La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Giaco/Giaco 3


Giaco

3

Domestié la lenga 

Mè frej e seur, chërde nen ëd podèj tuti fé da magìster ant la cesa: tnì cont che nojàutri i saroma an efet giudicà con un rigor pì grand.  A l'é fòra 'd dubi ch'a son tanti j'eror ch'an capita 'd fé. Përchè s'i podèisso avèj un control complet ëd nòstra lenga, i sarìo përfet, bon ëdcò a dominé nòst còrp antregh. Cand ch'i butoma 'l mòrs ëd la brila an boca ai cavaj përchè an ubidisso, a l'é 'ntlora ch'i podoma guideje për feje andé 'ndoa ch'i vorsoma nojàutri. Vardé 'dcò ij bastiment: combin ch'a sio tan gròss, a l'é pro 'n cit timon për feje andé andoa che 'l pilòta a veul, bele se ij vent a bufo fòrt. A l'é l'istess ëd la lenga: a l'é 'n pcit mèmber dël còrp, ma a l'ha 'd grande pretèise. Pensé mach a coma na fiamela a peussa da chila sola dé 'l feu a 'n bòsch antregh! La lenga a l'é 'dcò na fiama 'd feu, tut un mond ëd malissia ch'a peul guasté 'l còrp antregh. A peul dé 'l feu a tuta vòstra vita, përchè a l'é anviscà da l'infern medesim. J'uman a l'han domestià e a domestio d'ògni sòrt ëd bestie, osej, serpent e pess, ma gnun a peul domestié la lenga: a l'é 'n mal ch'a arpòsa mai, a l'é pien-a 'd tòssi mortal. Chèich vòlta a làuda nòst Dé e Pare, e chèich vòlta a malediss la gentm ch'a l'é fàita a l'imagin ëd Nosgnor. Da l'istessa boca a seurto 'd benedission e 'd maledission. Mè frej e seur: a l'ha nen da esse parèj. A podrìa mai l'istessa sorgiss d'eva campé fòra tant d'eva dossa che d'eva mèra? Podrìa mai un fié produve d'olive o na vis produve 'd fì? D'eva dossa a peul nen seurte da na sorgiss salà.

Saviëssa gënita 

Coj ch'a diso ch'a son savi e ch'a conòsso Dé, ch'a lo dimostro con na vita degna d'onor, ch'a faso 'd bon-e euvre con cola umiltà ch'a l'é 'l prodòt ëd la saviëssa gënita. Ma s'i l'eve 'l cheur pien ëd gelosia améra e 'd rivalità, a-i é pròpi gnun motiv ëd vantesse përchè i dise 'l fàuss e parèj i feve disonor a la vrità. Cola-là a l'é nen la saviëssa ch'a ven da l'àut, ma cola ch'a ven da la tèra, dai sens, dal demòni. Përchè andoa ch'a-i é gelosìa e rivalità, a-i é disòrdin e d'ògni sòrt ëd malfé. A l'opòst, la saviëssa ch'a ven da l'àut, an prim leugh a l'é pura, e peui pacifica, amabil, bin dispòsta, pien-a 'd misericòrdia e 'd bon frut, sensa parsialità nì ipocrisìa. Ël frut ëd la giustissia as sëmna 'nt la pas për coj ch'a travajo për la pas.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Giaco