La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemia/Neemia 5


Neemìa

5

Neemìa e l’oppression dij débit 

An tra ‘l pòpol, a na certa mira, a l’é sortìa na plenta granda ‘d vàire òm e soe fomne contra d’àutri israelita. A j’era chi ch’a disìa: “Nòstre famije a son bin gròsse e për dzurvive i l’oma da manca ‘d motobin d forment”. D'àutri a disìo: “Për avèj un pòch ëd forment ant la famin-a ch’i patioma, i l'oma dovù ipoteché ca, camp e vigne”. E d'àutri ancora a disìo: “Për paghé le taje i l'oma dovù fesse presté 'd sòld e angagé nòstri camp e nòstre vigne. Nojàutri i soma dl’istessa gent djë sgnor, e ij nòstri fieuj a son pròpi coma ij sò. Pura, për podèj vive, i l’oma da vende ij nòstri fieuj e sogeteje a la s-ciavensa. I l’oma già vendù vàire dle nòstre fije, e i podroma mai pì riscateje përchè camp e vigne a son già an man dij nòstri creditor. 

Tute ste plente, quand ch’i l’hai sentije, a l’han fame pròpi ven-e la flin-a: na situassion parèj as la peudìa pròpi nen toleresse. Antlora i son dessidume d’antërven-e. I l'hai arprocià j'autorità e ij cap: “Vojàutri i greve tròp la cària ai vòstri frej!”. Peui i l'hai convocà na ciambreja general dël pòpol  e i l'hai dije: “Anans ëd tut, noi i l'oma sercà an tute le manere ch'i podìo ëd paghé  'l dësangagg për ij nòstri frej ch'a l'ero tombà an s-ciavensa 'd foresté. Ora, vojàutri i posse vòstri frej a vendse s-ciavandé fin-a ai vòst conassionaj”. A ste paròle tuti a son restà ambajà e a savìo pì nen còsa disse. 

Antlora mi i son andàit anans e i l’hai dije: “Lòn ch'i feve vojàutri sgnor as peul pa toleresse. Vojàutri i l'eve nen timor ëd Dé: parèj che j'ëstrangé nòstri nemis a l'avran bel fé për nen rispetene”. Ora, fin-a mi e ij mè parent i l'oma daje an préstit a vàire përson-e 'd gran e 'd dné: venta ch'is butoma tuti d'acòrdi a nen felo torna e a armëtte tut ësto débit. Deje torna andaré ij sò camp e le vigne e j'ulivé e le ca; nen mach, ansema a l’anteresse dël dné, dël gran, dël vin e ‘d l’euli che vojàutri i l’eve ciamaje.

E lor a l’han replicà: “Va bin. I-j daroma andaré e i ciameroma pì gnente da lor, an fasend coma che 't dise ti”. Antlora i l'hai ciamà ij sacerdòt e i l'hai fàit an manera che costi-sì a fèisso giurament ëd fé com i l'avìa dit mi. E 'd pì mi i son butame a sopaté mia vestimenta e i l'hai dit: “Che chicassìa a osserverà pa sta paròla ch’a sia sopatà vìa da soa ca e da tut lòn che a l'ha e a na resta pì nen”. E tuta la forfa a l'ha rëspondù: “Amen. Ch’a sìa parèj!”. E a l'han laudà Dé. E la gent a l'ha fàit com a l'era disse.

Dal di che 'l rè a l'avìa comandame 'd governé ‘l pais ëd Giuda, da l'ann ch’a fasia vint fin-a a col ch'a fà trantedoi ëd rè Artasserse, për dódes agn mi e mè frèj i l'oma pa mangià le proviande dovùe ai governator. Ma ij governator ch’a j’era prima, a l'avìo bin grevà la gent an arseivend pan e vin, oltre ai sòlit quaranta sicl al di d'argent. E nen mach, ma ij sò ministr a angariavo ël pòpol. An tute le manere mi i l'hai pa seguità sta stra, përchè i l'hai timor ëd Dé. I l'hai travajà pitòst a la fàbrica dle muraje, sensa caté gnun camp e tuta mia gent a l'era ‘dcò ciapà da sto travaj.

A son ëstàit sentessinquanta ij Giudé e ij magistrà, che an rivand tuti dai pais dj'anviron, a mangiavo a mia tàula. E tùit ij di a ca mia, as massava un beu, ses feje sernùe, oltre che volaja soasìa da mi, e minca di ëd vin divers a volontà. Contut, mi i l'hai pa sercà dë stipendi për mè govern, për ël motiv che 'l pòpol a l'era motobin svers.

Nosgnor! It na prego, arcòrdte ëd mi e ‘d tut ël bin ch’i l’hai fàit për ës pòpol, e benediss-me për lòn.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Neemia