La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Galat/Galat 5


Galat

5

Gesù Crist an lìbera 

Tnive donca ferm ant la libertà che 'l Crist a l’ha dave, e sogeteve pì nen al giov ëd la s-ciavensa. Vardé, i son mi, Pàul ch’av lo dis: “S’ i chërde che la sirconcision a l’abia 'l podèj ëd rend-ve giust dë 'dnans a Nosgnor, a còs a podrìa mai serve 'l Crist? I lo fortisso torna: s’i sercheve 'd trové 'l favor ëd Nosgnor an sogetand-ve a la sirconcision, i l’eve ‘dcò l’òbligh ëd fé ubidiensa a tut lòn ch’a stabiliss la Lege 'd Mosè. Ma ch’a sìa ciàir: vojàutri ch’i chërde che l’ubidiensa a la Lege av renda giust dë 'dnans a Nosgnor, i seve tajave fòra dal Crist daspërvojàutri! I l’eve butave fòra da la grassia. Nojàutri, a l’opòst, grassie a lë Spìrit, i soma spers d’arsèive për fede la giustissia che Nosgnor a l’ha promëttune. Për coj ch’a son an Gesù Crist a conta nen d’esse stàit sogetà o nò a la sirconcision. Lòn ch’a conta, pitòst, a l’é la fede ch’as manifesta ant l’amor.

Fin-a a adess i corìe bin: chi é-lo ch’a l’ha fërmave e ch’a l’ha fave perde la strà dla vrità? A l’é nen ëstàit ëd sicur Nosgnor, col ch’a l’ha ciamave a la libertà. La fàussa dotrin-a ch’a l’han mostrave a l’é tanme na prèisa d’alvà ch’a fà monté tuta la pasta. I l’hai fiusa che Nosgnor av duverterà j’euj për arconòsse la faussarìa 'd cola dotrin-a. Col ch’av përturba, a fà nen chi ch’a sìa, a arseivrà 'd sicur da Nosgnor la condan-a ch’a mérita.

D’àutra banda, car ij mè frej e seur, s’i fussa ver che ancora mi i predico ch’a fà da manca 'd sogetesse a la sirconcision, përchè i sarìa tant përseguità? S’i predichèissa pì nen la salvëssa pr’ ël mojen ëd la cros ëd Crist, lolì a ofendrìa gnun. Coj piantagran-e ch’av përturbo ch’as lo tajèisso pure tut, s’a chërdo, ma ch’av lasso an pas!

Lë Spirit ëd la libertà 

Vojàutri, car ij mè frej e seur, i seve stàit ciamà a la libertà. Contut, vardé bin che costa libertà a sia nen na scusa për sodisfé j’anvìe dla carn. A l’opòst, dovré dla libertà për serve j’un j’àutri. Përchè tuta la Lege as compiss ant un sol comandament: T’ameras tò pròssim tanme ti midem. Ma s’iv mòrde e iv divòre j’un j’àutri, pijeve varda 'd nen fracasseve j’un j’àutri.

Donca, i diso: che vòstra condòta a sia guidà da lë Spìrit, parèj i dareve gnun-a sodisfassion a j’anvìe dla carn. Përchè j’anvìe dla carn a son contrarie a cole dlë Spìrit, e lë Spìrit an dà d’anvìe ch’a son contrarie a cole dla carn. Coste doe fòrse as dan sèmpre bataja: a l’é për lòn ch’i fase nen lòn chi vorìe. Ma s’i feve guidé da lë Spìrit, antlora i sareve pì nen obligà da la lege 'd Mosè. Le conseguense dj’anvìe dla carn a son pro ciàire: na condòta libidinosa, impurità, libertinagi, idolatrìa, d’antossicassion, nemicissia, dëscòrdia, gelosìa, flin-a, rivalità, ëd division, partigianerìa, invidia, bronzògna, dësbaucia e d’àutre ròbe parèj. I veulo buteve bin an guardia che coj ch’a fan ëd ròbe parèj a podran nen ardité 'l Regn ëd Nosgnor.

A l’opòst, ël frut dlë Spìrit Sant a l’é: amor, gòj, pas, passiensa, benevolensa, bontà, fidelità. dosseur e 'l savèisse dominé. La Lege a va nen contra 'd ròbe parèj! Coj ch’a aparten-o al Crist a l’han butà an cros tute le passion e j’anvìe dla carn. Dàit che nojàutri i vivoma për lë Spìrit, portom-se 'dcò conform a lë Spìrit. Foma nen j’arogant a provochesse j’un j’àutri, o an portand-se d’invidia j’un j’àutri.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Galat