La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 91


Ij Salm

91. Ti ch’it ëstas ant la sosta dël Pì-àut 

Ant ës Salm na përson-a (forse ‘n sacerdòt) a s’adressa a un ch’a l’ha trovà soa sosta an Nosgnor e a-j conferma che Dé a lo guernrà dal privo. Ant ij vers 14-16 a l’é Nosgnor midem ch’a promet ch’a lo mantenrà an tuta sicurëssa.

Ti ch’it ëstas ant la sosta dël Pì-àut, ti ch’it treuve d’arpar a l’ombra del Tut-potent, dì a Nosgnor: “It ses mach ti mia sosta, ël leugh anté ch’i peudo trové protession, mè Dé, dont i l’hai fiusa”. A sarà chiel a guernete da tùit ij trabucèt e ch’a t’avrà sota soa tùa përchè it ciape pa ëd maladìe. A sarà chiel ch’at quatrà sota soe piume; tò arfugi a sarà sota soe ale. Soe promësse fedej a son toa armura e tò scu. Àbie pa tëmma dle carcaveje 'd la neuit, nì dla flecia ch’a sajëtta ant lë scur. Àbie nen tëmma dle maladìe ch’a stan a l’avàit a mesdì. Bele s’a-i në fusso ‘d mijé ch’a casco ai tò fianch, o s’a-i në fusso des-mila ch’a meuiro aranda ‘d ti, costi maj at tocheran pa. Basta mach ch’it doverte j’euj e ti ‘t vëdras coma ch’a son castigà coj ch’a l’han ël mal ant ël cheur. Se ti ‘t fase ‘d Nosgnor toa sosta, s’it pije ‘l Pì-àut coma tò arpar, a-i sarà gnun mal ch’at podrà vince; gnun-a dësgrassia a s’avzinrà a toa ca. Përchè chiel a darà l’órdin ai sò àngej ëd goernete: a-i fà nen andoa ch’it vade. A saran lor ch’at tenran sù con soe man parèj che ti gnanca 't fasa mal an ësbatend ij tò pé contra na qualsëssìa pera. Ti ‘t butras sota ij pé dij leon e ‘d serp e i të sbërgnacras ij leonòt e le vipre. Nosgnor a dis: “I salverai coj ch’am veulo bin, i guernerai coj ch’a l’han fiusa an mè nòm. Cand ch’ it më ciame it rëspondrai; i sarai con ti ant ël moment dël privo. It salverai e it rendrai onor. I pasierai toa anvìa ‘d na vita longa e it farai conòsse mia salvëssa”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm