महाभारतम्-12-शांतिपर्व-220
भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति जनकाथ पञ्चशिखोक्तनास्तिकादिमतखण्डनानुवादः।। 1।।

12-220-2 महत्सुखं मोक्षम्।।
12-220-3 जनको जनकवंश्यः नाम्रा जनदेवः।।
12-220-4 पाषण्डा लोकायतादयस्तेषां वादिनः प्रतिभटत्वेन जेतारः।।
12-220-6 कापिलेयः कपिलायाः पुत्रः। परिधावन् एकत्र वासमकुर्वन्।।
12-220-7 सुपर्यवसितार्थः सम्यङ्निश्चितप्रयोजनः।।
12-220-8 कामादवसितं यदृच्छया स्थितम्। नृषु सुखं अन्विच्छन्तम्। स्थापयितुमिति शेषः।।
12-220-9 कपिलं तत्प्रशिष्यत्वात्तत्तुल्यम्।।
12-220-15 मनुष्यो वयसा वृत इति ध. पाठः। धृत इति ट.थ.पाठः।।
12-220-17 भगवान्मार्कण्डेयः सनत्कुमारो वा।।
12-220-18 सामान्यं सर्वेष्वाचार्येषु समबुद्धिम्।।
12-220-21 कल्याय समर्थाय।।
12-220-22 जातिर्जन्म। कमं यागादि। सर्वं ब्रह्मलोकान्तम्। तेषु निर्वेदः क्षयिष्णुत्वात्।।
12-220-23 तं मोहमब्रवीदित पूर्वेणान्वयः।।
12-220-25 अनात्मा ह्यात्मनः क्लेशं जन्ममृत्युजरामयत् इति ट. थ. पाठः।।
12-220-29 यत्रकुत्राप्यनुमाने ईदृशानिष्टनित्यात्मान्यतमसाधके साध्यसिद्धिं भावयतः कृतं अलम्। भावनयालमित्यर्थः। उक्तविधयानुमानस्याप्रमाणत्वात्। शरीरस्य शरीरात्।।
12-220-30 रेतो धातुर्वटकणिका धृतधूमाधिवासनमिति ध. पाठः। सूर्यकान्ताग्निमोक्षणमिति थ. पाठः।।
12-220-35 व्यूढे च दग्धे चेति ध. पाठः। अन्योन्याज्जायते स्नेहस्तमाहुः सत्वसंक्षयमिति ध. पाठः।।
12-220-38 सुखितैः सुखितो वापि दृष्टो ह्यस्य विनिर्णय इति ट. थ. पाठः।।

महाभारतम्/शांतिपर्व