Rino Serra/Le fior dël mal/127


CXXVII. Ij relìt 
I
ËL TRAMONT DËL SOL ROMANTICH 

Com l'é bel ël sol cand tut frèsch as vëdd a aussé 
E an dà ël bondì con l'esplossion ëd sò ciàiror! 
L'é bin fortunà col-là ch'a peul con grand amor 
Sò tramont ël pì glorios d'un seugn saluté! 

A ven a ment!...
Fior, solch, sorgiss, già vist tut mi i l'hai, 
Sot sò euj com un cheur ch'a martela, stess-ne beà... 
Coroma vers l'orissont, l'é tard, su via là 
E për ës-cianché pa mach un sol ragg ëd bëstaj! 

Ël Dé ch'a s'artira i seguito sensa costrut; 
La neuit iresistibil a impera daspërtut, 
Nèira, umida, funesta, pien-a 'd frisson; 

N'odor ëd tomba 'nt le tënëbre a virola, 
Al bòrd dla palude, mè pé pauros as bola, 
Contra 'd babi 'mprevist e frèid lumasson. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire