La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemia/Neemia 13


Neemìa

13

D’àutre arforme ‘d Neemìa 

Ëd col temp, cora ch’a l'é lesusse an pùblich ël lìber ëd la Lege 'd Mosè, a l'é 'dcò trovasse scrit che j'Amonita e ij Moabita a l'avrìo mai dovù intré ant la ciambrea ‘d Nosgnor. La rason a l'era che ste gent, na vira, a l'avìo pa giutà j'Israelita ch'a l'avìo da manca d'eva e 'd mangé. Nen mach, ma ij Moabita, a l'avìo fin-a pagà Balam përchè a maladièissa j'Israelita, combin che peui Dé a l'avèissa cangià maledission an benedission. Ant ël moment ch’a l'han sentù sta Lej, j'Israelita a l'han dessidù ‘d mandé vìa da la comunità tùti coj ch’a l’avìo n’assendensa mista. 

Ma mach pòch temp prima, ël sacerdòt Eliasib, un parent ëd Tobia, a l'avìa daje a Tobìa da dovré për ij sò afé na gròssa stansia dël templ ëd nòst Dé. A l’era pròpi la stansia andova che a l'ero sèmpe guernasse j'oferte 'd gran, l'ancens, j'asi sacrà, ansema a le décime dël gran, dël vin neuv, e dl'euli d'uliva coma comandà ant la Lej për ij Levita, ij cantor, ij guardian e j'oferte për ij sacerdòt.

Cola stansia a l'avìo dàila a Tobia ant ël temp che mi i j'era nen a Gerusalem, dl'ann che a fà trantedoi ëd Rè Artasserse 'd Babilònia, quand che mi i j'era tornà dal rè. Dòp pòch temp i l'hai otnù ël përmess ëd congedeme dal rè e torné a Gerusalem. Mach antlora i son ëvnùit a conossensa dël mal ch'a l'avìa fàit Eliasib an concedéndje a Tobia na stansia ch’a dasìa an sla cort dël templ ëd Dé. I l'hai dësaprovà tut, e, franch contrarià, i l'hai campà fòra da cola stansia-lì tuta la ròba 'd Tobia. Antlora i l'hai dàit istrussion che a fussa purificà 'l local e i l'hai fàit torna porté j'utiss sacrà dël templ ëd Dé, j'oferte e l'ancens. 

I l'hai ëdcò trovà che 'l contribù për ij Levita a l'ero pa pì stàit vërsà, parèj che a l'ero stàit obligà, për vive, a torné a travajé ij sò camp, parèj com ij cantor. E i l'hai ëdcò fàit na complenta a j'autorità, an ciamand: Për che motiv ël templ ëd Dé a l'era stàit trascurà?. Peui i l'hai mandà a ciamé Levita e cantor confermàndje an soe funsion ëd lor. 

E tut Giuda a l'ha portà la décima dël gran, dël vin e dl'euli ant ij magasin. Përantant, a guerné ij magasin i l'hai butà Selemia sacerdòt, Zadoch scrivan, Pedaiah, un dij Levita, e a l'é 'dcò giontasse tanme agiutant, Canan, fieul ëd Zacur, fieul ëd Matania, përchè stimà da tùit òmo ëd fiusa. Lor a son ëstàit ancaricà 'd fé dëstribussion ai sò colega.

Për sòn, arcòrdte 'd mi, mè Dé, e scancela pa j'assion ëd bin che mi l'hai compì për ël Templ dël mè Dé e për sò servissi!

An coj di, mi i l'hai vëdù la gent an Giuda pisté l'uva ant le tin-e ant ël di ëd Saba, d'àutri che a portavo ëd càrie 'd gerbe an sj'aso, con vin, uva, fì, e tut sòrt ëd produssion, për porteje 'd Saba a Gerusalem. Parèj che i l'hai arprociaje 'd pa vende ij prodòt an col di-lì. Ëdcò la gent ëd Tir ch'a stasìa a Gerusalem, as procurava 'd pess e tute sòrt ëd mercansìe për véndje ant la giornà ëd Saba al pòpol ëd Giuda, ant la sità istessa e daspërtut ant j'anviron! Përparèj che i l'hai fàit na plenta con j'autorità 'd Giuda, an diséndje: “Iv rende cont dël mal ch'i seve an camin ëd fé, an profanand ël di ëd Saba? A l'era pròpi costassì la stra praticà da vòstri antich, ch’a l'ha portà nòst Dé a fé vnì dzora 'd nojàutri tùit ij maleur che voi i arcòrde bin. Ora, se  i profan-e 'l Saba i-i tire adòss ëd castigh ansima a Israel!

Cora ch’a vnisìa lë scur dël vënner sèira, mi i l'hai comandà 'd fé saré tute le pòrte dla sità fin-a a la sèira dòp ëd la fin dël Saba, di sacrà ‘d festa. E i l'hai ëdcò posissionà cheicadun dij mè giovo colaborator a le pòrte përchè gnun a portèissa ‘ndrinta ‘d càrie ant ël di ëd Saba. Contut, ëd mercatant e arvendior ëd tute sòrt për doi o tre vire a passavo la neuit acampà aranda dle muraje ma fòra dla sità. Ma mi i l'hai mnassàje an diséndje: “Për che motiv i passe la neuit sota le muraje? Se i lo fareve ancor i sarai obligà a feve aresté e bute an përzon! E da col temp  a son pa pì fasse vëdde 'd Saba. Antlora i l'hai comandaje ai Levita 'd purifichesse e dë vnì a guerné le pòrte, përchè a fussa sacrà ël Saba, giornà santa.

Ëdcò për sòn avist-ne 'd mi, mè Dé, e àbie misericòrdia ‘d mi, conforma tò grand amor. 

An coj di i l'hai ëdcò vëdù d'òm ëd Giuda che a l'avìo mariasse con ëd  fomne filistee d'Asdod, Amon, e Moab. Metà dij sò cit a parlavo la lenga d'Asdod, o ëd cost o col pòpol mënsionà, e a l'ero pa pì bon a parlé la lenga 'd Giuda. Parèj che i l'hai rusà con lor. I l'hai maledije, patlane cheicadun e i l'hai fin-a s-ciancaje ij cavèj. E i l'hai faje fé giurament për Dé disandje: “I mariereve nen vòstre fije con sò fieuj, e i pijereve pa fije 'd lor për deje ai vòstri fieuj: gnun a podrà mariesse con soe fije, nì vòstri fieuj nì vojàutri midem. Avìa-lo pa pëcà Salomon Rè d'Israel, pròpi an cola manera-lì? Pura an tra tute le gent a-i j'era pa un rè parìja 'd chiel. Chiel a l'era bin volù da Dé, e Dé a l'ha falo rè dzora 'd tut Israel. Mach che le fomne strangere a l'han mnalo a sò pecà! As dovrà donca sente dì che 'dcò vojàutri i l'eve fàit col gran mal e tradì nòst Dé, an mariand ëd fomne forestere?”.

Ora, fin-a un dij fieuj ëd Joiada, fieul d'Eliasib, gran sacerdòt, a l’avìa mariasse con na fija ‘d Sambalat, l’Oronìta. Parèj che mi i l'hai dije ch’as presentèissa pa pì ‘dnans a mi. 

It në prego, mè Dé, për le profanassion portà al sacerdòssi  e për le colpe ch'a l'han comëtù a sò dovèj ij sacerdòt e ij Levita: arcòrdte 'd lor.

Përparèj i l'hai purificà ij Giudé da tùit ij foresté, an assignand ël regolament dij dovèj ai sacerdòt e ai Levita. I l'hai ëdcò provëdù al bòsch dj'oferte, ant ij temp fissà e 'dcò la presentassion ëd le primissie.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Neemia