नारायणीयम्/दशकम् १५
मतिरिह गुणसक्ता बन्धकृत्तेष्वसक्ता		
त्वमृतकृदुपरुन्धे भक्तियोगस्तु सक्तिम् ।		
महदनुगमलभ्या भक्तिरेवात्र साध्या		
कपिलतनुरिति त्वं देवहूत्यै न्यगादीः ॥ १॥		
प्रकृतिमहदहङ्काराश्च मात्राश्च भूता		
न्यपिहृदपि दशाक्षी पूरुषः पञ्चविंशः ।		
इति विदितविभागो मुच्यतेऽसौ प्रकृत्या		
कपिलतनुरिति त्वं देवहूत्यै न्यगादीः ॥ २॥		
प्रकृतिगतगुणौघैर्नाज्यते पूरुषोऽयं		
यदि तु सजति तस्यां तद्गुणास्तं भजेरन् ।		
मदनुभजनतत्त्वालोचनैः साप्यपेयात्		
कपिलतनुरिति त्वं देवहूत्यै न्यगादीः ॥ ३॥		
विमलमतिरुपात्तैरासनाद्यैर्मदङ्गं		
गरुडसमधिरूढं दिव्यभूषायुधाङ्कम् ।		
रुचितुलिततमालं शीलयेतानुवेलं		
कपिलतनुरिति त्वं देवहूत्यै न्यगादीः ॥ ४॥		
मम गुणगुणलीलाकर्णनैः कीर्तिनाद्यैः		
मयि सुरसरिदोघप्रख्यचित्तानुवृत्तिः ।		
भवति परमभक्तिः सा हि मृत्योर्विजेत्री		
कपिलतनुरिति त्वं देवहूत्यै न्यगादीः ॥ ५॥		
अह ह बहुलहिंसासञ्चितार्थैः कुटुम्बं		
प्रतिदिनमनुपुष्णन् स्त्रीजितो बाललाळी ।		
विशति हि गृहसक्तो यातनां मय्यभक्तः		
कपिलतनुरिति त्वं देवहूत्यै न्यगादीः ॥ ६॥		
युवतिजठरखिन्नो जातबोधोऽप्यकाण्डे		
प्रसवगलितबोधः पीडयोल्लंङ्घ्य बाल्यम् ।		
पुनरपि बत मुह्यत्येव तारुण्यकाले		
कपिलतनुरिति त्वं देवहूत्यै न्यगादीः ॥ ७॥		
पितृसुरगणयाजी धार्मिको यो गृहस्थः		
स च निपतति काले दक्षिणाध्वोपगामी ।		
मयि निहितमकामं कर्म तूदक्पथार्थे		
कपिलतनुरिति त्वं देवहूत्यै न्यगादीः ॥ ८॥		
इति सुविदितवेद्यां देव हे देवहूतिं		
कृतनुतिमनुगृह्य त्वं गतो योगिसङ्घैः ।		
विमलमतिरथाऽसौ भक्तियोगेन मुक्ता		
त्वमपि जनहितीर्थं वर्तसे प्रागुदीच्याम् ॥ ९॥		
परम किमु बहूक्त्या त्वत्पदाम्भोजभक्तिं		
सकलभयविनेत्रीं सर्वकामोपनेत्रीम् ।		
वदसि खलु दृढं त्वं त्वद्विधूयामयान्मे		
गुरुपवनपुरेश त्वय्युपाधत्स्व भक्तिम् ॥ १०॥