महाभारतम्-12-शांतिपर्व-229
भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति ज्ञानस्य श्रेयःसाधनत्वज्ञानोपायादिप्रतिपादकेन्द्रप्रह्नादसंवादानुवादः।। 1।।

12-229-2 श्रोतुं त्वत्तो वदस्व मे इति ट. थ. पाठः।।
12-229-4 असक्तं फलेच्छारहितम्। संयमे रतं इति ट. थ. पाठः। समये रतं इति झ. पाठः।।
12-229-5 शून्यागारनिवासिनं इति झ. पाठः।।
12-229-7 आत्मनि प्रतीचि। श्रेयस्यानन्दरूपे। ज्ञाने चिन्मात्रे। धीरं कुतर्कानभिभूतम्। सर्वज्ञं समदर्शनमिति झ. पाठः।।
12-229-11 भवति त्वयि। अनपगान् स्थिरान्।।
12-229-12 बालजनैः समारागद्वेषादिराहित्यात्। मन्यमानो जानन्नात्मज्ञानार्थं किं श्रेयः प्रशस्ततरं साधनम्।।
12-229-15 तदुक्तमनुवर्णयन् इति ध. पाठः।।
12-229-21 नास्ति काचित्स्वका रतिः इति थ. पाठः।।
12-229-25 अनिष्टस्याप्यनिर्वृत्तिमिष्टनिर्वृत्तिमेव च इति ट. थ. पाठः।।
12-229-30 कश्चिदोदनं वायसो ह्यदन्निति झ. पाठः।।
12-229-32 वुध्यमानस्य वै दर्पं मनो वा इति ध. पाठः।।
12-229-35 पश्यतो लोकविद्यया इति ध. पाठः। लोकमव्ययं इति झ. पाठः।।
12-229-36 यो मामद्य ममायते इति झ. पाठः।।
12-229-37 न ज्ञाने कर्म विद्यते इति झ. पाठः।।
12-229-38 प्रज्ञा ज्ञानम्। शान्तिस्तत्फलम्।।
12-229-39 महत् मोक्षम्।।

महाभारतम्/शांतिपर्व