نظامی (لیلی و مجنون)
ای نام تو بهترین سرآغاز
 ای شاه سوار ملک هستی
 در نوبت بار عام دادن
 روزی به مبارکی و شادی
 سر خیل سپاه تاجداران
 ای عالم جان و جان عالم
 چون گوهر سرخ صبحگاهی
 بر جوش دلا که وقت جوش است
 ای چارده ساله قره‌العین
 ساقی به کجا که می‌پرستم
 گوینده داستان چنین گفت
 هر روز که صبح بردمیدی
 سلطان سریر صبح خیزان
 چون راه دیار دوست بستند
 مجنون چو شنید پند خویشان
 چون رایت عشق آن جهانگیر
 چون دید پدر به حال فرزند
 کبکی به دهن گرفت موری
 سر دفتر آیت نکوئی
 فهرست کش نشاط این باغ
 لیلی پس پرده عماری
 نوفل ز چنین عتاب دلکش
 مجنون چو شنید بوی آزرم
 گنجینه گشای این خزینه
 سازنده ارغنون این ساز
 شبگیر که چرخ لاجوردی
 چون نور چراغ آسمان گرد
 غواص جواهر معانی
 فرزانه سخن سرای بغداد
 دهقان فصیح پارسی زاد
 چون دید پدر که دردمند است
 روزی ز قضا به وقت شبگیر
 صاحب خبر فسانه پرداز
 رخشنده شبی چو روز روشن
 روزی و چه روز عالم افروز
 بود اول آن خجسته پرگار
 صراف سخن به لفظ چون زر
 مادر چو ز دور در پسر دید
 چون شاهسوار چرخ گردان
 لیلی نه که لعبت حصاری
 آیا تو کجا و ما کجائیم
 دانای سخن چنین کند یاد
 هر نکته که بر نشان کاریست
 شرطست که وقت برگ‌ریزان
 انگشت کش سخن سرایان
 شاها ملکا جهان پناها