Rino Serra/Le fior dël mal/109


CIX. Le fior dël mal - La dëstrussion 
Sensa treva a mè fianch s'agita 'l diavlon; 
Am vira 'ntorn con aria che pa as palpa; 
Mi i la campo giù e sento brusé 'l polmon 
E a l'emp d'un desideri etern pien ëd colpa. 

Savend ëd mè grand amor për l'art, a pija 
La forma pì anciarmanta che le fomne a l'han, 
Sot col aspet ëd pretèise da cafard via via, 
A costuma ij mè làver a filtri infam. 

Am pòrta parej bin leugn da lë sguard ëd Dé, 
Brisà 'd fatiga mentre i stagh a tranfié 
An mes a pian-e 'd neuja, përfonde e deserte 

E a campa 'nt ij mè euj pien ëd confusion 
Vestimenta spòrche e ferije duverte, 
A l'adòb arnos e sagnant ëd la dëstrussion! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire