ગા ક્ષણિકનાં ગાન
ગા ક્ષણિકનાં ગાન,	  	
રે મન ! ગા ક્ષણિકનાં ગાન

(૧)		
આજ આ સંધ્યાની ઝલકે		
અકારણ આનંદ પુલકે,	
સ્ફુરે નવલાં ગાન	
રે મન ! ગા ક્ષણિકનાં ગાન

(૨)		
જે પલક નિરખી, પલક મલકી	
ક્યાંય ચાલ્યાં જાય,
જે પીઠ ફેરી મીટડી પણ		
માંડવા નવ ચાય;
એ સૌ ક્ષણિકનાં ગાન
ગા મન ! ગા ક્ષણિકનાં ગાન

(૩)		
દૈ હાથતાળી, વાત ટાળી,		
રાત સાથે ના સુએ;
નવ વાત પૂછે, નેણ લૂછે,		
પાછું વાળી ના જુએ;
એવાં સકળનાં ગાન
ગા મન ! ગા ક્ષણિકનાં ગાન

(૪)		
ના થજે હેરાન, રે મન		
ના થજે હેરાન !
આ સનાતન, એ ચિરંતન,		
કરીશ ના એ કાંઈ ચિંતન
આજને દિનમાન

વીતી ગયેલી વાતડીના		
સ્મરણ-ગજરા ગૂંથજે ના,
ના થજે હેરાન,
ગા મન ! ગા ક્ષણિકનાં ગાન

(૫)		
આવનારાં ભલે આવે,		
જે થનારું હોય થાવે;
ખેર ! સઘળાં ચલ્યા જાવે		
ક્ષણ તણા મેમાન;
ગા મન ! ગા ક્ષણિકનું ગાન

(૬)		
હો ભલે અવસાન, રે મન !	
હો ભલે અવસાન.
જેને જીવન થોડુંક તેનાં		
દે થવા્ અવસાન.	
ફુલહાર ટૂટ્યો ફૂલ ખરિયાં,	
ભ્રષ્ટ થૈને ધૂળ ઢળિયાં,		
વીણતા હેવાન,	    
એનું ભલેરું અવસાન.
ગા મન ! ગા ક્ષણિકનું ગાન

(૭)		
સમજું નહિ તેને સમજવા ના ચહું,	
મળતું ન તેની ખોજ શા માટે લહુ,	
જે મળ્યું તેથી પ્યાસ છિપવી,	
ગયું તેની ખોટ છુપવી
થવા દે અવસાન
બાકી સર્વનું અવસાન;
રે મન ! ગા ક્ષણિકનું ગાન

(૮)		
રોતું રહે  નાદાન			
મન રોતું રહે નાદાન !
તુજ હાથ બાંધી ગાંઠ તેને		
છેદે પણ તુજ હાથથી;
સન્મુખ ઊભું છે જે સહજ		
તે લે લગાવી બાથથી,
દુર્લભ બધાંને દૂર ઠેલી		
આજ દે સન્માન
રે મન ! ક્ષણિકને સન્માન

(૯)		
આ સંધિકાનાં કિરણ પલભર	
ચડે ઝરણાં-ઘોડલે,
આ બુન્દ ઝાકળ તણું પલભર	
ઝૂલે ફૂલ-અંબોડલે.

ત્યમ તું ય પલભર		
ગાન દિલભર		
ગાઈ થા નિર્વાણ;	
ગા મન !  ક્ષણિક સૌનાં ગાન

ઝવેરચંદ મેઘાણી