महाभारतम्-03-आरण्यकपर्व-161
कदाचन गरुडपक्षवातानीताद्भुताम्बुजदर्शिन्या द्रौपद्या तादृशबहुपुष्पानयनं तथा दुष्टयक्षराक्षसक्षपणं च प्रार्थितेन भीमेन तदर्थं गन्धमादनशिखरारोहणम् ।। 1 ।।
	तथा स्वीयशङ्खध्वनिश्रवणेनाभिद्रुतवतां मणिमदादीनां युद्धे हननम् ।। 2 ।।

3-161-34 सद्गव इति झ. पाठः ।।
3-161-36 पृथू विशिष्टौ अंसौ यस्यस पृथुव्यंसः ।।
3-161-41 ग्लानिः श्रमः. कातर्यं भयम्। वैक्लव्यमनुत्साहः। मत्सरः परोत्कर्षासहिष्णुत्वम् ।।
3-161-42 एकायनं वामदक्षिणसंचारशून्यम् ।।
3-161-45 परिक्षिप्तं परित आवृतम् ।।
3-161-46 चयाट्टालकशोभिना। चयः प्रकारस्य मूलबन्धः। अट्टालकः उपरिगृहम्। तोरणं वहिर्द्वारम्। निर्व्यूहः नागदन्ताख्यं गृहान्निर्गतं दारु ।।
3-161-48  वक्रभावेन वक्रेण बाहुना उपलक्षितः। खेदेन तद्दर्शनात्खसंपात्स्मरणं तेन. द्रविणाधिपतेः धनाधिपतेः ।।
3-161-51 ददृशे ददर्श ।।
3-161-64 न मोहं भीमसेनस्येति झ. पाठः ।।
3-161-68 अदर्शयदाधीकारमिति झ. पाठः ।।
3-161-69 सङ्ख्ये संग्रामे ।।
3-161-74 प्रत्यहन्यन्त प्रतिहताः। वेगिताः वेगवन्तोपि। गदावेगस्य गदायां वेगोऽत्यभ्यासो यस्य तस्य ।।
3-161-75 सः भीमः। व्यंसयामास व्यर्थीचकार ।।
3-161-76 अयस्मयी अयोमयीम् ।।
3-161-79 शैक्यां शीकयति शत्रुन्पराभवतीति शैक्या। शीकयतेर्ऋहलोर्ण्यदिति ण्यत्। ततः स्वार्थिकोण् ।।

महाभारतम्/आरण्यकपर्व