La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 48


Geremìa

48

Un mëssagi ch’a riguarda ël pais ëd Moab 

Ël Signor dl'univers, Dé d'Israel a dis parèj: “Guai a Nebo ch'a l'é vastà: Cariataim a ven espugnà a soa confusion, soa sitadela a l'é ruinà a soa ónta. A l'é pa pì ‘d glòria për Moab! Esebon a médita soa dëstrussion contra 'd chila: Andoma, crasómla, anientóm-la dël nùmer ëd le gent. 'Dcò ti Madmen, i të staghe për socómbe, la spa a l'é giumai adrëssà contra 'd ti. As crija fòrt da Coronaim: Vastassion! Gran massidi! Moab a l'é dësblà, fin-a a Segor as sento soe plente. Ij sò arfugià a fan an piorand la montà ëd Luchit, vos ëd deul as sento a la calà d'Oronaim. Scapé, salveve la vita! Stermeve, fé parèj dël borich sèrvaj ant ël desert. Përchè ti 't l'has butà toa fiusa an toe euvre e ant ij tò tesòr: ëdcò ti 't saras vastà. Chemosh a andrà an esili e ij sò sacerdòt e prìnsi a partiran con chiel. Col ch’a ravagia a intrerà an tute le sità. Nen un-a a podrà scampé. Le sità dla comba a saran dësblà. Cole dla pian-a a saran vastà. Mi, ël Signor, i lo fortisso. Se mach Moab a l’avèissa dj’ale, a podrìa voless-ne vìa, përchè soe sità a son ardovùe a desert, a son vnùite esse spopolà. Che na maledission a tomba a col ch’a euvra sensa deuit për Nosgnor! Che a sia maledì col ch'as tira andaré e ch’a deuvra pa la spa për nen ëspantié ‘d sangh - quand ch’a l’ha comandaje ‘d felo da Nosgnor.

Fin-a dai primi di ‘d soa vita, Moab a l'ha vivù pasi. A l'é mai stàita esilià. Soa gent a l'era parèj dël vin, a s'arlamava dzora dlë speuja 'd sò fondrium: mai stàit tirà, da tin-a a tin-a, mai mnà n'esili. Për lòn a l'ha sèmpe goernà sò savor, sò përfum a l'é servasse da tasté. Ma vardé ch'a-i riveran ëd temp, a dis Nosgnor, che i-j manderai ëd travasador për vojdelo: a daran ël vir a sò óiro e a faran a tòch ij sò asi da vin. Antlora Moab a l'avrà onta 'd sò ìdol Chemosh, parèj coma che Israel a l'era vergognasse dël dio bocin ëd Betel e soa mistà pagan-a, andova ch'a l'avìa butà tuta soa fiusa.

Com i peule dì, vojàutri òm ëd Moab: Nojàutri i soma guerié vajant, bon për la guera? Moab a sarà dësblà. A-i sarà l'invasion an soe sità. Soa pì bela gioventura a sarà portà al masel, a dis ël Rè. Mi, ël Rè, i son ël Signor dl'Univers: i lo fortisso! A s'avzin-a 'l vastador ëd Moab, sò maleur a l'é dzorëstant. Fé plenta për ësta nassion, tute vojàutre gent dj'anviron, voi tuti che i në conòsse 'l nòm. Fé deul e dì: ‘Aidemì, coma che a l'é stàit s-ciapà 'l baròt potent, la glòria dël baston dël comand!’.

Cala giù da tò pòst d'onor, stà ant ël teren sùit, ti ch'it vive an Dibon. Përchè col ch'a l'ha dësblà Moab a monta contra 'd ti; chiel a campa giù toe fortificassion. Stà an sla stra e bèica, ti ch’it vive an Aroer. Ciàmje a chi ch’a scapa e a col ch'a scampa: Còs l'é rivaie? Lor a réplico: Moab a l'é ant ël maleur! Moab a l'é tombà! Crijè fòrt e fé arsoné la complenta! Nunsielo an sël Fium Arnon: ‘Moab a l'é stàit dësblà’.

A l'é rivaie 'l giudissi ant le sità dl'autpian: dzora 'd Colon, Jasa e Mefat; an Dibon, Nebo, e Bet Diblataim; an Chiriataim, Bet Gamul, e Bet Meon; ansima a Cheriot e Bosra. Dzora 'd tute le sità moabite, davzine e lontan-e. A l'é stàita campà giù la potensa 'd Moab. Soa fòrsa a l'é dësblà, a dis ël Signor! Anciochelo Moab, përchè a l'é alvasse contra 'd mi. Feie bèive 'l vin ëd mia flin-a, fin-a ch’a vada a raviolesse an sò gumit, fin-a che a ven-a esse n'oget d'ësvérgna.

Miraco, a fasia pa rije la gent d'Israel, òh pòpol ëd Moab? Forsi ch’i l'eve trovaje an companìa dij làder, cora che i në parlave an socroland la testa? Chité le sità, vòjàutri gent ëd Moab. Andé a sté an sle colin-e. Venta ch'i sie parèj dij colombòt. ch’a fan ni aranda dij balatron. I l'hai sentù l'orgheuj dij Moabita, i conòsso soa sagna ‘d lor. Da bin i sai coma ch’a son borios, malprudent, gajard e com a sio malgrassios e blagheur an sò cheur. Mi i conòsso bin soa sicomera, a dis ël Signor: la fausserìa a l'é sò parlé. Sensa sust lòn che a fan. Për lòn i faso plenta 'd Moab. I crijo fòrt për tùit ij Moabita. I gëmmo për la gent ëd Chir-Cheres.

Mi i piorerài dzora 'd ti, vigna 'd Sibma, pì che për la sità ëd Jaser. Ij tò branch a passavo dë dlà dël Mar Salà. A rivavo fin-a a la sità 'd Jaser. Ël marodeur a l'é campasse a ravagé ansima a le rape 'd toa vendùmia e tò fi. La gòj e l'argiojissansa a son dësparìe da tò vërzé dla tèra 'd Moab. I l'hai fàit chité 'l vin ant le tin-e. Pì gnun ch’a pista rape ant l'arson dij cant ëd gòj. Òhi, ij bram a-i saran, ma ij braj dij soldà, pa ij crij dij vinaté.

Ij braj 'd Chesbon e d'Eleale a rivo fin-a a Jahas. A arson-o da Zoar, tant parèj coma da Oronaim e a Eglat Selisija. Fin-a j'eve 'd Nimrim a son desolà. I-i butrai fin an Moab, a dis ël Signor, a coj ch’a monto an sij leu àut a smon-e 'd sacrifissi a d'àutri dio. Parèj che mè cheur a farà plenta dzora 'd Moab, e a sarà tanme na fluta ch'a son-a 'l deul da mòrt. Òhi, mè cheur a gëmm për la gent ëd Chir-Cheres, parèj ëd na fluta ant un cant da funeral. Donch, a sarà perdùa la salvëssa con tùit ij sò tesòr. Tùit ij cupiss a son tosonà, tute le barbe rasà, tute le man a l'avran dë scarificassion. As butran tùit ij silissi, ëd sinture a grop ëd tërliss ëd sach. Ansima a tute le trasse 'd Moab, dzora 'd soe piasse pùbliche, gnun-e plente. Përchè i l'hai sfrisà Moab parèj ëd na doja ch'a serv pa pì. Mi, ël Signor, i lo fortisso. Com a resta ch'a sarà vinciù? Fé plenta! Com a resta che ij Moabita a l'han virà le spale con onta! Moab a sarà n'oget d'ësvergna, na vista afrosa për le nassion che a lo avzin-o.

Sossì a l’é lòn ch’a dis ël Signor: ”Vardé! Parèj ëd n'òja con j'ale slargà dzora 'd Moab, a sarà la nassion nemisa. Le sità a saran ciapà, soe fortësse espugnà e an col di ël cheur dij Moabita a sarà parèj ëd col ëd na fomna con ij dolor dëscobi. Moab a sarà dëscancelà dal nùmer ëd le nassion, përchè a l'é arvirasse al Signor. Teror, tampa e liassa a son dzora 'd ti, abitant ëd Moab, a dis ël Signor. Col che a scapa da l'afr, a tomberà ant la tampa, e col che a seurt da la tampa a sarà ciapà dal trabucèt. Vardé, ant l'ann ëd sò castigh, i-j faraj vnì tut sòn contra 'd Moab, a dis Nosgnor. A la sosta dla comba 'd Chesbon, as fermo ij fugitiv ësvers. Ma un feu a seurt da Chesbon. Na fiama a flamba ant ël palass ëd Sicon. Ij pols ëd Moab a saran brusà parèj dle cassie dël servel dë sto pòpol arviros ch’a-i pias la guèra.

Moab, maleur a ti! Gent ëd Chemosh i seve an ruin-a! Vòstri fieuj a son esilià e vòste fije s-ciave. Ma mi ant un doman, i cangerai la sòrt dij Moabita, a dis Nosgnor.

Costa-sì a l’é la fin ëd le professìe ‘d Geremìa ch’a riguardo Moab.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Geremia