La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Tessaloniceis/1Tessaloniceis 4


1 Tessalonicèis

4

Na vita ch'a pias a Nosgnor 

A la fin, car ij mè frej e seur, i vorsoma feve n’esortassion e na preghiera an Gesù, ël Signor. Vojàutri i l’eve arseivù nòstr amaestrament riguard ëd coma ch’as ha da comportesse për fé piasì a Nosgnor. Vera, già i lo feve, ma i vorsoma ch’i fase ‘d progrèss. I conòsse cole ch’a sìo j’istrussion ch’i l’oma dave da part dël Signor Gesù.

Lòn che Nosgnor a veul a l'é ch'i vive 'd manera santa; a l'é ch'i steve lontan da la saloparìa; a l'é che ognidun a sàpia dominé sò còrp ant la santità e l'onor, nen lassand-se andé a la passion dj'anvìe coma ch’a fan ij pagan ch’a conòsso pa Nosgnor. An st' afé-sì, che gnun a fasa 'd violassion dij drit d’àutri frej o ch'as na profita, përchè Nosgnor, an tute ste còse, a na ciamerà bin cont - com' i l'oma già dive e butave an sl'avis d’àutre vire: a son ëd ròbe bin sèrie! Nosgnor, an efet, a l'ha nen ciamave a la saloparia, ma a la santità.  Për conseguensa, col ch'a arfuda nòstre istrussion, a arfuda nen ël consej d'un òm, ma ‘d Nosgnor midem, col ch'av dà sò Spirit Sant.

An sël tema dël volèisse bin coma 'd frej, i l'eve nen da manca ch'iv na scriva, përché i l'eve già amprendù da Nosgnor a volèive bin l'un a l'àutr. Sensa dubi già i lo feve anvers ij vòstri frej e seur dla Macedonia, ma noi iv esòrtoma, frej e seur, a felo 'ncora 'd pì. Aplicheve 'd vive an pas, coma ‘d gent ch’as òcupa dij sò afé e ch’a travaja con soe man coma ch’i l'oma comandav-lo. A l'é parèj che vòst comportament a sarà ‘dcò apressià da la gent da fòra e i sareve ‘d pèis a gnun.

Ël Signor a 'rtorna për sò pòpol 

Noi i vorsoma pa, frej e seur, ch'i reste 'nt l'ignoransa al rësguard ëd coj ch'a son andurmisse 'nt la mòrt, për ch'i sie nen crussià parèj 'd coj ch'a l'han gnun-a speransa. Nojàutri i chërdoma che Gesù a l'é mòrt e ch'a l'é arsussità, e parèj i chërdoma che, grassie a Gesù, Nosgnor Dé a porterà vìa con chiel coj che a son andormisse 'nt la mòrt. D’acòrdi con la dotrin-a 'd Nosgnor: noi ch'i saroma ancora an vita a la vnùa dël Signor, a l'é sicur ch' i passeroma nen anans a coj ch'a deurmo 'nt la mòrt, përchè 'l Signor, chiel midem, con un crij ëd comand, con na vos d'arcàngel e con la tromba 'd Nosgnor, a calerà giù dal cel, e coj ch'a j'ero mòrt an Crist a arsussiteran për ij prim; peui coj che an tra ‘d nojàutri i saroma an vita, i saroma 'dcò sùbit trasportà ansem a lor su an sle nìvole për ancontré 'l Signor ant l'aria. Parèj i saroma për sèmper con chiel. Consoleve, donca, l'un l'àutr con coste paròle-sì.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Tessaloniceis