रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ९६
तस्यां रजन्यां व्युष्टायां यज्ञवाटगतो नृपः ।	
ऋषीन्सर्वान्महातेजाः शब्दापयति राघवः ।। ७.९६.१ ।।	
वसिष्ठो वामदेवश्च जाबालिरथ काश्यपः ।	
विश्वामित्रो दीर्घतपा दुर्वासाश्च महातपाः ।। ७.९६.२ ।।	
पुलस्त्यो ऽपि तथा शक्तिर्भार्गवश्चैव वामनः ।	
मार्कण्डेयश्च दीर्घायुर्मौद्गल्यश्च महायशाः ।। ७.९६.३ ।।	
गर्गश्च च्यवनश्चैव शतानन्दश्च धर्मवित् ।	
भरद्वाजश्च तेजस्वी ह्यग्निपुत्रश्च सुप्रभः ।। ७.९६.४ ।।	
नारदः पर्वतश्चैव गौतमश्च महायशाः ।	
कात्यायनः सुयज्ञश्च ह्यगस्त्यस्तपसां निधिः ।। ७.९६.५ ।।	
एते चान्ये च बहवो मुनयः संशितव्रताः ।	
कौतूहलसमाविष्टाः सर्व एव समागताः ।। ७.९६.६ ।।	
राक्षसाश्च महावीर्या वानराश्च महाबलाः ।	
सर्व एव समाजग्मुर्महात्मानः कुतूहलात् ।। ७.९६.७ ।।	
क्षत्रिया ये च शूद्राश्च वैश्याश्चैव सहस्रशः ।	
नानादेशगताश्चैव ब्राह्मणाः संशितव्रताः ।। ७.९६.८ ।।	
ज्ञाननिष्ठाः कर्मनिष्ठाः योगनिष्ठास्तथापरे ।	
सीताशपथवीक्षार्थं सर्व एव समागताः ।। ७.९६.९ ।।	
तदा समागतं सर्वमश्मभूतमिवाचलम् ।	
श्रुत्वा मुनिवरस्तूर्णं ससीतः समुपागमत् ।। ७.९६.१० ।।	
तमृषिं पृष्ठतः सीता त्वन्वगच्छदवाङ्मुखी ।	
कृताञ्जलिर्बाष्पगला कृत्वा रामं मनोगतम् ।। ७.९६.११ ।।	
दृष्ट्वा श्रुतिमिवायान्तीं ब्रह्माणमनुगामिनीम् ।	
वाल्मीकेः पृष्ठतः सीतां साधुवादो महानभूत् ।। ७.९६.१२ ।।	
ततो हलहलाशब्दः सर्वेषामेवमाबभौ ।	
दुःखजन्मविशालेन शोकेनाकुलितात्मनाम् ।। ७.९६.१३ ।।	
साधु रामेति केचित्तु साधु सीतेति चापरे ।	
उभावेव च तत्रान्ये प्रेक्षकाः सम्प्रचुक्रुशुः ।। ७.९६.१४ ।।	
ततो मध्ये जनौघस्य प्रविश्य मुनिपुङ्गवः ।	
सीतासहायो वाल्मीकिरिति होवाच राघवम् ।। ७.९६.१५ ।।	
इयं दाशरथे सीता सुव्रता धर्मचारिणी ।	
अपवादैः परित्यक्ता ममाश्रमसमीपतः ।। ७.९६.१६ ।।	
लोकापवादभीतस्य तव राम महाव्रत ।	
प्रत्ययं दास्यते सीता तदनुज्ञातुमर्हसि ।। ७.९६.१७ ।।	
इमौ तु जानकीपुत्रावुभौ च यमजातकौ ।	
सुतौ तवैव दुर्धर्षौ सत्यमेतद्ब्रवीमि ते ।। ७.९६.१८ ।।	
प्रचेतसो ऽहं दशमः पुत्रो राघवनन्दन ।	
न स्मराम्यनृतं वाक्यमिमौ तु तव पुत्रकौ ।। ७.९६.१९ ।।	
बहुवर्षसहस्राणि तपश्चर्या मया कृता ।	
नोपाश्नीयां फलं तस्या दुष्टेयं यदि मैथिली ।। ७.९६.२० ।।	
मनसा कर्मणा वाचा भूतपूर्वं न किल्बिषम् ।	
तस्याः फलमुपाश्नीयामपापा मैथिली यदि ।। ७.९६.२१ ।।	
अहं पञ्चसु भूतेषु मनष्षष्ठेषु राघव ।	
विचिन्त्य सीतां शुद्धेति जग्राह वननिर्झरे ।। ७.९६.२२ ।।	
इयं शुद्धसमाचारा अपापा पतिदेवता ।	
लोकापवादभीतस्य प्रत्ययं तव दास्यति ।। ७.९६.२३ ।।	
तस्मादियं नरवरात्मज शुद्धभावा दिव्येन दृष्टिविषयेण तदा प्रविष्टा ।	
लोकापवादकलुषीकृतचेतसा या त्यक्ता त्वया प्रियतमा विदिता ऽपि शुद्धा ।। ७.९६.२४ ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे षण्णवतितमः सर्गः ।। ९६ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्