Norberto Rosa/Vers
Artorn

Vers 

Quand am han incombensame 
’D serché ’d mùsich për la festa, 
Son gravame ampò la testa 
Për timor ’d rësté ambrojà; 

Ma fratant ch’i fabricava 
Dij castej drint ant la lun-a 
’M é arivame una fortun-a 
Ch’im sarìa mai pensà. 

Un bon prèive ch’as peul disse 
L’arsenal dla compitëssa 
’M esibiss na bela mëssa; 
Mi, content, lo ciapo al mot. 

Ma peui quand am ha mandamla, 
E ch’j’heu vist lò ch’a contnìa, 
L’alegrëssa a l’é sparìa, 
’M é mach pì rëstame ’l f(ot) 

«Galantòm!… chi ’v ha mostrave 
A gabé ’d costa manera 
Un cambrada ch’as dispera, 
Ch’a l’ha ’d crussi fin dzor dj’euj? 

Vòstra mùsica për divla 
Mi sai gnente com dovrela, 
Përchè i vëddo ch’a sonela 
A-i veul ’d buli 1, e nen ëd [subieuj». 

Chiel anlor con una litra 
Am confòrta, am fà coragi; 
’S esibiss ’d butesse an viagi, 
E ’d portesse giù a Turin, 

Dov a dis ch’a treuva ’d mùsich 
Ch’a la son-o a prima vista, 
E nen ’d mùsich ’d carta-pista 
Com i somo noi Susin. 

Dit, e fàit l’é stà na còsa; 
E lor sgnor pien ’d cortesìa 
Pr’ilustré nòstra partìa.

L’han chità la Capital; 
E a la mëssa ’d sor Asioli 
(Ch’l’é nen ’d cole dla cavagna) 
As é forse un-a compagna 
Mai sentisse an nòstra val.
 
Nòstra cesa a l’é bin granda, 
Pur a l’era così pien-a 
Ch’un podìa apen-a apen-a 
Bogé un brass për pijé ’d [tabach; 

E le fomne ch’j’àutre vòlte 
Cesso mai la bërtavela, 
Vist na mùsica sì bela L’han butà la berta an sach. 
Fin-a Flip nòst bon Sacrista 

Ch’as intend pa ’d costa mnestra 
Tnìa n’euj voltà a l’orchestra, 
(Ma l’àutr euj voltà al borsòt).

Clòss medésim, sò cambrada, 
Ch’a sà mach soné la ciòca, 
L’era imòbil com na ròca, 
Smijava franch la fomna ’d Lòt. 

Se col fafioché d’Orfeo, 
Ch’a serché soa fomna mòrta 
A l’é andàit bate a cla pòrta 
Ch’a l’ha Cérbero pr’ussié, 

Fussa pijasse an companìa 
Dontrè mùsich ’d nòstra cesa, 
L’avrìa nen falì l’impresa, 
Bin ch’a fuss voltà andaré. 

Pijomo adonque an man la san-a, 
E butomse tuti a bèive 
An salute ’d col brav prèive 
Ch’a l’é pàroco d’Almèis; 

Sensa chiel fasìo n’orchestra 
Da s-ciapé fin le muraje; 
Sensa chiel sarìa nen staje 
Tanti sgnori Turinèis.

Nòte 
1) Visadì «gent an piòta, vajant» (bulo).

Norberto Rosa Poesìa Leteratura piemontèisa