La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 11


Isaia

11

Ël dissendent dël rè David 

Da la sëppa ‘d Iesse [la famija ‘d David] a seurtirà n’arbut - vera, un branch neuv ch’a portrà ëd frut da la veja rèis. Lë Spirit ëd Nosgnor as poserà dzora 'd  chiel: lë Spirit ëd saviessa e d’antendiment, lë Spirit ëd consèj e ‘d fòrsa, lë Spirit ëd conossensa e ‘d timor reverensial për Nosgnor. L’ubidiensa a Nosgnor a sarà soa gòj. A giudicrà pa da  j'aparense, nì a giudicrà për sentù dì. Chiel a rendrà giustissia ai bzognos e giuste sentense a publicherà an favor ëd coj ch’a son crasà. La tèra a sarà socrolà da la fòrsa ‘d soa paròla e con ël fià ‘d soa boca a farà meuire ij pervers. La giustissia a sarà tanme na s-cirpa ai sò fianch, e la vrità a-j sarà tanme na corèja 'n sij ren. 

An col di lì ël luv a vivrà ansem al babero, la pantera a starà cogià con ël cravòt. Ël vailet e ‘l leon a mangeran ansema, e na masnà a-j mnerà. La vaca a pastorerà davzin a l’orsa e ij sò cit as cogeran ansema. Ël leon a mangerà la paja tanme ‘l beu. Na masnà a podrà gieughe al sicur davzin al nì ëd na vipra. Eh, fin-a ‘n poparin a podrà fiché la man ant ël përtus ëd na serp. Gnun as farà ‘d mal an su tut ël mè Mont Sant, përchè ‘l paìs a sarà pien ëd gent ch’a conòss Nosgnor tanme j’aque a quato ‘l fond dël mar.

Ant col di lì l’arditè dël tròno ‘d David, l’arbut ëd Iesse, a sarà coma ‘n drapò ‘d salvëssa alvà an tut ël mond. Tute le nassion as sambleran dantorn a chiel e la tèra anté ch’a viv a sarà ‘n leu glorios.

L’artorn dij deportà 

An col di lì Nosgnor a tornërà a fé vëdde sò podej për arporté a ca lòn ch’a resta ‘d soa gent - coj ch’a son restà an Assiria e a nòrd dl’Egit; a meridion dl’Egit, an Etiòpia e a Elam, an Babilònia, Amat e an tute le nassion lontan-e dla còsta. Chiel a ausrà ‘n drapò dzora  dle nassion për buté torna ansema ij deportà ’d Giuda dai quat canton dla tèra. Antlora, a la fin, a-i sarà pa pì ‘d gelosìa e ‘d nimicissia an tra Giuda e Efraim; a-i saran pa pì d’antagonista. Ansema a 'tacheran ij Filisté a ocident e a butran a sach le nassion a orient. A slargheran ij sò domini ‘d lor dzora Edom e Moab, e j’Amonita a saran ij sò vassaj. Antlora Nosgnor a dovertrà ‘n vieul a travers dël ghëmmo ‘d mar dël Mar Ross, a mnasrà con soa man ël fium Eufrate, e a mandrà un vent potent për divìdlo an set rivere ch’a podran travërseje a pé. As dovertrà na strà për lòn ch’a-i  resta ‘d soa gent, cola ch’a l’é dzorvivùa an mes a j’Assir, tanme la strà ch’a l’avìo trovà j’Israelita temp fà quand ch’a l’ero artornà da l’Egit.

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Isaia