La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 137


Salm

137. Arlongh ëd le rivere ‘d Babilònia  

J’esilià ‘d Babilònia a fan ëd plente për soa condission, a fan ëd vot ëd resté fedej a Gerusalem e a ciamo a Nosgnor ch’as pija soa arvangia contra dij sò nemis. 

Arlongh ëd le rivere ‘d Babilònia i j’ero setà e i pioravo për la nostalgìa ch’i j’avìo ëd Gerusalem. I l’avìo butà da banda nòstre arpe e tacaje a ij branch dij sàles ëd la sità. Coj ch’a l’avìo deportane an ciamavo soens ëd canté për lor, an ciamavo ‘d canté ‘d canson alégre ‘d festa, pròpi lor ch’a l’avìo gavane tute le rason për felo. An disìo: “Canté për nojàutri un-a dle canson ëd Gerusalem!”. Ma coma podrìo-ne mai canté le canson ëd Nosgnor ant na tera forëstera?

Se mai it dësmentièissa, Gerusalem, che mia man drita as dësmentia ‘d coma soné l’arpa. Che mia lenga as taca a la vòlta dla boca, s’i manchèissa d’arciamete a la ment, s’i faso nen ëd Gerusalem la sorgiss ëd mia gòj la pì granda.

Nosgnor! Arciama a la ment lòn ch’a l’avìo fàit j’Edomita cand che j’armeje ‘d Babilònia a son pijasse Gerusalem. “Spianela tuta, dësblela!” a crijavo. Babilònia! It saras ti a d’esse dësblà! A l'avrà 'd boneur col ch’a farà a ti lòn che ti ‘t l’has fàit a nojàutri! A l'avrà 'd boneur col ch’a ciaprà toe masnà e a-j farà meuire sbatùe contra ‘d na ròca coma ti ‘t l’has fàit con le nòstre.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm