La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 6


Giosuè

6

La conquista ‘d Gérico 

Ore, për càusa dj’Israelita, la sità ‘d Gérico a l’era stàita sarà e sbarà: gnun as n'ancalava pì, nì a intreje nì a surtije. Nosgnor a l'ha dije a Giosuè: “Varda, mi i l'hai butate an man Gérico, con sò rè e j’òm fòrt e vajant ch’a la dësfendo. Ti e ij tò òm ëd guèra, marcé për ses dì e na vira për dì, tut dantorn ëd la sità. Set sacerdòt a l’han da ‘ndé ‘dnans ëd l’èrca, minca un con un còrn ëd moton an man. Ël dì ch’a fà set i fareve për set vire ‘l gir tut dantorn a la sità, e ij sacerdòt a soneran ij còrn. Quand ch’i sentireve soné a dëstèisa ij còrn ëd moton, tut ël pòpol a l’avrà da butesse a crijé a tuta fòrsa e le muraje dla sità a drocheran an rovin-a. Anlora tuti, dal leugh anté ch’as treuveran, a l’avran da dé l’assàut a Gérico”.

Anlora Giosuè, fieul ëd Nun, a l’ha mandà a ciamé ij sacerdòt. A l’ha dije: “Porté l’Èrca dl’Aleansa e che set ëd vojàutri a vado dë 'dnans ëd l’Èrca ‘d Nosgnor con ij còrn ëd moton da soné”. Peui a l’ha daje al pòpol cost órdin: “Andé a fé ‘l gir ëd le muraje dla sità e che j’òm ëd vanguardia as buto ‘dnans ëd l’Èrca ‘d Nosgnor”.

Tut a l’é fasse coma Giosuè a l’avìa comandà. Ij set sacerdòt ch’a portavo ij set còrn ëd moton a son passà anans ëd l’Èrca ‘d Nosgnor e a-j dasìo ‘d fià e l'Èrca dl'aleansa a-j vnisìa darera. J’òm armà a ‘ndasìo anans dij sacerdòt ch’a sonavo, e la retroguardia as tnisìa daré dl’èrca. Tùit a marciavo al son dij còrn. Giosuè a l’avìa comandà al pòpol dë sté chiet, che gnanca na paròla a-j seurtièissa da la boca e ch’a fèisso pa ‘d crij ëd guèra, fin-a ‘l moment ch’a-j fussa ordinà ‘d felo: anlora a l’avrìo lansà ‘l crij ëd guèra con tuta la fòrsa. A l’é parèj ch’a l’é fasse ‘l gir na prima vira tut d’antorn a la sità con l’Èrca ‘d Nosgnor, peui a son tornass-ne al campament për passeje la neuit.

L’andoman, Giosuè a l’é alvasse ‘d prima matin bonora e ij sacerdòt a l’han pijasse l’Èrca ‘d Nosgnor. Ij set sacerdòt ch’a portavo ij set còrn ëd moton, a marciavo ‘dnans ëd l’èrca e a ‘ndasìo anans an sonandje; e j’òm armà a ‘ndasìo ‘dnans ëd lor, e la retroguardia as tnisìa daré dl’èrca damentre che ij sacerdòt a dasìo ‘d fià ai còrn an continuassion. Dlë scond dì a l’han fàit n’àutr gir ëd la sità, tornand-se peui al campament. Per ses dì a l’han fàit sèmper l’istess. 

Rivà ch’a l’era ‘l dì  sétim di, a son aussasse la matin a primalba e a l’han fàit ël sòlit gir ëd la sità, e col dì-lì a l’han arpetulo për set vire. Al gir ch’a fà set, antramentre che ij sacerdòt a sonavo ij còrn, Giosuè a l’ha dàit l’òrdin: “Buteve a crijé! Che Nosgnor a farà tombé Gérico an vòstre man! La sità, con tut lòn ch’a l’ha ‘ndrita, a sarà consacrà a lë stermini tanme n’oferta a Nosgnor, foravìa che Racab, la meretris, e coj ch’a stan an soa ca. I-j lasseroma ‘n vita përchè a l’avìo fàit ëstermè j’esplorator ch’i l’avìo mandaje. Pijeve varda, tutun, ëd nen toché 'd lòn ch'a l'é votà a lë stermini. S’i pijèisse për vojàutri na còsa qualsëssìa, i farìe tombé la dësgrassia e ‘l castigh dlë stermini dzora nòst campament. Tut l'argent, l'òr, ij tupin d'aram e 'd fer i-j consacreroma a Nosgnor e i-j porteroma an sò tesòr”.

Anlora, al son dël còrn, ël pòpol a l’ha lansà ‘l crij ëd guèra con tuta la fòrsa. Le muraje dla sità a son drocà e ‘l pòpol a l’é corù a l’assàut ëd Gérico, mincadun da la banda ch’a l’avìa ‘n facia, e a son ampadronisse dla sità. A l’é stàit votà a lë stermini tut lòn ch'a j'era an sità: òm e fomne, masnà e vej, fin-a ij beu, le feje e ij borich, tut a l'é stàit passà a fil dë spa.

Giosuè a lassa an vita Racab 

Giosuè a l’avìa dàit l’ancombensa a le doe spie ch’a l’avìo esplorà Gérico, ch’a ‘ndèisso a ca dla meretris  e ch’a la tirèisso fòra da lì con tut lòn ch’a l’era ‘l sò, precis coma ch’a l’avìo fane giurament. Le doe spie, ch’a l’ero dij giovo, a son andaje e a l’han ëmnà fòra Racab, sò pare, soa mare e ij sò frej, con tuta soa ròba, e a l’han logiaje fòra dal campament israelita. Peui tuta la sità a l’é stàita butà a feu con tut lòn ch’a l’avìa ‘ndrinta, gavà l'òr, l'argent, ij vas d'aram e 'l fer ch’a l'han destinaje al tesòr dla ca 'd Nosgnor. A l’é parèj che Giosuè a l'ha salvaje la vita a Racab, la bagassa, con tuta soa famija e ij sò beni për ël motiv ch’a l'avìo stërmà j'emissari che Giosuè a l'avìa mandà a esploré Gérico. Racab e ij sò dissendent a son ëstàit an mes dël pòpol d’Israel fin-a ‘l dì d’ancheuj. 

An col’ ocasion, Giosuè a l’ha lansà costa maledission: “Ch’a sìa maledì an nòm ëd Nosgnor, l’òm ch’as butrà torna a fabriché costa sità! A në poserà le fondassion al pressi ‘d sò primgénit, e le pòrte al pressi ‘d sò fieul pì cit!”. 

Nosgnor a l’era con Giosuè e soa fama a l’é spantiasse për tut ël pais”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giosue