La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 12


Daniel

12

La salvassion dël pòpol ëd Nosgnor 

Ore, an coj temp-là, as ausserà Michel, ël gran prinsi, col ch’a vìgila dzora 'd  tò pòpol. A-i sarà ‘ntlora ‘n temp ëd tribulassion coma ch’a l’é mai capitane anans fin-a dal prinsipi dla nassion. Ma an coj-temp-lì minca un ëd tò pòpol ch’as treuva scrit ant ël lìber a lo scamperà. E vàire 'd coj che deurmo ant la póer ëd la tèra as dësvijeran, queidun për la vita eterna e j'àutri për n’ontosa dësgrassia eterna. Ij conossitor a l'avran lë splendrior ëd la vòlta dël firmament, e coj ch’a l’avran mnà tanti an sël senté dla giustissia a luseran tanme le stèile për l’eternità.

Ma ti, Daniel, guerna costa professìa coma ‘n segret e cacëtta ‘l lìber fin-a ai temp darié. A saran tanti coj ch’a lo studieran con diligensa e soa conossensa ‘d lor a vnirà pì granda.

Conclusion 

Antlora mi, Daniel, i l'hai beicà e, varda-lì, i l'hai s-cieirà d'àutri doi ch’a stasìo un ansima na riva dël fium e l'àutr an sla riva an facia. Un ëd lor a l'ha dije a l'òm vestì ëd lin, che adess as tnisìa dzora dl'eva dël fium: “Quand ch’a rivrà-lo ‘l compiment ëd tute ròbe da sburdiment?”. Antlora l'òm vestì ëd lin ch’as tenìa dzora dl’eva dël fium a l'ha aussà la man drita e la mancin-a vers ël cel an testimoniand parèj për ël Vivent an etern: “Un temp, doi temp e la metà d’un temp. Tut sossì as compirà quand ch’a sarà finì ‘l crasament dël pòpol sant ëd Nosgnor”.

Mi i l’hai bin sentù coste paròle ma i l’hai pa capì lòn che chiel a vorìa, parèj i l’hai ciamaje: “Mè signor! Còs ancapitera-lo a la fin ëd tut sossì?”. Chiel a l'ha rëspondù: “Va, Daniel. Coste paròle a restran un segret e cacëttà fin-a al moment ëd la fin. An vàire a saran purificà, netià e rafinà, ma le canaje a andran anans a esse grame. Gnun ëd lor a capirà: mach ij conossitor a comprendran.

Ore, dal moment che a sarà abolì ël sacrifissi ëd tùit ij di e a sarà stabilìa l'abominassion ch’a càusa la desolassion a passeran milaneuvsentenovanta di. Beà, col ch’a speta con passiensa e a rivrà fin a la fin dij milatërzentetrantessinch dì!

Ti, va pura për toa stra fin-a a la fin e arpòste: it alveras torna ant ël dì darié për arsèive l’arcompensa ch'a l'é state assignà.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Daniel