Pierangela Tapparo/Mars
Artorn

Mars 

Se ti antorn it guarde,
ël sol a l’é pì àut,
ij di a son pì càud,
la neuit a ven pì tard.

Peui ’l frèid a l’improvis
a torna con la giassa;
ël cel as tenz ëd gris,
a stent ël sol a passa.

Ma ’l tëbbi ’nfin a ven
e a sgèila la rivera;
a noa ’nt ël seren
la lun-a matinera.

Ij ram ch’a smijavo mòrt
da ’n di a l’aùtr a ’rvivo:
a rompe la scòrsa ’d bòsch
but e boton a rivo.

Pierangela Tapparo
Poesìa
Leteratura piemontèisa