La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 20


2 Samuel

20

L’arvira ‘d Seba 

Ore, a l’é capitaje ch’as trovava ambelelà un Beniaminita sensa sust ch’as ciamava Seba, fieul ëd Bicri. Un dì a l’é butasse a soné ‘l còrn e a disìa: “Abass con la dinastìa ‘d David! Nojàutri i l’oma gnente da fé con ël fieul ëd Iesse. Vojàutri j’òm d’Israel: artorné a vòstre ca! A l’é parèj che la gent d’Israel a l’é slontanasse da David për andeje dapress a Seba, fieul ëd Bicri. La gent ëd Giuda, contut, a l’é restà con sò rè e a l’ha compagnalo dal Giordan fin-a a Gerusalem.

Parèj, donca, David a l’é artornà a sò palass, a Gerusalem. Le des concubin-e che chiel a l’avìa lassà a goerné ‘l palass, a l’ha faje sté bin guardà ant na ca ch’a l’era arzervaje. David a seguitava bin a mantnije, ma a ‘ndasìa pì nen a cogiesse con lor. Cole fomne a son restà sarà fin-a al dì dla mòrt coma s’a fusso dle vidoe.

Peui ël rè a l'ha dije a Amasa: “Butme ansema, ant ël vir ëd tre di, tuti j’òm ëd Giuda; peui present-te ambelessì”. Donch, Amasa a l'é partì për organisé la mobilitassion ëd Giuda; meno che a l'ha butaie pì ëd temp ëd lòn ch'as pensava.

Antlora David a l'ha dije a Abisai: “Col Seba, fieul ëd Bicri, a podrìa causene ‘n disastr ancora pì gròss che Absalom. Pija donch ij soldà ‘d tò signor e staje dapress për tëmma ch’a podèissa intré ant na quaich  sità fortificà e nojàutri i la fèisso pa pì a tirelo fòra. A l’é parèj che, sota ‘l comand d’Abisai, tute le trope pì bon-e: j’òm ëd Ioab, ansema a la guardia dël còrp ëd David, a son surtije da Gerusalem pr’ andé a ciapé Seba, fieul ëd Bicri.

Cora ch’a son rivà da le bande del Ròch Gròss ch’a l’é a Ghibeon, Amasa a l’é andaje ‘ncontra. Ora, ioab a l’avìa a còl soa muda militar, con la spa ‘nt ël feuder tacà al sënturon. Giusta ‘nt ël moment che Amasa a vnisìa anans, Ioab a l'ha fàit sglissé la spa fòra dal feuder che a l’é tombà për tèra. Ioab a l’ha dije a Amasa: “Va-lo bin, car ël mè frel?” e tòst con la man drita a l’ha ciapà la barba d’Amasa coma për deje ‘n basin ëd salùt. Amasa a l’é pa visass-ne che, antratant, Ioab a l’avìa 'rpijà sù soa spa da tèra con la man mancin-a e a l’ha daje ‘n colp a l’angonaja, tant che soe buele a son sortije fòra spantiandse. A l’ha gnanca avù da manca ‘d frapelo na sconda vira, përchè Amasa a l’é restà mòrt. Peui Ioab e Abisai, frel ëd chiel, a l’han seguità a deje la cassa a Seba, fieul ëd Bicri.

Ant ël mentre, un dj’òm ëd Ioab a l’era restà dacant al cadàver d’Amasa e a crijava: “Coj ch’a stan con Ioab e për David, ch’a vado dapress a Ioab!”. Ore, ‘l còrp d’Amasa, tut quatà ‘d sangh, a l’era ‘n mes ëd la stra e st'òm, an vëdend che tui coj che a rivavo as fërmavo për vardé, a l'ha rabastà Amasa fòra dla stra ant un camp, campàndje ansima na coverta. Gavà ch’a l’era Amasa da la stra, tuti j’òm a passavo anans e as tnisìo dapress ëd Ioab seguitand a deje la cassa a Seba, fieul ëd Bicri.

Ant l’istess temp, Seba a l’é passà da tute le tribù d’Israel e a l’é rivà fin-a a Abel ëd Bet Maca e a tuta la region dij Berita. Ij Berita a son assemblasse e ‘dcò lor a son giontasse a chiel. 20:15  A l’é parèj che j’òm ëd Ioab a son rivà e a l’han butà l’assedi a Abel ëd Maca. A l’han fabricà ‘n rampar fòra dla sità contra soe muraje esterne. Tùit ij soldà 'd Ioab a sercavo ‘d doverté 'd chërpure an manera 'd podèj campé giù le muraje, ma na fomna motobin antivista, montà an sle muraje a l'é butasse a crijé da la sità: “Scoté! Scoté! Dije a Ioab ch'a s'avzin-a, 'd manera che mi i peussa parleje”.

Quand che chiel a l’é avzinasse a cola fomna, chila a l’ha ciamaje: “Ses-to Ioab?”. Ioab a l'ha rësponduje: “I lo son”. Chila a l'ha dije: “Scota le paròle 'd toa serventa”. Chiel a l'ha dije: ”Va bin, i të scoto”. Antlora la fomna a l’ha seguità a dì: “Na vira as disìa: ‘Si l’eve ‘d problema da ‘rzòlve, andé a ciameje consèj a coj d’Abel e as në trovrà la solussion!’ Nojàutri i soma un-a dle sità le pì pacìfiche e fidej d’Israel. Përchè voreries-to dësblé l’ardità ‘d Nosgnor?”.

Ioab a l'ha rësponduje: Mai e peui mai! I l’hai gnun-e 'ntension ëd fé devastassion o ‘d dëstrussion! Mach che a-i é, an tra 'd voi, n'òm ëd le colin-e dël pais d'Efraim, ciamà Seba fieul ëd Bicri.  Chiel a l'é arvirasse contra 'd rè David. Deme mach st'òm, e mi i lasrai la sità an pas”. La fomna a l'ha dije a Ioab: “Dla minuta at sarà campà soa testa da le muraje!”.

Antlora la fomna a l'é torna intrà da soa gent con sò bon consèj. E lor a l'han tajaje la testa a Seba e a l’han campàjla a Ioab. Parèj Ioab a l'ha fàit soné 'l còrn, e le trope a son artirasse da la sità, mincadun a l’é tornass-ne a ca. Nopà Ioab a l'é andàit a Gerusalem dal rè.

La cort ëd David 

Ora Ioab a l'era cap general ëd tuta l’armeja d'Israel. Benaia, ël fieul ëd Jehoiadà, a comandava la guardia dël còrp ëd David. Adoniram a l'era ‘l sovrintendent ëd le prestassion forsà ai travaj pùblich, Ieosafat fieul d'Achilud a l'era le cronista regal. Seva a l'era scrivan, e Zadoch e Abiatar, sacerdòt. Ira, ël Iarita, a l'era consijé përsonal ëd David.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Samuel