La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 15


Giòb

15

Scond dëscors d’Elifas 

Anlora Elifas ël Temanita a l’ha torna pijà la paròla e a l’ha dije a Giòb: “Podrìa-la na përson-a giudissiosa rësponde con ëd discors tant campà për ària ch’a smijo a ‘d breugg ch’a ven-o da na pansa pien-a d’ària càuda? Tirerìa-lo fòra d’argomentassion ëd gnun valor e ‘d bele frase ch’a giuto pròpi gnun? Nen mach, a l’é la religion midéma ch’it dësble përchè con ij tò discors, ti, gnentemeno, it ëslontan-e la gent da Nosgnor! Lòn che ti ‘t dise a treuva soa ispirassion dal pëccà e toe paròle a la fin as arvelo mach ëd tromparìe. Nen mi, ma a l’é toa boca ch’at condana; a l’é ij tò làver ch’a testimònio contra 'd ti.

Ses-to stàit ti ël prim òm a nasse? Ses-to vnùit al mond anans ëd dle montagne? A smija ch’it conòsse fin-a ij pensé secret ëd Dé. O it ses pijate mach për ti la saviëssa? Còs sas-to che nojàutri i sàpio nen? Còs a l'é ch'it capisse che noi i podoma pa comprende?Ëdcò an tra nojàutri a-i é ‘d gent sàvia con ij cavèj gris e d’ansian ch’a son fin-a pì d'età che tò pare!

It l’has bin arseivù da Nosgnor paròle ‘d consolassion e ‘dcò nojàutri i soma stait con ti rispetos e gentij, ma a smija che për ti tut lolì a l’abia gnun efet.Chi ch’a l’é ch’a l’ha portate via la rason? Ij tò euj a sghicio përchè a s'adrëssa contra 'd Dé toa flin-a. Da toa boca a seurto ‘d paròle ch’a fan ëscheur! Còs é-lo mai l'òm përchè a l’àbia da chërd-se pur o che a stima d'esse giust un ch’a l’é nassù da na fomna? Varda, se Nosgnor a l'ha gnanca fiusa dij sò àngej e gnanca ij cej a son pa dël tut pur ai sò euj, tant da pì l'òm a l'é n'esse abominèivol e corompù, ch'a bèiv ël mal com a fùissa d'eva!

I veuj spieghét-lo, scotme, it conterai lòn ch'i l'hai vëddù, lòn che ij savant a diciaro, nen ëstërmà da la tradission dij sò grand;a lor a l'é stàita acordà sta tèra, sensa che ancora gnun forësté a-i fussa ancora passà. Për tùit ij di 'd soa vita a l’é mach ël gram ch’as tormenta e ch’a conta 'l numer dj'agn arzervà al përvèrs. Rabel ëd teror arson-a an soe orije e an temp ëd pas as vëdd atacà dai predon. Chiel a chërd pa 'd podèj scampé da jë scurità: as sent marcà da la spa. A l’é chiel ch’a va ‘n gir tanme ‘n vagabond, destinà an past ai voltor. Chiel a sà che ij dì ‘d top a s’avzin-o lest. Ël di ‘d top a lo sbaruva, miséria e angossa a-j vòlo a còl parèj d'un rè ch’a va a l'atach, përchè a l'ha dëstèisa contra Dé soa man, a l'é ancalass-ne a fesse fòrt con ël Tut-potent. A cor contra 'd chiel a testa àuta, a la sosta dlë spessor gimbà 'd sò fòrt ëscù!

Tutun, chiel a l’é tròp pesant e bondos për combate; a l’ha tròp lard dantorn ai sò fianch. Chiel a vivrà an sità ruinà e an ciaborne andova ch'a së stà pa pì, pronte mach a vnì ‘d drocheri. A vnirà pa rich e sò boneur a durerà nen; soe proprietà a s’angrandiran pa an sla tèra. 

N’òm parèj a scamperà nen al top; ëd buf ëd calor a sëccheran ij sò gich e sò frut a volerà via portà dal buf ëd la boca 'd Dé. Gnun-e fiuse ant na vanità falëtta, përchè a sarà na ruin-a. Soa frasca a sarà povà prima dël temp e ij sò branch a fioriran pa pì. A sarà dëspojà parèj ëd na vigna 'd soe rape vërde e a përdrà  soe fior parèj dl'uliv. Përchè tùrgia a l'é la rassa dël përvers e 'l feu a consuma le tende dl'òm venal. Chiel a consepiss malissia e a génera maleur: drinta 'd chiel a pronta mach ëd delusion.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob