Sergio Donna/L'ùltim pissoir
Artorn

L'ùltim pissor 
A l’han lassà ’n pissor arlongh la lèja, 
l’ùltim pissor ch’a l’é restà a Turin, 
fàit ëd ciman e pera, a mòda véja: 
gnun-e tëmme ’d resté ciavà lì ’ndrin. 

Sarà che mi ’ncamin-o a vnì ’n pò vej, 
ma col pissor am pias a vëdlo lì; 
coj temp, për tanti vers, a j’ero mej: 
se a n’òm a jë scapava ’d fé pipì, 

sensa genesse, a intrava ’mbelelì. 
Adess bzògna ’nfilesse ’nt un local, 
e consumé: na tassa ’d té, un cafè, 

na pasta: già, j’é da paghé la sal, 
prima d’avèj la ciav ëd la toaleta: 
al fond a drita, e ’ntant… it la fase a còl.

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Sergio Donna