महाभारतम्-01-आदिपर्व-100
आकाशवाणीश्रवणानन्तरं सपुत्रायाः शकुन्तलाया राज्ञाङ्गीकारः।। १ ।।
	भरतेतिनामकरणपूर्वकं पुत्रस्य राज्येऽभिषेकः।। २ ।।
<table>				
<td>

	वैशंपायन उवाच।	<td>	1-100-1x	
				
<td>

	अथान्तरिक्षे दुष्यन्तं वागुवाचाशरीरिणी।ऋत्विक्पुरोहिताचार्यैर्मन्त्रिभिश्चाभिसंवृतम्।।	<td>	1-100-1a1-100-1b	
				
<td>

	माता भस्त्रा पितुः पुत्रो यस्माज्जातः स एव सः।भरस्व पुत्रं दौष्यन्तिं सत्यमाह शकुन्तला।।	<td>	1-100-2a1-100-2b	
				
<td>

	`सर्वेभ्यो ह्यङ्गमङ्गेभ्यः साक्षादुत्पद्यते सुतः।आत्मा चैव सुतो नाम तेनैव तव पौरव।।	<td>	1-100-3a1-100-3b	
				
<td>

	आहितं ह्यात्मनाऽऽत्मानं परिरक्ष इमं सुतम्।अनन्यां त्वं प्रतीक्षस्व मावमंस्थाः शकुन्तलाम्।।	<td>	1-100-4a1-100-4b	
				
<td>

	स्त्रियः पवित्रमतुलमेतद्दुष्यन्त धर्मतः।मासि मासि रजो ह्यासां दुरितान्यपकर्षति।।	<td>	1-100-5a1-100-5b	
<td>

	ततः सर्वाणि भूतानि व्याजह्रस्तं समन्ततः।	<td>	1-100-6a	
<td>

	देवा ऊचुः।	<td>	1-100-6x	
<td>

	आहितस्त्वत्तनोरेष मावमंस्थाः शकुन्तलाम्'।।	<td>	1-100-6b	
				
<td>

	रेतोधाः पुत्र उन्नयति नरदेव यमक्षयात्।त्वं चास्य धाता गर्भस्य सत्यमाह शकुन्तला।।	<td>	1-100-7a1-100-7b	
				
<td>

	`पतिर्जायां प्रविशति स तस्यां जायते पुनः।अन्योन्यप्रकृतिर्ह्येषा मावमंस्थाः शकुन्तलाम्।।'	<td>	1-100-8a1-100-8b	
				
<td>

	जाया जनयते पुत्रमात्मनोऽङ्गाद्द्विधा कृतम्।तस्माद्भरस्व दुष्यन्त पुत्रं शाकुन्तलं नृप।।	<td>	1-100-9a1-100-9b	
				
<td>

	सुभूतिरेषा न त्याज्या जीवितं जीवयात्मजम्।शाकुन्तलं महात्मानं दुष्यन्त भर पौरवम्।।	<td>	1-100-10a1-100-10b	
				
<td>

	भर्तव्योऽयं त्वया यस्मादस्माकं वचनादपि।तस्माद्भवत्वयं नाम्ना भरतो नाम ते सुतः।।	<td>	1-100-11a1-100-11b	
				
<td>

	`भरताद्भारती कीर्तिर्येनेदं भारतं कुलम्।अपरे ये च पूर्वे च भारता इति तेऽभवन्।।	<td>	1-100-12a1-100-12b	
<td>

	वैशंपायन उवाच।	<td>	1-100-13x	
				
<td>

	एवमुक्त्वा ततो देवा ऋषयश्च तपोधनाः।पतिव्रतेति संहृष्टाः पुष्पवृष्टिं ववर्षिरे।।'	<td>	1-100-13a1-100-13b	
				
<td>

	तच्छ्रुत्वा पौरवो वाक्यं व्याहृतं वे दिवौकसाम्।`सिंहासनात्समुत्थाय प्रणम्य च दिवौकसः।।'	<td>	1-100-14a1-100-14b	
				
<td>

	पुरोहितममात्यांश्च संप्रहृष्टोऽब्रवीदिदम्।शृण्वन्त्वेतद्भवन्तोऽपि देवदूतस्य भाषितम्।।	<td>	1-100-15a1-100-15b	
				
<td>

	`शृण्वन्तु देवतानां च महर्षीणां च भाषितम्'।अहमप्येवमेवैनं जानामि सुतमात्मजम्।।	<td>	1-100-16a1-100-16b	
				
<td>

	यद्यहं वचनादस्या गृह्णीयामिममात्मजम्।भवेद्धि शङ्का लोकस्य नैवं शुद्धो भवेदयम्।।	<td>	1-100-17a1-100-17b	
<td>

	वैशंपायन उवाच।	<td>	1-100-18x	
				
<td>

	तां विशोध्य तदा राजा देवैः सह महर्षिभिः।हृष्टः प्रमुदितश्चापि प्रतिजग्राह तं सुतम्।।	<td>	1-100-18a1-100-18b	
				
				
<td>

	ततस्तस्य तदा राजा पितृकर्माणि सर्वशः।कारयामास मुदितः प्रीतिमानात्मजस्य ह।मूर्ध्नि चैनं समाघ्राय सस्नेहं परिषस्वजे।।	<td>	1-100-19a1-100-19b1-100-19c	
				
<td>

	सभाज्यमानो विप्रैश्च स्तूयमानश्च बन्दिभिः।मुदं स परमां लेभे पुत्रस्पर्शनजां नृपः।।	<td>	1-100-20a1-100-20b	
				
<td>

	स्वां चैव भार्यां धर्मज्ञः पूजयामास धर्मतः।अब्रवीच्चैव तां राजा सान्त्वपूर्वमिदं वचः।।	<td>	1-100-21a1-100-21b	
				
<td>

	लोकस्यायं परोक्षस्तु संबन्धो नौ पुराऽभवत्।कृतो लोकसमक्षोऽद्य संबन्धो वै पुनः कृतः।।	<td>	1-100-22a1-100-22b	
<td>

	तस्मादेतन्मया तस्य तन्निमित्तं प्रभाषितम्।।	<td>	1-100-23a	
				
<td>

	शङ्केत वाऽयं लोकोऽथ स्त्रीभावान्मयि संगतम्।तस्मादेतन्मया चापि तच्छुद्ध्यर्थं विचारितम्।।	<td>	1-100-24a1-100-24b	
				
<td>

	`ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव पृथग्विधाः।त्वां देवि वूजयिष्यन्ति निर्विशङ्कां पतिव्रताम्'।।	<td>	1-100-25a1-100-25b	
<td>

	पुत्रश्चायं वृतो राज्ये त्वमग्रमहिषी भव।।	<td>	1-100-26a	
				
<td>

	यच्च कोपनयात्यर्थं त्वयोक्तोऽस्म्यप्रियं प्रिये।प्रणयिन्या विशालाक्षितत्क्षान्तं ते मया शुभे।।	<td>	1-100-27a1-100-27b	
				
				
<td>

	`अनृतं वाप्यनिष्टं वा दुरुक्तं वातिदुष्कृतम्।त्वयाप्येवं विशालाक्षि क्षन्तव्यं मम दुर्वचः।क्षान्त्या पतिकृते नार्यः पातिव्रत्यं व्रजन्ति ताः।।	<td>	1-100-28a1-100-28b1-100-28c	
				
<td>

	एवमुक्त्वा तु राजर्षिस्तामनिन्दितगामिनीम्।अन्तःपुरं प्रवेश्याथ दुष्यन्तो महिषीं प्रियाम्।।	<td>	1-100-29a1-100-29b	
				
<td>

	वासोभिरन्नपानैश्च पूजयित्वा तु भारत।`स मातरमुपस्थाय रथन्तर्यामभाषत।।	<td>	1-100-30a1-100-30b	
				
<td>

	मम पुत्रो वने जातस्तव शोकप्रणशनः।ऋणादद्य विमुक्तोऽहं तव पौत्रेण शोभने।।	<td>	1-100-31a1-100-31b	
				
<td>

	विश्वामित्रसुता चेयं कण्वेन च विवर्धिता।स्नुषा तव महाभागे प्रसीदस्व शकुन्तलाम्।।	<td>	1-100-32a1-100-32b	
				
<td>

	पुत्रस्य वचनं श्रुत्वा पौत्रं सा परिषस्वजे।पादयोः पतितां तत्र रथन्तर्या शकुन्तलाम्।।	<td>	1-100-33a1-100-33b	
				
<td>

	परिष्वज्य च बाहुभ्यां हर्षादश्रुण्यवर्तयत्।उवाच वचनं सत्यं लक्षये लक्षणानि च।।	<td>	1-100-34a1-100-34b	
				
<td>

	तव पुत्रो विशालाक्षि चक्रवर्ती भविष्यति।तव भर्ता विशालाक्षि त्रैलोक्यविजयी भवेत्।।	<td>	1-100-35a1-100-35b	
				
<td>

	दिव्यान्भोगाननुप्राप्ता भव त्वं वरवर्णिनि।एवमुक्ता रथ्तर्या परं हर्षमवाप सा।।	<td>	1-100-36a1-100-36b	
				
<td>

	शकुन्तलां तदा राजा शास्त्रोक्तेनैव कर्मणा।ततोऽग्रमहिषीं कृत्वा सर्वाभरणभूषिताम्।।	<td>	1-100-37a1-100-37b	
				
<td>

	ब्राह्मणेभ्यो धनं दत्त्वा सैनिकानां च भूपतिः।दौष्यन्तिं च ततो राजा पुत्रं शाकुन्तलं तदा'।।	<td>	1-100-38a1-100-38b	
				
<td>

	भरतं नामतः कृत्वा यौवराज्येऽभ्यषेचयत्।`भरते भारमावेश्य कृतकृत्योऽभवन्नृपः।।	<td>	1-100-39a1-100-39b	
				
<td>

	ततो वर्षशतं पूर्णं राज्यं कृत्वा नराधिपः।गत्वा वनानि दुष्यन्तः स्वर्गलोकमुपेयिवान्।।'	<td>	1-100-40a1-100-40b	
<td>

	।। इति श्रीमन्महाभारते आदिपर्वणि संभवपर्वणि शततमोऽध्यायः।। 100 ।।	<td>		

आदिपर्व