स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/रेवा खण्डम्/अध्यायः १८३
अध्याय १८३
श्रीमार्कण्डेय उवाच -
अतः परं महाराज गच्छेत्केदारसंज्ञकम्  ।
यत्र गत्वा महाराज श्राद्धं कृत्वा पिबेज्जलम्  ।
सम्पूज्य देवदेवेशं केदारोत्थं फलं लभेत् ॥ १८३.१ ॥

युधिष्ठिर उवाच -
कथमत्र सुरश्रेष्ठ केदाराख्यः स्थितः स्वयम्  ।
उत्तरे नर्मदाकूले एतद्विस्तरतो वद  ॥ १८३.२ ॥

श्रीमार्कण्डेय उवाच -
पुरा कृतयुगस्यादौ शङ्करस्तु महेश्वरः  ।
भृगुणाराधितः शप्तः श्रिया च भृगुकच्छके  ॥ १८३.३ ॥
अपवित्रमिदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितम्  ।
भविष्यति नृपश्रेष्ठ गतेत्युक्त्वा हरिप्रिया  ॥ १८३.४ ॥
तपश्चचार विपुलं भृगुर्वर्षसहस्रकम्  ।
वायुभक्षो निराहारश्चिरं धमनिसंततः  ॥ १८३.५ ॥
ततः प्रत्यक्षतामागाल्लिङ्गीभूतो महेश्वरः  ।
प्रादुर्भूतस्तु सहसा भित्त्वा पातालसप्तकम्  ॥ १८३.६ ॥
ददर्शाथ भृगुर्देवमौत्पलीं केलिकामिव  ।
स्तुतिं चक्रे स देवाय स्थाणवे त्र्यम्बकेति च  ॥ १८३.७ ॥
एवं स्तुतः स भगवान् प्रोवाच प्रहसन्निव  ।
पुनः पुनर्भृगुं मत्तः किंतु प्रार्थयसे मुने  ॥ १८३.८ ॥

भृगुरुवाच -
पञ्चक्रोशमिदं क्षेत्रं पद्मया शापितं विभो  ।
उपवित्रमिदं क्षेत्रं सर्ववेदविवर्जितम्  ।
भविष्यतीति च प्रोच्य गता देवी विदं प्रति  ॥ १८३.९ ॥
पुनः पवित्रतां याति यथेदं क्षेत्रमुत्तमम्  ।
तथा कुरु महेशान प्रसन्नो यदि शङ्कर  ॥ १८३.१० ॥

ईश्वर उवाच -
केदाराख्यमिदं ब्रह्मंल्लिङ्गमाद्यं भविष्यति  ।
कृत्वेदमादिलिङ्गानि भविष्यन्ति दशैव हि  ॥ १८३.११ ॥
एकादशमदृश्यं हि क्षेत्रमध्ये भविष्यति  ।
पावयिष्यति तत्क्षेत्रमेकादशः स्वयं विभुः  ॥ १८३.१२ ॥
तथा वै द्वादशादित्या मत्प्रसादात्तु मूर्तितः  ।
वसिष्यन्ति भृगुक्षेत्रे रोगदुःखनिबर्हणाः  ॥ १८३.१३ ॥
दुर्गाः ह्यष्टादश तथा क्षेत्रपालास्तु षोडश  ।
भृगुक्षेत्रे भविष्यन्ति वीरभद्राश्च मातरः  ॥ १८३.१४ ॥
पवित्रीकृतमेतद्धि नित्यं क्षेत्रं भविष्यति  ।
नाघमासे ह्युषःकाले स्नात्वा मासं जितेन्द्रियः  ॥ १८३.१५ ॥
यः पूजयति केदारं स गच्छेच्छिवमन्दिरम्  ।
तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा पित्ःनुद्दिश्य भारत  ।
श्राद्धं ददाति विधिवत्तस्य प्रीताः पितामहाः  ॥ १८३.१६ ॥
इति ते कथितं सम्यक्केदाराख्यं सविस्तरम्  ।
सर्वपापहरं पुण्यं सर्वदुःखप्रणाशनम्  ॥ १८३.१७ ॥

॥ इति  श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे केदारेश्वरतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम त्र्यशीत्युत्तरशततमोऽध्यायः ॥