La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 73


Ij Salm

73. Coma ch’a l’é brav, Nosgnor, anvers sò pòpol, Israel 

An cost Salm sapiensial, lë scritor a sporz na testimoniansa përsonal d’un problema ch’a lo sagrin-a: deje na spiegassion al fàit che soens la gent grama la vita as la gòd e j’onest a patisso. A l’é na question veja. Antramentre ch’a varda lë spatuss anté ch’a vivo ij gram, ël Salmista as ciama s‘a në vala la pen-a a la fin d’esse giust e onest. Demoralisà coma ch’a l’é, a fà na riflession ansima ëd vrità e realità spirituaj. A fà l’oservassion che la gòj e la prosperità dij gram a l’é mach provisòria, temporària e che Nosgnor a la fin, a darà l’arvangia ai giust.

Un salm d’Asaf. Coma ch’a l’é brav, Nosgnor, anvers ëd sò pòpol, Israel, anvers coj ch’a son net ëd cheur! Tutun mi i son ëstàit lì lì për andé ans na cativa stra, i j’era lì lì për ësghijé ma i son restà an pé. I j’era, an efet, dventà 'nvidios ëd coj ch’as n’anficio dla moral përchè i-j vëddìa fess-la bin malgré soa gramissia ‘d lor.

An efet, a smija ch’a l’abio gnun fastidi e a mostro d’esse bej, san e fòrt. A l’han pa ij sagrin ch’a crùssio tuti j’àutri; a son pa tormentà dai problema coma ch’a l’é la pì part ëd la gent. Sò orgheuj  a l’é coma na colan-a ‘d giòje ch’as pòrto al còl e la crudelità a-j quata tanme n vestì. A son grass coma '''d crin; as concedo tut lòn che sò cheur a n’ha anvìa! As në sbefio ‘d tut e ‘d tuti, e a diso mal ëd j’àutri, a son arogant e a-j në fà pa ëd crasé la gent. As n'ancalo fin-a a dësfidé ‘l cel e as chërdo padron ëd la tèra. As ampinisso la pansa e as surbisso fin-a l’eva dël mar. A diso: “Nosgnor a l’ha bin d’àutr da fé che ocupesse ‘d nojàutri. L’Altissim as na rend gnanca cont ëd lòn ch’a càpita sì-bass”. Vardeje mach! Lolì a l’é lòn ch’a son ij pecador, coj ch’a-j va sèmper tut bin e a dvento sèmper pì sgnor!

Mi i l’avìa considerà tut lolì e i j’era rivà a na conclusion: “A l’é pròpi për nen ch’i l’hai goername pur ël cheur e ch’i son comportame coma Dé a comanda. Tùit ij dì i l’hai mach ëd sagrin; tute le matin ij mè dolor a më smijo ‘d castigh ch’am dròco a còl. S’i l’avèissa parlà parèj an pùblich, i sarìa stàit considerà ‘n traditor ëd toa gent. I l’hai bin sërcà ‘d comprende dël përchè ij pecador a foson-o, ma trovene na rason  a l’é nen belfé. Peui i son intrà ant le cort dël templi 'd Nosgnor e a la fin i l’hai capì lòn ch’a sìa ‘l destin dij pecador. 

An efet, a l’é ti ch’it l’has butaje për un senté sghijos e lor a sglisso semper ëd pì anvers ël pressipissi dla rovin-a. A l’amprovista as troveran ant na situassion ch’a-j pensavo pa anans; as trovran ëdnans a ‘n giudissi afros e a savran pì nen còs fé. Coma ch’a l’é ‘n seugn cand che un as dësvija, cand che ti ‘t alvras. Për ti lor a saran mach tanme n’ombra ch’a passa.Vera, i j’era sagriname e scaudame ‘l fidich. I podìa nen capilo: i j’era meusi 'd comprendònio tanme na bestia. Ma it son sèmper restate dacant: ti t’ëm ten-e për la man drita. Ti ‘t ëm guide con tò consèj e t'am men-e anvers un destin glorios. Chi d’àutri, fòra ‘d ti, i l’hai an cel? I l’hai anvìa ‘d ti pì ‘d tut lòn ch’as treuva an sla tèra. Mia carn e mè cheur as anfiacheran, contut Nosgnor, la ròca ‘d mè cheur, a sarà për sèmper mè possess. 

Coj ch’a së'' slontan-o da ti a ‘ndran an përdission, përchè ti 't fas perde coj ch’at chito. Për lòn ch’am riguarda, la presensa ‘d Nosgnor a l’é tut lòn ch’i n’hai da manca. I l’hai fàit ëd Nosgnor mia sosta: a l’é për lòn ch'i conto a tuti le maravije ch’it fase.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm