ಬಸವಣ್ಣ
ಬಸವಣ್ಣ ರಚಿಸಿರುವ ವಚನಗಳು

Works
  ಚಕೋರಂಗೆ ಚಂದ್ರಮನ
  ನೀನೊಲಿದರೆ ಕೊರಡು ಕೊನರುವುದಯ್ಯ
  ಮಡಕೆಯ ಮಾಡುವೊಡೆ ಮಣ್ಣೇ ಮೊದಲು
 ಉದಕದೊಳಗೆ ಬೈಚಿಟ್ಟ
  ಛಲ ಬೇಕು ಶರಣಂಗೆ
  ದಯವಿಲ್ಲದ ಧರ್ಮವಾವುದಯ್ಯಾ 
  ತನಗೆ ಮುನಿವವರಿಗೆ ತಾ ಮುನಿಯಲೇಕಯ್ಯಾ 
  ಜನಿತಕ್ಕೆ ತಾಯಾಗಿ ಹೆತ್ತಳು ಮಾಯೆ 
  ನೆಲವೊಂದೆ ಹೊಲೆಗೇರಿ ಶಿವಾಲಯಕ್ಕೆ 
  ತನು ನಿಮ್ಮದೆಂದ ಬಳಿಕ ಎನಗೆ ಬೇರೆ ತನುವಿಲ್ಲ 
   ಅಡವಿಯಲೊಬ್ಬ ಕಡು ನೀರಡಿಸಿ 
   ಅಭ್ಯಾಸವೆನ್ನ ವರ್ತಿಸಿತ್ತಯ್ಯಾ 
  ಅಂಧಕಾರವೆಂಬ ಗಹ್ವರದೊಳಗೆ ನಿದ್ರೆಯೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸಿ ಗ್ರಹಿಸಿ 
  ಅಯ್ಯಾ, ನೀವೆನ್ನ ಬಲ್ಲಿರಲ್ಲದೆ ನಾ ನಿಮ್ಮ ಬಲ್ಲೆನೆನಿಮ್ಮ 
  ಅಷ್ಟಮಿ ನವಮಿ ಎಂಬ ಕಲ್ಪಿತವೇಕೋ ಶರಣಂಗೆ 
  ಅಂಕ ಕಳನೇರಿ ಕೈಮರೆದಿರ್ದಡೆ 
  ಅಂಗದಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿತವಾದ ಸುಖವು
  ಅರ್ಪಿತವೆಂಬೆನೆ ದೇವರೊಂದಿಲ್ಲವಾಗಿ
  ಅಮೃತಮತಿ ಸೋಮಶಂಭುವಿಂಗೆ ಹುಟ್ಟಿದಾತನಿಂದ್ರ
  ಅಡಿಗಡಿಗೆ ದೇವರಾಣೆ, ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಭಕ್ತರಾಣೆ
  ಅಡವಿಯೊಳಗೆ ಹೊಲಬುಗೆಟ್ಟ ಪಶುವಿನಂತೆ
  ಅಂಗದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗಸಂಗ, ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಅಂಗಸಂಗವ ಮಾಡಿಹೆನೆಂದಡೆ
  ಅಲಗಲಗು ಮೋಹಿಸಿದಲ್ಲದೆ ಕಲಿತನವ ಕಾಣಬಾರದು
  ಅಂಗದ ಮೇಲಣ ಲಿಂಗ ಹಿಂಗಿ ಬಂದ ಸುಖವನಾರಿಗರ್ಪಿಸುವೆ
  ಅಯ್ಯಾ, ಎನ್ನ ಕಾಯದಲ್ಲಿ ಮಡಿವಾಳನ ತೋರಿದ
  ಅಷ್ಟಷಷ್ಟಿಯಾದವರೆಲ್ಲ ತೀರ್ಥವಾಸಿಗಳಪ್ಪರೆ
  ಅಹುದೆಂದರಿಯೆ, ಆಗದೆಂದರಿಯೆ
  ಅಯ್ಯಾ, ಕೊಟ್ಟ ಲಿಂಗವ ಮರಳಿ ಕೊಂಡು ಬಾ ಎಂದು
  ಅಷ್ಟವಿಧಾರ್ಚನೆ ಷೋಡಶೋಪಚಾರವಲ್ಲದೆ
  ಅಂದಣವನೇರಿದ ಸೊಣಗನಂತೆ
  ಅಸ್ತಿ ಭಾತಿಯೆಂಬ ಬ್ಥಿತ್ತಿಯ ಮೇಲೆ
  ಅಳೆವುತ್ತ ಅಳೆವುತ್ತ ಬಳಲುವರಲ್ಲದೆ, ಕೊಳಗ ಬಳಲುವುದೆ
  ಅಂಗದ ಮೇಲೆ ಲಿಂಗಸಾಹಿತ್ಯವಾದ ಬಳಿಕ
 ಅನುಭಾವವಿಲ್ಲದ ಭಕ್ತಿ ಅನುವಿಂಗೆ ಬಾರದು
  ಅಂಜದಿರಂಜದಿರು ಹಂದೆ, ಓಡದಿರು ಓಡದಿರು ಹೇಡಿ
 ಅಚ್ಚ ಶರಣರು ನಿಮ್ಮ ನಿಚ್ಚ ನೆನೆವರು
 ಅಯ್ಯಾ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಭಾವದಿಂದ
 ಅರ್ಚಿಸಲರಿಯೆ, ಪೂಜಿಸಲರಿಯೆ
 ಅರಸರು ಮಂಚಕ್ಕೆ ಬರಿಸಿ
 ಅಯ್ದುದೇ ಬ್ರಹ್ಮನ ಕಪಾಲ ಕರದಲ್ಲಿ
 ಅರಿಯಲಿಲ್ಲದ ಅರಿವು ಅವಗ್ರಹಿಸಿತ್ತಾಗಿ
 ಅಯ್ಯಾ ಶ್ರೀಮಹಾವಿಭೂತಿಯಿಂದ ಕಂಡೆ 
 ಅವಲಕ್ಷಣ ನಾಯನುಡಿಯ ನಾಲಗೆಯ ಸಡಗರ ಡೊವಿಗೆ ಮೃತ್ಯುವಿನ ನುಡಿಗೊಳಗಾಯಿತ್ತು.
 ಅಯ್ಯಾ ಎನಗೆ ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯೆ ಸರ್ವಪಾವನವು
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಶರಣರ ಸಂಗಸುಖವ 
 ಅಡ್ಡ ತ್ರಿಪುಂಡ್ರದ
 ಅಕಟಕಟಾ
 ಅಶನ ಕುಂದದು
 ಅರಸುವ ಬಳ್ಳಿ ಕಾಲ ತೊಡರಿದಂತಾಯಿತ್ತು
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ವಂಶವಳಿಯಲು ಒಬ್ಬ ತೊತ್ತಿನ ಮಗ 
 ಅನ್ಯವಿಚಾರವ ಮರೆದು ನಿಮ್ಮ ವಿಚಾರವೆಡೆಗೊಂಡಿತ್ತಾಗಿ
 ಅಯ್ಯಾ ಏಳೇಳು ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಶಿವಭಕ್ತನಾಗಿ ಬಾರದಿರ್ದಡೆ
 ಅಶ್ವಮೇಧಯಾಗವಂತಿರಲಿ
 ಅರ್ಥಪ್ರಾಣಾಭಿಮಾನ ನಿಮ್ಮದೆಂಬೆ
 ಅರ್ಪಿತವ ಮಾಡುವ ಅವಧಾನವು
 ಅರಿವುವಿಡಿದು
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಶರಣನ ಮತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ ತಂದೆಯಾಗಿ
 ಅಯ್ಯಾ ನೀನು ನಿರಾಕಾರವಾಗಿರ್ದಲ್ಲಿ
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಶರಣರೆನ್ನ ಪಾವನವ ಮಾಡಿ
 ಅರ್ಥಕ್ಕೆ ತಪ್ಪಿದಡೇನು
 ಅಯ್ಯಾ ನೀನು ನಿರಾಕಾರವಾಗಿರ್ದಲ್ಲಿ
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಶರಣರೆನ್ನ ಪಾವನವ ಮಾಡಿ
 ಅರಿದರಿದರಿದು ! ಸಮಗಾಣಿಸಬಾರದು
 ಅನುದಿನದಲ್ಲಿ ಮಜ್ಜನಕ್ಕೆರೆದು ನೆನೆದು ಲಿಂಗ ಕರಿಗಟ್ಟಿತ್ತು. ನೀರನೊಲ್ಲದು
 ಅರಸನ ಕಂಡು ತನ್ನ ಪುರುಷನ ಮರೆದಡೆ ಮರನನೇರಿ ಕಯ್ಯ ಬಿಟ್ಟಂತಾುತ್ತಯ್ಯಾ. ಇಹಲೋಕಕ್ಕೆ ದೂರ
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಮಹಾವ್ರತಿಗಳನಗಲಿ ಬದುಕಲಾರೆನು
 ಅತ್ತಲಿತ್ತ ಹೋಗದಂತೆ
 ಅಗ್ಫವಣಿಯವಸರ ಸದಾಚಾರ ಸತ್ಕ್ರೀಯೆಂಬ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸರ್ವಶುದ್ಧವೆಂಬ ಗೋಮಯವ ತಂದು
 ಅಯ್ಯಾ ನಾನು ದಾಸೋಹವ ಮಾಡುವೆನಲ್ಲದೆ
 ಅಂತರಂಗದೊಳಗಿರ್ದ ನಿರವಯಲಿಂಗವನು ಸಾವಯವಲಿಂಗವ ಮಾಡಿ
 ಅಯ್ಯಾ ಎನ್ನ ಕೈಯ ದರ್ಪಣ
 ಅಳಿಯನ ಕಂಡಡೆ ನಾಚೆಂಬೆ ಮಗಳೆ
 ಅಲ್ಲಾ ಎನಬಾರದು
 ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಕಾಯವುಂಟೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದ ಪ್ರಾಣವುಂಟೆ
 ಅದುರಿತು ಪಾದಾಘಾತದಿಂದ ಧರೆ
 ಅಣ್ಣ ತಮ್ಮ ಹೆತ್ತಯ್ಯ ಗೋತ್ರವಾದಡೇನು ಲಿಂಗಸಾಹಿತ್ಯರಲ್ಲದವರ
 ಅರಿವಿನ ಆಪ್ಯಾಯನಕ್ಕೆ ಅನುಭಾವವೆ ತೃಪ್ತಿ
 ಅಂತರಂಗ ಬಹಿರಂಗ ಆತ್ಮಸಂಗ ಒಂದೆ ಅಯ್ಯಾ ! ನಾದಬಿಂದುಕಳಾತೀತ
 ಅನುದಿನ ಮನಮುಟ್ಟಿ ಧನ್ಯನಯ್ಯಾ
 ಅರತುದಯ್ಯಾ ಅಂಗಗುಣ
 ಅರಿವನ್ನಕ್ಕರ ಅರ್ಚಿಸಿದೆ ಅರಿವನ್ನಕ್ಕರ ಪೂಜಿಸಿದೆ
 ಅವಳ ವಚನ ಬೆಲ್ಲದಂತೆ
 ಅಂಗಲಿಂಗಸಂಗಸುಖಸಾರಾಯದನುಭಾವ ಲಿಂಗವಂತಂಗಲ್ಲದೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗದು ನೋಡಾ. ಏಕಲಿಂಗಪರಿಗ್ರಾಹಕನಾದ ಬಳಿಕ
 ಅಯ್ಯಾ ಎಳಗರು ತಾಯನರಸಿ ಬಳಲುವಂತೆ
 ಅರಿದರಿದು ಎನಗಿಂದು ಕಣ್ಗೆ ಮಂಗಳವಾಯಿತ್ತು
 ಅರಗು ತಿಂದು ಕರಗುವ ದೈವವನೆಂತು ಸರಿಯೆಂಬೆನಯ್ಯಾ
 ಅರಿವಿಂದರಿದು ಏನುವ ತಟ್ಟದೆ ಮುಟ್ಟದೆ ಇದ್ದೆನಯ್ಯಾ
 ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಲಿಂಗವನಡಿಯಡರಿ ನೋಡಿ ನೋಡಿ
 ಅರ್ಥವನರ್ಥವ ಮಾಡಿ ಕೋಳಾಹಳಂಗೆಯ್ಯುತ್ತಿರಲಿ
 ಅಂಗದ ನಮಾಫಟವು ಸಿಂಗದ ಗಾತ್ರವು
 ಅಪ್ಪನು ನಮ್ಮ ಮಾದಾರ ಚೆನ್ನಯ್ಯ
 ಅಯ್ಯಾ ನೀ ಒಲಿದಡೆ ತಿರಿವಂತೆ ಮಾಡುವಿರಿ
 ಅನವರತ ಮಾಡಿಹೆನೆಂದು ಉಪ್ಪರ ಗುಡಿಯ ಕಟ್ಟಿ ಮಾಡುವ ಭಕ್ತನ ಮನೆಯದು ಲಂದಣಗಿತ್ತಿಯ ಮನೆ
 ಅಹುದಹುದು; ಕೆರೆಯ ತಪ್ಪಿ ಬಾವಿಯ ಬಿದ್ದಂತೆ
 ಅರ್ಥ ಪ್ರಾಣ ಅಭಿಮಾನವ ಕೊಟ್ಟೆನೆಂಬರಲ್ಲದೆ
 ಅಮೂಲ್ಯನಪ್ರಮಾಣನಗೋಚರಲಿಂಗ
 ಅರಗಿನ ಪುತ್ಥಳಿಯನುರಿಯ ನಾಲಗೆ ಹೊಯಿದು ಮಾತಾಡುವ ಸರಸ ಬೇಡ
 ಅಷ್ಟವಿಧಾರ್ಚನೆ ಷೋಡಶೋಪಚಾರಂಗಳನು
 ಅಡ್ಡ ವಿಭೂತಿುಲ್ಲದವರ ಮುಖಹೊಲ್ಲ
 ಅಂಗಯ್ಯ ಒಳಗಣ ಲಿಂಗವ ನೋಡುತ್ತ
 ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಸ್ಥಾನನಿಧಿ
 ಅರಸು ಮುನಿದಡೆ ನಾಡೊಳಗಿರಬಾರದಯ್ಯಾ
 ಅನ್ಯದೈವವ ಬಿಟ್ಟುದಕಾವುದು ಕ್ರಮವೆಂದಡೆ ಅನ್ಯದೈವದ ಮಾತನಾಡಲಾಗದು
 ಅರೆವನಯ್ಯಾ ಸಣ್ಣವಹನ್ನಕ್ಕ
 ಅಹಂಕಾರ ಮನವನಿಂಬುಗೊಂಡಲ್ಲಿ ಲಿಂಗ ತಾನೆಲ್ಲಿಪ್ಪುದೊ ಅಹಂಕಾರಕ್ಕೆ ಎಡೆಗೊಡದೆ ಲಿಂಗತನುವಾಗಿರಬೇಕು
 ಅಯ್ಯಾ ನೀ ಮಾಡಲಾದ ಜಗತ್ತು
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಶರಣರು ಪರಮಸುಖಿಗಳಯ್ಯಾ
 ಅಚ್ಚಿಗವೇಕಯ್ಯಾ ಸಂಸಾರದೊಡನೆ ? ನಿಚ್ಚನಿಚ್ಚ ಶಿವರಾತ್ರಿಯ ಮಾಡುವುದು
 ಅಸುರನೈಶ್ವರ್ಯವನೆಣಿಸುವಡೆ
 ಅರಿದುದ ಅರಿಯಲೊಲ್ಲದು
 ಅಂಗೈ ತಿಂದುದೆನ್ನ
 ಅಂಗದಿಚ್ಛೆಗೆ ಮದ್ಯಮಾಂಸವ ತಿಂಬರು
 ಅರಸು ವಿಚಾರ
 ಅಟ್ಟಟ್ಟಿಕೆಯ ಮಾತನಾಡಲದೇಕೋ ಮುಟ್ಟಿ ಬಂದುದಕ್ಕಂಜಲದೇಕೋ ಕಾದಿದಲ್ಲದೆ ಮಾಣೆನು
 ಅಂಗವಿಕಾರವಳಿದು ಸತಿಯ ಸಂಗವರಿಯ ನೋಡಾ
 ಅಷ್ಟವಿಧಾರ್ಚನೆ ಷೋಡಶೋಪಚಾರವ ಮಾಡುವ ಹಮ್ಮಿನಲ್ಲಿ ಬೆಂದೆನಯ್ಯಾ. ಲಿಂಗವೆಂದರಿಯದೆ
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಶರಣರ ಕಂಡರೆ ಕಡು ಸುಖವೆನಗಯ್ಯಾ
 ಅಯ್ಯಾ ! ನೀನೆಂದಡೆ ಏನೆಂಬೆನು ನಿನ್ನ ಹಂಗೇನು ಹರಿಯೇನು ನಿನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಒಂದಗುಳು ಸವೆಯದು.
 ಅಯ್ಯಾ ಎನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿಹ ಪರಮ ಚಿದ್ಬೆಳಗ
 ಅರಸರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅರಸಿಯಾಗಿಪ್ಪುದರಿಂದ
 ಅಂಗದ ಮೇಲೆ ಲಿಂಗ ಆಯತವಾಗಿ ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ ಮಾಡಿದಡೆ ಭವ ಹಿಂಗದೆಂದು
 ಅಂಕವೋಡಿದಡೆ ತೆತ್ತಿಗಂಗೆ ಭಂಗವಯ್ಯಾ
 ಅರೆಭಕ್ತರಾದವರ ನೆರೆ ಬೇಡ
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಶರಣರ ದಾಸೋಹಕ್ಕೆ ತನುಮನಧನವಲಸದಂತೆ 
 ಅಪ್ಪನು ಡೋಹರ ಕಕ್ಕಯ್ಯನಾಗಿ
 ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಎನ್ನ ಮನವ ಜಡಿದು ನೋಡದಿರಯ್ಯಾ. ಬಡವನೆಂದೆನ್ನ ಕಾಡದಿರಯ್ಯಾ. ಎನಗೆ ಒಡೆಯರುಂಟು ಕೂಡಲಸಂಗನ ಶರಣರು
 ಅವರಿವರೆನ್ನದೆ ಚರಣಕ್ಕೆರಗಲು ಅಯ್ಯತನವೇರಿ
 ಅಂಗುಲ ಹನ್ನೆರಡು ಕೂಡಲು ಒಂದು ಗೇಣು
 ಅಂದು ಇಂದು ಮತ್ತೊಂದೆನಬೇಡ
 ಅಜ್ಞಾನ ಹಿಂಗಿತ್ತು
 ಅಷ್ಟದಳಕಮಳಾತ್ಮದೊಳಗೆ ನೆಟ್ಟನೆ ಮನಃಪ್ರೇರಕನೆಂದು ನಂಬಿದೆ
 ಅಯ್ಯಾ ಅಯ್ಯಾ, ಎಂದು ಕರೆವುತ್ತಲಿದ್ದೇನೆ
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಮುಟ್ಟಿದ ಗುಣದಿಂದಲಾನು ಪೂರ್ವಾಚಾರಿಯಾದೆನಯ್ಯಾ
 ಅಂದಾ ತ್ರಿಪುರವನುರುಹಿದಾತ ವೀರ
 ಅರ್ಥರೇಖೆ ಇದ್ದಲ್ಲಿ ಫಲವೇನು
 ಅಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ದೇವರೆಂದು ನಂಬಿ ಪೂಜಿಸಲಾಗದಯ್ಯಾ
 ಅಕಟಕಟಾ ಬೆಡಗು ಬಿನ್ನಾಣವೆಂಬುದೇನೊ ! ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ ಎಂಬುದೇ ಮಂತ್ರ
 ಅರಿಯದೆ ಜನನಿಯ ಜಠರದಲ್ಲಿ ಬಾರದ ಭವಂಗಳ ಬರಿಸಿದೆ ತಂದೆ
 ಅಮೃತವ ಕಡೆವಲ್ಲಿ
 ಅಯ್ಯಾ ನೀ ಒಲಿದಡೆ ಹುಚ್ಚನೆಂದೆನಿಸಿ ಕಲ್ಲಲಿಡಿಸಿ
 ಅಂಜದಿರು ಅಳುಕದಿರು
 ಅಷ್ಟವಿಧಾರ್ಚನೆ ಷೋಡಶೋಪಚಾರವ ಮಾಡುವುದು

 ಆಶೆ ಇಚ್ಛೆಗೆನ್ನ ಗಾಸಿ ಮಾಡದಿರಯ್ಯಾ
 ಆಕಳ
 ಆಡಿ ಅಳುಪದಿರಾ
 ಆಸೆ
 ಆದಿ ಲಿಂಗ
 ಆರಾಧನೆಯ ಮಾಡಿದಡೆ ಅಮೃತದ ಬೆಳಸು
 ಆಯುಷ್ಯವುಂಟು ಪ್ರಳಯವಿಲ್ಲೆಂದು ಅರ್ಥವ ಮಡುಗುವಿರಿ
 ಆವಾವ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿ ಕೂಡಿಹೆನೆಂಬವರ ಬಾಗಿಲ ತೋರಯ್ಯಾ. ತನುವನೊಪ್ಪಿಸಿದವರ
 ಆನೆತ್ತ ಬಲ್ಲೆನಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯ ಘನವ
 ಆಗದ ಕಾಲಕ್ಕೆ ಆಗೆಂದಡಾಗದು
 ಆದುದನರಿಯೆ
 ಆರತವಡಗಿತ್ತೆನ್ನ
 ಆದಿಯಲಾಗಲಿ
 ಆಸೆಯೆಂಬ ಪಾಶದಲ್ಲಿ ಭವಬಂಧನನಾಗಿರ್ದೆನಯ್ಯಾ
 ಆ ಭಸ್ಮತಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮ ತನ್ನ ಕಪಾಲವಿಡಿದನು
 ಆರಾರ ಸಂಗವೇನೇನ ಮಾಡದಯ್ಯಾ ಕೀಡೆ ಕೊಂಡಲಿಗನಾಗದೆ ಅಯ್ಯಾ ಚಂದನದ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಪರಿಮಳ ತಾಗಿ ಬೇವು
 ಆದಿಪುರುಷನ ಮನವು ಮಹವನಕ್ಕಾಡೆ
 ಆಲುತ್ತಲು ಹರೆಯ ಹೊುಸಿ
 ಆಹ್ವಾನವಿಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಲಿಂಗವಾಗಿ
 ಆದ್ಯರಿಗಲ್ಲದೆ ವೇದ್ಯವಾಗದು; ಮಾಣಿ ಭೋ
 ಆಡುವುದಳವಟ್ಟಿತ್ತು
 ಆತ್ಮನ ಸುಳುಹು ನಿಂದ ಮತ್ತೆ ಕಾಯದ ಅವತಾರವಳಿಯಿತ್ತು. ನೀನೆಂಬ ಭಾವವರತಲ್ಲಿ
 ಆದಿ ಪುರಾಣ ಅಸುರರಿಗೆ ಮಾರಿ
 ಆವನೇವನಾದಡೇನು ಹೇಮವಿಲ್ಲದಂಗೈಸಬಹುದೆ ಕೊಡಲಿಲ್ಲೆಂಬುದರಿಂದ ಸಾಯಲುಬಹುದು
 ಆಶೆಯಾಮಿಷ ತಾಮಸದಿಂದ ಭವಬಂಧನವಾದುದನರಿಯಾ ! ತ್ರಿವಿಧ ತ್ರಿವಿಧಾವಸ್ಥೆಯ ಮರೆಯಾ ! ಓಂ ನಮಃ ಶಿವಾಯ
 ಆಳಿಕಾರನೆನಗೊಬ್ಬ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದನೆಂದು ಆಳಿಕೆಯ ಕೆಡಲೀಸದೆ ನಡೆಸುವ ನಮ್ಮಯ್ಯ
 ಆದಿ ಭಕ್ತ
 ಆವ ಕುಲವಾದಡೇನು ಶಿವಲಿಂಗವಿದ್ದವನೆ ಕುಲಜನು
 ಆಚಾರವರಿುರಿ
 ಆಡಿದಡೇನು
 ಆನೆ ಅಂಕುಶಕ್ಕೆ ಅಂಜುವುದೆ ಅಯ್ಯಾ ಮಾಣದೆ ಸಿಂಹದ ನಖವೆಂದು ಅಂಜುವುದಲ್ಲದೆ
 ಆರಾಧ್ಯ ಪ್ರಾಣಲಿಂಗವೆಂದರಿದು
 ಆಪ್ಯಾಯನಕ್ಕೆ ನೀಡುವೆ
 ಆಡಿ ಕಾಲು ದಣಿಯವು
 ಆತ್ಮ ಲಿಂಗ
 ಆಸೆ ರೋಷ ಹರುಷಾದಿಗಳೆಂಬ ಕರಣೇಂದ್ರಿಯಂಗಳೆಂಬವ ಮುಟ್ಟಲೀಯದೆ
 ಆತ್ಮನೆ ಲಿಂಗವೆಂಬರು
 ಆಯುಷ್ಯ ತೀರಿದಲ್ಲದೆ ಮರಣವಿಲ್ಲ
 ಆವಗೆಯಲೊದಗಿದ ಕರ್ಪಿನಂತೆ
 ಆರು ಕೋಟಿ ಬ್ರಹ್ಮರು ಮಡಿವಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣಗೊಂದು ದಿನವಾಯಿತ್ತು
 ಆಸತ್ತೆ ಅಲಸಿದೆನೆಂದಡೆ ಮಾಣದು
 ಆನು ನಿಮ್ಮ ಶರಣರಿಗೆ
 ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಧ್ಯವೆಂಬೆನೆ ಅಲ್ಲಿಂದತ್ತತ್ತ
 ಆದಿಯನರುಹಿದ
 ಆಯತ
 ಆನು ಭಕ್ತನಲ್ಲಯ್ಯಾ
 ಆ ಕರಿಯಾಕೃತಿಯ ಸೂಕರನ ಹೋಲಿಸಿದಡೆ ಆ ಕರಿಯಾಗಲರಿವುದೆ ಭೂನಾಗನಾಕೃತಿಯನು ವ್ಯಾಳೇಶನ ಹೋಲಿಸಿದಡೆ
 ಆನು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪನೆಣಿಸಿಹೆನೆಂದಡೆ ಗಣನೆಯಿಲ್ಲ. ನಡೆದು ತಪ್ಪುವೆ
 ಆಚಾರಲಿಂಗವಿಡಿದು ಅನುಭಾವಲಿಂಗಸಿದ್ಧಿ
 ಆದ್ಯರ ವಚನ ಆದ್ಯರಿಗಾಯಿತ್ತು
 ಆನೆಯನೇರಿಕೊಂಡು ಹೋದಿರೇ ನೀವು
 ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಶಿವಬೀಜವಲ್ಲದವರಿಗೆ ವೇದ್ಯವಾಗದು ಶಿವಜ್ಞಾನ
 ಆವನಾದಡೇನು ಶ್ರೀಮಹಾದೇವನ ನೆನೆವನ ಬಾಯ ತಂಬುಲವ ಮೆಲುವೆ
 ಆರಾರ ಮನದಲ್ಲಿ ಏನೇನಿಹುದೆಂದರಿಯೆ. ಒಳ್ಳಿಹರೆಂದೆನಲಮ್ಮೆ
 ಆದಿತ್ಯ ಸೋಮರು ಆಗಿ ಹೋಗುತ್ತ ಇದ್ದಾರು. ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಳಯಕ್ಕೊಳಗಾದ
 ಆಸೆಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಪ್ರಾಣಿ ಆಸೆಯನೆ ಕಲಿತು
 ಆದಿಯ ಲಿಂಗವ ತಂದಾತನಲ್ಲಯ್ಯನು. ಅನಾದಿಯ ಲಿಂಗವ ತಂದಾತನಲ್ಲಯ್ಯನು. ಭಾಪುರೆ ಜಂಗಮವೆ
 ಆಡಿಹರಯ್ಯಾ ಹಾಡಿಹರಯ್ಯಾ ಮನಬಂದ ಪರಿಯಲಿ
 ಆತ್ಮಸ್ತುತಿ ಪರನಿಂದೆಯ ಕೇಳಿಸದಿರಯ್ಯಾ
 ಆಳಿಗೊಂಡಹರೆಂದು ಅಂಜಲದೇಕೆ ನಾಸ್ತಿಕವಾಡಿಹರೆಂದುನಾಚಲದೇಕೆ
 ಆ ಮಿಹಿಲಾಳು ಭೋಜ ದೇವುಲಾಳು. ಆನು ಸೂಳೆ
 ಆರತವಡಗದು
 ಆಚಾರದ ಸುಖವನಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ ತೋರಿದ
 ಆನು, ನಿಮ್ಮ ಬಂಟರ ಬಂಟ ನಾನಯ್ಯಾ, ಆನು, ನಿಮ್ಮ ಲೆಂಕರ ಲೆಂಕ ನಾನಯ್ಯಾ
 ಆದಿ ಅನಾದಿಗಳಿಲ್ಲದಂದು
 ಆಯತವೆಂಬುದು ಭಂಗ
 ಆದ್ಯರ ವಚನ ಪರುಷವೆಂಬೆನು
 ಆದ್ಯರ ವಚನ ಪರುಷ ಕಂಡಣ್ಣಾ
 ಆನು ಒಬ್ಬನು
 ಆನು ಭಕ್ತನಲ್ಲ
 ಆಡುತ್ತ ಹಾಡುತ್ತ ಭಕ್ತಿಯ ಮಾಡಬಹುದು ಲಿಂಗಕ್ಕೆ; ಅದು ಬೇಡದು
 ಆಚಾರ ಶಿವಾಚಾರವೆಂದರಿಯದ ಕಾರಣ
 ಆನು ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರಪಂಚಿನುಪಚಾರವನರಿಯೆನಯ್ಯಾ. ನಿಮ್ಮ ಪಾದದಲ್ಲಿ ತದ್ಗತನಾಗಿಪ್ಪೆ
 ಆನೆಯೂ ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋುತ್ತೆಂದಡೆ
 ಆರು ಮುನಿದು ನಮ್ಮನೇನ ಮಾಡುವರು
 ಆಯುಧವಿಕ್ಕಿದವಂಗೆ ವೀರದ ಮಾತೇಕೆ

 ಇನ್ನೇವೆನಿನ್ನೇವೆನಯ್ಯಾ ಎನ್ನ ಮನವೆಂಬ ಮರ್ಕಟನ ದಾಳಿ ಘನವಾಯಿತ್ತು
 ಇಷ್ಟಲಿಂಗಕ್ಕರ್ಪಿಸಿ
 ಇತ್ತ ಬಾರಯ್ಯಾ
 ಇರಿಸಿಕೊಂಡು ಭಕ್ತರಾದರೆಮ್ಮವರು
 ಇಂದ್ರನಾವಾಸ
 ಇಂದೆನ್ನ ಮನೆಗೆ ಪ್ರಮಥರು ಬಂದಾರೆಂದು ಗುಡಿ ತೋರಣವ ಕಟ್ಟಿ
 ಇಬ್ಬರು ಮೂವರು ದೇವರೆಂದು ಉಬ್ಬಿ ಮಾತನಾಡಬೇಡ
 ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹವ ಮಾಡಿದಡೆ ಹೊಂದುವವು ದೋಷಂಗಳು
 ಇಪ್ಪತ್ತುನಾಲ್ಕು ತಿಥಿಯಿಂದ ವೆಗ್ಗಳ
 ಇಲಿ ಗಡಹನೊಡ್ಡಿದಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪಂತೆ ಎನ್ನ ಸಂಸಾರ
 ಇಲ್ಲವೆಯ ಮೇಲೆ ಕಂಚೊಡೆದಂತೆ ಬಡ ಮನವೆನ್ನ ಕಾಡಿಹಿತಯ್ಯಾ
 ಇರುಳೆಂದೇನೋ ಕುರುಡಂಗೆ
 ಇವನಾರವ
 ಇಹದ ಪೂರ್ವವ ಜರೆದು
 ಈ ಕೈಯಲೆ ಸುಖವು
 ಈ ಲೋಕದ ಭೀತರು
 ಉಂಬಾಗಳಿಲ್ಲೆನ್ನ
 ಉಪ್ಪರಗುಡಿ ನಂದಿವಾಹನ ಸದ್ಯೋಜಾತನ ಬಾಗಿಲ ಮುಂದೆ ಸಾರುತ್ತೈದಾವೆ
 ಉತ್ತಮ ಮಧ್ಯಮ ಕನಿಷ್ಟವೆಂದು
 ಉದಯದ ಮಾಗಿಯ ಬಿಸಿಲು ಅಂಗಕ್ಕೆ ಹಿತವಾುತ್ತು
 ಉಪಮಿಸಬಾರದ ಉಪಮಾತೀತರು
 ಉಣಲುಡಲು ಮಾರಿಯಲ್ಲದೆ
 ಉಳ್ಳವರು ಶಿವಾಲಯ ಮಾಡಿಹರು
 ಉಂಡುದು ಬಂದಿತ್ತೆಂಬ ಸಂದೇಹಿ ಮಾನವ ನೀ ಕೇಳಾ: ಉಂಡುದೇನಾುತ್ತೆಂಬುದ ನಿನ್ನ ನೀ ತಿಳಿದು ನೋಡಾ
 ಉದಯಾಸ್ತಮಾನವೆನ್ನ ಬೆಂದ ಬಸುರಿಂಗೆ ಕುದಿಯಲಲ್ಲದೆ
 ಉಡುವಿನ ಭಾವದಲ್ಲಿ ಹಡೆದರೆಮ್ಮವರು
 ಉಮಾಧಿನಾಥರು ಕೋಟಿ
 ಉಟ್ಟು-ತೊಟ್ಟು ಪೂಜ್ಯವಾಗಿ ಬಂದ ಜಂಗಮ ವಿಶೇಷವೆಂದು
 ಉದಕದೊಳಗೆ ಬಯ್ಚಿಟ್ಟ ಬಯ್ಕೆಯ ಕಿಚ್ಚಿನಂತಿದ್ದಿತ್ತು
 ಉಂಬ ಬಟ್ಟಲು ಬೇರೆ ಕಂಚಲ್ಲ
 ಉತ್ತಮಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದೆನೆಂಬ ಕಷ್ಟತನದ ಹೊರೆಯ ಹೊರಿಸದಿರಯ್ಯಾ
 ಊರ ಮುಂದೆ ಹಾಲ ಹಳ್ಳ ಹರಿವುತ್ತಿರಲು
 ಊಡುವ ಉಡಿಸುವ ಗಂಡನಿದ್ದಂತೆ ಜೋಡೆ
 ಊರ ಸೀರೆಗೆ ಅಸಗ ಬಡಿ ಹಡೆದಂತೆ ಹೊನ್ನೆನ್ನದು
 ಎದೆ ಬಿರಿವನ್ನಕ್ಕ
 ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳಲೇಕೆ
 ಎಲ್ಲರ ಪ್ರಾಣಲಿಂಗ ಒಂದೆ ಕಂಡಯ್ಯಾ
 ಎಮ್ಮವರು ಅದ್ಥಿಕರು
 ಎನ್ನ ಆಪತ್ತು
 ಎನ್ನನುಭಾವದ ಗಮ್ಯವೆ
 ಎಲ್ಲರೂ ವೀರರು
 ಎನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿಯು ನೀನೆ
 ಎನ್ನವರೊಲಿದು ಹೊನ್ನ ಶೂಲದಲ್ಲಿಕ್ಕಿದರೆನ್ನ ಹೊಗಳಿ
 ಎನ್ನ ಕರಸ್ಥಲದ ಲಿಂಗವ ಅನಿಮಿಷ ಕೊಂಡನು
 ಎನ್ನ ತನುವಿಂಗೆ ನೀನೊಡೆಯ
 ಎನ್ನ ತನುವಿಡಿದವರ ತನುವ ಬೆರೆಸುವೆನು
 ಎನ್ನ ನಡೆಯೊಂದು ಪರಿ
 ಎನಿಸೆನಿಸೆಂದಡೆ ನಾ ಧೃತಿಗೆಡೆನಯ್ಯಾ. ಎಲುದೋರಿದಡೆ
 ಎಡದ ಕೈಯಲಿ ಕತ್ತಿ
 ಎಣಿಕೆಗೆ ಬಂದ ಸಯದಾನ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ ಪಾಕವಾಗಲು
 ಎರೆದಡೆ ನನೆಯದು
 ಎನ್ನಂತರಂಗ ನೀವಯ್ಯಾ
 ಎಲ್ಲಿ ನೋಡಿದಡಲ್ಲಿ ಮನವೆಳಸಿದಡೆ ಆಣೆ
 ಎಂತಕ್ಕೆ ಎಂತಕ್ಕೆ ನಾ ನಿಮ್ಮ ದೇವರೆಂದರಿದೆನು
 ಎನಗೆ ನಿಮ್ಮ ನೆನಹಾದಾಗ ಉದಯ
 ಎನ್ನ ಕಾಯದ ಕತ್ತಲೆ ಹಿಂಗಿತ್ತು
 ಎನಿಸನೋದಿದಡೇನು ! ಎನಿಸ ಕೇಳಿದಡೇನು ! ಚತುರ್ವೇದಪಠ ತೀವ್ರವಾದಡೇನು ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ ಹೀನವಾದಡೆ
 ಎಮ್ಮಯ್ಯನ ಬಲ್ಲವರು ಒಮ್ಮೆಯೂ ಅರ್ಪಿಸರು
 ಎಮ್ಮ ತಾಯಿ ನಿಂಬಿಯವ್ವೆ ನೀರನೆರೆದುಂಬಳು
 ಎನ್ನ ಬಂದ ಭವಂಗಳನು ಪರಿಹರಿಸಿ
 ಎನ್ನ ಕಾಯದ ಕರಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಮಪ್ರಭುದೇವರ ಕಂಡೆನು
 ಎನ್ನಂತರಂಗದೊಳಗೆ ಅರಿವಾಗಿ
 ಎನ್ನ ವಾಮ-ಕ್ಷೇಮ ನಿಮ್ಮದಯ್ಯಾ
 ಎಮ್ಮವರಿಗೆ ಸಾವಿಲ್ಲ
 ಎನ್ನ ಭಕ್ತನೆಂದೆಂಬರು: ಎನ್ನ ಹೊರಹಂಚೆ
 ಎಮ್ಮವರು ಬೆಸಗೊಂಡಡೆ ಶುಭಲಗ್ನವೆನ್ನಿರಯ್ಯಾ
 ಎಲವೋ
 ಎನ್ನಯ್ಯಾ ನಿಮ್ಮನರಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ
 ಎನ್ನ ತನುಮನವೆರಡನೂ ಗುರು ಕಳೆದು ಲಿಂಗದಲಿ ಏಕವ ಮಾಡಿದನಾಗಿ
 ಎನ್ನಂಗದ ಮೇಲಿದ್ದ ಲಿಂಗವ ದಿಟಮಾಡಲರಿಯೆನು
 ಎನ್ನ ತಪ್ಪು ಅನಂತಕೋಟಿ
 ಎನ್ನ ಮನದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಂದನರಿಯೆನಯ್ಯಾ
 ಎಂದೊ
 ಎಲ್ಲರ ಗಂಡರು ಬೇಂಟೆಯ ಹೋದರು
 ಎಲೆ ಎಲೆ ಮಾನವಾ
 ಎಂಬತ್ತುನಾಲ್ಕುಲಕ್ಷ ಮುಖದೊಳಗೊಂದೆ ಮುಖವಾಗಿ ಕಾಡಿ ನೋಡೆನ್ನನು
 ಎನ್ನ ಚಿತ್ತವು ಅತ್ತಿಯ ಹಣ್ಣು
 ಎನ್ನ ಆಪತ್ತು-ಸುಖ-ದುಃಖ ನೀನೆ ಕಂಡಯ್ಯಾ
 ಎನ್ನ ನುಡಿ ಎನಗೆ ನಂಜಾಯಿತ್ತು
 ಎನ್ನ ಕಾಯವ ಶುದ್ಧವ ಮಾಡಿದಾತ ಮಡಿವಾಳ
 ಎನಗೆ ನಾನೇ ಹಗೆ ನೋಡಯ್ಯಾ
 ಎನ್ನ ಮನವೆಂಬ ಮರ್ಕಟನು ತನುವಿಕಾರವೆಂಬ ಅಲ್ಪಸುಖದಾಸೆಗಾಡಿ
 ಎನ್ನ ಕಾಯದ ಕತ್ತಲೆಯ ಕಳೆಯಲರಿಯೆನು
 ಎನ್ನ ಜನ್ಮವ ತೊಡೆದನೀ ಧರ್ಮಿ
 ಎಚ್ಚು ಬಾಲಿಯ ಕೊಂದ
 ಎತ್ತು ತೊತ್ತಾಗಿ
 ಎನ್ನ ಕಾಯವ ದಂಡಿಗೆಯ ಮಾಡಯ್ಯಾ
 ಎನ್ನ ಮನವು ನಿಮ್ಮ ಚರಣವ ಕಂಡ ಬಳಿಕ ಬೆರಸಿಯಲ್ಲದೆ ಅಗಲಿ ಸೈರಿಸಲಾರೆನಯ್ಯಾ. ತ್ರಾಹಿ ತ್ರಾಹಿ
 ಎನಗಾರೂ ಇಲ್ಲ
 ಎಲವದ ಮರ ಹೂತು ಫಲವಾದ ತೆರನಂತೆ; ಸಿರಿಯಾದಡೇನು
 ಎಂತಹವನಾದಡೇನು
 ಎನ್ನ ಕಾಯಕ್ಕೆ ಕಾಹ ಹೇಳುವರಲ್ಲದೆ ಮನಕ್ಕೆ ಕಾಹ ಹೇಳುವರಿಲ್ಲಯ್ಯಾ
 ಎತ್ತೆತ್ತ ನೋಡಿದಡತ್ತತ್ತ ನೀನೇ ದೇವಾ
 ಎನ್ನ ಗುರು ಪರಮಗುರು ನೀವೆ ಕಂಡಯ್ಯ
 ಎನ್ನಿಂದ ಕಿರಿಯರಿಲ್ಲ
 ಎನ್ನ ಶಿರ ನಿಮ್ಮ ಚರಣವೊರಸೊರಸಿ ಬೆರಸಿ ಭೇದವಿಲ್ಲಯ್ಯಾ
 ಎಲ್ಲವ ಬೇಡಿದರೆಮ್ಮವರು
 ಎಲ್ಲರ ಗಂಡರ ಪರಿಯಂತಲ್ಲ ನೋಡವ್ವಾ. ನಮ್ಮ ನಲ್ಲ ಸುಳಿಯಲಿಲ್ಲ
 ಎನಗೆ ಜನನವಾಯಿತ್ತೆಂಬರು ಎನಗೆ ಜನನವಿಲ್ಲವಯ್ಯಾ
 ಎಲೆ ಗಂಡುಗೂಸೆ ನೀ ಕೇಳಾ
 ಎಂತು ಶಿವಭಕ್ತಿಯ ನಾನುಪಮಿಸುವೆನಯ್ಯಾ ಎಂತು ಶಿವಾಚಾರವೆನಗೆ ವೇದ್ಯವಪ್ಪುದೋ ಅಯ್ಯಾ ಕಾಮ
 ಎಲ್ಲಿ ಹೊಕ್ಕಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ವಿಕಾರವ ಬಿಡೆ
 ಎನ್ನ ಗುಣ ಅವಗುಣವ ಸಂಪಾದಿಸುವೆ ಅಯ್ಯಾ ! ಸರಿಯೆ
 ಎನಿಸು ಕಾಲ ಕಲ್ಲು ನೀರೊಳಗಿದ್ದಡೇನು
 ಎನ್ನ ವಚನರಚನೆಯ ಮೆಚ್ಚ
 ಎನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಎಲವದ ಕಾಯಫಲದಂತೆ ನೋಡಯ್ಯಾ
 ಏನಿದ್ದಡೇನಿದ್ದಡೊಲ್ಲದು ನಿಮ್ಮನುಭಾವಕ್ಕೆನ್ನ ಮನವು. ಡಂಬಕನೆಂಬವ ನಾನು ಕಂಡಯ್ಯಾ
 ಏರಂಡದ ಬಿತ್ತಿನಂತೆ
 ಏನಯ್ಯಾ
 ಏತ ತಲೆವಾಗಿದಡೇನು
 ಏನೆಂದುಪಮಿಸುವೆನಯ್ಯಾ ತನ್ನಿಂದ ತಾ ತೋರದೆ
 ಏನಿ ಬಂದಿರಿ
 ಏನನೋದಿ
 ಏನನಾದಡೆಯೂ ಸಾಧಿಸಬಹುದು
 ಏನೆಂಬೆ

 ಇಂದು ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಸಿಂಗೆ ಇಂದೆ ಜವ್ವನವಾಯಿತ್ತಯ್ಯಾ. ಆ ಕೂಸು ಬೀದಿಯಲ್ಲಿ ಒತ್ತೆಗೊಳಲು ನಿಂದಿತ್ತಯ್ಯಾ. ಇದರ 
 ಇಂದಿಂಗೆಂತು ನಾಳಿಂಗೆಂತು ಎಂದು
 ಇಷ್ಟಲಿಂಗವೊಂದು ಪ್ರಾಣಲಿಂಗವೊಂದು
 ಇಟ್ಟಿಯ ಹಣ್ಣ ನರಿ ತಿಂದು ಸೃಷ್ಟಿ ತಿರುಗಿತ್ತೆಂಬಂತೆ ಮಟ್ಟಿಯನಿಟ್ಟ ದ್ವಿಜರ ಮಾತದೇಕೆ
 ಇಂದು ಹುಟ್ಟಿದ ಕೂಸಿಂಗೆ ಇಂದೆ ಜವ್ವನವಾುತ್ತಯ್ಯಾ
 ಉಂಬಲ್ಲಿ ಊಡುವಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಯಳಿಯಿತ್ತೆಂಬರು
 ಉರೆ ತಾಗಿದ ಮೃಗವು ಒಂದಡಿಯನಿಡುವುದೆ
 ಉರಿವ ಕೊಳ್ಳಿಯ ಮಂಡೆಯಲಿಕ್ಕಿದಡುರಿವುದು
 ಉದಯ ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲವ ನೋಡಿ ಮಾಡುವ ಕರ್ಮಿ ನೀ ಕೇಳಾ
 ಉತುಪತಿ ಶುಕ್ಲ-ಶೋಣಿತದಿಂದಾದ ಲಜ್ಜೆ ಸಾಲದೆ ಮತ್ತೆ ದುರಿತಂಗಳ ಹೆರುವ ಹೇಗತನವೇಕಯ್ಯಾ
 ಎರದೆಲೆಯಂತೆ ಒಳಗೊಂದು ಹೊರಗೊಂದಾದಡೆ ಮೆಚ್ಚುವನೆ
 ಎಳ್ಳಿಲ್ಲದ ಗಾಣವನಾಡಿದ ಎತ್ತಿನಂತಾುತ್ತೆನ್ನ ಭಕ್ತಿ
 ಎಡದ ಕೈಯಲು ನಿಗಳವನಿಕ್ಕಿ ಬಲದ ಕೈಯ ಕಡಿದುಕೊಂಡಡೆ ನೋಯದಿಪ್ಪುದೆ ಪ್ರಾಣವೊಂದಾಗಿ ದೇಹ ಬೇರಿಲ್ಲ
 ಎಂತಕ್ಕೆ ಎಂತಕ್ಕೆ ಹಡೆದ ಕಾಯ ಬೀಯವಾಗದ ಮುನ್ನ ಅಟ್ಟುಣ್ಣು ಓ
 ಎಂಬತ್ತೆಂಟು ಪವಾಡವ ಮೆರೆದು ಹಗರಣದ ಚೋಹದಂತಾಯಿತೆನ್ನ ಭಕ್ತಿ
 ಎನ್ನವರೆನಗೊಲಿದು ಹೊನ್ನಶೂಲವನಿಕ್ಕಿದರಯ್ಯಾ
 ಏನ ಮಾಡುವೆ ಎನ್ನ ಪುಣ್ಯವ ಫಲವು

 ಒಡೆಯರಿಲ್ಲದ  ಮನೆಯ  ತುಡುಗುಣಿ 
 ಒಕ್ಕುದ  ಮಿಕ್ಕುದನುಂಡು  ಕಿವಿಕಿವಿದಾಡುವೆ. 
 ಒಲೆ  ಹತ್ತಿ  ಉರಿದಡೆ 
 ಒಡಲ  ಕಳವಳಕ್ಕೆ,  ಬಾಯ 
 ಒಲ್ಲೆನಯ್ಯಾ,  ಒಲ್ಲೆನಯ್ಯಾ,  ನಿಮ್ಮವರಲ್ಲದವರ, 
 ಒಡೆಯರ  ಕಂಡಡೆ  ಕಳ್ಳನಾಗದಿರಾ, 
 ಒಲೆಯ  ಬೂದಿಯ  ಬಿಲಿಯಲು 
 ಒಡಲಿಲ್ಲದ  ಭಕ್ತನ  ಪರಿಯ 
 ಒಂದೆತ್ತಿಗೈವರು  ಗೊಲ್ಲರು,  ಅಯ್ವರಯ್ವರಿಗೆ 
 ಒಡಲುಗೊಂಡು  ಹುಟ್ಟಿದ  ಘಟ್ಟಕ್ಕೆ 
 ಒಳ್ಳಿಹ  ಮೈಲಾರನ  ಒಳಗೆಲ್ಲ 
 ಒಂದುವನರಿಯದ  ಸಂದೇಹಿ  ನಾನಯ್ಯಾ, 
 ಒಣಗಿಸಿ  ಎನ್ನ  ಘಣಘಣಲನೆ 
 ಒಡವೆ  ಭಂಡಾರ  ಕಡವರ 
 ಒಡೆಯರು  ಬಂದಡೆ  ಗುಡಿ 
 ಒತ್ತಿ  ಹೊಸೆದ  ಕಿಚ್ಚ 
 ಒಲಿದ  ಗಂಡನೊಮ್ಮೆ  ಒಲ್ಲದಿಪ್ಪ 
 ಒಪ್ಪವ  ನುಡಿವಿರಯ್ಯಾ  ತುಪ್ಪವ 
 ಒಂದು  ಮೊಲಕ್ಕೆ  ನಾಯನೊಂಬತ್ತು 
 ಒಡೆಯರುಳ್ಳಾಳಿಂಗೆ  ಕೇಡಿಲ್ಲ  ಕಾಣಿರೊ 
 ಒಬ್ಬ  ಕೆಂಚ,  ಒಬ್ಬ 
 ಒಡನೆ  ಹುಟ್ಟಿದುದಲ್ಲ,  ಒಡನೆ 
 ಒಡೆಯರೊಡವೆಯ  ಕೊಂಡಡೆ  ಕಳ್ಳಂಗಳಲಾಯಿತ್ತೆಂಬ 
 ಒಡೆಯರಿಗೆ  ಒಡವೆಯನೊಪ್ಪಿಸಲಾರದೆ  ಮೊರೆುಡುವ 
 ಒಬ್ಬನ  ಮನೆಯಲುಂಡು  ಹೊತ್ತುಗಳೆದೆ, 
 ಒಡೆದ  ಹಂಚು  ಮರಳಿ 
 ಒಂದಕ್ಕೊಂಬತ್ತ  ನುಡಿದು,  ಕಣ್ಣ 
 ಒಲ್ಲೆನೆಂಬುದು  ವೈರಾಗ್ಯ,  ಒಲಿವೆನೆಂಬುದು 
 ಒಡನಿರ್ದ  ಸತಿಯೆಂದು  ನಚ್ಚಿರ್ದೆನಯ್ಯಾ, 
 ಒಲೆಯಡಿಯನುರುಹಿದಡೆ  ಗೋಳಕನಾಥನ  ಕೊರಳ 
 ಒಲವಿಲ್ಲದ  ಪೂಜೆ,  ನೇಹವಿಲ್ಲದ 
 ಒಡೆಯರು  ತಮ್ಮ  ಮನೆಗೆ 
 ಒಡೆಯರಾಡುವ  ಮಾತ  ಕಡೆಪರಿಯಂತರ 
 ಒಡೆದೋಡು  ಎನ್ನ  ಮನೆಯಲಿಲ್ಲದಂತೆ 
 ಒಳಗೆ  ಕುಟಿಲ,  ಹೊರಗೆ 
 ಓಡುವಾತ  ಲೆಂಕನಲ್ಲ,  ಬೇಡುವಾತ 
 ಓಂ  ನಮಃ  ಶಿವಾಯ 
 ಓಡಲಾರದ  ಮೃಗವು  ಸೊಣಗಂಗೆ 
 ಓದಿದಡೇನು,  ಕೇಳಿದಡೇನು,  ಶಿವಪಥವನರಿಯದನ್ನಕ್ಕ 
 ಓಡೆತ್ತ  ಬಲ್ಲುದು  ಅವಲಕ್ಕಿಯ 
 ಓಡದಿರು,  ಓಡದಿರು  ನಿನ್ನ 
 ಓದಿನ  ಹಿರಿಯರು,  ವೇದದ 
 ಓತಿ  ಬೇಲಿವರಿವಂತೆ  ಎನ್ನ 
 ಅಂಧಕಾರವೆಂಬ  ಗಹ್ವರದೊಳಗೆ  ನಿದ್ರೆಯೆಂಬ 
 ಅಂಕ  ಕಳನೇರಿ  ಕೈಮರೆದಿರ್ದಡೆ 
 ಅಂಗದಲ್ಲಿ  ಅರ್ಪಿತವಾದ  ಸುಖವು 
 ಅಂಗದಲ್ಲಿ  ಲಿಂಗಸಂಗ,  ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ 
 ಅಂಗದ  ಮೇಲಣ  ಲಿಂಗ 
 ಅಂದಣವನೇರಿದ  ಸೊಣಗನಂತೆ  ಕಂಡಡೆ 
 ಅಂಗದ  ಮೇಲೆ  ಲಿಂಗಸಾಹಿತ್ಯವಾದ 
 ಅಂಜದಿರಂಜದಿರು  ಹಂದೆ,  ಓಡದಿರು 
 ಅಂದಂದಿನ  ಹೊದ್ದಿಗೆಯ  ಬಿಂದುಮಾತ್ರದಲಾದ 
 ಅಂಕ  ಕಂಡಾ,  ಕೋಲಾಸೆ 
 ಅಂಜಿದಡೆ  ಮಾಣದು,  ಅಳುಕಿದಡೆ 
 ಅಂತರಂಗದೊಳಗಿರ್ದ  ನಿರವಯಲಿಂಗವನು  ಸಾವಯವಲಿಂಗವ 
 ಅಂತರಂಗ  ಬಹಿರಂಗ  ಆತ್ಮಸಂಗ 
 ಅಂಗಲಿಂಗಸಂಗಸುಖಸಾರಾಯದನುಭಾವ  ಲಿಂಗವಂತಂಗಲ್ಲದೆ  ಸಾಧ್ಯವಾಗದು 
 ಅಂಗದ  ನಮಾಫಟವು  ಸಿಂಗದ 
 ಅಂಗಯ್ಯ  ಒಳಗಣ  ಲಿಂಗವ 
 ಅಂಗೈ  ತಿಂದುದೆನ್ನ,  ಕಂಗಳು 
 ಅಂಗದಿಚ್ಛೆಗೆ  ಮದ್ಯಮಾಂಸವ  ತಿಂಬರು, 
 ಅಂಗವಿಕಾರವಳಿದು  ಸತಿಯ  ಸಂಗವರಿಯ 
 ಅಂಗದ  ಮೇಲೆ  ಲಿಂಗ 
 ಅಂಗುಲ  ಹನ್ನೆರಡು  ಕೂಡಲು 
 ಅಂದು  ಇಂದು  ಮತ್ತೊಂದೆನಬೇಡ, 
 ಅಂದಾ  ತ್ರಿಪುರವನುರುಹಿದಾತ  ವೀರ, 
 ಅಂಜದಿರು  ಅಳುಕದಿರು,  ಅಂಜದಿರು 
 ಅಂಧಕಾರವೆಂಬ  ಗಹ್ವರದೊಳಗೆ  ನಿದ್ರೆಯೆಂಬ 
 ಅಂಕ  ಕಳನೇರಿ  ಕೈಮರೆದಿರ್ದಡೆ 
 ಅಂಗದಲ್ಲಿ  ಅರ್ಪಿತವಾದ  ಸುಖವು 
 ಅಂಗದಲ್ಲಿ  ಲಿಂಗಸಂಗ,  ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ 
 ಅಂಗದ  ಮೇಲಣ  ಲಿಂಗ 
 ಅಂದಣವನೇರಿದ  ಸೊಣಗನಂತೆ  ಕಂಡಡೆ 
 ಅಂಗದ  ಮೇಲೆ  ಲಿಂಗಸಾಹಿತ್ಯವಾದ 
 ಅಂಜದಿರಂಜದಿರು  ಹಂದೆ,  ಓಡದಿರು 
 ಅಂದಂದಿನ  ಹೊದ್ದಿಗೆಯ  ಬಿಂದುಮಾತ್ರದಲಾದ 
 ಅಂಕ  ಕಂಡಾ,  ಕೋಲಾಸೆ 
 ಅಂಜಿದಡೆ  ಮಾಣದು,  ಅಳುಕಿದಡೆ 
 ಅಂತರಂಗದೊಳಗಿರ್ದ  ನಿರವಯಲಿಂಗವನು  ಸಾವಯವಲಿಂಗವ 
 ಅಂತರಂಗ  ಬಹಿರಂಗ  ಆತ್ಮಸಂಗ 
 ಅಂಗಲಿಂಗಸಂಗಸುಖಸಾರಾಯದನುಭಾವ  ಲಿಂಗವಂತಂಗಲ್ಲದೆ  ಸಾಧ್ಯವಾಗದು 
 ಅಂಗದ  ನಮಾಫಟವು  ಸಿಂಗದ 
 ಅಂಗಯ್ಯ  ಒಳಗಣ  ಲಿಂಗವ 
 ಅಂಗೈ  ತಿಂದುದೆನ್ನ,  ಕಂಗಳು 
 ಅಂಗದಿಚ್ಛೆಗೆ  ಮದ್ಯಮಾಂಸವ  ತಿಂಬರು, 
 ಅಂಗವಿಕಾರವಳಿದು  ಸತಿಯ  ಸಂಗವರಿಯ 
 ಅಂಗದ  ಮೇಲೆ  ಲಿಂಗ 
 ಅಂಗುಲ  ಹನ್ನೆರಡು  ಕೂಡಲು 
 ಅಂದು  ಇಂದು  ಮತ್ತೊಂದೆನಬೇಡ, 
 ಅಂದಾ  ತ್ರಿಪುರವನುರುಹಿದಾತ  ವೀರ, 
 ಅಂಜದಿರು  ಅಳುಕದಿರು,  ಅಂಜದಿರು 
 ಕೊಂಬೆಯ  ಮೇಲಣ  ಮರ್ಕಟನಂತೆ 
 ಕುಲವನರಸುವರೆ  ಇದರೊಳು  ಛಲವನರಸುವರೆ 
 ಕರ್ತನಟ್ಟಿದಡೆ  ಮತ್ರ್ಯದಲ್ಲಿ  ಮಹಾಮನೆಯ 
 ಕಾಣದಠಾವಿನಲಿ  ಜರೆದರೆಂದಡೆ  ಕೇಳಿ 
 ಕುಲಗೆಟ್ಟಡೆ  ಕೆಡಬಹುದಲ್ಲದೆ  ಛಲಗೆಡಬಾರದು, 
 ಕಬ್ಬಿನ  ಮೇಲೆ  ಜೇನಿಟ್ಟಿತ್ತೆಂಬರು, 
 ಕಾಯವಿಕಾರ  ಕಾಡಿಹುದಯ್ಯಾ,  ಮನೋವಿಕಾರ 
 ಕರ್ತನನರಿಯದವನು  ವಿಪ್ರನಾದಡೇನು  ! 
 ಕಪ್ಪೆ  ಸರ್ಪನ  ನೆಳಲಲ್ಲಿಪ್ಪಂತೆ 
 ಕರಿಯಂಜುವುದು  ಅಂಕುಶಕ್ಕಯ್ಯಾ,  ಗಿರಿಯಂಜÅವುದು 
 ಕೊಡುವಾತ  ಸಂಗ,  ಕೊಂಬಾತ 
 ಕುರಿವಿಂಡು  ಕಬ್ಬಿನ  ಉಲಿವ 
 ಕೈಯ  ಬೋಹರಿಗೆ,  ಮಂಡೆಯ 
 ಕಾಳಿದಾಸಂಗೆ  ಕಣ್ಣನಿತ್ತೆ,  ಓಹಿಲಯ್ಯನ 
 ಕಟ್ಟಿದಿರಿನಲ್ಲಿ  ಶಿವಭಕ್ತನ  ಕಂಡು 
 ಕುದುರೆ-  ಸತ್ತಿಗೆಯವರ  ಕಂಡಡೆ 
 ಕಂಗಳು  ತುಂಬಿದ  ಬಳಿಕ 
 ಕಾಯವೆಂಬ  ಘಟಕ್ಕೆ  ಚೈತನ್ಯವೆ 
 ಕೇಶವನಲ್ಲದೆ  ಅತಃಪರದೈವವಿಲ್ಲೆಂದು  ವೇದವ್ಯಾಸಮುನಿ 
 ಕಾಣಬಹುದೆ  ಪರುಷದ  ಗಿರಿ 
 ಕರಗಿಸಿ  ಎನ್ನ  ಮನದ 
 ಕೀಟಕ  ಸೂತ್ರದ  ನೂಲಗೂಡಮಾಡಿ 
 ಕೆಸರಲ್ಲಿ  ಬಿದ್ದ  ಪಶುವಿನಂತೆ 
 ಕುದುರನೇಸ  ತೊಳೆದಡೆಯೂ  ಕೆಸರು 
 ಕಟ್ಟುವೆನುಪ್ಪರಗುಡಿಯ  ಜಗವರಿಯೆ:  ಮಾಡುವೆನೆನ್ನ 
 ಕಾಲ  ಮುಟ್ಟಲಮ್ಮದ  ಸಯದಾನ, 
 ಕೋಟ್ಯನುಕೋಟಿ  ಜಪವ  ಮಾಡಿ 
 ಕಾಯದ  ಕರಣದ  ಕೈಯಲು 
 ಕಾಯದ  ಕೈಯಲ್ಲಿ  ಕರಸ್ಥಲ, 
 ಕರ್ತರು  ನಿಮ್ಮ  ಗಣಂಗಳು 
 ಕ್ರಿಯಾಜ್ಞಾನಸಂಬಂಧವೆಂದು  ನುಡಿವರು_  ಕ್ರಿಯಾಜ್ಞಾನಸಂಬಂಧವೆಂತಿರ್ಪುದೆಂದರಿಯರು. 
 ಕದ್ದ  ಕಳ್ಳನ  ಬಿಟ್ಟಮಂಡೆಯ 
 ಕರ್ತಾರನ  ಪೂಜಿಸಿ  ಕುಚಿತ 
 ಕಬ್ಬುನದ  ಕೋಡಗವ  ಪರುಷ 
 ಕಾಮಸಂಗವಳಿದು  ಅನುಭಾವಸಂಗದಲುಳಿದವರ  ಅಗಲಲಾರೆನು, 
 ಕೃತಯುಗ,  ತ್ರೇತಾಯುಗ,  ದ್ವಾಪರಯುಗ, 
 ಕೆಡೆ  ನಡೆಯದೆ,  ಕೆಡೆ 
 ಕಾಯಸಂಗ  ನಿಸ್ಸಂಗವಾಗಿ  ಇನ್ನಾವ 
 ಕರಿ  ಘನ  ಅಂಕುಶ 
 ಕಂದಿದೆನಯ್ಯಾ  ಎನ್ನ  ನೋಡುವರಿಲ್ಲದೆ, 
 ಕಾಳಿಯ  ಕಂಕಾಳದಿಂದ  ಮುನ್ನ, 
 ಕನ್ನಡಿಯ  ನೋಡುವ  ಅಣ್ಣಗಳಿರಾ, 
 ಕಣ್ಣ  ಮಚ್ಚಿ  ಕನ್ನಡಿಯ 
 ಕಂಡ  ಕನಸು  ನಿಧಾನವ 
 ಕಾಮಧೇನು  ನಿಮ್ಮ  ಸಾರಿರಲು 
 ಕಾಯದ  ಲಜ್ಜೆಯ  ಕಲ್ಪಿತವ 
 ಕಾಲಲಿ  ಕಟ್ಟಿದ  ಗುಂಡು, 
 ಕುಳ್ಳಿರ್ದು  ಲಿಂಗವ  ಪೂಜಿಸಿ 
 ಕಾಮ್ಯ  ಕಲ್ಪಿತಂಗಳಿಲ್ಲದೆ,  ನಿಮ್ಮಿಂದ 
 ಕತ್ತೆಯ  ಕರವೆತ್ತಿ  ಕರವೆತ್ತಿ 
 ಕುಂಬಳದ  ಕಾುಗೆ  ಕಬ್ಬುನದ 
 ಕುಲದಲ್ಲಿ  ಹಾರುವನು  ಬ್ರಹ್ಮೇತಿಗೆ 
 ಕೊಲುವನೇ  ಮಾದಿಗ,  ಹೊಲಸು 
 ಕಬ್ಬಿನ  ಹಣಿದವನಾಡುವರಲ್ಲದೆ,  ಕಾಯದ 
 ಕೆಂಡದಲ್ಲಿಟ್ಟಡೆ  ಮೆರ್ಐ  ಬೆಂದುದೆಂಬರು. 
 ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ  ಕೇತಾರವೆಂಬ  ಮೂಲಸ್ಥಾನ, 
 ಕೊಲ್ಲೆನಯ್ಯಾ  ಪ್ರಾಣಿಗಳ,  ಮೆಲ್ಲೆನಯ್ಯಾ 
 ಕಣ್ಣ  ಕೋಪಕ್ಕೆ  ಮುಂದರಿಯದೆ 
 ಕಾಣಿಯ  ಲೋಭ  ಕೋಟಿಯ 
 ಕಪ್ಪೆಯ  ಶಿರದ  ಮೇಲೆ 
 ಕಾಂಚನವೆಂಬ  ನಾಯ  ನಚ್ಚಿ 
 ಕೋಟಿ  ರುದ್ರರು  ಮಡಿದರು, 
 ಕೋಪಿ  ಮಜ್ಜನಕ್ಕೆರೆದಡೆ  ರಕ್ತದ 
 ಕಾಗೆ  ವ್ಟಿಸುವ  ಹೊನ್ನಕಳಸವಹುದರಿಂದ 
 ಕಳಬೇಡ,  ಕೊಲಬೇಡ,  ಹುಸಿಯ 
 ಕಾಮವೇಕೊ,  ಲಿಂಗಪ್ರೇಮಿಯೆನಿಸುವಂಗೆ  ಕ್ರೋಧವೇಕೊ, 
 ಕತ್ತಲೆಯ  ನುಂಗಿದ  ದೀಪದ 
 ಕ್ರಿಯಾಚಾರವಿಲ್ಲದ  ಗುರುವಿನ  ಕೈಯಿಂದ 
 ಕಲಿಯ  ಕೈಯ  ಕೈದುವಿನಂತಿರಬೇಕಯ್ಯಾ, 
 ಕಲಿ  ಕರುಳ  ತಕ್ಕೈಸಿ 
 ಕಾಣುತ್ತ  ಕಡೆಗಣಿಸಿ,  ಕೆಡಿಸಿ, 
 ಕಾಮವ  ತೊರೆದಾತ,  ಹೇಮವ 
 ಕಟ್ಟಿದೆನೊರೆಯ,  ಬಿಟ್ಟೆ  ಜನ್ನಿಗೆಯರ, 
 ಕಂಡರೆ  ಮನೋಹರವಯ್ಯಾ,  ಕಾಣದಿದ್ದರೆ 
 ಕಾಲಾಗ್ನಿರುದ್ರನ  ಮೇಳಾಪವನರಿಯದವರು  ಕಾಳುಬೇಳೆನುತಿಪ್ಪರಯ್ಯಾ. 
 ಕಲಿತನ  ತನಗುಳ್ಳಡೆ  ಸೂಜಿ 
 ಕೇಳಿರೆ  ಕೇಳಿರೆ  ಹಿರಿಯರು, 
 ಕಾಗೆ  ಒಂದಗುಳ  ಕಂಡಡೆ 
 ಕವುಳುಗೋಲ  ಹಿಡಿದು  ಶ್ರವವ 
 ಕೋಣನ  ಹೇರಿಂಗೆ  ಕುನ್ನಿ 
 ಕೇಳಿ  ಭೋ  ! 
 ಕಲ್ಲ  ನಾಗರ  ಕಂಡಡೆ 
 ಕೆದರಿದ  ತಲೆಯ,  ತೊನೆವ 
 ಕಾಲಲೊದೆದು  ಬಡಿದು  ಜಡಿವರಯ್ಯಾ, 
 ಕೆಲಕ್ಕೆ  ಶುದ್ಧನಾದೆನಲ್ಲದೆ,  ಎನ್ನ 
 ಕೂಸುಳ್ಳ  ಸೂಳೆ  ಧನದಾಸೆಗೊತ್ತೆಯ 
 ಕರ್ಮವೆಂಬ  ಅಂಕದೊಡನೆ  ತೊಡರಿದೆ. 
 ಕುರುಳು  ಬೆರಳು  ಮುಡುಹು 
 ಕಂಡ  ಭಕ್ತರಿಗೆ  ಕೈಮುಗಿಯುವಾತನೆ 
 ಕುಲವ  ನೋಡದೆ,  ಛಲವ 
 ಕೊಡೆವಿಡಿಯೆ,  ಕುದುರೆಯ  ದೃಢವುಳ್ಳ 
 ಕುಲಮದವಳಿಯದನ್ನಕ್ಕ  ಶರಣನಾಗಲೇಕೆ  ವಿಧಿವಶ 
 ಕಳಹೋದಡೆ  ಕನ್ನದುಳಿಯ  ಹಿಡಿವೆ, 
 ಕಾಣದುದನೆಲ್ಲವ  ಕಾಣಲಾರೆನಯ್ಯಾ,  ಕೇಳದುದನೆಲ್ಲವ 
 ಕಿವಿಯ  ಸೂತಕ  ಹೋಯಿತ್ತು, 
 ಕಿಚ್ಚು  ದೈವವೆಂದು  ಹವಿಯನಿಕ್ಕುವ 
 ಕಾಯದ  ಗಡಣ  ಕೆಲಬರಿಗುಂಟು, 
 ಕೂಪವರಿಗೆ  ಹೇಳುವೆನು  ಕುಳಸ್ಥಳಂಗಳನೆಲ್ಲವ, 
 ಕಂಡುದಕ್ಕೆಳಸೆನೆನ್ನ  ಮನದಲ್ಲಿ,  ನೋಡಿ 
 ಕಾಲದಿಂದ  ಕಡೆಮುಟ್ಟ  ಮಾಡಿದ 
 ಕೋಡಗವೇಡಿಸಬೇಡೆಂದಡೆ  ಮಾಣದಯ್ಯಾ,  ತೋಡುವ 
 ಕಣ್ಣೊಳಗೆ  ಕಣ್ಣಿದ್ದು  ಕಾಣಲೇಕರಿಯರಯ್ಯಾ 
 ಕುಲಮದಕ್ಕೆ  ಹೋರಿ  ಜಂಗಮಭೇದವ 
 ಕಂಡಕಂಡವರೆಲ್ಲ  ಗಂಡನೆಂದೆಂಬ  ದುಂಡೆಯನವಳ 
 ಕೆಂಚ  ಕರಿಕನ  ನೆನೆದಡೆ 
 ಕಟ್ಟಿ  ಬಿಡುವನೆ  ಶರಣನು 
 ಕಂಗಳಲ್ಲಿ  ಕರಸ್ಥಳದ  ನೋಟ, 
 ಕಂಡಹರೆಂದು  ಕಣ್ಗೆ  ಮರೆಮಾಡಿದ, 
 ಕಾಯದ  ಕಳವಳಕ್ಕಂಜಿ,  `ಕಾಯಯ್ಯಾ' 
 ಕಳ್ಳ,  ಬಂದಿಕಾರ,  ಹಾವಾಡಿಗ, 

 ಗುರು  ಮುನಿದಡೆ  ಒಂದು 
 ಗುಡಿಯೊಳಗಿರ್ದು  ಗುಡಿಯ  ನೇಣ 
 ಗೋತ್ರನಾಮವ  ಬೆಸಗೊಂಡಡೆ  ಮಾತು 
 ಗುರುವಿಂಗೆ  ಕೊಡುವುದು  ಅರ್ಪಿತವೆ 
 ಗುರು  ಸ್ವಾಯತವಾದ  ಬಳಿಕ 
 ಗಂಡನ  ಮೇಲೆ  ಸ್ನೇಹವಿಲ್ಲದ 
 ಗಂಡ  ಶಿವಲಿಂಗದೇವರ  ಭಕ್ತ, 
 ಗಾಡಿಗ  ಡಿಂಬುಗಂಗೆ  ಚಿಕ್ಕುಮುಟ್ಟಿಗೆ, 
 ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ  ಸದಾಚಾರ;  ಲಿಂಗದಲನುದಿನ 
 ಗುರುವಚನವ  ತನ್ನೊಳಗಿಂಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡ  ಪ್ರಸಾದಿಯ 
 ಗುರುಭಕ್ತಿಯ  ಮಾಡಬಹುದಲ್ಲದೆ,  ಲಿಂಗಭಕ್ತಿಯ 
 ಗೀತವ  ಬಲ್ಲಾತ  ಜಾಣನಲ್ಲ, 
 ಗುರುವಿನಲ್ಲಿ  ಸ್ವಾಯತ,  ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ 
 ಗುರುಲಿಂಗಜಂಗಮದಿಂದ  ಪಾದೋದಕ  ಪ್ರಸಾದವಾಯಿತ್ತು. 
 ಗಿರಿಗಳ  ಮೇಲೆ  ಹಲವು 
 ಗುರುಕಾರುಣ್ಯವೆ  ಸದಾಚಾರ,  ಗುರುಕಾರುಣ್ಯವೆ 
 ಗಿಳಿಯೋದಿ  ಫಲವೇನು  ಬೆಕ್ಕು 
 ಗೀಜಗನ  ಗೂಡು,  ಕೋಡಗದಣಲ 
 ಗುರು  ಮುಂತಾಗಿ  ಕೊಂಡುದು 
 ಗುರು  ಲಿಂಗ  ಜಂಗಮದಿಂದ 
 ಗುರುಕಾರುಣ್ಯವಿಡಿದು  ಬಂದ  ತನ್ನ 
 ಗುರು  ಉಪದೇಶ  ಮಂತ್ರವೈದ್ಯ, 
 ಗುಮ್ಮಡಿಯಂತಪ್ಪ  ತಾಯಿ  ನೋಡೆನಗೆ, 
 ಗೀತವ  ಹಾಡಿದಡೇನು,  ಶಾಸ್ತ್ರ-ಪುರಾಣವ 
 ಗಿರಿಯ  ಶಿಖರದ  ಮೇಲೆ 
 ಗುರುವಚನವಲ್ಲದೆ  ಲಿಂಗವೆಂದೆನಿಸದು,  ಗುರುವಚನವಲ್ಲದೆ 
 ಗರಿ  ತೋರೆ  ಗಂಡರೆಂಬವರ 
 ಗುರುವುಪದೇಶವುಳ್ಳವರ  ಗುರುವೆಂದೆ  ಕಾಬೆನು, 
 ಗುರುಲಿಂಗಜಂಗಮವ  ನಂಬಿ  ಕರೆದಡೆ, 
 ಗರುಡಿಯ  ಕಟ್ಟಿ  ಅರುವತ್ತುನಾಲ್ಕು 
 ಗುರುವಿಂಗೆ  ನೀನೆ  ಕರ್ತ, 
 ಗಿಳಿಯ  ಹಂಜರವಿಕ್ಕಿ,  ಸೊಡರಿಂಗೆಣ್ಣೆಯನೆರೆದು, 

 ಚಂದ್ರೋದಯಕ್ಕೆ  ಅಂಬುದ್ಥಿ  ಹೆಚ್ಚುವುದಯ್ಯಾ, 
 ಚಂದ್ರನ  ಶೈತ್ಯದಲು  ಬೆಳೆವ 
 ಚೇಳಿಂಗೆ  ಬಸುರಾಯಿತ್ತೆ  ಕಡೆ 
 ಚಕೋರಂಗೆ  ಚಂದ್ರಮನ  ಬೆಳಗಿನ 
 ಚಂದ್ರಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ  ಪಾವಕ  ಹುಟ್ಟಿ, 
 ಚತುರ್ವೇದಿಯಾದಡೇನು!  ಲಿಂಗವಿಲ್ಲದವನೆ  ಹೊಲೆಯ! 
 ಚಂದ್ರಮನಂತೆ  ಕಳೆ  ಸಮನಿಸಿತ್ತೆನಗೆ, 
 ಚೆನ್ನ  ಚೇರಮನ  ಬಂಟ 
 ಚಿನ್ಮಯ  ಚಿತ್ಪ್ರಕಾಶ  ಚಿದಾನಂದ 
 ಚಿಕ್ಕ  ಒಂದು  ಹೊತ್ತಗೆ, 
 ಚೆನ್ನಯ್ಯನ  ಮನೆಯ  ದಾಸನ 
 ಚೆನ್ನಬಸವರಾಜದೇವರೆನ್ನ  ಶಿಷ್ಯನಾದನೆಂದಡೆ  ಎನಗಾದ 
 ಚಂದ್ರಕಾಂತದ  ಶಿಲೆಯಲ್ಲಿ  ಜಲವಿಲ್ಲದನ್ನಕ್ಕ 
 ಜನಿತಕ್ಕೆ  ತಾಯಾಗಿ  ಹೆತ್ತಳು 
 ಜಗತ್ರಯದ  ಹೊಲೆಯನೆಲ್ಲವನು  ಉದಕ 
 ಜಲವ  ನುಂಗಿತ್ತಯ್ಯಾ  ಎನ್ನ 
 ಜಂಗಮವ  ಕೂಡಿಕೊಂಡು  ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ 
 ಜಗವ  ಸುತ್ತಿಪ್ಪುದು  ನಿನ್ನ 
 ಜನನವಿಲ್ಲದ  ಜನಿತನು  ನೀನು 
 ಜನ್ಮ  ಜನ್ಮಕ್ಕೆ  ಹೋಗಲೀಯದೆ, 
 ಜಾಗ್ರಸ್ವಪ್ನಸುಷುಪ್ತಿಯಲ್ಲಿ  ಮತ್ತೊಂದ  ನೆನೆದಡೆ 
 ಜಂಗಮದ  ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ  ವಾಹನವನೇರಲಮ್ಮೆ 
 ಜನ್ಮ  ಹೊಲ್ಲೆಂಬೆನೆ,  ಜನ್ಮವ 
 ಜಗತ್ತೆಂಬ  ಯಂತ್ರದ  ಹಾಹೆ 
 ಜಂಗಮವಿಲ್ಲದ  ಮಾಟ  ಕಂಗಳಿಲ್ಲದ 
 ಜಜ್ಜನೆ  ಜರಿದೆನು,  ಜಜ್ಜನೆ 
 ಜಂಗಮವೆ  ಜ್ಞಾನರೂಪು,  ಭಕ್ತನೆ 
 ಜನ್ಮ  ಜನ್ಮಕ್ಕೆ  ಹೊಗಲೀಯದೆ, 
 ಜಂಗಮನಿಂದೆಯ  ಮಾಡಿ,  ಲಿಂಗವ 
 ಜಂಗಮಸೇವೆಯೆ  ಗುರುಪೂಜೆಯೆಂದರಿದ,  ಜಂಗಮಸೇವೆಯೆ 
 ಜ್ಞಾನದ  ಬಲದಿಂದ  ಅಜ್ಞಾನದ 
 ಜೋಳವಾಳಿಯಾನಲ್ಲ,  ವೇಳೆವಾಳಿಯವ  ನಾನಯ್ಯಾ. 
 ಜಗವೆಲ್ಲಾ  ಅರಿಯಲು  ಎನಗೊಬ್ಬ 
 ಜಗದಗಲ  ಮುಗಿಲಗಲ  ಮಿಗೆಯಗಲ 
 ಜಂಗಮದ  ಮನ-ಭಾವದಲ್ಲಿ  ಭಕ್ತನೆ 
 ಜಲವ  ತಪ್ಪಿದ  ಮತ್ಸ್ಯ 
 ಜಲ  ಕೂರ್ಮ  ನಾಗ 
 ಜಂಗಮವೆ  ಲಿಂಗವೆಂಬ  ಭಾವ 
 ಜನನಸೂತಕ,  ಕುಲಸೂತಕ,  ರಜಃಸೂತಕ, 
 ಜಂಬೂದ್ವೀಪ  ನವಖಂಡ  ಪೃಥ್ವಿಯೊಳಗೆ 
 ಜಂಗಮವಿರಹಿತ  ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ  :ಓಡ 
 ಜಾತಿವಿಡಿದು  ಸೂತಕವನರಸುವೆ  ಜ್ಯೋತಿವಿಡಿದು 
 ಜಪತಪ  ನಿತ್ಯನೇಮವೆನಗುಪದೇಶ,  ನಿಮ್ಮ 
 ಡಂಬೂ  ಡಳುಹೂ  ಎನ್ನದಯ್ಯಾ, 
 ತನುಸಾರಾಯರ  ಮನಸಾರಾಯರ  ಜ್ಞಾನಸಾರಾಯರ 
 ತನ್ನ  ವಿಚಾರಿಸಲೊಲ್ಲದು,  ಇದಿರ 
 ತೊರೆಯ  ಮೀವ  ಅಣ್ಣಗಳಿರಾ, 
 ತೊರೆಯುದಕವ  ಕೆರೆಯುಂಡು  ತೃಪ್ತವಾಗಲು 
 ತಮತಮಗೆಲ್ಲ  ನೊಸಲಕಣ್ಣವರು,  ತಮತಮಗೆಲ್ಲ 
 ತನು  ನಿಮ್ಮದೆಂಬೆ,  ಮನ 
 ತೊತ್ತಿಂಗೇಕೆ  ಲಕ್ಷಣ  ಬಂಟಂಗೇಕೆ 
 ತ್ರಿವಿಧ  ತ್ರಿವಿಧದಲ್ಲಿ  ತಪ್ಪಿದ 
 ತೊತ್ತಿನ  ತೊತ್ತಿನ  ಮರುದೊತ್ತಿನೊಡನೆ 
 ತನು-ಮನ-ಧನವೆಂಬ  ಮೂರು  ಕತ್ತಿುವೆ, 
 ತಾಳಮರದ  ಕೆಳಗೆ  ಒಂದು 
 ತನಗೆ  ಮುನಿವರಿಗೆ  ತಾ 
 ತಾಮಸ  ಮುಸುಕಿ  ಕಂಗಳ 
 ತನುವಿನಲೊಂದಿಟ್ಟು  ಮನದಲೆರಡಿಟ್ಟಡೆ,  ಬಲ್ಲನೊಲ್ಲನಯ್ಯಾ, 
 ತಾಳಮಾನ  ಸರಿಸವನರಿಯೆ,  ಓಜೆ 
 ತನು  ಶುಚಿಯಿಲ್ಲದವನ  ದೇಹಾರವೇಕೆ 
 ತನ್ನಿಚ್ಛೆಯ  ನುಡಿದಡೆ  ಮೆಚ್ಚುವುದೀ 
 ತುಪ್ಪದ  ಸವಿಗೆ  ಅಲಗ 
 ತನುವ  ಬಂದು  ಅಲೆವರಯ್ಯಾ 
 ತ್ರಿವಿಧವನಿತ್ತು,  ರೂಹು  ಮಾತು 
 ತನುವ  ಬೇಡಿದಡೀವೆ,  ಮನವ 
 ತನುವ  ಕೊಟ್ಟೆನೆಂದು  ನುಡಿದು, 
 ತನುವ  ಕೊಟ್ಟು  ಗುರುವನೊಲಿಸಬೇಕು, 
 ತ್ರಿವಿಧಪ್ರಸಾದವೆಂದೆಂಬರು,  ಅದೆಂತಹುದೋ  ಶುದ್ಧಪ್ರಸಾದ 
 ತಾನಿಲ್ಲದೆ  ತಾ  ಮಾಡುವ 
 ತೊತ್ತಿನ  ಕೊರಳಲ್ಲಿ  ಹೊಂಬಿತ್ತಾಳೆಯ 
 ತಂದೆ  ಮಕ್ಕಳಿಗೆ  ಬುದ್ಧಿಯ 
 ತನುಸಾರಾಯರ  ಮನಸಾರಾಯರ  ಜ್ಞಾನಸಾರಾಯರ 
 ತನುವಿಡಿದಿಹುದು  ಪ್ರಕೃತಿ,  ಪ್ರಕೃತಿವಿಡಿದಿಹುದು 
 ತನುಮನಧನವೆಂಬ  ಕನ್ನಡಿ  ನೋಡಿಯ್ಯಾ, 
 ತೊತ್ತಿಂಗೆ  ಲಕ್ಷಣವೇಕಯ್ಯಾ  ಅವರೊಕ್ಕುದನುಂಡು 
 ತನುವ  ನೋುಸಿ,  ಮನವ 
 ತಂದೆ  ನೀನು  ತಾಯಿ 
 ತನ್ನಾಶ್ರಯದ  ರತಿಸುಖವನು,  ತಾನುಂಬ 
 ತೊಂಡಿಲ  ಮುಡಿದುಕೊಂಡು  ತಮ್ಮ 
 ತನು  ಮನ  ಧನವ 
 ತತ್ವವನರಿದೆಹೆನೆಂದು  ಮೃತ್ಯುವ  ಕರೆಕೊಂಡೆನಯ್ಯಾ. 
 ತೊತ್ತಿಂಗೆ  ಬಲ್ಲಹನೊಲಿದಡೆ  ಪದವಿಯ 
 ದಾಸನಂತೆ  ತವನಿದ್ಥಿಯ  ಬೇಡುವನಲ್ಲ, 
 ದೇವಸಹಿತ  ಭಕ್ತ  ಮನೆಗೆ 
 ದೂಷಕನವನೊಬ್ಬ  ದೇಶವ  ಕೊಟ್ಟಡೆ, 
 ದೇವ  ದೇವ  ಮಹಾಪ್ರಸಾದ 
 ದೇವನೊಳ್ಳಿದನೆಂದು  ಮುಯ್ಯಾನಲು  ಬೇಡ, 
 ದೇವ,  ದೇವಾ  ಬಿನ್ನಹ 
 ದಾಸಿದೇವ  ತನ್ನ  ವಸ್ತ್ರವನಿತ್ತು 
 ದಾಸಿಯ  ವರ್ಗದಲ್ಲಿಪ್ಪೆನು  ಶಿವಶರಣರ 
 ದಂದುಗ  ಬಿಡದು  ಮನದ 
 ದೇವಾ,  ನಿಮ್ಮ  ಪೂಜಿಸಿ 
 ದ್ವೈತಾದ್ವೈತವನೋದಿ  ಏನ  ಮಾಡುವಿರಯ್ಯಾ 
 ದೇವಲೋಕ  ಮತ್ರ್ಯಲೋಕವೆಂಬುದು  ಬೇರಿಲ್ಲ 
 ದುವ್ರ್ಯಸನಿ  ದುರಾಚಾರಿ  ಎಂದೆನಿಸದಿರಯ್ಯಾ, 
 ದೇವಲೋಕ  ಮರ್ತ್ಯಲೋಕವೆಂಬುದು  ಬೇರೆ 
 ದ್ವಿಜರಿಗೆ  ಕೊಟ್ಟು  ಹಲಬರು 
 ದಿಟ  ಪುಟ  ಭಕುತಿಸಂಪುಟ 
 ದಕ್ಷಯಾಗವ  ನಡೆಸಲೆಂದು  ಅಜಮುಖ್ಯರಾದ 
 ದೂರದಿಂದ  ಬಂದ  ಜಂಗಮವನಯ್ಯಗಳೆಂದು, 
 ದೇವ  ದೇವ  ಮಹಾಪ್ರಸಾದ 
 ದಾಸನ  ವಸ್ತ್ರವ  ಬೇಡದ 
 ದೇವನೊಬ್ಬ,  ನಾಮ  ಹಲವು, 
 ದಶದಿಕ್ಕು  ಧರೆ  ಗಗನವೆಂಬುದ 
 ದಯವಿಲ್ಲದ  ಧರ್ಮವದೇವುದಯ್ಯಾ  ದಯವೇ 
 ದೇವ  ದೇವ  ಮಹಾಪ್ರಸಾದ 
 ದಾಸೋಹವೆಂಬ  ಸೋಹೆಗೊಂಡು  ಹೋಗಿ, 
 ದಶವಿಧಪಾದೋದಕವೆಸಗಿದರೆಸಕ  ಎಂತೆಂದಡೆ;  ಗುರುಲಿಂಗಜಂಗಮ 
 ದೇಹವೆಂಬೆರಡಕ್ಕರವನು  ಜೀವವೆಂದರಿದೆನಯ್ಯಾ,  ಜೀವವೆಂಬೆರಡಕ್ಕರವನು 
 ದೇವನಿಂತಹನೆಂದು  ತೋರಿಯೆ  ಕೊಡುವೆನು 
 ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ  ನಿಮ್ಮ  ಶ್ರೀಮೂರ್ತಿಯೆ 
 ಧನ  ಹೋಯಿತ್ತೆಂದಡೆ,  ಮನಸು 
 ಧನಕ್ಕೆ  ಮನವನೊಡ್ಡಿದಡೇನು  ಮನಕ್ಕೆ 
 ಧರೆ  ರಸಾತಳಕ್ಕಿಳಿವಂದು,  ಹರಿಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳಳಿವಂದು, 
 ಧರಣಿಯ  ಮೇಲೊಂದು  ಹಿರಿದಪ್ಪ 
 ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ  ಮೋನವೆಂಬ  ಶಸ್ತ್ರವ 
 ಧನ  ಸವೆದಡೆ  ತನುವನರ್ಪಿಸುವೆನು, 
 ಧೃತಿಗೆಟ್ಟು  ಅನ್ಯರ  ಬೇಡದಂತೆ, 
 ಧನಮದದಿಂದ,  ಸಯದಾನಮದದಿಂದ  ಮಾಡಿದೆನೆಂಬುದು 
 ನೋಡುವರುಳ್ಳಡೆ  ಮಾಡುವೆ  ದೇಹಾರವ. 
 ನೆಲನೊಂದೆ:ಹೊಲಗೇರಿ  ಶಿವಾಲಯಕ್ಕೆ,  ಜಲವೊಂದೆ:ಶೌಚಾಚಮನಕ್ಕೆ, 
 ನೆಲ್ಲ  ಗಿಡುವಿನೊಳಗೆ  ನಾನೊಂದು 
 ನರವಿಂಧ್ಯದೊಳಗೆನ್ನ  ಹುಲುಗಿಳಿಯ  ಮಾಡಿ 
 ನೋಡಿರೇ  ನೋಡಿರೇ  ಪೂರ್ವದತ್ತವ; 
 ನೂರನೋದಿ  ನೂರ  ಕೇಳಿ 
 ನಮಃ  ಶಿವಾಯ  ನಮಃ 
 ನಿನ್ನ  ಜನ್ಮದ  ಪರಿಭವವ 
 ನಿಮ್ಮ  ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ  ಧರಧುರನೆಂಬೆ. 
 ನೇಹದ  ಸುಖವ  ನೋಟ 
 ನಾನೊಂದ  ನೆನೆದಡೆ  ತಾನೊಂದ 
 ನೋಡಿ  ನೋಡಿ  ಮಾಡುವ 
 ನಾಗಂಗೆ  ಹೊಸತನಿಕ್ಕಿಹೆವೆಂಬರು,  ನಾಗ 
 ನಾ  ನಿಮ್ಮ  ನೆನೆವನು, 
 ನಿನ್ನ  ನಾನರಿಯದ  ಮುನ್ನ 
 ನೀವು  ಹಿರಿಯರೆಂಬಿರಿ,  ಕರ್ಮಿಗಳು, 
 ನಾಳೆ  ಬಪ್ಪುದು  ನಮಗಿಂದೆ 
 ನಿಮಿಷದ  ನಿಮಿಷಂ  ಭೋ, 
 ನೀರ  ಕಂಡಲ್ಲಿ  ಮುಳುಗುವರಯ್ಯಾ, 
 ನೆರೆ  ನಂಬೋ  ನೆರೆ 
 ನಾನೊಂದು  ಕಾರಣ  ಮತ್ರ್ಯಕ್ಕೆ 
 ನಡೆಯಲರಿಯದೆ,  ನುಡಿಯಲರಿಯದೆ  ಲಿಂಗವ 
 ನಂಬಿದಡೆ  ಪ್ರಸಾದ;  ನಂಬದಿದ್ದಡೆ 
 ನೀವಿರಿಸಿದ  ಮನದಲ್ಲಿ  ನಾನಂಜೆನಯ್ಯಾ, 
 ನಿಧಾನವನರಸಿಹೆನೆಂದು  ಹೋದಡೆ,  ವಿಘ್ನಬಪ್ಪುದು 
 ನರೆ  ಕೆನ್ನೆಗೆ,  ತೆರೆ 
 ನಿಮ್ಮನರಿಯದ  ಕಾರಣ  ಕೈಯಲ್ಲಿ 
 ನಾರಗೋಣಿಯ  ಮೂಲೆಯ  ಹೊಲಿದು, 
 ನೀನಲ್ಲದನ್ಯದೈವವುಂಟೆಂಬವನ  ಬಾಯ,  ಕೆನ್ನೆವಾರೆ 
 ನೀರಿಂಗೆ  ನೈದಿಲೆಯೆ  ಶೃಂಗಾರ, 
 ನೀರ  ಬೊಬ್ಬುಳಿಕೆಗೆ  ಕಬ್ಬುನದ 
 ನಾನು  ಹೊತ್ತ  ಹುಳ್ಳಿಯನಂಬಲಿಗೆ 
 ನೀ  ಹುಟ್ಟಿಸಿದಲ್ಲಿ  ಹುಟ್ಟಿ, 
 ನಚ್ಚಿದೆನೆಂದಡೆ  ಮಚ್ಚಿದೆನೆಂದಡೆ,  ಸಲೆ 
 ನ್ಯಾಯನಿಷು*ರಿ:ದಾಕ್ಷಿಣ್ಯಪರ  ನಾನಲ್ಲ,  ಲೋಕವಿರೋಧಿ:ಶರಣನಾರಿಗಂಜುವನಲ್ಲ, 
 ನಂಬಿದ  ಹೆಂಡತಿಗೆ  ಗಂಡನೊಬ್ಬನೆ 
 ನಾರಾಯಣನೆಂಬವನ  ಕಾಣೆ,  ಗೀರಾಯಣನೆಂಬವನ 
 ನಿಂದಿಸುವನೊಬ್ಬ,  ಸ್ತುತಿಸುವನೊಬ್ಬ,  ಇವರಿಬ್ಬರು 
 ನಿಜಭಾವ  ಲಕ್ಷ್ಮಿಸರಸ್ವತಿ  ಒಲಿದಡೆ 
 ನಾ  ನಡೆವುದೆಲ್ಲಾ  ಅನಾಚಾರ, 
 ನೀನಿಕ್ಕಿದ  ಬೀಯದಲ್ಲಿ  ವಂಚನೆಯುಳ್ಳಡೆ 
 ನಿತ್ಯನಿರಂಜನ  ಪರಂಜ್ಯೋತಿವಸ್ತು:  ಉಪದೇಶವ 
 ನಂಬರು  ನಚ್ಚರು  ಬರಿದೆ 
 ನಿಮ್ಮ  ಕಂಡು,  ಕೈಮುಗಿದು, 
 ನಡೆವರಯ್ಯಾ  ಒಡೆಯರು  ತನು-ಮನ-ಧನದ 
 ನಡೆಯ  ಕಂಡಾ  ನಂಬಿ, 
 ನಯನದಾಹಾರವ  ಜಂಗಮವ  ನೋಡಿಸುವೆನು, 
 ನುಡಿದಡೆ  ಮುತ್ತಿನ  ಹಾರದಂತಿರಬೇಕು. 
 ನಿಷೆ*ಯಿಂದ  ಲಿಂಗವ  ಪೂಜಿಸಿ 
 ನೀಲದ  ಮಣಿಯೊಂದು  ಮಾಣಿಕವ 
 ನಾಲಗೆ  ತಾಗಿದ  ರುಚಿಗೆ 
 ನಿಮ್ಮ  ಶರಣರ  ಚಮ್ಮಾವುಗೆಗೆ 
 ನಿಜರೂಪು  ರೂಪಿನಿಂದ  ನಿಂದಿತ್ತು, 
 ನಾದಪ್ರಿಯ  ಶಿವನೆಂಬರು,  ನಾದಪ್ರಿಯ 
 ನೀನೊಲಿದಡೆ  ಒಲಿ,  ಒಲಿಯದಿದ್ದಡೆ 
 ನಿಮ್ಮ  ವಚನವೆನ್ನ  ಪುಣ್ಯವೆಂಬುದು. 
 ನಿಸ್ಸೀಮ  ಗುಗ್ಗುಳವನಿಕ್ಕಿದವನೊಬ್ಬ  ಶರಣ, 
 ನುಡಿಯಲ್ಲಿ  ಎಚ್ಚತ್ತು  ನಡೆಯಲ್ಲಿ 
 ನಾನು  ಆರಂಭವ  ಮಾಡುವೆನಯ್ಯಾ, 
 ನಿರ್ಲೇಪವಾದ  ನಿಜಗುಣಿ  ನೋಡಯ್ಯಾ, 
 ನರಜನ್ಮದಲ್ಲಿ  ಹುಟ್ಟಿ  ಲಿಂಗಮುಖವನರಿಯದೆ 
 ನಚ್ಚು  ಮಚ್ಚಿನ  ಶರಣರೆನ್ನ 
 ನಾನೆಂಬುದೆಲ್ಲಿಯದಯ್ಯ  ಲಿಂಗವೆಂಬ  ಮಹಾತ್ಮಂಗೆ, 
 ನೋಡಿ  ನೋಡಿ  ಲಿಂಗಧ್ಯಾನವೆನ್ನ 
 ನಾನಾರಿದೆಲ್ಲಿಯ  ಪಾಶವಿದೆತ್ತಣ  ಮರವೆ 
 ನೀನೊಲಿದಡೆ  ಕೊರಡು  ಕೊನರುವುದಯ್ಯಾ, 
 ನರ  ಕೂರಂಬಿನಲೆಚ್ಚ,  ಅವಂಗೊಲಿದೆಯಯ್ಯಾ, 
 ನಡೆ  ಚೆನ್ನ,  ನುಡಿ 
 ನಿಮ್ಮ  ನೋಟವನಂತಸುಖ,  ನಿಮ್ಮ 
 ನಾನಾಸ್ಥಾನಂಗಳಲ್ಲಿ  ಬಂದು  ಕುಳ್ಳಿರ್ದುದು 
 ನಾನಾ  ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ  ಬಂದು 
 ನೋಡಲಾಗದು  ನುಡಿಸಲಾಗದು  ಪರಸ್ತ್ರೀಯ, 
 ನಡುದೊರೆಯೊಳಗೆ  ಹರುಗೋಲನಿಳಿದಂತಾಯಿತ್ತೆನ್ನ  ಭಕ್ತಿ, 
 ನೀನೊಲಿುತ್ತೆ  ಪುಣ್ಯ,  ನೀನೊಲ್ಲದುವೆ 
 ಪರಿಯಾಣವೆ  ಭಾಜನವೆಂಬರು;  ಪರಿಯಾಣ 
 ಪುಣ್ಯವೆಂದರಿಯೆ,  ಪಾಪವೆಂದರಿಯೆ,  ಸ್ವರ್ಗವೆಂದರಿಯೆ 
 ಪವಿತ್ರಲಿಂಗಕ್ಕೆ  ಅಪವಿತ್ರವ  ಕೊಡಲೊಲ್ಲೆನೆಂಬುದೆನ್ನ 
 ಪುಣ್ಯಪಾಪಂಗಳೆಂಬವು  ತಮ್ಮ  ಇಷ್ಟ 
 ಪಾದಾರ್ಚನೆಯ  ಮಾಡುವೆನಯ್ಯಾ,  ಪಾದೋದಕದ 
 ಪರ  ಚಿಂತೆ  ಎಮಗೇಕಯ್ಯಾ 
 ಪ್ರಾಣಲಿಂಗ  ಪ್ರತಿಗ್ರಾಹಕನಾದ  ಬಳಿಕ, 
 ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಂಗಳೆಂಬ  ಪಂಚವಿಷಯವೆಂಬ  ವಿಷಯದೊಳಗೆ 

 ಪರುಷ  ಮುಟ್ಟಿದ  ಬಳಿಕ 
 ಪಟ್ಟವ  ಕಟ್ಟಿದ  ಬಳಿಕ 
 ಪಾದೋದಕವ  ಕೊಂಬೆ,  ಪ್ರಸಾದವ 
 ಪಂಡಿತನಾಗಲಿ,  ಮೂರ್ಖನಾಗಲಿ  ಸಂಚಿತಕರ್ಮ 
 ಪೂಜೆಯುಳ್ಳನ್ನಬರ  ಲಿಂಗವ  ಹಾಡಿದೆ, 
 ಪಾತಕ  ಮಹಾಪಾತಕವ  ಮಾಡಿದವನು 
 ಪರಿಮಿತಕೆ  ನಡೆತಂದು  ಪರುಷದ 
 ಪ್ರಸಾದಿಯ  ಪ್ರಸಾದದಲೊದಗಿದ  ಪ್ರಸಾದಿಯನು 
 ಪರಮಪ್ರಭುವೇ,  ನೀ  ಮುನಿದೆನ್ನ 
 ಪ್ರಾಣಲಿಂಗ  ಪ್ರವೇಶಿತನಾಗಿ  ಪ್ರಸಾದದಲ್ಲಿ 
 ಪುಣ್ಯಗಳಹ  ಕಾಲಕ್ಕೆ  ಹಗೆಗಳು 
 ಪರಮತತ್ವದ  ನಿಜಸಂಯುಕ್ತರ,  ಆನು 
 ಪ್ರಣವನುಚ್ಚರಿಸುವ  ಅಪ್ರಮಾಣಿಕರೆಲ್ಲರೂ  ಪ್ರಣವಮಂತ್ರಾರ್ಥವನೋದಿ 
 ಪಾಪಿಗೆ  ಕೋಪಿಗೆ  ಭಕ್ತಿಯಾಗೆಂದಡಪ್ಪುದೆ 
 ಪಂಚಮುಖವ  ಪೂಜಿಸುವಯ್ಯಗಳು  ನೀವು 
 ಪಂಚಾಮೃತದಲ್ಲಿ  ಉಂಡರೇನು  ! 
 ಪಿಂಡವೇ  ಆದಿಯಾಗಿ,  ಜ್ಞಾನವೇ 
 ಪರುಷದ  ಹೊರೆಯಲ್ಲಿ  ಕಬ್ಬುನವಿದ್ದು 
 ಪ್ರಣವಾರೂಢನು,  ಪ್ರಣವಪ್ರಕೃತಿಸಂಜ್ಞನು,  ಪ್ರಣವಸಂಗಸಮರಸ, 
 ಪಂಚಬ್ರಹ್ಮವ  ಕೆಡಿಸಿತ್ತು,  ಪ್ರಣವಮಂತ್ರವನೀಡಾಡಿತ್ತಲ್ಲಾ. 
 ಪೂರ್ವಬೀಜ  ವಾಯುಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲ,  ಲಿಂಗಪ್ರಾಣಿಯಾ 
 ಪಾತಕ  ಶತಕೋಟಿಯನೊರಸಲು  ಸಾಲದೆ 
 ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಂಗಳರತು  ತನುಮನವ  ನಿಲಿಸಬಲ್ಲಡೆ 
 ಪಾಪಿಯ  ಧನ  ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಕ್ಕಲ್ಲದೆ 
 ಫಲವ  ಸಲಿಸುವನ್ನಬರ  ಬಿತ್ತು 
 ಬಲಿಯ  ಭೂಮಿ,  ಕರ್ಣನ 
 ಬಿದಿರಲಂದಣವಕ್ಕು,  ಬಿದಿರೆ  ಸತ್ತಿಗೆಯಕ್ಕು, 
 ಬಡಗವಾಗಿಲ  ¥õ್ಞಳಿಯ  ಭರವಸದಿಂ 
 ಬ್ರಹ್ಮಸಭೆ  ನೆರೆದಲ್ಲಿ  ಬ್ರಹ್ಮವಿತ್ತುಗಳು 
 ಬೇರೂರಲಿದ್ದು  ಬಂದ  ಜಂಗಮವೆ 
 ಬೇವಿನ  ಬೀಜವ  ಬಿತ್ತಿ, 
 ಬಲ್ಲಿದರೊಡನೆ  ಬವರವಾದಡೆ  ಗೆಲಲುಂಟು, 
 ಬಿತ್ತದೆ  ಬೆಳೆಯದೆ  ಬೆಳೆದ 
 ಬಂಜೆ  ಬೇನೆಯನರಿಯದಂತೆ  ಒಬ್ಬರೊಂದ 
 ಬಣ್ಣವನಿಟ್ಟು  ಮೆರೆವ  ಅಣ್ಣನ 
 ಬೆದರಿಸುವ,  ಬೆಚ್ಚಿಸುವ,  ಮುಯ್ಯಾನುವ, 
 ಬಂಡಿ  ತುಂಬ  ಪತ್ರೆಯ 
 ಬಂದ  ಯೋನಿಯನರಿದು  ಸಲಹೆನ್ನ 
 ಬಡಹಾರುವನೇಸು  ಭಕ್ತನಾದಡೆಯೂ  ನೇಣಿನ 
 ಬಾಳತ್ವಕ್ಕೆಂದು  ಮಧುವ  ತಂದು 
 ಬಿಡದೆ  ಬಾಗಿಲ  ಎಂಜಲ 
 ಬಿಳಿಯ  ಕರಿಕೆ,  ಕಣಿಗಿಲೆಲೆಯ, 
 ಬೇಡದಿರು  ಶಿವಭಕ್ತರಲ್ಲದವರ,  ಬೇಡಿ 
 ಬಚ್ಚಲ  ನೀರು  ತಿಳಿದಡೇನು 
 ಬಂದೆಹೆನೆಂದು  ಬಾರದೆ  ಇದ್ದಡೆ, 
 ಬಾಗಿಲ  ಮುಂದೆ  ಬಾಳೆ 
 ಬಾರದು  ಬಾರದು,  ಭಕ್ತಂಗೆ 
 ಬಿತ್ತು  ಬೆಳೆಯಿತ್ತು,  ಕೆಯ್ಯ 
 ಬಡಪಶು  ಪಂಕದಲ್ಲಿ  ಬಿದ್ದಡೆ 
 ಬೆಳೆಯ  ಭೂಮಿಯಲೊಂದು  ಪ್ರಳಯದ 
 ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ  ದೈವನೆಂದು  ನಂಬಿದ 
 ಬಿದಿರೆಲೆಯ  ಮೆಲಿದಡೆ  ಮೆಲಿದಂತಲ್ಲದೆ, 
 ಬನ್ನಿರೇ  ಅಕ್ಕಗಳು,  ಹೋಗಿರೇ 
 ಬತ್ತೀಸಾಯುಧದಲಿ  ಅಭ್ಯಾಸವ  ಮಾಡಿದಡೇನು 
 ಬಸುರ  ಬಾಳುವೆಗೆ,  ನಿಮ್ಮಲ್ಲಿ 
 ಬಸುರೆ  ಬಾಯಾಗಿ,  ಬಾಯಿ 
 ಬಂದು  ಬಲ್ಲಹ  ಬಿಡಲು 
 ಬೆಳಗಿನೊಳಗಣ  ಬೆಳಗು  ಮಹಾಬೆಳಗು 
 ಬೆದಕದಿರು  ಬೆದಕದಿರು,  ಬೆದಕಿದಡೆ 
 ಬೆಳಗಿನೊಳಗಣ  ಬೆಳಗು  ಮಹಾಬೆಳಗೆಂಬ 
 ಬಂದುದ  ಕೈಕೊಳ್ಳಬಲ್ಲಡೆ  ನೇಮ, 
 ಬರಬರ  ಭಕ್ತಿ  ಅರೆಯಾುತ್ತು 
 ಬ್ರಹ್ಮಂಗೆ  ವಾಕ್ಪರುಷ,  ವಿಷ್ಣುವಿಂಗೆ 
 ಬ್ರಹ್ಮಪದವಿಯನೊಲ್ಲೆ,  ವಿಷ್ಣುಪದವಿಯನೊಲ್ಲೆ,  ರುದ್ರಪದವಿಯನೊಲ್ಲೆ. 
 ಬೆಲ್ಲವ  ತಿಂದ  ಕೋಡಗದಂತೆ 
 ಬಸವನಿದ್ದಂತೆ  ಊರ  ಪಶುವನೊಯಿವರೆ 
 ಬಾಲಾಭ್ಯಾಸವ  ಮಾಡಹೋದಡೆ  ಎನ್ನ 
 ಬಾಣ  ಮಯೂರನಂತೆ  ಬಣ್ಣಿಸಬಲ್ಲೆನೆ 
 ಬೆಟ್ಟಕ್ಕೆ  ಬೆಳ್ಳಾರ  ಸುತ್ತಿತಯ್ಯಾ, 
 ಬೆಟ್ಟದ  ಕಲ್ಲು  ಸೋರೆಯ 
 ಭವಭವದಲ್ಲಿ  ಎನ್ನ  ಮನವು 
 ಭಂಡವ  ತುಂಬಿದ  ಬಳಿಕ 
 ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ  ನಿಧಾನವ  ಸಾದ್ಥಿಸುವಡೆ 
 ಭಕ್ತ,  ಮಾಹೇಶ್ವರ,  ಪ್ರಸಾದಿ, 
 ಭವವಿಲ್ಲದಡೇನು,  ಬಂಧನವಿಲ್ಲದಡೇನು,  ಶಿವಗಣಂಗಳೆಲ್ಲರ 
 ಭಕ್ತಿುಲ್ಲದ  ಬಡವ  ನಾನಯ್ಯಾ: 
 ಭಕ್ತನಾಗಿ  ಲಿಂಗ  ಜಂಗಮವ 
 ಭಕ್ತ  ಭಕ್ತನ  ಮನೆಗೆ 
 ಭಕ್ತದೇಹಿಕನಪ್ಪ  ದೇವನು  ಸದ್ಭಕ್ತರ 
 ಭಿತ್ತಿುಲ್ಲದೆ  ಬರೆಯಬಹುದೆ  ಚಿತ್ತಾರವ 
 ಭಕ್ತನ  ಕಾಯವ  ಜಂಗಮ 
 ಭವರೋಗವೈದ್ಯನೆಂದು  ನಂಬಿದೆ  ನಾನು, 
 ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ  ಪಿತ್ತ  ತಲೆಗೇರಿ 
 ಭವಭವದಲ್ಲಿ  ನಿಮ್ಮ  ಜಂಗಮವೆ 
 ಭಕ್ತರನಲ್ಲದೆ  ಒಲ್ಲೆವೆಂದೆಂಬಿರಿ,  ಭಕ್ತರಿಗಲ್ಲದೆ 
 ಭೂಮಿಯೊಳಗೆ  ನಿಧಾನವಿದ್ದುದ  ಅಂಜನವುಳ್ಳವರು 
 ಭವಭವದಲ್ಲಿ  ಭಕ್ತನಾದಡೆ  ಆ 
 ಭಕ್ತಿಹೀನನ  ದಾಸೋಹವ  ಸದ್ಭಕ್ತರು 
 ಭಂಡವ  ತುಂಬಿದ  ಬಳಿಕ 
 ಭಕ್ತನೆಂತೆಂಬೆನಯ್ಯಾ  ಭವಿಯ  ಸಂಗ 
 ಭಕ್ತಿ  ಸುಭಾಷೆಯ  ನುಡಿಯ 
 ಭವಬಂಧನ  ದುರಿತಂಗಳ  ಗೆಲುವಡೆ 
 ಭಕ್ತಿಯೆಂಬುದ  ಮಾಡಬಾರದು,  ಕರಗಸದಂತೆ 
 ಭವಕ್ಕೆ  ಹುಟ್ಟುವನಲ್ಲ,  ಸಂದೇಹ 
 ಭವರೋಗವೈದ್ಯನೆಂದು  ನಾ  ನಿಮ್ಮ 
 ಭಕ್ತರ  ಕಂಡಡೆ  ಬೋಳರಪ್ಪಿರಯ್ಯಾ, 
 ಭಕ್ತನೆನಿಸುವೆನಯ್ಯಾ  ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ಲನೆ,  ಯುಕ್ತನೆನಿಸುವೆನಯ್ಯಾ 
 ಭಕ್ತಿವಿಶೇಷವ  ಮಾಡುವಡೆ  ಹತ್ತು 
 ಭಕ್ತನ  ಮುಖದರ್ಪಣದಲ್ಲಿ  ಲಿಂಗವ 
 ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಿಯನರಿಯೆ,  ಷೋಡಶೋಪಚಾರವನರಿಯೆ,  ಭಾವನಿರ್ಭಾವವನರಿಯೆ, 
# ಭವಬಂಧನ  ಭವಪಾಶವಾದ  ಕಾರಣವೇನಯ್ಯಾ 
 ಭಕ್ತಿ  ಎಂತಹದಯ್ಯಾ  ದಾಸಯ್ಯ 
 ಭಕ್ತಿಯೆಂಬ  ಪೃಥ್ವಿಯ  ಮೇಲೆ, 
 ಭೂಮಿಯ  ಸಾರಾಯದಲೊಂದು  ತರು 
 ಭಕುತಿರತಿಯ  ವಿಕಳತೆಯ  ಯುಕುತಿಯನೇನ 
 ಭವಿರಹಿತ  ಭಕ್ತನಾದ  ಬಳಿಕ, 
 ಭಕ್ತರೇ  ಸಮರ್ಥರು,  ಅಸಮರ್ಥರೆಂದನಲುಂಟೆ 
 ಭಕ್ತನಾಯಿತ್ತೆ  ಭಕ್ತಿದಾಸೋಹ,  ಯುಕ್ತನಾಯಿತ್ತೆ 
 ಭಕ್ತಿಯೆಂಬುದು  ಅನಿಯಮ  ನೋಡಯ್ಯಾ, 
 ಭಕ್ತಿ  ಎಳ್ಳನಿತಿಲ್ಲ,  ಯುಕ್ತಿಶೂನ್ಯನಯ್ಯಾ 
 ಭೂತ  ಒಲಿದು  ಆತ್ಮನ 
 ಭೂ  ತೋಯ  ಪಾವಕ 
 ಭೇರುಂಡನ  ಪಕ್ಷಿಗೆ  ದೇಹ 
 ಮನವಂಚನೆಯೆ  ಅನ್ಯಲಿಂಗಾರ್ಚನೆ.  ಅದು 
 ಮಜ್ಜನಕ್ಕೆರೆವೆನಲ್ಲದಾನು,  ಸಜ್ಜನವೆನ್ನಲ್ಲಿಲ್ಲಯ್ಯಾ  ! 
 ಮನಕ್ಕೆ  ನಾಚದ  ವಚನ, 
 ಮುಂಗೈಯ  ಕಂಕಣಕ್ಕೆ  ಕನ್ನಡಿಯ 
 ಮಾಡಿ  ನೀಡಿ  ಲಿಂಗವ 
 ಮರುಳ  ಹಿಡಿದಿಹೆನೆಂಬವರು  ಮರುಳಾಗಿ 
 ಮತಿಗೆಟ್ಟು  ಧೃತಿಗುಂದಿ  ಬೇಳಾದೆನಯ್ಯಾ, 
 ಮನ  ಮನ  ಬೆರಸಿದಲ್ಲಿ 
 ಮರ  ಗಿಡು  ಬಳ್ಳಿ 
 ಮಾಡುವ  ನೀಡುವ  ಭಕ್ತನ 
 ಮಾಡಿದೆನೆಂಬುದು  ಮನದಲ್ಲಿ  ಹೊಳೆದಡೆ, 
 ಮರನನೇರಿದ  ಮರ್ಕಟನಂತೆ  ಹಲವು 
 ಮಾರಿ  ಮಸಣಿಯೆಂಬವು  ಬೇರಿಲ್ಲ 
 ಮುತ್ತು  ಉದಕದಲಾಗದು,  ಉದಕ 
 ಮರದ  ನೆಳಲಲಿದ್ದು  ತನ್ನ 
 ಮಾತಿನ  ಮಾತಿಂಗೆ  ನಿನ್ನ 
 ಮುನ್ನೂರ  ಅರುವತ್ತು  ನಕ್ಷತ್ರಕ್ಕೆ 
 ಮಡಿವಾಳ  ಮಡಿವಾಳನೆಂಬರು,  ಮಡಿವಾಳನೆಂಬುದನಾರೂ 
 ಮುದ್ದ  ನೋಡಿ,  ಮುಖವ 
 ಮಿಥ್ಯವನಳಿದುಳಿದ  ಸತ್ಯಪ್ರಸಾದಿ,  ರಂಜನವಿಲ್ಲದ 
 ಮುನ್ನ  ಮಾಡಿದ  ಪಾಪವೆಂತು 
 ಮನವೆ  ಸರ್ಪ,  ತನು 
 ಮನೆ  ನೋಡಾ  ಬಡವರು:ಮನ 
 ಮಣ್ಣ  ಮಡಕೆ  ಮಣ್ಣಾಗದು 
 ಮಡಕೆ  ದೈವ,  ಮೊರ 
 ಮಾಡುವ  ಮಾಡಿಸಿಕೊಂಬ  ಎರಡರ 
 ಮನೆದೈವ,  ಕುಲದೈವ  ಎನಗೆ 
 ಮಾಡುವರಿಲ್ಲ,  ನೀ  ಮಾಡದೆ 
 ಮುಂಡೆಯ  ಬೋಳಿಸಿಕೊಂಡು  ಗಂಡುದೊತ್ತುವೊಕ್ಕೆನಯ್ಯಾ. 
 ಮುನ್ನ  ಮಾಡಿದ  ಪಾಪ 
 ಮೊನೆ  ತಪ್ಪಿದ  ಬಳಿಕ 
 ಮಾಡಿ  ಮಾಡಿ  ಕೆಟ್ಟರು 
 ಮಾಡುವ  ಭಕ್ತನ  ಕಾಯ 
 ಮಾಡುವಂತಿರಬೇಕು  ಮಾಡದಂತಿರಬೇಕು.  ಮಾಡುವ 
 ಮಾತಿನಲ್ಲಿ  ಶ್ರೋತ್ರಸುಖವ  ನುಡಿಯಬಹುದಲ್ಲದೆ 
 ಮನಕ್ಕೆ  ಮನೋಹರವಲ್ಲದ  ಗಂಡರು 
 ಮನವು  ಮಹದೊಳಗೆ  ಲೀಯವಾಗಿ 
 ಮಾವಿನಕಾಯೊಳಗೆ  ಒಂದು  ಎಕ್ಕೆಯ 
 ಮನೆಯೊಳಗೆ  ಮನೆಯೊಡೆಯನಿದ್ದಾನೊ,  ಇಲ್ಲವೊ 
 ಮನ  ಮಜ್ಜನ,  ತನು 
 ಮುತ್ತು  ನೀರಲ್ಲಿ  ಹುಟ್ಟಿ 
 ಮೇಲಾಗಲೊಲ್ಲೆನು  ಕೀಳಾಗಲಲ್ಲದೆ,  ಕೀಳಿಂಗಲ್ಲದೆ 
 ಮುನ್ನಿನ  ಆದ್ಯರ  ಪಥಂಗಳು 
 ಮನವೆ,  ನಿನ್ನ  ಜನ್ಮದ 
 ಮೊರನ  ಗೋಟಿಲಿ  ಬಪ್ಪ 
 ಮನ  ಮುಟ್ಟಿದ  ಭಕ್ತಿಗೆ 
 ಮರಕ್ಕೆ  ಬೇರು  ಬಾುಯೆಂದು 
 ಮೌನದಲುಂಬುದು  ಆಚಾರವಲ್ಲ.  ಲಿಂಗಾರ್ಪಿತವ 
 ಮರುಳುತಲೆ  ಹುರುಳುತಲೆ  ನೀನೆ 
 ಮಸಿಯನೇಸುಕಾಲ  ಬೆಳಗಿದರೆ,  ಬಿಳಿದಾಗಬಲ್ಲುದೆ 
 ಮನದ  ಕೊನೆಯ  ಮೊನೆಯ -ಬಸವಣ್ಣ
 ಮೂಗಿಲ್ಲದ  ಮುಖಕ್ಕೆ  ಶೃಂಗಾರವೆ 
 ಮರನ  ಹೂವ  ಕೊಯಿದು 
 ಮಾಣದೆ  ಅರಳೆಯ  ತಿಟ್ಟನೆ 
 ಮನದೊಡೆಯ  ಮನೆಗೆ  ಬಂದಡೆ 
 ಮೀಂಬುಲಿಗನ  ಹಕ್ಕಿಯಂತೆ  ನೀರ 
 ಮತ್ರ್ಯಲೋಕವೆಂಬುದು  ಕರ್ತಾರನ  ಕಮ್ಮಟವಯ್ಯಾ, 
 ಮೇರುಗುಣವನರಸುವುದೆ  ಕಾಗೆಯಲ್ಲಿ  ಪರುಷಗುಣವನರಸುವುದೆ 
 ಮಡಕೆಯ  ಮಾಡುವಡೆ  ಮಣ್ಣೆ 
 ಮಾತಿನ  ಮಾತಿನಲಪ್ಪುದೆ  ಭಕ್ತಿ 
 ಮತ್ತೊಂದ  ಕಾಣದೆ,  ಮತ್ತೊಂದ 
 ಮುನ್ನಿನ  ಕಲಿ  ವೀರಧೀರರು 
 ಮೂಗ  ಕಂಡ  ಕನಸಿನಂತಾುತೆನ್ನ 
 ಮರುಳ  ಕಂಡ  ಕನಸಿನ 
 ಮೀಸಲು  ಬೀಸರವಾಗದ  ಪರಿಯ 
 ಮೂರ್ತಿಯ  ಮುಂದಣ  ಮೂವರದೇನೊ 
 ಮುನ್ನಿನವರು  ಹೋದ  ದಾರಿ 
 ಮೋಟನ  ಮೌಳಿ,  ಮೂಕೊರತಿಯ 
 ಮಹಾಲಿಂಗದ  ಸ್ಥಾನಂಗಳು  ಮಹಾಲಿಂಗದ 
 ಮನಕ್ಕೆ  ಮನ  ಒಂದಾಗಿ, 
 ಮಾಯೆವಿಡಿದು  ಜೀವಿಸುವ  ಜೀವಕನಲ್ಲ, 
 ಮನೆಮನೆದಪ್ಪದೆ  ಹಗಹದ  ಬತ್ತ 
 ಮತಿಮಂದನಾಗಿ  ಗತಿಯ  ಕಾಣದೆ 
 ಮರುಗದ  ಗಿಡುವಿನಂತೆ  ಹುಟ್ಟುತ್ತಲೆ 
 ಮುಗಿಲ  ಮರೆಯ  ಮಿಂಚಿನಂತೆ, 
 ಮರೆಯಲಾಗದು  ಹರಿಯ  ಮರೆಯಲಾಗದು 
 ಮುನಿದೆಯಾದಡೆ  ಒಮ್ಮೆ  ಜರೆದಡೆ 
 ಮಾರಿಕವ್ವೆಯ  ನೋಂತು  ಕೊರಳಲ್ಲಿ 
 ಮುನ್ನೂರರುವತ್ತು  ದಿನ  ಶ್ರವವ 
 ಮಾಡುವಾತ  ನಾನಲ್ಲಯ್ಯಾ,  ನೀಡುವಾತ 
 ಮಾತಿಲ್ಲ  ನುಡಿಯಿಲ್ಲ,  ಏತಕ್ಕೆ 
 ಯೋಗಾಂಗ  ಭೋಗಾಂಗ  ಜ್ಞಾನಾಂಗ 
 ಯುಗ  ಜುಗ  ಪ್ರಳಯವಹಂದೂ 
 ರಿಣ  ತಪ್ಪಿದ  ಹೆಂಡಿರಲ್ಲಿ, 
 ರಂಗವಾಲೆಯೆಂದಡೆ  ಅಂಗವಿಸದಯ್ಯಾ  ಎನ್ನ 
 ರುದ್ರ  ಮುಖದಲ್ಲಿ  ವಿಷ್ಣು 
 ರತ್ನೇ  ಪ್ರಸಾದವನಾರಾಧಿಸುತ್ತಿರಲು  ಆ 

 ರೂಪು  ಅರೂಪಿನಲ್ಲಿ  ನಿಂದಿತ್ತು, 
 ರಚ್ಚೆಯ  ನೆರವಿಗೆ  ನಾಣುನುಡಿ 
 ಲಿಂಗವಲ್ಲದನ್ಯವರಿನಯೆ,  ಶಿವಲಿಂಗವಲ್ಲದನ್ಯವ  ನೆನೆಯೆ, 
 ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ  ಹೊಳೆದು  ಹೋಹ 
 ಲಿಂಗಕ್ಕಲ್ಲದೆ  ಮಾಡೆನೀ  ಮನವನು, 
 ಲಿಂಗವಿಕಾರಿಗೆ  ಅಂಗವಿಕಾರವೆಂಬುದಿಲ್ಲ,  ಜಂಗಮವಿಕಾರಿಗೆ 
 ಲೋಹ  ಪರುಷವ  ಮುಟ್ಟುವುದಲ್ಲದೆ 
 ಲಿಂಗನಿಷ್ಠೆ  ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ  ಬೀಯವಾಯಿತ್ತು, 
 ಲೇಸ  ಕಂಡು  ಮನ 
 ಲಿಂಗವ  ಪೂಜಿಸಿದ  ಬಳಿಕ 
 ಲೋಕೋಪಚಾರಕ್ಕೆ  ಮಜ್ಜನಕ್ಕೆರೆವೆನಯ್ಯಾ.  ಮನದ 
 ಲಿಂಗವಿದ್ದಲ್ಲಿ  ನಿಂದೆಯಿರದು,  ನಿಂದೆಯಿದ್ದಲ್ಲಿ 
 ಲಿಂಗಾಂಗಿಗಳಲ್ಲದವರ,  ಶರಣಸಂಗವಿಲ್ಲದವರ  ಕಂಡಡೆ 
 ಲಿಂಗವ  ಪೂಜಿಯ  ಮಾಡಿ, 
 ಲಜ್ಜೆಗೆಟ್ಟೆನು,  ನಾಣುಗೆಟ್ಟೆನು.  ಕುಲಗೆಟ್ಟೆನು, 
 ಲಿಂಗವಿಲ್ಲದೆ  ನಡೆವವರ,  ಲಿಂಗವಿಲ್ಲದೆ 
 ಲೇಸೆನಿಸಿಕೊಂಡು  ಅಯ್ದು  ದಿವಸ 
 ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ  ದಿಟವನರಸುವಡೆ  ಜಂಗಮವ 
 ಲಿಂಗವ  ನಚ್ಚದೀ  ಮನವು, 
 ಲಿಂಗ  ಜಂಗಮದ  ಪ್ರಸಾದವಲ್ಲದೆ, 
 ಲಿಂಗವೆಂತಿಪ್ಪುದೆಂದರಿಯೆನು,  ಲಿಂಗದ  ನಿಲವೆಂತುಟೆಂಬುದ 
 ಲಿಂಗಗಂಭೀರ  ಗಮನಗೆಟ್ಟುದಲ್ಲಾ,  ಜಂಗಮಗಂಭೀರ 
 ಲಿಂಗಾರ್ಪಿತವಿಲ್ಲದೆ  ಬೋನ  ಪದಾರ್ಥವ 
 ಲಿಂಗವ  ಪೂಜಿಸಿ  ಫಲವೇನಯ್ಯಾ, 
 ಲಿಂಗವ  ಪೂಜಿಸುತ್ತ  ಜಂಗಮದ 
 ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ  ಸಮ್ಯಕ್ಕರು,  ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ 
 ಲಿಂಗಪ್ರಸಾದಿಗಳಲ್ಲದವರ  ಸಂಗ  ಭಂಗವೆಂದುದು 
 ಲೌಕಿಕದನುಸಂಧಾನ  ಸಮನಿಸದೆ  ಅನ್ಯವ 
 ಲಿಂಗಮುಖದಿಂದ  ಬಂದ  ಪ್ರಸಾದವಲ್ಲದೆ 
 ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ  ಕಠಿಣವುಂಟೆ  ಜಂಗಮದಲ್ಲಿ 
 ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ  ಅರ್ಪಿತವಾದ  ಸುಖವು 
 ಲಿಂಗದ  ಉಂಡಿಗೆಯ  ಪಶುವಾನಯ್ಯಾ, 
 ಲಿಂಗವೆ  ಅಂಗ,  ಅಂಗವೆ 
 ಲಿಂಗದರ್ಶನ  ಕರಮುಟ್ಟಿ,  ಜಂಗಮದರ್ಶನ 
 ಲಕ್ಷದ  ಮೇಲೆ  ತೊಂಬತ್ತಾರುಸಾವಿರ 
 ಲಿಂಗ  ಜಂಗಮ  ಒಂದೆ 
 ಲಿಂಗಗಂಭೀರದೊಳಗೆ  ಜಗ  ಹುಟ್ಟಿದಡೇನು, 
 ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ  ಮಾಡುವ  ಮಹಿಮರೆಲ್ಲರೂ 
 ಲೋಕದ  ಡೊಂಕ  ನೀವೇಕೆ 
 ಲಿಂಗ  ಜಂಗಮ,  ಜಂಗಮ 
 ಲಿಂಗವಿರದೆ  ಸೀಮೆಯ  ಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ 
 ಲಿಂಗಾರ್ಪಿತವ  ಮಾಡುವ  ಅವಧಾನವೆಂತೆಂದಡೆ; 
 ಲೌಕಿಕರ  ಕಂಡು  ಆಡುವೆ, 
 ಲಿಂಗದ  ಪ್ರಾಣದ  ಸಕೀಲಸಂಬಂಧವೆಂತಿಪ್ಪುದೆಂದರಿಯೆನು, 
 ಲಿಂಗಶಿವಾಲಯದ  ಮುಂದೆ  ಸಿಂಹ 
 ಲಾಂಛನವ  ಕಂಡು  ನಂಬುವೆ, 
 ಲಿಂಗವಶದಿಂದ  ಬಂದ  ನಡೆಗಳು, 
 ಲಾಂಛನ  ಹೊರಗೆ  ಬಂದಿರಲು, 
 ವಿಷಯವೆಂಬ  ಹಸುರನೆನ್ನ  ಮುಂದೆ 
 ವಿಷ್ಣುವ  ಪೂಜಿಸಿ  ಮುಡುಹ 
 ವೇದಾಗಮಂಗಳು  ಹೇಳಿದ  ಹಾಗೆ 
 ವಾಸನೆ  ಕಾರಣ  ನೊಣವಿನ 
 ವೇದ  ನಡನಡುಗಿತ್ತು,  ಶಾಸ್ತ್ರವಗಲಿ 
 ವಶ್ಯವ  ಬಲ್ಲೆವೆಂದೆಂಬಿರಯ್ಯಾ,  ಬುದ್ಧಿಯನರಿಯದ 
 ವೇದದಂತುಟಲ್ಲ,  ಶಾಸ್ತ್ರದಂತುಟಲ್ಲ.  ಗೀತಮಾತಿನಂತುಟಲ್ಲ 
 ವ್ಯಾಧನೊಂದು  ಮೊಲನ  ತಂದಡೆ 
 ವಿಷ್ಣು  ಬಲ್ಲಿದನೆಂಬೆನೆ  ದಶಾವತಾರದಲ್ಲಿ 
 ವಚನದ  ಹುಸಿ  ನುಸುಳೆಂತು 
 ವಿಪ್ರರ  ಕರೆದು  `ನೃಪರುಗಳು 
 ವೇದಾದಿ  ನಾಮ  ನಿರ್ನಾಮ 
 ವೇದಶಾಸ್ತ್ರದವರ  ಹಿರಿಯರೆನ್ನೆ,  ಮಾಯಾಭ್ರಾಂತಿ 
 ವೇದವನೋದಿದ  ವಿಪ್ರರು  ಹೊನಲಲ್ಲಿ 
 ವೀರವ್ರತಿ  ಭಕ್ತನೆಂದು  ಹೊಗಳಿಕೊಂಬಿರಿ 
 ವೇದವನೋದಿದಡೇನು  ಶಾಸ್ತ್ರವ  ಕೇಳಿದಡೇನಯ್ಯಾ 
 ವಿಷ್ಣು  ಕರ್ಮಿ  ರುದ್ರ 
 ವಿಶ್ವಾಧಿಕೋ  ರುದ್ರನ  ಹೊಗಳುವ 
 ವಚನನಾನುಭವವ  ಮಾಡುವಯ್ಯಗಳಿರಾ,  ನಿಮಗೆ 
 ವಿಕಳನಾದೆನು  ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯ  ಸಪ್ತಧಾತುವಿನಿಂದ, 
 ವ್ಯಾಸ  ಬೋವಿತಿಯ  ಮಗ, 
 ವೇಷ  ಅವಿಚಾರದಲ್ಲಿ  ನಡೆುತ್ತೆಂದು 
 ವೇದಕ್ಕೆ  ಒರೆಯ  ಕಟ್ಟುವೆ, 
 ವೀರದನುಜರೆಲ್ಲಾ  ಧಾರುಣಿಯೆಂಬುದರೊಳಗೆ  ಸಾಗರವಾಗಿದ್ದುದನಾರೂ 
 ವರಂ  ಪ್ರಾಣಪರಿತ್ಯಾಗಶ್ಚೇದನಂ  ಶಿರಸೋಡಿಪಿ 
 ವಿಷ್ಣು  ವರಾಹವತಾರದಲ್ಲಿ  ಹಂದಿಯಂ 
 ವೇದ  ವೇದಾಂತಗಳಿಗೆ  ಅಸಾಧ್ಯವಾದ 
 ವಚನದಲ್ಲಿ  ನಾಮಾಮೃತ  ತುಂಬಿ, 
 ವಿಷಯವೆಂಬ  ಹಸುರನೆನ್ನ  ಮುಂದೆ 
 ವಾರವೆಂದರಿಯೆ,  ದಿನವೆಂದರಿಯೆ,  ಏನೆಂದರಿಯೆನಯ್ಯಾ. 
 ಶರಣ  ಸಂಬಂಧವನರಿದ  ಬಳಿಕ 
 ಶ್ರೋತ್ರದಲ್ಲಿ  ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿರಬೇಕು  ಶರಣನು, 
 ಶಿವಲೋಕಕ್ಕೆ  ಸರಿ  ಬೇರೆ 
 ಶುದ್ಧವಾಯಿತ್ತೆಂಬೆನೆ  ಸುಯಿಧಾನಿ  ನಾನಲ್ಲ, 
 ಶಿವಾಚಾರವೆಂಬುದೊಂದು  ಬಾಳಬಾಯ  ಧಾರೆ; 
 ಶಿವಭಕ್ತರೆ  ಅದ್ಥಿಕರು  ನೋಡಯ್ಯಾ. 
 ಶರಣೆಂದು  ಪಾದವ  ಹಿಡಿದಿಹೆನೆಂದಡೆ 
 ಶುದ್ಧಾತ್ಮ  ಪರಮಾತ್ಮರಿಬ್ಬರೂ  ಒಂದು 
 ಶ್ರುತಿಗಗಮ್ಯ  ದ್ವಾದಶಾದಿತ್ಯನಪ್ರತಿಮಮಹಿಮಂಗೆ  ಪ್ರತಿಯುಂಟೆ 
 ಶಿವಶಿವಾಯೆಂಬ  ಮಂತ್ರವೆನಗೆ  ಅಮೃತಾರೋಗಣೆಯೋ 
 ಶಾಂತಿಯ  ಮಾಡಹೋದಡೆ  ಬೇತಾಳವಾಯಿತ್ತಯ್ಯಾ. 
 ಶ್ರೀಗುರು  ತನ್ನ  ಲಿಂಗವನೆ 
 ಶಿವಶಿವಾ  ಮೂರ್ತಿಗೆ  ಸತ್ಯಶುದ್ಧ 
 ಶರಣ,  ನಿಚ್ಚನಿಚ್ಚ  ಪೂಜಿಸುವಂಗೆ 
 ಶೂಲದ  ಮೇಲಣ  ವಿಭೋಗವೇನಾದಡೇನೊ 
 ಶಿವಚಿಂತೆ  ಶಿವಜ್ಞಾನ  ಭ್ರಮೆ 
 ಶಿವನೆ  ಜಗತ್ರಯಕ್ಕೊಡೆಯನೆಂದುದು  ವೇದ, 
 ಶಾಸ್ತ್ರಘನವೆಂಬೆನೆ  ಕರ್ಮವ  ಭಜಿಸುತ್ತಿದೆ. 
 ಶರಣಸನ್ಮತವಪ್ಪ  ನಿಜಗುಣಭರಿತನಪ್ಪಡೆ,  ಸತ್ವ 
 ಶ್ರೀವಿಭೂತಿ  ರುದ್ರಾಕ್ಷಿುದ್ದವರ  ಲಿಂಗವೆಂಬೆ, 
 ಶಕುನವೆಂದೆಂಬೆ,  ಅವಶಕುನವೆಂದೆಂಬೆ.  ನಿಮ್ಮವರು 
 ಶರಣರೊಡನೆ  ಶ್ರವವ  ಮಾಡಿ, 
 ಶಿವಚಿಂತೆ  ಶಿವಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದ  ಮನುಜರು- 
 ಶ್ವಾನ  ಮಡಕೆಯನಿಳುಹಿ  ಬೋನವನುಂಡು 
 ಶರಣ  ಮನಬಂದಂತೆ  ಮಾಡುವ; 
 ಶ್ರೀ  ರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯ  ಧರಿಸಿದಾತನೆ 
 ಶರಣ  ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ  ಕೂಡಲು 
 ಶ್ವಾನಜ್ಞಾನ,  ಗಜಜ್ಞಾನ,  ಕುಕ್ಕುಟಜ್ಞಾನವೆಂಬ 
 ಶ್ರೀಗುರುಕರುಣಿಸಿ  ಹಸ್ತಮಸ್ತಕಸಂಯೋಗದಿಂದ  ಪ್ರಾಣಲಿಂಗವನು 
 ಶರಣೆಂದು  ಕರ  ಸಂತೋಷವ 
 ಶಿಶುವೆನ್ನಬಹುದೆ,  ನಂಬಿಯಣ್ಣನ  ಸೂಕ್ಷ್ಮನೆನಬಹುದೆ 
 ಶುದ್ಧವ  ಗುರುವಿಂಗೆ  ಕೊಟ್ಟು, 
 ಶಬ್ದಸಂಭಾಷಣೆಯ  ನುಡಿಯ  ವರ್ತಿಸಿ 
 ಶ್ರೀವಿಭೂತಿಯ  ಬಿಟ್ಟು  ತಪಸ್ಸು 
 ಶ್ವಪಚನಾದಡೇನು  ಲಿಂಗಭಕ್ತನೇ  ಕುಲಜನು. 
 ಶಬ್ದಸುಖಕ್ಕೆ  ಮಚ್ಚಿ,  ಮಾತಿಂಗೆ 
 ಶರಣಸನ್ನಿಹಿತ  ಐಕ್ಯವಹಲ್ಲಿ  ಹರಿಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು 
 ಶಿವಭಕ್ತನಾಗಿ  ತನ್ನ  ಹಿಡಿದೆಹೆನೆಂದು 
 ಶ್ರುತಿತತಿಯ  ಶಿರದ  ಮೇಲೆ 
 ಶಿವಜನ್ಮದಲ್ಲಿ  ಹುಟ್ಟಿ,  ಲಿಂಗೈಕ್ಯರಾಗಿ, 
 ಶ್ರೀವಿಭೂತಿಯ  ಹೂಸದವರ,  ಶ್ರೀರುದ್ರಾಕ್ಷಿಯ 
 ಶಿವಮಯ  ವಿಷ್ಣುವಲ್ಲ,  ವಿಷ್ಣುಮಯ 
 ಸಹಸ್ರಶೀರ್ಷನಾದಿಪುರುಷನು.  ವೇದಪುರುಷನೊಬ್ಬ  ಪುರುಷನು. 
 ಸಮಯೋಚಿತದಲ್ಲಿ  ಲಿಂಗಾರ್ಚನೆಯ  ಮಾಡುತಿಪ್ಪನಾ 
 ಸಿರಿಯಾಳನ  ಮಗನ  ಬಾಣಸವ 
 ಸೂರ್ಯನ  ಉದಯ  ತಾವರೆಗೆ 
 ಸಗಣಿಯ  ಬೆನಕಂಗೆ  ಸಂಪಗೆಯರಳಲ್ಲಿ 
 ಸಿಂಗದ  ನಡು  ಮುರಿಯಲಾ 
 ಸಾಕಾರ  ಸಂಗನಲ್ಲಿ  ನಿರಾಕಾರವಿಲ್ಲೆಂದು 
 ಸಮಚಿತ್ತವೆಂಬ  ನೇಮದ  ಹಲಗೆಯ 
 ಸಕಲದಲ್ಲಿ  ಸನ್ನಿಹಿತರಲ್ಲದವರು  ನಿಷ್ಕಲದಲ್ಲಿ 
 ಸರ್ವಾವಧಾನಿ  ಸಮಯಪ್ರಸಾದಿ  ನೋಡಯ್ಯಾ, 
 ಸ್ಥೂಲತನುವೆಂಬ  ಭಾಂಡದಲ್ಲಿ  ಸರ್ವಾಚಾರವೆಂಬ 
 ಸಕಲಕ್ರಿಯೆಗಳಿಗಿದು  ಕವಚ,  ಸಕಲವಶ್ಯಕ್ಕಿದು 
 ಸಂಚಲವಿಲ್ಲದ,  ಭಕ್ತಿವಂಚನೆಯಿಲ್ಲದ  ಮಹಾಂತರ 
 ಸಂಸಾರಸರ್ಪನ  ಹೇಳಿಗೆಯ  ಬಿಡಿಸಲು 
 ಸತ್ಯ  ಸದಾಚಾರ  ಸಂಬಂಧವಾದ 
 ಸಮತೆ  ಸನ್ಮತದಿಂದ  ನಿಜಗುಣಕಾರಣದಿಂದ 
 ಸಟೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ,  ಪ್ರಪಂಚವಿಲ್ಲದಂತೆ,  ವೈಶಿಕವಿಲ್ಲದಂತೆ, 
 ಸತ್ಯ  ಶೌಚ  ನಿತ್ಯನೇಮವ 
 ಸಮಯವಿರುದ್ಧಕಂಜಿ  ವಿನಯವ  ನುಡಿವೆ, 
 ಸೂತ್ರಧಾರಿ  ಮನದ  ಮೈಲಿಗೆಯ 
 ಸಮಸ್ತ  ಕತ್ತಲೆಯ  ಮಸಕವ 
 ಸೂಳೆಗೆ  ಮಚ್ಚಿ  ಸೂಳೆಯ 
 ಸದ್ಭಕ್ತಂಗೆಯೂ  ಜಂಗಮಕ್ಕೆಯೂ  ಭಾಜನ 
 ಸತಿಪುರುಷರಿಬ್ಬರೂ  ಪ್ರತಿದೃಷ್ಟಿಯಾಗಿ  ಮಾಡಬಲ್ಲಡೆ 
 ಸ್ಥಾವರ  ಜಂಗಮವೆಂಬ  ಉಭಯ 
 ಸಕಳ  ನಿಷ್ಕಳವ  ಕೂಡಿಕೊಂಡಿಪ್ಪೆಯಾಗಿ 
 ಸ್ವಾಮಿಭೃತ್ಯಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ  ಆವುದು  ಪಥವೆಂದಡೆ: 
 ಸಂಜೆಯ  ಮಂಜಿನ  ಕಪ್ಪು- 
 ಸಬಳದ  ತುದಿಯಲ್ಲಿ  ಕಟ್ಟಿದ 
 ಸಂತವಿದ್ದ  ಮನೆಗೆ  ಕೊಂತವ 
 ಸಾಕಾರ  ನಿರಾಕಾರದೊಳಗೆ  ನಿರವಯಾಂಗನಾಗಿ 
 ಸುರರು  ಕಿನ್ನರರು  ಕಿಂಪುರುಷರೆಂಬವರನಾರು 
 ಸ್ಥಾವರಭಕ್ತಂಗೆ  ಸೀಮೆಯಲ್ಲದೆ  ಘನಲಿಂಗಜಂಗಮಕ್ಕೆ 
 ಸಾರ  ಸಜ್ಜನರ  ಸಂಗ 
 ಸದಾಚಾರ  ಸದ್ಭಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರನೊಲ್ಲನಯ್ಯಾ,  ಅವರಾರಾಧನೆ 
 ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮನೆಂಬ  ಮಾತಿನ  ಮಾತಿನಲ್ಲಿ 
 ಸಮರತಿ  ಸಮಸಂಧಾನದ  ಸಂಗಸುಖವು 
 ಸುರರ  ಬೇಡಿದಡಿಲ್ಲ,  ನರರ 
 ಸಂಗಸಹಿತ  ಶರಣರು  ಬಂದರೆ 
 ಸಂಸಾರಸಾಗರದ  ತೆರೆ  ಕೊಬ್ಬಿ 
 ಸ್ವಾಮಿ  ನೀನು,  ಶಾಶ್ವತ 
 ಸ್ಥಾವರ  ಜಂಗಮ  ಒಂದೆಯೆಂದು 
 ಸದಾಚಾರವ  ಕಂಡು,  ಲಾಂಛನಪಕ್ಷವನಾಡಿದವರಿಗೆ, 
 ಸೆಟ್ಟಿಯೆಂದೆನೆ  ಸಿರಿಯಾಳನ  ಮಡಿವಾಳನೆಂಬೆನೆ 
 ಸುಡಲೀ  ಮನವೆನ್ನನುಡುಹನ  ಮಾಡಿತ್ತು, 
 ಸ್ವಯಲಿಂಗದನುಭಾವ  ತನಗೆ  ದೊರೆಕೊಂಡ 
 ಸಂಸಾರವೆಂಬ  ಬಲೆಯಲ್ಲಿ  ಸಿಲುಕಿದೆನಯ್ಯಾ, 
 ಸಾರ:  ಸಜ್ಜನರ  ಸಂಗವ 
 ಸುಪಥಮಂತ್ರದುಪದೇಶವ  ಕಲಿತು,  ಯುಕ್ತಿಗೆಟ್ಟು 
 ಸತ್ಯವುಳ್ಳ  ಭಂಡವ  ತುಂಬುವುದಯ್ಯಾ. 
 ಸುನಾದ  ಬಿಂದು  ಪ್ರಣವಮಂತ್ರದಗ್ರದ 
 ಸುಚಿತ್ತದಿಂದ  ನಿಮ್ಮ  ನೆನೆಯಲೊಲ್ಲದೆನ್ನ 
 ಸ್ನೇಹ  ತಪ್ಪಿದಠಾವಿನಲ್ಲಿ  ಗುಣವನರಸುವರೆ 
 ಸೋಲಬಲ್ಲರು  ಅವರು,  ಗೆಲಲರಿಯರಯ್ಯಾ. 
 ಸಂಸಾರವೆಂಬ  ಶ್ವಾನನಟ್ಟಿ,  ಮೀಸಲ 
 ಸಜ್ಜನ  ಶರಣರ  ಕಂಡು 
 ಸತ್ಯಸಂಬಂಧ  ಸಯವಾದ  ಭೃತ್ಯಾಚಾರವೆನಗಿಲ್ಲವಯ್ಯಾ. 
 ಸಂಸಾರವೆಂಬಡವಿಯಲ್ಲಿ  ಹುಲಿಯುಂಟು,  ಕರಡಿಯುಂಟು. 
 ಸದ್ಗುರುಮಾರ್ಗಾಚಾರದ  ನೆಲೆಕಲೆಯನರಿಯದೆ,  ಸದಾಚಾರಸದ್ಭಕ್ತನಲ್ಲಿ 
 ಸಮುದ್ರದೊಳಗಣ  ಸಿಂಪಿನಂತೆ  ಬಾಯ 
 ಸತ್ಯಮುಕ್ತಿಯ  ಕಳೆಯ  ನೋಡಾ, 
 ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ  ಹುಟ್ಟಿ  ಮತ್ತೊಂದ 
 ಸಯದಾನವ  ತಂದು  ನೀಡುವೆನಲ್ಲದೆ 
 ಸೂಳೆಗೆ  ಹುಟ್ಟಿದ  ಕೂಸಿನಂತೆ 
 ಸಸಿಯ  ಮೇಲೆ  ಸಾಗರವರಿದಂತಾುತ್ತಯ್ಯಾ, 
 ಸಂಸಾರವೆಂಬುದೊಂದು  ಗಾಳಿಯ  ಸೊಡರು, 
 ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ  ಚಂದ್ರಮನ  ಬರವೆ 
 ಸತ್ತು  ಹುಟ್ಟುವನಲ್ಲ,  ಸಂದೇಹ 
 ಸಂಚಲವಿಲ್ಲದ,  ಭಕ್ತಿವಂಚನೆುಲ್ಲದ  ಮಹಾಂತರ 
 ಸುಪ್ರಭಾತ  ಸಮಯದಲ್ಲಿ  ಅರ್ತಿಯಲ್ಲಿ 
 ಸಕ್ಕರೆಯ  ಕೊಡನ  ತುಂಬಿ 
 ಸುಖ  ಬಂದಡೆ  ಪುಣ್ಯದ 
 ಸಂಸಾರವೆಂಬ  ಸರ್ಪ  ಮುಟ್ಟಲು 
 ಸುಖವಾದಡುಂಡು,  ದುಃಖ  ಬಂದಲ್ಲಿ 
 ಸಯದಾನ  ಸವೆಯಿತ್ತೆಂದು  ಬೆದರಿದೆನಾದಡೆ 
 ಹೊಸತಿಲ  ಪೂಜಿಸಿ  ಹೊಡವಂಟು 
 ಹತ್ತು  ಮತ್ತರ  ಭೂಮಿ, 
 ಹುತ್ತವ  ಕಂಡಲ್ಲಿ  ಹಾವಾಗಿ, 
 ಹುತ್ತದ  ಮೇಲಣ  ರಜ್ಜು 
 ಹಾವಡಿಗನು  ಮೂಕೊರತಿಯು:  ತನ್ನ 

 ಹಗಲಾಯಿತ್ತು  ಹೊತ್ತು  ಹೋಗದು, 
 ಹರಿ  ಹರನೊಂದೆ  ಎಂದಡೆ, 
 ಹಾವಿನ  ಡೊಂಕು  ಹುತ್ತಕ್ಕೆ 
 ಹರಶಕ್ತಿಗಳಲ್ಲಿ  ಹುಟ್ಟಿದ  ಬೆನಕ 
 ಹೊನ್ನು  ಹೆಣ್ಣು  ಮಣ್ಣೆಂಬ 
 ಹಸಿವು,  ತೃಷೆ,  ನಿದ್ರೆ, 
 ಹಲ್ಲು  ಹತ್ತಿ  ನಾಲಗೆ 
 ಹರವ  ನದಿಯ  ತೆರನ 
 ಹಾಲ  ನೇಮ,  ಹಾಲ 
 ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ  ತಂದ  ಹರಕೆಯ 
 ಹಗಹದಲ್ಲಿ  ಬಿದ್ದವರ  ಮೇಲೆ 
 ಹೊಲೆಯ  ಹೊಲಬಿಗನಾದಡೆ,  ಅವನ 
 ಹೊನ್ನಿನೊಳಗೊಂದೊರೆಯ,  ಸೀರೆಯೊಳಗೊಂದೆಳೆಯ  ಇಂದಿಂಗೆ 
 ಹಡೆದೊಡವೆ  ವಸ್ತುವನು  ಮೃಡಭಕ್ತರಿಗಲ್ಲದೆ 
 ಹೊಲೆಯೊಳಗೆ  ಹುಟ್ಟಿ  ಕುಲವನರಸುವೆ, 
 ಹೃದಯ  ಕತ್ತರಿ,  ತುದಿನಾಲಗೆ 
 ಹಿಡಿವೆಡೆಯನೆ  ಕಾಸಿ  ಹಿಡಿವ, 
 ಹಾವು  ಹದ್ದು  ಕಾಗೆ 
 ಹೊಲೆಗಂಡಲ್ಲದೆ  ಪಿಂಡದ  ನೆಲೆಗಾಶ್ರಯವಿಲ್ಲ 
 ಹಾವು,  ಕಿಚ್ಚ  ಮುಟ್ಟಿಹ 
 ಹರಿವ  ಹಾವಿಂಗಂಜೆ,  ಉರಿಯ 
 ಹಸುವ  ಕೊಂದಾತನು  ನಮ್ಮ 
 ಹೊಲೆಯುಂಟೆ  ಲಿಂಗವಿದ್ದೆಡೆಯಲ್ಲಿ  ಕುಲವುಂಟೆ 
 ಹೊನ್ನ  ಹಾವುಗೆಯ  ಮೆಟ್ಟಿದವನ 
 ಹಮ್ಮಿ  ಹನ್ನೆರಡು  ಸಂವತ್ಸರ 
 ಹರನ  ಭಜಿಸುವುದು,  ಮನಮುಟ್ಟಿ 
 ಹೊತ್ತಾರೆ  ಎದ್ದು  ಕಣ್ಣ 
 ಹಿರಿಯಯ್ಯ  ಶ್ವಪಚಯ್ಯ,  ಕಿರಿಯಯ್ಯ 
 ಹುಟ್ಟಿಸುವಾತ  ಬ್ರಹ್ಮನೆಂಬರು,  ರಕ್ಷಿಸುವಾತ 
 ಹಸಿದು  ಎಕ್ಕೆಯ  ಕಾಯ 
 ಹೊಯಿದವರೆನ್ನ  ಹೊರೆದವರೆಂಬೆ,  ಬಯಿದವರೆನ್ನ 
 ಹಸ್ತಕಡಗ  ಕೈಗಧಿಕ  ನೋಡಾ; 
 ಹಲಬರ  ನುಂಗಿದ  ಹಾವಿಂಗೆ 
 ಹಸಿವಾದಡುಂಬುದನು,  ಸತಿಯ  ಸಂಭೋಗವನು 
 ಹರನ  ಕೊರಳಲಿಪ್ಪ  ಕರೋಟಿಮಾಲೆಯ 
 ಹರನು  ಮೂಲಿಗನಾಗಿ,  ಪುರಾತರೊಳಗಾಗಿ, 
 ಹಮ್ಮಿನ  ಭಕ್ತಿ  ಕರ್ಮಕ್ಕೆ 
 ಹಳಿವವರ  ಲೆಂಕ,  ಮತ್ಸರಿಸುವವರ 
 ಹಸಿವಾಯಿತ್ತೆಂದು  ಅರ್ಪಿತವ  ಮಾಡುವರಯ್ಯಾ, 
 ಹುಲಿಯ  ಹಾಲು  ಹುಲಿಗಲ್ಲದೆ 
 ಹೊತ್ತಾರೆ  ಎದ್ದು,  ಅಗ್ಫವಣಿ 
 ಹಸಿದು  ಬಂದ  ಗಂಡಂಗೆ 
 ಹೊನ್ನಿನ  ಆಪ್ಯಾಯನಕ್ಕೆ  ಬೋಳಾದವನಲ್ಲ, 
 ಹಾವಿನ  ಬಾಯ  ಕಪ್ಪೆ 
 ಹದಿನಾರಿದ್ದಡೆ  ಎಂಟಮಾಡುವ  ಸಂಗಯ್ಯದೇವರು, 
 ಹೇಡಿ  ಬಿರಿದ  ಕಟ್ಟಿದಂತೆ 
 ಹೊರಗೆ  ಹೂಸಿ  ಏವೆನಯ್ಯಾ, 
 ಹುಟ್ಟುವಲ್ಲಿ  ಭವಿ,  ಮರಳಿ 
 ಹರಿಯಜ  ಮುನಿಗಳೆಲ್ಲರು,  ನಿಚ್ಚ 
 ಹುಟ್ಟೆಂದು  ಲೋಕದಲ್ಲಿ  ಹುಟ್ಟಿಸಿ 
 ಹಾವಿನ  ಹೆಡೆಗಳ  ಕೊಂಡು 
 ಹರಹಿ  ಮಾಡುವುದು  ಹರಕೆಯ 
 ಹೊರಿಸಿಕೊಂಡು  ಹೋದ  ನಾು, 
 ಹಿಂದೆ  ಸಂದ  ಭಕ್ತರಂತಾನೊಂದೊಂದ 
 ಹರಬೀಜವಾದಡೆ  ಹಂದೆ  ತಾನಪ್ಪನೆ 
 ಹಸ್ತ  ತೋಳು  ಉರ 
 ಹೆಂಗೂಸಿನಂಗವ  ನೋಡಿರೆ  ಪುರಾತನರು, 
 ಹೊಕ್ಕಲ್ಲಿ  ಹೊಕ್ಕು  ನಿಮ್ಮೊಕ್ಕುದನುಂಬವನ 
 ಹೊತ್ತಾರೆ  ಎದ್ದು  ಶಿವಲಿಂಗದೇವನ 
 ಹಲವು  ಕೊಂಬಿಂಗೆ  ಹಾಯಲುಬೇಡ, 
 ಹಾಲ  ಕಂದಲು,  ತುಪ್ಪದ 
 ಹಾಲೆಂಜಲು  ಪೆಯ್ಯನ,  ಉದಕವೆಂಜಲು 
 ಹಾವಸೆಗಲ್ಲ  ಮೆಟ್ಟಿ  ಹರಿದು, 
 ಹಲವು  ಮಣಿಯ  ಕಟ್ಟಿ 
 ಹುಟ್ಟಿದ  ಮಕ್ಕಳೆಲ್ಲ  ಅರ್ಥ 
 ಹಾರುವನ  ಭಕ್ತಿ  ಓಡಿನೊಳಗೆ 
 ಹಾಲ  ತೊರೆಗೆ  ಬೆಲ್ಲದ 
 ಹರಗಣಪಙ್ತಯ  ನಡುವೆ  ಕುಳ್ಳಿರ್ದು 
 ಹಸಿದಳುವ  ಶಿಶುವಿಂಗೆ  ತಾಯಿ 
 ಹುತ್ತವ  ಬಡಿದಡೆ  ಹಾವು 
 ಹಾವು  ತಿಂದವರ  ನುಡಿಸಬಹುದು, 
 ಹಾರುವ  ಹಾರುವನಪ್ಪೆ  ನಾನು, 
 ಹಿಂದೆ  ಎನ್ನ  ಗುರುವನುಮಿಷಂಗೆ 
 ಹಂಜರ  ಬಲ್ಲಿತ್ತೆಂದು  ಅಂಜದೆ 
 ಹರನೀವ  ಕಾಲಕ್ಕೆ  ಸಿರಿಯು 
 ಹಾದರದ  ಮಿಂಡನ  ಹತ್ತಿರ 
 ಹಾದರಕ್ಕೆ  ಹೋದಡೆ,  ಕಳ್ಳದಮ್ಮವಾುತ್ತು; 
 ಹೋಗಬಿಟ್ಟು,  ಮರಳಿ  ಹಿಂದೆ 
 ಹೊನ್ನ  ನೇಗಿಲಲುತ್ತು  ಎಕ್ಕೆಯ 
 ಹಾರುವರೆಲ್ಲರೂ  ನೆರೆದು  ಶೂದ್ರನ 
 ಹರಿಯ  ಬೇಡುವಡೆ  ಅವಗೆ 
 ಹೊಲಬುಗೆಟ್ಟ  ಶಿಶು  ತನ್ನ 
 ಹಾಡಿದಡೆನ್ನೊಡೆಯನ  ಹಾಡುವೆ,  ಬೇಡಿದಡೆನ್ನೊಡೆಯನ 
 ಹುಟ್ಟುತ್ತ  ದ್ರವ್ಯವನರಿಯದವಂಗೆ  ಐಶ್ವರ್ಯವಂತ 
 ಹೊಲಬುಗೊಂಡರಸಬೇಡ,  ಬಿಲಿತು  ತರಬೇಡ, 
 ಹುಟ್ಟಿದ  ಬಳಿಕ  ಕೊಟ್ಟ 
 ಹಾಳು  ಮೊರಡಿಗಳಲ್ಲಿ  ಊರ 
 ಹೊಲೆಯ  ಮಾದಿಗ  ಭಕ್ತನಾದಡೆ 
 ಹತ್ತುಸಾವಿರ  ಗೀತವ  ಹಾಡಿ 
 ಹೊಯ್ದಡೆ  ಹೊಯ್ಗಳು  ಕೈಯ 
 ಹಲವುಕಾಲ  ಧಾವತಿಗೊಂದು  ಒಟ್ಟಿದ 

ವಚನ ಸಾಹಿತ್ಯ

ಬಸವಣ್ಣನವರ ವಚನಗಳು