Rino Serra/Le fior dël mal/049


XLIX. Ël velen 
Ël vin l'òsto pì maloros sà riveste ancor 
D'un lusso miracolos, 
E a fà nasse pì d'un pòrti favolos 
Ant l'òr dël sò ross vapor, 
Coma 'n sol ch'as cogia 'nt un cel nivolos. 

L'òpi angrandis lòn ch'a l'ha pa 'd confin, 
A slonga 'l nen limità, 
Aprofondiss ël temp, ancrosiss la volontà 
E 'd piasì nèir, sombr da bin 
Ampiniss l'ànima oltra soa capacità. 

Tut sòn-sì val pa 'l velen ch'a së spàntia 
Dai tò euj, dai tò verd euj, 
Lagh doa l'ànima mia a tramola e 's vëdd a l'invers...peui 
Mei seugn ven-o a milanta 
A costi abiss amèr, për pasié la sej, lòn ch'i veuj. 

Ma tut sòn-sì a val pa 'l teribil portent 
Dla toa saliva ch'a mòrd 
Ch'a campa 'nt l'oblì mia ànima sensa rimòrs 
E, trasportà debolment 
Da slordisson, a la ròla 'n sle rive 'd la mòrt! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire