La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esdra/Esdra 9


Esdra

9

N’orassion d’Esdra 

Regolà sòn, ij cap a son ëvnùit a troveme an disend: “La gent d'Israel, ij sacerdòt e ij Levita a son nen separasse dai resident dël pòst ch’a fan ëd ròbe abominàbij ch’a smijo a cole dij Canané, dij Hitita, dij Perisita, dij Gebusé, dj’Amonita, dij Moabita, dj’Egissian e dj’Amorita! An efét a l'avìo piàit ëd fomne an tra le soe fije, për lor e për ij sò fieuj, e mës-cià parèj nòstra smens sacrà con cola dij resident locaj. Pes ëd lòn: ij cap e j’ufisiaj d’Israel a son ëstàit ij prim a dé ‘l cativ esempi d’infidelità!”. 

A sente sòn, i l'hai s-ciancà mia vestimenta e 'l mantel, e i l'hai rancà via ij cavèj e ij pluch ëd la barba e a son butame setà fòrt anmagonà. Antlora tuti coj ch’a tramblavo a le paròle dël Dé d'Israel a son butasse d'antorn ëd mi për motiv ëd costa ofèisa fàita da coj ch’a j’ero artornà da l’esili. Për lòn ch’am riguardava, i son restà là setà, crasà, fin-a a l'oblassion ëd la sèira.

A l'oblassion ëd la sèira, i son aussame prostrà coma ch’i j’ero, vestimenta e mantel ës-ciancà, e i son tombà an gënojon, i l'hai dëstendù le man an preghiera anvers ëd Nosgnor, mè Dé, e i l'hai dit:

“Nosgnor! I l’hai onta e gen-a mach a aussé mia fàcia ‘nvers ëd ti: përchè nòstre colpe a son moltiplicasse dzora 'd nòstra testa, e ij nòstri pecà a son ambaronasse fin-a al cel. Dai di dij nòstri antich fin-a al di d'ancheuj nòstre colpe a son ëstàite gròsse, e për lòn, nojàutri, ij nòstri rè e ij nòstri fieuj, i soma stait butà ant le man dij re dle nassion. I soma stàit massà dë spa, a l’han fërmane, ravagiane, e umiliane, pròpi com an càpita ancheuj. Con tut sòn, da 'n pòch ëd temp a sta part, a l'é manifestasse la misericòrdia dël Signor, nòst Dé. Chiel a l'ha liberà na part ëd nòstra gent e a l'ha përmetù che ij dzurvivù a trovèisso sosta an sò leu sant: parèj ch’a l'ha fàit luse nòstri euj e i l'oma avù arlass da nòstra përzonìa. Përchè noi i soma mach ëd serv, ma 'l Signor a l'ha pa lassane an nòstra servitù: a l'ha concedune la binvolensa dij re 'd Persia, fasendne arvive për ch’i podèisso torna drissé la ca 'd nòst Dé e i restaurèisso ij sò drocheri an prometéndne na sosta sicura an Giudea e an Gerusalem. 

Ma ora, Nosgnor, còs ch’i podoma dì dòp ëd sòn? Përchè ch'i l'oma pì fàit obediensa ai tò comandament, coj ch’it l’avìje prescrivune pr’ ël mojen dij tò servitor, ij profeta, quand ch’it disìe: “Ël pais che vojàutri i steve për pijene possess a l'é un pais anflà për le pràtiche abominèivole dle gent dël pais. Soe abominassion a l'han ampestà da na part a l'àutra con soa mnis tuta costa tèra. E bin! Dé pa via vòstre fije ai sò fieuj e pijé pa soe fije për ij vòstri fieuj. I l’eve gnanca mai da fé ch’as na stìo an pas e ch’a pròspero, e sossì përchè vojàutri i peusse mangé ij frut soasì dël pais e lasseje an ardità a vòstri fieuj për sempe”.

Ora, dòp tut lòn che a l'é ancapitàje për càusa 'd nòstre assion grame e për ij nòstri pecà, con tut sòn, Nosgnor, ti 't l'has ancora fin-a slegerì ël pèis ëd nòstre përversità e lassane formé në strop ëd dzurvivù. Forse che i podroma torna violé tò comand e fesse parent con ëd gent abominèivola? Miraco t'anrabierìe pa con noi fin-a ësterminene, sensa lassé nì rimanensa nì dzurvivù? Nosgnor, Dé d'Israel! Për toa binvolensa a l'é restane mach pì në strop dë scampà, com a l'é ‘l cas d'ancheuj. Vardne-sì dëdnans a ti con nòstra colpa! Òhi, për tut sòn a l'é pa possìbil trové dë scuse an toa presensa”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Esdra