Suluk Malang Sumirang


en - Suluk Malang Sumirang is an Islamic text from Java from around the 16th century. It is about the question of being a Moslem.

Pupuh Dhandhanggula

1. 
Malang sumirang amurang niti
anrang baya dènira mong gita 
raryw anom akèh duduné
anggelar ujar luput
anrang baya tan wruh ing wisthi 
angucap tan wruh ing trap 
kaduk andalurung
pangucapé lalaluya
ambalasar dhahat amalangsengiti 
tan kena winikalpa.

2. 
Andaluya kadadawan angling 
tan apatut lan ujar ing sastra 
lan murang dadalan gedhé 
ambawur tatar-tutur
anut marga kang dèn-singkiri 
anasar ambalasar
amegat kekuncung
tan ana ujar kerasa 
liwang-liwung pangucapé burak barik 
nulya kaya wong édan.

3. 
Idhep-idhepé kadya raryalit
tan angrasa dosa yèn dinosan
tan angricik tan angroncé
datan ahitang-hitung
batal karam tan dèn-singgahi
wus manjing abirawa
liwung tanpa tutur
anganggé sawenang-wenang 
sampun kèrem makamé wong kupur kapir 
tan ana dèn-sèntaha.

4. 
Angrusak sarak ujar sarèhing 
acawengah lan ajar ing sastra 
asuwala lan wong akèh
winangsitan andarung
kedah anut lampah tan yukti 
mulané ambalasar
wus amanggé antuk
jatining apurohita
marminipun tan ana dèn-walangati 
sakèhing pringgabaya.

5. 
Pangucapé wus tanpa kekering 
oranana bayané kang wikan 
dhateng kawula jatiné
tan ana bayanipun
anging tan wruh jatinirêki 
pan jatining sarira
tan roro tetelu
kady angganing reringgitan
duk sang Panjy asusupan rahina wengi
kesah saking nagara.

6. 
Anêng Gegelang lumampah carmin 
anukma aran dhalang Jaruman 
dèn-pendhem kulabangsané
ndatan ana kang weruh
lamun Panji ingkang angringgit 
baloboken ing rupa
pan jatine tan wruh
akèh ngarani dhadhalang
dhahat tan wruh yen sira putra ing Ke1ing
kang amindha dhadhalang.

7. 
Adoh kadohan tingalirêki 
aparek reké tan kaparekan 
yèn sang Panji rupané 
dèn-senggèh baya dudu 
lamun sira Panji angringgit 
balokloken ing tingal
pan jatining kawruh
lir Wisnu kelayan Kresna
ora Wisnu anging Kresna Dwarawati 
amumpuni nagara.

8. 
Wisésa Kresna jati tan sipi 
kang pinujyêng jagad pramudita
tan ana wruh ing polahé
lir Kresna jati Wisnu 
kang amanggih datan pinanggih
pan iya déning nyata
kajatenirêku
mulané lumbrah ing jagad
angestoken kawignyan sang Wisnumurti
nyatané arya Kresna.

9. 
Mangkana kang wus awas ing jati 
oranana jatining pangéran
anging kawula jatiné
kang tan wruh kéngar korup
pan kabandhang idhepirêki
katimpur déning sastra
milu kapiluyu
ing wartaning wong akathah
pangèstiné dèn-senggèh wonten kakalih 
kang murba kang wisésa.

10. 
Yèn ingsun masih ngucap kang lair 
angur matiya duk lagi jabang 
ora ngangka ora ngamé
akèh wong angrempelu
tata lapal kang dèn-rasani 
sembayang lan puwasa 
dèn-gunggung tan surud 
den-senggèh anelamna
tambuh gawé awuwuh kadya raragi 
akèh dadi brahala.

11. 
Pangrungunisun duk raré alit 
nora selam déning wong sembayang 
nora selam déning anggèn
tan selam déning saum
nora selam déning kulambi
tan selam déning dhestar
ing pangrungunisun
éwuh tegesé wong selam
nora selam déning anampik amilih 
ing karam lawan kalal.

12.
Kang wus prapta ing selamé singgih 
kang wisésa tuwin adi mulya 
sampun teka ing omahé
wulu salembar iku
brestha geseng tan ana kari 
angganing anêng donya
kadya adedunung
lir sang Panji angumbara
sajatiné yèn mantuk ing gunung urip
mulya putrêng Jenggala

13.
Akèh wong korup déning sejati 
sotaning wong dèrèng purohita 
dèn-pisah-pisah jatiné
dèn-senggèh seos wujud 
sajatiné kang dèn-rasani 
umbang ing kapiran
tambuh kang den-temu 
iku ora iki ilang
mider-mider jatiné kang dèn-ulati 
tan wruh kang ingulatan.

14.
Brahalane den-gendong den-indit malah kabotan dening daadapen mangke dereng wruh jatine dening wong tanga guru amungakĕn wartaning tulis kang ketang jatining lyan den-tutur anggalur den-turut kadya dadalan kajatene deweke nora kalingling lali pejah min-Wang

15.
Dosa gung alit kang den-singgahi ujar kupur-kapir tan den-ucap iku wong anom kawruhe sembayang tan surud
puwasane den ati-ati
tan ayun kaselanan
kalimput ing hukum
kang sampun tekeng kasidan sembah puji puwasa tan den-wigati nora rasa-rinasan

16.
Sakeh ing doss tan den-singgahi ujar kupur-kapir tan den-tulak wus liwang-liwung polahe
tan andulu dinulu
tan angrasa tan den-rasani
tan amaran pinaran
wus jatining suwung
ing suwunge iku ana
ing anane iku surasa sejati tan kĕna den-ucapna

17.
Dudu rasa kang kĕraseng lati dudu rasa rasaning pacuwan dudu rasa kang ginawe dudu rasa rasaning guyu dudu rasa rasaning lati dudu rasa rĕrasan
rasaku amengku
salir ing rasa surasa.
mulya putreng Jènggala

rasa jati kang kerasa jiwa jisim rasa mulya wisesa

18.
Kang wus tumeka ing rasa jati panĕmbahe da tanpa lawanan lir banyu mili pujine
ing ĕnĕnge anebut
ing unine iya amuji
solahe raganira
dadi pujinipun
tĕkeng wulune salĕmbar
ing osike tan sipi dadi pamuji pamuji dawakira

19.
Ingkang tan awas puniku pasti dadi kawulane kang wus awas tĕka ing sĕmbah pujine amung jatining wĕruh pamujine rahina wĕngi mantĕp paran kang awas ujar iku luput
ananging aran tokidan
lawan ujar kupur-kapir iku kaki aja masih rĕrasan

20.
Yen tan wruha ujar k„p„r-"pir pasti woog iku durung ~"„, maksih bakai pangawruhe pan kupur-kapir iku iya iku sampurna jati pan wèkas ing kasidan kupur-kapir iku
iya sadat iya salat
iya idĕp iya urip iya jati iku jatining salat

21.
Sun-marenana angedarneling sun-sapiye ta bok kadĕdawan mĕnawa mèdal cucude ajana milu-milu
mapan iku ujar tan yakti pan mangkana ing lampah anrang baya iku
rare anom ambĕlasar
tanpa gawe gawene sok murmg niti anggung malang sumirang.

Delengen uga 
 Sastra Jawa Anyar

Sastra Jawa Anyar
Islam