La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 15


Provèrbi

15 

Na rëspòsta grassiosa a pasia la flin-a, na paròla grama a cissa la ràbia.

La lenga dla gent savia a fà sente 'l savor ëd la siensa, la boca dij fòj a spuva mach ëd folairà.

J'euj dël Signor a chito mai ‘d bèiché tant j'òm përvers che ij brav.

Na boca ch’a dis ëd paròle ch’a fan ëd bin a l’é tanme l’erbo dla vita, ma cand ch’a l’é pien-a ‘d paròle grame a l’é ‘n crep al cheur.

Ël fòl a rij ëd l'arpròcc ëd sò pare; chi nopà a ten da cont dj'avertiment a l’é na përson-a sàvia.
 
Ant la ca dl'òm giust a-i é ‘d richësse bondose, ma l’émpi  a sgàira mach ij sò profit. 

La boca dij savi a spantia ‘d siensa, ma ‘l cheur dij fòj a l’ha gnente da dé.

Ij sacrifissi dj’émpi a son n’abominassion për Nosgnor, ma chiel a scota volonté j’orassion dij giust.

Nosgnor a l'ha an ghignon coj ch'as pòrto mal, ma a l'ha car për coj ch’a pràtico la giustissia. 

Coj ch’a chito la stra bon-a ‘rseivran un dur castigh; chi a l'ha an ghignon j'arpròcc andrà a meuire.

A Nosgnor as peul pa ëstërmesse, gnanca s’i lo butèisse an cròta o fin-a ant l’infern, tant ëd pì chiel a sà lòn ch’a-i é ant ël cheur ëd na përson-a.    

Lë sfacià a veul pa esse arprocià: a l’é për lòn ch’i lo trovreve mai an tra ‘d përson-e savie.

Un cheur alégher a rend la facia giojosa, ma, se 'l cheur a l'é malincònich, l'ëspìrit a l'é crasà.

Un cheur savi a coltiva 'l savèj, la boca dij torolo a s'arpata 'd folairà.

Për ij pòver dësgrassià tùit ij di a son brut, për un cheur alégher a l'è sempe festa. 

A l'é mej avèj pòch con la tëmma 'd Dé, pitòst che avèj tanta ròba che un a n'ha mai pro.

Un piat ëd verdura ansema a cheidun ch’at veul bin a l’é mej che mangé ‘n bistèch con cheidun ch’at veul mal.

L'òm rabios a men-a 'd ruse, l'òm ëd pas a pasia ij ciacòt.

La stra dël pìgher a l'é parèj ëd na përson-a ch’a l’abia da passé an mes a na cioenda dë spin-e; la stra dj'òm giust a l'é na stra lìbera an pian. 

Ël fieul savi a l'é la gòj dël pare, ël fòl, n'ónta për soa mare.

La folairà a-j pias a l'òm sensa sust; l'òm ëd cognission a va drit për soa stra.

Ij proget sensa 'n bon consèj a van a finì mal, nompà a van a bon fin se vàire a son ij consijé.

Savèj dé na rëspòsta a l'é na gòj për l'òm; coma che a l'é bin agradìa na paròla pronunsià al moment giust.

Ël senté dla vita a men-a an àut e a lo guerna da sghijé an bass anvers ël leu dij mòrt.

Ël Signor a campa giù la ca dla gent boriosa e a guerna lòn ch’a l’ha la vidoa  përchè gnun a-j lo pòrta via.   

A l’é n’abominassion për Nosgnor coj ch’a médito ‘d coma fé ‘d mal, ma a l'ha a car le paròle grassiose.

Col che a l'é goliard ëd profit nen giust a ruvin-a soa ca; ma col che a l'ha an ghignon ij cadò dla corussion a vivrà.

Ël cheur ëd l'òm giust a pensa bin anans ëd rësponde, ma da la boca dij përvers a seurto mach ëd gramissie.

Nosgnor a resta da leugn dai përvers, ma a scota  le sùpliche dij giust.

La lus dj'euj a arlegra 'l cheur, na bon-a neuva a dà fòrsa.

La përson-a ch’a dà da ment a j’arpròcc ch’a men-o a la vita, a fàbrica soa ca an tra ij savi.

Col ch'arfuda j'arpròcc as dëspressia chiel midem, chi ch'a scota j'arpròcc a l'é na përson-a 'd sust.

La tëmma 'd Dé a l'é scòla 'd saviëssa, anans ëd la glòria a-i é umiltà.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Proverbi