Remigio Bertolino/Pèi dj'erbo
Artorn

Pèi dj'erbo 
Pèi dj’erbo 
che d’ënvern 
àusso ij branch 
al nìvole ’d fiòca 
ël le stànsie strece (1) 
al silensi ciamoma pietà 
dël serp ëd fregg (2) ch’i monto
longh ël rastel dla schin-a
a tormentene, a tentene... 

E peu 
ël man dla sèira
dësglin-o (3) ël faseu dla lun-a 
da la Molarissa, 
ch’a pissa soa lus giana (4) 
sla cuverta strassà. 
A scauda nen ël frà g-rà (5) 
ëd nòstre man 
che in sero la facia 
come j’erbo là feura
ël biòch6 drinta ij branch 
al vent dla neucc. 

Da «Stanse d’ënvern»- 2006

Nòte 
(1) strece = streite; 
(2) fregg = frèid; 
(3) dësglin-o = dësgreujo; 
(4) giana = giàuna; 
(5) g-rà = geilà; 
(6) biòch = bion

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Remigio Bertolino