ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ವಿಶ್ವಕೋಶ/ನಾಟ
ನಾಟ
ದೊಡ್ಡ ಗಾತ್ರದ ಚೌಬೀನೆ (ಟಿಂಬರ್). ಇದರಲ್ಲಿ ಗಡಸು ನಾಟ ಮತ್ತು ಮೆದು ನಾಟ ಎಂಬ ಎರಡು ಮುಖ್ಯ ವಿಧಗಳುಂಟು. ಮೊದಲನೆಯದು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ತೇಗ, ಸಾಲ, ಬೀಟೆ ಮುಂತಾದ ದೊಡ್ಡ ಎಲೆಗಳುಳ್ಳ ಜಾತಿಯ ಮರಗಳಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುವಂಥದ್ದು. ದೇವದಾರು, ಪೈನ್ ಮುಂತಾದ ಮೊನಚಾದ ಎಲೆಗಳುಳ್ಳ ಜಾತಿಯ ಮರಗಳಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾಗುವಂಥದ್ದು ಮೆದುನಾಟ. ಉಷ್ಣವಲಯದ ದೇಶವಾದ ಭಾರತದ ಕಾಡುಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಎಲೆಯ ಜಾತಿಯ ಮರಗಳೇ ಬಹುಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿರುವುದು ಸ್ವಾಭಾವಿಕ. ಇರುವ ಕೆಲವೇ ಸ್ಥಳೀಯ ಮೊನಚು ಎಲೆಗಳುಳ್ಳ ವೃಕ್ಷ ಜಾತಿಗಳು ಸಮಶೀತೋಷ್ಣ ಹವಾಗುಣವಿರುವ ಹಿಮಾಲಯ ಪರ್ವತ ಪ್ರದೇಶಗಳಿಗೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿದೆ. ನೆಟ್ಟಗೆ, ದುಂಡಾಗಿ ಎತ್ತರವಾಗಿ ಮತ್ತು ದಷ್ಟಪುಷ್ಟವಾಗಿ ಬೆಳೆದ ಮರಗಳ ಚೌಬೀನೆಗಳ ಅತ್ಯಂತ ಹೆಚ್ಚು ಭಾಗ ಉಪಯೋಗಕ್ಕೆ ಬರುವ ಒಳ್ಳೆಯ ನಾಟ ಎನಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಹೊಸದಾಗಿ ಕೊಯ್ದ ಹಸಿನಾಟದಲ್ಲಿ ಅದರ ಒಣತೂಕದಲ್ಲಿ 100%- 400% ರಷ್ಟು ತೇವ ಇರುತ್ತದೆ. ಇಂಥ ನಾಟ ಅಥವಾ ಮರಗಳನ್ನು ಉಪಯೋಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮೊದಲು ಈ ತೇವವನ್ನು ಸುಮಾರು 30% ರಷ್ಟಕ್ಕೆ ಹದವಾಗಿ ಒಣಗಿಸುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. ಮರಗಳ ಒಳ್ಳೆಯ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಹಾನಿ ಬರದಂತೆ ಹದವಾಗಿ ಒಣಗಿಸುವುದಕ್ಕೆ ಮರ ಹದಮಾಡುವಿಕೆ ಎಂದು ಹೆಸರು. ಹದಮಾಡದ ಅಥವಾ ಅರ್ಧಂಬರ್ಧ ಹದಮಾಡಿದ ಮರ ಸೀಳುವುದು, ಬಿರಿಯುವುದು, ಬಗ್ಗುವುದು, ನುಲಿಯುವುದು ಮುಂತಾದ ಹಾನಿಕಾರಕ ಅವಗುಣಗಳಿಗೆ ತುತ್ತಾಗಿ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದಂತಾಗುವ ಸಂಭವವಿದೆ. ಮರದ ಬಾಳಿಕೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಲು ಅದನ್ನು ವಿಶೇಷ ರೀತಿಯ ರಾಸಾಯನಿಕ ಪದಾರ್ಥಗಳಿಂದ ಸಂಸ್ಕರಿಸುವುದುಂಟು. ಇಂಥ ರಕ್ಷಣೆ ರೈಲುಕಂಬಿಗಳ ಕೆಳಗಿನ ಹಾಸುಮರ, ವಿದ್ಯುತ್ ಕಂಬಗಳು, ಮರದ ಸೇತುವೆಗಳು, ಗಣಿಗೊಳಗೆ ಉಪಯೋಗಿಸುವ ಆಧಾರ ಕಂಬಗಳು, ಬೇಲಿಕಂಬಗಳು ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುಪಯುಕ್ತವಾದುದು. ಏಕೆಂದರೆ ಇವು ಬಯಲಿನಲ್ಲಿದ್ದು ಮಳೆಗಾಳಿ ಬಿಸಿಲುಗಳ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಸಹಿಸಬೇಕಾಗುತಲ್ಲದೆ ಗೆದ್ದಲು, ಮರಕೊರಕು ಹುಳುಗಳು, ಬೂಷ್ಟು ಮತ್ತಿತರ ಹಾನಿಕಾರಕಗಳ ಪ್ರಭಾವಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗದಿರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ರಾಸಾಯನಿಕ ಮರರಕ್ಷಕ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಕಂಡುಹಿಡಿಯಲಾಗಿರುವ ಂSಅU ಎಂಬುದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದದ್ದು. ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಜಾತಿಯ ಮರಗಳಿಂದ ಉತ್ಪನ್ನವಾದ ನಾಟಗಳ ಬಾಳಿಕೆ, ಗಡಸುತನ ಇತ್ಯಾದಿ ಗುಣಗಳು ಬೇರೆಬೇರೆಯಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಯಾವ ನಾಖಟವನ್ನೇ ಆಯುವಾಗ ಅದರ ಉಪಯುಕ್ತತೆ, ಲಭ್ಯತೆ, ಬೆಲೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ಗಣನೆಗೆ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಭಾರತದ ಮುಖ್ಯ ನಾಟ ಮರಗಳು - ತೇಗ, ಸಾಲ, ಬೀಟೆ, ಶಿಷ್ಟಬಾಗೆ, ದೇವದಾರು, ಪೈನ್ ನಂದಿ, ಕರಿಮತ್ತಿ, ಎಣ್ಣೆಮರ, ಬಲಗಿ, ಬಿಳಿಮಡ್ಡಿ, ದಿಂಡುಗ, ಬೂರುಗ, ಹಲಸು, ಮಾವು, ನೇರಳೆ, ಕಸರಿಕೆ (ಸರ್ವೆಮರ), ನಾಗಸಂಪಿಗೆ, ಹೊನ್ನೆ, ಶಿವಾನಿ, ಬೇಲಂಗಿ, ಪೂನೆ ಇತ್ಯಾದಿ.							
				(ಸಿ.ಎಸ್.ವಿ.ಇ.)

ಮೈಸೂರು ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾನಿಲಯ ವಿಶ್ವಕೋಶ