बृहत्संहिता/अध्यायः ३३
३३ उल्कालक्षणाध्यायः ।।
 दिवि भुक्तशुभफलानां पततां रूपाणि यानि तान्युल्काः ।	
 धिष्ण्याउल्काअशनिविद्युत्तारा इति पञ्चधा भिन्नाः ।।	३३.०१ ।। 
 उल्का पक्षेण फलं तद्वद्धिष्ण्याअशनिस्त्रिभिः पक्षैः ।	
 विद्युदहोभिः षड्भिः तद्वत्तारा विपाचयति ।।	३३.०२ ।। 
 तारा फलपादकरी फलार्धदात्री प्रकीर्तिता धिष्ण्या ।	
 तिस्रः सम्पूर्णफला विद्युदथौल्काअशनिश्चैति ।।	३३.०३ ।। 
 अशनिः स्वनेन महता नृगजाश्वमृगाश्मवेश्मतरुपशुषु ।	
 निपतति विदारयन्ती धरातलं चक्रसंस्थाना ।।	३३.०४ ।। 
 विद्युत्सत्त्वत्रासं जनयन्ती तटतटस्वना सहसा ।	
 कुतिलविशाला निपतति जीवैन्धनराशिषु ज्वलिता ।।	३३.०५ ।। 
 धिष्ण्या कृशाल्पपुच्छा धनूंषि दश दृश्यते +अन्तराभ्यधिकम् ।	
 ज्वलिताङ्गारनिकाशा द्वौ हस्तौ सा प्रमाणेन ।।	३३.०६ ।। 
 तारा हस्तं दीर्घा शुक्ला ताम्राब्जतन्तुरूपा वा ।	
 तिर्यगधश्चऊर्ध्वं वा याति वियत्युह्यमानाइव ।।	३३.०७ ।। 
 उल्का शिरसि विशाला निपतन्ती वर्धते प्रतनुपुच्छा ।।	
 दीर्घा *च भवति[क्.भवति च] पुरुषं भेदा बहवो भवत्यस्याः ।।	३३.०८ ।। 
 प्रेतप्रहरणखरकरभनक्रकपिदंष्ट्रिलाङ्गलमृगाभाः ।	
 गोधाअहिधूमरूपाः पापा या चौभयशिरस्का ।।	३३.०९ ।। 
 ध्वजझष*गिरिकरि[क्.करिगिरि]कमलैन्दुतुरगसन्तप्तरजतहंसाभाः ।	
 *श्रीवृक्ष[क्.श्रीवत्स, क्ऽस्त्र्. श्रीवृक्ष]वज्रशङ्खस्वस्तिकरूपाः शिवसुभिक्षाः ।।	३३.१० ।। 
 अम्बरमध्याद्बह्व्यो निपतन्त्यो राजराष्ट्रनाशाय ।	
 बम्भ्रमती गगनौपरि विभ्रमं आख्याति लोकस्य ।।	३३.११ ।। 
 संस्पृशती चन्द्रार्कौ तद्विसृता वा सभूप्रकम्पा च ।	
 परचक्रऽगमनृपभयदुर्भिक्षावृष्टिभयजननी ।।	३३.१२ ।। 
 पौरैतरघ्नं उल्काअपसव्यकरणं दिवाकरहिमांशवोः ।	
 उल्का शुभदा पुरतो दिवाकरविनिःसृता यातुः ।।	३३.१३ ।। 
 शुक्ला रक्ता पीता कृष्णा चौल्का द्विजऽदिवर्णघ्नी ।	
 क्रमशश्चैतान्हन्युर्मूर्धौरःपार्श्वपुच्छस्थाः ।।	३३.१४ ।। 
 उत्तरदिगादिपतिता विप्रादीनां अनिष्टदा रूक्षा ।	
 ऋज्वी स्निग्धाखण्डा नीचौपगता च तद्वृद्ध्यै ।।	३३.१५ ।। 
 *श्यावारुण[क्.श्यामा वारुण]नीलासृग्दहनासितभस्मसन्निभा रूक्षा ।	
 सन्ध्यादिनजा वक्रा दलिता च परऽगमभयाय ।।	३३.१६ ।। 
 नक्षत्रग्रह*घातैस्[क्.घाते] तद्भक्तीनां क्षयाय निर्दिष्टा ।	
 उदये घ्नती रवीन्दू पौरैतरमृत्यवे +अस्ते वा ।।	३३.१७ ।। 
 भाग्यऽदित्यधनिष्ठामूलेषुउल्काहतेषु युवतीनाम् ।	
 विप्रक्षत्रियपीडा पुष्यानिलविष्णुदेवेषु ।।	३३.१८ ।। 
 ध्रुवसौम्येषु नृपाणां उग्रेषु सदारुणेषु चौराणाम् ।	
 क्षिप्रेषु कलाविदुषां पीडा साधारणे च हते ।।	३३.१९ ।। 
 कुर्वन्त्येताः पतिता देवप्रतिमासु राजराष्ट्रभयम् ।	
 शक्रोपरि नृपतीनां गृहेषु तत्स्वामिनां पीडाम् ।।	३३.२० ।। 
 आशाग्रहौपघाते तद्देश्यानां खले कृषिरतानाम् ।	
 चैत्यतरौ सम्पतिता सत्कृतपीडां करोत्युल्का ।।	३३.२१ ।। 
 द्वारि पुरस्य पुरक्षयं अथैन्द्रकीले जनक्षयो +अभिहितः ।	
 ब्रह्मऽयतने विप्रान्विनिहन्याद्गोमिनो गोष्ठे ।।	३३.२२ ।। 
 क्ष्वेडाआस्फोटितवादितगीतौत्कुष्टस्वना भवन्ति यदा ।	
 उल्कानिपातसमये भयाय राष्ट्रस्य सनृपस्य ।।	३३.२३ ।। 
यस्याश्चिरं तिष्ठति खे +अनुषङ्गो	
दण्डाकृतिः सा नृपतेर्भयाय ।	
या चौह्यते तन्तुधृताइव खस्था	
या वा महेन्द्रध्वजतुल्यरूपा ।।	३३.२४ ।। 
 श्रेष्ठिनः प्रतीपगा तिर्यगा *नृपाङ्गनानाम्[क्.नृपाङ्गनाः] ।	
 हन्त्यधोमुखी नृपान्ब्राह्मणानथऊर्ध्वगा ।।	३३.२५ ।। 
 *बर्हि[क्.वर्हि]पुच्छरूपिणी लोकसंक्षयऽवहा ।	
 सर्पवत्*प्रसर्पती[क्.प्रसर्पिणी] योषितां अनिष्टदा ।।	३३.२६ ।। 
 हन्ति मण्डला पुरं छत्रवत्पुरोहितम् ।	
 वंशगुल्मवत्स्थिता राष्ट्रदोषकारिणी ।।	३३.२७ ।। 
 व्यालसूकरौपमा विस्फुलिङ्गमालिनी ।	
 खण्डशो +अथ वा गता सस्वना च पापदा ।।	३३.२८ ।। 
 सुरपतिचापप्रतिमा राज्यं नभसि विलीना जलदान्हन्ति ।	
 पवनविलोमा कुटिलं याता न भवति शस्ता विनिवृत्ता वा ।।	३३.२९ ।। 
 अभिभवति यतः पुरं बलं वा भवति भयं तत एव पार्थिवस्य ।	
 निपतति च यया दिशा प्रदीप्ता जयति रिपूनचिरात्तया प्रयातः ।।	३३.३० ।।