Candida Rabbia/Stèile bleuve
Artorn

Stèile bleuve 
I er-lo ’n sògn? 
Nià ’nt ël caud 
còti e molsin ëd la lan-a dij cussin 
ant vòst let gròss ëd doi piasse 
përfumà ’d pan e d’amor, 
sento coma na canson ch’am carëssa e a m’anlupata. 

Son dësfasse pèj d’un nen, 
grop dë liasse, ij mè sagrin 
e dësviand-me im sento a còl 
ël vòst fià, carià ’d basin. 

Durvand j’euj, le stèile bleuve 
che jer sèira l’heu artrovà, 
a më smicio cantarin-e badinand-me con grinor 
«... Soma pa stèile ’d Natal, 

it arcòrdes pròpi-pa? 
L’hès cujine ’n cola istà... 
Carcatëppe dj’alp pì alvà; 
t’arportoma tut l’amor: 
soma pa stèile, ma fior».

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Candida Rabbia