Lecer
Gavotas que levan n-o peteiro
as cartas d'os mariñeiros namorados
  Vapores burgueses
que nos ofrecen o remborque d'o seu fume
  Pero as nosas velas encalmadas
espantan a bandazos
as horas como moscas 

  Vigo está tan lonxe
que se desourentaron as cartas mariñas 

  Unha pipa mais
de vagar
  deicar ver a hora que dá o reloxe 

  Entra unha fría de vento?
- moi ben! 

  Enrolará-se a pausa
n-as suas espiraes 

  E non sabemos
  (abonda xa de paréntesis)
engadir-nos outra volta
a todo eso que se nos esquenceu. 

GL-L
De catro a catro
Vigo