La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/2Corint 11


2 Corint

11

Diféisa contra j’apòstoj fàuss 

Adess iv prego 'd soporté ancora 'n pò 'd mia imprudensa, ma grassie a Nosgnor i vëddo che già i lo feve. Lass-me ch’iv disa ch’i son gelos ëd vojàutri, dla gelosia 'd Nosgnor medésim! I l’hai ampromëttuve tanme na sposa pura a 'n sol marì - Crist. I l’hai tëmma, contut, che coma 'l serpent, an soa astussia, a l’ha ancantà Eva, ora cheidun a sia 'n camin ëd corumpe vòstri cheur për ëslontaneje da la fidelità e da l’onestà ch’i l'eve da dé al Crist. An efet, a më smija che vojàutri i l’eve tròpa toleransa e ch’i steve a sente con piasì tut lòn ch’av diso, fin-a coj ch’av nunsio un Crist bin diferent da col ch’i l’hai nunsiave mi, gent ch’a l’ha në spìrit bin diferent da col ch’i l’eve arseivù, e ch’a pòrto n’evangeli diferent da col ch’i l’eve chërdù.

D’àutra banda i chërdo d’esse nen da men-o 'd coj “super-apòstoj” ch’a mostro cole ròbe-lì. A podrìa bin esse ch’i sia nen n’orator vajant, ma 'd sigura i manco nen ëd conossènsa, coma ch’i l’hai dimostrà an vàire manere an tante ocasion.

Hai-ne fòrsi fàit mal d’ess-me sbassà mi istess përch’i fusse elevà vojàutri, o ch’i l’abia nunsià la Bon-a Neuva a gràtis? An efet, i l’hai pijà ij beni d’àutre comunità e i l’hai acetà ch’am mantnisso për dedicheme a vòst servissi; e cand ch’i j’ero con voi e ch’i l’avìo nen pro për vive, i son mai dventà 'd pèis për vojàutri. A son ëstàit ij frej ch’a son ëvnù da la Macedònia a porteme tut lòn ch’i n’avìa da manca. I son mai stàit per voi ëd pèis e mai i lo sarai.

Coma ch’a l’é ver che la vrità dël Crist a l’é an mi, ant l’Acaja antrega gnun am gaverà la a glòria ‘d vanteme 'd sossì. A l'é fòrsi ch'i pense ch’i veuj nen bin a vojàutri? Nosgnor a sà ch’iv veuj bin.

Tutun, i seguitrai a fé lòn ch’i faso adess, e lolì për gavé l’ocasion a coj ch’a na serco l’ocasion për vantesse che lòn ch’a fan lor a sia coma lòn ch’i faso mi. Cola gent-lì a son d’apòstoj fàuss, a son mach d'operator d’angann ch’as travestisso da apòstoj dël Crist. A-i é nen da stupisse 'd lolì, përchè Sàtana, chiel midem, as travestiss tant ch’a smija a n’àngel luminos. A l’é nen, donca, gran còsa da stupisse se 'dcò ij sò minister as travestisso da servitor ëd giustissia. Soa fin ëd lor, contut, a sarà conform a j’euvre soe.

Ij patiment dl’apòstol 

I lo diso ancora përchè gnun a pensa ch’i sia imprudent, opura s’a l’é 'l cas, aceteme coma s’i lo fussa, përchè i peussa vanteme ‘n pò. Parlé coma ch’i son an camin a fé, a l’é nen felo d’acòrdi con ël Signor: a sarà coma s’i fussa imprudent, ma le circostanse am fan l’òbligh ëd vanteme. Da già che diversi as vanto 'd titoj uman, ëdcò mi i preuvrai a vanteme. An efet, vojàutri, ch’i pense d’esse 'd gent prudenta, com é-lo ch’i l’eve 'd toleransa për ëd gent che 'd prudensa a l’ha gnun-a? I tolereve se cheidun av rend dë s-ciav, se cheidun av mangia 'nt un bocon sol, se cheidun av pija tut lòn ch’i l’eve, se cheidun as dà d’àrie, se cheidun av dà në s-giaflon. I lo arconòsso: che 'd dzonor për mi d’esse stàit tant fiach! I parlo da imprudent: ëdcò mi im ancalo d’afermé lòn ch’a lor a afermo.

Son-ne lor d’ebreo? Mi i lo son ëdcò. Son-ne lor d’israelita? Mi i lo son ëdcò. Son-ne lor ëd dissendent d’Abraham? Mi i lo son ëdcò. Son-ne lor ëd servitor ëd Crist? I parlo da imprudent: mi i lo son pì che 'd lor. I l’hai travajà motobin da pì, i son ëstàit an përzon pì che lor, i l’hai arseivù ëd legnà sensa comparassion; i son ëstait soens an sël pont ëd meuire. Sinch vire i l’hai arseivù dai giudé ij trenta-neuv colp; tre vire i son ëstàit foëttà, na vira i son ëstàit lapidà, tre vire i l’hai fàit naufragi e i l’hai passà na neuit e 'n dì a la deriva an an sël mar përfond. I son trovame soens a fé 'd lungh viagi a pé, an perìcol dij fium, an perìcol dij brigant, an perìcol da part ëd la gent ëd mia nassion, an perìcol da part dij pagan, an perìcol ant le sità, an perìcol ant ij desert, an perìcol an mar, an perìcol tra 'd frej fàuss. I l’hai travajà për largh e për longh; i l’hai passà motobin ëd neuit bianche, i l’hai patì la fam e la sèj e soens i son restà sensa mangé. I l’hai patì 'l frèid, sensa prò 'd vestimenta ch’am tnèissa càud.

Dë dlà  d’àutre còse, i son pien ëd sagrin për tute le cese. Cand cheidun a l’é débol, ëdcò mi i pijo part a sò sentiment. Se cheidun a l’é dëstornà i bruso 'd rabia.

Tutun, s’i l’avèissa da vanteme, im vanterìa pitòst ëd mie dëbolësse. Ël Dé e Pare 'd Gesù, ël Signor - ch’a sìa benedì për tùit i sécoj - a sa che mi i diso gnun-e busiarderìe. Cand ch’i jera a Damasch, ël governator dël rè Areta a l’avìa butà ‘d guardie ant la sità për pijeme. Ma a l’han calame giù dla muraja ant na cavagna për na fnestra, e parèj i son ëscapà da soe man.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Corint