महाभारतम्-08-कर्णपर्व-007
अश्वत्थामवचनाद्दुर्योधनेन सैनापत्येऽभिषिक्तेन कर्णेन रणाय सेनानियोजनम्।। 1 ।।

8-7-3	स्वबलम्प्रति विद्रुतं दृष्ट्वा।।
8-7-5	लब्धलक्षैः प्राप्ताजयैः। व्यायच्छद्भिः यतमानैः। प्रत्याहारं प्रत्यक्हारम्। प्रत्यहारमिति वा पाठः।।
8-7-9	पर्यङ्केष्वेव वरासनेषु ।।
8-7-11	कार्यतरं आवश्यकतरं यत्कार्यं कर्तव्यं परं मतं सम्मतं तत् प्रब्रूत।।
8-7-12	चेष्टाः शौर्याभिनयरूपाः भुजास्फालनाद्याः।।
8-7-13	निशाम्य आलोच्य। वर्चसं छान्दसष्टच्।।
8-7-14	रागः स्वामिभक्तिः। योगो देशकालादिसम्पत्तिः। दाक्ष्यं बलम्। नयो नीतिः।।
8-7-16	सर्वार्थैः रागादिभिः सुनीतैः दैवमनुलोम्यतेऽनुकूलं क्रियते। न केवलं रागाद्यपेक्षया दैवस्य प्राबल्यमपितु दैवापेक्षयापि सुप्रणीता रागादयः प्रबला इत्यर्थः।।
8-7-21	बहुमतीं वाहुल्यवतीं अतिशयितामिति यावत्।।
8-7-22	शुभं वचः श्रुत्वा मनः समवस्थाप्य समाधायाब्रवीदिति द्वयोः सम्बन्धः।।
8-7-27	ताभ्यां सकाशात् द्रविणवत्तरः बलवत्तरः।।
8-7-34	विहितं त्वयेति शेषः।।
8-7-35	सैनान्ये सेनानीत्ये।।
8-7-46	शातकुम्भमयैः सौवर्णैर्माहेयैर्महीमयैश्च कुम्भैः।।
8-7-47	विषाणैः द्विपस्य गजस्य दन्तमयैः पात्रैः। खङ्गस्य गण्डकस्य। महर्षभस्य गवयस्य च शृङ्गैः। विषाणं दन्तशृङ्गयोरिति विश्वः। द्विपखङ्गमहर्षभीयैरिति तद्धितलोप आर्षः।।
8-7-56	शराणां दर्शनेपि नालं किमुत स्पर्शे इत्यर्थः।।
8-7-7	सप्तमोऽध्यायः।।

महाभारतम्/कर्णपर्व