La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 22


Giosuè

22

Artorn ëd le tribù da la Transgiordània 

Anlora Giosuè a l'ha mandà a ciamé j’òm ëd la tribù ‘d Ruben e ‘d Gad, ansem a la mesa tribù 'd Manasse, e a l’ha dije: “Vojàutri i l'eve compì tut lòn che Mosè, ël servent ëd Nosgnor a l'avìa comandave, e i l'eve scotà mia vos an tut lòn ch'i l'hai ordinave. Voi i l'eve pa chità ij vòstri frej, combin ch'a sia vàire ch'i seve con lor, fin-a al dì d’ancheuj, e i l'eve osservà parèj ij comandament dël Signor vòst Dé. E bin, ora, ël Signor vòst Dé a l'ha daje d’arlass a vòstri frej, com a l'avìa dije. Donch, adess i peule artorné a cà vòstra, ai teniment che Mosè, ël servent ëd Nosgnor, a l'ha dave dë 'dlà dël Giordan. Tnì mach da cont ij comandament e la lege che Mosè, servent ëd Nosgnor, a l'ha racomandave, an voréndje bin al Signor, vòst Dé, an marciand ant ij sò vieuj, an daséndje da ment ai sò comandament: tnive strèit fidej a chiel, e servilo con tut vòst cheur e con tuta vòstra ànima”. Peui Giosuè a l'ha benedije e lassaje andé; e coj-lì a son tornass-ne a soe ca.

Ore, Mosè a l'avìa daje a la mesa tribù 'd Manasse un teritori an Basan; e Giosuè a l'ha assegnà a l'àutra metà dla tribù un teritori an mes, ëd sà dël Giordan anvers ponent fin-a al mar. Quand che Giosuè a l’ha pijà congé da coj ch’as në tornavo, a l’ha benedije. A l’ha dije: “Vojàutri i torne a vòstre abitassion con ëd richìsie gròsse, e con na gròssa ardità coma coj dij sò frej, ant ël pais dë 'd sà dël Giordan anvers ponent fin-a al mar. Quand che Giosuè a l’ha pijà congé da coj ch’as në tornavo, a l’ha benedije.

Eression ëd n’autar dapara dël Giordan 

Donch, ij Rubenita e ij Gadita, ansem a la mesa tribù 'd Manasse, a son tornasne a soa ca. A l’han lassà j’Israelita a Silo, ch'a l'é ant ël pais ëd Canan; con j'Israelita, e a son andass-ne al pais ëd Ghilead, ant la tèra 'd soa proprietà, cola che Nosgnor, për mojen ëd Mosè, a l'avìa soagnaje. A l’é parèj che ij Rubenita e ij Gadita, ansem a la mesa tribù 'd Manasse,’a son rivà ai finagi dël Giordan, ch'a l'ero ant ël teritori dij Canané, e a l'han drissà ambelelà n'autar, da para dël Giordan, n'àutar dl'aparensa gròssa.

La neuva a l’é sùbit ëspantiasse an tra j’àutri Israelita: “Ij Rubenita e ij Gadita, ansem a la mesa tribù 'd Manasse, a l’han butà ‘n pé n'autar ch'a varda vers ël pais ëd Canan, an sle rivere dël Giordan, ant ël leu che j’Israelita a l’avìo travërsà ‘l Giordan”. Quand ch’a l’han sentù lòn, j’Israelita a l’han sùbit convocà a Silo tuta la comunità d’Israel con l’intension ëd feje guèra contra cole tribù. Prima, contut, j’Israelita a l’han mandà ‘l sacerdòt Pineas, fieul d’Eleasar ant ël pais ëd Ghilead për parleje a le tribù ‘d Ruben, ëd Gad e dla mesa tribù ‘d Manasse. A l’han compagnalo des dij prinsipaj dël pòpol, un për minca tribù d’Israel; a l’ero ij cap dle dissendense dij clan d’Israel. A son donca ‘ndàit al pais ëd Ghilead a trové le tribù ‘d Ruben, ëd Gad e dla mesa tribù ‘d Manasse, e a l’han dije: 

“Parèj a dis tuta la ciambrea 'd Nosgnor: ‘Còs é-lo mai, cost crìmen comëttù da vojàutri contra 'l Dé d'Israel, an dëstornànd-ve ancheuj dal Signor, an drissànd-ve n'autar, për arvireve d'ancheuj contra Nosgnor? L'om-ne ancora avune pa pro dla prevaricassion ëd Peor, che tanti maleur a l'ha portà a la comunità dël Signor, e che 'dcò adess i soma ‘ncora nen ëstane purificà? Vardé, vojàutri i vë slontan-e da Nosgnor! E për vòstra arvira d'ancheuj, doman a s'anviscrà l'ira 'd Dé contra tut ël pòpol d'Israel! Contut, s’i chërde ch’a sia nen pro pura la tèra ch'i l'eve d'ancheuj, passé a la tèra dël Signor, andova 'l Tabërnàcol ëd Nosgnor a s'arlama, e i l'avreve na proprietà an tra nojàutri, basta mach ch’i andeve nen a arvireve contra 'd Nosgnor, nì contra 'd nojàutri, an fabricand-ve n'autar ch'a sia pa col dël Signor nòst Dé. N'aviseve pa d'Acan, fieul ëd Zerach ch'a l'era fasse colpeivol d'antërdet, an comëttend parèj un crimen? Anlora l’ira 'd Nosgnor a l'era anviscasse contra tuta la comunità d'Israel! Combin ch'a fussa stàit sol, a l'é pa stàit mach chiel a meuire për soa përversità”.

Ij Rubenita, ij Gadita e coj dla metà dla tribù ‘d Manasse a l’han rësponduje ai cap dij clan d’Israel: “Ël Signor Tutpotent Dé, ël Signor Tutpotent Dé a lo sa pro bin lòn ch’i voroma e a venta che ‘dcò Israel a lo sapia. S’i l’avèisso vorsù arviresse o pëcché contra 'd Nosgnor, ch’an përdon-a pa, ch’an fasa meuire. Ch'a sia Nosgnor Dé a giudichene, s’a l'é për vireje le spale al Signor, ch’i l'oma drissà n'autar, o nopà, mach për smon-e 'd sacrifissi ëd comunion e d'olocàust. Tutun bin al contrari, nojàutri i l’oma falo përchè i j’ero sagrinà che ‘n doman ij vòstri fieuj a podèisso dì ai nòstri: ‘Còsa l’evene vojàutri da fé con ël Signor, ël Dé d’Israel? Gent ëd Ruben e ‘d Gad, a l’é ‘l Signor medèsim ch’a l’ha butà ‘l Giordan tanme na frontiera an tra nojàutri e vojàutri; parèj, donca, vojàutri i l’eve gnente da spartì con ël Signor, Dé d’Israel’. Parèj che ij vòstri fieuj, un doman, a podrìo dëstorné ij nòstri dal timor ëd Nosgnor. Për lòn i soma disse: ‘Domse da fé, foma n'autar, nen për ufrì d'olocàust o d’àutri sacrifissi, ma tanme na testimoniansa an tra nojàutri e vojàutri, e an tra le generassion ch’a vniran - che 'dcò nojàutri i l'oma da rende l’adorassion a Nosgnor, dë 'dnans ëd chiel, con nòstri olocàust e sacrifissi e vìtime 'd comunion. A l’é parèj che ij vòstri fieuj a peudran pa dì ai nòstri un doman: ‘Vojàutri i intre gnente con ël Signor!’ Donca, noi i pensavo: ‘Se a dovèissa riveie che vojàutri i disèisse coste paròle a noi, o a le generassion venidòire, nojàutri i-j diroma: ‘Vardé na réplica dl’autar ëd Nosgnor, col ch’a l’han fàit ij nòstri cé - pa nen për d’olocàust o ‘d sacrifissi, ma tanme na testimoniansa antra vojàutri e nojàutri’. Lontan da noi mach ël pensé 'd vorèine arviré o ‘d viré le spale a Nosgnor, an drissand n'autar për j'olocàust, j'oblassion e ij sacrifissi fòra da l'autar ch'a l'é dël Signor e ch’a stà dë 'dnans ëd sò tabërnàcol!”.

A sente sòn, ël sacerdòt Pineas, fieul d'Eleasar, e ij cap ëd la comunità, valadì ij cap ëd le milen-e d'Israel ch'a l'ero con chiel, a son restane sodisfàit. Nen mach, ma Pineas a l'ha dije ai Rubenita, ai Gadita e a coj ëd Manasse: “Adess, i savoma che 'l Signor a l'é con vojàutri, përchè i l'eve comëttù contra 'd chiel gnun-a prevaricassion, e con lòn, i l'eve risparmiaje a Israel, l'arvangia 'd Nosgnor”. Peui Pineas, fieul dël sacerdòt Eleasar, a l'é congedasse da lor, e ansema con ij prinsi a l'é tornass-ne dal pais ëd Ghilead ant la tèra 'd Canan, an tra j’Israelita për arferije tut. J'Israelita a l'han agradì motobin soe paròle: a l'han benedì Nosgnor e a l'han mai pì parlà 'd feje guèra për vasté la region andova ch’a stasìo ij Rubenita e ij Gadita.  E a l'han ciamà l'autar “Testimoniansa”, ch’a sta a significhé: “A l’é na testimoniansa an tra nojàutri e loràutri che Nosgnor a l’é ‘l Dé ùnich”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giosue