نظیری نیشابوری (تک بیت)
درس ادیب اگر بود زمزمهٔ محبتی
جمعه به مکتب آورد طفل گریزپای را

 چندی به غلط بتکده کردیم حرم را
وقت است که از کعبه برآریم صنم را

 سوی این بادیه هرگز نوزیده­ست نسیم
سینه بر برق گشاییم و جگر تازه کنیم

 به دلِ شکسته دارم گله بی­نهایت از تو
به کدام امیدواری نکنم شکایت از تو

 سبزه ­ی عیش ز بوم و بر هجران مطلب
نیشکر حاصل مصر است، ز کنعان مطلب

 بگذر از عشق، که نه راه و نه گام است اینجا
دل به حسرت نه و بس، کار تمام است اینجا

 ز فرق تا قدمش هر کجا که می­ نگرم
کرشمه دامن دل می­کشد که جا این جاست

 تو آفریده­ ی روحی ز جنس خاک نه­ای
به صدر جای تو شاید، ز آستان برخیز

 فراغ خاطر از سیر و سفر جستم، نشد حاصل
غم غربت فراهم کردم و سوی وطن بردم