स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/प्रभासक्षेत्र माहात्म्यम्/अध्यायः ११६
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
ततो गच्छेन्महादेवि देवीं सौभाग्यकारिणीम् ॥ 
कुण्डेश्वरीति विख्यातां पुष्कराद्वायुगोचरे ॥ १ ॥ 
धनुषां त्रिंशता देवि भूतनाथाच्च नैर्ऋते ॥ 
संस्थिता पापदमनी दारिद्र्यौघविनाशिनी ॥ २ ॥ 
तस्या नैर्ऋतदिग्भागे धनुःपञ्चदशे स्थितम् ॥ 
शंखोदकंनाम कुण्डं सर्वपातकनाशनम् ॥ ३ ॥ 
तत्र स्नात्वा तु ये मर्त्या नारी वा शुभवारिणि ॥ 
पूजयेत्तां महादेवि शंखावर्तेति विश्रुताम् ॥ ४ ॥ 
कलौ कुण्डेश्वरीनाम सर्वसौख्यप्रदायिनी ॥ 
शंखो नाम पुरा देवि विष्णुना निहतः प्रिये ॥ ५ ॥ 
तस्य देहं समादाय महान्तं शंखरूपिणम् ॥ 
तीर्थोदकेन संपूर्य प्रभासं क्षेत्रमागतः ॥ ६ ॥ 
तत्र शंखं तु प्रक्षाल्य कृतं तीर्थं महाप्रभम् ॥ 
तत्र पूरितवाञ्छङ्खं मेघगम्भीरनिस्वनम् ॥७ ॥ 
तस्य नादेन महता देवी तत्र समागता ॥ 
पृच्छती कारणं तत्र तत्कुण्डस्य समीपगा ॥ 
तेन कुण्डेश्वरी ख्याता कुण्डं शंखोदकं स्मृतम् ॥ ८ ॥ 
माघे मासि तृतीयायां यस्तां पूजयते नरः ॥ 
नारी वा भक्तिसंयुक्ता स गौरीपदमाप्नुयात् ॥ ९ ॥ 
दंपत्योर्भोजनं तत्र देयं यात्राफलेप्सुभिः ॥ 
कञ्चुकं फलदानं च गौरिणीनां च भोजनम् ॥ 7.1.116.१० ॥ 
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंखोदककुण्डेश्वरीगौरीमाहात्म्यवर्णनंनाम षोडशोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ ११६ ॥  ॥