शब्दकल्पद्रुमः/सर्पसत्रं
सर्व्वतोभद्रः, पुं, (सर्व्वतो भद्रमस्येति ।) निम्ब-
वृक्षः । इत्यमरः । २ । ४ । ६२ ॥ व्यूहविशेषः । इति
तट्टीका ॥ विष्णुरथः । इति शब्दरत्नावली ॥
वंशः । इति शब्दचन्द्रिका ॥ चित्रकाव्यविशेषः ।
इति मेदिनी ॥

 तदुदाहरणं यथा ।

इति सर्व्वतोभद्रः । इति माघे । १९ । २७ ॥
अस्यार्थः । “सकारेति । पुनः कीदृशी ।
‘कारो वधे निश्चये च बले यत्ने रतावपि ।’
इति विश्वः ॥
सकाराः सयत्नाः सोत्साहाः नाना नाना-
विधाश्चये ये आराः अरीणां समूहाः । भिक्षादि-
भ्योऽण् । तेषां कासा गतिभेदाः काया विग्र-
हाश्च तेषां सादं ददतीति साददाः नाश-
कारकाः सायका यस्यां सा तथोक्ता । रसेन
रागेणाहवो यस्याः सा रसाहना रणरागिणी-
त्यर्थः । वाहसाराणां वाहश्रेष्ठानां ये नादा
हेषादिघोषास्तेषां वादं कलहं ददतीति वाद-
दानि । तैः सह कलहायमानानि वादनानि
वाद्यानि यस्यां सा वाहसारनादवाददवादना
तूर्य्यवादघोषेत्यर्थः । अतएव तेषां तुल्यतोक्ते-
रतिशयोक्तिः । सर्व्वतो भ्रमणात् सर्व्वतो-
भद्राख्यश्चित्रबन्धः । अत एव दण्डी ।
‘तदिदं सर्व्वतोभद्रं भ्रमणं यदि सर्व्वतः ।’ इति ।