कामसूत्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः ५
उत्तरौष्ठं अन्तरःमुखं नयनं इति मुक्त्वा चुम्बनवद्दशनरदनस्थानानि.		॥	२.५.१	॥
समाः स्निग्धच्छाया रागग्राहिणो युक्तप्रमाणा निशःछिद्रास्तीक्ष्णाग्रा इति दशनगुणाः.		॥	२.५.२	॥
कुण्ठा राज्युद्गताः परुषाः विषमाः श्लक्ष्णाः पृथवो विरला इति च दोषाः.		॥	२.५.३	॥
[१] गूढकं [२] उच्छूनकं((१४)) [३] बिन्दुर्[४] बिन्दुमाला [५] प्रवालमणिर्[६] मणिमाला [७] खण्डाभ्रकं [८] वराहचर्वितकं इति दशनच्छेदन्विकल्पाः.		॥	२.५.४	॥
नातिलोहितेन रागमात्रेण विभावनीयं [१] गूढकम्.		॥	२.५.५	॥
तदेव पीडनाद्[२] उच्छूनकम्.		॥	२.५.६	॥
तदुभयं बिन्दुरधरमध्य इति.		॥	२.५.७	॥
उच्छूनकं प्रवालमणिश्च कपोले.		॥	२.५.८	॥
कर्णपूरचुम्बनं नखदशनच्छेद्यं इति सव्यकपोलमण्डनानि.		॥	२.५.९	॥
दन्तौष्ठसंयोगाभ्यासनिष्पादनत्वात्[५] प्रवालमणिसिद्धिः.		॥	२.५.१०	॥
सर्वस्येयं [६] मणिमालायाश्च.		॥	२.५.११	॥
अल्पदेशायाश्च त्वचो दशनद्वयसंदंशजा [३] बिन्दुसिद्धिः		॥	२.५.१२	॥
सर्वैर्[४] बिन्दुमालायाश्च.		॥	२.५.१३	॥
तस्मान्मालाद्वयं अपि गलकक्षवंक्षणप्रदेशेषु.		॥	२.५.१४	॥
ललाटे चोर्वोर्बिन्दुमाला.		॥	२.५.१५	॥
मण्दलं इव विषमकूटकयुक्तं [७] खण्डाभ्रकं स्तनपृष्ठ एव.		॥	२.५.१६	॥
संहताः प्रदीर्घा बह्व्यो दशनपदराजयस्ताम्रान्तराला [८] वराहचर्वितकम्. स्तनपृष्ठ एव.		॥	२.५.१७	॥
तदुभयं अपि चण्डवेगयोः.		॥	२.५.१८	॥
चिति दशनच्छेद्यानि.		॥	२.५.१८	॥
विशेषके कर्णपूरे पुष्पपीडे ताम्बूलपलाशे तमालपत्त्रे चेति प्रयोज्यागामिषु नखदशन च्छेद्यादीन्यभियोगिकानि.		॥	२.५.१९	॥

सेच्तिओन्(प्रकरण)१२		

देशसात्म्याच्च योषित उपचरेत्.		॥	२.५.२०	॥
मध्यदेश्या आर्यप्रायाः शुच्युपचाराश्चुम्बननखदन्तपदद्वेषिण्यः.		॥	२.५.२१	॥
बाह्लीकदेश्या आवान्तिकाश्च.		॥	२.५.२२	॥
चित्ररतेषु त्वासां अभिनिवेशः.		॥	२.५.२३	॥
परिष्वङ्गचुम्बननखदन्तचूषणप्रधानाः क्षतवर्जिताः प्रहनणसाध्या मालव्य आभीर्यश्च.		॥	२.५.२४	॥
सिन्धुषष्टःआनां च नदीनां अन्तरालीया औपरिष्टकसात्म्याः.		॥	२.५.२५	॥
चण्डवेगा मन्दसीत्कृता आपरान्तिका लाट्यश्च.		॥	२.५.२६	॥
दृढप्रहणनयोगिन्यः खरवेगा एव अपद्रव्यप्रधानाः स्त्रीराज्ये कोशालायां च.		॥	२.५.२७	॥
प्रकृत्या मृद्व्यो रतिप्रिया अःशुचिरुचयो निरःआचाराश्च आन्ध्र्यः.		॥	२.५.२८	॥
सकलचतुःषश्टिप्रयोगरागिण्योऽश्लीलपरुषवाक्यप्रियाः शयने च सःरभसोपक्रमा महाराष्ट्रिकाः.		॥	२.५.२९	॥
तथाविधा एव रहसि प्रकाशन्ते नागरिकाः((१५)).		॥	२.५.३०	॥
मृद्यमानाश्चाभियोगान्मन्दं मन्दं प्रसिञ्चन्ते द्रविड्यः..२.५.३२ मध्यमवेगाः सर्वसहाः स्वाङ्गप्रच्छादिन्यः पराङ्गहासिन्यः कुत्सिताश्लीलपरुष परिहारिण्यो वानवासिकाः.		॥	२.५.३१	॥
मृदुभाषिण्योऽनुरागवत्यो मृद्व्यङ्ग्यश्((१६)) च गौड्यः.		॥	२.५.३३	॥
देशसात्म्यात्प्रकृतिसात्म्यं बलीय इति सुवर्णनाभः. न तत्र देश्या उपचाराः.		॥	२.५.३४	॥
कालयोगाच्च देशाद्देशान्तरं उपचारवेषलीलाश्चानुगच्छन्ति तच्च विद्यात्.		॥	२.५.३५	॥
उपगूहनादिषु च रागवर्धनं पूर्वं पूर्वं विचित्रं उत्तरं उत्तरं च.		॥	२.५.३६	॥
व्वार्यमाणश्च पुरुषो यत्कुर्यात्तदनु क्षतम्. अःमृष्यमाणा द्विगुणं तदेव प्रतियोजयेत्..		॥	२.५.३७	॥
व्बिन्दोः प्रतिक्रिया माला मालायाश्चाभ्रखण्डकम्. इति क्रोधादिवाविष्टा कलहान्प्रतियोजयेत्..		॥	२.५.३८	॥
व्सकचग्रहं उन्नम्य मुखं तस्य ततः पिबेत्. निलीयेत दशेच्चैव तत्र तत्र मदेरिता..		॥	२.५.३९	॥
वुन्नम्य कण्ठे कान्तस्य संश्रिता वक्षसः स्थलीम्. मणिमालां प्रयुञ्जीत यच्चन्यदपि लक्षितम्..		॥	२.५.४०	॥
व्दिवापि जनसंबाधे नायकेन प्रदर्शितम्. उद्दिश्य स्वकृतं चिह्नं हसेदन्यैरःलक्षिता..		॥	२.५.४१	॥
व्विकूणयन्तीव((१७)) मुखं कुत्सयन्तीव((१८)) नायकम्. स्वगात्रस्थानि चिह्नानि सासूयेव प्रदर्शयेत्..		॥	२.५.४२	॥
व्परस्परानुकूल्येन तदेवं लज्जमानयोः. संवत्सरशतेनापि प्रीतिर्न परिहीयते..		॥	२.५.४३	॥
चिति श्रीवात्यायनीये कामसूत्रे सांप्रयोगिके द्वितीयेऽधिकरणे दशनच्छेद्यविधयो देश्याश्चोपचाराः पञ्चमोऽध्यायः. आदितो दशमः.		॥	२.५	॥