महाभारतम्-01-आदिपर्व-214
पञ्चे उपाख्यानप्रारम्भः।। 1 ।।
नैमिशारण्ये देवैरारब्धे सत्रे यमस्य शामित्रकर्मणि व्यापृतत्वात् लोके प्रजाबाहुल्यं दृष्ट्वा तत्परिजिहीर्षया देवैर्ब्रह्मसमीपगमनम्।। 2 ।।
ब्रह्माज्ञया पुनर्नैमिशारण्यं गतस्य गङ्गायां पुण्डरीकं दृष्ट्वा तज्जिहीर्षया गतस्य इन्द्रस्य तत्र रुदन्ताः स्त्रियाः दर्शनम्।। 3 ।।
तामनुगच्छतेन्द्रेण पर्वतविवरे पूर्वेषां चतुर्णां इन्द्राणां दर्शनम्।। 4 ।।
बलरामकेशवद्रौपद्यादीनामुत्पत्तिकथा।। 5 ।।
व्यासदत्तदिव्यदृष्टेर्द्रुपदस्य पाण्डवद्रौपदीपूर्वरूपदर्शनं।। 6 ।।
द्रौपद्या अव्यवहितपूर्वजन्मवृत्तान्तकथनम्।। 7 ।।

1-214-1	शमिता यज्ञे पशुवधकर्ता तस्य भावः शामित्रम्।।
1-214-3	यत्र प्रजापतिस्तत्र सोमादयः समाजग्मुः।। 
1-214-11	तस्याः अश्रुबिन्दुः। सन्धिरार्षः।। 
1-214-21	ततः शीघ्रमप्रवेशाद्धेतोः।।
1-214-23	हे भव अद्य त्वमशेषस्य भुवनस्य आद्यः पतिरसि। अद्येत्यनेन मां जित्वैव नत्वन्यथेति सूचितम्।।
1-214-24	शेषं प्रसादम्।।
1-214-27	दुराधरो दुष्प्रापः।।
1-214-28	वीर्येण शुक्रद्वारा पुरुषमंशभूतं दद्याम्।।
1-214-29	तेजस्वी इन्द्रांशः।।
1-214-31	तैर्विश्वभुगादिभिः। स देवो महादेवः।।
1-214-32	व्यदधाद्विहितवान् आज्ञप्तवानित्यर्थः। उद्बबर्ह उद्धृतवान्।। 
1-214-38	तस्य राज्ञः। तस्मै राज्ञे।।
	चतुर्दशाधिकद्विशततमोऽध्यायः।। 214 ।।

आदिपर्व