स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/प्रभासक्षेत्र माहात्म्यम्/अध्यायः १३९
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
ततो गच्छेन्महादेवि चित्रादित्यमनुत्तमम् ॥ 
तस्यैव दक्षिणे भागे ब्रह्मकुण्डसमीपतः ॥ १ ॥
महाप्रभावो देवेशि सर्वदारिद्र्यनाशनः ॥ 
मित्रो नाम पुरा देवि धर्मात्माऽभूद्धरातले ॥ 
कायस्थः सर्वभूतानां नित्यं भूतहिते रतः ॥ २ ॥ 
तस्यापत्यद्वयं जज्ञ ऋतुकालाभिगामिनः ॥ 
पुत्रः परमतेजस्वी चित्रोनाम वरानने ॥ ३ ॥ 
तथा चित्राऽभवत्कन्या रूपाढ्या शीलमंडना ॥ ४ ॥ 
आभ्यां तु जातमात्राभ्यां मित्रः पञ्चत्वमेयिवान् ॥ 
अथ तस्य वरा भार्या सह तेनाग्निमाविशत् ॥ ५ ॥ 
अथ तौ बालकौ दीनावृषिभिः परिपालितौ ॥ 
वृद्धिं गतौ महारण्ये बालावेव स्थितौ व्रते ॥ ६ ॥ 
प्रभासं क्षेत्रमासाद्य तपः परममास्थितौ ॥ 
प्रतिष्ठाप्य महा देवं भास्करं वारितस्करम् ॥ ७ ॥ 
पूजयामास धर्मात्मा धूपमाल्यानुलेपनैः ॥ 
वसिष्ठकथितैश्चैव ह्यष्टषष्टिसमन्वितैः ॥ 
नामभिः सूर्यदेवेशं तुष्टाव प्राञ्जलिः प्रभुम् ॥ ८ ॥ 
॥ चित्र उवाच ॥ ॥ 
प्रणम्य शिरसा देवं भास्करं गगनाधिपम् ॥ 
आदिदेवं जगन्नाथं पापघ्नं रोगनाशनम् ॥ ९ ॥। 
सहस्राक्षं सहस्रांशुं सहस्रकिरणद्युतिम् ॥ 7.1.139.१० ॥ 
तमहं संस्तविष्यामि संपृक्तं गुह्यनामभिः ॥ 
मुंडीरस्वामिनं प्रातर्गंगासागरसंगमे ॥ 
कालप्रियं तु मध्याह्ने यमुनातीरमाश्रितम् ॥ ११ ॥ 
मूलस्थानं चास्तमने चन्द्रभागातटे स्थितम्॥ 
यत्र सांबः स्वयं सिद्ध उपवासपरायणः ॥१२॥ 
वाराणस्यां लोहिताक्षं गोभिलाक्षे बृहन्मुखम् ॥ 
प्रयागेषु प्रतिष्ठानं वृद्धादित्यं महाद्युतिम् ॥१३॥ 
कोट्यक्षे द्वादशादित्यं गंगादित्यं चतुर्घटे ॥ 
नैमिषे चैव गोघ्ने च भद्रं भद्रपुटे स्थितम् ॥१४॥ 
जयायां विजयादित्यं प्रभासे स्वर्णवेतसम् ॥ 
कुरुक्षेत्रे च सामंतं त्रिमंत्रं च इलावृते ॥१५॥ 
महेन्द्रे क्रमणादित्यमृणे सिद्धेश्वरं विदुः ॥
कौशांब्यां पद्मबोधं च ब्रह्मबाहौ दिवाकरम्॥१६॥ 
केदारे चण्डकांतिं च नित्ये च तिमिरापहम् ॥ 
गंगामार्गे शिवद्वारमादित्यं भूप्रदी पने ॥१७॥ 
हंसं सरस्वतीतीरे विश्वामित्रं पृथूदके ॥ 
उज्जयिन्यां नरद्वीपं सिद्धायाममलद्युतिम् ॥१८॥ 
सूर्यं कुन्तीकुमारे च पञ्चनद्यां विभावसुम् ॥। 
मथुरायां विमलादित्यं संज्ञादित्यं तु संज्ञिके ॥ १९ ॥ 
श्रीकण्ठे चैव मार्तण्डं दशार्णे दशकं स्मृतम् ॥ 
गोधने गोपतिं देवं कर्णं चैव मरुस्थले ॥7.1.139.२०॥। 
पुष्पं देवपुरे चैव केशवार्कं तु लोहिते ॥ 
वैदिशे चैव शार्दूलं शोणे वारुणवासिनम् ॥ २१ ॥ 
वर्धमाने च सांबाख्यं कामरूपे शुभंकरम् ॥ 
मिहिरं कान्यकुब्जे च मंदारं पुण्यवर्धने ॥ २२ ॥ 
गन्धारे क्षोभणादित्यं लंकायाममरद्युतिम् ॥ 
कर्णादित्यं च चंपायां प्रबोधे शुभदर्शिनम् ॥ २३ ॥ 
द्वारा वत्यां तु पार्वत्यं हिमवन्ते हिमापहम् ॥ 
महातेजं तु लौहित्ये अमलांगे च धूजटिम् ॥ २४ ॥ 
रोहिके तु कुमाराख्यं पद्मायां पद्मसंभवम्॥ 
धर्मादित्यं तु लाटायां मर्द्दके स्थविरं विदुः ॥ २५ ॥ 
सुखप्रदं तु कौबेर्यां कोसले गोपतिं तथा ॥ 
कौंकणे तु पद्मदेवं तापनं विन्ध्यपर्वते ॥ २६ ॥ 
त्वष्टारं चैव काश्मीरे चरित्रे रत्नसंभवम् ॥ 
पुष्करे हेमगर्भस्थं विद्यात्सूर्यं गभस्तिके ॥ २७ ॥ 
प्रकाशायां तु मुज्झालं तीर्थग्रामे प्रभाकरम् ॥ 
कांपिल्ये रिल्लकादित्यं धनके धनवासिनम् ॥२८॥
अनलं नर्मदातीरे सर्वत्र गमनाधिकम्॥ 
अष्टषष्टिं तु देवस्य भास्करस्यामितद्युतेः ॥ २९ ॥ 
प्रातरुत्थाय वै नित्यं शक्तिमाञ्छुचिमान्नरः ॥ 
यः पठेच्छृणुयाद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते ॥ 7.1.139.३० ॥ 
राज्यार्थी लभते राज्यं धनार्थी लभते धनम् ॥ 
पुत्रार्थी लभते पुत्रान्सौख्यार्थी लभते सुखम् ॥ ३१ ॥ 
रोगार्तो मुच्यते रोगाद्बद्धो मुच्येत बन्धनात् ॥ 
यान्यान्प्रार्थयते कामांस्तांस्तान्प्राप्नोति मानवः ॥३२॥ ॥ 
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
एवं च स्तुवतस्तस्य चित्रस्य विमलात्मनः ॥ 
ततस्तुष्टः सहस्रांशुः कालेन महता विभुः ॥ ३३ ॥ 
अब्रवीद्वत्स भद्रं ते वरं वरय सुव्रत ॥ ३४ ॥ 
सोऽब्रवीद्यदि मे तुष्टो भगवंस्तीक्ष्णदीधितेः ॥ 
प्रौढत्वं सर्वकार्येषु नय मां ज्ञानितां तथा ॥ ३५ ॥ 
तत्तथेति प्रति ज्ञातं सूर्येण वरवर्णिनि ॥ 
ततः सर्वज्ञतां प्राप्तश्चित्रो मित्रकुलोद्भवः ॥३६॥ 
तं ज्ञात्वा धर्मराजस्तु बुद्ध्या परमया युतम्॥ 
चिंतयामास मेधावी लेख कोऽयं भवेद्यदि ॥ ३७ ॥ 
ततो मे सर्वसिद्धिः स्यान्निर्वृतिश्च परा भवेत् ॥ 
एवं चिंतयतस्तस्य धर्मराजस्य भामिनि॥३८॥ 
अग्नितीर्थे गते चित्रे स्ना नार्थं लवणाम्भसि ॥ 
स तत्र प्रविशन्नेव नीतस्तु यमकिंकरैः ॥३९॥ 
सशरीरो महादेवि यमादेशपरायणैः ॥ 
स चित्रगुप्तनामाऽभूद्विश्वचारित्रलेखकः ॥ 7.1.139.४० ॥ 
चित्रादित्येतिनामाऽभूत्ततो लोके वरानने ॥ ४१ ॥ 
सप्तम्यां नियताहारो यस्तं पूजयते नरः ॥ 
सप्त जन्मानि दारिद्र्यं न दुःखं तस्य जायते ॥४२॥ 
तत्रैव चाश्वो दातव्यः सकोषं खड्गमेव च ॥ 
हिरण्यं चैव विप्राय एवं यात्राफलं लभेत् ॥४३॥ 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये चित्रादित्यमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनचत्वारिंशदुत्तरशततमोऽध्यायः ॥१३९॥।