गरुडपुराणम्/आचारकाण्डः/अध्यायः १७८
श्रीगरुडमहापुराणम् १७८
हरिरुवाच  ।
ब्रह्मदण्डीवचाकुष्ठं प्रियङ्गर्नागकेशरम्  ।
दद्यात्ताम्बूलसंयुक्तं स्त्रीणां मन्त्रेण तद्वशम्  ।
ओं नारायण्यै स्वाहा  ॥ १,१७८.१ ॥
ताम्बूलं यस्य दीयेत स वशी स्यात्सुमन्त्रतः  ।
ओं हरिः हरिः स्वाहा  ॥ १,१७८.२ ॥
गोदन्तं हरितालञ्च संयुक्तं काकजिह्वया  ।
चूर्णोकृत्य यस्य शिरे दीयते स वशी भवेत् ।
श्वेतसर्षपनिर्माल्यं यद्गृहे तद्विनाशकृत् ॥ १,१७८.३ ॥
वैभी तकं शाखोटकं मूलं पत्रेण संयुतम्  ।
स्थाप्यते यद्गृहद्वारे तत्र वै कलहो भवेत् ॥ १,१७८.४ ॥
खञ्जरीटस्य मांसं तु मधुना सह पेषयेत् ।
ऋतुकालेयोनिलेपात्पुरुषो दासतामियात् ॥ १,१७८.५ ॥
अगुरुं गुग्गुलुं चैव नीलोत्पलसमन्वितम्  ।
गुडेन धूपयित्वा तु राजद्वारे प्रियो भवेत् ॥ १,१७८.६ ॥
श्वेताप राजितामूलं पिष्टं रोचनया युतम्  ।
यं पश्येत्तिलकेनैव वशी कर्यान्नृपालये  ॥ १,१७८.७ ॥
काकजङ्घा वचा कुष्ठं निम्बपत्रं सुकुङ्कुमम्  ।
आत्मरक्तसमायुक्तं वशी भवति मानवः  ॥ १,१७८.८ ॥
आरण्यस्य बिडालस्य गृहित्वा रुधिरं शुभम्  ।
करञ्जतैले तद्भाव्यं रुद्राग्नौ कज्जलं ततः  ।
पातयेत्पद्मपत्रेण हादृश्यः स्यात्तदञ्जनात् ॥ १,१७८.९ ॥
ओं नमः खड्गवज्रपाणये महायक्षसेनापतये स्वाहा  ।
ओं रुद्रं ह्रां ह्रीं वरशक्ता त्वरिताविद्या  ।
ओं मातरः स्तम्भयस्वाहा  ।
सहस्रं परिजप्यात्तु विद्येयं चौरवारिणी  ।
महासुगन्धिकामूलं शुक्रं स्तम्भेत्कटौ स्थितम्  ॥ १,१७८.१० ॥
ओं नमः सर्वसत्त्वेभ्यो नमः सिद्धिं कुरु कुरु स्वाहा  ।
सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा करवीरस्य पुष्पकम्  ।
स्त्रीणामग्रे भ्रामयच्च क्षणाद्वै सा वशे भवेत् ॥ १,१७८.११ ॥
ब्रह्मदण्डीं वचां पत्रं मधुना सह पेषयेत् ।
अङ्गलेपाच्च वनिता नान्यं भर्तारमिच्छति  ॥ १,१७८.१२ ॥
ब्रह्मदण्डीशिखा वक्त्रे क्षिप्ता शुक्रस्य स्तम्भनम्  ।
मूलं जयन्त्या वक्त्रस्थं व्यवहारे जयप्रदम्  ॥ १,१७८.१३ ॥
भृङ्गराजस्य मूलं तु पिष्टं शुक्रेण संयुतम्  ।
अक्षिणी चाञ्जयित्वा तु वशी कर्यान्नरं किल  ॥ १,१७८.१४ ॥
अपराजिताशिखान्तु नीलोत्पलसमन्विताम्  ।
ताम्बूलेन प्र (दाना) दद्याच्च वशीकरणमुत्तमम्  ॥ १,१७८.१५ ॥
अङ्गुष्ठे च पदे गुल्फे जानौ च जघने तथा  ।
नाभौ वक्षसि कुक्षौ च कक्षे कण्ठे कपोलके  ॥ १,१७८.१६ ॥
ओष्ठे नेत्रे ललाटे च मूर्ध्नि चन्द्रकलाः स्थिताः  ।
स्त्रीणां पक्षे सिते कृष्णे ऊर्ध्वाधः संस्थिता नृणाम्  ॥ १,१७८.१७ ॥
वामाङ्गे दक्षिणाङ्गे च क्रमाद्रुद्र द्रवादिकृत् ।
चतुः षष्टि कलाः प्रोक्ताः कामशास्त्रे वशीकराः  ।
आलिङ्गनाद्या नारीणां कमारीणां वशीकराः  ॥ १,१७८.१८ ॥
रोचनागन्धुपुष्पाणि निम्बपुष्पं प्रियङ्गवः  ।
कुङ्कमं चन्दनञ्चैव तिलकेन जगद्वशेत् ॥ १,१७८.१९ ॥
ओं ह्रीं गौरि देवि सौभाग्यं पुत्रवशादि देहि मे  ।
ओं ह्रीं लक्ष्मि ! देवि सौभाग्यं सर्वं त्रैलोक्यमोहनम्  ॥ १,१७८.२० ॥
सगन्धस्य हरिद्रायाः कुङ्कमानां च लेपतः  ।
वशयेद्रुद्र धूपश्च तथापुष्पसुगन्धयोः  ॥ १,१७८.२१ ॥
दुरालभा वचा कुष्ठं कुङ्कुमञ्च शतावरी  ।
तिलतैलेन संयुक्तं योनिलेपाद्वशी नरः  ॥ १,१७८.२२ ॥
निम्बकाष्ठस्य धूमेन धूपयित्वा भगं वधूः  ।
सुभगास्यात्साति रुद्र पतिर्दासो भविष्यति  ॥ १,१७८.२३ ॥
माहिषं नवनीतञ्च कष्टञ्च मधुयष्टिका  ।
सौभाग्यं भगलेपात्स्यात्पतिर्दासो भवेत्तथा  ॥ १,१७८.२४ ॥
मधुयष्टिश्च गोक्षीरं तथा च कण्टकारिका  ।
एतानि समभागानि पिबेदुष्णेन वारिणा  ।
चतुर्भागावशेषेण गर्भसम्भवमुत्तमम्  ॥ १,१७८.२५ ॥
मातुलुङ्गस्य बीजानि क्षीरेण सह भावयेत् ।
तत्पीत्वा लभते गर्भं नात्र कार्या विचारणा  ॥ १,१७८.२६ ॥
मातुलुङ्गस्य बीजानि मूलान्येरण्डकस्य च  ।
घृतेन सह संयोज्य पाययेत्पुत्रकाक्षिणी  ॥ १,१७८.२७ ॥
पश्वगन्धा मृत दुग्ध क्वथितं मुत्रकारकम्  ।
पलाशस्य तु बीजानि क्षौद्रेण सह पेषयेत् ।
रजस्वला तु पीत्वा स्यात्मुष्पगर्भविवर्जिता  ॥ १,१७८.२८ ॥
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे ह्यष्टसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः

आचारकाण्डः