La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 17


1 Crònache

17

La promëssa ‘d Nosgnor a David 

Ant ël moment che David a l’é stabilisse an sò palass, a l’ha mandà a ciamé ‘l profeta Natan e a l’ha dije: “Mi i stago drinta a 'n palass ëd séder, antramentre che l'Èrca dl’aleansa 'd Nosgnor a sta sota ij tapis ëd na tenda”. E Natan a l'ha dije a David: “Fa tut lòn che a l'é drinta a tò cheur përchè Dé a l'é con ti”.

Tutun, cola midema neuit Dé a l'ha dìje a Natan: “Vaje a dì a David mè servent: Parèj a dis Nosgnor: It saras pa ti che t'am drisseras na ca përchè mi i peussa steie. Përchè i l'hai pa abità drinta na ca, dal di che i l'hai fait monté la gent d'Israel fin-a ‘l di d'ancheuj. Ma i son ëstait sota na tenda, da ‘n pòst a l’àutr ant un tabernàcol. Daspërtut che i l'hai marcià con j’israelita, l'hai-ne mai parlà con un dij cap d'Israel ch’i l'avìa comandaje dë mnè an pastura mè pòpol, e l'hai-ne miraco dije: Përchè t'am drisse pa na bela ca'd séder?”. Ora, donca, dije a mè servent David: Përparej a dis Nosgnor dj'univers: Mi i l'hai pijate da la stabi, antramentre ti 't ësbergiairave 'l cit ëstrop përchè ti't fusse ‘l cap ëd mè pòpol Israel. Mi i son ëstait con ti daspërtut andova che ti 't l'has marcià, e i l'hai ardovù a nen ij tò nemis ëdnans ëd ti, e i l'hai fate un nòm tanme ij potent ch’a son an sla tèra! I l'hai prontà un pòst për mè pòpol, Israel, e i l'hai dëstinalo përchè a peussa steie pasi; nassion maléfiche a lo mnasseran pa pì, coma che a l'avìo fait anans,e fin-a dal temp che i l'avìa mandà 'd Giùdes për guerné Israel, mia gent. Mi i l'hai sotmetù tùit ij tò nemis. E ora i son mi a dite che 't farai na ca - na dinastìa ‘d rè. E a-i rivrà, ant ël moment che ij tò di a saran compì per andétne con ij tò antich, i farai alvé toa posterità dòp ëd ti, un dij tò fieuj, e i stabilirai sò regn frem. A sarà chiel a feme na ca - un templi, e mi i farai an manera che sò tròno a vada a mantense frem për sempe. Mi për chiel i-j saraj tanme ‘n pare, e chiel a sarà un fieul për mi. I-j gavrai pa mè favor, com i l'avia gavaje mia protession a tò predecessor. Nen mach lòn, ma i stabilirai për sémper mia ca e mè regn: e sò tròno a l'avrà mai pì fin”.

Sòn, a l'é lòn che a l' é andait a dije Natan a David ant ël moment ch’a l'ha contaje costa vision profetica.

Rendiment ëd grassie ‘d David a Nosgnor 

Antlora rè David a l'é andait a stesse dëdnans ëd Nosgnor e a l'ha dije an preghiera: 

“Chi son-ne mi, Signor Dé, e còsa ch'a l'é mia famija, përchè ti't l'àbie portame fin-a dova ch’i son adess? E se sòn a fussa pa ‘ncora stait pòch, o Dé! E ti't l'has parlà dcò dël casà ‘d tò servent për ël temp a vnì, na dinastìa! Ti’t parle coma se mi i fussa ‘n grand òm, ti ch’it ses ël pì àut, Nosgnor Dé! 

Lòn che podrialo ancora dite David an sl'onor che ti 't-j fase a tò servent? Ti't conòsse tò servent. Nosgnor, për amor dël tò servent, e conform a tò cheur, it l'has vorsù fé tut sòn, fasend savej a tò servent toe maravije.

Nosgnor! A-i é gnun parèj ëd ti, e pa d'àutri dio che ti, conform a tut lòn che i l'oma sentù con nòstre orije. An sla tèra, peui, a-i é pa na sola nassion ch’a sia parèj ëd toa gent Israel, che Dé a l'é vnùit a dësangagé për formé ‘n sò pòpol, për fete un nòm e për compì 'd maravije e miracoj, an taparand ëd nassion ëdnans a toa gent che ti't l'has rëscatà da l'Egit. Dla gent d'Israel ti't l'has fane un pòpol për sémper, e ti, Nosgnor, it ses ëvnùit a esse sò Dé.

Ora, donca, Nosgnor, ch'a sia frema për sempre toa promëssa a tò servent e a soa ca; e fà conform a toa paròla. Che tò nòm a sìa stabilì e onorà për sèmper, tant che tuti a diran: “Ël Signor dl’univers a l'é 'l Dé d'Israel!”. E peuda ‘l casà 'd tò servent David seguité a esse a tò sërvissi për semper.

Mè Dé! I son ëstàit tant ardì da levé mia vos a ti an preghiera përchè ti ‘t l’has arvelà a tò servitor che ti i’t butras an pé na cà për chiel - na dinastìa ‘d rè! Ti, Nosgnor, it ses dabon Dé e it l'has comunicaje a tò servent coste bon-e còse. Ora, ch'at piasa benedì la ca 'd tò servent, përchè a peussa esse eterna ‘dnans ëd ti! Përchè lòn che ti‘t benedisse, Nosgnor, a sarà benedì për sémper”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache