Gemma Cattero/Francesca
Artorn

Francesca 
(dël Crest për ij sò stant’ani- da part ëd soa famija e ‘d coj ch’a-j veulo bin! -11-11-1984.)

Tra ij castagnè dël Crest
sij tèit ëd la borgà
i-è ancora quaich fornel
ch’a parla ‘d nòstri vej…
Da la matin bonora
a sèira ch’as fa neuit
quand tute le stéile as visco
për fé la gran vijà
Mama Francesca a speta
ch’a torno soe masnà.
Là ‘nt ël silensi grev
ëd la cusin-a granda
aranda ‘l feu ch’a branda
a-i-è tuta soa vita
satìa ‘d travaj e ‘d crussi:
stant’ani!…a smio tanti
për chi ch’a suda e rusca…
Ma ti ‘t ses sempre an gamba
përché ti ‘t ses la fiama
ch’arciama su ij tò fieuj.
Ten ël feu avisch për noi
Nòna –Francesca-Mama,
fa ch’as dëstissa mai!

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Gemma Cattero