महाभारतम्-02-सभापर्व-052
विष्णुना देवानां भूमावुत्पत्तये आज्ञापनम्।। 1।।
अवतीर्णे कृष्णे स्वर्गादागतानामिन्द्रादीनां श्रीकृष्णं स्तुत्वा पुनः स्व	लोकगमनम्।। 2।। 	
श्रीकृष्णेन शकटासुरवधः। अर्जुनतरुभञ्जनम्। बृन्दावं गत्वा वने विहरणम्।। 3।। 
<table>				
<td>

	भीष्ण उवाच। 	<td>	2-52-1x	
				
<td>

	यच्चके भगवान्विष्णुर्वसुदेवसुतस्तदा। तत्तेऽहं सम्प्रवक्ष्यामि शृणु स्रवमशेषतः।। 	<td>	2-52-1a2-52-1b	
				
<td>

	वासुदेवस्य महात्म्यं चरितं च महात्मनः। हितार्थं सुरसर्त्यानां लोकानां च हिताय च।। 	<td>	2-52-2a2-52-2b	
				
<td>

	यदा दिवि विभुस्तात न रेमे भगवानसौ। ततो व्यादिशय भूतानि विभुर्भूमिसुखावहः।। 	<td>	2-52-3a2-52-3b	
				
<td>

	निग्रहार्थाय दैत्यानां चोदयामास वै तदा। मुरुतश्च वसूंश्चैव सूर्याचन्द्रमसावुभौ।। 	<td>	2-52-4a2-52-4b	
				
<td>

	गन्धर्वाप्सरसश्चैव रुद्रादित्यांस्तथाऽश्विनौ। जायध्वं मानुषे लोके सर्वलोकमहेश्वराः।। 	<td>	2-52-5a2-52-5b	
				
<td>

	जङ्गमानि विशालाक्षो ह्यात्मार्थमसृजत्प्रभुः। जायन्तामिति गोविन्दस्तिर्यग्योनिगतैः सह।। 	<td>	2-52-6a2-52-6b	
				
				
<td>

	तानि सर्वाणि सर्वज्ञो व्यजायत यदोः कुले। आत्मानमात्मना तात कृत्वा बहुविधं हरिः।रत्यर्थमिह गास्तत्र ररक्ष पुरुषोत्तमः। 	<td>	2-52-7a2-52-7b2-52-7c	
				
<td>

	अजातशत्रो जातस्तु यथेष्ट भुवि भूमिप। कीर्त्यमानं मया तात निबोध भरतर्षभ।। 	<td>	2-52-8a2-52-8b	
				
<td>

	सागराः समकम्पन्त मुदा चेलुश्च पर्वताः। जज्वलुश्चाग्नयः शान्ता जायमाने जनार्दने।। 	<td>	2-52-9a2-52-9b	
				
<td>

	शिवाः सम्प्रववुर्वाताः प्रशान्तमभवद्रजः। ज्योतींषि सम्प्रकाशन्त जायमाने जनार्दने।। 	<td>	2-52-10a2-52-10b	
				
<td>

	देवदुन्दुभयश्चापि सस्वनुर्भृशमम्बरे। अभ्यवर्षंस्तदाऽऽगम्य देवताः पुष्पवृष्टिभिः।। 	<td>	2-52-11a2-52-11b	
				
<td>

	गीर्भिर्मङ्गलयुक्ताभिः स्तुवन्वै मधुसदनम्। उपतस्थुस्तदा प्रीताः प्रादुर्भावे महर्षयः।। 	<td>	2-52-12a2-52-12b	
				
<td>

	ततस्तानभिसम्प्रेक्ष्य नारदप्रमुखानृषीन्। उपानृत्यन्नुपजगुर्गन्धर्वाप्सरसां गणाः।। 	<td>	2-52-13a2-52-13b	
				
<td>

	उपतस्थे च गोविन्दं सहस्राक्षः शचीपतिः। अभ्यभाषत तेजस्वी महर्षीन्पूजयंस्तदा।। 	<td>	2-52-14a2-52-14b	
				
<td>

	कृत्वा च देवकार्याणि कृत्वा देवहितानि च। खं लोकं लोककृद्देवः पुनर्गच्छति तेजसा।। 	<td>	2-52-15a2-52-15b	
				
<td>

	इत्युक्त्वा ऋषिभिः सार्घं जगाम त्रिदिवं पुनः। अभ्यनुज्ञाय तान्सर्वाञ्छादयन्प्रकृतिं पराम्।। 	<td>	2-52-16a2-52-16b	
				
<td>

	नन्दगोपकुले कृष्ण उवास बहुलाः समाः। ततः कदाचित्सुप्तं तं शकटस्य त्वधः शिशुम्।। 	<td>	2-52-17a2-52-17b	
				
<td>

	यशोदा सम्परित्यज्य जगाम यमुनां नदीम्। शिशुलीलां ततः कुर्वन्स्वहस्तचरणौ क्षिपन्।। 	<td>	2-52-18a2-52-18b	
				
<td>

	रुरोद मधुरं कृष्णः पादावूर्ध्वं प्रसारयन्। पादाङ्गुष्ठेन शकटं दारयन्नथ केशवः।। 	<td>	2-52-19a2-52-19b	
				
<td>

	तत्र एकेन पादेन पातयित्वा तथा शिशुः। न्युब्जं पयोधराकाङ्क्षी ससार च रुरोद च।। 	<td>	2-52-20a2-52-20b	
				
<td>

	पाटितं शकटं दृष्ट्वा भिन्नभाण्डपुटीकटम्। जनास्ते शिशुना तेन विस्मयं परमं ययुः।। 	<td>	2-52-21a2-52-21b	
				
<td>

	प्रत्यक्षं शूरसेनानां दृश्यते महदद्भुतम्। शयानेन हतः कंसपक्षवांस्तिग्मतेजसा।। 	<td>	2-52-22a2-52-22b	
				
<td>

	पूतना चापि निहता महाकाया महास्तनी। ततः काले महाराज संसक्तौ रामकेशवौ।। 	<td>	2-52-23a2-52-23b	
				
<td>

	कृष्णः सङ्कर्षणश्चोभौ रिङ्खिणौ च बभूवतुः। अन्योन्यकिरणाक्रान्तौ चन्द्रसूर्याविवाम्बरे।। 	<td>	2-52-24a2-52-24b	
				
<td>

	विसर्पन्तौ च सर्वत्र महासर्पभुजौ तदा। रेजतुः पांसुदिग्धाङ्गौ रामकृष्णौ तदा नृप।। 	<td>	2-52-25a2-52-25b	
				
<td>

	क्वचिच्च जानुभिः स्पृष्टौ क्रीडमानौ क्वचिद्वने। पिबन्तौ दधिकुल्यांश्च मथ्यमाने च भारत।। 	<td>	2-52-26a2-52-26b	
				
<td>

	ततः स बालो गोविन्दो नवनीतं तदा क्षयम्। ग्रासमानस्तु तत्रायं गोपीभिर्ददृशे तथा।। 	<td>	2-52-27a2-52-27b	
				
<td>

	दाम्नाऽथोलूखले कृष्णो गोपीभिश्च निबन्धितः। तत्तथा शिशुना तेन कर्षता चार्जुनावृभौ।। 	<td>	2-52-28a2-52-28b	
				
<td>

	समूलविटपौ भग्नौ तदद्भुतमिवाभवत्। ततस्तौ बाल्यमुत्तीर्णौ कृष्णसङ्कर्षणावुभौ।। 	<td>	2-52-29a2-52-29b	
				
<td>

	तस्मिन्नेव व्रजस्थाने सप्तवर्षै बभूवतुः। नीलपीताम्बरधरौ पीतश्वेतानुलेपनौ।। 	<td>	2-52-30a2-52-30b	
				
<td>

	बभुवतुर्वत्सपालौ काकपक्षधरावुभौ। पर्णवाद्यं श्रुतिसुखं वादयन्तौ वराननौ।। 	<td>	2-52-31a2-52-31b	
				
<td>

	शुशुभाते वनगतौ त्रिशीर्षाविव पन्नगौ।मयूराङ्गजकर्णौ तौ पल्लवापीडधारिणौ।। 	<td>	2-52-32a2-52-32b	
				
<td>

	वनमालापरिक्षिप्तौ सालपोताविवोद्गतौ। अरविन्दकृतापीडौ रज्जुयज्ञोपवीतिनौ।। 	<td>	2-52-33a2-52-33b	
				
<td>

	सशिक्यतुम्बुरुकरौ गोपवेणुप्रवादकौ। क्वचिद्वसन्तावन्योन्यं क्रडमानौ क्वचिद्वने।। 	<td>	2-52-34a2-52-34b	
				
<td>

	पर्णशय्यासु तौ सुप्तौ क्वचिन्निद्रान्तरैषिणौ। तौ वत्सान्पालयन्तौ हि शोभयन्तौ महद्वनम्।। 	<td>	2-52-35a2-52-35b	
				
				
<td>

	चञ्चूर्यन्तौ रमन्तौ च राजन्नेवं तदा शुभम्। ततो बृन्दावनं गत्वा वसुदेवसुतावुभौ। गोकुलं तत्र कौन्येय चारयन्तौ विजह्रतुः।। 	<td>	2-52-36a2-52-36b2-52-36c	
<td>

	।। इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि अर्घाहरणपर्वणि द्विपञ्चाशोऽध्यायः।। 52।। 	<td>		

महाभारतम्/सभापर्व