La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 4


Litra a j’Ebreo

4

L'arpòs che Nosgnor a l'ha promëttù 

La promëssa 'd Nosgnor d'intré 'nt ël leugh ëd sò arpòs a resta vàlida. I dovrìo anlora bin avèj tëmma che për cheidun ëd nojàutri a-i sìa 'l rìsigh ëd perde l'ocasion d'intreje. Përchè costa bon-a neuva - l'é a dì, che Nosgnor a l'ha prontà cost arpòs - a l'é stàita nunsià a noi tant com a lor. Contut, a lor a l'ha servije a nen, përchè a l'han pa pijà part a la fede 'd coj che Nosgnor a l'han ëscotalo, Përchè mach nojàutri ch'i chërdoma i podroma intré an sò arpòs. Për lòn ch'a riguarda j'àutri, Nosgnor a l'ha dit: "Parèj, ant mia ira, i l'hai giurà: 'A intreran pì nen ant mè leugh d'arpòs'", bele se cost leugh chiel a la già prontalo da vàire, cand ch'a l'ha creà 'l mond. I lo savoma ch'a l'é pront për motiv dël pass ant lë Scriture andova ch'a l'é mensionà 'l di ch'a fà set: "Ant ël di ch'a fà set Nosgnor a l'é arposasse da tut sò travaj". Contut, ant l'àutr pass, Nosgnor a l'ha dit: "A intreran pì nen ant mè leugh d'arpòs".

A l'é ciàir che 'n leugh d'arpòs a-i é bin, ma coj ch'a l'han prima sentì costa bon-a neuva a-i son nen intraje për motiv ëd soa dzubidiensa. Nosgnor, anlora, a l'ha fissà n'àutr temp për intré 'nt sò arpòs, e col temp-lì a l'é ancheuj. Nosgnor a l'ha nunsialo për ël mojen ëd David pì anans ant ël pass ch'i l'oma già mensionà: "Ancheuj, s'i sente soa vos, andurì nen vòstri cheur". Ora, se Giosué a fùssa riussì a deje cost arpòs, Nosgnor a l'avrìa nen parlà 'd n'àutr di d'arpòs pì anans. A l'é parèj che, për ël pòpol ëd Nosgnor, ancora a-i é 'n di d'arpòs ëspecial ch'a jë speta. Përchè tuti coj ch'a son intrà an sò arpòs, a son arposasse dai sò travaj, pròpi coma Nosgnor a l'ha fàit dòp d'avèj terminà la creassion dël mond. Foma anlora 'd nòst mej për intré an col arpòs. Contut, s'i scotoma nen Nosgnor, coma ch'a l'avìa fàit ël pòpol d'Israel, ëdcò nojàutri i andoma a risigh ëd tombé 'nt na dzubidiensa parìja.

La paròla 'd Nosgnor a l'é viva e d'efet. A l'é arfilà e a taja motobin ëd pì che la pì arfilà dle spa a dobia trancia. Tanme 'n bisturin as fà stra an tra l'ànima e lë spìrit, an tra le gionture e le miole. A buta a la bela vista fin-a ij nòstri pensé e desideri ij pì ancreus. A-i é gnente an tut ël creà ch'a peussa esse stërmà da Nosgnor. Ëdnans a Nosgnor tut a l'é patanù e dël tut dovert, e a chiel i dovroma rende cont ëd tut.

Anlora, dàit ch'i l'oma 'n sovran gran sacerdòt, Gesù, ël Fieul ëd Nosgnor, ch'a l'é intrà 'nt ij cej, tnomse s-ciass a lòn ch'i chërdoma. Cost gran sacerdòt ch'i l'oma a sa bin lòn ch'a sio nòstre debolësse përchè chiel midem a l'é passà da j'istesse tentassion ch'i l'oma nojàutri, combin ch'a l'àbia mai pecà. Andoma donca con fiusa al tròno dla grassia, për podèj oten-e misericòrdia. Press ëd chiel i trovroma la grassia ch'a peul giutene cand ch'i l'oma pì da manca.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Ebreo