स्कन्दपुराणम्/खण्डः ६ (नागरखण्डः)/अध्यायः ०८५
॥ ऋषय ऊचुः ॥ ॥ 
माधव्याः पद्मया दत्तो यः शापस्तस्य यत्फलम् ॥ 
परिणामोद्भवं सर्वं श्रुतमस्माभिरद्य तत् ॥ १ ॥ 
तेन यत्कमला शप्ता ब्राह्मणेन महात्मना ॥ 
सा कथं गज वक्त्राऽथ पुनर्जाता शुभानना ॥ २ ॥ 
॥ सूत उवाच ॥ ॥ 
शापेन तस्य विप्रस्य तत्क्षणादेव सा द्विजाः ॥ 
गजवक्त्रा समुत्पन्ना महाविस्मयकारिणी ॥ ३ ॥ 
सा प्रोक्ता हरिणा तिष्ठ किञ्चित्कालांतरे शुभे ॥ 
अनेनैव तु रूपेण यावत्स्याद्द्वापरक्षयः ॥ ४ ॥ 
ततोऽहं मेदिनीपृष्ठे ह्यवतीर्य समुद्रजे ॥ 
तपः शक्त्या करिष्यामि भूयस्त्वां तु शुभाननाम् ॥ ५ ॥ 
अवज्ञायाथ सा तस्य तद्वाक्यं शार्ङ्गधन्विनः ॥ 
शुभास्यत्वकृते तेपे तपस्तीव्रं सुहर्षिता॥ ॥ ६॥
एतत्क्षेत्रं समासाद्य त्रिकालं स्नानमाचरत्॥
ब्रह्माणं तोषयामास दिवारात्रिमतंद्रिता॥ ७॥ 
तामुवाच ततो ब्रह्मा वर्षांते तुष्टिमागतः ॥ 
वरं प्रार्थय तुष्टोऽहं तव केशववल्लभे ॥ ८ ॥ 
॥ लक्ष्मीरुवाच ॥ ॥ 
गजास्याहं कृता देव शापं दत्त्वा सुदारुणम् ॥ 
ब्राह्मणेन सुक्रुद्धेन कस्मिश्चित्कारणांतरे ॥९॥ 
तस्मात्तद्रूपिणीं भूयो मां कुरुष्व पितामह ॥ 
यदि मे तुष्टिमापन्नो नान्यत्किंचिद्वृणोम्यहम् ॥ ६.८५.१० ॥ 
॥ ब्रह्मोवाच ॥ ॥ 
भविष्यति शुभं वक्त्रं मत्प्रसादादसंशयम् ॥ 
तव भद्रे विशेषेण तस्मात्त्वं स्वगृहं व्रज ॥ ११ ॥ 
महत्त्वं ते मया दत्तमद्यप्रभृति शोभने ॥ 
महालक्ष्मीति ते नाम तस्मादत्र भविष्यति ॥ १२ ॥ 
गजवक्त्रां नरो यस्त्वां पूजयिष्यति भक्तितः ॥ 
स गजाधिपतिर्भूपो भविष्यति च भूतले ॥ १३ ॥ 
द्वितीयादिवसे यस्त्वां महालक्ष्मीरिति ब्रुवन् ॥ 
श्रीसूक्तेन सुभक्त्याऽथ देवि संपूजयिष्यति ॥ १४ ॥ 
सप्तजन्मांतराण्येव न भविष्यति सोऽधनः॥ 
एवमुक्त्वा चतुर्वक्त्रो विरराम ततः परम्॥ १५ ॥ 
साऽपि हृष्टा गता देवी यत्र तिष्ठति केशवः ॥ १६ ॥ 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागर खण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये महालक्ष्मीमाहात्म्यवर्णनंनाम पञ्चाशीतितमोऽध्यायः॥ ८५ ॥छ॥