La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache19


19

Ieosafat a nòmina dij giùdes 

Cora che rè Ieosafat ëd Giuda a l'é tornà a ca soa san e salv a Gerusalem, Ieu, fieul ëd Canani, ël vëggent, a l'é andaje ancontra e a l'ha dije a rè Ieosafat: “E-lo giust giuté ij gram e fesse aleà ëd coj ch'a fan oposission a Nosgnor? Për sòn Nosgnor a l’é anrabià contra ‘d ti. Contut an ti a l'é 'dcò trovasse cheicòsa 'd bon: it l'has fàit brusé për tut ël pais ij paloch sacrà d'Asera e it ses angagiate a sërché ‘l favor ëd Nosgnor”.

Ieosafat a stasìa ‘d ca a Gerusalem, ma a surtìa soens an tra la gent da Beer-Seba a le colin-e d'Efraim, ancoragiand tùit a ‘rtorné al Signor, ël Dé dij sò antich. Chiel a l’ha nominà ‘d giùdes për tut ël pais e an tute le sità fortificà ‘d Giuda. A l'avìa dije ai giùdes: “Fè atension a lòn ch'i feve, përchè i giùdiche pa për l'òm, ma për Nosgnor, che a sarà con vojàutri ant ël moment che i pijereve 'd decision giudissiàire. Rispeté ël Signor e ciapé 'd decision con deuit e sust, përchè Nosgnor nòst Dé a l'é pa për angiustissie, preferense përsonaj e corussion”.

Ëdcò an Gerusalem, Ieosafat a l'ha ancaricà 'd Levita, sacerdòt e cap-famije dj'Israelita, ëd giudiché an nòm dël Signor e 'd risòlve le ruse an tra la gent ëd Gerusalem. Coste--sì a j’ero j’istrussion ch’a l’avìa daje: “I fareve tut ant ël rispet ëd Nosgnor, con fideltà e dritura 'd cheur. Tute le vire che ij vòstri compatriota ch’a stan an sità a porteran na càusa dëdnans ëd vojàutri, sia ch'as trata d'un delit ëd sangh o d'àutre question ch’a peulo riguardé la Lege, ij comandament, le nòrme e ij regolament, serché 'd rasoneje 'd nen butesse an tòrt con Nosgnor che soa ira a vada pa a sversesse ansima 'd vojàutri e a nòstra nassion. Se i fareve përparèj, i sareve lìber da la colpa. Marché da bin, che Amaria, sacerdòt an cap, av guiderà an tute le question religiose, antramentre che Zebadia, fieul d'Ismael, governator ëd la casà 'd Giuda, për tut lòn che a peul avèj atinensa con ël rè. Ij Levita a saran a vòst servissi tant 'me scrivan e fonsionari. Avèj ‘d corage e compì da bin ij vòstri dover! E che Nosgnor a sia con coj ch'a fan lòn ch’a l’é giust”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache