O infinido
Manuscrito den data.

O Infinido

Sempre deume pracer este ermo outeiro
Y-esta gándara qu'a unha veira y -outra
D'o leixano orizonte a vista cerran.
Mais sentado y-ollando o interminabre
Espazo que s'extende, o sobumano
Silenzo, e profondisima quietude
O pensamento ferve y eu maxino
Qu'o curazón ten medo. E como o vento
Oyo bruar o meu redor, eu este
Infinido silenzo, y-estas voces
Vou comparando: e lémbrome d'o eterno,
E dos pasados tempos, y-o presente
E vivo, y-o seu son. No medeo d'esta
Imensidade afonda o pensamento:
Y-o solagarse e dôce n'este mar.

 Leopardi (1819)

Véxase tamén

Bibliografía

Orixinal 
 :it:Canti (Leopardi - Donati)/XII. L'infinito, Giacomo Leopardi 1798-1837

Poesía
Antón Losada Diéguez
Traducións do italiano