महाभारतम्-12-शांतिपर्व-012
युधिष्ठिरंप्रति नकुलवाक्यम्।। 1।।

12-12-2	तम्रास्यो दुःखेन विवर्णमुस्रः।।
12-12-3	विशाखयूपे क्षेत्रविशेषे। देवानां देवैः। अग्नयोऽग्निस्थापनार्थानि स्थण्डिलानि। चिता इष्टकाभी रचिता अद्यापि दृश्यन्ते। तेन देवत्वमपि कर्मफलमेवेत्यर्थः। विशालयूप इति थ. पाठः।।
12-12-4	अनास्तिकानामास्तिक्यशून्यानामपि प्राणदा वृष्टिद्वारा अन्नप्रदाः। विधिं अग्निं वा अकामयतेत्यादि अग्न्यादिभावस्य कर्मसाध्यत्वज्ञापकम्। अनास्तिकनास्तिकानां प्राणदा इति थ. ड. पाठः।।
12-12-5	वेदवादः अपविद्धस्त्यक्तो यैस्तान्।।
12-12-6	देवयानेन मार्गण। पृष्ठमुपरिभागं ब्रह्मलोकमित्यर्थः। अयं गृहाश्रमः सर्वानाश्रमान् अति अतिक्रान्तः। तेभ्यः श्रेष्ठ इत्यर्थः।। 
12-12-7 तान्ब्राह्मणान्	गत्वा निबोध बुध्यस्व। अवासृजन् समार्पयन्।।
12-12-8	कृतात्मा जितचित्तः।।
12-12-9	सुखादानं गार्हथ्यसुखभोगम्। ऊर्ध्वं वनादौ प्रतिष्ठितो निष्ठावान् सन्यः आत्मत्यागी देहत्यागी।।
12-12-10 परिपतन् भिक्षार्थं पर्यटन्।।
12-12-13 आश्रमान्तरे स्वर्गएवास्ति न कामः। गार्हस्थ्ये तूभयमस्तीति अयमेव मार्गो गतिश्चेत्यर्थः।।
12-12-15 धर्मवैतंसिको धर्मध्वजी।।
12-12-16 त्यागयुक्तं अभिमानत्यागोपेतम्।।
12-12-17 आर्षः ऋषीणां हितः।।
12-12-18 अत्र गार्हस्थ्ये।।
12-12-19 इह विधौ। प्रसृतस्य निष्ठावतः।।
12-12-48 प्रमादो राज्याकरणम्। परिमुष्यतां लुप्यमानानाम्।।
12-12-53 अन्तराले पिशाचयोनौ।।

महाभारतम्/शांतिपर्व