स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/रेवा खण्डम्/अध्यायः १५१
श्रीमार्कण्डेय उवाच -
उत्तरे नर्मदाकूले तीर्थं परमशोभनम्  ।
जयवाराहमाहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम्  ॥ १५१.१ ॥
उद्धृता जगती येन सर्वदेवनमस्कृता  ।
लोकानुग्रहबुद्ध्या च संस्थितो नर्मदातटे  ॥ १५१.२ ॥
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा वीक्षते मधुसूदनम्  ।
मुच्यते सर्वपापेभ्यो दशजन्मानुकीर्तनात् ॥ १५१.३ ॥
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नरसिंहोऽथ वामनः  ।
रामो रामश्च कृष्णश्च बुद्धः कल्किश्च ते दश  ॥ १५१.४ ॥

युधिष्ठिर उवाच -
मत्स्येन किं कृतं तात कूर्मेण मुनिसत्तम  ।
वराहेण च किं कर्म नरसिंहेन किं कृतम्  ॥ १५१.५ ॥
वामनेन च रामेण राघवेण च किं कृतम्  ।
बुद्धरूपेण किं वापि कल्किना किं कृतं वद  ॥ १५१.६ ॥
एवमुक्तस्तु विप्रेन्द्रो धर्मपुत्रेण धीमता  ।
उवाच मधुरां वाणीं तदा धर्मसुतं प्रति  ॥ १५१.७ ॥

श्रीमार्कण्डेय उवाच -
मीनो भूत्वा पुरा कल्पे प्रीत्यर्थं ब्रह्मणो विभुः  ।
समर्पयत्समुद्धृत्य वन्दान्मग्नान्महार्णवे  ॥ १५१.८ ॥
अमृतोत्पादने राजन्कूर्मो भूत्वा जगद्गुरुः  ।
मन्दरं धारयामास तथा देवीं वसुंधराम्  ॥ १५१.९ ॥
उज्जहार धरां मग्नां पातालतलवासिनीम्  ।
वाराहं रूपमास्थाय देवदेवो जनार्दनः  ॥ १५१.१० ॥
नरस्यार्द्धतनुं कृत्वा सिंहस्यार्द्धतनुं तथा  ।
हिरण्यकशिपोर्वक्षो विददार नखाङ्कुशैः  ॥ १५१.११ ॥
जटी वामनरूपेण स्तूयमानो द्विजोत्तमैः  ।
तद्दिव्यं रूपमास्थाय क्रमित्वा मेदिनीं क्रमैः  ॥ १५१.१२ ॥
कृतवांश्च बलिं पश्चात्पातालतलवासिनम्  ।
स्थापयित्वा सुरान् सर्वान् गतो विष्णुः स्वकं पुरम्  ॥ १५१.१३ ॥
जमदग्निसुतो रामो भूत्वा शस्त्रभृतां वरः  ।
क्षत्रियान् पृथिवीपालानवधीद्धैहयादिकान्  ॥ १५१.१४ ॥
कश्यपाय महीं दत्त्वा सपर्वतवनाकराम्  ।
तपस्तपति देवेशो महेन्द्रेऽद्यापि भारत  ॥ १५१.१५ ॥
ततो दाशरथी रामो रावणं देवकण्टकम्  ।
सगणं समरे हत्वा राज्यं दत्त्वा विभीषणे  ॥ १५१.१६ ॥
पालयित्वा नयाद्भूमिं मखैः संतर्प्य देवताः  ।
स्वर्गं गतो महातेजा रामो राजीवलोचनः  ॥ १५१.१७ ॥
वसुदेवगृहे भूयः संकर्षणसहायवान्  ।
अवतीर्णो जगन्नाथो वासुदेवो युधिष्ठिर  ॥ १५१.१८ ॥
सोऽवधीत्तव सामर्थ्याद्वधार्थं दुष्टभूभृताम्  ।
चाणूरकंसकेशीनां जरासंधस्य भारत  ॥ १५१.१९ ॥
तेन त्वं सुसहायेन हत्वा शत्रून्नरेश्वर  ।
भोक्ष्यसे पृथिवीं सर्वां भ्रातृभिः सह संभृताम्  ॥ १५१.२० ॥
तथा बुद्धत्वमपरं नवमं प्राप्स्यतेऽच्युतः  ।
शान्तिमान्देवदेवेशो मधुहन्ता मधुप्रियः  ॥ १५१.२१ ॥
तेन बुद्धस्वरूपेण देवेन परमेष्ठिना  ।
भविष्यति जगत्सर्वं मोहितं सचराचरम्  ॥ १५१.२२ ॥
न श्रोष्यन्ति पितुः पुत्रास्तदाप्रभृति भारत  ।
न गुरोर्बान्धवाः शिष्या भविष्यत्यधरोत्तरम्  ॥ १५१.२३ ॥
जितो धर्मो ह्यधर्मेण चासत्येन ऋतं जितम्  ।
जिताश्चौरैश्च राजानः स्त्रीभिश्च पुरुषा जिताः  ॥ १५१.२४ ॥
सीदन्ति चाग्निहोत्राणि गुरौ पूजा प्रणश्यति  ।
सीदन्ति मानवा धर्माः कलौ प्राप्ते युधिष्ठिर  ॥ १५१.२५ ॥
द्वादशे दशमे वर्षे नारी गर्भवती भवेत् ।
कन्यास्तत्र प्रसूयन्ते ब्राह्मणो हरिपिङ्गलः  ॥ १५१.२६ ॥
भविष्यति ततः कल्किर्दशमे जन्मनि प्रभुः  ॥ १५१.२७ ॥
एतत्ते कथितं राजन्देवस्य परमेष्ठिनः  ।
कारणं दश जन्मनां सर्वपापक्षयंकरम्  ॥ १५१.२८ ॥

॥ इति  श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे श्वेतवाराहतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नामैकपञ्चाशदधिकशततमोऽध्यायः ॥