कामसूत्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः ८
नायकस्य संतताभ्यासात्प्रैश्रमं उपलभ्य रागस्य चानःउपशमं अनुमता तेन तं अधोऽवपात्य पुरुषायितेन साहाय्यं दद्यात्.		॥	२.८.१	॥
स्वाभिप्रायाद्वा विकल्पयोजनार्थिनी.		॥	२.८.२	॥
नयककुतूहलाद्वा.		॥	२.८.३	॥
तत्र युक्तयन्त्रेणैवेतरेणोत्थाप्यमाना तं अधः पातयेत्. एवं च रतं अःविछिन्नरसं तथा प्रवृत्तं एव स्यात्. इत्येकोऽप्ययं मार्गः.		॥	२.८.४	॥
पुनरारम्भेणादित एवोपक्रमेत्. इति द्वितीयः.		॥	२.८.५	॥
सा प्रकीर्यमाणकेशकुसुमा श्वासविच्छिन्नहासिनी वक्त्रसंसर्गार्थं स्तनाभ्यां उरः पीडयन्ती पुनः पुनः शिरो नामयन्ती याश्चेष्टाः पूर्वं असौ दर्शितवांस्ता एव प्रकुर्वीत. पातिता प्रतिपातयामीति हसन्ती तर्जयन्ती प्रतिघ्नती च ब्रूयात्. पुनश्च व्रीडां((२७)) दर्शयेत्. श्रमं विरामाभीप्सां च. पुरुषोपसृप्तैरेवोपसर्पेत्.		॥	२.८.६	॥
तानि च वक्ष्यामः((२८))		॥	२.८.७	॥

सेच्तिओन्(प्रकरण)१८

पुरुषः शयनस्थाया योषितस्तद्वचनव्याक्षिप्तचित्ताया इव नीवीं विश्लेषयेत्. तत्र विवदमानां कपोलचुम्बनेन पर्याकुलयेत्.		॥	२.८.८ 	॥
स्थिरलिङ्गश्च तत्रैनां परिस्पृशेत्.		॥	२.८.९ 	॥
प्रथमसंगता चेत्संहतोर्वोरन्तरे घट्टनम्.		॥	२.८.१०	॥
कन्यायाश्च.		॥	२.८.११	॥
तथा स्तनयोः संहतयोर्हस्तयोः कक्षयोरंसयोर्ग्रीवायां इति च.		॥	२.८.१२	॥
स्वैरिण्यां यथाःसात्म्यं यथायोगं च. अलके चुम्बनार्थं एनां निर्दयं अवलम्बेत्हनुदेशे चाङ्गुलिसंपुतेन.		॥	२.८.१३	॥
तत्रेतरस्य व्रीडा निमीलनं च. प्रथमसमागमे कन्यायाश्च.		॥	२.८.१४	॥
रतिसंयोगे चैनां कथं अनुरज्यत इति प्रवृत्त्या परीक्षेत.		॥	२.८.१५	॥
युक्तयन्त्रेणोपसृप्यमाना यतो दृष्टिं आवर्तयेत्तत एवैनां पीडयेत्. एतद्रहस्यं युवतीनां इति सुवर्णनाभः.		॥	२.८.१६	॥
गात्राणां स्रंसनं नेत्रनिमीलनं व्रीडानाशः समधिका च रतियोजनेति स्त्रीणां भावलक्षणम्..२.८.१८ हस्तौ विधुनोति स्विद्यति दशत्युत्थातुं न ददाति पादेनाहन्ति रतावमाने च पुरुषातिवर्तिनी.		॥	२.८.१७	॥
तस्याः प्राग्यन्त्रयोगात्करेण संबाधं गज इव क्षोभयेत्. आ मृदुभावात्. ततो यन्त्रयोजनम्.		॥	२.८.१९	॥
उपसृप्तकं [१]मन्थनं [२]हुलो((२९)) [३]अवमर्दनं [४]पीडितकं [५]निर्घातो [६]वराहघातो [७]वृषघातश्[८]चटकविलसितं [९]संपुट इति पुरुषोपसृप्तानि.		॥	२.८.२०	॥
न्याय्यं ऋजुसंमिश्रणं उपसृप्तकम्.		॥	२.८.२१	॥
हस्तेन लिङ्गं सर्वतो भ्रामयेदिति [१]मन्थनम्.		॥	२.८.२२	॥
नीचीकृत्य जघनं उपरिष्टाद्घट्टयेदिति [२]हुलः.		॥	२.८.२३	॥
तदेव विपरीतं सःरभसं [३]अवमर्दनम्.		॥	२.८.२४	॥
लिङ्गेन समाहत्य पीडयंश्चिरं अवतिष्ठेतेति [४]पीडितकम्.		॥	२.८.२५	॥
सुःदूरं उत्कृष्य वेगेन स्वजघनं अवपातयेदिति [५]निर्घातः.		॥	२.८.२६	॥
एकत एव भूयिष्ठं अवलिखेदिति [६]वराहघातः.		॥	२.८.२७	॥
स एवोभयतः पर्यायेण [७]वृषाघातः.		॥	२.८.२८	॥
सकृन्मिश्रितं अःनिष्क्रमय्य द्विस्त्रिश्चतुरिति घट्टयेदिति [८]चटकविलसितम्.		॥	२.८.२९	॥
रागावसानिकं व्याख्यातं करणं [९]संपुटं इति((३०)).		॥	२.८.३०	॥
तेषां स्त्रीसात्म्याद्विकल्पेन प्रयोगः.		॥	२.८.३१	॥

सेच्तिओन्(प्रकरण)१७ब्((३१))

पुरुषायिते तु [१]संदंशो [२]भ्रमरकः [३]प्रेङ्खोलितम्((३२)) इत्यधिकानि.		॥	२.८.३२	॥
बाडवेन लिङ्गं अवगृह्य निष्कर्षन्त्याः पीडयन्त्या वा चिरावस्थानं [१]संदंशः.		॥	२.८.३३	॥
युक्तयन्त्रा चक्रवद्भ्रमेदिति [२]भ्रमरक आभ्यासिकः.		॥	२.८.३४	॥
तत्रेतरः स्वजघनं उत्क्षिपेत्.		॥	२.८.३५	॥
जघनं एव दोलायमानं सर्वतो भ्रामयेदिति [३]प्रेङ्खोलितकम्.		॥	२.८.३६	॥
युक्तयन्त्रैव ललाटे ललाटं निधाय विश्राम्येत.		॥	२.८.३७	॥
विश्रान्तायां च पुरुषस्य पुनरावर्तनम्. इति पुरुषायितानि.		॥	२.८.३८	॥
भवन्ति चात्र श्लोकाः.		॥	२.८.३९	॥
व्प्रच्छादितस्वभावापि गूढाकारापि कामिनी. विवृणोत्येव भावं स्वं रागादुपरिवर्तिनी..		॥	२.८.३९	॥
व्यथाशीला भवेन्नारी यथा च रतिलालसा. तस्या एव विचेष्टाभिस्तत्सर्वं उपलक्षयेत्..		॥	२.८.४०	॥
व्न त्वेव र्तौ न प्रसूतां न मृगीं न च गर्भिणीम्. न चातिःव्यायतां((३३)) नारीं योजयेत्पुरुषायिते..		॥	२.८.४१	॥
चिति श्रीवात्यायनीये कामसूत्रे सांप्रयोगिके द्वितीयेऽधिकरणे पुरुषोपसृप्तानि पुरुषायितं चाष्टमोऽध्यायः. आदितस्त्रयोदशः.		॥	२.८	॥