La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache35


35

Giosia a osserva la Pasca 

Peui Giosia a l’ha nunsià che la Pasca ‘d Nosgnor a sarìa stàita selebrà a Gerusalem, e parèj ‘l bero dla Pasca a l’é stàit sacrificà ‘l di che a fà quatòrdes dël prim mèis. Giosia a l’ha nominà ij sacerdòt da impieghesse ai sò dover e a l’ha ancoragiaje a fé sò servissi ant ël Templi ‘d Nosgnor. A l’ha emanà cost òrdin ai Levita, ch’a l’avìo da dotriné tut Israel e ch’a l’ero stàit consacrà a serve Nosgnor: 

“Buté l'Èrca santa ant ël Templi che rè Salomon, fieul ëd David, a l'avìa fàit fé. A sarà pì nen un pèis ch'a greva dzora 'd vòstre spale. Adess i serve 'l Signor vòst Dé e sò pòpol Israel! Dësponeve, conform vòstre rispartission ëd famija, e andeje dapress a j’istrussion ëd Rè David d’Israel e cole ‘d sò fieul Salomon. Peui sté ant ël santuari ant ël leugh dàit a vòstre rispartission ëd famija e giuté le famije ch’a son ëstave assegnà quand ch’a pòrto soe oferte al Templi. Sacrifiché ij babero dla Pasca, purificheve e buteve a dësposission ëd coj ch’a vniran. Andeje dapress a j’istrussion che Nosgnor a l’ha dane për mojen ëd Mosè”.

Da sò strop e da tut sò cabial real, Giosìa a l'ha arfornì la gent ëd 30.000 bero e crave e 'd 3.000 beu, për ël sacrifissi dla Pasca ebràica. Ëdcò ij sò fonsionari a l'han contribuì, ëd soa spòtica volontà, al pòpol, ai sacerdòt e ai Levita. Chilchia, Zacaria e Jechiel, ij cap-prepòst dël Templi 'd Dé, a l'han daje ai sacerdòt 2.600 an tra babero e cravòt për ël sacrifissi ëd Pesach e 'd pì 300 beu. Conania e ij sò frej Semaia e Netanel, ansema con Casabia, Jeiel e Josabad, fonsionari dij Levita, a l'han daje ai Levita, për ij sacrifissi ëd Pasca: 5.000 bèro e cravòt, oltre che a 500 beu. 

A l’é parèj che a son fasse tùit ij preparativ e ij sacerdòt a son butasse ai sò pòst, parèj dij Levita, conform a soe rispartission, com a l'avìa prescrivù ël rè. Ij Levita a l’han peui sacrificà ij bero ‘d Pasca e a l’han presentane ‘l sangh ai sacerdòt, ch’a l’han fane l’aspersion an sl’autar mentre che ij Levita a preparavol le bes-ce. A l’han fàit le part dj’oferte brusà an tra ‘l pòpol ëscond ij sò grup ëd famije, parèj che lor a podèisso smon-je coma ch’a l’é prescrit ant ël Liber ëd Mosè. A l’han fàit l’istess con ël cabial. Conform a la costuma, a l'han rostì ij sacrifissi pascaj an sël feu viv conform a le prescrission; e a l’han fàit beuje le oferte sacrà an caudere e tian e a l'han servuje an pressa a tuta la gent parèj che tuti a l’han podù mangene.

Peui ij Levita a l’han prontà j’oferte ‘d Pasca për lor medésim e për ij sacerdòt - ij dissendent d’Aron - përchè ij sacerdòt a l’ero angagià da la matin a la sèira an ësmonenda j’oferte brusà e le porsion grasse. Ij Levita a l’avìo pijà costa responsabilità për tuti costi preparativ.

Ij musicista - dissendent d’Asaf - a ocupavo ij sò pòst, conform le prescrission ëd David, Asaf, Eman e Jedutun, profeta dël rè. Le vàrdie a l'ero ai vàri rastèj. A dovìo pa slontanesse da sò pòst përchè ij Levita sò frej a l'avìo prontà tut për lor. 

La sirimònia antrega për la Pasca ‘d Nosgnor a l’é stàita completà an col dì-lì. Tute j’oferte brusà a l’ero stàite sacrificà an sl’autar ëd Nosgnor, coma Rè Giosìa a l’avìa comandà. Tuti j’Israelita ch’a j’ero present a Gerusalem a l’han selebrà la Pasca e la Festa dij Pan Nen Alvà për set dì. Na Pasca ch'a l'era pa stàita parèj dal temp ëd Samuel, ël profeta. Gnun dij rè d'Israel a l'avìa fàit na Pasca parèj ëd cola guernà da Giosìa e dai sacerdòt, ij Levita e tuta l'àutra gent ëd Giuda e d'Israel che a l'ero convnù e dai resident ëd Gerusalem. Costa Pasca a l'é stàita osservà ant l'ann che a fà dësdeut dël regn ëd Giosìa.

Fin dël regn ëd Giosìa 

Apress d’avèj restaurà ‘l Templi, Rè Neco d’Egìt a l’ha marcià për combate an Carchemis, an sël fium Eufrat. Ëdcò Giosìa e soa armeja a l'é andaje contra. Ma Rè Neco a l’ha mandà a Giosìa ‘d nunsi con ëst mëssagi:

“Còs i é-lo an tra mi e ti, o rè 'd Giuda? Mi i son pa vnùit contra 'd ti! I son nen vnùit për atachete ma contra n'àutr regn mi son an guera. Dé a l'ha pressame a felo. Ora, ti vate pa a buté contra 'd Dé, përchè chiel a vada nen a dëstruvte”.

Ma Giosìa a l’ha arfudasse ‘d deje da ment. Dé, contut, a l’avìa pròpi parlaje parèj a Neco! Parèj Giosìa a l'é andàit a taché bataja ant la Comba 'd Meghido. J'arcé a l'ha tirà dzora 'd rè Giosìa. Ël rè a l'ha comandà ai sò servitor: “Porteme via da mè chèr, përchè i son ferì grav”. Parèj a l'han gavalo da sò chèr, e a l'han butalo an n'àutr chèr për portelo a Gerusalem, andova che peui a l'é mòrt. Chiel a l'é stàit sotrà ant le tombe dij sò antich. Tu ti coj ëd Giuda e 'd Gerusalem a l’han portà ‘l deul për chiel.

Geremia a l'ha fàit na plenta për Giosìa; tùit ij cantor e le cantarin-e a lo deuvro ancora ant le plente: an Israel a l'é giumai na costuma fin-a al di d'ancheuj. A l'é stàit giontà al Lìber ëd le Complente. Lòn ch'a resta dij fàit dël regn ëd Giosìa, ëdcò con soe euvre 'd misericòrdia fàite conform le prescrission ëd la lege 'd Nosgnor, soe gesta, dal prinsipi a la fin, a son contà ant ël Liber dij Fàit dij rè d'Israel e 'd Giuda.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache