महाभारतम्-12-शांतिपर्व-305
भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति मोक्षसाधनप्रतिपादकहंससाध्यसंवादानुवादः।। 1।।

12-305-5 हे द्विज पक्षिन्।।
12-305-7 भो अमृताशा अमृतभुजो देवाः तपः स्वधर्माचरणम्। प्रन्थीन् रागादीन्।।
12-305-8 अंरुतुदो मर्मच्छित्।।
12-305-11 क्षेपायमाणमधिक्षेपकारिणम्। अभिषङ्गव्यलीकमभिनिवेशवशादप्रियम्।।
12-305-13 उपनिषद्रहस्यं वेदाधिगमस्य फलं सत्यवचनमित्यर्थः। दमस्योपनिषत्त्याग इति ध. पाठः।।
12-305-14 विधित्सा विशिष्टा पिपासा। धेट् पानेऽस्य रूपम्। तृष्णावेगमित्यर्थः। ब्राह्मणं ब्रह्मिष्टम्। मुनिं ध्यायिनम्।।
12-305-15 अज्ञानाज्ज्ञानहीनान्मूढात्।।
12-305-17 अत्युक्तोऽत्यन्तं निन्दितः।।
12-305-19 निभृतोऽपि पूर्णोऽपि। विधित्सा तृष्णा। उत्सहते उल्लसति। परैमि धर्मादपगच्छामि।।
12-305-20 ब्रह्म महत्।।
12-305-23 नैर्गुण्यं दोषम्। अनुयुञ्जकाः स्पर्धावन्तः।।
12-305-25 अबुधान् आक्रोष्टॄन् शुनकानिवन बोधयेत्। न वर्धयेत् न हिंसयेत्। मबुध्वा वर्धते बुध इति ड. पाठः।।
12-305-29 अस्पृहयन्परेषां आशां जितवान्।।
12-305-31 आचक्षे कथयामि। पारावारस्य समुद्रस्य।।
12-305-34 इन्दुरमृतमयोऽपि न समः किंतूपचयापचयधर्मा। तथा वायुरप्यसम एव। मन्दमध्यमतीव्रभेदात्। एवं सर्वं विषयमुच्चावयमुपचयापचयवन्तं यो वेद स एव वेद नान्य इत्यर्थः।।
12-305-37 हीनसत्वेन नीचबुद्धिना। संभजन्ते सुखं विभज्य सेवन्ते।।
12-305-38 अव्याहृतं मौनम्।।

महाभारतम्/शांतिपर्व