महाभारतम्-12-शांतिपर्व-268
तुलाधारेण जाजलये धर्मरहस्योपदेशः।। 1।।

12-268-2 वाणिज वणिक्पुत्र।।
12-268-3 अध्यगा नैष्ठकीं बुद्धिं कुतस्त्वामिदमागतमिति झ. पाठः।।
12-268-7 पद्मकं तुङ्गं च काष्ठविशेषौ। कस्तूर्यादीन्गन्धान्।।
12-268-8 रसान् लवणादीन्।।
12-268-16 न द्वेष्टि ब्रह्म संपद्यते तदेति झ. पाठः।।
12-268-26 दृष्टान्ते वडवाग्निः।।
12-268-33 सम्यग्भृतानि पश्यत इति ध. पाठः।।
12-268-35 व्यापत्ति नाशम्। कर्मणां कर्मफलानां स्वर्गादीनाम्।।
12-268-36 अकारणः कारणमनुष्ठानप्रयोजकं फलं तद्धीनः।।
12-268-38 यदुक्तमलक्तपद्मकादीन्यपण्यानि विक्रीणासीति तत्राह येचेति। नस्तकान् नासागर्भान्। वहन्ति वाहयन्ति।।
12-268-39 दासभावेन भुञ्जते इति झ. पाठः।।
12-268-45 अविधिना कत्वर्थापि हिंसा दोपावहा किमुताऽकत्वर्थेत्यर्थः।।
12-268-47 भूमिशयान्सर्पादीन्। अयोमुखं काष्ठं लाङ्गलम्।।
12-268-48 न हन्तुं शक्या अध्न्या इति योगाद्गवमावध्यत्वं श्रौतमित्यर्थः।।
12-268-50 नहुपकृता गोवृपहत्या सर्वभूतेष्वेकाधिकशतरोगरूपेण क्षिप्तत्यर्थः।।
12-268-51 एवमुक्त्वापि तपसा ध्यानेन तं प्रत्यवेदयन् प्रतीपमवेदयन्। हन्तारमपि धीपूर्वमहन्तारं नहुपं ध्यानबलेन ज्ञात्वा तथैव लोकेऽपि प्रमादात्कृतोऽपि गोवधो व्याधिरूपेण सर्वलोकापकारायाभृत किमुत बुद्धिपूर्वं कुत इति ज्ञापितवन्त इत्यर्थः।।
12-268-52 केवलेति पूर्वैः कृत इत्यन्धपरंपरामात्रात्करोपि नतु तत्त्वबुद्ध्या।।

महाभारतम्/शांतिपर्व