La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache6


6

Salomon a làuda Nosgnor 

Anlora Salomon a l'ha pregà parèj: “Nosgnor! Ti ‘t l’has dit ch’it sarìe stàit ant na nìvola spèssa dë scurità. Ora mi i l'hai fabricate ‘n Templi fiamengh, un leugh andova che ti 't peusse buté toa residensa për semper!”.

Dëscors ëd Salomon 

Antramentre che l'antrega ciambreja d'Israel a stasìa ambelelà, ël rè a l'é virasse vers lor e a l'ha daje costa benedission: “Ch’a sìa laudà Nosgnor, ël Dé d’Israel, ch’a l’ha mantnì le promësse ch’a l’avìa fàit a mè pare, David. A disìo: ‘Dal di che i l'hai fave seurte da l'Egit, mia gent, Israel, mi i l'hai pa sernù na sità an tra tute le tribù d'Israel për constrùe na Ca andova a staga mè Nòm; Ma i l'hai sernù Gerusalem për feie sté mè Nòm e i l'hai sernù David për governé mè pòpol Israel’. 

Peui Salomon a l’ha dit: “Mè pare David a l'ha pensà bin an sò cheur ëd fabricheje ‘n Templi al Signor ël Dé d'Israel. Ma ‘l Signor a l’ha dije: ‘Ti ‘t vorìe fabriché ‘l Templi për onoré mè nòm. Toa intension a l’é bon-a, mach ch’it saras pa ti a drissé 'l Templi, ma tò fieul, generà da ti, che a costruirà un Templi për onoreme’.

Donch Nosgnor a l'ha mantnù la promëssa fàita. Mi i son suceduje a mè pare David e i son stame an sël tròno d'Israel, com a l'avìa dit ël Signor e i l'hai drissà cost Templi për onoré ‘l nòm ëd Nosgnor, Dé d'Israel. Ambelelà i l'hai piassà l'Èrca, che a conten l'aleansa che Nosgnor a l'ha fàit con ël pòpol d'Israel”.

Preghiera ‘d dedicassion 

Anlora Salomon, ch’as na stasìa ‘n pé dëdnans dl'autar ëd Nosgnor, an facia a tuta la ciambrea d'Israel, a l'ha dëstendù soe man an preghiera. Chiel a l'avìa fàit fé na tribun-a 'd bronz ëd sinch cùbit ëd longhëssa, sinch ëd larghëssa e tre cùbit d'autëssa, butàndla an mes ëd la cort gròssa 'd fòra. Chiel a stasìa an sù cola tribun-a a l'é anginojasse an facia 'd tuta la ciambreja d'Israel e a l'ha dëstendù le man anvers ël cel. A l’ha pregà parèj:

“Nosgnor, Dé d'Israel, a-i é pa un Dé ch'a peussa smijete ant ij cej o dzora dla tèra: ti ch'it guerne toa aleansa d'amor con ij tò servent ch’a marcio për toa stra. Ti 't l'has mantnù toa promëssa anvers ëd tò servent David, mè pare; Ti 't l'has faje cola promëssa con toa boca midema e con toe man ti ‘t l’has compìa ancheuj.

Ore, Signor, Dé d'Israel, manten për tò servitor David, mè pare, ‘dcò la promëssa ch’it l’has giontaje cora ch'it l'has dit: ‘At mancherà mai un sucessor ch’a staga stà stà an sël tròno d'Israel, se coj dissendent a vijeran an soa condòta ‘d lor conform a mia lege, com it l'has fàit ti’. Ora, Nosgnor, Dé d'Israel, ch'as adempissa la promëssa ch’it l'has faje a tò servent David.

Ma Dé abitera-lo dabon an sla tèra con j'òm? Ij cej, fin-a coj pì àut, a peulo pa contnite. E tant meno ës Templi che mi i l'hai edificate! Contut, Signor mè Dé, scota la preghiera 'd tò servent e a sò apel a la misericòrdia. Scota 'l crij e la preghiera che tò servent a àussa a toa presensa. Ch’a sio dovert ij tò euj di e neuit anvers cost Templi, ës leu che ti 't l'has dit ch'it l'avrìe butà tò nòm, për scoté le preghiere che tò servent a àussa për cost leu. Scota le sùpliche 'd tò servitor e 'd tò pòpol Israel, cora ch'a pregheran an cost pòst. Scota dal cel: e quand ti scoteras përdon-a!

Se cheicadun a pëcca contra sò pròssim e ch’a sia tenù ‘d presté giurament e che a giura ‘dnans ëd tò autar an cost Templi, antlora scota dai cej e a antërven. Fà giustìssia ai tò servitor - l’acusator e l’acusà; condana 'l përvers coma ch’a mérita, an fasendje tombé adòss soa condòta e diciara giust ël nossent. Assòlv coj ch’a son nossent për motiv ëd soa nossensa ‘d lor.

Ant ël moment che toa gent Israel a sarà batùa da 'n nemis përchè a l'ha pëcà contra 'd ti, se as convertirà e a lauderà tò nòm, a pregherà e a suplicherà ‘dnans ëd ti an cost Templi, antlora ti scota dal cel e përdon-a 'l pëcà 'd tò pòpol d'Israel e falo torné an sla tèra che it l'avìe daje a lor e ai sò cè.

Cora che ij cej as sareran e a-i sarà pa pì id pieuva përchè tò pòpol a l'ha pëcà contra 'd ti, se at pregheran an cost leu, a lauderan tò nòm e as convërtiran da sò pëcà përchè ti 't l'avras umiliàje, ti scota dal cel e përdon-a 'l pëcà dij tò servent, tò pòpol Israel, che ti 't-j mostreras la stra pì bon-a andova podèj marcé e deje la pieuva an sla tèra che it l'has daje an ardità.

Quand che la famin-a o ël contacc a së spantieran ant ël pais, o ancora che ij nemis a j'assedieran an soe sità, cora che a sc-ionfrà un maleur o na maladìa, tute le preghiere e minca na sùplica fàita da un dij vòstri o da tuta la gent d'Israel, për motiv ëd la preuva dël castigh e dël dolor, quand lor a stendend soe man vers cost Templi, ti scotla ant ël cel, leu ëd toa abitassion. Përdon-a, e trata con tuti conform a soe assion, përchè ti 't conòsse 'l cheur dl'òm, ti 't conòsse 'l cheur ëd mincadun. Fà che a l'àbio tëmma 'd ti e a peudo marcé an tò vieuj për tùit ij di ëd soa vita ant la tèra che it l'has daje ai nòsti grand.

Ëdcò ël forësté ch’a fà pa part ëd vòst pòpol Israel ma ch’a riva d'un pais leugn për motiv ëd tò grand nòm, da toa man potenta e tò brass ëstendù, ant ël moment che a ven a preghé an cost Templi: ti scota dal cel, andova che ti 't ëstaghe e daje da ment a tute j'arceste dlë strangé e 'd tute le gent ëd la tèra, ch’a peudrìo conòsse tò nòm, che a l'àbio timor ëd ti coma tò pòpol Israel e a sàpio che tò nòm a l'é stàit anvocà dzora 'd cost Templi che mi i l'hai edificà.

Ant ël moment che tò pòpol a surtirà an guera contra ij sò nemis, an andasendje dré a la stra che ti 't l'avìe adrëssaje, se at pregheran voltà anvers a costa sità che it ses sërnute, e vers ël Templi che i l'hai edificà a tò nòm, antlora scota dal cel soa preghiera e soa sùplica e réndje giustissia.

Dël moment che a pëccheran contra 'd ti - an efet a-i é gnun sensa pëcà - e ti, anrabià contra 'd lor, it-j consegneras al nemis e ij sò conquistador a-j dëporteran ant un pais lontan o vzin; se, ant ël pais andova ch’a saran dëportà as convertran a ti e an suplicànd-te ant ël pais ëd soa përzonìa a diran: ‘I l'oma pëcà, i l'oma fàit dël mal coma përson-e përverse e grame; se a torneran a ti con tut sò cheur e con tuta l'ànima, ant ël pais andova ch'a son përzoné, andova a l'avran dëportaje e at pregheran voltà vers ël pais che ti 't l'has conceduje ai sò grand, anvers ëd la sità che it ses sërnute e vers ël Templi che mi i l'hai drissà a tò Nòm; antlora ti scota dal cel, leu andova ch'it ëstaghe, soa preghiera e soa sùplica e rendje giustissia: Përdon-a a toa gent ch'a l'ha pëcà contra 'd ti.

Ore, Nosgnor Dé, che tò euj a sio dovert e toe orije antiviste a la preghiera alvà an cost leu. Adess, àuss-te, Signor Dé, ven al leu ëd toa sosta, ti e toa Èrca potenta. Che tùit ij tò sacerdòt, Nosgnor Dé, a peudo esse arvëstì 'd salvëssa e ij tò fedej a argiojisso ant ël bin-esse. Signor Dé, arfuda pa tò consacrà. Avist-ne dij gran favor fàit a David tò servent.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache