स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/अवन्तीक्षेत्रमाहात्म्यम्/अध्यायः १९
।। सनत्कुमार उवाच ।। ।। 
अथातः संप्रवक्ष्यामि हरसिद्धिं सुसिद्धिदाम् ।। 
पार्वत्या हरणे यत्र सिद्धिः प्राप्ता हरेण च ।। १ ।। 
बलिनौ दानवौ जातौ नाम्ना चण्डप्रचंडकौ ।। 
उत्खाय त्रिदिवं सर्वं गिरिं कैलासमागतौ ।। २ ।। 
दृष्ट्वा तत्र गिरीशं तु उद्यताक्षाक्षहस्तकम् ।। 
नागेशं शशिखट्वांगं गृहीत्वा दक्षिणे करे ।। ३ ।। 
देविदेवीति जल्पंतं दासस्तेऽस्मीति वादिनम् ।। 
यावदेकं तु फलकं तावद्द्यूतं प्रवर्तताम् ।। ४ ।। 
रागीभूते तदा देवे तौ प्राप्तौ देवकंटकौ ।। 
उत्सादिताः शिवगणा नंदिना प्रतिषेधितौ ।। ५ ।। 
ततस्ताभ्यां तदा नंदी शूलाभ्यां प्रविदारितः ।। 
समं सव्यदक्षिणं वै सुस्राव रुधिरं बहु ।। ६ ।। 
नंदिनं ताडितं दृष्ट्वा तदा शिलादनंदनम् ।। 
ध्याता हरेण सा देवी प्रणता साऽग्रतः स्थिता ।। ७ ।। 
वध्यतां तौ महादैत्यौ वधामीति वचोऽब्रवीत् ।। 
गृहीत्वा मुद्गरं घोरमतिक्रोधादताडयत् ।। ८ ।। 
यदा तया हतौ दृष्टौ दानवौ बलगवितौ ।। 
हरस्तामाह हे चंडि संहृतौ दुष्टदानवौ ।। ९ ।। 
हरसिद्धिरतो लोके नाम्ना ख्यातिं गमिष्यसि ।। 
ततः प्रभृति सा देवी हरसिद्धि प्रदायिनी ।। 
हरसिद्धिरिति ख्याता महाकाले बभूव ह ।। 5.1.19.१० ।। 
यः पश्येत्परया भक्त्या हरसिद्धिं नरोत्तमः ।। 
सोऽक्षयाँल्लभते कामान्मृतः शिवपुरं व्रजेत् ।। ११ ।। 
आदिसिद्धिं महादेवीं नित्यां व्योमस्वरूपिणीम् ।। 
हरसिद्धिं प्रपश्येद्यः सोऽभीष्टं लभते फलम् ।। १२ ।। 
यः स्मरेद्धरसिद्धीति मंत्रं च चतुरक्षरम् ।। 
न वैरिणो भयं तस्य दारिद्र्यं नैव जायते ।। १३ ।। 
नरो महानवम्यां यो हरसिद्धिं प्रपूजयेत् ।। 
महिषं च बलिं दद्यात्स भवेद्भूपतिर्भुवि ।। १४ ।। 
नवम्यां पूजिता देवी हरसिद्धिर्हरप्रिया ।। 
तुष्टा नृणां सदा व्यास ददात्यनवमं फलम् ।। १५ ।। 
सा पुण्या सा पवित्रा च सर्वत्र सुखदायिनी ।। 
स्मृता संपूजिता दृष्टा धनपुत्रसुखप्रदा ।। १६ ।। 
महानवम्यां ये व्यास हन्यंते महिषादयः ।। 
सर्वे ते स्वर्गतिं यांति घ्नतां पापं न विद्यते ।। १७ ।। 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवत्यखंडेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये हरसिद्धिमाहात्म्य वर्णनंनामैकोनविंशोऽध्यायः ।। १९ ।। छ ।।