रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ४१
विसृज्य च महाबाहुर्ऋक्षवानरराक्षसान् ।	
भ्रातृभिः सहितो रामः प्रमुमोद सुखं सुखी ।। ७.४१.१ ।।	
अथापराह्णसमये भ्रातृभिः सह राघवः ।	
शुश्राव मधुरां वाणीमन्तरिक्षात् प्रभाषिताम् ।। ७.४१.२ ।।	
सौम्य राम निरीक्षस्व सौम्येन वदनेन माम् ।	
कुबेरभवनात्प्राप्तं विद्धि मां पुष्पकं प्रभो ।। ७.४१.३ ।।	
तव शासनमाज्ञाय गतो ऽस्मि भवनं प्रति ।	
उपस्थातुं नरश्रेष्ठ स च मां प्रत्यभाषत ।। ७.४१.४ ।।	
निर्जितस्त्वं नरेन्द्रेण राघवेण महात्मना ।	
निहत्य युधि दुर्धर्षं रावणं राक्षसेश्वरम् ।। ७.४१.५ ।।	
ममापि परमा प्रीतर्हते तस्मिन्दुरात्मनि ।	
रावणे सगणे चैव सपुत्रे सहबान्धवे ।। ७.४१.६ ।।	
स त्वं रामेण लङ्कायां निर्जितः परमात्मना ।	
वह सौम्य तमेव त्वमहमाज्ञापयामि ते ।। ७.४१.७ ।।	
परमो ह्येष मे कामो यत्त्वं राघवनन्दनम् ।	
वहेर्लोकस्य संयानं गच्छस्व विगतज्वरः ।। ७.४१.८ ।।	
सो ऽहं शासनमाज्ञाय धनदस्य महात्मनः ।	
त्वत्सकाशमनुप्राप्तो निर्विशङ्कः प्रतीक्ष माम् ।। ७.४१.९ ।।	
अदृष्यः सर्वभूतानां सर्वेषां धनदाज्ञया ।	
चराम्यहं प्रभावेण तवाज्ञां परिपालयन् ।। ७.४१.१० ।।	
एवमुक्तस्तदा रामः पुष्पकेण महाबलः ।	
उवाच पुष्पकं दृष्ट्वा विमानं पुनरागतम् ।। ७.४१.११ ।।	
यद्येवं स्वागतं ते ऽस्तु विमानवर पुष्पक ।	
आनुकूल्याद्धनेशस्य वृत्तदोषो न नो भवेत् ।। ७.४१.१२ ।।	
लाजैश्चैव तथा पुष्पैर्धूपैश्चैव सुगन्धिभिः ।	
पूजयित्वा महाबाहू राघवः पुष्पकं तदा ।। ७.४१.१३ ।।	
गम्यतामिति चोवाच आगच्छ त्वं स्मरे यदा ।	
सिद्धानां च गतौ सौम्य मा विषादेन योजय ।	
प्रतिघातश्च ते मा भूद्यथेष्टं गच्छतो दिशः ।। ७.४१.१४ ।।	
एवमस्त्विति रामेण पूजयित्वा विसर्जितम् ।	
अभिप्रेतां दिशं तस्मात्प्रायात्तत्पुष्पकं तदा ।। ७.४१.१५ ।।	
एवमन्तर्हिते तस्मिन्पुष्पके सुकृतात्मनि ।	
भरतः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच रघुनन्दनम् ।। ७.४१.१६ ।।	
विविधात्मनि दृश्यन्ते त्वयि वीर प्रशासति ।	
अमानुषाणां सत्त्वानां व्याहृतानि मुहुर्मुहुः ।। ७.४१.१७ ।।	
अनामयश्च सत्वानां साग्रो मासो गतो ह्ययम् ।	
जीर्णानामपि सत्त्वानां मृत्युर्नायाति राघव ।। ७.४१.१८ ।।	
अरोगप्रसवा नार्यो वपुष्मन्तो हि मानवाः ।	
हर्षश्चाभ्यधिको राजञ्जनस्य पुरवासिनः ।। ७.४१.१९ ।।	
काले वर्षति पर्जन्यः पातयन्नमृतं पयः ।	
वाताश्चापि प्रवान्त्येते स्पर्शयुक्ताः सुखाः शिवाः ।। ७.४१.२० ।।	
ईदृशो ऽनश्वरो राजा भवेदिति नरेश्वरः ।	
कथयन्ति पुरे राजन्पौरजानपदास्तथा ।। ७.४१.२१ ।।	
एता वाचः सुमधुरा भरतेन समीरिताः ।	
श्रुत्वा रामो मुदा युक्तो बभूव नृपसत्तमः ।। ७.४१.२२ ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे एकचत्वारिंशः सर्गः ।। ४१ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्