La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 11


Provèrbi

11 

Nosgnor a l’ha ‘n ghignon le balanse fàusse, ma chiel as arlegra dij pèis precis.

L’arogansa a càusa ‘l dëspressi, ma con l’umilità a ven la saviëssa. 

L’onestà a guida la brava gent, ma la disonestà a fà ‘ndé a la përdission ij pervers.

Le richësse at saran ëd gnun vantagi ant ël di dël giudissi, ma la dritura moral a peul salvete da la mòrt.

La dritura moral ëd col ch’a l’é sensa rimpròcc a lo fà andé pì seuli, ma ‘l pervers a tomberà na vira o l'àutra sota ‘l pèis ëd soa përversità.

La dritura moral dij giust a l’é lòn ch’a-j salva, ma l’ambission dj’ambrojon a sarà pròpi lòn ch’a-j farà pijé ant un trabucèt.

Cand ch’a meuiro ij përvers a meuiro con lor soe speranse: a la fin un pò d’arlass da soe prevaricassion!

Un giust a l’é stàit salvà da na situassion arzigosa e a sò pòst a l’é rivaje ‘n pervers.

Ël pervers, con soa bërtavela, a riess ëd ruiné sò pròssim; ël giust, ch’a lo conòss, as në ten da leugn.

La sità ‘ntrega a l’ha da arlegress-ne ch’ al giust a-j vada bin; l’istess a l’ha da avèjne gòj che ‘l pervers a vada ‘n përdission.

A l’é ‘n grand onor për na sità d’arsèive le benedission dij giust, ma a l’é soa rovin-a déje da ment ai consej dij pervers.

Chi ch’a meprisa j’àutri a l’é n’insensà: ij giudissios a san ëstess-ne chet.

Ij ciaciaron a van an gir a conté ‘d segret, ma coj ch’as ten-o për lor le confidense a son ëd përson-e degne ‘d fiusa.

Un pòpol mal governà a va a fond, ma as salva s’a scota tanti bon consijé.

Fesse garant ëd në sconossù a l’é da stupid; a l’é mej d’oblighesse nen anvers ëd cheidun ch’a l’abia ‘d débit.

Fomna generosa a l’é onorà, fomna vissiosa: tròno d'onta; d’òm manan a ‘mbranco ‘d richësse mach për lor, ij travajeur a l'han ëd richëssa.

L’òm generos a fà dël bin a chiel midésim, ma a l’òm sanglant a l’é ‘l mal ch’a-j tomba torna a còl.

Lòn ch’a vàgna l’òm pervers a son mach ëd profit ch’a duro pòch, ma col ch’a sëmna ‘d dritura a n’arsèiv n’arcompensa sicura.

La vera dritura a pòrta a la vita ma col ch’a cudiss d’afé dzonest a travaja për soa mòrt.

Për Nosgnor a l’é n’abominassion avèj ël cheur da trasson, ma chiel as arlegra ‘d coj da la dritura moral.

Sté sicur che ‘l pervers a resterà pa ampunì; a l’opòst, ij dissendent dël giust a saran salvà.

Na fomna bela ma sensa cognission a l’é tanme n’anel d’òr al nas d’un crin.

Le speranse dij giust as compiran, ma ij pervers a peulo spetesse mach l’ira ‘d Nosgnor.

Com é-lo che coj ch’a son generos a ven-o esse na vira pì rich e che ij rancin a son coj ch’a patiran ëd penuria?

Na përson-a generosa as anrichiss, e chi a provëdd d’eva a chi ch’a l’ha sèj a sarà pasià.

Ël pòpol a malediss col ch’ancëtta ‘d gran, ma a benediss col ch’a lo vend.

Chi ch’a l’ha gòj ëd fé ‘l bin a trovrà binvolensa, ma ‘l mal a tombrà adòss a col ch’a lo fà.

Chi ch’a buta soa fiusa ant le richësse a n’avrà bin tòst na delusion, ma ij giust a dësbandiran tanme ‘d feuje ant la prima.

Chi ch’a fà tribulé soa famija, për ardità a ‘rseivrà mach ëd vent; e ‘l fòl folitro a l’avrà da ‘ndé a servissi da col ch’a l’ha ‘d cognission.

Ël frut ëd la dritura moral a l’é tanme col ëd l’erbo dla vita e na përson-a savia a conquista d’amis.

Se ‘l giust a arsèiv soa paga già ambelessì an sla tèra, lòn ch’a-j capiterà ai përvers e ai pecador??

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Proverbi