La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levitich/Levitich 8


Levìtich

8

Consacrassion d’Aron e dij sò fieuj 

Nosgnor a l’ha ancora parlà a Mosè  e a l’ha dije: “Pija Aron con ij sò fieuj, le vestimente, l’euli dl’onsion santa, ël vailèt ëd ël sacrifissi pr’ ël pecà, ij doi moton e la cavagna dij pan sens’ alvà. Peuj ciama ansema tuta la comunità a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr”. Mosè a l’ha fàit lòn che Nosgnor a l’avìa comandaje e a l’ha ciamà ansema tuta la comunità a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr, për dije ch’a l’avrìa dàit esecussion a lòn che Nosgnor a comandava. Mosè, donca, a l'ha fàit avziné Aron e ij sò fieuj e a l'ha netiaje con d'eva. Peui a l'ha arvëstì Aron ëd la tùnica, a l'ha sandralo dla s-cirpa, a l'ha butaje a còl ël mantel, vëstije l'efod e gropaje a vita la sintura dl'efod, andova che l'efod a l'é stàit anvlupatà. A l'ha 'dcò butaje na petorin-a, andova ch’a l'ha butaje j'urim e ij tumim. Peui an testa a l'ha cheurvilo con ël turban e an sël dë 'dnans ëd ël turban a l'ha butaje la plachëtta d'òr con l'iscrission sacrà, coma Nosgnor a l'avìa comandaje a Mosè. Peui Mosé a l'é andàit a pijé l'euli dl' unsion santa e a l'ha consacrà 'l tabërnàcol e tut lòn che a-i j'era andrinta: parèj che tut a l'é stàit sacrà. Con l’euli a l’ha fàit set aspersion ëd l’autar, peui, sèmper con l'euli, për sacreje, a l'ha spricià set vire l'autar, onsù l'autar con tùit ij sò utiss e 'dcò 'l bassin con sò sòcol. A la fin a l’ha vërsaje l’euli an sla testa d’Aron për consacrelo. A l'ha 'dcò fàit avziné ij fieuj d'Aron, vësténdje dla tùnica, sandrandje la s-cirpa e butandje ij turban pròpi coma che 'l Signor a l'avìa comandaje.

Apress ëd lòn a l’ha fàit porté ‘l vailèt ëd ël sacrifissi pr’ ël pecà e Aron e ij sò fieuj a l'han dëstenduje le man dzora dla testa. Mosè a l’ha sgorsalo, a n’ha ciapà ‘l sangh e, con ël dil, a l’ha onsù ij quatr canton dl’autar: a l’é parèj ch’a l’ha purificalo. Lòn ch’a l’é vansaie dël sangh a l’ha vërsalo ai pé dl’autar e a l’ha consacralo con ël ritual d’espiassion. Peui a l’ha pijà tuta la grassa ch’a cuata le ventraje dla bestia, la part lòbular dzora dël fìdich e ij doi rognon con sò sandon, e tut a l'ha brusalo dzora dl'autar. Tutun, la resta dël vailet, visadì, la pel, soa carn e j'escrement, tut a l'è brusasse fòra dal campament, pròpi coma che Nosgnor a l'avìa ordinaje.

Apress a l’ha fàit porté ‘l moton destinà a l’olocàust, e Aron ansema ai sò fieuj a l’han pogiaje le man ansima a la testa dël moton. Mosè a l’ha sgorsalo e a l’ha fàit l’aspersion con ël sangh ai quatr canton ëd l’autar. Peui a l'ha fàit a tòch 'l moton e a l'ha brusane la testa, ij quart ëd carn e la grassa. Apress a l’ha lavà con d’eva ij buej e le piòte dla vìtima e a l’ha fàit brusé tuta la vitima an sl’autar. A l’era n’olocàust d’odor agreàbil a Nosgnor, n’oferta consumà tuta dal feu an onor ëd chiel, precis coma Nosgnor a l’avìa comandaje. A l’é antlora ch’a l’ha fàit avziné l’àutr moton, col dl’anvestiura sacerdotal. Aron e ij sò fieuj a l’han dëstendù le man dzora la testa dë sto moton. Mosè a l’ha sgorsalo, a l’ha pijane ‘d sangh e a l’ha onsune ‘l lov dl'orija drita d'Aron, ël pòles ëd soa man drita e 'l dil gròss ëd sò pé drit. Peui a l’ha fàit ëdcò avziné ij fieuj d’Aron, e a l’ha onsuje con ël sangh ij lov dj'orije 'd drita, ij pòles e ij dij gròss dij pé ëd drita. Apress a l'ha seivà con ël sangh ij quat canton dl'autar. A l'ha ciapà 'dcò le part grasse: la coa, tut lë slèivo ch’ a cheurv ij vìsser, la part lobular ansima a la fricassà e ij doi rognon con sò slèivo. A l'è andàit a pijé 'dcò la cheussa 'd drita. Da la cavagna dij pan sens’ alvà ch’a l’ero dë 'dnans ëd Nosgnor, a l’ha pijane na fogassa sens’ alvà, n’àutra ‘d pan ampapëttà d’euli e na galëtta, e a l’ha colocaje dzora dla grassa e dla cheussa ‘d drita. 

Apress, a l'ha butà tute ste ròbe an sle parmele d'Aron e 'd soa fiolansa, përchè a jë smonèisso dë 'dnans ëd Nosgnor con ël gest ëd presentassion. Fàit lolì, Mosè a l’ha torna pijà tut da le man d’Aron e dij sò fieuj e a l’ha brusalo an sl’autar con la resta dl’olocàust. A l’era ‘n sacrifissi d’anvestiura sacerdotal, un sacrifissi d’odor agreàbil, brusà an onor ëd Nosgnor.

Dòp tut sòn, Mosè a l’ha pijà ‘l pét ëd la bestia e a l’ha presentalo dë 'dnans ëd Nosgnor. Cola-lì a sarìa stàita la part dla vìtima dl’anvestiura sacerdotal ch’a corespond a Mosè, precis coma Nosgnor a l’avìa comandaje. An séguit, Mosè a l'ha pijàit d'euli d'onsion e 'd sangh, che a l'era an sl'autar, e a l'ha rosinane Aron e ij sò parament, e 'dcò ij sò fieuj con soe vestimente.

A la fin, Mosè a l'ha dije a Aron e ai sò fieuj: “Fé cheuse cola carn-lì a l'intrada dla Tenda dël Rëscontr, e ambelelì mangene con ël pan ch'a l'è ant la cavagna dla consacrassion, coma ch’ i l'hai ordinà, cora che i l'avìa dive: ‘Ch’a na mangio Aron e ij sò fieuj’”. Lòn ch’a vansa dla carn e dël pan i l’eve da bruselo. Peui, da l'intrada dla Tenda dël Rëscontr, vojàutri i surtireve pa për set di, fin-a a tant ch’ a sio compisse ij di 'd vòstra consacrassion, përchè ch’a dura na sman-a.

Coma che a l'é fasse ancheuj, Nosgnor a l'ha comandà 'd procede përparèj, ëd an manera ch’ a sia compì an vòst favor ël rit d'espiassion. Për set di, neuit e di, vojàutri i stareve a l'intrada dla Tenda dël Rëscontr. A l’é mach cand ch'i feve coste prescrission ëd Nosgnor ch'i andreve pa a meuire. A l'é parèj che a l'é stame comandà. Aron a ij sò fieuj a l'han fàit tut sòn, coma che Nosgnor a l'avìa ordinà pr’ ël mojen ëd Mosé.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Levitich