La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 22


Isaia

22

Nosgnor a giudicherà Gerusalem 

Oràcol an sla Comba dla Vision: “Përchè monteve tùit an sle trasse ‘d vòstre ca? La sità a l’é pien-a ‘d rabel; la sità a l’é pien-a ‘d gent ch’a fà baleuria.Ij tò mòrt a son pa tombà dë spa, nì a son mòrt an bataja. Ij cap dl’armeja a son ëscapà vìa tùit ansema; ij tò vajant a son scapà lontan.Tuti coj ch’a son ëstàit trovà a son ëstàit fàit përzoné sensa ch’a sìa stàita tirà gnanca na flecia. 

Parèi mi i diso: “Vardme pa a pioré mèr. Sërca pa 'd feme coragi për la dëstrussion ëd mè pòpol sensa difèisa. Përchè Nosgnor, Dé dl’Univers, a l’ha progetà ‘d fé tombé an sla sità ‘n di dë sparm, dëstrussion e confusion. Ant la Comba dla Vision: muraje che a ruin-o e la gent ch’a crija virà ‘nvers ël mont dël templ. J'Elamita a l'han ciapà la faretra e j'Aramé a rivo con ij sò chèr da guèra e sivalié; j’òm ëd Chir a l'han gavaje la feudra a jë scu. Le pì bele an tra le toe valade a son pien-e 'd chèr da guèra; ij sivalié a son butasse tùit aranda a difèisa dle pòrte. Ij nemis anvasor a gavo le difèise 'd Giuda. Ant col temp-lì vojàutri i vardave a l’armarìa dël Palass ëd la Foresta. I l'eve vëddù vàire ch'a fùisso le chërpure ant le muraje dla sità 'd David; i seve andàit a ‘nmagaziné d'eva ant la pëssin-a 'd sota. I l'eve contà le ca 'd Gerusalem e i l'eve campane giù vàire  për rinforsé le muraje. I l'eve fàit un serbator an tra doe muraje për l'eva dla veja pëssin-a: mach che i l'eve pa daje fiusa a col ch'a l'ha fàit tut sòn e che a l'avìa già prontalo da temp. 

An col di, Nosgnor, le Dé dl’Univers a v'anvitava al pior e a la plenta, a tosoneve la testa e a vestive 'd tërliss ëd sach. Vojàutri, nompà, i feve festa e i ciame la gent a sté alegher! Vojàutri i dise: “Massé 'd beu e sgorzé 'd feje, mangé 'd carn e bèive 'd vin. Ch'as mangia e che as bèiva, përchè doman i saroma mòrt!”.

Nosgnor, Dé dl’Univers a l’é arvelasse e a l’ha dime ant j’orije: “Sicura, fin-a ch'i sareve nen mòrt, vòst pëcà a sarà pa ëspià. A lo dis ël Signor, Dé dl’Univers”.

Sòn a dis ël Signor, Dé dl’Univers: “Fà vìsita da 's ministr, Sebna, che a l'é mèistr ëd palass, e dije: Che dirit it l'has ti a sté ambelessì? Has-to ëd parent sotrà sì? Përchè ch’it prontes-to ambelessì na tomba?”. Chiel as fà scavé ‘n sepolcr ant la ròca; as fà sislé na bela tomba ch’a varda da l’àut. Travaj sgheirà! Nosgnor at farà pitòst campé lontan da sì a fòrsa, ti ch’it ses mach n’òm an tra tanti. At farà ranché vìa con violensa. Parèj d'un balon at farà rolé da bin, anvers na tèra larga. Ambelelà ti t'andras a meuire e ij tò chèr pien ëd babìa a finiran, ti ch'it ses ël vituperi dël palass ëd tò sgnor! It gavrai la càrica; ti 't saras sversà da tò pòst.

An col di, mi i ciamerai Eliachim, fieul ëd Chilchia, mè servent. I lo vestirai ‘d toa tùnica, i lo sandrai dla toa s-cirpa e tuta toa autorità i la butrai an soe man. Chiel a sarà coma ‘n pare protetor për tuta la gent ëd Gerusalem e për ël pòpol ëd Giuda. La ciav ëd la casà 'd David a sarà butà ansima a soe spale. Se chiel a doverta, gnun a podrà pi saré; se chiel a sara, gnun a podrà pì doverté. A sarà butà parèj d'un paloch ant un leu frem për esse un tròno d'onor e 'd glòria për la famija 'd sò pare. Su chiel a chërseran d’amportansa tuti coj ëd la casà 'd sò pare: dëssendensa e parentela. Fin-a ij tupin pì cit, da le san-e a le doje tùit a saran fàit pende da col paloch.

An col temp, a dis ël Signor dl’Univers, ël paloch piantà ant ël leu frem, a sarà gavà da sò pòst, a sarà s-ciapà e a tomberà për tèra an mandand a baron tut lòn che a l'era staje tacà. Përchè dabon, Nosgnor a l'ha parlà.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Isaia