Rino Serra/Le fior dël mal/131


CXXXI. A chi l'é tròp contenta 
V

Toa testa, tò gest, toa aria 
A son bej com un bel paisagi; 
Ël rij a gieuga dzor tò visagi 
Mé 'n vent frèsch sot na vòlta ciàira. 

Ël passant nèch ch'a sfiora tò pass 
A l'é 'mbajà da toa salute 
Ch'a sàuta fòr coma na luce 
Da toe spale e dai tòi brass. 

Ij bej vajant e sgargiant color 
Dont ti 't sëmni la toaleta 
A sbogio 'nt l'ànim dij poeta 
L'imagi d'un bel balet ëd fior. 

Ste ròbe dròle 'l simbol a son 
Ëd tò spirit mot-ben bariolà 
E peui fòl an mia grand folairà 
T'òdio tant quant it veuj bin dabon! 

Minca tant ant un bel giardin 
Doa im tiravo daré n'atonìa, 
Coma na schèrgna, i sentìa 
Ël sol s-ciancheme 'l sen da bin; 

Sia 'l prim temp che la vërsura 
Mè cheur a l'han tant mortificà, 
Ch'i l'hai 'n su na fior castià 
La malagrassia 'd la natura. 

A se i podèissa na neuit, 
Cand l'ora dël piasì a son-a 
Vers ij tesòr ëd toa përson-a 
Mé 'n laché rampié con bel deuit, 

Për crasé toa carn giojosa, 
Për maché tò sen përdonà 
E fé an tò fianch ambajà 
Na ferìa longa e creusa 

E vërtiginosa dosseur! 
A travers a sti làver novej, 
Pì splendrìent e sens'àutr pì bej, 
Anfilé mè velen, o mia seur! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire