La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 2


Luca

2

Censiment e la nassensa 'd Gesù 

Ora, an col temp-lì a l'é rivà che n'órdinansa a l'é stàita publicà da part ëd Cèsar Augusto, che tùit a fusso anregistrà. Sta prima consegna a l'é stàita fàita cand che Quirinio a l'era governator ëd la Siria. Tùit a 'ndasìo për fesse anregistré, ognidun an sò pais d'orìgin. Anlora 'dcò Giusèp a l'é montà da la Galilea an Giudea, da la sità 'd Nasarèt ant la sità 'd David, ciamà Betlem, për motiv che chiel a l'era 'n dissendent dël rè David. A l'é andaje për fesse anregistré ansema a Marìa, ch'a l'era staje promëttùa an mariagi e che già a spetava 'n cit. 

Antramentre ch'a j'ero là, a l'é rivà për chila 'l temp ëd caté, e a l'ha butà 'l mond sò fieul prim-génit, a l'ha fassalo, e a l'ha cogialo ant na grupia, përchè a-i era nen ëd pòst për lor ant l'obergi.

La Vìsita dij Bërgé 

Ora, a-i ero lì davzin ëd bërgé ch'a stasìo 'nt ij camp e ch'a goernavo ij sò strop ëd feje 'nt la neuit. E n'àngel dël Signor a l'é presentasse dë 'dnans ëd lor e la glòria 'd Nosgnor a l'ha anvlupaje 'd ciàir tant ch’a na son ëstàit ëstravirà e son ësburdisse nen pòch. Ma l'àngel a l'ha dije: "Àbie nen tëmma përchè - sté bin a sente - iv nunsio la neuva 'd lòn ch'a sarà 'n grand motiv d'alegrëssa për tut ël pòpol. Ancheuj, ant la sità 'd David, për vojàutri a l'é nassù 'l Salvator, ch’a l'é 'l Crist, ël Signor. Sossì av sarà 'd marca: i trovereve 'n cit fassà e cogià 'nt na grupia". E 'd colp, ansema a l'àngel, a-i é staje na legion ëd l'armeja dël cel ch'a làudava Nosgnor e ch'a disìa: "Glòria sia a Nosgnor ant ij leugh ij pì àut! Che la pas a sia an sla tèra an mes a coj ch'a-j son agradì!".

E a l'é rivaje che dòp che j'àngej a son andass-ne për torness-ne 'n cel, ij bërgé a son disse an tra 'd lor: "Andoma donca fin-a a Betlem, e vëddoma còsa ch’a sìa lòn ch’a l’é rivaje e che Nosgnor a l'ha fane conòsse". A son donca andàit an pressa e a l'han trovà Maria e Giusèp con ël cit cogià ant na grupia E dòp ch’a l’han vëddulo, a son butasse a conté a tuti lòn ch'a-j era stàit dit ëd cola masnà; e tuti coj ch'a l'han sentulo, a son ëstane ëstupì dle còse ch'a-j contavo ij bërgé. Marìa, da soa part, tute ste paròle-sì a-j tnisìa coma 'n tesòr drinta al cheur e a pensava còsa ch'a podèisso significhé. Ij bërgé, peui, a son andass-ne glorificand e làudand Nosgnor për tut lòn che l'avìo sentù e vëddù: tut a l'era stàit pròpi coma ch'a l'era staje contà.

Cand che peui a son passaje eut di për podèj fé la sirconcision a la masnà, anlora a l'han daje 'l nòm Gesù, ël nòm indicà da l'àngel prima ch'a fussa stàit concepì 'nt ël vènter ëd soa mare.

Presentassion ëd Gesù al Templi 

Cand peui ch'a l’è rivaje ‘l témp ëd la purificassion conforma a la Lege ‘d Mosé, Giusèp e Marìa a l’han portà la masnà a Gerusalem për prësentela a Nosgnor, (conforma a lòn ch'a l'é scrit ant la Lege 'd Nosgnor che ògni mas-cc prim-génit a l’ha da esse consacrà al Signor)  e per smon-e an sacrifissi na cobia ‘d tórtole o ‘d colombe giovo coma ch'a prescriv la Lege ‘d Nosgnor.

La Professìa 'd Simeon 

Ora, a-i era a Gerusalem n'òm ch'as ciamava Simeon e ch'a l'era giust e timorà 'd Nosgnor. Chiel a spetava la consolassion d'Israel, e lë Spìrit Sant a l'era an su chiel. Lë Spìrit Sant a l'avìa arvelaje ch' a sarìa nen mòrt prima ch’a l’avèissa vëddù 'l Crist ëd Nosgnor. Anlora Simeon, cissà da lë Spìrit, a l'é vnuit ant le cort dël templi e a l'é trovasse là pròpi cand ch'a rivavo 'l pare e la mare 'd Gesù për porteje 'l cit conforma a la costuma ch’a l’é la prescrission ëd la Lege. Simeon as l'ha fass-lo dé an brass e a l'ha benedì Nosgnor Dé con coste paròle: "Nosgnor! Adess, conforma a toa paròla, lassa andé 'n pas tò servitor. A la fin, ij mè euj a l'han podù vëdde la salvëssa ch'it l'has prontà përchè tuti ij pòpoj a la vëddo. Chiel a l'é ‘n ciàir për arvelé Nosgnor a le nassion e la glòria 'd tò pòpol Israel".

La mare e 'l pare 'd Gesù a së stupìo dle cose ch'as disìo 'd chiel. Peui Simeon a l'ha benedije e a l'ha dit a Marìa, soa mare: "Stà bin a sente: sto cit a l'é destinà a d'esse càusa 'd croa e d’arsuression ëd tanti an Israel e për esse 'n segn ch'a-j faran oposission. A n'arzulterà ch'a saran arvelà ij pì përfond pensé 'd tanti cheur e na spa at trapasserà toa ànima midema!"

La testimoniansa d'Anna 

A-i era 'dcò na profetëssa, Anna, la fija 'd Fanuel ëd la tribù d'Aser. A l'era motobin veja. Sò marì a l'era mòrt cand ch' a l'ero stàit ësposà mach set agn. Da antlora chila a l'era restà na vidoa fin-a a l'età d'otantequatr agn. A stasìa sèmper ant ël Templi e a servìa Nosgnor di e neuit e con ëd digiun e d'orassion. Pròpi 'n col moment-lì chila a l'é avzinasse a lor, a l'é butasse a ringrassié Nosgnor e a parlava ëd  cola masnà a tuti coj ch'a spetavo la redension ëd Gerusalem. 

Cand ch'a l’han compì tut lòn ch'a l'era la prescrission ëd la Lege 'd Nosgnor, a son tornass-ne an Galilea, a Nasarèt, sò pais. E 'l cit a chërsìa e a vnisìa fòrt ant lë spìrit pien ëd sapiensa, e la grassia 'd Nosgnor a l'era an su chiel.

Gesù 'nt ël Templi 

Ora, sò pare e soa mare a 'ndasìo tuti j'agn a Gerusalem a la festa 'd Pasca. Cand ch'a l’ha compì dódes agn, a son torna andàit sù a selebré la festa coma ch'a l'ero costumà a fé, ma, pen-a passà ij di dla festa, mentre ch'as ancaminavo për la stra për torness-ne a ca, ël fiolin, Gesù, a l’é restà andarera a Gerusalem sensa che sò pare e soa mare as na rendèisso cont. Pensand ch’a fussa an tra ij compagn ëd viage 'nt la carovan-a, a l’han marcià na giornà prima 'd butesse a sërchelo an tra ij parent e ij conossent. Avend-lo nen trovà, a son tornass-ne a Gerusalem an serca ‘d chiel.

Dòp tre di a l’han trovalo 'nt le cort dël Templi, setà an mes ai magìster ëd la Lege, antramentre ch'a jë stava a sente e a-j fasìa ‘d domande. E tuti coj ch'a lo scotavo as maravijavo 'd soa inteligensa e 'd soe rispòste. Cand ch'a l'han vëddulo, a savìo pì nen còsa pensene. Soa mare a l’ha dije: “Fieul, përchè it l’has fane parèj? Varda, tò pare e mi, i l'avìo pròpri 'd crussi e it sercavo con afann!". E chiel a l’ha rësponduje: “Përchè mai sercheme? I seve nen ch'i l'avìa da sté 'nt la ca 'd mè Pare?”. Ma lor a l'han nen capì lòn che Gesù a vorèissa dì. Anlora a l'é calà con lor e a l'é vnù a Nasarèt e a j'era sogetà. Tutun, soa mare a tnisìa tute ste còse 'nt sò cheur. E Gesù a chërsìa an sapiensa, an statura e 'nt ël favor ëd Nosgnor e dla gent.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Luca