श्रीभक्तिचन्द्रिका/षष्ठः पटलः
षष्ठः पटलः	
अथ वक्ष्ये मन्त्रवरान्सर्वकामार्थसिद्धिदान।	
कृष्णचैतन्यचन्द्रस्य प्रेमभक्तिसुसिद्धये ॥१॥	
कृष्णेति द्व्यक्षरो मन्त्रश्चैतन्यत्र्यक्षरो मतः ।	
चतुर्वर्णो मन्त्रवरो ङेयुक्त्र्यक्षर एव च ॥२॥	
स च पञ्चाक्षरो ज्ञेयः प्रेमादिर्मनुरुत्तमः ।	
प्रेमसम्पुटितो ज्ञेयश्चैतन्य इति पञ्चमः ॥३॥	
कामादिश्चेत्पञ्चमः स्यात्षडक्षर इतीरितः ।	
षडक्षरो मन्मथान्तो मनुः सप्ताक्षरो मतः ॥४॥	
विश्वम्भराय प्रेमादिः कामानोत्मनुरुत्तमः ।	
स्याच्छचीनन्दनो ङेयुग्वह्निजायान्तको मनुः ॥५॥	
अष्टक्षरो मन्त्रवरः प्रेमाख्यादिर्नवाक्षरः ।	
दशाक्षरो मन्मथादिर्मन्त्रराजः प्रकीर्तितः ॥६॥	
एतेषां नारदो ज्ञेयो मुनिश्छन्दो विराडिति ।	
देवता कृष्णचैतन्यो बीजं प्रेमाख्यमुत्तमम् ॥७॥	
शक्तिर्वह्निवधूः प्रोक्ता साद्याधिष्ठातृदेवता ।	
प्रेमाख्येन हि षड्दीर्घभाजा स्यादङ्गकल्पना ॥८॥	
प्रातः कृत्यादिकं कर्मयर्थापूर्वं समाचरेत।	
पद्मं वसुदलोपेतं कर्णिकाकेशरान्वितम् ॥९॥	
षट्कोणं विलिखेन्मध्ये बीजं तत्र लिखेत्पुनः ।	
तत्र सम्पूजयेद्भक्त्या भगवन्तं सुसाधकः ॥१०॥	
श्रीमन्मौक्तिकदामबद्धचिकुरं सुस्मेरचन्द्राननम् ।	
श्रीखण्डागुरुचारुचित्रवसनस्रग्दिव्यभूषणाञ्चितम् ॥११॥	
नृत्यावेशरसानुमोदमधुरं कन्दर्पवेशोज्ज्वलम् ।	
चैतन्यं कनकद्युतिं निजजनैः संसेव्यमानं भजे ॥१२॥	
ध्यात्वैवं पूजयेन्नित्यं बहिरङ्गैस्ततो बहिः ।	
दिक्पालास्त्राणि सम्पूज्य जपेन्मन्त्रं सुसाधकः ॥१३॥	
लक्षैकसङ्ख्यया प्रोक्तो जपो होमादयः क्रमात॥१४॥	
पुनरन्यमनुं वक्ष्ये सर्वसिद्धिफलप्रदम् ।	
वेदादिहृद्भगवते कृष्णचैतन्य एव च ॥१५॥	
ङेयुतो मन्त्रराजोऽयं त्रयाधिकदशाक्षरः ।	
मुनिर्ब्रह्मा विराट्छन्दो देवतान्यासिरूपधृक॥१६॥	
चैतन्यः परमानन्दः प्रणवो बीजमुत्तमम् ।	
नमः शक्तिर्विनियोगो भक्तिसिद्ध्यर्थ इत्यपि ॥१७॥	
आचक्रायाग्निदयिता हृदयाय नमो हृदि ।	
विचक्रायानलवधूः शिरसे वह्निनागरी ॥१८॥	
सुचक्रायाग्निवरदा शिखायैव षडित्यपि ।	
त्रैलोक्यरक्षणोपेतचक्रायाग्निप्रिया ततः ॥१९॥	
कवचाय तथा वर्म त्वसुरान्तकपूर्वकम् ।	
चक्रं पुनश्चतुर्थ्यन्तं स्वाहास्त्राय तथास्त्रकम् ॥२०॥	
नाराचमुद्रया कुर्याद्ध्वनित्रितयमेव च ।	
एवमङ्गादिना कुर्यात्करन्यासं सुसंयमी ।	
अपरं पूर्ववत्कृत्वा ध्यायेद्हृदयपङ्कजे ॥२१॥	
अत्यन्तातप्तहेमद्युतिरुचिरतनुं दीर्घदेहाक्षिबाहुं	
श्रीखण्डालिप्तवक्षःस्थलकलिततलसन्मालतीमाल्ययुग्मम् ।	
आरक्ताभासवासोयुगललितवपुर्नाट्यलीलाकलाढ्यं	
वन्दे चैतन्यचन्द्रं सकलकलुषहं प्रेमभक्त्येकगम्यम् ॥२२॥	
धात्वैवं पूजयेद्भक्त्या भगवन्तं जनार्दनम् ।	
अङ्गैर्दिक्पतिभिः सार्धं वज्राध्यैश्च यथाक्रमम् ॥२३॥	
एवमाराधितो देवदेवेशः साधकोत्तमैः ।	
विरक्तिसहितां भक्तिं ददाति तत्क्षणात्प्रभुः ॥२४॥	
प्रेमाख्यस्य मनोर्वक्ष्ये पूजाविधिमथो क्रमात।	
ऋषिर्ब्रह्मानुष्टुप्च्छन्दो देवता प्रेमविग्रहः ॥२५॥	
विश्वम्भरो बीजमन्त्रप्रेमाख्यं स्वयमेव च ।	
शक्तिर्वह्निवधूः प्रोक्तो विनियोगः स्वकर्मणि ॥२६॥	
षड्दीर्घभाजा प्रेम्ना च कुर्यादेवाङ्गकल्पनाम् ।	
यथाविधि करन्यासं कृत्वाध्यायेत्समाहितः ॥२७॥	
ध्यायेद्बालं प्रसन्नं तरुणरविकराभासमानं समन्तात्	
क्रोडस्थं मातुरद्धा प्रकटितपरमानन्दमालोलदेहम् ।	
देवं विश्वम्भरं तं कलिकलुषहरं दिव्यविप्राङ्गनाभिः 	
प्रेम्ना संवीक्ष्यमाणं विहसितवदनं रक्तनेत्रोत्पलाढ्यम् ॥२८॥	
ध्यात्वैवं पूजयेद्भक्त्या पाद्यार्घ्याद्यैर्यथाक्रमम् ॥२९॥	
अङ्गवह्न्यादिकोणे तदनु च परितः केशरेष्वेव मात्èर्	
दिव्यालङ्कारयुक्ताः सुविमलवसनाः पूजयेद्भक्तियुकः । 	
पूज्या भक्तिर्विभूतिस्त्रिभुवनजननी श्रीशचीकान्तिराद्या 	
शान्तिः शक्तिश्च धात्री तदनुदलगतात्पूजयेद्गन्धपुष्पैः ॥३०॥	
नित्यानन्दस्तथाद्वैतो मुरारिः श्रीनिवासकः ।	
जगन्नाथस्तथा ज्ञेयः सुदर्शन इति स्मृतः ॥३१॥	
गदाधरश्च विख्यातः ख्यातो नरहरिस्तथा ।	
दिव्यमाल्याम्बरधराः पुलकाश्रुभराकुलाः ॥३२॥	
पत्राग्रे विप्रपत्न्यश्च पूजनीयाः प्रयत्नतः ।	
माधवी वैष्णवी देवी शुभदा सुन्दरी सती ॥३३॥	
कालिन्दी ललिता दिव्यवासोऽलङ्कारचर्चिताः ।	
गौरीश्यामा क्रमाज्ज्ञेयाः प्रतिवेशिवराङ्गनाः ।	
तद्बहिर्दिक्षु भक्ताग्र्याः पूजनीया विधानतः ॥३४॥	
वासुदेवो मुकुन्दश्च रामः शङ्कर एव च ।	
नीलाम्बरो रामदासकविचन्द्रस्ततः परम् ॥३५॥	
हरिदासस्तथा चन्द्रशेखराचार्य एव च ।	
दिव्यमाल्याम्बरधराः सर्वे सङ्गीततत्पराः ॥३६॥	
तद्बहिर्दिक्षु दिक्पालान्वज्रादींश्च ततो बहिः ।	
पूर्वोक्तयन्त्रे सम्पूज्य दशलक्षं जपेद्बुधः ॥३७॥	
इति भक्तिचन्द्रिकायां षष्ठः पटलः