Salve Valtingòjer/Anvìa 'd pas
Artorn

Anvìa 'd pas 
Anvìa ‘d silensi e ‘d pas andrinta ‘d mi
mentre che ‘l sol a seufr la mia passion.
Pasieve gent e voi, arme, tasì;
crichè le vòstre gole ‘d mòrt, canon!
Che pen-a j’euj amplorant ëd le masnà
ch’a crijo për la fam, l’angossa e ij pior
e ‘nt l’anima e ‘nt ël còrp a son signà;
anvìa ‘d silensi e ëd pas ‘dcò për lor.
Anvìa ‘d silensi e ‘d pas për la tèra
ëd cole pòvre anime sagrinà
ch’a vivo ant l’infern ëd na guèra
che nì a l’han vorsù nì anviscà!
Për ës mond egoista e pien d’orgheuj
dova ch’ël piasì dl’avèj a l’é infinì,
anté ch’a domina chi a viv d’ambreuj,
anvìa ‘d silensi e ‘d pas andrinta ‘d mi.

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Salve Valtingòjer