भृगुसंहिता/चतुर्थोऽध्यायः
अथचतुर्थोऽध्यायः.	
अद्येष्टका स्थापनम्.	
अथातस्संप्रवक्ष्यामि वास्तुनःप्रथमेष्टकां  ।	
साधयित्वापूर्वरात्रौ चतस्रःप्रथमेष्टकाः   ।। ४.१  ।।	
शिलायांमृण्मयेवाथ कुर्याल्लक्षणसंयुताः   ।	
शैलादोषविनिर्मुक्तास्सुपक्वा अथमृण्मयाः   ।। ४.२  ।।	
विस्तारेणेष्टकाःप्रोक्ता षट्पञ्चचतुरङ्गुलाः   ।	
उत्तमादिक्रियादेव विस्तारद्विगुणायताः   ।। ४.३  ।।	
विस्तारार्थङ्घनंप्रोक्त मिष्टकानांप्रमाणतः   ।	
आलयाभिमुखेचैव प्रपाङ्कृत्वाविचक्षणः   ।। ४.४  ।।	
तन्मध्येवेदिकाङ्कृत्वा हस्तमात्रप्रमाणतः   ।	
विस्तारन्तत्समञ्चौन मुत्सेथन्तुतदर्धकं  ।। ४.५  ।।	
सभ्याग्निं विधिवत्कृत्वातु विधिनाघोरमाचरेथ् ।	
भूमियज्ञञ्चकृत्वातु कलशैस्सप्तभिःक्रमाथ् ।। ४.६  ।।	
संस्नाप्यनववस्त्रेण चाच्छाद्यशयनोपरि   ।	
कौतुकंबन्धयित्वातु शयनेशाययेत्ततः   ।। ४.७  ।।	
हुत्वातुपौरुषंसूक्तं विष्णुसूक्तमतःपरं  ।	
चतुर्वेदादिमन्त्रांश्च श्रीभूसूक्तेयजेत्क्रमाथ् ।। ४.८  ।।	
इष्टकावाशिलावाथ तन्नामाद्यक्षरंस्मरेथ् ।	
नृत्तैगेन्यैश्चवाद्यैश्चरात्रिशेषंनयेत्क्रमाथ् ।। ४.९  ।।	
प्रभातेपूजयेत्पूर्वमाचार्यंशिल्पिभिस्सह   ।	
आचार्योमन्त्रयोग्यस्तु शिल्पिभिःकर्मयोग्यकैः   ।। ४.१०  ।।	
द्वारस्यदक्षिणेपाशेन्व्स्थानमस्यप्रशस्यते   ।	
सुमुहूर्तेन्यसेद्विद्वानिष्टकांश्चतुरःक्रमाथ् ।। ४.११  ।।	
विन्यासेतुचतुर्दिक्षु चतुर्वेदादिमस्त्रतः   ।	
तेषांमध्येतदागर्ते पूरयेदुदकेनतु   ।। ४.१२  ।।	
तत्रैवनवरत्नानि विल्यसेदनुपूर्वशः   ।	
गभन्न्यासविधिः	
अथवक्ष्येविशेषेण गभन्न्यासविधिक्रमं  ।। ४.१३  ।।	
प्रासादोगभन्संयुक्तः कुरुतेसर्वसंपदं  ।	
तस्मादादौप्रकर्तव्यः गभन्न्यासस्समृद्धिदः   ।। ४.१४  ।।	
त्रयःप्रासादमूलेस्यात्पूर्वन्तुप्रथमेष्टके   ।	
उपानोपरिमध्यंस्यात्प्रतेरुपरिचान्ततः   ।। ४.१५  ।।	
भूगतंशूद्रजातीना मुपानेनृपवैश्ययोः   ।	
प्रतेरुपरिविप्राणा मानुलोम्येनकारयेथ् ।। ४.१६  ।।	
सर्वेषांभूगतङ्कार्यं सर्वसिद्धिकरंशुभं  ।	
ऐन्द्रपावकयोर्मध्ये प्राग्द्वारेषुप्रकल्पयेथ् ।। ४.१७  ।।	
द्वारस्यदक्षिणेकुर्यात्पश्चिमैपितधैवहि   ।	
कवाटार्गलयोगेवान्य स्तव्यङ्गभन्भायनं  ।। ४.१८  ।।	
फेला	
तथाताम्रमयीफेला स्फाटिकावाप्रशस्यते   ।	
पादविष्कंभविस्तारां फेलान्तत्त्वपदाञ्चितां  ।। ४.१९  ।।	
खण्डस्फुटितवजान्य्सा ........   ।	
घनंविंशतिभागैकं तदर्धार्धांशमेववा   ।। ४.२०  ।।	
विस्तारस्यचतुभान्गं कोष्ठभित्त्युच्छ्रयंभवेथ् ।	
उत्तमन्तुसमोत्सेधं त्रिपादंमध्यमंस्मृतं  ।। ४.२१  ।।	
अथमञ्चार्धमुत्सेधं त्रिविधन्तत्प्रचक्षते   ।	
त्रिभागैकविधानंस्याद्द्विभागंभागिकंभवेथ् ।। ४.२२  ।।	
अन्तरेचांगुलायामं तदर्धंभिन्नत्तिकं  ।	
संयोगार्धविहीनंस्याद्विधानेऽभ्यन्तरेतथा   ।। ४.२३  ।।	
प्रक्षाल्यपञ्चगव्येन विशुद्धङ्गभन्भाजनं  ।	
आलयात्प्रमुखेचैव मण्टपेसमलङ्कृते   ।। ४.२४  ।।	
गोमयेनोपलिप्यैव पुण्याहंवाचयेत्ततः   ।	
रक्तबीजानिधातूंश्च सन्न्यसेन्मस्त्रवित्तमः   ।। ४.२५  ।।	
वैष्णवंविष्णुसूक्तञ्च पौरुषंसूक्तमुच्चरन्  ।	
"विष्णुर्योनिऽमित्युक्त्वातु गभंन्त्रनिधापयेथ् ।। ४.२६  ।।	
	
इतिश्रीवैखानसे भगवच्छास्त्रेभृगुप्रोक्तायां संहितायां प्रकीर्णाधिकारे चतुर्थोऽध्यायः