La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levitich/Levitich 24


Levìtich

24

Ël Grand Candlé 

Nosgnor a l’ha parlà ancora a Mosè. A l’ha dije: “Comandje a j’Israelita ‘d provëdde d’euli pur d’uliva, d’euli vérgin, për alimenté an përpètuo le làmpie dël Grand Candlé.  Minca sèira Aron a prontrà le làmpie a la Tenda dël Rëscontr, dë 'dnans ëd ël Vel ch’a stërma l’Èrca dl’Aleansa, përchè a bruso an përmanensa a la presensa ‘d Nosgnor, fin-a a l’andoman matin. Costa-sì a l’é na lege përpètua për tute le generassion. Aron a pronterà le lampie ch’a-i é dzora dël Grand Candlé d’òr pur, a la presensa ‘d Nosgnor, përchè ch'a stago anvische tuta la neuit.

Ij pan ëd l’oferta 

Pija ‘dcò ëd fior ëd farin-a e fane cheuse dódes pan an forma ‘d fogassa, ëd ses chilo mincadun. Apress, piass-je dzora la tàula d’òr pur an doi rangh da ses, a la presensa ‘d Nosgnor. Peui, dzora ‘d minca filera butje d’ancens pur, për bruselo an onor ëd ël Signor. Cost’ances a sarà, për cont ëd ël pan, tanme n’oferta ‘d memorial.  Minca ‘n Saba, an përpètuo, as dovrà presenté costi pan a la presensa ‘d Nosgnor. A l’é ‘n dover ch’a l’han j’Israelita për sèmper. Cost pan a l‘é për Aron e për ij sò dissendent; as lo mangeran ant un leu sant përchè a l’é na porsion pì che santa dj'oferte brusà an onor ëd ël Signor. Costa part a-j sarà arzervà për sèmper.

Un cas ëd bëstëmmia 

Ora, a j’era an tra j’Israelita un fieul ëd mare israelita e ‘d pare egissian. A l’é capitaje un dì ch’a l’é surtije na rusa an tra chiel e n’àutr Israelita al campament. Ël fieul ëd mare israelita a l’ha bëstëmmià contra Nosgnor e a l’é scapaje na maledission. Për lòn a l’han portalo da Mosè. La mare dë st’òm-sì as ciamava Selumit, fija ‘d Dibrì, dla tribù ‘d Dan. A l’han lassà col òm sota vigilansa an ëspetand che Nosgnor medésim a përnunsièissa la sentensa.

Anlora Nosgnor a l’ha parlà a Mosè. A l’ha dije: Fà seurte sto bëstëmmion dal campament. Tui coj ch’a l’han sentùlo bëstëmmié ch’a-j buto le man ansima la testa. Apress, tuta la comunità a lo farà meuire a prassà. Peui, parla a j’Israelita e dije: “Col ch’a l’avrà maledì sò Dé as carierà dël pèis ëd sò pëccà. Chi ch’a l’avrà bëstëmmià contra ‘l nòm ëd ël Signor a sarà condanà a mòrt. Tuta la comunità a lo farà meuire a prassà. As farà meuire tant ël foresté che col ch’a l’é nà ant ël pais; a l’avrà da meuire përchè a l’ha bëstëmmià contra ‘l nòm ëd ël Signor.

Chi ch’a massa n’àutr esse uman a sarà condanà a mòrt. Chi ch’a massa na bestia ch’a aparten a n’àutr, a l’ha da fene la compensassion, a-j rendrà na bestia viva: bestia për bestia.

Chi ch’a farà lesion a sò pròssim a sarà tratà dla midema manera: fërleca për fërleca, euj për euj, dent për dent. A-j faran l’istess ch’a l’ha fàit chiel a l’àutr.

Chi ch’a massa na bestia ch’a l’é nen la soa, a l’avrà da compensela con n’àutra. Chi ch’a massa n’òm, contut, a l’ha da meuire. Costa legislassion a val tant për ij foresté ch’a vivo ant ël pais che për coj ch’a son naje. Mi i son ël Signor, vòst Dé.

Mosè a l’ha comunicà tut sossì a j’Israelita e lor a l’han rablà ‘l bëstemmion fòra dal campament e a l’han falo meuire a prassà. A l’é parèj che j’Israelita a l’han fàit precis coma che Nosgnor a l’avìa comandaje a Mosè.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Levitich