नारायणीयम्/दशकम् ८२
प्रद्युम्नो रौक्मिणेयः स खलु तव कला शम्बरेणाहृतस्तं		
हत्वा रत्या सहाप्तो निजपुरमहरद्रुक्मिकन्यां च धन्याम् ।		
तत्पुत्रोऽथानिरुद्धो गुणनिधिरवहद्रोचनां रुक्मिपौत्रीं		
तत्रोद्वाहे गतस्त्वं न्यवधि मुसलिना रुक्म्यपि द्यूतवैरात् ॥ ८२१॥			
बाणस्य सा बलिसुतस्य सहस्रबाहोर्माहेश्वरस्य महिता दुहिता किलोषा ।		
त्वत्पौत्रमेनमनिरुद्धमदृष्टपूर्वं स्वप्नेऽनुभूय भगवन् विरहातुराऽभूत् ॥ ८२२॥			
योगिन्यतीव कुशला खलु चित्रलेखा		
तस्याः सखी विलिखती तरुणानशेषान् ।		
तत्रानिरुद्धमुषया विदितं निशाया		
मानेष्ट योगबलतो भवतो निकेतात् ॥ ८२३॥		
कन्यापुरे दयितया सुखमारमन्तं चैनं कथञ्चन बबन्धुषि शर्वबन्धौ ।		
श्रीनारदोक्ततदुदन्तदुरन्तरोषैस्त्वं तस्य शोणितपुरं यदुभिर्न्यरुन्धाः ॥ ८२४॥			
पुरीपालः शैलप्रियदुहितृनाथोऽस्य भगवान्		
समं भूतव्रातैर्यदुबलमशङ्कं निरुरुधे ।		
महाप्राणो बाणो जटिति युयुधानेन युयुधे		
गुहः प्रद्युम्नेन त्वमपि पुरहन्त्रा जघटिषे ॥ ८२५॥		
निरुद्धाशेषास्त्रे मुमुहुषि तवास्त्रेण गिरिशे		
द्रुता भूता भीताः प्रमथकुलवीराः प्रमथिताः ।		
परास्कन्दत्स्कन्दः कुसुमशरबाणैश्च सचिवः		
स कुम्भाण्डो भाण्डं नवमिव बलेनाशु बिभिदे ॥ ८२६॥		
चापानां पञ्चशत्या प्रसभमुपगते छिन्नचापेऽथ बाणे		
व्यर्थे याते समेतो ज्वरपतिरशनैरज्वरि त्वज्ज्वरेण ।		
ज्ञानी स्तुत्वाथ दत्त्वा तव चरितजुषां विज्वरं सज्वरोऽगात्		
प्रायोऽन्तर्ज्ञानवन्तोऽपि च बहुतमसा रौद्रचेष्टा हि रौद्राः ॥ ८२७॥			
बाणं नानायुधोग्रं पुनरभिपतितं दुर्पदोषाद्वितन्वन्		
निर्लूनाशेषदोषं सपदि बुबुधुषा शङ्करेणोपगीतः ।		
तद्वाचा शिष्टबाहुद्वितयमुभयतो निर्भयं तत्प्रियं तं		
मुक्त्वा तद्दत्तमानो निजपुरमगमः सानिरुद्धः सहोषः ॥ ८२८॥		
मुहुस्तावच्छक्रं वरुणमजयो नन्दहरणे		
यमं बालानीतौ दवदहनपानेऽनिलसखम् ।		
विधिं वत्सस्तेये गिरिशमिह बाणस्य समरे		
विभो विश्वोत्कर्षी तदयमवतारो जयति ते ॥ ८२९॥		
द्विजरुषा कृकलासवपुर्धरं नृगनृपं त्रिदिवालयमापयन् ।		
निजजने द्विजभक्तिमनुत्तमामुपदिशन् पवनेश्वर पाहि माम् ॥ ८२१०	॥