Rino Serra/Le fior dël mal/094


XCIV. Lë scheletro paisan 
I

Ant le plance d'anatomìa 
Ch'i treuvo su marciapé povros, 
Tra lìber cadaverich e fros 
Durmient 'mé veja mumia rupìa, 

Disegn ai quaj la gravità 
E 'l savej d'un vej artista, 
Combin ch'ël soget contrista, 
La blëssa a l'han comunicà, 

As vëdd për rende mej completà 
Costi bin misterios oror, 
Veiré coma agricoltor 
Djë schéletri e djë scortià. 

II 

Da coj teren da voi scavà, 
Funerari e rassegnà paisan, 
Da sfòrs che vòste vertebre a fan 
E dai vòstri muscoj ësplà 

Dine, da che mësson foresté 
Forsà s-ciancà a l'ossari 
E peui da qual proprietari 
I deve 'mpinì 'l grané? 

I veule (d'un destin tròp dur 
Spaventos e ciàir emblema!) 
Mostré che 'nt la tampa midema 
Ël seugn promëttù l'é pa sicur; 

Che vers noi 'l nen a l'é traditor; 
Che l'istessa mòrt an mentirà 
E che për tuta l'eternità, 
Ahidé! Fòrse an tocherà alor 

Ant un quàich pais ësconossù, 
La dura tèra duvèj scortié 
E un veil bin pesant possé 
Sot nòst pé 'nsagnentà e nù? 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire