La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Timot/1Timot 2


1 Timòt

2

La preghiera comunitaria 

Prima ‘d tut, it racomando ch’as fassa ‘d preghiere, d’orassion, ëd supliche e d’assion ëd grassie për d’ogni sòrt ëd gent, për ij rè e për tuti coj ch’a son ëstabilì coma d’autorità, afin ch’i podoma mné na vita chieta e seren-a, marcà da la divossion a Nosgnor e da l’onorevolëssa. Lolì a l’é bon e agreàbil a Nosgnor, nòst salvator, ch’a veul che d’ògni sòrt ëd gent a sia salvà e ch’a ven-a a la conossensa dla vrità.

A-i é un Dé sol, e un sol Antërmediari an tra j’òm e Nosgnor, visadì l’òm Gesù Crist. A l’é chiel ch’a l’ha pagà con soa vita ël pressi dël riscat për tuti confòrm a lòn ch’a l’é stàit testimonià a sò temp. I diso la vrità, i diso nen ël fàuss: i son ëstait fàit predicator e apòstol për mostré a tute le gent cost mëssagi ‘d fede e ‘d vrità.

I veuj, donca, che tùit j’òm, a-i n’anfà nen andova, ch’a prego con ëd man sante alvà al cél, sensa ch’a sio anrabià o ch’a faso ‘d polémiche. Për l’istess, che le fomne as vestisso con decensa, con modestia e discression; ch’a l’abio gnun-e pentnure complicà, nì ch’a pòrto adòss ëd giòje d’òr, ëd perle o ‘d veste ‘d lusso. Përchè ‘d fomne ch’a fan profession ëd divossion a Nosgnor a l’han da rend-se desideràbil mach për ël mojen ëd le bon-e euvre ch’a fan.

Ant l’ora dl’istrussion, le fomne marià a l’han da stess-ne ciuto e an sogession, përchè i përmeto nen che le fomne a mostro a j’òm o ch’a l’àbio d’autorità an sij sò marì: a l’han da stess-ne chiete. Adam a l’é stàit formà ‘l prim, e peui Eva. E a l’é nen ëstàit Adam a esse ambrojà, ma soa fomna che, ambrojà ch’a l’é stàita, a l’ha causà la trasgression. Tutun, la fomna a sarà salvà malgré ij sagrin ëd la maternità, a condission ch’as ten-a an tuta discression a la fede, a l’amor e a la santità.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Timot