La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 16


Provèrbi

16 

Ij progèt dël cheur a son dl'òm, ma la rëspòsta dla lenga a ven da Nosgnor.

Tute le stra 'd na përson-a a jë smijo ch'a vado bin, ma a l'é 'l Signor a valutene lë motivassion e a vardé s’a son bon-e përdabon.

Dà an guerna a Nosgnor lòn ch'it fase, e ij tò proget a andran a bon fin.

Nosgnor a l'ha fàit tut për un but, fin-a l'émpi për ël di dël maleur.

A l'é n'abomini për Nosgnor minca un cheur pien ëd bòria, e prest o tard a-j rivrà 'l castigh.

Con la carità e la fedeltà as ëspurga la colpa, con la tëmma 'd Nosgnor a s'évita 'l mal. 

Cora che Nosgnor a l'é sodisfàit ëd la manera 'd fé ëd n'òm, a fà andé d'acòrdi con chiel fin-a ij sò nemis.

Avèj pòch, ma con onestà, a l'è mej che avèj vàire intrade sensa giustissia.

La ment ëd l'òm a pensa motobin a soa stra, ma a l'é Nosgnor ch'adressa ij sò pass.

Ël rè a parla con l’autorità ‘d Nosgnor; ij sò giudissi a a l'han da pa përverte la vrità.

Pèis e balanse giuste a son dël Signor, e tùit ij pèis che as deuvro a son soa euvra.

Fé lòn che a l'é dësgiust a l'é n'abomini për ij rè, da già che 'l tròno a ven a esse pì fòrt con la giustissia.

Al rè a-j fan piasì ij làver giust e a-j veul bin a col che a parla con dritura.

La rabia dël rè a men-a 'd mòrt, ma l'òm savi a la pasierà.

Ant la gòj dël visagi dël rè a-i é la vita, sò favor a l'é parèj ëd na nìvola ant ël temp ëd prima.

A l'é motobin mej avèj ëd saviëssa pitòst che d'òr; avèj ël sust ëd Dé a l'é mej che l'argent. 

La stra dj'òm giust a veul dì sté leugn dal mal, col che a varda da bin soa stra a guerna la vita.

Anans ëd la ruin-a a-i é orgheuj; anans dël tombé: l'esse pien ëd sagna.

A l’é mèj vive ùmil con ij pòver che spartisse ‘d ladrarìa con ij superb.

Col che a l'é antivist ant la paròla a trovrà la richëssa e col che a l'ha fiusa an Nosgnor a sarà benedì.

Col ch’a l’ha ‘n cheur savi a l’é considerà na përson-a ‘d sust; parlé ‘d manera grassiosa a rend convincent.

Esse prudent a l'é sorgiss ëd vita, la folairà a l'é ël castigh dij fòj.

Cheur savi a fà prudenta la boca, e pì përsuasiva soa dotrin-a ai sò làver.

Le paròle a l'amel a son cotel ëd j'avije: dosseur për l'ëspìrit e arlass për ël còrp.

A-i é na stra che a cheidun a-j ësmija drita, ma peui, a men-a ai vieuj dla mòrt. 

L'aptit ëd col che a travaja a foson-a për chiel përchè a l'é cissà da la fam.

L'òm gram a men-a al mal e ansima ai sò làver a-i é un feu anvisch.

L'òm përvers a càusa 'd ruse, ël parlé mal ëd j'àutri a divid j'amis.

Na përson-a prepotenta a anciarma sò pròssim e a lo men-a ansima a 'd vieuj pa bon. 

Col che a sghicia j'euj a progeta 'd ròbe grame, e col che as mòrd ij làver a l'ha già fàit ël mal. 

Ij cavèj gris a son na coron-a 'd dignità ch’as treuva an sla stra dla giustissia. 

La passiensa bon-a e antivista a val ëd pì che n’òm fòrt, e col che a contròla sò temperament a conta 'd pì d'un che a l'ha vagnà na sità.

Le sòrt as campo an fàuda, ma tute le decision a ven-o mach da Nosgnor.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Proverbi