रामायणम्/उत्तरकाण्डम्/सर्गः ३३
रावणग्रहणं तत्तु वायुग्रहणसन्निभम् ।	
ततः पुलस्त्यः शुश्राव कथितं दिवि दैवतैः ।। ७.३३.१ ।।	
ततः पुत्रकृतस्नेहात्कम्प्यमानो महाधृतिः ।	
माहिष्मतीपतिं द्रष्टुमाजगाम महानृषिः ।। ७.३३.२ ।।	
स वायुमार्गमास्थाय वायुतुल्यगतिर्द्विजः ।	
पुरीं माहिष्मतीं प्राप्तो मनःसम्पातविक्रमः ।। ७.३३.३ ।।	
सो ऽमरावतिसङ्काशां हृष्टपुष्टजनाकुलाम् ।	
प्रविवेश पुरीं ब्रह्मा इन्द्रस्येवामरावतीम् ।। ७.३३.४ ।।	
पादचारमिवादित्यं निष्पतन्तं सुदुर्दशम् ।	
ततस्ते प्रत्यभिज्ञाय अर्जुनाय निवेदयन् ।। ७.३३.५ ।।	
पुलस्त्य इति विज्ञाय वचनाद्धैहयाधिपः ।	
शिरस्यञ्जलिमाधाय प्रत्युद्गच्छत्तपस्विनम् ।। ७.३३.६ ।।	
पुरोहितो ऽस्य गृह्यार्घ्यं मधुपर्कं तथैव च ।	
पुरस्तात्प्रययौ राज्ञः शक्रस्येव बृहस्पतिः ।। ७.३३.७ ।।	
ततस्तमृषिमायान्तमुद्यन्तमिव भास्करम् ।	
अर्जुनो दृश्य सम्भ्रान्तो ववन्देन्द्र इवेश्वरम् ।। ७.३३.८ ।।	
स तस्य मधुपर्कं गां पाद्यमर्घ्यं निवेद्य च ।	
पुलस्त्यमाह राजेन्द्रो हर्षगद्गदया गिरा ।। ७.३३.९ ।।	
अद्यैवममरावत्या तुल्या माहिष्मती कृता ।	
अद्याहं तु द्विजेन्द्र त्वां यस्मात्पश्यामि दुर्दशम् ।। ७.३३.१० ।।	
अद्य मे कुशलं देव अद्य मे कुशलं व्रतम् ।	
अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः ।	
यस्माद्देवगणैर्वन्द्यौ वन्दे ऽहं चरणौ तव ।। ७.३३.११ ।।	
इदं राज्यमिमे पुत्रा इमे दारा इमे वयम् ।	
ब्रह्मन्किं कुर्मि किं कार्यमाज्ञापयतु नो भवान् ।। ७.३३.१२ ।।	
तं धर्मे ऽग्निषु पुत्रेषु शिवं पृष्ट्वा च पार्थिवम् ।	
पुलस्त्योवाच राजानं हैहयानां तथा ऽर्जुनम् ।। ७.३३.१३ ।।	
नरेन्द्राम्बुजपत्राक्ष पूर्णचन्द्रनिभानन ।	
अतुलं ते बलं येन दशग्रीवस्त्वया जितः ।। ७.३३.१४ ।।	
भयाद्यस्योपतिष्ठेतां निष्पन्दौ सागरानिलौ ।	
सो ऽयं मृधे त्वया बद्धः पौत्रो मे रणदुर्जयः ।। ७.३३.१५ ।।	
पुत्रकस्य यशः पीतं नाम विश्रावितं त्वया ।	
मद्वाक्याद्याच्यमानो ऽद्य मुञ्च वत्सं दशाननम् ।। ७.३३.१६ ।।	
पुलस्त्याज्ञां प्रगृह्योचे न किञ्चन वचो ऽर्जुनः ।	
मुमोच वै पार्थिवेन्द्रो राक्षसेन्द्रं प्रहृष्टवत् ।। ७.३३.१७ ।।	
स तं प्रमुच्य त्रिदशारिमर्जुनः प्रपूज्य दिव्याभरणस्रगम्बरैः ।	
अहिंसकं सख्यमुपेत्य साग्निकं प्रणम्य तं ब्रह्मसुतं गृहं ययौ ।। ७.३३.१८ ।।	
पुलस्त्येनापि सन्त्यक्तो राक्षसेन्द्रः प्रतापवान् ।	
परिष्वक्तः कृतातिथ्यो लज्जमानो विनिर्जितः ।। ७.३३.१९ ।।	
पितामहसुतश्चापि पुलस्त्यो मुनिपुङ्गवः ।	
मोचयित्वा दशग्रीवं ब्रह्मलोकं जगाम ह ।। ७.३३.२० ।।	
एवं स रावणः प्राप्तः कार्तवीर्यात्प्रधर्षणम् ।	
पुलस्त्यवचनाच्चापि पुनर्मुक्तो महाबलः ।। ७.३३.२१ ।।	
एवं बलिभ्यो बलिनः सन्ति राघवनन्दन ।	
नावज्ञा हि परे कार्या य इच्छेत् प्रियमात्मनः ।। ७.३३.२२ ।।	
ततः स राजा पिशिताशनानां सहस्रबाहोरुपलभ्य मैत्रीम् ।	
पुनर्नृपाणां कदनं चकार चचार सर्वां पृथिवीं च दर्पात् ।। ७.३३.२३ ।।	
इत्यार्षे श्रीमद्रामायणे वाल्मीकीये आदिकाव्ये श्रीमदुत्तरकाण्डे त्रयस्त्रिंशः सर्गः ।। ३३ ।।	

रामायणम्/उत्तरकाण्डम्