महाभारतम्-01-आदिपर्व-030
भग्नशाखाया अधोभागे लम्बमानवालखिल्यरक्षणार्थं मुखेन शाखाग्रहणम्।। 1 ।।
	कश्यपाज्ञया हिमालयं गत्वा तत्र शाखां परित्यज्य तत्रैव स्थित्वा गजकच्छपभक्षणम्।। 2 ।।
	उत्पातान्दृष्ट्वा देवैः कृतोऽमृतरक्षणोपायः।। 3 ।।

1-30-6	अतिदैवं देवैरपि कर्तुमशक्यम्।।
1-30-7	गुरुशब्दपूर्वाड्डीड्‌विहायसागतावित्यस्माड्डः आदेरकारश्च पृषोदरादित्वात् गरुडशब्दो निष्पन्न इत्यर्थः।।
1-30-18	शाखां मुक्त्वा गिरिं समभ्ययुरिति संबन्धः।।
1-30-19	शाखया मुखस्थया व्याक्षिप्तं वदनं वचनक्रियायस्य स तथा।।
1-30-23	शतचर्मा शतगोचर्मणा कृता। वध्री रज्जुः। न परिणहेत् परितो न बध्नीयात्।।
1-30-29	विकचाः हेमवदुज्ज्वलाः।।
1-30-33	दिवा अह्नि।।
1-30-36	देवानां देवः पर्जन्यः।।
1-30-42	अन्येषामसाध्यमप्ययं साधयेत्।।
1-30-48	भानुमन्ति दीप्तिमन्ति।।
1-30-50	स्वदेहरूपाणि स्वदेहानुरूपाणि।। 
1-30-52	ज्वलनवत्समिद्धैर्दीप्यमानैर्वपुर्भिः प्रकाशिनः।।
	त्रिंशोऽध्यायः।। 30 ।।

आदिपर्व