स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/प्रभासक्षेत्र माहात्म्यम्/अध्यायः १५२
॥ ॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
तृतीयो भैरवः प्रोक्तश्चतुर्थं भैरवं शृणु ॥ 
ब्रह्मेशात्पश्चिमे भागे धनुषां त्रितये स्थितम् ॥ १ ॥ 
सर्वपापप्रशमनं सर्व कामप्रदं नृणाम् ॥ 
नारदेश्वरनामानं स्थापितं नारदेन वै ॥ २ ॥ 
ब्रह्मलोके स्थितः पूर्वं नारदो भगवानृषिः ॥ 
तत्र दृष्ट्वा महावीणां दिव्यां तंत्र्ययुतै र्युताम् ॥ ३ ॥ 
सरस्वत्या विनिर्मुक्तां ब्रह्मलोके महाप्रभाम् ॥ 
तेनासौ कौतुकाविष्टो वादयामास तां तदा ॥ ४ ॥ 
तंत्रीभ्यो वाद्यमानाभ्यो ब्राह्मणाः पतिता भुवि ॥ 
सप्त स्वरास्ते विख्याता मूर्च्छिताः षड्जकादयः ॥ ५ ॥ 
तान्दृष्ट्वा विस्मयाविष्टो मुक्त्वा वीणां प्रयत्नतः ॥ 
पप्रच्छ देवं ब्रह्माणं किमिदं कौतुकं विभो ॥ ६ ॥ 
वाद्यमानासु तन्त्रीषु पतिता ब्राह्मणा भुवि ॥ 
क एते ब्राह्मणा देव किं मृता इव शेरते ॥ ७ ॥ 
॥ ब्रह्मोवाच ॥ ॥ 
एते स्वरा महाभाग मूर्च्छिताः पतिता भुवि ॥ 
अज्ञानवादनेनैव पापं जातं तवाधुना ॥ ८ ॥ 
सप्तब्राह्मणविध्वंसपातकं ते समा गतम् ॥ 
तस्माच्छीघ्रं व्रज मुने प्रभासं क्षेत्रमुत्तमम् ॥ ९ ॥ 
समाराधय देवेशं सर्वपापविशुद्धये ॥ 
इत्युक्तो नारदस्तत्र संतप्य च मुहुर्मुहुः ॥ 7.1.152.१० ॥ 
कृत्वा विषादं बहुशः प्रभासं क्षेत्रमागतः ॥ 
तत्रैव ब्रह्मकुण्डं तु समासाद्य प्रयत्नतः ॥ ११ ॥ 
भैरवं पूजयामास दिव्याब्दानां शतं प्रिये ॥ 
ततो निष्कल्मषो भूत्वा गीतज्ञश्चाभवत्तथा ॥ १२ ॥ 
ततः प्रभृति तल्लिंगं नारदेश्वरभैरवम् ॥ 
ख्यातं लोके महादेवि सर्वपातकनाशनम् ॥ १३ ॥ 
अज्ञानाद्वादयेद्यस्तु वीणां चैव तथा स्वरान् ॥ 
स तत्पातकशुद्ध्यर्थं तत्र गच्छेन्महेश्वरि ॥ १४ ॥ 
माघे मासि जिताहारस्त्रिकालं योऽर्चयेत्ततः ॥ 
नारदेशं भैरवं स स्वर्गरामामनोहरः ॥ १५ ॥ 
इति श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभासखण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्र माहात्म्ये ब्रह्मकुण्डमाहात्म्ये नारदेश्वरभैरवमाहात्म्यवर्णनंनाम द्विपंचाशदुत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १५२ ॥ ॥ छ ॥