عبید زاکانی (مقطعات)
چون ز بهر فال بگشایی کتاب
 سلطان تاج بخش جهاندار امیر شیخ
 مرا قرض هست و دگر هیچ نیست
 خدایگان جهان رکن دین عمیدالملک
 صاحبقران و صاحب دیوان عمید ملک
 ای جوانبخت وزیری که کند افسر سر
 نماند هیچ کریمی که پای خاطر من
 در علم حساب ار زانک رای تو تبه باشد
 بنای و نی همه عمرم گذشت و میگفتم
 ای عبید این گل صد برگ بر اطراف چمن
 آنکه گردون فراشت و انجم کرد
 عبید این حرص مال و جاه تاکی
 بفیروزی در این قصر همایون
 چه تفاوت کند ار زانکه بیایی بر ما
 چون در این دنیا عزیزم داشتی یارب به لطف
 مردم به عیش و شادی و من در بلای قرض
 وای بر من که روز شب شده‌ام
 زهی لعل لب نازک میانت
 چه خوش باشد در این فرخنده ایوان
 ای دل ز اهل و اولاد دیگر مکش ملامه
 بیش از این از ملک هر سالی مرا
 ای اقچه گرد روی کانی
 نشستن با نشاط و کامرانی
 حریم قلعه‌ی دارالامان که در عالم
 خدایا دارم از لطف تو امید