نظامی (مخزن الاسرار)
بسم‌الله الرحمن الرحیم
 ای همت هستی زتو پیدا شده
 ای به ازل بوده و نابوده ما
 تخته اول که الف نقش بست
 نیم شبی کان ملک نیمروز
 شمسه نه مسند هفت اختران
 ای تن تو پاک‌تر از جان پاک
 ای مدنی برقع و مکی نقاب
 ای گهر تاج فرستادگان
 من که درین دایره دهربند
 ای شرف گوهر آدم به تو
 منکه سراینده این نوگلم
 جنبش اول که قلم برگفت
 چونکه نسخته سخن سرسری
 چون سپر انداختن آفتاب
 رایض من چون ادب آغاز کرد
 باد نقاب از طرفی برگرفت
 خواجه یکی شب به تمنای جنس
 عمر بر آن فرش ازل بافته
 اول کاین عشق پرستی نبود
 دادگری دید برای صواب
 ای ملک جانوران رای تو
 صیدکنان مرکب نوشیروان
 یک نفس ای خواجه دامن کشان
 روزی از آنجا که فراغی رسید
 ای سپهر افکنده ز مردانگی
 پیرزنی را ستمی درگرفت
 روز خوش عمر به شبخوش رسید
 در طرف شام یکی پیر بود
 لعبت بازی پس این پرده هست
 صید گری بود عجب تیز بین
 ای به زمین بر چو فلک نازنین
 صبحدمی با دو سه اهل درون
 پیشتر از پیشتران وجود
 میوه فروشی که یمن جاش بود
 ای ز شب وصل گرانمایه‌تر
 مسجدیی بسته آفات شد
 ای فلک آهسته‌تر این دور چند
 پای مسیحا که جهان می‌نبشت
 خیز و بساط فلکی درنورد
 مبدی از کشور هندوستان
 خیز ووداعی بکن ایام را
 با دو حکیم از سر همخانگی
 پیری عالم نگر و تنگیش
 کعبه روی عزم ره آغاز کرد
 ای شده خشنود به یکبارگی
 پادشهی بود رعیت شکن
 هر نفس این پرده چابک رقیب
 قصد شنیدم که در اقصای مرو
 ای بنسیمی علم افراخته
 کودکی از جمله آزادگان
 ای ز خدا غافل و از خویشتن
 رهروی از جمله پیران کار
 قلب زنی چند که برخاستند
 خاصگیی محرم جمشید بود
 مجلس خلوت نگر آراسته
 دور خلافت چو به هارون رسید
 ما که به خود دست برافشانده‌ایم
 در چمن باغ چو گلبن شکفت
 صبحک الله صباح ای دبیر