La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 16


Isaia

16

Moab a ciama d’agiut a Gerusalem 

Mànda ‘n tribut d’agnej al sovran dël pais. Màndje dal desert al mont ëd la fija ‘d Sion. Le fomne ‘d Moab, quand ch’a travërso ‘l fium Arnon, a smijo a d’osej ch’a scapo dai sò nì. A crijo: “Giutene! Dësfendne dai nòstri nemis! Parene dai sò atach ch’an dan gnun-a treva. Tradiss-ne pa, ora ch’i soma scapà. Arsèive a vòstra ca ij fugitiv, ij Moabita, stërmeje drinta la sità për chè ij vastador a-j treuvo nen. Quand che l’opression e la dëstrussion a saran finìe e ij vastador a saran dësparì, antlora Nosgnor a stabilirà un dij dissendent ëd David an sël tròno. Chiel a governerà con misericòrdia e vrità. A farà lòn ch’a l’é giust; ëd fé giustissia a sarà soa determinassion”.

Rispòsta negativa ‘d Gerusalem 

Bele s’a parëss un baberin, i conossoma tuti l’orgheuj ëd Moab, soa arogansa fòra ‘d misura: a l’é motobin superbi coma, ampertinent e malgrassios. L’antrega tèra ‘d Moab a fà ‘d lamente. A Moab tuti as ringreto ch’a l’han pì nen le torte d’uvëtta ‘d Chiraresset. As treuvo pì nen. A l’é parèj përchè ij camp d’Esbon a son dventà ‘d tèra sùita, l’istess che le vigne ‘d Sibma. Ij dominator ëd nassion a l’han tut vastà. Soe granghìe as dëstendìo a nòrd fin-a a la sità ‘d Iaser e as rampiavo anvers al levant ant ël desert. Ij sò gich a rivavo ‘dcò a ponent, fin-a dëdlà dël Mar Mòrt.

“E adess mi, ël Signor, i pioro për la gent ëd Iaser, për le vigne ‘d Sibma. I-j farai bèive a l’argalada mie lerme, Esbon e Elalé, As sento pì nen ij cant ëd gòj pr’ ij tò frut d’istà e j’arcòlt bondos. Finìa a l’é l’alegrìa, partìa a l’é la gòj për l’arcòlt. A-i saran pì nen ëd cant ant le vigne, pì nen ëd crij d’argiojissansa; as pisterà pì nen l’uva ant le tin-e. La gòj dl’arcòlt i l’hai fala chité mi. Ël crij ëd mè cheur për Moab a l’è parèj dle plente ch’as canto al son ëd l’arpa; i son pien ëd comossion për Chiraresset. Quand ch’i vëdrai che la gent ëd Moab a monto ai sò santuari an sle colin-e për preghé, ch’a sapio ch’a otenran pròpi nen”.

Cole-lì a son le paròle che Nosgnor a l’ha përnunsià temp fà a propòsit ëd Moab. Adess Nosgnor a fà cost anunsi-sì: ”Da sì a tre agn, di për di, parèj coma ch’as conto ij dì d’un travaj ch’a l’é comissionasse, la gent ëd pèis ëd Moab e soa popolassion numerosa a conteran pì nen. Lòn ch’a-i restrà a sarà bin pòch: na resta sens' amportansa.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Isaia