ترجمه قرآن (قمشه‌ای)/غاشیه
بنام خداوند بخشاینده مهربان

(ای رسول ما) آیا خبر هولناک قیامت و بلیه عالم گیر محشر بر تو حکایت شده اس. (۱)

که آنروز رخسار کافران ترسناک و ذلیل باشد. (۲)

و همه کارشان رنج و مشقت است. (۳)

و پیوسته در آتش فروزان دوزخ معذبند. (۴)

از چشمه ی آب گرم جهنم آب نوشند. (۵)

و طعامی غیر از ضریع (که علفی بد طعم و بد بو است) بر آنها نیست. (۶)

که به آن طعام هرچه خورند نه فربه شوند ونه سیر گردند. (۷)

و رخسار بعضی هم شادمان و خندان است و در نعمت اند. (۸)

و از سعی و کوشش خود (در طاعت خدا) خوشنودند. (۹)

که در بهشت بلند مرتبت مقام عالی یافته اند. (۱۰)

در آنجا هیچ سخن زشت و بیهوده نگویند و نشنوند. (۱۱)

در آن بهشت چشمه های آب گوارا جاریست. (۱۲)

ونیز در آنجا تختهای عالی بلند پایه نهاده اند. (۱۳)

و قدحهای بزرگ بهترین نوشیدنی ها گذاشته شده. (۱۴)

و بالش های لطیف مرتب داشته. (۱۵)

و فرش های گرانبها گسترده اند. (۱۶)

آیا (این مردم) در خلقت شتر (که انواع سود از آن میبرند) نمی نگرند که چگونه خلق شده است؟. (۱۷)

و در خلقت آسمان فکر نمیکنند که چگونه با استحکام و گردش منظم آفریده شده. (۱۸)

(و کوه هایی پر از معادن و چشمه سار) را نمیبینند که چگونه بر زمین نصب و بر افراشته شده اند؟. (۱۹)

و به زمین نظر نمیکنند که چگونه گسترده اند. (۲۰)

(ای رسول ما) تو خلق را به حکمت های الهی متذکر ساز که وظیفه ی تو جز این نیست. (۲۱)

و تو مسلط و توانا بر (تبدیل کفر و ایمان آنها) نیستی. (۲۲)

جز آنکه هرکس (پس از تذکر) روی از حق برگرداند و کافر شود. (۲۳)

او را خدا به عذابی بزرگ (دوزخ) معذب کند. (۲۴)

که البته بازگشت آنها بسوی ماست. (۲۵)

آنگاه حساب و جزای اعمال (نیک و بد) شان بر ما خواهد بود. (۲۶)