La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 20


Surtìa

20 

Anlora Nosgnor Dé a l’ha pronunsià tute ste paròle-sì: 

“Mi, ël Signor, i son tò Dé, col ch’a l’ha fate seurte da la tèra d’Egit, da la tèra andoa ti 't j’ere n'ës-ciav. 

Tut ël pòpol a sentìa ij tron e 'l son dël còrn e a vëddìa le lòsne e le fiame dla montagna ch'a fumava. Dë 'dnans a tut ës spetàcol ël pòpol a tramblava e as në tenìa a distansa. A l'han dit a Mosè: "Ti parl-ne e noi i të scotroma, ma lassa nen che Nosgnor an parla diret, dësnò i në podrìo meuire". E Mosè a-j dis: "Avèj nen tëmma, përchè Nosgnor Dé a l'é vnùit për buteve a la preuva, parèj che la tëmma 'd chiel av tratnissa dal peché". Anlora 'l pòpol a l'é restà a distansa, ma Mosè a l'é avzinasse al ëspèss top anté ch'a stasìa Nosgnor Dé.

L'autar 

Nosgnor Dé a l'ha dit a Mosè: "Ti 't parleras parèj a j'Israelita: 'I l'eve vëddù coma ch'i l'hai parlave dal cél. Feve nen dij dio d'argent o dij dio d'òr ch'am compagno. It ëm faras n'autar ëd tèra andoa ch'it më smonras ij tò sacrifissi complet  e le toe oferte 'd pas, toe feje e tò bestiam. An minca un pòst anté ch'i farai che mè nòm a sia onorà, i vnirai e iv benedirai. S'it ëm faras n'autar ëd pera, ti 't deuvras nen felo con ëd pere tajà con dj'utiss, përché s' it deuvre n'utiss, ti l'avras dëssacralo. E ti 't montëras nen a mè autar as su dj'ëscalin, përchè toa nudità a sia nen dësquatà".

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Surtia