La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 7


2 Rè

7 

Ma Elisé a l'ha dit: “Scota la paròla 'd Nosgnor: A dis ël Signor: ‘A st'ora sì, doman, al mërcà dla pòrta 'd Samaria na mzura 'd fior ëd farin-a a costerà un sicl e parèj ëdcò doi mzure d'òrdi’”. Tutun, n’ufissial ch’a giutava ‘l rè a l’ha rësponduje a l’’òm ëd Dé:  “Gnanca se Nosgnor a dovertèissa le ciuse dël cel për fé pieuve lolì a 'ncapitrà!”. Elisé a l'ha dije: “Varda, ti 't lo vëdras fé pròpi con ij tò euj, mach che 'd col mangé lì ti ‘t në podras mai gòde!”.

Ore, a-i j'ero quatr òm con la pel lebrosa a l'intrada 'd la pòrta dla sità. A son disse un con l'àutr: “Përchè som-ne setà ‘mbelessì a speté 'd meuire? Se andèisso an sità, i meuirirìo ëd fam e a sté ambelessì i meuiroma l'istess! Sah, andoma a rendse al camp dj'Aramé! Se an rispàrmio i vivroma e se a dovèisso massene, e bin, i androma a meuire an tute le manere.

Antlora a son alvasse për andé al campament dij Sirian che a l'era l'ambrunì. Cora che a son rivà an brova dël camp a l’han vëddù che ambelelelì a-i era pròpi gnun! An efet, Nosgnor a l'avìa fàit sente ant ël campament ëd ciadel ëd chèr, ëd cavaj e rabel ëd n'armeja gròssa. Antlora j'Aramé a l’ero disse un con l'àutr: “Vardé, ël rè d'Israel a l'ha angagià 'dcò ël rè dj'Hitita e col d'Egit për tachene!”. Alvasse a l'ambrun-a, a l'ero scapà an lassand soe tende, ij sò cavaj e j'aso. A l'han chità 'l camp com a l'era e a son ëscapà për salvesse. Quand che coj lebros, rivà a le borne dël campament, a son intrà drinta na tenda, dòp d'avèj mangià e beivù, a l'han portasse via d'argent, òr e vestiàri che a son andàit a stërmé. Tornà, a son intrà drinta n'àutra tenda e a l'han portà via tut e a son andàit a sconde lòn che a l'avìo pijàit. Antlora a son disse: “A va nen bin lòn ch'i foma! Ancheuj a l'é un di ëd gòj granda: i podoma pa stess-ne ciuto! Se i spetèisso primàlba, i podrìo avèj na punission. Sah, 'ndoma a deje la bon-a neuva a palass real. Përparèj che a son andàit e a l'han ciamà le vàrdie dla sità. A l'han arferije: “I soma intrà ant ël camp dij Sirian e i l'oma trovà gnun. As sentìa pa la vos ëd n'ànima. Ma a-i j'ero ëd cavaj e 'd borich gropà e le tende nen toche”. Antlora, dòp d’avej arferìe sossì a le vardie, coste-sì a l’han portà la neuva drinta dla régia.

Ël re a l'é alvasse 'd neuit e a l'ha dije a sò consijé: “Iv conterai lòn che a l'han fàne ij Sirian. An savend che nojàutri i soma a la fam, a l'han chità sò camp për stërmesse an campagna, an pensand: ‘Cora che a vniran fòra da la sità, noi i-j ciaproma viv për peui intré an sità’”. Un dj'ufissiàj a l'ha rëplicà: Ch'as vada a serne d'òm e ij sinch cavaj che a son rëstà an sità. Butoma che a fusso massà, a faran nen ëd diferensa da tuta l'àutra gent israelita, përchè 'ndoma tùit a meuire: mandómje fòra parèj che noi i peussa conòsse 'd che mòrt a venta meuire”. Parèj che a l'han ciapà doi chèr con ij cavaj e 'l rè a l'ha mandaje a sërché l'esércit dj'Aramé. E a l'ha comandaje: “Andé a vëdde lòn ch’a càpita”. A l’han donch andaje dré a le pianà dij Sirian fin-a al Giordan. Tuta la stra a l'era pien-a 'd vëstimente e 'd ròba che lor a l'avìo campà via an pressa. Sti esplorator a son peui tornà a 'rferje al rè. Antlora tut ël pòpol ëd Samaria a l’é surtì da la sità e a son andàit a marodé 'l camp dij Sirian. Na mzura 'd fior ëd farin-a as vendìa për un sicl, e doi mzure d'òrdi as vendìo për un sicl, conform a la paròla 'd Nosgnor.

Ore, ël rè a l’avìa mandà sò consijé a controlé l’intrada dla sità, ma ant ël moment che ‘l pòpol a na dësbordava fòra, chiel a l'é stàit scarpisà a mòrt an sla pòrta dla sità. Ël profeta an efet a l'avìa dije al rè: “A st'ora-sì, doman, a la pòrta 'd Samarìa doi mzure d'òrdi a costeran un sicl parèj come na mzura 'd farin-a”. Ma ‘l consijé a l'avìa rëplicaje al profeta: “Gnanca se Nosgnor a dovertèissa le ciuse dël cel për fé pieuve lolì a capitrà!”. E Elisé a l'avìa dije: ”Varda, ti 't lo vëdras fé pròpi con ij tò euj, mach che 'd col mangé lì ti ‘t në podras mai gòde!”. E a chiel a l'é pròpi rivaie lòn. La furfa a l'ha pistalo a mòrt an mes a la pòrta dla sità.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Re