वराहपुराणम्/अध्यायः ६३
'''अगस्त्य उवाच ।	
अथापरं महाराज पुत्रप्राप्तिव्रतं शुभम् ।	
कथयामि समासेन तन्मे निगदतः श्रृणु ।। ६३.१ ।।	
मासे भाद्रपदे या तु कृष्णपक्षे नरेश्वर ।	
अष्टम्यामुपवासेन पुत्रप्राप्तिव्रतं हि तत् ।। ६३.२ ।।	
षष्ठ्यां चैव तु संकल्प्य सप्तम्यामर्चयेद् हरिम् ।	
देवक्युत्सङ्गगं देवं मातृभिः परिवेष्टितम् ।। ६३.३ ।।	
प्रभाते विमलेऽष्टम्यामर्चयेत् प्रयतो हरिम् ।	
प्राग्विधानेन गोविन्दमर्चयित्वा विधानतः ।। ६३.४ ।।	
ततो यवैः कृष्णतिलैः सघृतैर्होमयेद् दधि ।	
ब्राह्मणान् भोजयेद् भक्त्या यथाशक्त्या सदक्षिणान् ।। ६३.५ ।।	
ततः स्वयं तु भुञ्जीत प्रथमं बिल्वमुत्तमम् ।	
पश्चाद् यथेष्टं भुञ्जीत स्नेहैः सर्वरसैर्युतम् ।। ६३.६ ।।	
प्रतिमासमनेनैव विधिनोपोष्य मानवः ।	
कृष्णाष्टमीमपुत्रोऽपि लभेत् पुत्रं न संशयः ।। ६३.७ ।।	
श्रूयते च पुरा राजा शूरसेनः प्रतापवान् ।	
स ह्यपुत्रस्तपस्तेपे हिमवत्पर्वतोत्तमे ।। ६३.८ ।।	
तस्यैवं कुर्वतो देवो व्रतमेतज्जगाद ह ।	
सोऽप्येतत् कृतवान् राजा पुत्रं चैवोपलब्धवान् ।। ६३.९ ।।	
वसुदेवं महाभागमनेकक्रतुयाजिनम् ।	
तं लब्ध्वा सोऽपि राजर्षिः परं निर्वाणमापत्वान् ।। ६३.१० ।।	
एवं कृष्णाष्टमी राजन् मया ते परिकीर्तिता ।	
संवत्सरान्ते दातव्यं कृष्णयुग्मं द्विजातये ।। ६३.११ ।।	
एतत् पुत्रव्रतं नाम मया ते परिकीर्तितम् ।	
एतत् कृत्वा नरः पापैः सर्वैरेव प्रमुच्यते ।। ६३.१२ ।।	
।। इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे त्रिषष्टितमोऽध्यायः ।। ६३ ।।