Fulberto Alarni/Al simiteri
Artorn

Al simiteri 

Là ‘nt un canton stërmà tra l’erba grassa
a-i é na pcita cros mesa cogià;
nen na fior, nen un nòm, gnente ch’a lassa
capì chi fussa l’òm ch’a-i é sotrà.

Lì dacant, ma isolà come s’na piassa,
as eleva un monument àut com na ca,
tut marmo e bronz; a-i é la Pietà ch’a ‘mbrassa
un òm pietos ch’a fà la carità.

Eben, col disgrassià dla cros modesta
L’é col che ruvinà da l’òm pietos
As é tirasse na s-cioptà ‘nt la testa.

Però l’idea ‘d col grop l’é giusta e vera:
chiel fà mostra ‘d dé ‘n sòld, l’òm generos,
‘n pòver lo speta … e la Pietà l’é ‘d pera.

Fulberto Alarni
Poesìa
Leteratura piemontèisa