La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 23


Ij nùmer

23

Prim oràcol ëd Balam 

Balam a l'ha dije a Balach: “Driss-me ambelessì set autar, e provëdd-me 'd set bocin e set moton”. Balach a l'ha fàit coma ch’a l'avìa dije Balam e a l'ha smonù an olocàust un vailèt e un moton dzora 'd minca n’autar. Balam anlora a l'ha dit a Balach: “Resta an pé dacant ai tò olocàust, mentre ch’im na vado pì ‘n là a speté che Nosgnor a ven-a a troveme. It farai savèj tut lòn che chiel am arvelerà”. Anlora Balam a l’é artirasse daspërchiel. Ora, Nosgnor Dé a l'é vnùit al rëscontr con Balam, e Balam a l'ha dije: “I l'hai prontà set autar e smonù an olocàust un vailèt e un moton dzora minca n’autar”. Anlora Nosgnor a l’ha butaje an sij làver ëd Balam le paròle ch’a l’avìa da pronunsié, e a l’ha dije: “Torna 'ndaré al leugh anté ch’a stà Balach e parlje precis coma ch’i l’hai dite. E Balam a l'é donch artornà da Balach ch’as trovava ancora an pé dacant a j’olocàust ch’a l’avìa smonù, con tùit ij dignitari ‘d Moab. 

Parèj Balam a l'ha pronunsià sò oràcol. A disìa: “Balach a l'ha fame vnì dal pais dj’Aramé, ël re 'd Moab da le montagne dël levant. A l'ha dime ‘Ven, che Giacòb a sia maledì për mi; ven, dësfid-me Israel!’. Tutun, coma podrìa-ne mi maledì col che Nosgnor a malediss pa? Coma podrìa-ne dësfidé col che Nosgnor a l’ha pa dësfidà? Da la la crësta dle rochere mi i la vëddo, e i la contëmplo da dzora dle colin-e. Vardé na gent che as në stà për sò cont e ch’a l’é nen contà an tra j’àutre nassion! Chi é-lo ch'a podrà conté la póer ëd Giacòb? Col ch'a l'é ch’a podrà conté tuta la gent d’Israel? Che mi i peuda meuire dla mòrt dij giust! Che la fin ëd mia vita a sia tanme la soa ‘d lor!”.

Ma Balach a l'ha replicaje a Balam: “Còs ses-to andàit a feme? i l'avìa ciamate për maledì ij mè nemis, e varda-lì, ti 't l'has benedije!”. Anlora chiel a l'ha rëspondù: “E deuvrìa-ne mi pa fé atension a dì a lòn che Nosgnor am buta an sij làver?”.

Second oràcol ëd Balam 

Balach, contut, a l’ha ansistù parèj: “Sah, ven con mi da n'àutra part, andova che ti 't podras s-cèirelo mej; d'ambelessì ti 't  peule pa vëdd-lo tut: ambelelà t'im lo malediras”. E a l'ha mnalo an sël cò dël Mont Pisga, andova che le sentinele a l’avìo na postassion d’osservassion. Ambelelà a l'ha tirà sù set autar e dzora 'd tùit a l'ha smonù un bocin e un moton a pr' un. Là Balam a l’ha dije a Balach: “Resta sì dacant ai tò olocàust, mentre ch’ im na vado pì ‘n là a speté. E 'l Signor a l'é fasse ancontra a Balam, a l'ha butaje an sij làver ëd paròle, e a l’ha dije: “Torna andré al leugh anté ch’a stà Balach e parlje precis coma ch’i l’hai dite. Balam a l'é artornà donca da Balach ch’as trovava ancora an pé dacant a j’olocàust ch’a l’avìa smonù, compagnà dai dignitari ‘d Moab. Balach a l’ha ciamaje: “Lòn ch’a l’ha peui dite Nosgnor?”. 

Anlora Balam a l’ha pronunsià sò oràcol. A l'ha dit “Àuss-te Balach e scota! Spòrz l'orija a lòn ch’i diso, fieul ëd Zipor! Nosgnor Dé a l'é pa n'òm, da podèj busiardé, nì a l'é un ch'a ritrata soe paròle coma ch’a fan j’uman. Forsi che, cand ch’a l’ha dit ëd fé cheicòsa, peui chiel a cangia d’idèja e a la fà pì nen? Podrìa-lo nen compì lòn ch’a l’ha promëttù? Mi i l’hai arseivù la mission ëd benedì; Nosgnor a l’ha benedì e mi i peudo pa dëscontradilo. Chiel a vëdd gnun-a colpa ant ël pòpol ëd Giacòb, a vëdd gnun-a përversità ant ij fieuj d’Israel. Ël Signor, sò Dé, a l’é con lor, e lor a l’aclamo coma 'n rè. Nosgnor, ch’a l’ha faje seurte da l’Egit, a-j dà la fòrsa d’un bùfer. Gnun-a mascarìa a l'avrìa podèj contra 'd Giacòb, nì presàgi ch'a peudrìa cheicòsa contra d'Israel. A sto temp-sì as deuv dì ‘d Giacòb e d’Israel: “Vardé lòn che Nosgnor a l’ha fàit për lor! Vardé che sta gent a s'aussa tanme na leonëssa, e as drissa com un leon; as cogerà pa fin-a tant ch’a l'àbia dvorà soa piàita, e beivù 'l sangh ëd soe vìtime”.

Anlora Balach a l’ha dije a Balam: “Se pròpi 't peule pa maledìlo, almach benedìss-lo nen!”. Balam a l'ha rëspondùje a Balach: “Avìa-ne pa dite: ‘Mi i dirai tut lòn che Nosgnor am dirà?’”.

Ters oràcol ëd Balam 

Balach a l'ha dije a Balam: “Sah, ven, andoma, it ëmnrai da n'àutra banda; miraco a-j piasrà a Nosgnor che da là ti t'am lo maledissa sto pòpol. Anlora Balach a l'ha mnà Balam dëdzora dël Peor d’andoa ch’as dòmina ‘l desert. Balam a l'ha dije a Balach: “Driss-me ambelessì set autar, e provëdd-me 'd set vailèt e set moton”. Balach a l'ha fàit coma che a l'avìa dije Balam e a l'ha smonù un bocin e un bero dzora 'd minca n'autar.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Numeri