Cesare Lavarino/Le Fior ëd San Giüsep
Artorn

Le Fior ëd San Giüsep 

A  Mars  i  festegioma ij nòstri  Papà

Le fior ëd San Giusèp 
a son fiorìe a massèt, 
massèt ëd  fior reusa 
tra feuje vërd ëscur.

Tra le prime fior dla Prima 
son fiorìe leste leste, 
për  ’na prima festa ’d Ca, 
për la Festa ’d mè Papà.

Da sì doi di a l’è primavera, 
festa  ’d color  për nostra tèra, 
ma për noi già  ’ncheuj a l’è festa, 
un cit  bochèt  su la fnestra,

ch’ a lo vëdda quand ch’a torna, 
strach e ’n pòch  sconsulà 
për ël travaj  ëd tuti ij di, 
e che vëdendlo, ant ël sò cheur

a senta tut  ël  nostr amor, 
a senta ëd Ca ël nòstr calor, 
a sapia che i riconossoma 
’l còst ëd tanti Sò sacrifissi. 

Papà ancheuj a  l’ è  Festa 
a l’ è  Toa  Festa 
nen  mach  na  fior 
i vorìa  portete,

ma  ’n  giardin antregh, 
tut  fiorì  ’d sent color,  
ij color dël cel, 
ij color ëd  l’ amor.

Ma i finirai për dite 
con tut me cit cheur 
“it veuj  bin Papà”: 
cost a l’ è mè bochèt ëd fior.

Cesare Lavarino
Poesìa
Leteratura piemontèisa