महाभारतम्-02-सभापर्व-066
भीष्मेण शिशुपालवृत्तान्तकथनपूर्वकं स्वेन भीमनिषेधने स्वाभिप्रायाविष्करणम्।। 1।। <table>				
<td>

	भीष्म उवाच।। 	<td>	2-66-1x	
				
<td>

	चेदिराजकुले जातख्यक्ष एष चतुर्भुजः। रासभारावसदृशं ररास च ननाद च।। 	<td>	2-66-1a2-66-1b	
				
<td>

	तेनास्य मातापितरौ त्रेसतुस्तौ सबान्धवौ। वैकृतं तस्यत तौ दृष्ट्वा त्यागायाकुरुतां मतिम्।। 	<td>	2-66-2a2-66-2b	
				
<td>

	ततः सभार्यं नृपतिं सामात्यं सपुरोहितम्। चिन्तासंमूढहृदयं वागुवाचाशरीरेणी।। 	<td>	2-66-3a2-66-3b	
				
<td>

	एष ते नृपते पुत्रः श्रीमाञ्जातो बलाधिकः। तस्मादस्मान्न भेतव्यमव्यग्रः पाहि वै शिशुम्।। 	<td>	2-66-4a2-66-4b	
				
<td>

	न च वै तस्य मृत्युस्त्वं न कालः प्रत्युपस्थितः। यश्च शस्त्रेण हन्ताऽस्य स चोत्पन्नो नराधिप।। 	<td>	2-66-5a2-66-5b	
				
<td>

	संश्रुत्योदाहृतं वाक्यं भूतमन्तर्हितं ततः। पुत्रस्नेहाभिसन्तप्ता जननी वाक्यमब्रवीत्।। 	<td>	2-66-6a2-66-6b	
				
<td>

	येनेदमीरितं वाक्यं ममैतं तनयं प्रति। प्राञ्जलिस्तं नमस्यामि ब्रवीतु स पुनर्वचः।। 	<td>	2-66-7a2-66-7b	
				
<td>

	याथातथ्येन भगवान्देवो वा यदि वेतरः।श्रोतुमिच्छामि पुत्रस्य कोऽस्य मृत्युर्भविष्यति।। 	<td>	2-66-8a2-66-8b	
				
<td>

	अन्तर्भूतं ततो भूतमुवाचेदं पुनर्वचः। यस्योत्सङ्गे गृहीतस्य भुजावभ्यधिकावुभौ।। 	<td>	2-66-9a2-66-9b	
				
<td>

	पतिष्यतः क्षितितले पञ्चशीर्षाविवोरगौ। तृतीयमेतद्बालस्य ललाटस्थं तु लोचनम्।। 	<td>	2-66-10a2-66-10b	
				
<td>

	निमज्जिष्यति यं दृष्ट्वा सोऽस्य मृत्युर्भविष्यति।त्र्यक्षं चतुर्भुजं श्रुत्वा तथा च समुदाहृतम्।। 	<td>	2-66-11a2-66-11b	
				
<td>

	पृथिव्यां पार्थिवाः सर्वे अभ्यागच्छन्दिदृक्षवः। तान्पूजयित्वा सम्प्राप्तान्यथार्हं स महीपतिः।। 	<td>	2-66-12a2-66-12b	
				
<td>

	एकैकस्य नृपस्याङ्के पुत्रमारोपयत्तदा। एवं राजसहस्राणा पृथक्त्वेन यथाक्रमम्।। 	<td>	2-66-13a2-66-13b	
				
<td>

	शिशुरङ्के समारूढो न तत्प्राय निदर्शनम्।एतदेव तु संश्रुत्य द्वारवत्यां महाबलौ।। 	<td>	2-66-14a2-66-14b	
				
<td>

	ततश्चेदिपुरं प्राप्तौ सङ्कर्षणजनार्दनौ। यादवौ यादवीं द्रुष्टुं स्वसारं तौ पितुस्तदा।। 	<td>	2-66-15a2-66-15b	
				
<td>

	अभिवाद्य यथान्यायं यथाश्रेष्ठं नृपं च ताम्। कुशलानामयं पृष्ट्वा निषण्णौ रामकेशवौ।। 	<td>	2-66-16a2-66-16b	
				
<td>

	साऽभ्यर्च्य तौ तदा वीरौ प्रीत्या चाभ्यधिकं ततः। पुत्रं दामोदरोत्सङ्गे देवी संन्यदधात्स्वयम्।। 	<td>	2-66-17a2-66-17b	
				
<td>

	न्यस्तमात्रस्य तस्याङ्के भुजावभ्यधिकावुभौ। पेततुस्तच्च नयनं न्यमज्जत ललाटजम्।। 	<td>	2-66-18a2-66-18b	
				
<td>

	तद्दृष्ट्वा व्यथिता त्रस्ता वरं कृष्णमयाचत। ददस्व मे वरं कृष्ण भयार्ताया महाभुज।। 	<td>	2-66-19a2-66-19b	
				
<td>

	त्वं ह्यार्तानां समाश्वासो भीतानामभयप्रदः। एवमुक्तस्ततः कृष्णः सोऽब्रवीद्यदुनन्दनः।। 	<td>	2-66-20a2-66-20b	
				
<td>

	मा भैस्त्वं देवि धर्मज्ञे न मत्तोऽस्ति भयं तव। ददामि कं वरं किं च करवाणि पितृष्वसः।। 	<td>	2-66-21a2-66-21b	
				
<td>

	शक्यं वा यदि वाऽशक्यं करिष्याणि वचस्तव। एवमुक्ता ततः कृष्णमब्रवीद्यदुनन्दनम्।। 	<td>	2-66-22a2-66-22b	
				
<td>

	शिशुपालस्यापराधान्क्षमेथास्त्वं महाबल। मत्कृते यदुशार्दूल विद्ध्येनं मे वरं प्रभो।। 	<td>	2-66-23a2-66-23b	
<td>

	कृष्ण उवाच। 	<td>	2-66-24x	
				
<td>

	अपराधशतं क्षाम्यं मया ह्यस्य पितृष्वसः। पुत्रस्य ते वधार्हस्य मा त्वं शोके मनः कृथाः।। 	<td>	2-66-24a2-66-24b	
<td>

	भीष्म उवाच। 	<td>	2-66-25x	
				
				
<td>

	`स जानन्नात्मनो मृत्युं कृष्णं यदुसुखावहम्'।एवमेष नृपः पापः शिशुपाः सुमन्दधीः। त्वां समाह्वयते वीर गोविन्दवरदर्पितः।। 	<td>	2-66-25a2-66-25b2-66-25c	
<td>

	।। इति श्रीमन्महाभारते सभापर्वणि शिशुपालवधपर्वणि षट्‌षष्टितमोऽध्यायः।। 66 ।। 	<td>		

महाभारतम्/सभापर्व