बृहत्संहिता/अध्यायः ६
६ भौमचाराध्यायः ।।
 यद्युदयऋक्षाद्वक्रं करोति नवमाष्टसप्तमऋक्षेषु ।	
 तद्*वक्त्राम्[क्.वक्रं ऊ.वक्त्रम्] उष्णं उदये पीडाकरं अग्निवार्त्तानाम् ।।	६.०१ ।।
 द्वादशदशमएकादशनक्षत्राद्वक्रिते कुजे +अश्रुमुखम् ।	
 दूषयति रसानुदये करोति रोगानवृष्टिं च ।।	६.०२ ।।
 व्यालं त्रयोदशऋक्षाच्चतुर्दशाद्वा विपच्यते +अस्तमये ।	
 दंष्ट्रिव्यालमृगेभ्यः करोति पीडां सुभिक्षं च ।।	६.०३ ।।
 रुधिरऽननं इति वक्त्रं पञ्चदशात्षोडशाच्च विनिवृत्ते ।	
 तत्कालं मुखरोगं सभयं च सुभिक्षं आवहति ।।	६.०४ ।।
 असिमुशलं सप्तदशादष्टादशतो +अपि वा तदनुवक्रे ।	
 दस्युगणेभ्यः पीदां करोत्यवृष्टिं सशस्त्रभयाम् ।।	६.०५ ।।
 भाग्यऽर्यमाउदिते यदि निवर्तते वैश्वदैवते भौमः ।	
 प्राजापत्ये +अस्तमितस्त्रीनपि लोकान्निपीडयति ।।	६.०६ ।।
 श्रवणौदितस्य वक्रं पुष्ये मूर्धाभिषिक्तपीडाकृत् ।	
 यस्मिन्नृक्षे +अभ्युदितस्तद्दिग्व्यूहान्जनान्हन्ति ।।	६.०७ ।।
 मध्येन यदि मघानां गतागतं लोहितः करोति ततः ।	
 पाण्ड्यो नृपो विनश्यति शस्त्रौद्योगाद्भयं अवृष्टिं ।।	६.०८ ।।
 भित्त्वा *मघा[क्.मघां] विशाखां भिन्दन्भौमः करोति दुर्भिक्षम् ।	
 मरकं करोति घोरं यदि भित्त्वा रोहिणीं याति ।।	६.०९ ।।
 दक्षिणतो रोहिण्यास्चरन्महीजो +अर्घवृष्टिनिग्रहकृत् ।	
 धूमायन्सशिखो वा विनिहन्यात्पारियात्रस्थान् ।।	६.१० ।।
 प्राजापत्ये श्रवणे मूले *त्रिषु चौत्तरेषु[क्.तिसृषूत्तरासु] शाक्रे च ।	
 विचरन्घननिवहानां उपघातकरः क्षमातनयः ।।	६.११ ।।
 चारौदयाः प्रशस्ताः श्रवणमघाआदित्य*हस्तमूलेषु[क्.मूलहस्तेषु] ।	
 एकपदाअश्विविशाखाप्राजापत्येषु च कुजस्य ।।	६.१२ ।।
 विपुलविमलमूर्तिः किंशुकाशोकवर्णः	
स्फुटरुचिरमयूखस्तप्तताम्रप्रभाआभः ।	
विचरति यदि मार्गं चौत्तरं मेदिनीजः	
शुभकृदवनिपानां हार्दिदश्च प्रजानाम् ।।	६.१३ ।।