वराहपुराणम्/अध्यायः ५२
'''अगस्त्य उवाच ।	
स त्रिवर्णो नृपोत्सृष्टः स्वतन्त्रत्वाच्च पार्थिव ।	
अहं नामानमसृजत् पुत्रं पुत्रस्त्रिवर्णकम् ।। ५२.१ ।।	
तस्यापि चाभवत् कन्या अवबोधस्वरूपिणी ।	
सा तु विज्ञानदं पुत्रं मनोह्वं विससर्ज ।। ५२.२ ।।	
तस्यापि सर्वरूपाः स्युस्तनयाः पञ्चभोगिनः ।	
यथासंख्येन पुत्रास्तु तेषामक्षाभिधानकाः ।। ५२.३ ।।	
एते पूर्वं दस्यवः स्युस्ततो राज्ञा वशीकृताः ।	
अमूर्त्ता इव ते सर्वे चक्रुरायतनं शुभम् ।। ५२.४ ।।	
नवद्बारं पुरं तस्य त्वेकस्तम्भं चतुष्पथम् ।	
नदीसहस्त्रसंकीर्ण जलकृत्य समास्थितम् ।। ५२.५ ।।	
तत्पुरं ते प्रविविशुरेकीभूतास्ततो नव ।	
पुरुषो मूर्त्तिमान् राजा पशुपालोऽभवत् क्षणात् ।। ५२.६ ।।	
ततस्तत्पुरसंस्थस्तु पशुपालो महानृपः ।	
संसूच्य वाचकाञ्छब्दान् वेदान् सस्मार तत्पुरे ।। ५२.७ ।।	
आत्मस्वरूपिणो नित्यास्तदुक्तानि व्रतानि च ।	
नियमान् क्रतवश्चैव सर्वान् राजा चकार ह ।। ५२.८ ।।	
स कदाचिन्नृपः खिन्नः कर्मकाण्डं प्ररोचयन् ।	
सर्वज्ञो योगनिद्रायां स्थित्वा पुत्रं ससर्ज ह ।। ५२.९ ।।	
चतुर्वक्त्रं चतुर्बाहुं चतुर्वेदं चतुष्पथम् ।	
तस्मादारभ्य नृपतेर्वशे पश्वादयः स्थिताः ।। ५२.१० ।।	
तस्मिन् समुद्रे स नृपो वने तस्मिंस्तथैव च ।	
तृणादिषु नृपस्सैव हस्त्यादिषु तथैव च ।	
समोभवत् कर्मकाण्डादनुज्ञाय महामते ।। ५२.११ ।।	
।। इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे द्वापञ्चाशोऽध्यायः ।। ५२ ।।