Sergio Gondolo/Ij passaròt
Artorn

Ij passaròt 
Am pias vardé ’nt ël silensi dla matin, 
col tòch ëd giardin pien ëd natura dlicà, 
che dëspojà dij color brilant ëd l’istà 
lassa la sena a coj cit passaròt balarin. 

Dzora dël pra parèj dij gramissej dë vlu, 
satì ’d bon umor e brodà d’emossion, 
a girolo lest e svicc an mes ai busson, 
sercand na brisa ’nt cost temp përdù. 

Con bel deuit, linger mai soj për ël cel, 
ij passaròt a son d’ambrass ëd grassia, 
fiòch dë speransa drinta ’n mond novel. 

Për n’àtim a van voland sël mè cheur, 
da fianch an seugn neuv e pien ëd lus 
che daré ’d na nìvola a va sërcand boneur

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Sergio Gondolo