स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/रेवा खण्डम्/अध्यायः १२६
अध्याय १२६

मार्कण्डेय उवाच -
ततो गच्छेत्तु राजेन्द्र परं तीर्थमयोनिजम्  ।
स्नातमात्रो नरस्तत्र न पश्येद्योनिसङ्कटम्  ॥ १२६.१ ॥
तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा पूजयेद्देवमीश्वरम्  ।
अयोनिजो महादेव यथा त्वं परमेश्वर  ॥ १२६.२ ॥
तथा मोचय मां देव सम्भवाद्योनिसङ्कटात् ।
गन्धपुष्पादिधूपैश्च स मुच्येत्सर्वपातकैः  ॥ १२६.३ ॥
तस्य देवस्य यो भक्त्या कुरुते लिङ्गपूरणम्  ।
स वसेद्देवदेवस्य यावत्सिक्थस्य संख्यया  ॥ १२६.४ ॥
अयोनिजे महादेवं स्नापयेद्गन्धवारिणा  ।
मधुक्षीरेण दध्ना वा स लभेद्विपुलां श्रियम्  ॥ १२६.५ ॥
अष्टभ्यां च सिते पक्षे असितां वा चतुर्दशीम्  ।
पूजयित्वा महादेवं प्रीणयेद्गीतवाद्यकैः  ॥ १२६.६ ॥
वसेत्स च शिवे लोके ये कुर्वन्ति मनोहरम्  ।
ते वसन्ति शिवे लोके यावदाभूतसम्प्लवम्  ॥ १२६.७ ॥
तस्य देवस्य भक्त्या तु यः करोति प्रदक्षिणाम्  ।
विज्ञापयंश्च सततं मन्त्रेणानेन भारत  ॥ १२६.८ ॥
तस्य यत्फलमुद्दिष्टं पारम्पर्येण मानवैः  ।
सकाशाद्देवदेवस्य तच्छृणुष्व समाधिना  ॥ १२६.९ ॥
अयोनिजो महादेव यथा त्वं परमेश्वर  ।
तथा मोचय मां शर्व सम्भवाद्योनिसङ्कटात् ॥ १२६.१० ॥
किं तस्य बहुभिर्मन्त्रैः कंठशोषणतत्परैः  ।
येनौंनमः शिवायेति प्रोक्तं देवस्य संनिधौ  ॥ १२६.११ ॥
तेनाधीतं श्रुतं तेन तेन सर्वमनुष्ठितम्  ।
येनौंनमः शिवायेति मन्त्राभ्यासः स्थिरीकृतः  ॥ १२६.१२ ॥
न तत्फलमवाप्नोति सर्वदेवेषु वै द्विजः  ।
यत्फलं समवाप्नोति षडक्षर उदीरणात् ॥ १२६.१३ ॥
तत्र तीर्थे तु यः स्नात्वा पूजयेच्छिवयोगिनम्  ।
द्विजानामयुतं साग्रं स लभेत्फलमुत्तमम्  ॥ १२६.१४ ॥
अथवा भक्तियुक्तस्तु तेषां दान्ते जितेन्द्रिये  ।
संस्कृत्य ददते भिक्षां फलं तस्य ततोऽधिकम्  ॥ १२६.१५ ॥
यतिहस्ते जलं दद्याद्भिक्षां दत्त्वा पुनर्जलम्  ।
सा भिक्षा मेरुणा तुल्या तज्जलं सागरोपमम्  ॥ १२६.१६ ॥

॥ इति  श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे अयोनिप्रभवतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम षड्विंशत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥