Mario Albano/Ël maleur
Artorn a la tàula dj'autor

Ël maleur 

Ël vent ëd passagi 
a fà sò ravagi. 
Le piante sburdìe as piego, a trantolo; 
le feuje passe 
sle rame a tramolo. 

Ël vent a crijassa 
e, an dova ch’a passa, 
a bsògna lasselo 
ch’a sfòga soa flina: 
pa gnun peul fërmelo, 
chiel tut a ruvina! 

Ant nòstr’esistensa 
con furia e violensa 
j’é ’n vent ch’a dësbela,
ch’a frusta nòstr cheur: 
sto vent ch’a flagela 
l’é ’l vent dël maleur! 

Chiel gnente aj fa pena. 
Se i seve formave, 
con calma serena, 
d’ bei seugn për l’avnì; 
tut lòn ch’i sperave... 
un sofi e j’é pì! 

Le feuje sbatùe 
a vòlo sperdùe; 
a cròlo le rame 
da j’èrbo strompà, 
e as perdo le grame
speranse sugnà!

Nòte 
Da A Mistral ~ Omagi di poeta piemontèis S.E.L.P. Turin 1930. Arpijà an «Canto ’d cò mi!» Ij Brandé Turin 1951. (Neuva edission Ca dë Studi «Pinin Pacòt» Turin 1986).

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Mario Albano