બહુ પુણ્ય કેરા પુંજથી
બહુ પુણ્ય  કેરા  પુંજથી,  શુભ  દેહ  માનવનો મળ્યો,
તોયે  અરે!  ભવચક્રનો,   આંટો  નહિ   એકે   ટળ્યો;
સુખ પ્રાપ્ત કરતાં સુખ  ટળે છે,  લેશ  એ  લક્ષે લહો,
ક્ષણ ક્ષણ  ભયંકર  ભાવમરણે, કાં અહો  રાચી રહો?  ...૧

લક્ષ્મી અને અધિકાર વધતાં, શું વધ્યું એ તો કહો?
શું  કુટુંબ કે પરિવારથી વધવાપણું, એ નય ગ્રહો;
વધવાપણું સંસારનું નર દેહને હારી જવો,
એનો વિચાર નહિ અહો હો! એક પળ તમને હવો!!  ...૨

નિર્દોષ સુખ, નિર્દોષ આનંદ, લ્યો ગમે  ત્યાંથી ભલે,
એ દિવ્ય શક્તિમાન, જેથી જંજીરેથી નીકળે;
પર વસ્તુમાં નહિ  મૂંઝવો, એની દયા મુજને રહી,
એ ત્યાગવા સિદ્ધાંત કે પશ્ચાતદુઃખ તે સુખ નહીં. ...૩

હું કોણ છું? ક્યાંથી થયો? શું સ્વરૂપ છે મારું ખરું?
કોના સંબધે વળગણા છે?  રાખું કે એ પરહરું?
એના વિચાર વિવેકપૂર્વક, શાંત  ભાવે જો કર્યા,
તો સર્વ આત્મિક જ્ઞાનનાં સિદ્ધાંતતત્વ અનુભવ્યાં. ...૪

તે  પ્રાપ્ત કરવા વચન કોનું સત્ય કેવળ માનવું?
નિર્દોષ  નરનું  કથન  માનો ‘તેહ’ જેણે અનુભવ્યું;
રે આત્મ તારો! આત્મ તારો! શીઘ્ર એને ઓળખો,
સર્વાત્મમાં સમ દૃષ્ટિ દ્યો આ વચનને હૃદયે લખો. ...૫
સ્તવન
જૈન
શ્રીમદ્ રાજચંદ્ર