महाभारतम्-10-सौप्तिकपर्व-002
कृपेण द्रौणिम्प्रति कर्तव्योपदेशः।। 1 ।।

10-2-2	दैवे आसमन्तात् बद्धाः पुरुषकारे निहीनतया बद्धाः। तेन दैवं प्रधानं पुरुषकार उपसर्जनमित्युक्तं भवति। आरम्भा मानुषाः सर्वे इति क.पाठः।।
10-2-6	उत्थानमिति। दैवस्य प्रधानस्योत्थानं पुरुषकारो व्यर्थं भवति तथाऽनुत्थानमुत्थानहीनं दैवमपि व्यर्थमिति पक्षद्वयं सर्वत्र व्यवस्यति तत्र पूर्वएव पक्षः श्रेयानित्यर्थः।।
10-2-9	विचेष्टन्तः प्रवृत्ता दृश्यन्ते लोकदृष्ठ्येत्यर्थः।।
10-2-13	कर्माकृत्वा दुःखं पश्येदित्यापि प्रायशोऽस्ति।।
10-2-14	दुर्दर्शौ दुर्लभौ।।
10-2-16	स्पर्शं चास्याधिगच्छतीति छ.पाठः। तत्र अस्य कर्मणः स्पर्शं लोकस्य सम्बन्धं चाधिगच्छति लोकप्रियः स्यादित्यर्थः।।
10-2-17	अकृत्वा कर्म यो लोके फलं विन्दति धिष्ठित इति झ.पाठः। तत्र अदक्षस्तु परप्रयत्नार्जितेन जीवन्नपि भोक्तुमेवायं समर्थो नार्जयितुमिति निन्द्यत इति भावः।।
10-2-18	एतत् दैवदाक्ष्ययोः साहित्यम्। अन्यथा तयोरन्यतरालम्बनेन।।
10-2-23	योगे अलब्धलाभे।।
10-2-25	अनीशः अजितचित्तः। अवमानी परमवजानन्।।
10-2-2	द्वितीयोऽध्यायः।।

महाभारतम्/सौप्तिकपर्व