La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 15


Isaia

15

Contra d‘ Moab 

Presagi riguard a Moab. Ar ëd Moab a l’é stàita butà a sach, a l’han vastala ant na neuit sola. Chir ëd Moab a l’é stàita butà a sach, a l’han vastala ant na neuit sola. La gent ëd Dibon a l'é montà a sò templ, a son montà an sij leu sacrà dle colin-e për fé ‘d plente. Tùit a son fasse tosoné la testa an segn ëd deul, a son tajasse tuti la barba. Për le stra la gent a son vestisse ‘d sach an segn ëd deul; a gëmm an sle trasse e an sle piasse; tui a son svèrs për ij pior ch’a fan. La gent ëd Esbon e ‘d Elalé a fan ëd plente, soa vos ëd lor a peul sentisse fin-a da Iaas. A l’é për lòn che ij soldà ‘d Moab a crijo da la disperassion, a l’han perdù ‘l corage.
 
Am ven da pioré mach a pensé a la sòrt ëd Moab: për soa gent ch’a l’é scapà fin-a a Tsoar, a Eglat-Selisija. A pioro mentre ch’as anandio për la còsta ‘d Luchit; për ël senté d’Oronaim as sento ij sò crij ëd disperassion. Përchè j’aque ‘d Nimrim a son sëccasse, la vegetassion a l’é sparìa, gnanca na pianta a l’é restà an pé. A l’é për lòn ch’as pòrto via tute le proviande; tùit ij beni ch’a resto a-j pòrto lontan, fin-a a l torent dij Sales. Vera, tùit ij sò crij d’angóssa a ‘rbombo për tut ël teritòri ëd Moab; soe plente ‘d lor as peulo sente an Eglaim e Beer-Elim.  J'aque dël Dimon a son rosse ‘d sangh. Mi, ël Signor, contut, i-j darai ancora  pì ‘d tribulassion a Dimon. Un leon a 'tacherà ij só fugitiv, coj ch’a son ëscapà dal pais.

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Isaia