नारदपुराणम्- पूर्वार्धः/अध्यायः ७४
सनत्कुमार उवाच ।।
अथोच्यंते हनुमतो मंत्राः सर्वेष्टदायकाः ।।
यान्समाराध्य विप्रेंद्र तत्तुल्याचरणा नराः ।। ७४-१ ।।

मनुः स्वरेंदुसंयुक्तं गगनं च भगान्विताः ।।
हसफाग्निनिशाधीशाःद्वितीयं बीजमीरितम् ।। ७४-२ ।।

स्वफाग्नयो भगेंद्वाढ्यास्तृतीयं बीजमीरितम् ।।
वियद्भृग्वग्निमन्विंदुयुक्तं स्याञ्च चतुर्थकम् ।। ७४-३ ।।

पंचमं भगचंद्राढ्यावियद्भृगुस्वकाग्नयः ।।
मन्विंद्वाढ्यौ हसौ षष्टं ङेंतः स्याद्धनुमांस्ततः ।। ७४-४ ।।

हृदयांतो महामंत्रराजोऽयं द्वादशाक्षरः ।।
रामचन्द्रो मुनिश्चास्य जगतीछंद ईरितम् ।। ७४-५ ।।

देवता हनुमान्बीजं षष्टं शक्तिर्द्वतीयकम् ।।
षड्बीजैश्च षडंगानि शिरोभाले दृशोर्मुखे ।। ७४-६ ।।

गलबाहुद्वये चैव हृदि कुक्षौ च नाभितः ।।
ध्वजे जानुद्वये पादद्वये वर्णान्क्रमान्न्यसेत् ।। ७४-७ ।।

षड्बीजानि पदद्वंद्वं मूर्ध्नि भाले मुखे हृदि ।।
नाभावूर्वोर्जंघयोश्च पादयोर्विन्यसेत्क्रमात् ।। ७४-८ ।।

अंजनीगर्भसंभूतं ततो ध्यायेत्कपीश्वरम् ।।
उद्यत्कोट्यर्कसंकाशं जगत्प्रक्षोभकारकम् ।। ७४-९ ।।

श्रीरामांघ्रिध्याननिष्टं सुग्रीवप्रमुखार्चितम् ।।
वित्रासयंतं नादेन राक्षसान्मारुतिं भजेत् ।। ७४-१0 ।।

ध्यात्वैवं प्रजपेद्भानुसहस्रं विजितैंद्रियः ।।
दशांशं जुहुयाद्बीहीन्पयोदध्याज्यमिश्रितान् ।। ७४-११ ।।

पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे मूर्त्तिं संकल्प्य मूलतः ।।
आवाह्य तत्र संपूज्य पाद्यादिभिरुपायनैः ।। ७४-१२ ।।

केशरेष्वंगपूजा स्यात्पत्रेषु च ततोऽर्चयेत् ।।
रामभक्तो महातेजाः कपिराजो महाबलः ।। ७४-१३ ।।

द्रोणाद्रिहारको मेरुपीठकार्चनकारकः ।।
दक्षिणाशाभास्करश्च सर्वविघ्नविनाशकः ।। ७४-१४ ।।

इत्थं सम्पूज्य नामानि दलाग्रेषु ततोऽर्चयेत् ।।
सुग्रीवमंगद नीलं जांबवंतं नलं तथा ।। ७४-१५ ।।

सुषेणं द्विविदं मैंदं लोकपालस्ततोऽर्चयेत् ।।
वज्राद्यानपि संपूज्य सिद्धश्चैवं मनुर्भवेत् ।। ७४-१६ ।।

मंत्रं नवशतं रात्रौ जपेद्दशदिनावधि ।।
यो नरस्तस्य नश्यंति राजशत्रूत्थभीतयः ।। ७४-१७ ।।

मातुलिंगाम्रकदलीफलैर्हुत्वा सहस्रकम् ।।
द्वाविंशतिब्रह्मचारि विप्रान्संभोजयेच्छुचीन् ।। ७४-१८ ।।

एवंकृते भूतविषग्रहरोगाद्युपद्रवाः ।।
नश्यंति तत्क्षणादेव विद्वेषिग्रहदानवाः ।। ७४-१९ ।।

अष्टोत्तरशतेनांबु मंत्रितं विषनाशनम् ।।
भूतापस्मारकृत्योत्थज्वरे तन्मंत्रमंत्रितैः ।। ७४-२0 ।।

भस्मभिः सलिलैर्वापि ताडयेज्ज्वरिणं क्रुधा ।।
त्रिदिनाज्ज्वरमुक्तोऽसौ सुखं च लभते नरः ।। ७४-२१ ।।

औषधं वा जलं वापि भुक्त्वा तन्मंत्रमंत्रितम् ।।
सर्वान्रोगान्पराभूय सुखी भवति तत्क्षणात् ।। ७४-२२ ।।

तज्जप्तभस्मलिप्तांगो भुक्त्वा तन्मंत्रितं पयः ।।
योद्धुं गच्छेच्च यो मंत्री शस्त्रसंघैंर्न बाध्यते ।। ७४-२३ ।।

शस्क्षतं व्रणस्फोटो लूतास्फोटोऽपि भस्मना ।।
त्रिर्जप्तेन च संस्पृष्टाः शुष्यंत्येव न संशयः ।। ७४-२४ ।।

जपेदर्कास्तमारभ्य यावदर्कोदयो भवेत् ।।
मन्त्रं सप्तदिनं यावञ्चादाय भस्मकीलकौ ।। ७४-२५ ।।

निखनेदभिमन्त्र्याशुशत्रूणां द्वार्यलक्षितः ।।
विद्वेषं मिथ आपन्नाः पलायंतेऽरयोऽचिरात् ।। ७४-२६ ।।

भस्मांबु चंदनं मंत्री मंत्रेणानेन मंत्रितम् ।।
भक्ष्यादियोजितं यस्मै ददाति स तु दासवत् ।। ७४-२७ ।।

क्रूराश्च जंतवोऽप्येवं भवंति वशवर्तिनः ।।
गृहीत्वेशनदिस्कंस्थं करंजतरुमूलकम् ।। ७४-२८ ।।

कृत्वा तेनांगुष्टमात्रां प्रतिमां च हनूमतः ।।
कृत्वा प्राणप्रतिष्टां च सिंदूराद्यैः प्रपूज्य च ।। ७४-२९ ।।

गृहस्याभिमुखी द्वारे निखनेन्मंत्रमुञ्चरन् ।।
ग्रहाभिचाररोगाग्निविषचौरनृपोद्भवाः ।। ७४-३0 ।।

न जायंते गृहे तस्मिन् कदाचिदप्युपद्रवाः ।।
तद्गृहं धनपुत्राद्यैरेधते प्रत्यहं चिरम् ।। ७४-३१ ।।

निशि यत्र वने भस्म मृत्स्नया वापि यत्नतः ।।
शत्रोः प्रतिकृतिं कृत्वा हृदि नाम समालिखेत् ।। ७४-३२ ।।

कृत्वा प्राणप्रतिष्टांतं भिंद्याच्छस्त्रैर्मनुं जपन् ।।
मंत्रांते प्रोञ्चरेच्छत्रोर्नाम छिंधि च भिंधि च ।। ७४-३३ ।।

मारयेति च तस्यांते दंतैरोष्टं निपूड्य च ।।
पाण्योस्तले प्रपीड्याथ त्यक्त्वा तं स्वगृहं व्रजेत् ।। ७४-३४ ।।

कुर्वन्सप्तदिनं चैवं हन्याच्छत्रुं न संशयः ।।
राजिकालवणैर्मुक्तचिकुरः पितृकानने ।। ७४-३५ ।।

धत्तूरफलपुष्पैश्च नखरोमविषैरपि ।।
द्विक(काक)कौशिकगृध्राणां पक्षैः श्लेष्मांतकाक्षजैः ।। ७४-३६ ।।

समिद्धिस्त्रिशतं यामयदिङ्मुखो जुहुयान्निशि ।।
एवं सप्तदिनं कुर्वन्मारयेदुद्धतं रिपुन् ।। ७४-३७ ।।

वित्रासस्त्रिदिनं रात्रौ श्मशाने षट्शतं जपेत् ।।
ततो वेताल उत्थाय वदेद्भावि शुभाशुभम् ।। ७४-३८ ।।

किंकरीभूय वर्त्तेत कुरुते साधकोदितम् ।।
भास्मांबुमंत्रितं रात्रौ सहस्रावृत्तिकं पुनः ।। ७४-३९ ।।

दिनत्रयं च तत्पश्चात्प्रक्षिपेत्प्रतिमासु च ।।
यासु कासु च स्थूलासु लघुष्वपि विशेषतः ।। ७४-४0 ।।

मंत्रप्रभावाञ्चलनं भवत्येव न संशयः ।।
अष्टम्यां वा चतुर्दश्यां कुजे वा रविवासरे ।। ७४-४१ ।।

हनुमत्प्रतिमां पट्टे माषैः स्नेहपरिप्लुतैः ।।
कुर्याद्रम्यां विशुद्धात्मा सर्वलक्षणलक्षिताम् ।। ७४-४२ ।।

तैलदीपं वामभागे घृतदीपं तु दक्षिणे ।।
संस्थाप्यावाहयेत्पश्चान्मूलमंत्रेण मंत्रवित् ।। ७४-४३ ।।

प्राणप्रतिष्टां कृत्वा च पाद्यादीनि समर्पयेत् ।।
रक्तचंदनपुष्पैश्च सिंदूराद्यैः समर्चयेत् ।। ७४-४४ ।।

धूपं दीपं प्रदायाथ नैवेद्यं च समर्पयेत् ।।
अपूपमोदनं शाकमोदकान्वटकादिकम् ।। ७४-४५ ।।

साज्यं च तत्समर्प्याथ मूलमंत्रेण मंत्रवित् ।।
अखंडितान्यहिलतादलानि सप्तविंशतिम् ।। ७४-४६ ।।

त्रिधा कृत्वा सपूगानि मूलेनैव समर्पयेत् ।।
एवं संपूज्य मंत्रज्ञो जपेद्दशशंत मनुम् ।। ७४-४७ ।।

कर्पूरारार्तिकं कृत्वा स्तुत्वा च बहुधा सुधीः ।।
निजेप्सितं निवेद्याथ विधिवद्विसृजेत्ततः ।। ७४-४८ ।।

नैवेद्यान्नेन संभोज्य ब्राह्मणान्सप्तसंख्यया ।।
निवेदितानि पर्णानि तेभ्यो दद्याद्विभज्य च ।। ७४-४९ ।।

दक्षिणां च यथा शक्ति दत्त्वा तान् विसृजेत्सुधीः ।।
तत इष्टगणैः सार्द्धं स्वयं भुंजीत वाग्यतः ।। ७४-५0 ।।

तद्दिने भूमिशय्यां च ब्रह्मचर्य्यं समाचरेत् ।।
एवं यः कुरुते मर्त्यः सोऽचिरादेव निश्चितम् ।। ७४-५१ ।।

प्राप्नुयात्सकलान्कामान्कपीशस्य प्रसादतः ।।
हनुमत्प्रतिमां भूमौ विलिखेत्तत्पुरो मनुम् ।। ७४-५२ ।।

साध्यनाम द्वितीयांतं विमोचय विमोचय ।।
तत्पूर्वं मार्जयेद्वामपाणिनाथ पुनर्लिखेत् ।।
एवमष्टोत्तरशतं लिखित्वा मार्जयेत्पुनः ।। ७४-५३ ।।

एवं कृते महाकारागृहाच्छीघ्रं विमुच्यते ।।
एवमन्यानि कर्माणि कुर्य्यांत्पल्लवमुल्लिखन् ।। ७४-५४ ।।

सर्षपैर्वश्यकृद्धोमो विद्वेषे हयमारजैः ।।
कुंकुमैरिध्मकाष्ठैर्वा मरीचैर्जीरकैरपि ।। ७४-५५ ।।

ज्वरे दूर्वागुडूचीभिर्दध्ना क्षीरेण वा घृतैः ।।
शूले करंजवातारिसमिद्भिस्तैललोलितैः ।। ७४-५६ ।।

तैलाक्ताभिश्च निर्गुंडीसमिद्भिर्वा प्रयत्नतः ।।
सौभाग्ये चंदनैश्चेंद्रलोचनैर्वा लवंगकैः ।। ७४-५७ ।।

सुगंधपुष्पैर्वस्त्राप्त्यै तत्तद्धान्यैस्तदाप्तये ।।
रिपुपादरजोभिश्च राजीलवणमिश्रितैः ।। ७४-५८ ।।

होमयेत्सप्तरात्रं च रिपुर्याति यमालयम् ।।
धान्यैः संप्राप्यते धान्यमन्नैरन्नसमुच्छ्रयः ।। ७४-५९ ।।	

तिलाज्यक्षीरमधुभिर्महिषीगोसमृद्धये ।।
किं बहूक्तैर्विषे व्याधौ शांतौ मोहे च मारणे ।। ७४-६0 ।।

विवादे स्तंभने द्यूते भूतभीतौ च संकटे ।।
वश्ये युद्धे क्षते दिव्ये बंधमोक्षे महावने ।। ७४-६१ ।।

साधितोऽयं नृणां दद्यान्मंत्रः श्रेयः सुनिश्चितम् ।।
वक्ष्येऽथ हनुमद्यंत्रं सर्वसिद्धिप्रदायकम् ।। ७४-६२ ।।

लांगूलाकारसंयुक्तं वलयत्रितयं लिखेत् ।।
साध्यनाम लिखेन्मध्ये पाशिबीज प्रवेष्टितम् ।। ७४-६३ ।।

उपर्यष्टच्छदं कृत्वा पत्रेषु कवचं लिखेत् ।।
तद्बहिर्दंहमालिख्य तद्बहिश्चतुरस्रकम् ।। ७४-६४ ।।

चतुरसस्रस्य रेखाग्रे त्रिशूलानि समालिखेत् ।।
सौं बीजं भूपुरस्याष्टवज्रेषु विलिखेत्ततः ।। ७४-६५ ।।

कोणेष्वकुंशमालिख्य मालामंत्रेण वेष्टयेत् ।।
तत्सर्वं वेष्टयेद्यंत्रवलयत्रितयेन च ।। ७४-६६ ।।

शिलायां फलके वस्त्रे ताम्रपत्रेऽथ कुड्यके ।।
ताडपत्रेऽथ भूर्जे वा रोचनानाभिकुंकुभैः ।। ७४-६७ ।।

यंत्रमेतत्समालिख्य निराहारो जितेंद्रियः ।।
कपेः प्राणान्प्रतिष्टाप्य पूजयेत्तद्यथाविधि ।। ७४-६८ ।।

अशेषदुःखशान्त्यर्थः यंत्रं संधारयेद् बुधः ।।
मारीज्वराभिचारादिसर्वोपद्रवनाशनम् ।। ७४-६९ ।।

योषितामपि बालानां धृतं जनमनोहरम् ।।
भूतकृत्यापिशाचानां दर्शनादेव नाशनम् ।। ७४-७0 ।।

मालामंत्रमथो वक्ष्ये तारो वाग्विष्णुगेहिनी ।।
दीर्घत्रयान्विता माया प्रागुक्तं कूटपञ्चकम् ।। ७४-७१ ।।

ध्रुवो हृद्धनुमान्ङेंतोऽथ प्रकटपराक्रमः ।।
आक्रांतदिग्मंडलांते यशोवितानसंवदेत् ।। ७४-७२ ।।

धवलीकृतवर्णांते जगत्त्रितयवज्र च ।।
देहज्वलदग्निसूर्य कोट्यंते च समप्रभ ।। ७४-७३ ।।

तनूरुहपदांते तु रुद्रावतार संवदेत् ।।
लंकापुरी ततः पश्चाद्दहनोदधिलंघन ।। ७४-७४ ।।

दशग्रीवशिरः पश्चात्कृतांतकपदं वदेत् ।।
सीतांते श्वसनपदं वाय्वंते सुतमीरयेत् ।। ७४-७५ ।।

अंजनागर्भसंभूतः श्रीरामलक्ष्मणान्वितः ।।
नंदंति कर वर्णांते सैन्यप्राकार ईरयेत् ।। ७४-७६ ।।

सुग्रीवसख्यकादूर्णाद्रणवालिनिवर्हण ।।
कारणद्रोणशब्दांते पर्वतोत्पाटनेति च ।। ७४-७७ ।।

अशोकवनवीथ्यंते दारुणाक्षकुमारक ।।
छेदनांते वनरक्षाकरांते तु समूह च ।। ७४-७८ ।।

विभञ्जनांते ब्रह्मास्त्रब्रह्मशक्ति ग्रसेति च ।।
लक्ष्मणांते शक्तिभेदनिवारणपदं वदेत् ।। ७४-७९ ।।

विशल्योषधिशब्दांते समानयन संपठेत् ।।
बालोदित ततो भानुमंडलग्रसनेति च ।। ७४-८0 ।।

मेघनादहोमपदाद्विध्वंसनपदं वदेत् ।।
इंद्रजिदूधकारांते णसीतासक्षकेति च ।। ७४-८१ ।।

राक्षसीसंघशब्दांते विदारणपदं वदेत् ।।
कुंभकर्णादिसंकीर्त्यवधांते च परायण ।। ७४-८२ ।।

श्रीरामभक्तिवर्णांते तत्परेति समुद्र च ।।
व्योमद्रुमलंघनेति महासामर्थ्य संवदेत् ।। ७४-८३ ।।

महातेजःपुंजशब्दाद्विराजमानवोञ्चरेत् ।।
स्वामिवचनसंपादितार्जुनांते च संयुग ।। ७४-८४ ।।

सहायांते कुमारेति ब्रह्मचारिन्पदंवदेत् ।।
गंभीरशब्दोदयांते दक्षिणापथ संवदेत् ।।
मार्त्ताण्डमेरु शब्दांते वदेत्पर्वतपीटिका ।। ७४-८५ ।।

अर्चनांते तु सकलमंत्रांते मपदं वदेत् ।।
आचार्यमम शब्दांते सर्वग्रहविनाशन ।। ७४-८६ ।।

सर्वज्वरोञ्चाटनांते सर्वविषविनाशन ।।
सर्वापत्तिनिवारण सर्वदुष्टनिबर्हण ।। ७४-८७ ।।

सर्वव्याध्यादि सम्प्रोच्य भयांते च निवारण ।। ७४-८८ ।।

सर्वशत्रुच्छेदनेति ततो मम परस्य च ।। ७४-८९ ।।

ततस्त्रिभुवनांते तु पुंस्त्रीनपुंसकात्मकम् ।।
सर्वजीवपदांते तु जातं वशययुग्मकम् ।। ७४-९0 ।।

ममाज्ञाकारकं पश्चात्संपादय युगं पुनः ।।
ततो नानानामधेयान्सर्वान् राज्ञः स संपठेत् ।। ७४-९१ ।।

परिवारान्ममेत्यंते सेवकान् कुरु युग्मकम् ।।
सर्वशस्त्रवीत्यंते षाणि विध्वंसय द्वयम् ।। ७४-९२ ।।

लज्जादीर्घत्रयोपेता होत्रयं चैहि युग्मकम् ।।
विलोमं पंचकूटानि सर्वशत्रून्हनद्वयम् ।। ७४-९३ ।।

परबलानि परांते सैन्यानि क्षोभयद्वयम् ।। ७४-९४ ।।

मम सर्वं कार्यजातं साधयेति द्वयं ततः ।। ७४-९५ ।।

सर्वदुष्टदुर्जनांते मुखानि कीलयद्वयम् ।।
धेत्रयं वर्मत्रितयं फट्त्रयं हांत्रयं ततः ।। ७४-९६ ।।

वह्निप्रियांतो मंत्रोऽयं मालासंज्ञोऽखिलेष्टदः ।। ७४-९७ ।।

वस्वष्टबाणवर्णोऽयं मंत्रः सर्वेष्टसाधकः ।। ७४-९८ ।।

महाभये महोत्पाते स्मृतोऽयं दुःखनाशनः ।।
द्वादशार्णस्य षट्कूटं त्यक्त्वा बीजं तथादिमम् ।। ७४-९९ ।।

पंचकूटात्मको मंत्रः सर्वकामप्रदायकः ।।
रामचंद्रो मुनिश्चास्य गायत्री छंद ईरितम् ।। ७४-१00 ।।

हनुमान्देवता प्रोक्तो विनियोगोऽखिलाप्तये ।।
पंचबीजैः समस्तेन षडंगानि समाचरेत् ।। ७४-१0१ ।।

रामदूतो लक्ष्मणांते प्राणदाताञ्जनीसुतः ।।
सीताशोकविनाशोऽयं लंकाप्रासादभंजनः ।। ७४-१0२ ।।

हनुमदाद्याः पंचैते बीजाद्या ङेयुताः पुनः ।।
षडंगमनवो ह्येते ध्यानपूजादि पूर्ववत् ।। ७४-१0३ ।।

प्रणवो वाग्भवं पद्मा माया दीर्घत्रयान्विता ।।
पंचकूटानि मंत्रोऽयं रुद्रार्णः सर्वसिद्धिदः ।। ७४-१0४ ।।

ध्यानपूजादिकं सर्वमस्यापि पूर्ववन्मतम् ।।
अयमाराधितो मंत्रः सर्वाभीष्टप्रदायकः ।। ७४-१0५ ।।

नमो भगवते पश्चादनंतश्चंद्रशेखरां ।।
जनेयाय महांते तु बलायांतेऽग्निवल्लभा ।। ७४-१0६ ।।

अष्टादशार्णो मंत्रोऽयं सुनिरीश्वरसंज्ञकः ।।
छंदोऽनुष्टुप्देवता तु हनुमान्पवनात्मजः ।। ७४-१0७ ।।

हं बीजं वह्निवनिता शक्तिः प्रोक्ता मनीषिभिः ।।
आंजनेयाय हृदयं शिरश्च रुद्रमूर्तये ।। ७४-१0८ ।।

शिखायां वायुपुत्रायाग्निगर्भाय वर्मणि ।।
रामदूताय नेत्रं स्याद्बह्यास्त्रायास्त्रमीरितम् ।। ७४-१0९ ।।

तप्तचामीकरनिभं भीघ्नसंविहिताञ्जलिम् ।।
चलत्कुंडलदीप्तास्यं पद्मक्षं मारुतिं स्मरेत् ।। ७४-११0 ।।

ध्यात्वैवमयुतं जप्त्वा दशांशं जुहुयात्तिलैः ।।
वैष्णवे पूजयेत्पीठे प्रागुद्दिष्टेन वर्त्मना ।। ७४-१११ ।।

अष्टोत्तरशतं नित्यं नक्तभोजी जितेंद्रियः ।।
जपित्वा क्षुद्ररोगेभ्यो मुच्यते नात्र संशयः ।। ७४-११२ ।।

महारोगनिवृत्त्यै तु सहस्रं प्रत्यहं जपेत् ।।
राक्षसौघं विनिघ्नंतं कपिं ध्यात्वाधनाशनम् ।। ७४-११३ ।।

अयुतं प्रजपेन्नित्यमचिराज्ज यति द्विषम् ।।
सुग्रीवेण समं रामं संदधानं कपिं स्मरन् ।। ७४-११४ ।।

प्रजपेदयुतं यस्तु संधिं कुर्याद्द्विपद्वयोः ।।
ध्यात्वा लंकां दहंतं तमयुतं प्रजपेन्मनुम् ।। ७४-११५ ।।

अचिरादेव शत्रूणां ग्रामान्संप्रदहेत्सुधीः ।।
ध्यात्वा प्रयाणसमये हनुमन्तं जपेन्मनुम् ।। ७४-११६ ।।

यो याति सोऽचिरात्स्वेष्टं साधयित्वा गृहे व्रजेत् ।।
हनुमंतं सदा गेहे योऽर्चयेज्जपतत्परः ।। ७४-११७ ।।

आरोग्यं च श्रियं कांतिं लभते निरुपद्रवम् ।।
कानने व्याघ्रचौरेभ्यो रक्षेन्मनुरयं स्मृतः ।। ७४-११८ ।।

प्रस्वापकाले शय्यायां स्मरेन्मंत्रमनन्यधीः ।।
तस्य दुःस्वप्नचौरादिभयं नैव भवेत्क्वचित् ।। ७४-११९ ।।

वियत्सेंदुर्हनुमते ततो रुद्रात्मकाय च ।।
वर्मास्त्रांतो महामंत्रो द्वादशार्णोऽष्टसिद्धिकृत् ।। ७४-१२0 ।।

रामचन्द्रो मुनिश्चास्य जगती छन्द ईरितम् ।।
हनुमान्देवतां बीजमाद्यं शक्तिर्हुमीरिता ।। ७४-१२१ ।।

षड्दीर्घभाजा बीजेन षडंगानि समाचरेत् ।।
महाशैलं समुत्पाट्य धावंतं रावणं प्रति ।। ७४-१२२ ।।

लाक्षारक्तारुणं रौद्रं कालांतकयमोपमम् ।।
ज्वलदग्निसमं जैत्रं सूर्यकोटिसमप्रभम् ।। ७४-१२३ ।।

अंगदाद्यैर्महावीरैर्वेष्टितं रुद्ररूपिणम् ।।
तिष्ठ तिष्ठ रणे दुष्ट सृजंतं घोरनिः स्वनम् ।। ७४-१२४ ।।

शैवरूपिणमभ्यर्च्य ध्यात्वा लक्ष जपेन्मनुम् ।।
दशांशं जुहुयाद्वीहीन्पयोदध्याज्यमिश्रितान् ।। ७४-१२५ ।।

पूर्वोक्ते वैष्णवे पीठे विमलादिसमन्विते ।।
मूर्तिं संकल्प्य मूलेन पूजा कार्या हनूमतः ।। ७४-१२६ ।।

ध्यानैकमात्रोऽपि नृणां सिद्धिरेव न संशयः ।।
अथास्य साधनं वक्ष्ये लोकानां हितकाम्यया ।। ७४-१२७ ।।

हनुमत्साधनं पुण्यं महापातकनाशनम् ।।
एतद्गुह्यतमं लोके शीघ्रसिद्धिकरं परम् ।। ७४-१२८ ।।

मंत्री यस्य प्रसादेन त्रैलोक्यविजयी भवेत् ।।
प्रातः स्नात्वा नदीतीरे उपविश्य कुशासने ।। ७४-१२९ ।।

प्राणायामषडंगे च मूलेन सकलं चरेत् ।।
पुष्पांजल्यष्टकं दत्वा ध्यात्वा रामं ससीतकम् ।। ७४-१३0 ।।

ताम्रपात्रे ततः पद्ममष्टपत्रं सकेशरम् ।।
कुचंदनेन घृष्टेन संलिखेत्तच्छलाकया ।। ७४-१३१ ।।

कर्मिकायां लिखेन्मंत्रं तत्रावाह्य कपीश्वरम् ।।
मूर्तिं मूलेन संकल्प्य ध्यात्वा पाद्यादिकं चरेत् ।। ७४-१३२ ।।

गंधपुष्पादिकं सर्वं निवेद्य मूलमंत्रतः ।।
केसरेषु षडंगानि दलेषु च ततोऽर्चयेत् ।। ७४-१३३ ।।

सुग्रीवं लक्ष्मणं चैव ह्यंगदं नलनीलकौ ।।
जांबवंतं च कुमुदं केसरीशं दलेऽर्चयेत् ।। ७४-१३४ ।।

दिक्पालांश्चापि वज्रादीन्पूजयेत्तदनंतरम् ।।
एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेत्स्वेष्टमात्मनि ।। ७४-१३५ ।।

नदीतीरे कानने वा पर्वते विजनेऽथवा ।।
साधयेत्साधक श्रेष्टो भूमिग्रहणपूर्वकम् ।। ७४-१३६ ।।

जिताहारो जितश्वासो जितवाक्च जितेंद्रियः ।।
दिग्बन्ध नादिकं कृत्वा न्यासध्यानादिपूर्वकम् ।। ७४-१३७ ।।

लक्षं जपेन्मंत्रराजं पूजयित्वा तु पूर्ववत् ।।
लक्षांति दिवसं प्राप्य कुर्य्याञ्च पूजनं महत् ।। ७४-१३८ ।।

एकाग्रमनसा सम्यग्ध्यात्वा पवननंदनम् ।।
दिवारात्रौ जपं कुर्याद्यावत्संदर्शनं भवेत् ।। ७४-१३९ ।।

सुदृढं साधकं मत्वा निशीथे पवनात्मजः ।।
सुप्रसन्नस्ततो भूत्वा प्रयाति साधकाग्रतः ।। ७४-१४0 ।।

यथेप्सितं वरं दत्वा साधकाय कपीश्वरः ।।
वरं लब्ध्वा साधकंद्रो विहरेदात्मनः सुखैः ।। ७४-१४१ ।।

एतद्धि साधनं पुण्यं लोकानां हितकाम्यया ।।
प्रकाशितं रहस्यं वै देवानामपि दुर्लभम् ।। ७४-१४२ ।।

अन्यानपिप्रयोगांश्च साधयेदात्मनो हितान् ।।
वियदिंदुयुतं पश्चान्ङेंतं पवननंदनम् ।। ७४-१४३ ।।

वह्निप्रियांतो मंत्रोऽयं दशार्णः सर्वकामदः ।।
मुन्यादिकं च पूर्वोक्तं षडंगान्यपि पूर्ववत् ।। ७४-१४४ ।।

ध्यायेद्रणे हनूमंतं सूर्यकोटिसमप्रभम् ।।
धावंतं रावणं जेतुं दृष्ट्वा सत्वरमुत्थितम् ।। ७४-१४५ ।।

लक्ष्मणं च महावीरं पतितं रणभूतले ।।
गुरुं च क्रोधमुत्पाद्य ग्रहोतुं गुरुपर्वतम् ।। ७४-१४६ ।।

हाहाकारैः सदर्पैश्च कंपयंतं जगत्त्रयम् ।।
आब्रह्मांडं समाख्याप्य कृत्वा भीमं कलेवरम् ।। ७४-१४७ ।।

लक्षं जपेद्दशांशेन जुहुयात्पूर्ववत्सुधीः ।।
पूर्ववत्पूजनं प्रोक्तं मंत्र स्यास्य विधानतः ।। ७४-१४८ ।।

एवं सिद्धे मनौ मंत्री साधयेदात्मनो हितम् ।।
अस्यापि मंत्रवर्यस्य रहस्यं साधनं तु वै ।। ७४-१४९ ।।

सुगोप्यं सर्वतंत्रेषु न देयं यस्य कस्यचित् ।।
ब्राह्मे मुहूर्ते चोत्थाय कृतनित्यक्रियः शुचिः ।। ७४-१५0 ।।

गत्वा नदीं तः स्नात्वा तीर्थमावाह्य चाष्टधा ।।
मूलमंत्रं ततो जप्त्वा सिंचेदादित्यसंख्यया ।। ७४-१५१ ।।

एवं स्नानादिकं कृत्वा गंगातीरेऽथवा पुनः ।।
पर्वते वा वने वापि भूमिग्रहणपूर्वकम् ।। ७४-१५२ ।।

आद्यवर्णैः पूरकं स्यात्पञ्चवर्गैश्च कुम्भकम् ।।
रेचकं च पुनर्याद्यैरेवं प्राणान्नियन्य च ।। ७४-१५३ ।।

विधाय भूतशुद्ध्यादि पीठन्यासावधि पुनः ।।
ध्यात्वा पूर्वोक्तविधिना संपूज्य च कपीश्वरम् ।। ७४-१५४ ।।

तदग्रे प्रजपेन्नित्यं साधकोऽयुतमादरात् ।।
सप्तमे दिवसे प्राप्ते कुर्याञ्च पूजनं महत् ।। ७४-१५५ ।।

एकाग्रमनसा मन्त्री दिवारात्रं जपेन्मनुम् ।।
महाभयं प्रदत्वा त्रिभागशेषासु निश्चितम् ।। ७४-१५६ ।।

यामिनीषु समायाति नियतं पवनात्मजः ।।
यथेप्सितं वरं दद्यात्साधकाय कपीश्वरः ।। ७४-१५७ ।।

विद्यां वापि धनं वापि राज्यं वा शत्रुनिग्रहम् ।।
तत्क्षणादेव चाप्नोति सत्यं सत्यं न संशयः ।। ७४-१५८ ।।

इह लोकेऽखिलान्कामान्भुक्त्वांते मुक्तिमाप्नुयात् ।।
सद्याचितं वायुयुग्मं हनूमंतेति चोद्धरेत् ।। ७४-१५९ ।।

फलांते फक्रियानेत्रयुक्ता च कामिका ततः ।।
धग्गंते धगितेत्युक्त्वा आयुरास्व पदं ततः ।। ७४-१६0 ।।

लोहितो गरुडो हेतिबाणनेत्राक्षरो मनुः ।।
मुन्यादिकं तु पूर्वोक्तं प्लीहरोगहरो हरिः ।। ७४-१६१ ।।

देवता च समुद्दिष्टा प्लीहयुक्तोदरे पुनः ।।
नागवल्लीदलं स्थाप्यमुपर्याच्छादयेत्ततः ।। ७४-१६२ ।।

वस्त्रं चैवाष्टगुणितं ततः साधकसत्तमः ।।
शकलं वंशजं तस्योपरि मुंचेत्कपिं स्मरेत् ।। ७४-१६३ ।।

आरण्यसाणकोत्पन्ने वह्नौ यष्टिं प्रतापयेत् ।।
बदरीभूरुहोत्थां तां मंत्रेणानेन सप्तधा ।। ७४-१६४ ।।

तया संताडयेद्वंशशकलं जठरस्थितम् ।।
सप्तकृत्वः प्लीहरोगो नाशमायाति निश्चितम् ।। ७४-१६५ ।।

तारो नमो भगवते आंजनेयाय चोञ्चरेत् ।।
अमुकस्य श्रृंखलां त्रोटयद्वितयमीरयेत् ।। ७४-१६६ ।।

बंधमोक्षं कुरुयुगं स्वाहांतोऽयं मनुर्मतः ।।
ईश्वरोऽस्य मुनिश्छन्दोऽनुष्टुप्च देवता पुनः ।। ७४-१६७ ।।

श्रृंखलामोचरः श्रीमान्हनूमान्पवनात्मजः ।।
हं बीजं ठद्वयं शक्तिर्बंधमोक्षे नियोगता ।। ७४-१६८ ।।

षड्दीर्घवह्रियुक्तेन बीजेनांगानि कल्पयेत् ।।
वामे शैलं वैरिभिदं विशुद्धं टंकमन्यतः ।। ७४-१६९ ।।

दधानं स्वर्णवर्णं च ध्यायेत्कुंडलिनं हरिम् ।।
एवं ध्यात्वा जपेल्लक्षदशांशं चूतपल्लवैः ।। ७४-१७0 ।।

जुहुयात्पूर्ववत्प्रोक्तं यजनं वास्य सूरिभिः ।।
महाकारागृहे प्राप्तो ह्ययुतं प्रजपेन्नरः ।। ७४-१७१ ।।

शीघ्रं कारागृहान्मुक्तः सुखी भवति निश्चितम् ।।
यंत्रं चास्य प्रवक्ष्यामि बन्धमोक्षकरं शुभम् ।। ७४-१७२ ।।

अष्टच्छदांतः षट्कोणं साध्यनामसमन्वितम् ।।
षट्कोणेषु ध्रुवं ङेंतमांजनेयपदं लिखेत् ।। ७४-१७३ ।।

अष्टच्छदेषु विलिखेत्प्रणवो वातुवात्विति ।।
गोरोचनाकुंकुमेन लिखित्वा यंत्रमुत्तमम् ।। ७४-१७४ ।।

धृत्वा मूर्ध्नि जपेन्मंत्रमयुतं बन्धमुक्तये ।।
यन्त्रमेतल्लिखित्वा तु मृत्तिकोपरि मार्जयेत् ।। ७४-१७५ ।।

दक्षहस्तेन मन्त्रज्ञः प्रत्यहं मंडला वधि ।।
एवं कृते महाकारागृहान्मंत्री विमुच्यते ।। ७४-१७६ ।।

गगनं ज्वलनः साक्षी मर्कटेति द्वयं ततः ।।
तोयं शशेषे मकरे परिमुंचति मुंचति ।। ७४-१७७ ।।

ततः श्रृंखलिकां चेति वेदनेत्राक्षरो मनुः ।।
इमं मंत्रं दक्षकरे लिखित्वा वामहस्ततः ।। ७४-१७८ ।।

दूरिकृत्य जपेन्मंत्रमष्टोत्तरशतं बुधः ।।
त्रिसप्ताहात्प्रबद्धोऽसौ मुच्यते नात्र संशयः ।। ७४-१७९ ।।

मुन्याद्यर्चादिकं सर्वमस्य पूर्ववदाचरेत् ।।
लक्षं जपो दशांशेन शुभैर्द्रव्यैश्च होमयेत् ।। ७४-१८0 ।।

पुच्छाकारे सुवस्त्रे च लेखन्या क्षुरकोत्थया ।।
गन्धाष्टकैर्लिखेद्वूपं कपिराजस्य सुन्दरम् ।। ७४-१८१ ।।

तन्मध्येऽष्टदशार्णं तु शत्रुनामान्वितं लिखेत् ।।
तेन मन्त्राभिजप्तेन शिरोबद्ध्वेन भूमिपः ।। ७४-१८२ ।।

जयत्यरिगणं सर्वं दर्शनादेव निश्चितम् ।।
चन्द्रसूर्यो परागादौ पूर्वोक्तं लेखयेद्ध्वजे ।। ७४-१८३ ।।

ध्वजमादाय मन्त्रज्ञः संस्पर्शान्मोक्षणावधि ।।
मातृकां जापयेत्पश्चाद्दशांशेन च होमयेत् ।। ७४-१८४ ।।

तिलैः सर्षपसंमिश्रैः संस्कृते हव्यवाहने ।।
गजे ध्वजं समारोप्य गच्छेद्युद्ध्वाय भूपतिः ।। ७४-१८५ ।।

गजस्थं तं ध्वजं दृष्ट्वा पलायन्तेऽरयो ध्रुवम् ।।
महारक्षाकरं यन्त्रं वक्ष्ये सम्यग्धनूमतः ।। ७४-१८६ ।।

लिखेद्वसुदलं पद्मं साध्याख्यायुतकर्णिकम् ।।
दलेऽष्टकोणमालिख्य मालामन्त्रेण वेष्टयेत् ।। ७४-१८७ ।।

तद्बहिर्माययावेष्ट्य प्राणस्थापनमाचरेत् ।।
लिखितं स्वर्णलेखन्या भूर्जपत्रे सुशोभने ।। ७४-१८८ ।।

काश्मीररोचनाभ्यां तु त्रिलोहेन च वेष्टितम् ।।
सम्पातसाधितं यंत्रं भुजे वा मूर्ध्नि धारयेत् ।। ७४-१८९ ।।

रणे दुरोदरे वादे व्यवहारे जयं लभेत् ।।
ग्रहैर्विघ्नैर्विषैः शस्त्रैश्चौरैर्नैवाभिभूयते ।। ७४-१९0 ।।

सर्वान्रो गानपाकृत्य चिरं जीवेच्छतं समाः ।।
षड्दीर्घयुक्तं गगन वह्न्याख्यं तारसंपुटम् ।। ७४-१९१ ।।

अष्टार्णोऽयं महामंत्रो मालामंत्रोऽथ कथ्यते ।।
प्रणवो वज्रकायेति वज्रतुंडेति संपठेत् ।। ७४-१९२ ।।

कपिलांते पिंगलेति उर्द्ध्वकेशमहापदम् ।।
बलरक्तमुखांते तु तडिज्जिह्व महा ततः ।। ७४-१९३ ।।

रौद्रदंष्ट्रोत्कटं पश्चात्कहद्वंद्वं करालिति ।।
महदृढप्रहारेण लंकेश्वरवधात्ततः ।। ७४-१९४ ।।

वायुर्महासेतुपदं बंधांते च महा पुनः ।।
शैलप्रवाह गगनेचर एह्येहि संवदेत् ।। ७४-१९५ ।।

भगवन्महाबलांते पराक्रमपदं वदेत् ।।
भैरवाज्ञापयैह्येहि महारौद्रपदं ततः ।। ७४-१९६ ।।

दीर्घपुच्छेन वर्णांते वदेद्वेष्टय वैरिणम् ।।
जंभयद्वयमाभाष्य वर्मास्त्रांतो मनुर्मतः ।। ७४-१९७ ।।

मालाह्वयो द्विजश्रेष्ट शरनेत्रधराक्षरः ।।
मालामंत्राष्टार्णयोश्च मुन्याद्यर्चा तु पूर्ववत् ।। ७४-१९८ ।।

जप्तो युद्धे जयं दद्याद्व्याधौ व्याधिविनाशनः ।।
एवं यो भजते मंत्री वायुपुत्रं कपीश्वरम् ।। ७४-१९९ ।।

सर्वान्स लभते कामान्दे वैरपि सुदुर्लभान् ।।
धनं धान्यं सुतान्पौत्रान्सौभाग्यमतुलं यशः ।। ७४-२00 ।।

मेधां विद्यां प्रभां राज्यं विवादे विजयं तथा ।।
वश्याद्यानि च कर्माणि संगरे विजयं तथा ।। ७४-२0१ ।।

उपासितोंऽजनागर्भसंभूतः प्रददात्यलम् ।। ७४-२0२ ।।

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने सनत्कुमारविभागे तृतीयपादे हनुमन्मंत्रकथनंनाम चतुःसप्ततितमोऽध्यायः ।। ७४ ।।

नारदपुराणम्- पूर्वार्धः