स्कन्दपुराणम्/खण्डः १ (माहेश्वरखण्डः)/केदारखण्डः/अध्यायः २८
॥लोमश उवाच॥	
कुमारं स्वांकमारोप्य उवाच जगदीश्वरः॥	
देवान्प्रति तदा रुद्रः सेंद्रान्भर्गः प्रतापवान्॥ २८.१ ॥	
किं कार्यं कथ्यतां देवाः कुमारेणाधुना मम॥	
तदोचुः सहिताः सर्वे देवं पशुपतिं प्रति॥ २८.२ ॥	
तारकाद्भयमुत्पन्नं सर्वेषां जगतां विभो॥	
त्राता त्वं जगतां स्वामी तस्मात्त्राणं विधीयताम्॥ २८.३ ॥	
कुमारेण हतोऽद्यैव तारको भविता प्रभो॥	
तस्मादद्यैव यास्यामस्तारकं हंतुमुद्यताः॥ २८.४ ॥	
तथेति मत्वा सहसा निर्जग्मुस्ते तदा सुराः॥	
कार्त्तिकेयं पुरस्कृत्य शंकरातमजमेव हि॥ २८.५ ॥	
सर्वे मिलित्वा सहसा ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः॥	
देवानामुद्यमं श्रुत्वा तारकोऽपि महाबलः॥ २८.६ ॥	
सैन्येन महता चैव ययौ योद्धुं सुरान्प्रति॥	
देवैर्दृष्टं समायातं तारकस्य महद्बलम्॥ २८.७ ॥	
तदा नभोगता वाणी ह्युवाच परिसांत्व्य तान्॥	
शांकरिं च पुरस्कृत्य सर्वे यूय प्रतिष्ठिताः॥ २८.८ ॥	
दैत्यान्विजित्य संग्रामे जयिनो हि भविष्यथ॥ २८.९ ॥	
वाचं तु खेचरीं श्रुत्वा देवाः सर्वे समुत्सुकाः॥	
कुमारं च पुरस्कृत्य सर्वे ते गतसाध्वसाः॥ २८.१० ॥	
युद्धकामाः सुरा यावत्तावत्सर्वे समागताः॥	
वरणार्थं कुमारस्य सुता मृत्योर्दुरत्यया॥ २८.११ ॥	
ब्रह्मणा नोदिता पूर्वं तपः परममाश्रिता॥	
तपसा तेन महता कुमारं प्रति वै तदा॥	
आगता दुहिता मृत्योः सेना नामैकसुंदरी॥ २८.१२ ॥	
तां दृष्ट्वा तेऽब्रुवन्सर्वे देवं पशुपतिं प्रति॥	
एनं कुमारमुद्दिश्य आगता ह्यतिसुंदरी॥ २८.१३ ॥	
ब्रह्मणो वचनाच्चैव कुमारेण तदा वृता॥	
अथ सेनापतिर्जातः कुमारः शांकरिस्तदा॥ २८.१४ ॥	
तदा शंखाश्च भेर्यश्च पटहानकगोमुखाः॥	
तथा दुंदुभयो नेदुर्मृदंगाश्च महास्वनाः॥ २८.१५ ॥	
तेन नादेन महता पूरितं च नभस्तलम्॥	
तदा गौरी च गंगा च कृत्तिका मातरस्तथा॥	
परस्परमथोचुस्ताः सुतो मम ममेति च॥ २८.१६ ॥	
एवं विवादमापन्नाः सर्वास्ता मातृकादयः॥	
निवारिता नारदेन मौढ्यं मा कुरुतेति च॥ २८.१७ ॥	
पार्वत्यां शंकराज्जातो देवकार्यार्थसिद्धये॥	
तूष्णींभूतास्तदा सर्वाः कृत्तिका मातृभिः सह॥ २८.१८ ॥	
गुहेनोक्तास्तदा सर्वा ऋषिपत्न्यश्च कृत्तिकाः॥	
नक्षत्राणि समाश्रित्य भवद्भिः स्थीयतां चिरम्॥ २८.१९ ॥	
तथा मातृगणस्तेन स्वामिना स्थापितो दिवि॥	
मृत्योः कन्यां च संगृह्य कार्त्तिकेयस्त्वरान्वितः॥ २८.२० ॥	
इंद्रं प्रोवाच भगवान्कुमारः शंकरात्मजः॥	
दिवं याहि सुरैः सार्द्धं राज्यं कुरु निरन्तरम्॥ २८.२१ ॥	
इंद्रेणोक्तः कुमारो हि तारकेण प्रपीडिताः॥	
स्वर्गाद्विद्राविताः सर्वे वयं याता दिशो दश॥ २८.२२ ॥	
किं पृच्छसि महाभाग अस्मान्पदपरिच्युतान्॥	
एवमुक्तस्तदा तेन वज्रिणाशंकरात्मजः॥	
प्रहस्येंद्रं प्रति तदा मा भैषीत्यभयं ददौ॥ २८.२३ ॥	
यावत्कथयतस्तस्य शांकरेश्च महात्नः॥	
कैलासं तु गते रुद्रे पार्वत्या प्रमथैः सह॥ २८.२४ ॥	
आजगाम महादैत्यो दैत्यसेनाभिरावृतः॥	
रणदुंदुभयो नेदुस्तता प्रलयभीषणाः॥ २८.२५ ॥	
रणकर्कशतूर्याणि डिंडिमान्यद्भुतानि च॥	
गोमुखाः खरश्रृंगाणि काहलान्येव भूरिशः॥ २८.२६ ॥	
वाद्यभेदा आवाद्यंत तस्मिन्दैत्यसमागमे॥	
गर्जमानास्तदा वीरस्तारकेण सहैव तु॥ २८.२७ ॥	
उवाच नारदो वाक्यं तारकं देवकण्टकम्॥ २८.२८ ॥	॥नारद उवाच॥	
पुरा देवैः कृतो यत्नो वधार्थं नात्र संशयः॥	
तवैव चासुरश्रेष्ठ मयोक्तं नान्यथा भवेत्॥ २८.२९ ॥	
कुमारोऽयं च शर्वस्य तवार्थं चोपपादितः॥	
एवं ज्ञात्वा महाबाहो कुरु यत्नं समाहितः॥ २८.३० ॥	
नारदोक्तं निशम्याथ तारकः प्रहसन्निव॥	
उवाच वाक्यं मेधावी गच्छ त्वं च पुरंदरम्॥ २८.३१ ॥	
मम वाक्यं महर्षे त्वं वद शीघ्रं यथातथम्॥	
कुमारं च पुरस्कृत्य मया योद्धुं त्वमिच्छसि॥ २८.३२ ॥	
मूढभावं समाश्रित्य कर्तुमिच्छसि नान्यथा॥	
मनुष्यमेकमाश्रित्य मुचुकुन्दाख्यमेव च॥ २८.३३ ॥	
तत्प्रभावेऽमरावत्यां स्थितोऽसि त्वं न चान्यथा॥	
कौमारं बलमाश्रित्य तिष्ठसे त्वं ममाग्रतः॥ २८.३४ ॥	
त्वां हनिष्याम्यहं मन्दलोकपालैः सहैव हि॥	
एवं कथय देवेन्द्रं देवर्षे नान्यथा वद॥ २८.३५ ॥	
तथेति मत्वा भगवान्स नारदो ययौ सुराञ्छक्रपुरोगमांश्च॥	
आचष्ट सर्वं ह्यसुरेन्द्रभाषितं सहोपहासं मतिमांस्तथैव॥ २८.३६ ॥	
॥नारद उवाच॥	
भवद्भिः श्रूयतां देवा वचनं मम नान्यथा॥	
तारकेण यदुक्तं च सानुगे नावधार्यताम्॥ २८.३७ ॥	॥तारक उवाच॥	
त्वां हनिष्यामि रे मूढ नान्यथा मम भाषितम्॥ २८.३८ ॥	
मुचुकुन्दं समासाद्य लोकपालैश्च पूजितः॥	
न त्वया भीरुणा योत्स्ये देवो भूत्वा नराश्रितः॥ २८.३९ ॥	
तस्य वाक्यं निशम्योचुः सर्वे देवाः सवासवाः॥	
कुमारं च पुरस्कृत्य नारदं चर्षिसत्तमम्॥ २८.४० ॥	
जानासि त्वं हि देवर्षे कुमारस्य बलाबलम्॥	
अज्ञो भूत्वा कथं वाक्यमुक्तं तस्य ममाग्रतः॥ २८.४१ ॥	
प्रहस्य नारदो वाक्यमुवाच तस्य सन्निधौ॥	
अहमप्युपहासं च वाक्यं तारकमुक्तवान्॥ २८.४२ ॥	
जानीध्वममराः सर्वे कुमारं जयिनं सुराः॥	
भविष्यत्यत्र मे वाक्यं नात्र कार्याविचारणा॥ २८.४३ ॥	
नारदस्य वचः श्रुत्वा सर्वे देवा मुदान्विताः॥	
ऐकपद्येन चोत्तस्थुर्योद्धुकामाश्च तारकम्॥ २८.४४ ॥	
कुमारं गजमारोप्य देवेन्द्रो ह्यग्रगोऽभवत्॥	
सुरसैन्येन महता लोकपालैः समावृतः॥ २८.४५ ॥	
तदा दुन्दुभयो नेदुर्भेरीतूर्याण्यनेकशः॥	
वीणावेणुमृदंगानि तथा गन्धर्वनि स्वनाः॥ २८.४६ ॥	
गजं दत्त्वा महेंद्राय कुमारो यानमारुहत्॥	
अनेकरत्नसंवीतं नानाश्चर्यसमन्वितम्॥	
विचित्रचित्रं सुमहत्तथाश्चर्यसमन्वितम्॥ २८.४७ ॥ 	
विमानमारुह्य तदा महायशाः स शांकरिः सर्वगणैरुपेतः॥	
श्रिया समेतः परया बभौ महान्स वीज्यमानश्चमरैर्महाप्रभैः॥ २८.४८ ॥	
प्राचे तसं छत्र महामणिप्रभं रत्नैरुपेतं बहुभिर्विराजितम्॥	
धृतं तदा तेन कुमारमूर्द्धनि चन्द्रैः किरणैः सुशोभितम्॥ २८.४९ ॥	
संमीलितास्तदा सव देवा इन्द्रपुरोगमाः॥	
बलैः स्वैः स्वैः परिक्रांता योद्धुकामा महाबलाः॥ २८.५० ॥	
यमेऽपि स्वगणैः सार्द्धं मरुद्भिश्च सदागतिः॥	
पाथोभिर्वरुणस्तत्र कुबेरो गुह्यकैः सह॥	
ईशोऽपि प्रमथैः सार्द्धं नैर्ऋतो व्याधिभिः सह॥ २८.५१ ॥	
एवं तेऽष्टौ लोकपा योद्धुकामाः सर्वे मिलित्वा तारकं हंतुमेव॥	
पुरस्कृत्वा शांकरिं विश्ववंद्यं सेनापतिं चात्मविदां वरिष्ठम्॥ २८.५२ ॥	
एवं ते योद्धुकामा हि अवतेरुश्च भूतलम्॥	
अंतर्वेद्यां स्थिताः सर्वे गंगा यमुनमध्यगाः॥ २८.५३ ॥	
पातालाच्च समायातास्तारकस्योपजीविनः॥	
चेरुरंगबलोपेता हन्तुकामाः सुरान्रणे॥ २८.५४ ॥	
तारको हि समायातो विमानेन विराजितः॥	
छत्रेण च महातेजा ध्रियमाणेन मूर्द्धनि॥ २८.५५ ॥	
चामरैर्विज्यमानो हि शुशुभे दैत्यराट् स्वयम्॥ २८.५६ ॥	
एवं देवाश्च दैत्याश्च अंतर्वेद्यां स्थितास्तदा॥	
सैन्येन महता तत्र व्यूहान्कृत्वा पृथक्पृथक्॥ २८.५७ ॥	
गजान्कृत्वा ह्येकतश्च हयांश्च विविधांस्तथा॥	
स्यंदनानिविचित्राणि नानारत्नयुतानि च॥ २८.५८ ॥	
पदाता बहवस्तत्र शक्तिशूलपरश्वधैः॥	
खड्गतोमरनाराचैः पाशमुद्गरशोभिताः॥ २८.५९ ॥	
ते सेने सुरदैत्यानां शुशुभाते परस्परम्॥	
हंतुकामास्तदा ते वै स्तूयमानाश्च बन्धुभिः॥ २८.६० ॥	
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां प्रथमे माहेश्वरखण्डे केदारखंडे शिवशास्त्रे देवैः सह तारकासुरस्य संग्रामे देवदैत्यसेनाहवर्णनंनामाष्टाविंशोऽध्यायः॥ २८ ॥ छ ॥	

केदारखण्डः