La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 14


Gioann

14

Discors d’adiù ‘d Gesù 

“Crussieve nen. Vojàutri i l’eve fede an Nosgnor Dé, àbie ‘d fede ëdcò an mi. A-i-é motobin d’alogg ant la ca ‘d mè Pare; s’a fussa divers i l’avrìa già divlo; përchè i vad a pronteve ‘l pòst, e s’i vad a pronteve ‘l pòst, i torneraj për pijeve ansem a mi, parèj che là ‘ndoa ch’i son mi, i ven-e peui a sté ‘dcò vojàutri. E vojàutri i seve bin andoa ch’i vado, i në conòsse la vìa”.

Tomà a-j dis: “Signor, i savoma nen andoa ch’it vas; com é-lo donca ch’i podoma conòss-ne la vìa?”. Gesù a-j rëspond: “La vìa, la vrità, e la vita a l’é mi; gnun a peul ven-e al Pare fòra che për mi. S’im conòsse, i conoss-rìe ‘dcò mè Pare; bel e adess i lo conòsse e i l’eve vëddùlo.

Flip a-j dis: “Signor, fane vëdde ‘l Pare, e tant a sarìa pro për nojàutri”. Gesù a l’ha dije: “A l’é già da tant che mi i son ansem a vojàutri e ti ‘t l’has ancora nen conossume? Flip, col ch’a l’ha vëddù mi, a l’ha vëddù ‘dcò mè Pare. Com’ é-lo ch’ it dise: “Fa-ne vëdde ‘l Pare?. Chërdes-to nen ch’i son an mè Pare e mè Pare a l’é an mi? Le paròle ch’iv diso, i -j diso nen daspërmì midem, ma a l’é ‘l Pare ch’a sta an mi col ch’a fà soe euvre miracolose. Chërd-me ch’i son ant ël Pare e ‘l Pare a l’é an mi, sëdnò chërd-me për motiv dj’euvre miracolose ch’i faso.

An vrità, an vrità 'v diso: Col ch’a chërd a mi, a farà 'dcò chiel j’euvre ch’i faso mi, ansi, a në farà ‘d pì grande ancora che ste-sì, për motiv ch’i vad al Pare. E qualsëssìa còsa ch’i ciame a mè nòm, i la farai, parèj che ‘l Pare a sia glorificà dal Fieul. S’im ciame cheicòsa a mè nòm, i la farai.

La dotrin-a an slë Spìrit Sant 

S’im veule bin, fé lòn ch’iv comando. Anlora i pregherai mè Pare, e chiel av darà n’àutr Consolator për ësté ‘nsem a voi për sèmper; a l’é lë Spìrit dla vrità che ‘l mond a peul nen arsèive përchè a lo vëdd nen e a lo conòss nen. Vojàutri, contut, i lo conòsse përchè a sta ‘nsem a voi e a sarà an voi.

Iv chiterai nen coma dj’orfanìn, i vniràj da voi. Ancora ‘n pòch, e ‘l mond am vëdrà pì nen, ma voi im vëddreve, përchè mi i vivo e ‘dcò vojàutri i vivreve. An col dì-là i conòss-reve ch’i son an mè Pare, e voi an mi, e mi an voi. Col ch’a l’ha ij mè comandament e ch’a-jë scota, a l’é col ch’am veul bin, e col ch’am veul bin a sarà amà da mè pare e mi i lo amërai, e im arvelërài a chiel.

Giuda (nen l’Iscàriot) a-j dis: “Signor: com a l’é ch’it lass-ras conòsse da noi, e nen dal mond?”. Gesù a-j rëspond:”Se cheidun am veul bin a scotrà mia paròla, e mè Pare a-j vorerà bin, e i vniroma da col-lì, e i staroma an soa cà. Col ch’am veul pa bin, a scota nen mie paròle. E la paròla ch’i sente, a l’é nen la mia paròla, ma a l’é cola dël Pare ch’a l’ha mandame.

I l’hai dive ste còse antramentre ch’i son ansem a voi, ma ‘l Consolator, ch’a l’é lë Spìrit Sant, che ‘l Pare a mandrà an mè nòm, Chiel av mostrërà tut e av arciamrà a la ment tut lòn ch’i l’hai mostrave.

Iv lasso la pas, iv dago mia pas, iv la dago nen l'istess che 'l mond a la dà. Che ij vòstri cheur a sio nen crussià. Manché nen ëd coragi. I l’eve sentì lòn i l’hai dive: I vado vìa, e i tornerai da voi; s’im vorèisse bin, i sarìe content ch' i l’hai dive ch’i son an camin d’andé al Pare, përchè ‘l Pare a l’é pì grand che mi. I l’hai divlo prima che lòn a sia rivà, parèj che cand ch’a sìa rivà, i l’àbie fede (ancora ‘d pì). I parlërai pì pòch ansem a voi, përchè ‘l prinsi dë sto mond a l’é press a rivé, tutun a peul fé nen contra 'd mi, ma parèj che ‘l mond a conòssa ch’i veulo bin al Pare e ch’i faso lòn che ‘l Pare a l’ha comandame. Levève e partoma da sì.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Gioann