कामसूत्रम्/अधिकरणम् २/अध्यायः ७
कलहरूपं सुःरतं आचक्षते. विवादात्मकत्वाद्वामशीलत्वाच्च कामस्य.		॥	२.७.१	॥
तस्मात्प्रहणनन्स्थानं अङ्गम्. स्कन्धौ शिरः स्तनान्तरं पृष्ठं जघनं पार्श्व इति स्थानानि.		॥	२.७.२	॥
तच्चतुर्विधं ण् [१] अपहस्तकं [२] प्रसृतकं [३] मुष्टिः [४] समतलकं इति.		॥	२.७.३	॥
तदुद्भावं च सीत्कृतम्. तस्यातिःरूपत्वात्. तदनःएकविधम्.		॥	२.७.४	॥
विरुतानि चाष्टौ.		॥	२.७.५	॥
[आ]हिंकार[अ२]स्तनित[अ३]कूजित[अ४]रुदित[अ५]सूत्कृत[अ६]दूत्कृत[अ७]फूत्कृतानि.		॥	२.७.६	॥
अम्बार्थाः शब्दा वारणार्था मोक्षणार्थाश्चालमर्थास्ते ते [अ८] चाथयोगात्.		॥	२.७.७	॥
[ब्१]पारावत[ब्२]परभृत[ब्३]हारीत[ब्४]शुक[ब्५]मधुकर[ब्६]दात्यूह[ब्७]हंस[ ब्८]कारण्डव[ब्९]लावकविरुतानि सीत्कृतभूयिष्ठानि विकल्पशः प्रयुञ्जीत.		॥	२.७.८	॥
उत्सङ्गोपविष्टायाः पृष्ठे मुष्टिना प्रहारः.		॥	२.७.९	॥
तत्र सासूयाया इव [अ२]स्तनित[अ४]रुदित[अ३]कूजितानि प्रतिघातश्च स्यात्.		॥	२.७.१०	॥
युक्तयन्त्रायाः स्तनान्तरे [१] अपहस्तकेन प्रहरेत्.		॥	२.७.११	॥
मन्दोपक्रमं वर्धमानरागं आ परिसमाप्तेः.		॥	२.७.१२	॥
तत्र [अ८]हिंकारादीनां अःनियमेनाभ्यासेन विकल्पेन च तत्कालं एव प्रयोगः.		॥	२.७.१३	॥
शिरसि किं चिदाकुञ्चितागुलिना करेण विवदन्त्याः [अ७]फूत्कृत्य प्रहणनं तत्[२] प्रसृतकम्.		॥	२.७.१४	॥
तत्रान्तर्मुखेन [अ३]कूजितं [अ७]फूत्कृतं च.		॥	२.७.१५	॥
रतान्ते च श्वासितरुदिते.		॥	२.७.१६	॥
फेणोरिव स्फुटतः शब्दानुकरणं [अ६]दूत्कृतम्.		॥	२.७.१७	॥
अप्सु बदरस्येव((२२)) निपततः [अ७]फूत्कृतम्.		॥	२.७.१८	॥
सर्वत्र चुम्बनादिष्वपक्रान्तायाः सःसीत्कृतं तेनैव प्रत्युत्तरम्.		॥	२.७.१९	॥
रागवशात्प्रहणनाभ्यासे [अ८]वारणमोक्षणालं अर्थानां शब्दानां अम्बार्थानां च सःतान्तश्वासितरुदितस्तनितमिश्रीकृतप्रयोगा विरुतानां च. रागावसानकाले जघनपर्श्वयोस्((२३)) ताडनं इत्यःत्वरया चा परिसमाप्तेः.		॥	२.७.२०	॥
तत्र [ब्९]लावक[ब्७]हंसविकूजितं त्वरयैव. इति स्तननप्रहणनयोगाः..२.७.२२ भवतश्चात्र श्लोकौ.		॥	२.७.२१	॥
व्पारुष्यं रभसत्वं च पौरुषं तेज उच्यते. अःशक्तिरार्तिर्व्यावृत्तिरःबलत्वं च योषितः..		॥	२.७.२२	॥
व्रागात्प्रयोगसात्म्याच्च व्यत्ययोऽपि क्व चिद्भवेत्. न चिरं तस्य चैवान्ते प्रकृतेरेव योजनम्..		॥	२.७.२३	॥
कीलां उसरि कर्तरीं शिरसि विद्धां कपोलयोः संदंशिकां स्तनयोः पार्श्वयोश्चेति पूर्वैः सह प्रहणनं अष्टविधं इति दाक्षिणात्यानाम्. तद्युवतीनां उसरि कीलानि दृश्यन्ते. देशसात्म्यं एतत्.		॥	२.७.२४	॥
कष्टं अनःआर्यवृत्तं अनःआदृतं इति वात्स्यायनः.		॥	२.७.२५	॥
तथान्यदपि देशसात्म्यात्प्रयुक्तं अन्यत्र न प्रयुञ्जीत.		॥	२.७.२६	॥
आत्ययिकं तु तत्रापि परिहरेत्.		॥	२.७.२७	॥
रतियोगे हि कीलया गणिकां चित्रसेनां चोलराजो जघान.		॥	२.७.२८	॥
कर्तर्या कुण्टलः शातकर्णिः शातवाहनो महादेवीं मलयवतीम्.		॥	२.७.२९	॥
नरदेवः कुपाणिर्((२४)) विद्धया नाटीं काणां चकार((२५)).		॥	२.७.३०	॥
भवन्ति चात्र श्लोकाः		॥	२.७.३१	॥
व्नास्त्यत्र का चिन्न च शास्त्रपरिग्रहः. प्रवृत्ते रतिसंयोगे राग एवात्र कारणम्..		॥	२.७.३१	॥
व्स्वप्नेषु न दृश्यन्ते ते भावास्ते च विभ्रमाः. सुरतव्यवहारेषु ये स्युस्तत्क्षणकल्पिताः..		॥	२.७.३२	॥
व्यथा हि पञ्चमीं धारां आस्थाय तुरगः पथि. स्थानुं श्वभ्रं दरीं वापि वेगान्धो न समीक्षते..		॥	२.७.३३	॥
व्२ एवं सुःरतसंमर्दे रागान्धौ कामिनावपि. चण्डवेगौ प्रवर्तेते समीक्षेत न चात्ययम्..		॥	२.७.३३	॥
तस्मान्मृदुत्वं चण्डत्वं युवत्या बलं एव च. आत्मनश्च बलं ज्ञात्वा तथा युञ्जीत शास्त्रवित्..		॥	२.७.३४	॥
न सरवदा न सर्वासु प्रयोगाः सांप्रयोगिकाः. स्थाने देशे च काले च योग एषां विधीयते..		॥	२.७.३५	॥
चिति श्रीवात्यायनीये कामसूत्रे सांप्रयोगिके द्वितीयेऽधिकरणे प्रहणनप्रयोगास्तद्युक्ताश्च सीत्कृतक्रमाः सप्तमोऽध्यायः. आदितो द्वादशः.		॥	२.७	॥