स्कन्दपुराणम्/खण्डः ६ (नागरखण्डः)/अध्यायः ०६८
॥ सूत उवाच ॥ ॥ 
अथ ते शबरा यत्नाद्रक्तं तद्धैहयोद्भवम् ॥ 
तत्र निन्युः स्थिता यत्र गर्ता सा पितृसंभवा ॥ १ ॥ 
भार्गवोऽपि च तं हत्वा रक्तमादाय कृत्स्नशः ॥ 
ततः संप्रेषयामास यत्र गर्ताऽथ पैतृकी ॥ २ ॥ 
न स बालं न वृद्धं च परित्यजति भार्गवः ॥ 
यौवनस्थं विशेषेण गर्भस्थं वाथ क्षत्रियम् ॥ ३ ॥ 
स्वयं जघान भूपान्स तेषां पार्श्वे तथा परान् ॥ 
विध्वंसाययति क्रुद्धः सैनिकैश्च समन्ततः ॥ ४ ॥ 
तथैवासृक्प्रगृह्णाति गृह्णापयति चादरात् ॥ 
तेषां पार्श्वैस्ततस्तूर्णं प्रेषयामास तत्र च ॥ ५ ॥ 
एवं निःक्षत्रियां कृत्वा कृत्स्नां पृथ्वीं भृगद्वहः ॥ 
हाटकेश्वरजे क्षेत्रे जगाम तदनन्तरम् ॥ ६ ॥ 
ततस्तै रुधिरैः स्नात्वा समादाय तिलान्बहून् ॥ 
अपसव्यं समाधाय प्रचक्रे पितृतर्पणम् ॥ ७ ॥ 
प्रत्यक्षं सर्वविप्राणां तथान्येषां तपस्विनाम् ॥ 
प्रतिज्ञां पूरयित्वाऽथ विशोकः स बभूव ह ॥ ८ ॥ 
ततो निःक्षत्रिये लोके कृत्वा हयमखं च सः ॥ 
प्रायच्छत्सकलामुर्वीं ब्राह्मणेभ्यश्च दक्षिणाम् ॥ ९ ॥ 
अथ लब्धवरा विप्रास्तमूचुर्भृगुसत्तमम् ॥ 
नास्मद्भूमौ त्वया स्थेयमेको राजा यतः स्मृतः ॥ ६.६८.१० ॥ 
सोऽपि बाढमिति प्रोच्य हर्षेण महतान्वितः ॥ 
महीपर्यंतमासाद्य प्रोवाचाथ नदीपतिम् ॥॥॥ 
आरोप्य सुमहच्चापमाग्नेयास्त्रं प्रयुज्य च ॥ 
त्रिशिखां भ्रुकुटीं कृत्वा कोपेन महतान्वितः ॥।२॥ 
॥ राम उवाच ॥ ॥ 
मया निःक्षत्रिया भूमिः कृता शैलवनान्विता ॥ 
ब्राह्मणेभ्यस्ततो दत्ता वाजिमेधे महामखे ॥।३॥ 
तस्मात्त्वं देहि मे स्थानं कृत्वाऽपसरणं स्वयम्॥ 
न हि दत्त्वा ग्रही ष्यामि विप्रेभ्यो मेदिनीं पुनः ॥ १४ ॥ 
न करोष्यथवा वाक्यं ममाद्य त्वं नदीपते ॥ 
स्थलरूपं करिष्यामि वह्न्यस्त्रपरिशोषितम् ॥ १५ ॥ 
॥ सूत उवाच ॥ ॥ 
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा समुद्रो भयसंकुलः ॥ 
अपसारं ततश्चक्रे यावत्तस्याभिवांछितम् ॥ १६ ॥ 
ततश्चकार तत्रैव वसतिं स भृगूद्वहः ॥ 
तपश्चर्यासमायुक्तः पितुर्वधमनुस्मरन्॥।७॥ 
ततः सर्वान्पुलिन्दांश्च शवरान्मेदसंयुतान् ॥ 
भूम्यन्ते धारयामास पर्वतेषु स भार्गवः ॥।८॥ 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये परशुरामकृतमहीदानपूर्वकसमुद्रापसारणवृत्तान्तवर्णनंनामा ष्टाषष्टितमोऽध्यायः ॥ ६८ ॥ ॥ छ ॥