महाभारतम्-02-सभापर्व-060
शर्ववरगर्वितेन बाणासुरेण स्वतनयया उषया सह गूढं रममाणस्य अनिरुद्घस्य कारा गृहप्राषणम्।।1।।
नारदाद्विदितपौत्रवृत्तेन कृष्णेन सरामप्रद्युम्नेन बाणं निर्जित्य उषया सह अनिरुद्घानयनम्।। 2।।
<table>				
<td>

	भीष्म उवाच।। 	<td>	2-60-1x	
				
<td>

	द्वारकायां ततः कृष्णः स्वदारेषु दिवानिशम्। सुखं लब्ध्वा महाराज प्रमुमोद महायशाः।। 	<td>	2-60-1a2-60-1b	
				
<td>

	पौत्रस्य कारणाच्चक्रे विबुधानां प्रियं तदा। सावसवैः सुरैः सर्वैर्दुष्करं भरतर्षभ।। 	<td>	2-60-2a2-60-2b	
				
<td>

	बाणो नामाऽभवद्राजा बलेर्ज्येष्ठसुतो बली। वीर्यवान्भरतश्रेष्ठ स च बाहुसहस्रवान्।। 	<td>	2-60-3a2-60-3b	
				
<td>

	ततस्तेपे तपस्तीव्रं सत्वेन मनसा नृप। रुद्रमाराधयामास स च बाणः समा बहु।। 	<td>	2-60-4a2-60-4b	
				
<td>

	तस्मै बहुवरा दत्ताः शङ्करेण महात्मना। तांश्च लब्ध्वा वरान्बाणो दुर्लभानसुरैर्भुवि।। 	<td>	2-60-5a2-60-5b	
				
<td>

	स शोणितपुरे राज्यं चकाराप्रतिमो बली। त्रासिताश्च सुराः सर्वे तेन बाणेन पाण्डव।। 	<td>	2-60-6a2-60-6b	
				
<td>

	विजित्य विबुधान्सेन्द्रान्बाणः संवत्सरान्बहून्। अशासत महद्राज्यं कुबेर इव भारत।। 	<td>	2-60-7a2-60-7b	
				
<td>

	ततो राजन्नुषा नाम बाणस्य दुहिता यथा। येनोपायेन कौन्तेय अनिरुद्धो महाद्युतिः।। 	<td>	2-60-8a2-60-8b	
				
<td>

	प्राद्युम्निस्तामुषां प्राप्य प्रच्छन्नः प्रमुमोद ह। अथ बाणो महातेजास्तदा तत्र युधिष्ठिर ।। 	<td>	2-60-9a2-60-9b	
				
<td>

	तं गृह्यनिलयं ज्ञात्वा प्राद्युम्निं सुतया तदा। गृहीत्वा कारयामास वस्तुं कारागृहे बलात्।। 	<td>	2-60-10a2-60-10b	
				
<td>

	स कुमारः सुखार्होऽथ तदा दुःखसमन्वितः। बामेन घातितो राजन्ननिरुद्धो मुमोह च।। 	<td>	2-60-11a2-60-11b	
				
<td>

	एतस्मिन्नेव काले तु नारदो मुनिपुङ्गवः। द्वारकां प्राप्य कौन्तेय कृष्णं दृष्ट्वा वचोऽब्रवीत्।। 	<td>	2-60-12a2-60-12b	
				
<td>

	कृष्ण कृष्ण महाबाहो यदूनां कीर्तिवर्धन।  पौत्रस्ते बाध्यमानोऽत्र बाणेनामिततेजसा।। 	<td>	2-60-13a2-60-13b	
				
<td>

	कृच्छ्रं प्राप्तोऽनिरुद्धो वै शेते कारागृहे सदा। एतदुक्त्वा सुरर्षिर्वै बाणस्याथ पुरं ययौ।। 	<td>	2-60-14a2-60-14b	
				
<td>

	नारदस्य वचः श्रुत्वा ततो राजञ्जनार्दनः। जाहूय बलदेवं हि प्रद्युम्नं च महाद्युतिम्।। 	<td>	2-60-15a2-60-15b	
				
<td>

	आरुरोह गरुत्मन्तं ताभ्यां सह जनार्दनः। ततः सुपर्णमारुह्य जयाय भरतर्षभ।। 	<td>	2-60-16a2-60-16b	
				
<td>

	जग्मुः क्रुधा महावीर्या बाणस्य नगरं प्रति। अथासाद्य महाराज तत्पुरं ददृशुश्च ते।। 	<td>	2-60-17a2-60-17b	
				
<td>

	ताम्रप्राकारसङ्गुप्तां हेमप्रासादसङ्कुलाम्। दृष्ट्वा मुदा युताः सर्वे विस्मयं परमं ययुः।। 	<td>	2-60-18a2-60-18b	
				
<td>

	तथा बाणपुरस्यासन्द्वारस्था देवताः सदा। महेश्वरो गुहश्चैव भद्रकाली विनायकः।। 	<td>	2-60-19a2-60-19b	
				
<td>

	अथ कृष्णो बलाज्जित्वा द्वारपालान्युधिष्ठिर। सुसङ्क्रुद्धो महातेजाः शङ्खचक्रगदासिभृत्।। 	<td>	2-60-20a2-60-20b	
				
<td>

	आससादोत्तरद्वारं शङ्करेणाभिरक्षितम्। तत्र तस्थौ महातेजाः शूलपाणिर्महेश्वरः।। 	<td>	2-60-21a2-60-21b	
				
<td>

	पिनाकं सशरं गृह्य बाणस्य हितकाम्यया। ज्ञात्वा तमागतं कृष्णं व्यादितास्यमिवान्तकम्।। 	<td>	2-60-22a2-60-22b	
				
<td>

	ततस्तौ चक्रतुर्युद्धं वासुदेवमहेश्वरौ। तद्युद्धमभवद्घोरमचिन्त्यं रोमहर्षणम्।। 	<td>	2-60-23a2-60-23b	
				
<td>

	अन्योन्यं तौ ततक्षाते अन्योन्यजयकाङ्क्षिणौ। दिव्यान्यस्त्राणि तौ देवौ क्रुद्धौ मुमुचतुस्तदा।। 	<td>	2-60-24a2-60-24b	
				
				
<td>

	ततः कृष्णो रणं कृत्वा मुहूर्तं शूलपाणिना। विजित्य तं महादेवं ततो युद्धे शूलपाणिना। अन्यांश्च जित्वा द्वारस्थान्प्रविवेश पुरोत्तमम्।। 	<td>	2-60-25a2-60-25b2-60-25c	
				
<td>

	प्रविश्य बाणमासाद्य स तत्राथ जनार्दनः। चक्रे युद्धं महाक्रुद्धस्तेन बाणेन भरतर्षभ। 	<td>	2-60-26a2-60-26b	
				
<td>

	बाणोऽपि सर्वशस्त्राणि शितानि भरतर्षभ। सुसङ्क्रुद्धस्तदा युद्धे पातयामास केशवे।। 	<td>	2-60-27a2-60-27b	
				
<td>

	पुनरुद्यम्य शस्त्राणि सहस्रं सर्वबाहुभिः। मुमोच बाणः सङ्क्रुद्धः कृष्णं प्रति रणाजिरे।। 	<td>	2-60-28a2-60-28b	
				
<td>

	ततः कृष्णस्तदा कृत्त्वा तानि सर्वाणि भारत। कृत्त्वा मुहूर्तं बाणेन युद्धं राजन्नगोक्षजः।। 	<td>	2-60-29a2-60-29b	
				
<td>

	चक्रमुद्यम्य रोषाद्वै दिव्यं शस्त्रोत्तमं ततः। सहस्रबाहूंश्चिच्छेद बाणस्यामिततेजसः।। 	<td>	2-60-30a2-60-30b	
				
<td>

	ततो बाणो महाराज कृष्णेन भृशपीडितः। भिन्नबाहुः पपाताशु विशाख इव पादपः।। 	<td>	2-60-31a2-60-31b	
				
<td>

	स पातयित्वा बाणैस्तं बाणं कृष्णस्त्वरान्वितः। प्राद्युम्निं मोचयामास क्षिप्रं राजगृहात्तदा।। 	<td>	2-60-32a2-60-32b	
				
<td>

	मोक्षयित्वाऽथ गोविन्दः प्राद्युम्निं सह भार्यया। बाणस्य सर्वरत्नानि असङ्ख्यानि जहार सः।। 	<td>	2-60-33a2-60-33b	
				
<td>

	गोधनानि च सर्वस्वं स बाणस्यालये बलात्। जहार च हृषीकेशो यदूनां कुलवर्धनः।। 	<td>	2-60-34a2-60-34b	
				
<td>

	ततः स सर्वरत्नानि चाहृत्य मधुसूदनः। क्षिप्रमारोपयाञ्चक्रे सर्वस्वं गरुडोपरि।। 	<td>	2-60-35a2-60-35b	
				
<td>

	त्वरयाऽथ स कौन्तेय बलदेवं महाबलम्। प्रादुम्निं च महावीर्यमनिरुद्धं महाद्युतिम्।। 	<td>	2-60-36a2-60-36b	
				
<td>

	उषां च सुन्दरीं राजन्भृत्यदारगणैः सह। सर्वानेतान्समारोप्य गरुडोपरि वीर्यवान्।। 	<td>	2-60-37a2-60-37b	
				
				
<td>

	मुदा युक्तो महातेजाः पीताम्बरधरो बली। दिव्याभरमचित्राङ्गः शङ्कचक्रगदासिभृत्। आरुरोह गरुत्मन्तमुदयं भास्करो यथा।। 	<td>	2-60-38a2-60-38b2-60-38c	
<td>

	।। इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि अर्घाहरणपर्वणि षष्टितमोऽध्यायः।। 60।। 	<td>		

महाभारतम्/सभापर्व