Rino Serra/Le fior dël mal/028


XXVIII. ËL SERPENT CH'A DANSA 
Com am pias vëdde, cara molanciùa, 
Dël tò còrp tant bel, 
Coma stèila tërmolanta, spërdùa, 
Luse toa pel! 

An sla toa caviura përfonda 
Da j'àgher përfum, 
Mar odoros e onda vagabonda 
Dai flut bleu e brun, 

Coma 'n navij che pian as dësvija 
Al vent dla matinà, 
L'ànima mia sognanta a sghija 
Vers un cel pì 'n là. 

Ij tò euj che gnente am mostro 
Né 'd doss né d'amèr, 
Son doi bisó frèid doa as bodro 
L' òr ansema al fer. 

Quand it vëddo marcé 'n cadansa, 
Bela d'abandon, 
It dirìa 'n serpent ch'a dansa 
Ansima 'n baston. 

Sota 'l fardel ëd toa gargarìa, 
Toa testa masnà 
A dondola con la malinconìa 
Che 'l giovo elefant l'ha, 

Tò còrp së slonga e as piega 
Coma nav sutil 
Che 'n bordegiand pa a-j nega 
Ai sò erbo, ëd l'eva 'l fil. 

Coma 'n flut da adoss angrossà 
Dai giassé fondent, 
Cand l'eva 'd toa boca a torna 'nsà 
Al bòrd dij tò dent, 

Mi i chërdo 'd bèive 'n vin ëd Boemia, 
Amèr e vagneur, 
Un cel liquid ch'a sbarda progenia 
Dë stèile, a mè cheur! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire