La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 16


1 Crònache

16 

Parej a l’han portà l'Èrca 'd Nosgnor drinta dël tabërnàcol che David a l'avia drissàje e a l'han smonù ‘dnans a Dé dj'olocàust e d'assion ëd grassie. Compì ch’a l’avìa ij sò sacrifissi, David a l' ha benedì ‘l pòpol an nòm ëd Nosgnor. Peui a l’ha dàit a minca n’òm e fomna ‘d tut Israel na fogassa 'd pan con na porsion ëd carn rostìa e na torta d'uva passola.

Ël servissi dij levita dëdnans a l'Èrca 

Antlora a l'ha stabilì David ëd levita përchè a ufissièisso ‘dnans a l'Erca'd Nosgnor, visadì d'anvoché soe benedission, deje 'd grassie e laudé ‘l Signor, ël Dé d’Israel. Asaf, ël cap d’ës grup, e so sgond, Zecaria; Asiel, Semiramòt, Jechiel, Mattitia, Eliab, Benaia, Obed-Edom e Jeiel ch'a l'avia d'arpe e'd lire; e Asaf a tocava ij cìmbali. E Benaia e Jacasiel, ij sacerdòt , a sonavo sèmper le trombette ‘dnans l'Èrca dl'aliansa 'd Nosgnor.

La càntica ‘d làude ‘d David 

An col di-lì, David a l'ha dàit a Asaf e ai sò frej, l'incàrich ëd canté për la prima vira cost salm ëd rendiment ëd grassie a Nosgnor:

Laudé Nosgnor, anvoché so nòm! Fé conòsse an tra le gent lòn ch'a l'ha fait! Cantelo, canteje' d salm, parlè 'd soe maravije! Argiojì 'd sò nòm, ch'a l'é sant, lassè che 'l cheur ëd coj che a serco Nosgnor a argioissa. Serché Nosgnor e sò podej, serché sémper sò visagi! Avisevne dle maravije che a l'ha fàit, ij so miràcoj e ij so giudìssi. Vojàutri, ij dissendent d'Israel, i seve sò servent; fieuj 'd Giacòb, i seve ij sò sernù. Chiel, Nosgnor, a l'é nòst Dé, col ch'a compìss soe decision për tuta la tèra. Avisevne sémper ëd soa aliansa, dla promëssa fàita për mila generassion. L'aliansa stabilìa con Abraam, ël giurament fait con Isaach. Che a l' ha conferma a Giacòb tanme decret a Israel an aleansa ch’a vnirà mai a la fin! Dé a l’avìa dit: "Iv darai 'l pais ëd Canan, për sòrt ëd vòstra ardità esclusiva. Combin che vojàutri i seve pòca gent, pròpi' d pòch nùmer e forësté ant ël pais. Parej che lor a sarìo andàit ramingh da nassion a nassion, e d'un regn a n' àutr regn. Mach che a l' avrìa pa përmëttù che gnun a l'aveissa maltrataje e nen mach, ma fin-a a arpiè ij re për protegie. ‘Toché pa ij me consacrà, fé nen ëd mal ai me profeta!’. Canté a Nosgnor, tuti voi ch'i steve ant la tèra, nunsié tùit ij di sua salvëssa Conté soa glòria an tra le gent, e soe maravije an tra tùit ij pòpoj. Përchè grand a l' è Nosgnor, e degn ëd tuta làuda, a l' è temìbil dzora a tuti ij dé; an efet tuti ij de a son mach d’ìdoj, ma mach chiel a l'ha fait ij cej. Splendrior e maestà a stan ëdnans a sò visagi, fòrsa e argiojissansa andova che chiel a l'é. Rendje a Nosgnor, famije dle gent, rendje a Nosgnor glòria e onor. Rendje a Nosgnor la glòria che bin a mérita! Porté n'oferta e vnije dëdnans; adorelo an santa magnificensa! Che tuta la tèra a tërmola ‘dnans a chiel! Òi, 'l mond a l' è frem, bogia pa! Ël cel ch argiojissa, che la tèra a lo sélebra. Che as peussa dì an tra le gent: "Nosgnor a regna!". Ch'arson-a 'l mar contut lòn che a-i è, ch'a giùbilo ij camp con tut lòn che a l'han; antlora j' erbo dël bòsch a podran crijé 'd gòj dëdnans a Nosgnor, përchè a ven a giudiché la tèra. Laudé Nosgnor, përchè a lé brav! Soa compassion a përdura për sempe. Parlé parej: Salva nojàutri, Dé 'd nòstra salute, salv-ne, e và a cheuine tuti an tra le gent, al fin che noi i peussa selebré tò Nòm sant, e che nòstra glòria a sia ant ël laudete! Benedì a sia Nosgnor, Dé d' Israel, d'eternità an eternità. 

E tuta la gent a l'ha rëspondù: Amen! Laudé Nosgnor!".

Ël servissi divin a Gerusalem e a Ghibeon 

David a l'ha lassà ambelelà, dëdnans a l'Èrca dl'Aleansa'd Nosgnor, Asaf e ij sò frej, ch’a-i ufisièisso sèmper conform a lòn che ventava fé minca di an facia a l'Erca. Cost grup a comprendìa Oved-Edom e soa gent a l'ero sessanteut: Oved-Edom fieul ëd Iediton e Cossà tanme portié. Antërtant, David a l’ha lassà'l sacerdòt Sadòch e ij sò frej sacerdòt ‘ëdnans al tabernàcol ëd Nosgnor, ant ël leu dël culto ch'a-i j'era a Gabaon përchè i-i ufisièisso ‘dnans al Signor. Minca di lor a ‘ndasìo a smon-e a Nosgnor l'olocàust dla matin e dël vespr dzora dl'autar, conform a la Lei che Nosgnor a l'ha comandà a Israel. Con lor a-i j'era ‘dcò Eman, Iediton e d'àutri levita designà për nòm a laudé Nosgnor, dàit che: “Sò amor a dura për sémpe”. A l'avìo 'd trombe, cìmbaj cha sonavo e d'àutri strument për compagné ij càntich ëd làude a Dé. E ij fieuj ëd Iediton a guernavo la porta. 

16:43 Parèj tuta la gent a l' è andasne, mincadun a ca soa, e David a l'é tornà për benedì soa ca.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache