La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 35


Geremìa

35

La fidelità dij Recabita 

Sto-sì a l’é ‘l mëssagi che Nosgnor a l’ha daje a Geremìa ant ij dì ‘d Ioiachim, fieul ëd Iosia, rè ‘d Giuda: “Va da la gent ëd Recab e faje l’anvit ëd ven-e con ti al Templi dël Signor. Pòrtje ant un-a dle stansie ch’a-i son ëd fianch dël Templ e smonje ‘d vin da bèive”. Antlora mi i l’hai pijàit Jasania, fieul ëd Geremìa e nëvod ëd Cabassinia, ij sò frej e ij sò fieuj, e coj-lì an rapresentansa ‘d tute le famije recabite. I l'hai mnaje ant ël Templ ‘d Nosgnor, ant la stansia dij fieuj ëd Canan, fieul ëd Igdalia, n’òm ëd Dé, ch’as treuva davzin a la stansia dj’ufissiaj dël Templi, dzora a cola ‘d Maseia, fieul ëd Salum, un dij vardian ëd l'intrada dël Templi.

Anlora i l'hai butà 'dnans a coj Recabita ëd bocaj pien ëd vin e 'd bicer e i l'hai dije: “Bèive 'l vin!”. Lor, contut, a l’han rëspondume: “Grassie nò. Noi i beivoma pa 'd vin përchè Jonadab fieul ëd Recab, nòst antich, a l'ha comandane: ‘I beivereve pa ëd vin, nì vojàutri, nì ij vòsti fieuj, mai; gnanca i tirereve sù’ d ca, i sëmnereve pa dë smens, i piantereve pa ëd vis e i në sareve pa padron, ma i stereve ant ëd tende për tuti ij vòstri di, e lolì përchè ch'i peusse vive 'mpess an sla tèra, andova ch’i l'eve da steie coma ‘d forësté’. Parèj nojàutri i l’oma scotà le prescrission ëd Jonadab, fieul ëd Recab, nòstr antich. I l’oma mai beivù ‘d vin, i tiroma pa sù ‘d ca andova vive, i soma nen padron ëd vigne o ‘d camp o dë smens. Nojàutri i stoma an tenda. I scotoma e i foma tut lòn ch’a l’ha comandane Jonadab, nòstr antich. Cora che Nabucodenesar re 'd Babilònia a l'ha comensà l’invasion ëd nòst pais, i l’oma disse: ‘Introma an Gerusalem për nòstra sicurëssa e i ëschivieroma l'armeja caldea e l'armeja dj'Aramé. Përparèj i soma vnùit a sté a Gerusalem.

Anlora Nosgnor a l’ha dàit a Geremìa cost mëssagi: “Sossì a l’é lòn che ‘l Signor ëd l’Univers, ël Dé d’Israel, a dis: ‘Vaje a dì al pòpol ëd Giuda e ‘d Gerusalem: ‘Vnì e amprend na lession riguard a coma che a mie paròle as deuv feje ubidiensa. Ij Recabita a l’han mai beivù ‘d vin përchè sò antich Jonadab a l’avìa daje la prescrission ëd felo pa nen. Mi, tutun, i l’hai parlave tante vire e sèmpre vojàutri i l’eve arfudà dë scoteme. I l’hai mandave ‘d profeta ch’av disìo: ‘Torné andré: la stra ch’i l’eve ambocà a l’é pa giusta. Chité ‘d serve ‘d divinità forestere, përchè i peule vive ant ël pais ch’i l'avìa dàit a voi e ai vòsti antich. Vojàutri teston, contut, i l'eve pa scotame: i l'eve pa dame dament. Ij dissendent ëd Jonadab, fieul ëd Recab, a l’han bin ëscotà ël comand che sò pare a l'avìa daje, e a l’han falo con diligensa; nopà sto pòpol-sì a l’é arfudasse dë scoteme.

Për lòn a dis ël Signor, Dé dl’Univers e Dé d'Israel: ‘Vardé, mi i mandrai an su Giuda e dzora 'd tuti j'abitant ëd Gerusalem tut ël mal ch'i l'hai nunsià contra 'd lor, përchè i l'hai parlaje ma lor a l'han pa scotame, i l'hai ciamaje e a l'han pa rëspondù’.

Peui Geremìa a l’ha adressasse ai Recabita e a l’ha dije: “Sossì a l’é lòn che ‘l Signor ëd l’Univers, ël Dé d’Israel, a dis: ‘Da già ch’i l'eve scotà ël comand ëd Jonadab vòst pare e i l'eve rëspetà tùit ij sò precet, an fasend tut lòn che chiel a l’avìa comandave, për sòn, a dis ël Signor ëd l’Univers, ël Dé d'Israel: da Jonadab, fieul ëd Recab, a vnirà mai a manché un ch’am serva’”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Geremia