La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 10


Provèrbi

10

Prim’ archeuita dij proverbi ‘d Salomon 
Ij proverbi ‘d Salomon.

Un fieul giudissios a fà gòj a sò pare; un fieul ësvantà a l’é na cros për soa mare.

A dan gnun ver profit ij tesòr catà con la malissia, ma la dritura at salva da la mòrt.

Nosgnor a pija pa për la fam l’ànima dij giust, ma a sodisfa nen l’aptit dij malegn.

Ij fagnan a dvento bin tòst pòver, ma as anrichisso coj ch’a travajo con diligensa. Coj ch’as dan da fé ant ël temp ëd la mësson a son ëd fieuj bin giudissios, ma coj ch’a deurmo cand ch’a dovrìo mèje a son na dësgrassia.

A pieuvo ‘d benedission an sla testa dij giust, ma a l’é l’infamia ch’a quata ij malegn. 

La memòria dij giust a sarà benedìa, ma ‘l nòm dij malegn a sarà dësmentià.

Ij savi ‘d cheur as arlegro d’arsèive d’amaestrament ma ij babiliard a l’é mej perdje che trovèje.

Na condòta onesta a l’é la pì sicura, ma na condòta përversa a sarà bin tòst arconossùa e a ‘rseivrà sò castigh..

Coj ch’a sghicio l’euj a lòn ch’a l’é pa giust a van al rëscontr ëd sagrin, e ‘l babiliard a tombrà an ruin-a.

La boca dël giust a l’é ‘n poss ëd vita, ma la boca dij malegn a stërma d’antension violente.

L’òdio a cissa ‘d discòrdie ma l’amor a quata tute le trasgression.

As treuva ‘d saviëssa an sij làver ëd la përson-a giudissiosa, ma le marche ëd lëgnà as treuvo  an sla schin-a dij folitro.

Ij savi a fan tesòr ëd conossensa, ma la boca d’un folitro a ‘nvita la rovin-a.

La richëssa a l’é piassafòrt dlë sgnor, la povertà la rovin-a dël pòver.

L’arcompensa dël travaj dël giust a l’é la vita, ma lòn ch’a vagna ‘l malegn a l’é mach ël castigh ëd sò pëccà.

Col ch’a fà tesòr dj’amaestrament a marcia an sla via dla vita, ma col ch’a ‘rfuda la coression a va a ramengh.

Stërmé l’òdio at rend n’ipòcrita; sparlé dj’àutri at rend un fòl.

L’òm ch’a ciaciara tròp a dròca ‘n pëccà ma l’òm ëd pòche paròle a l’é pì savi. La lenga dël giust a l’é tanme d’argent soasì, ma ij pensé dël malegn a l’han gnun valor. Le paròle dël giust a son ëd nuriment për tanti, ma ij folitro a meuiro për mancansa ‘d cognission.

A l’é la benedission ëd Nosgnor ch’a rend ësgnor; a-i é pa pì  da gionteje.

Al folitro a-j fà piasì ‘d fé ‘l mal; a l’òm giudissios a-j fà piasì la saviëssa.

Ëd lòn che ‘l malegn a l’ha tëmma a-j rivrà, ma ‘d lòn che ‘l giust a l’ha ‘nvìa a-j sarà acordà.

La tempesta a l’é passà e a l’ha portasse vìa ‘l malegn, ma ‘l giust a l’ha ij pé bin piantà e a-j fà nen.

Tanme l’asil a l’é pr’ ij dent e ‘l fum për j’euj, parèj a son ij plandron për coj ch’a-j dan ëd travaj da fé.

Esse timorà ‘d Nosgnor a slonga la vita, ma j’agn ëd coj ch’a rispeto pa Nosgnor a saran ëscursà.

La speransa dël giust as compiss, ma lòn ch’a së speto ij malegn as perd an nen.

La via ‘d Nosgnor a l’é la fòrsa ‘d coj ch’a vivo con dritura, ma a l’é la rovin-a dij malèfich.

Ël giust a sarà mai dëspiassà ma ij malegn a staran pa tant an sla tèra.

La boca dël giust a fà chërse la saviëssa, ma la lenga përversa a mérita d’esse tajà.

Ël làver dël giust a san lòn ch’a l’é acetàbil, ma la boca dël malegn a pronunsia ‘d paròle përverse.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Proverbi