गरुडपुराणम्/आचारकाण्डः/अध्यायः १८१
श्रीगरुडमहापुराणम् १८१
हरिरुवाच  ।
ताम्बूलञ्च घृतं क्षौद्रं लवणं ताम्रभाजने  ।
तथा पयः समायुक्तं चक्षुः शूलहरं परम्  ॥ १,१८१.१ ॥
हरीतकी वचा कुष्ठं व्योषं हिङ्गु मनः शिला  ।
कासे श्वासे च हिक्कायां लिह्यात्क्षौद्रं घृप्लुतम्  ॥ १,१८१.२ ॥
पिप्पलीत्रिफलाचूर्णं मधुना लेहयेन्नरः  ।
नश्यते पीनसः कासः श्वासश्च बलवत्तरः  ॥ १,१८१.३ ॥
समूलचित्रकं भस्मपिप्पलीचूर्णकं लिहेत् ।
श्वासं कासञ्च हिक्काञ्च मधुमिश्रं वृषध्वज !  ॥ १,१८१.४ ॥
नीलोत्पलं शर्करा च मधुकं पद्मकं समम्  ।
तण्डुलोदकसंमिश्रं प्रशमेद्रक्तविक्रियाः  ॥ १,१८१.५ ॥
शुण्ठी च शर्करा चैव तथा क्षौद्रेण संयुता  ।
कोकिलस्वर एव स्याद्गुटिका भुक्तिमात्रतः  ॥ १,१८१.६ ॥
हरितालं शङ्खचूर्णं कदलीदलभस्मना  ।
एतद्द्रव्येण चोद्वर्त्य लोमशातनमुत्तमम्  ॥ १,१८१.७ ॥
लवणं हरितालञ्च तुम्बिन्याश्च फलानि च  ।
लाक्षारससमायुक्तं लोमशातनमुत्तम्  ॥ १,१८१.८ ॥
सुधा च हरितालञ्च शङ्खभस्म मनः शिला  ।
सैन्धवेन सहैकत्र छागमूत्रेण पेषयेत् ॥ १,१८१.९ ॥
तत्क्षणोद्वर्तनादेव लोमशातनमुत्तमम्  ।
शङ्खमामलकं पत्रं धातक्याः कुसुमानि च  ॥ १,१८१.१० ॥
पिष्ट्वा तत्पयसा सार्धं सप्ताहं धारयेन्मुखे  ।
स्निग्धाः श्वेताश्च दन्ताश्च भवन्ति विमलप्रभाः  ॥ १,१८१.११ ॥
इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे एकाशीत्यधिकशततमोऽध्यायः

आचारकाण्डः