La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 26


Deuteronòmi

26

Oferta dle primissie e confession ëd fede 

Cand ch’i sareve intrà ant ël pais che ‘l Signor, vòst Dé, av dà an ardità e ch’i sareve stabilive ambelelà coma vòstra proprietà, pijé na part ëd le primìssie ‘d tùit ij frut ch’i cheujereve da la tèra che ‘l Signor, vòst Dé, av dà, butje ant na cavagna e andé ant ël leugh che ‘l Signor, vòst Dé, a l’avrà sernù përch’ a pòrta sò nòm. 

Ansilà iv presentreve al sacerdòt ch’a sarà an fonsion an coj dì-là, e i jë direve: “I diciaro ancheuj dë 'dnans a Nosgnor, mè Dé, ch’i son intrà ant ël pais che Nosgnor a l’avìa promëttù ai nòstri antich”. Ël sacerdòt a arseivrà la cavagna da vòstre man e a la butrà dë 'dnans a l’autar ëd Nosgnor, vòst Dé. 

Peuj, a la presensa ‘d Nosgnor, vòst Dé, i direve sossì: “Mè antich, Giacòb, a l’era n’arameo ramingh , ch’a l’era andàit a sté coma ‘n foresté an Egit con soa famija. A j’ero nen vàire, ma an Egit lor a son dventà na nassion granda, fòrta e numerosa. J’Egissian a l’han maltratane, a l’han crasane e a l’han obligane a fé ‘d travaj grev. Antlora i l’oma suplicà Nosgnor, ël Dé dij nòstri antich, ch’an giutèissa, e chiel a l’ha scotà ij nòstri crij e a l’ha vëddù ij nòstri sagrin, nòstre pen-e e nòstra opression. Parèj Nosgnor a l’ha fane seurte da l’Egìt con man fòrta e con bras poderos, con dij gran segn e ‘d prodigi an mes al grand ëspavent dij nòstri nemis. A l’a portane an së leugh-sì e a l’ha dane sto pais, un pais andoa ch’a scor ëd làit e d’amel. A l’é për lòn ch’ adess i pòrto coste primissie dij frut ëd la tèra che ti, ò Signor, it l’has dame”. 

Peuj, lassé la cavagna an presensa ‘d Nosgnor, e prostërneve dë 'dnans a chiel. Apress ëd lòn i podreve andé a fé festa e a arlegreve për l’abondansa che Nosgnor, vòst Dé, a l’ha acordà a vojàutri e a vòstra famija. Spartiss cola bon-a ròba ‘dcò con ij Levita e con ij foresté ch’a stan con vojàutri.

Orassion damentre ch’a së smon-o le décime 

Minca tre agn, a sarà l’ann ëd le décime. Antlora i l’avreve da buté da banda la décima part ëd vòst arcòlt e ch’a sia a disposission dij Levita, dij foresté, dj’orfanin e dle vidoe, përchè a l’àbio pro da mangé an vòstre sità. 

Peuj diciaré dë 'dnans a Nosgnor, vòst Dé: “I l’hai nen goernà an mia ca gnente ‘d lòn ch’a t’é consacrà. I l’hai butalo a disposission dij Levita, dij foresté, dj’orfanin e dle vidoe, tal com it l’avìe comandame. I l’hai violà gnun ëd costi tò comandament, nì i l’hai dësmentiaje. I l’hai mangià gnente dla décima mentre ch’i portava ‘l deul, i l’hai nen consumane cand ch’i j’era an ëstat d’impurità ritual, nì i l’hai smonùla ai mòrt. I l’hai scotà Nosgnor, mè Dé; i l’hai compì tut lòn che ti, Signor, it l’avìe comandame. Ora, varda mach dal cél, dal leugh sant anté ch’it ëstas, e benediss Israel, tò pòpol, e sto pais-sì ch’it l’has dane, coma ch’it l’avìe promëttù ai nòstri antich; un pais andoa ch’a scor ëd làit e d’amel”.

Apel a scoté ij comandament ëd Nosgnor 

“Ancheuj ël Signor, tò Dé, av comanda dë scoté costi decret e coste prescrission, ëd compìje e ‘d buteje an pràtica con tut vòst cheur e con tuta vòstra ànima. Ancheuj i l’eve diciarà che ‘l Signor a l’é vòst Dé. I l’eve promëttù d'andeje dapress ai sò senté, dë scoté ij sò decret, ij sò comandament e soe prescrission, e ‘d fé tut lòn che chiel av dis. Nosgnor a l’ha fàit ch' iv’angage a d’esse sò pòpol, soa ardità preferìa, tal coma a l’avìa promëttuve, e i compireve tùit ij sò comandament. S’i fase lolì, chiel av veul feve pì grand an dignità, fama e glòria che tute le nassion che  chiel  l’ha creà. Chiel a veul ch’i sie un pòpol consacrà a chiel, ël Signor, tò Dé, tal com a l’avìa promëttuve”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Deuteronomi