La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 7


Giòb

7

La curtëssa dla vita 

"É-lo pa vera che la vita dl’òm an sla tèra a l’é parèj d’un dur servissi ant la milìssia e tanme ij di d’un mersenari? Përparèj d'un servitor ch'a l'ha anvìa dl'ombra dla sèira, e parèj d'un mersenari ch’a ved pa l’ora d’arsèive sò salari, mi i son ëstàit fàit për ardité 'd mèis a dzoneus e a l'han assigname 'd neuit ëd sagrin. Cand ch’i vado a deurme im diso: 'Cand sarà-la l’ora d' alvesse sù?' e cand ch’im levo i diso: 'Cand cha vnirà finalment la sèira?'. Ant ël let im raviolo fin-a ch’as leva ‘l di. 

Mè còrp a l’é tut quatà ‘d rogne e ‘d cràcia, mia pel as ës-ciapa  pien-a ‘d marseugna. Mie giornà a son pì leste dla navëtta d'un tëssior e a ven-o a la fin përchè a-i j’é pa pì ‘d fil. Avist-ne che mia vita a l'é mach un buf ëd vent e ij mè euj a torneran pa pì a s-ceiré 'd boneur. L’euj che adess am bèica con nimicissia am vëdrà pa pì cand ch’a vorerà deme ‘ncora ‘d boneur, përchè i-i sarai pa pì. Na nìvola as dësperd e a spariss, parèj col ch’a cala ant la tomba a tornera mai pì. A tornerà mai pì a ca soa, as n'avisrà pa pì d'andova ch’a stasìa".

Rimostransa ‘d Giòb contra Nosgnor 

"Për lòn, i starai pa ciuto; i parlerai ant l'angossa 'd mè spìrit, i veui fé plenta dl'amaritùdin ëd mia ànima! Son-ne mi un mostro dij balatron dël mar che ti 't l'àbie da buteme sota ‘n contròl ëstrèit? Se i disèissa: “Mè let am sarà d'arlass, mè pajon a m'arpatrà da mia angossa!” Antlora ti t'am fase sbaruvé con bruti seugn e t'im ësburdisse con ëd carcaveje! Për lòn, mi i l'avrìa pì car d'esse strangolà, e i vorerìa pitòst la mòrt che costa mia vita! Mia vita, mi i l’hai pijala ‘n ghignon, i veuj pa pì seguité a vive. Lass-me an pas, përchè ij mè dì a son nen d’àutr che ‘d fum”.

J’uman a l’han gnun sens! 

"Còs é-lo mai l'òm che ti 't l'àbie da fene cont? E che da manca a-i é a deje da ment? Ti 't lo vìsite tute le matin e it lo bute a la preuva tùit ij moment! Fin-a a che mira ti 't dëstorneras pa toa atension da mi, lassànd-me an pas? T'im lasseras-to gnanca travonde 'l salivass? S’i l'hai pëccà, còs hai-ne fate, ti ch’it beiche sèmper j’òm? Përchè has-to butame tanme tò bërsaj? É-lo ch’i vnisìa a d’esse për ti ‘n fardel tròp grev da porté? Përchè t'im përdon-e pa mia trasgression e pòrtes-to pa via mia përversità? Dun-a mi i sarai ant la poer: ti t'am sërcheras, ma mi i-i sarai pa pì".

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob