महाभारतम्-05-उद्योगपर्व-072
श्रीकृष्णेन युधिष्ठिरंप्रति युद्धपक्षस्थिरीकरणपूर्वकं लोकसंशयनिरासाय शमार्थं प्रयतनकथनम् ।। 1 ।।

5-72-3 नैष्ठिकं कर्म यावज्जीवं ब्रह्मचर्यं पारिव्राज्यं च। विहितमिति शेषः ।।
5-72-4 कार्पण्यं ग्रामपञ्चकं देहीति दीनवचनम् ।।
5-72-5 वृत्तिः जीविका कर्तुमिति शेषः ।।
5-72-6 अतिगृद्धाः अत्यन्तलुब्धाः ।।
5-72-7 पर्याय उपायः। यद्येन बलवत्तां स्वस्येति शेषः ।।
5-72-9 अनुक्रोशात् भवत्सु कृपातः । कार्पण्यात् स्वस्य दैन्यात्। अलं कर्तुं पूर्णं कर्तुं न समर्थाः ।।
5-72-10 निमित्तं अशमे कारणम् ।।
5-72-17 प्रकृतिं पञ्चताम् । मयि मत्समीपे नष्टा प्रकृतिः शौर्यादिरूपः स्वभावो येषाम् ।।
5-72-19 गौरिव सर्वभोज्येत्युपहासो गौर्गौरिति ।।
5-72-26 प्रस्कृन्देन चक्राकारया वेदिकया ।।
5-72-29 द्विधाभावः अयं साधुरसाधुर्वेति संशयः ।।
5-72-30 प्रातिपौरुषिकान् सर्वपुरुषसाधारणान् ।।
5-72-35 हते निन्द्यतया नष्टप्राये ।।
5-72-36 यात्वा गत्वा ।।
5-72-37 निशम्य आलोच्य ।।
5-72-40 तर्हि एतन्न स्यादिति शेषः। प्रतिपादयित्वा सञ्जीकृत्य ।।