स्कन्दपुराणम्/खण्डः ६ (नागरखण्डः)/अध्यायः ०७५
॥ सूत उवाच ॥ ॥ 
पुरा कल्पे भगवता एतत्क्षेत्रमनुत्तमम् ॥ 
रुद्रेण ब्रह्मणे दत्तं तुष्टेन द्विजसत्तमाः ॥ १ ॥ 
यदा तु स्थापितं लिंगं हाटकेश्वरसंज्ञितम् ॥ 
देवैः प्रीतेन रुद्रेण प्रदत्तं ब्रह्मणे पुनः ॥ २ ॥ 
एतत्क्षेत्रं तदा दत्तं शंभुना षण्मुखस्य ह ॥ 
रक्षणार्थं हि विप्राणां कलिकालादिदोषतः ॥३॥ 
ब्रह्मणा प्रार्थितेनेदं स्वयमादिममुत्तमम् ॥ 
पित्रादिष्टस्तु गांगेयस्तत्र वासमथाकरोत् ॥ ४ ॥ 
कार्तिक्यां कृत्तिकायोगे यः कुर्यात्स्वामिदर्शनम् ॥ 
सप्तजन्म भवेद्विप्रो धनाढ्यो वेदपारगः ॥५॥
महासेनस्य देवस्य प्रासादं सुमनोहरम्॥ 
उच्चैः स्थितं सर्वलोके पातुकाममिवांबरम् ॥ ६ ॥ 
तच्छ्रुत्वा विबुधाः सर्वे कौतुकादेत्य सत्वरम् ॥ 
वीक्षांचक्रुस्ततो गत्वा दृष्ट्वा मेध्यतमं पुरम् ॥ ७ ॥ 
प्रासादस्योत्तरे देशे प्राच्ये देशे तथा द्विजाः ॥ 
यज्ञक्रियासमारंभांश्चकुर्विप्रैर्यथोदितान् ॥८॥ 
इष्ट्वा च विबुधाः सर्वे दत्त्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ 
जग्मुस्त्रिविष्टपं हृष्टा लब्ध्वा तत्स्थानजं फलम् ॥ ९ ॥ 
ततस्तु देवयजनंनाम तस्य बभूव ह ॥ 
यदन्यत्र शतं कृत्वा क्रतूनां फलमाप्नुयात् ॥ 
तदत्रैकेन लभते क्रतुना दक्षिणावता ॥ ६.७५.१० ॥ 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये यज्ञ भूमिमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ७५ ॥ ॥ अ ॥