Anònim/Che molà dròla
Artorn a la tàula

Che molà dròla! 
(conta d'Àfrica)
Sensa euli, lòn ch'i veule fé? La bissa copera a l'era andàita a sgaté daspërtut an ca. Sensa arzultà. A l'ha grognà, a l'ha brajà, a l'ha barbotà, e a l'ha finì për andé dal singial. A l'ha fàit ësbalansé sò amolon dnans al grogno ëd sò vzin con un grand soris grassios.
- Dame un pòch d'euli, Singial, për piasì.
L'àutr a l'ha angrignà ij sign, a l'ha considerà l'antrus. Prudensa, prudensa.
- Antlora, lòn ch'it faras, mè amis?
Diav, la bissa copera a podìa pa mach dije ch'a n'avìa damanca! Ës gròss torto a l'avrìa ancor faje la moral e che barba!
- I dev portelo a lë strion, ch'a n'ha tant damanca, a l'ha dije.
Ël singial, sigurà, a l'ha ampinì l'amolon fin-a al bòrd.
- Dësmentia nen ëd rend-me sa mzura d'euli da-sì neuv di.
La bissa copera a l'ha promëtù. A l'avìa sò euli, a l'era tut lòn ch'a contava.
Passà neuv di, dagià ch'a-i ancapitava gnente, ël singial a l'é andàit a reclamé lòn ch'a jë spetava. A-i era pa pi d'euli ant l'amolon che 'd nos ëd còco ansima a 'n baobab.
- Dame ancor doi di, a l'ha piorassà la bissa copera. Doi cit di, ròba da gnente.
Ël singial a l'ha grognà, a l'ha sbatù ij pé, a l'ha brajà.
- Doi di, va bin, a l'ha crià. Ma guaj a ti s'it manten-e nen toa promëssa.
An ës-ciairand-lo torné andré, la bissa copera a l'ha pensà che la flin-a d'un mostro parèj a sarìa stàita afrosa, e ancor un pòch a svnisìa. Da-sì doi di, a l'avrìa nen avù pì d'euli che ancheuj.
- Calm-te, për piasì, a l'ha dije soa fomna. It dësmentie sòn.
A l'ha dàit dossman un colp an sël carapass ëd sò marì.
- Scotme bin: cand a-i rivrà ël singial, sghija al pòst ëd la pera për molé la melia, stërma toe piòte, toa coa e la testa andrinta tò carapass, e dzortut, dzortut, resta imòbil. Mi it salvërai dal singial. La bissa copera a l'ha fàit ëd sì con la testa. A l'avìa tant peur ch'a l'avrìa fàit qualsëssìa còsa, fin-a trasformesse an molà.
Cand ël singial a l'é tornà, a l'ha trovà madamin Bissa Copera an camin a sgnaché dle gran-e ëd melia.
- Anté ch'a l'é mè amolon ampinì d'euli? a l'ha grognà.
L'àutra a l'ha seghità a meule senda gnanca beichelo. Ël singial a l'ha aussà la vos:
- Anté ch'a l'é tò fripon d'òm?
E madamin Bissa Copera a seghitava a meule, a meule an cantand. Antlora al singial a l'é anrabiasse, a l'ha ciapà la pera për meule la melia e a l'ha campala leugn, motobin leugn an mes a l'erba bassa dla campagna an criand:
- I t'ëm fas monté la flin-a con toa molò maledeta!
Dagià che la bissa copera a l'era pa antëcà, a l'é partì coma un mat a soa arserca, sgatand ant ël teren paludos con sò grogno stragròss.
Sensa arzultà, as capiss. A l'ha trovà nì d'euli, nì d'amolon. Ancor men la bissa copera, ch'a l'avìa sghija an pressa al fond ëd na tampa, la giù, ant j'erbass anté che ël singial a l'avìa campala. E a rija, a rija dël bel tir ch'a l'avìo giugaje al grogneur.

Ël singial a l'ha sentù ël rije dla bissa copera? Peul desse. A l'ha sërcà për tant temp, tant temp, tant temp ant ij mojiss, për trové costa danà bissa copera ch'a tnisìa nen la paròla.
Da col di là, a sgata, a sgata sensa treva la pàuta, beichelo. Ma sa-lo ancor lòn ch'a sërca, ës gròss balord?

Leteratura piemontèisa
Anònim