La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 142


Salm

142. A Nosgnor a và mè crij d’agiùt 

Ël salmista a lamenta soa condission d’òm përseguità e a ciama a Nosgnor an preghiera ëd liberelo dai sò nemis..

Na càntica bin ëscrivùa, (Maschil ) ëd David, quand ch’a l’era stërmasse ant na balma. Orassion. A Nosgnor a và mè crij d’agiùt, përchè chiel am fasa misericòrdia. An soa presensa mi i spantio mia lamentassion. I-j parlo ‘d tute mìe tribulassion. Bele se le fòrse giumai am chito, ti, Nosgnor, ti ‘t conòsse tùit ij senté anté ch’i marcio. A smija contut che ‘dcò ij mè nemis a conòsso dova ch’i vado, përché an sla stra a l’han piassà ‘d tràpole për ciapeme. Vìrte a la drita e varda: a-i è gnun dij mè amis ch’am arconòssa e ch'a ven-a a giuteme. I sai pa pì coma fé për scapé dai mè nemis. A smija ch’a-i sia pì gnun ch’as anteressa ‘d mia vita. A l’è për lòn ch’i crijo agiùt a ti. I diso: It ses ti mè arpar, mia sicurëssa ant la tèra dij vivent. Scota mia preghiera, përchè i son ëstàit tròp umilià. Salv-me da coj ch’am përséguito, dàit ch’a son pì fòrt che mi. Gav-me fòra da sta përzon e anlora i podrai rende grassie a tò nòm. Aranda ‘d mi, un bel dì, a vniran ansema tuti coj ch’as confido an ti, përchè ti ’t pijeras l’arvangia contra 'd coj ch’am veulo mal.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm