महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-054
नारदेन मृत्युब्रह्मसंवादकथनेन अकम्पनस्य शोकपरिहरणम्।। 1 ।।
	व्यासेनाकम्पनोपाख्यानकथनात् युधिष्ठिरस्य शोकापनोदनम्।। 2 ।।

5-54-6	उदग्रनखेन अञ्जलिना। विनयोपेता शरणागतास्मीत्यर्थः।।
5-54-14	अपमन्युना गतामर्षेणेत्यर्थः।।
5-54-16	अप्रतिश्रुत्यानङ्गीकृत्य।।
5-54-17	पद्मं शतं कोठ्यो वर्षाणि तानि षोडश पञ्च च।।
5-54-39	अन्योन्यपरुषा वागिति शेषः।।
5-54-45	प्रायणान्ते आयुष्यकर्मणोऽवसाने।।
5-54-46	सर्वे इति। देवा इन्द्रियाणि। प्राणिभिः जीवैः) सह। गत्वा तत्रैव परलोके। वृत्ता वृत्तवन्तः। पुनर्भूत्वा सन्निवृत्ता भवन्ति। मर्त्यभावार्था एव देवा इन्द्रादयः मर्त्यवदेव गत्वा वृत्ता भवन्ति नतु निवृत्ता भवन्ति मर्त्यभावाय। कर्मदेवा एव निवर्तन्ते नत्वाजानदेवास्तेषां क्रममुक्तियोग्यत्वादिति भावः।।
5-54-48	सर्वेदेवा इति। मर्त्यत्वं मरणधर्मत्वं ब्रह्मादीनामपि स्वाभाविकमस्त्यतोऽनर्थकः शोक इत्यर्थः।।
5-54-49	स्वयमेव स्वस्य मृत्युः अथापि जनानां प्राणहरा मृत्युर्जनादन्येति कल्पना कृता अनभिज्ञैरिति शेषः।।
5-54-50	नष्टात जातमिति शेषः।।
5-54-53	चतुःपञ्चाशत्तमोऽध्यायः।। 54 ।।

महाभारतम्/द्रोणपर्व