La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 12


Deuteronòmi

12 

Costi-sì a son le lej e le prescrission ch’i l’avreve da guerné e da buté an pràtica tùit ij dì ‘d vòstra vita, ant ël pais che ‘l Signor, ël Dé dij vòstr antich, av dà an proprietà.

Un santuari ùnich 

Dësblé dël tut ij santuari piassà ‘n sël cò dle montagne, an sij truch o sota ‘n chèich erbo sempeverd, anté che le nassion ch’i andreve a dësproprié a rendo l’adorassion ai sò dio. Fé droché ij sò autar, campé giù le colòne sacrà, brusé ij sò boschèt sacrà e dëstruve le stàtue dij sò dio. Che ‘d costi leugh a dësparissa fin-a l’arcòrd.

Cand ch’i rendereve l’adorassion al Signor, vòst Dé, i l’eve nen da imité lòn ch’a fan cole nassion. I l’eve, pitòst, da serché ‘l Signor, vòst Dé, ant ël pòst che chiel midem a l’avrà sernù an tra tute vòstre tribù coma l’abitassion ch’a pòrta sò nòm. I portereve ambelelà vòstri olocàust e j’àutri sacrifissi, vòstre décime e contribussion, ij don ch’i l’avreve promëttù al Signor con un vot, j’oferte volontarie e ij prim nassù dij vòstri strop gròss e cit. Ambelelà, a la presensa dël Signor, vòst Dé, i mangereve ij past sacrà e i fareve festa con vòstre famije, ringrassiand ël Signor, vòst Dé, ch’a l’ha benedì vòst travaj.

I l’avreve pa da fé coma ch’i foma ambelessì ancheuj, andova tùit a fan coma che jë smija mej, përch’i seve ‘ncora nen intrà ant la sosta final, l’ardità ch’av dà ‘l Signor, vòst Dé. Cand ch’i travërsereve ‘l Giordan e iv sistemreve ant ël pais che ‘l Signor, vòst Dé, av dà ‘n proprietà, chiel av acordrà la sosta da tùit ij nemis ch’a-i son ant j’anviron e i l’avreve na ca sicura. Antlora i andreve al leu che ‘l Signor, vòst Dé, a l’avrà sernù për ch’a pòrta sò nòm, ël leugh anté che chiel a l'ha sernù dë steie, i-j presentreve j’oferte ch’iv comando: j’olocàust e j’àutri sacrifissi, vòstre décime e contribussion, e tut lòn ch’a-i sarà ‘d pì soasì dij don ch’i l’avreve promëttù a Nosgnor con un vot. Ambelelà, a la presensa dël Signor, vòst Dé, i fareve festa con vòstri fieuj e fije, con vòstri servent e servente, e con ij Levita ch’a stan con vojàutri, lor ch’a l’han arseivù gnun-a porsion ëd vòstra ardità.

Ël leugh anté ch’a l’é da fesse ‘d sacrifissi 

Pijeve varda da smon-e ij vòst olocàust ant ëd pòst sacrà ‘d vòstra serna. I l'eve da smonje mach ant ël leugh che ‘l Signor midem a l’ha sernù ant un-a ‘d vòstre tribù: smonje lì ij vòst olocàust e fé tut lòn ch’iv comando. D’àutra banda, i podreve bin maslé e mangé la carn che mej av pias, a fà nen anté ch’i sìe, coma che la bontà dël Signor vòst Dé av provëdd. Tùit a në podran mangé, a fà nen ch’a sìa pura o nen pura da la mira ritual, com i mange ‘d dàim o ‘d serv. Mach ch’i mange pa ‘d sangh: ël sangh i l’eve da vërselo për tèra, parèj dl’eva.

Ant le sita andova ch'i steve, i podreve pa mangé le décime dël forment, nì ‘d vòst vin, nì 'd vòst euli, nì ij prim-nassù dij vòstri strop gròss e cit cabial, nì lòn ch’a l’é votiv e j’oferte volontàire, nì le contribussion arzervà dël frut ëd vòstr travaj. Mangene mach a la presensa ‘d Nosgnor ant ël leugh che ‘l Signor, tò Dé, a l’avrà sernù. Mangé là con ij tò fieuj e toe fije, con ij vòst servent e servente, e con ij Levita ch’a stan an vòstre sità. Fé festa a la presensa ‘d Nosgnor, ringrassiandlo che vòst travaj a l’ha fave prosperé. Damentre ch’i vive an vòstra tèra, vardeve dal bandoné mai ij Levita.

Cand ch'ël Signor, tò Dé, a l’avrà slargà vòst teritori coma ch’a l’ha promëttù ‘d fé e i l'avreve l'anvìa ‘d mangé ‘d carn, vojàutri i seve liber ëd mangé ‘d carn tute vire ch’i veule. A podrìa d'esse che ‘l leu designà pr’ ël cult - ël leu che ‘l Signor, vòst Dé a sern për ch’a-i sìa onorà sò nòm - a sia tròp da leugn da vòstra ca. S’a l’é parèj, i peule maslé un chèich cap ëd bestiam, feja o crava che ‘l Signor a l’ha dave, e i sareve liber ëd mangene la carn an vòstra sità, conform a lòn ch’i l’hai comandave. Chicassìa, ch’a sia pur o nò da la mira sirimonial, a peudrà mangé 'd cola carn-lì, pròpi com i farìe con na gasela o ‘n serv. Vardeve mach dal mangene 'l sangh, përchè ‘l sangh a l’é la vita, e i l'eve pa da mangé la vita con la carn! Donch, i në mangereve nen ëd pianta, ma i lo spantiereve për tèra, parèj dl'eva. S’i fareve parèj, tut a ‘ndrà bin a voi e ai vòstri dissendent, përch’ i l’avreve fàit lòn ch’a pias a Nosgnor.

Porteve al leugh che ‘l Signor a l’avrà sernù, e mach lì, tut lòn ch’i consacre o lòn ch’i smon-e an compiment d’un vot. S’as trata d’olocàust, smon-e la carn e ‘l sangh ëdzora dl’autar dël Signor, vòst Dé. S’as trata ‘d sacrifissi ‘d comunion, ël sangh a l’ha da esse vërsà an sl’autar dël Signor, vòst Dé, ma i podreve mangene la carn. Osservé con diligensa tut lòn ch’iv comando, fé tut lòn ch’a-j pias al Signor, vòst Dé, e tut a ‘ndrà bin a voi e ai vòstri dissendent për sèmper.

Le tràpole dla religion cananèa 

Ël Signor, tò Dé, a farà dësparì da ‘dnans a ti le nassion ch’it ëstas për conquisté. Cand ch’i stareve an sò pais, apress d’aveje dësproprià, e eliminaje da 'dnans a ti, vard-te dal tombé ‘nt la tràpola d’imiteje o d’anteresseve dij sò dio; ciamé gnanca coma lor a-j rendìo l’adorassion për fé l’istess ëd lor. I l'eve pa da rende l’adorassion al Signor tò Dé ëd la manera che j’àutre nassion a rendo l’adorassion ai sò dio, përchè lor, pr’ij sò dio, a fan d’assion detestabij che ‘l Signor a l’ha ‘n òdio. A son fin-a rivà a brusé ant ël feu ij sò fieuj e fije an sacrificàndje an onor ëd soe divinità.

Vardé ‘d buté an pràtica con diligensa tute le paròle dij comandament ch’iv dago sensa gionteje o gaveje nen.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Deuteronomi