Gian dij Cordòla/Ël Coindo
Artorn

Ël Coindo 
Spasgiand a la fin ëd l’istà
i rivo a la borgà dij mè vej
arcòrd ëd temp giumai passà.

Varda che spetacol ël Coindo¹ d’otogn
miraco nen tuti lo conòsso
a smija na cartolin-a dai mila color.

Da tute ‘l part a j’é ‘d color sfumà
dal verd al ross groson con ponte d’òr
sota ij pé a j’é com’un tapiss ëd feuje sfrisà.

An cost gieugh ëd lus e ombre
j’oslin a canto la lor canson,
l’aria dossa a sopata ij castagné.

A-j manca gnente për esse bel,
fussa pà che le ca son veuide, abandonà,
pì gnanca ij crij ‘d na masnà ò giojos rabel.

Setà sota na gasia vardand ël bianch dle nìvole
a më smija d’artrové col mond vej
ëd mè pare e ‘d mia mare

Quand masnà am dasìo la man,
e am mnavo për senté e pra ‘d amprende
a vive con la natura e vardé al doman.

Ora i buto da part ij arnos pensé,
ël sol a ven malavi, i torno a ca
a godme ‘l tesòr d’arcòrd ardità dai mè.

Questa poesia ha partecipato al Concorso Letterario “PAROLE E COLORI DELLA VALSUSA” indetto dall’Associazione Culturale Sillabe di Sale, Comune di Condove e Biblioteca di Condove nell’anno 2013, nella sezione poesie in lingua piemontese, classificandosi al 3° posto.

Nòte 

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Gian dij Cordòla