समयमातृका/तृतीयः समयः
तृतीयः समयः	प्रदोषवेश्यालापवर्णनम्	
अथ सर्वार्थजननीं जननीं वेशयोषिताम् ।	
मित्रे स्वभावमलिनामानेतुं गन्तुमुद्यते ॥१॥	
सङ्कोचक्लेशसञ्जातां शूरतामिव रागिणाम् ।	
आसन्नश्रीवियोगानां स्वापग्लानिरजायत ॥२॥	
शनैर्दिनधने क्षीणे स्वल्पशेषाम्बरः परम् ।	
अलम्बत क्षणं रागी सन्ध्याधाम्नि दिनेश्वरः ॥३॥	
सन्ध्यया क्षिप्ररागिण्या निरस्तः परितापवान।	
नीरागः सागरजले चिक्षेप तपनस्तनुम् ॥४॥	
ततस्तिमिरसम्भारैर्वाररामाप्रसाधने ।	
कृष्णागुरुभरोद्भूतधूपधूमोद्गतमायितम् ॥५॥	
यामिनीकामिनीकीर्णकेशपाशोपमं तमः ।	
दीपचम्पकमालाभिर्विश्रान्तिनियमं ययौ ॥६॥	
अथ स्ववेशवनितासापत्न्यकलहच्युतम् ।	
अदृश्यत शशङ्कार्धं दन्तपत्रमिवामबरे ॥७॥	
रजनीरमणीकान्ते दिनान्ते तुहिनत्विषि ।	
उदिते मुदिते लोके बभूव मदनोत्सवः ॥८॥	
भुक्तां सहस्रकरसम्पदमम्बरश्रीः	
कृत्वा जनस्मरणमात्रदशावशेषाम् ।	
वेश्येव काममनपेक्षितपक्षपाता	
क्षिप्रं शशाङ्कविभवाभरणा बभूव ॥९॥	
ततः कर्तुं प्रवृत्तेषु वेश्यावेश्माग्रवर्त्मसु ।	
विटेषु मधुलुब्धेषु निर्व्यापारं गतागतम् ॥१०॥ 	
द्वाराग्रदत्तकर्णासु ग्रहणग्रहणेप्सया ।	
कुट्टनीषु तृणापातेऽप्युन्मुखीषु मुहुर्मुहुः ॥११॥	
दिनकामुकनिर्माल्यमाल्यताम्बूलिनीं भुवम् ।	
संमृज्य सज्जशय्यासु वेश्यास्वन्यप्रतीक्षया ॥१२॥	
आस्तीर्यमाणखट्वान्तः किङ्किणीक्वाणसंज्ञया ।	
पारावतेषु विरुतैर्व्रजत्सु स्मरवन्दिताम् ॥१३॥	
गृहीतस्योपरि कथं गृह्यते ग्रहणं पुनः ।	
पूर्वं किं नागतोऽसीति वदन्तीष्वपरासु च ॥१४॥	
उदराबद्धवसनैर्जटाग्रन्थिनिपीडनम् ।	
कुर्वाणैर्वारकलहे प्रारब्धे शठदेशिकैः ॥१५॥	
स्वयं मात्रा च युगपद्गृहीतं ग्रहणद्वये ।	
वारे प्राप्ते तृतीये च यान्तीष्वन्यास्वदर्शनम् ॥१६॥	
अनायाते परिचिते प्रत्याख्याते नवागते ।	
उभयभ्रंशशोकेन सीदन्तीष्वपरासु च ॥१७॥	
भुक्तोज्झितानामन्यासु पुनः प्राप्तार्थसम्पदाम् ।	
जननीं दुर्जनीकृत्य कुर्वाणासु प्रसादनम् ॥१८॥	
यदि त्वां सा सुजननी न जानीयात्सुधामयम् ।	
अभविष्यदुपायो मे तत्कोऽसौ प्राणधारणे ॥१९॥	
नित्यावहारकुपितं सर्वार्थैरुपकारिणम् ।	
ऋजुमावर्जयन्तीषु विदग्धासुतवैरिषु ॥२०॥	
अन्यनाम्ना प्रविष्टानां कलहे कूटकामिनाम् ।	
कुट्टनीषु रटन्तीषु घण्टारणरणोत्कटम् ॥२१॥	
प्रसुप्तकटकक्षीबक्षीणक्षुद्राभृते गृहे ।	
सखीभवनमन्यासु यान्तीष्वादाय कामुकम् ॥२२॥	
बालमार्जारिकाह्वानव्याजेनान्यासु वर्त्मनि ।	
कटाक्षैः कलयन्तीषु दूरात्कामुकमामिषम् ॥२३॥	
एकः स्थितोऽन्तः प्राप्तोऽन्यः परस्याद्यैव दुर्ग्रहः ।	
किं करोमीति जननीं पृच्छन्तीष्वपरासु च ॥२४॥	
निशा दीर्घा नवः कामी तनयेयं कनीयसी ।	
व्यत्येति कालहाराय वृद्धावर्गे कथोद्यते ॥२५॥	
नाज्ञाताद्गृह्यते भाटी चरन्ती म्लेच्छगायनाः ।	
इत्यन्यासु वदन्तीषु शून्यशय्यासु लज्जया ॥२६॥	
आयाते वार्यमाणेऽपि निर्माणे क्षीणकामुके ।	
व्याजकुक्षिशिरःशूलाक्रन्दिनीषु परासु च ॥२७॥	
मुग्धकामुकमित्राणां स्वेच्छया व्ययकारिणाम् ।	
प्रस्तुते स्थिरलाभाय कुट्टनीभिर्गुणस्तवे ॥२८॥	
लज्जामहे वयं स्वल्पधनेनेति विभाविनि ।	
गण्यमाने दशगुणे धूर्तैः प्रथमकामिनाम् ॥२९॥	
प्रवाससक्तेरधिकारिसूनोः स्थितावरुद्धा तनया ममेति ।	
काचिद्वदन्ती विजने विगूह्य जग्राह भाटीं त्रिगुणां समृद्धात॥३०॥	
अल्पं ममैतद्दुहितुर्न योग्यं 	
न च क्षणोऽस्ति त्वमदृष्टपूर्वः ।	
इति ब्रुवाणापि विटं पटान्ते	
गाढं गृहीत्वा न मुमोच काचित॥३१॥	
अमात्यपुत्रेण सुताद्य नीता	
क्षमस्व रात्रिं प्रणयान्ममैकाम् ।	
उक्त्वेति काचिज्जरती चकार 	
रिक्तस्य सक्तस्य च विप्रलम्भम् ॥३२॥	
दातव्यं न ददाति वारविरहे टक्वो ऽद्य लब्धस्थलः	
क्रूरः सैन्यपतिः प्रयाति रिपुतां सद्यैव वारं विना ।	
वृत्तिर्देवगृहात्कथं नु दिविरे वारोज्झिते लभ्यते	
वाटीपेटकवारतां गतवती प्रोवाच काचित्सखीम् ॥३३॥	
अन्यास्ताः सखि कूटपाशनिचयैराकृष्टमुग्धश्रियः	
कुर्मः किं वयमेव वञ्चनकलां जात्या न जानीमहे ।	
सद्भावे सततं स्वभावविमुखः सर्वाभिशङ्की जनो	
वाक्यैः काचिदिति प्रकाशमकरोत्सक्तार्जवावर्जनम् ॥३४॥	
 सकलैव सा रसवती नीता क्षणेन क्षपा	
पापेन क्षपितं दिनं निशि तया शय्यावहारः कृतः ।	
इत्युद्वेगपरिग्रहग्लपितधीः पृष्टः सहासैर्विटैर्	
व्याचष्टे कटुकुट्टनीकुटिलतामक्लिष्टकूटां विटः ॥३५॥	
नास्मद्गेहप्रवेशः सगुणजनकथाकेलिमात्रोपचारैर्	
व्यापारारम्भसारप्रवसदवसरे वासरे कामुकानाम् ।	
वृत्तिर्वृत्तानुरोधात्कथमपि विदिताद्गृह्यते यामवत्यां 	
इत्युच्चैः काचिदूचे बहुगतगणिकावर्गगर्वोपशान्त्यै ॥३६॥	
कुरु तरलिके हारं कण्ठे गृहाण मनोहरे 	
वलययुगलं लीले लोलां विलोकय मेखलाम् ।	
भज मलयजं चित्रे रात्रिः प्रयाति कठोरताम्	
इति चतुरताचार्यस्तासां बभूव सखीजनः ॥३७॥	
इति श्रीव्यासदासापराख्यक्षेमेन्द्रनिर्मितायां समयमातृकायां 	
प्रदोषवेश्यालापवर्णनं नाम तृतीयः समयः ॥३॥