महाभारतम्-01-आदिपर्व-113
दीर्घतमसो ऋषेरुपाख्यानम्।। 1 ।।

1-113-10	अन्वपद्यत उपगतवान्।।
1-113-11	आरम्यतामुपरम्यताम्।।
1-113-14	आत्मानं चित्तम्। नियच्छितुं नियन्तुम्।।
1-113-16	कामं मैथुनं मा गमः।।
1-113-20	तं शशापेति संबन्धः।।
1-113-22	दीर्घं तमः अन्धत्वम्।।
1-113-25	सम्यक् तानं विस्तारो यस्य तस्य कुलस्य वृद्धये विस्तीर्णस्यापि वृद्धये इत्यर्थः।।
1-113-26	गोधर्मं प्रकाशमैथुनम्। सौरभेयात् कामधेनुपुत्रादधीत्याधिगम्य।।
1-113-27	मोहाभिभूतत्वमपापे पापदर्शित्वात्।।
1-113-29	समाभा य क्रुद्धा इति पूर्वेणान्वयः।।
1-113-30	द्वेक्षि द्वेषं करोषि। पतिः पालनादुपसर्गेभ्यः। भरणादन्नादिना भर्ता च।।
1-113-31	अहं तु प्रत्युत त्वद्भरणाशक्ता सती न भरेयम्। तदा तदेव। लुप्तोपमा। पूर्ववदित्यर्थः।।
1-113-33	धनमर्थश्चोपभोगादिः।।
1-113-34	न भरेयं यथा पुरा भर्त्रन्तरं करिष्यामीत्याशयः।।
1-113-42	मज्जनगतः स्नानार्थं गतः। स्रोतसा प्रवाहेण। अभ्याशं समीपम्।।
1-113-46	धात्रेयिकां दासीम्।।
1-113-52	अङ्गेषु स्पृष्ट्वा स्वरूपज्ञानार्थमिति भावः। संधिरार्षः।।
1-113-56	यथेप्सितं ब्राह्मणेभ्यो वंशवृद्धिमित्यर्थः।।
	त्रयोदशाधिकशततमोऽध्यायः।। 113 ।।

आदिपर्व