La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 22


Esechiel

22

Le colpe ‘d Gerusalem 

Nosgnor a l’ha fame conòsse soa paròla. A l’ha dime: “Fieul d’òm! Ses-to pront a pronunsié un giudissi, a pronunsié ‘n giudissi contra na sità sanghinaria? Antlora denunsia tute  j'assion abominàbij ch’a fan ambelelì. Dije: ‘Sossì at fà savèj ël Signor Dé: Òh sità anté ch’a së spantia ‘d sangh parèj da merité da bin soa condan-a, anté ch’as fabrico d’ìdoj arbutant ch’a la rendo ampura; It ses rendute colpèivola për ël sangh ch’it l’has ësbardlà, a l’han rendute 'mpura j’ìdoj ch’it l’has fabricate. A l’é parèj ch’t ses avzinate al finagi dij tò di, a l’é parèj ch’it ses rivà a la borna dij tò agn. A l’é për lòn ch’i l’hai fate dventé la schergna dj’àutri pòpoj, la sbefia ‘d tùit ij pais. Tuti, dal pì davsin al pì lontan, at ësbefieran, ti ch’it ses na sità ‘d cativa ‘rputassion e pien-a ‘d disórdin.

Varda mach coma minca prinsi d’Israel ch’a sta ‘n mes ëd ti a l’ha dovrà sò podèj për ëspantié ‘d sangh. An mes a ti ij pare e le mare a son ëstàit umilià, ij forësté a son ëstàit maltratà, e a j’orfanin e a le vìdoe a l’han faje ‘d tòrt. It l’has meprisà lòn ch’a l’é sant e ij mè dì d’arpòs. An mes ëd ti ëd lenghe grame a l’ero tute ciapà a vërsé ‘d sangh; a j’ero ‘d coj ch’a mangiavo lòn ch’a l’era stàit sacrificà an onor ëd divinità pagan-e e coj ch’a praticavo minca sòrt ëd depravassion. An mes ëd ti a j’era chi ch’as cogiava con le fomne ‘d sò pare e coj ch’a forsavo le fomne ch’a l’avio ij sò cors a cogesse con lor. An mes a ti a j’ero ‘d coj ch’a comëttìo d’at abominèivol con le fomne dij sò avzin ëd ca; coj ch’a ‘ntamnavo soe nòre cogiandse con lor; e coj ch’a fasìo violensa a soe seurastre. An mes a ti a j’ero coj ch’a ‘rseivìo volenté ‘d present për massé ‘d nossent; chi ch’a praticava lë strossinagi e ch’a otnìa ‘d benefissi an profitand-se dj’àutri. Ti ‘t l’has pròpi dësmentiate ‘d mi! I lo diso mi, ël Signor Dé.

Varda che dë s-ciopatà ‘d man ch’i faso për le fràude ch’it l’has comëttù e për ël baron ëd sangh ch’a l’han ëspantià an mes ëd ti. Podrà-lo tò cheur arziste e a resteran fërme toe man ant ij dì dël castigh ch’i son an camin ëd pronté për ti? A l’é mi, ël Signor, ch’i lo diso e mi i lo compirai - it peule stene sicur! It ësbardlerai an tra le nassion e it dësbergiairai an pais forësté; i consumerai tanme ‘n feu tute j’anflure ch’a-i é an ti. It saras dzonorà për colpa toa dëdnans a le nassion. A sarà parèi che ti ’t savras ch’i son mi ël Signor”.

Ël Signor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: “Fieul d’òm, scota. Për mi ël pòpol d’Israel a l’é tanme ‘d metal fàuss. Tuta soa gent a son tanme ‘d bronz, dë stagn, ëd fèr e ‘d piomb passà për la fornasa. A son d’argent fàuss! Përtant, ël Signor Dé a fà savèj sossì: ‘Pròpi përchè tuti vojàutri i seve dventà ‘d metal fàuss, iv farai vnì ant ël griseul ëd Gerusalem. Coma ch’as fà quand ch’as buta d’argent, ëd bronz, ëd fer, ëd piomb e dë stagn and la fornasa parèj che ‘l feu a-j fà fonde con soa campà afoà, parèj mia rabia e zara 'v rabasterà ansema, av camperà ant ël feu e av farà fonde ambelelà. Iv cheujerai tùit ansema e iv sofierai adòss ël feu ‘d mia furia e i dventereve na fusion. Tanme d’argent a l’é fondù ant un griseul, parèj i sareve fondù vojàutri. Antlora i savreve ch’a l’é mi, ël Signor, ch’i l’hai vërsà ‘n sù vojàutri mia ira”.

Responsabilità ‘d tut ël pòpol 

Ël Signor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: “Fieul d’òm, dije a Gerusalem ch’a l’é na tèra ch’a l’é pa stàita purificà, ch’a l’é pà stàita lavà da la pieuva ant ël di ‘d mia ira. Ij sò governant a l’han fàit an chila ‘d cospirassion tant me ‘n leon ch’a breugia a fà a tòch soa pijàita: a l’han angorgionasse la gent, a son ampadronisse dij béni e dle richësse e a l’han rendù vìdoe motobin ëd fomne ant la sità. Ij sò sacerdòt a l’han violà mia Lege e a l’han profanà lòn ch’a l’é sant, sensa fé na distinsion an tra lòn ch’a l’é sant e lòn ch’a l’é profan, nì fàita conòsse la diferensa an tra lòn ch’a l’é pur e lòn ch’a l’é ampur. A l’han sarà j’euj dëdnans ai mè di d’arpòs. A l’è parèj che mi i son ëstàit profanà an mes a lor. Ij sò ufissiaj a son tanme ‘d luv ch’a stripon-o soa pijàita, a son dispòst a vërsé ‘d sangh e a fé meuire la gent mach për otnì ‘d profit dzonest. Ëdcò ij sò profeta a l’é coma s’a l’avèisso dàit la biaca a sò mëssage ‘d lor për quatene ‘l mal. A l’han profetisà ‘l fàuss e a l’han strologà ‘d tromparìe. A l’han dit: ‘Sossì a l’é lòn ch’a nunsia ‘l Signor Dé’  bele se Nosgnor a l’avìa nen parlaje. E la gent dël pòpol a l’han dedicasse a crasé e a rapacé, a dësfruté ij pòver e ij bzognos; a l’han ësfrosà jë strangé e arfudaje la giustissia. 

I l’hai bin sercà ‘n tra ‘d lor s’a-i fussa queidun dispòst a rangé la muraja dla giustissia ch’a guerna ‘l pais, e ch’a stèissa ant la brecia dla muraja, parèj ch’i l’avèissa pa da dësblela dël tut, ma i-j l’hai pa trovalo. Antlora i l’hai vërsà ‘n sù lor tuta mia ira e i-j consumerai con ël feu ‘d mia furia. I l’hai faje tombé a còl tut lòn ch’a mérito. I lo diso mi, ël Signor”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Esechiel