La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 11


Daniel

11 

Peui, da l'agn prim ëd Dario, ël Meda, mi i son tnume dacant a chiel për essje ‘d fòrsa e ‘d protession. E adess mi it nunsierai la vrità.

Antërpretassion ëd le vision precedent 

Varda: an Persia ancora a vniran al podèj tre rè. Peui un quart rè a rivrà d’avèj pì 'd richësse che tuti j’àutri, e ant ël moment che soa richëssa a l'avrà falo potent, chiel a cisserà tùit a butesse contra ‘l regn ëd la Grecia.

Apress as levrà un rè potent da l’autorità strasordinaria ch’a farà tut lòn ch'a jë smijerà mej; meno che, dòp soa afermassion, sò 'mperi a sarà fàit a tòch e dividù un pò da tute le bande, ma pa nen an tra ij sò dissendent e gnanca con l'istessa fòrsa ch'a l’avìa anans: sò ream a sarà dësblà e dàit a ‘d gent diversa da la soa.

Peui ël rè dël Mesdì e un dij sò subordinà a dventran pì fòrt. Sò subordinà a-j farà resistensa e a l’avrà domìni an s’ un regn pì gròss che ‘l sò.Ant ël gir ëd quàich agn a sarà stabilì an tra ‘d lor n’aleansa. La fija dël rè dël meridion a sarà fàita marié al rè dël setentrion për sicuré cola aleansa. Mach che chila tòst a perdrà soa 'nfluensa ans chiel e l’istess a la perdrà sò pare. Chila a sarà bandonà ansema a coj ch’a-j dasìo protession.

Contut, l’ora che un dij sò parent a dventrà rè dël meridion, chiel a rivrà con n’armeja contra la fortëssa dël rè dël setentrion, a-j butrà l’assedi e as në farà padron. L’ora che chiel as n’artornerà an Egit, as porterà con chiel tanme na pijàita ij sò idoj, ansema a soe mistà fondùe e ai sò vas pressios d’òr e d’argent. Pì tard, dòp dontrè agn, dal rè dël setentrion chiel as në starà lontan. Costì a sërcherà d’ocupé ‘l teritori dël regn dël meridion, ma a l’avrà da torness-ne an soa tèra. A saran ij sò fieuj a angagé na guèra ‘n butand ansema na gran armeja e a vniran anans tanme na bùria fin-a a taché la fortëssa ëd sò nemis ëd lor.  

Apress, ël rè dël setentrion a sarà anfurià e a vnirà fòra an guera contra ‘l rè dël setentrion, ch’a butrà ansema n'esércit gròss; ma costa moltitùdin a-j drocherà an man. La dirota dl’armeja nemìa a farà gonfié d’orgheuj ‘l cheur dël rè dël meridion e dij sò nemis a në farà tombé ‘d milen-e. Contut, soa bon-a riussìa a durerà pòch. Nen vàire agn apress, ël rè dël setentrion a butrà torna ansema n’armeja, pì gròssa ‘ncora che anans; dòp càiche agn a avansrà con n’esercit gròss motobin atressà.

Ëd col temp, vàire andran a opónse al rè dël meridion. Coj ch’a son violent an tra toa gent a s'ausseran për adempì la vision, mach che a tomberan. Antlora 'l rè dël setentrion a vnirà anans e a assediera na sità bin fortifià. Nopà, le fòrse dël mesdì a podran pa arzistje, gnanca con ij contingent pì bon. Gnun-e fòrse për opónje resistensa. Ël rè dël setentrion, l’invasor, a farà tut lòn ch’a vorerà e gnun a podrà arestelo. Chiel as pijerà na pàusa ant la gloriosa tèra d’Israel e a sarà an sò podèj l'ardóvla a nen. Sò but a sarà col ëd vnì con la fòrsa a ocupé tut ël regn antregh dël rè dël mesdì e a farà con chiel n’aleansa. A-j darà na soa fija da marié për ranvërsé ‘l regn da ‘ndrinta, ma ij sò progèt a faliran. Peui soa atension a sarà adrëssà a le region ëd la còsta e a në ciaperà vàire. Ma un comandant forësté a farà chité soa condòta aroganta, an fasendla torna tombé dzora 'd chiel con onta. Parèj chiel a trovrà na sosta ant le fortësse ‘d soa tèra, mach ch’a s'antraperà e a robaterà, sensa mai pì esse trovà. Sò successor a mandera d’esator ëd tribut për preservé lë splendrior ëd sò regn, ma, apress un regn ëd corta durà, a meuirera, e pa an privà nì an sël camp ëd bataja.

Dòp ëd chiel a rivrà al pòdej n’òm meprisàbil, che gnun a l’avìa conferìje l’onor real. A vnirà chiet e as farà padron ëd la coron-a con la fràuda.  D'armeje antreghe a saran ramassà vìa ‘dnans ëd chiel, comprèis un prinsi dl’aleansa. Con ëd promësse fàusse chiel a stabilirà vàire aleanse. A dventerà fòrt, bele se mach pòca gent a lo sostniran. Ant un moment ëd prosperità, chiel a intrerà ant ij leu pì dru dla provinsa e a farà lòn che nì ij sò pare, nì ij pare dij sò pare, a l'ero mai ancalasne a fé: a distribuirà ladrarìa 'd guera, botin e proprietà a soa gent e a ordirà ‘d proget contra 'd sità fortifià, ma sòn fin-a a na serta mira e për pòch temp.

Soa potensa e sò ardiman a lo posran contra 'l rè dël mesdì con n'esércit gròss. Ël rè dël meridion a farà guera con n'armeja gròssa e potenta, ma a podrà pa prevalèj për motiv ëd le congiure tramà contra 'd chiel. Soa famija midema a sarà càusa 'd soa ruin-a e sò esércit a sarà ramassà via; vàire a saran massà an bataja. Costi doi rè, con tute le brute 'ntension ch'a podìo avèj an testa, a së scambieran ëd busiardarìe a la midema tàula. Ma a-i la faran pa, përchè a-j ëspeta la fin, al moment bon. Antlora 'l rè dël setentrion a tornerà a sò pais con ëd gran richësse. Sò pensé a sarà ‘d fé darmagi ël pì possibil al pòpol dl’aleansa santa: e a farà conform a sò proget anans ëd torné a soa tèra. Al moment stabilì a anvadrà torna 'l meridion, ma sta dariera amprèisa a ‘ndrà a finì parèj dla prima. Le nav da guèra da Chitim a vniran contra 'd chiel, dëscoragiàndlo. A tornerà andaré e sò ghignon a sarà contra dl'aleansa santa.  A sò artorn a onorerà coj che a l'avìo chità l'aleansa santa.

Soe fòrse armà as bogeran e a profaneran ël santuari dla sitadela, fasend chité ‘l sacrifissi ëd tùit ij di. A sò pòst a stabiliran l'abominassion ch’a càusa la desolassion. Con ëd paròle dosse chiel a anciarmerà coj ch'a l'avran arpossà l'aleansa. Ma coj ch'a resto fedej a sò Dé a staran frem e a-j faran resistensa. Ij pì savi an tra la gent a-j mostreran  vàire. Contut, a tomberan dë spa e për ël feu e a saran ampërzonà e ravagià për motobin ëd temp. Ant ël temp ëd coste përsecussion a arseivran pòch agiut. Ma tanta gent as butrà ansema a lor sensa esse sincer. An tra ij savi a-i në saran ëd coj che a tomberan vìtime dla përsecussion përchè a sio provà, purificà e netià fin-a al temp ëd la fin, përchè la fin a dovrà rivé mach al temp fissà.

Donch ël rè a farà lòn ch'a veul. Chiel a s'esaltrà e as magnificherà  dëdzora 'd tùit ij dio e a dirà 'd blagade contra 'l Dé dij dé. E a l'avrà bon-a riussìa  fin-a che l’ira ‘d Nosgnor a sarà a ras, përchè lòn ch'a l'é stàit decretà a l'àbia da compisse. A-j darà gnanca da ment a le divinità dij sò grand, nì dël dé venerà da le fomne. Gnun dio a sarà rispetà da chiel: a s'alverà dzora 'd tuti. Nopà, sò onor a andrà mach al dio dle fortësse: un dio che ij sò cé a l'avìo pa conossù e che chiel a onorerà con d'òr, argent e pere 'd valor e lòn che a-i é 'd pì pressios. A s'ësfrandrà contra 'd fortificassion potente, fasendse giuté da cola divinità strangera. A coj ch’as buto sota ‘d chiel a concedrà motobin d'onor. A butrà an autorità vàire ‘d cole përson-e-lì e a farà distribussion ëd la tèra an tra ‘d lor tanme soa arcompensa.

Al temp ëd la fin ël rè dël meridion a së scontrerà con chiel. E dcò ël rè dël setentrion a robaterà a piomb contra 'd chiel con ëd chèr, sivalié e ns flòta gròssa 'd nav. Le tère a saran anvasà: a intreran an sò teritòri parèj dla burià d'un fium dëbordant. A intreran ant la tèra gloriosa d’Israel. Vàire nassion a tomberan, ma costi-sì a scamperan: Edom, Moab e la pì part dj'Amonita. Chiel a slargherà sò podèj dzora 'd vàire pais; gnanca l'Egit a scamperà. As farà padron dij tesòr d'òr e d'argent e 'd tut lòn che a l'é pressios an Egit: ij Lìbich e j'Etiop a saran a sò séghit. Ma ‘d neuve dal levant e da setentrion a lo faran tramblé: chiel a partirà con n’ira gròssa për dëstruve e sbarlene vàire. A pianterà le tende 'd soa residensa an tra 'l mar e la gloriosa montagna santa: peui a-i rivrà la fin e gnun a vnirà a giutelo.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Daniel