La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 20


Arvelassion ëd Gioann

20

Ël regn ëd mila agn 

Apress ëd lòn i l’hai vëddù n’àngel ch’a calava dal cel e ch’a l’avìa la ciav ëd l’abim e na gran caden-a an man. L’àngel a l’ha ambrancà ‘l dragon, col serpent antich, ch’a l’é ‘l diav, e Sàtana, e a l’ha ancadnalo për mila agn. A l’ha campalo ant l’abim e a l’ha saralo con la ciav e a l’ha butaje ansima ‘n cacèt përchè a anganèissa pì nen le gent fin-a ch’a fusso compì ij mila agn. Peuj a l’avrà da ess-ne liberà për pòch.

Peuj i l’hai vëddù dij tròno e coj ch’a j’ero astassje a l’han arseivù ‘l podej ëd giudiché. I l’hai vëddù j’ànime ‘d coj ch’a l’han tajaje la testa për avèj rendù testimoniansa a Gesù e për avèj nunsià la Paròla ‘d Nosgnor; tuti sti sì a l’ero arfudasse d’adoré la bestia e soa statua, e ‘d porté an sla front o an sla man soa marca. A son tornà a la vita e a l’han regnà con Crist për mila agn.

J’àutri mòrt, peui, a son pa tornà an vita fin-a ch’a fusso compisse ij mila agn. Costa-sì a l’é la prima arsuression. A l'han ëd boneur coj sant ch’a pijeran part a costa prima arsuression! La sconda mòrt a l’ha gnun podèj an sù lor, ma a saran dij sacerdòt ëd Nosgnor e ‘d Crist e a regneran ansem a chiel për mila agn.

Derota definitiva ‘d Sàtana 

Cand ch’a saran terminà ij mila agn, Sàtana a sarà dëscadnà da soa përzon, a në seurtirà e a ambrojerà ij pòpoj dij quat canton ëd la tèra, Gògh e Magògh. A butrà ansema  pr'ël combatiment n’armeja tant numerosa ch’a smijerà ai gran ëd la sabia dël mar. I l’hai vëdduje ch’as në seurtio e a son estendusse për tuta l’ampiëssa dla tèra, e a l’han anvironà l’acampament dël pòpol sant e la sità amà. Tutun, un gran feu a l’é tombaje adòss dal cel e a l’ha divoraje tuti.  

Ël diav ch’a l’avìa ambrojaje a sarà campà ant na tampa ‘d feu e ‘d sorfo, ansema a la bestia e al profeta fàuss. Ambelelà a saran tormentà dì e neuit, për ij sécoj dij sécoj.

El giudissi universal 

Peui i l’hai vëddù un gran tròno bianch, e un ch’a l’era astà ansima. Dë 'dnans ëd chiel la tèra e ‘l cel a son scapane, e a son fasse pì nen vëdde, a l’han pì nen trovà ‘n leu da stërmesse. I l’hai vëddù ij mòrt, grand e pcit,  ch'a stasìo dë 'dnans a Nosgnor, e a son deurbisse ij liber, comprèis ël Liber ëd la Vita; e ij mòrt a son ëstàit giudicà conform a lòn ch’a l’era scrit ant ij liber, ëscond soe euvre ‘d lor. Ël mar a l’ha dàit andaré ij mòrt ch’a tnisìa an chiel, e la mòrt e l’infern a l’han ëdcò dàit andaré ij mòrt ch’a-i ero; e a l’é fasse ‘l giudissi ëd ciaschëdun conform a soe euvre ‘d lor. E la mòrt e l’infern a son ëstàit campà ant na tampa ‘d feu: ch’a l’é la sconda mort. E chi ch’a l’é nen trovasse scrit ant ël lìber ëd la vita, a l’é stàit campà ant la tampa ‘d feu.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Arvelassion