महाभारतम्-14-आश्वमेधिकपर्व-062
वसुदेवादिभिरभिमन्यवे श्राद्धदानम्।। 1 ।।
	व्यासेन हास्तिनपुरमेत्य उत्तरादिपरिसान्त्वपूर्वकं युधिष्ठिरंप्रत्यश्वमेधसंचोदनेनि पुनरन्तर्धानम्।। 2 ।।
<table>				
<td>

	वैशम्पायन उवाच।	<td>	14-62-1x	
				
<td>

	एतच्छ्रुत्वा तु पुत्रस्य वचः शूरात्मजस्तदा।विहाय शोकं धर्मात्मा ददौ श्राद्धमनुत्तमम्।।	<td>	14-62-1a14-62-1b	
				
<td>

	तथैव वासुदेवश्च स्वस्त्रीयस्य महात्मनः।दयितस्यि पितुर्नित्यमकरोदौर्ध्वदेहिकम्।।	<td>	14-62-2a14-62-2b	
				
<td>

	षष्टिं शतसहस्राणि ब्राह्मणानां महौजसाम्।विधिवद्भोजयामास भोज्यं सर्वगुणान्वितम्।।	<td>	14-62-3a14-62-3b	
				
<td>

	आच्छाद्य च महाबाहुर्धनतृष्णामपानुदत्।ब्राह्मणानां तदा कृष्णस्तदभूद्रोमहर्षणम्।।	<td>	14-62-4a14-62-4b	
				
<td>

	सुवर्णं चैव गाश्चैव शयनाच्छादनानि च।दीयमानं तदा विप्रः प्रभूतमिति चाब्रुवन्।।	<td>	14-62-5a14-62-5b	
				
				
<td>

	वासुदेवोऽथ दाशार्हो बलेदेवः ससात्यकिः।अभिमन्योस्तदा श्राद्धमकुर्वन्सत्यकस्तदा।अतीव दुःखसंतप्ता न शमं चोपलेभिरे।।	<td>	14-62-6a14-62-6b14-62-6c	
				
<td>

	तथैव पाण्डवा वीरा नगरे नागसह्वये।नोपागच्छन्त वै शान्तिमभिमन्युविनाकृताः।।	<td>	14-62-7a14-62-7b	
				
<td>

	सुबहूनि च राजेन्द्र दिवसानि विराटजा।नाभुङ्क्त पतिदुःखार्ता तदभूत्करुणं महत्।।	<td>	14-62-8a14-62-8b	
				
<td>

	धियमाणे तु तस्मिंस्तु गर्भे कुक्षिस्थ एव च।आजगाम ततो व्यासो ज्ञात्वा दिव्येन चक्षुषा।।	<td>	14-62-9a14-62-9b	
				
<td>

	समागम्याब्रवीमान्पृथां पृथुललोचनाम्।उत्तरां च महातेजाःइ शोकः संत्यज्यतामयम्।।	<td>	14-62-10a14-62-10b	
				
				
<td>

	जनिष्यते महातेजाः पुत्रस्तव यशस्विनि।प्रभावाद्वासुदेवस्य मम व्याहरणादपि।पाण्डवानामयं चान्ते पालयिष्यति मेदिनीम्।।	<td>	14-62-11a14-62-11b14-62-11c	
				
<td>

	धनञ्जयं च सम्प्रेक्ष्य धर्मराजस्य शृण्वतः।व्यासो वाक्यमुवाचेदं हर्षयन्निव भारत।।	<td>	14-62-12a14-62-12b	
				
<td>

	पौत्रस्तव महाभागो जनिष्यति महामनाः।पृथ्वीं सागरपर्यन्तां पालयिष्यति धर्मतः।।	<td>	14-62-13a14-62-13b	
				
<td>

	तस्माच्छोकं कुरुश्रेष्ठ जहि त्वमरिकर्शन।विचार्यमत्र न हि ते सत्यमेतद्भविष्यति।।	<td>	14-62-14a14-62-14b	
				
<td>

	यच्चापि वृष्णिवीरेणि कृष्णेन कुरुनन्दन।पुरोक्तं तत्तथा भावि मा तेऽत्रास्तु विचारणा।।	<td>	14-62-15a14-62-15b	
				
<td>

	विबुधानां गतो लोकानक्षयानात्मनिर्जितान्।न स शोच्यस्त्वया वीरो न चान्यैः कुरुभिस्तथा।।	<td>	14-62-16a14-62-16b	
				
<td>

	एवं पितामहेनोक्तो धर्मात्मा स धनञ्जयः।त्यक्त्वा शोकं महाराज हृष्टरूपोऽभवत्तदा।।	<td>	14-62-17a14-62-17b	
				
<td>

	पिताऽपि तव धर्मेज्ञ गर्भे तस्मिन्महामते।अवर्धत यथाकामं शुक्लपक्षे यथा शसी।।	<td>	14-62-18a14-62-18b	
				
<td>

	ततः संचोदयामास व्यासो धर्मात्मजं नृपम्।अश्वमेधं प्रति तदा ततः सोऽन्तर्हितोऽभवत्।।	<td>	14-62-19a14-62-19b	
				
<td>

	धर्मराजोपि मेधावी श्रुत्वा व्यासस्य तद्वचः।वित्तोपनयने तात चकार गमने मतिम्।।	<td>	14-62-20a14-62-20b	
<td>

	।। इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि द्विषष्टितमोऽध्यायः।। 62 ।।	<td>		

महाभारतम्/आश्वमेधिकपर्व