बृहत्संहिता/अध्यायः १०
१० शनैश्चरचाराध्यायः ।।
 श्रवणानिलहस्तऽर्द्राभरणीभाग्यौपगः सुतो +अर्कस्य ।	
 प्रचुरसलिलौपगूढां करोति धात्रीं यदि स्निग्धः ।।	१०.०१ ।।
 अहिवरुणपुरन्दरदैवतेषु सुक्षेमकृन्न चातिजलम् ।	
 क्षुत्शस्त्रावृष्टिकरो मूले प्रत्येकं अपि वक्ष्ये ।।	१०.०२ ।।
 तुरगतुरगोपचारककविवैद्यामात्यहाअर्कजो +अश्विगतः ।	
 याम्ये नर्तकवादकगेयज्ञक्षुद्रनैकृतिकान् ।।	१०.०३ ।।
 बहुलास्थे पीड्यन्ते सौरे +अग्न्युपजीविनश्चमूपाश्च ।	
 रोहिण्यां कोशलमद्रकाशिपञ्चालशाकटिकाः ।।	१०.०४ ।।
 मृगशिरसि वत्सयाजकयजमानऽर्यजनमध्यदेशास्च ।	
 रौद्रस्थे *पारतरमठास्तैलिकरजक[क्.पारतरातैलिकरजक]चौराश्च ।।	१०.०५ ।।
 आदित्ये पाञ्चनदप्रत्यन्तसुराष्ट्रसिन्धुसौवीराः ।	
 पुष्ये घाण्ठिकघौषिकयवनवणिक्कितवकुसुमानि ।।	१०.०६ ।।
 सार्पे जलरुहसर्पाः पित्र्ये बाह्लीकचीनगान्धाराः ।	
 शूलिकपारतवैश्याः कोष्ठागाराणि वणिजश्च ।।	१०.०७ ।।
 भाग्ये रसविक्रयिणः पण्यस्त्रीकन्यकामहाराष्ट्राः ।	
 आर्यम्णे नृपगुडलवणभिक्षुकाम्बूनि तक्षशिला ।।	१०.०८ ।।
 हस्ते नापितचाक्रिकचौरभिषक्सूचिका द्विपग्राहाः ।	
 बन्धक्यः कौशलका मालाकाराश्च पीड्यन्ते ।।	१०.०९ ।।
 चित्रास्थे प्रमदाजनलेखकचित्रज्ञचित्रभाण्डानि ।	
 स्वातौ मागधचरदूतसूतपोतप्लवनटऽद्याः ।।	१०.१० ।।
 ऐन्द्राग्नाख्ये त्रैगर्तचीनकौलूतकुङ्कुमं लाक्षा ।	
 सस्यान्यथ माञ्जिष्ठं कौसुम्भं च क्षयं याति ।।	१०.११ ।।
 मैत्रे कुलूततङ्गणखसकाश्मीराः समन्त्रिचक्रचराः ।	
 उपतापं यान्ति च घाण्टिका विभेदश्च मित्राणाम् ।।	१०.१२ ।।
 ज्येष्ठासु नृपपुरोहितनृपसत्कृतशूरगणकुलश्रेण्यः ।	
 मूले तु काशिकोशलपाञ्चालफलाउषधीयोधाः ।।	१०.१३ ।।
 आप्ये +अङ्गवङ्गकौशलगिरिव्रजा मगधपुण्ड्रमिथिलाश्च ।	
 उपतापं यान्ति जना वसन्ति ये ताम्रलिप्त्यां च ।।	१०.१४ ।।
 विश्वेश्वरे +अर्कपुत्रश्चरन्दशार्णान्निहन्ति यवनांश्च ।	
 उज्जयिनीं शबरान्पारियात्रिकान्कुन्तिभोजांश्च ।।	१०.१५ ।।
 श्रवणे राजाधिकृतान्विप्राग्र्यभिषक्पुरोहितकलिङ्गान् ।	
 वसुभे मगधेशजयो वृद्धिश्च धनेष्वधिकृतानाम् ।।	१०.१६ ।।
 साजे शतभिषजि भिषक्कविशौण्डिकपण्यनीति*वृत्तीनाम्[क्.वर्त्तानाम्] ।	
 आहिर्बुध्न्ये नद्यो यानकराः स्त्रीहिरण्यं च ।।	१०.१७ ।।
 रेवत्यां राजभृताः क्रौञ्चद्वीपऽश्रिताः शरत्सस्यम् ।	
 शबराश्च निपीड्यन्ते यवनाश्च शनैश्चरे चरति ।।	१०.१८ ।।
 यदा विशाखासु महेन्द्रमन्त्री सुतश्च भानोर्दहनऋक्षयातः ।	
 तदा प्रजानां अनयो +अतिघोरः पुरप्रभेदो गतयोर्भं एकम् ।।	१०.१९ ।।
 अण्डजहा रविजो यदि चित्रः क्षुद्भयकृद्यदि पीतमयूखः ।	
 शस्त्रभयाय च रक्तसवर्णो भस्मनिभो बहुवैरकरश्च ।।	१०.२० ।।
वैदूर्यकान्तिविमलः शुभकृत्प्रजानां	
बाणातसीकुसुमवर्णनिभश्च शस्तः ।	
यं चापि[क्.पञ्चापि] वर्णं उपगच्छति तत्सवर्णान्	
सूर्यात्मजः क्षयतीति मुनिप्रवादः ।।	१०.२१ ।।