La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 50


Ij Salm

50. Nosgnor, ël potent, a l'é Dé e a l'ha parlà 

 Cost Salm a pija la forma d'un process giudissiari andoa che Nosgnor, an manera formal, a ciama sò pòpol a feje 'n rendicont ëd soa condòta. Nosgnor a buta 'n gran valor an sl'ubidiensa e an sn'adorassion genita. Chiel as në fà gnente 'd sirimònie veuide .

Un salm d’Asaf. Nosgnor, ël potent, a l'é Dé e a l'ha parlà. A l'ha convocà tuta l'umanità da l'alvant fin-a al ponent. Dal mont Sion, la përfession ëd la blëssa, Nosgnor a splendriss. Nòstr Dé as avzin-a e as në stà nen ciuto. A va anans ëd chiel un feu ch'a divora. Dantorn a chiel a-i é na tempesta furiosa. A l'ha convocà la tèra e 'l cel për esse ij testimòni dël giudissi ëd sò pòpol: "Porteme coj ch'am sio fedej - coj ch'a l'han fàit n'aleansa con mi për l'oferta 'd sacrifissi". Peui, che ij cej a proclamo soa giustissia, përchè Nosgnor, pròpi chiel, a l'é 'l Giùdes! [Intërludi].

Mè pòpol! Scoteme, përchè i parlo. Coste-sì a son mie acuse contra 'd vojàutri, Israel: Mi i son Nosgnor, tò Dé! Mi i l'hai gnun-e plente da feve për ij sacrifissi ch'i feve o për j'olocàust ch'i m'eufre sèmper. Ma mi i l'hai nen damanca dij tòr ëd vòstre stale o dle crave 'd vòstre bërgerìe, përchè tute le bestie dle foreste a son mie e mi i son ël padron dël bestiam ëd mila colin-e. I conòsso bin tùit j'osej ëd le montagne, e le bestie dij camp a son le mie. S'i l'avèissa fam iv lo dirìa, përchè tut ël mond a l'é 'l mè, con tut lòn ch'a-i é. I mangio forse la carn dij tòr? I bèivo fòrse 'l sangh ëd le crave? Ël mej sacrifissi ch'i podrie fé a Nosgnor a l'é 'd mostreje arconossensa e manten-e ij vòt ch'i l l'eve fàit al Pì-àut. 

E peuj ciameme pura cand ch'i sareve sagrinà, Mi iv delivrerai e i arconoss-reve mia glòria". Tutun, Nosgnor a dis a col che, dë 'dnans ëd mi a l'é pa a pòst: "Përchè ti 't daghe tant da fé a recité ij mè comandament e 't fas visa 'd esse fedel a mia aleansa? It fas mach na comedia! An efet, ti 't arfude mia dissiplina e 't trate mia Paròla coma s'a fussa mnis. Cand ch'it vëdde 'd làder, it i-j das toa aprovassion e coj ch'a fan d'adulteri a son ij tò amis. Toa boca a l'é pien-a 'd gramissia e dai tò làver a seurto 'd busiardarìe. Ti 't vade an gir a parlé mal ëd tò frel - col ch'a l'é 'dcò fieul ëd toa mare. 

Antramentre ch'i fasìe ëd ròbe parèj i son restà ciuto e vojàutri i l'eve pensà ch'am në fasìa gnente. Adess, tutun, mi iv arprocc-rai përchè i l'hai fàit na lista 'd tute j'acuse ch'i l'hai da feve. Pentive, tùit vojàutri ch'i l'eve dësmentiave 'd mi! Se mi iv ciapo, gnun a podrìa giuteve, Mostreme arconossensa: col-lì a l'é 'l sacrifissi ch'am dà onor. S'i marceve sèmper an sij mè senté, iv farai conòsse mia salvëssa.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm