دیوان سلمان ساوجی/رباعیات
دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/آمد سحری ندا ز میخانه ما
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای آنکه تو طالب خدایی به خود آ
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/با باد، دلم گفت که بادا بادا
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/جز نقش تو در نظر نیامد مارا
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/از عهد و وفا هیچ خبر نیست تو را
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/با طبع لطیف از در لطف در آ
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/گفتم که مگر به اتفاق اصحاب
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/درد آمد و گرد من ز هر سو بنشست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/اشکم ز رخ تو لاله رنگ آمده است
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/من با کمر تو در میان کردم دست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دیدیم که این دایره بی سر و بن
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/تا با شدم این جان گرامی در تن
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/بیماری شمع بین و آن مردن او
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/یاقوت لبا، لعل بدخشانی کو
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/این ابر نگر خیمه بر افلاک زده
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای سایه سنبلت سمن پرورده
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/در رشته دندان تو ای غیرت مه
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دیدم صنمی خراب و مست افتاده
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای سکه‌ای از خاک درت بر هر وجه
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/چون حال دل من ز غمت گشت تباه
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/با منعم خود برون منه پای ز راه
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای بس که شکست و باز بستم توبه
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای دوست کجائی و کجائی که نئی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/چون چشم سیه بناز می‌گردانی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/در معده خالی ندهد مل ذوقی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/سوسن ز صبا یافت خط آزادی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/تا اسب مراد شه صفت می‌تازی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دی دیده به دل گفت که چرا پر خونی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای دیده پی بلای دل می‌پوئی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/می‌گفت عماد کاشی از نادانی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/زنجیر سر زلف چو می‌جنبانی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/گر زانکه بدین شاهدی و شیرینی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای دیده اگر هزار سیل انگیزی
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای ابر بهار خانه پرورده تست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/قسم تو اگر مراد گر حرمان است
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/در طیره‌ام از باد که آمد سویت
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/با مهر رخ تو بیش از ایت تابم نیست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/آتش ز دهان شمع دیشب می‌جست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ما هم که رخش روشنی خور بگرفت
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/تا ناله بلبلم به گوش آمده است
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/با لعل لبت شراب را مستی نیست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/در معرض رویت قمر آمد بشکست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/با آنکه دو چشم شوخ او عربده جوست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/آن یار که بی نظیر و بی مانند است
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/آورد بهم تیر و کمان را در دست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دیشب سر زلف یار بگرفتم مست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/قسمم همه درد است و دوا چیزی نیست
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/مقصود ز احسان درم و دینار است
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/این اشک گریز پا که خونی من است
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/گل بین که ز عندلیب بگریخته است
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/شاها ز تو چشم سلطنت را نور است
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/چون در سر زلف تو صبا می‌پیچد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/خالت که بر آن عارض مهوش زده‌اند
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/سیمین ز نخت که جان از آن بنماید
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/گل افسری از لعل و گهر می‌سازد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/این عمر نگر چه محنت افزای آمد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/در وصف لبت نطق زبان بسته بود
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/آن را که می و مطرب دلکش باشد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/گل زر به کف و شراب در سر دارد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/چون قسم تو آنچه عدل قسمت فرمود
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دی سرو به باغ سرفرازی می‌کرد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/زلف سیهت که بر مهت می‌پوید
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/هر لحظه ز من ناله نو می‌خیزد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/جان در طلب رطل گران می‌گردد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/زلف تو همه روز مشوش باشد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ترکم که مهش به پیش زانو می‌زد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/... م که همیشه آب خود می‌ریزد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/سلمان، زر و اسب و کار و بارت بردند
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای خواجه دوای درد ما کی باشد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/از شمع جمال تو دلم تاب کشد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/روزی که سمن بر لب جو بر روید
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/سوز تو جگر کباب می‌گرداند
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دستت چو به کارد کلک را بتراشید
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دیشب که نگار دلستان می‌رقصید
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/بر زلف تو چون باد وزیدن گیرد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دل با رخ تو سر تعشق دارد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/یک زخم غمت هزار مرهم ارزد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/خواهم که مرا مدام آماده بود
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ز آن رو که هوا، بوی خوشت می‌گیرد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/آن یار که مشک بر قمر می‌ساید
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/اسبی که مرا خواجه بر آن اسب نشاند
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای خواجه فلان الدین که ریشت ... باد
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ابر است گهر بار و هوا عنبر بیز
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/از جام توام بهره خمار آمد و بس
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/رویت که ازو گرفت نیرو آتش
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دل خواستم از زلف سمن پوش تو دوش
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/گل بین که دریدند همه پیرهنش
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/در راه بسر همی پوید شمع
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای داده غمت بباد جانم چو شمع
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/از باغ جمالت ار آگه بودی گل
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/امسال مکرر است وقت گل و مل
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/ای کارگزاران درت شمس و زحل
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/توفیق نمی‌شود به زاری حاصل
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/در باغ بهشت اگر نباشی خوشدل
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/بیمارم و کس نمی‌کند درمانم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/شعر تو که هست قوت جان مردم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/در وصل نماند بیش ازین تدبیرم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/سرمایه دین و دل به غارت دادم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دوش آن بت شوخ دلربا گفت به چشم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/نی دولت آنکه یار غارت بینم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/تا کی چو گل از هوا مشوش باشیم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/من باغ ارم بر سر کویت دیدم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/از دوست مرا چون نگریزد چه کنم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/در مجلس تو ز گل پراکنده‌ترم
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/درویش، ز تن جامه صروت بر کن
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/دارم عجب از غنچه دل تنگ که چون
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/خواهم شبکی چنانکه تو دانی و من
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/زیر و زبر چشم ترا بس موزون
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/مهمان شماعیم نظر با ما کن
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/شاها به خطای اسب اگر شاه ز زین
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/تا کی پی هر نگار مهوش، سلمان
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/عمری ز پی کام دل و راحت تن
 دیوان سلمان ساوجی/رباعیات/عالم همه سرنگون توانم دیدن

رباعیات