Remigio Bertolino/Di curt
Artorn

Dì curt 

Di curt,
paje ëd lus
sël rame mòrte.
Midaja dël Papa, ël so,
òstia sovra la lengua bianca
dij brich.

Di curt, përdù
ën muscej ëd faròsche.
Ël vent cusa ël tecc:
na bava ëd gibr
ënt ël përtus dl’evia.

Di curt,
sèire che dësglin-o
gran-e ëd silensi
dai veri, stèile.
Cin sël piat
i pel ij còrp celest
dël trifole brovà.

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Remigio Bertolino