Rino Serra/Le fior dël mal/134


CXXXIV. Galanterìa 
VIII 
LË SBRINCC 

Tòi bej euj son ëstrach, pòvra amorosa! 
E për tant temp, lassie pa durbì, 
Lassie 'n sta languida pòsa 
Doa l'ha pijate 'l piasì. 
Ant la cort lë sbrincc d'eva a canta 
E a sta pa ciuto né neuit né di àor, 
L'anciarm dosman a së spantia 
Doa stassèira l'ha campame amor. 

Ël fass duvertà 
An mila fior, 
Doa Febea 'nciarmà 
A buta sòi color, 
Mé pieuva drocà 
An largh pior! 

Parej toa ànima 'nvischerìa 
Ël ciàir dël piasì afoà 
E së slansa, rapida e ardìa, 
Anver ij vast cej ancantà. 
Peui a së spantia 'n murend 
Ant un flut d'un arnos langor 
Che për n'invisibil riva ch'a pend 
A cala giù 'n fond a mè cheur. 

Ël fass duvertà 
An mila fior, 
Doa Febea 'nciarmà 
A buta sòi color, 
Mé pieuva drocà 
An largh pior! 

Oh ti, che la neuit si bela 't fà, 
Mé l'é doss për mi, dzor tòi sen cin 
Scoté 'l pior etern ch'a s'na và 
E sangiuta drinta ai bassin! 
Lun-a, eva sonora, neuit benedìa, 
Erbo ch'i frisson-e 'ntorn ancor, 
Vòsta pura malinconia 
A l'é lë specc dël mè amor. 

Ël fass duvertà 
An mila fior, 
Doa Febea 'nciarmà 
A buta sòi color, Mé pieuva drocà 
An largh pior! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire