गरुडपुराणम्/आचारकाण्डः/अध्यायः १८६
श्रीगरुडमहापुराणम् १८६
हरिरुवाच  ।
पीतः सारो गुडूच्याश्च मधुना च प्रमेहनुत् ।
पीतं गोहालिकामूलं तिलदध्याज्यसंयुतम्  ॥ १,१८६.१ ॥
निरुद्धमूत्रं क्वथितं निवर्तयति शङ्कर  ।
तथा हिक्कां हरेत्पीतं सौवर्चलयुतञ्च वै  ॥ १,१८६.२ ॥
गोरक्षकर्कटीमूलं पिष्टं शीतोदकेन च  ।
पीतं दिनत्रयेणैव नाशयेद्रुद्र शर्कराम्  ॥ १,१८६.३ ॥
पिष्ट्वा वै मालतीमूलं ग्रीष्मकाले समाहितम्  ।
साधितं छागदुग्धेन पतिं शर्कस्यान्वितम्  ।
हरेन्मूत्रनिरोधञ्च हरेद्वै पाण्डुशर्कराम्  ॥ १,१८६.४ ॥
द्विजयष्ट्याश्च वै मूलं पिष्टं तण्डुलवारिणा  ।
गण्डमालां हरेल्लेपादसाध्यं गलगण्डकम्  ॥ १,१८६.५ ॥
रसाञ्जनं हरीतक्याश्चूर्णं तेनैव गुण्ठनात् ।
नाशयेत्पुरुषो व्याधीन्नात्र कार्या विचारणा  ॥ १,१८६.६ ॥
करवीरमूललेपाद्वै लेपात्पूगफलस्य च  ।
पुंव्याधिर्नश्यते रुद्र योगमन्यं वदाम्यहम्  ॥ १,१८६.७ ॥
दन्तीमूलं हरिद्रा च चित्रकं तस्य लेपनात् ।
भगन्दरविनाशः स्यादन्यं योगं वदाम्यहम्  ।
जलौकाजग्धरक्तञ्च भगन्दरमुमापते  ॥ १,१८६.८ ॥
त्रिफलाजलघृष्टञ्च मार्जारास्थि विलेपितम्  ।
ततो न प्रस्त्रवेद्रक्तं नात्र कार्या विचारणा  ॥ १,१८६.९ ॥
हरिद्रानेकवारञ्च स्नुहीक्षीरेण भाविता  ।
वटिकार्ऽशोविनाशाय तल्लेपाद्वृषभध्वज  ।
घोषाफलं सैन्धवञ्च पिष्ट्वा चार्शोहरं परम्  ॥ १,१८६.१० ॥
गव्याज्यं साधितं पीतं पलाशक्षारवारिणा  ।
त्रिगुणेन त्रिकटुकं अर्शांसि क्षपयेच्छिव  ॥ १,१८६.११ ॥
बिल्वस्य च फलं दग्धं रक्तार्शः प्रविनाशनम्  ।
जग्धवा कृष्णतिलानेव नवनीतयुतानपि  ॥ १,१८६.१२ ॥
शुण्ठीचूर्णं यवक्षारयुक्तं तुल्यगुडान्वितम्  ।
अग्निवृद्धिं करोत्येव प्रत्यूषे वृषभध्वज  ॥ १,१८६.१३ ॥
शुण्ठ्या च क्वथितं वारि पीतं चाग्निं करोति वै  ।
हरीतकीं सैन्धवञ्च चित्रकं रुद्र पिप्पली  ॥ १,१८६.१४ ॥
चूर्णमुष्णोदकेनैषां पीतं चातिक्षुधाकरम्  ।
साज्यं सूकरमांसं वै पीतं चातिक्षुधाकरम्  ॥ १,१८६.१५ ॥
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे षडशीत्यधिकशततमोऽध्यायः

आचारकाण्डः