Giovanni Cerutti/Canson/A la mòda dij montagnon
Artorn

A LA MÒDA DIJ MONTAGNON 

Allegra descrizione del matrimonio di due giovani montanari. Alle ore dieci di mattina si forma il corteo nuziale, e dopo la cerimonia c’è il rustico pranzo di nozze, al quale seguono le danze pomeridiane, la cena e poi, finalmente, il riposo notturno.

Ën bel giovo dla montagna vorìa pijé mojé, mojé, mojé.
L’ha pijait na montagnin-a ‘n pò larga al fond dla schin-a
e con doi bej scarpon, a la mòda dij montagnon, viton, viton!
S’a l’é rivà des ore, l’ora d’andé a sposé, sposé, sposé.
Con la cocarda rossa, caplin color dla cossa,
faudlin a la rigodon, a la mòda dij montagnon, viton, viton!
S’a l’é rivà col ora, l’ora d’andé a mangé, mangé, mangé.
Patate, ris e rave, mangiand parèj dle crave,
fasìo dij bej bocon, a la mòda dij montagnon, viton, viton!
S’a l’é rivà tre ore, l’ora d’andé a balé, balé, balé.
Su e giù për cole rive, baland al son dle pive,
fasìo dij bej sàuton, a la mòda dij montagnon, viton, viton!
S’a l’é rivà ses ore, l’ora d’andé a siné, siné siné.
Ant un canton dla stala, cich e ciòch sota la crava,
fasìo coj gròss supon, a la mòda dij montagnon, viton viton!
S’a l’é rivà neuv ore, l’ora d’andè a cogé, cogé, cogé.
Ënsima a 'ste pajasse larghe coma dle piasse, 
fasìo dij bej durmion, a la mòda dij montagnon, viton, viton!

Leteratura piemontèisa
Canson
Giovanni Cerutti