قانون تربیت مامای روستایی
قانون تربیت مامای روستایی - مصوب ۵ اردیبهشت ۱۳۴۷ مجلس شورای ملی و ۶ خرداد ۱۳۴۷ مجلس سنا – این قانون در تاریخ ۱۱ خرداد ۱۳۴۷ به توشیح محمدرضا شاه پهلوی رسید.

ماده واحده - وزارت بهداری مجاز است به منظور رفع نیاز روستانشینان و عشایر از نظر ماما و تأمین سلامت مادر و نوزاد در نقاطی که وسایل کار رافراهم و مقتضی بداند مراکز آموزشی مخصوصی برای تربیت و تعلیم مامای روستایی ایجاد کند.

کسانی که دوره آموزشی این مراکز را به پایان رسانیده‌اند منحصراً در روستایی که وزارت بهداری تعیین و اجازه خواهد داد به شغل مذکور اشتغال‌خواهند ورزید.

تغییر محل اشتغال از روستایی به روستای دیگر موکول به کسب اجازه مجدد از وزارت بهداری خواهد بود.

تبصره - آیین‌نامه مربوط به برنامه - شرایط شرکت در دوره‌های آموزشی - روش کار - حدود وظایف و لغو اجازه کار کسانی که دوره‌های آموزشی‌را به پایان رسانده‌اند توسط وزارت بهداری تهیه و به مرحله اجرا گذاشته خواهد شد.

قانون بالا مشتمل بر یک ماده و یک تبصره که در جلسه روز پنجشنبه پنجم اردیبهشت ماه یک هزار و سیصد و چهل و هفت به تصویب مجلس شورای‌ملی رسیده بود در جلسه روز دوشنبه ششم خرداد ماه یک هزار و سیصد و چهل و هفت شمسی به تصویب مجلس سنا رسید.

رییس مجلس سنا - مهندس شریف امامی

مجلس شورای ملی قوانین دوره قانونگذاری بیست و دوم - ۱۴ مهر ۱۳۴۶ تا ۹ شهریور ۱۳۵۰
قوانین انقلاب شاه و مردم