महाभारतम्-13-अनुशासनपर्व-096
भीष्मेणि युधिष्ठिरम्प्रति ब्राह्मणप्रशंसनपूर्वकं ब्राह्मणानां प्रजानां च रक्षणस्यावश्यकर्तव्यत्वकथनम्।। 1 ।।

13-96-1	यज्ञः क्रिया यज्ञरूपाक्रियेत्यर्थः। कीदृशेभ्यो दानं कथं यज्ञक्रियेति। कदेत्युभयत्र सम्बन्धः।।
13-96-7	एतद्दानम्।।
13-96-9	यद्यदि ते ब्राह्मणास्ते तव न करिष्यन्ति प्रतिग्रहमिति शेषः। तर्हि कृतं सुकृतं ते तव न भविष्यति। तदा सुकृतोत्पत्त्यर्थं यज्ञान्साधय।।
13-96-10	दाने यज्ञादिकमन्तर्भवतीत्यर्थः।।
13-96-12	जनयिता प्रजापतिः।।
13-96-13	तस्य राज्ञस्ते सन्तो बहुकारिणोऽत्यन्तमुपकर्तारो भवन्ति। नरा ये बहुभाषिण इति त.थ.पाठः।।
13-96-19	ब्रह्मणो भूयं भावोऽस्यास्ति स ब्राह्मणो ब्रह्मभूयस्तस्य भावो ब्रह्मभूयत्वं ब्राह्मणत्वम्।।
13-96-23	यो राजा रक्षिभ्यः सङ्ग्रहपरेभ्यो धनं दत्त्वा यज्ञे यज्ञार्थं धनमानयध्वमिति ब्रुवन् यजेत् तर्हि राष्ट्रं विलुम्पति।।
13-96-24	यच्चासौ तद्धनिभिर्भातं भययुक्तं यथास्यात्तथा दत्तं प्रजाभ्य आदाय सुदारुणं यथास्यात्तथा यजेत्तं यज्ञं न प्रशंसन्ति ।।
13-96-25	उद्यमः प्रजापीडनात्मकोऽतियत्नः।।
13-96-26	निहितः प्रजानां नितरां हितो राजा यदा प्रजाभिर्निषिच्येत धनैरभिषिच्येत।।
13-96-27	स्वातपूर्वं धनं न कुर्वीत स्वाधीनं न कुर्वीतेत्यर्थः।।
13-96-29	समवेक्ष्यन्त्येव नतु लभन्ते।।
13-96-32	सहयुगपत्। राजकं राजसमूहं प्रतिपक्षभूतं विन्दते।।
13-96-37	सर्वं पापं एति राजानम्।।

महाभारतम्/अनुशासनपर्व