नारायणीयम्/दशकम् ८१
स्निग्धां मुग्धां सततमपि तां लालयन् सत्यभामां		
यातो भूयः सह खलु तया याज्ञसेनीविवाहम् ।		
पार्थप्रीत्यै पुनरपि मनागास्थितो हस्तिपुर्यां		
शक्रप्रस्थं पुरमपि विभो संविधायागतोऽभूः ॥ ८११॥		
भद्रां भद्रां भवदवरजां कौरवेणार्थ्यमानां		
त्वद्वाचा तामहृत कुहनामस्करी शक्रसूनुः ।		
तत्र क्रुद्धं बलमनुनयन् प्रत्यगास्तेन सार्धं		
शक्रप्रस्थं प्रियसखमुदे सत्यभामासहायः ॥ ८१२॥		
तत्र क्रीडन्नपि च यमुनाकूलदृष्टां गृहीत्वा		
तां कालिन्दीं नगरमगमः खाण्डवप्रीणिताग्निः ।		
भ्रातृत्रस्तां प्रणयविवशां देव पैतृष्वसेयीं		
राज्ञां मध्ये सपदि जहृइषे मित्रविन्दामवन्तीम् ॥ ८१३॥		
सत्यां गत्वा पुनरुदवहो नग्नजिन्नन्दनां तां		
बध्वा सप्तापि च वृषवरान्सप्तमूर्तिर्निमेषात् ।		
भद्रां नाम प्रददुरथ ते देव सन्तर्द्दनाद्या		
स्तत्सोदर्यां वरद भवतः सापि पैतृष्वसेयी ॥ ८१४॥		
पार्थाद्यैरप्यकृतलवनं तोयमात्राभिलक्ष्यं		
लक्षं छित्वा शफरमवृथा लक्षणां मद्रकन्याम् ।		
अष्टावेवं तव समभवन् वल्लभास्तत्र मध्ये		
शुश्रोथ त्वं सुरपतिगिरा भौमदुश्चेष्टितानि ॥ ८१५॥		
स्मृतायातं पक्षिप्रवरमधिरूढस्त्वमगमो		
वहन्नङ्के भामामुपवनमिवारातिभवनम् ।		
विभिन्दन् दुर्गाणि त्रुटितपृतनाशोनितरसैः		
पुरं तावत् प्राग्ज्योतिषमकुरुथाश्शोणितपुरम् ॥ ८१६॥		
मुरस्त्वां पञ्चास्यो जलधिवनमध्यादुदपतत्		
स चक्रे चक्रेण प्रदलितशिरा मङ्क्षु भवता ।		
चतुदन्तैर्दन्तावलपतिभिरिन्धानसमरं		
रथाङ्केनच्छित्वा नरकमकरोस्तीर्णरकम् ॥ ८१७॥		
स्तुतो भूम्या राज्यं सपदि भगदत्तेऽस्य तनये		
गजञ्चैकं दत्त्वा प्रजिघायिथ नागान्निजपुरीम् ।		
खलेनाबद्धानां स्वगतमनसां षोडश पुनः		
सहस्राणि स्त्रीणामपि च धनराशिं च विपुलम् ॥ ८१८॥		
भौमापाहृतकुण्डलं तददितेर्दातुं प्रयातो दिवं		
शक्राद्यैर्महितः समं दयितया द्युस्त्रीषु दत्तह्रिया ।		
हृत्वा कल्पतरुं रुषाभिपतितं जित्वेन्द्रमभ्यागम		
स्तत्तु श्रीमददोष ईदृश इति व्याख्यातुमेवाकृथाः ॥ ८१९॥		
कल्पद्रुं सत्यभामाभवनभुवि सृजन्द्व्यष्टसाहस्रयोषाः		
स्वीकृत्य प्रत्यगारं विहितबहुवपुर्लालयन्केलिभेदैः ।		
आश्चर्यान्नारदालोकितविविधगतिस्तत्र तत्रापि गेहे		
भूयः सर्वासु कुर्वन् दश दश तनयान् पाहि वातालयेश ॥ ८११०॥