La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache28


28

Ël regn d’Acas 

Acas a l'avìa vint agn cora ch'a l'ha ancaminasse a regné e a l'ha regnà sëddes agn a Gerusalem. Chiel a l'ha pa fàit lòn che a-j pias a Nosgnor, a diferensa 'd sò cè David. A l’opòst, chiel a l'ha seguità le pianà dij rè d'Israel; a l'é fasse, parèj ëd lor, ëd mistà 'd Bal. Chiel a l'ha ësmonù ‘d sacrifissi ant la valada 'd Ben Hinom an fasend passé ij sò fieuj për ël feu, un pëcà abominàbil praticà da le nassion che Nosgnor a l'avìa taparà dëdnans dj'Israelita. A l'ha smonù ‘d sacrifissi e brusà d'ancens ant ij santuari pagan an sle colin-e e sota tuti j'erbo verd.

Për motiv ëd tut sossì, ël Signor, sò Dé, a l'ha dalo an podèj dël rè 'd Siria. J'Aramé a l'han batulo e deportà vàire ‘d soa gent përzoné a Damasch. Chiel a l'é 'dcò stàit consegnà ant le man dël rè d'Israel, che a l'ha massà tanti dij sò. Ant un sol di, Pecach, fieul ëd Remalia, a l'ha massà 120.000 soldà ‘d Giuda, tuti guerié espert, përchè la nassion antrega a l'avìa chità Nosgnor, ël Dé dij sò cè. Zicri, guerié vajant efraimita, a l'ha massà 'l fieul dël rè, Maseia, e 'dcò Asricam, supervisor dël palass, e Elcana, leutenent dël rè. J’armà d’Israel a l’han ë cò caturà an Giuda 200.000 fomne, fieuj e fije. A l'han ëdcò fàit la cheuita 'd na piàjita bondosa che a son portass-la an Samaria.

A-i j'era ambelelà un profeta dël Signor, as ciamava Oded. A l'era andàit a rëscontresse con l'armeja d’Israel e a l'ha dije: “Vardé, për motiv ëd soa flin-a contra 'd Giuda, Nosgnor, Dé dij vòstri pare, a l'ha butàvje an vòst podèj. Ma vojàutri i leve massacraje con tanta 'd cola violensa che Dé a l'ha bin pijane conossensa. Ora, voi i dise 'd sogioghé an s-ciavensa la gent ëd Giuda e 'd Gerusalem. Ma sevene pa 'dcò vojàutri colpévoj ‘dnans al Signor vòst Dé? Adess, scoteme! Mandé andarera ij përzoné ch’i l'eve caturà an tra vòsti frej, përchè Nosgnor a l'é anrabià con vojàutri!”.

Anlora cheidun dij cap d’Israel, visadì Asaria, fieul ëd Jocanan, Berechia, fieul ëd Mesilemot, Jechisia, fieul ëd Salum e Amasa, fieul ëd Hadlai a son ëscontrasse contra 'd coj che a tornavo da la bataja, A l’han dije: “Mnene pa 'd përzoné ambelessì! Veuleve fòrse grevé na vira 'd pì la colpa dzora 'd noi dëdnans ëd Nosgnor? Nòsta responsabilità a l'é già granda e 'l Signor a l'ha perdù motobin la passiensa contra d'Israel”.

Antlora ij soldà a l'han mnà andré ij përsoné e la pijàita ‘dnans ai cap e a tut ël pòpol. Peui d’'òm a son ëstàit designà për cudìje e trové 'd vestiari për coj che a l'ero patanù. Parèj che a l'han arvestije, a l'han provëdduje 'd sàndole e daje da mangé e da bèive an meisinàndje la pel con d'euli ëd bàlsam. Peui a l'han butà dzora a d'aso coj che a podìo pa marcé, e a l'ha portaje a Gérich, sità dle palme, dacant ai sò frej. Peui a son tornass-ne an Samaria.

Acas a fà saré ‘l Templi 

An col temp rè Acasa l'ha ciamaje agiut al rè d'Assiria. J'Edomita a l’ero tornà e a l'avìo torna batù Giuda an fasend-ne ‘d përzoné. Ëdcò ij Filisté a l'ero spantiasse për le sità 'd Giuda ai pé dle colin-e e ant ël Neghev. A l'han ocupà e a son ëstabilisse a Bet Semes, Aijalon, Ghederot, Soco e ij sò vilagi dj'anviron e Ghimzo con soe dipendense. Nosgnor a umiliava Giuda për motiv ëd rè Acas d'Israel, përchè a l'avìa fomentà Giuda al pëcà e a l'era stàit motobin anfedel al Signor.

Parèj, quand che a l’é rivà Tiglat-Pileser d’Assiria, a l’a tacà Acas al pòst ëd giutelo. Acas a l'é andàit a cheuje le richësse dal Templi 'd Nosgnor, da palass real e dai prinsi e a l'ha consegnaje tute al rè d'Assiria, ma sòn a l'ha pa giutalo.

Ëdcò cora ch’as trovava ant ij sagrin, rè Acas a seguitava a arposse Nosgnor. Chiel a l'ha smonù sacrifissi a le divinità 'd Damasch che a l’avìo batulo. A l'avìa rasonà: “Da già che ij dio dla Siria a l'han giutaje, mi i sacrificherai a lor për feme giuté”. Ma sòn a l'é stàit d'antrap për chiel e tut Israel. Acas a l'é andàit a cheuje j'asi dël Templi e a l'ha faje a tòch. A l'ha sarà le pòrte dël Templi 'd Nosgnor e drissà d'autar an tùit ij canton dlë stra ‘d Gerusalem. A l’ha fàit fé ‘d santuari pagan an tute le sità 'd Giuda, për brusé d'ancens a d'àutri dio, e a l’ha provocà përparèj la flin-a dël Signor Dé dij sò cè.

Ël rest ëd j’aveniment capitaje durant ël regn d’Acas e tut lòn che chiel a l’ha fàit, dal prinsipi a la fin, a l’é registrà ant Ël Liber dij Rè ‘d Giuda e d’Israel. Peui Acas a l'é mòrt e a l'é stàit sotrà ant la sità 'd Gerusalem; ma a l'han pa portalo ant le tombe dij rè d'Israel. Sò fieul Esechia a l'ha pijà sò pòst coma rè ‘d Giuda.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache