स्कन्दपुराणम्/खण्डः ६ (नागरखण्डः)/अध्यायः ०८४
॥ ऋषय ऊचुः ॥ ॥ 
यदेतद्भवता प्रोक्तं देवदेवेन विष्णुना ॥ 
माधवीं भगिनीं प्राप्य जन्मांतरमुपस्थिताम् ॥ १ ॥ 
अश्ववक्त्रां करिष्यामि तपसा सुशुभाननाम् ॥ 
सा कथं विहिता तेन तपस्तप्तं तथा कथम् ॥ 
सर्वं विस्तरतो ब्रूहि परं कौतूहलं हि नः ॥ २ ॥ 
॥ सूत उवाच ॥ ॥ 
नारदस्य समाकर्ण्य तं सन्देशं सुरोद्भवम् ॥ 
गत्वा विष्णुः सुरैः सार्द्धं प्रचक्रे मंत्रनिश्चयम् ॥ ३ ॥ 
भारावतरणार्थाय दानवानां वधाय च ॥ 
वसुदेवगृहे श्रीमान्द्वापरांते ततो हरिः ॥ ४ ॥ 
देवक्या जठरे देवः संजातो दैत्यदर्पहा ॥ 
तथान्या रोहिणीनाम भार्या तस्य च याऽभवत् ॥ ५ ॥ 
तस्यां जज्ञे हलीनाम बलभद्रः प्रतापवान् ॥ 
तृतीया सुप्रभानाम वसुदेवप्रिया च या ॥ ६ ॥ 
तस्यां सा माधवी जज्ञे अश्ववक्त्रस्वरूपधृक् ॥ 
तां दृष्ट्वा विकृताकारां सुतां जातां च सुप्रभा ॥ 
वासुदेवसमायुक्ता विषादं परमं गता ॥ ७ ॥ 
अथ ते यादवाः सर्वे कृतशान्तिकपौष्टिकाः ॥ 
स्वस्तिस्वस्तीति संत्रस्ताः प्रोचुर्भूयात्कुलेऽत्र नः ॥८॥ 
एवं सा यौवनोपेता तथा दुःखसमन्विता ॥ 
न कश्चिद्वरयामास वाजिवक्त्रां विलोक्य ताम् ॥ ९ ॥ 
ततश्च भगवान्विष्णुर्ज्ञात्वा तां भगिनीं तथा ॥ 
मातरं पितरं चैव तथा दुःखसमन्वितौ ॥ ६.८४.१० ॥ 
तामादाय गतस्तूर्णं बलदेवसमन्वितः ॥ 
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे तपस्तप्तुं ततः परम् ॥ ११ ॥ 
ब्रह्माणं तोषयामास सम्यग्यज्ञपरायणः ॥ 
व्रतैश्च विविधैर्दानैर्ब्राह्मणानां च तर्पणैः ॥ १२ ॥ 
ततस्तुष्टिं गतो ब्रह्मा वर्षांते तस्य शार्ङ्गिणः ॥ 
उवाच वरदोऽस्मीति प्रार्थयस्वाभिवांछितम् ॥ १३ ॥ 
॥ विष्णुरुवाच ॥ ॥ 
एषा मे भगिनी देव जाताऽश्ववदना किल ॥ 
तव प्रसादात्सद्वक्त्रा भूयादेतन्ममेप्सितम् ॥ १४ ॥ 
॥ श्रीब्रह्मोवाच ॥ ॥ 
एषा शुभानना साध्वी मत्प्रसादाद्भविष्यति ॥ 
सुभद्रा नाम विख्याता वीरसूः पतिवल्लभा ॥ १५ ॥ 
एतद्रूपां पुमान्योऽत्र पूजयिष्यति भक्तितः ॥ 
एतां विष्णो त्वया सार्धं तथानेन च सीरिणा ॥ १६ ॥ 
द्वादश्यां माघमासस्य गंधपुष्पानुलेपनैः ॥ 
सोऽप्यवाप्स्यति यच्चित्ते वर्तते नात्र संशयः ॥ १७ ॥ 
या नारी पतिना त्यक्ता वंध्या वा भक्तिसंयुता ॥ 
तृतीयादिवसे चैतां पूजयिष्यति केशव ॥ १८ ॥ 
भविष्यति सुपुत्राढ्या सुभगा सा सुखान्विता ॥ 
ऐश्वर्यसहिता नित्यं सर्वैः समुदिता गुणैः ॥ १९ ॥ 
एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रो विरराम ततः परम् ॥ 
वासुदेवोऽपि हृष्टात्मा ययौ द्वारवतीं पुरीम् ॥ ६.८४.२० ॥ 
तामादाय विशालाक्षीं चंद्रबिंबसमाननाम् ॥ 
बलदेवसमायुक्तो ह्यनुज्ञाप्य पिताम हम्॥ २१ ॥ 
॥ सूत उवाच ॥ ॥ 
एवं सा माधवी विप्राः सुभगारूपमास्थिता ॥ 
अवतीर्णा धरापृष्ठे लक्ष्मीशापप्रपीडिता ॥ २२ ॥ 
उपयेमे सुतः पांडोर्यां पार्थश्चारुहासिनीम् ॥ 
जज्ञे तस्याः सुतो वीरोऽभिमन्युरिति विश्रुतः ॥ २३ ॥
एतद्वः सर्वमाख्यातं माधबीजन्मसम्भवम् ॥ 
सुपर्णाख्यस्य देवस्य कथासंगाद्द्विजोत्तमाः ॥ २४ ॥ 
यश्चैतत्पठते मर्त्यो भक्त्या युक्तः शृणोति वा ॥ 
मुच्यते स नरः पापात्तद्दिनैकसमुद्भवात् ॥ २५।। 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये सुपर्णाख्यतीर्थमाहात्म्ये माधव्या अश्वमुख्याः श्रीकृष्णतपश्चर्यया पद्मादत्तशापविमुक्तिपूर्वक सुभद्रात्वप्राप्तिवर्णनंनाम चतुरशीतितमोऽध्यायः ॥ ८४ ॥ ॥ छ ॥