रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ८६
तदा वृत्रवधं सर्वमखिलेन स लक्ष्मणः ।	
कथयित्वा नरश्रेष्ठः कथाशेषं प्रचक्रमे ।। ७.८६.१ ।।	
ततो हते महावीर्ये वृत्रे देवभयङ्करे ।	
ब्रह्महत्यावृतः शक्रः सञ्ज्ञां लेभे न वृत्रहा ।। ७.८६.२ ।।	
सो ऽन्तमाश्रित्य लोकानां नष्टसञ्ज्ञो विचेतनः ।	
कालं तत्रावसत्कञ्चिद्वेष्टमान इवोरगः ।। ७.८६.३ ।।	
अथ नष्टे सहस्राक्षे उद्विग्नमभवज्जगत् ।	
भूमिश्च ध्वस्तसङ्काशा निःस्नेहा शुष्ककानना ।। ७.८६.४ ।।	
निःस्रोतसश्च ते सर्वे तु ह्रदाश्च सरितस्तथा ।	
सङ्क्षोभश्चैव सत्त्वानामनावृष्टिकृतो ऽभवत् ।। ७.८६.५ ।।	
क्षीयमाणे तु लोके ऽस्मिन्सम्भ्रान्तमनसः सुराः ।	
यदुक्तं विष्णुना पूर्वं तं यज्ञं समुपानयन् ।। ७.८६.६ ।।	
ततः सर्वे सुरगणाः सोपाध्यायाः सहर्षिभिः ।	
तं देशं समुपाजग्मुर्यत्रेन्द्रो भयमोहितः ।। ७.८६.७ ।।	
ते तु दृष्ट्वा सहस्राक्षमावृतं ब्रह्महत्यया ।	
तं पुरस्कृत्य देवेशमश्वमेधमुपाक्रमन् ।। ७.८६.८ ।।	
ततो ऽश्वमेधः सुमहान्महेन्द्रस्य महात्मनः ।	
ववृधे ब्रह्महत्ययाः पावनार्थं नरेश्वर ।। ७.८६.९ ।।	
ततो यज्ञे समाप्ते तु ब्रह्महत्या महात्मनः ।	
अभिगम्याब्रवीद्वाक्यं क्व मे स्थानं विधास्यथ ।। ७.८६.१० ।।	
ते तामूचुस्तदा देवास्तुष्टाः प्रीतिसमन्विताः ।	
चतुर्धा विभजात्मानमात्मनैव दुरासदे ।। ७.८६.११ ।।	
देवानां भाषितं श्रुत्वा ब्रह्महत्या महात्मनाम् ।	
सन्निधौ स्थानमन्यत्र वरयामास दुर्वसा ।। ७.८६.१२ ।।	
एकेनांशेन वत्स्यामि पूर्णोदासु नदीषु वै ।	
चतुरो वार्षिकान्मासान्दर्पघ्नी कामवारिणी ।। ७.८६.१३ ।।	
भूम्यामहं सर्वकालमेकेनांशेन सर्वदा ।	
वसिष्यामि न सन्देहः सत्येनैतद्ब्रवीमि वः ।। ७.८६.१४ ।।	
यो ऽयमंशस्तृतीयो मे स्त्रीषु यौवनशालिषु ।	
त्रिरात्रं दर्पपूर्णासु वशिष्ये दर्पघातिनी ।। ७.८६.१५ ।।	
हन्तारो ब्राह्मणान्ये तु मृषापूर्वमदूषकान् ।	
तांश्चतुर्थेन भागेन संश्रयिष्ये सुरर्षभाः ।। ७.८६.१६ ।।	
प्रत्यूचुस्तां ततो देवा यथा वदसि दुर्वसे ।	
तथा भवतु तत्सर्वं साधयस्व यदीप्सितम् ।। ७.८६.१७ ।।	
ततः प्रीत्या ऽन्विता देवाः सहस्राक्षं ववन्दिरे ।	
विज्वरः स च पूतात्मा वासवः समपद्यत ।। ७.८६.१८ ।।	
प्रशान्तं च जगत्सर्वं सहस्राक्षे प्रतिष्ठिते ।	
यज्ञं चाद्भुतसङ्काशं तदा शक्रो ऽभ्यपूजयत् ।। ७.८६.१९ ।।	
ईदृशो ह्यश्वमेधस्य प्रसादो रघुनन्दन ।	
यजस्व सुमहाभाग हयमेधेन पार्थिव ।। ७.८६.२० ।।	
इति लक्ष्मणवाक्यमुत्तमं नृपतिरतीव मनोहरं महात्मा ।	
परितोषमवाप हृष्टचेता निशमय्येन्द्रसमानविक्रमौजाः ।। ७.८६.२१ ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे षडशीतितमः सर्गः ।। ८६ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्