La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Galat/Galat 4


Galat

4 

Pensé a lolì an cost' àutra manera: se 'n pare a meuir e a lassa n'ardità për soe masnà, la condission ëd cole masnà, fin-a a tant ch'a chërso, a l'é nen tant mej che cola djë s-sciav, bele se an efet lor a son già padron ëd tut lòn ch'a l'avìa 'l pare. A l'han da sté 'n sogession ai sò tutor fin-a a tant ch'a rivo a l'età che 'l pare a l'avìa fissà. A l'istessa manera, 'dcò nojàutri, cand ch'i j'ero coma 'd masnà, i j'ero sogetà coma djë s-ciav ai podèj ch' a la fan da padron an cost mond. Cand che, però, a l'é vnuje 'l temp giust, Nosgnor a l'ha mandà sò Fieul, nassù da na fomna, nassù an sogession a la Lege. Nosgnor a l'ha mandalo a caté la libertà për coj ch'a j'ero dë s-ciav ëd la Lege, parèj ch'a podèissa adotene e dene la condission ëd fieuj, visadì 'd coj ch'a l'han tùit ij drit, ij sò. E përchè adess i soma ij sò fieuj, Nosgnor a l'ha mandà lë Spìrit ëd sò Fieul ant ij nòstri cheur e ch'an cissa a ciamé Nosgnor con ël nòm ëd "Abbà", visadì pare. A l'é parèj che adess i seve pì nen dë s-ciav ma 'd fieuj gènit ëd Nosgnor, e dàit ch'i seve ij sò fieuj, Nosgnor a l'ha renduve ij sò ardité.

J'ardité dla promëssa a venta ch'i torno pì nen a la Lege 

An passà, cand ch'i conossìe nen Nosgnor, i j'ere dë s-ciav ëd coj ch'as diso ch’a son ëd dio, ma ch ch'a lo son nen. Adess, però, ch'i seve vnù a conòsse Nosgnor o, a sarìa mej dì, a esse conossù da chiel, dime 'n pò: Coma ch'a l'é ch' i vorie torné 'ndrera a sugeteve, coma anans, ai podèj déboj e miseràbij ëd cost mond? Com'é-lo possìbil che adess i pense 'd vagné 'l favor ëd Nosgnor per ël mojen ëd l'oservansa religiosa 'd di 'd festa, lun-e neuve, solstissi e cap d'ann? I l'hai tëmma për vojàutri. Peul esse che mi i l'abia travajà për gnente tra 'd voi. Frej e seur, iv suplico: Vive lìber da tute ste còse tanme ch’i lo son mi, përché i son dventà coma vojàutri - lìber da cole lege. I l'eve fame gnun tòrt.

Apel personal ëd Pàul 

Sicura i arcordeve coma ch'i j'ero malavi cand ch'i l'hai nunsiave la prima vira l'Evangeli. Combin che mia condission a l'avìa dave la tentassion d'arfuseme, i l'eve nen dëspresiame o fame andé via. Nò, i l'eve arseivume coma s' i fussa stàit n'àngel ëd Nosgnor o Gesù Crist midem. Còsa ch'a l'é rivaje adess a col ëspìrit ëd gòj e d'arconossensa ch'i l'avìe antlora anvers ëd mi? I son sicur ch' i l'avrìe gavave për demje fin-a vòstri euj, s'a fussa stàit possìbil. Son-ne donca dventà vòstr nemis, an disand-ve la vrità? Tant a l'é l'anvìa ch'a l'han, coj fàuss magìster, ëd conquisté vòstr favor, che, për ëslontaneve da mi e për feve dé da ment mach a lor, a farìo bele 'd tut. L'intension ch'a l'han a l'é nen bon-a. Se cheidun a l'ha l'anvìa 'd fé 'd còse bon-e për voi, a va bin; ma ch'a lo fasa sèmper, nen mach cand ch'i son present tra 'd voi. A son mach ëd përson-e gelose. Vojàutri i seve coma ij mè fieulin e a l'é coma s'i sentèissa ij dolor dël part për torna buteve al mond, e sti dolor a seguitran an mi fin-a a tant che 'l Crist a sia nen dël tut dësvlupà an vojàutri. I vorìa esse ora con voi e podèj cambié mè ton ëd vos, ma a sta distansa-sì i sai nen an che d'àutra manera ess-ve d'agiut.

Arciam a n'alegorìa 

Dime 'n pò, voi ch'i vorìe sogeteve a la Lege: comprendeve nen lòn che la Lege a dis? A l'é scrit che Abraham a l'ha avù doi fieuj, un da na fomna s-ciava e l'àutr da na fomna lìbera. Ël fieul ëd la fomna s-ciava a l'é nassù da 'n tentativ ëd realisé con dij rimedi uman lòn che Nosgnor a l'avìa promëttù. Tutun, ël fieul ëd la fomna lìbera a l'é nassù mach grassie a la promëssa divin-a. Coste doe fomne a podrìo esse na figura ëd le doe aleanse 'd Nosgnor. La prima fomna, Agar, a rapresenta 'l Mont Sinai, andoa che 'l pòpol a l'avìa arseivù la Lege ch'a l'ha sugetaje. Ora, Gerusalem a l'é bele coma 'l Mont Sinai an Arabia, përchè chila e ij sò fieuj a vivo coma dë s-ciav an sogession a la Lege. Tutun, l'àutra fomna, Sara, a rapresenta la Gerusalem dël cel. A l'é chila la fomna libera, e cola-lì a l'é nòstra mare. Coma ch'a dis Isaia: "Sta alégra, fomna, ch'it peule nen avèj ëd masnà, ti ch'it l'has mai butà 'l mond un cit. Sàuta 'd gòj, ti ch'it l'has mai avù ij dolor dël part, përchè adess cola ch'a l'era turgia e ch'a l'era stàita chità da sò marì, a l'ha motobin pì 'd masnà che cola ch'a l'ha 'n marì". Ma vojàutri, mè frej e seur, i seve ij fieuj ëd la promëssa, tanme Isach. Pì 'd lòn, i seve fin-a përseguità da coj ch'a veulo sogeteve a la Lege, pròpi tanme Ismael, ël fieul ch'a l'era nassù da 'n rimedi uman, a l'avìa përseguità Isach, ël fieul nassù për la potensa dlë Spìrit, Ma còsa ch'a dis la Scritura? "Manda via la s-ciava e sò fieul, përchè 'l fieul ëd la s-ciava a sarà nen n'ardité ansema al fieul ëd la lìbera". A l'é parèj che, mè car frej e seur, i soma nen ij fieuj ëd na s-ciava, ma dla fomna lìbera.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Galat