ऋतुसंहारम्/चतुर्थः सर्गः
नवप्रवालोद्गमसस्यरम्यः प्रफुल्ललोध्रः परिपक्वशालिः   ।	
विलीनपद्मः प्रपतत्तुषारो हेमन्तकालः समुपागतोऽयं  ।। ४.१  ।।	
मनोहरैश्चन्दनरागगौरैस्तुषारकुन्देन्दुनिभैश्च हारैः   ।	
विलासिनीनां स्तनशालिनीनां नालंक्रियन्ते स्तनमण्डलानि   ।। ४.२  ।।	
न बाहुयुग्मेषु विलासिनीनां प्रयान्ति सङ्गं वलयाङ्गदानि   ।	
नितम्बबिम्बेषु नवं दुकूलं तन्वंशुकं पीनपयोधरेषु   ।। ४.३  ।।	
काञ्चीगुणैः काञ्चनरत्नचित्रैर्नो भूषयन्ति प्रमदा नितम्बान्  ।	
न नूपुरैर्हंसरुतं भजद्भिः पादाम्बुजान्यम्बुजकान्तिभाञ्जि   ।। ४.४  ।।	
गात्राणि कालीयकचर्चितानि सपत्त्रलेखानि मुखाम्बुजानि   ।	
शिरांसि कालागुरुधूपितानि कुर्वन्ति नार्यः सुरतोत्सवाय   ।। ४.५  ।।	
रतिश्रमक्षामविपाण्डुवक्त्राः सम्प्राप्तहर्षाभ्युदयास्तरुण्यः   ।	
हसन्ति नोच्चैर्दशनाग्रभिन्नान्प्रपीड्यमानानधरानवेक्ष्य   ।। ४.६  ।।	
पीनस्तनोरःस्थलभागशोभां आसाद्य तत्पीडनजातखेदः   ।	
तृणाग्रलग्नैस्तुहिनैः पतद्भिराक्रन्दतीवोषसि शीतकालः   ।। ४.७  ।।	
प्रभूतशालिप्रसवैश्चितानि मृगाङ्गनायूथविभूषितानि   ।	
मनोहरक्रौञ्चनिनादितानि सीमान्तराण्युत्सुकयन्ति चेतः   ।। ४.८  ।।	
प्रफुल्लनीलोत्पलशोभितानि सोन्मादकादम्बविभूषितानि   ।	
प्रसन्नतोयानि सुशीतलानि सरांसि चेतांसि हरन्ति पुंसां  ।। ४.९  ।।	
मार्गं समीक्ष्यातिनिरस्तनीरं प्रवासखिन्नं पतिमुद्वहन्त्यः   ।	
अवेक्ष्यमाणा हरिणेक्षणाक्ष्यः प्रबोधयन्तीव मनोरथानि   ।। ४.१०  ।।	
पाकं व्रजन्ती हिमजातशीतैराधूयमाना सततं मरुद्भिः   ।	
प्रिये प्रियङ्गुः प्रियविप्रयुक्ता विपाण्डुतां याति विलासिनीव   ।। ४.११  ।।	
पुष्पासवामोदसुगन्धिवक्त्रो निःश्वासवातैः सुरभीकृताङ्गः   ।	
परस्पराङ्गव्यतिषङ्गशायी शेते जनः कामरसानुविद्धः   ।। ४.१२  ।।	
दन्तच्छदैः सव्रणदन्तचिह्नैः स्तनैश्च पाण्यग्रकृताभिलेखैः   ।	
संसूच्यते निर्दयमङ्गनानां रतोपभोगो नवयौवनानां  ।। ४.१३  ।।	
काचिद्विभूषयति दर्पणसक्तहस्ता बालातपेषु वनिता वदनारविन्दं  ।	
दन्तच्छदं प्रियतमेन निपीतसारं दन्ताग्रभिन्नं अवकृष्य निरीक्षते च   ।। ४.१४  ।।	
अन्या प्रकामसुरतश्रमखिन्नदेहा रात्रिप्रजागरविपाटलनेत्रपद्मा   ।	
स्रस्तांसदेशललिताकुलकेशपाशा निद्रां प्रयाति मृदुसूर्यकराभितप्ता   ।। ४.१५  ।।	
निर्माल्यदाम परिभुक्तमनोज्ञगन्धं मूर्ध्नोऽपनीय घननीलशिरोरुहान्ताः   ।	
पीनोन्नतस्तनभरानतगात्रयष्ट्यः कुर्वन्ति केशरचनामपरास्तरुण्यः   ।। ४.१६  ।।	
अन्या प्रियेण परिभुक्तमवेक्ष्य गात्रं हर्षान्विता विरचिताधरचारुशोभा   ।	
कूर्पासकं परिदधाति नखक्षताङ्गी व्यालम्बिनीलललितालककुञ्चिताक्षी   ।। ४.१७  ।।	
अन्याश्चिरं सुरतकेलिपरिश्रमेण खेदं गताः प्रशिथिलीकृतगात्रयष्ट्यः   ।	
संहृष्यमाणपुलकोरुपयोधरान्ता अभ्यञ्जनं विदधति प्रमदाः सुशोभाः   ।। ४.१८  ।।	
बहुगुणरमणीयो योषितां चित्तहारी परिणतबहुशालिव्याकुलग्रामसीमा   ।	
विनिपतिततुषारः क्रौञ्चनादोपगीतः प्रदिशतु हिमयुक्तः काल एषः सुखं वः   ।। ४.१९  ।।