महाभारतम्-03-आरण्यकपर्व-315
आरणेयपर्व समाप्तम् ।। 21 ।। समाप्तमिदमरण्यपर्व च ।। 3 ।।
अतः परं विराटपर्व भविष्यति।
तस्यायमाद्यः श्लोकः।
जनमेयज उवाच।
कथं विराटनगरे मम पूर्वपितामहाः।
अज्ञातवासमुषिता दुर्योधनभयार्दिताः ।।

3-315-5 सुहृदः सुहृत्। छान्दसमदन्तत्वम् ।।

3-315-9 पञ्चस्वात्मदर्शनसाधनेषु शान्तो दान्त उपरतस्तितिक्षुः समाहितो भूत्वेति श्रुत्युक्तेषु शमादिषु। दिष्ट्या पूर्वपुण्यवशाद्रक्तोसि तस्य फलं च षट्पदीजयः। पद्यन्ते प्राप्नुवन्ति देहिनमिति पदानि षडूर्मयो योशनायापिपासे शोकं मोहं जरां मृत्युमत्येतीति श्रुत्युक्तः। तेषां षण्णां पदानां समाहारः षट्‌पदी सा त्वया जिता। तेषु पदेषु द्वे पदे पूर्वे जातमात्रस्य ह्यशनायापिपासे प्रथमं भवतः। द्वे मध्ये शोकमोहौ। शोक इष्टवियोगजश्चित्तस्य संतापः। मोहोऽतिपापेन कार्याकार्यप्रतिसंधानशून्यत्वम्। एते मध्ये मध्यमे वयसि प्राप्नुतः। सांपरायिके जरामृत्यू उत्तरे वयस्युपतिष्ठतः। संपरायः परलोकस्तं प्रति नेतुमुदिते सांपरायिके ।।
$षट्पदी उपरि अन्ये संदर्भाः
$ षट्पद्योपरि अन्ये संदर्भाः

3-315-15 अरण्ये गतानीति शेषः। नोऽस्मान् ।।

3-315-19 छन्दत उच्छातः ।।

3-315-27 आरणेयमरणीसंपुटम् ।।

3-315-28 समुत्थानसमागतं भीमादीनां समुत्थानं च रधर्मराजेन सह समागतं संमेलनं चेति समाहारः। पितुर्धर्मस्य। पुत्रस् युधिष्ठिरस्य। चात् समागतमिति समासैकदेशभूतमप्यनुवर्तते ।।

3-315-29 कदर्यभावे कार्पण्ये। सदाख्यानं सुभाख्यानम् ।।

महाभारतम्/आरण्यकपर्व