆ ಸದ್‍ಭಕ್ತನೆಂದೆನಿಸಯ್ಯ 
  ಸಚ್ಚಿದಾನಂದ ತತ್ವದಿಂದೆ ಪರಶಿವನ 
  ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಅದು ಏಳು 
  ಸಂದೇಹಿಸೂತಕಿಯಲ್ಲ ರಾಗದ್ವೇಷಿಯಲ್ಲ ಶರಣ, 
  ಸಂಸಾರದೊಳಗಿರ್ದ ಕೈಕೊಂಡು ಸದ್ಭಕ್ತನು 
  ಸಾಲೋಕ್ಯವಿದೆ, ಸುರಧೇನುವಿದೆ. ಸಾಮೀಪ್ಯವಿದೆ, 
  ಸಾಸಿರ ಹೇಳುವೆನಯ್ಯಾ ಕಂಬದ 
  ಸಕಲ ಇಷ್ಟಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಗಣಂಗಳು 
  ಸೊಕ್ಕಿದ ಬಳಕುವ ಜವ್ವನದ, 
  ಸರ್ವಜಗದಲ್ಲಿ ತೋರಲರಿಯದಾಗಿ, ಶಿವನಿಲ್ಲವೆಂದಡೆ 
  ಸಿಂಹದ ಯೋಗ್ಯವೆ ಮೊಲೆವಾಲು 
  ಹಗಲು ಹನ್ನೆರಡುತಾಸು ಹನ್ನೆರಡುತಾಸು 
  ಹಿಂದಣಜನ್ಮದ ಸಂದೇಹ ಸಂಸಾರವ 
  ಹರಹರಾ, ಸುರಧೇನುವಿದ್ದು ಎನ್ನ 
  ಹುಲಿಯಬಾಯಲ್ಲಿ ಸಕಲ ಸಿಲ್ಕಿದ 
  ಹಾಡಿದರೆ ಸದ್ಭಕ್ತಸ್ತ್ರೀಯರ ಹಾಡುವೆನಯ್ಯ 
  ಹಾಡಿರೋ ಮಾಡಿರೋ ಜಿಹ್ವೆದಣಿಯದೆ 
  ಹಸಿವು ದೆಸೆದೆಸೆಗೆ ತೃಷೆಯಂಡಲೆಯಾವರಿಸಿ, 
  ಹರಿಯ ತಲೆಯ ಹತ್ತು 
  ಹರಿನಯನವ ತಾಳಿ, ಚರಣಕಮಲದಲ್ಲಿ 
  ಹಿಡಿದುದ ಬಡತನ ಬಿಡುವವನಲ್ಲ 
  ಹಿಂದಣ ಕಾರಣ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ 
  ಹೊರಗಣ ಬಾಗಿಲ ಒಂಬತ್ತು 
  ಹೊನ್ನೆನ್ನದು ಸನ್ನಿಹಿತಜಂಗಮದೊಡನೆ ಹೆಣ್ಣೆನ್ನದು 
  ಹೊನ್ನಿನಾಶೆಯ ಮಣ್ಣಿಂಗೆ ಮಾಡುವವನಲ್ಲ 
  ಹರಿ ನೀವು ಹರಗೆ 
  ಹೀನಜಾತಿಯಲ್ಲಿ ವಿಭೂತಿಯ ಹುಟ್ಟಿದ 
  ಹಗಲಿರುಳ್ಗಳಿಲ್ಲದಂದು, ಮೇರು ಯುಗಜುಗಂಗಳು 
  ಹರಿಕುಲದ ತಪ್ಪುಗರಾದರು ವಿಪ್ರರು 
  ಹರಿವಿರಂಚಿಗಳಿಗೆ ರಾಕ್ಷಸರಿಗೆ ನಿಲುಕದ 
  ಹಲವು ಹಲವು ವೇಷವ 
  ಹೊನ್ನೆನ್ನದು ಎಂದು ಹೆಣ್ಣೆನ್ನದು 
  ಹೊರಗೆ ನಿಶ್ಚಿಂತನಲ್ಲವಯ್ಯ ಹೊನ್ನ 
  ಹಿಂದೆ ಹುಟ್ಟುಗುರುಡನಾಗಿ ಗುರುಭಕ್ತಿ 
  ಹುಸಿ ನಚ್ಚು ಕಳವು 
  ಹಾಡಿದರೆ ನಿಮ್ಮ ಹಾಡುವೆನಯ್ಯಾ 
  ಹಿಂದಣ ಉಭಯ ಶಂಕೆಯ 
ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ
	ಷಣ್ಮುಖಸ್ವಾಮಿ ವಚನಗಳು