महाभारतम्-13-अनुशासनपर्व-003
भीष्मेण युधिष्ठिरंप्रति ब्राह्मण्यस्य क्षत्रियादिदौर्लभ्ये दृष्टान्ततया मतङ्गोपाख्यानकथनारम्भः।। 1 ।।
	तत्रेन्द्रमतङ्गसंवादानुवादारम्भः।। 2 ।।

13-3-1	वृत्तमाचारः। शीलं विनयः।।
13-3-4	ब्राह्मण्यं चेदिच्छेत्तर्हि केन प्राप्तुयात्तदिति अनुषज्य व्याख्येयम्।।
13-3-7	पर्याये आवृत्तौ जन्मनाम्।।	
13-3-9	तुल्यवर्णः अन्यवर्णजोऽपि जातकर्मादिसंस्कारयोगात्तुल्यवर्णत्वं गतः। नाम प्रसिद्धम्।।
13-3-10	यज्ञकारः यज्ञं कारयन् आर्त्विज्यं कुर्वन्नित्यर्थः। प्रायात् अग्निचयनार्थमिष्टका आनेतुमित्यर्थाद्गम्यते।।
13-3-11	बालं अशिक्षितम्।।
13-3-14	बाले त्वयि। भावः जातिस्वभावः। भावं वुद्धिं नियच्छति मार्गान्तरादपकर्षति। भावं भावोऽधिगच्छतीति थ.ध.पाठः।। 
13-3-15	करुणं रासभीवच इति ध.पाठः।।
13-3-19	संसिद्धौ संसिद्ध्यर्थम्।।
13-3-20	अन्त्ययोनिश्चण्डालजातिः। अयोनिस्तदन्यः कुत्सितयोनिः। तयोर्हीनकर्मतया कुशलित्वं नास्तीत्यर्थः।।
13-3-23	सुचरितात्तपसश्च हेतोः स्थानं ब्राह्मण्यं सुखेन प्रेप्सुर्विबुधांस्तापयामासेति सम्बन्धः।।
13-3-24	हरिवाहन इन्द्रः।।

महाभारतम्/अनुशासनपर्व