शालिग्रामस्तोत्र
श्री गणेशाय नमः ।	
अस्य श्रीशालिग्रामस्तोत्रमन्त्रस्य श्रीभगवान् ऋषिः।,	
नारायणो देवता।, अनुष्टुप् छन्दः।, 	
श्रीशालिग्रामस्तोत्रमन्त्रजपे विनियोगः ॥	
युधिष्ठिर उवाच ।	
श्रीदेवदेव देवेश देवतार्चनमुत्तमम् ।	
तत्सर्वं श्रोतुमिच्छामि ब्रूहि मे पुरुषोत्तम ॥ १॥	
श्रीभगवानुवाच ।	
गण्डक्यां चोत्तरे तीरे गिरिराजस्य दक्षिणे ।	
दशयोजनविस्तीर्णा महाक्षेत्रवसुन्धरा ॥ २॥	
शालिग्रामो भवेद्देवो देवी द्वारावती भवेत् ।	
उभयोः सङ्गमो यत्र मुक्तिस्तत्र न संशयः ॥ ३॥	
शालिग्रामशिला यत्र यत्र द्वारावती शिला ।	
उभयोः सङ्गमो यत्र मुक्तिस्तत्र न संशयः ॥ ४॥	
आजन्मकृतपापानां प्रायश्चित्तं य इच्छति ।	
शालिग्रामशिलावारि पापहारि नमोऽस्तु ते ॥ ५॥	
अकालमृत्युहरणं सर्वव्याधिविनाशनम् ।	
विष्णोः पादोदकं पीत्वा शिरसा धारयाम्यहम् ॥ ६॥	
शङ्खमध्ये स्थितं तोयं भ्रामितं केशवोपरि ।	
अङ्गलग्नं मनुष्याणां ब्रह्महत्यादिकं दहेत् ॥ ७॥	
स्नानोदकं पिवेन्नित्यं चक्राङ्कितशिलोद्भवम् ।	
प्रक्षाल्य शुद्धं तत्तोयं ब्रह्महत्यां व्यपोहति ॥ ८॥	
अग्निष्टोमसहस्राणि वाजपेयशतानि च ।	
सम्यक् फलमवाप्नोति विष्णोर्नैवेद्यभक्षणात् ॥ ९॥	
नैवेद्ययुक्तां तुलसीं च मिश्रितां विशेषतः पादजलेन विष्णोः ।	
योऽश्नाति नित्यं पुरतो मुरारेः प्राप्नोति यज्ञायुतकोटिपुण्यम् ॥ १०॥	
खण्डिताः स्फुटिता भिन्ना वन्हिदग्धास्तथैव च ।	
शालिग्रामशिला यत्र तत्र दोषो न विद्यते ॥ ११॥	
न मन्त्रः पूजनं नैव न तीर्थं न च भावना ।	
न स्तुतिर्नोपचारश्च शालिग्रामशिलार्चने ॥ १२॥	
ब्रह्महत्यादिकं पापं मनोवाक्कायसम्भवम् ।	
शीघ्रं नश्यति तत्सर्वं शालिग्रामशिलार्चनात् ॥ १३॥	
नानावर्णमयं चैव नानाभोगेन वेष्टितम् ।	
तथा वरप्रसादेन लक्ष्मीकान्तं वदाम्यहम् ॥ १४॥	
नारायणोद्भवो देवश्चक्रमध्ये च कर्मणा ।	
तथा वरप्रसादेन लक्ष्मीकान्तं वदाम्यहम् ॥ १५॥	
कृष्णे शिलातले यत्र सूक्ष्मं चक्रं च दृश्यते ।	
सौभाग्यं सन्ततिं धत्ते सर्व सौख्यं ददाति च ॥ १६॥	
वासुदेवस्य चिह्नानि दृष्ट्वा पापैः प्रमुच्यते ।	
श्रीधरः सुकरे वामे हरिद्वर्णस्तु दृश्यते ॥ १७॥	
वराहरूपिणं देवं कूर्माङ्गैरपि चिह्नितम् ।	
गोपदं तत्र दृश्येत वाराहं वामनं तथा ॥ १८॥	
पीतवर्णं तु देवानां रक्तवर्णं भयावहम् ।	
नारसिंहो भवेद्देवो मोक्षदं च प्रकीर्तितम् ॥ १९॥	
शङ्खचक्रगदाकूर्माः शङ्खो यत्र प्रदृश्यते ।	
शङ्खवर्णस्य देवानां वामे देवस्य लक्षणम् ॥ २०॥	
दामोदरं तथा स्थूलं मध्ये चक्रं प्रतिष्ठितम् ।	
पूर्णद्वारेण सङ्कीर्णा पीतरेखा च दृश्यते ॥ २१॥	
छत्राकारे भवेद्राज्यं वर्तुले च महाश्रियः ।	
चिपिटे च महादुःखं शूलाग्रे तु रणं ध्रुवम् ॥ २२॥	
ललाटे शेषभोगस्तु शिरोपरि सुकाञ्चनम् ।	
चक्रकाञ्चनवर्णानां वामदेवस्य लक्षणम् ॥ २३॥	
वामपार्श्वे च वै चक्रे कृष्णवर्णस्तु पिङ्गलम् ।	
लक्ष्मीनृसिंहदेवानां पृथग्वर्णस्तु दृश्यते ॥ २४॥	
लम्बोष्ठे च दरिद्रं स्यात्पिण्गले हानिरेव च ।	
लग्नचक्रे भवेद्याधिर्विदारे मरणं ध्रुवम् ॥ २५॥	
पादोदकं च निर्माल्यं मस्तके धारयेत्सदा ।	
विष्णोर्द्दष्टं भक्षितव्यं तुलसीदलमिश्रितम् ॥ २६॥	
कल्पकोटिसहस्राणि वैकुण्ठे वसते सदा ।	
शालिग्रामशिलाबिन्दुर्हत्याकोटिविनाशनः ॥ २७॥	
तस्मात्सम्पूजयेद्ध्यात्वा पूजितं चापि सर्वदा ।	
शालिग्रामशिलास्तोत्रं यः पठेच्च द्विजोत्तमः ॥ २८॥	
स गच्छेत्परमं स्थानं यत्र लोकेश्वरो हरिः ।	
सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुलोकं स गच्छति ॥ २९॥	
दशावतारो देवानां पृथग्वर्णस्तु दृश्यते ।	
ईप्सितं लभते राज्यं विष्णुपूजामनुक्रमात् ॥ ३०॥	
कोट्यो हि ब्रह्महत्यानामगम्यागम्यकोटयः ।	
ताः सर्वा नाशमायान्ति विष्णुनैवेद्यभक्षणात् ॥ ३१॥	
विष्णोः पादोदकं पीत्वा कोटिजन्माघनाशनम् ।	
तस्मादष्टगुणं पापं भूमौ बिन्दुनिपातनात् ॥ ३२॥	
। इति श्रीभविष्योत्तरपुराणे श्रीकृष्णयुधिष्ठिरसंवादे 	
शालिग्रामस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।