La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 14


Surtìa

14

La vitòria al Mar Ross 

an A Mosè Nosgnor a l’ha parlaje parèj: "Dì a j'Israelita ch'a l’han da viré diression e andé a buté 'l camp dë 'dnans a Pi-Hachiroth, antrames Migdol e 'l mar. I l’eve da buté 'l camp davzin al mar an facia 'd Baal Tzefon. Ël Faraon a pensrà al risguard dj'Israelita: 'A son confus e a van dëdsa e dlà për ël pais - ël desert a l'ha saraje andrinta e a san pì nen andoa andé'. Mi i farai andurì 'l cheur ëd Faraon e chiel a-j darà dapress. I l'hai progetà tut sòn për dé na dimostrassion ëd mia glòria për ël mojen ëd Faraon e 'd tuta soa armeja: j'Egissian as në rendran bin cont che ''Mi i son ël Signor". Anlora j'Israelita a l'han fàit coma Mosè a l'avìa dije. 

Cand ch'a l'han anformane 'l re d'Egit che j'Israelita a l'ero scapà vìa, ij cheur ëd Faraon e dij sò ministr a son virasse contra 'd lor, e 'l re e ij sò ministr a l'han dit: "Còs é-lo ch'i l'oma mai fàit? I l'oma lassà andé lìber ël pòpol d'Israel ch'an servìa!". Anlora a l'ha fàit pronté ij sò chèr ëd guèra e a l'ha pijà con chiel soa armeja. A l'ha pijà sessent dij pi fòrt chèr ëd guèra ch'a l'avia e j'àutri chèr ch'a j’era an Egit con dzora tùit j'ufissiaj dl'armeja. 

Ël Signor a l'ha andurì 'l cheur ëd Faraon, rè d'Egit, ch'a l'ha daje dapress a j'Israelita. Ora j'Israelita a l'ero partì con coragi e determinassion. J'Egissian a l'han daje dapress, e tùit ij cavaj e ij chèr ëd guèra ëd Faraon, ij sò sivalié e soa armeja a l'han pijàje ‘d sorprèisa mentre ch'a butavo le tende davzin al mar, davzin a Pi-Hachirot an facia 'd Baal Tsefon. 

Cand che Faraon a l'é avzinasse, j'Israelita a l'han alvà lë sguard e a l'han vëddù j'Egissian ch'a marciavo contra 'd lor e a son fasse pijé da l'ësparm. Anlora j'Israelita a l'han crijà a Nosgnor, e a l'han dit a Mosè: "E-lo forse përché a-i é nen pro 'd tombe an Egit ch'it l'has portane vìa a meuire ant ël desert? Còsa penses-to d'avèj mai fàit a portene fòra da l'Egit? Nojàutri i l'avio rason quand ch'it disio an Egit: 'Lass-ne an pas parèj ch'i podoma serve j'Egissian, përchè për nojàutri a l'é mej serve j'Egissian che ven-e sì a meuire ant ël desert. Pa vera?". Mosè anlora a l'ha dit al pòpol: "Avèj nen tëmma! Bogeve nen e vardé coma che Nosgnor pròpi ancheuj av salverà, përché j'Egissian ch'i vëdde adèss, da sì a 'n pòch i-j vëdreve mai pì, për sèmper. Nosgnor a combatrà për vojàutri: i peule sté chiet".

Ël passagi dël Mar Ross 

Parèj Nosgnor a l'ha dit a Mosè: "Përchè crijes-to a mi? Dì a j'Israelita 'd butesse 'n camin. E ti, àussa 'n àut tò baston e dëstend toa man anvers al mar e divìdlo an doi, parèj che j'Israelita a peulo passeje an mes su 'd tèra sùita. E Mi i son an camin a andurì ij cheur ëd j'Egissian, parèj che lor a-j daran da press e mia glòria a sarà manifestà a càusa 'd lòn ch'a-i rivrà al Faraon, soa armeja, ij sò chèr ëd guèra e ij sò sivalié, J'Egissian as rendran cont che Mi i son ël Signor quand che Mi i l'avrai mostrà mia glòria an sël Faraon, ij sò chèr ëd guèra e ij sò sivalié. 

L'àngel ëd Nosgnor, ch'a andasìa dë 'dnans al camp d'Israel, a l'é butasse an moviment e a l'é andàit a posissionesse darera 'd lor e 'dcò la colon-a 'd nìvola a l'é spostasse da dnans a daré 'd lor. A l'é butasse antrames al camp ëd j'Egissian e 'l camp ëd j'Israelita. A l'era na nìvola scura e a anluminava la neuit paréj che 'n camp a podia nen avzinesse a l'àutr për tuta la neuit. Mosè a l'ha dëstendù soa man anvers ël mar, e Nosgnor a l'ha possà andarera 'l mar tant ch'a l’é dividusse për ël mojen d'un vent fòrt ch'a vnisìa da levant e ch'a l'é bofà për tuta cola neuit. A l'ha fàit dventé 'l mar na tèra sùita e j'eve a son dividusse. 

A l'é parèj che j'Israelita a l'han marcià pròpe antrames al mar su 'd tèra sùita e j'eve për lor a formavo coma 'n mur a drita e a mancin-a. J'Egissian a son vnuje dapress an mes al mar - tùit ij cavaj dël Faraon, ij sò chèr ëd guèra e ij sò sivalié. 

Un pòch prima 'd primalba Nosgnor a l'ha vardà giù anvers l'armeja egissian-a a travers la colòna 'd feu e 'd nìvola e a l'ha fàit tombé l'armeja egissian-a 'nt un grand ësparm. A l'ha fàit bloché le roe dij chèr ant la pàuta parèj ch'a l'era pì nen possìbil feje andé anans. Anlora j'Egissian a l'han dit: "Scapoma via da Israel përchè 'l Signor a combat për lor contra l'Egit!". 

Anlora Nosgnor a l'ha dit a Mosè: "Dëstend toa man anvers al mar, parèj che j'eve a artorno an sj'Egissian, ij sò chèr ëd guèra e ij sò sivalié!". Anlora Mosè a l'ha dëstendù soa man anvers al mar, e 'l mar a l'é artornà a soa condission normal, quand che 'l sol a l'ha 'ncaminà a alvesse. Ora j'Egissian a sercavo dë scapé via da tut lòn, ma 'l Signor a l'ha fongà j'Egissian an mes al mar. J'eve a son tornà a sò pòst e a l'han quatà ij chèr ëd guèra e ij sivalier, ansema a tuta l'armada d'Egit ch'a l'avia daje dapress a j'Israelita 'nt ël mar - ëd j'Egissian a l'é dzurvivuvne gnanca un! 

J'Israelita, nopà, a l'avìo marcià su 'd tèra sùita an mes al mar e për lor l'eva a l'avìa formà coma 'n mur a drita e a gàucia. A l'é parèj che 'nt col dì-lì Nosgnor a l'ha salvà Israel da la potensa dj'Egissian, e Israel a l'ha vëddù j'Egissian mòrt an sla riva dël mar. Cand che Israel a l'ha vëddù la gran' potensa che Nosgnor a l'avìa mostrà contra j'Egissian, a l'ha avù tëmma ‘d Nosgnor e a l'ha chërdù an chiel e a sò servitor Mosè.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Surtia