La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 7


7

Giudiché nen j’àutri 

Giudiché pa e i sareve nen giudicà. Përchè dël midem giudissi ch’i fareve, i sareve giudicà vojàutri, e dla midema mzura ch’i mzurereve, i në sareve mzurà voi. Com a l'é ch’it vëdde la busca ch’a-i é 'nt l’euj ëd tò frel, e ‘t n'ancòrze pa ch’it l’has un trav ant ël tò? Opura, com a l'é ch’it dise a tò frel: 'Permëtt-me ch’it gavo la busca ch'it l'has drinta l’euj' s’it l’has ti un trav ant ël tò? Ipòcrita ch’it ses! Comensa a gavé 'l trav da tò euj, e apress ëd lòn it vëdras coma 't podras fé për gavé la busca da l’euj ëd tò frel.

Dé nen ëd còse sante ai can, e campé pa vòste perle 'dnans ai crin, për tëmma ch’a jë scarpiso, e che arvirand-se, lor a vë s-cianco a tòch.

Ciamé, sërché, tambussé 

Ciamé e av sarà dàit, sërché  e trovreve; tambussé e av deurbiran; përchè chionque ch'a ciama a 'rsèiv; e chicassìa ch'a sërca a treuva; e a deurbiran a col ch’a tambussa. Chi a l'é ‘d vojàutri, ch’a-j darìa na pera a sò fieul, s’a-j ciama 'd pan? E s’a-j ciama ‘n pess a-j darà miraco na serp? Se donca vojàutri, ch’i seve gram, i seve dé ‘d còse bon-e a vòstre masnà, pensé ‘n pòch coma vàire ‘d pì vòst Pare ch’a l’é an cel a darà ‘d còse bon-e a coj ch’a-j në ciamo!

La régola d’òr 

Fé a j’àutri tut lòn ch’i vorerìe che lor av fèisso: a l’é sto-sì ‘l compendi ëd tut lòn ch’a l’é mostrà ant la Lege e ant ij profeta.

Ij doi senté 

Intré për la pòrta strèita, përchè a l’é larga la pòrta e spassiosa la stra ch’a men-a a la përdission, e a-i é motobin ëd gent ch’a-i intra. Përchè la pòrta e la stra ch’a men-o a la vita a son ëstrèite e a-i në j’é pòchi ch’a-j treuvo.

L’erbo e ij sò frut 

Ora, pijeve varda dai profeta fàuss, ch’a ven-o da vojàutri con ël vestì ‘d moton ma che 'ndrinta a son ëd luv ravass. I-j arconossreve dai sò frut. Miraco as cheujo 'd rape d’uva dai cardass, o ‘d fì da le spin-e?

Minca bon erbo a fà ‘d bon-a fruta, ma j’erbo gram a fan ëd fruta grama. L’erbo bon a peul nen fé ‘d fruta grama, nì l’erbo gram ëd fruta bon-a. Tuti j’erbo ch’a fan nen ëd bon-a fruta a saran tajà e campà ant ël feu. Parèj, donca, i-j conossreve dai sò frut.

Dì e fé 

Nen tuti coj ch’am diso: ‘Nosgnor! Nosgnor!’ A intreran ant ël regn dël cel. Ma a intrerà col ch’a fà la volontà ‘d mè Pare dël cel. Ant ël Dì dël Giudissi a-i saran vàire coj ch’a diran: ‘Nosgnor! Nosgnor! L’omne pa profetisà a tò nòm? E l’omne pa scassà ‘d demòni a tò nòm? E l’omne pa fàit ëdcò vàire miràcoj a tò nòm?’. Ma mi i dirai antlora tut franch: ‘I l’hai mai arconossuve; artireve da mi, vojàutri ch’i feve mach ël mal!’.

Le doe ca 

Chicassìa ch’a senta coste mie paròle e ch’a-j buta ‘n pràtica, i lo comparissionrai a n’òm ëd bon sens ch’a l’ha fabricà soa ca dzora dla ròca. E cand che la pieuva a l’é tombà, e che ij torent a son rivà, e che ‘l vent a l’ha bofà, e ch’a l’han daje contra, cola ca a l’é nen drocà giù përchè ch’a l’era fondà an sla ròca. Ma chionque ch’a senta coste mie paròle, e ch’a-j buta pa an pràtica, a smija a n’òm sensa giudissi ch’a l’abia fabricà soa ca dzora dla sabia. Cand che la pieuva a l’é tombà, e ch’ij torent a son rivà, e che ij vent a l’han bofà, e ch’a l’han daje contra, cola ca a l’é tombà giù, e soa ruin-a a l’é stàita compìa.

L’autorità ‘d Gesù 

Ora a l’é rivà che cand che Gesù a l’ha finì sto dëscors, la gent a l’é restane pien-a d’amirassion për soa dotrin-a, përché ch’a-j mostrava con autorità, e nen parèj dij magìster ëd la lege.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Maté