La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Ester/Ester 4


Éster

4

Éster a buta tut a l'arzigh për podèj salvé sò pòpol 

Istruì tòst ëd lòn ch'a dovìa capité, Mardoché a l'ha strassà soe vestimente an segn ëd deul, e a l'ha pijàit ël sach e la sënner. Peui a l'ha marcià për tuta la sità, ampinendla 'd sò crij ëd magon. E a l'é andàit fin-a 'dnans a la Pòrta Real che gnun a la podìa passé vestì mach d'un sach. Ant le provinse, daspërtut andova ch'a l'é rivaje l'òrdin e 'l decret real, sòn a l'é stàit, an tra ij Giudé, pa d'àutr se nen ëd deul, digiun, lerme e plente. Vàire person-e a l'avìo për lét mach ël sach e la sënner.

Le servente e j'eunuch d'Éster a son ëvnùit a dijlo, la regin-a a l'é stàita sesìa da l'angossa. Chila a l'ha fàit mandé 'd vestimente a Mardoché përchè chiel a-j butèissa e a chitèissa sò sach, ma chiel a l'ha arfudaje. Ciamà antlora Catach, un ëd j'eunuch butà dal ré a sò servissi, Éster a l'ha spedilo an pressa a Mardoché con la mission ëd capì lòn che a-i capitava e 'd ciameje 'l përchè 'd soa manera 'd fé. Catach a l'é surtì e a l'é vnùss-ne da Mardoché, an sla piassa dëdnans a la Pòrta Real. Mardoché a l'ha butalo al corent ëd j'aveniment e, pì ancora, dle dné che Aman a l'avìa smonù 'd versé al Tesor dël rè për lë stermini dij Giudé. A l'han daje 'dcò na còpia dl'edit dle stermini, publicà a Susa: chiel a dovìa mostrejla a Éster përchè a fussa anformà. E a l'ha dije a la regin-a d'andé dal rè a ciamé soa compassion e pioré la càusa 'd sò pòpol.

Catach a l'é tornà e a l'ha portaje cost mëssagi a Éster. Chila a l'ha rëspondù, con l'òrdin d'arpete soa paròle a Mardoché: "Servidor dël rè e abitant dle provinse, tuti a san che për tuti, òm e fomna, chi a dovèissa intré sensa convocassion dal rè fin-a ant ël vestibol ch'a sta pì andrinta, a-i é mach na lej: a deuv meuire, a meno che 'l rè, sporzendje soa cavija real d'òr, a-j fasa la grassia dla vita. E a son tranta dì ch'i son pa stàita anvità a avzineme al rè!". 

Coste paròle d'Éster a son ëstaite trasmetùe a Mardoché, che a soa vira a l'ha rësponduje: "Va nen a pensé, për la rason ch'it ses drinta dël palass, che mach ti an tra ij Giudé it podras esse salvà. A sarà tut ël contrari. Se ti t'anteste a sté ciuto, salute e liberassion a vniran ai Giudé da n'àutra part, e ti e la ca 'd tò pare i meuirereve. Chi ch'a peul savèilo? A peul desse ch'a sia për na situassion përparèj che ti 't ses avzinate al re".

Éster a l'ha faje dì: "Va a buté ansema tùit ij Giudé 'd Susa. Preghé e fé digiun për mi. Mangé nen e bèive nen për tre dì e tre neuit. Da part mìa, con ij mè servente, i osserverai ël midem digiun. Butà parèj, antlora mi i intrerai dal rè e, bele se a l'é nen consentì e s'i l'hai da meuire, i meurirai".

Mardoché, peui, a l'é artirasse e a l'ha eseguì j'istrussion d'Éster.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Ester