Follas novas/Ô pazo d'A...
Ô PAZO D'A...

Era ô caer d'a tarde, 
Encomenzaba o cántico d'os grilos,   
Ẍorda a presa ruẍia,  
Brilaban lonẍe os lumes fuẍitivos.  
Ô pe d'o monte, maẍestuoso erguíase  
N'aldea escura o caseron querido,   
C'a oliva centenaria   
De cortinaẍ ô ventanil servindo.  
Deserta a escalinata,
Soyo o paterno niño,   
E enriba d'el caendo misteriosas
C'o as sombras d'o crepúsculo, as d'o olvido.   

¿Quen ô pasado volve
Os ollos compasivos?
¿Quen se lembra d'os mortos,   
S'inda non poden recordarse os vivos?

 
¡Do íntimo!