स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/अवन्तीक्षेत्रमाहात्म्यम्/अध्यायः २०
।। सनत्कुमार उवाच ।। ।। 
मासमेकं नरो भक्त्या पश्येद्वा वटयक्षिणीम् ।। 
पूजयेत्स्वर्णपुष्पैश्च तस्य सिद्धिर्न हीयते ।। १ ।। 
इति वटयक्षिणीमाहात्म्यम् ।। 
पिशाचके नरः स्नात्वा चतुर्दश्यां विशेषतः ।। 
तिलान्ददाति यो भक्त्या न पिशाचः प्रजायते ।। २ ।। 
यं समुद्दिश्य यद्दत्तं तदक्षयतरं भवेत् ।। 
तत्कुलं हि पिशाचत्वान्मुच्यते नात्र संशयः ।। ३ ।। 
यस्य नाम्ना नरः स्नाति पिशाचत्वात्स मुच्यते ।। 
कुंभान्वा करकान्वापि योऽत्र दद्यात्समंडकान् ।। ४ ।। 
तस्य वै शाश्वती मुक्तिः कुले प्रेतो न जायते ।। 
शिप्रागुंफेश्वरं दृष्ट्वा रुद्रभक्तो जितेंद्रियः ।। ५ ।। 
मुच्यते सर्वपापेभ्यः कंचुकेन फणी यथा ।। 
स्नात्वागस्त्येश्वरं पश्येद्योऽतिभक्त्या च मानवः ।। ६ ।। 
त्यक्त्वा यमगृहं व्यास रुद्रलोकं स गच्छति ।। 
शिप्रायां यो नरः स्नात्वा पश्येड्ढुंढेश्वरं शिवम् ।। ७ ।। 
सोऽश्वमेधफलं व्यास लभते नात्र संशयः ।। 
देवेनात्र पुरा व्यास वादितो डमरुर्यतः ।। ८ ।। 
देवस्तेन समाख्यातो नाम्ना डमरुकेश्वरः ।। 
भक्त्या पश्येन्नरो यस्तु देवं डमरुकेश्वरम् ।। ९ ।। 
नैव व्याधिभयं तस्य मृतः शिवपुरं व्रजेत् ।। 
अनादिकल्पेश्वरं यस्तु भक्त्या पश्यति मानवः ।। 5.1.20.१० ।। 
राज्यं स लभते स्वर्गं यथा देवः पुरंदरः ।। 
देवानामप्यसौ व्यास स्पर्धनीयः सदा भवेत् ।। ११।। 
कल्पकोटिशतं साग्रं भोगयुक्तस्तु मोदते ।। 
पश्येत्सिद्धेश्वरं यस्तु वीरभद्रं च चंडिकाम्।। ।। १२ ।। 
सोत्रैव लभते सिद्धिं जयं सर्वत्र मानवः ।। 
स्वर्णजालेश्वरं दृष्ट्वा स्नातस्तीर्थे त्रिविष्टपे ।।१३।। 
स्वर्णेन पूजयेद्देवं सर्वपापैः प्रमुच्यते ।। 
स्नात्वा पश्येन्नरो भक्त्या यः कर्कोटेश्वरं शिवम् ।। १४ ।। 
सर्पतो न भयं तस्य दारिद्यं नैव जायते ।। 
यः पश्येत्परया भक्त्या महामायां सनातनीम् ।। ।। १५ ।। 
विष्णुमायाविनिर्मुक्तः स याति परमं पदम् ।। 
अर्चयेत्परया भक्त्या यः कपालेश्वरं नरः ।। १६ ।। 
स मुच्येत महापापैर्यद्यपि ब्रह्महा भवेत् ।। 
स्वर्गद्वारे नरः स्नात्वा दृष्ट्वा देवं च भैरवम् ।। १७ ।। 
दर्शनात्तस्य देवस्य शतयज्ञफलं भवेत् ।। १८ ।। 
इतिश्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये चतुर्दशतीर्थयात्रावर्णनंनाम विंशोऽध्यायः ।। २० ।। ।। छ ।।