पाण्डुरङ्गाष्टकम्
महायोगपीठे तटे भीमरथ्या	
वरं पुण्डरीकाय दातुं मुनीन्द्रैः ।	
समागत्य निष्ठन्तमानंदकंदं	
परब्रह्मलिङ्गं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥ १ ॥	

तटिद्वाससं नीलमेघावभासं	
रमामंदिरं सुंदरं चित्प्रकाशम् ।	
वरं त्विष्टकायां समन्यस्तपादं	
परब्रह्मलिङ्गं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥ २ ॥

प्रमाणं भवाब्धेरिदं मामकानां	
नितम्बः कराभ्यां धृतो येन तस्मात् ।	
विधातुर्वसत्यै धृतो नाभिकोशः	
परब्रह्मलिङ्गं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥ ३ ॥

स्फुरत्कौस्तुभालङ्कृतं कण्ठदेशे	
श्रिया जुष्टकेयूरकं श्रीनिवासम् ।	
शिवं शांतमीड्यं वरं लोकपालं	
परब्रह्मलिङ्गं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥ ४ ॥

शरच्चंद्रबिंबाननं चारुहासं	
लसत्कुण्डलाक्रांतगण्डस्थलांतम् ।	
जपारागबिंबाधरं क~जनेत्रं	
परब्रह्मलिङ्गं भजे पाण्डुरङ्गम॥ ५ ॥

किरीटोज्वलत्सर्वदिक्प्रांतभागं	
सुरैरर्चितं दिव्यरत्नैरनर्घैः ।	
त्रिभङ्गाकृतिं बर्हमाल्यावतंसं	
परब्रह्मलिङ्गं भजे पाण्डुरङ्गम॥ ६ ॥

विभुं वेणुनादं चरंतं दुरंतं	
स्wअयं लीलया गोपवेषं दधानम् ।	
गवां बृन्दकानन्ददं चारुहासं	
परब्रह्मलिङ्गं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥ ७ ॥

अजं रुक्मिणीप्राणसञ्जीवनं तं	
परं धाम कैवल्यमेकं तुरीयम् ।	
प्रसन्नं प्रपन्नार्तिहं देवदेवं	
परब्रह्मलिङ्गं भजे पाण्डुरङ्गम् ॥ ८ ॥

स्तवं पाण्डुरंगस्य वै पुण्यदं ये	
पठन्त्येकचित्तेन भक्त्या च नित्यम् ।	
भवांभोनिधिं ते वितीर्त्वान्तकाले	
हरेरालयं शाश्वतं प्राप्नुवन्ति ॥ ९ ॥

॥ इति श्रीमत्परमहंसपरिव्राजकाचार्यस्य श्रीगोविन्दभगवत्पूज्यपादशिष्यस्य श्रीमच्छङ्करभगवतः कृतौपाण्डुरङ्गाष्टकं संपूर्णम् ॥	

स्तोत्राणि
स्तोत्रसाहित्यम्