Anònim/J'avìe e jë squarossòt
Artorn a la tàula

J'avìe e jë squarossòt 
(da na fàula d'Esòp)

Che agitassion ant ël camp ëd lavande! Coclicò e bluëtte a tramblavo con tuti ij sò làver. Da chèich di, avìe e squarossòt a rusavo sensa chité, a propòsit d'un buss piantà an mes a le fior.
- A l'é nòstr! a tronavo j'avìe.
- Che bel topé ch'i l'eve! a rëspondìo jë squarossòt. A l'é nòstra ca!
E gnun-a manera ëd buteje d'acòrd.
Ah! A l'era në spitàcol pròpe foravìa vëddje campesse j'un contra j'àutr, con ël savuj drissà, e j'ale rabiose. Ij giari, le bòje, j'osej e tuti j'abitant dël camp a l'han avune a basta. A son andàit a trové ël vej cioch, conossù për soa saviëssa, ch'a vivìa an n'erbo creus davzin al fium.
L'osel a l'ha scotaje e a l'ha fàit sì con la testa, prima ëd pijé ël vòl vers ël buss për vëdde da pi davzin. Ambelelà as fasìo mach dle van-e zonzonade.
Ël vej cioch a l'ha osservà soa atività anfernal e a l'ha pensà ch'a l'era mej ficheje ël bech.
- Pro! Dagià che gnun ambelessì a riess a butesse d'acòrd, scoteme mi: avìe e squarossòt a fabrichëran ognidun për sò cont un buss sëmijant a col ch'iv contende.
Che pavan-a tra jë squarossòt! Pensé 'n pò ch'a l'avìo gnanca mai sërcà ëd fabriché un buss! Lor as contentavo ëd cheuje la póer dle fior, sensa pensé al doman. Con un moviment pesant, scornà e dësmarcorà, a son volass-ne leugn.
Da cola vira, ël camp ëd lavanda a l'ha artrovà la pas. Ël vej cioch a deurm an sò erbo creus davzin al fium, j'avìe a zonzon-o an sò buss, e tuti, bòje, osej, ratin, a peulo a la fin dle fin deurme tranquij.

Leteratura piemontèisa
Pròsa
Anònim