महाभारतम्-06-भीष्मपर्व-102
द्रोणार्जुनयुद्धं भीमसेनपराक्रमश्च ।। 1 ।।<table>				
<td>

	धृतराष्ट्र उवाच।	<td>	6-102-1x	
				
<td>

	कथं द्रोणो महेष्वासः पाण्डवश्च धनञ्जयः ।समीयतू रणे यत्तौ तावुभौ पुरुषर्षभौ ।।	<td>	6-102-1a6-102-1b	
				
<td>

	प्रियो हि पाण्डवो नित्यं भारद्वाजस्य धीमतः ।आचार्यश्च रणे नित्यं प्रियः पार्थस्य सञ्जय ।।	<td>	6-102-2a6-102-2b	
				
<td>

	तावुभौ रथिनो सङ्ख्ये हृष्टौ सिंहाविवोत्कटौ ।कथं समीयतुर्यत्तौ भारद्वाजधनञ्जयौ ।।	<td>	6-102-3a6-102-3b	
<td>

	सञ्जय उवाच।	<td>	6-102-4x	
				
<td>

	न द्रोणः समरे पार्थं जानीते प्रियमात्मनः ।क्षत्रधर्मं पुरस्कृत्य पार्थो वा गुरुमाहवे ।।	<td>	6-102-4a6-102-4b	
				
<td>

	न क्षत्रिया रणे राजन्वर्जयन्ति परस्परम् ।निर्मर्यादं हि युध्यन्ते पितृभिर्भ्रातृभिः सह ।।	<td>	6-102-5a6-102-5b	
				
<td>

	रणे भारत पार्थेन द्रोणो विद्धस्त्रिभिः शरैः ।नाचिन्तयच्च तान्बाणान्पार्थचापच्युतान्युधि ।।	<td>	6-102-6a6-102-6b	
				
<td>

	शरवृष्ट्या पुनः पार्थश्छादयामास तं रणे ।स प्रजज्वाल रोषेण गहनेऽग्निरिवोर्जितः ।।	<td>	6-102-7a6-102-7b	
				
<td>

	ततोऽर्जुनं रणे द्रोणः शरैः सन्नतपर्वभिः ।छादयामास राजेन्द्र नचिरादेव भारत ।।	<td>	6-102-8a6-102-8b	
				
<td>

	ततो दुर्योधनो राजा सुशर्माणमचोदयत् ।द्रोणस्य समरे राजन्पार्ष्णिग्रहणकारणात् ।।	<td>	6-102-9a6-102-9b	
				
<td>

	त्रिगर्तराडपि क्रुद्धो भृशमायम्य कार्मुकम् ।छादयामास समरे पार्थं बाणैरयोमुखैः ।।	<td>	6-102-10a6-102-10b	
				
<td>

	ताभ्यां मुक्ताः शरा राजन्नन्तरिक्षे विरेजिरे ।हंसा इव महाराज शरत्काले नभस्तले ।।	<td>	6-102-11a6-102-11b	
				
<td>

	ते शराः प्राप्य कौन्तेयं समन्ताद्विविशुः प्रभो ।फलभारनतं यद्वत्स्वादुवृक्षं विहंगमाः ।।	<td>	6-102-12a6-102-12b	
				
<td>

	अर्जुनस्तु रणे नादं विनद्य रथिनां वरः।त्रिगर्तराजं समरे सपुत्रं विव्यधे शरैः ।।	<td>	6-102-13a6-102-13b	
				
				
<td>

	ते वध्यमानाः पार्थेन कालेनेव युगक्षये ।पार्थमेवाभ्यवर्तन्त मरणे कृतनिश्चयाः ।मुमुचुः शरवृष्टिं च पाण्डवस्य रथं प्रति ।।	<td>	6-102-14a6-102-14b6-102-14c	
				
<td>

	शरवृष्टिं ततस्तां तु शरवर्षैः समन्ततः ।प्रतिजग्राह राजेन्द्र तोयवृष्टिमिवाचलः।।	<td>	6-102-15a6-102-15b	
				
<td>

	तत्राद्भुतमपश्याम बीभत्सोर्हस्तलाघवम् ।विमुक्तां बहुभिर्योधैः शस्त्रवृष्टिं दुरासदाम् ।।	<td>	6-102-16a6-102-16b	
				
<td>

	यदेको वारयामास मारुतोऽभ्रगणानिव ।कर्मणा तेन पार्थस्य तुतुषुर्देवदानवाः ।।	<td>	6-102-17a6-102-17b	
				
<td>

	अथ क्रुद्धो रणे पार्थस्त्रिगर्तान्प्रति भारत।मुमोचास्त्रं महाराज वायव्यं पृतनामुखे ।।	<td>	6-102-18a6-102-18b	
				
<td>

	प्रादुरासीत्ततो वायुः क्षोभयाणो नभस्तलम् ।पातयन्वै तरुगणान्विनिघ्नंश्चैव सैनिकान् ।।	<td>	6-102-19a6-102-19b	
				
<td>

	ततो द्रोणोऽभिवीक्ष्यैव वायव्यास्त्रं सुदारुणम्।शैलमन्यन्महाराज घोरमस्त्रं मुमोच ह ।।	<td>	6-102-20a6-102-20b	
				
<td>

	द्रोणेन युधि निर्मुक्ते तस्मिन्नस्त्रे नराधिप।प्रशशाम ततो वयुः प्रसन्नाश्च दिशो दश ।।	<td>	6-102-21a6-102-21b	
				
<td>

	ततः पाण्डुसुतो वीरस्त्रिगर्तस्य रथव्रजान् ।निरुत्साहान्रणे चक्रे विमुखान्विपराक्रमान् ।।	<td>	6-102-22a6-102-22b	
				
<td>

	ततो दुर्योधनश्चैव कृपश्च रथिनां वरः।अश्वत्थामा तथा शल्यः काम्भोजश्च सुदक्षिणः ।।	<td>	6-102-23a6-102-23b	
				
<td>

	विन्दानुविन्दावावन्त्यौ बाह्लिकः सह बाह्लिकैः ।महता रथवंशेन पार्थस्यावारयन्दिशः ।।	<td>	6-102-24a6-102-24b	
				
<td>

	तथैव भगदत्तश्च श्रतायुश्च महाबलः।गजानीकेन भीमस्य ताववारयतां दिशः ।।	<td>	6-102-25a6-102-25b	
				
<td>

	भूरिश्रवाः शलश्चैव सौबलश्च विशांपते ।शरौघैर्विमलैस्तीक्ष्णैर्माद्रीपुत्राववारयन् ।।	<td>	6-102-26a6-102-26b	
				
<td>

	भीष्मस्तु संहतः सङ्ख्ये धार्तराष्ट्रैः ससैनिकैः ।युधिष्ठिरं समासाद्य सर्वतः पर्यवारयत् ।।	<td>	6-102-27a6-102-27b	
				
<td>

	आपतन्तं गजानीकं दृष्ट्वा पार्थो वृकोदरः।लोलिहन्सृक्किणी वीरो मृगराडिव कानने ।।	<td>	6-102-28a6-102-28b	
				
<td>

	भीमस्तु रथिनां श्रेष्ठो गदां गृह्य महाहवे ।अवप्लुत्य रथात्तूर्णं तव सैन्यान्यभीषयत् ।।	<td>	6-102-29a6-102-29b	
				
<td>

	तमुद्वीक्ष्य गदाहस्तं ततस्ते गजसादिनः ।परिवव्रू रणे यत्ता भीमसेनं समन्ततः ।।	<td>	6-102-30a6-102-30b	
				
<td>

	गजमध्यमनुप्राप्तः पाण्डवः स व्यराजत।मेघजालस्य महतो यथा मध्यगतो रविः ।।	<td>	6-102-31a6-102-31b	
				
<td>

	व्यधमत्स गजानीकं गदया पाण्डवर्षभः ।महाभ्रजालमतुलं मातरिश्वेव सन्ततम् ।।	<td>	6-102-32a6-102-32b	
				
<td>

	ते वध्यमाना बलिना भीमसेनेन दन्तिनः ।आर्तनादं रणे चक्रुर्गर्जन्तो जलदा इव ।।	<td>	6-102-33a6-102-33b	
				
<td>

	बहुधा दारितश्चैव विषाणैस्तत्र दन्तिभिः ।फुल्लाशोकनिभः पार्थः शुशुभे रणमूर्धनि ।।	<td>	6-102-34a6-102-34b	
				
<td>

	`सादिनां शस्त्रवृष्टिं च व्यधमद्गदया ततः।'वायुवेगसमायुक्तो व्यचरत्पाण्डवो युधि ।।	<td>	6-102-35a6-102-35b	
				
<td>

	विषाणोल्लिखितैर्गात्रौर्विषाणाभिहतो भृशम्।विषाणे दन्तिनं गृह्य निर्विषाणमथाकरोत् ।।	<td>	6-102-36a6-102-36b	
				
<td>

	विषाणेन च तेनैव कुम्भोऽभ्याहत्य दन्तिनम् ।पातयामास समरे दण्डहस्त इवान्तकः ।।	<td>	6-102-37a6-102-37b	
				
<td>

	शोणिताक्तां गदां बिभ्रन्मेदोभञ्जाकृतच्छविः ।कृताभ्यङ्गः शोणितेन रुद्रवत्प्रत्यदृश्यत ।।	<td>	6-102-38a6-102-38b	
				
<td>

	एवं के वध्यमानाश्च हतशेषा महागजाः ।प्राद्रवन्त दिशो राजन्विमृद्गन्तः स्वकं बलम् ।।	<td>	6-102-39a6-102-39b	
				
<td>

	द्रवद्भिस्तैर्महानागैः समन्ताद्भरतर्षभ।दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्भुखम् ।।	<td>	6-102-40a6-102-40b	
<td>

	इति श्रीमन्महाभारते भीष्मपर्वणि भीष्मवधपर्वणि नवमदिवसयुद्धे द्व्यधिकशततमोऽध्यायः ।।	<td>		

महाभारतम्/भीष्मपर्व