सूर्यसिद्धान्तः/अध्यायः ५
मध्यलग्नसमे भानौ हरिजस्य न सम्भवः ।	
अक्षोदङ्मध्यभक्रान्तिसाम्ये नावनतेरपि ।।	५.०१ ।। 
देशकालविशेषेण यथावनतिसम्भवः ।	
लम्बनस्यापि पूर्वान्यदिग्वशाच्च तथोच्यते ।।	५.०२ ।। 
लग्नं पर्वान्तनाडीनां कुर्यात्स्वैरुदयासुभिः ।	
तज्ज्यान्त्यापक्रमज्याघ्नी लम्बज्याप्तोदयाभिधा ।।	५.०३ ।। 
तदा लङ्कोदयैर्लग्नं मध्यसंज्ञं यथोदितम् ।	
तत्क्रान्त्यक्षांशसंयोगो दिक्षाम्ये +अन्तरं अन्यथा ।।	५.०४ ।। 
शेषं नतांशास्तन्मौर्वी मध्यज्या साभिधीयते ।	
मध्योदयज्ययाभ्यस्ता त्रिज्याप्ता वर्गितं फलम् ।।	५.०५ ।। 
मध्यज्यावर्गविश्लिष्टं दृक्क्षेपः शेषतः पदम् ।	
तत्त्रिज्यावर्गविश्लेषान्मूलं शङ्कुः स दृग्गतिः ।।	५.०६ ।। 
नतांशबाहुकोटिज्ये +अस्फुटे दृक्क्षेपदृग्गती ।	
एकज्यार्धगतश्छेदो लब्धं दृग्गतिजीवया ।।	५.०७ ।। 
मध्यलग्नार्कविश्लेषज्या छेदेन विभाजिता ।	
रवीन्द्वोर्लम्बनं ज्ञेयं प्राक्पश्चाद्घटिकादिकम् ।।	५.०८ ।। 
मध्यलग्नाधिके भानौ तिथ्यन्तात्प्रविशोधयेत् ।	
धनं ऊने +असकृत्कर्म यावत्सर्वं स्थिरीभवेत् ।।	५.०९ ।। 
दृक्क्षेपः शीततिग्मांश्वोर्मध्यभुक्त्यन्तराहतः ।	
तिथिघ्नत्रिज्यया भक्तो लब्धं सावनतिर्भवेत् ।।	५.१० ।। 
दृक्क्षेपात्सप्ततिहृताद्भवेद्वावनतिः फलम् ।	
अथवा त्रिज्यया भक्तात्सप्तसप्तकसङ्गुणात् ।।	५.११ ।। 
मध्यज्यादिग्वशात्सा च विज्ञेया दक्षिणोत्तरा ।	
सेन्दुविक्षेपदिक्षाम्ये युक्ता विश्लेषितान्यथा ।।	५.१२ ।। 
तया स्थितिविमर्दार्धग्रासाद्यं तु यथोदितम् ।	
प्रमाणं वलनाभीष्टग्रासादि हिमरश्मिवत् ।।	५.१३ ।। 
स्थित्यर्धोनाधिकात्प्राग्वत्तिथ्या(?)न्तलाल्लम्बनं पुनः ।	
ग्रासमोक्षोद्भवं साध्यं तन्मध्यहरिजान्तरम् ।।	५.१४ ।। 
प्राक्कपाले +अधिकं मध्याद्भवेत्प्राग्रहणं यदि ।	
मौक्षिकं लम्बनं हीनं पश्चार्धे तु विपर्ययः ।।	५.१५ ।। 
तदा मोक्षस्थितिदले देयं प्रग्रहणे तथा ।	
हरिजान्तरकं शोध्यं यत्रैतत्स्याद्विपर्ययः ।।	५.१६ ।। 
एतदुक्तं कपालैक्ये तद्भेदे लम्बनैकता ।	
स्वे स्वे स्थितिदले योज्या विमर्दार्धे +अपि चोक्तवत् ।।	५.१७ ।।