سلمان ساوجی/جمشید و خورشید/ای در هوای معرفت قدرتت چو باز
ای در هوای معرفت قدرتت چو باز 
سیمرغ چشم بازو خرد چشم دوخته

در شهپر جلال تو ارباب بال را 
پرهای فکر ریخته و بال سوخته

گردون به طوق شوق تو گردن افراخته
آتش به داغ طوع تو خود را فروخته

لطفت به یکدم و هم قهرت به یک نفس
باغ بهشت و آتش دوزخ افروخته