महाभारतम्-16-मौसलपर्व-009
अर्जुनेन व्यासाश्रमे तद्दर्शनम्।। 1 ।।
तस्मिन्द्वारकावृत्तान्तनिवेदनम्।। 2 ।।
व्यासेनार्जुनंप्रति युधिष्ठिरादीनामपि स्वर्गगमनसूचनम्।। 3 ।।
ततोऽर्जुनेन हास्तिनपुरमेत्य युधिष्ठिरे द्वारकावृत्तान्तादिनिवेदनम्।। 4 ।।

16-9-5	नखोदकं केशोदकं वस्त्रप्रान्तो दशा तदुदकं कुम्भमुखोदकं च। आवीरजा नारी रजस्वला तस्या रजःप्रस्रबकाले दिनत्रयादर्वाक् अनुगमनं तस्यां मैथुनं ब्राह्मणस्य वधो युद्धे पराजयश्चेति सप्तभिर्निमितैः पुरुषो भ्रष्टश्रीर्भवति। अपि राजोपघातस्ते ब्राह्मणो वेति क.ट.पाठः।।
16-9-6	प्रभिन्नं पराजितं त्वां कदाचिदपि न जानामि।।
16-9-11	हतं मृतम्। मारितवन्त इत्यर्थः।।
16-9-13	पञ्चशतं सहस्रं सहस्रगुणितं पञ्चलक्षामीत्यर्थः।।
16-9-13	न केवलं हतं ताडितमपि तु निधनं प्राप्तमित्यर्थः।।
16-9-18	पश्यतः अनादरे षष्ठी। मां पश्यन्तमनादृत्येत्यर्थः।।
16-9-37	वुद्धिरुपस्थितकार्यावधारणम्। तेजः प्रागल्भ्यम्। प्रतिपत्तिरनागतावेक्षणम्। भवन्ति उत्पद्यन्ते। भवकालेषु ऐश्वर्यावाप्तिसमयेषु। विपर्यये विनाशकाले। विपद्यन्ते विनश्यन्ति।।
16-9-38	कालः ईश्वरः जगद्बीजं वियदादिपञ्चकं। समादत्ते संहरति यदा भूतानामपि संहारो भवति कियांस्तत्र भौतिकानां नाश इति तदर्थं शोकोनुचित इति भावः। य एव बलवान्स एव दुर्बलो भवत्येव विपर्ययोऽपि कालमूलो ज्ञेयः।।
16-9-40	पुनर्युगान्तरे।।
16-9-41	मुख्यां गतिं स्वर्गं गन्तुम् एतत्प्रस्थानं श्रेयः।।

महाभारतम्/मौसलपर्व