La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Pero/1Pero 3


1 Pero

3

Le fomne e ij sò òm 

Che ‘dcò le fomne a sio sogetà ai sò òm, parèj che s’a na j'é ch’a ubidisso nen a la Paròla, a sio vagnà sensa ‘d paròle, për ël mojen ëd vòstra manera ‘d fé, cand ch’a l’avran vëddù vòstra condòta pura e rispetosa. Che vòstra blëssa a sia nen tant cola ‘d fòra - cola ch’a consist ant la frisura dij cavèj, ant na parura d’òr, e ant la magnificensa dla vesta. Vòstra blëssa a deuv esse pitòst cola ch’a l’é andrinta, cola dël cheur, la blëssa ch’a dura, cola ‘d në spìrit gentil e pasi. Sossì a l’é motobin pressios dë 'dnans a Nosgnor. Përchè a l’é parèj ch’a fasìo tant temp fà le sante fomne ch’a speravo an Nosgnor e ch’a stasìo an sogession ai sò marì. Pijé l’esempi ‘d Sara, ch’a ubidìa a sò òm Abraam ciamand-lo ‘mé signor’. Vojàutre i dvente soe fije cand ch’i feve lòn ch’a l’é giust e i l’eve nen tëmma d’esse parèj.

Vojàutri òm, ant l’istessa manera, traté vòstre fomne con ëd bel deuit përchè lor a son coma un vas ëdlicà: a venta portèje rispet. Vojàutri, an efet, i seve ansem a lor ardité dla grassia dla vita. S’i feve parèj, vòste orassion a saran nen ostacolà.

Ij patiment ëd coj ch’a fan lòn ch’a l’é giust 

Për finì, esse tùit an armonìa, pien ëd compassion e grinor l’un vers l’àutr, ùmij. Rende nen mal për mal, nì ofèisa për ofèisa, ma benedì, përchè ch’i seve ciamà a arsèive na benedission. Përchè col ch’a veul amé la vita e vëdde dij bej di, a l’ha da traten-e soa lenga dal mal e ij sò làver dal përnonsié 'd tromparìe. Col-lì ch’a schivia ‘l mal e ch’a fasa ‘l bin, ch’a serca la pas, e ch’a varda ‘d procuress-la, përchè j’euj ëd Nosgnor a son an sij giust e soe orije a-j scoto cand ch’a prego. Nosgnor, nopà, a l’é contra 'd coj ch’a fan lòn ch’a l’é mal. Chi mai podria-lo feve ‘d mal se vojàutri i seve ‘d fé ‘d bin?

Ma, an efet, s’av càpita d'esse maltratà për motiv ch’i feve lòn ch’a l’é giust, për vojàutri a l’é na benedission. Avèj nen tëmma ‘d lor, sie nen demoralisà. Fissé ij vòstri cheur an sël Crist, vòst Signor, sie sèmper pront a dé na rëspòsta a chicassìa ch’av ciama la rason ëd la speransa ch’a l’é an vojàutri, ma felo con gentilëssa e con rispet, sèmper con na consiensa ciàira, parèj, coj ch’a parlo mal ëd vojàutri, malgré vòstra bon-a condòta an Crist, a sio dësvërgognà cand ch’av dan contra, Përchè ch’a l’é mej d’esse maltratà an fasend dël bin, se cola-lì a l’é la volontà ‘d Nosgnor, che an fasend ëd mal.

Përchè ‘dcò ‘l Crist a l’ha patì na vira për ij pecà; chiel, giust për j’ingiust, con ël but dë mnene a Nosgnor Dé. Chiel a l’é stàit massà 'nt la carn ma a l’é stàit vivificà 'nt lë Spìrit.

Ant lë Spìrit a l’é ‘dcò andàit a prediché a j'ànime ch’a son an përzon, cole che na vira a l’ero stàite sensa fede, cand che Nosgnor a l’avia spetà con santa passiensa, ai di ‘d Noé, durant la costrussion ëd n’arca. Ant l’arca, nopà, mach pòchi, visadì eut përson-e, a l’ero stàite salvà d’antrames ëd l’eva. Sossì a prefigurava ‘l batèsim che adess av salva - ch’a l’é nen un lavagi dël còrp, ma ‘l segn ëd la promëssa che Nosgnor av fà ‘d na consiensa ciàira, për ël mojen ëd l'arsurression ëd Gesù Crist, ch’a l’é ‘ndàit an cel e ch’a l’é adess a la drita ‘d Nosgnor Dé, con j’àngej, le dominassion e le potense ch’a son sogetà a chiel.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Pero