श्रीमद्भागवतपुराणम्/स्कन्धः ३/अध्यायः ३
उद्धव उवाच । 
ततः स आगत्य पुरं स्वपित्रोः 
     चिकीर्षया शं बलदेवसंयुतः । 
निपात्य तुङ्गाद् रिपुयूथनाथं 
     हतं व्यकर्षद् व्यसुमोजसोर्व्याम् ॥ १ ॥ 
सान्दीपनेः सकृत् प्रोक्तं ब्रह्माधीत्य सविस्तरम् । 
तस्मै प्रादाद् वरं पुत्रं मृतं पञ्चजनोदरात् ॥ २ ॥ 
समाहुता भीष्मककन्यया ये 
     श्रियः सवर्णेन बुभूषयैषाम् । 
गान्धर्ववृत्त्या मिषतां स्वभागं 
     जह्रे पदं मूर्ध्नि दधत्सुपर्णः ॥ ३ ॥ 
ककुद्मिनोऽविद्धनसो दमित्वा 
     स्वयंवरे नाग्नजितीमुवाह । 
तद्‍भग्नमानानपि गृध्यतोऽज्ञान् 
     जघ्नेऽक्षतः शस्त्रभृतः स्वशस्त्रैः ॥ ४ ॥ 
प्रियं प्रभुर्ग्राम्य इव प्रियाया 
     विधित्सुरार्च्छद् द्युतरुं यदर्थे । 
वज्र्याद्रवत्तं सगणो रुषान्धः 
     क्रीडामृगो नूनमयं वधूनाम् ॥ ५ ॥ 
सुतं मृधे खं वपुषा ग्रसन्तं 
     दृष्ट्वा सुनाभोन्मथितं धरित्र्या । 
आमंत्रितस्तत् तनयाय शेषं 
     दत्त्वा तदन्तःपुरमाविवेश ॥ ६ ॥ 
तत्राहृतास्ता नरदेवकन्याः 
     कुजेन दृष्ट्वा हरिमार्तबन्धुम् । 
उत्थाय सद्यो जगृहुः प्रहर्ष 
     व्रीडानुरागप्रहितावलोकैः ॥ ७ ॥ 
(अनुष्टुप्) आसां मुहूर्त एकस्मिन् नानागारेषु योषिताम् । 
सविधं जगृहे पाणीन् अनुरूपः स्वमायया ॥ ८ ॥ 
तास्वपत्यान्यजनयद् आत्मतुल्यानि सर्वतः । 
एकैकस्यां दश दश प्रकृतेर्विबुभूषया ॥ ९ ॥ 
कालमागधशाल्वादीन् अनीकै रुन्धतः पुरम् । 
अजीघनत् स्वयं दिव्यं स्वपुंसां तेज आदिशत् ॥ १० ॥ 
शम्बरं द्विविदं बाणं मुरं बल्वलमेव च । 
अन्यांश्च दन्तवक्रादीन् अवधीत्कांश्च घातयत् ॥ ११ ॥ 
अथ ते भ्रातृपुत्राणां पक्षयोः पतितान् नृपान् । 
चचाल भूः कुरुक्षेत्रं येषां आपततां बलैः ॥ १२ ॥ 
स कर्णदुःशासनसौबलानां 
     कुमंत्रपाकेन हतश्रियायुषम् । 
सुयोधनं सानुचरं शयानं 
     भग्नोरुमूर्व्यां न ननन्द पश्यन् ॥ १३ ॥ 
कियान् भुवोऽयं क्षपितोरुभारो 
     यद्द्रोणभीष्मार्जुन भीममूलैः । 
अष्टादशाक्षौहिणिको मदंशैः 
     आस्ते बलं दुर्विषहं यदूनाम् ॥ १४ ॥ 
मिथो यदैषां भविता विवादो 
     मध्वामदाताम्रविलोचनानाम् । 
नैषां वधोपाय इयानतोऽन्यो 
     मय्युद्यतेऽन्तर्दधते स्वयं स्म ॥ १५ ॥ 
(अनुष्टुप्) एवं सञ्चिन्त्य भगवान् स्वराज्ये स्थाप्य धर्मजम् । 
नन्दयामास सुहृदः साधूनां वर्त्म दर्शयन् ॥ १६ ॥ 
उत्तरायां धृतः पूरोः वंशः साध्वभिमन्युना । 
स वै द्रौण्यस्त्रसंछिन्नः पुनर्भगवता धृतः ॥ १७ ॥ 
अयाजयद् धर्मसुतं अश्वमेधैस्त्रिभिर्विभुः । 
सोऽपि क्ष्मामनुजै रक्षन् रेमे कृष्णमनुव्रतः ॥ १८ ॥ 
भगवान् अपि विश्वात्मा लोकवेदपथानुगः । 
कामान् सिषेवे द्वार्वत्यां असक्तः साङ्ख्यमास्थितः ॥ १९ ॥ 
स्निग्धस्मितावलोकेन वाचा पीयूषकल्पया । 
चरित्रेणानवद्येन श्रीनिकेतेन चात्मना ॥ २० ॥ 
इमं लोकममुं चैव रमयन् सुतरां यदून् । 
रेमे क्षणदया दत्त क्षणस्त्रीक्षणसौहृदः ॥ २१ ॥ 
तस्यैवं रममाणस्य संवत्सरगणान् बहून् । 
गृहमेधेषु योगेषु विरागः समजायत ॥ २२ ॥ 
दैवाधीनेषु कामेषु दैवाधीनः स्वयं पुमान् । 
को विश्रम्भेत योगेन योगेश्वरमनुव्रतः ॥ २३ ॥ 
पुर्यां कदाचित् क्रीडद्‌भिः यदुभोजकुमारकैः । 
कोपिता मुनयः शेपुः भगवन् मतकोविदाः ॥ २४ ॥ 
ततः कतिपयैर्मासैः वृष्णिभोज अन्धकादयः । 
ययुः प्रभासं संहृष्टा रथैर्देवविमोहिताः ॥ २५ ॥ 
तत्र स्नात्वा पितॄन् देवान् ऋषींश्चैव तदम्भसा । 
तर्पयित्वाथ विप्रेभ्यो गावो बहुगुणा ददुः ॥ २६ ॥ 
हिरण्यं रजतं शय्यां वासांस्यजिनकम्बलान् । 
यानं रथानिभान् कन्या धरां वृत्तिकरीमपि ॥ २७ ॥ 
अन्नं चोरुरसं तेभ्यो दत्त्वा भगवदर्पणम् । 
गोविप्रार्थासवः शूराः प्रणेमुर्भुवि मूर्धभिः ॥ २८ ॥

इति श्रीमद्‌भागवते महापुराणे पारमहंस्यां संहितायां 
तृतीयस्कन्धे विदुरोद्धवसंवादे तृतीयोऽध्यायः ॥ ३ ॥

fr:Le Bhâgavata Purâna/Livre III/Chapitre 3