Rino Serra/Tèra mìa/03


Mìa tèra 
Costa tèra
Che ancora m 'arcòrda 
La slòira del grand
Che decisa squarsava la teppa,
E la cobia
Ed doe vache tut òss, 
Che pasie andasìo
Sensa sosta 'nt el di dla calura; 
Costa tèra l'ha un nòm!

Costa tèra
Che ij nòstri grand 
L'han bagnà co 'l sudor 
Ed soa front
Da milant'agn a sta part; 
Costa tèra l'ha un nòm!

Costa tèra
Che 'l paisan a travaja 
Con tut el sò amor
Pa curand-se
Dla pieuva del vent o del sol; 
Costa tèra l'ha un nòm!

Costa tèra
Giojosa 'nt el giugn
Ant el messon del sò òr
E ant l'otogn
Col color d'uve mure; 
Costa tèra l'ha un nòm!

Costa tèra
Che da sempe a sfama ij sò fij 
Me mare vajanta
L'ha tempraje
A tuj j 'ancàpit dla vita; 
Costa tèra l 'ha un nòm !

Costa tèra
Che 'd bin an dà
E già dane nen pòch, 
L'é la còsa
Pì bela avù da Nosgnor; 
Costa tèra l'ha un nòm!

Costa tèra
Ch'a spassia 'l mè euj 
Dal pian a le prime
Colin-e e le pì àute montagne, 
Andova ij
Milanta paisan, 
Vignareul, montagnar. ..
Con sudor as guadagno el sò pan;
Costa tèra l 'ha un nòm

Un sol nòm ... PIEMONT!!!

(Dzèmber 1987)

Rino Serra
Leteratura piemontèisa