Rino Serra/Le fior dël mal/042


XLII 
Còsa 't diras stassèira, pòvra ànima sola, 
Còsa 't diras ti, mè cheur, cheur un temp passì, 
A chila tant cara, tant brava e tant bela, 
Che con sò sguard divin a l'ha fate arfiorì? 

-A canté soe làude noi butroma nòst orgheuj, 
A val gnente la dosseur ëd soa autorità; 
Soa carn ëspiritual përfumà d'àngej, sò euj 
Ëd na muda 'd ciàiror vestine a sà. 

Sia andrinta la neuit che 'nt la solitudin, 
Sia là 'nt la stra che drinta la moltitudin, 
Ël sò fantasma 'nt l'aria a dansa coma fiama. 

A vòlte a parla e a dis: "veuj ordiné, i son bela dòna, 
Che për mè amor solament ël bel as ama; 
Mi-i son l'àngel vardian, la musa e la Madòna" 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire