امیر خسرو دهلوی (گزیده از مجنون و لیلی)
ای داده به دل خزینه‌ی راز
 ای عذر پذیر عذرخواهان
 شاه رسل و شفیع مرسل
 فرخنده شبی که آن جهان گیر
 چون گوهر مدح خواجه سفتم
 شاهی که، به نصرت خدایی،
 چون من بدو نامه زین ورق پیش
 ای چاره ده ماهه زرگانی
 گویند که، در عرب، جوانی
 دندانه گشای قفل این راز
 چون رفت به گوش هر کس این راز
 چون ماند پری‌وش حصاری
 گوینده‌ی حکایت آن چنان کرد
 پیر از دل دردمند برخاست
 خواننده‌ی حرف آشنایی
 توقیع کش مثال این حرف
 گوینده‌ی این کهن فسانه
 آغاز صحیفه‌ی معانی
 آغاز سخن به نام شاهی
 چون نافه گشاد باد نوروز
 یک روز، به گاه نیم روزان،
 افسانه سرای شکرین گفت
 چون بر سر چرخ لاجوردی
 بازم غم عشق در سر افتاد
 گوینده چنین فگند بنیاد
 ما هیچ کسان کوی یاریم
 گوینده‌ی این حدیث زیبا
 آمد چو خزان به غارت باغ
 خواننده‌ی این خط کهن‌سال
 ماتم کده شد جهان نهان نیست
 چون گنج هنر گشاد بختم

خمسه امیر خسرو دهلوی