La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 4


Esechiel

4

Un segn dl’assedi ch’a vnirà 

“Ti, Fieul d’òm, ciapa na tavlëtta ‘d creja, buttëtla dëdnans e gravie ansìma na sità, ch’a rapresentrà Gerusalem. Peuj mostra la sità coma sa fèissa a n’ëstat d’assedi. Drìssie d’antorn ëd tor movìbij, costruìssie contra ‘d rampar, anvirónie d’acampament e buta tut an gir ëd moton ëd sventrament. 

Ciapa peuj na pèjla ‘d fer e bùtla tanme na muraja ch’a peuda nen atachesse an tra ti e la sità. Vìrte anvers la sità e mostra coma ch’a sarà dur l’assedi contra 'd Gerusalem. [Ti’t saras l’assediant ëd la sità]. Tut sòn a sarà ‘n segn pr’ Israel. 

Ore, cogg-te ansima a tò fianch mancin e bùtte adòss tùit ij pecà d’Israel. It l’avras da porté la pen-a ‘d soa colpa për tërzent e novanta di. It comando ‘d porté ij sò pecà un di për minca agn ëd soa colpa. Quand ch’it l’avras compì lolì, it cogeras torna ansima a tò fianch ëd drita: pòrte adòss la colpa dël regn ëd Giuda për quaranta di: un di për minca agn dij pecà ‘d Giuda. 

Apress ëd lòn séguita a vardé l’assedi ëd Gerusalem. Sta cogià ambelelà con ël bras dëscuatà për nunsieje, da part mia, soa distrussion. E mi, varda, it groperai con ëd còrde, e ti it podras pa pì virete da na part a l’àutra, fin-a a la mira ch’it l’àbie compì ij di dl’assedi. 

Apress ëd lòn, ciapa ‘d forment, d’òrdi, ëd fave, ëd lentìe e d’ëspéuta. Butje drinta a ‘n vas e fane ‘d pan për tut ël temp ch’it saras cogià dzora tò fianch. It në mangeras për tërzent e novanta dì. Ël mangé ch’it pijeras minca di a l’avrà pa da peisé pì che un quart ëd chilo e it lo spartiras për tuta la giornà. It beivras ëdcò d’eva mzurà, mes lìter d’eva ch’it la spartiras për tuta la giornà. Fà ‘d feu con ëd merdarìa uman-a e cheus col pan-li  dëdnans a lor coma s’a fussa na mica d’òrdi.

Peuj Nosgnor a l’ha dime: “J’israelita a mangeran parèj ëd mangé antamnà an mes a le nassion anté che mi i-j dësbergiairai”. I l’hai rësponduje: “Ah, Signor Dé! Mi i l’hai mai tocà ‘d ròba antamnà. Fin-a dal temp ch’i j’ero pcit i l’hai mai mangià ‘d carn ëd bestie ch’a j’ero mòrte për maladìa o ch’a l'ero stàite massà da d'àutre bestie. I l’hai mai mangià ‘d carn ch’a sìa antërdìa da la Lej. Antlora chiel a l’ha dime: “Va bin. Antlora it l’avras da cheuse ‘l pan nen con ëd merdarìa uman-a ma con ëd drugia ‘d vaca”. Peuj a l’ha dime: “Fieul d’òm, i rendrai ël mangé motobin ëscars an Gerusalem. A sarà rasionà con granda diligensa e mangià con tëmma. Ëdcò l’eva a sarà rasionà stissa a stissa, e la gent a na beivrà an tërmoland. Quand ch’a mancrà ‘l pan e l’eva, la gent as varderà l’un l’àutr con ësparm. A l’é për soe colpe ch’as consumran.

Nòte 

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Esechiel