गरुडपुराणम्/आचारकाण्डः/अध्यायः १९३
श्रीगरुडमहापुराणम् १९३
हरिरुवाच  ।
पलाण्डुजीरके कुष्ठमश्वगन्धाजमोदकम्  ।
वचा त्रिकटुकञ्चैव लवणं चूर्णमुत्तमम्  ॥ १,१९३.१ ॥
ब्राह्मीरसैर्भावितञ्च सर्पिर्मधुसमन्वितम्  ।
सप्ताहं भक्षितं कुर्यान्निर्मलाञ्च मतिं पराम्  ॥ १,१९३.२ ॥
सिद्धार्थकं वचा हिङ्गु करञ्जं देवदारु च  ।
मञ्जिष्ठा त्रिफला विश्वं शिरीषो रजनीद्वयम्  ॥ १,१९३.३ ॥
प्रियङ्गुनिम्बत्रिक्रटु गोमूत्रेणैव घर्षितम्  ।
नसयमालेपनञ्चैव तथा चोद्वर्तनं हितम्  ॥ १,१९३.४ ॥
अपस्मारविषोन्मादशोषालक्ष्मीज्वरापहम्  ।
भूतेभ्यश्चभयं हन्ति राजद्वारेषु योजनात् ॥ १,१९३.५ ॥
निम्बं कुष्ठं हरिद्रे द्वे शिग्रु सर्षपजं तथा  ।
देवदारु पटोलञ्च धान्यं तक्रेण घर्षितम्  ॥ १,१९३.६ ॥
देहं तैलाक्त गात्रं वै नयेदुद्वर्तनेन च  ।
पामाः कुष्ठानि नश्येयुः कण्डूं हन्ति च निश्चितम्  ॥ १,१९३.७ ॥
सामुद्रं सैन्धवं क्षारो राजिका लवणं विडम्  ।
कटुलोहरजश्चैवं त्रिवृत्सूरणकं समम्  ।
दधिगोमूत्रपयसा मन्दपावकपाचितम्  ॥ १,१९३.८ ॥
बलाग्निवर्धकं चूर्णं पिबेदुष्णेन वारिणा  ।
जीर्णेऽजीर्णे तु भुञ्जति मांस्यादिघृतमुत्तमम्  ॥ १,१९३.९ ॥
नाभिशूलं मूत्रशूलं गुल्मप्लीहभवञ्च यत् ।
सर्वशूलहरं चूर्णं जठरानलदीपनम्  ।
परिणामसमुत्थस्य शूलस्य च हितं परम्  ॥ १,१९३.१० ॥
अभयामलकं द्राक्षा पिप्पली कण्टकारिका  ।
शृङ्गी पुनर्नवा शुण्ठी जग्धा कासं निहन्ति वै  ॥ १,१९३.११ ॥
अभयामलकं द्राक्षा पाठा चैव विभीतकम्  ।
शर्कराया समं चैव जग्धं ज्वरहरं भवेत् ॥ १,१९३.१२ ॥
त्रिफला बदरं द्राक्षा पिप्पली च विरेककृत् ।
हरीतकी सोष्णानीरलवणञ्च विरेककृत् ॥ १,१९३.१३ ॥
कूर्ममत्स्याश्वमहिषगोशृगालाश्च वानराः  ।
विडालबर्हिकाकाश्च वराहोलूककुक्कुटाः  ॥ १,१९३.१४ ॥
हंस एषाञ्च विण्मूत्रं मांसं वा रोम शोणितम्  ।
धूपं दद्याज्ज्वरार्तेभ्य उन्मत्तेभ्यश्च शान्तये  ॥ १,१९३.१५ ॥
एतान्यौषधजातानि कथितानि उमापते  ।
निघ्नन्ति ताश्च रोगांश्च वृक्षमिन्द्राशनिर्यथा  ॥ १,१९३.१६ ॥
औषधंभगवान्विष्णुः संस्मृतो रोगनुद्भवेत् ।
ध्यातोऽर्चितः स्तुतो वापि नात्र कार्या विचारणा  ॥ १,१९३.१७ ॥
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे त्रिनवत्यधिकशततमोऽध्यायः

आचारकाण्डः