Mariuccia Panero Manzone/La sorgiss ant ël prà
Artorn

La sorgiss ant ël pra 
Coma jera bel, tanti agn fa
Quandi masnà portava la marenda
a-me pa 'n tël pra e dop avej voltà
e rivoltà 'l fen, giunsiva 'l man a
casseul per beive l'eva dla sorgiss
ch'a seurtiva 'n bele-mes al pra.
Mës-ciàva la sôa puressa
La sôa freschëssa, al profum
Dl'erba, dle fior di pra, con el
Quassè dla ran-a che curiosa
Fava babòja dal fossà.
Adess quandi bèiv
A la botelia ed plastica
Pien-a d'eva ch'a fris
Impassienta ëd sorti per
Riaquistè la soa libertà
Dëspiasova d' come l'han tratala
Han ven da pensè:
Ma... l'eva a l'é 'n diritt come l'aria
 L'eva a l'é 'n bin comun
 L'eva a l'é vita (a vote dcò distrussion)
Ma... ël progress 'un la fa beivi ambotija
Cön na scadenza limità e l'eva dla sorgiss che
Adess a lìe 'dcò inquinà, l'è mapi 'n ricord del temp passà.

Mariuccia Panero Manzone
Poesìa
Leteratura piemontèisa