La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 26


Esechiel

26

Contra 'd Tir 

Ël prim di dël mèis, dl'ann che a fà óndes, Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: “Fieul d’òm, scota! Quand ch’a vëdìa Gerusalem, Tir a disìa: ‘:Ah, ah! Vardé la pòrta dle nassion ës-ciapà; chila 's drëssa vers mi, soa richëssa a l'é vastà’. E bin, parèj at fà savèj ël Signor Dé: ‘Vardme contra 'd ti, Tir. I manderai contra 'd ti vàire pòpoj, coma che 'l mar a àussa soe onde, e ij rampar ëd Tir a saran dëstrovù, e demolìe soe tor: fin-a la póer a sarà ramassà via da chila e a sarà mach pì në scheuj sùit. Chila vnirà esse, an mes al mar, un leu andova che as dëstendo le rej. A l’é mi ch’i parlo, mi, ël Signor Dé. Chila a sarà preja dle gent e soe fije an campagna doverta a saran massà d'ëspa. Antlora a savran ch’a l’é mi ël Signor”.

Sossì a fà savèj ël Signor Dé: “Mi i mando da tramontan-a contra 'd Tir Nabocadretsar rè 'd Babilònia, ël rè dij rè, con cavaj, chèr e sivalié e na furfa, un pòpol sensa fin. A masrà toe fije an tèra fërma, a drisserà 'd bastion contra 'd ti, ausrà rampar, a pronterà tèit dë scu. Con ëd belié d'assàut chiel a adrësserà ij colp contra dij tò rampar, con sò ordegn a demolirà toe tor. Quand ch’a-i intreran ij sò cavaj, ti ‘t resteras quatà ‘d póer.  Al rabel ëd soa cavalarìa, dij sò chèr da guera e dle roe a trambleran toe muraje, quandi ch'a intrerà an toe pòrte, parèj , com as intra ant na sità pijàita 'd fòrsa. Con ij ciapin dij sò cavaj, chiel a scarpiserà tute toe stra, a masserà toa gent con la spa: a saran campà giù ij tò monument magnìfich. A ravageran toe richësse, a faran piàita 'd toe marcansìe. A camperan giù toe muraje, a demoliran ij tò palass fiamengh: tò mon, toa boscamenta, toe pere a saran campà an mes dël mar, fin-a la póer a lo sarà. 2I farai chité 'l rabel ëd toe canson; ël son ëd toe àrpe as ëscotrà pa pì. It farai parèj d'un ròch patanù; un leu andova le rèj da pësché a son sbardlà. It saras mai pì arcostruìa. A l’é mi, ël Signor, ch’i l’ha dilo, mi, ël Signor Dé”.

Plenta për Tir 

Sossì a fà savèj a Tir ël Signor Dé: “Oh, a tërmoleran pa j'isole al ciadel ëd toa tombà, cora che l'amassidi a vnirà na vira pì gram e ij ferì a gëmmeran? 2Tùit ij rè dij pòpoj dël mar a caleran da sò tròno ‘d lor. As gavran ij mantèj e as dëspojeran ëd soe vestimente brodà: as vestiran ëd deul e a saran stà për tèra; a trambleran tùit ij moment, sbaruvà për ti! Për ti, antlora, a canteran costa plenta:

‘’Com a resta che it ses dësparìa dai mar, o sità avosà, ch'it-i j'ere tant potenta ant ël mar. Ti e tò navigator che a l'han spantià teror ansima a tut ël continent! Ore, le region dla costa a tërmolo ant ël dì ëd toa tombà; j'ìsole dël mar a son sbaruvà për toa fin’”. 

“Sossì at fà savèj ël Signor Dé: “Quand ch’i l'avrài fàit ëd ti na sità deserta, përparèj dle sità pa pì abità, e i l'avrài fàit montè ansima 'd ti ël balatron e la bùria dj'eve gròsse a l'avrà quatate, 20 antlora it farai calé ant la tampa, anvers le generassion d'antan, e it farai sté ant le region ëd sota, an leu desolà da sécoj, con coj che a l'ero calà ant la tomba, përchè ti 't ses pì nen abità: antlora mi i-j darai splendrior a la tèra dij viv. Mi 't farai esse oget dë sbaruv e it esisteras pa pì! Combin a vado a serchete, it saras mai pì trovà. I lo diso mi, ël Signor Dé”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Esechiel