La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 23


23

Pàul dë 'dnans al Sinedri 

Pàul, an beicand ij mèmber dël Sinedri, a l’ha dit: “Mè frej! I son sèmper comportame an bon-a cossiensa dë 'dnans a Nosgnor!”. E tut sùbit ël gran sacerdòt Ananìa a l’ha comandà a coj ch’a-j ero davzin a Pàul ëd deje në sgiaflon. Anlora Pàul a l’ha dije: “Nosgnor a darà a ti në sgiaflon, muraja sbianchìa ch’it ses! Ti ‘t ses astà ambelessì për giudicheme conform a la Lege e ti midem it trasgredisse la Lege an comandanda ch’i sìo batù?”. E coj ch’a l’ero lì present a l’han dije: “Dises-to d’ingiurie al gran sacerdòt ëd Nosgnor?”. E Pàul a l’ha dit: “Mè frej, i savio nen che col-lì a fussa ‘l gran sacerdòt, përchè ch’i sai bin ch’a l’é scrit: ‘It diras nen ëd mal al cap ëd tò pòpol’”. Anlora Pàul, ch’a savìa che na part dël Sinedri a l’ero ‘d Saducé, e l’àutra dij Farisé, a l’ha sclamà ant ël consèj: “Mè frej! I son un Farisé, fieul ëd Farisé. A l’é për la speransa dl’arsurression dij mòrt ch’i son ciamà an giudissi!”.

Na tal diaciarassion ëd Pàul a l’é stàita pro për fé seurte un contrast an tra ij Farisé e ij Saducé e l’adunansa a l’é dividusse, përchè ij Saducé a diso ch’a-i é gnun-a arsurression, nì d’àngej, nì dë spirit; ma i Farisé a chërdo an tute cole tre còse. E a l’é fasse ‘n gran batibeuj. Chèich magìster ëd la Lege dël grup dij Farisé a son aussasse e a l’han protestà con fòrsa disand: “I trovoma gnun mal an ëst’òm-sì: ma se në spirit o n’àngel a l’ha parlaje, pioms-la nen contra Nosgnor!” Ël contrast a l’era fasse tant violent che ‘l comandant ëd le guardie, ch’a l’avìa tëmma che Pàul a fussa fàit a tòch, a l’ha comandà ai soldà ch’a calèisso giù e ch’a lo tirèisso fòra d’an mes ëd lor, e ch’a lo mnèisso ant la caserma. E la neuit apress, Nosgnor a l’é presentasse a Pàul e a l’ha dije: “Pàul, fate coragi! Përchè com it l’has rendù testimoniansa ‘d mi a Gerusalem, për l’istess a venta ch’it më rende testimoniansa ‘d mi ‘dcò a Roma.

Complòt contra Pàul 

Cand ch’a l’é fasse dì, chèich Giudé a l’han urdì ‘n complòt e a l’han fàit vot sota giurament ëd pì nen mangé o bèive fin a tant che l’avèisso massà Pàul. A-i ero pì ‘d quaranta ch’a l’avìo fàit cola congiura. Parèj, ij congiurà a son andàit a trové ij gran sacerdòt e j’ansian dël pòpol e a l’han dije: “I l’oma fàit vot sota giurament a mangé pì nen fin a tant ch’i l’oma massà Pàul. Vojàutri, donca, për l’avis dël Sinedri, fé savèj al comandant ch’av lo men-a doman, com s’i volèisse savèj da chiel cheicòsa ‘d pì ëd sò cas, e i saroma tuti pront për masselo anans ch’as avzin-a”.

Ma ‘l fieul ëd la seur ëd Pàul, avend savù ‘d cola congiura, a l’é andàit a la caserma e a l’é intraje për dislo a Pàul. E Pàul, avend ciamà un dij senturion, a l’ha dije: “Men-a sto giovnòt dal comandant përchè ch’a l’ha cheicòsa da fé savèj. Ël senturion, donca, a l’ha mnalo dal comandant e a l’ha dije: “Ël përzoné Pàul a l’ha ciamame e l’ha pregame dë mné sto giovnòt ch’a l’ha cheicòsa da dite”. E ‘l comandant, pijand-lo për la man, a l’é tirasse da banda e a l’ha ciamaje: ”Còsa l'has-to da feme savèj?”. E chiel a l’ha dije: “Ij Giudé a l’han complotà ‘d preghete che doman it mandes Pàul al consèj, com s’a volèisso savèj da chiel checòsa ‘d pì ‘d sò cas. Ti chërdje nen: pì ‘d quaranta òm a son postà contra ‘d chiel, ch’a l’han fàit un vot sota giurament ëd nen mangé nì bèive fin-a ch’i l’abio massalo. Adess a son tuti pront, an ëspetand còsa ch’it përmëtras". Ël comandant donch a l’ha torna mandà via ‘l giovnòt, arcomandandje ‘d nen dì a gnun ch’a l’avìa passà cola informassion.

Pàul a l’é fàit ësposté a Cesarea 

Peui, avend ciamà dòi senturion, a l’ha dije: “Tnì pront a tre bòt dla neuit dosent soldà, stanta òm a caval, e dosent arcié, për andé a Cesarea. Pronté ‘dcò ch’a-i sìa ‘d monture për feje monté Pàul e mnelo san e salv al governator Feliss". E al governator a l’ha scrivù na litra an ësti tèrmin: “Claudi Lisa, a l’ilustrissim governator Feliss: Salve! St’òm-sì, ch’a l’era stàit pijà dai Giudé, a l’era vzin a d’esse massà da lor, i son rivà con la guarnison e i l’hai levajlo, dòp d’avèj savù ch’a l’era ‘n sitadin roman. Volend savèj ‘d còsa ch’a lo acusavo, i l’hai mnalo a sò consèj ëd lor; doa ch’i l’hai trovà ch’a l’era acusà riguard a ‘d question ëd soa Lege ëd loràutri, avend comëss gnun delit degn ëd mòrt e ‘d përzonìa. E essend ëstàit avertì dj’amboch ch’ij Giudé a l’avìo prontà contra ‘d chiel, i l’hai mandatlo sùbit. I l’hai ëdcò comandà a j’acusator ëd dì dë 'dnans a ti lòn ch’a l’han contra 'd chiel”.

Ij soldà, donca, second ch’a l’era staje comandà, a l’han pijà Pàul e a l’han mnalo ‘d neuit a Antipatride. L’indoman a son tornass-ne a la caserma, avend lassà Pàul sota la guerna dla cavalerìa. Rivà ch’a l’era la cavalerìa a Cesarea, a l’han consignaje la litra al governator e a l’han ëdcò presentaje Pàul. Ël governator, apress d’avèj lesù la litra, a l’ha ciamaje a Pàul da che provinsa chiel a vnisìa. Cand ch’a l’ha savù ch’a l’era ‘d la Cilicia, a l’ha dije: “I të scotërai cand ch’ij tò acusator a saran ëdcò vnù”. Peui a l’ha ordinà che Pàul a fussa custodì al palass d’Eròd.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
At