Orain bi milla urte
Orain bi milla urte inguru 
 Bezela ziran asiyak 
 Eromatarrak berendu nairik 
 Gure zazpi probintziyak 
 Garai artako abarkadunak 
 Ziran jeniyoz biziyak 
 Baziran penaz amildu eta 
 Beren ezurrak autsiyak 
 Lastimosuak izango ziran 
 Ayen orduko antsiyak. 
 
 Denbora artako gerrero zarrak 
 (...) ondraduak 
 Aziyuetan irabazita 
 Jazten zituzten graduak 
 Irurogeita lau urtekoak 
 Bezebiltzan soldaduak 
 Orain bezela etzuen iñor 
 Engañatutzen diruak 
 Lekobide ta Osobal ziran 
 Kantabria'ko buruak. 
 
 Aitona oyek zer pentsatu zuten 
 Azkeneko eriyotzian 
 Ez genduela jakin izango 
 Pena daukat biyotzean 
 Arrats guziyan otzak guardiyan 
 Egunaz erdi gosian 
 Zenbat naigabe sufritu zuten 
 Erniyo'ko gurutzean 
 Ayen orduko oraziyuak 
 Ederrak izango ziran. 
 
 Gure izeben amen amonen 
 Osaben aiten aitonak 
 Emen fueroak defenditutzen 
 Ibilitako gizonak 
 Bertan batalla irabazita 
 Gero Erroma'ra joanak 
 Otabiano'k galdu zituan 
 Berebiziko lagunak 
 Aundi gaiztoak diran tokian 
 Pagatzen du txiki onak. 

Larrosa baño zabalagoko 
 Gure zazpi probintziyak 
 Baratza eder bat bezela zeuden 
 Guziyak lorez jantziyak 
 Lau Españian morroi gaudenak 
 Iru or ditu Frantziya'k 
 Gizon gaizto bat dala mediyo 
 Ondatu giñan guziyak 
 Beste munduan ikusten badet 
 Eman biaizkat graziyak. 
 
 Persegituak izandu gera 
 Joan dan zenbait urtian 
 Asko zebiltzan agindu nairik 
 Kantabria'ko partian 
 Mantxa gabeko lora ederrak 
 Estalirikan lurpean 
 Errespetua guardatzen zuten 
 Lartaun emen zan artian 
 Oraindik ere denbora dago 
 Berriro saya gaitian. 
 
 Geren sallari segi zayogun 
 Ez bestetara mugitu 
 Motiborikan asko badaukat 
 Ongi esan nai banitu 
 Ni engañatzen ez baldin banaiz 
 Euskalerriyak banitu 
 Kantabriaren izena ere 
 Nai ez dutenak aditu 
 Zazpi senide aita batenak 
 Ezin gerade unitu. 
 
 Zazpi senide aita batenak 
 Danak euskaldun garbiyak 
 Tubal zarraren artaldetikan 
 Banatutako ardiyak 
 Aiten aitona nungoa zuten 
 Ez dakitenak erdiyak 
 Utzi ditzagun bide illunak 
 Billa ditzagun argiyak 
 Beti-betiko bere izena 
 Izan dezan Kantabriyak. 
 
 Beren idea beste gauzarik 
 Ez daukatenak buruan 
 Gaurko egunian alako asko 
 Baditugu inguruan 
 Esaten zaye Kantabria onek 
 Bere jabia nor duan 
 Kontra egiten asten zaizkigu 
 Setosuaren moduan 
 Geren anayak ez ditugula 
 Esan gentzake orduan. 
 
 Baldin egiyaz egiña bada 
 Aurreko zuzen-papera 
 Zazpi probintzi euskarazkoak 
 Kantabriatarrak gera 
 Nere biyotzak daukan asmoa 
 Beti dijoa pakera 
 Bide askotatik martxa zuzenik 
 Ezin gentzake atera 
 Onena zein dan ongi neurtuta 
 Bildu gaitezen batera. 
 
 Zazpi senide aita batenak 
 Egotea emen triste 
 Fortunatu da desgrazi batez 
 Bañan ez genduan uste 
 Maitatzen dute etorri dana 
 Besteren gauzaren eske 
 Egunen batez asarre xamar 
 Ikusi bear gaituzte 
 Jakin dezaten bagerala gu 
 Izena geran ainbeste. 
 
 Mundu onetan ezin bizi ta 
 Ez degu joan nai bestera 
 Gezurra esanda ez dago andik 
 Etortzerikan ostera 
 Arrazoi gabe eman ziguten 
 Lege kontrako jazkera 
 Gañera berriz kontari daude 
 Galduko dala euskera 
 Gogor egiten ezbazayote 
 Oyentzat aña ez gera. 
 
 Kolka txarraren azpiyan dauden 
 Txito urrikalgarriyak 
 Amarretatik bost iltzen dira ta 
 Beste bostak elbarriyak 
 Pizti gaiztuen bildurrez beti 
 Gora begira jarriyak 
 Indar gutxiko gorputzak eta 
 Suspiriyuak larriyak 
 Kastigu onen mendian bizi 
 Gera gaur Euskal-Erriyak. 

Txirritaren bertsoak