La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 13


Liber dij Giudes

13

Nassensa ‘d Sanson 

J’Israelita, con soa mala condòta, a j'ero torna ancaminasse a ofende Nosgnor, e chiel a l’ha butaje ant le man dij Filisté për quarant’ agn. 

A Zora a-i era n’òm ëd la tribù dij Danita ch’as ciamava Manoach. Soa fomna a l’era stéril e a l’avìa mai catà ‘d masnà. L'àngel ëd Nosgnor a l'é comparije a sta fomna e a l'ha dije: “Varda, ti 't ses ësteril e van-a ant l'avèj ëd fieuj, ma contut, sàpie ch’it l’avras un fieul. Ora, vardte dal bèive 'd vin o 'd beivanda fërmentà, o dal mangé gnente ch'at renda 'mpura. Përchè ti tl’avras un fieul. It dovras mai tajeje ij cavèj, përchè 'l matòt a sarà consacrà a Nosgnor, un Nasiré, fin-a dal sen ëd soa mare; chiel as ancaminerà a liberé Israel dal podèj dij Filisté. 

Antlora la fomna a l'é andàita a contèilo a sò marì. A l’ha dije: “N’òm ëd Nosgnor a l’é vnùit a troveme. A smijava a n’àngel ëd Nosgnor tant ch'a l’era majestos. Mi i l'hai pa ciamaje d'andova ch’a rivèissa e chiel a l'ha nen fame savèj sò nòm. A l’ha mach dime: ‘It l’avras un fieul. Da ora anans it dovras pì nen bèive ‘d vin o d’àutre beivande fërmentà, nì it dovras mangé ‘d ròba 'mpura, përché la masnà a sarà sacrà a Nosgnor da prima ‘d la nassensa fin-a al dì ‘d soa mòrt’”. Antlora Manoach a l’ha suplicà Nosgnor e a l’ha dit: “ It na prego, Signor! Che l'òm mandà da Dé che ti 't l'has mandane a peussa vnì ancora na vira da nojàutri, e che an mostra lòn ch’i l'avroma da fé për ël cit cora ch'a sarà nà!”.

Dé a l'ha esaudì Manoach e l'àngel ëd Nosgnor a l'é torna vnùit a trové la fomna, antramentre che a l'era setà an campagna, e sò marì Manoach a j'era pa. Dun-a, la fomna a l'é corùa a ‘nformé sò marì e a l'ha dije: “Varda che a l'é comparime l'òm che a l'era vnùit da mi l'autërdì”. Manoach a l'é alvasse, a l'ha tenù dapress a soa fomna, rivand da l'òm e a l'ha dije: “Ses-to ti l'òm che a l'ha parlà a mia fomna?”. E chiel a l'ha rësponduje: “I son mi!”. “Ant ël moment che toa paròla as compirà,” a l'ha dije Manoach, “cola ch'a sarà la régola për la masnà e còs ventrà-lo fé për chiel?”. L'àngel ëd Nosgnor a l'ha rësponduje a Manoach: “Tut lòn ch'i l'hai proibije a sta fomna, che chila a na fasa astinensa. Ch'a vada pa a mangé gnente dël frut ëd la vigna, nì che a bèiva pa 'd vin, e nen beivanda fermentà, ch'a mangia gnente d'impur e che chila a vada a osservé tut lòn che i l'hai comandaje”. Antlora Manoach a l'ha dije a l'àngel: “I vorìo tant che ti ‘t restèisse ambelessì con nojàutri. Lassa ch’it prontoma ‘n cravòt da mangé”. Sòn, përchè Manoach a savìa pa ch'a l'era l'àngel ëd Nosgnor. Ma l'àngel dël Signor a l'ha dije a Manoach: “Ëdcò se ti 't podèisse tnìme sì, mi i podrìa pa mangé dël tò mangé; contut, se ti 't veule fé n'olocàust, smonlo a Nosgnor”. Antlora Manoach a l'ha dije a l'àngel dël Signor: “Dime tò nòm, ëd manerà che, compìe toe paròle, nojàutri i peusso onorete!”. Ma l'àngel ëd Nosgnor a l'ha rësponduje: “Përchè ciames-to mè nòm? Mè nòm ti't lo comprendrìe pa, tant ch'a l’é maravijos!”. Antlora Manoach a l'ha pijàit ël cravòt e l'oblassion e a l'ha smonije an olocàust a Nosgnor; e na ròba maravijosa a l’é capitaje antramentre che Manoach e soa fomna a vaitavo. Mentre che la flama a montava da l’autar al cél, ëdcò l’àngel ëd Nosgnor a l'é montà con la fiama dl'autar, sota j'euj ëd Manoach e 'd soa fomna, e lor a son campasse con la facia a tèra. L'àngel ëd Nosgnor a l'é pa pì mostrasse nì a Manoach nì a la fomna: antlora Manoach a l'ha capì ch'a l'era stàit l'àngel dël Signor.

Apress, a l'ha dije a soa fomna: “Nojàutri i l'oma risigà 'd meuire sicura, përchè i l'oma vëdù Dé. Se Nosgnor a l'avèissa avù l'antension ëd fene meuire,” a l'ha rësponduje soa fomna, “a l'avrìa pa acetà da nòstra man nì olocàust nì oblassion; a l'avrìa nen mostrane tut sòn e a l'avrìa pa fane scoté 'd ròbe parèj”.  La fomna 'd Manoach a l'ha peui catà na masnà che a l'ha ciamà Sanson. Ël cit a chërsìa e Nosgnor a l'ha benedilo, e lë spìrit ëd Nosgnor a l'ha ancaminà a anvaselo mentre ch’as trovava al Camp ëd Dan, an tra Zora e Estaol.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giudes