Laura Bertone/Na neuit an pas
Artorn

Na neuit an pas 
Ij pensé pì linger
darai an guerna a la neuit,
coma ’d piume
carësseran le parpèile,
as sarerà la pòrta
danans a la realtà
dël di pen-a finì.
le paròle nen dite
a perdran ëd pèis,
contrast grand coma ’d ròch
a trovran pì në spassi
e mach j’arcòrd pì bej
arposran con mi.
Tochèt ëd seugn
a la primalba, peui,
viroleran linger
coma dansand antorn,
parpèile ancor sarà
a voreran traten-e
la pas ëd la neuit.
Euj tranquij, a la fin,
a varderan ël di.

Mension d’onor al Concors «Reanato Canini» ëd Coni, 2014
Leteratura piemontèisa
Poesìa
Laura Bertone