La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 3


Geremìa

3 

"Se n'òm a manda vìa soa fomna e chila, slontanandse da chiel, as marìa con n'àutr òm, miraco che 'l prim a tornerà da chila? Forse che na fomna parèj a l'é nen tuta antëmnà? Ti 't ses dzonorate con vàire moros e  veus-to torné da mi?" I lo diso mi, ël Signor.

"Àussa j'euj an sle colin-e e bèica: Andova a l'han nen dzonorate? It j'ere setà për le strà an ëspetandje, coma ch'a fà l'Arab ant ël desert. Ti 't l'has antëmnà 'dcò la tèra con përversità e sporcissia. Për sòn a son fërmasse le pieuve e j'orissi 'd prima a son nen rivà. Na motra da meretris a l'é la toa, ma it veule nen ëvnì ross. Ora che forse it crije pa vers ëd mi: Car ël mè Pare, it ses l'amis ëd mia gioventura. A tnirà ghignon për sèmper? A goernerà për sèmper soa flin-a? It parle përparèj ma antant it anteste a fé 'l mal che 't peule".
 
Nosgnor a l'ha dime al temp dël rè Iosia: "It l'has vëddù lòn ch'a l'ha fàit Israel, cola che as arvira? A l'é portasse ansima a tuti j'autin e a l'é prostituisse sota tute le piante vërde. E mi i pensava: Dòp ch'a l'ha fàit tut sòn, a tornerà da mi, ma chila a l'é pa tornà. Giuda, soa seure grama, a l'ha vëddù sòn; a l'ha vëddù ch'i l'hai arpudià Israel l'arvirosa pròpi për tùit ij sò adulteri, dasendje 'l papé dël divòrsi, ma Giuda, la perfida soa seure, a l'ha avù gnun-e tëmme. Nen mach, ma a l'é 'ndaita a prostituisse; e con ël ciadel ëd soe prostitussion a l'ha antëmnà 'l pais; a l'ha fàit adulteri dë dnans ëd la pera e dël bosch; E pì che 'd tut Giuda, soa seure grama, a l'é pa tornà a mi con tut sò cheur, ma con l'ambreuj " Oràcol ëd Nosgnor". E Nosgnor a l'ha dime: "Israel l'arvirosa a l'é giusta confrontà a Giuda la pèrfida.

Apel al pentiment 

Va donch a crijeje coste paròle da la part ëd Tramontan-a; it i-j diras: "Torna, Israel, ti che 't arvire". It lo diso mi, ël Signor. "I l'avrai pa pì për voi un visagi sever përchè i son misericordios", Oràcol ëd Nosgnor; "Mi i vado nen sèmper con ghignon. Arconòss mach toa colpa: it ses arvirate contra Nosgnor tò Dé, it l'has corù an tùit ij sens anvers ij dio strangé, sota tute le piante vërde, e vojàutri i l'eve pa scotà mia vos". Iv lo diso mi, ël Signor. "Torné, fieuj arviros!" I lo diso mi, ël Signor. "Përché i son Mi vòst Magìster. Iv pijerai, un da na sità, doi da na famija, për ëmneve a Sion. Iv darai ëd bërgé conform a mè cheur, ch’ av porteran an pastura con deuit e prudensa. E quand che vojàutri i sareve moltiplicave e ch'i l'avreve fàit fortun-a ant ël pais, an coj dì là", iv lo diso mi, ël Signor, "as dirà pì nen: 'Èrca dl'Aleansa 'd Nosgnor'. A-i penseran pa pì, as n'aviseran pì nen, a-j daran pì nen da ment, a në faran pì nen d'àutre. An col temp-là Gerusalem as ciamrà 'Tròno 'd Nosgnor'; tute le gent a vniran anvers ëd chila, vers ël nòm ëd Nosgnor, a Gerusalem, e lor a seguiteran pa pì la testardarìa 'd sò cheur gram".

An col dì-là la ca 'd Giuda a vnirà vers la ca d'Israel; ansema a vniran dal pais ëd  Tramontan-a, anvers la tèra ch'i l'hai daje an ardità ai vòstri pare. E mi ch'i j'era dime: 'Mi 't piasserai ant ij rangh dij fieuj' Mi 't darai na tèra 'd delìssie, l'ardità pì pressiosa an tra le nassion. I disìa an tra 'd mi: 'Vojàutri im ciamreve: 'Car ël mè pare' e voi iv separereve pa pì da mi. Ma coma na fomna ch'a tradiss sò moros, parèj i l'eve tradime, ca d'Israel". Iv lo diso mi, ël Signor. An sle montagne plà, a l'é fasse sente 'n crij: pior e plente dle masnà d'Israel; përchè a l'han butà man a soa stra, dësmentià ‘l Signor sò Dé. Torné, fieuj arviros, i veuj varive da vòstre arvire!". Ëdcò nojàutri i vnoma a ti, përchè it ses Nosgnor nòst Dé. An vrità le colin-e a son nen d'àutr che 'd busiardarie parèj dël rabel ëd le montagne. An vrità, Nosgnor nòst Dé a l'é la salute d'Israel. L'onta dël dio Baal a mangia 'l travaj dij nòstri pare da nòstra gioventura, sò cit e gròss cabial, sò fieuj e soe fije. Cogiomse an nòstra vërgògna, che nòsta gena a peussa quatene! Përchè i l'oma pecà contra Nosgnor nòst Dé, noi e ij nòstri pare, da nòstra gioventura fin-a ancheuj, e nojàutri i l'oma pa scotà la vos ëd Nosgnor nòst Dé.

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Geremia