La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Galat/Galat 2


Galat

2

L’acòrd ëd Gerusalem 

Passaje ch’a j’ero quatòrdes agn, i son torna montà a Gerusalem, sta vira con Barnaba, e a l’é vnuje 'dcò Tito. I son andaje përchè Nosgnor a l’avìa arvelame ch’i l’avìa pròpi d’andeje. Damentré ch’i j’era là, i son ancontrame an privà con coj ch’a j’ero considerà ij prinsipaj dla comunità cristian-a e i l’hai faje l’esposission ëd l’Evangeli ch’i nunsio ai pagan. I l'hai vorsù esse sicur d’esse dël tut d’acòrdi con lor për tëmma che tùit ij mè sfòrs a fùsso nen ëstàit ësgairà e ch’i l’avèissa fàit na corsa për nen. An efet, a l’han dime gnente 'd contrari e a l’han gnanca pretendù ch’i sogetèissa mè compagn Tito a la sirconcision, da già ch’a l’era grech. Cola chestion a l’era mach seurtìa fòra për motiv ëd chèich frej ansidit, o, disomla mej, ëd frej fàuss, ch’a j’ero anfilasse ant la comunità cristian-a mach për vaité lòn ch’i foma nojàutri e, an gavand-ne la libertà ch’i l’oma an Gesù Crist, për sogetene torna coma dë s-ciav a le tradission dij Giudé. A coj-lì i l’oma sogetass-ne gnanca 'n pò, përchè i l’avìo la precisa intension ëd goerné për vojàutri la vrità dl’Evangeli.

Për lòn ch’a riguarda coj ch’a j’ero considerà ij dirigent ëd la comunità cristian-a (a l’ha nen d’importansa 'd savèj chi ch’a fusso: Nosgnor a fà gnun-e distinsion an tra le përson-e), lor a l’han fane gnun-e imposission. Bin al contrari, a son rendusse cont che la predicassion dl’Evangeli ai pagan a l’era stàita fidà a mi, tant coma ch’a l’era stàita fidà a Pero la predicassion ai Giudé. An efet, l’istess Dé ch’a l’ha travajà pr’ ël mojen ëd Pero, ch’a l’ha mandalo a prediché ai Giudé, a l’ha 'dcò travajà për mè mojen, ch’a l’ha mandame a prediché ai pagan. Për lòn, Giaco, Cefa e Gioann, ch’a son considerà tanme 'd colòne dla cesa, a l’han arconossù la grassia ch’a l’avìa fame Nosgnor e a l’han acetà Barnaba e mi coma 'd sò colaborator ëd lor. A l’han peui ancoragiane a seguité nòstra predicassion ai pagan, damentré che lor a l’avrìo seguità a travajé an tra ij Giudé. L’ùnica arcomandassion ch’a l’han dame a l’é ch’i dësmentièisso nen ëd giuté ij pòver, lòn ch’i son ëdcò studiame 'd fé.

Ëd contrast a Antiòchia 

Ël fàit a l’é che cand che Pero a l’é vnùit a Antiòchia, i l’hai arzistuje an facia, përchè lòn che chiel a l’avìa fàit a l’era da condanesse. Përchè anans ch’a fusso vnùit cheidun da part ëd Giaco, chiel a mangiava con ij pagan, contut, cand coj-lì a son rivà, a l’é artirass-ne e as na tenìa da banda për tëmma 'd coj ch’a son fòrt an favor ëd la sirconcision. A n’avìa arzultà che j’àutri chërdent giudé a l’avìo copià l’ipocrisìa 'd Pero, e fin-a Barnaba a l’era stàit rablà an cola faussarìa. Anlora, cand ch’i l’hai vëddù ch’as portavo nen conforma la vrità dl’Evangeli, i l’hai dije a Pero dë 'dnans a tuti: “Se ti, ch’it ses un Giudé, tl’has lassà da banda le tradission dij Giudé për vive coma ch’a fan ij pagan, coma ch’a l’é che adess ti’t vories òblighe dij pagan a vive coma ch’a fan ij Giudé?”.

La fede e j’euvre dla Lege 

Nojàutri i soma ‘d Giudé për nàssita e pa nen dij “pecator” tanme ij pagan. Pura i savoma che gnun a sarà considerà giust, visadì, "a pòst" dë 'dnans a Nosgnor pr' ël mojen ëd soa ubidiensa a la Lege, ma mach për la fidelità ëd Gesù Crist. A l'é për lòn che nojàutri i l’oma fidasse an Gesù Crist, pr' esse considerà giust pr ël mojen ëd la fedelità dël Crist, dagià che gnun a podrà mai esse diciarà giust grassie a j’euvre che la Lege an comanda 'd fé. Podrìa-lo desse, donca, che nojàutri ch’i serco nòstra giustissia ant la fede dël Crist, ora i sarìo trovà an colpa perchè i l’oma chità la Lege? Fòrse che parèj ël Crist a l’avrìa mnane a comëtté 'd pecà? Ëd gnun-a manera! Përchè s’i tornèissa a fabriché lòn ch’i l’hai campà giù, antlora i sarìa 'n pecator. Përchè cand ch’i sercava d’osservé la Lege, la Lege am condanava. Parèj i son mòrt a la Lege  - i l’hai chità d'andeje dapress a tut lòn ch’am comandava - e lolì për podèj vive për Nosgnor. Mi i son ëstàit butà an cros con Crist. I son pì nen mi ch’i vivo, ma a l’é Crist ch’a viv an mi. A l’é parèj ch’i vivo ant ësto còrp ëd la tèra fidand-me ant ël Fieul ëd Nosgnor, ch’a l’ha vorsume bin e ch’a l’é dasse chiel midem për mi. Mi i trato nen la grassia 'd Nosgnor coma s’a fussa na ròba dësùtila, përché se la Lege a podèissa rend-ne giust dë 'dnans a Nosgnor, anlora ël Crist a sarìa mòrt për nen.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Galat