Rino Serra/Le fior dël mal/078


LXXVIII. Ossession 
Bòsch in-mens, 'mé dle catedraj ëd voi i l'hai teror; 
Voi crije 'mé l'òrgo; e 'nt ij nòst maledet cheur, 
Doa vibro 'd vej rangòt an stanse d'etern dolor, 
L'arson dij nòstr De profundis a rispond, pa a meur. 

Mi 't òdio océan! Tòi scat e tòi tumult, 
Mè spirit a-i treuva an chiel; sto rije amèr 
Ëd l'òmo vinciù, pien ëd sangiùt e d'insult, 
Mi i lo sento 'nt ël rije straordinari dël mar. 

Coma t'im piaserìe, o neuit! Sensa jë stèile 
La qual lus a parla 'n lengagi conossù! 
Mi i serco 'l veuid, ël nèir, ëdcò 'l patanù! 

Ma jë scurità, son lor istesse a tèile 
Doa vivo, surtend da mè euj, infinità 
D'esse, che ormai da lë sguard famijar son andà. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire