नारायणीयम्/दशकम् ९
स्थितः स कमलोद्भवस्तव हि नाभिपङ्केरुहे	
कुतः स्विदिदमम्बुधावुदितमित्यनालोकायन् ।	
तदीक्षणकुतूहलात्प्रतिदिशं विवृत्तानन	
श्चतुर्वदनतामगाद्विकसदष्टदृष्ट्यम्बुजाम् ॥ १॥	
महार्णवविघूर्णितं कमलमेव तत्केवलं	
विलोक्य तदुपाश्रयं तव तनुं तु नालोकयन् ।	
क एष कमलोदरे महति निस्सहायो ह्यहं	
कुतः स्विदिदमम्बुजं समजनीति चिन्तामगात् ॥ २॥	
अमुष्य हि सरोरुहः किमपि कारणं सम्भवे	
दितिस्म कृतनिश्चयः स खलु नाळरन्ध्राध्वना ।	
स्वयोगबलविद्यया समवरूढवान्प्रौढधीः	
त्वदीयमतिमोहनं न तु कळेबरं दृष्टवान् ॥ ३॥	
ततस्सकलनाळिकाविवरमार्गगो मार्गयन्	
प्रयस्य शतवत्सरं किमपि नैव संदृष्टवान् ।	
निवृत्य कमलोदरे सुखनिषण्ण एकाग्रधीः	
समाधिबलमादधे भवदनुग्रहैकाग्रही ॥ ४॥	
शतेन परिवत्सरैर्दृढसमाधिबन्धोल्लसत्	
प्रबोधविशदीकृतः स खलु पद्मिनीसम्भवः ।	
अदृष्टचरमद्भुतं तव हि रूपमन्तर्दृशा	
व्यचष्ट परितुष्टधीर्भुजगभोगभागाश्रयम् ॥ ५॥	
किरीटमुकुटोल्लसत्कटकहारकेयूरयुञ्	
मणिस्फुरितमेखलं सुपरिवीतपीतांबरम् ।	
कलायकुसुमप्रभं गलतलोल्लसत्कौस्तुभं	
वपुस्तदयि भावये कमलजन्मने दर्शितम् ॥ ६॥	
श्रुतिप्रकरदर्शितप्रचुरवैभव श्रीपते	
हरे जय जय प्रभो पदमुपैषि दिष्ट्या दृशोः ।	
कुरुष्व धियमाशु मे भुवननिर्मितौ कर्मठा	
मिति द्रुहिणवर्णितस्वगुणबंहिमा पाहि माम् ॥ ७॥	
लभस्व भुवनत्रयीरचनदक्षतामक्षतां	
गृहाण मदनुग्रहं कुरु तपश्च भूयो विधे ।	
भवत्वखिलसाधनी मयि च भक्तिरत्युत्कटे	
त्युदीर्य गिरमादधा मुदितचेतसं वेधसम् ॥ ८॥	
शतं कृततपास्ततः स खलु दिव्यसंवत्सरा	
नवाप्य च तपोबलं मतिबलं च पूर्वाधिकम् ।	
उदीक्ष्य किल कम्पितं पयसि पङ्कजं वायुना	
भवद्बलविजृम्भितः पवनपाथसी पीतवान् ॥ ९॥	
तवैव कृपया पुनः सरसिजेन तेनैव सः	
प्रकल्प्य भुवनत्रयीं प्रववृते प्रजानिर्मितौ ।	
तथाविधकृपाभरो गुरुमरुत्पुराधीश्वर	
त्वमाशु परिपाहि मां गुरुदयोक्षितैरीक्षितैः ॥ १०॥