महाभारतम्-01-आदिपर्व-153
धृतराष्ट्रादीनां कणिकेन दुर्नीत्युपदेशः।। 1 ।।
जम्बुकोपाख्यानम्।। 2 ।।

1-153-13	उभाभ्यां ब्राह्मणरक्षणदुष्टनिग्रहाभ्याम्। जितौ संपादितौ भवेतामिति शेषः।। 
1-153-15	हीनाय दरिद्राय।।
1-153-20	उपसंहरति वधमिति। कथं वधः कर्तव्यं इत्याह सुविदीर्णमिति। सुविक्रान्तमपि शत्रुं। काले आपद्यापन्नमालभ्य सुविदीर्णं विनष्टं कुर्वीत। तथा सुयुद्धमपि शत्रुमापदि काले सुपलायितं कुर्वीति।।
1-153-22	आश्रयसंश्रयात् आश्रयबलात्।।
1-153-23	तृणमयं तृणवन्निष्प्रयोजनम्। क्षात्रं धर्मं त्यक्त्वा शत्रुगृहे भिक्षाभुगपि स्यादित्यर्थः। मृगशायिकां मृगहन्तुः शय्याम्। यथा व्याधो मृगान्विश्वासयितुं मृषा निद्राति विश्वस्तेषु च तेषु प्रहरत्येवं स हन्तुमेवाकारं गोपयतीत्यर्थः। उपायैः वशे स्थितं शत्रुमिति संबन्धः।।
1-153-25	त्रीन् ऐश्वर्यमन्त्रोत्साहान्। तथा पञ्च अमात्यराष्ट्रदुर्गाणि कोशो दण्डश्च पञ्चम इत्युक्तान्। दण्डोत्र सैन्यं। सप्त स्वाम्यमात्यसुहृत्कोशराष्ट्रदुर्बलानि येत्युक्तानि।। 
1-153-30	शौचमग्न्याधानादि। अत्र दृष्टान्तः आनाम्येति आनामयित्वा।।
1-153-37	बभ्रुर्नकुलः। मृगयूथपं महान्तं हरिणम्।।
1-153-41	मूषिकेण आईषद्भक्षितैः।।
1-153-46	मृगराजस्य व्याघ्रस्य।।
1-153-51	गरं मूषिकदष्टत्वाद्विषभूतम्।।
1-153-55	अवलुम्पनं गात्रसंकोचनम्।।
1-153-63	संशयोपेतौ संशयविषयौ। श्रद्धावान् मदुक्तादरवान्। श्रद्दधानस्तु बध्यत इति ङ पाठः।।
1-153-65	अपध्वंसेत् कुत्सयेत्।।
1-153-69	अनुप्राप्तबधः शीघ्रं हन्तुमिष्टः अधना दरिद्राः नास्तिकाः परलोकश्रद्धारहिताः।।
1-153-70	निमग्नकः नम्रशिराः तीक्ष्णदंष्ट्रः व्याघ्र इव। तीक्ष्णदंष्ट्र इवोरत इति क.ङ.पाठः।।
1-153-73	सुविहितः सम्यक् परीक्षितः।।
1-153-76	सृष्टो रौद्राय कर्मण इति क.घ.पाठः।। 
1-153-79	अनुबन्धः फलम्।।
1-153-80	धर्ममत्यन्तं विचरतः पुंसो द्वाभ्यामर्थकामाभ्यां धनव्ययब्रह्मचर्योपक्षिप्ताभ्यां पीडा चित्तवैकल्यं भवति। सापि पुंसः पीडा धर्मं नियच्छति निगृह्णाति। एवमर्थं चाप्यर्थलुब्धस्य कामं चातिप्रवर्तिन इति व्याख्येयं।।
1-153-83	उद्देश्यसन्देहेपि नीतिरवश्यमनुसरणीयेत्याह। न संशयमिति। असंशयमथारुह्येति क.घ.ट.पाठः।।
1-153-84	परिभवेत् शोकेन। तमतीतेन नलरामाद्याख्यानेन। दुर्बुद्धिं। लोभाद्युपहतबुद्धिम्। अनागतेन कालान्तरे तव श्रेयो भविष्यतीत्याशाप्रदर्शनेन। पण्डितं प्रत्युत्पन्नेन वर्तमानेन धनादिना सान्त्वयेत्।।
1-153-86	मन्त्रसंवरणं मन्त्रगूहनम्।। 
1-153-95	अघासकं अनाहारम्।।
1-153-96	संगतं सख्यम्।।
1-153-98	आरब्धान्यपि सुपर्यवसितानि संपन्नान्येव पश्येरन्।।
1-153-99	संविधातव्यं प्रतिकर्तव्यम्।।
1-153-102	देशाद्यनुगुण उत्साहोऽपि कर्तव्यो नत्वलसो भवेत्। दैवं प्राक्तनं कर्म। ये धर्मादयस्त्रयस्तांश्च विभज्य तेषां मध्ये नैःश्रेयसौ श्रेयोहेतू इति स्थितिर्निश्चयः।।
1-153-103	बालः अल्पोपि। बलवत्कुरुते रूपं बाल्यादिति क.ङ.ट.पाठः।। 
1-153-104	आत्मानं सधुक्षयति सहायादिना वर्धयति। संचयमिन्धनानां पक्षे शत्रूणाम्।।
1-153-106	हेतुतः हेत्वन्तरेण।।
1-153-111	तदा सपुत्रो राजा च शोकार्त इति ङ पुस्तकपाठः।।
	त्रिपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः।। 153 ।।

आदिपर्व