नारायणीयम्/दशकम् ६९
केशपाशधृतपिञ्छिकावितति सञ्चलन्मकरकुण्डलं		
हारजालवनमालिकाललितमङ्गरागघनसौरभम् ।		
पीतचेलधृतकाञ्चिकाञ्चितमुदञ्चदंशुमणिनूपुरं		
रासकेलिपरिभूषितं तव हि रूपमीश कलयामहे ॥ ६९१॥		
तावदेव कृतमण्डने कलितकञ्चुलीककुचमण्डले		
गण्डलोलमणिकुण्डले युवतिमण्डलेऽथ परिमण्डले ।		
अन्तरा सकलसुन्दरीयुगलमिन्दिरारमण सञ्चरन्		
मञ्जुळां तदनु रासकेलिमयि कञ्जनाभ समुपादधाः ॥ ६९२॥		
वासुदेव तव भासमानमिह रासकेळिरससौरभं		
दूरतोऽपि खलु नारदागदितमाकलय्य कुतुकाकुलाः ।		
वेषभूषणविलासपेशलविलासिनीशतसमावृता		
नाकतो युगपदागता वियति वेगतोऽथ सुरमण्डली ॥ ६९३॥		
वेणुनादकृततानदानकलगानरागगतियोजना		
लोभनीयमृदुपादपातकृततालमेलनमनोहरम् ।		
पाणिसंक्वणितकङ्कणं च मुहुरं सलम्बितकराम्बुजं		
श्रोणिबिम्बचलदम्बरं भजत रासकेळिरसडम्बरम् ॥ ६९४॥		
श्रद्धया विरचितानुगानकृततारतारमधुरस्वरे		
नर्तनेऽथ ललिताङ्गहारलुळिताङ्गहारमणिभूषणे ।		
सम्मदेन कृतपुष्पवर्षमलमुन्मिषद्दिविषदां कुलं		
चिन्मये त्वयि निलीयमानमिव संमुमोह सवधूकुलम् ॥ ६९५॥		
स्विन्नसन्नतनुवल्लरी तदनु कापि नाम पशुपाङ्गना		
कान्तमंसमवलम्बते स्म तव तान्तिभारमुकुलेक्षणा ।		
काचिदाचलितकुन्तळा नवपटीरसारनवसौरभं		
वञ्चनेन तव सञ्चुचुम्ब भुजमञ्चितोरुपुळकाङ्कुरम् ॥ ६९६॥			
कापि गण्डभुवि सन्निधाय निजगण्डमाकुलितकुण्डलं		
पुण्यपूरनिधिरन्ववाप तव पूगचर्वितरसामृतम् ।		
इन्दिराविहृतिमन्दिरं भुवनसुन्दरं हि नटनान्तरे		
त्वामवाप्य दधुरङ्गनाः किमु न सम्मदोन्मददशान्तरम् ॥ ६९७॥		
गानमीश विरतं क्रमेण किल वाद्यमेळनमुपारतं		
ब्रह्मसम्मदरसाकुलाः सदसि केवलं ननृतुरङ्गनाः ।		
नाविदन्नपि च नीविकां किमपि कुन्तलीमपि च कञ्चुलीं		
ज्योतिषामपि कदम्बकं दिवि विलम्बितं किमपरं ब्रुवे ॥ ६९८॥		
मोदसीम्नि भुवनं विलाप्य विहृतिं समाप्य च ततो विभो		
केलिसम्मृदितनिर्मलाङ्गनवघर्मलेशसुभगात्मनाम् ।		
मन्मथासहनचेतसां पशुपयोषितां सुकृतचोदित		
स्तावदाकलितमूर्तिरादधिथ मारवीरपरमोत्सवान् ॥ ६९९॥		
केळिभेदपरिलोलिताभिरतिलालिताभिरबलाळिभिः		
स्वैरमीश ननु सूरजापयसि चारु नाम विहृतिं व्यधाः ।		
काननेऽपि च विसारिशीतलकिशोरमारुतमनोहरे		
सूनसौरभमये विलेसिथ विलासिनीशतविमोहनम् ॥ ६९१०॥		
कामिनीरिति हि यामिनीषु खलु कामनीयकनिधे भवान्		
पूर्णसम्मदरसार्णवं कमपि योगिगम्यमनुभावयन् ।		
ब्रह्मशङ्करमुखानपीह पशुपाङ्गनासु बहुमानयन्		
भक्तलोकगमनीयरूप कमनीय कृष्ण परिपाहि माम् ॥ ६९११॥