रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ७२
तं शयानं नरव्याघ्रं निद्रा नाभ्यागमत्तदा ।	
चिन्तयन्तमनेकार्थं रामगीतमनुत्तमम् ।। ७.७२.१ ।।	
तस्य शब्दं सुमधुरं तन्त्रीलयसमन्वितम् ।	
श्रुत्वा रात्रिर्जगामाशु शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।। ७.७२.२ ।।	
तस्यां निशायां व्युष्टायां कृत्वा पौर्वाह्णिकं क्रमम् ।	
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं शत्रुघ्नो मुनिपुङ्गवम् ।। ७.७२.३ ।।	
भगवन्द्रष्टुमिच्छामि राघवं रघुनन्दनम् ।	
त्वया ऽनुज्ञातुमिच्छामि सहैभिः संशितव्रतैः ।। ७.७२.४ ।।	
इत्येवंवादिनं तं तु शत्रुघ्नं शत्रुतापनम् ।	
वाल्मीकिः सम्परिष्वज्य विससर्ज च राघवम् ।। ७.७२.५ ।।	
सो ऽभिवाद्य मुनिश्रेष्ठं रथमारुह्य सुप्रभम् ।	
अयोध्यामगमत्तूर्णं राघवोत्सुकदर्शनः ।। ७.७२.६ ।।	
स प्रविष्टः पुरीं रम्यां श्रीमानिक्ष्वाकुनन्दनः ।	
प्रविवेश महाबाहुर्यत्र रामो महाद्युतिः ।। ७.७२.७ ।।	
स रामं मन्त्रिमध्यस्थं पूर्णचन्द्रनिभाननम् ।	
पश्यन्नमरमध्यस्थं सहस्रनयनं यथा ।। ७.७२.८ ।।	
सो ऽभिवाद्य महात्मानं ज्वलन्तमिव तेजसा ।	
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं रामं सत्यपराक्रमम् ।। ७.७२.९ ।।	
यदाज्ञप्तं महाराज सर्वं तत्कृतवानहम् ।	
हतः स लवणः पापः पुरी चास्य निवेशिता ।। ७.७२.१० ।।	
द्वादशैते गता वर्षास्त्वां विना रघुनन्दन ।	
नोत्सहेयमहं वस्तुं त्वया विरहितो नृप ।। ७.७२.११ ।।	
स मे प्रसादं काकुत्स्थ कुरुष्वामितविक्रम ।	
मातृहीनो यथा वत्सो न चिरं प्रवसाम्यहम् ।। ७.७२.१२ ।।	
एवं ब्रुवाणं शत्रुघ्नं परिष्वज्येदमब्रवीत् ।	
मा विषादं कृथाः शूर नैतत्क्षत्रियचेष्टितम् ।। ७.७२.१३ ।।	
नावसीदन्ति राजानो विप्रवासेषु राघव ।	
प्रजा नः परिपाल्या हि क्षत्रधर्मेण राघव ।। ७.७२.१४ ।।	
काले काले तु मां वीर अयोध्यामवलोकितुम् ।	
आगच्छ त्वं नरश्रेष्ठ गन्तासि च पुरं तव ।। ७.७२.१५ ।।	
ममापि त्वं सुदयितः प्राणैरपि न संशयः ।	
अवश्यं करणीयं च राज्यस्य परिपालनम् ।। ७.७२.१६ ।।	
तस्मात्त्वं वस काकुत्स्थ सप्तरात्रमिहावस ।	
ऊर्ध्वं गन्तासि मधुरां सभृत्यबलवाहनः ।। ७.७२.१७ ।।	
रामस्यैतद्वचः श्रुत्वा धर्मयुक्तं मनोगतम् ।	
शत्रुघ्नो दीनया वाचा बाढमित्येव चाब्रवीत् ।। ७.७२.१८ ।।	
सप्तरात्रं च काकुत्स्थो राघवस्य यथाज्ञया ।	
उष्य तत्र महेष्वासो गमनायोपचक्रमे ।। ७.७२.१९ ।।	
आमन्त्र्य तु महात्मानं रामं सत्यपराक्रमम् ।	
भरतं लक्ष्मणं चैव महारथमुपारुहत् ।। ७.७२.२० ।।	
दूरमाभ्यामनुगतो लक्ष्मणेन महात्मना ।	
भरतेन च शत्रुघ्नो जगामाशु पुरं ततः ।। ७.७२.२१ ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे द्विसप्ततितमः सर्गः ।। ७२ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्