La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Amos/Amos 5


Amos

5

La mòrt a l'é vzin-a a rivé 

Scoté costa canson da mòrt che adess i vado a canté, famija d'Israel: a trata 'd vojàutri. La giovnëtta Israel a l'é tombà e as riausserà pa pì. A l'é dëstèisa për tèra e a-i é gnun ch'a peuda giutela  arlevesse. 

Parèj a dis ël Signor Dé: “Për la famija d’Israel la sità ch’a seurt për combate con mila òm, a në restrà mach con sent; la sità ch’a seurt për combate con sent òm, a në restrà mach con des. 

Parèj a dis Nosgnor a la famija d’Israel: “Sërcheme, parèj ch’i peusse vive! Sërché nen Betel! Andé pa a Ghilgal! Fé nen un viagi fin-a a Beer Sheba! përchè la gent ëd Ghilgal a sarà portà ‘d sicur an esili, e Betel a sarà distruvìa.

Sërché ‘l Signor parèj ch’i peusse vive! Sedësnò Chiel a vnirà tanme ‘n feu che tut sùbit a pija fòrsa e a brusa tuta la cà ‘d Giusèp. Ël feu a consumërà tut e gnun a sarà bon a dëstisselo, parèj che Betel a sia salvà. J’Israelita a cambio la giustissia an quaicòsa d’amèr tanme l’assens, a campo a tèra lòn ch’a l’é giust e bon. A-i é quaidun, nopà, col ch’a l’ha fàit le costeilassion dle Pleiade e dl’Orion, ch’a peul cambié ‘l top ëd la neuit ant ël ciair ëd la matin e la lus dël dì ant la neuit. Chiel a ciama ‘nsema j'eve dij mar e a-j'arvërsa an sla surfassa dla tèra. Ël Signor a l’é Sò nòm. Tanme na lòsna chiel a càusa la distrussion ëd coj ch’as chërdo fòrt, parèj che fin-a le fortësse a dròco an ruin-a. J’Israelita a l’han an ghignon coj ch’a ministro la giustissia a le pòrte dla sità; a mepriso chicassìa che mach a parla con onestà. përchè i feve paghé ‘d taje an sl’arcòlt ai pòver e i pretende da lor d’ampòste an sò forment, i podreve pi nen vive ant le ca ch’i l’eve fabricà con pere sislà, né i beivreve ‘l vin ëd le bele vigne ch’i l’eve piantà.

I conòsso bin (i lo peude nen stërmé a mi) vòstri crìmin: as peudo gnanca numeré. I l’eve multiplicà  vòstri pecà. I deve ‘l torment ai nossent, i ciapeve ‘d present, i arnegheve la giustissia ai bzognos a le pòrte dla sità. Coj ch’as chërdo furb a fan finta ‘d nen quand tut lòn a càpita. A son ëd temp propri gram. 

Sërché ‘l bin e nen ël mal, parèj ch’i peusse vive! Antlora ‘Nosgnor, Dé dl'Univers, a sarà përdabon con vojàutri, com’ i dise che chiel a fà. Avèj ‘n ghignon  lòn ch’a l’é mal. Mandé anans la giustissia a le pòrte dla sità. A peul esse che ‘l Nosgnor, Dé dl'Univers, a l’avrà pietà ‘d lòn ch’a resta ‘d Giusèp. 

A càusa dij pecà d’Israel, sossì a l’é lòn ch’ Nosgnor, Dé dl'Univers, el sovran, a dis: “An tute le piasse dle sità a-i sarà ‘d gent ch’as lamenta, an tute le strà dle sità a-i sarà ‘d gent ch’a piorerà ëd deul për ij mòrt. A diran ai travajeur dle campagne ‘d lamentesse e ai professionista dël deul ëd fé ‘d pior. An tute le vigne a-i saran dij lament, përchè mi i passerai ‘n mes a vojàutri”.

Ël Signor a pretend la giustissia 

Trist coj ch’a l’han anvìa dël Dì dël Signor! Përchè mai i veulerìa che ‘l Dì dël Giudissi a vnèissa? Col dì-lì a sarà ‘n dì ‘d top, nen un dì ‘d lus! Ël disastr a podrà nen esse schinà! A sarà tanme n’òm ch’a scapa da ‘n leon mach për andé ancontra a n’ors! Vardé col òm ch’ a së stërma ant na cà, ch’ a pògia na man a ‘n mur e ch’a l’é mordùa da na serp velenosa! Vojàutri i rendeve pa cont ch’ ël Dì dël Signor a porterà ‘d top e pa ‘d lus, në scur afros e pa na ciaira lus!

I l’hai ‘n ghignon vòstre feste! I l’hai gnun piasì 'd vëdde vòstre radunanse religiose! Bele s’ i portèisse a l’autar për fem-ne n’oferta dij sacrifissi complèt e dj’oferte ‘d gran, i na sarìa nen sodisfàit. I vardrai nen con favor ij vailèt a l’angras ch’i podrie sacrificheme com’ assion ëd grassie. Feme pì nen scoté ‘l rabel dij vòstri càntich religios. I veui pa pì scoté la musica dij vòstri strument a l’arch. Pitòst, che la giustissia a scora tanme ‘n fium, la dritura tanme ‘n torent ch'a ven-a mai sèch. Famija d’Israel, i l’eve pa portame ‘d sacrifissi e d’oferte antant che i j’ere për quarant’ agn ant ël desert. Al anvers, i l’eve portà ‘n procession le mistà ‘d Sìcot, vòstr rè, e Chijon, la stèila ‘d vòstr dio, lòn ch’i l’eve fabricave. Për lòn iv farai andé an esili dë dlà ‘d Damasch” A lo dis Nosgnor, ch'a l’é ciamà ‘l Dé dl'Univers.

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Amos