महाभारतम्-12-शांतिपर्व-233
भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति आपदि शोकत्यागपूर्वकं भगवदनुचिन्तनादेः श्रेयः साधनताप्रतिपादकशक्रनमुचिसंवादानुवादः।। 1।।

12-233-3 भवाभवज्ञमुत्पत्तिप्रलयज्ञम्।।
12-233-5 सहायता शोकस्य दुःखापनोदे हेतुत्वं नास्तीत्यर्थः।।
12-233-6 श्रियः सकाशात्।।
12-233-7 विनीय निरस्य। हृद्यं हृत्स्थम्। कल्याणं मोक्षम्।।
12-233-9 प्रवणान्निम्रदेशात्।।
12-233-18 प्रणुदन् दूरीकुर्वन्। सन्तापमायाराकरं शरीरात् इति झ. पाठः।।
12-233-19 श्रौतस्मार्तलौकिकन्यायान्यायविवेचका जनसमाजाः सदः पर्षत्सभाख्याः। संसत्सदः परिषदः सभासदः सम्प्राप्य यो न कुरुते सदा भयम्। इति ट. थ. ध. पाठः।।
12-233-20 न मुमोह चोत्तमः इति ध. पाठः।।
12-233-24 कुशलः सुखदुःखेषु इति ट. थ. पाठः।।

महाभारतम्/शांतिपर्व