महाभारतम्-12-शांतिपर्व-156
भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति लोभादीनामनर्थहेतुत्वकथपूर्वकं तद्वतां गर्हणम्।। 1।।
	तथा सत्सङ्गस्य लोभादिजयीपायत्वसूचनाय सतां प्रशंसनपूर्वकं तत्पूजाविधानम्।। 2।।

12-156-2 ग्राह इव ग्राहो ग्रासकर्ता।।
12-156-3 येन लोभेन जनाः पापकृतो भवन्ति।।
12-156-4 परासुता पराधीनप्राणत्वम्।।
12-156-5 अभिध्या चिन्ता। अप्रख्यता अप्रकीतिः। अभिध्याऽप्रावृता चैवेति ड. थ. पाठः।।
12-156-6 अत्यागादयोऽकार्यक्रियान्ताः सर्वे दोषाः लोभात् प्रवर्तन्त इति पूर्वोणान्वयः।।
12-156-11 जातौ जन्मनि।।
12-156-12 यो न पूरयितुं शक्य इत्यादीनां स लोभो जेतव्य इति तृतीयेनान्वयः।।
12-156-16 अल्पेऽपि धनादौ बुद्धिर्येषां पवुद्धयो लुब्धा इत्यर्थः।।
12-156-18 धर्मवैतंसिकाः धर्मव्याजेने एन् हिंसन्तः। ध्वजिनो धर्मख्यापकाः। हेतुबलमिति अन्यं संतोपहेतुतया पारदार्यादेरपि धर्मत्वं वर्णयन्तीति भावः।।
12-156-19 संस्था स्थितिः। विक्रियतेऽन्यथा भवति।।
12-156-25 सर्वं प्राणपर्यन्तमपि देयं परार्थे दातुं योग्यं येषां ते।।
12-156-28 पृच्छ च धर्ममिति शेषः।। 
12-156-29 क्रिया आहारादयः। न धनार्थमिति झ. पाठः।।
12-156-30 गुह्यं गोपनीयम्।।
12-156-31 अमोह इति च्छेदः। येषां वृत्तमिति शेषः।।
12-156-34 हे शुभ हे भद्र, सर्वे वाक्प्रलापा गुणवन्तो भवन्ति। अन्ये तु मूढानां वाक्प्रलापा अशुभेऽशुभार्थमेव भवन्तीति शेषः।।

महाभारतम्/शांतिपर्व