Himno galego
¿Qué din os rumorosos
na costa verdecente
ao raio transparente
do prácido luar?
¿Qué din as altas copas
de escuro arume arpado
co seu ben compasado
monótono fungar?

Do teu verdor cinguido
e de benignos astros
confín dos verdes castros
e valeroso chan,
non des a esquecemento
da inxuria o rudo encono;
desperta do teu sono
fogar de Breogán.

Os bos e xenerosos
a nosa voz entenden
e con arroubo atenden
o noso ronco son,    
mais só os iñorantes
e féridos e duros, 
imbéciles e escuros
non nos entenden, non.

Os tempos son chegados 
dos bardos das edades
que as vosas vaguedades
cumprido fin terán;
pois, donde quer, xigante
a nosa voz pregoa
a redenzón da boa
nazón de Breogán.

Véxase tamén 

 Himno galego, 1890
 Lei de símbolos de Galicia

GL-H
Documentos de Galicia
Eduardo Pondal
1890