महाभारतम्-01-आदिपर्व-244
द्वारकाया बहिर्निर्गच्छतोऽर्जुनस्य विपृथुना युद्धम्।। 1 ।।
विपृथुं जित्वाऽर्जुनस्य खाण्डवप्रस्थंप्रति गमनम्।। 2 ।।
युद्धोद्युक्तानां यादवानां बलरामवाक्यान्निवृत्तिः।। 3 ।।
बलस्य क्रोधः।। 4 ।।
1-244-42	सन्नये समुदाये 
	चतुश्चत्वारिंशदधिकद्विशततमोऽध्यायः।। 244 ।।

	* 239 तमाध्यायस्य 26 श्लोकादुपरि प्रकृतश्लोकपर्यन्तं विद्यमानानां 248 श्लोकानां स्थाने च, ज, झ, ञ, ड, पुस्तकेषु अधोलिखिता अष्टौ श्लोका एव दृश्यन्ते।
	
1-244a-1x	वैशंपायन उवाच।
1-244a-1a	ततः संवादिते तस्मिन्ननुज्ञातो धनञ्जयः।
1-244a-1b	गतां रैवतके कन्यां विदित्वा जनमेजय।।
1-244a-2a	वासुदेवाभ्यनुज्ञातः कथयित्वेतिकृत्यताम्।
1-244a-2b	कृष्णस्य मतमादाय प्रययौ भरतर्षभः।।
1-244a-3a	रथेन काञ्चनाङ्गेन कल्पितेन यथाविधि।
1-244a-3b	शैब्यसुग्रीवयुक्तेन किङ्किणीजालमालिना।।
1-244a-4a	सर्वशस्त्रोपपन्नेन जीमूतरवनादिना।
1-244a-4b	ज्वलिताग्निप्रकाशेन द्विषतां हर्षघातिना।।
1-244a-5a	सन्नद्धः कवची खड्गी बद्धगोधाङ्गुलित्रवान्।
1-244a-5b	मृगयाव्यपदेशेन प्रययौ पुरुषर्षभः।।
1-244a-6a	सुभद्रा त्वथ शैलेन्द्रमभ्यर्च्यैव हि रैवतम्।
1-244a-6b	दैवतानि च सर्वाणि ब्राह्मणान्स्वस्तिवाच्य च।।
1-244a-7a	प्रदक्षिणं गिरेः कृत्वा प्रययौ द्वारकां प्रति।
1-244a-7b	तामभिद्रुत्य कौन्तेयः प्रसह्यारोपयद्रथम्।
1-244a-7c	सुभद्रां चारुसर्वाङ्गीं कामबाणप्रपीडितः।।
1-244a-8a	ततः स पुरुषव्याघ्रस्तामादाय शुचिस्मिताम्।
1-244a-8b	रथेन काञ्चनाङ्गन प्रययौ स्वपुरं प्रति।।

आदिपर्व