Rino Serra/Le fior dël mal/125


CXXV. A F. B. - Ël seugn ëd un curios 
It conòsse come mi, ël dolor savoros 
E 'd ti 't fass-tu dì: "Oh l'òmo singolar!" 
-L'ero-lì për meuire. A-i era an mè ànim amoros, 
Desideri mist a afror, un mal particolar; 

Angossa e viva speransa, sensa amor fassios. 
Pì la fatal mostra a sabia 's vuidava 
Pì la mia tortura savìa d'àgher e 'd delissios; 
Tut mè cheur al mond famijar së s-ciancava. 

Mi i j'ero mé 'l cit avid dë spetacol, 
Ch'a òdia 'l sipari com a òdia l'ostacol... 
A la fin, la frèida vrità a s'arvela: 

Mòrt sensa sorprèisa e la teribil aurora 
M'anvlupava. -E bin! Tut sì? Costa l'é bela. 
Ël sipari a l'era su e mi i spetavo 'ncora. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire