La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 13


Deuteronòmi

13

Idolatrìa e  profeta fàuss 

Se an mes a ti a seurt un profeta opura ‘n reveur ch’at propon un segn o ‘n portent, se col segn o portent ch’a l'avìa dite, a rivèissa bin, ma che chiel at disa ‘dcò d’andeje dapress e ‘d rende l’adorassion a d'àutri dio ch’it l'has mai conossù, ti daje nen da ment a le paròle ‘d col profeta o reveur. A l’é ‘l Signor, vòst Dé, ch’a veul buteve a la preuva për savèj s’i-j veule pròpi bin con tut vòst cheur e con tuta vòstra ànima. Vojàutri venta ch’i vade dapress mach al Signor, vòst Dé, ch’i-j pòrte rispèt, ch’i scote ij sò comandament, ch’i-j ubidisse, ch’i-j rende l'adorassion e ch’i-j reste fidej. Riguard a col profeta o reveur, peui, col-lì a l’avrà da esse condanà a mòrt, përchè a l’ha predicà d’arvireve contra ‘l Signor, vòst Dé, col ch’a l’ha fave seurte dal pais d’Egit e ch’a l’ha riscatave da la tèra anté ch’i j’ere dë s-ciav. Col òm a vorìa mach ch’it chitèisse ‘d marcé an sël senté che ‘l Signor, tò Dé, a l’avìa mostrate. A l’é parèj ch’it l'avras da ranché vìa ‘l mal da ‘n mes a ti. 

Se tò frel, fieul ëd tò pare, o fieul ëd toa mare, opura tò fieul o toa fija, o toa cara fomna, o tò pì grand amis, at cissèissa an secret an disend: “Doma, rendoma l’adorassion a d’àutri dio”, dio che nì ti, nì ij tò antich a conossìo, - ëd divinità dij pòpoj ch’at ëstan d'antorn, ch’a sio davzin o lontan, opura dij pòpoj ch’a stan da na banda o da l’àutra dla tèra - ti, dije pa ch'a va bin, daje pa da ment. Abie gnun-a pietà o compassion ëd chiel; a l’ha gnun-a giustificassion: it l’has da felo meuire. Ch’it sie ‘l prim a tireje adòss na pera për masselo e che peui a lo fasa ‘dcò tut ël pòpol. It l’has da masselo a prassà, përchè a l’ha sercà ‘d portete lontan dal Signor, vòst Dé, col ch’a l’ha fave seurte dal pais d’Egit, da la tèra anté ch’i j’ere dë s-ciav. Tut ël pòpol d’Israel, cand ch’a lo sentirà, a na sarà sbaruvà e, an mes a ti, gnun a tornerà a comëtte na gramìssia parìja. 

S’as sent a dì, ant un-a dle sità che ‘l Signor, tò Dé, at na fà don përchè it j’àbite, che ‘d gent përversa ‘d tò pòpol a sio surtì d’an mes a vojàutri e ch’a l’abio tirasse darera ‘d gent ëd soa sità, disendije: “Andoma a rende l’adorassion a d’àutri dio che vojàutri i l’avìe mai conossù, ti, và prima a 'nformete bin, anvéstiga e antérroga con diligensa. S’it treuve ch’a l’é pròpi parèj, ch’a sìa ‘n fàit sicur e che cost’abominassion a l’è stàita përdabon comëttùa an mes a vojàutri, buta a fil dë spa tuti j’abitant ëd cola sità con tut lòn ch’a peul essie, comprèis ël bestiam. Fàit sòn, ambaron-a lòn ch’a-i resta dle speuje an mes ëd la piassa, e peuj dà ‘l feu a tuta la sità con tut lòn ch’a-i resta, e ch’a sìa parèj n’oferta an onor dël Signor, vòst Dé. Che cola sità a resta sèmper an rovin-a, ch’a ven-a mai pì arcostruvìa. Tut a sarà da consideresse sota antërdèt, pijne mai gnente për ti. Tut lolì përch’ a sìa pasià l’ira afrosa dël Signor, ch’a l’abia misericòrdia e compassion ëd vojàutri e ch’av fasa moltipliché, coma ch’a l’avìa bin promëttù ‘d fé ai vòstri antich. A l’é parèj ch’i l'eve da fé ubidiensa al Signor, vòst Dé, an osservand tùit ij sò comandament ch’iv dago ancheuj për fé lòn ch’a l’é giust dë dnans a chiel.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Deuteronomi