स्कन्दपुराणम्/खण्डः ३ (ब्रह्मखण्डः)/धर्मारण्य खण्डः/अध्यायः २६
।। व्यास उवाच ।। ।। 
मार्कंडेयोद्धाटितं वै स्वर्गद्वारमपावृतम् ।। 
तत्र ये देहसंत्यागं कुर्वंति फलकांक्षया ।। १ ।। 
लभंते तत्फलं ह्यंते विष्णोः सायुज्यमाप्नुयुः ।। 
अतः किं बहुनोक्तेन द्वारवत्यां सदा नरैः ।। २ ।। 
देहत्यागः प्रकर्तव्यो विष्णोर्लोकजिगीषया ।। 
अनाशके जले वाग्नौ ये च संति नरोत्तमाः ।। 
सर्वपापविनिर्मुक्ता यांति विष्णोः पुरीं सदा ।। ३ ।। 
अन्योपि व्याधिरहितो गच्छेदनशनं तु यः ।। 
सर्वपाप विनिर्मुक्तो याति विष्णोः पुरीं नरः ।। ४ ।। 
शतवर्षसहस्राणां वसेदंते दिवि द्विजः ।। 
ब्राह्मणेभ्यः परं नास्ति पवित्रं पावनं भुवि ।। ५ ।। 
उपवासै स्तथा तुल्यं तपः कर्म्म न विद्यते ।। 
नास्ति वेदात्परं शास्त्रं नास्ति मातृसमो गुरु ।। ६ ।। 
न धर्मात्परमस्तीह तपो नानशनात्परम् ।। 
स्नात्वा यः कुरुते ऽत्रापि श्राद्धं पिंडोदकक्रियाम् ।। ७ ।। 
तृप्यंति पितरस्तस्य यावद्ब्रह्मदिवानिशम् ।। 
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा केशवं यस्तु पूजयेत् ।।८ ।। 
स मुक्तपातकैः सर्वेर्विष्णुलोकमवाप्नुयात् ।। 
तीर्थानामुत्तमं तीर्थं यत्र संनिहितो हरिः ।। ९ ।। 
हरते सकलं पापं तस्मिंस्तीर्थे स्थितस्य सः ।। 
मुक्तिदं मोक्षकामानां धनदं च धनार्थिनाम् ।। 
आयुर्दं सुखद चैव सर्वकामफलप्रदम् ।।3.2.26.१०।। 
किमन्येनात्र तीर्थेन यत्र देवो जनार्द्दनः ।। 
स्वयं वसति नित्यं हि सर्वेषामनुकम्पया ।। ११ ।। 
तत्र यद्दीयते किचिद्दानं श्रद्धासमन्वितम् ।। 
अक्षयं तद्भवेत्सर्वमिह लोके परत्र च ।। १२ ।। 
यज्ञैर्दानैस्तपो भिश्च यत्फलं प्राप्यते बुधैः ।। 
तदत्र स्नानमात्रेण शूद्रैरपि सुसेवकैः ।। १३ ।। 
तत्र श्राद्धं च यः कुर्यादेकादश्यामुपोषितः ।। 
स पितॄनुद्धरे त्सर्वान्नरकेभ्यो न संशयः ।। १४ ।। 
अक्षय्यां तृप्तिमाप्नोति परमात्मा जनार्द्दनः ।। 
दीयतेऽत्र यदुद्दिश्य तदक्षय्यमुदाहृतम् ।। १५ ।। 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां तृतीये ब्रह्मखण्डे पूर्वभागे धर्मारण्यमाहात्म्ये द्वारिकामाहात्म्यवर्णनंनाम षड्विंशोऽध्यायः ।। २६ ।।।छ।।। ।।