विष्णुस्मृतिः/एकनवतितमोऽध्यायः
अथ कूपकर्तुस्तत्प्रवृत्ते पानीये दुष्कृतस्यार्धं विनश्यति  । । ९१.१  । ।

तडागकृन्नित्यतृप्तो वारुणं लोकं अश्नुते  । । ९१.२  । ।

जलप्रदः सदा तृप्तो भवति  । । ९१.३  । ।

वृक्षारोपयितुर्वृक्षाः परलोके पुत्रा भवन्ति  । । ९१.४  । ।

वृक्षप्रदो वृक्षप्रसूनैर्देवान्प्रीणयति  । । ९१.५  । ।

फलैश्चातिथीन् । । ९१.६  । ।

छायया चाभ्यागतान् । । ९१.७  । ।

देवे वर्षत्युदकेन पितॄन् । । ९१.८  । ।

सेतुकृत्स्वर्गं आप्नोति  । । ९१.९  । ।

देवायतनकारी यस्य देवस्यायतनं करोति तस्यैव लोकं आप्नोति  । । ९१.१०  । ।

सुधासिक्तं कृत्वा यशसा विराजते  । । ९१.११  । ।

विचित्रं कृत्वा गन्धर्वलोकं आप्नोति  । । ९१.१२  । ।

पुष्पप्रदानेन श्रीमान्भवति  । । ९१.१३  । ।

अनुलेपनप्रदानेन कीर्तिमान् । । ९१.१४  । ।

दीपप्रदानेन चक्षुष्मान्सर्वत्रोज्ज्वलश्च  । । ९१.१५  । ।

अन्नप्रदानेन बलवान् । । ९१.१६  । ।

देवनिर्माल्यापनयनात्गोदानफलं आप्नोति  । । ९१.१७  । ।

देवगृहमार्जनात्तदुपलेपनात्ब्राह्मणोच्छिष्टमार्जनात्पादशौचादकल्यपरिचरणाच्च  । । ९१.१८  । ।

कूपारामतडागेषु देवतायतनेषु च   ।
पुनः संस्कारकर्ता च लभते मौलिकं फलम्  । । ९१.१९  । ।