स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/वस्त्रापथक्षेत्रमाहात्म्यम्/अध्यायः ०२
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
ततो गच्छेन्महादेवि क्षेत्रं वस्त्रापथं पुनः ॥ 
यत्प्रभासस्य सर्वस्वं क्षेत्रं नाभिः प्रियं मम ॥ १ ॥ 
यत्र साक्षाद्भवो देवः सृष्टिसंहारकारकः ॥ 
पृथिव्यां स त्वधिष्ठाता तत्त्वानामादिमः प्रभुः ॥ २ ॥ 
स स्वयंभूः स्थितस्तत्र प्रभासे भूतिदो भवः ॥ 
भवतीदं जगद्यस्मात्तस्माद्भव इति स्मृतः ॥ ३ ॥ 
यः सकृत्कुरुते यात्रां क्षेत्रे वस्त्रापथे पुनः ॥ 
विगाह्य तत्र तीर्थानि कृतकृत्यः स जायते ॥ ४ ॥ 
अथ दृष्ट्वा भवं देवं सकृत्पूज्यविधानतः ॥ 
केदारयात्राफलभाक्स भवेन्मनुजोत्तमः ॥ ५ ॥ 
चैत्रे मासि भवं दृष्ट्वा न पुनर्जायते भुवि ॥ 
वैशाख्यामथवा सम्यग्भवं दृष्ट्वा विमुच्यते ॥ ६ ॥ 
वाराणस्यां कुरुक्षेत्रे नर्मदायां तु यत्फलम् ॥ 
तत्फलं निमिषार्द्धेन भवं दृष्ट्वा दिनेदिने ॥ ७ ॥
दुर्ल्लभस्तत्र वासस्तु दुर्ल्लभं भवदर्शनम् ॥ 
प्रेतत्वं नैव तस्यास्ति न याम्या नारकी व्यथा ॥ ८ ॥ 
येषां भवालये प्राणा गता वै वरवर्णिनि ॥ 
धन्यानामपि धन्यास्ते देवानामपि देवताः ॥ ९ ॥ 
वस्त्रापथे मतिर्येषां भवे येषां मतिः स्थिरा ॥ 
गोदानं तत्र शंसंति ब्राह्मणानां च भोजनम्॥ 
पिंडदानं च तत्रैव कल्पांतं तृप्तिमा वहेत्॥ 7.2.2.१० ॥ 
इति संक्षेपतः प्रोक्तं माहात्म्यं ते भवोद्भवम् ॥ 
श्रुतं पापोपशमनं यज्ञायुतफलप्रदम् ॥ ११ ॥ 
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे द्वितीये वस्त्रापथक्षेत्रमाहात्म्ये वस्त्रापथक्षेत्रभवमाहात्म्यवर्णनंनाम द्वितीयोऽध्यायः ॥ २ ॥

