गरुडपुराणम्/आचारकाण्डः/अध्यायः २३७
श्रीगरुडमहापुराणम् २३७
श्रीबगवानुवाच  ।
गीतासारं प्रवक्ष्यामि अर्जुनायोदितं पुरा  ।
अष्टाङ्गयोगयुक्तात्मा सर्ववेदान्तपारगः  ॥ १,२३७.१ ॥
आत्मलाभः परो नान्य अत्मदेहादिवर्जितः  ।
हीनरूपादिदेहान्तः करणत्वादिलोचनः  ॥ १,२३७.२ ॥
बिज्ञानरहितः प्राणः सुषुप्तौ हि प्रतीयते  ।
नाहमात्मा च दुः खादिसंसारादिसमन्वयात् ॥ १,२३७.३ ॥
विधूम इव दीप्तार्चिरादीप्त (दित्य) इव दीप्तिमान्  ।
वैद्युतोऽग्निरिवाकाशे हृत्सङ्गे आत्मनात्मनि  ॥ १,२३७.४ ॥
श्रोत्रादीनि न पश्यन्ति स्वंस्वमात्मानमात्मना  ।
सर्वज्ञः सर्वदर्शो च क्षेत्रज्ञस्तानि पश्यन्ति  ॥ १,२३७.५ ॥
यदा प्रकाशते ह्यात्मा पटे दीपो ज्वलन्निव  ।
ज्ञानमुत्पद्यते पुंसां क्षयात्पापस्य कर्मणः  ॥ १,२३७.६ ॥
यथादर्शतलप्रख्ये पश्यत्यात्मानमात्मनि  ।
इन्द्रियाणीन्द्रियार्थांश्च महाभूतानि पञ्चकम्  ॥ १,२३७.७ ॥
मनोबुद्धिरहङ्कारमव्यक्तं पुरुषं तथा  ।
प्रसंख्याय परंव्याप्तो विमुक्तो बन्धवैर्भवेत् ॥ १,२३७.८ ॥
इन्द्रियग्राममखिलं मनसाभिनिवेश्य च  ।
मनश्चैवाप्यहङ्कारे प्रतिष्ठाप्य च पाण्डव  ॥ १,२३७.९ ॥
अहं कारं तथा बुद्धौ बुद्धिं च प्रकृतावपि  ।
प्रकृतिं पुरुषे स्थाप्य पुरुषं ब्रह्मणि न्यसेत् ॥ १,२३७.१० ॥
अहं बह्म परं ज्योतिः प्रसंख्याय विमुच्यते  ।
नवद्वारमिदं गेहं तिसृणां?पञ्चसाक्षिकम्  ॥ १,२३७.११ ॥
क्षेत्रज्ञाधिष्ठितं विद्वान्यो वेद स वरः कविः  ।
अश्वमेधसहस्राणि वाजपेयशतानि च  ।
ज्ञानयज्ञस्य सर्वाणि कलां नार्हन्ति षोच्शीम्  ॥ १,२३७.१२ ॥
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे श्रीमद्भगवद्गीतासारनिरूपणं नाम सप्तत्रिंशदुत्तरद्विशततमोऽध्यायः

आचारकाण्डः