भृगुसंहिता/नवमोऽध्यायः
अथ नवमोऽध्यायः.	
रज्जुबन्धनम्	
अथातस्संप्रवक्ष्यामि रज्जुबन्धविधिं क्रमाथ् ।	
यथोक्तं च मृदस्सर्वास्समाहृत्य विधानतः   ।। ९.१  ।।	
संपिष्य शोधयित्वैव यथोक्तं सर्व मौषधं  ।	
चूर्णानि च यथोक्तानि कषायाणि विधानतः   ।। ९.२  ।।	
योजयित्वा यथाभागं गव्यैरपि इहैवच   ।	
निर्यासेन कपिद्धस्य युक्तं नादेयवारिणा   ।। ९.३  ।।	
पेषयित्वा मृदा सम्यक्संपिष्य च विधानतः   ।	
साधयित्वाथ वा वामं सार्धंवापि निधाय च   ।। ९.४  ।।	
नालिकेरस्य सारेण त्रिवृतां रज्जुमाहरेथ् ।	
सरज्जुं बन्धयेच्छूलं यथातत्सुदृढं तथा   ।। ९.५  ।।	
बन्धयित्वाष्टबन्धं च शूलमालिप्य सर्वशः   ।	
मृदं च तां समादाय शूल मालोपयेत्तथा   ।। ९.६  ।।	
शूलोपरि प्रमाणं यच्चतुर्भागं विभज्यच   ।	
तत्त्रिभागं मृदाकुर्या द्रज्जुबन्धसमायुतं  ।। ९.७  ।।	
घटशर्करया वस्त्रमौक्तिकैर्वर्णकैर्युतं  ।	
पूरये दन्यभागं च तत्प्रमाणविधानतः   ।। ९.८  ।।	
शर्करां च समालिप्य पटं संयोज्य पूर्ववथ् ।	
मौक्तिकाकृति मालिप्य भूषणानि प्रकल्प्यच   ।। ९.९  ।।	
यथोक्तेन विधानेन वर्णानपि सुयोजयेथ् ।	
मृण्मयं ध्रवबेरं चेत्कारये देवमैव तथ् ।। ९.१०  ।।	
अर्धचित्रं न कुर्वीत ध्रुवबेरं तु मृण्मयं  ।	
शूलार्धं तु द्वयं कुर्यात्ताम्रनालसमायुतं  ।। ९.११  ।।	
खादिरं ताम्रदण्डं वाभित्तिस्थं सुदृढं चरेथ् ।	
छिद्रं कृत्वातदाधारे शूलं यन्त्रेण योजयेथ् ।। ९.१२  ।।	
दृढं तद्योजयित्वैव बेरपृष्ठस्य मध्यमे   ।	
तत्पृष्ठेस्कन्धमध्ये च तदाधारेण योजयेथ् ।। ९.१३  ।।	
शूले छिद्रं नकर्तव्यं कुर्याच्छेत्स विनश्यति   ।	
ताम्रेण ध्रुवबेरं चेन्मधूच्छिष्टविधानतः   ।। ९.१४  ।।	
मृण्मयं द्विविधं प्रोक्त मपक्वं पक्वमित्यपि   ।	
पूर्वोक्तं मृण्मयं यत्तदपक्व मभिधीयते   ।। ९.१५  ।।	
मृदाकृत्वाग्विनादग्धं यत्तत्पक्वमितीरितं  ।	
अपक्वं मृण्मये विष्णोः कारयेत्तु विधानतः   ।। ९.१६  ।।	
यदि पक्वं तु कुर्याच्छेत्तद्विनाशकं भवेथ् ।	
योगादिस्थानानि	
स्थानं चतुर्विधं विन्द्याद्योगं भोगं तथैव च   ।। ९.१७  ।।	
सृष्टिः संहार इत्येषां स्थानभेदः प्रवक्ष्यते   ।	
सर्वतो भद्रकं नन्द्यावर्तकं श्रीप्रतिष्ठितं  ।। ९.१८  ।।	
स्वस्तिकं पर्वताकारं वृत्तभेदं तथैवच   ।	
प्रलीनक मथोद्योगं पद्मञ्चैव चतुर्मुखं  ।। ९.१९  ।।	
ब्रह्मादीशानपर्यन्तं क्रमेणैव निवेशयेथ् ।	
योगकान्तं भवेद्योगं स्थानकस्य विधीयते   ।। ९.२०  ।।	
चतुरश्रं वृत्तगेहं प्रासादं स्थानकस्य तु   ।	
आसनानां चतुर्भेदं पूर्वोक्तेन क्रमेण तु   ।। ९.२१  ।।	
प्रलीनं सर्वतोभद्रं विमानं वा चतुर्मुखं  ।	
विष्णुछन्दविमानं च श्रीप्रतिष्ठितकं तथा   ।। ९.२२  ।।	
पर्वताकृतिकञ्चैव नन्द्यावर्तं तथैव च   ।	
महापद्मविमानं च प्रलीनक वीमानकं  ।। ९.२३  ।।	
अष्टाङ्गं सर्मतोभद्रं चित्रशिल्पं तथैव च   ।	
महापद्मं च वृत्तं च चतुर्मुखविमानकं  ।। ९.२४  ।।	
एवं विमानकं चैव आसनस्य विधीयते   ।	
स्वस्तिकं वृत्तभद्रं च वृत्तगर्भ मवेदिकं  ।। ९.२५  ।।	
प्रेक्ष्य गृहाल्पभूराजछन्दं च श्रीप्रतिष्ठितं  ।	
मर्तलं च शनैर्योगं मार्ताण्डं च चतुष्फुटं  ।। ९.२६  ।।	
गणिकाविशालं संशुद्धं स्वस्तिकं ध्वजमानकं  ।	
एवमाख्याय तन्त्राणि वर्तुलाद्यायुतानि च   ।। ९.२७  ।।	
शयानकेन योग्यानि कथितानि मनीषिभिः   ।	
आयादिविचारः	
आयव्ययादि ऋक्षांश्चयोनिः पश्चाद्विधीयते   ।। ९.२८  ।।	
बेरोदयं त्रिगुणितं शिष्टमायं नगे हृते   ।	
चतुर्भिर्गुणितं सप्त सौरवारादिकं दिनं  ।। ९.२९  ।।	
बेरोच्च मष्टगुणितं सप्तविशदिभिर्हृतं  ।	
शिष्ट मश्व्यादिभं विन्द्यात्तच्छेषं स्याच्चतुर्गुणं  ।। ९.३०  ।।	
रन्ध्रेहृते नवांशं तच्छेषं भांशयुगैर्हृतं  ।	
बेरोदयं त्रिगुणितं योनिस्स्या दष्टभिर्हृतं  ।। ९.३१  ।।	
आयाधिक्ये शुभं प्रोक्त मृणवृद्धिर्व्ययाधिके   ।	
वारेषु सौरिसूर्यारैर्विनान्ये शुभदास्स्मृताः   ।। ९.३२  ।।	
तस्करं भुक्तिशक्ती च धनं राज्यं क्लिबादि च   ।	
निर्हृत्य चाधनं प्रेष्यं तन्नामसदृशं फलं  ।। ९.३३  ।।	
नामकर्तृनृपर्क्षाद्या नामर्क्षानुगुणं भवेथ् ।	
यदाकारं ध्रुवाकारं तदाकारं च कौतुकं  ।। ९.३४  ।।	
आसने स्थानकंवापि शयाने स्थान मासनं  ।	
देवे स्थिते न देव्यौ च आसीने स्थानकासने   ।। ९.३५  ।।	
विपरीतं न कुर्वीत सर्वशास्त्रविशारदाः   ।	
तालनियमः	
श्रेष्ठं प्रादुर्भवं तालं केवलं केशवस्य तु   ।। ९.३६  ।।	
तद्देवीनां सरस्वत्या मध्यमं दशतालकं  ।	
चन्द्रेन्द्रानलकीनाशवरुणानिलशूलिनः   ।। ९.३७  ।।	
ऋषयो वसवो रुद्रा मार्कण्डेयोऽमितो भृगुः   ।	
आर्याश्चैव गुहो हीनदशतालमिता मताः   ।। ९.३८  ।।	
मरुतोऽपि च यक्षेशदेववध्वश्शुभाग्रहाः   ।	
तधान्येतु त्रिधा साध्या नवतालमिता मताः   ।। ९.३९  ।।	
दैत्ययक्षेश? रन्धाश्च सिद्धगन्धर्वचारणाः   ।	
कुजार्कराहव श्श्रेष्ठनवतालेन सम्मताः   ।। ९.४०  ।।	
नवतालैर्मुनींश्चैव गणांश्चैव तु मानयेथ् ।	
उङ्गाश्चारणाश्चान्ये नवतालमितोदयाः   ।। ९.४१  ।।	
मर्त्याश्चाष्टायताः प्रोक्ताः प्रेतानां सप्ततालकं  ।	
षड्यमाः कुब्जकाः प्रोक्ता वामनाः पञ्चतालगाः   ।। ९.४२  ।।	
भूगतानां चतुस्तालं किन्नरास्तु त्रितालकाः   ।	
कूश्माण्डा द्वितयाश्चैव कबन्धा स्त्वेकतालका?   ।। ९.४३  ।।	
श्रेष्ठमध्यकनिष्ठानि त्रितालानान्तु तत्र नै   ।	
प्रवक्ष्यामि मधूच्छिष्टक्रियां प्रतिविधानतः   ।। ९.४४  ।।	
यजमानगृहेवापि आलये वा मनोरमे   ।	
अलङ्कृत्य वितानाद्यैः कुण्ड मौपासनं क्रियाथ् ।। ९.४५  ।।	
आघारं विधिवत्कृत्वा वैष्णवं च यजेत्तथा   ।	
विष्णुसूक्तं च हुत्वातु ब्राह्मं रौद्रं तथैव च   ।। ९.४६  ।।	
वीशशैषिकचक्रांश्च विघ्नेशं च सुहूयते   ।	
तस्याग्नेर्दक्षिणे कुर्या द्व्रीहिभि स्थ्संडिलं तथा   ।। ९.४७  ।।	
चतुरश्रं ततो वृत्तं समास्तीर्य यथा शुभं  ।	
चक्रशैषिकवीशांश्च क्रमेणैव सुपूजयेथ् ।। ९.४८  ।।	
शोधितं तु मधूच्छिष्ट मादाय प्रणवेन तु   ।	
"इषेत्वोर्जेऽत्वेति मन्त्रेण प्रधानांगं प्रकल्पयेथ् ।। ९.४९  ।।	
अक्षराणि च सन्न्यस्य चैवं ध्यात्वाभिमृश्य च   ।	
वैष्णवं च ततो हुत्वा देवा नन्यान्विसृज्य च   ।। ९.५०  ।।	
देव्यादीन्पार्षदां स्तत्र तत्तन्मन्त्रेण हूयतां  ।	
तत्सिद्धं शिल्पिहस्ते तु निधायैव हरिंस्मरन्  ।। ९.५१  ।।	
यथा नगेन्द्रियं ग्राह्यं योनिष्वेव समर्पयेथ् ।	
तथा तन्तु गृहीत्वैव स्थापनीयन्तु गर्भकं  ।। ९.५२  ।।	
मानोन्मानप्रमाणेन मतिमान्शिल्पिनाचरेथ् ।	
शनैरालिप्य संशोष्य मृद्भिश्च बहिरायसैः   ।। ९.५३  ।।	
पट्टैराबद्ध्य विधिना पुनरालिप्य शोषयेथ् ।	
यजमानानुकूलर्क्षे पूर्ववद्धोम माचरेथ् ।। ९.५४  ।।	
तथा तुल्यं च संस्थाप्य जलतुल्यक्रमेण वै   ।	
युक्तां सिद्धिं च संप्राप्य तं च गर्भं प्रतापयेथ् ।। ९.५५  ।।	
शनैर्मृद्भेदनं कृत्वा विधिना बेरमाहरेथ् ।। ९.५६  ।।	
	
इति श्रीवैखानसे फगवच्छास्त्रे भृगुप्रोक्तायां संहितायां प्रकीर्णाधिकारे नवमोऽध्यायः.