La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 51


Salm

51. Nosgnor! Àbie pietà 'd mi për tò amor 

L'autor a confessa a Nosgnor ij pecà grev ch'a l'ha comëttù e a ciama a Nosgnor sò përdon e la trasformassion ëd sò caràter intern. Conforma a lòn ch'a dis ël capel medésim dël Salm, David a l'ha fàit costa orassion cand che 'l profeta Natan a l'era vnù për butelo a confront dij sò pecà dòp ch'a l'avia vorsù la fomna 'd n'àutr, Betsabé, e a l'avìa fane massé 'l marì. J'ùltim doi vers a ven-o dal temp che Israel a l'era stàit portà n'esili. J'esilià, an pensand ai sò pecà, a podìo bin comprende la situassion ëd David e a l'han aplicala a soe sircostanse 'd lor.

Un salm ëd David, cand che ël profeta Natan a l'é 'ndait da chiel për butelo dë 'dnans a soe responsabilità dòp che David a l'avìa comëttù n'adulteri con Betsabé. Nosgnor! Àbie pietà 'd mi për tò amor. Për toa  misericòrdia granda, gàvme da adòss le mace dij mè pecà. Làvme da mia colpa; rénd-me pur da mè pecà, përchè i arconòsso d'ess-me arvirà contra 'd ti; mè pecà am tormenta di e neuit. Contra 'd ti, e mach contra 'd ti i l'hai pecà. I l'hai fàit lòn ch'a l'é mal ai tò euj. I arconòsso che la sentensa contra 'd mi ch'it l'has fame nunsié a l'é giusta. An tò verdet ëd condan-a ti 't ses sensa rimpròcc. I arconòsso ch'i son nassù 'nt la colpa - eh, fin-a dal moment medésim che mia mare a l'ha concepime i l'hai da considereme 'n pecador.

Ti 't apressie la vrità al fond dël cheur e ti 't veule ch'i l'abia drinta 'd mi ëd saviëssa. Sbrincc-me d'eva e i vnirai pur; làvme e i vnirai pì bianch ëd la fiòca. Òh, dame andarera la gòj ch'i l'avìa na vòta - ti 't l'has crasame: adess fame torna argiojì. Varda pa pì  ij mè pecà; gàvme la macia 'd mia colpa.

Nosgnor! Crea 'n mi un cheur ch'a sia net; arneuva an mi në spìrit ëd fidelità. Bandiss-me pa da toa presensa; gàvme nen tò Spìrit Sant. Fame sente 'ncora la gòj 'd toa salvëssa e rend-me l'anvìa d'esse un ch'a të scota. Antlora i mostrerai toe vie ai pecador e a 'rtornaran a ti coj ch'a l'han bandonate. Përdonme d'avèj versà 'd sangh, mè Dé, Dé ch'am salva, antlora mi i cantrai con gòj ëd tò përdon.

Nosgnor! Duverta ij mè làver përchè mia boca a peussa laudete. Ti 't veule pa ëd sacrifissi, sedësnò it l'avrìa smonùtje. Ti 't veule gnun olocàust. Ël sacrifissi ch'it ten-e an bon cont a l'é në spìrit ch'a sia ùmil. Ti t'arfude pa un cheur ch'a sia umilià e pentì.

Varda con favor a Sion e giùtla; buta torna 'n pé ij mur ëd Gerusalem. Antlora it saras content dij sacrifissi ofert con në spìrit giust e 'dcò dj'olocàust. Anlora ij tòr a saran torna sacrificà 'n tò autar.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm