La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Osea/Osea 9


Osea

9

Anunsi dël castigh dël pòpol 
  
Argiojiss pa, Israel, fà nen festa coma j'àutri pòpoj, përchè ti ‘t ses nen ëstàita fedel a tò Dé. A ti at pias d’arsèive la paga da bagassa an su tùte j’èire anté ch’it bate ‘l gran, D’èire da gran e ‘d botal ëd vin, contut, a daran nen da mangé al pòpol, a sarà 'l vin neuv a manché. 

Efraim a podrà pì nen resté ant la tèra ‘d Nosgnor: a l’avrà da torné an Egit, o mangé ‘d ròba maunëtta con j’Assir. Loràutri a faran pa pì ‘d libassion ëd vin a Nosgnor, e ij sò sacrifissi a-j saran pa agradì. Sò pan, tanme ‘l pan ëd deul smonù për un mòrt, a renderà maunèt tuti coj ch’a në mangio. Col pan a sarà tut për lor, ma a 'ntrerà pa ant la ca ‘d Nosgnor. Coma selebrereve ‘l dì dla festa, la festa granda ‘d Nosgnor? I scapereve dal pais devastà e l’Egit av archeujerà për sotreve a Menfi. Ij sò tesòr d’argent a andran a j’ortìe e an soe tende a chërsran le ronze. A l’é rivà ‘l temp dël castigh; a son ëvnùit ij dì dla rèisa dij cont. Ch’a lo sapia Israel!

Ij vòstri profeta a son considerà ëd fòj: òm ispirà ‘d gent ch’a dësrason-a, përchè tante a son toe colpe e grev a l’é vòstr malànim. Ël profeta a l’é na sentinela për Efraim a nòm ëd Nosgnor, pura a l’han butaje dëdnans dij trabucèt; ëd malànim a anfuria contra chiel ant la tèra ‘d sò Dé. A son mars findi a la miola com ant ij di 'd Gaba: ma Nosgnor as n'avisrà 'd soa përversità ‘d lor e a-j ciamera cont dij sò pëccà.

Ël mej dij temp, ël pes dij temp 

10 Nosgnor a dis: “I l’avìa trovà Israel coma col ch’a treuva 'd rape d'uva ant ël desert; i l'avìa vëddù vòsti pare tanme la primìssia dle fior dël fié. Lor, contut, a son rivà a Baal-Peor, a son consacrasse a n’idol ëscros e a son vnùit a d’esse abominàbij parej dij sò moros. La glòria d'Efraim a volerà via parèj 'd n'osel, a-i sarà pa pì 'd nassense, nì fomne ch’a speto, nì consepiment. Bele s’a anlevo 'd masnà, a-j saran gavà anans ch’a dvento d’òm. Trist a sarìa sto pòpol se mi i lo chitèissa! Pròpi coma ch’ij lionèt a nasso ravass, parèj Efraim a farà chërse ij sò fieuj mach për vëddje massé.

Nosgnor, daje… Ma còsa ch’it jë daras? Na fàuda sensa masnà e ‘d pupe sëcche!

Nosgnor a dis: “Tuta soa malissia a l’é mostrasse a Galgala. A l’é ambelelà ch’i l’hai ancaminame a avèje an ghignon. Adess i-j taparerai vìa da mia ca për tut ël mal ch’a l’han fàit, e i tornerai mai pì a voreje bin. Tùit ij sò governant a son d’arviros. Efraim a l’é stàita motobin patlà, soe rèis a son sëccasse e a podran mai pì porté ‘d frut. Ëdcò s’a fan ëd fieuj, le care masnà ‘d soa fàuda i-j farai meuire.

Mè Dé a-j'arfudrà përchè ch’a l’han pa scotame. A sarà ‘n pòpol ch’as n’andrà solengh an tra le nassion.

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Osea