नारदपञ्चरात्रम्‌/प्रथमैकरात्रे/अध्यायः १५
प्रथमैकरात्रे पञ्चदशोऽध्यायः	
गते नियमिते काले गन्धर्वश्चोपवर्हणः   ।	
स्वयोगेन जहौ देहं भारते प्राक्तनादहो   ।। १५.१  ।।	
स जज्ञे शुद्रयोनौ च पितुः शापेन च दैवतः   ।	
विष्णुप्रसादं भुक्त्वा च बभूव ब्रह्मणः सुतः   ।। १५.२  ।।	
विमुक्तस्तातशापेन  सम्प्राप्य ज्ञानं उत्तमं  ।	
प्रतिजन्मस्मृतिस्तस्य कृष्णमन्त्रप्रसादतः   ।। १५.३  ।।	
पितुः सकाशादागत्य सम्प्राप चन्द्रशेखराथ् ।	
श्रीकृष्णमन्त्रं अतुलं स्वर्गमन्दाकिनीतटे   ।। १५.४  ।।	
स्वर्गमन्दाकिनीतीराद्गुरुणा शङ्करेण च   ।	
सहितः प्रययौ तूर्णं पार्वतीसन्निधानतः   ।। १५.५  ।।	
उवास तत्र शम्भुश्च नारदश्च महामुनिः   ।	
पार्वती भद्रकाली स्कन्दो गणपतिः स्वयं  ।। १५.६  ।।	
महाकालश्च नन्दी च वीरभद्रः प्रतापवान्  ।	
सिद्धा महर्षयश्च मुनयः सन्कादयः   ।। १५.७  ।।	
योगीन्द्रा ज्ञानिनः सर्वे समूचुः शम्भुसंसदि   ।	
यत्स्तोत्रं कवचं ध्यानं सुभद्राय च कानने   ।। १५.८  ।।	
नारायणर्षिभगवान्ब्राह्मणाय ददौ पुरा   ।	
पूजाविधानं यद्यच्च पुरश्चरणपूर्वकं  ।। १५.९  ।।	
तदेव भगवान्शम्भुः प्रददौ नारदाय च   ।	
उवाच शम्भुं देवर्षिर्योगिनां च गुरोर्गुरुं  ।	
पार्वतीसन्निधौ तत्र नारदश्च महामुनिः   ।। १५.१०  ।।	
भगवन्सर्वधर्मज्ञ सर्वज्ञ सर्वकारण   ।	
सद्यत्पृष्टं मया पूर्वं तन्मां व्याख्यातुं अर्हसि   ।। १५.११  ।।	
यद्यत्पृष्टं त्वया ब्रह्मन्प्रत्येकं च क्रमेण च   ।	
पुनः प्रश्नं कुरु मुने शृण्वन्तु मत्सभासदः   ।। १५.१२  ।।	
आध्यात्मिकं च यज्ज्ञानं वेदानां सारं उत्तमं  ।	
ज्ञानं ज्ञानिषु सारं यत्कृष्णभक्तिप्रदं शुभं  ।। १५.१३  ।।	
निर्वाणमुक्तिदं ज्ञानं कर्ममूलनिकृन्तनं  ।	
तत्सिद्धियोगान्मुक्तिश्च योगिनां अपि वाञ्च्छितं  ।। १५.१४  ।।	
संसारविषयं ज्ञानं शश्वत्सम्मोहवेष्टितं  ।	
आश्रमाणां समाचारं तेषां धर्मपरिष्कृतं  ।। १५.१५  ।।	
चतुर्णां वर्णनां विधानां महेश्वर   ।	
भिक्षूणां वैष्णवानां च यतीनां ब्रह्मचारिणां  ।। १५.१६  ।।	
वानप्रस्थाश्रमाणां च पण्डितानां तथैव च   ।	
पतिव्रतानां यद्यच्च श्रीकृष्णपूजनं च यथ् ।। १५.१७  ।।	
यत्स्तोत्रं कवचं मन्त्रं पुरश्चरणं ईप्सितं  ।	
सार्वाह्निकं अभीष्टं च विपाकं कर्मजीविनां  ।। १५.१८  ।।	
संसारवासनाबद्धं लक्षणं प्रकृतीशयोः   ।	
तयोः परं वा यद्ब्रह्म तस्यावतारवर्णनं  ।। १५.१९  ।।	
कस्तत्कलावतीर्णश्च कस्तदंशश्तथैव च   ।	
परिपूर्णतमः कश्च कः पूर्णः कः कलांशकः   ।। १५.२०  ।।	
कस्य वाराधने शम्भो किं फलं किं यशस्तथा   ।	
अङ्गाङ्गिनोर्भेदफलं विस्तीर्णं निरपेक्षकं  ।। १५.२१  ।।	
नारायणर्षिकवचं सुभद्रब्राह्मणाय च   ।	
यद्दत्तं किं तद्देवेश तदाराध्यश्च कः सुरः   ।। १५.२२  ।।	
अतिसंगोपनीयं च कवचं परमाद्भुतं  ।	
सुदुर्लभं च विश्वेषु नोक्तं मां ब्रह्मणा पुरा   ।। १५.२३  ।।	
सनत्कुमारो जानाति नोक्तं तेन पुरा च मां  ।	
मया ज्ञानं अनापृष्टं यद्यज्जानासि मङ्गलं  ।। १५.२४  ।।	
वेदसारं अनुपमं कर्ममूलनिकृन्तनं  ।	
तन्मे कथय भद्रेश मां एवानुग्रहं कुरु   ।। १५.२५  ।।	
अपूर्वं राधिकाख्यानं वेदेषु च सुदुर्लभं  ।	
पुराणेष्वितिहासे च वेदाङ्गेषु सुदुर्लभं  ।। १५.२६  ।।	
गुरोश्च ज्ञानोदिगरणात्ज्ञानं स्यान्मन्त्रतन्त्रयोः   ।	
तत्तन्तं स च मन्त्रः स्यात्कृष्णभक्तिर्यतो भवेथ् ।। १५.२७  ।।	
ज्ञानं स्याद्विदुषां किंचिद्वेदव्याख्यानतः प्रभो   ।	
वेदकारणपूज्यश्त्वं ज्ञानाधिष्ठातृदेवता   ।। १५.२८  ।।	
तस्माद्भवान्परं ज्ञानं वद वेदविदां वर   ।	
मां भक्तं अनुरक्तं च शरणागतं ईश्वर   ।। १५.२९  ।।	
नारदस्य वचः श्रुत्वा योगिनां च गुरोर्गुरुः   ।	
भगवत्या सहालोच्य ज्ञानं वक्तुं समुद्यतः   ।। १५.३०  ।।	
इत्येवं कथितं सर्वं पूर्वाख्यानं मनोहरं  ।	
हरिभक्तिप्रदं सर्वं कर्ममूलनिकृन्तनं  ।। १५.३१  ।।	
इति श्रीनारदपञ्चरात्रे ज्ञानामृतसारे	
प्रथमैकरात्रे पञ्चदशोऽध्यायः	
समाप्तश्चेदं नारदपञ्चरात्रैकरात्रम्