Salve Valtingòjer/Canson për n'avìja mòrta
Artorn

Canson për n'avìja mòrta 

(A n’avija mòrta trovà an sla fiòca ël prim di‘d Fërvé d’un ann dròlo che “ij tre dì dla merla” a smijavo coj dl’”istà ‘d San Martin”)

Càud a l’era ‘l sol, l’aria tëbbia e sclinta
anlora it ses dësvijate da tò seugn;
nossenta ti it ses cascà an col mascheugn
përchè ch’at possava na vos, d’andrinta.
Parèj, vërland ant l’aria it ses surtìa,

AVIJA

Ma a l’era col ël prim dij dì dla merla!
Bianch a j’ero ij pra, j’erbo gris, dëspeuj,
ma ti it sercave istess, vërland, ël pan
che tò travaj a l’é pensé al doman.
L’instint at comandava d’andé a cheuj!
Për sòn an cel it ses alvate ardìa,

AVIJA

Ma a l’era col lë scond dij dì dla merla!
Frèid a j’ero ij buf dël vent, ‘mé la giassa
e ti it vorìe pro torné a tò buss
ma it l’has pa pì podù riveje an sl’uss.

Parèj, an vërland greva, pian e bassa,
dun-a an sla fiòca it ses drocà angrumlìa,

AVIJA

E a l’era l’ùltim col dij dì dla merla!
E l’ùltim ëdcò për ti, pòvra AVIJA

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Salve Valtingòjer