La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Coelet/Coelet 1


Qoèlet

1

Titol e soget 

Paròle 'd Qoèlet, fieul ëd David, rè 'd Gerusalem. Van e fat, a dis Qoèlet, van e fat, tut a l'é mach ëd vanità.

Pròlogh: tut a l’é mach futilità 

Còs che a-j në ven a l'òm da tut ël desse da fé sota 'l sol? Na generassion a va, na generassion a ven, ma la tèra a dura për sèmper. Ël sol as leva e 'l sol a cala, as dësgagia vers ël pòst dova che a tornerà a nasse. Ël vent a sofia da mesdì peui a vira a tramontan-a, a vira, a vira 'l vent, e dzora ij sò gir a torna. Tùit ij fium a van al mar, pura 'l mar a l'é mai pien: rivà andova ch'a l'han da andé ij fium a arpijo soa marcia. Tut a tribula, e gnun a peul s-ciairine la motivassion. L'eui a n'ha mai pro 'd vardé, nì l'orija a n'ha pro dë scoté.

Lòn ch'a l'é stàit a sarà, e lòn ch'a l'é fasse as farà torna. A-i é nen ‘d neuv sota ‘l sol. "Varda: é-lo na neuva costa?". Pròpi sòn a l'é già stàit ant ël passà! A-i resta pa pì ëd  memòria dij grand, ma gnanca 'd coj ch'a-i saràn as goernerà l'arcòrd për coj-lì ch'a vniran peui.

Tanti travaj për nen    

Mi, Qoèlet, i son stàit rè a Gerusalem. I son proponume d'arsërché e anvestighé con saviëssa tut lòn ch'as fà sota 'l cel. E costa a l'é n'ocupassion greva che Nosgnor a l'ha amponù a j'òm përchè a-i fatigo. I l'hai vedù tut lòn ch'as fà sota 'l sol e varda-lì: tut a l'é vanità e seguitament ëd vent. "Lòn ch'a l'é stòrt as peul pa drissesse e lòn ch'a-i é nen as peul pa contesse". I pensava an tra 'd mi e im disìa: "Varda, i l'hai avù na saviëssa pì àuta e pì ancreusa 'd cola ch'a l'han avù tùit coj ch'a l'han regnà prima 'd mi a Gerusalem. Mia testa a l'ha soagnà motobin la sapiensa e la siensa". Antlora i son decidume 'd conòsse la sapiensa e la siensa coma la folarià e la matarìa, e i l'hai capì che 'dcò sòn a l'é seguité un buf ëd vent, përché con tanta sapiensa a-i é tanti sagrin; col ch'a chërs sò savèj a chërs sò dolor.

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Coelet