Rino Serra/Le fior dël mal/036


XXXVI. Ël pogieul 
Mare dj'arcòrd e morosa 'd le morose, 
Oh ti, tuti ij mè piasì! Oh ti, tuti ij mè dover! 
T'arcòrde la blëssa 'd carësse amorose, 
La dosseur dël feu e l'incant ëd le sèire, sincer, 
Mare dj'arcòrd e morosa 'd le morose! 

Le sèire 'nluminà da l'ardor dël carbon 
E le sèire al pogieul, da vapor reusa velà. 
Com a m'era doss tò sen! E tò cheur che bon! 
L'oma dit sovens minca còsa dl'eternità 
Le sèire 'nluminà da l'ardor dël carbon. 

Come a son bej ij soj ant le càude seirà! 
Che spassi përfond! Che pulsassion ant ël cheur a-i é 
E chinand-me vers ti, argin-a dle adorà, 
Mi i chërdìa tò sangh odoros ëd respiré: 
Come a son bej ij soj ant le càude seirà! 

La neuit a vnisìa coma na muraja spëssa, 
Ant lë scur andvinavo ij tò lumin j'euj mè, 
I beivìa tò respir, velen! Oh dossëssa! 
Fra mie man fraterne s'andurmìo ij tò pé. 
La neuit a vnisìa coma na muraja spëssa. 

Mi i sai l'art d'evoché minute giojose, 
Mè passà 'ngrignà 'nt ij tò ginoj riviv. 
E për che rason sërché toe blësse sleuse 
Fòr da tò cheur si doss e da tò car còrp si viv? 
Mi i sai l'art d'evoché minute giojose! 

Sti giurament, sti përfum, sti basin anfinì, 
Rinass-ran da n'abim antërdoà, pa sondabil, 
E coma monto ai cei ij soj argiovanì 
Dòp avèisse lavà al fond d'un mar pa scrutabil? 
-Oh giurament! Oh përfum! Oh basin anfinì! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire