La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Genesi/Genesi 6


Génesi

6

Un mond andà 'n malora 

Quand che j’uman a l’han ancaminà a moltiplichesse 'n sla tèra, e a son nassuje ‘d fije, cheidun dij fieuj ëd Nosgnor a l’han vëddù che le fije dj’uman a l’ero pròpi bele, e a l’han pijane për mojé tute cole ch’a vorìo.

Anlora Nosgnor a l'ha dit: "Mè spirit a starà nen për sèmper ant j'uman, dàit ch'a son ëd mortaj. A l'avran da vive pa pì che sent e vint agn".

An coj temp lì e 'ncor na frisa pì anans, a vivìo 'n sla tèra dij gigant nefilita, përchè da l’union ëd cheidun dij fieuj ëd Nosgnor con le fije dj’uman, a l'ero nassù ‘d cit che peui a son dventà j’eròi e ij famos batajeur dij temp antich.

Quand che Nosgnor a l’ha vëddù coma ch’a chërsìa la gramissia dj’uman an sla tèra e che tut lòn ch’a l’avìo për la testa a l’era mach ëd fé ‘d mal, a l’é motobin sagrinasse e a l’é pentisse d’avèj-je creà. Anlora Nosgnor a l’ha dit: “I farai dësparì da la tèra costa rassa uman-a ch’i l’hai creà. Tut a sarà ramassà vìa, da j’uman a le béstie e dcò le creature ch’as rabasto 'n sla tera e j’osej dël cél; i son arpentime d’avèj fàit tut sossì”. Contut, Nosgnor a l’ha vardà a Noè con grinor.

La stòria ‘d Noè 

 Costa-sì a l’é la stòria ‘d Noè. Noè, a diferensa dla gent ëd soa generassion, a l’era n’òm giust e inapontàbil e a vivìa an ëstrèita comunion con Nosgnor. Noè a l’avìa tre fieuj: Sem, Cam e Iafet. Ore, ël mond a l’era andàit an malora dë 'dnans a Nosgnor e a l’era pien ëd violensa. Nosgnor a l’ha dàit në sguard al mond: a l’era tut an ruin-a për motiv dël malfé, dla përversion e për la condòta dj’uman. Anlora Nosgnor a l’ha dit a Noè: “I l’hai pijà la decision ëd fela finìa con l’umanità. Për colpa soa la tèra a l’é pien-a ‘d violense; për lòn i veuj fé piassa polida. Ma ti buta ‘n pé n’Arca ‘d bòsch d’arsipress con vàire scompartiment e rendla 'mpermeabilisà an ampeisandla 'ndrinta e fòra. Soe mzure a l’han da esse: sinquanta méter ëd longhëssa, për vintesingh ëd larghëssa e quìndes d’autëssa. Fala ‘d tre pian. Lassa na duvertura ‘d mes méter sota ‘l tèit, tut dantorn a la barca, e buta na pòrta a un dij sò fianch. Varda, i mandrai un diluvi për fé meuire tut lòn ch’a l’ha ‘l sofi dla vita sota ‘l cel. Tut lòn ch’a fiatìss a meuirerà nià. Ma con ti i confermrai mia aleansa. Anlora intra ant l’arca ti con ij tò fieuj, toa fomna e toe nòre; fà intré ‘dcò un mas-cc e na fumela ‘d minca specie ch’a viv e a fiatiss an sla tèra, përchè ch’a dzorvivo con ti. Un pàira 'd minca sòrt d'osej e 'd minca sòrt ëd béstie e 'd bestjin ch’a coro 'n sla tèra a vniran da ti për esse conservà an vita. Procurte peui ‘d mangé 'd minca sòrt e fatne provista për toa famija e për tute le béstie”.

Noè a l’ha fàit da bin tut lòn che Nosgnor a l’avìa comandaje.

Nòte

Bibia
Testament Vej
Genesi