स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/रेवा खण्डम्/अध्यायः २०६
अध्यायः २०६
श्रीमार्कण्डेय उवाच -
गच्छेत्ततः क्षोणिनाथ तीर्थं परमशोभनम्  ।
सर्वपापहरं पुण्यं दशकन्येति विश्रुतम्  ।
महादेवकृतं पुण्यं सर्वकामफलप्रदम्  ॥ २०६.१ ॥
तत्र तीर्थे महादेवो दशकन्या गुणान्विताः  ।
ब्रह्मणो वरयामास ह्युद्वाहेन युयोज ह  ॥ २०६.२ ॥
तदाप्रभृति तत्तीर्थं दशकन्येति विश्रुतम्  ।
सर्वपापहरं पुण्यमक्षयं कीर्तितं फलम्  ॥ २०६.३ ॥
तत्र तीर्थे तु यः कन्यां ददाति समलंकृताम्  ।
प्राप्नोति पुरुषो दत्त्वा यथाशक्त्या स्वलंकृताम्  ॥ २०६.४ ॥
तेन दानोत्थपुण्येन पूतात्मानो नराधिप  ।
वसन्ति रोमसंख्यानि वर्षाणि शिवसन्निधौ  ॥ २०६.५ ॥
ततः कालेन महता त्विह लोके नरेश्वर  ।
मानुष्यं प्राप्य दुष्प्राप्यं धनकोटीपतिर्भवेत् ॥ २०६.६ ॥
तत्र तीर्थे तु यो भक्त्या स्नात्वा विप्राय काञ्चनम्  ।
सम्प्रयच्छति शान्ताय सोऽत्यन्तं सुखमश्नुते  ॥ २०६.७ ॥
वाचिकं मानसं वापि कर्मजं यत्पुरा कृतम्  ।
तत्सर्वं विलयं याति स्वर्णदानेन भारत  ॥ २०६.८ ॥
नरो दत्त्वा सुवर्णं चापि वालाग्रमात्रकम्  ।
तत्र तीर्थे दिवं याति मृतो नास्त्यत्र संशयः  ॥ २०६.९ ॥
तत्र विद्याधरैः सिद्धैर्विमानवरमास्थितः  ।
पूज्यमानो वसेत्तावद्यावदाभूतसम्प्लवम्  ॥ २०६.१० ॥

॥ इति  श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे दशकन्यातीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षडुत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥