पराशरस्मृतिः/षष्ठोध्यायः
<table>		
		
<td><p>		
	अतः परं प्रवक्ष्यामि प्राणिहत्यासु निष्कृतिम्  ।पराशरेन पूर्वोक्ता मन्वर्थेऽपि च विस्तृतां    ।। ६.१  ।।	</p>
<td><p>		
	क्रौञ्चसारसहंसांश्च चक्रवाकं च कुक्कुटम्  ।जालपादं च शरभं अहोरात्रेण शुध्यति    ।। ६.२  ।।	</p>
<td><p>		
	बलाकाटिट्टिभौ वापि शुकपारावतावपि   ।अहिनक्रविघाती च शुध्यते नक्तभोजनात्   ।। ६.३  ।।	</p>
<td><p>		
	वृककाककपोतानां शारितित्तिरिघातकः   ।अन्तर्जल उभे संध्ये प्राणायामेन शुध्यति    ।। ६.४  ।।	</p>
<td><p>		
	गृध्रश्येनशशादानां उलूकस्य च घातकः   ।अपक्वाशी दिनं तिष्ठेत्त्रिकालं मारुताशनः    ।। ६.५  ।।	</p>
<td><p>		
	वल्गुणीटिट्टिभानां च कोकिलाखञ्जरीटके   ।लाविकारक्तपक्षेषु शुध्यते नक्तभोजनात्   ।। ६.६  ।।	</p>
<td><p>		
	कारण्डवचकोराणां पिङ्गलाकुररस्य च   ।भारद्वाजादिकं हत्वा शिवं पूज्य विशुध्यति    ।। ६.७  ।।	</p>
<td><p>		
	भेरुण्डचाषभासांश्च पारावतकपिञ्जलौ   ।पक्षिणां चैव सर्वेषां अहोरात्रं अभोजनम्  ।। ६.८  ।।	</p>
<td><p>		
	हत्वा मूषकमार्जार सर्पाजगरडुण्डुभान्  ।कृसरं भोजयेद्विप्रान्लोहदण्डश्च दक्षिणा   ।। ६.९  ।।	</p>
<td><p>		
	शिशुमारं तथा गोधां हत्वा कूर्मं च शल्यकम्  ।वृन्ताकफलभक्षी चाप्यहोरात्रेण शुध्यति    ।। ६.१०  ।।	</p>
<td><p>		
	वृकजम्बूकऋक्षाणां तरक्षुश्वानघातकः   ।तिलप्रस्थं द्विजे दद्याद्वायुभक्षो दिनत्रयं    ।। ६.११  ।।	</p>
<td><p>		
	गजस्य च तुरङ्गस्य महिषोष्ट्रनिपातने   ।प्रायश्चित्तं अहोरात्रं त्रिसंध्यं अवगाहनं    ।। ६.१२  ।।	</p>
<td><p>		
	कुरङ्गं वानरं सिंहं चित्रं व्याघ्रं तु घातयन्  ।शुध्यते स त्रिरात्रेण विप्राणां तर्पणेन च    ।। ६.१३  ।।	</p>
<td><p>		
	मृगरोहिद्वराहाणां अवेर्बस्तस्य घातकः   ।अफालकृष्टं अश्नीयादहोरात्रं उपोष्य सः   ।। ६.१४  ।।	</p>
<td><p>		
	एवं चतुष्पदानां च सर्वेषां वनचारिणाम्  ।अहोरात्रोषितस्तिष्ठेज्जपेद्वै जातवेदसं    ।। ६.१५  ।।	</p>
<td><p>		
	शिल्पिनं कारुकं शूद्रं स्त्रियं वा यस्तु घातयेत् ।प्राजापत्यद्वयं कृत्वा वृषैकादशदक्षिणा    ।। ६.१६  ।।	</p>
<td><p>		
	वैश्यं वा क्षत्रियं वापि निर्दोषं योऽभिघातयेत् ।सोऽपि कृच्छ्रद्वयं कुर्याद्गोविंशद्दक्षिणां ददेत्   ।। ६.१७  ।।	</p>
<td><p>		
	वैश्यं शूद्रं क्रियासक्तं विकर्मस्थं द्विजोत्तमम्  ।हत्वा चान्द्रायणं तस्य त्रिंशद्गोश्चैव दक्षिणां    ।। ६.१८  ।।	</p>
<td><p>		
	चण्डालं हतवान्कश्चिद्ब्राह्मणे यदि कंचन   ।प्राजापत्यं चरेत्कृच्छ्रं गोद्वयं दक्षिणां ददत्   ।। ६.१९  ।।	</p>
<td><p>		
	क्षत्रियेणापि वैश्येन शूद्रेणैवेतरेण वा   ।चण्डालस्य वधे प्राप्ते कृच्छ्रार्धेन विशुध्यति   ।। ६.२०  ।।	</p>
<td><p>		
	चोरौ श्वपाकचण्डालौ विप्रेणाभिहतौ यदि   ।अहोरात्रोषितः स्नात्वा पञ्चगव्येन शुध्यति    ।। ६.२१  ।।	</p>
<td><p>		
	श्वपाकं वापि चण्डालं विप्रः संभाषते यदि   ।दिव्जसंभाषणं कुर्यात्सावित्रीं तु सकृज्जपेत्   ।। ६.२२  ।।	</p>
<td><p>		
	चण्डालैः सह सुप्तं तु त्रिरात्रं उपवासयेत् ।चण्डालैकपथं गत्वा गायत्रीस्मरणाच्छुचिः   ।। ६.२३  ।।	</p>
<td><p>		
	चण्डालदर्शने सद्य आदित्यं अवलोकयेत् ।चण्डालस्पर्शने चैव सचैलं स्नानं आचरेत्   ।। ६.२४  ।।	</p>
<td><p>		
	चण्डालखातवापीषु पीत्वा सलिलं अग्रजः   ।अज्ञानाच्चैकभक्तेन त्वहोरात्रेण शुध्यति    ।। ६.२५  ।।	</p>
<td><p>		
	चण्डालभाण्डसंस्पृष्टं पीत्वा कूपगतं जलम्  ।गोमूत्रयावकाहारस्त्रिरात्राच्छुद्धिं आप्नुयात्   ।। ६.२६  ।।	</p>
<td><p>		
	चण्डालघटसंस्थं तु यत्तोयं पिबति द्विजः   ।तत्क्षणात्क्षिपते यस्तु प्राजापत्यं समाचरेत् ।। ६.२७  ।।	</p>
<td><p>		
	यदि न क्षिपते तोयं शरीरे यस्य जीर्यति   ।प्राजापत्यं न दातव्यं कृच्छ्रं सांतपनं चरेत् ।। ६.२८  ।।	</p>
<td><p>		
	चरेत्सांतपनं विप्रः प्राजापत्यं अनन्तरः   ।तदर्धं तु चरेद्वैश्यः पादं शूद्रस्तदाचरेत्   ।। ६.२९  ।।	</p>
<td><p>		
	भाण्डस्थं अन्त्यजानां तु जलं दधि पयः पिबेत् ।ब्राह्मणः क्षत्रियो वैश्यः शूद्रश्चैव प्रमादतः    ।। ६.३०  ।।	</p>
<td><p>		
	ब्रह्मकूर्चोपवासेन द्विजातीनां तु निष्कृतिः   ।शूद्रस्य चोपवासेन तथा दानेन शक्तितः   ।। ६.३१  ।।	</p>
<td><p>		
	भुङ्क्तेऽज्ञानाद्द्विजश्रेष्ठश्चण्डालान्नं कथंचन   ।गोमूत्रयावकाहारो दशरात्रेण शुध्यति    ।। ६.३२  ।।	</p>
<td><p>		
	एकैकं ग्रासं अश्नीयाद्गोमूत्रयावकस्य च   ।दशाहं नियमस्थस्य व्रतं तत्तु विनिर्दिशेत्   ।। ६.३३  ।।	</p>
<td><p>		
	अविज्ञातस्तु चण्डालो यत्र वेश्मनि तिष्ठति   ।विज्ञाते तु७पसन्नस्य द्विजाः कुर्वन्त्यनुग्रहं    ।। ६.३४  ।।	</p>
<td><p>		
	मुनिवक्त्रोद्गतान्धर्मान्गायन्तो वेदपारगाः   ।पतन्तं उद्धरेयुस्तं धर्मज्ञाः पापसंकरात् ।। ६.३५  ।।	</p>
<td><p>		
	दध्ना च सर्पिषा चैव क्षीरगोमूत्रयावकम्  ।भुञ्जीत सह सर्वैश्च त्रिसंध्यं अवगाहनं    ।। ६.३६  ।।	</p>
<td><p>		
	त्र्यहं भुञ्जीत दध्ना च त्र्यहं भुञ्जीत सर्पिषा   ।त्र्यहं क्षीरेण भुञ्जीत एकैकेन दिनत्रयम्  ।। ६.३७  ।।	</p>
<td><p>		
	भावदुष्टं न भुञ्जीत नोच्छिष्टं कृमिदूषितम्  ।दधिक्षीरस्य त्रिपलं पलं एकं घृतस्य तु    ।। ६.३८  ।।	</p>
<td><p>		
	भस्मना तु भवेच्छुद्धिरुभयोस्ताम्रकांस्ययोः   ।जलशौचेन वस्त्राणां परित्यागेन मृण्मयम्  ।। ६.३९  ।।	</p>
<td><p>		
	कुसुम्भगुडकार्पास लवणं तैलसर्पिषी   ।द्वारे कृत्वा तु धान्यानि दद्याद्वेश्मनि पावकम्  ।। ६.४०  ।।	</p>
<td><p>		
	एवं शुद्धस्ततः पश्चात्कुर्याद्ब्राह्मणतर्पणम्  ।त्रिंशतं गोवृषं चैकं दद्याद्विप्रेषु दक्षिणां    ।। ६.४१  ।।	</p>
<td><p>		
	पुनर्लेपनखातेन होमजप्येन शुध्यति   ।आधारेण च विप्राणां भूमिदोषो न विद्यते   ।। ६.४२  ।।	</p>
<td><p>		
	चण्डालैः सह संपर्कं मासं मासार्धं एव वा   ।गोमूत्रयावकाहारो मासार्धेन विशुध्यति    ।। ६.४३  ।।	</p>
<td><p>		
	रजकी चर्मकारी च लुब्धकी वेणुजीविनी   ।चातुर्वर्ण्यस्य च गृहे त्वविज्ञाता तु तिष्ठति    ।। ६.४४  ।।	</p>
<td><p>		
	ज्ञात्वा तु निष्कृतिं कुर्यात्पूर्वोक्तस्यार्धं एव च   ।गृहदाहं न कुर्वीत शेषं सर्वं च कारयेत्   ।। ६.४५  ।।	</p>
<td><p>		
	गृहस्याभ्यन्तरं गच्छेच्चण्डालो यदि कस्यचित् ।तं अगाराद्विनिर्वास्य मृद्भाण्डं तु विसर्जयेत् ।। ६.४६  ।।	</p>
<td><p>		
	रसपूर्णं तु यद्भाण्डं न त्यजेत्तु कदाचन   ।गोमयेन तु संमिश्रैर्जलैः प्रोक्षेद्गृहं तथा   ।। ६.४७  ।।	</p>
<td><p>		
	ब्राह्मणस्य व्रणद्वारे पूयशोणितसंभवे   ।कृमिरुत्पद्यते यस्य प्रायश्चित्तं कथं भवेत्  ।। ६.४८  ।।	</p>
<td><p>		
	गवां मूत्रपुरीषेण दध्ना क्षीरेण सर्पिषा   ।त्र्यहं स्नात्वा च पीत्वा च कृमिदुष्टः शुचिर्भवेत् ।। ६.४९  ।।	</p>
<td><p>		
	क्षत्रियोऽपि सुवर्णस्य पञ्चमाषान्प्रदाय तु   ।गोदक्षिणां तु वैश्यस्याप्युपवासं विनिर्दिशेत् ।। ६.५०  ।।	</p>
<td><p>		
	शूद्राणां नोपवासः स्याच्छूद्रो दानेन शुध्यति   ।अच्छिद्रं इति यद्वाक्यं वदन्ति क्षितिदेवताः    ।। ६.५१  ।।	</p>
<td><p>		
	प्रणम्य शिरसा ग्राह्यं अग्निष्टोमफलं हि तत् ।जपच्छिद्रं तपच्छिद्रं यच्छिद्रं यज्ञकर्मणि    ।। ६.५२  ।।	</p>
<td><p>		
	सर्वं भवति निश्छिद्रं ब्राह्मणैरुपपादितम्  ।व्याधिव्यसनिनि.श्रान्ते दुर्भिक्षे डामरे तथा   ।। ६.५३  ।।	</p>
<td><p>		
	उपवासो व्रतं होमो द्विजसंपादितानि वै   ।अथवा ब्राह्मणास्तुष्टाः सर्वं कुर्वन्त्यनुग्रहं    ।। ६.५४  ।।	</p>
<td><p>		
	सर्वान्कामानवाप्नोति द्विजसंपादितैरिह   ।दुर्बलेऽनुग्रहः प्रोक्तस्तथा वै बालवृद्धयोः   ।। ६.५५  ।।	</p>
<td><p>		
	अतोऽन्यथा भवेद्दोषस्तस्मान्नानुग्रहः स्मृतः   ।स्नेहाद्वा यदि वा लोभाद्भयादज्ञानतोऽपि वा    ।। ६.५६  ।।	</p>
<td><p>		
	कुर्वन्त्यनुग्रहं ये तु तत्पापं तेषु गच्छति   ।शरीरस्यात्यये प्राप्ते वदन्ति नियमं तु ये   ।। ६.५७  ।।	</p>
<td><p>		
	महत्कार्योपरोधेन न स्वस्थस्य कदाचन   ।स्वस्थस्य मूढाः कुर्वन्ति वदन्त्यनियमं तु ये    ।। ६.५८  ।।	</p>
<td><p>		
	ते तस्य विघ्नकर्तारः पतन्ति नरकेऽशुचौ   ।स्वयं एव व्रतं कृत्वा ब्राह्मणं योऽवमन्यते   ।। ६.५९  ।।	</p>
<td><p>		
	वृथा तस्योपवासः स्यान्न स पुण्येन युज्यते   ।स एव नियमो ग्राह्यो यद्येकोऽपि वदेद्द्विजः   ।। ६.६०  ।।	</p>
<td><p>		
	कुर्याद्वाक्यं द्विजानां तु अन्यथा भ्रूणहा भवेत् ।ब्राह्मणा जङ्गमं तीर्थं तीर्थभूता हि साधवः   ।। ६.६१  ।।	</p>
<td><p>		
	तेदां वाक्योदकेनैव शुध्यन्ति मलिना जनाः   ।ब्राह्मणा यानि भाषन्ते मन्यन्ते तानि देवताः    ।। ६.६२  ।।	</p>
<td><p>		
	सर्वदेवमयो विप्रो न तद्वचनं अन्यथा   ।उपवासो व्रतं चैव स्नानं तीर्थं जपस्तपः    ।। ६.६३  ।।	</p>
<td><p>		
	विप्रसंपादितं यस्य संपूर्णं तस्य तत्फलम्  ।अन्नाद्ये कीटसम्युक्ते मक्षिकाकेशदूषिते   ।। ६.६४  ।।	</p>
<td><p>		
	तदन्तरा स्पृशेच्चापस्तदन्नं भस्मना स्पृशेत् ।भुञ्जानश्चैव यो विप्रः पादं हस्तेन संस्पृशेत् ।। ६.६५  ।।	</p>
<td><p>		
	स्वं उच्छिष्टं असौ भुङ्क्ते पाणिना मुक्तभाजने   ।पादुकास्थो न भुञ्जीत पर्यङ्के संस्थितोऽपि वा    ।। ६.६६  ।।	</p>
<td><p>		
	श्वानचण्डालदृष्टौ च भोजनं परिवर्जयेत् ।यदन्नं प्रतिषिद्धं स्यादन्नशुद्धिस्तथैव च   ।। ६.६७  ।।	</p>
<td><p>		
	यथा पराशरेणोक्तं तथैवाहं वदामि वः   ।शृतं द्रोणाढकस्यान्नं काकश्वानोपघातितं    ।। ६.६८  ।।	</p>
<td><p>		
	केनेदं शुध्यते चेति ब्राह्मणेभ्यो निवेदयेत् ।काकश्वानावलीढं तु द्रोणान्नं न परित्यजेत्   ।। ६.६९  ।।	</p>
<td><p>		
	वेदवेदाङ्गविद्विप्रैर्धर्मशास्त्रानुपालकैः   ।प्रस्था द्वात्रिंशतिर्द्रोणः स्मृतो द्विप्रस्थ आढकः   ।। ६.७०  ।।	</p>
<td><p>		
	ततो द्रोणाढकस्यान्नं श्रुतिस्मृतिविदो विदुः   ।काकश्वानावलीढं तु गवाघ्रातं खरेण वा    ।। ६.७१  ।।	</p>
<td><p>		
	स्वल्पं अन्नं त्यजेद्विप्रः शुद्धिर्द्रोणाढके भवेत् ।अन्नस्योद्धृत्य तन्.मात्रं यच्च लालाहतं भवेत्   ।। ६.७२  ।।	</p>
<td><p>		
	सुवर्णोदकं अभ्युक्ष्य हुताशेनैव तापयेत् ।हुताशनेन संस्पृष्टं सुवर्णसलिलेन च   ।। ६.७३  ।।	</p>
<td><p>		
	विप्राणां ब्रह्मघोषेण भोज्यं भवति तत्क्षणात् ।स्नेहो वा गोरसो वापि तत्रशुद्धिः कथं भवेत्   ।। ६.७४  ।।	</p>
<td><p>		
	अल्पं परित्यजेत्तत्र स्नेहस्योत्पवनेन च   ।अनलज्वालया शुद्धिर्गोरसस्य विधीयते   ।। ६.७५  ।।	</p>
</table>