La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Filipeis/Filipeis 4


Filipèis

4

La pràtica dla vita cristian-a 

Për costa rason-sì, mè car frej e seur, vojàutri ch'i-j veuj bin e ch'i vorìa tant vëdde 'd përson-a, vojàutri ch'i seve mia gòj e mia coron-a, sté ferm parèj ant ël Signor - mè car amis! I prego Evodia, e i prego 'dcò Sintiche d'andé d'acòrdi 'nt ël Signor. Éh, it lo diso 'dcò a ti, compagn sincer, giutje coma cole ch'a l'han combatù ansema a mi al servissi dl'Evangeli, con Clement e d'àutri mè colaborator: ij sò nòm a son ant ël lìber ëd la vita.

Arlegreve sèmper an Nosgnor! Iv lo diso torna: arlegreve! Che tùit a vëddo vòstra dosseur. Nosgnor a artornerà tan-tòst. Feve nen ciapé da l'ansia, al contrari, an minca situassion, fé conosse a Nosgnor lòn ch'i l'eve damanca con ëd preghiere e 'd sùpliche, compagnà da d'assion ëd grassie. E la pas ëd Nosgnor, ch'a sorpassa nòstra comprension, a guernërà vòstri cheur e pensé an Crist Gesù.

Dël rest, tut lòn ch'a l'é vera, tut lòn ch'a mérita onor, tut lòn ch'a l'é giust, tut lòn ch'a l'é pur, tut lòn ch'a l'é amàbil, tut lòn ch'a l'é 'd na bon-a nòmina, tut lòn ch'a l'é 'd valor e degn ëd làude, ch'a sìa l'oget dij vòstri pensé. Lòn ch'i l'eve amparà, arseivù, sentù, e vëddù an mi, butelo an pràtica, e 'l Dé dla pas a sarà con vojàutri.

Apressament për esse stàit giutà 

Ora i l'hai na granda gòj ant ël Signor perchè ora, a la fin, i l'eve torna manifestame vòstr anteressament. I lo sai bin che già da prima i-j pensave, ma i l'avìe nen avù la possibilità 'd felo. I diso nen sossì per ch'i sìa 'nt l'indigensa, përchè i l'hai amprendù a contenteme dla condission anté ch'i son. I sai vive tant ant le privassion coma 'nt l'abondansa. An tut e për tut i l'hai amprendù a contenteme, sia cand ch'i j'era sodisfàit che cand ch'i l'avìa fam, sia cand ch'i l'avìa tant che cand ch'i l'avìa pòch. I peuss fé tut an Crist ch'am na dà la fòrsa. A l'é parèj, ma tutun i son content ch'i l'àbie giutame.

I seve 'dcò, vojàutri Filipèis, che cand ch'i l'hai comensà a serve l'Evangeli, cand ch'i l'avìa chità la Macedònia, gnun-a cesa a l'avìa partessipà al rësguard ëd cost "dé e arsèive" a ecession ëd vojàutri,  përchè cand ch'i j'ero a Tessalònica, i l'eve mandame cheicòs an vàire ocasion për provëdde ai mè bzògn. A l'é nen ch'i diso parèj përchè i serco 'd feme dé 'd cadò, ma perchè i serco lòn ch'a serv për fé fruté vòstr patrimòni.

I l'hai arseivù tut lòn ch'i l'hai da manca e lòn a l'é assè. Cand ch'i l'hai arseivù lòn ch'a l'ha portame Epafrodito da vòstra part, i son ëstàit ampinì dij bin: a l'é stàit coma 'l bon odor ch'a seurt dai sacrifissi che a Nosgnor a-j piaso e che chiel a j'aceta. E mè Dé a suplirà, da soe richësse, tut lòn che 'dcò vojàutri i l'eve damanca, për la glòria 'd Gesù Crist.

Ora, a nòst Dé e Pare sia glòria 'nt ij sécoj dij sécoj. Amen!

Salut finaj 

Saluté ciaschëdun dij sant an Gesù Crist. I frej ch'a son ansema a mi av saluto. Tùit ij sant av saluto e dzortut coj ch'a son ëd la famija 'd Cesar. La grassia 'd Nosgnor Gesù Crist a sia con tuti voi. Amen!

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Filipeis