रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ८८
तां कथामिलसम्बद्धां रामेण समुदीरिताम् ।	
लक्ष्मणो भरतश्चैव श्रुत्वा परमविस्मितौ ।। ७.८८.१ ।।	
तौ रामं प्राञ्जली भूत्वा तस्य राज्ञो महात्मनः ।	
विस्तरं तस्य भावस्य तदा पप्रच्छतुः पुनः ।। ७.८८.२ ।।	
कथं स राजा स्त्रीभूतो वर्तयामास दुर्गतिः ।	
पुरुषः स यदा भूतः कां वृत्तिं वर्तयत्यसौ ।। ७.८८.३ ।।	
तयोस्तद्भाषितं श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितम् ।	
कथयामास काकुत्स्थस्तस्य राज्ञो यथागतम् ।। ७.८८.४ ।।	
तमेव प्रथमं मासं स्त्रीभूता लोकसुन्दरी ।	
ताभिः परिवृता स्त्रीभिर्ये च पूर्वपदानुगाः ।। ७.८८.५ ।।	
तत्काननं विगाह्वाशु विजह्रे लोकसुन्दरी ।	
द्रुमगुल्मलताकीर्णं पद्भ्यां पद्मदलेक्षणा ।। ७.८८.६ ।।	
वाहनानि च सर्वाणि सा त्यक्त्वा वै समन्ततः ।	
पर्वताभोगविवरे तस्मिन्रेमे इला तदा ।। ७.८८.७ ।।	
अथ तस्मिन्वनोद्देशे पर्वतस्याविदूरतः ।	
सरः सुरुचिरप्रख्यं नानापक्षिगणैर्युतम् ।। ७.८८.८ ।।	
ददर्श सा त्विला तस्मिन्बुधं सोमसुतं तदा ।	
ज्वलन्तं स्वेन वपुषा पूर्णसोममिवोदितम् ।। ७.८८.९ ।।	
तपन्तं च तपस्तीव्रमम्भोमध्ये दुरासदम् ।	
यशस्करं कामकरं कारुण्ये पर्यवस्थितम् ।। ७.८८.१० ।।	
सा तं जलाशयं सर्वं क्षोभयामास विस्मिता ।	
सहगैः पूर्वपुरुषैः स्त्रीभूतै रघुनन्दन ।। ७.८८.११ ।।	
बुधस्तु तां समीक्ष्यैव कामबाणवशं गतः ।	
नोपलेभे तदा ऽ ऽत्मानं सञ्चचाल तदा ऽ ऽम्भसि ।। ७.८८.१२ ।।	
इलां निरीक्षमाणस्तु त्रैलोक्याभ्यधिकां शुभाम् ।	
चिन्तां समभ्यतिक्रामत् का न्वियं देवताधिका ।। ७.८८.१३ ।।	
न देवीषु न नागीषु नासुरीष्वप्सरःसु च ।	
दृष्टपूर्वा मया काचिद्रूपेणानेन शोभिता ।। ७.८८.१४ ।।	
सदृशीयं मम भवेद्यदि नान्यपरिग्रहः ।	
इति बुद्धिं समास्थाय जलात्कूलमुपागमत् ।। ७.८८.१५ ।।	
आश्रमं समुपागम्य ततस्ताः प्रमदोत्तमाः ।	
शब्दापयत धर्मात्मा ताश्चैनं च ववन्दिरे ।। ७.८८.१६ ।।	
स ताः पप्रच्छ धर्मात्मा कस्यैषा लोकसुन्दरी ।	
किमर्थमागता चैव सर्वमाख्यात मा चिरम् ।। ७.८८.१७ ।।	
शुभं तु तस्य तद्वाक्यं मधुरं मधुराक्षरम् ।	
श्रुत्वा स्त्रियश्च ताः सर्वा ऊचुर्मधुरया गिरा ।। ७.८८.१८ ।।	
अस्माकमेषा सुश्रोणी प्रभुत्वे वर्तते सदा ।	
अपतिः काननान्तेषु सहास्माभिश्चरत्यसौ ।। ७.८८.१९ ।।	
तद्वाक्यमव्यक्तपदं तासां स्त्रीणां निशम्य च ।	
विद्यामावर्तनीं पुण्यामावर्तयत स द्विजः ।। ७.८८.२० ।।	
सो ऽर्थं विदित्वा सकलं तस्य राज्ञो यथागतम् ।	
सर्वा एव स्त्रियस्ताश्च बभाषे मुनिपुङ्गवः ।। ७.८८.२१ ।।	
अत्र किम्पुरुषीर्भूत्वा शैलरोधसि वत्स्यथ ।	
आवासस्तु गिरावस्मिञ्छीघ्रमेव विधीयताम् ।। ७.८८.२२ ।।	
मूलपत्रफलैः सर्वा वर्तयिष्यथ नित्यदा ।	
स्त्रियः किम्पुरुषान्नाम भर्तऽन्समुपलप्स्यथ ।। ७.८८.२३ ।।	
ताः श्रुत्वा सोमपुत्रस्य वाचं किम्पुरुषीकृताः ।	
उपासाञ्चक्रिरे शैलं वध्वस्ता बहुलास्तदा ।। ७.८८.२४ ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे ऽष्टाशीतितमः सर्गः ।। ८८ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्