महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-123
सात्यकिना दुःशासनपराजयः।। 1 ।।<table>				
<td>

	सञ्जय उवाच।	<td>	5-123-1x	
				
<td>

	ततो दुःशासनो राजञ्शैनेयं समुपाद्रवत्।किरञ्शरसहस्राणि पर्जन्य इव वृष्टिमान्।।	<td>	5-123-1a5-123-1b	
				
<td>

	स विद्व्वा सात्यकिं षष्ट्या तथा षोडशभिः शरैः।नाकम्पयत्स्थितं युद्धे मैनाकमिव पर्वतम्।।	<td>	5-123-2a5-123-2b	
				
<td>

	तं तु दुःशासनः शूरः सायकैरावृणोद्भृशम्।रथव्रातेन महता नानादेशोद्भवेन च।।	<td>	5-123-3a5-123-3b	
				
<td>

	सर्वतो भरतश्रेष्ठ विसृजन्सायकान्बहून्।पर्जन्य इव घोषेण नादयन्वै दिशो दश।।	<td>	5-123-4a5-123-4b	
				
<td>

	तमापतन्तमालोक्य सात्यकिः कौरवं रणे।अभिद्रुत्य महाबाहुश्छादयामास सायकैः।।	<td>	5-123-5a5-123-5b	
				
<td>

	ते छाद्यमाना बाणौघैर्दुःशासनपुरोगमाः।प्राद्रवन्समरे भीतास्तव सैन्यस्य पश्यतः।।	<td>	5-123-6a5-123-6b	
				
<td>

	तेषु द्रवत्सु राजेन्द्र पुत्रो दुःशानस्तव।तस्थौ व्यपेतभी राजन्सात्यकिं चार्दयच्छरैः।।	<td>	5-123-7a5-123-7b	
				
<td>

	चतुर्भिर्वाजिनस्तस्य सारथिं च त्रिभिः शरैः।सात्यकिं च शतेनाजौ विद्ध्वा नादं मुमोच सः।।	<td>	5-123-8a5-123-8b	
				
<td>

	ततः क्रुद्धो महाराज माधवस्तस्य संयुगे।रथं सूतं ध्वजं तं च चक्रेऽदृश्यमजिह्मगैः।।	<td>	5-123-9a5-123-9b	
				
<td>

	स तु दुःशासनं शूरं सायकैरावृणोद्भृशम्।मशकं समनुप्राप्तमूर्णनाभिरिवोर्णया।।	<td>	5-123-10a5-123-10b	
				
<td>

	त्वरन्समावृणोद्बाणैर्दुःशासनममित्रजित्।।दृष्ट्वा दुःशासनं राजा तथा शरशताचितम्।	<td>	5-123-11a5-123-11b	
<td>

	त्रिगर्तांश्चोदयामास युयुधानरथं प्रति।।	<td>	5-123-12a	
				
<td>

	तेऽगच्छन्युयुधानस्य समीपं क्रुरकर्मणः।त्रिगर्तानां त्रिसाहस्रा रथा युद्धविशारदाः।।	<td>	5-123-13a5-123-13b	
				
<td>

	ते तु तं रथवंशेन महता पर्यवारयन्।स्थिरां कृत्वा मतिं युद्धे भूत्वा संशप्तका मिथः।।	<td>	5-123-14a5-123-14b	
				
<td>

	तेषां प्रयतमानानां शरवर्षाणि मुञ्चताम्।योधान्पञ्चशतान्मुख्यानग्र्यानीके व्यपोथयत्।।	<td>	5-123-15a5-123-15b	
				
<td>

	तेऽपतन्निहतास्तूर्णं शिनिप्रवरसायकैः।महामारुतवेगेन भग्ना इव नगाद्द्रुमाः।।	<td>	5-123-16a5-123-16b	
				
<td>

	नागैश्च बहुधा च्छिन्नैर्ध्वजैश्चैव विशाम्पते।हयैश्च कनकापीडैः पतितैस्तत्र मेदिनी।।	<td>	5-123-17a5-123-17b	
				
<td>

	शैनेयशरसङ्कृत्तैः शोणितौघपरिप्लुतैः।अशोभत महाराज किंशुकैरिव पुष्पितैः।।	<td>	5-123-18a5-123-18b	
				
<td>

	ते वध्यमानाः समरे युयुधानेन तावकाः।त्रातारं नाध्यगच्छन्त पङ्कमग्ना इव द्विपाः।।	<td>	5-123-19a5-123-19b	
				
<td>

	ततस्ते पर्यवर्तन्त सर्वे द्रोणरथं प्रति।भयात्पतगराजस्य गर्तानीव महोरगाः।।	<td>	5-123-20a5-123-20b	
				
<td>

	हत्वा पञ्चशतान्योधाञ्छरैराशीविषोपमैः।प्रायात्स शनकैर्वीरो धनञ्जयरथं प्रति।।	<td>	5-123-21a5-123-21b	
				
<td>

	तं प्रयान्तं नरश्रेष्ठं पुत्रो दुःशासनस्तव।विव्याध नवभिस्तूर्णं शरैः सन्नतपर्वभिः।।	<td>	5-123-22a5-123-22b	
				
<td>

	स तु तं प्रतिविव्याध पञ्चभिर्निशितैः शरैः।रुक्मपुङ्खैर्महेष्वासो गार्ध्रपत्रैरजिह्मगैः।।	<td>	5-123-23a5-123-23b	
				
<td>

	सात्यकिं तु महाराज प्रहसन्निव भारत।दुःशासनस्त्रिभिर्विद्ध्वा पुनर्विव्याध पञ्चभिः।।	<td>	5-123-24a5-123-24b	
				
<td>

	शैनेयस्तव पुत्रं तु हत्वा पञ्चभिराशुगैः।धनुश्चास्य रणे छित्त्वा विस्मयन्नर्जुनं ययौ।।	<td>	5-123-25a5-123-25b	
				
<td>

	ततो दुःशासनः क्रुद्धो वृष्णिवीराय गच्छते।सर्वपारशवीं शक्तिं विससर्ज जिघांसया।।	<td>	5-123-26a5-123-26b	
				
<td>

	तां तु शक्तिं तदा घोरां तव पुत्रस्य सात्यकिः।चिच्छेद शतधा राजन्निशितैः कङ्कपत्रिभिः।।	<td>	5-123-27a5-123-27b	
				
<td>

	अथान्यद्धनुरादाय पुत्रस्तव जनेश्वर।सात्यकिं च शरैर्विद्ध्वा सिंहनादं ननाद च।।	<td>	5-123-28a5-123-28b	
				
<td>

	सात्यकिस्तु रणे क्रुद्धो मोहयित्वा सुतं तव।शरैरग्निशिखाकारैराजघान स्तनान्तरे।।	<td>	5-123-29a5-123-29b	
				
<td>

	त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः।सर्वायसैस्तीक्ष्णवक्त्रैः पुनर्विव्याध चाष्टभिः।।	<td>	5-123-30a5-123-30b	
				
<td>

	दुःशासनस्तु विंशत्या सात्यकिं प्रत्यविध्यत।सात्वतोऽपि महाराज तं विव्याध स्तनान्तरे।।	<td>	5-123-31a5-123-31b	
				
<td>

	त्रिभिरेव महाभागः शरैः सन्नतपर्वभिः।ततोऽस्य वाहान्निशितैः शरैर्जघ्ने महारथः।।	<td>	5-123-32a5-123-32b	
				
<td>

	सारथिं च सुराङ्क्रुद्धः शरैः सन्नतपर्वभिः।धनुरेकेन भल्लेन हस्तावापं च पञ्चभिः।।	<td>	5-123-33a5-123-33b	
				
<td>

	ध्वजं च रथशक्तिं च भल्लाभ्यां परमस्त्रिवित्।चिच्छेद विशिखैस्तीक्ष्णैस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी।।	<td>	5-123-34a5-123-34b	
				
<td>

	स च्छिन्नधन्वा विरथो हताश्वो हतसारथिः।त्रिगर्तसेनापतिना स्वरथेनापवाहितः।।	<td>	5-123-35a5-123-35b	
				
<td>

	तमभिद्रुत्य शैनेयो मुहूर्तमिव भारत।न जघान महाबाहुर्भीमसेनवचः स्मरन्।।	<td>	5-123-36a5-123-36b	
				
<td>

	भीमसेनेन तु वधः सुतानां तव भारत।प्रतिज्ञातः सभामध्ये सर्वेषामेव संयुगे।।	<td>	5-123-37a5-123-37b	
				
<td>

	ततो दुःशासनं जित्वा सात्यकिः संयुगे प्रभो।जगाम त्वरितो राजन्येन यातो धनञ्जयः।।	<td>	5-123-38a5-123-38b	
<td>

	।। इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि जयद्रथवधपर्वणि चतुर्दशदिवसयुद्धे त्रयोविंशत्यधिकशततमोऽध्यायः।। 123 ।।	<td>		

महाभारतम्/द्रोणपर्व