महाभारतम्-12-शांतिपर्व-189
भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति सदाचारनिरूपणम्।। 1।।

12-191-2 आचारो लक्षणं ज्ञापकं येषाम्।।
12-191-4 शौचं कृत्वा उपस्पृश्य आचम्य नदीं तरेदवगाहेत्। ततस्तर्पणमिति संबन्धः।।
12-191-5 जपेत्सावित्रीम्। सन्ध्यामुपलक्ष्य तिष्ठन्नुपतिष्ठेत।।
12-191-6 पादौ पाणी सुखं चेति पञ्च आर्द्राणि यस्य। भोजनमन्नम्।।
12-191-8 शुचिंदेशमनड्वाहं इति धार्मिकं चैत्यं इति च झ. पाठः।।
12-191-9 सामान्यं साधारणम्। पाकभेदं न कुर्यादित्यर्थः।।
12-191-10 तथा कुर्वन् यथाकालभोजी उपवासफलं लभेतेत्यर्थः।।
12-191-12 ब्राह्मणभुक्तावशिष्टं मातुर्हृदयमिव हितकरं कृतं धात्रा तद्ये उपासते ते सत्यं ब्रह्म समासते आसादयन्ति।। 
12-191-13 संकसुकः कामलोभादिवशः।।
12-191-14 वृथामांसमसंस्कृतमांसम्।।
12-191-17 धर्म्यं ऋतुकालिकम्। गुह्ये रहसि।।
12-191-18 हृदयं रहस्यम्। तीर्थं गुरुः। शुचिरग्निः। आर्यकृतं शिष्टाचरितम्। वालं गोपुच्छम्। सर्वमार्यकृतं चौक्ष्यमिति झ. पाठः।।
12-191-19 प्रदिष्टं कर्तव्यत्वेनोपदिष्टम्।।
12-191-20 दक्षिणं पाणिमुद्धरेत् यज्ञोपवीती भवेत्।।
12-191-21 विप्राणां पूजनमेवोत्तमं पण्यमुत्तमा कृषिश्च तद्वत् दृष्टफलमित्यर्थः। सस्यानां धान्यानां बहुकारं बहुलीकरणं च तदेव गवामिन्द्रियाणां वाह्ये प्राप्ये। वाहप्रापणम्। दिव्यस्त्र्यन्नपानादीष्टप्राप्तिरपि विप्राणां पूजनमेव पण्यादिवदेष्टव्यमित्यर्थः।।
12-191-22 पूजनप्रकारमाह संपन्नमिति। भोजने दीयमाने संपन्नमिति ब्रूयाद्दाता। सुसंपन्नमिति प्रतिग्रहीता। एवमुत्तरत्र।।
12-191-23 संप्राप्ते कृते सति। विप्राणामभिनन्दनं वन्दनादिना संतोषणं कार्यमिति शेषः।।
12-191-24 प्रत्यादित्यमादित्याभिमुखो न मेहेत न मूत्रमुत्सृजेत्। शकृत्पुरीषम्। पु्तरैस्त्रिया च सुहृदा सह भुक्तं च वर्जयेत् इति ट. पाठः।।
12-191-26 वैकृतं नेत्रादिविकारः। पापं हृदयमाख्याति गूहमानाः पापम्।। 
12-191-28 पापं पापिम्। पापं प्रकाशनीयं धर्मस्तु गोपनीय इत्यर्थः।।
12-191-30 मरणं कर्तृ।।
12-191-31 मानसं मनोनिर्वर्त्यम्।।

महाभारतम्/शांतिपर्व