Ferdinanda Susa/San Pé
Artorn

San Pé 

Sla crusiera dël bòsch ij lumin antërso baj sël pilon ëd San Pé, che a-j varda con ël nas sempre tròp ross e la boca slargà, coma se a vorèissa bramé al cel; stassèira ëdcò chiel o peudrà nufié l'odo' dij boton d'òr e dle margrite dij pra, chew ij cit ëd la dotrin-a j'han cheujì dòp ël vespr.

Lì davzin, na brancà 'd ca a sa 'd rustìe, ëd bross e 'd vin bon, stopà a pòsta a mesdì, ansem al bijì e a la tovaja dla festa, ch'a spussa 'n pòch dë srà.

A neuv ore tuti a balé sël palchèt ch'o sguja nen, con la fisa e n'òm da la vos gròssa: varda coma a l'é bela mia morosa con la vesta bon-a e la pel fin-a!

Gòj ëd pòche ore, gòj ëd pòche sèire 'd na vita sota la lun-a.

Con na bota ij pé a buto j'ale, le boche i grigno fòrt; os fà festa con ël produm ëd l'istà ch'a riva e con col ëd la neuit sren-a, e la gòj dij cheur a va fin-a lassù 'nsima, a scaudé na stèila sola.

Ferdinanda Susa
Pròsa
Leteratura piemontèisa