La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 12


1 Crònache

12

Guerié ch’a son giontasse a l’armeja ‘d David 

Vardé ambelessì coj che a son portasse a Siclagh, antramentre che David a l'era forsà a slontanesse da Saul, fieul ëd Chis. Costi-sì a j’ero an tra ij gueriè ch’a l’avìo combatù press a David an bataja. A j’ero d’arcé vajant, e lor a savìo coma tiré 'd flecie e campé 'd pere con le frande con la man drita e con la snistra. A l'ero parent ëd Saul, dla tribù ëd la tribù ëd Beniamin. Sò cap a l'era Achieser, e a lo companiava Joais; tuti e doi a l'ero fieuj ëd Semaà 'd Guibà. Chiel a l' avia dcò Jesiel e Pèlet, fieuj d' Asmàvet; Beracà, Jecù, d'Anatòt; Ismaià, 'd Gabaon, eròj ëd në strop ëd Tranta e cap dël grup, Irmeià, Jacasiel, Jocanan, Josabad, ëd Guederà; Elusai, Jerimòt, Bealià, Semariacu e Sefatiacu, l' Arufita; Elcanà, Isiacu, Asarel, Joèser e Jaisobam, dël clan ëd Coré; Joelà e Zebadià, fieuj ëd Jerocam, ëd Guedor.

A son dcò passà a David d'òm ëd Gad e a son giuntasse con chiel an sò arfugi dël desert. A l'ero 'd bon guerié, òm faità a combate, adestrà a lë scu e a la lansa. A smijavo 'd leon e corìo tanme ' d gasele an montagna. Éser a l'era sò cap; Obadià, lë scond; Eliab ël ters; Mismanà, ël quart; Irmeià, ël quint; Atai, ël sest; Eliel, ël sétim; Jocanan, ch'a fa eut; Elsabad, che a fa neuv; Irmeiacu, ch'a fa des, e Macbannai, óndes.

Costi-sì, guerié da Gad, a j’ero comandand dl’armèja. Ël pì débol a podìa tnì testa a sent; ël pì fòrt a mila! A son ëstait coj che a l'han passà 'l Giordan ant ël prim meis, ant ël moment che'l livel dël fium a cheurv le rivere, e a l'han taparà via la gent dle valade, tant a levant parej 'd ponent.

D’àutri da Beniamin e'd Giuda a son ëvnùit a l'arfugi 'd David. Chiel a l' è surtìje ancontra e a l'ha dije: “Se i seve vnùit da mi an pas, për giuteme, i  saroma d’amis; tutun se i seve mach vnùit për tradime e consigneme ant le man dij mè nemis, combin che sì gnun a l'àbia mai fait gnente 'd mal, antlora che a lo vëdda 'l Dé dij nòsti pare e ch’av castiga”.

Antlora lë Spìrit a l'é posasse su Amassai, cap dla vardia, che a l'ha proclamà: “I soma ij tò, David, e i stoma con ti, fieul ëd Jessé. Pas! Che la pas a sia con ti; Che la pas a sia dcò con coj che at giuto, përchè 'l tò Dé a l' è da la toa part”. Parèj David a l'ha arsëivùje e a l'ha faje ufissiaj ‘d soe trupe.

Dcò chëicadun ëd Manasse a l'é passà a David, quand che andasìa con ij Filisté për combate contra'd Saul. Tutun nì David nì sò partisan a son andaje a combate ansema, përchè ij cap Filisté a l'avìo dëssidù an ciambreja che a dovìo fè fòra David. A disend: “Se a tornèissa a Saul, sò signor, nojàutri i giontrìo la testa”.

Cola ch’a l’é mostrà sì-apress a l’é na lista dj’òm ëd Manasse ch’a son butasse con David quand a tornava a Siclagh: Adna, Josabad, Jediael, Micael, Josabad, Elicù e Siletai, cap rësponsàbij ëd mila òm ant la tribù'd Manasse. A j’ero andait a giuté David an soa incursion, përchè a l' ero tuti guerié vàlid, e a son ëstàit nominà comandant an soa armeja. Dì apress dì as presentavo dj’òm për giontesse a David fin a tant ch’a son ëdventà n’armeja motobin granda, come l’armeja ‘d Dé ant un campament sensa fin.

Costi-sì a son ij nùmer ëd guerié armà ch’a l’ero giontasse a David a Ebron. Lor a l’avìo n’anvìa granda che a la fin David a dventèissa rè al pòst ëd Saul, giusta coma Nosgnor a l’avìa promëttù.

Dij dëssendent ëd Giuda, 6800 òm con ëscù e lansa, echipagià për fé la guera. Dëssendent ëd Simeon: 7100 vajant për fé la guera. Dëssendent ëd Levi, 4600; ëd pì, Jecoiadà, cap dla gent d'Aron con 3700, e Sadoch, giovo e valoros, con vintedoi cap dla famija'd so pare. Dij dëssendent ëd Beniamin, gent ëd Saul, 3000. La pì part ëd lor a l'avìa servì e dcò d'ancheuj a servìo la famija 'd Saul. Dëssendent d'Efraim: 20.800 guerié e òm d'arnomansa an soe parentele. Dla metà dla tribù 'd Manasse, 18.000, designà per nòm përchè andèisso a proclamé David Re. Dij dëssendent d'Issacar, dosent cap con tuti coj dla midema tribù che as tenìo a sò comand. As tratava'd gent esperta a conòsse j'ocasion pì favorèivole e dësserne le decision da ciapé da part d'Israel. Ëd Zabulon, 50.000 òm, adatà për l'armeja, echipagià con tute j'arme e dëspòst a combate. Da Neftali, a son rivà mila cap e, con lor, 37000 òm armà con ëscù e lansa. Dij Danita, 28.600 òm, an órdin ëd bataja. Da Aser: 40.000 , pront për l'esércit e a disposission per combate. Dle tribù 'd Ruben, Gad e dla mesa tribù 'd Manasse, ch’a stasìo a est dël Giordan, 120.000 òm, pront an tut a mné d'arme, n'armeja echipagià al combatiment. Tuit costi guerié, për formassion ordinà 'd bataja, a son andàite sensa fàusse intension a Ebron për proclamé David re 'd tuta Israel. Dcò tuta la rimanensa dj'Israelita a l'ero d'acòrdi a fé David tanme re. A son fermasse ambelelà tre di con David, an mangiand e beivend da già che so compatriòta a l'avìo proveduje 'd tut. Nen mach, ma dcò da j'anviron pì davzin, fin-a a Issacar, Zabulon, e Neftali, a l'han faje rivé 'd proviande trasportà con d'aso, gamej, muj e beu, an portand pan e provigion ëd farin-a, panèt ëd fi, uva pàssola, vin, euli, bocin, e cabial cit bondos, përchè Israel a l'era an festa.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache