La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Colosseis/Colosseis 2


Colossèis

2 

Ora, i veuj ch'i sapie coma ch’a l’é grand ël combatiment ch’i sostnisso për vojàutri, për ij cristian ch’a son a Laodicea, e per tuti coj ch’a l’han mai vëddume ‘d person-a. I vorìa che lor a fusso consolà e gropà strèit ansema ant l’amor e ch’a podèisso avèj na pien-a conossensa e inteligensa dël misteri ëd Nosgnor, ch’a l’é ‘l Crist midem. An chiel a son ëstërmà tùit ij tesòr ëd la sapiensa e dla conossensa.

Ora, iv diso sossì përchè gnun a l’abia d’ambrojeve con ëd discors anciarmant. Përchè bin ch’i sia assent ëd përson-a, an ëspìrit i son bin con vojàutri, e i m’arlegro ch’i manten-e vòstra posission e che vòstra fede an Crist a arzist con fërmessa.

La pienëssa an Crist mòrt e arsussità 

Parèj, donca, ch’i l’eve arseivù ‘l Signor Gesù Crist, seguité a vive ansem a chiel. Mantnive anreisà an chiel, edificà ansima a col fondament-lì, goregn ant la fede ch’a l’han mostrave e sèmper pien d’arconossensa.

Pijé varda che gnun av fasa soa pijàita për dë speculassion filosòfiche: a son ëd rasonament dësùtij ch’a van pitòst d’acòrdi con le tradission dë sto mond e con le fòrse ch’a-i fan da padron, ma ch’a son nen conform a Crist. Përchè a l’é an Crist, an sò còrp. ch’a sta tuta la pienëssa ‘d Nosgnor Dé. Vojàutri i seve compì an chiel, ch’a l’é 'l cap ëd tute le potense e j’autorità.

An chiel i seve stàit sirconcis, nen për ël mojen d’un procediment fìsich. Crist a l’ha sogetave a na sirconcision ëspiritual - a l’ha tajà vìa vòstra natura 'd pecator. Për ël batèsim i seve stàit sotrà con Crist, e con chiel i seve 'dcò stàit arsussità a na vita neuva përchè ch’i l’eve fidave a la fòrsa poderosa 'd Nosgnor, l’istessa ch’a l’ha arsussitalo dai mòrt.

Vojàutri i j’ere mòrt për colpa dij vòstri pecà, e vòstra natura 'd pecator a l’era ancora nen ëstave tajà vìa. Adess, contut, Nosgnor a l’ha fave arvive an Crist, përchè për grassia chiel a l’ha përdonave ij pecà. Ël document andoa ch’a j’ero scrivù tute nòstre colpe, chiel a l’ha rendulo pì nen vàlid; a l’ha\ portalo via con chiel anciodand-lo an sla cros. A l’é parèj che chiel a l’ha disarmà le potense e j'autorità spirituaj. A la cros chiel l’ha mortificaje an pùblich tanme 'd përzoné ch’a séguito ancadnà sò cortegi trionfal.

Sirimònie e dotrin-e sensa sust 

Che gnun, donca, av condan-a për ël mangé o për ël bèive, o për le distinsion ch’a vorìo fè d di 'd festa, o 'd lun-a neuva, o për ij di 'd saba. Tute cole ròbe-lì a j’ero mach d’ombre dla realità ch’a l’avìa da vnì, l’é a dì ‘d Crist.

Che gnun ch’a-j piasa sogetesse a dj’àngej e ch’a-j renda l’adorassion, av gava la vitòria final; a son ëd gent ch’as abandon-o a soe vision e ch’as na vanto sensa rason, guidà coma ch’a son da soe idèje ‘d lor, ch’a son mach dë sto mond. Cola gent-lì a l’é nen an comunion con Crist, la testa dël còrp. A l’é chiel ch’a ten ansema ‘l còrp antregh, con soe gionture e anliure, e ch’a chërs për l’euvra ‘d Nosgnor.

Vojàutri i seve mòrt con Crist, i seve stàit liberà da le potense ch’a la fan da padron an cost mond. Përchè, donca, lasseve-ne ch’a v’impon-o 'd precet coma si ancora nojàutri i fusso sogetà a cost mond? Av diso: “Manié pa! Mangé pa! Toché pa!”. Cole-lì a son mach ëd dotrin-e e ‘d prescrission uman-e, còse ch’a perisso con l’usagi. A l’han n’aparensa ‘d saviëssa përchè ch’a son sostnùe da ‘d devossion angagià, da esaltassion mìstiche e da na strèita dissiplina dël còrp, ma a giuto nen a vince j’anvìe dla carn. A sodisfo mach l’orgheuj dla përson-a.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Colosseis