स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/रेवा खण्डम्/अध्यायः २०४
अध्यायः २०४
श्रीमार्कण्डेय उवाच -
भृगुतीर्थं ततो गच्छेत्तीर्थराजमनुत्तमम्  ।
पैतामहं महापुण्यं सर्वपातकनाशनम्  ॥ २०४.१ ॥
ब्रह्मणा तत्र तीर्थे तु पुरा वर्षशतत्रयम्  ।
आराधनं कृतं शम्भोः कस्मिंश्चित्कारणान्तरे  ॥ २०४.२ ॥

युधिष्ठिर उवाच -
किमर्थं मुनिशार्दूल ब्रह्मा लोकपितामहः  ।
आराधयद्देवदेवं महाभक्त्या महेश्वरम्  ॥ २०४.३ ॥
आराध्यः सर्वभूतानां जगद्भर्ता जगद्गुरुः  ।
श्रोतव्यं श्रोतुमिच्छामि महदाश्चर्यमुत्तमम्  ॥ २०४.४ ॥
धर्मपुत्रवचः श्रुत्वा मार्कण्डेयो मुनीश्वरः  ।
कथयामास तद्वृत्तमितिहासं पुरातनम्  ॥ २०४.५ ॥

मार्कण्डेय उवाच -
स्वपुत्रिकामभिगन्तुमिच्छन्पूर्वं पितामहः  ।
शप्तस्तु देवदेवेन कोपाविष्टेन सत्तम  ॥ २०४.६ ॥
वेदास्तव विनश्यन्ति ज्ञानं च कमलासन  ।
अपूज्यः सर्वलोकानां भविष्यसि न संशयः  ॥ २०४.७ ॥
एवं दत्ते ततः शापे ब्रह्मा खेदावृतस्तदा  ।
रेवाया उत्तरे कूले स्नात्वा वर्षशतत्रयम्  ।
तोषयामास देवेशं तुष्टः प्रोवाच शङ्करः  ॥ २०४.८ ॥
पूज्यस्त्वं भविता लोके प्राप्ते पर्वणि पर्वणि  ।
अहमत्र च वत्स्यामि देवैश्च पितृभिः सह  ॥ २०४.९ ॥

श्रीमार्कण्डेय उवाच -
तदाप्रभृति तत्तीर्थं ख्यातिं प्राप्तं पितामहात् ।
सर्वपापहरं पुण्यं सर्वतीर्थेष्वनुत्तमम्  ॥ २०४.१० ॥
तत्र भाद्रपदे मासि कृष्णपक्षे विशेषतः  ।
अमावास्यां तु यः स्नात्वा तर्पयेत्पितृदेवताः  ॥ २०४.११ ॥
पिण्डदानेन चैकेन तिलतोयेन वा नृप  ।
तृप्यन्ति द्वादशाब्दानि पितरो नात्र संशयः  ॥ २०४.१२ ॥
कन्यागते तु यस्तत्र नित्यं श्राद्धप्रदो भवेत् ।
अवाप्य तृप्तिं तत्पूर्वे वल्गन्ति च हसन्ति च  ॥ २०४.१३ ॥
सर्वेषु पितृतीर्थेषु श्राद्धं कृत्वास्ति यत्फलम्  ।
तत्फलं समवाप्नोति दर्शे तत्र न संशयः  ॥ २०४.१४ ॥
पैतामहे नरः स्नात्वा पूजयन्पार्वतीपतिम्  ।
मुच्यते नात्र सन्देहः पातकैश्चोपपातकैः  ॥ २०४.१५ ॥
तत्र तीर्थे मृतानां तु नराणां भावितात्मनाम्  ।
अनिवर्तिका गती राजन्रुद्रलोकादसंशयम्  ॥ २०४.१६ ॥

॥ इति  श्रीस्कान्दे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे रेवाखण्डे पैतामहतीर्थमाहात्म्यवर्णनं नाम चतुरधिकद्विशततमोऽध्यायः ॥