Rino Serra/Le fior dël mal/007


VII. LA DEA MALAVIA 
Ahidé! Còsa ‘t l’has stamatin pòvra dea mia?
A son pien ëd vision ëd la neuit ij tò euj creus,
I vëdd man a man rifless su toa facia, sia
Folairà che oror, motobin frèid e silensios.
 
Ël servan tut reusa e ‘l vërdastr ës-ciav 
Pàu e amor da soe urne a l’han versate? 
L’angossa d’un pugn dëspòtich e pì nen ës-ciav 
Al fond d’un favolos Mintorn a l’ha nijate?
Vurerìa che l’odor ëd salute svaporand, 
Tò sen, ëd fòrt pensé andèissa praticand

E che tò sangh Cristian a sgorghèissa cadensà
Come ij tanti son ëd silabe dl’antichità,
Andoa a regno altërnand-se ‘l pare ‘d canson
Febo, ëdcò ‘l grand Pan lë sgnor dij mësson.

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire