Rino Serra/Le fior dël mal/105


CV. Ël vin ëd jë strassié 
Motoben sovent, al ciairor ross d'un lampion 
Doa 'l vent bat la fiama e dël véder l'é tormenton 
Ant ël cheur d'un vej suborgh, labirint nitos 
Doa l'umanità a fërmiola an arbeuj tempestos, 

As vëdd che dondonand la testa a-i ven në strassé, 
Sbatend a le muraje coma 'n poeta e, 
Sensa pijesse tròp varda djë spion, sòi soget, 
Spantié tut sò cheur an pì che glorios proget. 

A deta legi sublin, a fà 'd giurament, 
A àussa le vitime, a campa giù ij malfasent 
E sota 'l firmament mé pavajon sospendù 
A s'ancioca djë splendor ëd soa granda virtù. 

Si, certa gent dai sagrin ëd famija crasà, 
Dal travaj consumà e tormentà da l'età, 
Piegà, sfiancà sot un mugg ëd rocheri e amnis, 
Ël vòmit confus ëd la in-mensa Paris, 

Artornand da n'odor ëd botal bin përfumà 
E da camrada, vnù bianch ant le lòte passà 
E con mustacc ch'a pendo coma vej drapò 
E jë stendard, le fior e j'arch trionfaj ëdcò 

As drisso dëdnans a lor, magìa grandiosa! 
E 'nt l'òrgia peui ch'a s-ciorgniss luminosa 
Ëd trombëtte, ëd crij, ëd tamborn e 'd càud sol 
E a pòrto glòria al pòpol cioch d'amor! 

L'é parej che la van-a umanità traversand, 
Ël bon vin, Pattòlo lusent, àor a va portand; 
Për la gola dl'òmo soe imprèise a canta 'dcò 
E coma re ver a regna për ij sòi cadò. 

Për nié 'l rancor e anche cuné la lòira 
Ëd tui ij vej maledet ch'a meuiro sensa glòria, 
Dio, tocà dal rimòrs, 'l seugn l'avìa creà; 
L'òmo 'l vin, fij dël sacr sol a l'ha giontà! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire