La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 19


Geremìa

19

La doja 'd tèra cheuita s-ciapà 

Nosgnor a l’ha dit a Geremìa: “Vate a caté na doja 'd tèra cheuita: pija con ti quàich ansian dël pòpol e quàich sacerdòt e seurt ant la comba ëd Chinom, ch'as treuva a l'intrada dla Pòrta dij Ciap, là ‘ndoa ch’as campa l'ëmnis. Ambelelà, ti 't proclameras le paròle ch'it dirai. It arferiras: ‘Scoté la paròla dël Signor, òh rè 'd Giuda e abitant ëd Gerusalem: Përparèj a dis ël Signor dl’Univers, Dé d'Israel: Vardé, mi i son an camin ëd mandé dzora ‘d cost leu na tal malora ch'a subierà ‘nt j'orije 'd tuti coj ch’a në sentiran parlé. I farai lolì përchè costa gent a l’han chitame e a l’han antamnà cost leugh-sì. An ës leugh a l’han ësmonù ‘d sacrifissi a ‘d divinità forestere che nì lor, nì ij sò antich, nì ij rè ëd Giuda a conossìo. Lor a l'han ampinì ës leu ëd sangh nossent ëd masnà. A l’han butà ‘n pé ‘d santuari an onor dël dé Baal për sacrifiché  sò fieuj an olocàust a Baal. Na ròba parèj mi i l’avìa mai comandajla ‘d fé e gnanca a l’era mai vnùme a ment. Për sòn, a dis ël Signor, a vnirà ‘l temp ch’a ciameran pì nen ës leugh Tofet, o Valada ‘d Chinom, ma a ‘ndrà a ciamesse Valada dla Carnefissin-a! An cost leu, mi i dësblerai ij progèt ëd Giuda e 'd Gerusalem. I-j farai tombé ant le man dij sò nemis, ch’a-j masseran sensa pietà. A meuireran ëd la spa dij sò nemis e ij sò cadàver a saran mangià da j’osej e da le bestie sarvaje. I farai dventé sta sità queicòsa da fé oror mach a penseje, un monument a la stupidità dij sò abitant. Tuti coj ch’a passeran da sì a podran gnanca vardé da l’afror ch’a-j farà e a podran mach fé ‘d segn ëd dëspresi anvers ëd costa sità për motiv ëd le disgrassie ch’a a-j saran capitaje. I farai tombé sta gent an condission dësperà durant l’assedi che ij sò nemis, ch’a voreran mach masseje, a-j sogetran. La situassion a sarà për lor tant sensa surtìa ch’a-j resterà nen d’àutr da fé che mangesse la carn dij sò fieuj e fije, la carn d’un d’àutri’”.

Nosgnor a l’é andàit anans a parlé parèj: “Adess s-ciapa la doja dnans a coj ch’a son vnùit ambelessì con ti. E dije: ‘Ël Signor dl’Univers a dis: Mi i farai giusta coma ch’a l’ha fàit Geremìa!  I s-ciaprai costa nassion e sta sità com as ës-ciapa na san-a 'd tèra cheuita ch'as peul pa pì rangesse. As sotreràn ij mòrt ambelessì an Tofet fintant ch’as savrà pì nen andova buteie!’ Mi, ël Signor, i diso: ‘I farai pròpi parèj con coste sità e ij sò abitant. I-j farai dventé tanme Tofet. Le ca 'd Gerusalem e le ca dij rè 'd Giuda a saran antamnà dai còrp dij mòrt giusta coma ës leugh-sì,Tòfet; e lolì përchè as ësmonìo ‘d sacrifissi a le stèile dël cel coma s’a fusso ‘d divinità e as vërsava ‘d libassion a d’àutri dio an sij cop ëd le ca’”.

Apress d lòn Geremìa a l’é andass-ne da Tofet, andova che ‘l Signor a l’avìa mandalo a comuniché lòn che Nosgnor a l’avìa dije. A l’é fërmasse ant le cort dël templ ëd Nosgnor e a l'ha profetisà a tut ël pòpol: “Ël Dé dl’Univers, ël Dé d’Israel, a dis: “I son darera a mandé dzora dë sta sità e dzora 'd tute soe borgà, tut ël maleur ch'i l'hai mnassà përchè lor a son antëstardisse, arfudandse dë scoté mie paròle”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Geremia