La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 10


Maté

10

La mission dij dódes apòstoj 
Gesù a l’ha ciamà ij sò dódes dissépoj e a l’ha daje autorità dzora djë spìrit ëscaros parèj ch’a-j taparèisso e a varisso d'ògni sòrt ëd maladìe e ‘d magagne. Costi-sì a son ij nòm dij dodes apòstoj: ‘l prim a l’é Simon (ciamà ‘dcò Pero) e Andrea sò frel; Giaco fieul ëd Zebedé, e Gioan, sò frel; Flip e Bartromé; Tomà e Maté, col dël pedagi; Giaco, fieul d’Alfé, e Tadé. Simon ël zelòta e Giuda Iscàriot, col istèss ch’a l’ha peui tradilo. Gesù a l’ha comissionà coj dodes-lì e a l’ha daje coste instrussion: “Andé nen dai pagan, e intré nen ant le sità dij Samaritan. Andé pitòst da le fèje perdùe dël pòpol d’Israel. Cand ch’i andreve, prediché cost mëssagi: “Ël regn dël cel a l’é avzinasse”. Varì ij malavi, mondé ij lebros, arsussité ij mòrt, taparé ij demòni. I l’eve arsèivù a gràtis e dé a gràtis. Porté nen d’òr, d’argent o d’aram an vòste sacòcie. Porté nen ëd borse da viagi, nì ‘n cambi ‘d vestimente, nì ‘d sàndole, nì ‘d baston, përché coj ch’a travajo a mérito soa provianda. Cand ch’intre ant na sità o un vilagi, anformeve anans chi ch’a l’é degn d’alogeve e sté ambelelà fin-a ch’i parte da col pòst. Cand ch’i intre ‘nt na ca, saluté la gent ch'a jë stà. Se cola ca a n’é degna, che vòsta pas a ven-a an su chila; ma s'a n’é pa degna, che vòsta pas a torna da vojàutri. E se cheidun av arseiv nen e a veul pa sté  a sente vòstre paròle, antramentre ch’i parte da cola ca o da cola sità, sopaté la póer da vòsti pé. Iv diso an vrità, che coj dël pais ëd Sòdoma e Gomora, ant ël Dì dël Giudissi a saran tratà con meno rigor che cola sità-lì.

La përsecussion dij dissépoj 
Iv mando coma tanti agnej an mes ai luv; guardé donca d’esse prudent coma ‘d serp e nossent coma ‘d colombe. Pijé guarda dla gent përché av daran ant le man dij tribunaj e av faran stafilé an soe sinagòghe. I sareve mnà dë 'dnans ai governator e ‘dcò 'dnans ai rè për motiv ëd mi, coma ‘d testimoniansa për lor e për ij pagan. Cand, nopà, av pijeran për esse giudicà, sagrineve nen ëd lòn ch’i l’avreve da dì, përchè an col istèss moment a sarà Nosgnor a deve le paròle giuste da dì. Përchè i sareve nen vojàutri a parlé, ma a sarà lë Spìrit ëd vòst Pare ch’a parlarà an voi. Ora, ël frel a darà sò frel a la mòrt, e ‘l pare soe masnà; e le masnà a-i daran contra ai sò pare e a soe mare, e a-j faran meuire. I sareve odià da tuti për motiv ëd mè nom; ma chionque as bogera nen fin-a a la fin a sarà salvà. Cand ch’i sareve përseguità ant na sità, scapé ant n’àutra; in vrità iv lo diso ch’a l’avreve nen finì ‘d travërsé tute le sità d’Israel, anans che ‘l Fieul ëd l'Òm a sia vnù. Ël dissépol a l’é nen pì grand ëd sò magister, nì ‘l servitor pì grand ëd sò padron. A l’é pro për ël dissépol d’esse parèj ‘d sò magister, e 'l servitor parèj ‘d sò padron. S a l’han ciamà ‘l pare dla famija Belsebù tant pì a ciamran-ne parèj coj ëd ca soa.

Àbie tëmma 'd Nosgnor, pa dl'òm 
Àbie nen tëmma ‘d lor, përché a-i é gnente dë stërmà ch’a ven-a nen dësquatà, nì gnente ‘d segret ch’a ven-a pa a esse conossù. Lòn ch’iv diso ant lë scur, dijlo al ciàir, e lòn ch’iv diso ant j’orije, predichelo dai cuvert ëd le ca. Àbie nen tëmma ëd coj ch’a masso ‘l còrp m’ a peudo nen massé l’ànima. Àbie tëmma, pitòst, ëd Col ch’a peul mandé an perdission e l’ànima e ‘l còrp campàndje ant l'infern. As vend-lo nen doi passaròt për un sòld? E pura a-i n’a i é pa un ‘d lor ch’a casca ‘n tèra sensa la volontà ‘d vòst Pare. Fin-a ij cavèj ‘d vòsta testa a son tuti contà. Donch, àbie nen tëmma, vojàutri i l’eve pi ‘d valor che motobin ëd passaròt. Chichëssìa, antlora, ch’am confeserà 'dnans a la gent, i lo confesraj ‘dcò mi 'dnans a mè Pare ch’a l’é an cel. Ma chichëssìa ch’ am arnegrà dë 'dnans a la gent, i lo arnegrai ‘dcò mi 'dnans a mè Pare ch’a l’é an cel.

Nen la pas ma la spa 
Chërde nen ch’i sìa vnù a porté la pas an sla tèra, i son nen ëvnù a porté la pas, ma l'ëspà. Përché i son vnù a divide ‘l fieul da sò pare, la fija da soa mare, e la nòra da soa madòna, e ij nemis d’un òm a saran coj dl’istèssa soa ca. Col ch’a l’ha pì car sò pare o soa mare che mi, a l’é nen degn ëd mi, e col ch’a l’ha pì car sò fieul o soa fija che mi, a l’é nen degn ëd mi. E chichëssia ch’a pija nen soa cros e ch’am ven-a nen dapress, a l’é nen degn ëd mi. Col ch’a treuva soa vita a la perdrà, ma col ch’a l’avrà perdù soa vita për amor ëd mi, a la trovrà torna.

L'arcompensa 
Col ch’a arsèiv vojàutri, a arsèiv mi, e col ch’am arsèiv a ‘rsèiv col ch’a l’ha mandame. Col ch’a ‘rsèiv un profeta, pròpe përché a l’é ‘n profeta, a ‘rseivrà l’arcompensa d’un profeta, e col ch’a ‘rsèiv n’òm giust, pròpe përché a l’é n’òm giust, a ‘rseivrà l’arcompensa d’un òm giust. E chichëssia ch'a l’avrà dàit da bèive mach un bicer d’eva frësca a un ëd costi pcit përchè a l’é un ëd mè dissépoj, iv diso an vrità ch’a perdrà nen soa ‘rcompensa.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Maté