La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Giaco/Giaco 5


Giaco

5

Amonission a jë sgnor 

Ora, vojàutri ch'i seve dij sgnor, pioré e gëmme për ij maleur ch'a van a tombé adòss a vojàutri! Vòstre richësse a son marse, vòste vestimente a son rusià dai verm! Vòst òr e vòst argent a l'han ël ruso, e col ruso a sarà na testimoniansa contra 'd voi e av mangerà la carn parèj dël feu; i l'eve ambaronà 'n tesòr për ij di darié. Vardé: ël salari dj'ovrié ch'a l'han mëssonà ij vòstri camp, e ch'i l'eve fraudà, a crija; e ij crij ëd coj ch'a l'han mëssonà a son rivà a j'orije dël Signor ëd l'univers. An sla tèra i l'eve vivù 'nt le delissie; i seve dave ai piasì, i l'eve mach angrassave për ël di dël masel. I l'eve condanà e butà a mòrt ël giust e chiel a l'ha nen fave arzistensa.

Speté con passiensa l'artòrn dël Signor 

Ora, donca, mè frej e seur, speté con passiensa fin-a a l'artòrn dël Signor. Vardé coma ij campagnin a speto 'l frut pressios ëd la tèra con passiensa, fin-a ch'arsèivo la pieuva dla prima e dl'ùltima stagion. Vojàutri 'dcò ten-e passiensa, conforté ij vòstri cheur, përchè l'artòrn ëd Nosgnor a l'é davzin. Lamenteve nen j'un dj'àutri për ch'i sie nen condanà. Vardé: ël Giudes a l'é già a la pòrta, Pijé për esempi d'aflission e 'd passiensa ij profeta ch'a l'han parlà a nòm dël Signor. É-lo nen vera ch'i foma stima ch'a l'han ëd boneur coj ch'a l'han soportà con fòrsa dij patiment? I l'eve 'dcò sentù dla passiensa 'd Giòb e i seve lòn che a la fin Nosgnor a l'ha acordaje, përchè Nosgnor a l'é pien ëd compassion e 'd misericòrdia.

Istrussion conclusive 

Ora, dzurtut, mè frej e seur, fé nen ëd sarment, nì për ël cél, nì për la tèra, nì qualsëssia d'àutr giurament. Dì “éh” quand ch'a l'é éh e “nò” quand ch'a l'é nò, për ch'i sie nen giudicà.

 I é-lo cheidun tra 'd voi ch'a patissa? Ch'a prega. I é-lo cheidun ch'a sia content? Ch'a canta dij salm. I é-lo cheidun tra 'd voi ch'a sia malavi? Ch'a manda a ciamé j'ansian ëd la cesa, e ch'a sio lor a preghé për col-lì, e ch'a j'impartisso n'onsion d'euli a nòm dël Signor. Cola preghiera, fàita con fé, a salverà 'l malavi e Nosgnor a-j darà d'arlass e, s'a l'ha fàit ëd pecà, a-j saran përdonà.

Confëssé l'un a l'àutr ij vòstri pecà, e preghé l'un për l'àutr, përchè i sie varì. La preghiera përsistenta d'un giust a l'é motobin poderosa. Elia, ch'a l'era n'òm parèj ëd nojàutri, a l'avìa pregà con insistensa ch'a pieuvèissa nen, e a l'é nen cascaje 'd pieuva an sla tèra për tre agn e ses mèis. E avend torna pregà, ël cel a l'ha dàit ëd pieuva, e la tèra a l'ha dàit sò frut.

Mè frej e seur, se cheidun ëd vojàutri a së slontan-a da la vrità, e n'àutr a-i lo fà artorné, ch'a sapia che col ch'a l'avrà fàit artorné 'n pecator da sò traviament, a lo salverà da la mòrt e a quaterà 'd baron ëd pecà..

Nòte 

Testament Neuv
Giaco