La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 17


Provèrbi

17 

Mej un crocion ëd pan arsetà mangià ant na ca andoa ch’a-i é la pas, che vive ant na ca andoa ch’as mangia bin ma ch’a l’é pien-a ‘d ruse.

Un servitor savi a comandera al fieul fòl ëd sò padron e a l’avrà part a l’ardità ‘d chiel.  

Ël griseul a serv për l'argent, la fornasa për l'òr, ma col che a preuva ij cheur a l'é Nosgnor.

Ël malegn a-j dà da ment a na lenga maléfica, col ch'ambreuja a scota le maldicense.

Chi ch’a sbéfia ij póver a ofend col che a l'ha creaje; chi ch’as arlegra për la dësgrassia dj'àutri a sarà castià. 

Ij novod a son la coron-a dij vej; e la glòria dij fieuj a son sò pare e soa mare.

A conven pa che n’òm sensa sust a deuvra 'd bele paròle, e men che meno che ‘d galantòm a diso ‘d faussarìe.

Ij present a son d’anciarm dovrà dal corutor: col-lì a riess sèmper ant ij sò propòsit.

Col che a dësmentia n'ofèisa as fà d'amis ma chi ch’a la tira sempe fòra a ruin-a na bon-a relassion.

A na përson-a giudissiosa a  fà pì 'mpression un rimpròcc che sent ësgiaflon al fòl.

L'òm malegn a sërca pa d'àutr che l'arvira, ma contra 'd chiel a sarà mandà ‘n mëssagé sensa pietà.

A l'é mej rëscontré n'orsa ch'a l'àbio portaje via ij cit, pitòst che trové un fòl ch'a chërda a  soe matan-e. 

Col ch'a rend mal për ël bin a lass-rà sempe 'l maleur antëcà. 
  
Prinsipié na rusa a l'é parèj ëd doverté na ciusa; anans che as esàspera, strompla!

Giustifichè 'l colpèivol e condané un nossent a l’é n’abominassion për Nosgnor. 

A lòn che a ven-o a taj ij sòld an man al fòl? Miraco a caté la saviëssa  s'a l'ha pa 'd sust?

N'amis at veul sempe bin, a l'é nà për ess-te frel ant la dësgrassia.

A l'é sensa sust l'òm che a smon-a 'd gagi e as fà garant  dël prim ëvnù. 

Col che a l'ha car le ruse a l'ha 'dcò a car ël pecà, chi ch'a buta ‘n pé ‘d muraje àute a ‘nvita soa ruin-a.

Un cheur gram a trovrà mai ël boneur, na lenga antorzùa a rëscontra 'l maleur.

Chi a génera un fòl a l'avrà ‘d sagrin; a peul pa esse content ël pare d'un torolo.

Un cheur gioios a l'é na meisin-a për ël còrp, në spìrit dëscoragià a fà sëcché j'òss.

La canaja agradiss ëd cadò stërmà da sota 'l mantel, për fé cangié ‘l cors ëd la giustissia.

La saviëssa a lus an facia dl'òm prudent, ma j'euj dël fòl a beico da sì e da là.

Un fieul sensa sust a l'é 'n ghignon për ël pare e 'n sagrin për la mare che a l'ha butalo al mond.

A va pa bin feje dël mal a col che a l'ha rason, ma pes ancora a l'é frapé l'onest contra 'd giustissia.

Col ch’a l’é savi përdabon a parla pòch, e chi a sà resté calm a mostra ch’a l’ha 'd sust.

Bele 'l fòl, se a stà ciuto, a smija savi e se a ten la boca sarà, a passa për n'anteligent pien ëd dësserniment.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Proverbi