महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-081
अर्जुनेन स्वप्ने शंकरात्पाशुपतास्त्रमुपलक्ष्य कृष्णेनसह पुनः शिबिरं प्रत्यागमनम्।। 1 ।।	
सञ्जय उवाच।	
ततः पार्थः प्रसन्नात्मा प्राञ्जलिर्वृषभध्वजम्।
ददर्शोत्फुल्लनयनः समस्तं तेजसां निधिम्।।	5-81-1

तं चोपहारं सुकृतं नैशं नैत्यकमात्मना।
ददर्श त्र्यम्बकाभ्याशे वासुदेवनिवेदितम्।।	5-81-2

ततोऽभिपूज्य मनसा कृष्णं शर्वं च पाण्डवः।
इच्छाम्यहं दिव्यमस्त्रमित्यभाषत शङ्करम्।।	5-81-3

ततः पार्थस्य विज्ञाय वरार्थे वचनं तदा।
वासुदेवार्जुनौ देवः स्मयमानोऽभ्यभाषत।।	5-81-4

स्वागतं वां नरश्रेष्ठौ विज्ञातं मनसेप्सितम्।
येन कामेन सम्प्राप्तौ भवद्ध्यां तं ददाम्यहम्।।	5-81-5

सरोऽमृतमयं दिव्यमभ्याशे शत्रुसूदनौ।
तत्र मे तद्धनुर्दिव्यं शरश्च निहितः पुरा।।	5-81-6

येन देवारयः सर्वे मया युधि निपातिताः।
तत आनीयतां कृष्णौ सशरं धनुरुत्तमम्।।	5-81-7

तथेत्युक्त्वा तु तौ वीरौ सर्वपारिषदैः सह।
प्रस्थितौ तत्सरो दिव्यं दिव्यैश्वर्यशतैर्युतम्।।	5-81-8

निर्दिष्टं यद्वृषाङ्केण पुण्यं सर्वार्थसाधकम्।
तौ जग्मतुरसम्भ्रान्तौ नरनारायणावृषी।।	5-81-9

ततस्तौ तत्सरो गत्वा सूर्यमण्डलसन्निभम्।
नागमन्तर्जले घोरं ददृशातेऽर्जुनाच्युतौ।।	5-81-10

द्वितीयं चापरं नागं सहस्रशिरसं वरम्।
वमन्तं विपुला ज्वाला ददृशातेऽग्निवर्चसम्।।	5-81-11

ततः कृष्णश्च पार्थश्च संस्पृश्याम्भः कृताञ्जली।
तौ नागावुपतस्थाते नमस्यन्तौ वृषध्वजम्।।	5-81-12

गृणन्तौ वेदविद्वांसौ तद्ब्रह्म शतरुद्रियम्।
अप्रमेयप्रमाणं तौ गत्वा सर्वात्मना भवम्।।	5-81-13

ततस्तौ रुद्रमाहात्म्याद्धित्वा रूपं महोरगौ।
धनुर्बाणश्च शत्रुघ्नं तद्द्वन्द्वं समपद्यत।।	5-81-14

तौ तज्जगृहतुः प्रीतौ धनुर्बाणं च सुप्रभम्।
आजहूतुर्महात्मानौ ददतुश्च महात्मने।।	5-81-15

ततः पाश्वाद्वॄषाङ्कस्य ब्रह्मचारी न्यवर्तत।
पिङ्गाक्षस्तपसः क्षेत्रं बलवान्नीललोहितः।	5-81-16

स तद्गृह्य धनुःश्रेष्ठं तस्थौ स्थानं समाहितः।
विचकर्षाथ विधिवत्सशरं धनुरुत्तमम्।।	5-81-17

तस्य मौर्वी च मुष्टिं च स्थानं चालक्ष्य पाण्डवः।
श्रुत्वा मन्त्रं भवप्रोक्तं जग्राहाचिन्त्यविक्रमः।।	5-81-18

स सरस्येव तं बाणं मुमोचातिबलः प्रभुः।
चिक्षेप च पुनर्वीरस्तस्मिन्सरसि तद्धनुः।।	5-81-19

ततः प्रीतं भवं ज्ञात्वा स्मृतिमानर्जुनस्तदा।
वरमारण्यके दत्तं दर्शनं शङ्करस्य च।
मनसा चिन्तयामास तन्मे सम्पद्यतां भव।।	5-81-20

तस्य तन्मतमाज्ञाय प्रीतः प्रादाद्वरं भवः।
तच्च पाशुपतं घोरं प्रतिज्ञायाश्च पारणम्।।	5-81-21

ततः पाशुपतं दिव्यमवाप्य पुनरीश्वरात्।
संहृष्टरोमा दुर्धर्षः कृतं कार्यममन्यत।।	5-81-22

`ततोऽर्जुनहृषीकैशौ पुनः पुनररिंदमौ'।
ववन्दतुश्च संहृष्टौ शिरोभ्यां तं महेश्वरम्।।	5-81-23

अनुज्ञातौ क्षणे तस्मिन्भवेनार्जुनकेशवौ।
प्राप्तौ स्वशिबिरं वीरौ मुदा परमया युतौ।।	5-81-24

तथा भवेनानुमतौ महासुरनिघातिना।
इद्रावीष्णू यथा प्रीतौ जम्भस्य वधकाङ्क्षिणौ।।	5-81-25

।। इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि
प्रतिज्ञापर्वणि एकाशीतितमोऽध्यायः।। 81 ।।
 = =
5-81-2	आत्मना सुकृतं सूपकल्पितम्।।
5-81-14	द्वन्द्वं युगलम्।।
5-81-16	नीललोहितः भगवतोऽपरा तनुः।।
5-81-17	स्थानं स्थापनकम् 
5-81-18	जग्राह मनसि कृतवान्।।
5-81-81	एकाशीतितमोऽध्यायः।।

महाभारतम्/द्रोणपर्व