स्कन्दपुराणम्/खण्डः ६ (नागरखण्डः)/अध्यायः १५०
॥ सूत उवाच ॥ ॥ 
शुक्रस्तस्य वचः श्रुत्वा चित्ते कृत्वा दयां ततः ॥ 
हाटकेश्वरजं क्षेत्रं गत्वा सिद्धिप्रदायकम् ॥ ॥ १ ॥ 
चकार विधिवद्धोमं स्वमांसेन हुताशने ॥ 
मंत्रैराथर्वणै रौद्रैः कुण्डं कृत्वा त्रिकोणकम् ॥ २ ॥ 
एवं संजुह्वतस्तस्य तेन वै विधिना तदा ॥ 
यथा रुद्रेण संतुष्टा देवी केलीश्वरी तदा ॥ ३ ॥ 
तं प्रोवाच समेत्याशु शुक्रं दैत्यपुरोहितम् ॥ 
मा त्वं भार्गवशार्दूल कुरु मांसपरिक्षयम् ॥ ४ ॥ 
भाविताऽहं त्रिनेत्रेण तत्किं ब्रूहि करोमि ते ॥ ५ ॥ 
॥ शुक्र उवाच ॥ ॥ 
यथा रुद्रस्य साहाय्यं त्वयात्र विहितं शुभे ॥ 
अंधकस्याऽपि कर्तव्यं तथैवैष वरो मम ॥ ६ ॥ 
ये केचिद्दानवा युद्धे भक्षिताश्च विनाशिताः ॥ 
अस्य सैन्यस्य ते सर्वे पुनर्जीवंतु सत्वरम् ॥ ७ ॥ 
॥ देव्युवाच ॥ ॥ 
जीवयिष्यामि तान्सर्वान्दानवान्निहतान्रणे ॥ 
नवसंभक्षितान्विप्र प्रविष्टान्योगिनीमुखे ॥ ८ ॥ 
एवमुक्त्वा ददौ तस्मै सा देवी हर्षितानना ॥ 
नाम्नाऽमृतवतीं विद्यां यया जीवंति ते मृताः ॥ ९ ॥ 
ततः शुक्रः प्रहृष्टात्मा गत्वांधकमुवाच ह ॥ 
सिद्धा केलीश्वरी देवी यथा शम्भोस्तथा मम ॥ ६.१५०.१० ॥ 
तया दत्ता शुभा विद्या मम दैत्या मृताश्च ये ॥ 
तान्सर्वांस्तत्प्रभावेन योजयिष्यामि जीविते ॥ ११ ॥ 
त्वयाऽस्याः सततं भक्तिः कार्या दानव सत्तम ॥ 
अष्टम्यां च विशेषेण चतुर्दश्यां च सर्वदा ॥ १२ ॥ 
एषा सा परमा शक्तिर्यया व्याप्तमिदं जगत्॥ 
केवलं भक्तिसाध्या सा न दण्डेन कथंचन ॥ १३ ॥ 
एवमुक्तस्तु शुक्रेण स तदा दानवाधिपः ॥ 
तां देवीं पूजयामास भावभक्तिसमन्वितः ॥ १४ ॥ 
स्तुत्वा च विविधैः स्तोत्रैस्ततः प्रोवाच सादरम् ॥ 
तथान्या मातरः सर्वा यथाज्येष्ठं यथाक्रमम् ॥ १५ ॥ 
अज्ञानाद्यन्मया देवि कृतः कोपस्तवोपरि ॥ 
मर्षणीयस्तथा सोऽद्य दीनस्य प्रणतस्य च ॥ १६ ॥ 
॥ श्रीदेव्युवाच ॥ ॥ 
परितुष्टाऽस्मि ते वत्स प्रभावाद्भार्गवस्य च ॥ 
वरं वरय तस्मात्त्वं न वृथा दर्शनं मम ॥ १७ ॥ 
॥ अन्धक उवाच ॥ ॥ 
अनेनैव तु रूपेण ये त्वां ध्यायंति देहिनः ॥ 
पूजयंति च सद्भक्त्या संस्थाप्य प्रतिमां तव ॥ 
तेषां सिद्धिः प्रदातव्या त्वया हृदयवांछिता ॥ १८ ॥  
देव्युवाच ॥ ॥ 
यो मामनेन रूपेण स्थापयिष्यति मानवः ॥ 
तस्य मोक्षं प्रदास्यामि पापस्यापि न संशयः ॥ १९ ॥ 
योऽष्टम्यां च चतुर्दश्यां मम पूजां करिष्यति ॥ 
तस्मै स्वर्गं प्रदास्यामि पापस्यापि दनूत्तम ॥ ६.१५०.२० ॥ 
केवलं दर्शनं यश्च ध्यानं वा मे करिष्यति ॥ 
तस्य राज्यं प्रदास्यामि भोगान्मानुषसंभवान् । २१ ॥ 
एवमुक्त्वाऽथ सा देवी ततश्चादर्शनं गता ॥ 
तैश्च मातृगणैः सार्धं पश्यतस्तस्य तत्क्षणात् । २२ ॥ 
शक्रोऽपि दानवान्सर्वांस्तया संसिद्धया ततः ॥ 
मृतान्संजीवयामास दैतेयान्नवभक्षितान् ॥ २३ ॥ 
तैः समेत्य स दैत्येन्द्रः प्रहृष्टेनांतरात्मना ॥ 
तां पुरीं प्राप्य शक्रस्य राज्यं चक्रे दिवानिशम् ॥ २४ ॥ 
तां देवीं ध्यायमानस्तु पूजयानो दिवानिशम् ॥ 
अष्टम्यां च चतुर्दश्यां विशेषेण महाबलः ॥ २५ 
अथ तस्याः प्रभावं तं ज्ञात्वा व्याससमुद्भवः ॥ 
स्थानेऽत्र स्थापयामास संसिद्धिं प परां गतः ॥ २६ ॥ 
॥ सूत उवाच । ॥ 
एवं केलीश्वर देवी संजाता परमेश्वरी ॥ 
तस्मात्स्थाप्या च पूज्या च ध्येया चैव विशेषतः ॥ २७ ॥ 
एवं देव्या नरो यश्च पठते वा शृणोति वा ॥ 
वाच्यमानं स मुच्येत व्यसनेन गरीयसा ॥ २८ ॥ 
भ्रष्टराज्योऽथवा राजा यः शृणोत्यष्टमीदिने ॥ 
स राज्यं लभते भूयो निखिलं हतकंटकम् ॥ २९ ॥ 
युद्धकाले च संप्राप्ते यश्चैतच्छृणुयान्नरः ॥ 
स हत्वा शत्रुसंघातं विजयं च समाप्नुयात् ॥ ६.१५०.३० ॥ इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये केलीश्वरीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशदुत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १५० । ॥ ।