La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 16


Maté

16

L'arcesta d'un segn 

Ora ij Farisé e ij Saducé a son rivà për buté Gesù a la preuva, parèj che a l’han faje l’arcesta ‘d deje ‘n segn dal cel. Chiel a l’ha dije: “Cand ch’a ven la sèira, i dise: ‘A farà bel temp përché ‘l cel a l’é ross’ e a la matin i dise: ‘A-i sarà anchèuj ‘n temporal, përché ‘l cel a l’é ross e scur’. Vojàutri i varde coma ch’a l’é ‘l cel e i seve comprende ‘l temp ch’a farà. Com é-lo, contut, ch’i capisse nen ël sens dij segn ëd lòn ch’a càpita ancheuj an sla tèra? Na generassion grama e adultera tanme la vòstra a ciama ‘n segn, ma a-j na sarà nen acordà d’àutri fòra ‘d col dël profeta Giòna”. Apress ëd coste paròle Gesù a l’ha chitaje e a l’é andass-ne via.

L'alvà dij Farisé e dij Saducé 

Cand ch’ij sò dissépoj a son rivà da l’àutra banda dël lagh, a l’ero dësmentiasse ‘d caté ‘d pan. E Gesù a-j dìs: “Pijeve varda da l’alvà dij Farisé e dij Saducé”. Anlora a son butasse a discute ‘d sòn antra ‘d lor, e a disio: “A dis lolì për motiv ch’i l’oma nen portà ‘d pan”. Cand che Gesù a l’ha savù lòn ch’a disio, a l’ha dije: “Gent ed pòca fede! Përchè i discute antra ‘d vojàutri ch’i l’eve nen ëd pan? E-lo possibil ch’i capisse ancora nen e ch’iv arcòrde nen dij sinch pan për le sinch mila përson-e, e vàire ch’a j’ero le cavagne ch’i l’eve rabastane? Opura, ij set pan për le quat mila përson-e: vàire ‘d cavagne ch’i l’eve rabastane? Com é-lo ch’i capisse nen ch’a l’era nen dël pan che mi i na parlava cand ch’iv disìa ‘d pijeve varda da l’alvà dij Farisé e dij Saducé? Anlora a l’han capì ch’a l’era nen dl’alvà dël pan ch’a l’avìa dije ‘d pijesse varda, ma da lòn ch’a mostro ij Farisé e ij Saducé.

La confession ëd Pero 

Cand che Gesù a l’é rivà 'nt la region ëd Cesarea ‘d Flip, a l’ha ciamà ai Sò dissépoj: “Chi è-lo ch’a diso che mi, ël Fieul ëd l'Òm, a sìa?”. E a l’han rësponduje: “A-i é chi ch’a dis che ti ‘t ses Gioann Batìsta, chi Elia; d’àutri a diso ch’it ses Geremìa, o un dij profeta”. E chiel a-j dis: “E còsa ch’i dise vojàutri che mi i son?”. Simon Pero a-j rëspond: “Ti ‘t ses ël Crist, ël Fieul dël Dé ch’a viv”. E Gesù a l’ha dije: “Ti ‘t ses bonoros,“Simon, fieul ëd Giòna, përchè ch'a l’é nen la carn e ‘l sangh ch'a l’han arvelate lolì, ma a l’é stàit mè Pare ch’a l’é ‘n cel! E mi i ‘t diso che ti ‘t ses Pero, e che an su sta pera-sì i edificherai mia Cesa, e le fòrse dl’infern a podran nen prevalèj su 'd chila. I’t daraj le ciav dël Règn dij cej. Tut lòn ch’it l’avras gropà an sla tèra, a sarà gropà ‘dcò 'nt ël cel, e tut lòn ch’it l’avras dësgropà an sla tèra, a sarà dësgropà ‘dcò 'nt ël cel”. Peui Gesù a l’ha dàit ai sò dissépoj la proibission d’andé a dì an gir che chiel a l’é ‘l Crist.

La prima predission ëd la mòrt e dl'arsurresion ëd Gesù 

Da 'ntlora Gesù a l’ha comensà a mostré ai Sò dissépoj ch’a j’era damanca che chiel a andèissa a Gerusalem, ch’a l’avrìa patì për man ëd j’ansian dël pòpol, dij cap dij sacerdòt e djë scriba, ch’a sarìa stàit massà e che 'l ters di a sarìa arsussità. Ma Pero a l’ha pijalo da banda e peui a l’é butasse a rimprocelo, an disandje: “Ch’a sia mai parèj! lolì a dovrà mai rivete”. Ma chiel a l’é virasse e a l’ha dìje a Pero: “Gavte dai pé, Sàtana, ti ’t veule mach antrapeme, përché ti ‘t l’has nen ël sens ëd le còse ‘d Nosgnor, ma mach dle còse dl’òm!”.

Anlora Gesù a dis ai sò dissépoj: “Se cheidun a veul vnime dapress, ch’a arnonsia a chiel midem, ch’as caria adòss la cros e ch’am séguita, përché chionque a vorerà salvé soa vita a la përdrà, ma chionque a përdrà soa vita për amor ëd mi, a la trovrà. Ma che ‘d profit a farà-lo mai col òm ch’a vagna tut ël mond e che peui a perd l’ànima? O còsa podrà mai l’òm dé an cambi ‘d soa ànima? Përché ‘l Fieul ëd l'Òm a vnirà ansema a j’àngej ant la glòria ‘d sò Pare, e anlora chiel a rendrà a ognidun conform a lòn ch’a l’avrà fàit. Iv diso la vrità: A-i é cheidun ambelessì ch’a meuirerà nen prima ch’a l’abia vëddù ‘l Fieul ëd l’òm ch’a ven ant sò Regn”.

Nòte 
Bibia
Testament Neuv
Maté