La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 50


Geremìa

50

Un mëssagi ch’a riguarda Babilònia 

Paròla che 'l Signor a l'ha dit contra 'd Babilònia e contra dij Caldé për boca 'd Geremìa profeta. Nunsielo an mes a le gent, felo conòsse, aussé un segnal ëd màrca, fé sente, stërmé nen, crijé: ‘A l'è tombà Babilònia, vinciù Marduch, confondù ël dio Bel, a son umilià soe mistà, a l'han dàit ël gir a sò ìdoj’.Da tramontan-a as bogia un pòpol contra 'd Babilònia, sta gent a ardovrà a desert soa tèra, spopolàndla: òm e béstie a son ëscapà, dësparì. Ëd col temp e an coj di-lì, a dis ël Signor, a torneran ij fieuj d'Israel, ansema ai sò frej ëd Giuda. As butran an camin an piorand për torné al Signor sò Dé. A ciameran la stra për Sion e anvers là a sarà adrëssà 'l camin: a vniran e a s'uniran a Nosgnor con n'aleansa eterna ch'a sarà mai pì dësmentià. 

Mia gent a l'era parèj ëd në strop ëd feje, ciampairà për la montagna dai bërgé. A ramingavo dai mont ai brich, an dësmentiand sò stabi. Tuti coj che a-j rëscontravo a-j dvoravo. Ij sò nemis a disìo: Nojàutri i foma nen mal a fé sòn, përchè a son lor ch'a l'han pëcà contra 'd Nosgnor, adoss ëd giustissia, speransa dij sò cè. Gent ëd Giuda, scapé d'an mes ëd Babilònia dun-a! Surtì da la tèra dij Caldé! Esse ij prim a parte. Fé parèj dij boch a la testa dl'ëstrop.

Vardé, mi i arvìscolo e i faso calé contra 'd Babilònia na coalission ëd tante nassion ch'a rivo da tramontan-a. Lor a l'assedieran e la sità a vnirà conquistà. Soe sajëtte, tanme soldà vajant, a tomberan pa a dzoneus. Babilònia, la Caldea a sarà ravagià. A saran arpatà 'd pijàita coj che a maròdo, a dis ël Signor.

La croa certa ‘d Babilònia 

Gent ëd Babilònia, vojàutri i l’eve dëspojà mè pòpol: ëd lolì i l’eve argiojì e a l’ha ampinive ‘d gòj tant da feve sauté tanme ‘d bocin lìber an pastura! I l’eve fàit tant ëd col bordel da feve smijé a dë stalon an calor con ël morbin! Babilònia contut, a l’avrà motobin da vërgogness-ne. La tèra ch’a l’ha fave nasse as ampinirà ‘d dësgrassie. Dabon, Babilònia a sarà la darriera 'd tute le nassion. A vnirà vàuda servaja, gërbola sùita e desert. Sensa soa gent për la flin-a dël Signor, a sarà mach pì na desolassion. Tuti coj ch'a passeran aranda 'd Babilònia, a rëstran ambajà, e a subieran dë svergna dzora 'l dësastr ëd soe ruin-e.

Vera, pronteve për la bataja contra 'd Babilònia, tuti vojàutri ch'i seve armà d'arch. Tireje vòstre flece. Gnun-a tëmma, lasseje nen n’ànima viva, përchè a l'ha pëcà contra 'l Signor! Crijeje contra da tute le bande ‘d crij ‘d bataja! Chila aussa soe man për arendze; soe tor a dròco, soe muraje a son campà giù. Përchè mi, ël Signor, i son pijame l’arvangia! Vendicheve dzora 'd Babilònia, feje lòn che lor a l’han fàit a d’àutri! Masseje tùit ij campagnin bon a sëmné e tuti coj ch'a san ten-e an man la mëssòira ant ël temp dl'amson. Tùit ij foresté ch’a stan a Babilònia ch’a scapo an pressa da lì e ch’a ‘rtorno a soe nassion. A-i sarà n’armeja granda ‘d nemis ch’a la voteran a la dëstrussion.

Na speransa për ël pòpol ëd Dé 

La gent d'Israel a l'é parèj ëd na feja perdùa e ij leon a-j dan la cassa. Prima, a l'é stàit ël rè d'Assiria a dvorela. Ore, dòp tut lòn, Rè Nabucodenesar ëd Babilònia a l'ha s-ciapaje j'òss. 5Për sòn, ël Signor dl'Univers, Dé d'Israel, a dis: “I castierai ël rè ëd Babilònia e soa tèra coma ch'i l'hai punì ël rè d'Assiria. Ma i portrai torna lë strop d'Israel a soa pastura. A tornerà a broté an sël Mont Carmel e an Basan, a s'arpaterà torna an sle montagne d'Efraim e 'd Ghilead. Ëd coj di, e cora ch’a sarà rivà col temp: as farà l'arserca dla përversità d'Israel, ma a-i sarà pì nen. As trovrà pa pì ël pecà 'd Giuda. Përchè mi i l'avrai misericòrdia anvers dj'Israelita ch’a saran dzorvivù. Mi, ël Signor, i lo fortisso!”.

Ël giudissi ‘d Nosgnor a tomba dzora ‘d Bàbilon 

Nosgnor a dis: “Spa! Virte contra 'l pais ëd Merataim e contra dla gent ëd Pecod. Përséghita, màssa, e dësblje 'd pianta! Fà tut lòn ch'i l'hai comandate! Rabel ëd guera as sent an tèra 'd Babilònia. Arson ëd na dëstrussion gròssa! Com a resta ch'a l'é sfrisà 'l martel ëd tuta la tèra? Com a resta che Babilònia a l'é vnùita esse n'oget d'oror an tra le nassion? Babilònia, i l'hai butate un bers e ti 't ses tombaie andrinta sensa gnanca antajétne. It ses stàita trovà e ciapà, përchè it l'has provocà Nosgnor. Chiel a l'ha dovertà sò arsenal e butà fòra j'arme 'd soa flin-a; ël Signor, Dé dl'Univers, a l'ha da operé ant la tèra dij Caldé. Vnì da tute bande dij pais lontan a taché Babilònia! Sfondé tùit ij leu andova ch'as treuvo ij sò grané. Ambaroné la pijàita, parèj dij cheuv. Dëstrùvla ‘d pianta: ch'a-i në resta gnanca un viv! Massé tùit ij sò soldà. Ch’a vado pura a maslesse! Maleur a lor, përchè a l'é rivaie 'l di, ël temp ëd sò castigh. Scoté! Fugitiv, pròfugh e arfugià, scampà a rivo da la tèra 'd Babilònia. Lor a nùnsio a Sion l'arvàngia 'd Nosgnor nòst Dé, për lòn ch'a l'han fàit a sò Templi. 

Ciamé tui j'arcé contra 'd Babilònia! Tuti vojàutri ch'i tire d'arch. Buteve tut d'antorn ëd la sità. Che gnun a vada a scampé! Paghé conforma lòn che chila a l'ha fàit. Përchè Babilònia a l'é stàita malgrassiosa contra 'l Signor, contra 'l Sant d'Israel. Për sòn ij sò giovo a tomberan ant le piasse. Tùit ij sò soldà andran a meuire an col di, a dis Nosgnor. Scota! I son ambelessì contra 'd ti, pien-a 'd sagna, a dis ël Signor, Dé dl'Univers. Dabon, a l'é rivaie tò temp, ël di dël tò castigh. As antraprerà e a tomberà, la sità pien-a 'd babìa; a-i sarà pì gnun a aussela! I darai feu a toe sità; i bruserai tùit ij tò anviron”. 

Sossì a l’é lòn ch’a dis ël Signor ëd l’Univers: “Ël pòpol d'Israel a l'é crasà e con lor ij fieuj ëd Giuda. Tuti a son ëstàit caturà e fàit përzoné. As arfudo ‘d lasseje andé lìber. Ma Col ch’a-j libererà a l'é fòrt. Sò nòm a l'é Signor dl'Univers. Chiel a sarà 'l campion potent ëd la càusa 'd lor. A-j darà pas a la tèra e a farà tramblé j'abitant ëd Babilònia. 

Fòrse 'd dëstrussion a vniran contra dij Caldé - a dis ël Signor. A vniran contra la gent ëd Babilònia, contra dij sò cap e dij sò savant. La spa a sarà contra ij sò fàuss profeta, tuta gent che a vnirà fòla! Fòrse 'd dëstrussion a vniran contra ij sò guerié: a saran sesì da la pau! La spa a sarà contra ij sò cavaj e ij sò chèr ëd guèra. Fòrse dëstrutive a saran contra tuta la furfa dle gent ch'as treuvo an mes a lor: a saran parèj ëd fiëtte! La spa a sarà contra ij sò tesòr: a saran ravagià! La suitin-a a sarà contra 'd soa tèra; fium e canaj a vniran sùit. Përchè a l'é na tèra pien-a d’ìdoj. Soa gent a ven fin-a mata për la tëmma ch’a l’ha ‘d cole soe divinità. 

Bin tòst ëd siacaj e ‘d creature dël desert, ëd volp a faran tan-a ambelelà; a-i vivran jë struss: a sarà mai pì abità e gnanca le generassion dë vnì a la ripopoleran pì nen. A sarà parèj ëd la dëstrussion ëd Sòdoma e Gomora e dle sità dj'anviron - a dis ël Signor. Gnun mai pì a-i j'abiterà, nì gnun fieul d'òm a podrà steie.

Vardé vnì n'armeja da tramontan-a. Na nassion potenta e vàire rè ch'as bogio dai finagi dla tèra. A ‘mbranco arch e lanse, a son bàrbari crudèj e sensa misericòrdia. Ël rabel ch’a fan a smija a l'arbomb dël mar, a son tùit a caval e mincaun a l'é armà për combate contra 'd ti, fija 'd Babilònia. Ël rè 'd Babilònia a l'é vnùit a savèilo, a l'é restà sesì da lë sparm, a son tombaje ij brass: frapà da l'angossa parèj ëd na fomna con ij dolor dëscobi. 

Parèj d'un leon che a monta da le bruere dël Giordan, anvers le pasture sensa fin d'antorn. An cola manera mi i-j taparerai via d'ambelelà e i-i butrai chi i veuj mi. Chi é-lo parèj ëd mi? Chi a podrà siteme an giudissi? Che bergé a podrà mai arziste a mi? 

Donch, adess stè a sente ij proget ëd Nosgnor contra 'd Babilònia, e lòn che a veul fé contra la tèra dij Caldé: a saran tuti rabastà parèj ëd feje giovo, a saran dësblà fin-a ij leu andova che a pasturo. La tèra a trambla al rabel ëd la tombà 'd Babilònia e l'arson arbomba an tra j'àutre gent”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Geremia