La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 1


Esechiel

1

Vision ëd la glòria ‘d Nosgnor 

Ant l’ann ch’a fà tranta, ël quint di dël quart mèis, damentre ch’i j’era ‘n tra j’esilià an sle rive dël fium Chebar, ij cej a  son durbisse e i l’hai avù na vision ch’a vnisìa da Nosgnor. (Al sinch dël mèis dël quint ann l’ann da la deportassion ëd rè Joachin, Nosgnor a l’ha parlà al sacerdòt Esechiel, fieul ëd Bosi, ant ël pais dij Babilonèis. La man ëd Nosgnor a l’era là dzora ‘d chiel).

Mi i beicava e i l’hai armarcà che n’orissi as avzinava dal nòrd. A l’era na gran nìvola con un turbij 'd feu ch’a-i splendrìa tut d’antorn. Ant ël pì bel mes  as vëddìa na gran lus tanme ‘d metal afoà. An mes a l'é mostrasse la figura ‘d quatr esse vivent ch’a l’avìo n’aspet uman. Mincadun ëd lor a l’avìa quat face e quatr ale. Le gambe a l’ero drite e a l’avìo ‘d pé ch’a smijavo ai sòco d’un bocin. Coj esse vivent a splendrìo coma ‘l bronz ësclint. A l’avìo ‘d man uman-e sota j’ale ch’a l'ero ai sò quatr fianch. J’ale as tocavo l’un-a con l’àutra. Antant ch’a vnisìo anans, as viravo mai andarera, ma mincadun as n’andasìa drit për soa stra.

Ij sò moro ‘d lor a l’ero parèj: cola dë 'dnans a l'avìa n’aparensa uman-a; cola dël fianch ëd drita la sembiansa d’un leon; cola dël fianch ëd gàucia l’aspet d’un tòr, e cola darera l’aspet ëd n’òja. Soe ale a l'ero slargà vers l'àut; mincadun a l'avìa doi ale che'as tocavo l’un-a con l’àutra e doe ch'a stërmavo 'l còrp. Minca un a vnisia drit anans sensa mai viresse. Dontsëssìa lë spirit a ‘ndasìa, lor a-j tnisio dré, sensa mai viresse andarera. An mes a costi esse vivent a j’era cheicòsa ch’a smijava a ‘d carbon afoà ch’a brusava, o tanme ‘d tòrcie. As bogiava anans e andré an mes a j’esse vivent. A l’era bin brilant e a sbrinciava ‘d feu. J’esse vivent a ‘ndasìo e a vnisìo parèj ëd lòsne. 

An beicand coj esse vivent, i l’hai vëddù a tèra, dacant a lor, quat roe, un-a për mincadun ëd lor. Le roe a l’avìo la smijansa e la forma d’un topass berlusent, e tute cole roe a j’ero dl’istessa conformassion. Soa strutura ‘d lor a l’era tanme na roa an mes a n’àutra roa. A podìo bogesse 'n quat diression, sensa avèj dë bzògn ëd viresse antramentre ch'as bogiavo. Soa sirconferensa a l'era pitòst gròssa e ij sercion ëd tute quatr a l'ero pien d'euj tut d'antorn.

Cand ch’as bogiavo j’esse vivent, ëdcò le roe as bogiavo dacant a lor e cand j’esse vivent as alvavo da tèra, ëdcò le roe as levavo. Dontsëssìa lë spirit a ‘ndasìa, le roe a-j tnisio dré e as alvavo an àut dacant a lor perchè lë spirit dj’esse vivent a l’era ant la roa. Cand j’esse vivent as bogiavo, ëdcò le roe as bogiavo;  e cand lor a chitavo ‘d bogesse, ëdcò le roe a chitavo ‘d bogesse. Cand ch’as alvavo da tèra, ëdcò le roe as levavo da tèra; le roe as alvavo dacant a lor përchè lë spirit dj’esse vivent a l’era ant la roa.

Ëdzora dle teste dj’esse vivent a-i era na sòrt ëd piataforma ch’a smijava a ‘d cristal ësplendrient, dëstèis ëdzora ‘d soe teste, e sota la piataforma a-i ero j’esse vivent: minca un a l’avìa doe ale, dëstèise d’un cap a l’àutr, e con j’àutre doe ale as quatava ‘l còrp. Cand lor as bogiavo, i sentìa l'arbomb ëd j'ale: a l'era coma 'l rabel ëd na burià d'eva granda, parèj dël tron dël Tutpotent, parèj dël rabel d’un orissi, parèj dël batibeuj ëd n'acampament ëd soldà. Cand peui as fërmavo, a dobiavo j'ale.

Peui, cand ch’a son fërmasse a l’é sentùsse na vos da dzora dla piataforma ch’a-i era dzora ‘d soe teste. Dëdzora dla piataforma a-i era cheicòsa ch’a smijava a na pera ‘d zafir ëd la forma d’un tròno. An àut, dzora ‘l tròno a-i era na forma ch’a smijava a n’òm. Dai fianch an sù a l’era splendrient tanme d’òr e d’argent e dai fianch an giù a smijava ch’a l’avèissa 'd feu. A l'era ansërcià da 'n grand lusor coma col ëd n’arcansel ant le nìvole apress la pieuva. Parèj a l'é mostrasse la glòria ‘d Nosgnor: cand i l'hai vëddula, i son prostërname con la front a tèra e i l’hai sentù na vos ch’a parlava.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Esechiel