Rino Serra/Le fior dël mal/004


Corispondense 
La natura l'é 'n templi 'ndoa pilie ch'a vivo 
A vòlte a lasso seurte 'd paròle... ëd bërboj; 
L'òmo a-j traversa beicà da foreste 'd simboj, 
E lor sbirciand con ësguard famijar a l'osservo. 

Coma longh arson che da lontan as confondo 
Ant na tënëbrosa e përfonda unità, 
Coma 'd la neuit e dël ciairor la vastità, 
Ij përfum, ij color e ij son as rispondo. 

A-i son dij përfum si frèsch come carn d'infant, 
Doss coma obòe, verd coma le pradarìe, 
E àutri ch'a son motobin coròt, rich e trionfant 

E ch'a l'han l'espansion ëd le còse 'nfinìe, 
Coma l'ambra, la mofa, 'l benzeul e j'incens, 
Ch'a canto l'anciarm ëd l'ànima 'dcò dij sens. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire