La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 13


March

13

La dëstrussion dël Templi 

Antramentre ch'a seurtìa da le cort dël Templi, un dij Sò dissépoj a l'ha dije: "Magìster, varda mach che 'd pere e che 'd fàbriche!". E Gesù a l'ha rësponduje: "Vëddes-to cole gran' fàbriche? A-i na resterà nen pera an su pera! Tut a sarà spianà!".

Ëd segn ëd la fin dij temp 

Anlora, antant che Gesù a l'era setà an sël Mont dj'Ulivé, ch'a stà 'n facia al Templi, Pero, Giaco, Gioann e Andrea a l'han ciamaje an privà: "Dis-ne 'n pò: cand ch'a l'é che cole còse-lì a rivran, e che segn a-i sarà për fene savèj ch'a son a brus ëd compisse?". Anlora Gesù a l'é butasse a dije: "Pijé guarda che gnun av dëstrada, përchè a mè nòm a vniran diversi ch'a diran: "A l'é mi ch'i son ël Crist" e a 'mbrojeran nen pòchi. Ora, cand ch'i sentireve parlé 'd guère e 'd mnasse 'd guèra, sbaruveve nen, përchè a venta che ste còse a rivo, ma a sarà ancora nen la fin. Na nassion as leverà contra n'àutra nassion, e 'n règn contra n'àutr règn; e a-i sarà 'd taramòt un pò da sì e un pò da là e 'd famin-e. Tut sòn a sarà mach ël comensament dël mal dël part.

La përsecussion dij dissépoj 

Ma pijé guarda a vojàutri medesim, përchè av daran ant le man dij tribunaj e i sareve foëttà 'nt le sinagòghe, i sareve rablà dë 'dnans a 'd governador e dë 'dnans a 'd rè an càusa 'd mi për ess-je ‘d testimoniansa. Anans ëd lòn, contut, a venta che l'Evangeli a sia predicà an tute le nassion. Cand ch'av ciapran për deve an man ëd coj là, deve nen ëd pen-a për lòn ch'i l'avreve da dì, penseje nen. An col moment-là, tut lòn ch'av sarà dàit da dì, dìlo, përché a l'é nen vojàutri ch'i parlereve, ma lë Spìrit Sant. Un frel a denunsierà sò frel përchè a sia massà, e 'l pare sò fieul, e ij fieuj as leveran contra pare e mare përchè a sio condanà a mòrt. I sareve pijà an òdio da tuti an càusa 'd mè nòm, ma col ch'a l'avrà tenù dur fin-a a la fin a sarà salvà.

La dëssacrassion dël Templi 

Ora, cand ch'i vedreve 'l pì grand sacrilegi ch'a podrìa imaginesse coma ch'a l'é stàit preanunsià da Daniel, ël profeta, e lolì fàit andoa ch'a dovrìa nen esse (col ch'a les ch'a-i fasa bin atension a lòn ch'a veul dì sossì), antlora che coj ch'a saran ant la Giudea ch'as na filo vìa an sle montagne. Col ch'a sarà ansima dla ca, ch'a cala pì nen giù 'ntëca e ch'a-i intra nen për ciapene cheicòsa, e col ch'a l'é 'nt ij camp ch'a torna pì nen andré për ciapé soe vestimente. Ant coj di-là,  maleur a cole fomne ch'a speto o 'd cole ch'a l'avran ëd masnà ch'a ciucio 'l làit. Preghé che 'l temp dë scapé via a-i riva nen d'invern. përchè antlora a-i sarà na tribulassion tan' granda ch'a-i é mai stàine un-a parìa dal comensament ëd le còse che Nosgnor a l'ha creà fin-a adess e gnanca a-i na sarà pì n'àutra parèj. E se Nosgnor coj di-lì a l'avèissa nen ëscursaje, gnun a podrìa salvesse, ma për càusa ‘d coj che chiel a l'ha sernù, coj di-lì a saran ëscursà. Anlora se cheidun av dis: "Varda, ël Crist a l'é 'mbelessì!" o "A l'é ambelelà!", chërdje nen, përchè a seurtran fòra 'd Crist fàuss e 'd profeta fàuss ch'a faran ëd grand portent e miràcoj tant da dëstradé fin-a ij sernù, se lolì a fussa possìbil. Ma pijevene guarda, vardé, i l'hai divlo anans ch'a càpita".

La vnùa dël Fieul ëd l'òm 

Ora, an coj dì-lì, apress ëd cola tribulassion, ël sol a sarà scurì e la lun-a a darà pì nen sò lusor. Le stèile dël cel a crodran e le potense del cel a saran socrolà. Anlora a vëdran ël Fieul ëd l'Òm ch'a ven an sle nìvole con gran' potensa e glòria granda. Peui chiel a mandrà ij sò àngej; a samblerà ij sò Elet dai quatr vent, da l'estrem ëd la tèra a l'estrem dël cel.

La paràbola dël fié 

Ora, amprende lòn ch'a veul dì sto paragon pijà dal fié: Cand che ij sò branch a ven-o tënner e ch'a seurto soe feuje, i seve che l'istà a l'é press a rivé.  Dl'istèssa manera, cand ch'i vëdreve capité tute ste còse, i l'avreve da savèj che ste còse a son an camin ëd rivé, ch'a son a la pòrta. Iv diso la vrità: sta generassion-sì a passerà nen che tute ste còse a sio rivà. Ël cel e la tèra a passeran, ma mie paròle a passeran nen.

Sìe pront! 

Quant a col di-lì e a che ora, a-i é gnun ch'a lo sapia, gnanca j'àngej ch'a son an cel, gnanca 'l Fieul: ma mach ël Pare. Fé atension, vijé e preghé, përchè i seve nen cand che col temp a vnirà. A l'é coma n'òm ch'a part për fé 'n viagi e che, an chitanda soa ca, a dèissa d'impiegh ai sò servitor e a ognidun sò incàrich, e ch'a comandèissa al portié 'd vijé. Vijé, donca, përchè i seve nen cand che 'l padron ëd ca a rivrà, se a la sèira, o a mesaneuit, o a l'ora che 'l gal a canta, o a la matin. chiel a podrìa rivé a l'improvista e troveve andurmì. Ora, lòn ch'i diso a vojàutri, i lo diso a tuti: Vijé”.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
March