भृगुसंहिता/षोडशोऽध्यायः
अथ षोडशोऽध्यायः.	
दशावतारकल्पः(कृष्णः)	
	
अथातस्संप्रवक्ष्यामि कृष्णस्य स्थापनं बुधाः   ।	
कृष्णस्यालयमुद्दिष्टं कुंभाकारविमानके   ।। १६.१  ।।	
कूटे वा गोपुरे वापि पर्वताकृतिकेऽपिवा   ।	
कृष्णस्य बालरूपस्य वयसा तालमानकं  ।। १६.२  ।।	
एकवर्षं समारभ्य यावत्बञ्चाब्दमादराथ् ।	
तालत्रयक्रमेणैव यथायोगं प्रकल्पयेथ् ।। १६.३  ।।	
वेदवर्षं समारभ्यषट्तालत्रयमेव वा   ।	
सप्तवर्षं समारभ्य सप्ततालत्रयं तथा   ।। १६.४  ।।	
दशवर्षं समारभ्य अष्टतालत्रयं तथा   ।	
त्रयोदश समारभ्य नवतालत्रयं तथा   ।। १६.५  ।।	
एवं वयःक्रमेणैव तालमानं तथोच्यते   ।	
तिष्ठन्तमेकपीठस्थं रुक्मिण्या सत्यभामया   ।। १६.६  ।।	
कृष्णं च बालवपुषं श्यामलं पीतवाससं  ।	
रुक्मिणीं कनकाभां तां सत्यभामां च श्यामलां  ।। १६.७  ।।	
वासुदेवं गुडाकेशं सर्वाभरणभूषितं  ।	
क्रीडयष्टिधरं देवं त्रिभङ्गध्यानसंयुतं  ।। १६.८  ।।	
स्वस्तिकं दक्षिणं पादं वामपादं तु कुञ्चितं  ।	
तिष्ठन्तमङ्गुलिस्थाने चांगुष्ठस्थितिमाचरेथ् ।। १६.९  ।।	
किञ्चित्कुञ्चितजान्वन्तवामपादस्थितिर्भवेथ् ।	
वक्त्रं चैव तथा गात्रं कटिभागं तथैव च. ।। १६.१०  ।।	
त्रिषुमार्गेषु भङ्गित्वात्त्रिभङ्गित्वं विधीयते   ।	
वक्त्रं दक्षिणतो भागे मध्यभागं तु वामतः   ।। १६.११  ।।	
कटीर्दक्षिणतो भागे भङ्गत्रयमुदाहृतं  ।	
दक्षिणं कटिकं हस्तं क्रीडायष्टिसमन्वितं  ।। १६.१२  ।।	
दक्षिणे यष्टिहस्तन्तु नाभिसूत्रादधोन्नतं  ।	
भूतवेदगुणाङ्गुल्या विधिना सहितालतः?   ।। १६.१३  ।।	
वामं देव्योर्भुजासक्तं वामहस्तमधोमुखं  ।	
हिक्कासूत्रादधो वामं कूर्परं स्याद्दशाङ्गुलं  ।। १६.१४  ।।	
षट्सप्ताष्टांगुलाधिक्योन्नतं वा कालयेत्क्रमाथ् ।	
वामहस्ततलाग्रन्तु नाभिमात्रन्तु योजयेथ् ।। १६.१५  ।।	
वेणुं च तरवेगं तु हस्ताभ्यां पीडयेत्क्रमाथ् ।	
ऊर्ध्वकायसमं वेणुं क्रीडायष्टिं तु तत्समं  ।। १६.१६  ।।	
त्रिणतं श्यामलाङ्गं च द्विभुजं रक्तवाससं  ।	
चतुर्भुजं वा कुर्वीत शङ्खचक्रधरं परं  ।। १६.१७  ।।	
सुस्थितं वामपादेन दक्षिणेनैव बन्धयेथ् ।	
सर्वाभरणसंयुक्तं सुन्दरं स्ॐयलोचनं  ।। १६.१८  ।।	
देवीभ्यां सहितं कुर्या द्रहितं वात्र केचन   ।	
देवस्य वामे गरुडं प्राञ्जलीकृत्य नुस्थितं  ।। १६.१९  ।।	
पक्षद्वययुतं कुर्यात्तालपत्रस्य मूलवथ् ।	
नवनीतनटं कुर्यात्तथा कालीयमर्दनं  ।। १६.२०  ।।	
पार्थसारथिरूपं तु देव्योश्च रहितं क्रमाथ् ।	
पीठं च प्रतिमोत्सेथं पञ्चभागं त्रिभागिकं  ।। १६.२१  ।।	
नवांशात्सप्तभागं चत्रिभागद्वयमुच्यते   ।	
लौकिकप्रतिमोत्सेधं मानांगुलमिति क्रमाथ् ।। १६.२२  ।।	
प्रथमं तु नवाङ्गुल्यं द्वद्व्यङ्गुलविवर्धनं  ।	
नवसंख्यमिति प्रोक्तं मानमेवं विधीयते   ।। १६.२३  ।।	
एतेन तु त्रिभेदं स्यादुत्तमाधममध्यमं  ।	
मानंप्रमाणमुन्मानं लंबमानोपमानकं  ।। १६.२४  ।।	
पञ्चतालमिति प्रोक्तं लंबमानं विधीयते   ।	
सात्त्विकं राजसं चैव तामसं तु विवर्जयेथ् ।। १६.२५  ।।	
दक्षिणं मानमुद्धृत्य नाभिसूत्रप्रमाणकं  ।	
कटियोनिसमं वाथ दक्षिणं पादमेव हि   ।। १६.२६  ।।	
दण्डहस्तन्तु मानेन मूर्ध्नि केशाक्षमेव वा   ।	
अभयं दक्षिणं हस्तं भ्रूमात्रं कूर्परादयः   ।। १६.२७  ।।	
दक्षिणेन मुखं चैव किञ्चित्प्रहसिताननं  ।	
केशकंबलमित्युक्तं सूत्रं वामाश्रयं भवेथ् ।। १६.२८  ।।	
उष्णीषस्थपदे मध्ये नासाग्रे पुटवामके   ।	
नाभिमध्यगते वापि मुष्कमालोरुदक्षिणे   ।। १६.२९  ।।	
पादे दक्षिणपाण्यन्ते अग्रान्मकुटवामके   ।	
लंबयेन्मध्यसूत्रं चेदन्यत्सूत्रं न कारयेथ् ।। १६.३०  ।।	
उष्णीषमङ्गुलार्धं च मुखमष्टांगुलं भवेथ् ।	
गलमर्थांगुलं तस्य ग्रीवान्तं द्व्यङ्गुलं भवेथ् ।। १६.३१  ।।	
हिक्कान्तं हृदयान्तं च नाभ्यन्तं मेढ्रमूलकं  ।	
अष्टादशांगुलं चैव मूर्ध्वकायं विधीयते   ।। १६.३२  ।।	
त्रयोदशांगुलं चैव मूरुदीर्ङं विधीयते   ।	
जानुस्स्याद्द्व्यङ्गुलं चैव जङ्घा चोरुश्च तत्समा   ।। १६.३३  ।।	
चरणं द्व्यङ्गुलं चैव मानमेव न संशयः   ।	
हीक्कासूत्रान्ततो बाहुर्दशाङ्गुलमिति स्मृतं  ।। १६.३४  ।।	
प्रकोष्ठमष्टाङ्गुलायामं सप्ताङ्गुलतलायतं  ।	
मुखं मुखविशालं स्यात्कर्णविस्तारमङ्गुलं  ।। १६.३५  ।।	
ग्रीवाविस्तारमेवं स्याच्चतुरङ्गुल चतुर्यवं  ।	
अभयं बाहुमानं चतुर्विंशतिरङ्गुलं  ।। १६.३६  ।।	
कक्षयोरन्तरं चैव चतुर्दशांगुल विस्तरं  ।	
ऊरुर्दशांगुलं चैव श्रोणिरेकादशांगुलं  ।। १६.३७  ।।	
कटिविस्तारमेवं स्यात्त्रयोदशांगुलमिष्यते   ।	
ऊरुमूलसुविस्तारमष्टांगुलमिति क्रमाथ् ।। १६.३८  ।।	
षडङ्गुलं जानुतारं जङ्घातारं च सप्तकं  ।	
त्षङ्गुलार्धं च विज्ञेयं नालिकाविस्तरं भवेथ् ।। १६.३९  ।।	
पादविस्तारमेवोक्तं सर्वलक्षणसंयुतं  ।	
कलापकुसुमश्यामं शङ्खचक्रगदाम्बुजं  ।। १६.४०  ।।	
अनेकरत्नं स छन्नं कौस्तुभोद्भासि वक्षसं  ।	
तारहारावलीरम्यं गरुडोपरि संस्थितं  ।। १६.४१  ।।	
देवीभ्यां सहितं कुर्यात्कृष्णं बृन्दावने रतं  ।	
आलोल कुन्तलोद्भासि मुखचन्द्र विराजितं  ।। १६.४२  ।।	
अतिरक्ताधरोष्ठं च रक्तपाणिद्वयांचितं  ।	
वामपादं समाकुञ्च्य चोत्तानीकृत्य दक्षिणं  ।। १६.४३  ।।	
दक्षिणं चाभयं हस्तं नवनीतयुतं तथा   ।	
वामं प्रसार्य चोत्तानं सर्वाभरणभूषितं  ।। १६.४४  ।।	
सांबरं तु प्रकुर्वीत विगतांबरमेव वा   ।	
एवं तु विधिना कुर्यान्नवनितनटं बुधः   ।। १६.४५  ।।	
एवमेव प्रकुर्वीत कालीयाहिफणोपरि   ।	
नृत्यन्तं परमात्मानमुत्तानाकुञ्चिताङ्घ्रिकं  ।। १६.४६  ।।	
दक्षिणे तु करे कुर्यान्नवनीतस्य खण्डकं  ।	
अहिपुच्छं करे वापि कुर्यात्कालीयमर्दनं  ।। १६.४७  ।।	
नीलोत्पलदलश्यामं पीतांबरसुशोभितं  ।	
चतुर्भुजं शङ्खचक्रमूर्ध्वपाणिद्वये धृतं  ।। १६.४८  ।।	
अधःपाणिद्वये वेणुं वादयन्तं मुदान्वितं  ।	
सर्वालङ्कारसंयुक्तं गरुडोपरि संस्थितं  ।। १६.४९  ।।	
देवीभ्यां सहितं देवं मुनिभिः परिवेष्टितं  ।	
कृष्णमेवं प्रकुर्वीत सन्तानार्थी विशेषतः   ।। १६.५०  ।।	
कलापकुसुम श्यामं पूर्णचन्द्रनिभानसं  ।	
बर्हिबर्हकृतोत्तंसं सर्वालङ्कारसंयुतं  ।। १६.५१  ।।	
युवतीवेषलावण्यं श्रीवत्सांकितवक्षसं  ।	
स्मेरारुणाधरन्यस्तवेणुं त्रैलोक्यमोहनं  ।। १६.५२  ।।	
अक्षमालां च विद्यां च कुर्यादूर्ध्वकरद्वये   ।	
वेणुं करद्वये कुर्याच्चतुर्भुजयुतं हरिं  ।। १६.५३  ।।	
तपनीयलसत्कान्त्याभ्राजत्कमलहन्तया   ।	
निरीक्ष्यमाणचरणं वामपार्श्वस्थया श्रिया   ।। १६.५४  ।।	
हेमसिंहासने रम्ये राज्ञीभिस्तु निषेवितं  ।	
चन्द्रमण्डलसंकाशश्वेतछत्रेणशोभितं  ।। १६.५५  ।।	
नारदाद्यैर्मुनिगणैज्ञान्नार्थिभिरुपासितं  ।	
इन्द्रादिदेवताबृन्धैः प्रणतं परमेश्वरं  ।। १६.५६  ।।	
एवं कृष्णं प्रकुर्वीत जगन्मोहनविग्रहं  ।	
गोपीभिरावृतं गोभिः परमानन्दविग्रहं  ।। १६.५७  ।।	
व्यत्यस्य दक्षिणं पादं वामे न्यस्य च सुस्थितं  ।	
चतुर्भुजं शङ्खचक्रधरमूर्ध्वकरद्वये   ।। १६.५८  ।।	
धृत्वा वेदमयं वेणुमन्यहस्तद्वयेन च   ।	
अङ्गुलीभिर्मुदा वेणुसुषिराणि च पूरयन्  ।। १६.५९  ।।	
दिव्यगान्धर्वगीतार्तं त्रिभङ्गेन च संस्थितं  ।	
एवं कृष्णं प्रकुर्वीत वेणुनादनटं बुधः   ।। १६.६०  ।।	
सर्वभूषणसंयुक्तं ब्रह्मसूत्रसमन्वितं  ।	
रक्तांबरधरं चैव श्यामलं कमलेक्षणं  ।। १६.६१  ।।	
रुक्मिणीसत्यभामाभ्यां पार्श्वयोरुपशोभितं  ।	
रुक्मिणीं रुक्मवर्णाभां सत्यां श्यामनिभां तथा   ।। १६.६२  ।।	
वसुदेवं देवकीं च पुरतो दक्षिणे तथा   ।	
यशोदां नन्दगोपं च देवेशं वीक्ष्य सुस्थितं  ।। १६.६३  ।।	
प्रद्युम्नं च तथा सांबं वामे कुर्यात्सलक्षणं  ।	
दामं सुमनसं चैव कुर्यादन्यां च गोपिकां  ।। १६.६४  ।।	
कर्णाग्रान्तन्तु कृष्णस्य सुमन्तुं वाममाश्रितं  ।	
कक्षबाहुसमं वापि कारयेद्युक्तितः क्रमाथ् ।। १६.६५  ।।	
नवतालेन मानेन कुर्यात्तान्समलङ्कृतान्  ।	
देवकीं वसुदेवं च कृष्णवर्णौ प्रकल्पयेथ् ।। १६.६६  ।।	
यशोदां गौरवर्णाञ्च कर्बुरं नन्दमाचरेथ् ।	
प्रद्युम्नं श्यामवर्णं च सांबं कालाञ्जनप्रभं  ।। १६.६७  ।।	
दामं रक्तनिभं चैव गौरं सुमनसं तथा   ।	
सुमन्तुं श्वेतवर्णं च कल्बयेद्विधिना बुधः   ।। १६.६८  ।।	
एवं कृष्णं प्रकुर्वीत लीलामानुषविग्रहं  ।	
चतुर्मूर्तिक्रमश्चैषां वासाधिकरणोक्तवथ् ।। १६.६९  ।।	
धृत्वा पुष्पमयीं यष्टिं दक्षिणेवतु पाणिना   ।	
न्यस्यान्यं चैव भूमिस्थराजदण्डस्य मूर्धवि   ।। १६.७०  ।।	
राजार्हाभरणैर्युक्तं रुक्मीण्या सहितं प्रभुं  ।	
एवे कृष्णं प्रकुर्वीत राजगोपालविग्रहं  ।। १६.७१  ।।	
पीतांबरधरं देवं ज्ञानमुद्रालसत्करं  ।	
वेणुमन्यकरे धृत्वा सुखासीनं शुचिस्मितं  ।। १६.७२  ।।	
उपास्यमानं मुनिभिर्देवीभ्यां रहितं हरिं  ।	
कृष्णमेवं प्रकुर्वीद ज्ञानगोपालविग्रहं  ।। १६.७३  ।।	
स्वर्णप्रभमुदाराङ्गमष्टबाहुं जगत्प्रभुं  ।	
इक्षुचापांकुशान्वेणुं शङ्खारिसुमसायकान्  ।। १६.७४  ।।	
बिभ्रन्तं रमया श्लिष्टदिव्यमङ्गलविग्रहं  ।	
सर्वाभरणसंयुक्तं योगिनाममृतप्रदं  ।। १६.७५  ।।	
एवं सम्मोहनं कुर्यात्कृष्णं गोपालविग्रहं  ।	
गवां गोपकुमाराणां गोपीनां रक्षणायवै   ।। १६.७६  ।।	
नगं गोवर्धनं नाम दधार भगवान्हरिः   ।	
वामेनोद्धृतहस्तेन बिभ्रन्तं नगमुत्तमं  ।। १६.७७  ।।	
कटिन्यस्तान्य हस्तं च पद्महस्तमधापि वा   ।	
शङ्खचक्रधरं देवङ्कुर्याच्चैव चतुर्भुजं  ।। १६.७८  ।।	
एवं कृष्णं प्रकुर्वीत गोवर्धनधरं हरिं  ।	
पुरा महति संग्रामे पार्थं रक्षितवान्हरिः   ।। १६.७९  ।।	
पार्थं रथस्थितं कुर्याच्छरतूणीरसंयुतं  ।	
समीक्षमाणं देवेशं स्यन्दनस्थं स्वपार्श्वगं  ।। १६.८०  ।।	
श्यामवर्णं महाबाहु कृष्णमुद्बद्धकुन्तलं  ।	
बिभ्रन्तं दक्षिणे पाशं शङ्खं वामकरे तधा   ।। १६.८१  ।।	
अर्जुनस्य मुखं वीक्ष्य स्मयमानं महारथं  ।	
एवं कृष्णं प्रकुर्वीत पार्थसारथिविग्रहं  ।। १६.८२  ।।	
वामजानुसमाकुञ्च्य दीर्घमन्यं प्रसार्य च   ।	
तथै वाविथ्य सन्न्यस्य भूम्यां वामकरं पुरः   ।। १६.८३  ।।	
आकुञ्चितान्यपादेव चासनस्थितिशोभिना   ।	
अन्यहस्तेन संधार्य नवनीतं नवं नवं  ।। १६.८४  ।।	
मुहुरालोकयन्तं तद्दर्शनीयं विशेषतः   ।	
एवं कृष्णं प्रकुर्वीत बालगौपालविग्रहं  ।। १६.८५  ।।	
पुरा संदर्तसमये संहृतेषु जगत्सु च   ।	
वटपत्रे विनिद्राणो बभूव भगवान्हरिः   ।। १६.८६  ।।	
वटपत्रे शयानं तु बालरूपं परात्परं  ।	
आकृष्य दक्षिणं पादं वामहस्तेन लीलया   ।। १६.८७  ।।	
पादाङ्गुष्ठं मुखे न्यस्य धास्यन्तं हसिताननं  ।	
दक्षिणेन तु हस्तेन वहन्तं दक्षिणोरुकं  ।। १६.८८  ।।	
प्रसारितेतरपदं दिव्यालङ्कारशोभितं  ।	
वटपत्रं प्रकुर्वीत विशालं चाधराग्रकं  ।। १६.८९  ।।	
वटपत्रशयानं तु कृष्णमेवं प्रकल्पयेथ् ।	
शङ्खचक्रगदापद्म पाशांकुशलसत्करं  ।। १६.९०  ।।	
कराभ्यां वेणुमादाय धमन्तं सर्वमोहनं  ।	
सूर्यायुतशताभासं पीतांबरसुशोभितं  ।। १६.९१  ।।	
नानालङ्कारसुभगं सूर्यमण्डलसंस्थितं  ।	
एवं प्रकल्पयेत्कृष्णं महान्तं सर्वमोहनं  ।। १६.९२  ।।	
कृष्णरूपमसंख्यातंस्वेच्छारूपं तु कारयेथ् ।	
कालीयमर्दनादौ तु नागकन्यादिकल्पनं  ।। १६.९३  ।।	
कल्पनं भोगभेदस्य चैवमादीन्प्रकल्पयेथ् ।	
युक्त्या बुद्ध्या च भक्त्या च यथा स्यान्मनसः प्रियं  ।। १६.९४  ।।	
एवं रूपं च कृत्वा तु तद्रूवं कौतुकं चरेथ् ।	
अथवाकौतुकं बिंबं चतुर्भुजसमन्वितं  ।। १६.९५  ।।	
अभयं वरदं पूर्वं शङ्खचक्रधरं परं  ।	
एवं चतुर्भुजं कृत्वा स्थापनारंभमाचरेथ् ।। १६.९६  ।।	
पूर्वोक्तयागशालायां पञ्चाग्नीन्परिकल्प्य च   ।	
पैण्डरीके प्रधानाग्नौ हौत्रशंसनमाचरेथ् ।। १६.९७  ।।	
"कृष्णं नारायणं पुण्यं त्रिदशाधिपऽमत्यपि   ।	
"रुक्मिणीं सुंदरीं देवीं रमाऽमिति च रुक्मिणीं  ।। १६.९८  ।।	
"सत्यरूपां सतीं चैव सन्नतीं च क्षमाऽमिति   ।	
इत्येवमुक्त्वा चावाह्य गरुडं पूर्ववत्तधा   ।। १६.९९  ।।	
आवाहनक्रमेणैव निरुप्याज्याहुतीर्यजेथ् ।	
"सत्यस्सत्यस्थऽ इत्युक्त्वा शतमष्टाधिकं यजेथ् ।। १६.१००  ।।	
श्रीभूम्योरिव कुर्याच्च रुक्मिणीसत्यभामयोः   ।	
पूर्वोक्तेन विधानेन स्थापनादीनि कारयेथ् ।। १६.१०१  ।।	
कर्की 	
युगान्तसमये विष्णुः कर्की नाम भविष्यति   ।	
खड्गखेटकहस्तस्तु म्लेच्छादीन्स हनिष्यति   ।। १६.१०२  ।।	
कूटे वा गोपुरे वापि पर्वताकृतिकेऽपि वा   ।	
कल्किरूपं प्रतिष्ठाप्य विमाने तु समर्चयेथ् ।। १६.१०३  ।।	
मध्यमं दशतालेन भिन्नांजनचयप्रभं  ।	
अश्वाननं मुखं कुर्यादन्यच्चैव नराकृति   ।। १६.१०४  ।।	
चतुर्भुजं च हस्तेषु क्रमाच्चैवायुधान्यपि   ।	
चक्रं शङ्खं च खड्गं च दधानं खेटकं तथा   ।। १६.१०५  ।।	
अथवा कल्पयेद्देवमश्वारूढं द्विबाहुकं  ।	
शुद्धस्फचिकसंकाशं खड्गखेटक धारिणं  ।। १६.१०६  ।।	
अत्रैव कौतुकं कुर्याद्विष्णुरूपं चतुर्भुजं  ।	
पूर्वोक्तयागशालायां पञ्चाग्नीन्परिकल्प्य च   ।। १६.१०७  ।।	
पैण्डरीके प्रधानाग्नौ हौत्रशंसनमाचरेथ् ।	
"कर्किणं कामरूपं च विष्णुं संहारकारणम्ऽ   ।। १६.१०८  ।।	
एवमावाह्य विधिना निरुप्याज्याहुतीर्यजेथ् ।	
"धूर्नो वहन्ताऽ मित्युक्त्वा शतमष्टाधिकं यजेथ् ।। १६.१०९  ।।	
उत्सवस्नपनादीनि विष्णोरिव समाचरेथ् ।	
विष्णोर्दशावताराणामेवं प्रोक्तं तु लक्षणं  ।। १६.११०  ।।	
अनादिर्भगवान्कालो नास्य चान्तोऽपि दृश्यते   ।	
चक्रवत्परिवर्तन्ते सृष्टिस्थित्यन्तसंयमाः   ।। १६.१११  ।।	
अवताराश्च कीर्त्यन्ते भूयांसः परमात्मनः   ।	
धर्मसंरक्षणार्थाय दुष्टसंशिक्षणाय च   ।। १६.११२  ।।	
सद्य आविर्भवेद्विष्णुर्यत्र भक्तानुकंपया   ।	
आविर्भावं तु तं विन्द्यात्प्रादुर्भावमथेतरथ् ।। १६.११३  ।।	
आविर्भावन्तु मत्स्याद्याः पञ्च पञ्चेतरास्स्मृताः   ।	
गजेन्द्रमोक्षणादीनप्याविर्भावान्प्रचक्षते   ।। १६.११४  ।।	
अन्तराले तथा विष्णोर्दक्षिणोत्तरपार्श्वयोः   ।	
कल्पयेद्रामकृष्णौ तु मुखमण्डप एव वा   ।। १६.११५  ।।	
अथान्तर्मण्डपे वापि तथावरण मण्डपे   ।	
संस्थाप्य कौतुकं बेरं द्वयमेवेति के च न   ।। १६.११६  ।।	
नारसिंहं वराहं च वामनं च त्रिविक्रमं  ।	
ध्रुवबेरं विना कृत्वा कौतुकं लक्षणान्वितं  ।। १६.११७  ।।	
स्थापयित्वा तथा विष्णोः पूजयेदग्रमण्डपे   ।	
मत्स्यकूर्मवराहाणां वामनस्य विशेषतः   ।। १६.११८  ।।	
कौतुकं विष्णुरूपं तु कुर्याच्चैव चतुर्भुजं  ।	
ध्रुवरूपं न कुर्वीत यथेष्टमितरत्रतु   ।। १६.११९  ।।	
इति श्रीवैखानसे भगवच्छास्त्रे भृगुप्रोक्तायां	
संहितायां प्रकीर्णाधिकारे षोडशोऽध्यायः