Salve Valtingòjer/Pietà Nosgnor
Artorn

Pietà Nosgnor 
Sempe pì lest a së sgran-a ‘l rosari
dij di ch’am resto da vive a sto mond.

A ven ël temp dë stende l’inventari
dj’euvre mie, scavand ant ël përfond
dl’ànima, là anté che la sombrura
dël temp lontan, sota già vàire seuj
ëd dossa dësmentia, na crosta dura,
a l’ha sotrà ij tròpi pecà d’orgheuj,
d’egoism e ‘d superficialità
a tant sì pòche bon-e assion mës-cià.

Longa a l’é stàita e pien-a ëd trabucèt,
oh Dé, la stra ch’It l’has për mi sernù;
ma It l’has ëdcò dame ‘d talent un prèt
che T’im ciamras vàire ch’a l’ha rendù.

Nosgnor! pietà ‘d mi quand ch’i rivrai an cò
al mont dle mie passion e timoros
spers, sbalucà da toa lus ëdcò,
ambòss i tombrai dnans a Ti, ansios.

Nòstr Bin, Dé, T’im giudichëras tròp ardì
s’It pregherai ‘d tenme ansema a Ti?

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Salve Valtingòjer