La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 6


Giòb

6

Réplica a Elifas 

Anlora Giòb a l’ha replicà a Elifas e a l’ha dije: “Se mach ij mè sagrin e mie dësgrassie  a podèisso esse peisà an sla balansa! A sarìo pì grev che la ren-a dël mar: a l’é për lòn che mie paròle a l’ero tant dësbironà. Ël fàit a l’é che le flece dël Tutpotent a son piantasse an mia carn e mè spirit a bèiv sò tòssi. Nosgnor a l’ha rangià ‘d tacheme a l’amprovista!

Miraco a braja 'l borich servaj tacà a l'erba? O breugia-lo 'l beu aranda 'd sò fen? Podrìa-lo consumesse 'd mangé fat sensa sal? O é-lo 'd gust a mangé la ciàira dl'euv? Coma ch’as arfuda ‘d mangé na pitansa fata sensa buteje ‘d condiment, parèj mie lamente a rendìo pì tolerabil mie dësgrassie".

Giòb a vorerìa pitòst meuire 

"Se mach a fussa realisà mia anvìa e Dé am concedèissa lòn ch'i veuj! Se mach Dé a vorèissa povriseme e lassèissa andé soa man për masseme! Antlora mi i l’avrìa mia consolassion, antlora mi i sautarìa dla gòj! I l’hai pì gnun-e fòrse dë speté le benedission ch’it në parle. Seguité a vive për mi a l’avrìa gnun sens: che d’avnì mi podria-ne avèj? Smijara-la mia fòrsa a cola dle pere? O é-la mia carn a esse 'd bronz? Ëdcò s’i vorèissa, i savrìa pì nen coma tireme fòra da costa situassion-sì: a son restame pì gnun-e arsorse!".

J’amis? Na delusion! 

"Al dësperà la pietà a dovrìa rivé dai sò amis, ëdcò se chiel a dovèissa chité 'l timor dël Tutpotent. 

Ij mè frej a son ëstàit traditor parèj d'un torent ch’a versa mach an certe stagion, o tanme ‘d bialere che mincatant a dësbórdo. Lor a l'han d'eve sómbre alimentà da la giassa; dzora 'd lor a s'ambaron-a la fiòca. Ant ël moment ch’a riva la stagion sùita, lor a sëcco e cand ch’a fà bin càud lor a dësparisso dai sò leugh. Le marche ‘d sò cors as dësperdo, a van anans ant ël desert e a svanisso. Le caravan-e ‘d Tema a-j van a l’arserca e ij mercant ëd Sheba a spero an lor. A son restà confus përchè a chërdìo ‘d troveje; a son rivà anté ch’a pensavo ch’a-i fusso, ma a son restane dësanganà. Vojàutri j’amis i seve pròpi tanme coj torent-lì ch’a son ëd gnun agiut. I vëdde mie piaghe e in në seve sbaruvà".

Le pau dj’amis 

"Miraco ch’i l’hai mai ciamave cheicòs, o che da vòstre sostanse hai-ne mai spetà mi ch’im fasèisse ‘d don? I l’hai gnanca ciamave ch’im tirèisse fòra da la man dij mè opressor o ch’i l’avèisse pagà vojàutri ij mè débit!".

Dime doa ch’i l’hai falì! 

"Mostreme, e mi i starai ciuto: feme savèj andova ch’i l'hai falì! Ëd paròle oneste a fan mal, ma còsa preuv-la vòst rimprocc? Pensev-ne ‘d rasoné an sle paròle e traté lòn ch’a dis un dësperà coma s’a fusso paròle ch’as-j pòrta via ‘l vent? Vojàutri 'v camperìe vàire sòrt fin-a an sl'orfanin, e i farìe ‘d speculassion ansima dij vòst amis.

Adess feme ‘l piasì ‘d vardeme bin an fàcia e iv dirai gnun-a busiardaria. Artraté lòn ch’iv disìe anans! Feme pa st’angiustissia. Artraté! É-la 'd fausserìa dzora dij mè làver? Peul-ne, mia boca pa dësserne da lòn ch'a l'é mal?".

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob