स्कन्दपुराणम्/खण्डः १ (माहेश्वरखण्डः)/केदारखण्डः/अध्यायः ३०
॥लोमश उवाच॥	
वल्गमानं तमायांतं तारका सुरमोजसा॥	
आजघान च वज्रेण इंद्रो मतिमतां वरः॥ ३०.१ ॥	
तेन वज्रप्रहारेण तारको विह्वलीकृतः	
पतितोऽपि समुत्थाय शक्त्या तं प्राहरद्द्विपम्॥ ३०.२ ॥	
पुरंदरं गजस्थं हि अपातया भूतले॥	
हाहाकारो महानासीत्पतिते च पुरंदरे॥ ३०.३ ॥	
तारकेणापि तत्रैव यत्कृतं तच्छृणु प्रभो॥	
पतितं च पदाक्रम्य हस्ताद्वज्रं प्रगृह्य च॥ ३०.४ ॥	
हतं देवेंद्रमालोक्य तारको रिपुसूदनः॥	
वज्रघातेन महताऽताडयत्तु पुरंदरम्॥ ३०.५ ॥	
त्रिशूलमुद्यम्य महाबलस्तदा स वीरभद्रो रुषितः पुरंदरम्॥	
संरक्षमाणो हि जघान तारकं शूलेन दैत्यं च महाप्रभेण॥ ३०.६ ॥	
शूलप्रहाराभिहतो निपपात महीतले॥	
पतितोऽपि महातेजास्तारकः पुनरुत्थितः॥ ३०.७ ॥	
जघान परया शक्त्या वीरभद्रं तदोरसि॥	
वीरभद्रोपि पतितः शक्तिघातेन तस्य वै॥ ३०.८ ॥	
सगणाश्चैव देवाश्च गंधर्वोरगराक्षसाः॥	
हाहाकारेण महता चुक्रुशुश्च पुनःपुनः॥ ३०.९ ॥	
तदोत्थितः सहसा महाबलः स वीरभद्रो द्विषतां निहंता॥	
त्रिशूलमुद्यम्य तडित्प्रकाशं जाज्वल्यमानं प्रभया निरंतरम्॥	
स्वरोचिषा भासितदिग्वितानं सूयदुबिंबाग्न्युडुमण्डलाभम्॥ ३०.१० ॥	
त्रिशूलेन तदा यावद्धंतुकामो महाबलः॥	
निवारितः कुमारेण मावधीस्त्वं महामते॥ ३०.११ ॥	
जगर्ज च महातेजाः कार्त्तिकेयो महाबलः॥ ३०.१२ ॥	
तदा जयेत्यभिहितो भूतैराकाशसंस्थितैः॥	
शक्त्या परमया वीरस्तारकं हंतुमुद्यतः॥ ३०.१३ ॥	
तारकस्य कुमारस्य संग्रामस्तत्र दुःसहः॥	
जातस्ततो महाघोरः सर्वभूतभयंकरः॥ ३०.१४ ॥	
शक्तिहस्तौ च तौ वीरौ युयुधाते परस्परम्॥	
शक्तिभ्यां भिन्नहस्तौ तौ महासाहससंयुतौ॥ ३०.१५ ॥	
परस्परं वंचयंतौ सिंहाविव महाबलौ॥	
वैतालिकीं समाश्रित्य तथा वै खेचरीं गतिम्॥ ३०.१६ ॥	
पार्वतं मतमाश्रित्य शक्त्या शक्तिं निजघ्नतुः॥	
एभिर्मतैर्महावीरौ चक्रतुर्युद्धमुत्तमम्॥ ३०.१७ ॥	
अन्योन्यसाधकौ भूत्वा महाबलपराक्रमौ॥	
जघ्नतुः शक्तिधाराभी रणे रणविशारदौ॥ ३०.१८ ॥	
मूर्ध्नि कण्ठे तथा बाह्वोर्जान्वोश्चैव कटीतटे॥	
वक्षस्युरसि पृष्ठे च चिच्छिदतुः परस्परम्॥ ३०.१९ ॥	
तदा तौ युध्यमानौ च हन्तुकामौ महाबलौ॥	
प्रेक्षका ह्यभवन्सर्वे देवगन्धर्वगुह्यकाः॥ ३०.२० ॥	
ऊचुः परस्परं सर्वे कोऽस्मिन्युद्धे विजेष्यते॥	
तदा नभोगता वाणी उवाच परिसांत्व्य वै॥ ३०.२१ ॥	
तारकं हि सुराश्चाद्य कुमारोऽयं हनिष्यति॥	
मा शोच्यतां सुराः सर्वैः सुखेन स्थीयतां दिवि॥ ३०.२२ ॥	
श्रुत्वा तदा तां गगने समीरितां तदैव वाचं प्रमथैः परीतः॥	
कुमारकस्तं प्रति हंतुकामो दैत्याधिपं तारकमुग्ररूपम्॥ ३०.२३ ॥	
शक्त्या तया महाबाहुराजघान स्तनांतरे॥	
तारकं ह्यसुरश्रेष्ठं कुमारो बलवत्तरः॥ ३०.२४ ॥	
तं प्रहारमना दृत्य तारको दैत्यपुंगवः॥	
कुमारं चाऽपि संक्रुद्धः स्वशक्त्या चाजघान वै॥ ३०.२५ ॥	
तेन शक्तिप्रहारेण शांकरिर्मूर्च्छितोऽभवत्॥	
मुहूर्ताच्चेतनां प्राप्तः स्तूयमानो महर्षिभिः॥ ३०.२६ ॥	
यथा सिंहो मदोन्मत्तो हंतुकामस्तथैव च॥	
कुमारस्तारकं दैत्यमाजघान प्रतापवान्॥ ३०.२७ ॥	
एवं परस्परेणैव कुमारश्चैव तारकः॥	
युयुधातेऽतिसंरब्धौ शक्तियुद्धपरायणौ॥ ३०.२८ ॥	
अभ्यासपरमावास्तामन्योन्यविजिगीषया॥	
तथा तौ युध्यमानौ च चित्ररूपौ तपस्विनौ॥ ३०.२९ ॥	
धाराभिश्च अणीभीश्च सुप्रयुक्तौ च जघ्नतुः॥	
अवलोकपराः सर्वे देवगन्धर्वकिन्नराः॥ ३०.३० ॥	
विस्मयं परमं प्राप्ता नोचुः किंचन तस्य वै॥	
न ववौ च तदावायुर्निष्प्रभोऽभूद्दिवाकरः॥ ३०.३१ ॥	
हिमालयोऽथ मेरुश्च श्वेतकूटश्च दर्दुरः॥	
मलयोऽथ महाशैलो मैनाको विंध्यपर्वतः॥ ३०.३२ ॥	
लोकालोकौ महाशैलौ मानसोत्तरपर्वतः॥	
कैलासो मन्दरो माल्यो गन्धमादन एव च॥ ३०.३३ ॥	
उदयाद्रिर्महेंद्रश्च तथैवास्तगिरिर्महान्॥ ३०.३४ ॥	
एते चान्ये च बहवः पर्वताश्च महाप्रभाः॥	
स्नेहार्द्दितास्तदाजग्मुः कुमारं च परीप्सवः॥ ३०.३५ ॥	
ततः स दृष्ट्वा तान्सर्वान्भयभीतांश्च शांकरिः॥	
पर्वतान्गिरिजापुत्रो बभाषे प्रतिबोधयन्॥ ३०.३६ ॥	॥कुमार उवाच॥	
मा खिद्यत महाभागा मा चिंता क्रियतां नगाः॥	
घातयाम्यद्य पापिष्ठं सर्वेषामिह पश्यताम्॥ ३०.३७ ॥	
एवं समाश्वास्य तदा मनस्वी तान्पर्वतान्देवगणैः समेतान्॥	
प्रणम्य शंभुं मनसा हरिप्रियः स्वां मातरं चैव नतः कुमारः॥ ३०.३८ ॥	
कार्त्तिकेयस्ततः शक्त्या निचकर्त रिपोः शिरः॥	
तच्छिरो निपपातोर्व्यां तारकस्य च तत्क्षणात्॥	
एवं स जयमापेदे कार्त्तिकेयो महाप्रभुः॥ ३०.३९ ॥	
ददृशुस्तं सुरगणा ऋषयो गुह्यकाः खगाः॥	
किंनराश्चारणाः सर्पास्तथा चैवाप्सरो गणाः॥ ३०.४० ॥	
हर्षेण महताविष्टास्तुष्टुवुस्तं कुमारकम्॥	
विद्याधर्यश्च ननृतुर्गायकाश्च जगुस्तदा॥ ३०.४१ ॥	
एवं विजयमापन्नं दृष्ट्वा सर्वे मुदा युताः॥	
ततो हर्षात्समागम्य स्वांकमारोप्य चात्मजम्॥ ३०.४२ ॥	
परिष्वज्य तु गाढेन गिरिजापि तुतोष वै॥	
स्वोत्संगे च समारोप्य कुमारं सूर्यवर्चसम्॥ ३०.४३ ॥	
लालयामास तन्वंगी पार्वती रुचिरेक्षणा॥	
ऋषीभिः सत्कृतः शंभुः पार्वत्या सहितस्तदा॥ ३०.४४ ॥	
आर्यासनगता साध्वी शुशुभे मितभाषिणी॥	
संस्तूयमाना मुनिभिः सिद्धचारणपन्नगैः॥ ३०.४५ ॥	
नीराजिता तदा देवैः पार्वती शंभुना सह॥	
कुमारेण सहैवाथ शोममाना तदा सती॥ ३०.४६ ॥	
हिमालयस्तदागत्य पुत्रैश्च परिवारितः॥	
मेर्वाद्यैः पर्वतैश्चैव स्तूयमानः परोऽभवत्॥ ३०.४७ ॥	
तदा देवगणाः सर्व इन्द्राद्य ऋषिभिः सह॥	
पुष्पवर्षेण महात ववर्षुरमितद्युतिम्॥	
कुमारमग्रतः कृत्वा नीराजनपरा बभुः॥ ३०.४८ ॥	
गीतवादित्रघोषेण ब्रह्मघोषेण भूयसा॥	
संस्तूयमानो विविधैः सूक्तैर्वेदविदां वरैः॥ ३०.४९ ॥	
कुमारविजयंनाम चरित्रं परमाद्भुतम्॥	
सर्वपापहरं दिव्यं सर्वकामप्रदं नृणाम्॥ ३०.५० ॥	
ये कीर्त्तयंति शुचयोऽमितभाग्ययुक्ताश्चानंत्यरूपमजरामरमादधानाः॥	
कौमारविक्रममहात्म्यमुदारमेतदानंददायकमनोर्थकरं नृणां हि॥ ३०.५१ ॥	
यः पठेच्छृणुयाद्वापि कुमारस्य महात्मनः॥	
चरितं तारकाख्यं च सर्वपापैः समुच्यते॥ ३०.५२ ॥	
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे केदारखंडे शिवशास्त्रे तारकासुरवधपूर्वकं स्वामिकार्त्तिकेयविजयोत्सववर्णनं नाम त्रिंशोऽध्यायः॥ ३० ॥	

केदारखण्डः