La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 10


Litra a j’Ebreo

10

Ël sacrifissi dël Crist: na vira për sèmper 

Ël sistema vej, sota la Lege,  a l’era mach n’ombra dij beni ch’a l’avìo da ven-e, e nen la realità midema. A l’é për lòn ch’a l’era nen dël tut bon ëd porté a la pien-a purificassion coj ch’a pijavo part a l'arpetission dij sacrifissi da n’ann a l’àutr. An efet, s’a l’avèisso procurà na purificassion complèta, coj sacrifissi a sarìo stàit chità, përchè antlora ij fedej a sarìo stàit purificà na vòta për sèmper, e ij sò sens ëd colpa a sarìo dësparì. A l'opòst, coj sacrifissi a servìo mach për arciameje a la memòria, minca n'ann, che lor a j’ero ‘d pecator.

An efet, a l’é nen possìbil che ’l sangh ëd bocin e ‘d boch a peudèissa gavé ‘d pecà. A l’é për lòn che, cand ch’a l’é intrà 'nt ël mond, Crist a l’ha dije a Nosgnor: “Ti ‘t l’has nen vorsù ‘d sacrifissi nì d’oblassion, ma ti ‘t l’has adatame ‘n còrp da smon-e. A't piaso pa nì j’olocàust nì d’àutre oferte për ël pecà. Peui i l’hai dit: ‘Varda, Nosgnor, i son ëvnù për fé tò volèj, coma ch’a l’é scrit ëd mi 'nt le Scriture’”.

An prim leugh Crist a l’ha dit: “Ëd sacrifissi, d’oblassion, d’olocàust e ‘d’àutre oferte për ël pecà ti ‘t l’has nen pijane piasì (contut ch’a j’ero comandà da la Lege 'd Mosè). Peui a l’ha dit: “Varda, i son ëvnù për fé tò volèj". A l'é parèj che Nosgnor a dëscancela la prima aleansa e a sò pòst a l’ha butane na sconda. Precis përchè chiel a l’ha compì ‘l volèj ‘d Nosgnor, nojàutri i soma stàit santificà për ël mojen ëd l’oferta dël còrp ëd Gesù Crist, lòn che chiel a l’ha fàit na vòta për sèmper.

Tùit ij sacerdòt a ufìssio minca di e a smon-o vàire vire ij medesim sacrifissi, ma sti-sì a peulo mai gavé për dabon ij pecà. Ma Gesù Crist, nòst Gran Sacerdòt, apress d’avèj ësmonù n’ùnich sacrifissi për ij pëcà, a l’é setasse për sèmper a la drita ‘d Nosgnor. Ambelelà chiel a speta fin-a che ij sò nemis a sio umilià e rendù tanme ‘n taborèt për ij sò pé. Con cola oblassion ùnica chiel a l’ha portà për sèmper a compiment la purificassion ëd coj che ora a son santificà.

Fin-a lë Spìrit Sant a na dà testimoniansa, përchè chiel a dis: “Costa-sì a l’é l’Aleansa ch’i farai con mè pòpol apress ëd col di-lì”, a dis Nosgnor, “I butrai mie Lege ant ij sò cheur e i jë scrivrai 'nt sò interior”. Peui a gionta: “I m’arcordrai pì nen dij sò pecà nì ‘d soe colpe”. Ora, sicoma che ‘l përdon a l’é stàit acordà, a-i é pì nen da manca dë smon-e ‘d sacrifissi.

Esortassion a na vita arnovà 

Donca, car ij mè frej e seur, ora i l’oma pien-a libertà d’intré 'nt ël Tabërnàcol, ël leugh pì sant dël cel, mersì al sangh dël sacrifissi dël Crist medesim. Chiel a l’ha inaugurà për nojàutri na stra neuva, cola ch’a pòrta a la vita dëdlà dël vel e ch’a n’ampedìa l’intrada 'nt ël leugh santìssim, l’é a dì, travers soa carn. E dàit ch’ì l’oma un Grand Sacerdòt ch’a sta dzora dla ca ‘d Nosgnor, avzinomsje con cheur sincer e pien-a fiusa, da già che nòstre consiense colpèivole a son ëstàite netià con ël sangh medesim dël Crist e ij nòstri còrp con l’eva ch’a purifica.

Tenomse s-ciass, sensa esitassion, a la speransa ch’i professoma, përchè Nosgnor a compiss fedelment tute soe promësse. Pensoma a ‘d manere sèmper neuve ëd cissesse j’un j’àutri a l’amor tanme 'd bon frej e a fé d’euvre bon-e. Chitoma nen ëd pijé part a nòstre adunanse, coma cheidun a l’é già costumasse a fé, ma ansigomse j’un j’àutri, dzortut ora che ’l di darié a l’é avzinasse,

Car ij mè amis: s’i seguitèisso apòsta a fé ‘d pecà adess ch’i l’oma conossù la vrità, a-i sarìa pì gnun sacrifissi ch’a podèissa quaté costi pecà-sì. I l’avrìo mach da speté, e sossì a sarìa afros, ël giudissi ‘d Nosgnor e ‘l feu ardent ch’a consumrà tùit ij sò nemis. Përchè tant temp fa tùti coj ch’a l’avìo arfudasse dë scoté la Lege 'd Mosè a l’ero stàit condanà a mòrt sensa pietà, për la paròla ‘d doi o tre testimòni. Pensé mach a coma ch’a sarà motobin pes ëd lòn ël castigh ch’a l’avran merità coj ch’a buto sota ij pé ‘l Fieul ëd Dé, ch’a dëssacro ‘l sangh ëd l’Aleansa ch’a l’avìa santificane, e ch’a dëspressio lë Spìrit ch’an pòrta la grassia ‘d Nosgnor! I conossoma pro col ch’a l’ha dit: “I rangerai mi ij cont; i-j darai mi la paga ch’a merito”, e ancora: “A sarà Nosgnor a giudiché sò pòpol”. A sarà afros ëd tombé 'nt le man dël Dé ch’a viv!

Arciamé a la ment coj di ch’i l’avìe da pòch amprendù lòn ch’a riguarda ‘l Crist. Arcordeve coma ch’i seve staje fedej malgré tùit ij patiment ch’i l’avìe da soporté. A l’avio renduve në spetàcol për la gent, antlora ch’av fasìo le schergne e av barotavo, e fin-a i giutave d’àutri ch’a l’avìo da patì l’istess che vojàutri. I l’avìe pijà part ai patiment ëd coj ch’a j’ero butà an përzon, e cand ch’a l’avìo portave via tut lòn ch’i l’avìe, i l’eve acetalo con gòj. I savìe che a-i é ‘d beni ch’a son mej ëd coj-là e ch’a duro për sèmper. Campé nen via adess, la fiusa ch’i l’avìe 'nt ël Signor, da già che për lòn i arseivreve n'arcompensa granda. Lòn ch’i l’eve damanca a l’é la përseveransa 'nt ël compiment dël volèj ëd Nosgnor. Antlora i arseivreve tut lòn che chiel a l’ha promëttù.

Ancora un pò ‘d temp, e col ch’a l’ha da ven-e a vnirà e a tarderà nen. "Ij mè giust a vivran për la fede; ma se cheidun a s’artira andaré, mia ànima a pija gnun piasì an chiel". Nojàutri, nopà, i soma nen tanme coj ch’a viro le spale a Nosgnor e che për lòn a van a la përdission. Nojàutri i soma ij fedel, coj ch’a përsévero 'nt la fede për la salvëssa ‘d nòstre ànime.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Ebreo