आनंदरामायणरामरक्षा
श्री शतकोटि रामचरितांतर्गत श्रीमदानंदरामायणे 	
पंचमः सर्गः प्रारंभः ।	

विष्णुदास उवाच	
श्री रामरक्षया प्रोक्तं कुशायह्यभिमंत्रणम् ।	
कृतं तेनैव मुनिना गुरो तां मे प्रकाशय ॥ १॥	
रामरक्षां वरां पुण्यां बालानां शांतिकारिणीम् ।	
इति शिष्यवचः श्रुत्वा रामदासोऽप्रवीद्वचः ॥ २॥	
श्रीरामदास उवाच	
सम्यक् पृष्टं त्वया शिष्य रामरक्षाऽधुनोच्यते ।	
या प्रोक्ता शंभुना पूर्वं स्कंदार्थं गिरिजां प्रति ॥ ३॥	
श्री शिव उवाच	
देव्यद्य स्कंदपुत्राय रामरक्षाभिमंत्रिणम् ।	
कुरु तारकधाताय समर्थोऽयं भविष्यति ॥ ४॥	
इत्युक्त्वा कथयामास रामरक्षां शिवः स्त्रियै ।	
नमस्कृताय रामचंद्रं शुचिर्भूत्वा जितेन्द्रियैः ॥ ५॥	
अथ ध्यानम् ।	
वामे कोदंडदंडं निजकरकमले दक्षिणे बाणमेकं ।	
पश्चाद्भागे च नित्यं दधतमभिमतं सासितूणीरभारम् ।	
वामेऽवामे वसद्भ्यां सह मिलिततनुं जानकीलक्ष्मणाभ्याम् ।	
श्यामं रामं भजेऽहं प्रणत जनमनः खेदविच्छेददक्षम् ॥ ६॥	
ॐ अस्य श्री रामरक्षास्तोत्रमंत्रस्य बुधकौशिक ऋषिः ।	
श्री रामचंद्रो देवता राम इति बीजम् ।	
अनुष्टुप् छंदः । श्री राम प्रीत्यर्थे जपे विनियोगः॥	
           ॥ ॐ॥	
चरितं रघुनाथस्य शतकोटि प्रविस्तरम् ।	
एकैकमक्षरं पुंसां महापातकनाशनम् ॥ ७॥	
ध्यात्वा नीलोत्पलश्यामं रामं राजीवलोचनम् ।	
जानकी  लक्ष्मणोपेतं जटामुकुटमंडितम् ॥ ८॥	
सासितूण धनुर्बाण पाणिं नक्तंचरान्तकम् ।	
स्वलीलया जगत्त्रातुमाविर्भूतमजं विभुम् ॥ ९॥	
रामरक्षां पठेत्प्राज्ञः पापघ्नीं सर्वकामदाम् ।	
शिरो मे राघवः पातु भालं दशरथात्मजः ॥१०॥	
कौसल्येयो दृशौ पातुविश्wआमित्रप्रियः श्रुती ।	
घ्राणं पातु मखत्राता मुखं सौमित्रिवत्सलः ॥११॥	
जिह्वां विधानिधिः पातु कण्ठं भरतवंदितः ।	
स्कंधौ दिव्यायुधः पातु भुजौ भग्नेशकार्मुकः ॥ १२॥	
करौ सीतापतिः पातु हृदयं जामदग्न्यजित् ।	
पार्श्वे रघुवरः पातु कुक्षी इक्ष्वाकुनंदनः ॥ १३ ॥ (जादा चरण)	
मध्यं पातु खरध्वंसी नाभिं जाम्बवदाश्रयः ।	
सुग्रीवेशः कटिं पातु सक्थिनी हनुमत्प्रभुः ॥ १४॥	
उरू रघूत्तमः पातु गुह्यं रक्षः कुलान्तकृत् ।	
जानुनी सेतुकृत् पातु जंघे दशमुखान्तकः ॥ १५॥	
पादौ बिभीषणश्रीदः पातु रामोऽखिलं वपुः ।	
एतां रामबलोपेतां रक्षां यः सुकृती पठेत॥	
स चिरायुः सुखी पुत्री विजयी विनयी भवेत् ॥ १६॥	
पातालभूतलव्योम चारिणश्छद्मचारिणः ।	
न द्रष्टुमपि शक्तास्ते रक्षितं रामनामभिः ॥ १७॥	
रामेति रामभद्रेति रामचंद्रेति वा स्मरन् ।	
नरो न लिप्यते पापैउर्भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति ॥ १८॥	
जगच्चैकमंत्रेण रामनाम्नाऽभिरक्षितम् ।	
यः कण्ठे धरयेत्तस्य करस्थाः सर्वसिद्धयः ॥ १९॥	
वज्रपंजरनामेदं यो रामकवचं पठेत् ।	
अव्याहताज्ञः सर्वत्र लभते जयमंगलम् ॥ २०॥	
आदिष्टवान् यथा स्वप्ने रामरक्षामिमां हरः ।	
तथा लिखितवान् प्रातः प्रबुद्धो बुधकौशिकः ॥ २१॥	
रामो दशरथिः शूरो लक्ष्मणाऽनुचरो बली॥	
काकुत्त्स्थः पुरुषः पूर्णः कौसल्यानंदवर्धनः ॥ २२॥	
वेदांतवेधो यज्ञेशः पुराणपुरुषोत्तमः ।	
जानकीवल्लभः श्रीमानप्रमेय पराक्रमः ॥ २३॥	
इत्येतानि जपेन्नित्यं यद्भक्तः श्रद्धयान्वितः ।	
अश्वमेधधिकं पुण्यं लभते नात्रसंशयः ॥ २४॥	
सन्नध्हः कवची खड्गी चायबाणधरो युवा ।	
गच्छन् मनोरथोऽस्माकं रामः पातु सलक्ष्मणः ॥ २५॥	
तरुणौ रूपसंपन्नौ सुकुमारौ महाबलौ ।	
पुण्डरीकविशालाक्षौ चीरकृष्णाजिनाम्बरौ ॥ २६॥	
फलमूलाशनौ दांतौ तापसौ ब्रह्मचारिणौ ।	
पुत्रौ दशरथस्यैतौ भ्रतरौ रामलक्ष्मणौ ॥ २७॥	
धन्विनौ बद्धनिस्त्रिंशौ काकपक्षधरौ श्रुतौ ।	
वरौ मां पथि रक्षेतां तावुबौ रामलक्ष्मणौ ॥ २८॥	
शरण्यौ सर्वसत्त्वानां श्रेष्ठौ सर्व धनुष्मताम् ।	
रक्षः कुलनिहन्तारौ त्रायेतां नो रघूत्तमौ ॥ २९॥	
आत्तसज्जधनुषा विषुस्पृशा वक्षयाशुगनिषंग संगिनौ ।	
रक्षणाय मम रामलक्ष्मणा वग्रतः पथि सदैव गच्छताम् ॥ ३०॥	
आरामः कल्पवृक्षाणां विरामः सकलपदाम् ।	
अभिरामस्त्रिलोकानं रामः श्रीमान्स नः प्रभुः ॥ ३१॥	
रामाय रामभद्राय रामचंद्राय वेधसे ।	
रघुनाथय नाथाय सीतयाः पतये नमः ॥ ३२॥	
श्री राम रघुनंदन राम राम	
श्री राम भरताग्रज राम राम	
श्री राम रणकर्कश राम राम	
श्री राम शरणं भव राम राम ॥ ३३॥	
लोकाभिरामं रणरङ्गधीरं राजीवनेत्रं रघुवंशनाथं	
कारुण्यरूपं करुणाकरं तं श्रीरामचंद्रं शरणं प्रपद्ये ॥ ३४॥	
दक्षिणे लक्ष्मणो यस्य वामे तु जनकात्मजा ।	
पुरतो मारुतिर्यस्य तं वंदे रघुनन्दनम् ॥ ३५	
गोष्पदीकृतवारीशं मशकीकृरराक्षसम् ।	
रामायणमहामाला रत्नं वन्देऽनिलात्मजम् ॥ ३६॥	
अघौध तिष्ठ दूरे त्वं रोगास्तिष्ठंतु दूरतः ।	
वरीवर्ती सदाऽस्माकं हृदि रमो धनुर्धरः ॥ ३७॥	
मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।	
वातात्मजं वानरयूतमुख्यं श्रीरामदूतं शरणं प्रपद्ये ॥ ३८॥	
राम राम तव पाद पंकजं चिन्तयामि भवबंधमुक्तये ।	
वंदितं सुरनरेंद्रमौलिभिर्ध्यायितं मनसि योगिभिः सदा ॥ ३७॥	
रामं लक्षमणपूर्वजं रघुवरं सीतापतिं सुंदरम् ।	
काकुत्स्यं करुणार्णवं गुणनिधिं विप्रप्रियं धर्र्मिकम् ।	
राजेन्द्रं सत्यसंधं दशरथनयं शामलं शान्तिमूर्तिम् ।	
वंदे लोकाभिरामं रघुकुलतिलकं राघवं रावणारिम् ॥ ४०॥	
एतानि रामनामानी प्रातरुत्थाय यः पठेत् ।	
अपुत्रो लभते पुत्रं धनार्थी लभते धनम् ॥ ४१॥	
माता रामो मत्पिता रामचंद्रः स्वामी रामो मत्सखा रामचंद्रः ।	
सर्वस्वं मे रामचंद्रो दयालुर्नान्यं जाने नैव जाने न जाने ॥ ४२॥	
श्रीरामनामामृत मंत्रबीज संजीवनी चेन्मनसि प्रविष्टा ।	
हालाहलं वा प्रलयानलं वा मृत्योर्मुखं वा विशतां कुतो भीः ॥ ४३॥	
श्रीशब्दपूर्वं जयशब्दमध्यं जयद्वयनापि पुनः प्रयुक्तम् ।	
त्रिःसप्तकृत्वो रघुनाथ नाम जपान्निहन्या द्विजकोटिहायाः ॥ ४४॥	
एवं गिरीन्द्रजे प्रोक्ता रामरक्षा मया तव ।	
मयोपदिष्टा या स्वप्ने विश्वामित्राय वै पुरा ॥ ४५॥	
रामदास उवाच	
एवं शिवेनोपदिष्टं श्रुत्वा देवी गिरीन्द्रजा ।	
रामरक्षां पठित्वा सा स्कंदं समभिमंत्रयत् ॥ ४६॥	
तस्यास्तेजोबलेनैव जघान तारकासुरम् ।	
षडाननः क्षणदेव कृतकृत्योऽभवत् पुरा ॥ ४७॥	
सैवेयं रामरक्षास्ते मयाख्याताऽतिपुण्यदा ।	
यस्याः श्रवणमत्रेण कस्यापि न भयं भवेत् ॥ ४८॥	
वाल्मिकीनाऽनयापूर्वं कुशायह्यभिशेचनम् ।	
कृतं बालग्रहाणां च शांत्यर्थं सा मयोदिता ॥ ४९॥	
बालानां ग्रहशांत्यर्थं जपनीया निरंतरम् ।	
रामरक्षा महाश्रेष्ठा महाघौघ निवारिणी ॥ ५०॥	
नास्याः परतरं स्तोत्रं नास्याः परतरो जपः ।	
नास्याः परतरं किंचित्सत्यं सत्यं वदाम्यहम् ॥ ५१॥	
॥ इति श्री शतकोटि रामचरितांतर्गत श्रीमदानन्दरामायणे	
वाल्मीकीये जन्मकाण्डे रामरक्षाकथनं नाम पञ्चमः सर्गः ॥	

स्तोत्रसाहित्यम्