महाभारतम्-03-आरण्यकपर्व-307
कदाचन ऋतुस्नातया सूर्यमनलोकयन्त्या कुन्त्या दुर्वाससा दत्तमत्रपरीक्षणाय तदाह्वानम् ।। 1 ।।
मन्त्रबलादुपागतेन रविणा स्वेन सङ्गमनङ्गीकुर्वन्त्याः कुन्त्या विभीषिकापूर्वकं सङ्गायानुनयनम् ।। 2

3-307-3 ऋतुं रजः ।।
3-307-8 प्राणान् इन्द्रियाणि चक्षुःश्रोत्रादीनि उपस्पृश्य। जलेन सम्यगाचम्येत्यर्थः ।।
3-307-11 किं करोम्यवशो राज्ञि इति थ. ध. पाठः ।।
3-307-13 यथाहं गमिष्ये तथा मा मां ब्रवीषि नतु तद्योग्यमित्याह नत्विति । वृथा प्रसादमप्राप्य ।।
3-307-14 तवाभिसन्धिं सुभगे कुर्यां पुत्रः इति थ. ध. पाठः ।।
3-307-16 ब्राह्मणं दुर्वाससम् ।।
3-307-18 विनयं दण्डं धास्यामि धारयिष्यामि ।।
3-307-22 अपचारोऽपराधः कृतः। व्रीडमानेव बालेति झ. पाठः ।।

महाभारतम्/आरण्यकपर्व