La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 11


Geremìa

11

J’esigense dl’Aleansa 

Nosgnor a l’ha dije a Geremia: Scoté cole ch’a son le prescrission dl’Aleansa ch’i l’hai stabilìa con Israel. Afortìssje a la gent ëd Giuda e a j’abitant ëd Gerusalem. Faje savèj lòn che ‘l Signor, ël Dé d’Israel, a dis. ‘Ch’a sìa maledet col ch’a scota nen le prescrission dë st’Aleansa. Cole prescrission mi i l’avìa daje ai vòstri grand quand ch’i l’hai faje seurte da l’Egìt, ch’a l’era për vojàutri tanme ‘n griseul për fé fonde ‘l fer. An col temp-là mi i disìa: ‘Scoté mia vos e fé precis coma ch’i l’hai dive. A l’é antlora che vojàutri i sareve përdabon mè pòpol, e mi vòst Dé. Antlora mi i compirai la promëssa che i l’hai faje sota giurament ai vòstri grand: visadì deje la tèra andova ch’a scor bondos làit e amel, e che a l’é vòstra abitassion al dì d’ancheuj. E i l’hai rëspondù: “Amen, che tut a sìa pròpi parèj!”.

Nosgnor a l’ha dime: “Nùnsia tute ste paròle ant le sità ‘d Giuda e për le strà ‘d Gerusalem: “Scoté cole ch’a son le prescrission ‘d costa Aleansa con vojàutri e buteje an pràtica! Përchè mi i l'hai butà an vàrdia 'd manera fòrta ij vòstri cé quand ch'i l'hai faje seurte dal pais d'Egit e fin-a 'l di d'ancheuj, butàndje an sl'avis con soèn minca di. Ma lor a l'han pa scotà nì dame da ment: mincadun a  l’é mach andaje dapress a lòn ch’a-j disìa sò cheur gram e teston. Për lòn mi i l'hai faje tombé adòss tùit ij castigh ch’a son mnassà ant l’Aleansa, përché lor a l’avìo pa compì ij sò termo precis coma ch’i l’avìa comandaje ‘d fé”.

Nosgnor a l'ha peui dime: “La gent ëd Giuda e j’abitant ëd Gerusalem a l'han complotà n'arvira contra 'd mi!. A a son tornà a comëtte ij pëccà ch’a fasìo ij sò cé ‘d na vira, lor ch’a l'avìo arfudà ‘d fè obediensa a mie prescrission. A l'han fàit aleansa con d'àutri dio e a l'han faje dëvossion. Tant la nassion d'Israel che cola 'd Giuda a l'ha violà l'Aleansa ch’i l'avìa stabilì con ij sò grand. Për lòn ël Signor a dis: “Vardé, i portrai ‘n tal dësàstr dzora 'd lor ch’a podran pa scampé! Cora ch’am ciamran për esse giutà, mi i-j scotrai pa. Antlora coj ch’a vivo ant le sità 'd Giuda e an Gerusalem a alveran ëd crij d’agiut ai dio che a l'avìo smonuje ‘d sacrifissi, ma coj-lì, ant ël temp ëd soa malora, a podrà pa salveje  sicura. Përchè tante, parèj dle toe sità, a son ij tò dio, o pòpol ëd Giuda e tanti, parèj dle stra 'd Gerusalem a son j'autar drissà a d’idoj ch’a fan scheur e che vojàutri, për onoreje, i-i bruse ‘d sacrifissi. Ma ti, Geremia, prega pa an favor dë sta gent. Àussa pa ëd plente e crij ëd preghiera për lor. Përche mi i scoterai nen lòn ch’am ciamran ant ël temp ëd sò maleur.

Dëstrussion ëd Gerusalem, sità amà da Nosgnor  

Nosgnor a dis al pòpol ëd Giuda: Che dirit eve-ne vojàutri dë sté drinta a mia ca, la mia cara gent? Vàire 'd vojàutri, i l'eve mach na condòta përversa! Peul-ne un vot e oferte 'd sacrifissi slontané vòstra dësfortun-a e parèj podèj esse ancora argiojissant? Mi, ël Signor, i l'avìa date ‘l nòm uliv gròss e majestos, n’uliv ch'a dasìa d'ulive fiamenghe. Ma i-j darai feu e sò 'ncendi a farà ‘n gran rabel. Antlora tùit ij sò branch a saran pì bon a nenl. Mi, Signor dj’Univers, ch’i l'hai trapiantate, i decreto ël maleur contra 'd ti, për motiv ëd la gramìssia ch'a l'han comëttù a sò dani la casà d'Israel e cola 'd Giuda, andësponéndme con ël brusé ‘d sacrifissi a Baal.

Le confession ëd Geremìa (i) 

Nosgnor a l’ha dame conossensa për ch’i comprendèissa lòn ch’a càpita, peuj chiel a l’ha mostrame lòn che ‘l pòpol a fà. Anans, mi i j'era parèj d'un babero brav e pasi ch'a ven portà al masel e i savìa pa lòn ch'a tramavo contra 'd mi, an disend: “Robatoma giù l'erbo ant ël moment ch’a l'é an soa fiorìa e a dà fruta, rancómlo da la tèra dij viv, parèj che sò nòm a sia mai pì memorià.  Përparèj che mi i l'hai dit: “Nosgnor dl’Univers, ti 't ses un giùdess giust! Ti s-cèire ancreus ant ël cheur e ant ël pensé 'd la gent. Che mi i peussa vëdde l'arvàngia contra 'd lor përchè i l'hai afidate mia càusa”. 

Antlora Nosgnor a l’ha fame savèj riguard a quaich òm d’Anatot ch’a provavo ‘d masseme. Lor a l’avìo mnassame parèj: “Chita ‘d profetisé ant ël nòm ëd Nosgnor o nojàutri it massoma!”. Parèj donch a dis Nosgnor dl’Univers: “Varda, ‘d sicur i andrai a castgheje! Ij sò giovo a saran massà an bataja. Sò fieuj e fije a meuireran ëd fam. Gnun survivù a restrà. I farai tombé la dësgrassia contra dla gent d'Anatot ant l'ann ëd sò castigh.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Geremia