महाभारतम्-01-आदिपर्व-249
खाण्डववनदहनार्थं कृष्णार्जुनौप्रति अग्नेः प्रार्थना।। 1 ।।
जनमेजयस्य अग्निकृतखाण्डवदाहप्रार्थनाकारणप्रश्नानुरोधेनवैशंपायनेन श्वेतकिराजोपाख्यानकथनम्।। 2 ।।
बहूनि वर्षाण्यविच्छिन्नं यजतः श्वेतकेर्यागेन श्रान्तैर्ऋत्विग्भिः पुनर्याजना नङ्गीकरणम्।। 3 ।।
आराधितस्य शङ्करस्याज्ञया द्वादशवर्षपर्यन्तं संतताज्यधारयाऽग्नेस्तोषणम्।। 4 ।।
पुनराराधितस्य शङ्करस्याज्ञया दुर्वाससः साहाय्येन यजतो राज्ञो मखे बहुहविर्भोजनेनाग्नेर्ग्लानिः।। 5 ।।
तत्परिहारार्थं प्रार्थितेन ब्रह्मणा खाण्डवभक्षणविधानम्।। 6 ।।
खाण्डवं दग्धुं सप्तकृत्वो यतितवतोऽप्यग्नेः तत्रत्यैर्गजादिसत्वैर्जलसेकेन निर्वापणम्।। 7 ।।
1-249-20	इक्ष्वाकूणामधिरथो यज्वा विपुलदक्षिणः इति ङ. पाठः।।
1-249-37	त्वरासंभावितः त्वरायुक्तः।।
1-249-73	प्रकृतिं स्वभावम्।।
1-249-74	वसोर्धारा पात्रविशेषः। येन हूयमानं घृतद्रव्यं संततधारारूपेण क्षरति। तेन हुतं हविरर्थाद्धृतमेव वसोर्धारां जुहोतीत्युपक्रम्य घृतस्य वा एवमेषा धारेति वाक्यशेषात्।।
1-249-75	उपयुक्तं भुक्तम्।।
	ऊनपञ्चाशदधिकद्विशततमोऽध्यायः।। 249 ।।

आदिपर्व