स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/रेवा खण्डम्/अध्यायः १६०
अध्याय १६०

श्रीमार्कण्डेय उवाच -
ततो गच्छेत्पाण्डुपुत्र मोक्षतीर्थमनुत्तमम्  ।
सेवितं देवगन्धर्वैर्मुनिभिश्च तपोधनैः  ॥ १६०.१ ॥
बहवस्तन्न जानन्ति विष्णुमायाविमोहिताः  ।
यत्र सिद्धा महाभागा ऋषयः सतपोधनाः  ॥ १६०.२ ॥
पुलस्त्यः पुलहो विद्वान्क्रतुश्चैव महामतिः  ।
प्राचेतसो वसिष्ठश्च दक्षो नारद एव च  ॥ १६०.३ ॥
एते चान्ये महाभागाः सप्तसाहस्रसंज्ञिताः  ।
मोक्षं गताः सह सुतैस्तत्तीर्थं तेन मोक्षदम्  ॥ १६०.४ ॥
तत्र प्रवाहमध्ये तु पतिता तमहा नदी  ।
तत्र तत्सङ्गमं तीर्थं सर्वपापक्षयंकरम्  ॥ १६०.५ ॥
ऋग्यजुःसामसंज्ञानामभ्यस्तानां तु यत्फलम्  ।
सम्यग्जप्त्वा तु विधिना गायत्रीं तत्र तल्लभेत् ॥ १६०.६ ॥
तत्र दत्तं हुतं जप्तं तीर्थसेवार्जितं फलम्  ।
सर्वमक्षयतां याति मोक्षसाधनमुत्तमम्  ॥ १६०.७ ॥
तत्र तीर्थे मृतानां तु संन्यासेन द्विजन्मनाम्  ।
अनिवर्तिका गतिस्तेषां मोक्षतीर्थप्रभावतः  ॥ १६०.८ ॥
एष ते विधिरुद्दिष्टः संक्षेपेण मयानघ  ।
व्युष्टिस्तीर्थस्य महती पुराणे याभिधीयते  ॥ १६०.९ ॥

॥ इति  श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे मोक्षतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षष्ट्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥