La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/2Corint 6


2 Corint

6

Dij sërvent ëd Nosgnor ch'a patisso 

A l'é parèj che nojàutri i travajoma ansema a Nosgnor. Për costa rason iv suplicoma 'd fé atension ëd nen troveve 'nt la situassion d'avèj arseivù la grassia 'd Nosgnor për gnente. Përchè chiel a dis: "I l'hai scotave 'nt ël temp ch'a l'era giust; i l'hai giutave 'nt ël di dla salvassion". Vardé: a l'é sto-sì, pròpi adess, ël "temp giust", ël di dla salvassion! I doma a gnun l'ocasion dë scandalisesse, parèj che nòstr ministeri a sia dël tut sensa rimpròcc. An tut lòn ch'i foma i mostroma d'esse 'd minister ver e s-scèt ëd Nosgnor. Con passiensa i soportoma d'ògni sòrt d'aflission, dificoltà e tribulassion. I soma stàit barotà, butà an përzon e fin-a tacà da furfe anfurià. I l'oma travajà fin-a a nen podèjne pì për la fatiga. Che 'd vire i l'oma gnanca podù andé a deurme la neuit o ch'i l'oma patì la fam!

I l'oma dimostrà nòstra purëssa d'intension. I soma stàit sèmper ëd gent ch'a capiss, ch'a l'ha 'd passiensa, e ch'a l'é grassiosa. I l'oma dimostrà d'avèj lë Spìrit Sant e n'amor ës-cèt. I mostroma la vrità con fidelità. La potensa 'd Nosgnor a l'é a l'euvra an nojàutri. Ant la man drita i l'oma j'arme dla giustissia për ataché e 'nt la mancin-a lòn ch'a serv për dësfend-ne. I servoma Nosgnor nen mach cand che la gent an rend onor, ma 'dcò cand ch'an dëspressia, tant cora ch'a parla mal ëd nojàutri che cand an làuda. I soma onest, ma a diso ch'i soma d'ambrojon.

A fan finta 'd nen conòss-ne, combin ch'i sio bin conossù. I soma stàit considerà press a la mòrt, ma i soma ancora viv. I soma stàit barotà, ma nen massà. Ij nòstri cheur a sagno, ma i soma sèmper alègher. I soma pòver, contut i soma generos anvers ëd j'àutri e jë foma rich. I soma padron ëd gnente, contut i l'oma tut lòn ch'an serv.

Corintian! I l'oma sèmper parlà an manera onesta e nòstri cheur a son ëslargasse dël tut anvers ëd vojàutri. Gnun a podrìa dì ch' i l'oma nen vorsuve pro bin: contut, as podrìa disse che vojàutri i l'eve arsarà 'l cheur anvers ëd nojàutri. Adess iv suplico coma s'i fusse nòstri fieuj midem: doverté 'l cheur anvers ëd nojàutri!

Sie nen cobià a l'istess giov con ij pagan 

Cobieve nen a l'istess giov con ij pagan. Com a podrìo-ne andé ansema la legalità e l'ilegalità? Che comunion podrìa mai ess-je an tra la lus e 'l top?  Che antèisa a podrìa avèisse an tra 'l Crist e 'l diav? Che comunansa a podrìa ess-je an tra 'n chërdent e un ch'a chërd nen? Che rapòrt a podrìa avèisse an tra 'l templi 'd Nosgnor e n'ìdol? Përchè nojàutri  i soma 'l templi dël Dé ch'a viv, pròpi coma Dé a l'ha dit: "I starai con lor e i-j farai compagnìa. I sarai sò Dé e lor a saran mè pòpol".

"Seurte feura, donca, d'an mes ëd lor, e separev-ne" a dis ël Signor, "toché gnente ch'a sia nen pur, e mi iv arseivrai. I farai për vojàutri da pare e i sareve ij mè fieuj e mie fije", a dis ël Signor Dé dl'univers.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Corint