महाभारतम्-14-आश्वमेधिकपर्व-070
कृष्णेनाभिमन्युसुतस्य पदप्रवृत्तिनिमित्तकथनपूर्वकं नामकरणम्।। 1 ।।
	अत्रान्तरे युधिष्ठिरादीनां स्वर्णभारानयनेन हस्तिनपुरंप्रत्यागमनश्रवणेन कृष्णादिभिस्तत्प्रत्युद्यानम्।। 2 ।।
<table>				
<td>

	वैशम्पायन उवाच।	<td>	14-70-1x	
				
<td>

	ब्रह्मास्त्रं तु यदा राजन्कृष्णेन प्रतिसंहृतम्।तदा तद्वेश्म ते पित्रा तेजसाऽभिविदीपितम्।। 	<td>	14-70-1a14-70-1b	
				
<td>

	ततो रक्षांसि सर्वाणि नेशुस्त्यक्त्वा गृहं तु तत्।अन्तरिक्षे च वागासीत्साधु केशव साध्विति।।	<td>	14-70-2a14-70-2b	
				
<td>

	तदस्त्रं ज्वलितं चापि पितामहमगात्तदा।ततः प्राणान्पुनर्लेभे पिता तव नरेश्वर।।	<td>	14-70-3a14-70-3b	
				
<td>

	व्यचेष्टत च बालोसौ यथोत्साहं यताबलम्।बभूवुर्मुदिता राजंस्ततस्ता भरतस्त्रियः।।	<td>	14-70-4a14-70-4b	
				
<td>

	ब्राह्मणा वाचयामासुर्गोविन्दस्यैव शासनात्।ततस्ता मुदिताः सर्वाः प्रशशंसुर्जनार्दनम्।।	<td>	14-70-5a14-70-5b	
				
				
<td>

	स्त्रियो भरतसिंहानां नावं लब्ध्वेव पारगाः।कुन्ती द्रुपदपुत्री च सुभद्रा चोत्तरा तथा।स्त्रियश्चान्या नृसिंहानां बभूवुर्हृष्टमानसाः।।	<td>	14-70-6a14-70-6b14-70-6c	
				
<td>

	तत्र मल्ला नटाश्चैव ग्रन्थिकाः सौख्यशायिकाः।सूतमागधसङ्घाश्चाप्यस्तुवंस्तं जनार्दनम्।।	<td>	14-70-7a14-70-7b	
				
<td>

	कुरुवंशस्तवाख्याभिराशीर्भिर्भरतर्षभ।`सभाजयत संहृष्टो महाराज महाजनः।।'	<td>	14-70-8a14-70-8b	
				
<td>

	उत्थाय तु यथाकालमुत्तरा यदुनन्दनम्।अभ्यवादयत प्रीता सह पुत्रेण भारत।।	<td>	14-70-9a14-70-9b	
				
				
<td>

	ततस्तस्यै ददौ प्रीतो बहुरत्नं विशेषतः।तथैव वृष्णिशार्दूलो नाम चास्याकरोत्प्रभुः।पितुस्तव महाराज सत्यसन्धो जनार्दनः।।	<td>	14-70-10a14-70-10b14-70-10c	
				
<td>

	परिक्षीणे कुले यस्माज्जातोऽयमभिमन्युजः।परिक्षिदिति नामास्य भवत्वित्यब्रवीत्तदा।।	<td>	14-70-11a14-70-11b	
				
<td>

	सोऽवर्धत यथाकालं पिता तव जनाधिप।मनःप्रह्लादनश्चासीत्सर्वलोकस्य भारत।।	<td>	14-70-12a14-70-12b	
				
<td>

	मासजातस्तु ते वीर पिता भवति भारत।अथाजग्मुः सुबहुलं रत्नमादाय पाण्डवाः।।	<td>	14-70-13a14-70-13b	
				
<td>

	`मेरुकूटनिभान्भाण्डान्कलशान्भाजनानि च।कृताकृतं महद्भीममादाय पुरुषोत्तमाः।।	<td>	14-70-14a14-70-14b	
				
<td>

	भारतैर्वाहनैस्तत्र गोरुते गोरुते पथि।निवसन्तो ययुर्देवं स्मरन्तः परमेष्ठिनः।।	<td>	14-70-15a14-70-15b	
				
<td>

	नासीत्तत्र नृपः कश्चिदभारार्तो नृपं विना।भीमादयोऽपि यज्ञार्थं वहन्ते किं पुनर्जनाः।।'	<td>	14-70-16a14-70-16b	
				
<td>

	तान्समीपगताञ्श्रुत्वा निर्ययुर्वृष्णिपुङ्गवाः।अलञ्चक्रुश्च माल्यौघैर्नगरं नागसाह्वयम्।।	<td>	14-70-17a14-70-17b	
				
<td>

	पताकाभिर्विचित्राभिर्ध्वजैश्च विविधैरपि।वेश्मानि समलञ्चक्रुः पौराश्चापि जनेश्वरः।।	<td>	14-70-18a14-70-18b	
				
<td>

	देवतायतनानां च पूजाः सुविविधास्तथा।संदिदेशाथ विदुरः पाण्डुपुत्रप्रियेप्सया।।	<td>	14-70-19a14-70-19b	
				
<td>

	राजमार्गाश्च तत्रासन्सुमनोभिरलङ्कृताः।शुशुभे तत्पुरं चापि समुद्रौघनिभस्वनम्।।	<td>	14-70-20a14-70-20b	
				
<td>

	नर्तकैश्चापि नृत्यद्भिर्गायकानां च निःस्वनैः।आसीद्वैश्रवणस्येव निवासस्तत्पुरं तदा।।	<td>	14-70-21a14-70-21b	
				
<td>

	बन्दिभिश्च नरै राजन्स्त्रीसहायैश्च सर्वशः।तत्रतत्र विविक्तेषु समन्तादुपशोभितम्।।	<td>	14-70-22a14-70-22b	
				
<td>

	पताका धूयमानाश्च समन्तान्मातरिश्वना।अदर्शयन्निव तदा कुरून्वै दक्षिणोत्तरान्।।	<td>	14-70-23a14-70-23b	
				
<td>

	अघोषयंस्तदा चाप पुरुषा राजमार्गतः।सर्वरात्रविहारोऽद्य रत्नाभरणलक्षणः।।	<td>	14-70-24a14-70-24b	
<td>

	।। इति श्रीमन्महाभारते आश्वमेधिकपर्वणि अनुगीतापर्वणि सप्ततितमोऽध्यायः।। 70 ।।	<td>

14-70-5	वाचयामासुः स्वस्तीति शेषः।।
14-70-7	ग्रम्थिकाः दैवज्ञाः सुखावहं सौख्यं शयनं इति पृच्छन्ति ते सौख्यशायिकाः।।
14-70-8	कुरुवंशस्य स्तवं आचक्षते ताभिः कुरुवंशस्तवाख्याभिः।।
14-70-9	उत्थाय तु यथाकाममिति क.ट.थ.पाठः।।
14-70-10	तस्य कृष्णो ददौ हृष्टो बहुरत्नं विशेषतः। तथान्ये वृष्णिशार्दूला इति झ.पाठः।।

महाभारतम्/आश्वमेधिकपर्व