Rino Serra/Le fior dël mal/084


LXXXIV. L'irimediabil 
I

N'idèja, na forma, un esse 
Partì da l'asur e peui tombà 
Drin në Stige scur e 'mpautà 
Doa gnun euj dal cel peul posesse; 

N'àngel malprudent viagiator 
Tentà da l'amor dël dësformà, 
Al fond ëd n'angossa smisurà 
As dibat coma 'n noador, 

Lotand pì 'd n'angossa funebre! 
Contra a n'arciucc motoben grand 
Che coma 'n fòl a va cantand 
E as piroetta 'nt le tënëbre; 

Un dësgrassià sens'àutr an-mascà 
Tra ij sò sbandament inutij, 
Për scapé da 'n reu pien ëd retij, 
La ciav e la lus sërcand a va; 

Un danà sensa lus as campa, 
Doa l'odor an broa a n'abiss 
L'umidità përfonda a tradiss, 
D'eterne scale sensa rampa, 

Ëd mostro sglissant lì a vijo 
Con ij sò grand euj ëd fòsfor 
Ch'a fan na neuit pì nèira 'ncor 
E visibij mach a lor smija a-i sio; 

Na nav al pòlo ampërsonà, 
Coma 'nt na trapola 'd cristal, 
A serca për qual canal fatal 
An cost gel tremend e l'é tombà; 

-Simboj precis, quàder përfessionà 
D'un irimediabil boneur, 
A-i ven da pensé che 'l diav sa veur 
A fà sempe tut bin lòn ch'a fà! 

II 

Testa a testa scur e lìmpid 
Un cheur, specc ëd chiel l'é diventà! 
Poss, ciàir e nèir ëd Verità 
Doa a tërmola n'àster lìvid, 

Un faro irònich, infernal 
Fiama 'd grassie sataniche, 
Consolassion e glòria uniche, 
-L'é la cossiensa 'nt ël mal! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire