Giampiero Rollone/Ave Marìa
Artorn

Ave Marìa 

Và a savèj que ch’a l’ava tacami : tròp travaj, tròpi furb
ch’a-j favo ij fòj për nan pagà nen mach la sal, ël fèr 
ch’al rivava nen, ij védër torna aumentà, ij tassi, l’Iva,
e…’l diav ch’al pòrta vìa…
E peu cola consegna da fa sùbit, an pressa për un
ch’a l’ava disviàssi co’l feu sota…ij braji.

A momenti j’amborsava ‘l carel e partì co’l camion i l’ava
ij nerv tan’me ‘d còrdi ‘d violin e j’era ancassà ‘me na
bissa (chi ch’a l’ha mai vist na bissa ancassà al meritrìa
‘n premi, ma ‘s costuma dì parèj…con bon-a pas dij bissi…)
Mës-ciava mèr surtend da Livorn, passà la Rondinela
‘l nervos l’ava zà rivà al livel ëd vàrgia. Al pilon ëd la 
Madòna comensava l’inondassion.	

”Ave Marìa”, cola scricia nèira an sël bianch caussinà…
“Ave Marìa”, zà lesìla mila viri passand lì ‘dnans…
“Ave Marìa”, an fond a l’era part dël paisagi…
“Ave Marìa, e dal paisagi a l’ava intrà ant ël servél…
“Ave Marìa”, dal servél al cheur…
“Ave Marìa”, ‘l nervos a-i era pù, na pas dossa dossa l’ava pijà sò pòst. 
E peu cola a l’ha stacia na gran bela giornà

(Luj 1987) 

Giampiero Rollone
Poesìa
Verslèis
Leteratura piemontèisa