शिशुपालवधम्/सप्तमः सर्गः
अनुगिरमृतुभिर्वितायमानामथ स विलोकयितुं वनान्तलक्ष्मीं  ।
निरगमदभिराद्धुमदृतानां भवति महत्सु न निष्फलः प्रयासः   ।। ७.१  ।।

दधति सुमनसो वनानि बह्वीर्युवतियुता यदवः प्रयातुमीषुः   ।
मनसिमहास्त्रमन्यथामी न कुसुमपञ्चकमलं विसोढुं  ।। ७.२  ।।

अवसमधिगम्य तं हरन्तयो हृदयमयत्नकृतोज्वलस्वरूपाः   ।
अवनिषु पदमङ्गनास्तदानीं न्यदधत विभ्रमसम्पदोऽङगनासु   ।। ७.३  ।।

नखरुचिरचिन्द्रचापं ललितगतेषु गतागतं दधाना   ।
मुखरितवलयं पृथौ नितम्बे भुजलतिका मुहुरस्खलत्तरुण्याः   ।। ७.४  ।।

अतियपरिणाह्ववान्वितेने बहुतरमर्पितकिङ्किणीकः   ।
अलघुनि जघनस्थलेऽपरस्या ध्वनिमधिकं कलमेखलाकलापः   ।। ७.५  ।।

गुरुनिबिडनितम्बबिम्बभाराक्रमणनिपीडितमङ्गनाजनस्य   ।
चरणयुगमसुस्रुवत्पदेषु स्वरसमसक्तमलक्तकच्छलेन   ।। ७.६  ।।

तव सपदि समीपमानये तामहमिति तस्य मयाग्रतोऽभ्यधायि   ।
अतिरभसाकृतालघुप्रतिज्ञामनृतगिरं गुणगौरि मा कृथा मां  ।। ७.७  ।।

न च सुतनु न वेद्मि यन्महीयानसुनिरसस्तव निश्चयः परेण   ।
वितथयति न जानातु मद्वचोऽसाविति च तथापि सखीषु मेऽभिमानः   ।। ७.८  ।।

सततमनभिभाषणं मया ते परिणमितं भवतीमनानयन्तया   ।
त्वयि तदिति विरोधनिश्चितायां भवति भवत्वसुहृज्जनः सकामः   ।। ७.९  ।।

गतधृतिरवलम्बितुं बतासूननलमनालपनादहं भवत्याः   ।
प्रणयति यदि न प्रसादबुद्धिर्भव मम मानिनि जीविते दयालुः   ।। ७.१०  ।।

प्रियमिति वनिता नितान्तमागःस्मरणसरोषषकषायिताक्षी   ।
चरणगतसखीवचोऽनुरोधात्किल कथमप्यनुकूलयाञ्चकार   ।। ७.११  ।।

द्रुतपदमिति मा वयस्य यासिर्ननु सुतनुं परिपालयानुयान्तीं  ।
नहि न विदितखेदमेदतीयस्तनजघनोद्वहने तवापि चेतः   ।। ७.१२  ।।

इति वदति सखीजनेऽनुरागाद्दयिततमामपरश्चिरं प्रतीक्ष्य   ।
तदनुगमवशादनायतानि न्यधित मिमान इवावनिं पदानि   ।। ७.१३  ।।

यदि मयि लघिमानमागतायां तव धृतिरस्ति गतास्मि सम्प्रतीयं  ।
द्रुततरपदपातमापपात प्रियमिति कोपपदेन कापि संख्या   ।। ७.१४  ।।

अविरलपुलकः सह व्रजन्त्याः प्रतिपदमेकतरः स्तनस्तरुण्याः   ।
घटितविघटितः प्रियस्य वक्षस्तटभुवि कन्दुकविभ्रमं बभार   ।। ७.१५  ।।

अशिथिलमपरावसज्य कण्ठे दृढपरिरब्धबृहद्बहिस्तनेन   ।
हृषिततनुरुहा भुजेन भर्तृर्मृदुममृदु व्यतिविद्धमेकबाहुं  ।। ७.१६  ।।

मुहुरसुसममाध्नती नितान्तं प्रणदितकाञ्चि नितम्बमण्डलेन   ।
विषमितपृथुहारयष्टि तिर्यक्कुचमितरं तदुरस्थले निपीड्य   ।। ७.१७  ।।

गुरुतरकलनूपुरानुनादं सललितनर्तितवामपादपद्मा   ।
इतरदतिलोलमादधाना पदमथ मन्मथमन्थरं जगाम   ।। ७.१८  ।।

लधुललितपदं तदंसपीठद्वयनिहितोभयपाणिपल्लवान्या   ।
सकठिनकुचचूचुकप्रणोदं प्रियमबला सविलासमन्विनाय   ।। ७.१९  ।।

जघनमेलघपीवरोरु कृच्छ्रादुरुनिबिरीसनितम्बभारखेदि   ।
दयिततमशिरोधरावलम्बिस्वभुजलताविभवेन काचिदूहे   ।। ७.२०  ।।

अनुवपुरपरेण बाहुमूलप्रहितभुजाकलितस्तनेन निन्ये   ।
निहितदशनवाससा कपोले विषमवितीर्णपदं बलादिवान्या   ।। ७.२१  ।।

अनुवनमसितभ्रुवः सखीभिः सह पदवीमपरः पुरोगतायाः   ।
उरसि सरसरागपदलेखाप्रतिमतयानुययावसंशयानः   ।। ७.२२  ।।
मदनरसमहौघपूर्णनाभीह्रदपरिवाहितर्ॐअराजयस्ताः   ।
सरित इव सविभ्रमप्रयातप्रणदितहंसकभूषणा विरेजुः   ।। ७.२३  ।।

श्रुतिपथमधुराणि सारसानामनुनदि सुश्रुविरे रुतानि ताभिः   ।
विदधति जनतामनःशरव्यव्यधपटुमन्मथचापनादशङ्कां  ।। ७.२४  ।।

मधुमथनवधूरिवाह्वयन्ति भ्रमरकुलानि जगुर्यदुत्सुकानि   ।
तदभिनयमिवावलिर्वनानामतनुत नूतनपल्लवाङुगुलीभिः   ।। ७.२५  ।।

असकलकलिकाकुलीकृतालिस्खलनविकीर्णविकासिकेशराणां  ।
मरुदवनिरुहां रजो वधूभ्यः मुपहरन्विचकार कोरकाणि   ।। ७.२६  ।।

उपवनपवनानुपातदक्षैरलिभिरलाभि यदङ्गनाजनस्य   ।
परिमलविषयस्तदुन्नतानामनुगमने खलु सम्पदोऽग्रतःस्थाः   ।। ७.२७  ।।

रथचरणधराङ्गनाकराब्जव्यतिकरसम्पदुपात्तस्ॐअनस्याः   ।
जगति  सुमनसस्तदादि नूनं दधति परिस्फुटमर्थतोऽभिधानं  ।। ७.२८  ।।

अभिमुखपतितैर्गुणप्रकर्षादवजितमुद्धतिमुज्वलां दधानैः   ।
तरुकिसलयजालमग्रहस्तैः प्रसभमनीयत भङ्गमङ्गनानां  ।। ७.२९  ।।

मुदितमधुभुजो भुजेन शाखाश्चलितविशृङ्खलशङ्खकं धुवत्याः   ।
तरुरतिशायितापराङ्गनायाः शिरसि मुदेव मुमोच पुष्पवर्षं  ।। ७.३०  ।।

अनवरतरसेन रागभाजा करजपरिक्षतिलब्धसंस्तवेन   ।
सपदि तरुणपल्लवेन वध्वा विगतदयं खलु खण्डितेन मम्ले   ।। ७.३१  ।।

प्रियमभिकुसुमोद्यतस्य बाहोर्नवनखमण्डनचारु मूलमन्या   ।
मुहुरितरकराहितेन पीनस्तनतटरोधि तिरोदधेऽंशुकेन   ।। ७.३२  ।।

विततवलिविभाव्यपाण्डुलेखाकृतपरभाघविलीनर्ॐअराजिः   ।
कृशमपि कृशतां पुनर्नयन्ती विपुलतरोन्मुखलोचनावलग्नं  ।। ७.३३  ।।

प्रसकलकुचबन्धुरोद्धुरोरःप्रसभविभिभिन्नतनूत्तरीयबन्धा   ।
अनमवदुदरोच्छ्वसद्दुकूलस्फुटतरलक्ष्यगभीरनाबिमूला   ।। ७.३४  ।।

व्यवहितमविजानाती किलान्तवर्णभुवि वल्लभमाभिमुख्यभाजं  ।
अधिविटपि सलीलमग्रपुष्पग्रहणपदेन चिरं विलम्ब्य काचिथ् ।। ७.३५  ।।

अथ किल कथिते सखीभिरत्र क्षणमपरेव ससंभ्रमा भवन्ती   ।
शिथिलितकुसुमाकुलाग्रपाणिः प्रतिपदसंयमितांशुकावृताङ्गी   ।। ७.३६  ।।

कृतभयपरितोषसन्निपातं सचकितसस्मितवक्त्रवारिजश्रीः   ।
मनसिजगुरुतत्क्षणोपदिष्टं किमपि रासेन रसन्तरं भजन्ती   ।। ७.३७  ।।

अवनदवदनेन्दुरिच्छतीव व्यवधिमधीरतया यदस्थितास्मै   ।
अहरत सुतरामतोऽस्य चेतः स्फुटमभिभूषयति स्त्रियस्त्रपैव   ।। ७.३८  ।।

किसलयशकलेष्ववाचनीयाः पुलकिनि केवलमङ्गकेनिधेयाः    ।
नखपदलिपयोऽपि दीपितार्थाः प्रणिदधिरे दयितैरनङ्गलेखाः   ।। ७.३९  ।।

कृतकृतकरुषा सखीमपास्य त्वमकुशलेति कयाचिदात्मनैव   ।
अभिमतमभि साभिलाषमाविष्कृतभुजमूलमबन्धि मूर्ध्नि माला   ।। ७.४०  ।।

अभिमुखमुपयाति मा स्म किञ्चित्त्वमभिदधाः पटले मधुव्रतानां  ।
मधुसुरभिमुखाब्जगन्धलब्धेरधिकमधित्वदनेन मा निपाति   ।। ७.४१  ।।

सरजसमकरन्दनिर्भरासु प्रसवविभूतिषु भूरुहां विरक्तः   ।
ध्रुवममृतपनामवाञ्छयासावधरममुं मधुपस्तवाजिहीते   ।। ७.४२  ।।

इति वदति सखीजने निमीलद्विगुणितसान्द्रतराक्षिपक्ष्ममाला   ।
अपदतलिभयेन भर्तुरङ्गं भवति हि विक्लवता गुणोऽङ्गनानां  ।। ७.४३  ।।

मुखकमलकमुन्नमय्य यूना यदभिनवोढवधूर्बलादचुम्बि   ।
तदपि न किल बालपल्लवाग्रग्रहयापरया विविदे विदग्धसक्या   ।। ७.४४  ।।

व्रततिविततिभिस्तिरोहितायां प्रतियुवतौ वदनं प्रियः प्रियायाः   ।
यदधयदधरावलोपनृत्यत्करवलयस्वनितेन तद्विवव्रे   ।। ७.४५  ।।

विलसितमनुकुर्वती पुरस्ताद्धरणिरुहाधिरुहो वधूर्लतायाः   ।
रमणमृजुतया पुरः सखीनामकलितचापलदोषमालिलिङ्ग   ।। ७.४६  ।।

सललिकमवलम्ब्य पाणिनांसे सहचरमुच्छ्रतगुच्छवाञ्छयान्या   ।
सकलकलभकुम्भविभ्रमाभ्यामुरसि रसादवतस्तरे स्तनाभ्यां  ।। ७.४७  ।।

मृदुचरणतलाग्रदुःस्थितत्वादसहतरा कुचकुम्भयोर्भरस्य   ।
उपरिनिरवलम्बनं प्रियस्य न्यपतदथोच्चतरोच्चिचीषयान्या   ।। ७.४८  ।।

उपरिजतरुजानि याजमानां कुशलतया परिरम्भलोलुपोऽन्यः   ।
प्रथितपृथुपयोधरां गृहाण स्वयमिति मुग्धवधूमुदास दोर्भ्यां  ।। ७.४९  ।।

इदमिदमिति भूरुहां प्रसूनैर्मुहुरतिलोभयता पुरःपुरोऽन्या   ।
अनुरहसमनायि नायकेन त्वरयति रन्तुमहो जनं मनोभूः   ।। ७.५०  ।।

विजनमिति बलादमुं गृहीत्वा क्षणमथ वीक्ष्य विपक्षमन्तिकोऽन्या   ।
अभिपतितुमना लघुत्वभीतेरभवदमुञचति वल्लभेऽतिगुर्वी   ।। ७.५१  ।।

अधिरजनि जगाम धाम तस्याः प्रियतमयेति रुषा स्रजावनद्धः   ।
पदमपि चलितुं युवा न सेहे किमिव न शक्तिहरं ससाध्वसानां  ।। ७.५२  ।।

न खलु वयममुष्य दानयोग्याः पिबति च पाति च यासकौ रहस्त्वां  ।
व्रज विचपममुं ददस्व तस्यै भवतु यतः सदृशोश्चिराय योगः   ।। ७.५३  ।।

तव कितव किमाहितैर्वृथा नः क्षितिरुहपल्लवपुष्पकर्णपूरैः   ।
ननु जनविदितैर्भवद्व्यलीकैश्चिरपरिपूरितमेव कर्णयुग्मं  ।। ७.५४  ।।

मुहुरुपहसितामिवालिनादैर्वितरसि नः कालिकां किमर्थमेनां  ।
वसतिमुपगतेन धाम्नि तस्याः शठ कलिरेष महांस्त्वयाद्य दत्तः   ।। ७.५५  ।।

इति गदितवती रुषा जघान स्फुरितमनोरमपक्ष्मकेशरेण   ।
श्रवणनियमितेन कान्तमन्या सममसिताम्बुरुहेण चक्षुषा च   ।। ७.५६  ।।

विनयति सुदृशो दृशः परागं प्रणयिनि कौसुममाननानिलेन   ।
तदहितयुवतेरभीक्ष्णमक्ष्णोर्द्वयमपि रोषरझोभिरापुपूरे   ।। ७.५७  ।।

स्फुचमिदमभिचारमन्त्र एव प्रतियुवतेरभिधानमङ्गनानां  ।
वरतनुरमुनोपहूय पत्या मृदुकुसुमेन यदाहताप्यमूर्च्छथ् ।। ७.५८  ।।

समदनमवतंसितेऽद्कर्णं प्रणयवता कुसुमे सुमध्यमायाः   ।
व्रजदपि लघुतां बभूव भारः सपदि हिरण्मयमण्डनं सपत्न्याः   ।। ७.५९  ।।

अवजितमधुना तवाहमक्ष्णो रुचितयेत्यवनम्य लज्जयेव   ।
श्रवणकुवलयं विलासवत्या भ्रमररुतैरुपकर्णमाचचक्षे   ।। ७.६०  ।।

अवचितकुसुमा विहाय वल्लीर्युवतीषु क्ॐअलमाल्यमालिनीषु   ।
पदमुपदधिरे कुलान्यलीनां न परिचयो मलिनात्मनां प्रधानं  ।। ७.६१  ।।

श्लथशिरसिजपातभारादिव नितरां नतिमद्भिरंसभागैः   ।
मुकुलितनयनैर्मुखारविन्दैर्घनमहतामिव पक्ष्मणां भरेण   ।। ७.६२  ।।

अदिकमरुणिमानमुद्वहद्भिर्विकसदशीतमरीचिरशमिजालैः   ।
परिचितपरिचुम्बनाभियोगादपगतकुङ्कुमरेणुभिः कपोलैः   ।। ७.६३  ।।

अवसितललितक्रियेण बाह्वोर्ललिततरेण तनीयसा युगेन   ।
सरसकिसलयानुरञ्जितैर्वा करकमलैः पुनरुक्तभाभिः   ।। ७.६४  ।।

स्मरसरसमुरःस्थलेन पत्युर्विनिमयसंक्रमिताङ्गरागरागैः   ।
भृशमतिशयखेदसम्पदेव स्तनयुगलैरितरेतरं निषण्णैः   ।। ७.६५  ।।

अतनुकुचभरानतेन भूयः श्रमजनितानतिना शरीरकेण   ।
अनुचितगतिसादनिःसहत्वं कलभकरोरुभिरूरुभिर्दधानैः   ।। ७.६६  ।।

अपगतनवयावकैश्चिराय क्षितिगमनेन पुनर्वितीर्णरागैः   ।
कथमपि चरणोत्पलैश्चलद्भिर्भृशाविनिवेशात्परस्परस्य   ।। ७.६७  ।।

मुहुरिति वनविभ्रमाभिषङ्गादतमि तदा नितरां नितम्बिनीभिः   ।
मृदुतरतनवोऽनलसाः प्रकृत्या चिरमपि ताः किमुत प्रयासभाजः   ।। ७.६८  ।।

प्रतममलघुमौक्तकाभमासीच्छ्रमजलमुज्ज्वलगण्डमण्डलेषु   ।
कठिनकुचतटाग्रपाति पश्चादथ शतसर्करतां जगाम तासां  ।। ७.६९  ।।

विपुलकमपि यौवनोद्धतानां घनपुलकोदयक्ॐअलं चकाशे   ।
परिमलितमपि प्रियैः प्रकामं कुचयुगमुज्ज्वलमेष कामिनीनां  ।। ७.७०  ।।

अविरतकुसुमावचायखेदान्निहितभुजालतयैकयोपकण्ठं  ।
विपुलतरनिरन्तरालग्नस्तनपिहितप्रियवक्षसा ललम्बे   ।। ७.७१  ।।

अभिमतमभितः कृताङ्गभङ्गा कुचयुगमुन्नतिवित्तमुन्नमय्य   ।
तनुरभिलषितं क्लमच्छलेन व्यवृणुत वेल्लितबाहुवल्लरीका   ।। ७.७२  ।।

हिमलतसदृशः श्रमोदबिन्दूनुपनयता किल नूतनोढवध्वाः   ।
कुचकलशकिशोरकौ कथञ्चित्तरलतया तरुणेन पस्पृशाते   ।। ७.७३  ।।

गत्वोद्रेकं जघनपुलिने रुद्धमध्यप्रदेशः क्रमन्नूरुद्रुमभुजलताः पूर्णनाभीह्रदान्ताः   ।
उल्लङ्घ्योच्चैः कुचतटभुवं प्लावयन्रोकूपान्स्वेदपूरो युवतिसरितां व्याप गण्डस्थलानि   ।। ७.७४  ।।

प्रियकरपरिमार्गदङ्गनानां यदाभूत्पुनरधिकतरैव स्वेदतोयोदयश्रीः   ।
अथ वपुरभिषेक्तुं तास्तदाम्भोभिरीषुर्वनविहरणखेदम्लानमम्लानशोभाः   ।। ७.७५  ।।