गरुडपुराणम्/आचारकाण्डः/अध्यायः २२९
श्रीगरुडमहापुराणम् २२९
सूत उवाच  ।
अशेषलोकनाथस्य सारमाराधनं हरेः  ।
दद्यातु पुरुषसूक्तेण यः पुष्पाण्यप एव च  ॥ १,२२९.१ ॥
अर्चितं स्याज्जगदिदं तेन सर्वं चराचरम्  ।
यो न पूजयते विष्णुं तं विद्याद्ब्रह्मघातकम्  ॥ १,२२९.२ ॥
यतः प्रवृत्तिर्भूतानां येन सर्वमिदं ततम्  ।
तं यो न ध्यायते विष्णुं स विष्ठायां क्रिमिर्भवेत् ॥ १,२२९.३ ॥
नरके पच्यमानस्तु यमेन परिभाषितः  ।
किन्त्वया नार्चितो देवः केशवः क्लेशनाशनः  ॥ १,२२९.४ ॥
उदकेनाप्यभावेन द्रव्याणामर्चितः प्रभुः  ।
यो ददाति स्वकं लोकं स त्वया किं न चार्चितः  ॥ १,२२९.५ ॥
न तत्करोति सा माता न पिता नापि बान्धवः  ।
यत्करोति हृषीकेशः सन्तुष्टः श्रद्धयार्चितः  ॥ १,२२९.६ ॥
वर्णाश्रमाचारवता पुरुषेण परः पुमान्  ।
विष्णुराराध्यते पन्था नान्यस्तत्तोषकारकः  ॥ १,२२९.७ ॥
न दानैर्विविधैर्दत्तैर्न पुष्पैर्नानुलेपनैः  ।
तोषमेति महात्मासौ यथा भक्त्या जनार्दनः  ॥ १,२२९.८ ॥
सम्पदैश्वर्यमाहात्म्यैः सन्तत्या न च कर्मणा  ।
विमुक्तैश्चैकता लभ्या मूलमाराधनं हरेः  ॥ १,२२९.९ ॥
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे विष्णुपूजानिरूपणं नामैकोनत्रिशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

आचारकाण्डः