Luis Olivé/J’ole ‘d monssù Dino
Artorn a la Tàula

J’ole ‘d monssù Dino 
A Pinin Pacòt 

An drinta j’ole tracagnotta e bele,                           
óra veuide e quacià come doe cosse,                              
j’era, un temp, cói salam dle cóne rosse                  
ch’a fan suvè ‘l vinèt ant le vassele.                                   

L’han sentù, para a lor, dontrè morfele             
(la manina dacant le boche rosse)                         
confidasse d’amor le prime angosce,                                 
ant ël pèilo, tra i tond e le scudele.                                  

Veusto, Pinin, che giù dal cel stèilà                           
tuti ij fidlin dla nostra pena ‘ncreusa                                  
jë sleujo drinta an lacrime ‘d rosà?                          

Ma no! ‘Nt le neuit ch’a odoro ‘d fengh tajà                 
l’hai vist-je mi dontrè bochine ‘d reusa,                     
da para j’ole, a combinè ij pecà !   

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Luis Olivé