La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 9


Gioann

9

Gesù a varìss n'òm bòrgno ‘d nassensa 

E mentre che Gesù a passava, a l'ha vëddù n'òm bòrgno da la nassensa. E ij sò dissépoj a l'han ciamaje: "Rabbi, chi ch'a l'ha pëcà, st’òm-sì, o sò pare, o soa mare, për esse nassù bòrgno?". Gesù a l'ha rësponduje: "Chiel a l'ha nen pëccà, e gnanca sò pare, nì soa mare, ma a l'è parèj përchè j’euvre 'd Nosgnor as manifesto an chiel. A venta ch'i foma j'euvre 'd col ch'a l'ha mandame, mentre ch'a l'é dì. A l'é 'n camin ch'a-i riva la neuit, e antlora gnun a podrà pì travajé. Fin-a a tant ch'i son an ësto mond, mi i son ël ciàir dël mond. Apress dë ste paròle-sì, Gesù a l'ha spuvà an tèra, a l'ha fàit ëd pàuta con la saliva, e a l'ha butala an sj'euj dël bòrgno. E a l'ha dije: "Va a lavete ant la vasca 'd Siloam" (ch'a veul dì 'mandà'). Anlora chiel a l'è andaje e a l'é tornass-ne ch'a-i s-ciairava.

Ma jë vzin e coj ch'a l'avìo vëddulo prima ch'a ciamava la limòsna, a disìo: "E-lo nen chiel-lì col ch'a stasìa setà a ciamé la limòsna?". A-i era 'd gent ch'a disìa: "Ma si, a l'é prope chiel!", e d'àutri a disìo: "No, ma a jë smìa mach!". E chiel a-j disìa con insistensa: "A l'é bin mi!". Ëd conseguensa a l'han dije: "Com a l'é andàit che adèss ij tò euj a-i ës-ciàiro?". Chiel a-j replicava: "Col òm ch'as ciàma Gesù a l'ha fàit ëd pàuta, a l'ha butamla an sj'euj e a l'ha dime: 'Va a la vasca 'd Siloam e peui lavte'. I-i son andaje, i-i son lavame, e aprèss i l'hai s-ciairà". Anlora a l'han dije: "Dov é-lo col òm?". E chiel a-j dìs: "I lo sai nen".

La reassion dij Farisé a la varision 

Anlora a l'han ëmnà dai Farisé col che prima a l'era stàit bòrgno. Col dì che Gesù a l'avìa fàit ëd pàuta e che a l'avìa duvertà j'euj dël bòrgno a l'era un dì 'd saba. Për col motiv-lì ij Farisé a l'han ancora ciamaje an che manera chiel a l'avìa arcuperà la vìsta; e a l'ha dije: "A l'ha butame 'd pàuta an sj'euj, mi i son lavame e adèss i-i s-ciàiro".

Anlora cheidùn dij Farisé a l'ha 'ncaminasse a dì: "Col òm-là a l'é pa mandà da Nosgnor, përche a rispeta nen ël Saba; ma d'àutri a disìo: "E-lo mai possibil che n'òm gram a fasa 'd miràcoj parèj?". Ansì a-i era ‘d discòrdia an tra ‘d lor. Për col motìv-lì a l'han torna dì al bòrgno: "E ti, cosa na dìses-to ëd col ch'a l'ha duvertate j'eui?". E chiel a l'ha rësponduje: "A l'é un profèta".

Coj cap religios, tutun, a l'han nen vorsù chërdje che chiel a fussa stàit bòrgno përdabon e che peui a l'avèissa arseivù la vista. Parèj, a l'han decidù ëd mandé a ciamé ël pare e la mare 'd col ch'a l'avìa arcuperà la vista. E a l'han antërogàje, an disend: "E-lo sto-sì vòst fieul, dont i dìse ch'a l'é nassù bòrgno? Coma ch'a l'é, donca, ch'adèss chiel a vëdd ciair?". Sò pare e soa mare a l'han rësponduje: "Nojàutri i savoma che sto-sì a l'é nòst fieul e ch'a l'é nassù bòrgno. Ma coma ch'a sìa che adèss a-i ës-ciàira, o chi a peussa esse ch'a l'àbia duvertaje j'euj, i lo savoma nen. A l'é già d'età, ciameje a chiel: a parlërà chiel ëd lòn ch'a lo rësguarda". Sò pare e soa mare a l’avìo dit ëste còse, për motìv ch'a l'avìo tëmma dij cap religios, përchè lor a l'avìo già pijà la decision che se cheidun a lo arconossìa për esse 'l Crist, col-là a sarìa stàit campà fòra da la sinagòga. A l'é për lòn che sò pare e soa mare a l'avìo dije: "A l'é già d'età, ciameje a chiel".

A l'han torna ciamà col ch'a l'era stàit bòrgno, e a l'han dije: "Dà glòria a Nosgnor: i savoma che col òm a l'é gram". E chiel a l'ha dije: "S'a sia gram i lo sai nen; tut lòn ch'i sai a l'é ch'i j'era bòrgno e ch'adèss i-i s-ciàiro". A l'han donca torna dije: "Còs ha-lo fate? Com è-lo ch'a l'ha duvertate j'euj?". A l'ha rësponduje: "I l'hai divlo già tante vire e i l'eve nen capilo. Përchè veule-ve sent-lo torna? Veule-ve forse dcò vojàutri dventé ij sò dissépoj?".

Anlora a l'han strapassalo e a l'han dije: "It saras ti sò dissépol; për noi, i soma 'd dissépoj ëd Mosè. Nojàutri i savoma che Nosgnor a l'ha parlà a Mosè, ma sto Gesù i savoma nen da 'ndoa ch'a sia surtì". Chiel a l'ha rësponduje: "Costa-sì a l'é pròpi bela che vojàutri i sapie nen d' andoa ch'a sìa, e tutun col òm-là a l'ha duvertàme j'eui!". I savoma bin che Nosgnor a scota pa nen coj ch'a son gram, ma se cheidun a l'é divòt e ch'a fà sò volèj, Nosgnor a l'esaudiss. Da che mond a l'é mond, gnun a l'ha mai sentì che cheidùn a l'àbia duvertà j'euj d'un ch'a l'era bòrgno ëd nassensa. Se cost òm a fussa nen da Nosgnor, a podrìa nen fé ‘d ròbe parèj". Per tuta rispòsta a l'han dije: "Ti 't ses venù al mond tut coatà 'd pecà, e 't veule fene da magìster?" E a l'han campalo fòra.

Gesù a l'ha sentì dì ch'a l'avìo campalo fòra e, an avend-lo torna 'ncontrà, a l'ha dije: "Chërdës-to al Fieul 'd Nosgnor?". E a l'ha rësponduje: "Monsù, chi é-lo, per ch'i l’abia da chërd-je?". Gesù a l'ha dije: "Ti't l'has vëddulo, a l'é col ch'a parla con ti". Antlora a l'ha dìt: "Signor, i chërdo", e a l'é campasse a tèra ai sò pé për adorelo. E Gesù a l'ha dìt: "I son ëvnù an ësto mond për fé giustissia, dë manera che coj ch'a vëddo nen a-i s-ciàiro, e coj ch'a chërdo dë s-ciàiré a dvento bòrgno”.

E cheidun dij Farisé ch'a l'ero ansem a chiel a l'han sentilo e a l'han dije: "Som-ne fòrsi ëd bòrgno 'dcò nojàutri?". Gesù a l'ha dije: "S'i fusse 'd bòrgno, i sarìe nen colpèivol, ma s'i dise che vojàutri i-i s-ciàire, vòstra colpa a resta.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Gioann