Lussien Orija/Mùsica d'una vòta
Artorn

Mùsica d'una vòta 

L’ongià dlë scopel dzora dl’assel,
lë sgarì dël tòch rusià e n’agonìa
ch’as pasia mach al crep sèch dël martel,
a deurb la sinfonìa.

Vapor àgher ch’as mës-cio con ël sudor,
d’utiss ant un vent d’orissi,
vos àute, crij quatà da minca armor,
mùsica ’d sacrifissi.

Sla muraja dël fond, spòrca ’d caluso,
la mostra a marca, con ij bòt dl’ancuso,
minute longhe : lansëtte fërme o squasi,
un temp ch’a passa adasi.

Mach a la sèira l’ùltim armor dël di;
ël pass ëstrach ëd l’ovrié sfinì,
a smija ancordé ’l travaj dël temp passà,
una Làuda dësmentià!

Lussien Orija
Poesìa
Leteratura piemontèisa