Silvio Balbis/La vedova di cinque mariti
Artorn

La vedova di cinque mariti 

MONOLOGO

Verament, quand i fass ël paragon
Dlë stat ch’j’era na volta e ‘d col ch’i son,
I treuvo, ch’j’é una bela diferensa
Da l’essi con un òm a l’esne sensa.
N’heu avune sinch; ch’am han chitame prest;
Epura squasi, chi pijrìa ‘dcò ‘l sest.
I son na vidoa giovo; im crëddo bela;
E i seu mné con chi as sia la bërtavela(1).
I seu ‘d ragir, e ‘d rusa(2), com i stagh(3);
E ‘d grassia, quand i veuj, tant im na dagh.
L’é ben darmage ch’un-a coma mi
A veuja sempe sté sola così.

Ma pr’àutr s’i penso a tuti ij guaj ch’j’heu avù
Da cole sinch bonanime, parblù!
L’é un pensé, ch’a sbërgiàira tuti ij grij(4),
E ‘m na fa quasi passé via ‘l gatij.
Un l’era vèj, gelos për conseguensa;
L’àutr l’era mat e l’avìa nen ëd passiensa;
‘L ters l’era mamaluch gnanch bon për chiel;
‘L quart a fòrsa ‘d giughé l’è andà a rabel;
L’ùltim peui ‘d costi-sì l’avìa un difet,
Ch’ sognand a më sbatìa fòra dël lèt.
Basta: sti sinch grivoé(5), bonamemòria,
As na son un pò andàit: Dio j’abia ‘n glòria.
I son padron-a ‘d mi; son ant mia ca;
E i gòdo la mia santa libertà.
. . .

Glossari 

Mné… la bértavèla: menare… la lingua
 Rusa: astuzia
 conosco come sto in quanto a raggiri e astuzie
 Sbërgiàjra… ij grij: disperde… i grilli
 Grivoè: bulli

Silvio Balbis
Poesìa
Leteratura piemontèisa