Milo Bré/Mentre i vardo la fiòca
Artorn a la tàula

Mentre i vardo la fiòca 
Mentre i guardo la bianca dëstèisa
ëd la fiòca su ij cop e sle stra
mentre im sento soa còtia carëssa
che a së sfrisa sla facia geilà:
a më smija d’arvëdme masnà
pen-a fòra dla pòrta dla scòla
- fàit baron dij colèt e faudaj -
dësgageme a taché batajòla.
A më smija d’arvëdde volé
le malòche për l’aria furmianta
ëd valòsche, e d’arsente coj crij
e d’argòde col’ora anciarmanta...
A më smija d’arvëdde sul bianch
la mia cita figura stampà:
a më smija... ma ’l cheur a l’é stanch
a më smija... ma ’l cheur l’é cambià!
Tuti j’ani la fiòca a ritorna
sempre uguala a fé gieughe ij masnà,
ma la giòja goduva coj di
sla mia vita mai pì tornerà!...

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Milo Bré