Rino Serra/Le fior dël mal/076


LXXVI. Splin 
L'hai pì d'arcòrd che së l'avèissa mila agn mi! 

Un gròss mòbil a tirèt ëd bilans ampinì... 
Ëd vers, ëd bijèt doss, ëd process, ëd romanze, 
Dij pesant cavej anvertojà 'nt le quitanse, 
A stërmo meno segret dël mè bin trist servel. 
A l'é na piramida n'in-mensa tomba chiel, 
Ch'a ten pì 'd mòrt che na tampa comun-a. 
-Mi i son un simiteri aborì da la lun-a 
Andoa as rabasto coma longh verm ij rimòrs 
E s'ancrudelisso sempe an sij mè cari mòrt. 
Mi i son un vej salòt pien ëd reuse passìe, 
Doa a-i é tut un pastiss ëd mòde ormai finìe, 
Doa da soj, palid Boucher e pastej lamentos, 
Rëspiro d'un flacon duvert j'umor odoros. 

Gnente a rend egual an longhëssa sòpe giornà, 
Quand sot dij fiòch pesant ëd fiocose anà 
Frut bin ëscur ëd l'indiferensa, la neuja, 
Le proporsion ëd l'in-mortalità a pija. 
-Oramai it ses mach pì o materia vivent, 
Nen àutr che 'n granì circondà da 'n vagh ëspavent, 
Andurmì 'n sël fond d'un Sahara nebios; 
Na veja sfins ignorà da 'n mond fastidios, 
Dova l'amor sërvaj an sla carta oblià 
A canta con ij ragg dël sol murent ch'as na và. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire