La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 25


Isaia

25 

Nosgnor! It ses mè Dé, i t'esaltrai con ëd làude e i proclamrai tò nòm: ti 't fase d'euvre maravijose! It l'has progetaje tant temp fà e adess it l'has compije. Dla granda sità it l'has fane 'n drocheri, ëd soe muraje ch'as disìo 'nviolàbij, na massa 'd ruvin-e. Le fortësse strangere a son pì nen ëd sità e a saran pa pì  arcostruvìje. A l'é për lòn che 'd nassion poderose a 'rconossran Toa glòria; le sità 'd nassion sensa pietà a l'avran tëmma 'd Ti. Ti 't ses stàit l'arfugi dij déboj, òh Signor, n'arpar për ij pòver sagrinà. Ti 't ses na sosta da la tempesta e n'àrpar da la càud ch'a stenz. La furia dij tiran a l'é tanme na tempesta ch'a sbat contra na muraja, tanme 'l ruvin  dël sol contra na tèra 'rsëccà. Ti 't fase sté ciuto 'l breugg ëd nassion ëstrangere. Coma l'ombra 'd na nìvola a 'rfrësca dal sol afoà, parèj a 'nmutisso ij cant trionfaj dij tirann.

Ël Signor ëd l'Univers a prontrà 'n disné gròss an sël mont Sion për tute le nassion dël mond. A sarà 'n disné avosà con ëd bon vin vej e 'd carn soasìa. Ansilà Dé a farà svanì 'l vel ëd sagrin ch'a quata tùit ij pòpoj, l'ombra 'd mòrt ch'a fà scura tuta la tèra.

Chiel a travondrà la mòrt për sèmper! Ël Signor Dé a suvrà tute le lerme e a gavrà l'onta  'd Sò pòpol da tuta la tèra. A l'é vera: ël Signor a l'ha nunsialo! 

An col dì là 'l pòpol a proclamrà: "Sto-sì a l'é nòstr Dé. I l'oma butà 'n Chiel nòstra speransa e a l'ha salvane! Sto-sì a l'é 'l Signor: i l'oma butà 'n Chiel nòstra speransa. Arlegromse 'nt la salvëssa che Chiel a l'ha dane!". La man ch'a benedìss dël Signor a l'é posà an sël mont Sion. Moab, tutun, a sarà crasà. Lor a saran tanme 'd paja scarpisà ch'a l'é lassà a marsé. Dé a farà fonghé 'l pòpol ëd Moab tanme 'n noador ch'a possa giù l'eva con soe man për noé. Cola-lì a sarà la fin ëd soa arogansa e 'd soe euvre 'd gramissia. Le muraje àute 'd Moab a saran dësblà. A saran campà giù a tèra, giù 'nt la póer.

Nòta 

Bibia
Testament Vej
Isaia