विष्णुपुराणम्/तृतीयांशः/अध्यायः १६
और्व उवाच
हविष्यमत्स्यमांसैस्तु शशस्य नकुलस्य च  ।
सोकरच्छाकलैणेयरौरवैर्गवयेन च  ॥ ३,१६.१ ॥
औरभ्रगव्यैश्च तथा मासवृद्ध्या पितामहाः  ।
प्रयान्ति तृप्तिं मांसैस्तु नित्यं वार्ध्रोणसामिषैः  ॥ ३,१६.२ ॥
खड्गमांसमतीवात्र कालशाकं तथा मधु  ।
शस्तानि कर्मण्यत्यन्ततृप्तिदानि नरेश्वर  ॥ ३,१६.३ ॥
गयामुपेत्य यः श्राद्धं करोति पृथिवीपते  ।
सफलं तस्य तज्जन्म जायते पितृतीष्टिदम्  ॥ ३,१६.४ ॥
प्रशान्तिकाःसमीवाराः श्यामाका द्विविधास्तथा  ।
वन्यैषधीप्रधानास्तु श्राद्धार्हाः पुरुषर्षभ  ॥ ३,१६.५ ॥
यवाः प्रियङ्गवो मुद्गा गोधूमा व्रीहयस्तिलाः  ।
निष्पावाः कोविदाराश्च सर्षपाश्चात्र सोभनाः  ॥ ३,१६.६ ॥
अकृताग्रयणं यच्च धान्यजातं नरेश्वर  ।
राजमाषानणुंश्चैव मसूरांश्च विसर्जयेत् ॥ ३,१६.७ ॥
अलाबुं गृञ्जनं चैव पलाण्डुं पिण्डमूलकम्  ।
गान्धारककरंवादिलवणान्यौषराणि च  ॥ ३,१६.८ ॥
आरक्ताश्चैव निर्यासाः प्रत्यक्षलवणानि च  ।
वर्ज्यान्येतानि वै श्राद्धे यच्च वाचा न शस्यते  ॥ ३,१६.९ ॥
नक्ताहृतमनुच्छिन्नं तृप्यते न च यत्र गौः  ।
दुर्गंधिफेनिलं चांबु श्राद्धयोग्यं न पार्थिव  ॥ ३,१६.१० ॥
क्षीरमेकशफानां यदौष्ट्रमाविकमेव च  ।
मार्गं च माहिषं चैव वर्जयेच्छ्राद्धकर्मणि  ॥ ३,१६.११ ॥
षण्डापविद्धचण्डालपापिपाषण्डरोगिभिः  ।
कृकवाकुश्वाननग्नवानरग्रामसूकरैः  ॥ ३,१६.१२ ॥
उदक्यासूतिकाशौचमृतहारैश्च वीक्षिते  ।
श्राद्धे सुरा न पितरो भुञ्जन्ते पुरुषर्षभ  ॥ ३,१६.१३ ॥
तस्मात्परीश्रिते कुर्याच्छ्राद्धं श्रद्धासमन्वितः  ।
उर्व्यां च तिलविक्षेपाद्यातुधानान्निवारयेत् ॥ ३,१६.१४ ॥
नखादिना चोपपन्नं केशकीटादिभिर्नृप  ।
न चैवाभिषवैर्मिश्रमन्नं पर्युषितं तथा  ॥ ३,१६.१५ ॥
श्रद्धासमन्वितैर्दत्तं पितृभ्यो नामगोत्रतः  ।
यदाहारास्तु ते जातास्तदाहारत्वमेति तत् ॥ ३,१६.१६ ॥
श्रूयते चापि पितृर्भिगीता गाथा महीपते  ।
इक्ष्वाकोर्मनुपुत्रस्य कलापोपवने पुरा  ॥ ३,१६.१७ ॥
अपि नस्ते भविष्यन्ति कुले सन्मार्गशीलिनः  ।
गयामुपेत्य ये पिण्डान्दास्यन्त्यस्माकमादरात् ॥ ३,१६.१८ ॥
अपि नःस कुले जायाद्यो नो दद्यात्त्रयोदशीम्  ।
पायसं मधुसर्पिर्भ्यां वर्षासु च मघासु च  ॥ ३,१६.१९ ॥
गौरीं वाप्युद्वहेत्कन्यां नीलं वा वृषमुत्सृजेत् ।
यजेत वाश्वमेधेन विधिवद्दक्षिणावता  ॥ ३,१६.२० ॥
इति श्रीविष्णुमहापुराणे तृतीयांशे षोडशोऽध्यायः (१६)

श्रीविष्णुपुराणम्-तृतीयांशः