प्रकाशसंहिता/प्रथमपरिच्छेदः/अध्यायः २
श्रीहंस उवाच

संस्तुतो भगवानेवं तदैवोत्थाय केशवः  ।
शून्यनामाथ जगृहे परुषाख्यां तनुं हरिः   ।। २.१  ।।

पुरुषः सर्वरूपाणां व्यक्ताबीज इवस्थितः  ।
सोनन्तात्मा व्याप्ततनुः विश्वकुक्षिरितीरितः   ।। २.२  ।।

पुरुषाद्वासुदेवाद्याश्चत्वारो ह्यभवंस्ततः  ।
वासुदेवः सङ्कर्षणः प्रद्युम्नश्चानिरुद्धकः   ।। २.३  ।।

श्वेतरक्तपीतनीलाः वासुदेवादयः क्रमात् ।
मुक्त्यैहृत्यै तथा गुप्तै सृष्ट्यै स्वेच्छातनुर्हरिः   ।। २.४  ।।

शून्यनाम्नी रमादेवी श्रीर्भूत्वा पुरुषंश्रिता  ।
सैवमायाजयाभूत्वा कृतिःशान्तिरितीरिता   ।। २.५  ।।

वासुदेवादि भार्यासीत्सर्वदा सानपायिनी  ।
चतुर्मुखो वासुदेवः ब्रह्मणो बिम्बरूपकः   ।। २.६  ।।

सङ्कर्षणः सहस्रास्यः फणिराड्बिम्बरूपकः  ।
प्रद्युम्नो मारबिम्बात्मा ह्यतिसुन्दरविग्रहः   ।। २.७  ।।

बिम्बात्मा कामपुत्रस्यानिरुद्धास्यानिरुद्धकः  ।
सकृद्धोल्कादि पञ्चात्मा विश्वाद्यष्टतनुर्हरिः   ।। २.८  ।।

विमलादिनवात्माभूत्समत्स्यादि दशाकृतिः  ।
शक्त्यादि द्वादशात्माभूद्वारकादि षोडशरूपवान्  ।। २.९  ।।

आनन्दादि त्रयोविंशद्रूप आसीत्परात्परः  ।
केशवादि चतुर्विंशद्रूपवानभवद्धरिः   ।। २.१०  ।।

अजादि पञ्चाशद्रूपः ततोभूत्पुरुषोत्तमः  ।
कालाख्यषष्ठिरूपोभूत्संवत्सरनियामकः   ।। २.११  ।।

नारायणादि शतकः स विश्वादि सहस्रकः  ।
पराद्यनन्तरूपोभूदात्मभेद विवर्जितः   ।। २.१२  ।।

तदाज्ञयैव देवी सा रमापि बहुरूपिणी  ।
स तयानन्तरूपिण्या अनन्तरूपो रमापतिः   ।। २.१३  ।।

स्वरतोऽपि तया देव्या तत्प्रीत्यर्थं दयानिधिः  ।
लयकालाष्टमांशन्तु नीत्वा पुरुषपुङ्गवः   ।। २.१४  ।।

प्रारम्भे सृष्टिकालस्य अजादीन्स्रष्टुमारभथ् ।। २.१५  ।।

इति श्री परतत्वनिर्णये प्रकाशसंहितायां प्रथमपरिच्छेदे द्वितीयोध्यायः