Rino Serra/Le fior dël mal/058


LVIII. Canson ëd prest mesdì 
Combin che toe parpèile crudej 
At dejo n'aria dròla assé 
Ch'a l'é pa cola che 'nt n'àngel a-i é, 
It ses masca e m'anciarmo ij tò euj, 

Mi i t'adòro amor frivol 
Mia granda teribil passion! 
Con l'in-mensa devossion, 
Cola dël prèive për sò idol. 

A dan, desert e foresta 
A toe tërse rudie 'n përfum bon; 
Al misterios, a l'ha disposission 
E al segret, toa testa. 

Ël përfum a toa carn së sposa 
Coma 'ntorn a n'incensor; 
Ti t'ëm anciarmi 'mé la sèira àor, 
Ninfa càuda e tënëbrosa! 

Ah! Ij filtri ij pì fòrt 
A valo pa toa molëssa, 
Ti 't conòssi la carëssa 
Ch'a fà rivive ij mòrt! 

A son an-namorà toe anche 
Dël tò dòrs e dij tò sen, 
E t'anciarme ij cussin 
Tutun con toe pòse stanche. 

E mincatant, për pasié 
Toa rabia misteriosa, 
Ti 't don-i, seriosa, 
Ël mòrde 'dcò 'l basé; 

Ti t'im tormenti, mia brun-a, 
Con un rije schergneur, 
Peui it buti 'n sël mè cheur 
Tòi euj doss coma la lun-a. 

Sota toe scarpe 'd satin, 
Sota ij tò pé 'd seda 'nciarmant, 
Mi, i buto mia gòj debordant, 
Mè genio 'dcò mè destin, 

Mia ànima da ti guarìa, 
Për ti, lus e anche color, 
Esplossion ëd calor 
Ant la nèira Siberia mia! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire