अर्थशास्त्रम्/अधिकरणम् ७/अध्यायः १४
सामवायिकैरेवं अभियुक्तो विजिगीषुर्यस्तेषां प्रधानस्तं ब्रूयात्"त्वया मे संधिः । इदं हिरण्यम् । अहं च मित्रम् । द्वि-गुणा ते वृद्धिः । नार्हस्यात्म-क्षयेण मित्र-मुखानमित्रान्वर्धयितुम् । एते हि वृद्धास्त्वां एव परिभविष्यन्ति" इति   ।। ०७.१४.०१  ।।
 भेदं वा ब्रूयात्"अनपकारो यथाअहं एतैः सम्भूयाभियुक्तस्तथा त्वां अप्येते संहित-बलाः स्वस्था व्यसने वाअभियोक्ष्यन्ते । बलं हि चित्तं विकरोति । तदेषां विघातय" इति   ।। ०७.१४.०२  ।।
 भिन्नेषु प्रधानं उपगृह्य हीनेषु विक्रमयेत् । हीनाननुग्राह्य वा प्रधाने । यथा वा श्रेयोअभिमन्येत तथा   ।। ०७.१४.०३  ।।
 वैरं वा परैर्ग्राहयित्वा विसंवादयेत्  ।। ०७.१४.०४  ।।
 फल-भूयस्त्वेन वा प्रधानं उपजाप्य संधिं कारयेत्  ।। ०७.१४.०५  ।।
 अथौभय-वेतनाः फल-भूयस्त्वं दर्शयन्तः सामवायिकान्"अतिसंहिताः स्थ" इत्युद्द्दूषयेयुः   ।। ०७.१४.०६  ।।
 दुष्टेषु संधिं दूषयेत्  ।। ०७.१४.०७  ।।
 अथौभय-वेतना भूयो भेदं एषां कुर्युः "एवं तद्यदस्माभिर्दर्शितम्" इति   ।। ०७.१४.०८  ।।
 भिन्नेष्वन्यतम-उपग्रहेण चेष्टेत   ।। ०७.१४.०९  ।।
 प्रधान-अभावे सामवायिकानां उत्साहयितारं स्थिर-कर्माणं अनुरक्त-प्रकृक्तिं लोभाद्भयाद्वा संघातं उपागतं विजिगीषोर्भीतं राज्य-प्रतिसम्बद्धं मित्रं चल-अमित्रं वा पूर्वानुत्तर-अभावे साधयेत् उत्साहयितारं आत्म-निसर्गेण । स्थिर-कर्माणं सान्त्व-प्रणिपातेन । अनुरक्त-प्रकृतिं कन्या-दान-यापनाभ्याम् । लुब्धं अंश-द्वैगुण्येन । भीतं एभ्यः कोश-दण्ड-अनुग्रहेण । स्वतो भीतं विश्वास्य प्रतिभू-प्रदानेन । राज्य-प्रतिसम्बद्धं एकी-भाव-उपगमनेन । मित्रं उभयतः प्रिय-हिताभ्याम् । उपकार-त्यागेन वा । चल-अमित्रं अवधृतं अनपकार-उपकाराभ्याम् ।। ०७.१४.१०  ।।
 यो वा यथाअयोगं भजेत तं तथा साधयेत् । साम-दान-भेद-दण्डैर्वा यथाआपत्सु व्याख्यास्यामः   ।। ०७.१४.११  ।।
 व्यसन-उपघात-त्वरितो वा कोश-दण्डाभ्यां देशे काले कार्ये वाअवधृतं संधिं उपेयात्  ।। ०७.१४.१२  ।।
 कृत-संधिर्हीनं आत्मानं प्रतिकुर्वीत   ।। ०७.१४.१३  ।।
 पक्षे हीनो बन्धु-मित्र-पक्षं कुर्वीत । दुर्गं अविषह्यं वा   ।। ०७.१४.१४  ।।
 दुर्ग-मित्र-प्रतिष्टब्धो हि स्वेषां परेषां च पूज्यो भवति   ।। ०७.१४.१५  ।।
 मन्त्र-शक्ति-हीनः प्राज्ञ-पुरुष-उपचयं विद्या-वृद्ध-सम्योगं वा कुर्वीत   ।। ०७.१४.१६  ।।
 तथा हि सद्यः श्रेयः प्राप्नोति   ।। ०७.१४.१७  ।।
 प्रभाव-हीनः प्रकृति-योग-क्षेम-सिद्धौ यतेत   ।। ०७.१४.१८  ।।
 जन-पदः सर्व-कर्मणां योनिः । ततः प्रभावः   ।। ०७.१४.१९  ।।
 तस्य स्थानं आत्मनश्चऽपदि दुर्गं   ।। ०७.१४.२०  ।।
 सेतु-बन्धः सस्यानां योनिः   ।। ०७.१४.२१  ।।
 नित्य-अनुषक्तो हि वर्ष-गुण-लाभः सेतु-वापेषु   ।। ०७.१४.२२  ।।
 वणिक्-पथः पर-अतिसंधानस्य योनिः   ।। ०७.१४.२३  ।।
 वणिक्-पथेन हि दण्ड-गूढ-पुरुष-अतिनयनं शस्त्र-आवरण-यान-वाहन-क्रयश्च क्रियते । प्रवेशो निर्णयनं च   ।। ०७.१४.२४  ।।
 खनिः संग्राम-उपकरणानां योनिः । द्रव्य-वनं दुर्ग-कर्मणां यान-रथयोश्च । हस्ति-वनं हस्तिनाम् । गव-अश्व-खर-उष्ट्राणां च व्रजः   ।। ०७.१४.२५  ।।
 तेषां अलाभे बन्धु-मित्र-कुलेभ्यः समार्जनं   ।। ०७.१४.२६  ।।
 उत्साह-हीनः श्रेणी-प्रवीर-पुरुषाणां चोर-गण-आटविक-म्लेच्छ-जातीनां पर-अपकारिणां गूढ-पुरुषाणां च यथा-लाब्भं उपचयं कुर्वीत   ।। ०७.१४.२७  ।।
 पर-मिश्र-अप्रतीकारं आबलीयसं वा परेषु प्रयुञ्जीत   ।। ०७.१४.२८  ।।
 एवं पक्षेण मन्त्रेण द्रव्येण च बलेन च  । ।। ०७.१४.२९अ ब  ।।
 सम्पन्नः प्रतिनिर्गच्छेत्पर-अवग्रहं आत्मनः   ।। ०७.१४.२९च्द्  ।।