La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 29


Isaia

29

Ariel assedià 
Trist a ti, Ariel! Ariel, la sità che David a l’avìa butaje l’assedi! Va pura anans a fé toe sirimònie religiose! Fà pura toe feste quand ch’a-i é  temp! I mnasserai Ariel. A dventerà ‘dnans ëd mi tanme n’autar dovrà për bruseje dzora ij sacrifissi. I butraj l’assedi tut dantorn a chila; it cinterai ëd trincere, contra 'd ti i tirerai sù ‘d rampar. Antlora it tomberas e it parleras da për tèra, e toe paròle fiape as alveran da la póer; toa vos a smijerà cola ‘d në spìrit evocà da l’infern; lòn ch’it diras a sarà parèj d'un bësbij ch’as àussa da 'n mes a la póer.  

La burià d’invasor ch’a rivrà, a sarà parèj ëd póer fin-a e coma 'd brenn ëspatarà ant ël mugg dij tò lagosin bufà vìa dal vent. Sossì a capiterà a l’amprovista, ant un moment. Un giudissi a tomberà da part dël Signor dl’Univers, compagnà da tron, arbomb, ciadél ch’a strunis; a rivrà con d’orissi, tormenta e ‘d fiame 'd feu ch'a ravasa. A sarà parèj d'un seugn, na vision nuiteja. A-i sarà na buria ‘d tute le nassion ch'a marcio contra d'Ariel, ëd coj ch'a taco soa fortëssa con ëd màchine da guèra prontà contra 'd chila. A sarà parèj ëd n'afamà che a seugna 'd mangé, ma ch’as dësvija con lë stòmi veuid; coma un che a l'ha sèj e a seugna 'd bèive, ma as dësvìja strach e con ël gargaròt sùit: a capiterà parèj al mond ëd tute le nassion ch'a marcio contra dël mont ëd Sion.

Ël pòpol ëd Dé a l’ha gnun-a sensibilità spiritual 

Antlora i sareve maravijà e sburdì. Vojàutri i seve dël tut borgno! Lor a son cioch, ma pa ‘d vin; lor a strabuco, ma nen për via dla bira. Përchè Nosgnor a l'ha fàit calé 'dzora 'd vojàutri n'ëspìrit ëd la seugn, a l'ha sarà vòstri euj (vojàutri profeta), a l'ha coatà vòste teste (vojàutri andvin). Për vojàutri minca na vision a sarà parèj ëd le paròle d'un lìber cacëttà: as dà a un che a sà pa lese disendje: “Léslo!”, ma chiel a rëspond ch’a peul pa përchè a l'é cacëttà. Opura as dà 'l lìber a un ch'a sà nen lese disendje: “Léslo!”, ma chiel a rëspond ch'a sà pa lese. 

Ël Signor a dis: Da già che 's pòpol am làuda mach con la boca e a m'onora mach con ij làver antant che sò cheur a l'é bin leugn da mi e soa religion ëd lor a l'é mach na tradission, ëd paròle mandà a memòria, vardé, mi i farai torna ‘d ròbe da fé maravijé - d’euvre dël tut strasordinàrie. Ij savant a l’avran pì gnente da dì e ij savi a l’avran pa pì dë spiegassion da dé”.

Trist a coj ch’a vorìo stërmé da la vista ‘d Nosgnor ij sò progèt e ch’a travajo ant lë scur e a diso: “Chi mai an podrà vëdde?” o “Gnun an conòss!”. Lòn ch’i feve a l’ha gnun-a lògica! Miraco che 'l tupiné a l'é parèj dla crèja? Na ròba a peul dì 'd col ch'a l'ha fala: “Përchè ch’it l’has fame parèj?” E 'n tupin a peudrìa fòrse dì a col ch’a l’ha falo: “Ti ‘t capisse nen coma ch’as fan ij tupin!”.

As ancamin-o ij cangiament 

Sicura, ancor për pòch e 'l Lìban as cangerà ant un vërzé e 'l vërzé a sarà piàit për na foresta. An col di-lì ij ciòrgn a sentiran le paròle lesùe da ‘n lìber, j'euj dij bòrgno a podran s-ciairé fin-a ant lë scur pì sombr. La gent ch’a l’era stàita umilià as arlegrerà torna ant ël Signor e ij pì pòver a  argiojiran ant ël Sant d'Israel. Përchè ij prepotent a-i saran pa pì, jë sbefios a dëspariran; a saran fàit fòra tuti coj ch'a l'han machinà 'd gramissie - coj ch’a dan ëd testimonianse fàusse, coj ch’a tiro 'd trabucèt al giùdes ch’a sta a le pòrte dla sità, e, con d’acuse fàusse aj nossent a-j gavo la speransa ‘d giustissia .

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Isaia