અમૃતવર્ષણ
<poem>
તીરે તરસ્યાં ઊડે છે પેલાં પંખેરુબાળ,
મેહુલા ! મીઠડું વરસીજા :
તપોવનમાં પંખેરુ ઝંખે હવા હૂંફાળ. 
વાદળી ! ઝરમર વરસીજા : તીરે૦

કોકે વીંટી કંટાળીને ઝાડિયો જો,
હાં રે કીધી વેરાનશી વાડિયો જો: 

લૂંટી કલ્પલતા, ને ગૂંથી માયાવી જાળ,
મેહુલા ! મીઠડું વરસીજા :
તપોવનમાં પંખેરુ ઝંખે હવા હૂંફાળ. 
વાદળી ! ઝરમર વરસીજા : તીરે૦

ફૂટે સ્વાતિ-ફૂવારા ત્હારા સોન્ધુડે જો !
છલકાવી દે ક્યારા અમીબિન્દુડે જો :

પ્રાણપંખેરું ઝંખે મુક્તિમેળો રસાળ,
દૂધડે, દેવદૂત ! વરસી જા:
હાં રે ભારતને ભેખ તપે તપસી ત્રિકાળ:
ભારતિ ! અમૃત વરસીજા : તીરે૦   

કેશવ હ.  શેઠ