नारायणीयम्/दशकम् ६५
गोपीजनाय कथितं नियमावसाने		
मारोत्सवं त्वमथ साधयितुं प्रवृत्तः ।		
सान्द्रेण चान्द्रमहसा शिशिरीकृताशे		
प्रापूरयो मुरलिकां यमुनावनान्ते ॥ ६५१॥		
सम्मूर्छनाभिरुदितस्वरमण्डलाभिः		
सम्मूर्छयन्तमखिलं भुवनान्तरालम् ।		
त्वद्वेणुनादमुपकर्ण्य विभो तरुण्य		
स्तत्तादृशं कमपि चित्तविमोहमापुः ॥ ६५२॥		
ता गेहकृत्यनिरतास्तनयप्रसक्ताः		
कान्तोपसेवनपराश्च सरोरुहाक्ष्यः ।		
सर्वं विसृज्य मुरलीरवमोहितास्ते		
कान्तारदेशमयि कान्ततनो समेताः ॥ ६५३॥		
काश्चिन्निजाङ्गपरिभूषणमादधाना		
वेणुप्रणादमुपकर्ण्य कृतार्धभूषाः ।		
त्वामागता ननु तथैव विभूषिताभ्य		
स्ता एव संरुरुचिरे तव लोचनाय ॥ ६५४॥		
हारं नितम्बभूवि काचन धारयन्ती		
काञ्चीं च कण्ठभुवि देव समागता त्वाम् ।		
हारित्वमात्मजघनस्य मुकुन्द तुभ्यं		
व्यक्तं बभाष इव मुग्धसुखी विशेषात् ॥ ६५५॥		
काचित्कुचे पुनरसज्जितकञ्चुलीका		
व्यामोहतः परवधूभिरलक्ष्यमाणा ।		
त्वामाययौ निरुपमप्रणयातिभार		
राज्याभिषेकविधये कलशीधरेव ॥ ६५६॥		
काश्चित् गृहात् किल निरेतुमपारयन्त्य		
स्त्वामेव देव हृदये सुदृढं विभाव्य ।		
देहं विधूय परचित्सुखरूपमेकं		
त्वामाविशन्परमिमा ननु धन्यधन्याः ॥ ६५७॥		
जारात्मना न परमात्मतया स्मरन्त्यो		
नार्यो गताः परमहंसगतिं क्षणेन ।		
तत्त्वां प्रकाशपरमात्मतनुं कथञ्चि		
च्चित्ते वहन्नमृतमश्रममश्नुवीय ॥ ६५८॥		
अभ्यागताभिरभितो व्रजसुन्दरीभि		
र्मुग्धस्मितार्द्रवदनः करुणावलोकी ।		
निस्सीमकान्तिजलधिस्त्वमवेक्ष्यमाणो		
विश्वैकहृद्य हर मे परमेश रोगान् ॥ ६५९॥