स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/प्रभासक्षेत्र माहात्म्यम्/अध्यायः ०१८
॥ सूत उवाच ॥ ॥ 
इति प्रोक्ता तदा देवी शंकरेण यशस्विनी ॥ 
पुनः पप्रच्छ विप्रेंद्राः क्षेत्रमाहात्म्यविस्तरम् ॥ १ ॥ 
॥ देव्युवाच ॥ ॥ 
अद्य मे सफलं जन्म सफलं च तपः प्रभो ॥ 
देवत्वमद्य मे जातं त्वत्प्रसादेन शंकर ॥ २ ॥ 
अद्याहं कृतकल्याणी ज्ञानदृष्टिः कृतात्वया ॥ 
अद्य मे भूषितौ कर्णौ क्षेत्र माहात्म्यभूषणौ ॥ ३ ॥ 
अद्य मे तेजसः पिंडो जातो ज्ञानं हृदि स्थितम् ॥ 
अद्य मे कुलशीलं च अद्य मे रूपलक्षणम् ॥ ४ ॥ 
अद्य मे भ्रांतिरुच्छिन्ना तीर्थभ्रमणसंभवा ॥ 
प्रभासे निश्चलं जातं मनो मे मानिनां वर ॥ ५ ॥ 
आराधितो मया पूर्वं तुष्टो मेऽद्य सुरेश्वरः ॥ 
वह्निना वेष्टिता साहमेकपादेन संस्थिता ॥ ६ ॥ 
तत्तपः सफलं त्वद्य जातं मे भक्तवत्सल ॥ 
प्रभासक्षेत्रमाहात्म्यमद्य मे प्रकटीकृतम् ॥ ७ ॥ 
पुनः पृच्छामि देवेश याथातथ्यं वद प्रभो ॥८॥ 
अद्यापि संशयो नाथ तीर्थमाहात्म्यसंभवः॥ 
अन्यत्कौतूहलं देव कथयस्व महेश्वर ॥ ९ ॥ 
अयं यो वर्त्तते देव चंद्रस्ते शिरसि स्थितः ॥ 
कस्यायं कथमुत्पन्नः कस्मिन्काले वद प्रभो ॥ 7.1.18.१० ॥ 
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
अस्मिन्काले महादेवि वाराह इति विश्रुते ॥ 
परार्द्धे तु द्वितीयेऽस्मिन्वर्तमाने तु वेधसः ॥ ११ ॥ 
द्वितीयमासस्यादौ तु प्रतिपद्या प्रकीर्तिता ॥ 
वाराहेणोद्धृता तस्यां तथा चादौ धरा प्रिये ॥ 
तेन वाराहकल्पेति नाम जातं धरातले ॥ १२ ॥ 
तस्मिन्कल्पे महादेवि गते संध्यांशके प्रिये ॥ 
प्रथमस्य मनोश्चादौ देवि स्वायंभुवस्य हि ॥ १३ ॥ 
क्षीरोदे मथ्यमाने तु दैवतैर्दानवैरपि ॥ 
रत्नानि जज्ञिरे तत्र चतुर्द्दशमितानि वै ॥ १४ ॥ 
तेषां मध्ये महातेजाश्चंद्रमास्तत्त्वसंभव ॥ 
सोऽयं मया धृतो देवि अद्यापि शिरसि प्रिये ॥ १५ ॥ 
विषे पीते महादेवि प्रभासस्थस्य मे सदा ॥ 
भूषणं मुक्तये देवैर्मम चंद्रः  कृतः पुरा ॥ १६ ॥ 
शशिनाभूषितो यस्मात्तेनाहं शशिभूषणः॥ 
तत्र स्थाने स्थितोऽद्यापि स्वयंभूर्लिंगमूर्त्तिमान्॥१७॥  
सर्वसिद्धिप्रदाता च कल्पस्थायी सदा प्रिये ॥ 
इत्येतत्कथितं देवि किमन्यत्परिपृच्छसि ॥ १८ ॥
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शिवशिरोभूषण चन्द्रोत्पत्तिवृत्तान्तवर्णनंनामाष्टादशोऽध्यायः ॥ १८ ॥