रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ५५
एष ते नृगशापस्य विस्तरो ऽभिहितो मया ।	
यद्यस्ति श्रवणे श्रद्धा शृणुष्वेहापरां कथाम् ।। ७.५५.१ ।।	
एवमुक्तस्तु रामेण सौमित्रिः पुनरब्रवीत् ।	
तृप्तिराश्चर्यभूतानां कथानां नास्ति मे नृप ।। ७.५५.२ ।।	
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राम इक्ष्वाकुनन्दनः ।	
कथां परमधर्मिष्ठां व्याहर्तुमुपचक्रमे ।। ७.५५.३ ।।	
आसीद्राजा निमिर्नाम इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।	
पुत्रो द्वादशमो वीर्ये धर्मे च परिनिष्ठितः ।। ७.५५.४ ।।	
स राजा वीर्यसम्पन्नः पुरं देवपुरोपमम् ।	
निवेशयामास तदा अभ्याशे गौतमस्य तु ।। ७.५५.५ ।।	
पुरस्य सुकृतं नाम वैजयन्तमिति श्रुतम् ।	
निवेशं यत्र राजर्षिर्निमिश्चक्रे महायशाः ।। ७.५५.६ ।।	
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना निवेश्य सुमहापुरम् ।	
यजेयं दीर्घसत्रेण पितुः प्रह्लादयन्मनः ।। ७.५५.७ ।।	
ततः पितरमामन्त्र्य इक्ष्वाकुं हि मनोः सुतम् ।	
वसिष्ठं वरयामास पूर्वं ब्रह्मर्षिसत्तमम् ।। ७.५५.८ ।।	
अनन्तरं स राजर्षिर्निमिरिक्ष्वाकुनन्दनः ।	
अत्रिमङ्गिरसं चैव भृगुं चैव तपोधनम् ।। ७.५५.९ ।।	
तमुवाच वसिष्ठस्तु निमिं राजर्षिसत्तमम् ।	
वृतो ऽहं पूर्वमिन्द्रेण अन्तरं प्रतिपालय ।। ७.५५.१० ।।	
अनन्तरं महाविप्रो गौतमः प्रत्यपूरयत् ।	
वसिष्ठो ऽपि महातेजा इन्द्रयज्ञमथाकरोत् ।। ७.५५.११ ।।	
निमिस्तु राजा विप्रांस्तान्समानीय नराधिपः ।	
अयजद्धिमवत्पार्श्वे स्वपुरस्य समीपतः ।	
पञ्चवर्षसहस्राणि राजा दीक्षामुपागमत् ।। ७.५५.१२ ।।	
इन्द्रयज्ञावसाने तु वसिष्ठो भगवनृषिः ।	
सकाशमागतो राज्ञो हौत्रं कर्तुमनिन्दितः ।। ७.५५.१३ ।।	
तदन्तरमथापश्यद्गौतमेनाभिपूरितम् ।	
कोपेन महताविष्टो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ।। ७.५५.१४ ।।	
स राज्ञो दर्शनाकाङ्क्षी मुहूर्तं समुपाविशत् ।	
तस्मिन्नहनि राजर्षिर्निद्रया ऽपहृतो भृशम् ।। ७.५५.१५ ।।	
ततो मन्युर्वसिष्ठस्य प्रादुरासीन्महात्मनः ।	
अदर्शनेन राजर्षेर्व्याहर्तुमुपचक्रमे ।। ७.५५.१६ ।।	
यस्मात्त्वमन्यं वृतवान्मामवज्ञाय पार्थिव ।	
चेतनेन विनाभूतो देहस्तव भविष्यति ।। ७.५५.१७ ।।	
ततः प्रबुद्धो राजर्षिः श्रुत्वा शापमुदाहृतम् ।	
ब्रह्मयोनिमथोवाच संरम्भात् क्रोधमूर्च्छितः ।। ७.५५.१८ ।।	
अजानतः शयानस्य क्रोधेन कलुषीकृतः ।	
मुक्तवान्मयि शापाग्निं यमदण्डमिवापरम् ।। ७.५५.१९ ।।	
तस्मात्तवापि ब्रह्मर्षे चेतनेन विना कृतः ।	
देहः सुरुचिरप्रख्यो भविष्यति न संशयः ।। ७.५५.२० ।।	
इति रोषवशादुभौ तदानीमन्योन्यं शपितौ नृपद्विजेन्द्रौ ।	
सहसैव बभूवतुर्विदेहौ तत्तुल्याधिगतप्रभाववन्तौ ।। ७.५५.२१ ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे पञ्चपञ्चाशः सर्गः ।। ५५ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्