कामसूत्रम्/अधिकरणम् ७/अध्यायः २
चण्डवेगां रञ्जयितुं अःशक्नुवन्योगानाचरेत्.		॥	७.२.१	॥
रागस्योपक्रमे संबाधस्य करेणोपमर्दनं तस्या रसप्राप्तिकाले च रतयोजनं इति रागप्रत्यानयनम्.		॥	७.२.२	॥
औपरिष्टकं मन्दवेगस्य गतवयसो व्यायतस्य रतश्रान्तस्य च रागप्रत्यानयनम्.		॥	७.२.३	॥
अपद्रव्याणि वा योजयेत्.		॥	७.२.४	॥
तानि सुवर्णरजतताम्रकालायसगजदन्तगवलद्रव्यमयाणि.		॥	७.२.५	॥
त्रापुषाणि सैसकानि च मृदूनि शीतवीर्याणि कर्मणि च धृष्णूनि भवन्तीति बाभ्रवीया योगाः.		॥	७.२.६	॥
दारुमयानि साम्यतश्चेति वात्स्यायनः.		॥	७.२.७	॥
लिङ्गप्रमाणान्तरं बिन्दुभिः कर्कशपर्यन्तं बहुलं स्यात्.		॥	७.२.८	॥
एते एव द्वे संघाटी.		॥	७.२.९	॥
त्रिप्रभृति यावत्प्रमाणं वा चूडकः.		॥	७.२.१०	॥
एकां एव लतिकां प्रमाणवशेन वेष्टयेदित्येकचूडकः.		॥	७.२.११	॥
उभयतोःमुखच्छिद्रः स्थूलकर्कशवृषणगुटिकायुक्तः प्रमाणवशयोगी कट्यां बद्धः कञ्चुको जालकं वा.		॥	७.२.१२	॥
तदःभावेऽलाबूनालकं वेणुश्च तैलकषायैः सुःभावितः सूत्रेण कट्यां बद्धः श्लक्ष्णा काष्ठमाला वा ग्रथिता बहुभिरामलकास्थिभिः संयुक्तेत्यपविद्धयोगाः..		॥	७.२.१३	॥
न त्वःविद्धस्य कस्य चिद्व्यवहृतिरस्तीति.		॥	७.२.१४	॥
दाक्षिणात्यानां लिङ्गस्य कर्णयोरिव व्यधनं बालस्य.		॥	७.२.१५	॥
युवा तु शस्त्रेण छेदयित्वा यावद्रुधिरस्यागमनं तावदुदके तिष्ठेत्.		॥	७.२.१६	॥
वैशद्यार्थं च तस्यां रात्रौ निर्बन्धाद्व्यवायः.		॥	७.२.१७	॥
ततः कषायैरेकदिनान्तरितं शोधनम्.		॥	७.२.१८	॥
वेतसकुटजशङ्कुभिः क्रमेण वर्धमानस्य वर्धनैर्बन्धनम्.		॥	७.२.१९	॥
यष्टीमधुकेन मधुयुक्तेन शोधनम्.		॥	७.२.२०	॥
ततः सीसकपत्त्रकर्णिकया वर्धयेत्.		॥	७.२.२१	॥
म्रक्षयेद्भल्लातकतैलेनेति व्यधनयोगाः.		॥	७.२.२२	॥
तस्मिन्ननःएकाकृतिविकल्पान्यपद्रव्याणि योजयेत्.		॥	७.२.२३	॥
वृत्तं एकतो वृतां उदूखलकं कुसुमकं कण्टकितं कङ्कास्थि गजकरकं अष्टमण्डलकं भ्रमरकं शृङ्गाटकं अन्यानि वोपायतः कर्मतश्च बहुकर्मसहता चैषां मृदुकर्कशता यथासात्म्यं 		॥	७.२.२४	॥
		॥		॥
ि नष्टरागप्रत्यानयनं द्विषष्टितमं प्रकरणम्((१८९)).		॥	# ६२चि	॥
		॥		॥
		॥		॥
न्(प्रकरण)६३		॥	सेच्ति	॥
		॥		॥
एवं वृक्षजानां जन्तूनां शूकैरुपहितं लिङ्गं दशरात्रं तैलेन मृदितं पुनरुपतृंहितं पुनः प्रमृदितं इति जातशोफं खट्वायां अधोमुखस्तदन्तरे लम्बयेत्.		॥	७.२.२५	॥
तत्र शीतैः कषायैः कृतवेदनाःनिग्रहं सोपक्रमेण निष्पादयेत्.		॥	७.२.२६	॥
स यावज्जीवं शूकजो नाम शोफो विटानाम्.		॥	७.२.२७	॥
अश्वगन्धाशबरकन्दजलशूकबृहतीफलमहीषनवनीतहस्तिकर्णवज्रवल्लीरसैरेकैकेन परिमर्दनं मासिकं वर्धनम्.		॥	७.२.२८	॥
एतैरेव कषायैः पक्वेन तैलेन परिमर्दनं षाण्मास्यम्.		॥	७.२.२९	॥
दाडिमत्रापुषबीजानि बालुका बृहतीफलरसश्चेति मिद्वग्निना पक्वेन तैलेन परिमर्दनं परिषेको वा.		॥	७.२.३०	॥
तांस्तांश्च योगानाप्तेभ्यो बुध्येत. 		॥	७.२.३१	॥
ि वर्धनयोगाः((१९०)).		॥	# ६३चि	॥
		॥		॥
न्(प्रकरण)६४		॥	सेच्ति	॥
		॥		॥
अथ((१९१)) स्नुहीकण्टकचूर्णैः पुनर्नवावानरपुरिषलाङ्गलिकामूलमिश्रैर्यां अवकिरेत्सा नान्यं कामयेत्.		॥	७.२.३२	॥
तथा सोमलतावल्गुजाभृङ्गलोहोपजिह्विकाचूर्णैर्व्याधिघातकजम्बूफलरसनिर्यासेन घनीकृतेन च लिप्तसंबाधां गच्छतो रागो नश्यति.		॥	७.२.३३	॥
गोपालिकाबहुपादिकाजिह्विकाचूर्णैर्माहिषतक्रयुक्तैः स्नातां गच्छतो रागो नश्यति.		॥	७.२.३४	॥
नीपाम्रातकजम्बूकुसुमयुक्तं अनुलेपनं दौर्भाग्यकरं स्रजश्च.		॥	७.२.३५	॥
कोकिलाक्षप्रलेपो हस्तिन्याः संहतं एकरात्रे करोति.		॥	७.२.३६	॥
पद्मोत्पलकदम्बसर्जकसुगन्धचूर्णानि मधुना पिष्टानि लेपो मृग्या विशालीकरणम्.		॥	७.२.३७	॥
स्नुहीसोमार्कक्षारैरवल्गुजाफलैर्भावितान्यामलकानि केशानां श्वेतीकरणम्.		॥	७.२.३८	॥
मदयन्तिकाकुटजकाञ्जनिकागिरिकर्णिकाश्लक्ष्णपर्णीमूलैः स्नानं केषानां प्रत्यानयनम्.		॥	७.२.३९	॥
एतैरेव सुःपक्वेन तैलेनाभ्यङ्गात्कृष्णीकरणात्क्रमेणास्य प्रत्यानयनम्.		॥	७.२.४०	॥
श्वेताश्वस्य मुष्कस्वेदैः सप्तकृत्वो भावितेनालक्तकेन रक्तोऽधरः श्वेतो भवति.		॥	७.२.४१	॥
मदयन्तिकादीन्येव प्रत्यानयनम्.		॥	७.२.४२	॥
बहुपादिकाकुष्ठतगरतालीसदेवदारुवज्रकन्दकैरुपलिप्तं वंशं वादयतो या शब्दं शृणोति सा वश्या भवति.		॥	७.२.४३	॥
धत्तूरफलयुक्तोऽभ्यवहार उन्मादकः.		॥	७.२.४४	॥
गुडो जीर्णितश्च प्रत्यानयनम्.		॥	७.२.४५	॥
हरितालमनःशिलाभक्षिणो मयूरस्य पुरीषेण लिप्तहस्तो यद्द्रव्यं स्पृशति तन्न दृश्यते.		॥	७.२.४६	॥
अङ्गारतृणभस्मना तैलेन विमिश्रं उदकं क्षीरवर्णं भवति.		॥	७.२.४७	॥
हरीतकाम्रातकयोः श्रवणप्रियङ्गुकाभिश्च पिष्टाभिर्लिप्तानि लोहभाण्डानि ताम्रीःभवन्ति.		॥	७.२.४८	॥
श्रवणप्रियङ्गुकातैलेन दुकूलसर्पनिर्मोकेण वर्त्त्या दीपं प्रज्वाल्य पार्श्वे दीर्घीकृतानि काष्ठानि सर्पवद्दृश्यन्ते.		॥	७.२.४९	॥
श्वेतायाः श्वेतवत्साया गोः क्षीरस्य पानं यशस्यं आयुष्यम्.		॥	७.२.५०	॥
ब्राह्मणानां प्रशास्तानां आशिषः((१९२)).		॥	७.२.५१	॥
व्पूर्वशास्त्राणि संदृश्य प्रयोगाननुसृत्य च. कामसूत्रं इदं यत्नात्संक्षेपेण निवेदितम्..		॥	७.२.५२	॥
व्धर्मं अर्थं च कामं च प्रत्ययं लोकं एव च. पश्यत्येतस्य तत्त्वज्ञो न च रागात्प्रवर्तते..		॥	७.२.५३	॥
वधिकारवशादुक्ता ये चित्रा रागवर्धनाः. तदनःअन्तरं अत्रैव ते यत्नाद्विनिवारिताः...		॥	७.२.५४	॥
व्न शास्त्रं अस्तीत्येतेन प्रयोगो हि समीक्ष्यते. शास्त्रार्थान्व्यापिनो विद्यात्प्रयोगांस्त्वेकदेशिकान्.		॥	७.२.५५	॥
व्बाभ्रवीयांश्च सूत्रार्थानागमय्य विमृश्य च. वात्स्यायनश्चकारेदं कामसूत्रं यथाविधि..		॥	७.२.५६	॥
व्तदेतद्ब्रह्मचर्येण परेण च समाधिना. विहितं लोकयात्रार्थं न रागार्थोऽस्य संविधिः..		॥	७.२.५७	॥
व्रक्षन्धर्मार्थकामानां स्थितिं स्वां लोकवर्तिनीम्. अस्य शास्त्रस्य तत्त्वज्ञो भवत्येव जितेन्द्रियः..		॥	७.२.५८	॥
व्तदेतत्कुशलो विद्वान्धर्मार्थाववलोकयन्. नातिःरागात्मकः कामी प्रयुञ्जानः प्रसिध्यति((१९३))...		॥	७.२.५९	॥