बृहत्संहिता/अध्यायः ८९
८९ शिवारुताध्यायः ।।
श्वभिः शृगालाः सदृशाः फलेन	
विशेष एषां शिशिरे मदाप्तिः ।	
हूहू रुतान्ते परतश्च टाटा	
पूर्णः स्वरो +अन्ये कथिताः प्रदीप्ताः ।।	८९.०१ ।। 
लोमाशिकायाः खलु कक्कशब्दः	
पूर्णः स्वभावप्रभवः स तस्याः ।	
ये +अन्ये स्वरास्ते प्रकृतेरपेताः	
सर्वे च दीप्ता इति सम्प्रदिष्टाः ।।	८९.०२ ।। 
 पूर्वोदीच्योः शिवा शस्ता शान्ता सर्वत्र पूजिता ।	
 धूमिताअभिमुखी हन्ति स्वरदीप्ता दिगीश्वरान् ।।	८९.०३ ।। 
 राजा कुमारो नेता च दूतः श्रेष्ठी चरो द्विजः ।	
 गजाध्यक्षश्च पूर्वाआद्याः क्षत्रियऽद्याश्चतुर्दिशम् ।।	८९.०४ ।। 
 सर्वदिक्ष्वशुभा दीप्ता विशेषेणाह्न्यशोभना ।	
 पुरे सैन्ये +अपसव्या च कष्टा सूर्योन्मुखी शिवा ।।	८९.०५ ।। 
 याहिइत्यग्निभयं शास्ति टाटैति मृतवेदिका ।	
 धिग्धिग्दुष्कृतिम्[क्.दुष्कृतम्] आचष्टे सज्वाला देशनाशिनी ।।	८९.०६ ।। 
 नैव दारुणतां एके सज्वालायाः प्रचक्षते ।	
 अर्काद्यनलवत्तस्या वक्त्रं लालास्वभावतः ।।	८९.०७ ।। 
 अन्यप्रतिरुता याम्या साउद्बन्धमृतशंसिनी ।	
 वारुण्यनुरुता साएव शंसते सलिले मृतम् ।।	८९.०८ ।। 
 अक्षोभः श्रवणं चैष्टं धनप्राप्तिः प्रियागमः ।	
 क्षोभः प्रधानभेदश्च वाहनानां च सम्पदः ।।	८९.०९ ।। 
 फलं आ सप्तमादेतदग्राह्यं परतो रुतम् ।	
 याम्यायां तद्विपर्यस्तं फलं षट्पञ्चमादृते ।।	८९.१० ।। 
 या रोमाञ्चं मनुष्याणां शकृन्मूत्रं च वाजिनाम् ।	
 रावात्त्रासं च जनयेत्सा शिवा न शिवप्रदा ।।	८९.११ ।। 
 मौनं गता प्रतिरुते नरद्विरद*वाजिभिः[क्.वाजिनाम्] ।	
 या शिवा सा शिवं सैन्ये पुरे वा सम्प्रयच्छति ।।	८९.१२ ।। 
 भेभाइति शिवा भयङ्करी भोभो व्यापदं आदिशेच्च सा ।	
 मृतिबन्धनिवेदिनी फिफे[क्.फिफ] हूहू चऽत्महिता शिवा स्वरे ।।	८९.१३ ।। 
शान्ता त्ववर्णात्*परं आरुवन्ती[क्.पवनौ रुवन्ती]	
टाटां उदीर्णां इति वाश्यमाना ।	
टेटे च पूर्वं परतश्च थेथे	
तस्याः स्वतुष्टिप्रभवं रुतं तत् ।।	८९.१४ ।। 
उच्चैर्घोरं वर्णं उच्चार्य पूर्वं	
पश्चात्क्रोशेत्क्रोष्टुकस्यानुरूपम् ।	
या सा क्षेमं प्राह वित्तस्य चाप्तिं	
संयोगं वा प्रोषितेन प्रियेण ।।	८९.१५ ।।