La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 10


1 Corint

10

L’esempi d’Israel, avertiment contra l’idolatria 

Ora, car ij mè frej e seur, i veuj nen ch’i dësmentie che ij nòstri antich a son ëstàit tuti sota na nìvola ch’a-j mostrava la diression ch’a l’avìo da andé, e ch’a l’han travërsà 'l mar a pé sùit. Tuti, pr’ ël mojen ëd la nìvola e dël mar, a son ëstàit batesà coma 'd dissépoj ëd Mosè. Tuti a l’han arseivù l’istess mangé spiritual, e tuti a l’han beivù dl’istessa beivanda spiritual, përchè ch’a beivìo da la pera spiritual ch’a viagiava con lor. Cola pera a l’era 'l Crist. Ma Nosgnor a l’é nen ëstàit content ëd la pì part ëd lor, coma a lo dimostra che lor a son peui mòrt ant ël desert e che ij sò còrp a son restaje spatarà. Tut lòn a l’é n’esempi për nojàutri përchè i l’àbio nen d’anvìa 'd còse grame coma ch’a l’han fàit lor, e ch’i ven-o nen d’idolatra, coma vàire 'd lor a son ëstàit, tal coma ch’a dis la Scritura: “Ël pòpol a l’é setasse për mangé e bèive, e peui a son levasse për fé 'd bagord”. Vardoma 'd nen fé 'd saloparìe coma ch’a l’han fàit cheidun ëd lor che për lòn a na son mòrtje ant un di sol vintetrè mila. Butoma nen a la preuva ‘l Crist, coma cheidun ëd lor a l’ha fàit e a son mòrt mordù da le serp. E fé nen ëd plente coma cheidun ëd lor a fasìa e a son mòrt për man ëd lë sterminator. Tut lòn ch’a l’é capitaje a l’era n’esempi, e a l’é stàit butà për ëscrit coma n’avertiment për nojàutri ch’i vivoma ant ij dì darié.

Ëd conseguensa, che col ch’as chërd dë sté drit, ch’as pija bin varda 'd nen tombé. Le preuve ch’i l’eve da soporté a son nen suruman-e. Nosgnor a l’é fedel e chiel a permëttrà pa chi sie tentà al dëdlà 'd vòstre fòrse. Ansema a la tentassion, chiel av dà sèmper la manera 'd seurtine e 'd soportela.

Comunion con ël Crist e nen con j’idoj 

Donca, car ij mè amis, scapé vìa da l’idolatrìa. Iv parlo coma a 'd gent ëd bon sens: giudiché vojàutri midem lòn ch’i diso. Cand ch’i benedissoma 'l càles a la Tàula ‘d Nosgnor, è-lo nen la comunion con ël sangh ëd Crist? E 'l pan ch’i butoma a tòch, é-lo nen la comunion con ël còrp ëd Crist? Përchè a-i é un pan sol e noi ch’i soma diversi i soma un còrp sol, dàit che tùit i pioma ij tòch ëd col medésim pan.

Pensé mach al pòpol d’Israel: cand ch’a mangiavo la carn ch’a l’era stàita sacrificà an sl’autar a mostravo ch’a j’ero tuti an comunion. Còs é-lo donca ch’i diso? Fòrse lòn ch’a l’é sacrificà a d’ìdoj a l’ha 'n sens? O che j’ìdoj a son ëd dio génit? Ma gnanca 'n pò! I diso che coj sacrifissi a son ësmonù pa a Nosgnor, ma a 'd demòni. I peule nen bèive dal càles ëd Nosgnor e 'dcò dal càles dij demòni; i peule nen pijé part a la tàula ‘d Nosgnor e 'dcò a cola ch’a l’é dij demòni. Volom-ne fòrse provoché Nosgnor a la gelosìa? Som-ne fòrse pì fòrt che chiel?

Libertà 'd consiensa 

Cheidun a dis: “As peul fé tut lòn ch’as veul”, ma nen tut a conven felo; “As peul fé tut lòn ch’as veul”, ma nen tut a fà bin. Che gnun a fasa mach lòn ch’a-j conven, ma ch’a pensa ‘dcò a j’àutri.

Mangé 'd tut lòn ch’as vend dal maslé sensa fé d’indàgin da 'ndoa ch’a ven për motiv ëd consiensa, përchè la tèra e tut lòn ch’a-i é a l’é ‘d Nosgnor. Se cheidun ch’a l’é nen cristian a v’anvita a mangé da chiel e vojàutri l’anvit i l’agradisse, mangé ‘d tut lòn ch’av butran dë 'dnans sensa avèj scrùpoj ëd consiensa. Ma se cheidun a v’avertiss e av dis: “Cola-là a l’é 'd ròba ch’a l’é stàita sacrificà a j’ìdoj”, mangene nen, për considerassion ëd coj ch’a l’han avertive e ch’a na fan un cas ëd consiensa. Cand ch’i diso ëd consiensa, i faso nen riferiment a la vòstra 'd consiensa, ma a la soa. An efet, për còs é-lo che mia libertà a l’avrìa da esse condanà da la consiensa 'd n’àutr? E s’i peudo ringrassié Nosgnor pr’ ël mangé e i na gòdo, përchè son-ne dzaprovà 'd lòn ch’i na rendo grassie?

Parèj, donca, sia ch’i mange, sia ch’i bèive, o ch’i fase cheicòs d’àutr, fé tut a la glòria 'd Nosgnor. Contut, ch’i sie mai n'ocasion dë scàndol, nì pr’ ij Giudé,ni pr’ ij Grech, nì për la Cesa 'd Nosgnor. Fé coma ch’i faso mi, ch’i serco 'd fé piasì a tuti an tut. I faso nen mach lòn ch’am fà piasì: i faso lòn ch’a l’é mej për j’àutri përch’ a sio salvà.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Corint