Otan kandelehen käzih
Otan kandelehen käzih,
 rubien sil mie soittamah.
 Struunien iänet heläkkäizeh
 Kajotahe loittona.

 Soitin soitin iän kaiken
 koivukandelehel mie.
 Abieh mäni elos-aiga,
 juostih ojat kyynelie.

 Tuli suuri ukon jyry,
 nosti rahvas yläh piän.
 Vanha ilma alah kyryi,
 ozan tähti virij miän.

 Ajoimma myö vragat-hukat,
 kajostui miän muakunda:
 suoloin randoih noustih kukat,
 kuuluu käen kukunda.

 Otin kandelehen kädeh,
 rubein sormil soittamah.
 Ei miän elos tiijä hädiä,
 synnyimmä myö voittamah.

1938

Feodor Isakov