La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Numeri/Numeri 27


Ij nùmer

27

Nòrme riguard ëd j’ardità 

Macla, Noa, Ogla, Milca e Tirsa a j’ero fije ‘d Zelofcad, mèmber d’un clan ëd Manasse, dissendent ëd Giusep da Manasse, Machir, Ghilead e Efer. Coste fomne a son presentasse a l’intrada dla Tenda dël Rëscontr për parlé con Mosè, con ël sacerdòt Eleasar, con ij prinsipaj e con tuta la comunità. A l’han dije:

“Nòst pare a l’é mòrt ant ël desert, ma a l’era pa un dij partisan ëd Core, coj ch’a son arvirasse contra ‘d Nosgnor. A l’é mòrt për soa colpa e sensa lassé ‘d fieuj mas-cc. Përchè 'l nòm ëd nòst pare dovria-lo dësparì d'an mes ëd la soa famija, mach për nen avèj avù gnun fieul mas-cc? Dà 'dcò a nojàutre un possess an mes ai frèj ëd nòst pare!

Mosè a l’ha presentà ‘l cas a Nosgnor, e chiel a l’ha rësponduje: “Le fije 'd Zelofcad a l'han rason. Daje an ardità na part dël teritòri an tra ij frèj ëd sò pare e che l'ardità dël pare a l'àbia la ciansa 'd passé a le fije. Nen mach, ma parlje a j'Israelita e dije: ‘Ant ël cas che n’Israelita a dovèissa meuire sensa lassé ‘d fieuj mas-cc, l'ardità a passerà a le fije. E se a l'avèissa gnanca 'd fije, ch’a vada ai sò frèj. S’ a l'ha pa 'd frèj, deje sò patrimòni ai frèj ëd sò pare. Se peui, a-i fusso gnanca ‘d frèj ëd sò pare, deje soa ardità al parent ch'a sìa pì davzin ant soa famija: chiel a na sarà padron”. Costa-sì a sarà për j'Israelita na nòrma 'd dirit, coma che Nosgnor a l'ha ordinaje a Mosè.

Giosuè, sucessor ëd Mosè 

Nosgnor a l’ha dije a Mosè: “Monta dzora 'l cò dle montagne d'Abarim e bèica la tèra ch’i l'hai daje a j'Israelita. Ant ël moment che 't l'avras mirala, 'dcò ti 't riuniras ai tò cè, coma ch’a l'avìa fàit Aron tò frèl. Vojàutri i seve stàit arviros e i l’eve pa scotà ij mè órdin ëd dé na dimostrassion ëd mia santità dë 'dnans ai sò euj dzora l’eva - l’eva ‘d Meriba a Cades, and ël desert ëd Tsin”. 

Anlora Mosè a l’ha parlaje a Nosgnor. A l’ha dije: “Che ‘l Signor, ël Dé ch’a dà ‘l respir a tùit ij vivent, a veuja stabilì n’òm a cap ëd tuta costa gent, un cap ch’a-j governa e ch’a vada a regolé tut lòn ch’a faran, përchè ‘l pòpol dël Signor a sia nen tanme ‘d feje sensa bërgé”. Nosgnor a l’ha respondù a Mosè: “Pija Giosuè, fieul ëd Nun, n’òm dë spirit e faje l’imposission ëd le man. Peui it lo presentras al sacerdòt Eleasar e a tuta la comunità e, dë 'dnans a tuti, it lo stabiliras an sò ancàrich. It daras a chiel na part ëd toa autorità, përchè tuta la comunità dj’Israelita a l’àbia da feje ubidiensa. Tutun, cand ch’a l’avrà da pijé na chèich decision, ch’as presenta al sacerdòt Eleasar, përchè ‘l sacerdòt a consulta ‘l Signor con le sòrt sacrà dj’Urim. A sò comand lor a seurtiran, e a sò comand lor a intreran torna, chiel e tuti j’Israelita con chiel, la comunità antrega”.

Mosé a l’ha scotà tut lòn che Nosgnor a l’avìa comandaje. A l’ha presentà Giosuè al sacerdòt Eleasar e a tuta la comunità. A l’ha faje l’imposission ëd le man e a l’ha stabililo an sò ancàrich, precis coma che Nosgnor a l’avìa comandaje për l'autorità ëd Mosè.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Numeri