विष्णुधर्मोत्तरपुराणम्/ खण्डः १/अध्यायः ००३
।।मार्कण्डेय उवाच ।। 
ब्रह्मरात्र्यां व्यतीतायां विबुद्धे पद्मसम्भवे ।। 
विष्णुः सिसृक्षुर्भूतानां ज्ञात्वा भूमिं जलान्तगाम् ।। १ ।।
जलक्रीडारुचि शुभं कल्पादिषु यथा पुरा ।। 
वाराहमास्थितो रूपमुज्जहार वसुन्धराम्।। २ ।। 
वेदपाद्यूपदंष्ट्रश्च चतुर्वक्त्रश्चतुर्मुखः ।। 
अग्निजिह्वो दर्भरोमा ब्रह्मशीर्षो महातपाः ।। ३ ।। 
अहोरात्रेक्षणो दिव्यो वेदाङ्गः श्रुतिभूषणः ।। 
आज्यनासः स्रुवतुण्डः सामघोषस्वनो महान् ।। ।। ४।।
धर्मः सत्यमहाः श्रीमान्कर्मविक्रमसत्कृतः ।। 
प्रायश्चित्तमयो धीरः प्रांशुजानुर्महायशाः ।। 
उद्गात्रंत्रो होमलिङ्गः फलबीजमहौषधिः ।। ५ ।। 
वाय्वन्तरात्मा मन्त्रास्थिर्विकृतः सोमशोणितः ।। 
वेदस्कंधो हविर्गन्धो हव्यकव्यातिवेगवान् ।। ६ ।। 
प्राग्वंशकायो द्युतिमान्नानादीक्षाभिरन्वितः ।। 
दक्षिणाहृदयो योगी महाक्रतुमयो महान्।। ७ ।। 
उपाकर्मेष्टिरुचिरः प्रवर्ग्यावर्तभूषणः।। 
मायापत्नीसहायो वै महाशृंङ्ग इवोदिताम् ।।६।। 
महीं सागर पर्यन्तां सशैलवनकाननाम् ।। 
एकार्णवजलभ्रष्टामेकार्णवगतः प्रभुः ।। ९ ।। 
दंष्ट्राग्रेण समुद्धृत्य लोकानां हितकाम्यया ।। 
आदिदेवो महायोगी चकार जगतीं पुनः ।। 1.3.१० ।। 
एवं ज्ञात्वा वराहेण भूत्वा भूतहितार्थिना ।। 
उद्धृता पृथिवी देवी जलमध्यगता पुरा ।। ११ ।। 
उद्धृत्य भूमिं स विभुर्महात्मा वराहरूपेण जलान्तरस्थाम् ।। 
चक्रे विभागं जगतस्तदीशो यथायथा तच्छृणु राजसिंह ।। १२ ।। 
इति श्रीविष्णुधर्मोऽत्तरे प्रथमखण्डे मार्कण्डेयवज्रसंवादे वराहप्रादुर्भावो नाम तृतीयोऽध्यायः ।। ३ ।।