नारायणीयम्/दशकम् २८
गरळं तरळानलं पुरस्ताज्जलधेरुद्विजगाळ काळकूटम् ।		
अमरस्तुतिवादमोदनिघ्नो गिरिशस्तन्निपपौ भवत्प्रियार्थम् ॥ २८१	॥	
विमथत्सु सुरासुरेषु जाता सुरभिस्तामृषिषु न्यधास्त्रिधामन् ।		
हयरत्नमभूदथेभरत्नं द्यूतरुश्चाप्सरसः सुरेषु तानि ॥ २८२	॥	
जगदीश भवत्परा तदानीं कमनीया कमला बभूव देवी ।		
अमलामवलोक्य यां विलोकः सकलोऽपि स्पृहयाम्बभूव लोकः ॥ २८३	॥	
त्वयि दत्तहृद्दे तदैव देव्यै त्रिदशेन्द्रो मणिपीठिकां व्यतारीत् ।		
सकलोपहृताभिषेचनीयैरृषयस्तां श्रुतिगीर्भिरभ्यषिञ्चन् ॥ २८४	॥	
अभिषेकजलानुपातिमुग्धत्वदपाङ्गैरवभूषिताङ्गवल्लीम् ।		
मणिकुण्डलपीतचेलहारप्रमुखैस्ताममरादयोऽन्दभूषन् ॥ २८५	॥	
वरणस्रजमात्तभृङ्गनादां दधती सा कुचकुम्भमन्दयाना ।		
पदशिञ्जितमञ्जुनूपुरा त्वां कलितव्रीळविलासमाससाद ॥ २८६॥		
गिरिश द्रुहिणादिसर्वदेवान् गुणभाजोऽप्यविमुक्तदोषलेशान् ।		
अवमृश्य सदैव सर्वरम्ये निहिता त्वय्यनयापि दिव्यमाला ॥ २८७	॥	
उरसा तरसा ममानिथैनां भुवनानां जननीमनन्यभावाम् ।		
त्वदुरोविलसत्तदीक्षणश्री परिवृष्ट्या परिपुष्टमास विश्वम् ॥ २८८	॥	
अतिमोहनविभ्रमा तदानीं मदयन्ती खलु वारुणी निरागात् ।		
तमसः पदवीमदास्त्वमेनामतिसम्माननया महासुरेभ्यः ॥ २८९॥		
तरुणाम्बुदसुन्दरस्तदा त्वं ननु धन्वन्तरिरुत्थितोऽम्बुराशेः ।		
अमृतं कलशे वहन्कराभ्यामखिलार्तिं हर मारुतालयेश ॥ २८१०	॥