La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Galat/Galat 3


3

La Lege e la fede an Gesù Crist 

Vojàutri, ij Galazian, i seve mach ëd foliro! Chi é-lo ch’a l’ha tant anciarmave? Përchè a l’era stàit presentave ciàir lòn ch’a veul dì la mòrt ëd Gesù, pròpi coma s’i l’avèisse vëddù na pitura 'd chiel butà ‘n cros. I vorìa mach sente sossì da vojàutri: È-lo përchè ch'i l’eve compì lòn ch’a dis la Lege  ëd Mosè ch’i l’eve arseivù lë Spìrit, o për ch’i l’eve chërdù a la predicassion rësguard al Crist? È-lo mai possìbil ch’i sie tant fòj? I l’eve comensà a vive second lë Spìrit e adess i artorneve a vive second dij criteri uman? I l’avrìe tant patì për nen? Sicur ch’a l’era për cheicòsa! Iv lo ciamo torna: é-lo fòrsi che Nosgnor a  l’ha acordave lë Spìrit Sant e ch’a fà 'd miràcoj an tra 'd vojàutri për motiv ch’i l’eve compì j’euvre dla Lege o përchè ch’i l’eve chërdù a la predicassion rësguard al Crist?

La promëssa fàita a Abraham 

A l’é përchè Abraham a l’ha fàit fiusa ‘d Nosgnor che Nosgnor a l’ha consideralo n’òm giust. Ant l’istessa manera, ij fieuj d’Abraham génit a son coj ch’a fan fiusa 'd Nosgnor. La Scritura a l’avìa prevëddù che Nosgnor a l’avrìa considerà giust për motiv ëd la fede fin-a coj ch’a son nen dij giudé. A l’é për lòn che Nosgnor a l’ha nunsià a Abraham costa bon-a neuva: “Tute le gent a saran benedìe për tò mojen”. Parèj, donca, tuti coj ch’as fido ant ël Crist a arsèivo j’istesse benedission ch’a l’ha arseivù Abraham për motiv ëd soa fede.

Contut, coj ch’a penso ch’a sìa l’ubidiensa a la Lege ch’a peussa rendje giust dë 'dnans a Nosgnor, an efet as sogeto a na maledission, përchè le Scriture a diso: “Ch’a sia maledet col ch’a ubidiss nen completament a tute j’ordinanse ch’a son ëscrite 'nt ël lìber ëd la Lege”. A l’é donca ciàir che gnun a peussa esse considerà giust dë 'dnans a Nosgnor për l’osservansa dla Lege, da già ch’a l’é për la fede che 'l giust a arsèiv la vita.

Ël senté dla fede a l’é bin divers dal senté dla Lege, ch’a dis: “A l’é grassie a l’osservansa dla Lege ch’as oten la vita”. Ma Crist a l’ha riscatane da la maledission ëd la Lege. Cand ch’a l’é stàit butà 'n cros chiel a l’é sogetasse a la maledission an leu 'd nojàutri, përchè a l’é scrit: “A l’é maledet col ch’a pend da n'erbo”. A l’é parèj che la benedission d’Abraham, destinà a tute le gent, a l’é compisse për ël mojen ëd Gesù Crist. Col-lì a l’é 'dcò ‘l motiv ch’i nojàutri chërdent i l’oma arseivù lë Spìrit che Nosgnor a l’avìa promëttù.

La Lege e la promëssa ‘d Nosgnor 

Car ij mè frej e seur, vardé-sì n’esempi tirà da la vita 'd minca di. Pròpi coma gnun a peul cassé o modifié un pat ëstrenzù 'd manera vàlida, l’istess a l’é ambelessì. Nosgnor a l’ha fàit soe promësse a Abraham e a sò dissendent. Armarché che la Scritura belessì a dis nen “ai sò dissendent” coma s’a fùsso tanti, ma a dis: “a sò dissendent”, visadì, as arfà a un sol, ch’a l’é ‘l Crist. A l’é për lòn ch’i diso che Nosgnor a l’ha fàit un pat vàlid con Abraham ch’a podìa nen esse cassà 430 agn pì tard cand che Nosgnor a la dàit a Mosè soa lege. S’a fussa parèj, Nosgnor a l’avrìa dësprometusse. Se l’ardità a fussa stàita l’arcompensa për l’osservansa dla Lege, anlora coma ch’a l’avrìa-la podù esse 'l don ëd na promëssa? Ma Nosgnor a l’ha dàila a Abraham grassie a na promëssa.

Përchè, donca, a l’é rivà la Lege? La Lege a l’é stàita giontà a la promëssa për rende ciàir a la gent ch’a son ëd pecator fin a tant ch’a fussa rivà col Dissendent ch’a l’avrìa compì le promësse. Nosgnor a l’ha fàit conòsse soa Lege a Mosè për ël mojen d’àngej, chiel ch’a l’era 'l mediator an tra Nosgnor e 'l pòpol. Ora, un mediator a l’é necessari se pì che d’un-a person-a a l’ha da rivé a n’acòrdi. Ma Nosgnor, ch’a l’é un, a l’ha pa nen dovrà un mediator cand ch’a l’ha dàit soa promëssa a Abraham.

A-i sarìa donca un contrast, na contradission an tra la Lege 'd Nosgnor e le promësse 'd Nosgnor? Ëd gnun-a manera! Se la Lege a l’avèissa podù dene vita, nojàutri i l’avrìo podù esse diciarà giust grassie a l’osservansa dla Lege. Ma le Scriture a fortisso ciàir che tuti nojàutri i soma stàit fàit përzoné dal pecà, e lolì përchè a podèissa esse dàita la promëssa [dla salvëssa] a coj ch'a chërdo grassie a la fidelità ëd Gesù Crist.

Fieuj ëd Dé për ël mojen ëd la fé 

Anans che 'l senté dla fede an fussa stàit mostrà, nojàutri i j’ero coma 'd gent detenùa sota la sorveliansa dla Lege. I j’ero stàit butà “sota na guerna protetiva” ant l’aspetativa dël moment che la fede an fussa arvelà. As podrìa 'dcò dì che antlora la Lege an fasia da guida për ch’i rivèisso al Crist, përchè i fusso rendù giust për ël mojen ëd la fede. Ma ora ch’i l’oma conossù 'l senté dla fede, i l’oma pì nen da esse sota la sorveliansa dla Lege.

Tùti vojàutri i seve 'd fieuj ëd Nosgnor për la fede ch'i l'eve an Gesù Crist. Tùti coj ch’a son ëstàit batesà ant ël Crist a l’han arvestisse dël Crist coma 'd na ròba neuva. A-i é pì nì Giudé, nì Grech; nì s-ciav, nì lìber; nì mas-cc, nì fumela: i seve tuti un sol an Gesù Crist; e se vojàutri i aparten-e al Crist, i seve 'dcò 'd ver fieuj d’Abraham, d'ardité dla promëssa.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Galat