La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Tessaloniceis/2Tessaloniceis 2


2 Tessalonicèis

2

Lòn ch’a rivrà anans la vnùa ‘d Nosgnor Gesù Crist 

Për lòn ch’a l’ha da fé con la vnùa ‘d Nosgnor Gesù Crist e ‘l moment ëd nòst rëscontr con chiel, iv pregoma, frej e seur, ch’iv lasse nen bolvërsé fàcilment o buté an agitassion da coj ch’a diso che ‘l Dì ‘d Nosgnor a l’é vzin a rivé. Chërdje nen, bele s’a pretendo d’avèj arseivù da lë Spirit na vision, n’arvelassion, o na litra ch’a l’han fala passé për nòstra. Lasseve nen ambrojé, a fà nen chi ch'a sìa, përchè anans ëd lòn a l’ha da vnì l’apostasìa e a l’ha da arvelesse l’Òm dël pëccà, ël Fieul ëd la përdission. Collì a sarà n’esaltà ch’a farà d’opossion a tut lòn ch’a l’é stimà d’esse divin o sant. As butrà a stesse fin-a ant ël templi 'd Nosgnor e as farà passé për un dio.

Arcordevene pa che cand ch’i j’ero ancora ansema a vojàutri già tut sossì iv lo disìo bin? I seve bin che për ël moment a-i é cheicòsa ch’a lo traten, përchè ch’a sìa arvelà mach a sò temp. L’arvira contra la Lege 'd Nosgnor a l’é già an assion an manera limità, ma cand che ij fren ch’a l’arten-o a-j saran gavà, antlora a s’arvelrà ciàir chi ch’a l’é l’Òm dl’arvira. Contut, Gesù, ël Signor, a lo farà meuire con ël bof ëd soa bòca, l’anientrà con lë splendrior ëd soa vnùa.

Cost òm a rivrà grassie al podèj ëd Sàtana, e soa vnùa a sarà compagnà da ògni sòrt d’euvre potente, da segn e da miracoj ch’a son mach d’ambroj, e d’ògni sòrt ëd sedussion maléfiche për angané coj ch’a son destinà a la përdission, përchè ch’a l’han arfudasse ‘d voleje bin e d’arsèive la vrità ch’a l’avrìa salvaje. A l’é për lòn che Nosgnor a-j manderà na potensa ch’a-j dëstravierà fasendje chërde a ‘d busiardarìe. A l’é parèj ch’a saran condanà tuti coj ch’a l’han pa chërdù a la vrità ma ch’a l’han pijà piasì a fé ‘l mal.

Destinà a la salvëssa 

Frej e seur amà da Nosgnor! I l’oma sèmper da dije mersì a Nosgnor për vojàutri, già che chiel a l’ha sernuve an tra ij prim për acordeve la salvëssa - na salvëssa ch’a l’é vnùa për ël mojen dlë Spirit, ch’av rend sant e për la fede ant la vrità. Nosgnor, për ël mojen dl’Evangeli ch’i l’oma nunsiave, a l’ha ciamave a arsèive la glòria ‘d Gesù Crist, ël Signor. Donca, frej e seur, tnive bin ferm e l’àbie an bon cont le dotrin-e ch’i l’oma mostrave ‘d përson-a e për litra.

Ora, Gesù Crist midem, ël Signor nòstr, e Dé, nòst Pare, ch’a l’ha vorsune bin e ch’a l’ha acordane, për soa grassia, na consolassion eterna e na bon-a speransa, ch’a confòrta vòstri cheur e ch’av rinfòrsa con d’ògni sòrt d’euvre bon-e e ‘d bon-e paròle.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Tessaloniceis