La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 1


Surtìa

1

Prosperità dj'Ebreo an Egit 

Costi-sì a son ij nòm dj'Israelita ch'a son intrà an Egit con Giacòb; lor a son rivà ognidun con soa gent. Ruben, Simeon, Levi, Giuda, Issacar, Zabulon, e Beniamin. Dan e Neftali. Gad e Aser. Ij dissendent diret ëd Giacòb a l'ero stanta përson-e. Giusèp, chiel, a l'era già an Egit. Peui Giusèp a l'é mòrt, parèj coma tùit ij sò frej e tuta cola generassion. J'Israelita a j'ero stàit dru e a l'ero moltiplicasse, e a son dventà 'd bon nùmer e motobin potent, a la mira che 'l pais a l'era ampinisse 'd lor.

Crasament ëd j'Ebreo 

A l'é vnùit al podêj an Egit un rè neuv ch'a l'avìa mai conossù Giusèp. Chiel-sì a l'ha dije a soa gent: "Vardé-sì, la gent d'Israel a l'é vnùita pì numerosa e pi potenta che nojàutri. Fomse furb con lor: i l'oma da fé cheicòsa për ampedine la chërsùa, dësnò, s'a-i rivèissa mai na guèra, a podrìo fé n’aliansa con ij nòstri nemis. A combatrìo contra 'd noi për peui scapé dal pais".

Parèj a l'han forsà j’Israelita a travajé për j’Egissian coma dë s-ciav. A l’han amponuje 'd dzorintendent crudej ch’a-j fasìo travajé pes che ‘d borich. A l'é parèj che, për craseje ancora 'd pì la vita, a son ëstàit forsà a fabriché për ël Faraon le sità-depòsit ëd Pitom e Ramses. Ma pì a-j crasavo la vita, pì lor a chërsìo 'd nùmer e a strabondavo; e për j’Egissian a l'é ancaminasse a sent-se coma na carcaveja la presensa dij fieuj d'Israel e a j’avìo an ghignon. J'Egissian, për lòn, a l'han faje travajé për fòrsa sensa pietà. A l'han renduje la vita mèra, obligàndje a la preparassion ëd creja e al modlagi dij mon e con tute sòrt ëd travaj dij camp. A tui costi travaj a l'han obligaje con la violensa.

Ël rè d'Egit a l'ha mandà a ciamé le levatriss ëd le fomne dj'Ebreo, ch'as ciamavo un-a Sifra e l'àutra Pua:  "Cand che vojàutre i giutreve le fomne dj'Ebreo a partorì, controlé bin: s’a l’é un masc-cc, felo meuire, ma s'a l'é na fumela lassela vive". Ma le levatriss a l'avìo timor ëd Nosgnor e a l'han pa fàit lòn ch'a l'avìa dije 'l ré d'Egit e a l'han lassà vive ‘dcò ij mas-cc.

Ël ré d'Egit, parèj, a l'ha torna ciamaje e a l'ha dije: "Përchè i l'eve fàit sòn e i l'eve lassà vive ij mas-cc?". Lor a l'han rësponduje a Faraon: "Le fomne dj'Ebreo a son pa coma  j'Egissian-e, lor a son fòrte. Prima che la levatriss a riva dacant  lor, a son già pajolà". Nosgnor a l'ha guernà le levatriss; për lòn ch'a riguarda la gent, a l'é vnuita 'd bon nùmer e motobin potenta. E për la rason che le levatriss a l'avìo timor ëd Nosgnor, a l'ha acordaje d’avèj na bela famija ‘dcò lor.

Faraòn a l'ha dàit anlora cost comand a soa gent: "Tuti ij mas-cc ch'a nassran a j’Israelita, ch'a sio campà ant ël fium Nil, ma i lassereve vive le fije".

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Surtia