La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giona/Giona 2


2

Giòna salvà 
1 Da la pansa dël pess Giòna a l'ha pregà Nosgnor Dé. E a l'ha dìt:

"Da l'angòssa ch'i-i era, i l'hai crijà a Nosgnor, e Chiel a l'ha rëspondume; dal përfond dël mond dij mòrt i l'hai ciamà, e Ti, òh Signor it l'has ëscotà mia vos. It l'avìes campame ant le përfondità dël mar, angolfà ant j’eve dl’abiss, e j'ondà am saravo an mes. Tute toe onde e toe corent a son passame dzora. E mi i disìa: Signor, it l’has separame da toa presensa. Òh, se mach i podèissa ancora vëdde tò Tempi sant! J'eve a l'han anserciame fin-a a la gola; l'abim a l'ha anvërtojame. La lësca dël mar a l'é antërtojasse a mia testa. I son përfondà a le rèis ëd le montagne, ant un pais andova le pòrte dël pais ëd la mòrt a son sarasse darera ‘d mi. Ma dal fossal ti 't l'has fàit torna montè mia vita, Nosgnor mè Dé. Quand ch'an mi mia ànima a mancava, mi i son anvisame 'd Nosgnor e mia preghiera a l'é rivà fin-a a Ti an tò Templi sant. Coj ch'a servo ëd divinità falëtte, ch’a chito d’adoreje! Mi, con acsant ëd làuda, i të smonrai un sacrifissi. Ël vot ch'i l'hai fàit, i lo compirai. A l’é ‘l Signor ch’am salva!".

Peui Nosgnor a l'ha comandaje al pèss ch'a gumitèissa Giòna an sla riva.

Nòte 
Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Giona