La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 21


Luca

21

L’oferta ‘d na pòvra vìdoa 

Antant che Gesù a l’era ant ël templi, a vardava coma djë sgnor a butavo soe limòsne 'nt la bùssola. A l’ha ‘dcò vëddù na pòvra vìdoa ch’a-i butava doe psëtte d'aram. E Gesù a l’ha dit: “An vrità iv diso che cola pòvra vìdoa a n’ha butane 'd pì che tùit j’àutri. Përchè tuti costi-sì a l’han dàit mach lòn ch’a n’avìo 'd tròp; mentre, a l’opòst, cola fomna a l’ha dàit ëd lòn ch’a n’avìa da manca, tut lòn ch’a l’avìa për vive”.

Gesù a preanonsia la distrussion dël templi 

Cheidun dij sò dissépoj a parlava dël templi e ‘d coma ch’a fussa ornà ‘d bele pere e d’oferte votive. Ma Gesù a l’ha dit: “Ëd tut lòn ch’i varde, a vniran ij di ch’a-i sarà lassà an sù pera su pera ch’a sìa nen campà giù”.

Anlora a l’han ciamaje: “Magìster, cand l’é-lo, donca, che ste còse a l’han da rivé? E che segn a-i sarà-lo cand che cole còse-lì a l’avran da rivé?”. E chiel a l’ha dije: “Pijeve varda ‘d nen esse dëstradà, përchè diversi a vniran a mè nòm an disand: ‘A l’é mi ch’i son ël Crist’ e ‘Ël temp a l’é rivà!”, ma chërdije nen, andeje nen dapress. Cand ch’i sentireve ‘d guère e d’arvire, sbaruveve nen, përchè a venta che cole còse a rivo anans ëd lòn, ma la fin a-i sarà nen tant prest”.

Peui a l’ha giontà: “Na nassion as leverà contra n’àutra nassion, e un règn contra n’àutr règn. E a-i sarà dij grand taramòt daspërtut, ëd famin-a e ‘d pestilense an diversi pais, e a-i saran ëd fàit afros e ‘d grand segn ant ël cel. Ma anans ch’a-i rivo tute ste còse, av buteran le man adòss, e av përseguiteran. Av rabasteran ant le sinagòghe e av butran an përzon. A vë mneran dë 'dnans a ‘d rè e a ‘d governador për càusa ‘d mè nòm. Cola-lì a sarà n’ocasion për rende testimoniansa ‘d vòstra fede. Sagrineve nen ëd lòn ch’i l’avreve da rësponde, Mi midem iv darai n’eloquensa e na saviëssa che gnun ëd vòstri aversari a saran bon a resistje o ‘d parleje contra. I sareve ‘dcò bandonà da vòst pare e da vòstra mare, e da vòsti frej, e da vòsti parent, e da vòsti amis; e a na faran meuire diversi an tra ‘d voi. I sareve an òdio a tuti për càusa ‘d mè nòm. Contut, gnanca ‘n cavèj ëd vòsta testa a sarà përdù. Con vòsta përseveransa iv salvreve la vita.

La gran tribulassion 

Cand ch’i vëdreve Gerusalem anvironà d’armade, arcordeve anlora che ‘l temp ëd soa devastassion a l‘é davzin. Anlora, coj ch’a son an Giudea, ch’a scapo an sle montagne; e coj ch’a son an Gerusalem ch’a la chito, e coj ch’as treuvo 'nt ij camp, ch’a intro nen ant la sità, përchè coj di-lì a son ij di dl’arvangia ‘d Nosgnor, e tut lòn ch’a diso lë Scriture as compirà.

Ora, an coj di-lì, maleur a cole fomne ch’a speto ‘n cit, e a cole ch’a dan ël làit! Përchè a vnirà na granda dësgrassia an sël pais e l’indignassion ëd Nosgnor a së stendrà contra sto pòpol: a tombran sota ‘l taj ëd la spa o a saran fàit përzoné për tute le nassion. Gerusalem a sarà scarpisà dai pagan, fin-a a che ij temp dij pagan a sio compì.

La vnùa dël Fieul ëd l’òm 

E a-i sarà ‘d segn ant ël sol, ant la lun-a e 'nt le stèile, e ‘n tal afann ant le nassion che un a savrà pì nen còsa pensé dël gran breugg ch’a farà ‘l mar e dla violensa dj'onde, ëd manera che la gent a sarà dël tut sburdìa për lòn ch’a sarà press a rivé an sla tèra, përchè fin-a le potense dël cel a saran socrolà. Anlora as vëdrà ‘l Fieul ëd l’òm ch’a riva an s'na nìvola con granda potensa e majestà. Ora, cand che tut sòn a comensrà a rivé, vardé ‘n su, përchè vòstra liberassion as avzin-a”.

La lession dël fié 

Anlora Gesù a l’ha proponuje costa paràbola: “Vardé ‘l fié e tùit j’àutri erbo: Cand ch’a comenso a giché, i seve da voi istess, an vardand, che l’istà a l’é già davzin-a. L’istess, quand ch’i vëdreve ch’a riva tut lòn ch’i l’hai dive, arcordeve che ‘l règn ëd Nosgnor a l’é press a rivé. An vrità iv diso che sta generassion-sì a passerà nen che tute ste còse a sio rivà. Ël cel e la tèra a passeran, ma mie paròle a passeran nen”.

Esortassion a vijé 

“Vojàutri, donca, pijeve varda che ij vòstri cheur a sio nen antërpì da lë smangiassade o da la bronzògna, o dai crussi dla vita, për tëmma che coj di-lì av ciapo ‘d sorprèisa; përchè a ciaprà parèj ëd na rèj tùit j’abitant ëd la tèra. Vijé, donca, an pregand an minca ocasion, përchè ch’i sìe fàit degn dë schivié tute cole còse ch’a deuvo rivé e përchè i peusse presenteve sensa tëmma dë 'dnans al Fieul ëd l’òm”.

Ora, Gesù a dotrinava ‘d di 'nt ël templi, ma a la sèira as artirava e a passava la neuit an sël Mont ëd j’Olivé. Contut, già a la matin bonora ël pòpol a vnisìa da chiel al templi për ëscotelo.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Luca