स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/प्रभासक्षेत्र माहात्म्यम्/अध्यायः ०७५
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
ततो गच्छेन्महादेवि लिंगं शाकलकलेश्वरम् ॥ 
शाकल्येश्वरनैर्ऋत्ये धनुषां षष्टिभिः स्थितम् ॥ ॥ १ ॥ 
तच्चतुर्युगनामाढ्यं स्मृतं पातकनाशनम् ॥ 
पूर्वं कामेश्वरंनाम त्रेतायां पुलहेश्वरम् ॥ २ ॥ 
द्वापरे सिद्धिनाथं तु नारदेशं कलौ स्मृतम् ॥ 
तथा कलकलेशं च नाम तस्यैव कीर्त्तितम् ॥ ३ ॥ 
समुद्रे च महापुण्ये यस्मिन्काले सरस्वती ॥ 
आगता सा महाभागा हृष्टा तुष्टा सरिद्वरा ॥ 
तस्य तोयस्य शब्देन सागरस्य महात्मनः ॥ ४ ॥ 
ततो देवाः सगन्धर्वा ऋषयः सिद्धचारणाः ॥ 
नेदुः कलकलं तत्र तुमुलं लोमहर्षणम् ॥ ॥ ५ ॥ 
तेन शब्देन महता मम मूर्त्तिः समुत्थिता ॥ 
कल्कलेश्वरनामेति ततो लिंगं प्रकीर्तितम् ॥ ६ ॥ 
इति ते पूर्ववृत्तांतं कथितं नामकार णम्॥ 
सांप्रतं तु यथा जातं पुनः कलकलेश्वरम्॥ 
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये ॥ ७ ॥ 
पुरा द्वापरसंधौ च प्रविष्टे तु कलौ युगे ॥ 
नारदस्तु समागत्य क्षेत्रं प्राभासिकं शुभम्॥ 
संचकार तपश्चोग्रं तत्र लिंगसमीपतः ॥ ९ ॥ 
ततो वर्षशते पूर्णे समाराध्य वृषध्वजम् ॥ 
गांधर्वं प्राप्य देवेशि भूषितं सप्तभिः स्वरैः ॥ ९ ॥ 
ततो हृष्टमना भूत्वा तल्लिंगस्य समीपतः ॥ 
स चकार महायज्ञं पौंडरीकमिति श्रुतम् ॥ 7.1.75.१० ॥ 
देवदेवस्य तुष्ट्यर्थं स सदा भावितात्मवान् ॥ 
समाहूय ऋषींस्तत्र ब्रह्मलोकात्सहस्रशः ॥ ११ ॥ 
ततः संभृतसंभारो यज्ञोपकरणान्वितः ॥ 
कृत्वा कुण्डादिकं सर्वं समारेभे ततः क्रतुम् ॥ १२ ॥ 
ततः संपूर्णतां प्राप्ते तस्मिन्क्रतौ वरानने ॥ १३ ॥ 
अथागमंस्ततो विप्रास्तत्र क्षेत्रनिवासिनः ॥ 
दक्षिणार्थं महदेवि शतशोऽथ सहस्रशः ॥ १४ ॥ 
ततः स कौतुकाविष्टस्तेषां युद्धार्थमेव हि ॥ 
प्राक्षिपत्तत्र रत्नानि सुवर्णं च महीतले ॥ १५ ॥ 
ततस्ते ब्राह्मणाः सर्वे युध्यमानाः परस्परम् ॥ 
कोलाहलं परं चक्रुर्बहुद्रव्यपरीप्सया ॥ १६ ॥ 
एके दिगंबरा देवि त्यक्तयज्ञोपवीतिनः ॥ 
विकचाः केऽपि दृश्यंते त्वन्ये रुधिरविप्लवाः ॥ १७ ॥ 
अन्ये परस्परं जघ्नुर्मुष्टिभिश्चरणैस्तथा ॥ 
एवं तत्र तदा क्षिप्तं यद्द्रव्यं नारदेन तु ॥ १८ ॥ 
अथाभावे तु वित्तस्य ये च विप्रा ह्यकिंचनाः ॥ 
विद्याविनयसंपन्ना ब्राह्मणैर्जर्जरीकृताः ॥१९॥ 
ते तमूचुर्भृशं शांताः स्मयमानं मुहुर्मुहुः ॥ 
कलहार्थं यतो दानं त्वया दत्तमिदं मुने ॥ ॥ 7.1.75.२० ॥ 
विद्यायुक्तान्परित्यज्य विधिं त्यक्त्वा तु याज्ञिकम् ॥ 
तस्मादस्य मुने नाम ख्यातं कलकलेश्वरम् ॥ २१ ॥ 
तेन नाम्ना द्विजश्रेष्ठ लिंगमेतद्भविष्यति ॥ 
एतस्मात्कारणाद्देवि जातं कलकलेश्वरम् ॥ २२ ॥ 
यस्तं स्नाप्य नरो भक्त्या कुरुते त्रिः प्रदक्षिणम् ॥ 
स गच्छेद्रुद्रलोकं तु त्वत्प्रसादादसंशयम् ॥ २३ ॥ 
यस्तं पूजयते भक्त्या गंधपुष्पानुलेपनैः ॥ 
हेमं दत्त्वा द्विजातिभ्यः स गच्छेत्परमं पदम् ॥ २४ ॥ 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कलकलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चसप्ततितमोऽध्यायः ॥ ॥ ७५  ॥  ॥