लक्ष्मीनरसिंहसुप्रभातस्तोत्रम्
। श्री यादगिरि लक्ष्मीनृसिंह सुप्रभातम्	
श्री वङ्गीपुरम् नरसिंहाcआर्यरचित ।	
कौसल्या सुप्रजा राम पूर्वा संध्या प्रवर्तते ।	
उत्तिष्ठ नरशार्दूल! कर्तव्यं दैवमाह्निकम् ॥ १॥	
उत्तिष्ठोत्तिष्ठ गोविंद उत्तिष्ठ गरुडध्वज ।	
उत्तिष्ठ कमलाकान्त त्रैलोक्यं मङ्गळं कुरु ॥ २॥	
यादाद्रिनाथशुभमन्दिरकल्पवल्लि	
पद्मालये जननि पद्मभवादिवन्द्ये ।	
भक्तार्तिभञ्जनि दयामयदिव्यरूपे	
लक्ष्मीनृसिंहदयिते तव सुप्रभातम् ॥ ३॥	
ज्वालानृसिंह करुणामय दिव्यमूर्ते	
योगाभिनन्दन नृसिंह दयासमुद्र! ।	
लक्ष्मीनृसिंह शरणागतपारिजात	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ४॥	
श्रीरङ्गवेङ्कटमहीधरहस्तिशैल	
श्री यादवाद्रिमुखसत्त्वनिकेतनानि ।	
स्थानानि तेकिल वदन्ति परावरज्ञाः	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ५॥	
ब्रह्मादयस्सुरवर मुनिपुङ्गवाश्च	
त्वां सेवितुं विविधमङ्गळवस्तुहस्ताः ।	
द्वारे वसन्ति नरसिंह भवाब्धिपोत	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ६॥	
प्रह्लाद नारद पराशर पुण्डरीक	
व्यासादिभक्तरसिका भवदीयसेवाम् ।	
वाञ्छन्त्यनन्यहृदया करुणासमुद्र	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ७॥	
त्वद्दास्यभोगरसिकाश्शठजिन्मुखार्याः	
रामानुजादिमहनीयगुरुप्रधानाः ।	
सेवार्थ मत्र भवदीयगृहाङ्गणस्थाः	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ८॥	
भक्ता स्त्वदीयपदपङ्कजसक्तचित्ताः	
काल्यं विधाय तवकन्दर मन्दिराग्रे ।	
त्वद्दर्शनोत्सुकतया निबिडं श्रयन्ते	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ९॥	
दिव्यावतारदशके नरसिंह ते तु	
दिव्यावतारमहिमा नहि देवगम्यः ।	
प्रह्लाददानवशिशोःकिल भक्तिगम्यः	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १०॥	
श्रीयादवाद्रिशिखरे त्वमहोबिलेऽपि	
सिंहाचले च शुभमङ्गळशैलराजे ।	
वेदाचलादि गिरि मूर्धसु सुस्थितोसि	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ११॥	
काम्यार्थिनो वरदकल्पक कल्पकं त्वां	
सेवार्थिनः स्सुजनसेव्यपदद्वयं त्वाम् ।	
भक्त्या विनम्र शिरसा प्रणमन्ति सर्वे	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १२॥	
त्वन्नाममन्त्रपठनेन लुठन्ति पापाः	
त्वन्नाममन्त्रपठनेन लुठन्ति दैत्याः ।	
त्वन्नाममन्त्रपठनेन लुठन्तिरोगाः	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १३॥	
लक्ष्मीनृसिंह! जगदीश! सुरेश! विष्णो	
जिष्णो! जनार्दन! परात्पर विश्वरूप ।	
विश्वप्रभातकरणाय कृतावतार	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १४॥	
त्वन्नाममन्त्र पठन।म्किलसुप्रभात।म्	
अस्माकमस्तु तवcआस्तु cअ सुप्रभातम् ।	
अस्मत्समुद्धरणमेव विcइत्रगाध	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १५॥	
त्वत् पूजका परिव्रुढा परिcआरकाश्cअ	
नित्यार्cअनाय विधिवद्विहित स्वक्रुत्याः ।	
यत्तस्त्वदीय शुभगह्वर मन्दिराग्रे	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १६॥	
प्राभातकीमुपcइतिम् परिकल्पयन्तः	
कुण्डाश्cअ पूर्णजलकुम्भमुपाहरन्तः ।	
श्रीवैष्णवाः समुपयान्तिहरे! नृसिंह	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १७॥	
सूर्योऽभ्युदेति विकसन्ति सरोरुहाणि	
नीलोत्पलानि हि भवन्ति निमीलितानि ।	
प्राग्दिङ्मुखेरुणगभस्तिगणोऽभ्युदेति	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १८॥	
मन्दानिलस्सुर नदीकमलोदरेशु	
मन्दंविगाह्य शुभसौरभ मादधानः ।	
हर्षप्रकर्षमुपयाति cअ सेवितुं त्वां	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ १९॥	
तारागणोवियति मज्जति सुप्रभाते	
सूर्येणसाकमवलोकयितुं त्वदीयम् ।	
श्रीसुप्रभातमवभासित सर्वलोकं	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २०॥	
पक्षिस्वनाश्cअपरितःपरिसम्पतन्ति	
कूजन्तिकोकिलगणाःकलकंठरावैः ।	
वाcआ विशुद्धकलयानुवदन्तिकीराः	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २१॥	
पल्लीषु वल्लवजनाःस्वगृहाङ्गणेषु	
धेनूर्दुहन्ति विनिभान्ति विशेषदृष्ट्या ।	
गोपालबाल इव भक्तहृदम्बुजेषु	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २२॥	
गाढांधकारपटलम् गगनंजहाति	
मोहान्धकार इव सन्मनुजम् समस्तम् ।	
रागोविराग इव संविशति प्रकामं	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २३॥	
निद्राजहाति हि जनान् सुमुनिं यधावत्	
प्रज्ञाप्युदेति हि जनेषु मुनौयधावत् ।	
सक्तिर्जनेषु हि यथा cअ मुनौविरक्तिः	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २४॥	
फुल्लानिपङ्कजवनानि विशुद्धसत्त्व	
फुल्लानि सज्जनमनःकमलानि यद्वत् ।	
भाश्शुद्धसत्वमिव भाति विदिक्षु दिक्षु	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २५॥	
ब्रह्मास्वयंसुरगणैस्सहलोकपालैः	
धामप्रविश्य तव मण्डपगोपुराढ्यम् ।	
पञ्cआङ्गशुद्धिमभिवर्णयति त्वदीयां	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २६॥	
विख्यातवैद्यजन वञ्cअकरोगजाल	
विख्यातवैद्य इति रोगनिपीडितास्त्वाम् ।	
निश्cइत्यधाम तव दूरत आपतन्ति	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २७॥	
भूतग्रहादि बलवत्तर तापयुक्ताः	
बाणावतीमुख महोग्रपिशाcअ विद्धाः ।	
स्नाताःप्रदक्षिणविधा वुपयान्तिनाथ	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २८॥	
सन्तानहीन वनितास्सरसि त्वदीये	
स्नात्वाजलार्द्रवसनास्तव दर्शनाय ।	
आयान्तिसन्ततिवरप्रद देवदेव	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ २९॥	
यद्दुष्ट संहरणमुत्तमलोकरक्षा	
दीक्षां व्यनक्ति तवरूप महोनृसिंह ।	
तccआत्र यादगिरिमूर्थनिसंविभाति	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ३०॥	
प्रह्लाद पुण्यजनि पुण्यबलात्प्रतीतं	
रूपं जनस्तवहरे निगमान्तवेद्यम् ।	
प्रातःस्मरंस्तरति संस्मारणाम्बुराशिं	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ३१॥	
श्रीसुप्रभातमिदमcयुतकैतवोक्त	
मप्यcयुतं भवतुभक्तजनैकवेद्यम् ।	
लक्ष्मीनृसिंह तव नामशुभप्रभावात्	
यादाद्रिनाथ नृहरे! तव सुप्रभातम् ॥ ३२॥	
इत्थं यादाद्रिनाथस्य सुप्रभात मतन्द्रिताः ।	
ये पठन्ति सदा भक्त्या ते नरास्सुखभागिनः ॥ ३३॥	
इति श्री लक्ष्मी नरसिंह सुप्रभातम् ।