वराहपुराणम्/अध्यायः ५४
भद्राश्व उवाच ।	
विज्ञानोत्पत्तिकामस्य क आराध्यो भवेद् द्विज ।	
कथं चाराध्यतेऽसौ हि एतदाख्याहि मे द्विज ।। ५४.१ ।।	अगस्त्य उवाच ।	
विष्णुरेव सदाराध्यः सर्वदेवैरपि प्रभुः ।	
तस्योपायं प्रवक्ष्यामि येनासौ वरदो भवेत् ।। ५४.२ ।।	
रहस्यं सर्वदेवानां मुनीनां मनुजांस्तथा ।	
नारायणः परो देवस्तं प्रणम्य न सीदति ।। ५४.३ ।।	
श्रूयते च पुरा राजन् नारदेन महात्मना ।	
कथितं तुष्टिदं विष्णोर्व्र्तमप्सरसां तथा ।। ५४.४ ।।	
नारदस्तु पुरा कल्पे गतवान् मानसं सरः ।	
स्नानार्थं तत्र चजापश्यत् सर्वमप्सरसां गणम् ।। ५४.५ ।।	
तास्तं दृष्ट्वा विलासिन्यो जटामुकुटधारिणम् ।	
अस्थिचर्मावशेषं तु छत्रदण्डकपालिनम् ।। ५४.६ ।।	
देवासुरमनुष्याणां दिदृक्षुं कलहप्रियम् ।	
ब्रह्मपुत्रं तपोयुक्तं पप्रच्छुस्ता वराङ्गनाः ।। ५४.७ ।।	
अप्सरस ऊचुः ।	
भगवन् ब्रह्मतनय भर्तृकामा वयं द्विज ।	
नारायणश्च भर्त्ता नो यथा स्यात् तत् प्रचक्ष्व नः ।। ५४.८ ।।	नारद उवाच ।	
प्रणामपूर्वकः प्रश्नः सर्वत्र विहितः शुभः ।	
स च मे न कृतो गर्वाद् युष्माभिर्यौवनस्मयात् ।। ५४.९ ।।	
तथापि देवदेवस्य विष्णोर्यन्नामकीर्तितम् ।	
भवतीभिस्तथा भर्त्ता भवत्विति हरिः कृतः ।	
तन्नामोच्चारणादेव कृतं सर्वं न संशयः ।। ५४.१० ।।	
इदानीं कथयाम्याशु व्रतं येन हरिः स्वयम् ।	
वरदत्वमवाप्नोति भर्तृत्वं च नियच्छति ।। ५४.११ ।।	
नारद उवाच ।	
वसन्ते शुक्लपक्षस्य द्वादशी या भवेच्छुभा ।	
तस्यामुपोष्य विधिवन् निशायां हरिमर्च्चयेत् ।। ५४.१२ ।।	
पर्यङ्कास्तरणं कृत्वा नानाचित्रसमन्वितम् ।	
तत्र लक्ष्म्या युतं रौप्यं हरिं कृत्वा निवेशयेत् ।। ५४.१३ ।।	
तस्योपरि ततः पुष्पैर्मण्डपं कारयेद् बुधः ।	
नृत्यवादित्रगेयैश्च जागरं तत्र कारयेत् ।। ५४.१४ ।।	
मनोभवायेति शिर अनङ्गायेति वै कटिम् ।	
कामाय बाहुमूले तु सुशास्त्रायेति चोदरम् ।। ५४.१५ ।।	
मन्मथायेति पादौ तु हरयेति च सर्वतः ।	
पुष्पैः संपूज्य देवेशं मल्लिकाजातिभिस्तथा ।। ५४.१६ ।।	
पश्चाच्चतुर आदाय इक्षुदण्डान् सुशोभनान् ।	
चतुर्दिक्षु न्यसेत् तस्य देवस्य प्रणतो नृप ।। ५४.१७ ।।	
एवं कृत्वा प्रभाते तु प्रदद्याद् ब्राह्मणाय वै ।	
वेदवेदाङ्गयुक्ताय संपूर्णाङ्गाय धीमते ।। ५४.१८ ।।	
ब्राह्मणांश्च तथा पूज्य व्रतमेतत् समापयेत् ।	
एवं कृते तथा विष्णुर्भर्त्ता वो भविता ध्रुवम् ।। ५४.१९ ।।	
अकृत्वा मत्प्रणामं तु पृष्टो गर्वेण शोभनाः ।	
अवमानस्य तस्यायं विपाको वो भविष्यति ।। ५४.२० ।।	
एतस्मिन्नेव सरसि अष्टावक्रो महामुनिः ।	
तस्योपहासं कृत्वा तु शापं लप्स्यथ शोभनाः ।। ५४.२१ ।।	
व्रतेनानेन देवेशं पतिं लब्ध्वाऽभिमानतः ।	
अवमानेऽपहरणं गोपालैर्वो भविष्यति ।	
पुरा हर्त्ता च कन्यानां देवो भर्त्ता भविष्यति ।। ५४.२२ ।।	अगस्त्य उवाच ।	
एवमुक्त्वा स देवर्षिः प्रययौ नारदः क्षणात् ।	
ता अप्येतद् व्रतं चक्रुस्तुष्टश्चासां स्वयं हरिः ।। ५४.२३ ।।	
।। इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे चतुःपञ्चाशोऽध्यायः ।। ५४ ।।