रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ६६
यामेव रात्रिं शत्रुघ्नः पर्णशालामुपाविशत् ।	
तामेव रात्रिं सीतापि प्रसूता दारकद्वयम् ।। ७.६६.१ ।।	
ततो ऽर्धरात्रसमये बालका मुनिदारकाः ।	
वाल्मीकेः प्रियमाचख्युः सीतायाः प्रसवं शुभम् ।। ७.६६.२ ।।	
भगवन्रामपत्नी सा प्रसूता दारकद्वयम् ।	
ततो रक्षां महातेजः कुरु भूतविनाशिनीम् ।। ७.६६.३ ।।	
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा महर्षिः समुपागमत् ।	
बालचन्द्रप्रतीकाशौ देवपुत्रौ महौजसौ ।। ७.६६.४ ।।	
जगाम तत्र हृष्टात्मा ददर्श च कुमारकौ ।	
भूतघ्नीं चाकरोत्ताभ्यां रक्षां रक्षोविनाशिनीम् ।। ७.६६.५ ।।	
कुशमुष्टिमुपादाय लवं चैव तु स द्विजः ।	
वाल्मीकिः प्रददौ ताभ्यां रक्षां भूतविनाशिनीम् ।। ७.६६.६ ।।	
यस्तयोः पूर्वजो जातः स कुशैर्मन्त्रसत्कृतैः ।	
निर्मार्जनीयस्तु तदा कुश इत्यस्य नाम तत् ।। ७.६६.७ ।।	
यश्चावरो भवेत्ताभ्यां लवेन स समाहितः ।	
निर्मार्जनीयो वृद्धाभिर्लव इत्येव नामतः ।। ७.६६.८ ।।	
एवं कुशलवौ नाम्ना तावुभौ यमजातकौ ।	
मत्कृताभ्यां च नामभ्यां ख्यातियुक्तौ भविष्यतः ।। ७.६६.९ ।।	
तां रक्षां जगृहुस्ताश्च मुनिहस्तात्समाहिताः ।	
अकुर्वंश्च ततो रक्षां तयोर्विगतकल्मषाः ।। ७.६६.१० ।।	
तथा तां क्रियमाणां च वृद्धाभिर्जन्म नाम च ।	
सङ्कीर्तनं च रामस्य सीतायाः प्रसवौ शुभौ ।। ७.६६.११ ।।	
अर्धरात्रे तु शत्रुघ्नः शुश्राव सुमहत्प्रियम् ।	
पर्णशालां ततो गत्वा मातर्दिष्ट्येति चाब्रवीत् ।। ७.६६.१२ ।।	
तथा तस्य प्रहृष्टस्य शत्रुघ्नस्य महात्मनः ।	
व्यतीता वार्षिकी रात्रिः श्रावणी लघुविक्रमः ।। ७.६६.१३ ।।	
प्रभाते सुमहावीर्यः कृत्वा पौर्वाह्णिकीं क्रियाम् ।	
मुनिं प्राञ्जलिरामन्त्र्य ययौ पश्चान्मुखः पुनः ।। ७.६६.१४ ।।	
स गत्वा यमुनातीरं सप्तरात्रोषितः पथि ।	
ऋषीणां पुण्यकीर्तीनामाश्रमे वासमभ्ययात् ।। ७.६६.१५ ।।	
स तत्र मुनिभिः सार्धं भार्गवप्रमुखैर्नृपः ।	
कथाभिरभिरूपाभिर्वासं चक्रे महायशाः ।। ७.६६.१६ ।।	
स काञ्चनाद्यैर्मुनिभिः समेतो रघुप्रवीरो रजनीं तदानीम् ।	
कथाप्रकारैर्बहुभिर्महात्मा विरामयामास नरेन्द्रसूनुः ।। ७.६६.१७ ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे षट्षष्टितमः सर्गः ।। ६६ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्