स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/रेवा खण्डम्/अध्यायः ०८६
अध्याय ८६

श्रीमार्कण्डेय उवाच -
ततो गच्छेन्महाराज पिङ्गलावर्तमुत्तमम्  ।
सङ्गमस्य समीपस्थं रेवाया उत्तरे तटे  ।
हव्यवाहेन राजेन्द्र स्थापितः पिङ्गलेश्वरः  ॥ ८६.१ ॥

युधिष्ठिर उवाच -
हव्यवाहेन भगवन्नीश्वरः स्थापितः कथम्  ।
एतदाख्याहि मे सर्वं प्रसादाद्वक्तुमर्हसि  ॥ ८६.२ ॥

मार्कण्डेय उवाच -
शम्भुना रेतसा राजंस्तर्पितो हव्यवाहनः  ।
प्राप्तसौख्येन रौद्रेण गौर्याक्रीडनचेतसा  ॥ ८६.३ ॥
हव्यवाहमुखे क्षिप्तं रुद्रेणामिततेजसा  ।
रुद्रस्य रेतसा दग्धस्तीर्थयात्राकृतादरः  ॥ ८६.४ ॥
सागरांश्च नदीर्गत्वा क्रमाद्रेवां समागतः  ।
चचार परया भक्त्या ध्यानमुग्रं हुताशनः  ॥ ८६.५ ॥
वायुभक्षः शतं साग्रं यावत्तेपे हुताशनः  ।
तावत्तुष्टो महादेवो वरदो जातवेदसः  ।
संनिधौ समुपेत्याथ वचनं चेदमब्रवीत् ॥ ८६.६ ॥

ईश्वर उवाच -
वरं वृणीष्व हव्याश यस्ते मनसि वर्तते  ॥ ८६.७ ॥

वह्निरुवाच -
नमस्ते सर्वलोकेश उग्रमूर्ते नमोऽस्तु ते  ।
रेतसा तव संदग्धः कुष्ठी जातो महेश्वर  ।
कृपां कुरु महादेव मम रोगं विनाशय  ॥ ८६.८ ॥

ईश्वर उवाच -
हव्यवाह भवारोगो मत्प्रसादाच्च सत्वरम्  ।
अत्र तीर्थे कृतस्नानः स्वरूपं प्रतिपत्स्यसे  ॥ ८६.९ ॥
इत्युक्त्वा च महादेवस्तत्रैवान्तरधीयत  ।
अनन्तरं हव्यवाहः सस्नौ रेवाजले त्वरन्  ॥ ८६.१० ॥
तदैव रोगनिर्मुक्तोऽभवद्दिव्यस्वरूपवान्  ।
स्थापयामास देवेशं स वह्निः पिङ्गलेश्वरम्  ॥ ८६.११ ॥
नाम्ना संपूजयामास तुष्टाव स्तुतिभिर्मुदा  ।
ततो जगाम देशं स्वं देवानां हव्यवाहनः  ॥ ८६.१२ ॥
हव्यवाहेन भूपैवं स्थापितः पिङ्गलेश्वरः  ।
जितक्रोधो हि यस्तत्र उपवासं समाचरेत् ॥ ८६.१३ ॥
अतिरान्त्रफलं तस्य अन्ते रुद्रत्वमाप्नुयात् ।
गुणान्विताय विप्राय कपिलां तत्र भारत  ॥ ८६.१४ ॥
अलंकृत्य सवत्सां च शक्त्यालङ्कारभूषिताम्  ।
यः प्रयच्छति राजेन्द्र स गच्छेत्परमां गतिम्  ॥ ८६.१५ ॥

॥ इति  श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे पिङ्गलेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षडशीतितमोऽध्यायः ॥