La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 5


Surtìa

5

Mosè e Aron dë 'dnans al Faraon 

Dòp d’avèj ancontrà j’ansian d’Israel, Mosè e Aron a son andàit a presentesse dë 'dnans al Faraon e a l’han dije: “Parèj a dis ël Signor, ël Dé d’Israel: ‘Lassa seurte mè pòpol përchè ch’a peuda selebreme na festa an mè onor ant ël desert ’”. Ël Faraon a l’ha rësponduje: “Chi ch’a l’é sto Signor përch’i l’abia da scotelo e ch’i l’abia da fé seurte Israel? I conosso pa sto Signor: i lasserai pa seurte j’Israelita”. Ma lor a fortìo: “Ël Dé dj’Ebreo a l’é manifestasse a nojàutri: i l’oma da 'ndé ansilà, a na distansa ‘d tre dì ‘d marcia për smon-e ‘d sacrifissi al Signor, nòst Dé. S’i lo foma nen, chiel a podrìa massene con na pestilensa o con la spa”.

Ël rè d’Egit a l’ha replicaje: “Mosè e Aron, përchè ch’i veule dëstorné ‘l pòpol da soe ancombense? Torné a vòst travaj!”. E a l’ha giontà: “Ora che ‘l pòpol a l’é tant numeros, veule forsi ch’a chita ‘d travajé?”.

L’anduriment dël Faraon 

Col medésim dì, ël Faraon a l’ha dàit cost òrdin ai comissionari dij travaj e ai sorveliant: “Procuré pì nen a j’Israelita la paja për fé ij mon coma fin ora. Ch’as në vado lor midem a rabastela. Ma pretende ch’a faso l’istess nùmer ëd mon che anans; përmëttje gnun-a ridussion ëd la produssion. A son mach ëd plandron: a l’é për lòn ch’a crijo: ‘I voroma andé a smon-e ‘d sacrifissi a nòst Dé!’. Carieje ‘d travaj: s’as në staran bin ocupà, a l’avran pì nen ël temp ëd pensé a tute cole fandònie!”.

Anlora ij comissionari dij travaj e ij sorveliant a son andàit a dì a la gent: “Sossì a l’é lòn ch’a dis ël Faraon: “Iv procurerai pì nen la paja. Andé a rabastela vojàutri anté chi podreve trovela. I l’eve contut da mantnì l’istessa produssion che anans’. Anlora ‘l pòpol a l’é dëspërdusse për tut ël pais d’Egit a cheuje lë strobion da dovresse tanme paja.

Ant ël mentre, ij sorveliant a-j cissavo disandje: “Dev-ne mach da fé: i l’eve da provëdde l’istessa produssion ëd mon ch’i l’avìe anans cand ch’iv dasìo la paja!”. Ij comissionari dël Faraon a l’han fin-a pijà a barotà ij sorveliant israelita, coj che lor a l’avìo daje l’incombensa d’organisé e controlé ij travajeur. A-j disio: “Përchè jer e sto dì sì i seve pa rivà a fé la quantità ‘d mon ch’av v’era stàita comandà?”.
Anlora ij sorvejant dj’Israelita a son andàit a lamentess-ne dal Faraon: “Përchè ch’i trates parèj ij tò servent? Ëd paja an në dan pì nen e a pretendo ch’i foma l’istessa quantità ‘d mon. Ij tò òm a l’han pa rason”. Ël Faraon a l’ha rësponduje: “I seve mach na màniga ‘d fagnan! A l’é për lòn ch’i dise ch’i veule andé a smon-e ‘d sacrifissi al Signor. Andé mach a travaje! La paja av sarà nen dàita, ma i l’eve da fé l’istessa quantità ‘d mon!”

Nosgnor a conferma la mission ëd Mosè 

Ij sorveliant dj’Israelita a l’han vëddù ch’a stasìo ant na situassion motobin malfé përchè ch’a l’avìo dije: “I l’eve nen da 'rdùe ‘l nùmer dij mon ch’a v’é stàit assegnà për minca dì”.  Quand ch’a son surtì da parlé con ël Faraon, a l’han trovà Mosè e Aron ch’a jë spetavo, e a l’han dije: “Che Nosgnor av giudica e av castiga! Ore, për colpa vòstra, ël Faraon e ij sò ufissiaj an n’han an ghignon. I l’eve butà na spa an soe man , na scusa për massene tuti!”.

Anlora Mosè a l’é adrëssasse a Nosgnor e a l’ha dije an preghiera: “Nosgnor! Përchè maltrates-to parèj sta gent? Përchè l’has-to dame na comission parèj? Da quand ch’i son andàit a parlé a tò nòm a Faraon, chiel a l’ha butasse mach a maltraté toa gent e ti ‘t fase nen për giutelo!”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Surtia