स्कन्दपुराणम्/खण्डः ५ (अवन्तीखण्डः)/अवन्तीक्षेत्रमाहात्म्यम्/अध्यायः १७
।। सनत्कुमार उवाच ।। ।। 
दशाश्वमेधिके स्नात्वा दृष्ट्वा देवं महेश्वरम् ।। 
दशानामश्वमेधानां फलं प्राप्नोति मान वः ।। १ ।। 
मनुना मानवेन्द्रेण राज्ञा चैव ययातिना ।। 
रघुणोशनसा चैव लोमशेन महर्षिणा ।। २ ।। 
अत्रिणा भृगुणा व्यास दत्तात्रेयेण धीमता ।। 
पुरूरवसा पुण्येन नहुषेण नलेन च ।। ३ ।। 
अत्र स्नानेन संप्राप्तं दशाश्वमेधिकं फलम् ।। 
संप्राप्ते द्वापरस्यांते राज्ञा बाष्कलिना तथा ।। ४ ।। 
दशानामश्वमेधानां फल प्राप्तं द्विजोत्तम ।। 
कृष्णवर्णं तथा लिंगं पूजितं भक्तितः सदा ।। ५ ।। 
दृष्ट्वा स्पृष्ट्वा च तं देवं प्रागुक्तं लभते फलम् ।। 
चैत्रे मासि सिताष्टम्यां देवं संपूज्य भक्तितः ।। ६ ।। 
अश्वं दद्याच्च विप्राय सुरूपं च गुणान्वितम् ।। 
यावंति तस्य रोमाणि गण्यंते संख्यया द्विज ।। ७ ।। 
तावद्वर्षसहस्राणि शिवलोके महीयते ।। 
शिवलोकात्परिभ्रष्टः सार्वभौमो भवेद्भुवि ।। ८ ।। 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डेऽवन्तीक्षेत्रमाहात्म्ये दशाश्वमेधमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तदशोऽध्यायः ।। १७ ।।