Cesare Lavarino/Avril
Artorn

Avril 

A  l’ é  tornà  primavera, la  stagion  ëd  le  fior. 
A  pòrta  la  Pasqua  ëd  Nosgnor: 
partessipoma  a  l‘ arnovesse  dla  vita  e dl’ amor.

Pilole  d’ Antica  Sapiensa  Popolar 
An Avril a buto le fior fin-a ij man-i  dle sape.
Avril a fà le fior e magg a l’ ha l’ onor.
Chi ch’ a l’ ha vist tre bej mèis d’ Avril, a-j dëspias pì nen d meuire.
Le fior d’ Avril a ten-o për un fil.
Quandi ch’ a trun-a d’ Avril, gran ant ël sach e vin ant ël baril.
D’ Avril a l’è bel deurme.
Un, doi e tre d’ Avril a marco ’l temp për tranta di.

Un poch ëd  bon  umor 
Al  ristorant, ün cambré a ciama a ’n  client: 
“Ma përchè a piora monsü ?” 
“ Eh, i serco an tüte le manere d’ antenerì sta cotlëtta”. 

Due squadre ’d furmije  a  gieugo ant un bicer. 
An sla banchin-a, tra alenador e president : 
“Speroma ’d vinse, parèj  l’ann ch’ a ven i gieugoma ’n copa!”.

I seve col ch’ a l’ é ’l colm për l’ inventor ëd la bomba atòmica? 
Cul da s-ciopé ’d  salute.

“Dotor, dotor, i l’ hai la sensassion d’ esse  ’n  can“. 
“Oh!  Ma da quand?“. 
“Fin-a da quand i j’ era  ’n cagnolin”.

A-i é ’d gent ch’ a và a passé ’l fin ësman-a ’n montagna për cambié aria … Peui it  ij  vëdde al lünes ëd matin… sempe con l'istessa aria dë stupid!

Cesare Lavarino
Pròsa
Leteratura piemontèisa