Proel/O cruceiro
O CRUCEIRO

   O xesto monacal da pedra
benzoa o acougo da aldea...

   Axiónllanse os camiños
abrazados ao cruceiro,
nunha azul eternidade
de pedra e ceo.

   A agonía do sol-por
conmove o planto da terra,
e a paisaxe presígnase
con santas cruces de pedra.

   A campaíña de prata
do día,
latexa un ángelus
de epifanía.

   E o sol agoniante
ven a encravarse na cruz,
abrindo os marelos brazos
como o salvador Xesús. 
</div>