समयमातृका/षष्ठः समयः
षष्ठः समयः	दूतप्रेषणम्	
अथ क्षणक्षीणधनायमाने 	
शनैः शनैर्निष्प्रतिभे शशङ्के ।	
द्यौर्दोषयुक्तैव विलोकनेन 	
सविप्लवा मीलिततारकाभूत॥१॥	
इन्दौ प्रयाते कृतरात्रिभोगे	
प्रवेशकाले चिरकामुकस्य ।	
वेश्येव सन्ध्या गगनाङ्गनाग्रं	
निर्दिष्टताराकुसुमं चकार ॥२॥	
अथोदिते स्वस्थितिदानदक्षे 	
बाले रवौ श्रीमति पङ्कजिन्याः ।	
विकासकाले मधुपानकेलिर्	
अभूद्विटानामिव षट्पदानाम् ॥३॥	
कलावती मौक्तिकभूषणाङ्का	
धम्मिल्लमाल्यप्रणयप्रसक्तैः ।	
भृङ्गैर्वृता दर्पणमीक्षमाणा	
सतारका चन्द्रवती निशेव ॥४॥	
स्मराङ्गनाकेलिशुकायमान	
करस्थताम्बूलविलासपूर्णा ।	
समातृका नापितदत्तहस्ता	
कान्तां तनुं पण्यदशां नयन्ती ॥५॥	
सलीलमाक्रान्तिविलोलकाञ्ची	
रवेण पारावतदत्तसंज्ञा ।	
अर्थार्थिनी राजपथप्रकारं	
हर्म्यं प्रियोत्सङ्गमिवारुरोह ॥६॥	
तामब्रवीत्तत्परिभोगयोग्यं	
प्रातर्नवं कामुकमीक्षमाणः ।	
विलोक्य कङ्कःशयनोत्थितानां	
पण्याङ्गनानां गणयन्विचेष्टाः ॥७॥	
आसन्नमित्रागममुच्यमान	
समागमे वासरवल्लभस्य ।	
निर्यान्ति दीपा इव रात्रिभोग्याः	
पश्य प्रभाते गणिकागृहेभ्यः ॥८॥	
एष प्रबुद्धः सहसा जटाभृल्	
लीलाशिवः कुक्कुटकूजितेन ।	
गृहान्नलिन्याः परिहृत्य राज	
रथ्यां कुमार्गेण मठं प्रयाति ॥९॥	
एते निधेर्ग्रहभट्टसूनोः 	
पृष्टा विटा रात्रिसुखं प्रभाते ।	
कर्तुं प्रवृत्ताः पृथुभोज्यभूरि	
व्ययाय भद्राभवने विभागम् ॥१०॥	
प्राप्ते गृहद्वारमनङ्गसारे	
महाविटे पश्य वसन्तसेना ।	
शून्यप्रसुप्तापि पुरः समेत्य	
निशीथभोगं कथयत्यसत्यम् ॥११॥	
भग्नाङ्गदा त्रोटितकर्णपाली	
मतङ्गनाम्ना गणपालकेन ।	
आत्मापराध्विनिगूहमाना	
विरौति रामा जननीजनाग्रे ॥१२॥	
निर्गच्छतो ग्रामनियोगिनोऽस्य	
ददाति गुप्तस्य समेत्य पश्चात।	
इदं तथेदं च पुरः प्रहेयं 	
इत्यादि सन्देशशतानि वृद्धा ॥१३॥	
सम्प्रस्थितेयं सह माधवेन	
कोशं ध्रुवं पातुमनङ्गलेखा ।	
अग्रे यदस्या मधुकुम्भवाही	
मेसं विकर्षन्पुरुषः प्रयाति ॥१४॥	
टक्कस्य सा # च्चलितस्य # 	
विप्राय यत्स्कन्दकदानकाले ।	
प्रसाधनाय स्वयमेव गन्तुं	
समुद्यता पश्य शशाङ्कलेखा ॥१५॥	
उद्यानलीलागमने निशायां	
सुनिश्चिते मल्लिकयार्जुनस्य ।	
कृतः प्रभाते नवचीनवस्त्र	
दानं विना पश्य मुहूर्तविघ्नः ॥१६॥	
मेषप्रदस्येन्द्रवसोर्द्विजस्य 	
मुक्त्वा प्रभूतं निशि कालखण्डम् ।	
विषूचिकार्ता विटहर्षहेतुर्	
वैद्यार्थिनी क्रन्दति कुट्टनीयम् ॥१७॥	
वैद्योऽप्यसौ मण्डलगुल्मनामा	
प्रभातचारी नगरार्जितानि ।	
समुद्युतः पूगफलानि दातुं	
कुरङ्गिकायै निजमुष्टिपूरैः ॥१८॥	
कक्षालनाम्ना निशि गायनेन	
वारावहारान्निशभग्नभाण्डा ।	
गृह्णाति का नो चरणस्पृशोऽस्य	
वरांशुकं कुण्डघटादिमूल्यात॥१९॥	
प्राप्तस्य शम्भोर्वणिजस्तु वारे	
सुप्तस्य शून्ये शयने निशायाम् ।	
नन्दा समेत्यापरकामिगेहात्	
सविप्रलम्भं शपथं करोति ॥२०॥	
पितुर्गृहाद्भूरिविभूषणानि	
प्राप्तं गृहीत्वा मदनं मृणाली ।	
निगूह्य सन्दर्शयति स्वगेहं	
शून्यं तमन्विष्टुमुपागतानाम् ॥२१॥	
भोज्यं विना पाटलिका प्रविष्टं	
मुष्टिप्रदं श्रोत्रियमत्रिरात्रम् ।	
शुष्कान्नदाता पितृकार्यमेतत्किं	
किं करोषीत्यसकृद्ब्रवीति ॥२२॥	
मार्जारजिह्वा जननी हरिण्याः	
पद्मस्य भोज्यं निशि लुण्ठितं यत।	
तस्मिन्गते तद्विजने विशङ्का 	
पश्य प्रभाते कवलीकरोति ॥२३॥	
ईर्ष्याविशेषात्कृतकोपवाद	
संमूर्च्छितायां मलयं रमण्याम् ।	
विभूषणं तोषणमाशु किञ्चिद्	
अस्यै प्रयच्छेति वदन्ति सख्यः ॥२४॥	
रागेण कृष्णीकृतकेश एष	
बलीविशेषस्फुटवृद्धभावः ।	
योगागृहं शम्बरसारनामा	
यागाय युग्येन गुरुः प्रयाति ॥२५॥	
अयं जनस्थानविनाशहेतुः	
केतुः खरक्रूरतया प्रसिद्धः ।	
आस्थानभट्टश्चिटिवत्सनामा	
प्रयाति युग्येन विशीर्णवस्त्रः ॥२६॥	
उच्चैश्चिरात्सौधनिषक्तदृष्टिर्	
अश्वाधिरूढः कमलोऽधिकारी ।	
कलावति त्वामयमीक्षमाणः	
शूलार्पिताकारतुलां बिभर्ति ॥२७॥	
श्रीखण्डोज्ज्वलमल्लिकातिलकवानक्षामहेमाङ्गदश्	
छिन्नश्लिष्टविनष्टनासिकतया प्रख्यातजारज्वरः ।	
एष त्वामवलोक्य मालवपतेर्दूतः प्रपञ्चाभिधः	
पश्योद्वेष्टविवेष्टनानि कुरुते भोगीव मन्त्राहतः ॥२८॥	
एष प्रख्यातकूटः कपटविटघटानर्मकर्मप्रगल्भः 	
श्रीगुप्तो नाम धूर्तः सकलकलिकलाकल्पनामूलदेवः ।	
दृष्ट्वा दूरात्प्रसिद्धां तव नवजननीमञ्जलिश्लिष्टहस्तः	
पश्याक्ष्णा दत्तसंज्ञः स्मितचलचिबुकः स्तोतुमेतां प्रवृत्तः ॥२९॥	
पातालोत्तालतालुप्रविततवदनस्पष्टदृष्टोग्रदंष्ट्रा	
विश्वग्रासावहेलाकुलितशिखिशिखाविभ्रमोद्भ्रान्तजिह्वा ।	
मेषाणां चण्डमुण्डाहरणकटकटारावपिष्टास्थिसंस्था	
सिद्धा शुष्कातिपूर्णा जयति भगवती कुट्टनी चण्डघण्टा ॥३०॥	
एष स्फीतघनस्य लोभवसतेः पापस्य मूर्तिस्पृशः 	
शङ्खाख्यस्य महार्घहट्टवणिजः पङ्काभिधानः सुतः ।	
आकृष्टः प्रतिवेश्मनिर्गतविटैः सारङ्गमुग्धः शिशुः	
सुभ्रु त्वां तुषराशिलोलचटकाकारः समुद्वीक्षते ॥३१॥	
एष निधिर्विधिना तव नूनं	
मेषमतिर्विधितः प्रहितो वा ।	
स्थूलमुखः पृथुचूलकलापः	
स्कन्धयुगाञ्चितकर्णसुवर्णः ॥३२॥	
इत्यादि कङ्केन वितर्क्यमाणं	
वणिक्सुतं दृक्पतितं विचार्य ।	
मनोरथाभ्यर्थितलाभतुष्टा	
कङ्कालिका सस्मितमित्युवाच ॥३३॥	
निर्यत्ताम्बूललालालवशवलवलद्ग्रीववक्त्रावलोकी	
रक्तोपानद्युगोद्यत्सरसरमुखरप्रस्खलत्पादचारैः ।	
एवंरूपोऽतिमुग्धः शिशुरखिलधनावाप्तये बन्धकीनां	
अक्लेशाराधनार्हः स्वयमुपनमति प्रायशः पण्यपुण्यैः ॥३४॥	
कलावति त्वन्मुखनिश्चलोऽयं 	
महाविटश्चारणचक्रचारैः ।	
निवेदितोऽग्रे तव देवतायाः	
शिशुः पशुर्भोगविभूतिकामैः ॥३५॥	
पार्श्वे त्वमेषां व्रज कङ्क तूर्णं	
दूतं करिष्यन्ति भवन्तमेते ।	
तयेति दत्तोचितशासनोऽसौ	
जगाम सौधादवरुह्य हृष्टः ॥३६॥	
इति श्रीव्यासदासापराख्यक्षेमेन्द्रनिर्मितायां समयमातृकायां 	
दूतप्रेषणं नाम षष्ठः समयः ॥६॥