Rino Serra/Le fior dël mal/092


XCII. Ij bòrgno 
Contemp-je ànima mia, a son vreman spaventos! 
E parej dij manichin; vagament ridicoj; 
Teribij, singolar come a son ij sonamboj; 
A dardegio chissà anté ij sò glòbi tenebros. 

Ij sò euj, da doa la divin-a splùa a l'é partìa, 
Coma s'a beichèisso lontan a stan a vardé 
Al cel; e as vëddo mai anvers ël pavé 
Pensé cinà, con la testa apesantìa. 

A traverso parej ël nèir për nen limità, 
O frel dël grandios silensi etern. O sità! 
Mentre antorn a noi 't canti, riji e 't vas crijassand, 

An-namorà dël piasì fin-a a la crudeltà, 
Cò mi 'im rabasto parej! Pien dë stupidità, 
I diso: an cel tuti sti bòrgno lòn van sërcand? 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire