नारायणीयम्/दशकम् २१
मध्योद्भवओ भुव इळावृतनाम्नि वर्षे		
गौरीप्रधानवनिताजनमात्रभाजि ।		
शर्वेण मन्त्रनुतिभिः सुमुपास्यमानं		
सङ्कर्षणात्मकमधीश्वर संश्रये त्वाम् ॥ २११॥		
भद्राश्वनामक इळावृतपूर्ववर्षे		
भद्रश्रवोभिरृषिभिः परिणूयमानम् ।		
कल्पान्तगूढनिगमोद्धरणप्रवीणं		
ध्यायामि देव हयशीर्षतनुं भवन्तम् ॥ २१२॥		
ध्यायामि दक्षिणगते हरिवर्षवर्षे		
प्राह्लादमुख्यपुरुषैः परिषेव्यमाणम् ।		
उत्तुङ्गशान्तधवलाकृतिमेकशुद्ध		
ज्ञानप्रदं नरहरिं भगवन् भवन्तम् ॥ २१३॥		
वर्षे प्रतीचि ललितात्मनि केतुमाले		
लीलाविशेषललितस्मितशोभनाङ्गम् ।		
लक्ष्म्या प्रजापतिसुतैश्च निषेव्यमाणं		
तस्याः प्रियाय धृतकामतनुं भजे त्वाम् ॥ २१४॥		
रम्येह्युदीचि खलु रम्यकनाम्नि वर्षे		
तद्वर्षनाथमनुवर्यसपर्यमाणम् ।		
भक्तैकवत्सलममत्सरहृत्सु भान्तं		
मत्स्याकृतिं भुवननाथ भजे भवन्तम् ॥ २१५॥		
वर्षं हिरण्मयसमाह्वयमौत्तराह		
मासीनमद्रिधृतिकर्मठकामठाङ्गम् ।		
संसेवते पितृगणप्रवरोऽर्यमायं		
तं त्वां भजामि भगवन् परचिन्मयात्मन् ॥ २१६॥		
किं चोत्तरेषु कुरुषु प्रियया धरण्या		
संसेवितो महितमन्त्रनुतिप्रभेदैः ।		
दंष्ट्राग्रघृष्टघनपृष्ठगरिष्ठवर्ष्मा		
त्वं पाहि विज्ञनुतयज्ञवराहमूर्ते ॥ २१७॥		
याम्यां दिशं भजति किंपुरुषाख्यवर्षे		
संसेवितो हनुमता दृढभक्तिभाजा ।		
सीताभिरामपरमाद्भुतरूपशाली		
रामात्मकः परिलसन्परिपाहि विष्णो ॥ २१८॥		
श्रीनारदेन सह भारतखण्डमुख्यैस्		
त्वं सांख्ययोगनुतिभिः समुपास्यमानः ।		
आकल्पकालमिह साधुजनाभिरक्षी		
नारायणो नरसखः परिपाहि भूमन् ॥ २१९॥		
प्लाक्षेऽर्करूपमयि शाल्मल इन्दुरूपं		
द्वीये भजन्ति कुशनामनि वह्निरूपम् ।		
क्रौञ्चेऽम्बुरूपमथ वायुमयं च शाके		
त्वां ब्रह्मरूपमयि पुष्करनाम्नि लोकाः ॥ २११०॥		
सर्वैर्ध्रुवीदिभिरुडुप्रकरैर्ग्रहैश्च		
पुच्छादिकेष्ववयवेष्वभिकल्प्यमानैः ।		
त्वं शिंशुमारवपुषा महतामुपास्यः		
सन्ध्यासु रुन्धि नरकं मम सिन्धुशायैन् ॥ २१११॥		
पाताळमूलभुवि शेषतनुं भवन्तं		
लोकैककुण्डलविराजिसहस्रशीर्षम् ।		
नीलाम्बरं धृतहलं भुजगाङ्गनाभिर्		
जुष्टं भजे हर गदान्गुरुगेहनाथ ॥ २११२॥