स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/प्रभासक्षेत्र माहात्म्यम्/अध्यायः ३५३
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
ततो गच्छेन्महादेवि कर्दमालमनुत्तमम् ॥ 
तीर्थं त्रैलोक्यविख्यातं सर्वपातकनाशनम् ॥ १ ॥ 
तस्मिन्नेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे ॥ 
चन्द्रार्कतपने नष्टे ज्योतिषि प्रलयं गते ॥ २ ॥ 
रसातलगतामुर्वीं दृष्ट्वा देवो जनार्दनः ॥ 
वाराहं रूपमास्थाय दंष्ट्राग्रेण वरानने ॥ 
उत्क्षिप्य धरणीं मूर्ध्ना स्वस्थाने संन्यवेशयत् ॥ ३॥ 
उद्धृत्य भगवान्विष्णुर्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ४ ॥ 
अत्र स्थाने स्थितेनैव मया त्वं देवि चोद्धृता ॥ 
ममात्र नियतं वासः सदैवायं भविष्यति ॥ ५ ॥ 
ये पितॄंस्तर्पयिष्यंति कर्दमाले वरानने ॥ 
आकल्पं तर्पितास्तेन भविष्यंति न संशयः ॥ ६ ॥ 
तत्र श्राद्धं करिष्यंति शाकैर्मूलफलेन वा ॥ 
भविष्यति कृतं श्राद्धं सर्वतीर्थेषु वै शुभे ॥ ७ ॥ 
अत्र तीर्थे नरः स्नात्वा यो मां पश्यति मानवः ॥ 
अपि कीटपतंगा ये निधनं यांति मानवाः ॥ 
ते मृतास्त्रि दिवं यान्ति सुकृतेन यथा द्विजाः ॥ ८ ॥ 
ततो द्वीपेषु जायन्ते धनाढ्याश्चोत्तमे कुले ॥ 
दंष्ट्राभेदेन यत्तोयं निर्गतं ते शरीरतः ॥ ९ ॥ 
तत्र स्नात्वा नरो देवि तिर्यग्योनौ न जायते ॥ 7.1.353.१० ॥ 
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
शृणु देवि यथावृत्तमाश्चर्यं तत्र वै पुरा ॥ 
मृगयूथं सुसन्त्रस्तं लुब्धकैः परिपीडितम् ॥ 
प्रविष्टं कर्दमाले तु सद्यो मानुषतां गतम् ॥ ११ ॥ 
अथ ते लुब्धका दृष्ट्वा विस्मयोत्फुल्ललोचनाः ॥ 
अपृच्छंत च संभ्रातास्तान्मर्त्यान्वरवर्णिनि ॥ १२ ॥ 
मृगयूथमनुप्राप्तं केन मार्गेण निर्गतम् ॥ 
अथोचुस्ते वयं प्राप्ता मानुषं मृगरूपिणः ॥ १३ ॥ 
एतत्तीर्थप्रभावोऽयं न विद्मो ह्यात्म कारणम् ॥ 
ततस्ते लुब्धकास्त्यक्त्वा धनूंषि सशराणि च ॥ 
तत्र स्नात्वा महाभागे मुक्ताश्च सर्वपातकैः ॥ १४ ॥ 
॥ पार्वत्युवाच ॥ ॥ 
भगवन्विस्तरं ब्रूहि कर्दमालमहोदयम् ॥ 
उत्पत्तिं च विधानं च क्षेत्रसीमादिकं क्रमात् ॥ १५ ॥ 
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
शृणु देवि रहस्यं तु कर्द मालसमुद्भवम् ॥ 
गूढं ब्रह्मर्षिसर्वस्वं न देयं कस्यचित्त्वया ॥ १६ ॥ 
पूर्वमेकार्णवे घोरे नष्टे स्थावरजंगमे ॥ 
चन्द्रार्कपवने नष्टे ज्योतिषि प्रलयं गते ॥ १७ ॥ 
एकार्णवं जगदिदं ब्रह्मापश्यदशेषतः ॥ 
तस्मिन्वसुमती मग्ना पातालतलमागता ॥ १८ ॥ 
ततो यज्ञवराहोऽसौ कृत्वा यज्ञमयं वपुः ॥ 
उद्दधार महीं कृत्स्नां दंष्ट्राग्रेण वरानने ॥ १९ ॥ 
॥ ईश्वर उवाच ॥ 
॥ वेदपादो यूपदंष्ट्रः क्रतुदंतःस्रुचीमुखः ॥ 
अग्निजिह्वो दर्भरोमा ब्रह्मशीर्षा महातपाः ॥ 7.1.353.२० ॥ 
॥ ईश्वर उवाच ॥ 
अहोरात्रेक्षणपरो वेदांगश्रुतिभूषणः ॥ 
आज्यनासः स्रुवतुण्डः सामघोषस्वनो महान् ॥ २१ ॥ 
प्राग्वंशकायो द्युतिमान्मात्रादीक्षाभिरावृतः ॥ 
दक्षिणा हृदयो योगी महासत्रमहो महान् ॥ २२ ॥ 
उपाकर्मोष्ठरुचकः प्रवर्ग्यावर्तभूषणः ॥ 
नानाच्छन्दोगतिपथो ब्रह्मोक्तक्रमविक्रमः ॥२३ ॥ 
भूत्वा यज्ञवराहोऽसावुद्दधार महीं ततः ॥ 
तस्योद्धृतवतः पृथ्वीं दंष्ट्राग्रं निर्गतं बहिः ॥ २४ ॥ 
तस्मिन्प्राभासिके क्षेत्रे कर्द्दमेन विलेपितम् ॥ 
तद्दंष्ट्राग्रं यतो देवि कर्द्दमालं ततः स्मृतम् ॥ २५ ॥ 
दण्डोद्भेदं महाकुण्डं यत्र दंष्ट्रा सुसंस्थिता ॥ 
तद्दंष्ट्रयोद्धृतं तोयं कोटिगंगाभिषेकवत् ॥ २६ ॥ 
तत्र गव्यूति मात्रं तु विष्णुक्षेत्रं सनातनम् ॥ 
देशांतरं गता ये च दण्डोद्भेदे म्रियंति वै ॥ 
यावत्कल्पसहस्राणि विष्णुलोकं व्रजंति ते ॥२७॥ 
यस्तु पश्येन्महादेवि कर्दमाले तु सूकरम् ॥ 
कोटिहिंसायुतो वापि स प्राप्स्यति परां गतिम् ॥ २८ ॥ 
दशजन्मकृतं पापं नश्येत्तद्दर्शनात्प्रिये ॥ 
जन्मान्तरसहस्रेषु यत्कृतं पापसंचयम् ॥ २९ ॥ 
कर्दमाले तु वाराहं दृष्ट्वा तन्नाशमेष्यति ॥ 
हेमकोटिसहस्राणि गवां कोटिशतानि च ॥ 7.1.353.३० ॥ 
दत्त्वा यल्लभते पुण्यं सकृद्वाराहदर्शनात् ॥ 
कलौ युगे महारौद्रे प्राणिनां च भयावहे ॥ 
नान्यत्र जायते मुक्तिर्मुक्त्वा क्षेत्रं तु सौकरम् ॥ ३१ ॥ 
एतत्सारतरं देवि प्रोक्तमुद्देशतस्तव ॥ 
कर्द्दमालस्य माहात्म्यं सर्वपातकनाशनम् ॥ ३२ ॥ 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये कर्द्दमालमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिपञ्चाशदुत्तरत्रिशततमोऽध्यायः ॥३५३ ॥ ॥ छ ॥