स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/प्रभासक्षेत्र माहात्म्यम्/अध्यायः २३२
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
ततो गच्छेन्महादेवि कूपं त्रैलोक्यपूजितम् ॥ 
पश्चिमे तस्य तीर्थस्य पांडवानां महात्मनाम् ॥ १ ॥ 
यदाऽरण्यमनुप्राप्ताः पांडवाः पृथिवीतले ॥ 
भ्रममाणा महादेवि प्रभासं क्षेत्रमागताः ॥ २ ॥ 
ततस्ते न्यवसंस्तत्र किंचित्कालं समाहिताः ॥ 
गत्वा क्षेत्रं महापुण्यं ततः कृष्णाऽब्रवीदिदम् ॥ ३ ॥ 
ब्राह्मणानां सहस्राणि भुंजते भवतां गृहे ॥ 
दूरे जलाश्रयश्चैव न तावंतश्च किंकराः ॥ ४ ॥ 
तस्माज्जलाश्रयः कार्यं आश्रमस्य समीपतः ॥ 
यत्र स्नानं करिष्यामि युष्माकं संप्रसादतः ॥ ५ ॥ 
ततस्तु पांडवाः सर्वे सहितास्ते वरानने ॥ 
अखनंस्तत्र ते कूपं द्रौपदीवाक्यप्रेरिताः ॥ ६ ॥ 
अथाजगाम तत्रैव भगवान्देवकीसुतः ॥ 
श्रुत्वा समागतान्पार्थान्द्वारावत्याः सबांधवः ॥ ७ ॥ 
प्रद्युम्नेन च सांबेन गदेन निषधेन च ॥ 
युयुधानेन रामेण चारुदेष्णेन धीमता ॥ ८ ॥ 
अन्यैः परिवृतः शूरैर्यादवैर्युद्ध दुर्मदैः ॥ 
ते समेत्य यथान्यायं समस्ता यदुपुंगवाः ॥ ९ ॥ 
ततः कथावसाने च कस्मिंश्चित्कारणांतरे ॥ 
वासुदेवः पांडुसुतमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ॥ 7.1.232.१० ॥ 
युधिष्ठिर महाबाहो किं ते कामकरोम्यहम् ॥ 
राज्यं धान्यं धनं चापि अथवा रिपुनाशनम् ॥ ११ ॥ 
॥ युधिष्ठिर उवाच ॥ ॥
शक्तस्त्वं यादवश्रेष्ठ सर्वकर्मस्वसंशयः ॥ 
प्रतिज्ञातं त्वया पूर्वं वर्षैर्द्वादशभिः प्रियम्॥ १२ ॥ 
तन्नास्ति त्रिषु लोकेषु यन्न सिद्ध्यति भूतले ॥ 
त्वयि तुष्टे जगन्नाथ सर्वदेवनमस्कृते ॥ १३ ॥ 
अवश्यं यदि तुष्टोऽसि मम सर्वजगत्पते ॥ 
अत्र सांनिध्यमागच्छ कूपे नित्यं जनार्दन ॥ १४ ॥ 
अत्रागत्य नरो यस्तु भक्त्या स्नानं समाचरेत् ॥ 
स यातु वैष्णवं स्थानं प्रसादात्तव केशव ॥ १५ ॥ 
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
एवं भविष्यतीत्युक्त्वा तदाऽमन्त्र्य युधिष्ठिरम् ॥ 
प्रययौ द्वारकां कृष्णः सर्वलोकनमस्कृतः ॥ १६ ॥ 
तस्मिञ्छ्राद्धं नरः कृत्वा वाजिमेधफलं लभेत् ॥ 
प्रसादाद्देवदेवस्य विष्णोरमिततेजसः ॥ १७ ॥ 
तदर्धं तर्पणेनैव स्नानात्पादमवाप्नुयात् ॥ 
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र श्राद्धं समाचरेत् ॥ १८ ॥ 
ज्येष्ठस्य पौर्णमास्यां यः स्नानं श्राद्धं करिष्यति ॥ 
सावित्रीं चैव संपूज्य स यास्यति परमं पदम् ॥ १९ ॥ 
गोदानं तत्र देयं तु सम्यग्यात्राफलेप्सुभिः ॥7.1.232.२०॥ 
इति श्रीस्कांदे महा पुराण एकाशीतिसाहस्र्यां सहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये पांडवकूपमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वात्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥ ॥ २३२ ॥ ॥ छ ॥