रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ४४
विसृज्य तु सुहृद्वर्गं बुद्ध्या निश्चित्य राघवः ।	
समीपे द्वाःस्थमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ।। ७.४४.१ ।।	
शीघ्रमानय सौमित्रिं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।	
भरतं च महाभागं शत्रुघ्नमपराजितम् ।। ७.४४.२ ।।	
रामस्य वचनं श्रुत्वा द्वाःस्थो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः ।	
लक्ष्मणस्य गृहं गत्वा प्रविवेशानिवारितः ।। ७.४४.३ ।।	
उवाच सुमहात्मानं वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ।	
द्रष्टुमिच्छति राजा त्वां गम्यतां तत्र मा चिरम् ।। ७.४४.४ ।।	
बाढमित्येव सौमित्रिः श्रुत्वा राघवशासनम् ।	
प्राद्रवद्रथमारुह्य राघवस्य निवेशनम् ।। ७.४४.५ ।।	
प्रयान्तं लक्ष्मणं दृष्ट्वा द्वाःस्थो भरतमन्तिकात् ।	
उवाच भरतं तत्र वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ।। ७.४४.६ ।।	
विनयावनतो भूत्वा राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ।	
भरतस्तु वचःश्रुत्वा द्वाःस्थाद्रामसमीरितम् ।। ७.४४.७ ।।	
उत्पपातासनात्तूर्णं पद्भ्यामेव ययौ बली ।	
दृष्ट्वा प्रयान्तं भरतं त्वरमाणः कृताञ्जलिः ।। ७.४४.८ ।।	
शत्रुघ्नभवनं गत्वा ततो वाक्यमुवाच ह ।	
एह्यागच्छ रघुश्रेष्ठ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ।। ७.४४.९ ।।	
गतो हि लक्ष्मणः पूर्वं भरतश्च महायशाः ।	
श्रुत्वा तु वचनं तस्य शत्रुघ्नः परमासनात् ।। ७.४४.१० ।।	
शिरसा धरणीं प्राप्य प्रययौ यत्र राघवः ।	
द्वाःस्थस्त्वागम्य रामाय सर्वानेव कृताञ्जलिः ।	
निवेदयामास तदा भ्रातऽन्स्वान्समुपस्थितान् ।। ७.४४.११ ।।	
कुमारानागताञ्छ्रुत्वा चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ।	
अवाङ्मुखो दीनमना द्वाःस्थं वचनमब्रवीत् ।। ७.४४.१२ ।।	
प्रवेशय कुमारांस्त्वं मत्समीपं त्वरान्वितः ।	
एतेषु जीवितं मह्यमेते प्राणाः प्रिया मम ।। ७.४४.१३ ।।	
आज्ञप्तास्तु नरेन्द्रेण कुमाराः शक्रतेजसः ।	
प्रह्वाः प्राञ्जलयो भूत्वा विविशुस्ते समाहिताः ।। ७.४४.१४ ।।	
ते तु दृष्ट्वा मुखं तस्य सग्रहं शशिनं यथा ।	
सन्ध्यागतमिवादित्यं प्रभया परिवर्जितम् ।। ७.४४.१५ ।।	
बाष्पपूर्णे च नयने दृष्ट्वा रामस्य धीमतः ।	
हतशोभं यथा पद्मं मुखं वीक्ष्य च तस्य ते ।। ७.४४.१६ ।।	
ततो ऽभिवाद्य त्वरिताः पादौ रामस्य मूर्धभिः ।	
तस्थुः समाहिताः सर्वे रामस्त्वश्रूण्यवर्तयत् ।। ७.४४.१७ ।।	
तान्परिष्वज्य बाहुभ्यामुत्थाप्य च महाबलः ।	
आसनेष्वासतेत्युक्त्वा ततो वाक्यं जगाद ह ।। ७.४४.१८ ।।	
भवन्तो मम सर्वस्वं भवन्तो जीवितं मम ।	
भवद्भिश्च कृतं राज्यं पालयामि नरेश्वराः ।। ७.४४.१९ ।।	
भवन्तः कृतशास्त्रार्था बुद्ध्या च परिनिष्ठिताः ।	
सम्भूय च मदर्थो ऽयमन्वेष्टव्यो नरेश्वराः ।। ७.४४.२० ।।	
तथा वदति काकुत्स्थे अवधानपरायणाः ।	
उद्विग्नमनसः सर्वे किं नु राजाभिधास्यति ।। ७.४४.२१ ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे चतुश्चत्वारिंशः सर्गः ।। ४४ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्