La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 16


Arvelassion ëd Gioann

16

Le set cope 

Anlora i l’hai sentù na vos fòrta ch’a vnisìa dal Templi e ch’a disìa ai set àngej: “Andé, e svërsé le cope dl’ira ‘d Nosgnor an sla tèra”.

Ël prim àngel a l’é andass-ne e a l’ha vërsà soa copa an sla tèra, e, a tuti coj ch’a portavo la marca dla bestia e ch’a adoravo soa statua, a l’é vnuje na piaga dolorosa e malëgna.

Lë scond àngel a la vërsà soa copa ant ël mar, e l’eva a l’é dventà tanme ‘d sangh, un sangh ëd cadàver, e tuti j’esse ch’a vivìo ant ël mar a son mòrt.

Ël ters àngel a l’ha vërsà soa copa ant ij fium e ant le sorgiss d’eva, e a son dventà ‘d sangh. E i l’hai sentù l’àngel dj’aque ch’a disìa: “Nosgnor! Ti ch’it ses e ch’it j’ere, ël Sant, it ses giust a dé coste sentense. Përché ch’a l’han vërsà ‘l sangh dël pòpol sant e dij profeta, e adess ti ‘t l’has faje bèive ‘d sangh. A lo mérito përdabon!”. I l’hai ‘dcò sentù na vos ch’a vnisìa da l’autar e ch’a disìa: “Nosgnor, Dé Tut-potent! A l’é sicur che ij tò giudissi a son giust e ver”.

Ël quart àngel a l’ha vërsà soa copa an sël seul, e parèj ch’a brusèissa tuti con ël feu. Tùit a son ëstàit brusà për la gran calor e a bëstëmmiavo contra ‘l Nòm ëd Nosgnor, ch’a tnisìa ‘l contròl ëd tute ste piaghe. Tutun, lor a son nen arpentisse nì a l’han dàit glòria a Nosgnor.

Ël quint àngel a l’ha vërsà soa copa an sël tròno dla bestia, e na gran scurità a l’é spantiasse për tut sò regn. La gent as mordìa la lenga dal dolor, e a bëstëmmiava contra ‘l Dé dël cel për ij patiment ch’a l’avìa për motiv ëd le piaghe, ma a l’han pa chità soa manera ‘d vive convertend-se a Nosgnor.

Ël sest àngel a l’ha vërsà soa copa ant l’Eufrate, ël gran fium, e l’eva dël fium a l’é suvasse, parèj che la via a fussa doverta ai ré ch’a l’avìo da rivé da l’orient con soe armade. I l’hai vëddù ch’a sautavo fòra da la boca dël dragon, da la boca dla bestia e da la boca dël profeta fàuss, tre spirit pervers ch’a smijavo a ‘d ran-e. A j’ero tre spirit diabòlich bon a fé ‘d miràcoj e ch’a son andàit dai rè ‘d tuta la tèra për convocheje a che a fasèisso guèra contra Nosgnor ant ël gran Dì dël Giudissi dël Dé tut-potent. A l’han convocaje ant ël leugh ch’as ciama, an ebràich Armageddon.

“Vardé, mi i vnirai ‘d sorprèisa tanme ‘n làder. A  l'ha 'd boneur col ch’a vija sensa dësvestisse, përché ch’a l’abia nen da andé patanù e ch’as vëddo pa soe vërgògne!”.

A la fin, l'àngel ch'a fà set a l’ha vërsà soa copa ant l'ària. Parèj  l’é seurtìa na gran vos dal tròno ant ël Templi, ch’a l’ha dit: “A l’é fàit, tut a l'é compì!”. E a l’é vnuje ‘d lòsne, e ‘d vos, e ‘d tron, e ‘n grand taramòt, tal ch’a l’é mai staine ‘d parija da che la vita uman-a a l’é comparija an ësto mond. La gran sità ‘d Babilònia a l’é s-ciancasse an tre part, e le sità ‘d motobin ëd nassion a son dventà ‘d mugg ëd ruin-e.  A l’é parèj che Nosgnor a l’é arcordasse ‘d tùit ij pëccà ‘d Babilònia, e a l’ha faje bèive da la copa ch’a l’era pien-a dël vin ëd soa ira. E tute j'isole a son ëscapà, e le montagne a son ësparìe. E a l’é tombaje dal cél an sla gent na gran tempesta ‘d pere ch’a peisavo da pì che quaranta chilo l’un-a. Tutun, ancora tùit a bëstëmmiavo contra 'd Nosgnor për la piaga dla tempesta, ch’a l’era stàita bin gròssa.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Arvelassion