Gure fueroak
1 
 
 Gure aurreko guraso zarrak 
 aspaldi samar iltzian 
 guk ainbat biar faltatu gabe 
 fede santuko itzian, 
 izar tartetik or daude beida 
 jendia nola bizian, 
 negar malkuak dakazkitela 
 Fueruak ofenditzian, 
 zer kontatua izango dute 
 Josafatera biltzian. 
 
 2 
 
 Kantabriya da ibai eder bat 
 guziya arraiz betia, 
 eta geyena jenero fiñak; 
 bastuak banakak dia 
 beste erriyo zatar batzuek 
 artu ziguten partia 
 fortunatzenda gaistuak ona 
 bentzutu edo jatia 
 beragatikan dago asarre 
 ur onen ama maitia.	
 
 3 
  
 Nola etxian esposatuta 
 nagusitzen dan morroya, 
 alasen dago ibai on ontan 
 gaistuetako arraya 
 egiten azi giñadenian 
 airi ongi etorriya 
 galdu giñuen bizi lekua 
 barriyua eta erriya, 
 euskaldunentzat au izanduzan 
 egun goguangarriya. 
 
 4 
 
 Zori gaistoko gerra zibilla 
 sortu zalako meriyo 
 lau probentziyak gelditu giran 
 fetxaz beteta seriyo 
 egun batian lur jo genduben 
 ezin giñazke gora iyo, 
 berriz altxako ote geraden 
 ere ez naiz oso fiyo, 
 erdara etzan bakarrik kapaz 
 euskarak lagundu diyo. 
 
 5 
 
 Gau eta egun antzika dago 
 gure Kantabri ederra 
 alde batea nayo genuke 
 espanitz emengotarra, 
 mundu guziyak aditutzendu 
 euskaldunaren negarra 
 enpeñatzia ezpada libre 
 alperrik degu indarra, 
 au da tzoriyak gari tartian 
 gosiak egon biarra. 
 
 6 
 
 Abilan barrena zijualarik 
 Franziyatikan pasuan 
 uso eder bat deskuidatu zan 
 Urbietaren lazuan, 
 golpe gaistorik etziyon eman 
 ta artu zuban besuan 
 maitatu eta festak egiñaz, 
 oiñ modu kuriosuan; 
 lau probintziyak kintatik libre 
 don Juanek eskatu zuban. 
 
 7 
 
 Lenengo etsayak erromatarrak 
 bigarren txandan jentillak, 
 ta gero berriz franzesarekin 
 izugarrizko batallak 
 gure aurreko aitona zarrak 
 asko dira gerran illak; 
 mundu guziya bildurtzen zuten 
 Kantabriyako mutillak; 
 oraingo mauser ainbat baziran 
 orduko lizar makillak. 
 
 8 
 
 Baldin egiya esaten badu 
 libruan dago fediak 
 isla asko ta onak zituen 
 len Españiyak beriak 
 ta geyenetan agintzen zuten 
 euskarazko aguriak; 
 orain geyena galdu ditugu 
 iya egindu guriak, 
 zeruko Aita zuzen gaitzazu 
 nola baikeran zuriak. 
 
 9 
 
 Lengo San Tomas egun batian 
 zazpiterdiyak aldian 
 Aitona bati begira egon naiz 
 Zurriolako parian, 
 dudarik gabe dabil fueruak 
 ekarritzeko idean, 
 oso kontentu apenas dagon 
 atze erritarren mendian 
 ezpatarekin erakusten du 
 Euskal mendiyak nun diran. 
 
 10 
 
 Garai batian Kantabri on au 
 erregalotan bizi zan, 
 ta orain berriz jarri gaituzte 
 miserablearen gizan 
 Ez ain eskasak geradelako 
 gerran edo gudaritzan, 
 Tubalen kasta nunbait oinpian 
 ikustia komeni zan, 
 Urbietaren pausu tristiak 
 etziran alperrik izan 
 
 11 
 
 Alegre bizi banitzan ere 
 nago tristetzen asiya, 
 Atze errietarrak egin digute 
 iya naiduten guziya; 
 juan dan ogei ta amar urtian 
 ausen da diferentziya, 
 arrazoi gabe kendu digute 
 aurreko kredentziya, 
 gu emen ondo ikustiagatik 
 guraso zarrak utziya. 
 
 12 
 
 Lekobide zan euskalduntarra 
 gerrero izugarriya, 
 Erromari ta beste askori 
 artu ziyoten neurriya, 
 ta Otzobalek egiten ziyon 
 aldamenetik guardiya; 
 irugarrena Lartaun gaztia 
 seme orde ekarriya; 
 gaur Kantabriyan badago alako 
 kuadrilla baten premiya. 
 
 13 
 
 Gure arbola maitagarriyak 
 Etzuen ori merezi, 
 Otzobalek eta ayen nastuak 
 jarri, zaizkiyo nagusi 
 euskaldun danak lagun zayegun 
 ez iñor galtzera utzi 
 Kantabriyako lastima au zerdan 
 orra nik adierazi; 
 paper bakoitza amar sentimo 
 nai ditubenak erosi. 

Txirritaren bertsoak