रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ६८
कथां कथयतां तेषां जयं चाकाङ्क्षतां शुभम् ।	
व्यतीता रजनी शीघ्रं शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।। ७.६८.१ ।।	
ततः प्रभाते विमले तस्मिन्काले स राक्षसः ।	
निर्गतस्तु पुराद्धीरो भक्ष्याहारप्रचोदितः ।। ७.६८.२ ।।	
एतस्मिन्नन्तरे वीरः शत्रुघ्नो यमुनां नदीम् ।	
तीर्त्वा मधुपुरद्वारि धनुष्पाणिरतिष्ठत ।। ७.६८.३ ।।	
ततो ऽर्धदिवसे प्राप्ते क्रूरकर्मा स राक्षसः ।	
आगच्छद्बहुसाहस्रं प्राणिनां भारमुद्वहन् ।। ७.६८.४ ।।	
ततो ददर्श शत्रुघ्नं स्थितं द्वारि धृतायुधम् ।	
तमुवाच ततो रक्षः किमनेन करिष्यसि ।। ७.६८.५ ।।	
ईदृशानां सहस्राणि सायुधानां नराधम ।	
भक्षितानि मया रोषात्कालमाकाङ्क्षसे नु किम् ।। ७.६८.६ ।।	
आहारश्चास्य सम्पूर्णो ममायं पुरुषाधम ।	
स्वयं प्रविष्टो ऽद्य मुखं कथमासाद्य दुर्मते ।। ७.६८.७ ।।	
तस्यैवं भाषमाणस्य हसतश्च मुहुर्मुहुः ।	
शत्रुघ्नो वीर्यसम्पन्नो रोषादश्रूण्यवासृजत् ।। ७.६८.८ ।।	
तस्य रोषाभिभूतस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।	
तेजोमया मरीच्यस्तु सर्वगात्रैर्विनिष्पतन् ।। ७.६८.९ ।।	
उवाच च सुसङ्क्रुद्धः शत्रुघ्नस्तं निशाचरम् ।	
योद्धुमिच्छामि दुर्बुद्धे द्वन्द्वयुद्धं त्वया सह ।। ७.६८.१० ।।	
पुत्रो दशरथस्याहं भ्राता रामस्य धीमतः ।	
शत्रुघ्नो नित्यशत्रुघ्नो वधाकाङ्क्षी तवागतः ।। ७.६८.११ ।।	
तस्य मे युद्धकामस्य द्वन्द्वयुद्धं प्रदीयताम् ।	
शत्रुस्त्वं सर्वभूतानां न मे जीवन्गमिष्यसि ।। ७.६८.१२ ।।	
तस्मिंस्तथा ब्रुवाणे तु राक्षसः प्रहसन्निव ।	
प्रत्युवाच नरश्रेष्ठं दिष्ट्या प्राप्तो ऽसि दुर्मते ।। ७.६८.१३ ।।	
मम मातृष्वसुर्भ्राता रावणो राक्षसाधिपः ।	
हतो रामेण दुर्बुद्धे स्त्रीहेतोः पुरुषाधम ।। ७.६८.१४ ।।	
तच्च सर्वं मया क्षान्तं रावणस्य कुलक्षयम् ।	
अवज्ञां पुरतः कृत्वा मया यूयं विशेषतः ।। ७.६८.१५ ।।	
निहताश्च हि मे सर्वे परिभूतास्तृणं यथा ।	
भूताश्चैव भविष्याश्च यूयं च पुरुषाधमाः ।। ७.६८.१६ ।।	
तस्य ते युद्धकामस्य युद्धं दास्यामि दुर्मते ।	
तिष्ठं त्वं च मुहूर्तं तु यावदायुधमानये ।	
ईप्सितं यादृशं तुभ्यं सज्जये यावदायुधम् ।। ७.६८.१७ ।।	
तमुवाचाशु शत्रुघ्नः क्व मे जीवन्गमिष्यसि ।	
शत्रुर्यदृच्छया दृष्टो न मोक्तव्यः कृतात्मना ।। ७.६८.१८ ।।	
यो हि विक्लवया बुद्ध्या प्रसरं शत्रवे ददौ ।	
स हतो मन्दबुद्धित्वाद्यथा कापुरुषस्तथा ।। ७.६८.१९ ।।	
तस्मात्सुदृष्टं कुरु जीवलोकं शरैः शितैस्त्वां विविधैर्नयामि ।	
यमस्य गेहाभिमुखं हि पापं रिपुं त्रिलोकस्य च राघवस्य ।। ७.६८.२० ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे ऽष्टषष्टितमः सर्गः ।। ६८ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्