विष्णुस्मृतिः/दशमोऽध्यायः
अथ धटः  । । १०.१  । ।

चतुर्हस्तोच्छ्रितो द्विहस्तायतः  । । १०.२  । ।

तत्र सारवृक्षोद्भवा पञ्चहस्तायतोभयतःशिक्या तुला  । । १०.३  । ।

तां च सुवर्णकारकांस्यकाराणां अन्यतमो बिभृयात् । । १०.४  । ।

तत्र चैकस्मिन्शिक्ये पुरुषं दिव्यकारिणं आरोपयेत्, द्वितीये प्रतिमानं शिलादि  । । १०.५  । ।

प्रतिमानपुरुषौ समधृतौ सुचिह्नितौ कृत्वा पुरुषं अवतारयेत् । । १०.६  । ।

धटं च समयेन गृह्णीयात् । । १०.७  । ।

तुलाधारं च  । । १०.८  । ।

ब्रह्मघ्नां ये स्मृता लोका ये लोकाः कूटसाक्षिणाम्  ।
तुलाधारस्य ते लोकास्तुलां धारयतो मृषा   । । १०.९  । ।

धर्मपर्यायवचनैर्धट इत्यभिधीयसे   ।
त्वं एव धट जानीषे न विदुर्यानि मानुषाः   । । १०.१०  । ।

व्यवहाराभिशस्तोऽयं मानुषस्तोल्यते त्वयि   ।
तदेनं संशयादस्माद्धर्मतस्त्रातुं अर्हसि   । । १०.११  । ।

ततस्त्वारोपयेच्छिक्ये भूय एवाथ तं नरम्  ।
तुलितो यदि वर्धेत ततः शुद्धः स धर्मतः   । । १०.१२  । ।

शिक्यच्छेदाक्षभङ्गेषु भूयस्त्वारोपयेन्नरम्  ।
एवं निःसंशयं ज्ञानं यतो भवति निर्णयः   । । १०.१३  । ।