स्कन्दपुराणम्/खण्डः ७ (प्रभासखण्डः)/प्रभासक्षेत्र माहात्म्यम्/अध्यायः २७३
॥ ईश्वर उवाच ॥ ॥ 
ततो गच्छेन्महादेवि शंडतीर्थमनुत्तमम् ॥ 
सर्वपापोपशमनं सर्वकामफलप्रदम् ॥ १ ॥ 
तस्योत्पत्तिं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः प्रिये ॥ 
पुरा पंचशिरा आसीद्ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ २ ॥ 
शिरस्तस्य मया छिन्नं कस्मिंश्चित्कारणांतरे ॥ 
तत्र गंधवती जाता ब्रह्मणः सा च शोणितैः ॥ ३ ॥ 
तत्रोद्गता महातालास्तेन तालवनं स्मृतम् ॥ 
अथ करतले लग्नं कपालं ब्रह्मणो मम ॥ ४ ॥ 
शरीरं कृष्णतां यातं मम चैव वृषस्य च ॥ 
अथ तीर्थान्यनेकानि गतोहं पापशंकया ॥ ५ ॥ 
न क्वचिद्व्रजते पापं ततः प्रभासमागतः ॥ 
क्षेत्रे तत्र मया दृष्टा प्राची देवी सरस्वती ॥ ६ ॥ 
तत्र मे वृषभः स्नातुं प्रविष्टो जलमध्यतः ॥ 
तत्क्षणाच्छ्वेतता प्राप्तो मुक्तोहमपि हत्यया ॥ ७ ॥ 
करमध्ये च मे लग्नं कपालं पतितं तदा ॥ 
कपालमोचनश्चासौ लिंगरूपी स्थितोऽभवत् ॥ ८ ॥ 
तत्रापि यो ददेच्छ्राद्धं प्राचीदेव्यास्तु संनिधौ ॥ 
मातृकं पैतृकं चैव तृप्तं कुलशतं तथा ॥ ९ ॥ 
भवेच्च तस्य तृप्तिस्तु यावत्कल्पास्तु सप्ततिः ॥ 
मास आश्वयुजे देवि कृष्णपक्षे चतुर्दशी ॥ 
तत्र दद्यात्तु यः श्राद्धं दक्षिणामूर्तिमाश्रितः ॥ 7.1.273.१० ॥ 
यथावित्तोपचारेण सुपात्रे च यथाविधि ॥ 
यावद्युगसहस्रं तु तृप्ताः स्युस्ते पितामहाः ॥ ११ ॥ 
अन्नसुवर्णदानं च दधिकंबलमेव च ॥ 
तत्र देयं विधानेन सर्वपापोपशुद्धये ॥ १२ ॥ 
कृष्णरूपी वृषो देवि यदा श्वेतत्वमागतः ॥ 
शंडतीर्थमितिख्यातं तेन त्रैलोक्यपूजितम् ॥ १३ ॥ 
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां सप्तमे प्रभास खण्डे प्रथमे प्रभासक्षेत्रमाहात्म्ये शंडतीर्थमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिसप्तत्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः ॥ २७३ ॥ ॥ छ ॥