La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 15


1 Corint

15

L'arsurression dël Crist 

I veuj arciameve a la ment, mé frej e seur, lòn ch’a sìa ‘l contnù ëd la Bon-a Neuva ch’i l’hai nunsiave, col ch’i l'avìe arseivulo e ch’a resta 'l fondament frem ëd vòstra fede. A l’é lòn ch’av salva s'i l’arten-e strèit ëd la manera ch’i l’hai nunsiavlo, an difet i l’avrìe chërdù për nen. I l'hai fave conòsse lòn ch'a l'è dl'importansa la pì granda pròpi coma ch’i l’avìa arseivùlo mi midem, l'é a dì, che 'l Crist a l'é mòrt pr' ij nòstri pecà, conform a le Scriture; ch'a l'é stàit sotrà, e ch'a l'é 'rsussità 'l ters dì, conform a le Scriture. Chiel a l'é mostrasse arsussità a Cefa, e peuj ai Dòdes. Apress ëd lòn, a l'é mostrasse a pì 'd sinch-sent frej ant na vòlta, dont diversi a son ancora viv, e cheidun a l'é già mòrt. Pì tard, a l'é mostrasse arsussità a Giaco, e peuj a tùit j'apòstoj. Pì tard, a l'é mostrasse arsussità 'dcò a mi coma s'i fussa na masnà nassua fòra 'd temp, . Iv diso sossì përché mi, an tra j’àpòstoj, i son pròpi l’ùltim. I sarìa gnanca degn d'esse ciamà n'apòstol, përchè ch’i l’avìa fin-a përseguità la Cesa 'd Nosgnor.  Comsëssìa, a l'é për la grassia 'd Nosgnor ch'i son lòn ch'i son, e soa grassia 'nvers ëd mì a l'é nen ëstàita sensa frùt. Al contrari, i l'hai travajà motobin ëd pì che tuti loràutri, o, per dila mej, a l'é stàit Nosgnor che, për soa grassia, a l'ha rendume sò utìss.

A fa donca gnun-a diferensa s'i son mi a prediché o s' a son lor: lòn ch'a conta a l'é ch’i nunsioma l'istess mëssagi, col che vojàutri i l'eve chërdù.

Gnun' arsurression? 

S'i predicoma che 'l Crist a l'é 'rsussità da 'n tra ij mòrt, com é-lo che cheidun ëd vojàutri a dis ch'a-i sìa gnun-a 'rsurression dij mòrt? Përché s'a-i é gnun-a 'rsurression dij mòrt, anlora gnanca 'l Crist a l'é 'rsussità, e se 'l Crist a l'é nen arsussità, nòstra predicassion a l'é veuida, e veuida, sensa gnun costrut, a l'é 'dcò vòstra fede. Pì 'd lòn, nojàutri j'apòstoj i sarìo fin-a da consideresse ëd busios al rësguard ëd Nosgnor, përch' i l'oma dit che Nosgnor Dé a l'ha 'rsussità 'l Crist. S'a l'é sicur che ij mòrt a 'rsussito pa, Nosgnor a l’avrìa gnanca podù 'rsussité chiel! Përché s' ij mòrt a 'rsussito nen, gnanca 'l Crist a l'é 'rsussità, e se 'l Crist a l'é nen arsussità, vòstra fede a l'é n’ilusion e voi i seve 'ncora colpèivol dij vòstri pecà.

Ëd conseguensa, tuti coj ch'a son mort an chërdend ant ël Crist, a sarìo 'dcò përdù për sèmper, Se la speransa ch'i l'oma butà 'nt ël Crist a andèissa nen pì 'dëdlà che costa vita-sì, i sario pròpi da compatì pì che chionque d'àutri.

La vrità, però, a l'é che 'l Crist a l'é stàit arsussità: chiel a l'é la primissia 'd tuti coj ch'a son mòrt. Pròpi coma che la mòrt a l'é vnùa 'nt ël mond për càusa d'un òm, parèj a l’é për càusa ‘d n'àutr òm ch’a l'é vnùa l'arsurression dij mòrt.

Pròpi coma tuti a meuiro përchè ch’a son an comunion con Adam, tuti coj ch'a son an comunion con ël Crist a 'rseivran na neuva vita.

An cost' arsurression, contut, a-i é n'ardriss: Crist a l'é stàit arsussità coma la primissia, peuj, cand ch 'ël Crist a 'rtornrà, coj ch'a son ëd chiel. Apress ëd lòn a vnirà la fin, cand che 'l Crist a l'avrà armëttù 'l Regn a Nosgnor ël Pare e ch'a l'avrà campà giù d'ogni sòrt ëd potensa, d'autorità e 'd podèj. Përchè 'l Crist a l'ha da regné fin-a che Nosgnor Dé a l'avrà butà tùit ij sò nemis sota ij sò pé. Ël darié nemis ch’a sarà batù a l'é la mòrt, përchè, conform a la Scritura, "Nosgnor a l'ha butà sota soa autorità tut lòn ch'a-i é". A l'é ciàir che cand ch'a dis: "tut a l'é sota soa autorità", a l'é nen da fene l’inclusion ëd Nosgnor Dé medésim, ch'a l'ha daje col' autorità-lì.

Anlora cand che tut a sarà butà 'n sogession a chiel, ël Fieul midem as butrà sota l'autorità 'd Nosgnor Dé, përchè Nosgnor Dé, ch'a l'ha dàit a sò Fieul l'autorità an su tute le còse, a sarà ël màssim an su tut e daspërtut.

S' ij mòrt a 'rsussito nen, che rason ch'a l'avrìo mai coj ch'as fan batesé an leu 'd coj ch'a son già mòrt? E përchè mai i dovrìo buté nòstra vita a l'arzigh tùit ij dì coma ch'i foma?

Frej e seur, a-i é gnun dubi che tùit ij dì nojàutri i soma an privo 'd mòrt, e sossì a l'é sicur coma ch'a l'é sicur ch'a l'é për noi 'n motiv ëd glòria lòn che Gesù Crist, Nosgnor, a l'ha fàit an vojàutri. Da la mira uman-a, a che l'avrìa servime d'avèj lotà con le bestie ferose a Efeso, s' a-i fussa nen n'arsurression dai mòrt? S' a-i é gnun' arsurression dai mòrt, anlora i farìo bin a mangé e a bèive adess, perchè tant doman i l'oma da meuire e a-i sarà pì gnente!

Lasseve nen angabiolé: "Le companìe grame a vasto le bon-e costume". Pensé bin a lòn ch'a l'é giust e fé nen ëd pecà, përchè a-i é 'd coj ch'a l'han gnun-a conossensa 'd Nosgnor - I parlo a vòstra onta.

Ël còrp ëd l'arsurression 

Ma cheidun a podrìa domandene: "Com é-lo ch'ij mòrt a 'rsussitran? Che sòrt ëd còrp avran-ne?". Che domanda stùpida ch'a l'é! Lòn ch'it sëmne a dventa nen na pianta s'a meuir nen. Lòn ch'it bute ant la tèra a l'é nen la pianta ch'a l'ha da nasse, ma mach na gran-a 'd forment o 'd qualsëssìa d'àutra pianta. Peuj a l'é Nosgnor ch'a-j dà 'l còrp che chiel a veul. Na pianta diferenta a chërs da minca sòrt dë smens.

Ant l'istessa manera a-i é 'd sòrte diferente 'd carn - un-a për j'uman, un-a për le bestie, n'àutra për j'osej e n'àutra ancora pr' ij pess. A-i son ëdcò 'd còrp dël cel e 'd còrp ëd la tèra. La glòria dij còrp dël cel a l'é nen l'istessa dij còrp ëd la tèra. Ël sol a l'ha 'n tipo 'd glòria e la lun-a e le stèile a l'han ciaschëdun-a n'àutr tipo 'd glòria. Fin-a le stèile a son diferente an tra 'd lor ant soa glòria. A l'é l'istess con l'arsurression dai mòrt. As sëmna 'nt la tèra 'n còrp ch'a va 'n corussion e a 'rsussita 'n còrp ch'a va pa an corussion. Nòstr còrp a l'é sotrà miserèivol ma a sarà 'rsussità glorios; a l'é sëmnà an debolëssa, ma a 'rsussitrà an fòrsa! A l'é sëmnà coma 'n còrp uman natural, ma a sarà 'rsussità coma 'n còrp ëspiritual, përchè pròpi coma a-i son ëd còrp ëd la tèra, a-i son ëd còrp dlë spìrit.

Lë Scritura an dis: "Ël prim òm, Adam, a l'era n'esse viv e dla tèra, contut, ël darié Adam - l'é a dì Crist - a l'é spirit ch'a dà vita. Lòn ch'a ven prima a l'é 'l còrp natural e lë spiritual a-j ven dapress. Ël prim òm, fàit ëd pòer, a ven da la tèra, però 'l second òm a ven dal cel. La gent ëd la tèra a l'é coma l'òm ëd la tèra; e la gent dël cel a l'é coma l'òm dël cel. Adess i soma coma l'òm ëd la tèra, ma un dì i smijeroma a l'òm dël cel.

Lòn ch'i veuj dì, mè car frej e seur, a l'é che nòstr còrp fìsich a peul nen ardité 'l Regn ëd Nosgnor. Costi nòstri còrp ch'a meuiro a peudo nen ardité na vita ch'as coromp nen.

Adess i veuj arveleve 'n misteri: nen tuti a meuireran, però tuti i saroma trasformà! A sarà n'àtim, coma lë sparpliné dle parpèile, al son ëd la tromba final; përché al son ëd na tromba, ij mòrt a 'rsussitran ant na condission ch'a podran coromp-se pì nen e i saroma trasformà. Përché ël nòstr còrp ch'a va 'n corussion a deuv esse trasformà an cheicòsa ch'a vada pì nen an corussion, e cost còrp ch'a meuir a dovrà esse trasforma ant un còrp ch'a meuira pì nen. Anlora, cand che nòstr còrp a sarà trasformà ant un còrp ch'a meuir pì nen, as compirà lòn ch'a dis la Scritura: "La vitòria a l'ha travondà la mòrt. Ò mòrt, andoa ch'a l'é toa vitòria? Andoa ch'a l'é adess tò ujon?". Përché l'ujon ch'a càusa la mòrt a l'é 'l pecà e la fòrsa dël pecà a ven da la Lege. Tutun, i ringrassioma Nosgnor ch'an dà la vitòria për ël mojen ëd Gesù Crist, nòstr Signor.

Parèj, mè car frej e seur, esse fòrt e frem. Travajé con passion e fërvor ant l'euvra 'd Nosgnor, savend che, grassie a chiel, lòn ch'i feve për Nosgnor a sarà mai ësgairà.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Corint