महाभारतम्-12-शांतिपर्व-009
युधिष्ठिरस्य निर्वेदवचनम्।। 1।।

12-9-1	मुहूर्तं तावदेकाग्रो मनः श्रोत्रेऽन्तरात्मनि। धारयन्नपि तच्छुत्वा रोचेत वचनं ममेति झ. पाठः।
12-9-8	पेशलान्रभ्यान्।।
12-9-15	आत्मारामः योगेनात्मन्येव रममाणः। प्रसन्नात्मा शुद्धसत्वः। केनचिन्निमित्तेन संविदं संवादमकुर्वाणः कृत्याभावात्।।
12-9-16	चतुर्विधान् जंगमस्य जरायुजाण्डजस्वेदजभेदेन त्रैविध्यात्। स्वधर्मस्थाः प्राणभृत इन्द्रियपोषकाश्च प्रजाः प्रति सम इत्यन्वयः।।
12-9-18	केनचिन्मार्गेण।।
12-9-19	प्रणिहितोऽन्तर्मुखः।।
12-9-21	पूर्वालाभेन पूर्वस्मिन् गृहेऽलाभेः हेतुना जातु कदाचित्। अन्येष्वपि गृहेषु लाभं लब्धमन्नं चरन्भक्षयन्।।
12-9-22	भैक्षकालमाह विधूमे इति। गृहे इति शेषः।।
12-9-23	त्रीन्गृहान्।।
12-9-24	जिजीविषुवद्धनादिसंग्रहम्। मुमूर्षुवदन्नादित्यागम्।।
12-9-25	वासी तक्षायुधं तया।।
12-9-26	निमेषोन्मेषाशनपानादिशारीरनिर्वाहमात्रकर्मस्ववस्थित इतर्थः।।
12-9-27	तेष्वपि कर्मसु असक्तः। अपरित्यक्तो नित्यं वशीकृतः संकल्पो मनः क्रियायेन। दृढमना इत्यर्थः। सुनिर्णिक्तात्मकल्मषः सम्यग्दूरीकृतधीमलः।।
12-9-28	वागुराः स्नेहपाशान्।। 
12-9-30	एके मूढाः कार्यकारणसंश्लिष्टं स्वसुखेन निमित्तभूतेन संलग्नं स्त्र्यादिकं बिभ्रत्यात्मोपकारकत्वेन पुष्णन्ति। कुशलाकुशलान्येवं कृत्वा कर्गाणि मानवः। कार्यकारणसंश्लियः स्वजनं नाभिनन्दति इति ड. पाठः।।
12-9-32	व्याविद्धे भ्राम्यमाणे। समेति संयोगमेति।।
12-9-35	विविधं सामाद्युपायवत् विविधलक्षणं नानाविधकपटादिरूपं कर्म कृत्वा स्वल्पैः पार्थिवैः क्षुद्रराजभिर्तृपतिर्महाराजो बध्यते। कारणैः स्वापमानादिभिर्हेतुभिः बहवो मिलित्वा एकं महान्तं घ्नन्तीत्यर्थः।।
12-9-36	यस्माद्दुःखमयं क्षयिष्णु च ऐश्वर्यं तस्मात्। स्थानं मोक्षम्। अव्ययमपक्षयशून्यम्। शाश्वतमनादि। ध्रुवं सदैकरूपम्।।
12-9-37	संस्थापयिष्यामि समापयिष्यामि।।

महाभारतम्/शांतिपर्व