Rino Serra/Le fior dël mal/112


CXII. Le doe bon-e seure 
La dësbàucia e la mòrt a son doe amabij fije, 
Riche 'd salute e a basin bin piassà, 
Dont ël fianch sempe vèrgin e da strass vestìe 
Che 'n sò travaj etern l'ha pa mai catà. 

Al poeta dësgrassià, nemis ëd le famije, 
Favorì da l'infern e cortisan mal dotà, 
Tombe e casin a mostro sota soe leje 
Un let che l'aringret a l'ha pa mai duvrà. 

E la cassia e l'arcoa an bëstëmmié generos 
A në spòrzo un-a a la vòta, 'mé doe bon-e seur, 
Dij teribij piasì e spaventose dosseur. 

Cand t'im sotreras, dësbaucià dai brass scaros? 
Oh mòrt, soa rivala 'n anciarm, at va 'ncor ampess 
A vnì su sòi mirt infet, a enté tòi nèir sipress? 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire