Pier Luis ëd Barban/Conversassion con Nosgnor
Artorn

Conversassion con Nosgnor 
L’ÒM: 
Oh Signor, ansem’a ti
caminava tucc dì,
sèmp an toa companìa,
la tò stra j’era la mia.

NÒS-SGNOR: 
An sla sabia j’è ‘l pianà
vanda noi sima passà,
an sla “sabia dël destin”
i nòcc pas i son davzin.

L’ÒM: 
A l’è vèj, j’heu za vardà
fianc a fianc j’è ‘l quàt pianà:
do pianà d’in pecator,
l’atri… ’l toe… ò mè Signor.

L’ÒM: 
Ma però, beicand pi ben:
j’è chijcòs ch’ël quàdra nen
minca tant – mì lo seu pa -
as vog mac pi do pianà!

L’ÒM: 
…ma alora? Ant i sagrin,
j’era sol, con gnun davzin?

NÒS-SGNOR: 
Nò, da sol at sij mai stà
ansema a ti son sèmp restà,
j’è do marchi dij nòcc pas
pirchè mì j’heu pià-ti ‘n bras

Pierluis ëd Barban - avrì 2016

Pier Luis ëd Barban
Monfrin
Poesìa
Leteratura piemontèisa