Nino Costa/L'acqua dël Pò
Artorn

L'acqua dël Pò 
Na vòlta n'ingegné - servel pontù -
goardand l'acqua del Pò ch'andasia an giù,
l'è tacaje 'l balin 'd fela andé an su.
Sicome a l'era n'òm carià dë dné,
bon a persoade e fòrt a comandé,
l'ha radunà n'esercit d'ovrié.
L'ha faje aossé 'd muraje e 'd murajon
deurve dle ciuse, tiré sù 'd bastion,
saré dë sponde, e tramudé 'd giairon.
L'ha combinà 'n bordel d'armamentari,
anventà d'ogni sòrt ëd machinari,
tut për fé core l'acqua a l'incontrari.
Ma col bonòm, però, l'ha nen penssà
che, gnanca a fé da bòja e d'ampicà,
la natura dël mond së sfòrssa pà,   
e malgré tuti ij sò milion spendù,
tut ël travaj e tut ël temp perdù
l'acqua del Pò… l'ha continuà a 'ndé 'n giù.

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Nino Costa