जाबालदर्शनोपनिषत्/खण्डः १०
'''अनुक्रमणिका

अथातः संप्रवक्श्यामि समाधिं भवनाशनम् ।	
समाधिः संविदुत्पत्तिः परजीवैकतां प्रति ॥ १॥	
नित्यः सर्वगतो ह्यात्मा कूटस्थो दोषवर्जितः ।	
एकः सन्भिद्यते भ्रान्त्या मायया न स्वरूपतः ॥ २॥	
तस्मादद्वैतमेवास्ति न प्रपञ्चो न संसृतिः ।	
यथाकाशो घटाकाशो मठाकाश इतीरितः ॥ ३॥	
तथा भ्रान्तैर्द्विधा प्रोक्तो ह्यात्मा जीवेश्वरात्मना ।	
नाहं देहो न च प्राणो नेन्द्रियाणि मनो नहि ॥ ४॥	
सदा साक्षिस्वरूपत्वाच्छिव एवास्मि केवलः ।	
इति धीर्या मुनिश्रेष्ठ सा समाधिरिहोच्यते ॥ ५॥	
साहं ब्रह्म न संसारी न मत्तोऽन्यः कदाचन ।	
यथा फेनतरङ्गादि समुद्रादुत्थितं पुनः ॥ ६॥	
समुद्रे लीयते तद्वज्जगन्मय्यनुलीयते ।	
तस्मान्मनः पृथङ् नास्ति जगन्माया च नास्ति हि ॥ ७॥	
यस्यैवं परमात्मायं प्रत्यग्भूतः प्रकाशितः ।	
स तु याति च पुंभावं स्वयं साक्शात्परामृतम् ॥ ८॥	
यदा मनसि चैतन्यं भाति सर्वत्रगं सदा ।	
योगिनोऽव्यवधानेन तदा संपद्यते स्वयम् ॥ ९॥	
यदा सर्वाणि भूतानि स्वात्मन्येव हि पश्यति ।	
सर्वभूतेषु चात्मानं ब्रह्म संपद्यते तदा ॥ १०॥	
यदा सर्वाणि भूतानि समाधिस्थो न पश्यति ।	
एकीभूतः परेणाऽसौ तदा भवति केवलः ॥ ११॥	
यदा पश्यति चात्मानं केवलं परमार्थतः ।	
मायामात्रं जगत्कृत्स्नं तदा भवति निर्वृतिः ॥ १२॥	
एवमुक्त्वा स भगवान्दत्तात्रेयो महामुनिः ।	
सांकृतिः स्वस्वरूपेण सुखमास्तेऽतिनिर्भयः ॥ १३॥ इति॥	
इति दशमः खण्डः ॥ १०॥	
ॐ आप्यायन्तु ममाङ्गानि वाक्प्राणश्चक्शुः श्रोत्रमथो बलमिन्द्रियाणि च ॥	
सर्वाणि सर्वं ब्रह्मोपनिषदं माहं ब्रह्म निराकुर्यां मा मा ब्रह्म	
निराकरोदनिराकरणमस्त्वनिराकरणं मेस्तु तदात्मनि निरते य उपनिषत्सु	
धर्मास्ते मयि सन्तु ते मयि सन्तु ॥	
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥ हरिः ॐ तत्सत् ॥	
इति श्रीजाबालदर्शनोपनिषत्समाप्ता ॥