नारायणीयम्/दशकम् ९०
वृकभृगुसुनिमोहिन्यम्बरीषादिवृत्ते		
ष्वयि तव हि महत्त्वं सर्वशर्वादिजैत्रम् ।		
स्थितमिह परमात्मन् निष्कलार्वागभिन्नं		
किमपि यदवभातं तद्धि रूपं तवैव ॥ ९०१॥		
मूर्तित्रयेश्वरसदाशिवपञ्चकं यत् प्राहुः परात्मवपुरेव सदाशिवोऽस्मिन् ।		
तत्रेश्वरस्तु स विकुण्ठपदस्त्वमेव त्रित्वं पुनर्भजसि सत्यपदे त्रिभागे ॥ ९०२॥			
तत्रापि सात्त्विकतनुं तव विष्णुमाहु		
र्धाता तु सत्त्वविरळो रजसैव पूर्णः ।		
सत्वोत्कटत्वमपि चास्ति तमोविकार		
चेष्टादिकं च तव शङ्करनाम्नि मूर्तौ ॥ ९०३॥		
तं च त्रिमूर्त्यतिगतं पुरपूरुषं त्वां		
शर्वात्मनापि खलु सर्वमयत्वहेतोः ।		
शंसन्त्युपासनाविधौ तदपि स्वतस्तु		
त्वद्रूपमित्यतिदृढं बहु नः प्रमाणम् ॥ ९०४॥		
श्रीशङ्करोऽपि भगवान्सकलेषु तावत्		
त्वामेव मानयति यो न हि पक्षपाती ।		
त्वन्निष्ठमेव स हि नामसहस्रकादि		
व्याख्यद्भवत्स्तुतिपरश्च गतिं गतोऽन्ते ॥ ९०५॥		
मूर्तित्रयातिगमुवाच च मन्त्रशास्त्र		
स्यादौ कलायसुषमं सकलेश्वरं त्वाम् ।		
ध्यानं च निष्कळमसौ प्रणवे खलूक्त्वा		
त्वामेव तत्र सकलं निजगाद नान्यम् ॥ ९०६॥		
समस्तसारे च पुराणसंग्रहे विसंशयं त्वन्महिमैव वर्ण्यते ।		
त्रिमूर्तियुक्सत्यपदत्रिभागतः परं पदं ते कथितं न शूलिनः ॥ ९०७		
यद्ब्राह्मकल्प इह भागवतद्वितीय		
स्कन्धोदितं वपुरनावृतमीश धात्रे ।		
तस्यैव नाम हरिशर्वमुखं जगाद		
श्रीमाधवः शिवपरोऽपि पुराणसारे ॥ ९०८॥		
ये स्वप्रकृत्यनुगुणा गिरिशं भजन्ते		
तेषां फलं हि दृढयैव तदीयभक्त्या ।		
व्यासो हि तेन कृतवानधिकारिहेतोः		
स्कान्दादिकेषु तव हानिवचोऽर्थवादैः ॥ ९०९॥		
भूतार्थकीर्तिरनुवादविरुद्धवादौ		
त्रेधार्थवादगतयः खलु रोचनार्थाः ।		
स्कान्दादिकेषु बहवोऽत्र विरुद्धवादा		
स्त्वत्तामसत्वपरिभूत्युपशिक्षणाद्याः ॥ ९०१०॥		
यत्किञ्चिदप्यविदुषापि विभो मयोक्तं		
तन्मन्त्रशास्त्रवचनाद्यभिदृष्टमेव ।		
व्यासोक्तिसारमयभागवतोपगीत		
क्लेशान्विधूय कुरु भक्तिभरं परात्मन् ॥ ९०११॥