La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 10


Esechiel

10

La glòria ‘d Nosgnor abandon-a ‘l Templ 

Apress ëd lòn i l’hai beicà e i l’hai vëddù che là vòlta ‘d cristal ch’a l'era an sle teste dij cherubin a l'avia ansima parèj ëd na pera 'd zafir; ëdzora a-i j'era cheicòsa tanme la forma d'un tròno. Queidun a l'ha dije a l'òm vestì 'd lin: "Va an mes ëd le roe dël chèr, sota ij cherubin e ciapa na brancà pien-a 'd carbon anvisch, peui spàntie dzora dla sità”.  Antlora l'òm a l’é andaje antramentre che mi i seguitava a vardelo.

Ore, ij cherubin as tenìo frem a la drita dël templ, ant ël moment che l'òm a l'era andaie, e na nìvola a ampinìja la cort. La glòria 'd Nosgnor a l'é aussasse an sij cherubin anvers lë scòss dël Templ e a l'ha ampinìlo dla nìvola e dlë splendrior dla lus ëd glòria ëd Nosgnor ch'a l’é stàne pien-a. E 'l rabel dj'ale dij cherubin as fasìa sente fin-a a la cort ëd fòra, parèj dla vos ëd Nosgnor tutpotent mentre ch’a parla. 

Pen-a che a l'ha daje l'órdin a l'òm vestì 'd lin, ëd ciapé 'l carbon anvisch an tra le roe an mes a-i cherubin, chiel-sì a l'é fasse anans e a l'é fërmasse mach aranda un-a dle roe. Ël cherubin a l'ha dëstendù soa man për ciapé 'l carbon anvisch ch'a l'era an tra ij cherubin; a l'ha pijane e a l'é butalo drinta l'ambòsta dle parmele dle man dl'òm vestì 'd lin, e costì a l'ha pijàlo e a l'é surtì. E a l'é vedusse la forma 'd na man d'òm sota j'ale dij cherubin. 

Mi i l'hai beicà ancora: varda-lì a-i j'ero quat roe dacant ai cherubin, na roa al fianch ëd minca 'n cherubin. Cole roe a l'avìo l'aparensa dla forma ‘d na pera ‘d topass. A smijava an soa aparensa, che tute e quat a fùisso dla midema forma, coma se na roa a fùissa an mes a l'àutra. 

An bogiandse, a podìo andé ant le quat diression sensa viresse andaré, përchè as bogiavo anvers ël fianch andova ch’a l'era adrëssà la testa, sensa voltesse ant ël moviment. Ël còrp ëd tùit e quatr ij cherubin, la schin-a, le man, j’ale e le roe a l’ero pien-e d’euj tut d’antorn.  I l’hai sentù queidun ch’a dasìa a cole roe ‘l nòm ëd “caròssa”. Minca un dij cherubin a l’avìa quat facie: la facia dël prim a l’era la facia d’un beu, la sconda a l’era la facia ‘d n’òm, la tersa a l’era la facia d’un leon, e la quarta a l’era la facia ‘d n’òja.

Peuj ij cherubin a son butasse a andé ‘n sù: a l’ero j’istess esse vivent ch’i l’avìa vëddù aranda ‘l fium Chebar. Quand ij cherubin a l’ero an moviment, as bogiavo ‘dcò le roe, e quand ij cherubin a dëstendìo j’ale për volé, le roe as në dëstacavo nen. Quand ij cherubin as fërmavo, ëdcò le roe as fërmavo; e quand ij cherubin as butavo a monté sù, ëdcò le roe a montavo sù, përchè lë spirit dj’esse vivent animàva ‘dcò le roe.

Antlora la presensa gloriosa ‘d Nosgnor a l’é seurtìa da l’intrada dël Santuari e a l’é posissionasse dzora dìj cherubin. Ij cherubin a l’han dëspiegà j’ale e a son ausasse da tèra dëdnans ai mè euj, e a son surtì ansema a le roe anvers la pòrta oriental dël templ ëd Nosgnor. La presensa gloriosa dël Dé d’Israel as alvava dzora ‘d lor.

Sti-sì a l’ero j’istess esse vivent ch’i l’avìa vëddù sota ‘l Dé d’Israel quand ch’i j’ero aranda ‘l fium Chebar. I lo savìa ch’a j’ero d’ cherubin përchè minca un ëd lor a l’avìa quat facie, quat ale e lòn ch’a smijava ‘d man uman-e sota ‘d soe ale. La sembiansa ‘d soe facie a l’era lòn ch’i l’avìa vëddù an sla riva dël fium Chebar: a l’era bele che l’istess, minca un a andasìa drit anans.

Nòte 

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Esechiel