स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/प्रभासक्षेत्र माहात्म्यम्/अध्यायः २५८
॥ ॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
ततो गच्छेन्महादेवि शशापानमिति स्मृतम् ॥ 
तस्यैव दक्षिणे तीर्थं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ १ ॥ 
यस्मिन्स्नात्वा नरः सम्यङ्नापमृत्युभयं लभेत् ॥ 
शृणु यस्मात्तदुत्पत्तिं वदतो मम वल्लभे ॥ २ ॥ 
मथित्वा सागरं देवा गृहीत्वाऽमृतमुत्तमम् ॥ 
सत्वरास्तत्र ते गत्वा पपुश्चैव यथेप्सया ॥ ३ ॥ 
पिबतां तत्र पीयूषं देवानां वरवर्णिनि ॥ 
बिंदवः पतिता भूमौ शतशोथ सहस्रशः ॥ ४ ॥ 
एतस्मिन्नेव काले तु शशकस्तत्र चागतः ॥ 
प्रविष्टः सलिले तत्र तृषार्तो वरवर्णिनि ॥ ५ ॥ 
अमरत्वमनुप्राप्तो वर्द्धते सलिलालये ॥ 
तं दृष्ट्वा त्रिदशाः सर्वे स्पर्द्धमाना मुहुर्मुहुः ॥ 
ज्ञात्वामृतान्वितं तोयं मंत्रं चक्रुर्भयान्विताः ॥ ६ ॥ 
अमृतं पतितं भूमौ भक्षयिष्यंति मानवाः ॥ 
ततोऽमर्त्त्या भविष्यंति नात्र कार्या विचारणा ॥ ७ ॥ 
तिर्यग्योन्यां समुत्पन्नः कृपणः शशको ह्ययम् ॥ 
अस्माभिः स्पर्द्धते तस्मात्ततो भयमुपस्थितम् ॥ ८ ॥ 
अथ प्राप्तो निशानाथो व्याधिना स परिप्लुतः ॥ 
अब्रवीत्त्रिदशान्सर्वानमृतं मे प्रयच्छत ॥ ९ ॥ 
कृच्छ्रेण महता प्राप्तो नाहं शक्तो विसर्पितुम् ॥ 
अथोचुस्त्रिदशाः सर्वे सर्वमस्माभिर्भक्षितम् ॥ 7.1.258.१० ॥ 
विस्मृतस्त्वं निशानाथ चिरात्कस्मादिहागतः ॥ 
कुरुष्व वचनं चंद्र अस्माकं तिमिरापह ॥ ॥ ११ ॥ 
अस्मिञ्जलेऽमृतं भूरि पतितं पिबतां हि नः ॥ 
तत्पिबस्व निशानाथ सर्वमेतज्जलाशयम् ॥ १२ ॥ 
अर्द्धं निपतितं चात्र सत्यमेतन्निशामय ॥ 
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा शीतरश्मिस्त्वरान्वितः ॥ १३ ॥ 
तृषार्तो वाऽपिबत्तोयं शशकेन समन्वितम् ॥ 
अस्थिशेषं तु तत्तस्य कायं पीयूषभक्षणात् ॥ १४ ॥ 
तत्क्षणात्पुष्टिमगमत्कांत्या परमया युतः ॥ 
धातुषु क्षीयमाणेषु पुष्टो हि सुधया हि सः ॥ १५ ॥ 
स चापि शशकस्तस्य न मृतो जठरं गतः ॥ 
अद्यापि दृश्यते तत्र देहे पीयूषभक्षणात् ॥१६॥ 
तत्क्षणात्तुष्टिमगमत्कांत्या परमया युतः ॥ 
अब्रुवन्खन्यतामेतद्यथा भूयो जलं भवेत् ॥ ॥ १७ ॥ 
अस्माकं संगमादेतच्छुष्कं श्वभ्रं जलाशयम् ॥ 
तद्युक्तं च कृतं कर्म नैतत्साधुविचेष्टितम् ॥ १८ ॥ 
ततोऽखनंश्च ते सर्वे यावत्तोयविनिर्गमः ॥ 
अथाब्रुवंस्ततः सर्वे हर्षेण महतान्विताः ॥ १९ ॥ 
यस्माच्छशेन संयुक्तं पीतमेतज्जलाशयम् ॥ 
चंद्रेण हि शशापानं तस्मादेतद्भविष्यति ॥ ॥ 7.1.258.२० ॥ 
अत्रागत्य नरः स्नानं यः करिष्यति भक्तितः ॥ 
स यास्यति परं स्थानं यत्र देवो महेश्वरः ॥ २१ ॥ 
अत्रान्नं संप्रदास्यंति ब्राह्मणेभ्यः समा हिताः ॥ 
सर्वयज्ञफलं तेषां भविष्यति न संशयः ॥ २२ ॥ 
अस्मिन्दृष्टे सुराः सर्वे दृष्टाः स्युः सर्वदेवताः ॥ 
एवमुक्त्वा सुराः सर्वे जग्मुश्चैव सुरालयम्॥ २३ ॥ 
अथ कालेन महता प्राप्ता तत्र सरस्वती ॥ 
वडवाग्निं समादाय तयानुप्लावितं पुनः ॥२४॥ 
ततो मेध्यतरं जातं तीर्थं च वरवर्णिनि ॥ 
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन तत्र स्नानं समाचरेत् ॥ २५ ॥

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शशापानमाहात्म्यवर्णनंनामाष्टापञ्चाशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥ २५८ ॥ ॥ छ ॥