वराहपुराणम्/अध्यायः ७२
श्रीवराह उवाच ।	
सर्वज्ञं सर्वकर्त्तारं भवं रुद्रं पुरातनम् ।	
प्रणम्य प्रयतोऽगस्त्यः पप्रच्छ परमेश्वरम् ।। ७२.१ ।।	अगस्त्य उवाच ।	
भवान् ब्रह्मा च विष्णुश्च त्रयमेतत् त्रयी स्मृता ।	
दीपोऽग्निर्दोपसंयोगैः सर्वशास्त्रेषु सर्वतः ।। ७२.२ ।।	
कस्मिन् प्रधानो भगवान् काले कस्मिन्नधोक्षजः ।	
ब्रह्मा वा एतदाचक्ष्व मम देव त्रिलोचन ।। ७२.३ ।।	
'''रुद्र उवाच ।	
विष्णुरेव परं ब्रह्म त्रिभेदमिह पठ्यते ।	
वेदसिद्धान्तमार्गेषु तन्न जानन्ति मोहताः ।। ७२.४ ।।	
विशप्रवेशने धातुस्तत्र ष्णु प्रत्ययादनु ।	
विष्णुर्यः सर्वदेवेषु परमात्मा सनातनः ।। ७२.५ ।।	
योऽयं विष्णुस्तु दशधा कीर्त्यते चैकधा द्विजाः ।	
स आदित्यो महाभाग योगैश्वर्यसमन्वितः ।। ७२.६ ।।	
स देवकार्याणि सदा कुरुते परमेश्वरः ।	
मनुष्यभावमाश्रित्य स मां स्तौति युगे युगे ।	
लोकमार्गप्रवृत्त्यर्थं देवकार्यार्थसिद्धये ।। ७२.७ ।।	
अहं च वरदस्तस्य द्वापरे द्वापरे द्विज ।	
अहं च तं सदा स्तौमि श्वेतद्वीपे कृते युगे ।। ७२.८ ।।	
सृष्टिकाले चतुर्वक्त्रं स्तौमि कालो भवामि च ।	
ब्रह्मा देवासुरा स्तौति मां सदा तु कृते युगे ।	
लिङ्गमूर्तिं च मां देवा यजन्ते भोगकाङ्क्षिणः ।। ७२.९ ।।	
सहस्त्रशीर्षकं देवं मनसा तु मुमुक्षवः ।	
यजन्ते यं स विश्वात्मा देवो नारायणः स्वयम् ।। ७२.१० ।।	
ब्रह्मयज्ञेन ये नित्यं यजन्ते द्विजसत्तमाः ।	
ते ब्रह्माणं प्रीणयन्ति वेदो ब्रह्मा प्रकीर्तितः ।। ७२.११ ।।	
नारायणः शिवो विष्णुः शंकर पुरुषोत्तमः ।	
एतैस्तु नामभिर्ब्रह्म परं प्रोक्तं सनातनम् ।	
तं च चिन्तामयं योगं प्रवदन्ति मनीषिणः ।। ७२.१२ ।।	
पशूनां शमनं यज्ञे होमकर्म च यद्भवेत् ।	
तदोमिति च विख्यातं तत्राहं संव्यवस्थितः ।। ७२.१३ ।।	
कर्मवेदयुजां विप्र ब्रह्मा विष्णुर्महेश्वरः ।	
वयं त्रयोऽपि मन्त्राद्या नात्र कार्या विचारणा ।। ७२.१४ ।।	
अहं विष्णुस्तथा वेदा ब्रह्म कर्माणि चाप्युत ।	
एतत् त्रयं त्वेकमेव न पृथग् भावयेत् सुधीः ।। ७२.१५ ।।	
योऽन्यथा भावयेदेतत् पक्षपातेन सुव्रत ।	
स याति नरकं घोरं रौरवं पापपूरुषः ।। ७२.१६ ।।	
अहं ब्रह्मा च विष्णुश्च ऋग्यजुः साम एव च ।	
नैतस्मिन् भेदमस्यास्ति सर्वेषां द्विजसत्तम ।। ७२.१७ ।।	
।। इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे द्विसप्ततितमोऽध्यायः ।। ७२ ।।