La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 10


Liber dij Giudes

10

Tola 

Dòp Abimelech, a l'é surtìje a salvé Israel, Tola, fieul ëd Pua, fieul ëd Dodo. A l’era dla tribù d'Issacar e a stasìa a Samir an sle montagne d'Efraim. A l'é stàit giùdes an Israel për vintetre ani, peui a l'é mòrt e a l'é stàit sotrà a Samir.

Iair 

Dòp ëd chiel a l'é vnùit Iair, nativ dël Ghilead, ch’a l'é stàit giùdes d’Israel për vintedoi ann. A l'avìa tranta fieuj ch’a montavo tranta pojin ëd sòma e a possedìo tranta sità che ancora 'l di d'ancheuj as ciamo le Borgià ëd Iair, ant ël pais ëd Ghilead. Quand ch’a l’é mòrt a l’han sotralo a Camon.

Iefte 

Con soe malfàite, j’Israelita a l’avìo torna ‘ncaminasse a ofende Nosgnor. A rendìo l’adorassion ai Bal e a j’Astarte, e fin-a ai dio d’Aram e ‘d Sidon, ai dio ‘d Moab, coj dj’Amonita e dij Filisté. A l’avìo chità Nosgnor e a-j rendìo pì nen l’adorassion. Antlora l’ira ‘d Dé a l’é anviscasse contra Israel e a l’ha butaje ant le man dij Filisté e dj’Amonita. Costi-sì, da col temp-là, e për disdeut agn, a l’avìo maltratà e crasà j’Israelita ch’a stasìo an Ghilead, da l’àutra banda dël Giordan, an lòn ch’a l’era stàita la tèra dj’Amorita. J’Amonita a l’han travërsà ‘l Giordan për feje guèra a le tribù ‘d Giuda e ‘d Beniamin, e contra la tribù d’Efraim. Israel as trovava ant na situassion ëd perìcol grev. 

A l’é ‘ntlora che j’Israelita a l’han invocà Nosgnor, an disend: “I l’oma pëccà contra ‘d ti. I l’oma chità nòst Dé për rende l’adorassion ai Bal”. Ma ‘l Signor a l’ha dije a j’Israelita: “An passà, quand ch’i l’avìe ciamame d’agiùt, i l’hai sèmper liberave da le man dj’Egissian, dj’Amorita, dj’Amorita e dij Filisté, e ‘dcò da le man dij Sidonita, dj’Amalechita e dij Midianita, quand ch’av crasavo. Pura, vojàutri i l'eve chitame për rende l’adorassion a d'àutri dio: për costa rason-sì mi 'v salverai pi nen! Andé a supliché ij dio ch’i l’eve sernuve: che av salvo lor adess ch’iv troveve ant ij pastiss!”.

Ma j’Israelita a l’han amplorà ‘l Signor an disandje: “A l’é sicur ch’i l’oma pëccà. Fà ‘d nojàutri lòn ch’a të smija, mach, ancheuj, it lo ciamoma: salv-ne!”. Antlora a l’han dësfasse dij dio forësté e a son tornà a rende l’adorassion a Nosgnor, che, an efet, a podìa pì nen soporté le tribulassion d’Israel. 
J’Amonita a son mobilitasse e a son acampasse an Ghilead. Ëdcò j’Israelita a son concentrasse e acampasse a Mispa. Ant ël mentre, an tra ‘l pòpol, ij cap dël Ghilead a son disse: “Col ch'a saralo l'òm che ancaminerà a combate contra j'Amonita? Col-lì i lo faroma cap ëd tuta la gent ëd Ghilead.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giudes