Vagalumes/Siluetas composteláns
A CATEDRAL

Unha montaña de pedra
con debuxos caprichosos,
onde, acochados, se gardan
inapreciabres tesouros.

A NORMAL

Bela portada románica
nunha casoupa empotrada.
Dentro, ledo rechouchío
de rapaces e rapazas.

A UNIVERSIDADE

Sabios mestres encadrados
dentro dun marco de pedra;
abigarrados discípulos,
¡máis abigarrada cencia!...

SAN PAIO

Un gran lenzo de sillares,
fiestras con enreixado,
onde debullan amores
corazóns santificados.

PAZO DE RAXOI

Soportales, balcoadas;
villeus, ediles, xuzgado.
Arriba, anxos cantores,
e o Apóstol cabalgando.

RÚA DO VILLAR

Soportales. Risas. Bágoas...
Chuvia, maina e miudiña;
e un León a devorar
toda caste de notizas.

RÚA NOVA

Penumbra nos soportales...,
falas de amor e promesas...
Remoíños de rapaces...
Teatros... Cine... ¡Indecencias!...

A FERRADURA

Un mirador ateigado
de somas de romantismo,
onde as arelas se espallan
en enervantes sospiros.

O PEDROSO

O fielato donde pagan
portasgo chuvias e néboas,
cando veñen visitar
as rúas de Compostela.

HOSPITAL

Portada renacentista,
por onde entran os doentes
tras da arelada meiciña
que a Caridá lles oferce.

MOIMENTO A SAN FRANCISCO

O granito feito fala
polo artista máis galego;
San Francisco a nos decir
quen inda non morreu Mateo.

HOTEL COMPOSTELA

Nun capitel apreixada
a inspiración de Asorey,
e un remedo de gran Pazo,
onde os ricos van comer.