मधुसूदनस्तोत्रम्
श्री गणेशाय नमः ॥	
ओमिति ज्ञानमात्रेण रोगाजीर्णेन निर्जिता ।	
कालनिद्रां प्रपन्नोऽस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ १॥	
न गतिर्विद्यते चान्या त्वमेव शरणं मम ।	
पापपङ्के निमग्नोस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ २॥	
मोहितो मोहजालेन पुत्रदारगृहादिषु ।	
तृष्णया पीड्यमानोऽस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ३॥	
भक्तिहीनं च दीनं च दुःखशोकातुरं प्रभो ।	
अनाश्रयमनाथं च त्राहि मां मधुसूदन ॥ ४॥	
गतागतेनश्रान्तोस्मि दीर्घसंसारवत्मर्स्तु ।	
येन भूयो न गच्छामि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ५॥	
वहवो हि मया दृष्टाः क्लेशाश्चैव पृथक् पृथक् ।	
गर्भवासे महद्दुःखं त्राहि मां मधुसूदन ॥ ६॥	
तेन देव प्रपन्नोस्मि त्राणार्थं त्वत्परायणः ।	
दुःखार्णवपरित्राणात् त्राहि मां मधुसूदन ॥ ७॥	
वाचा यच्च प्रतिज्ञातं कर्मणा तोपपादितम् ।	
तत्पापार्जितमग्नोस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ८॥	
सुकृतं न कृतं किञ्चिद्दुष्कृतं च कृतं मया ।	
संसारघोरे मग्नोस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ९॥	
देहान्तरसहस्त्रेषु चान्योन्यभ्रामितो मया ।	
तिर्यक्त्वं मानुष्त्वं च त्राहि मां मधुसूदन ॥ १०॥	
वाचयामि यथोन्मत्तः प्रलपामि तवाग्रतः ।	
जरामरणभीतोस्मि त्राहि मां मधुसूदन ॥ ११॥	
यत्र यत्र च यातोस्मि स्त्रीषु वा पुरुषेषु च ।	
तत्र तत्राचला भक्तिस्त्राहि मां मधुसूदन ॥ १२॥	
गत्वा गत्वा निवर्तन्ते चन्द्रसूर्यादयो ग्रहाः ।	
अद्यापि न निबर्त्तन्ते द्वादशाक्षरचिन्तकाः ॥ १३॥	
ऊर्ध्वपातालमर्त्येषु व्याप्तं लोकं जगत्त्रयम् ।	
द्वादशाक्षरात्परं नास्ति वासुदेवेन भाषितम् ॥ १४॥	
द्वादशाक्षरं महामन्त्रं सर्वकामफलप्रदम् ।	
गर्भवासनिवासेन शुकेन परिभाषितम् ॥ १५॥	
द्वादशाक्षरं निराहारो यः यः पठेद्हरिवासरे ।	
स गच्छेद्वैष्णवस्थानं यत्र योगेश्वरो हरिः ॥ १६॥	
इति श्रीशुकदेवविरचितं मधुसूदनस्तोत्रं संपूर्णम् ॥	

स्तोत्राणि