महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-152
द्रोणेन सोपालम्भं दुर्योधनाश्वासनपूर्वकं रणाय निर्याणम्।। 1 ।।

5-152-3	निष्टानकः सव्यथः शब्दः।।
5-152-8	इयं सेना नास्तीत्यस्य नष्टेत्यर्थः।।
5-152-10	ग्लहते पातयति।।
5-152-16	नोचेदिति। परेलोकेऽधिकः पापिनां क्लेश इहत्वल्पेनैव भोगेन निस्तार इति भावः।। नेह चेत्परलोके यत्पापमिच्छेत्ततोऽधिकम् इति क. पाठः। न भवेत्परलोके यत्तप्तमिच्छेत्ततोऽधिकम्। इति ख. पाठः। नोचेत्पापं परं लोके त्वं मन्येथास्ततोऽधिकम् इति ङ.पाठः। नेह वै परलोकाय पापमिच्छेत पार्थिवः इति ट.ङ.पाठः।।
5-152-20	अभ्यस्त आवर्तितः।।
5-152-22	यस्तु शर्वाद्वरं लब्ध्वा पर्यवारयदर्जुनम्। सिन्धुराजः समाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः इति क.ख.पाठः। यत्ताः सर्वे पुरा भूत्वा अर्जुनं पर्यवारयन्। सिन्धुराजाः समाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः इति ट.पाठः। यत्तत्सर्वे परं भूत्वा पर्यवारयतार्जुनम्। सिन्धुराजानमाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः इति ङ. पाठः। यत्तत्सर्वे पराभूय पर्यवारयतार्जुनिम्। सिन्धुराजानमाश्रित्य स वो मध्ये कथं हतः इति ङ. पाठः।।
5-152-27	पश्याम्यहं वै पाञ्चालान्सह तेन शिखण्डिना इति क.ट.ङ.पाठः। धृष्टद्युम्नस्य किल्पिषे इति झ.पाठः।।
5-152-152	द्विपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः।।

महाभारतम्/द्रोणपर्व