Lenga piemontèisa/Gramàtica piemontèisa/Morfologìa/Verb/Coniugassion dij verb regolar/III Coniugassion
Artorn

Tersa coniugassion (...é) 
I arportoma un verb transitiv, con ausiliar "avéj". Për ij verb intransitiv che a deuvro l'ausiliar "esse" a basta sostituė le vos dël verb "avčj" con le corispondente (istessi temp e meud) dël verb "esse".

La tersa coniugassion piemontèisa a l'é cola che a l'anfinì present a seurt an "...ė " acentà grév (as capiss). La pronunsia dl'anfinì a l'é coma la pronunsia dl'anfinì dla sconda coniugassion fransèisa (dont a l'é un pōch diferenta la grafìa).

Ël verb finì

{| class="wikitable"
|+ Meud ampërsonaj
! colspan="2" |Anfinì
! colspan="2" |Paqrtissipi
! colspan="2" |Gerundi
|-
!Present
!Passà...
!Present
!Passà...
!Present
!Passà...
|-
|finì
|avèj finì|- - - -
|finì
|finiend (finienda)

(an finiend)
|avend finì|}NōtaPër tute e tre le coniugassion a esist na variant a la prima përson-a singolar dl'indicativ futur. I l'oma, ant l'órdin:

Prima coniugassion: Laudé. 1a përs. sing. indicativ futur = mi i laudrai opura mi i laudreuSconda coniugassion: Lese. 1a përs. sing. indicativ futur = mi i lesrai opurami i lesreuTersa coniugassion Finì. 1a përs. sing. indicativ futur = mi i finirai opura mi i finireuSempe për tute e tre le coniugassion a esist na variant a la sconda përson-a singolar dl'indicativ present e ampërfét. I l'oma ant l'órdin:

Prima coniugassion: Laudé. 2a përs. sing. indicativ present = ti it laude opura ti it làudes- - - 2a përs. sing. indicativ ampërfét = ti it laudave opura ti it laudàvesSconda coniugassion: Lese. 2a përs. sing. indicativ present = ti it lese opura ti it léses- - - 2a përs. sing. indicativ ampërfét = ti it lesėe opura ti it lesėesTersa coniugassion: Finė. 2a përs. sing. indicativ present = ti it finisse opura ti it finisses- - - 2a përs. sing. indicativ ampërfét = ti it finìe opura ti it finìesEsempi 'd verb intransitiv regolar che a deuvra l'ausiliar "esse"Verb anvejéPassà indicativ mi i son anvejà
 ti it ses anvejà
 chičl a l'é anvejà
 noi(àutri/e) i soma anvejà
 voi(àutri/e) i seve anvejà
 lor(àutri/e) a son anvejà

 Trapassà indicativ mi i j'era anvejà
 ti it j'ere anvejà
 chičl a l'era anvejà
 noi(àutri/e) i j'ero anvejà
 voi(àutri/e) i j'ere anvejà
 lor(àutri/e) a j'ero anvejà

... e via fōrt, sensa particolar probléma.

 Verb iregolar dla tersa coniugassion 
A-i é 'l verb dì ansema ai sò derivà benedì, maledì.

Ij temp iregolar ëd dì a son:Present indicativ 1a forma: mi i dijo, ti it dije, chiel a dis, noi i dioma, voi i dije, lor a dijo.Present indicativ 2a forma: mi i diso, ti it dise, chiel a dis, noi i disoma, voi i dise, lor a diso.Ampërfét indicativ: mi i disìa, ti it disìe, chiel a disìa, noi i disìo, voi i disìe, lor a disìo.Present congiuntiv 1a forma: che mi i dija, che ti it dije, che chiel a dija, che noi i dijo, che voi i dije, che lor a dijo.Present congiuntiv 2a forma: che mi i disa, che ti it dise, che chiel a disa, che noi i diso, che voi i dise, che lor a diso.Ampërfét congiuntiv 1a forma: mi i dièissa, ti it dièisse, chiel a dièissa, noi i dièisso, voi i dièisse, lor a dièisso.Ampërfét congiuntiv 2a forma: mi i disèissa, ti it disèisse, chiel a disèissa, noi i disèisso, voi i disèisse, lor a disèisso.Present imperativ 1a forma: (mi) - - - -, (ti) dì, (chiel) ch'a dija, (noi) dioma, (voi) dì, (lor) ch'a dijoPresent imperativ 2a forma: (mi) - - - -, (ti) dis, (chiel) ch'a disa, (noi) disoma, (voi) dì, (lor) ch'a disoPartissipi passà: dìt.

Ëdcò an cost cas l'ùnica iregolarità dij temp compòst a l'é 'l partissipi passà iregolar, e 'dcò sì, con partìcole përnominaj an coa, 'l part. pass. a passa da dit a di...Ij verb compòst benedì, maledì' a deuvro le sconde forme, cambiand la s dossa an s'' sorda, che donca as ëscriv dobia . L'ampërfét a l'é però regolar. Për scursé 'n pòch i lassoma sté la scritura 'd tuti ij temp iregolar e arportoma mach n'esempi:

Gramàtica piemontèisa
Lenga piemontèisa