स्कन्दोपनिषत्
यत्रासंभवतां याति स्वातिरिक्तभिदाततिः । ।	
संविन्मात्रं परं ब्रह्म तत्स्वमात्रं विजृम्भते ॥	
ॐ सह नाववतु । सह नौ भुनक्तु । सह वीर्यं करवावहै ।	
तेजस्वि नावधीतमस्तु मा विद्विषावहै ॥	
ॐ शान्तिः शान्तिः शान्तिः ॥	
अच्युतोऽस्मि महादेव तव कारुण्यलेशतः ।	
विज्ञानघन एवास्मि शिवोऽस्मि किमतः परम् ॥ १॥	
न निजं निजवद्भाति अन्तःकरणजृम्भणात् ।	
अन्तःकरणनाशेन संविन्मात्रस्थितो हरिः ॥ २॥	
संविन्मात्रस्थितश्चाहमजोऽस्मि किमतः परम् ।	
व्यतिरिक्तं जडं सर्वं स्वप्नवच्च विनश्यति ॥ ३॥	
चिज्जडानां तु यो द्रष्टा सोऽच्युतो ज्ञानविग्रहः ।	
स एव हि महादेवः स एव हि महाहरिः ॥ ४॥	
स एव हि ज्योतिषां ज्योतिः स एव परमेश्वरः ।	
स एव हि परं ब्रह्म तद्ब्रह्माहं न संशयः ॥ ५॥	
जीवः शिवः शिवो जीवः स जीवः केवलः शिवः ।	
तुषेण बद्धो व्रीहिः स्यात्तुषाभावेन तण्डुलः ॥ ६॥	
एवं बद्धस्तथा जीवः कर्मनाशे सदाशिवः ।	
पाशबद्धस्तथा जीवः पाशमुक्तः सदाशिवः ॥ ७॥	
शिवाय विष्णुरूपाय शिवरूपाय विष्णवे ।	
शिवस्य हृदयं विष्णुः विष्णोश्च हृदयं शिवः ॥ ८॥	
यथा शिवमयो विष्णुरेवं विष्णुमयः शिवः ।	
यथान्तरं न पश्यामि तथा मे स्वस्तिरायुषि ॥ ९॥	
यथान्तरं न भेदाः स्युः शिवकेशवयोस्तथा ।	
देहो देवालयः प्रोक्तः स जीवः केवलः शिवः ॥ १०॥	
त्यजेदज्ञाननिर्माल्यं सोऽहंभावेन पूजयेत् ।	
अभेददर्शनं ज्ञानं ध्यानं निर्विषयं मनः ।	
स्नानं मनोमलत्यागः शौचमिन्द्रियनिग्रहः ॥ ११॥	
ब्रह्मामृतं पिबेद्भैक्ष्यमाचरेद्देहरक्षणे ।	
वसेदेकान्तिको भूत्वा चैकान्ते द्वैतवर्जिते ।	
इत्येवमाचरेद्धीमान्स एवं मुक्तिमाप्नुयात् ॥ १२॥	
श्रीपरमधाम्ने स्वस्ति चिरायुष्योन्नम इति ।	
विरिञ्चिनारायणशङ्करात्मकं नृसिंह देवेश तव	
प्रसादतः ।	
अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तमव्ययं वेदात्मकं ब्रह्म निजं विजानते	॥ १३॥	
तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः ।	
दिवीव चक्षुराततम् ॥ १४॥	
तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । विष्णोर्यत्परमं	
पदम् ।	
इत्येतन्निर्वाणानुशासनमिति वेदानुशासनमिति	
वेदानुशासनमित्युपनिषत् ॥ १५॥	
॥ इति कृष्णयजुर्वेदीय स्कन्दोपनिषत्समाप्ता ॥

अधिकाध्ययनाय 
 http://sanskritdocuments.org