La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Sofonia/Sofonia 3


3

Gerusalem a l'é corompusse 

La sità, piena 'd saloparìe e dë mnis a l'é bon-a tanme 'd mòrt; la sità pien-a 'd craseur e 'd prepotent a l'é finìa. A l'é dzubidienta, a 'rfuda la coression. A l'ha nen fiusa an Nosgnor, a scota nen ij consèj ëd sò Dé. Ij sò prinsi a son tanme 'd leon feros ch'a breugio, coj ch'a-j comando a son afamà tanme 'd luv ant ël desert che, për la matin, a divoro tuta soa piàita. Ij sò profeta a son pien ëd superbia, a fan nen d'àutr ch' ambrojé. Ij sò sacerdòt a son specialisà 'nt la profanassion ëd le còse sante; a rispeto nen la lej ëd Nosgnor. 

Nosgnor a sta 'd ca ambelelà, an mes a chila. Tut lòn che chiel a fà a l'é giust. Minca matin chiel a 'rvela Soa giustissia; a lo fà sensa falì fin-a a la sèira. Tutun, cola gent a l'ha gnun-a vërgògna e a meprisa la giustissia.

Ël giudissi 'd purificassion 

I l'hai dëstruvù 'd nassion; soe fortificassion a son an ruìn-a; i l'hai dësblà soe stra; a-i é pì gnun ch'a-j passa. Soe sità a son ant la desolassion; a-i é pì gnun ch'a-i viv. I l'hai pensà: 'A l'é sicur che adess it l'avras ëd rispet për mi, adess it acetras mia coression!". Se chila a l'avèissa falo, soa ca a sarìa nen stàita dëstruvìa da tùit ij castigh ch'i l'avìa mnassà. Lor, nopà, as dësvijavo già la matin con l'anvìa 'd fé lòn ch'a l'é pa giust. A l'é për lòn che adess it l'has mach da speteme, ch'i rivo. I son pront a taché e buté a sach. I l'hai decidù 'd ciamé ansema 'd nassion, ëd raduné dij règn, paréj ch'i peussa dëscarié an su lor tuta mia ràbia, tuta mia ira afrosa, përché tuta la tèra a sarà butà a fer e feu da mia ira. Sie mach sicur ch'i farai an manera che tute le nassion am rendran ëd làude agradìe. Quand ch'a pregheran a 'nvocheran ël Nòm ëd Nosgnor e a-j rendran onor e glòria tute ansema. 

Coj ch'am pòrto ij sò tribut a vniran da pì dëdlà che l'Etiòpia.  An col di-là ti 't l'avras pì nen da vnì rossa a càusa 'd tuta toa arvira contra 'd mi, përchè anlora i l'avrai gavà da 'n mes a ti tui coj ch'a son arogant, e ti 't l'avras pa pì d'orgheuj an su mia colin-a santa. I lasserai an mes a ti un pòpol ùmil e pasi: a saran lor a trové 'd sicurëssa an presensa 'd Nosgnor. La rimanensa dj'Israelita a vivran pì nen për angané. A diran pì nen ëd busiarderìe, na lenga busiarda as troverà pì nen an soa boca. Sensa dubi lor a pastureran pacìfich tanme 'd fèje e as cogeran për arposé sensa pì avèj 'd tëmma. 

Fija de Sion! Manda 'd crij ëd gòj! Israel! Sàuta 'd gòjl! Esse alègher e canta 'd trionf con tut ël cheur, fija 'd Gerusalem! Nosgnor a l'ha gavate la condana ch'it l’avìe arseivù, a l'ha mandà 'ndarera ij tò nemis. Ël Rè d'Israel, Nosgnor, a l'é 'n mes a ti. It l'has pa pì da manca d'avèj tëmma d'un disastr. An col di-là it diras a Gerusalem: "Avèj nen tëmma, òh Sion! Toe man a deuvo pì nen esse paralisà da lë sparm! Ël Signor tò Dé a l'é 'n mes a vojàutri, Chiel a l'é 'n guerié ch'a peul liberete. Chiel a l'é pijasse 'n grand piasì 'd ti. Chiel at arneuva con Sò amor. Chiel a canta për la gòj dë 'dnans a ti.

Rësguard a coj ch'a pioro përchè a peulo pa pijé part a le feste, i l'hai gavaje da 'n mes a vojàutri. At sarìo stàit un pèis për ti e na vërgògna. Varda, an col temp-là, a coj ch'a l'han fate dël mal i-j darai lòn ch'a merito. I andrai a 'rcuperé le fèje sòpe e i archeujerai ansema tute le fèje. I gavraj vìa vòstra umiliassion i farai che tùit an sla tèra av rispeto e a sio pien d'amirassion për vojàutri. An col temp-là i sarai vòstra guida e av archeujerai ansema. Sté sicur ëd sòn: i farai an manera che tute le nassion ëd la Tèra av dago 'd rispet e d'amirassion.

Nòte