महाभारतम्-13-अनुशासनपर्व-097
भीष्मेण युधिष्ठिरम्प्रति सेन्द्रबृहस्पतिसंवादानुवादं भूमिदानप्रशंसनम्।। 1 ।।

13-97-6	प्रियं स्वपतिम्।।
13-97-12	प्रियेण प्रियाय वा दत्तेति योगात्तस्या दानमादानं वा कुर्वन् प्रियदत्ताया अस्याः प्रियो भवतीत्यर्थः। दानं वाप्यथ वा ज्ञानं नामास्याः परमप्रियम् इति ट.ध.पाठः।।
13-97-19 शंसन्त्यमुकदत्ते गृहे तिष्ठाम इति कथयन्ति।।
13-97-23	अर्पितदानान्तरवद्भूमिदाने पुण्योत्पत्तौ शङ्कैव नास्तीत्यर्थः।।
13-97-25	एता एतानि। सुपो डादेशः। वर्तन्त्यनुसरन्ति। नातिक्रामन्ति भूमिदमिति थ.ध.पाठः।।
13-97-28	वैकिंकरः विपरीतं कुत्सितं च करोतीति विकिंकरः कालस्तत्सम्बन्धी कालमृत्युरित्यर्थः।।
13-97-30	सत्री सत्रकृत्।।
13-97-31	उदीर्णं इति पाठे महत्। शरणं गृहम्।।
13-97-36	ततश्च जनने पुनरिति थ.पाठ.।।
13-97-37	ब्रह्मभूयं बृहत्त्वं फलमिति यावत्। गच्छति प्राप्नोति। ब्राह्मणो ब्रह्मसंश्रित इति ट.ध.पाठः।।
13-97-38	कृत्यानां मन्त्रमयीनां मारणार्थशक्तीनां सम्बन्धि यदरिष्टं तच्छमनम्।।
13-97-39	इदं भूमिदानं यो वेद। वादं भूमिवाक्यं यो वेद। सोऽपि पुनाति दशपुरुषानिति शेषः।।
13-97-41	भूतिलक्षणं ऐश्वर्यसूचकम्।।
13-97-76	क्षिपन् हरन्।।
13-97-80	स्पर्शितां दत्ताम्।।
13-97-92	वराश्वा वरवारणा इति थ.पाठः।।

महाभारतम्/अनुशासनपर्व