Rino Serra/Le fior dël mal/106


CVI. Ël vin dël sassin 
Mia dòna...mòrta, i son liberame! 
I peuss donca bèive a volontà. 
Cand sensa un sòld i rivavo a ca, 
Ij sò crij a l'han sempe sfibrame. 

Parej d'un re i son sodisfàit; 
Aria pura, ël cel maravija... 
A l'era un'istà parija 
Cand ëd chila an-namorà i son ëstàit! 

La sej afrosa ch'am fà a tòch 
A l'avrìa damanca për calmesse 
Ëd tant vin quant a peussa ëmpisse 
Soa tomba; e 'd sicur l'é nen da pòch: 

I l'hai campala al fond d'un poss 
E dzor a chila i l'hai possà 
Tute le pere che l'orlo a l'ha. 
-Vreman, i la dësmencerai së peuss! 

E an nòm dij tënner giurament 
Dont gnente a peul dëstachene 
E peui për torna arconciliene 
Ëd nòsta cioca coma ai bej temp, 

I l'hai ciamaje n'apontament, 
Na sèira, ant na strajola scura. 
L'é vnùita! Fòla creatura! 
Noi i soma tui pì o meno deficent! 

A l'era ancora bela, na cita, 
Anche se straca! E mi dabon, 
I-j volìa tròpa, tanta bin! Për lòn 
I l'hai dije: "Via da sta vita!" 

Pa gnun a peul capime, un sol 
Fra sti cioch, përson-e stupide, 
L'ha sugnà an soe neuit mòrbide 
Ëd pudèj fé dël vin un linseul? 

Ma costi ciocaton corassà 
A son come le machine 'd fer, 
Mai ha l'han conossù l'amor ver, 
Né ant l'invern e manch ant l'istà. 

E con ij sòi nèir ancantament, 
Soa coalera infernal d'alarme, 
Soe fiale 'd velen, soe lerme, 
Soi rumor ëd chèine e d'òssament! 

-Lìber e solitari i sarai! 
Stassèira peui i sarai cioch mòrt 
Ancor, sensa pan e sensa rimòrs, 
Mi për tèra dosman im cogeraj 

E i durmirai com un can! 
Ël chèr da la roa pesantìa 
Che pere e pàuta a carìa 
E 'l vagon anrabià vreman 

Ch'am crasa la testa maledìa 
E ch'am taja sens'àut për metà 
E 'd Dio còsa mai am n'anfà 
E dël diav, ëdcò dl'eucaristìa! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire