هاتف اصفهانی (ماده تاریخ‌ها)
در زمان خدیو دارا شان
 از محمدعلی آن گلبن بی‌خار افسوس
 گرامی‌ترین یاری از دوستان
 خان والا گهر محمدخان
 خان ذیجاه فلک مرتبه عبدالرزاق
 آه که از جور چرخ، وز ستم روزگار
 دریغ از حاجی ابراهیم آن دانای روشندل
 شکرلله که جهان را ز قدوم
 خان احمد دون کز ستم و ظلم پیاپی
 سپهر مجد و خورشید سماحت اختر عزت
 حیف از حاجی محمد صادق روش ضمیر
 صدهزار افسوس کز جور سپهر واژگون
 بلبل گویای این باغ آذر از دور سپهر
 در عهد خان دوران فرمانروای گیتی
 فخر زمان میرزا صادق نیکو سرشت
 چون ز بیداد چرخ بدرنسا
 حیف از هدیه آن گل رعنا
 دریغ و درد که دور سپهر فاطمه را
 به تایید دارای گردون سپهر
 هزار افسوس کز بیداد گردون
 چون آقا صادق آن فروزان اختر
 چو عبدالباقی آن خان فلک قدر
 فخر سادات رفیع الدرجات
 صد هزار افسوس کز بی‌مهری گردون نهاد
 حیف ز حاجی نبی گوهر بحر وجود
 خسرو کشور سخن مشتاق
 شمع بزم اهل دل آقا علی‌اکبر که بود
 آه که از جور فلک شد به باد
 دریغ و درد کز بیداد گردون
 به حکم بنده‌ی خلاق آن رزاق بی‌منت
 چو حوری جهان آن پسندیده زن
 خان احمدبیک چون به جنت
 چون خان جهان پناه از دور زمان
 سپهر فضل و هنر آفتاب عز و شرف
 صدهزار افسوس از فخر زمان زینت که بود
 ساکن کنعان مهجوری خلیل
 هزار افسوس کز بزم جهان ناگاه بیرون شد
 خان جم کوکبه عبدالرزاق
 حیف از فاطمه آن نخل جوان
 گوهر این نه صدف آقا عزیز
 میرزا صادق که پیش قامتش
 حیف و صد حیف کز نهیب اجل
 دریغا که شد در نقاب تراب
 هزار حیف که از گلشن جهان آخر
 محیط مروت که جوید نقاب