La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 9


Giòb

9

Ters discors ëd Giòb 

Giòb a l’ha replicà a Bildad an costa manera: An vrità i sai pro ch’a l'é parèj. Ma com a podrìa-lo n'òm giustifichesse dë 'dnans a Nosgnor? Se cheidun a vorèissa contesteje cheicòs, l'òm a podrìa rëspondje gnanca na vira su mila! 

Nosgnor a l’é savi ‘d cheur e potent ëd fòrsa: chi é-lo ch’a l’ha mai faje resistensa e ch’a në sìa dzorvivù? Chiel a podrìa bin ësposté le montagne e deje ‘l gir an soa flin-a! Chiel a podrìa socrolé la tèra da sò pòst ëd manera da fé tramblé soe colòne. Chiel a podrìa comandé al sol ëd pa pì  dé sò ciàir e cacëtté fin-a le stèile. Da sol Nosgnor a dëspiega ij cej e a marcia an sj'onde dël mar. A l’é chiel ch’a l’ha creà le costelassion dl’Orsa, d’Orion, dle Pléiadi e 'dcò cole ch’as vëddo da meridion. Chiel a fà ‘d gran meravije ch’as peulo pa nì sondesse nì contesse. Vardé: mi i lo sento nen se chiel a ven da mi e 'm n'ancòrso pa se a passa dë 'd là. Se chiel a pòrta vìa cheidùn e a lo fà meuire, gnun a peul fërmelo, Chi podrìa-lo mai dije: “Còsa fases-to?”. Dé a tira pa andré soa ira; fin-a ij mostro dël mar chiel a-j ësgnaca sota ij pé.

Contra Nosgnor a-i é gnente da fé 

Tant meno, anlora, mi i podrìa rëspóndje e serne mie paròle për argomenté con chiel! Se 'dcò i l'avèissa rason, e i l’hai rason, i savrìa pa arplicheje e i podrìa mach ciameje misericòrdia al mè giùdess. Se 'dcò mi i ciamèissa e chiel am dèissa da ment, i sarìa mai sicur che chiel a l'avèissa përdabon ëscotà mia vos, dàit che chiel a l’ha sgnacame con la tempesta e a l’ha moltìplicà mie ferìe sensa rason. Am lassa gnanca tiré 'l fià, nopà a m'ampiniss d'ameror. Se as trata 'd fòrsa, ël vajant a l'é chiel sicura! E se a l'é materia 'd giustissia, chiel a dirà: ‘Chi é-lo ch'as n'ancalerà ‘d felo sité?”. S’i vorèissa giustificheme, mia boca mach am condanerìa; s’i vorèissa dimostré mia nossensa, chila mach a provrìa ch’i son un pervers. I son dël tut nossent, ma a sta mira sì am n’anfà pì nen ëd dësfend-me. I mepriso mia vita midema.

Crìtica a la giustissia divin-a 

Nossent o pervers ch’i sia, për chiel a l’é tut l’istess. A l’é për lòn ch’i diso: Chiel a lassa meuire sia 'l nossent che 'l colpévol”. Se sò foet a dà la mòrt a l'amprovista, chiel as në sbefia dla dësperassion dij nossent. Se na tèra a finiss ant le man ëd përson-e grame, chiel a quata la facia dij giùdess. S’a l'é pa chiel a fé lolì, chi é-lo donca ch’a lo fà?

D’àutre plente 

ij mè dì a passo pì an pressa d’un coreur; a scapo ‘n pressa sensa ch’i vëdda ‘l boneur. A sglisso vìa tanme ‘d piròghe ‘d cana; tanme l'òja ch’as ëslansa a pich e a tomba an  sla preja. Se i diso: “I veui dësmentié mia plenta, i cangierai mia espression e i sarai pien ëd gòj”, tute mie aflission am ësbaruvo, përchè i sai che ti ‘m considereras mai nossent. 

S’i l'hai pròpi da esse an colpa, còs ëm n'an falo ëd deme tant da fé? I podrìa fin-a laveme con la fiòca e fërteme le man con sòda, ma se ti t'ëm campe ant ël mojiss, fin-a mie istesse vestimente a l'avrìo scheur ëd mi. Përchè chiel a l'é pa n'òm parèj ëd mi, che mi i peussa rëspóndje, n’òm ch’i podèissa cité an giudissi. Se mach a-i fussa n'àrbiter an tra nojàutri, che, coma ch’as costuma, a podrìa buté soa man dzora 'd nojàutri dòi! Chi podrìa-lo gaveje da ‘n man sò baròt tant ch’i n’abia pì gnun ësburdiment? Antlora si che i parlerìa, nì i l'avrìa gnun-e tëmme: përchè përparèj, coma ch’i son adess,i son gnanca padron ëd mi midem.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob