La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 7


Deuteronòmi

7

Israel a l’é ‘l pòpol ëd Nosgnor 

Ant ël moment che 'l Signor, tò Dé, a l'avrà fate intré ant ël pais che adess it vade a pijene ‘l possess, da ‘dnans a ti chiel a në scasserà da lì motobin ëd nassion: j'Hitita, Ij Ghirgasita, j'Amorita, ij Canané, ij Perisita, j'Evita e ij Gebusé, set nassion ch’a son pì gròsse e pì potente che ti. Ël Signor, tò Dé, a darà coste nassion an tò podèj e ti 't l’avras da buteje ‘n dërota e da anienteje dël tut. Fà pa d'aleanse con lor e àbie gnun-a pietà 'd lor. Va pa a 'mparentete con lor, daje nen toe fije a sò fieuj, nì pija soe fije për ij tò, përchè coste nassion a dëstornerìo ij tò fieuj da mi e lor a rendrìo l’adorassion a d’àutri dio. An col cas-lì l’ira ‘d Nosgnor as anvischerìa contra ‘d voi e chiel a tarderìa pa a dëstruve ‘dcò vojàutri.

Sossì a l’é lòn ch’it l’has da fé con ëste nassion: dësblé ij sò autar, campé giù ij sò pilion sacrà, tajé ij sò boschèt sacrà e brusé ij sò idoj. Përchè ti ‘t ses un pòpol consacrà al Signor, tò Dé. Chiel a l’ha sernute da ‘n tra tùit ij pòpoj dla tèra përch’ i sie soa proprietà soasìa.

Nosgnor a l’é fedel a soa aleansa 

A l'é nen përchè vojàutri i j'ere pì numeros dj'àutri pòpoj che 'l Signor a l'ha acordave sò favor e a l'ha sernuve - an efet vojàutri i j'ere ij meno numeros dj'àutre gent. A l'é pitòst për motiv ëd l'amor ch'a l'avìa për vojàutri e për soa fidelità al grand giurament che chiel a l'avìa fàit ai vòstri antich. A l’é për lòn che ‘l Signor, con man fòrta, a l’ha fave seurte da l’Egit, la tèra andova ch’i j’ere dë s-ciav, e a l’ha riscatave dal podèj dël Faraon, ël rè d’Egit. 

Arconòss, donca, che ‘l Signor, tò Dé, a l’é ‘l Dé ver, ch’a mantniss soa aleansa e sò amor fin-a a milanta generassion anvers ëd coj ch’a-j veulo bin e ch’a guerno ij sò comandamente ch’a-j la fà paghé com as mérito - a-j dëstruv - a coj ch’a l’han an ghignon soa përson-a. Nosgnor a fà pa visa ‘d nen: col ch’a l’ha an òdio Nosgnor a sarà tratà coma ch’as mérita. Donca, guerna ij comandament, le lege e prescrission che ancheuj it comando për ch’it jë bute an pràtica. 

 Cora che ti't ëscotras coste prescrission e it jë faras obediensa an butandje an pràtica, ël Signor, tò Dé, a mantnirà con ti ‘l Pat e l’amor ch’a l’ha fane giurament ai tò antich. Chiel at farà conòsse sò amor, at benedirà e a moltiplicherà ij tò fieuj. At darà la benedission d'avèj tanti fieuj e fije e ‘l frut ëd toa tèra, tò forment, tò vin e tò euli, ij nassù ‘d toe vache e ‘d toe feje, ant ël pais ch’a l’ha giurà ai tò antich ëd dete. It saras benedì da pì che tute j’àutre gent; gnun an mes a ti, a sarà stéril, nì a saran tùrge le bestie ‘d vòstri strop. Nosgnor a tnirà lontan da ti minca sòrt ëd maladìe; at farà tombé adòss gnun-a 'nfession maléfica tanme cole ch'a-i ero an Egit e che ti già 't conòsse, ma a-j farà tombé ansima a coj ch’at han an òdio. 

Tùit ij pòpoj che ‘l Signor, tò Dé a-j buta an toe man, ti ‘t l’has da stërmineje. Abie ‘d lor gnun-a compassion, nì rend l’adorassion ai sò dio, përchè për ti a dventerìo mach un trabucèt.

Israel a l’ha nen da avèj tëmma 

A peul desse che ti ‘t penseras: “Coste nassion a son pì numerose che mi. Coma podrìa-ne mai dësproprieje?” Gnun-e tëmme ‘d lor! Arcòrdte ‘d lòn che ‘l Signor, tò Dé, a l’ha fàit al Faraon e a tui j’Egissian; le gran preuve ch’it l’has vëddù con ij tò euj midem, ij segn, ij portent, la man fòrta e ‘l brass poderos che ‘l Signor tò Dé a l’ha dovrà për fete seurte da col pais. Ël Signor, tò Dé, a traterà dl’istessa manera tùit ij pòpoj che adess at fan pàu. Nen mach lòn, ma ‘l Signor, tò Dé, a-j manderà contra ‘dcò scòp dë scalabron, për arduve a nen coj ch’a saran restà e chi a l’era stërmasse për ëscapé da ti. Tërmola pa nen ëdnans ëd lor, perché ‘l Signor, tò Dé, a l’é an mes ëd ti: chiel a l’é ël Dé grand e afros. Ël Signor, tò Dé, pòch per vòta a taparerà via coste gent dë 'dnans a ti. Tutun, it podras pa feje fòra tute d’un colp, dësnò le bestie ferose dij camp a podrìo moltiplichesse a tò dann. An tùit ij cas, ël Signor, tò Dé, tute coste nassion a-j butrà an toe man, bolversàndje motobin fin-a ch’a sìo dël tut dësparie. Chiel a butrà ij sò rè an tò podej e ti ‘t faras dëscomparì ij sò nòm da sota ‘l cél. Gnun a podrà fete front, fin-a che ti ‘t l’àbie dël tut dëstruvìje. Brusa tute le statue dij sò dio; àbie gnun’ anvìa ‘d fé anceta dl’òr e dl’argent ch’a l’han ansima, dësnò lolì a sarìa për ti un trabucèt ch'it-i cascherije andrinta, perchè costi ìdoj a son na ròba abominàbil pr’ ël Signor, tò Dé. Fà intré an toa ca gnente dë ste ròbe abominàbij. S’it lo fase, ti midem it sarie destinà a lë stermini tanme lor. Aborìssje e detéstje, përchè tute cole ròbe-lì a son sota n'antërdission.

Nòte 

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Deuteronomi