La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 29


Geremìa

29

Litra ‘d Geremìa ai deportà 

Geremìa a l’ha scrivù na litra da Gerusalem a j’ansian, ij sacerdòt, ij profeta e tut ël pòpol ch’a l’era stàit deportà a Babilònia dal rè Nebucodenesar. A l’ha mandala apress ch’a l’ero sortì da Gerusalem ël rè Jeconia, la regina mare, j’àut funsionari e j’àutri ufissiaj ëd Giuda, ansema a tùit ij magnin e j’artisan. A l’han portaje la letra Elassà, fieul ëd Siafan, e Ghemaria, fieul ëd Hilchìa, quand ch’a j’ero andàit a Babilònia coma dj’ambassador dël rè Sedecia apress Nabucodenesar, rè ‘d Babilònia. La litra a disìa:

“Parèj a dis ël Signor dl’univers, Dé d’Israel, a tuti coj ch’i l’hai faje deporté da Gerusalem a Babilònia. Fabriché ‘d ca e pensé ‘d steje. Pianté dj’òrt e mangene la produssion; Marideve e àbie ‘d fieuj e ‘d fije; troveje ‘d fomne për vòstri fieuj, parèj ch’i l’àbie motobin d’anvod. Multiplieve an abondansa! Procuré ‘l bin ëd la sità anté ch’i seve stàit deportà e preghé Nosgnor ch’a la benedìssa, përchè da sò bin a dipend ël vòst”.

Parèj a dis ël Signor dl’Univers, Dé d’Israel: “Lasseve nen ambrojé dai profeta ch’a-i son an tra ‘d voi nì da vòstri andvineur, o antèrpret ëd seugn. A l’é nen vera che lor a profetiso a mè nòm; i l’hai pa mandaje. I lo diso mi, ël Signor”.

Parèj a dis ël Signor: “A l’han da compisse stanta agn an Babilònia. Apress, im arcordrai ëd vojàutri e i compirai la promëssa ch’i l’hai fave d’artorné ansissì. I sai coj ch’a son ij mè progèt ch’i l’hai për vojàutri, progèt ëd pas e nen ëd dësgrassia; i son an camin a deve n’avnì e na speransa. I lo diso mi, ël Signor. An coj dì-lì im ciamreve, i vnireve a suplicheme e mi iv ëscotrai. Im sercreve e im trovreve, përchè im sercreve con tut vòst cheur, e mi im lassrai trové. I lo diso mi, ël Signor. I arnovreve vòstra vita, iv assemblerai da tute le nassion e da tùit ij leugh anté ch’i l’avìa mandave e iv farai artorné a ca, da ‘ndoa i l’avìa fàit deporté. I lo diso mi, ël Signor.

I pretende che l’ Signor a l’abia dave ‘d profeta an Babilònia. Ma sossì a l’é lòn che ‘l Signor a dis riguard al rè ch’a l’è setà an sël tròno ‘d David e a tuti coj ch’a stan ancora a Gerusalem - vòstri parent ch’a son nen seurtì da sì e deportà con vojàutri. Parèj a dis ël Signor dl’Univers: i mandrai contra ‘d lor la spa, la fam e la pestilensa e a-j farà smijé a ‘d fì gram, tant gram ch’as peudo nen mangesse. I-j darai dré con la spa, la fam e 'l contacc; i-j dësbergiairai për tut ël mond. An minca nassion anté ch’i-j mandrai, i-j rendrai n’oget ëd dannasion, d’afror, ëd dëspress e dë schergne. Përchè lor as arfudo dë scoteme, bele s’i l’hai parlaje ciàir, e nen mach na vira, për ël mojen dij profeta ch’i l’avìa mandaje. E vojàutri, ch’i seve an esili, gnanca vojàutri i l’eve scotame. I lo diso mi, ël Signor. Vojàutri, donca, tùit ij deportà ch’i l’hai mandaje da Gerusalem a Babilònia, chërdme, arsèive la paròla dël Signor!”.

Sossì a l’é lòn che ‘l Signor dl’Univers, Dé d’Israel a dis riguard a vòstri profeta - Acab, fieul ëd Colaiù, e Sedecia, fieul ëd Maaseia - ch’av diso ëd busiardarìe e a fan n’abus ëd mè nòm: i-j butraj an le man ëd Nebucodenesar, rè ‘d Babilònia, ch’a-j masrà dëdnans a vòstri euj. E tùit ij deportà ‘d Giuda a Babilònia, quand ch’a voreran fé ‘d maledission, a diran: ‘Che Nosgnor av trata tanme Sedecia e tanme Acab, che ‘l rè ‘d Babilònia a l’ha fàit rustì!”. Përchè coj òm-lì a l’han comëttù n’ignomìnia ch’a gnun a l’avìa mai vëddula anans an Israel: lor a l’han fàit d’adulteri con ëd fomne d’àutri e, fasand n’abus ëd mè nòm, a l’han nunsià ‘d còse fàusse che mi i l’avìa pa nen dije. Mi, ël Signor, i lo sai e i në dago la testimoniansa. I lo diso mi ël Signor”.

Geremìa e Semaià 

Nosgnor a l’é adressasse a Geremìa e a l’ha dije: “Dì a Semaià ‘d Neelam: Parèj a dis ël Signor dl’univers, Dé d’Israel: I sai bin ch’it l’has mandà na letra a tò nòm a tuta la gent ëd Gerusalem, al sacerdòt Sefanià, fieul ëd Maaseià, e a tùit ij sacerdòt an ësti tèrmin: ‘Nosgnor a l’ha stabilite ti, Sefanià, coma sacerdòt al pòst dël sacerdòt Jehoiadà, për ch’it fusse responsàbil dël templ ëd Nosgnor, e përch’it vijèisse për buté ai fèr qualsëssìa testa mata ch’as chërda d’esse ‘n profeta. Contut, ti tl’has fàit gnente për fé sté ciuto Geremìa d’Anatòt, ch’a pretend d’esse un profeta an tra ‘d voi? Geremìa a l’ha mandà na litra ansissì a Babilònia ch’a fortiss che nòstra deportassion a Babilònia a sarà bin longa. A l’ha dit: Fabriché ‘d ca e pensé ‘d steje. Pianté dj’òrt e mangene la produssion”.

Ma quand che ‘l sacerdòt Sefanià a l’ha arseivù la litra ‘d Semaià, a l’ha portala a Geremìa e a l’ha fàila lese. Nosgnor, donch, a l’ha comunicà soa paròla a Geremìa. A l’ha dije: “Manda cost mëssagi a tùit ij deportà: ‘Parèj a dis ël Signor riguard a Semaià ‘d Neelam: Dàit ch’a l’ha profetisà a vojàutri quand che mi i l’avìa nen mandavlo, a l’ha ambrojave e a l’ha fave chërde soe busiardarìe, I mandrai ij mè castigh a chiel e a soa famija. Gnun ëd sò dissendent a vëdran le bon-e còse ch’i farai për mè pòpol, përchè chiel a l’ha cissave d’arvireve contra ‘d mi. I lo diso mi, ël Signor”.

Nòte 

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Geremia