Gemma Cattero/Melania
Artorn

Melània 
(dle Tampe, borgà dël Vilé a 1000 mt. ‘n Val Susa ch’a l’ha tramandà, a la Coral “Scòla-famija” le pì bele canson ëd soa gioventù, pressiosa eredità ‘d coltura popolar. Sò fratel Luis, bòrgno, l’è stait premià con medàja d’or për fedeltà montagnin-a 1976) 

Cò lassù a le “Tampe”,
quand la prima a s’anàndia,
tuti  j’erbo a fiorìo,
e Melania a cantava
con ij rì,
che angrossà da le fiòche
a drocavo ‘nt la pian-a.
Quand che ‘l vent
a  sofiava ‘nt le combe,
cò Melania a cantava
a cantava pì fòrt
për confonde
la fòrsa dël vent
con lë s-cionf ëd soa gòj.
Quand che ‘l sol a picava
an sle lòse già fruste
e ant l’arseta
la mëssòira a lusìa,
cò Melania a cantava
e ‘l festos cacarè
dla polaja
a ‘rsonava për l’èira.
Ant la stala ‘n pò sombra,
a cantava Melània,
e la vaca contenta
a spërmìa ant ël lait
ël përfum
ëd le fior dla montagna.
Sempre a canta Melània
ant ij pra,
mentre a larga sua bestia,
për ij bòsch,
mentre a fa la fassin-a
an sa e ‘n là ‘nt ij violèt,
la cabassa ‘n sle spale…
Chila a canta da sempre
mentre a stërma soa spin-a…
E Luis, sò fratel,
l’acompagna an mes ton
mentre a-j gira d’antorn
a taston…

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Gemma Cattero