La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Zacarìa


Zacarìa

1

Introdussion 
1Ant ël mèis ch’a fà eut dlë scond ann dël regn ëd Dario, Nosgnor a l’ha adressà soa paròla al profeta Zacarìa, fieul ëd Berechìa, fieul d’Ido. A l’ha dije:

2“Mi, ël Signor, i j’era motobin anrabiame contra dij vòstri antich. 3Ore, contut, dije al pòpol d’Israel: “Ël Signor dl’Univers av fà savèj sossì: Torné a mi e mi i tornerai a voi. I lo diso mi, ël Signor dl’Univers. 4Esse pa com ij vòstri antich, che ij profeta ‘d sò temp a l’avìo dije da part dël Signor dl'Univers ch’a chitèisso sùbit ëd marcé an sël senté sbalià e ch’as dëstornèisso sùbit da soe assion grame. Ma lor a l'avìo pa scotame e a l’avìo gnanca dame da ment. I lo diso mi, ël Signor. 5Ma ij vòstri antich dova ch’a son adess? E ij profeta, miraco a vivran për sèmper? 6Tutun, a son ij mè comandament e ij mè decret, coj ch’i l’avìa daje ai mè servitor ij profeta, ch’a son restà pì a longh dij vòstri antich! Antlora lor a son artornà a mi e a l’han arconossù che mi, ël Signor dl’Univers, i l’avìa trataje precis coma ch’i l’avìa pensà ‘d feje për colpa ‘d soa condòta e ‘d soe euvre.

Prima vision: ij cavaj 
7Lë scond agn dël regn ëd Dario, ël dì vintequat dël mèis ëd Sebat (ël mèis ch'a fà óndes), Nosgnor a l’ha adressà soa paròla al profeta Zacarìa, fieul ëd Berechìa, fieul d’Ido. 8Ëd neuit, ant na vision, i l’hai vëddù ‘n sivalié ch’a montava ‘n caval ross. A stasìa ant na val ancreusa an mes a ‘d busson ‘d mortela. Darera ‘d chiel a-i era d’àutri cavaj ross, giajolà e bianch. 8A-i era un, lì davzin, e i l’hai ciamaje: “Monsù, chi ch’a son coj-là?”. 9 A l’era n’àngel e a l’ha rëspondume: “Ora it lo faso savej”. 10Ël sivalié ch’a stasìa an tra le mortele a l’ha dit: “I soma coj che Nosgnor a l’ha mandà a përcore la tèra”. 11Antlora j’àutri sivalié a l’han confermà l’istess a l’àngel ëd Nosgnor ch’a stasìa an mes a le mortele. A l’han dije: “I l’oma përcorù la tèra e adess tut a l’é pacìfich e chiet”. 12L’àngel ëd Nosgnor a l’ha sclamà: “Signor dl’Univers, a son già stant’agn che ti ‘t ses stàit anrabià contra 'd Gerusalem e contra dle sità ‘d Giuda: vàire ‘d temp tarderas-to ancora avèjne compassion?”. 13Nosgnor a l’ha rësponduje a l’àngel ch’am parlava con paròle ‘d compassion e ‘d binvolensa. 14Virandse anvers ëd mi, l’àngel a l’ha comandame che mi i proclamèissa sto mëssage dël Signor dl’Univers: “I-j veuj bin ëd manera motobin gelosa a Gerusalem e a Sion. 15Nopà, granda a l’é mia andignassion contra le nassion ch’a vivo pasie quand ch’am vëddìo indignà contra mè pòpol e ch’a son profitass-ne për feje ‘d mal. 16A l’é për lòn che mi, ël Signor, i diciaro ch’i tornerai a d’avèj compassion ëd Gerusalem. Mè templ a sarà torna fabricà e la sità a sarà arcostruvìa. I lo diso mi, ël Signor dl’Univers. 17L’àngel a l’ha ciamame përch’ i proclamèissa ancora: “Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: ‘Mie sità a torneran a esse pien-e ‘d beni e i l’avrai torna compassion ëd Sion e i seguiterai a voreje bin a Gerusalem”.

Sconda vision: ij quat còrn 
18Peuj i l’hai aussà j’euj e costa vira i l’hai vëddù quat còrn. 19Parèj i l’hai ciamaje a l’àngel ch’am parlava. “Còs é-lo ch’a veulo dì sti còrn?”. A l’ha rëspondume: “Sti-sì a son ij quat còrn ch’a l’han sbardlà Giuda, Israel e Gerusalem”. 20Peui Nosgnor a l’ha fame vëdde quat fré. 21I l’hai ciamaje: “Còsa ch’a ven-o a fé adess sti-sì?”. A l’ha rëspondume: “Coj-là a son ij còrn ch’a l’han dëspërdù Giuda, a la mira che pì gnun as n'ancalava d’aussé la testa; ma costi-sì a son ëvnùit për demolì, për campé giù le potense dle nassion ch’a aussavo ij còrn contra ‘l pais ėd Giuda për sbardlene la gent”.

Nòte 

 ↑ O “pare”.
 ↑ O “arfé la pas”.

Zacarìa

2

Tersa vision: ël mësuror 
Ant n’àutra vision i l’hai vëddù n’òm ch’a l’avìa an man na filsela për mësuré. I l’hai ciamaje: “Andova vas-to?”. A l’ha rëspondume: “A mësuré Gerusalem, për vëdde vàire ch’a së slarga e coma ch’a l’é longa”. Ant col moment a l’é surtì l’àngel ch’a parlava con mi e n’àutr àngel a l’é andàit a trovelo. Ël prim àngel a l’ha dije: “Lesto, parla a col giovnòt e dije: ‘Venta che Gerusalem a resta na sità sensa muraje, tanta a sarà la gent e le bestie ch’a-i vivran!’ A dis Nosgnor: “Mi medésim i sarai na muraja ‘d feu tut dantorn dla sità, e mi i sarai soa glòria”.

“Sah! Sah! Scapé dal pais ëd tramontan-a! I lo diso mi, ël Signor. Përch’ i l’hai sbardlave ai quat vent dël cel. Ore, contut, fieuj ‘d Sion ch’i vive a Babilònia, salvevne!” Parèj a nunsia ‘l Signor dl’Univers, ora che soa glòria am manda a le nassion ch’a l’han dëspojave: ‘Coj che mach av toco, a toco ël luminèt dij mè euj. I ausserai mia man contra ‘d lor e a saran la pijàita dij sò s-ciav medésim”. Quand tut sossì as compirà, i arconossereve ch’a l’é stàit ël Signor dl’Univers a mandeme.

“Canta, argiojìss, Sion, fija mia! Përché varda, i ven-o për ësté con ti. It lo diso mi, ël Signor”. An col dì-là motobin ëd nassion as tacheran a Nosgnor e dcò lor a saran un pòpol për chiel. A staran an mes a ti e ti’t savras che ‘l Signor dl’Univers a l’ha mandame vers ti. Ël Signor a sarà padron ëd Giuda coma soa part an sla Tèra Santa e a sërnerà ancora Gerusalem. Che tuti a stago ciuto dëdnans a la presensa ‘d Nosgnor, tute le gent, a fà nen chi ch’a sìo, përchè chiel as ausserà për seurte dal leu sant andoa ch’a sta.

Zacarìa

3

Quarta vision: ël gran sacerdòt Giosuè 
1Nosgnor a l’ha fame vëdde ‘l gran sacerdòt Giosuè, ch’a stasìa drit dëdnans a l’àngel ëd Nosgnor. Sàtana a stasìa a soa drita për acuselo.2Ma l’àngel ëd Nosgnor a l’ha dije a Sàtana: “Che Nosgnor at arpròcia! Che Nosgnor at arpròcia, chiel ch’a l’ha sernù Gerusalem. Vëddes-to nen che chiel-sì a l’é tanme ‘n brandon gavà dal feu?”. 3Giosuè, ch’a stasìa drit dëdnans a l’àngel, a l’era vestì ‘d vestimente maunëtte. 4Parèj, l’àngel a l’ha comandà ai sò ëstant: “Gaveje d’adòss cole vestimente spòrche”. Peuj a l’ha dije a Giosuè: “Varda, mi it gavo da còl toe colpe. Fate torna vestì con la ròba da festa”.

5Peui a l’ha comandà ch’a-j butèisso an sla testa na coron-a neta. E a l’han butaje an sla testa na coron-a neta, peui a l’han vestilo ‘d vestimente bianche dëdnans a l’àngel ëd Nosgnor.

6Peui, l’àngel ëd Nosgnor a l’ha diciarà a Giosuè: 7“Parèj a nunsia ‘l Signor dl’Univers: Se ti ‘t vivras e travajeras conforma ai mè comandament, ti ‘t goerneras mia ca, it saras ël vardian dij mè andron e it faras intré an tra coj ch’as treuvo ambelessì. 8Scota, donca, Giosuè, gran sacerdòt, e scoté ‘dcò vojàutri, ij sò colega, ch’i seve setà dëdnans a chiel: sie ‘n segn për l’avnì. Mi i mando mè sërvent, lë Smens. 9Vardé la pera ch’i buto dëdnans a Giosuè: a l’é n’ùnica pera e a l’ha set euj; i-i graverai ansima n’iscrission. A dis che ‘l Signor dl’Univers, ant un sol dì, a dëscancelerà la colpa dë sto pais. 10An col dì-lì minca n’òm a anviterà sò avzin sota soa vis e sota sò fié. I lo diso mi, ël Signor dl’Univers”.

Zacarìa

4

Quinta vision: ël candlé 
1L’àngel ch’am parlava a l’é vnùit a dësvijeme coma ch’as dësvija un da la seugn. 2A l’ha ciamame: “Còsa ch’it vëdde?”. I l’hai rësponduje: “I vëddo ‘n candlé tut d’òr. Dzora a l’ha ‘n bassin con set luserne e set bech për le luserne. 3Davzin al candlé a-i son doi uliv, un a soa drita e un a soa mancin-a”. 4Antlora i l’hai ciamaje a l’àngel ch’am parlava: “Lòn ch’a veul dì sòn, car ël mè signor?”. 5Chiel a l’ha rëspondume: “Capisses-to nen soa significassion?”, e mi: “Nò, car ël mè signor”. 6Antlora l’àngel a l’ha dime: “Costa-sì a l’é la paròla ‘d Nosgnor a Zorobabel: ‘Nì con la potensa, nì con la fòrsa: a conta mach mè Spirit’, i lo diso mi, ël Signor dl’Univers”. 7Lòn ch’a l’é sta montagna ‘d ruin-e? Për motiv ëd Zorobabel ti të vniras a esse na pian-a! Chiel a troverà torna la prima pera dël templ, e tuti a sclameran: “A l’é na grassia! A l’é na grassia!”.

8Nosgnor a l’ha adressame soa paròla. A l’ha dime: 9“Le man ëd Zorobabel a han posà le fondassion dë sto templ e soe man a lo porteran a compiment. Quand tut sossì a sarà compì, i arconosreve che ‘l Signor dl’Univers a l’ha mandame da vojàutri. 10Chi ch’as n'ancalerà ‘d dëspresié ‘l dì dle còse cite? As provrà gòj ant ël vëdde ‘l fil a piomb ant le man ëd Zorobabel. Le set luserne a rapresento j’euj ëd Nosgnor ch’a vardo dzora ‘d tuta la tèra”.

11Peui i l’hai ciamaje a l’àngel: “Còsa ch’a veulo dì coj doi uliv, un a la drita e l’àutr a la mancin-a dël candlé? 12E coj gich d’uliv ch’a stisso òr drinta ij doi cit canaj d’òr?”. 13A l’ha rëspondume: “Capisses-to nen còsa significo tute ste còse?”. E mi: “Nò, car ël mè signor”. 14Antlora a l’ha dime: “Coj-lì a son ij doi ch’a son ëstàit consacrà con l’euli e ch’a son al sërvissi dël sovran ëd tuta la tèra”.

Nòte 

 ↑ Ël candlé ebràich, ch’as ciama “menorà”.
 ↑ Giosuè, ël sacerdòt, e Zorobabel, ël governator.

Zacarìa

5

Vision ch’a fà ses: ël ròtol ch’a vola 
1Ant n’àutra vision i l’hai vëddù un ròtol ch’a volava. 2L’àngel a l’ha ciamame: “Còs it vëddes-to? E mi: “i vëddo ‘n ròtol dovert ëd bergamin-a. A l’é longh vint cùbit e largh des cùbit. 3A l’ha dime: “Col-lì a l’é ‘l document ëd la maledission ch’a tomberà dzora tut ël pais. Pr’ esempi: conform a la maledission, tùit ij làder a saran campà fòra da la comunità o, da l’àutra banda, tuti coj ch’a giuro ël fàuss, valendse ëd mè nòm, a patiran l’istess destin. Mi medésim i l’hai lansà costa maledission. I lo diso mi, ël Signor dl’Univers. 4La maledission a intrerà ant la ca dël làder e ant la ca ‘d col ch’a giura valendse ‘d mè nòm e a restrà an cola ca fin-a che tùit ij sò trav e tute le soe pere a saran brusà”.

Vision ch’a fà set: la cavagna con na fomna andrinta 
5L’àngel ch’am parlava a l’é vnù a dime: “Àussa j’euj e bèica lòn ch’a compariss”. 6E mi: “Còsa ch’a l’é lòn?”. A l’ha rëspondù: “A l’é na cavagna për mzuré ‘l gran. A l’é pien-a ‘d lòn ch’anciarma tuta la gent dël pais. 7Antlora a l’é duvertasse ‘l covercc ëd piomb ch’a l’avìa dzora, e drinta la cavagna a-i era na fomna. 8L’àngel a l’ha dit: “Cola fomna a rapresenta la gramissia!” e l’àngel a l’ha arpussala drinta la cavagna e a l’ha torna sarà ‘l covercc ëd piomb. 9Peui i l’hai torna aussà j’euj për vardé e i l’hai vëddù vnì doe fomne ch’a volavo portà dal vent; soe ale a l’ero tanme cole dle sigògne, e a l’han aussà la cavagna an tra la tèra e ‘l cel. 10I l’hai ciamaje a l’àngel che parlava con mi: “Andova che chile-sì a pòrto adess cola cavagna?”. 11A l’ha rëspondume: “A van ant ël pais ëd Babilònia për drissé për chila ‘n templ. Quand ch’a l’avran finilo ‘d fabriché, cola fomna a sarà butà an sò tròno”.

Nòte 

 ↑ Ël cùbit ebràich a l’era 44,45 cm. Ël ròtol, parèj a l’era ‘d 8,89 m x 4,445 m. L’idèja a l’era cola d’un lìber ch’a contnìa na gròssa quantità d’anformassion.  
 ↑ O “la tèra antrega”.
 ↑ O “efa”(האיפה), na cavagna ch’a contnìa apopré 20 lìter e ch’a servìa coma unità ‘d mzura dël gran.  
 ↑ O “a l’han dj’euj mach për lòn”.
 ↑ O “ant la tèra ‘d Senar”.
 ↑ O “pedestal”.

Zacarìa

6

Vision ch’a fà eut: ij quat cher 
1Ant n’àutra vision i l’hai vëddù quat cher ch’a seurtìo d’an tra doe montagne ‘d bronz. 2Ël prim cher a l’era tirà da doi cavaj ross; lë scond da cavaj nèir; 3ël ters da cavaj bianch; ël quart da cavaj vairolà e gris; a l’ero tuti ‘d cavaj fòrt. 4A l’àngel ch’a parlava con mi i l’hai antlora ciamaje: “Car ël mè signor, chi ch’a son coj-lì?”. 5L’àngel a l’ha rëspondume: “Coj-lì a son ij quat ëspirit dël cél ch’a seurto da la presensa dël Signor ëd tuta la tèra. 6Ël cher tirà dai cavaj nèir a l’é an camin d’andé al pais dël setentrion e ij cavaj bianch a-j van dapress, ma ij cavaj variolà a van anvers ël meridion.

7Tuti costi cavaj fòrt a l’avìo maitass d’andé a përcore la tèra e ‘l Signor a l’ha dije: “Andé a përcore la tèra”, e lor a l’han falo. 6Antlora ‘l Signor a l’ha ciamame e a l’ha dime: “Varda, coj ch’a van a setentrion a l’han pasià mè spirit, la sù a setentrion.

Coronassion dij doi onzù 
9Nosgnor a l’ha adressame soa paròla. A l’ha dime: 10 “Sern quaeidun d’an tra j’esilià, visadì Heldai, Tobìa e Jedaia, ch’a son tuti tornà da Babilònia, e quand ch’it l’avras falo, va ti medésim a ca ‘d Giosìa. 1111 Peui pija d’argent e d’òr, fane na coron-a e butla an sla testa dël gran sacerdòt Giosuè, fieul ëd Jeosadach. 12Dije: “Sossì a nunsia ‘l Signor dl’univers: ‘Varda sì l’òm ch’a ciamo la Smens; grassie a chiel tut a gicherà: 13a sarà chiel a arcostruve ‘l templ dël Signor; a sarà arvestì ‘d majestà, e as seterà tanme ‘n rè an sël tròno për governé. Pì ‘d lòn, a-i sarà ‘n sacerdòt con chiel an sò tròno, e an tra tùit e doi a-i sarà pas e concòrdia. 14La coron-a a resterà ant ël templ ëd Nosgnor, coma na memòria an onor d’Heldai, ëd Tobìa e ‘d Jedaja. 15Coj ch’a son da leugn a vniran pr’ arcostruve ‘l templ ëd Nosgnor, e antlora i arconossreve ch’a l’é ‘l Signor dl’univers ch’a l’ha mandame a vojàutri. Tut sossì as compirà s’i scotreve la vos dël Signor, vòst Dé.

Nòte 

 ↑ O “ij quatr vent”.
 ↑ A l’é la pas portà dai persian an Babilònia apress d’avèila conquistala, la pas ch’a l’avrìa përmettù l’artorn a ca dj’Israelita  (cfr. 2 Crònache 36:22-23; Isaìa 44:28; 45:1-2). Tutun, a-i è sì ‘dcò na dimension escatològica e as arferiss al temp ch’a-i sarà na pas përfeta daspërtut ant ël mond.
 ↑ O “ël Branch”.

Zacarìa

7

Ël digiun e la giustissia 
11 Dël quart ann dël regn ëd Dario, ël dì quatr dël mèis ch’a fà neuv, ch’a l’é ‘l mèis ëd Chislev, ël Signor a l’ha adressà soa paròla a Zacarìa. 2Dario a l’ha mandà Betel-Saresser, àut ufissial dël rè, con ij sò atendent, për supliché Nosgnor ëd feje grassia, 3e për consultesse con ij sacerdòt e ij profeta dël templ dël Signor dl’Univers: A l’han ciamaje: “L’omne da seguité a fé ‘d plente e ‘d digiun ant ël quint mèis, coma ch’i l’oma fàit për tanti agn?”. 4Antlora ‘l Signor dl’Univers a l’ha faje savèj soa rëspòsta: 5“Arferiss sossì a tuti j’abitant dël pais e ai sacerdòt: ‘Quand ch’i fasìe digiun e ‘d plente ant ël quint e sétim mèis për tuti sti stanta agn, é-lo pròpi vera ch’i lo fasìe për mi? 6E adess, quand ch’i feve ‘d disné ‘d selebrassion, i mange e i bèive mach për sodisfeve voi istess. 7Ëd paròle tanme coste già a-j nunsiava ‘l Signor dl’Univers për ël mojen dij profeta d’àutri temp, quand ch’i j’ere an pas a Gerusalem e ant le sità ch’a-i ëstan dantorn, ël Neghev e ‘l Sefela, quand ch’a j’ero abità”.

8Nosgnor a l’ha ancora adressà soa paròla a Zacarìa. 9A l’ha dije: “Ël Signor dl’Univers a l’avìa bin dit: ‘Giudiché con giustissia e àbie ‘d fraternità e compassion j’un anvers a j’àutri. 10Dësfruté nen le vidoe e j’orfanin, nì ij forësté, nì i pòver. Comploté pa për fé ‘d mal j’un contra j’àutri. 11Tutun, sossì lor a l’han pa vorsulo scotelo, a l’han viraje la schin-a e a l’han tapasse j’orìje për nen sentilo. 12A l’han andurì sò cheur tanme la giassa dura, e a l’han faje nen cas dj’istrussion e dle paròle che lë spirit dël Signor dl’Univers a-j mandava për ël mojen dij profeta d’àutri temp. 13A l’é antlora che ‘l signor dl’Univers a l’é anrabiasse fòrt e a l’ha diciarà: “Dàit che quand che mi i parlava a l’han pa scotame, adess a podran bin crijé e i sarài mi ch’i-j scoterai nen. 14Pitòst, i-j dësbergiairai an tra ‘d gent ch’a conòsso pa. Ël pais a resterà desert darera ‘d lor, gnun a-i passerà e a në farà soa abitassion. A l’han trasformà cola delissia ‘d na tèra ant na desolassion.

Zacarìa

8

Promësse ‘d pas e ‘d prosperità 
1Ël Signor dl’Univers a l’a adressame soa paròla. A l’ha dime: 2Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: ‘Mè amor pr ël mont Sion a l’é passionà e fòrt; i son consumame ‘d passion për Gerusalem’”.

3Sossì a nunsia ‘l Signor: ‘I tornerai a Sion, i la farai mia residensa. I la ciameran ‘Sità fedel’ e ‘l mont dël Signor dl’Univers a lo ciameran ‘Ël Mont sant’.

4Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: ‘Dj’òm e ‘d fomne d’età vansà a vivran torna ant le piasse ‘d Gerusalem, minca d’un ëd lor con sò baston an man. 5Jë stra dla sità a saran torna pien-e ‘d fieuj e ‘d fije ch’a gieugo’.

6Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: “Se a coj ch’a son dzorvivù dë sto pòpol tut sòn a parèiss nen possibil, parèj a l’é nen për mi. I lo diso mi, ël Signor dl’Univers’.

7Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: “I salverai mè pòpol. I-j farai vnì dai pais d’orient e d’ocident. 8I-i farai ven-e a stansiesse a Gerusalem. Lor a saran mia gent, e mi i sarai sò Dé, in vrità e giustissia”.

9Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: “Perdive pa ëd coragi, vojàutri ch’i scote coste promësse dai làver dij profeta ch’a j’ero là quand ch’a son ëstàite posà le fondassion dël templ dël Signor dl’Univers, e che ora as arcostruv. 10Anans ëd coj dì-lì, ël travaj dj’òm as pagava pa e col dle bestie a frutava nen. Gnun a podìa meuire sicur pr’ ël privo dij nemis: mi i l’avìa consentì che j’òm as afrontèisso j’un j’àutri. 11Ore, contut, i traterai pì nen com anans ij dzorvivù dë sto pòpol. I lo diso mi, ël Signor dl’Univers. 12Përchè a-i sarà torna ‘n temp pasi ëd sëmna; le vigne a porteran ëd frut bondos e le tère dij bon arcòlt; a sarà generosa la rosà dël cél, e mi i darai tuti sti beni ai dzorvivù dë sto pòpol. 13A vojàutre, Giuda e Israel, ch’i j’ere ‘n tema ‘d maledission an tra ij pòpoj, iv salverai e i sareve ‘n motiv ëd benedission. Avèj nen tëmma! Feve coragi!”.

14Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: “Quand che ij vòstri antich a l’avìo provocame, mi, ël Signor dl’Univers, i l’avìa pijà la decision ëd castigheje e i j’era pa ringretame ‘d lòn. 15Adess, contut, Giuda e Gerusalem, i l’hai pijà la decision d’ampinive ‘d beni. Avèj npa tëmma! 16Coste-sì a son le còse ch’i l’eve da buté an pràtica: Dì la vrità j’un a j’àutri. Che le sentense dij tribunaj a sio giuste e a faso sté tùit an pas. 17Comploté nen lòn ch’a l’é mal j’un anvers dj’àutri. Favorisé nen ëd giurament fàuss - cole-lì a son tute còse ch’i l’hai an ghignon. I lo diso mi, ël Signor.

18Ël Signor dl’Univers a l’ha adressame soa paròla. A l’ha dime: 19“Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: ‘D’ora anans, për la gent ëd Giuda, ël digiun dël quart, quint sétim e décim mèis a saran ëd feste ‘d gòj e d’alegrìa, voreje donca bin a la vrità e a la pas’.

20Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: “A vniran d’àutri pòpoj e dj’abitant ëd gran sità. 21J’abitant ëd na sità a andran a trové coj dl’àutra e a diran: ‘Andoma a supliché ‘l Signor dl’Univers ch’an daga soa grassia’. E j’àutri a rëspondran: ‘I-i vnoma ‘dcò nojàutri!’. 22Dij gran’ pòpoj e nassion a vniran a Gerusalem a supliché ‘l Signor dl’Univers ch’a-j daga soa grassia.

23Sossì a nunsia ‘l Signor dl’Univers: “An coj dì-là, ëd gent ëd lenghe diverse ch’a rivo da tute le nassion, a s’ambrancheran al mantel d’un Giudé e a-j diran: ‘I voroma vnì con vojàutri, përchè ch’i l’oma savù che Dé av ëstà dacant”.

Nòte 

 ↑ O “quand ch’a l’avìo fame vnì anrabià”.

Zacarìa

9

La vnùa dël ver Rè 
1Presagi. Paròla ‘d Nosgnor contra ‘l pais d’Adrach e la sità ‘d Damasch, përchè tuti a vardo anvers a Nosgnor, coma ch’a fan tute le tribù d’Israel. 2A l’é ‘dcò për Hamat, sità davzin a Damasch, për Tir e Sidòn, ch’as chërdo d’esse motobin savie. 3Tir a l’é cintà ‘d muraje e a l’ha ambaronasse d’argent tanme ‘d póer e d’òr tanme la pàuta dle stra. 4Malgré lolì, Nosgnor a-j darà lë sbrat, a spërfondrà soe muraje ant ël mar e ‘l feugh a la divorerà. 5Ascalon a l’avrà tëmma quand ch’a lo vëddrà. Gasa për lòn a na sarà motobin sagrinà; l’istess a sarà për Ecron, ch’a perdrà tute soe speranse. A-i sarà pì gnun rè a Gasa. Ascalon a resterà dëspopolà. 6Na gent bastarda a pijerà soa residensa a Asdod: cola-lì a sarà l’umiliassion ch’i farai patì ai Filisté. 7I-j farai chité da soe pràtiche religiose nausiante, peuj coj ch’a dzurvivo a arseivran mi coma sò Dé. A saran tanme le tribù prinsipaj ëd Giuda, e coj d’Ecron a saran tanme ij Gebusita. 8Antlora I anvironerai mè templ për guernelo tanme na guardia da chi lo travërsa anans e andré; a-i passeran mai pì ‘d craseur përchè ora i sarai mi a vijé con ij mè euj medésim.

9Argiojiss, sità ‘d Sion, crija ‘d gòj, Gerusalem. Varda, tò rè a fà camin anvers ëd ti. A l’é giust e vitorios; a l’é ùmil e a cavalca ‘n borich, n’asnèt somòt. 10A fracasserà ij cher ëd guèra d’Efraim e la cavalerìa ‘d Gerusalem. A s-ciaperà j’arch dij guerié e a nunsierà la pas ai popoj. Sò domini a së slargherà da mar a mar e dal fium Eufrat fin-a a l’estremità dël pais.

Nosgnor a salverà sò pòpol 
11Nosgnor a fortiss: “Për motiv dl’aleansa sugelà con ël sangh ch’i l’hai fàit con vojàutri, i libererai coj ch’a son ëstàit ampërzonà al fond ëd pos sùit. 12Vojàutri përzoné ch’i vive dë speransa: artorné a Sion, la sità fortificà. I lo promëtto ancheuj medésim: vòstra arcompensa a sarà dobia. 13I tenderai Giuda tanme n’arch; Efraim a në sarà la flecia; i manderai ij tò òm, Sion, a loté contra ij pòpoj elénich; lor a saran për mi tanme la spa d’un guerié.

14Antlora Nosgnor a farà dzora ‘d lor soa aparission, e a tirerà soe flece tanme la lòsna; Nosgnor Dé a sonerà soa tromba e a rivrà con le tempeste dël mesdì. 15Ël Signor dl’Univers a-j farà da scu. Le pere ‘d soa franda a-j farà prevalèj e vagné. A beivran e a dventran romoros tanme ‘d cioch, pien ëd sangh coma ch’a lo son ij bassin dij sacrifissi, o tanme ij canton dl’autar dj’olocàust. 16An col dì-lì, ël Signor, sò Dé, a salvarà ‘l pòpol, ch’a l’é sò strop. Ant ël pais a saran ësplendrient tanme le pere pressiose ‘d na coron-a. 17Che ‘d blëssa! Che ‘d gòj! Fieuj e fije a chërseran drit e fòrt tanme ‘l gran e ‘l vin neuv.

Nòte 

 ↑ Un presagi a l’é ‘n preavertiment ëd lòn ch’a rivrà ant l’avnì, na marca (premonitòria). 
 ↑ Ebràich: “I gaverai sò sangh da soa boca e soe abominassion dai sò dent”. Coste espression as arferisso a ‘d pràtiche religiose ch’a dan nàusia, probabil mangé ‘d carn con sò sangh andrinta, o mangé ‘d ròba proibìa da la lej ëd Nosgnor.
 ↑ O “mia ca”.
 ↑ O “dla tèra”.
 ↑ O “dij vent meridionaj”.

Zacarìa

10

J’ìdoj busiard 
Ciàmje a Nosgnor la pieuva dla prima. A l’é chiel ch’a lansa le lòsne e ch’a càusa la tempesta, ch’a fà chërse për j’òm l’erba dij camp. J’ìdoj, contut, a rëspondo con dj’oràcoj busios, jë stròlogh a vëddo ‘d faussarìe, ij seugn ch’a dëspiego a son ilusòri, a dan ëd fàusse consolassion. A l’é për lòn che ij vòstri antich a son ëstàit dësbergiairà, abatù coma në stròp sensa ‘n bërgé. Contra ij bërgé a l’é viscasse mia ira e i castigherai ij cravé. I sarai mi, ël Signor dl’Univers, ch’i l’avrai soen ëd mè strop, ël pòpol ëd Giuda e i-j mnerai al combatiment tanme ‘n caval vajant.

Da chiel a seurtirà la Pera d’Àngol, ël Pichèt ëd la Tenda, l’Arch ëd Guèra: tùit ij capitan a seurtiran da chiel; A saran tanme coj guerié ardì ch’a së slanso al combatiment scarpisand la pàuta dle stra; lor a loteran përchè mi, ël Signor, i son con lor, e i sivalié nemis a l’avran da scapé ant l’umiliassion. Mi i rendrai fòrt ël pòpol ëd Giuda, i salverai ël pòpol ëd Giusep. I-j farai artorné përché ch’i l’hai compassion ëd lor; a saran coma s’i-j l’avèissa mai arpudiaje. Mi i son ël Signor, sò Dé ‘d lor, col ch’a-j rëspond. I-j farai un segn për buteje torna ansema, përchè ch’i l’hai riscataje. A torneran a d’esse lòn ch’a l’ero.

I-j l’avìa dësbërgiariaje an tra ij pòpoj, ma, malgré ch’i sìo da leugn, as arcorderan ëd mi, a torneran andré con ij fieuj ch’a l’avìo faje chërse. I-j farai artorné da l’Egit, da l’Assiria, i-j butraj torna ansema e i-j mnerai an Ghilead e a l’avran da sté fin-a ant ël Liban, përchè ch’a-i sarà nen pro dë spassi ant sò pais. Mi i travërserai ‘l mar asardos, i spartirai  j'onde, e ‘l fond dël Nil as arsëcrà. L’orgoliosa Assiria a sarà umilià, l’Egit a perderà sò podèj. I rinforserai mè pòpol e lor a marceran a mè nòm. I lo diso mi, ël Signor”.

Zacarìa

11

Fin dle gran potense 
1Lìban, doverta toe pòrte, parèj che ‘l feu a divora ij tò séder. 2Crija ‘d dolor, arsipress, përchè ‘l séder a l’é tombà giù; a l’han dësblà j’erbo superbi. Crija ‘d dolor, rol ‘d Basan: a l’han dësreisà ‘l bòsch ampenetràbil. 3As sento le plente dij bërgé: a l’han dëstruvìa soa bòria. As sent ël breugg dij lion, a l’han devastà ‘l bòsch brondos dël Giordan.

Ij bërgé e le feje 
4Nosgnor, mè Dé a l’ha dime: “Pastura le feje destinà al masel. 5Col ch’a-j cata a-j massa impunì. Coj ch’a-j vendo a diso: ‘Ch’a sia benedì Nosgnor! Che bon afé ch’i l’hai fàit!’. Ij bërgé midem ëd cole feje an n’han gnun-a compassion,

6Vera, i l’avrai pì gnun-a compassion dj’abitant dë sto pais. I buterai mincadun a la mërcé ‘d sò vzin e ‘d sò rè. Ch’a dësblo pura ‘l pais! I farai pì gnente për salveje. I lo diso mi, ël Signor”.

7Parèj i l’hai butame a pasturé lë strop destinà al masel, ël pì crussìa ‘d tuti jë strop. Peuj i l’hai ambrancà doi baston da bërgé. Un i l’hai ciamalo “Blëssa”, l’àutr i l’hai ciamalo: “Vincol”, e i l’hai mnà lë strop a pasturé. 8Ant un sol mèis i l’hai peuj scartà tre bërgé, ma i l’hai ëdcò përdù la passiensa con le feje, e lor a l’han pijame an ghignon. 9Antlora i l’hai dije: “I veuj pi nen esse vòst bërgé. Cole ch’a l’han da meuire ch’a meuiro; cole ch’a l’han da perdse, ch’as përdo; e cole ch’a dzurvivo ch’as divoro j’un-e j’àutre.

10Peuj i l’hai ambrancà ‘l baston ch’as ciama “Blëssa” e i l’hai s-ciapalo për dësfé l’Aleansa ch’i l’avìa fàit con ij pòpoj ëvzin. 11L’aleansa a l’é stàita dësfàita bele col dì lì, e ij comerciant ëd feje ch’am beicavo a l’han capì che lolì a l’era ‘l comand ëd Nosgnor. 12I l’hai dije: “Se lolì a vë smija bin, pagheme la giornà, e se nò a l’è peui l’istess”. A l’han contame trenta moneje d’argent e a l’han damje për paga. 13Nosgnor a l’ha dime: “Varda ‘l gran pressi ch’a l’han stimà, e camplo dëdnans al tupiné”. Antlora i l’hai ciapà le trenta moneje e i l’hai campaje dëdnans al tupiné ch’a j’é al templ ëd Nosgnor. 14Peui i l’hai s-ciapà an doi lë scond baston, Vincol, për dësfé la fradlansa an tra la gent ëd Giuda e la gent d’Israel.

15Antlora Nosgnor a l’ha dime: “Prepar-te a fé adess ël bërgé fòl. 16Përchè mi i manderai ant ël pais un bërgé ch’a l’avrà gnun-a soen dle feje destinà al masel, ch’a andrà nen a l’arserca dle perdùe e ch’a binderà nen soe ferije. Col-lì a darà nen da mangé a cole ch’a son san-e; a l’opòst, a sarà chiel a mangé la carn dle pì gròsse. 17Trist al bërgé gram ch’a bandon-a sò strop! Che la spa a-j taja ‘n brass e ch’a-j ferìssa l’euj ëd drita. Che sò brass a dventa sech e che sò euj ëd drita a vnissa dël tut bòrgno.

Nòte 

 ↑ Ël tèrmin ebràich נֹעַם (no’am) a l’é soens voltà “favor”, “blëssa”, “grassia” e as arfà a l’arpòs e a la pas ch’a l’é l’arzultà dl’Aleansa an tra Nosgnor e sò pòpol.
 ↑ Ël tèrmin ebràich חֹבְלִים (khovlim) a l’é soens voltà “Union”, “Vincol”, “liura”.
 ↑ Ancora na vira Sacarìa a l’ha da interpreté na part, cola d’un bërgé “fòl”, un ch’a conòss pa Nosgnor e ch’a l’é sò nemis (cfr. Proverbi 1:7; 15:5; 20:3; 27:22). Col ch’a rapresenta a la mej sto nemis escatològich ëd Nosgnor e ‘d sò pòpol a l’é l’Anticrist (cf. Maté 24:5, 24; 2 Tessalonicèis 2:3-4; 1 Gioann 2:18, 22; 4:3; 2 Gioann 7).

Zacarìa

12

Assedi ‘d Gerusalem e vitòria ‘d Giuda 
1Presagi. Paròla ‘d Nosgnor pr’ Israel. Parèj a dis ël Signor, col ch’a l’ha dësdobià ‘l cel, ch’a l’ha stabilì le fondassion dla tèra e ch’a l’ha butà ‘l sófi dla vita andrinta l’òm. 2I farai che Gerusalem a dventa tanme na copa ‘d vin ch’a fà ancioché ij pòpoj ch’a-j stan dantorn. Fin-a Giuda a në sarà comprèisa quand che Gerusalem a sarà assedià. 3An col dì-lì i rendrai Gerusalem un fardel motobin grev da porté për tùit ij pòpoj: col ch’a preuverà a ausselo as farà ‘d mal. Tute le nassion dla tèra a dventran dj’aleà contra ‘d chila.

4An col dì-lì i colpirai minca ‘n caval ëd confusion e ‘d matarìa col ch’a lo monta. I vijerai dzora ‘l pòpol ëd Giuda, ma i farai dventé bòrgno tùit ij cavaj dj’àutri pòpoj. 5Antlora ij cap ëd Giuda a diran ant sò cheur che ‘l pòpol ëd Gerusalem a l’é fòrt, përchè ‘l Signor dl’Univers a l’é sò Dé ‘d lor.

6Ant col dì-lì i farai che ij cap ëd Giuda a sio tanme na brasera për visché ‘l feu ant un fassiné, tanme na tòrcia anvisca an mes a ‘d gerbe, e lor a daran feu a le nassion ch’a son dantorn a lor, a drita e a mancin-a. Ant ël mentre, ël pòpol ëd Gerusalem a së stabilirà torna a soa ca, la sità ‘d Gerusalem.

7Nosgnor a salverà për prim le ca ‘d Giuda, parèj che l’onor ëd la famija ‘d David e dj’abitant ëd Gerusalem a sia nen pì grand che col ëd Giuda. 8An col dì-lì Nosgnor medésim a guernerà j’abitant ëd Gerusalem, parèj che ‘l pì débol ëd lor a sia tant fòrt coma David, e la famija ‘d David, tant fòrta coma Nosgnor medésim, coma l’àngel ëd Nosgnor ch’a-j guida.

Deul a Gerusalem 
9Parèj a dis Nosgnor: “An col dì-lì im buterai a dësblé tùjt ij pòpoj ch’a j’ero vnùit a ataché Gerusalem.

10I vërserai dzora la famija ‘d David e dzora j’abitant ëd Gerusalem në spirit ëd pentiment e ‘d sùplica. Antlora a vireran sò sguard anvers ëd mi, col ch’a l’avìo ferì a mòrt e për chiel a pioreran coma ch’as piora la mòrt d’un fieul ùnich, a faran deul coma për la mòrt dël prim fieul. 11An col dì-lì le plente a Gerusalem a saran tant fòrte coma ch’a j’ero cole ch’a l’avìo fàite a Adad-Rimon, ant la val ëd Meghido. 12Tut ël pais a farà deul, minca na tribù për sò cont, la tribù ‘d David, òm e fomne për sò cont; la tribù dla famija ‘d Natan për sò cont, òm e fomne për sò cont; 13 la tribù ‘d Levi, òm e fomne për sò cont; e la tribù dij Simeita, òm e fomne për sò cont; 14e an tute j’àutre tribù, òm e fomne për sò cont.

Nòte 

 ↑ O “i varderai con bon euj”.
 ↑ O “ca”, “dinastìa”.
 ↑ O “traforà”, passà da part a part con na lansa.

Zacarìa

13

Purificassion ëd Gerusalem 
1An col dì-lì na fontan-a a camperà soa eva për netié ij pëccà e j’ampurità dij dissendent ëd David e dj’abitant ëd Gerusalem.

2Parèj a dis ël Signor dl’Univers: “Ëdcò an col dì-lì i dëscancelerai dal pais ij nòm dj’ìdoj e pì gnun as në viserà. I scasserai coj profeta ch’a son ispirà da dë spirit d’ampurità. 3E s’a j’é ancora queidun ch’as buta a fé ‘l profeta, sò pare e soa mare a-j diran: ‘Ti ‘t l’has da meuire, përchè ch’it l’has proclamà ‘d busiardarie a nòm ëd Nosgnor’. Antlora coj istess pare e mare ch’a l’han generaje a-j masseran con la spa mentre ch’a profetiso.

4An col dì-lì, mentre ch’a profetiso, lor a l’avran onta ‘d soe vision. As butran pì nen adòss ël mantel ëd pèil da profeta, e a ambreujeran pì nen la gent. 5Mincadun ëd lor a dirà: “I son pa ‘n profeta, mi. I l’hai laurà la tèra fin da giovo për cont d’àutri. 6Peui, quand ch’a-j ciameran lòn ch’a sio cole ferije ch’a l’han an slë stòmi, a-j rëspondran ch’a son ëstàit ferì a ca d’amis”.

7Parèj a dis ël Signor dl’Univers: “Dësvijte, spa, contra mè bërgé, mè amis vajant: ciapa ‘l bërgé e le feje as dësbergiairan. Mia man a ferirà fin-a le pì cite dlë strop”.

8Parèj a dis ël Signor: “Doi ters dj’abitant dël pais a saran ësterminà e a në restrà mach un ters. 9Mi i arfinrai e purificherai costi dzorvivù tanme l’òr e l’argent ch’as fan passé për ël feu. A sarà antlora ch’am suplicheran e mi i jë scoterai. I-j dirai: ‘Vojàutri i seve mè pòpol’, e lor a rëspondran: “Ël Signor a l’é nòstr Dé”.

Zacarìa

14

Ël regn ëd Nosgnor 
1Ël Signor a fà rivé ‘l dì che, dëdnans a vojàutri, j’abitant ëd Gerusalem, a sarà fàita la spartission dij vòstri beni tanme na ladrarìa ‘d guèra. 2Ël Signor a cheujerà ansema tùit ij pòpoj përchè ch’a faso guèra contra 'd Gerusalem: a pijeran la sità, a butran a sach le ca, a faran violensa a le fomne, e la metà dla popolassion a sarà portà an esili. L’àutra metà, contut, a sarà nen ëscassà da la sità.

3Apress ëd lòn, ël Signor medésim a seurtirà a loté contra coj pòpoj coma ch’a l’avìa lotà anans an temp ëd guèra. 4An col dì-lì ij sò pé as pianteran drit an sël Mont dj’Ulivé ch’a l’é dëdnans a Gerusalem a orient. Ël mont a së s-ciaperà an doi e as formarà na val inmensa, da levant fin-a a ponent: metà montagna as dëspiasserà fin-a al nòrd e metà fin-a a sud. 5Cola val an tra le montagne a rivrà fin-a a Assel. Vojàutri i scapereve për cola val, pròpi com a son ëscapà ij vòstri antich ant ël dì dël taramòt al temp d’Osia, rè ‘d Giuda. Antlora a rivrà ‘l Signor, mè Dé, con tùit ij sò àngej sant.

6An col dì-lì a-i sarà pi nen ëd ciàir - le sorgiss ëd lus ant ël cél as dëstisseran. 7Tut lolì a capiterà ant un sol dì (un dì che mach Nosgnor a conòss), pa nen ant ël dì o ant la neuit, ma a la sèira a-i sarà ‘d ciàir. 8An col dì-lì, a Gerusalem, d’aque vive a seurtiran da Gerusalem: la metà as arvërseran ant ël mar d’orient, ël Mar Mòrt, e l’àutra metà ant ël mar d’ocident, ël Mediterani, tant d’istà coma d’invern. 9Nosgnor a sarà ‘l Rè dla tèra antrega. An col dì-lì tùit a l’arconossran coma l’ùnich Signor e a 'nvocheran mach sò nòm.

10Tut ël pais a sarà cambià ant na pian-a, da Gheba fin-a a Rimon, a sud ëd Gerusalem. Gerusalem a sarà levà an àut e a l’abiteran da la pòrta ‘d Beniamin, fin-a a la pòrta dl’Angol, anté ch’a j’era la pòrta antica, e da la tor ëd Hanalel fin-a ai Tòrcc dël Rè. 11Ij sò abitant a-i vivran sicur: Gerusalem a patirà mai pì në stermini.

12Tutun, Nosgnor a ferirà con un contacc tùit ij pòpoj ch’a l’avio lotà contra 'd Gerusalem. A farà che soa carn ëd lor a vada an putrefassion mentre ch’a vivo; ij sò euj a vniran mars drinta soe cassie mideme e la lenga ant la boca. 13An col dì-lì Nosgnor a-j ampinirà dë sparm, as faran violensa j’un j’àutri, mincadun a atacherà sò vzin. 14Ëd pì, j’òm ëd Giuda a combateran a Gerusalem, e as ambaronerà ambelelà ‘n gran botin, le richësse dij pòpoj ch’a-i son dantorn - d’òr, d’argent e ‘d vestimente an gran abondansa. 15Na pestilensa a fraperà ij cavaj, ij muj, ij gamej, ij borich e ‘l rest dle bestie dij campament nemis.

16Tuti coj ch’a dzorvivran dij pòpoj ch’a j’ero vnùit për ataché Gerusalem a-i andran an pelerinagi minca n’ann për adoré ‘l Rè, ël Signor dl’Univers, e për selebré la festa dle Bënne. 17Ma se queidun dij pòpoj dla tèra as arfudrà ‘d monté a Gerusalem për adoré ‘l Rè, ël Signor dl’Univers, la pieuva a tomberà pì nen dzora 'd sò teritòri. 18S’a lo faran nen j’Egissian, Nosgnor a-j manderà na pestilensa, l’istess a capiterà a j’àutri pòpoj ch’as arfudran ëd monté a Gerusalem për selebré cola festa. 19A l’é parèj ch’a saran castigà l’Egit e tùit j’àutri pòpoj ch’a monteran nen a selebré cola festa.

20An col dì-ì fin-a ‘n su tute le bardadure dij cavaj a-i sarà scrit: “Consacrà a Nosgnor”. Le marmite dël Templ a saran tant sacrà coma le scuele sacrà ch’a-i son dëdnans l’autar dj’olocàust. 21Tute le marmite ‘d Gerusalem e ‘d Giuda a saran consacrà al Signor dl’Univers. Coj ch’a vniran a smon-e ‘d sacrifissi a-j dovran për feje beuje la carn dij sò sacrifissi. An col dì-lì a-i sarà pì gnun mërcant cananita ant ël Templi dël Signor dl’Univers.

Nòte 

 ↑ L’escatològich “Dì ‘d Nosgnor”, nunsià an tuta la Scritura Santa.
 ↑ O “as congeileran”.
 ↑ O “ëd confusion”. 
 ↑ O “tabërnàcoj”.