Av Rasmus Christoffer Effersøe.

 er við strúkandi byri á dýrdar sjógvi at fara, 
 at stríðast í  við andstreym og stormin hin harða, 
tolin at stýra ta skákandi leið millum boðar, streingir og íður, 
ikki at dvína, um sjógvurin illskast og streymur er stríður. 
Gongur tað aftur á stundum, so linkar tó broddur um síðir; 
hevir tú treystið í trúgv og í vón, tá ið mestur er vandi, 
tá ikki tær grettir í »heiminum fríða« at festa fótin á landi.

Yrking
Rasmus Christoffer Effersøe