Rino Serra/Marenda sinòira
Artorn

Marenda sinòira 
La marenda sinòira
Al "Ruverd" ant l'istà
Tant tufosa 'd coj temp,
L'era l'ora pì bela
Ëd tuti ij fin sman-a.
La s-cionfëtta d'un camiòn
Si vej, con doe banche
Strambalà a le sponde
E àutre doe dë schin-a
Bin butà là 'nt ël mes,
L'era 'l lusso dij pare
E dle mare; noi masnà
Sgambassand an sle bici
Andasìo pien ëd gòj.
Oh che blëssa col'ore 
Sot dël verd ëd le arbre,
An mes a l'eva sclinta 
Anciarmanta dël rì.
Mila pèss e le ran-e
Bin stërmà fra le sponde 
L'ero a vòlte na grand
Fricassà. As rivava
Là... vers quatr'ore, tante
Bote al fresch là 'nt ël rì,
Doe partìe a le bòce
Quatr ciance, peui tovaje
Stèise 'nt ël pra, s'ampinìo
D'ògni còsa diversa
E për noi gagno, l'era
La pì bela mangià!

Rino Serra
Poesìa
Leteratura piemontèisa