महाभारतम्-07-द्रोणपर्व-047
अभिमन्युपराक्रमवर्णनम्।। 1 ।।	<table>				
<td>

	धृतराष्ट्र उवाच।	<td>	5-47-1x	
				
<td>

	तथा प्रविष्टं तरुणं सौभद्रमपराजितम्।कुलानुरूपं कुर्वाणं सङ्ग्रामेष्वपराजितम्।।	<td>	5-47-1a5-47-1b	
				
<td>

	आजानेयैः सुबलिभिर्यान्तमश्वैस्त्रिहायनैः।प्लवमानमिवाकाशे के शूराः समवारयन्।।	<td>	5-47-2a5-47-2b	
<td>

	सञ्जय उवाच।	<td>	5-47-3x	
				
<td>

	अभिमन्युः प्रविश्यैतांस्तावकान्निशितैः शरैः।अकरोत्पार्थिवान्सर्वान्विमुखान्पाण्डुनन्दनः।।	<td>	5-47-3a5-47-3b	
				
<td>

	तं तु द्रोणः कृपः कर्णो द्रौणिश्च सबृहद्बलः।कृतवर्मा च हार्दिक्यः षड्रथाः पर्यवारयन्।।	<td>	5-47-4a5-47-4b	
				
<td>

	दृष्ट्वा तु सैन्धवे भारमतिमात्रं समाहितम्।सैन्यं तव महाराज युधिष्ठिरमुपाद्रवत्।।	<td>	5-47-5a5-47-5b	
				
<td>

	सौभद्रमितरे वीरमभ्यवर्षञ्शराम्बुभिः।तालमात्राणि चापानि विकर्षन्तो महाबलाः।।	<td>	5-47-6a5-47-6b	
				
<td>

	तांस्तु सर्वान्महेष्वासान्सर्वविद्यासु निष्ठितान्।व्यदृष्टम्भयद्रणे बाणैः सौभद्रः परवीरहा।।	<td>	5-47-7a5-47-7b	
				
<td>

	द्रोणं पञ्चाशताविध्यद्विंशत्या च बृहद्बलम्।अशीत्या कृतवर्माणं कृपं षष्ट्या शिलीमुखैः।।	<td>	5-47-8a5-47-8b	
				
<td>

	रुक्मपुङ्खैर्महावेगैराकर्णसमचोदितैः।अविध्यद्दशभिर्बाणैरश्वत्थामानमार्जुनिः।।	<td>	5-47-9a5-47-9b	
				
<td>

	कर्णं च कर्णिना कर्णे पीतेन च शितेन च।फाल्गुनिर्द्विषतां मध्ये विव्याध परमेषुणा।।	<td>	5-47-10a5-47-10b	
				
<td>

	पातयित्वा कृपस्याश्वांस्तथोभौ पार्ष्णिसारथी।अथैनं दशभिर्बाणैः प्रत्यविध्यत्स्तनान्तरे।।	<td>	5-47-11a5-47-11b	
				
<td>

	ततो बृन्दारकं वीरं कुरूणां कीर्तिवर्धनम्।पुत्राणां तव वीराणां पश्यतामवधीद्बली।।	<td>	5-47-12a5-47-12b	
				
<td>

	तं द्रौणिः पञ्चविंशत्या क्षुद्रकाणां समार्पयत्।वरंवरममित्राणामारुजन्तमभीतवत्।।	<td>	5-47-13a5-47-13b	
				
<td>

	स तु बाणैः शितैस्तूर्णं प्रत्यविध्यत मारिष।पश्यतां धार्तराष्ट्राणामश्वत्थामानमार्जुनिः।।	<td>	5-47-14a5-47-14b	
				
<td>

	षष्ट्या शराणां तं द्रौणिस्तिग्मधारैः सुतेजनैः।उग्रैर्नाकम्पयद्विद्ध्वा मैनाकमिव पर्वतम्।।	<td>	5-47-15a5-47-15b	
				
<td>

	स तु द्रौणिं त्रिसप्तत्या हेमपुङ्घैरजिह्मगैः।प्रत्यविध्यन्महातेजा बलवानपकारिणम्।।	<td>	5-47-16a5-47-16b	
				
<td>

	तस्मिन्द्रोणो बाणशतं पुत्रगृद्धी न्यपातयत्।अश्वत्थामा तथाऽष्टौ च परीप्सन्पितरं रणे।।	<td>	5-47-17a5-47-17b	
				
<td>

	कर्णो द्वाविंशतिं भल्लान्कृतवर्मा च विंशतिम्।बृहद्बलस्तु पञ्चाशत्कृपः शारद्वतो दश।।	<td>	5-47-18a5-47-18b	
				
<td>

	तांस्तु प्रत्यवधीत्सर्वान्दशभिर्दशभिः शरैः।तैरर्द्यमानः सौभद्रः सर्वतो निशितैः शरैः।।	<td>	5-47-19a5-47-19b	
				
<td>

	तं कोसलानामधिपः कर्णिनाऽताडयद्धृदि।स तस्याश्वान्ध्वजं चापं सूतं चापातयत्क्षितौ।।	<td>	5-47-20a5-47-20b	
				
<td>

	अथ कोसलराजस्तु विरथः खङ्ग्रचर्मधृत्।इयेष फाल्गुनेः कायाच्छिरो हर्तुं सकुण्डलम्।।	<td>	5-47-21a5-47-21b	
				
<td>

	स कोसलानामधिपं राजपुत्रं बृहद्बलम्।हृदि विव्याध वाणेन स भिन्नहृदयोऽपतत्।।	<td>	5-47-22a5-47-22b	
				
<td>

	बभञ्ज च सहस्राणि दश राज्ञां महात्मनाम्।सृजतामशिवा वाचः खङ्गकार्मुकधारिणाम्।।	<td>	5-47-23a5-47-23b	
				
<td>

	तथा बृहद्बलं हत्वा सौभद्रो व्यचरद्रणे।व्यष्टम्भयन्महेष्वासो योधांस्तव शराम्बुभिः।।	<td>	5-47-24a5-47-24b	
<td>

	।। इति श्रीमन्महाभारते द्रोणपर्वणि अभिमन्युवधपर्वणि त्रोयदशदिवसयुद्धे सप्तचत्वारिंशोऽध्यायः।। 47 ।।	<td>		

महाभारतम्/द्रोणपर्व