La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 3


Ij Salm

3. Ij nemis ch’i l’hai i peuss gnanca conteje! 

Ël salmista a arconòss ch’a l’ha tanti nemis ch’a lo mnasso. Tutun, le promësse ch’a l’ha faje Nosgnor a son sicure. Për lòn a l’ha fiusa completa ch’a arseivrà la protession ch’a n’ha da manca.   

Un salm ëd David dël temp ch’a scapava da sò fieul Absalom. 

Nosgnor! Ij nemis ch’i l’hai I peuss gnanca conteje! A son tanti coj ch’am dan adòss! A son tanti coj ch’a diso ‘d mi: “Speteve pa che Nosgnor a lo salva!” [anterludi].

It ses ti, contut, Signor, lë scu ch’am guerna. It ses ti mia glòria, col ch’am fà ten-e la testa an àut! Cand ch’i l’hai crijà 'nvocand Nosgnor, da soa santa montagna chiel a l’ha rëspondume. [anterludi].

I son andurmime pacìfich e peui i son aussame dël tut al sicur, përchè Nosgnor a l’ha vijà fedel an sù ‘d mi. Am fan pa tëmma ij des mila nemis ch’a më stan tut dantorn. Àuss-te, Signor! Mè Dé, salv-me! Pija a s-giaf ij mè nemis! Romp ij dent ai mè aversari! Mè Signor, la vitòria a ven da ti! Nosgnor! Benedìss tò pòpol. [anterludi].

Version ëd Pinuccia Gamba 
ORASSION: FIUSA ’NT ËL PERÌCOL
Salm ëd Dàvid, cand a l’ha dovù scapesse da sò fieul Assalone

Òh Nosgnor, as conto nen ij mè opressor!
An tròpi a son alvasse contra ’d mi.
Nì as conto coj che ’d mi a diso:
«De a l’ha virà da chiel soa facia!"»
Ma ti, òh Nosgnor, ti ch’it ses mè scu,
mia glòria, fà ch’a artorna àuta mia front.

A vos cèira e sclinta i sùplico Nosgnor Dé,
e Chiel a më scota 
da l’àut ëd soa montagna santa.
Mi im cogio e i deurmo, apress i m’àusso
përché Dé a l’é mè agiut.
I l’hai nen pàu dla furfa sensa fin,
che për j’anviron a pianta soe tende për feme guèra.

Lev-te sù, òh Tut Potent, 
pija ti mie difèise, òh Nosgnor Dé!
Sgiafela la ciafërla dij mè nemis
e s-ciapa ij dent ëd le canaje.

Da Nosgnor a ven la salvëssa:
su tò pòpol, spantia toa benedission.

Nòte 

 
Bibia
Testament Vej
Salm