La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Gioel/Gioel 1


Gioel

1 

Paròla 'd Nosgnor ch'a l'é stàita adressà a Gioel, fieul ëd Petuel.

N'invasion ëd aliòstre a l'é na prefigurassion dël Dì dël Signor 

Scoté sòn, grand, sté a sente, tuti vojàutri j'abitant dël paìs! É-lo mai capitaje sòn an vòstra época o dël temp dij vòstri pare? Contejlo ai vòstri fieuj e ij vòstri fieuj ai novod, e ij sò fieuj a la generassion ch'a vnirà. Lòn che la bòja a l'ha lassà, l'aliòstra a l'ha divoralo! Lòn che l'aliòstra a l'ha lassà, la gata ch'a sàuta a l'ha mangialo! Lòn che la gata a l'ha lassà, la babòja ch'a gava la scòrza a l'ha dvorala! Dësvijeve, ciocaton, e pioré! Tuti voi ch'i bèive 'd vin, fé plenta pr' ël vin neuv: av sarà gavà da la boca! Përchè un pòpol a l'é aussasse contra mè pais, potent e sensa nùmer; ij sò dent a son dent ëd leon, a l'ha 'd cròch da lionëssa. Chiel ëd mia vigna a l'ha fane 'n desert, ardovù an frise mè fié; chiel a l'ha gavaje la scòrsa a tùit, ij sò branch a son ëvnùit bianch.

Anvit a la plenta 

La vergin vestìa 'd sach a gëmm coma për l'ampromess ëd soa gioventura! Oblassion e libassion a son dësparie da la Ca 'd Nosgnor. Lor a son an deul, ij sacerdòt servitor dël Signor. La campagna a l'é vastà, la tèra a l'é an deul. Përchè ij gran a son marodà, ël vin a sà 'd fòrt, l'euli fresch a ven ransi. Sìe magonà, vojàutri ch'i travaje, fé plenta vignolant an sël forment e l'òrdi, përchè a l'é andàit përdù l'amson dij camp. La vis a l'é sëcca e 'l fié splufrì, pomgranà, palme e pom, tùit j'erbo dij camp a son sëccasse. Òhi, la gòj a l'é pì nen drùa an tra ij fieuj dj'om. Sacerdòt, vestive 'd sach! Pioré 'd deul! Fé plenta, servitor ëd l'autar! Vnì, passé la neuit vestì 'd sach, servitor ëd Nosgnor! Përchè la Ca 'd Nosgnor a l'é sensa oblassion e libassion. Fissé un digiun, publiché na solenità, buteve ansema, ansian e che tùit j'abitant dël paìs a faso ciambrea ant la Ca d' Nosgnor vòst Dé. Crijé anvers a Nosgnor!

Ahidemì, che giornà! Coma ch'a l'é davzin ël Di 'd Nosgnor, a riva parèj d'un ravagi dal Tut-potent. Miraco, a l'é pa sparine 'l mangé da sota ij nòstri euj, la gòj e l'argiojissansa dla Ca 'd Nosgnor? Ël gran a l'é marsà sota ij vòstri vataron; le grangie a son vastà, ij grané a son veuid përchè l'amson a fà difet. Coma ch'a crijo le bestie! Jë strop ëd beu as rabasto, përchè a l'han pì nen ëd pasture. Fin-a jë strop ëd feje a van an ruin-a.Nosgnor, mi i crijo anvers ëd Ti! Përchè 'l feu a l'é mangiasse le pasture dle vàude, la fiama a l'ha consumà tuti j'ërbo dij camp. Fin-a le bestie dij camp as ëslanghisso për ti, përchè le bialere a son sùite, ël feu a l'é mangiasse le pasture dle vàude.

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Gioel