Giovanni Cerutti/Canson/Marion
Artorn

MARION 
(morbleu = antica interiezione francese, che significa perdinci!)

Vivace contrasto a lieto fine tra un marito geloso  e la moglie Marion. Il marito sospetta che la moglie incontri qualche altro uomo, ma lei riesce a rintuzzare tutti i dubbi del marito!

Morbleu, Marion, 'ndova 't ses staita stamatin-a, 'ndova 't ses staita, morbleu, Marion?

Morbleu, car marì, ant ël giardin a cheuje 'd salada,
ant ël giardin a cheuje 'd salada, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, chi l’è col là che ti 't parlavi, chi l’è col là, morbleu, Marion?
Morbleu, car marì, j’era con un-a dle mie comari,
j’era con un-a dle mie comari, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, le dòne pòrto pa le braje, pòrto pa braje, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, l’avìa le faode artrossaje, 
l’avìa le faode artrossaje, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, le dòne pòrto pa la speja, pòrto pa speja, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, i l’avìa la roca ch’a la fileja, 
i l’avìa la roca ch’a la fileja, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, le dòne a pòrto pa 'l capel, a pòrto pa 'l capel, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, i l’avìa la scufia con ël bindelo,
i l’avìa la scufia con ël bindelo, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, le dòne a pòrto pa la barba, a pòrto pa 'd barba, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, j’ero le more ch’i mangiava,
j’ero le more ch’i mangiava, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, al meis 'd gené i é pa le more, i é pa le more, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, ant ël giardin a-i é na ramëtta,
ant ël giardin a-i é na ramëtta, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, venme a mostré cola ramëtta, cola ramëtta, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, ël giardiné a l’ha copala, 
ël giardiné a l’ha copala, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, e mi ti veuj copé la testa, copé la testa, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, còs na farasto peui dla resta?
còs na farasto dla resta, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, la campereu giù da la fnestra, giù da la fnestra, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, chi at farà peui la mnestra? 
chi at farà peui la mnestra, morbleu, car marì.

Morbleu, Marion, na pijrò n’àutra 'n pò pì onesta, 'n pò pì onesta, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, un pò pì onesta, ma nen tant bela,
un pò pì onesta, ma nen tant bela, morbleu, car marì!

Morbleu, Marion, toca la man, la pas l’é fàita, la pas l’é fàita, morbleu, Marion!

Morbleu, car marì, ven un pò sì ch’i baloma na dansa,
ven un pò sì ch’i baloma na dansa, morbleu, car marì!

Leteratura piemontèisa
Canson
Giovanni Cerutti