Rino Serra/Le fior dël mal/147


XXII. A Monsù Genio Frumentin a propòsit d'un rompaciap ch'as disìa sò amis 
A l'ha dime ch'a l'era rich, nen pòch, 
Ma dël còlera a l'avìa paura; 
-Che 'd sò òr chiel a l'era pitòch, 
Ma che l'òpera a-j piasìa 'd sicura; 

-Che a vnisìa fòl për la natura, 
Dòp avèj conossù monsù Corot; 
-Ch'a l'avìa pa 'ncor la vitura, 
Ma ch'a l'avrìa avula da si a 'n pò; 

-Che 'l marmo e 'l mon a-j piasìa 
E 'l bòsch nèir, ëdcò 'l bòsch dorà; 
-Che 'n soa fabrica a l'avìa 
Për da bon tre cap-mèist decorà; 

-Ch'a l'avìa sensa conté 'l rest, 
Bin vint-mila assion an sla Nòrd; 
-Ch'a l'avìa truvà motoben prest, 
Bele e diverse cornis d'Oppenòrd; 

-Ch'a sarìa dasse (anche a Luzarches!) 
Fin-a al còl a l'antiquarià 
E che al "Marché des Patriarches" 
Pì d'un bon colp a l'avìa centrà; 

-Che a soa fomna a-j volìa pa tanta bin, 
Né a soa mare; -ma a savìa chërde e pensé 
A l'ànima in-mortal, sensa fin 
E che a l'avìa lesù Nibojé! 

-Ch'a l'é portà për l'amor fisich 
E che a Roma, as meuir ëd neuja àor, 
Na fomna, da lë stat tòst tisich, 
A l'era mòrta për chiel d'amor. 

Ëdcò për bin tre ore e passa, 
Sto pì che grand ciarlatan ëd Tournai, 
L'ha contame tuta soa vitassa; 
E 'l servel l'ha podume dësblé. 

Se mia pen-a 'ndèissa disend-ve 
A-i na sarìa a nen finì; 
E im disìa mè òdi artenend-me: 
"O se almeno, i pudèissa durmì!" 

Coma un ch'a l'é pa a sò asi 
E as n'ancala pa-a 'ndé, 
Fërtand a lë scagn mè cul adasi, 
I sugnavo 'd felo 'mpalé. 

Sto mostro as ciama Bastògna; 
Dal flagel a scapava chiel-si, 
Mi i scapo fin-a 'n Guascògna 
E là drinta l'eva i von finì, 

Se cand a Paris, doa chiel l'é sbaruà, 
Ancor mi i pudrai sens'àutr torné 
E 'ncontrerai ancor për stra 
Sto gròss in-mens flagel ëd Tournai! 

Bruxelles, 1895 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire