Rino Serra/Le fior dël mal/017


XVII. LA BLËSSA 
Coma 'n seugn ëd pera mi i son bela o mortal! 
Mè sen, doa tui son macasse 'd vòta 'n vòta, 
A l'é fàit për ispiré n'amor al poeta 
Che coma materia a sìa mut e in-mortal. 

Mi i tronegg ant l'asur coma sfins pa capìa; 
Un cheur ëd fiòca al candor dij cign uniss; 
E òdio 'l moviment che dle linie a fà pastiss 
E né 'd pianse né 'd rije më vnirà mai anvìa. 

Ij poeta dnans a mie gròsse disposission, 
Ch'i l'hai l'aria 'd pijé ai monument pì famos, 
A consumran ij sò di an seri studi da bon; 

I l'hai për anciarmé costi bindispòst moros, 
Dij puri specc ch'a fan tut motobin pì bel, son lor 
Ij mè euj, ij mè largh euj da l'etern s-ciandor. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire