नारायणीयम्/दशकम् ५५
दशकम् ५६ →

अथ वारिणि घोरतरं फणिनं 
प्रतिवारयितुं कृतधीर्भगवन् ।
द्रुतमारिथ तीरगनीपतरुं 
विषमारुतशोषितपर्णचयम् ॥ ५५१ ॥

अधिरुह्य पदाम्बुरुहेण च 
तं नवपल्लवतुल्यमनोज्ञरुचा ।
ह्रदवारिणि दूरतरं न्यपतः 
परिघूर्णितघोरतरङ्गगणे ॥ ५५२ ॥

भुवनत्रयभारभृतो भवतो 
गुरुभारविकम्पिविजृम्भिजला ।
परिमज्जयति स्म धनुःशतकं 
तटिनी झटिति स्फुटघोषवती ॥ ५५३ ॥

अथ दिक्षु विदिक्षु परिक्षुभित-
भ्रमितोदरवारिनिनादभरैः ।
उदकादुदगादुरगाधिपति-
स्त्वदुपान्तमशान्तरुषान्धमनाः ॥ ५५४॥

फणशृङ्गसहस्रविनिस्सृमर-
ज्वलदग्निकणोग्रविषाम्बुधरम् ।
पुरतः फणिनं समलोकयथा 
बहुशृङ्गिणमञ्जनशैलमिव ॥ ५५५ ॥

ज्वलदक्षिपरिक्षरदुग्रविष-
श्वसनोष्मभरः स महाभुजगः ।
परिदश्य भवन्तमनन्तबलं 
समवेष्टयदस्फुटचेष्टमहो ॥ ५५६ ॥

अविलोक्य भवन्तमथाकुलिते 
तटगामिनि बालकधेनुगणे ।
व्रजगेहतलेऽप्यनिमित्तशतं 
समुदीक्ष्य गता यमुनां पशुपाः ॥ ५५७ ॥

अखिलेषु विभो भवदीयदशा-
मवलोक्य जिहासुषु जीवभरम् ।
फणिबन्धनमाशु विमुच्य 
जवादुदगम्यत हासजुषा भवता ॥ ५५८ ॥

अधिरुह्य ततः फणिराजफणा-
न्ननृते भवता मृदुपादरुचा ।
कलशिञ्जितनूपुरमञ्जुमिल-
त्करकङ्कणसंकुलसङ्क्वणितम् ॥ ५५९ ॥

जहृषुः पशुपास्तुतुषुर्मुनयो 
ववृषुः कुसुमानि सुरेन्द्रगणाः ।
त्वयि नृत्यति मारुतगेहपते 
परिपाहि स मां त्वमदान्तगदात् ॥ ५५१० ॥

॥