La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Roman/Roman 5


Litra dl'Apòstol Pàul ai cristian ëd Roma

5

Giustificà e salvà 
Ora, donca, da già ch’i soma stàit diciarà giust për la fede, i soma an pas con Dé grassie a Nosgnor Gesù Crist. A l’é për sò mojen ch’an son ëstàite dovertà le pòrte a costa condission ëd grassia anté ch’i stoma bin ferm e adess i spetoma con fiusa e 'd gòj ël di ch’i pijeroma part a la glòria 'd Nosgnor. E nen mach lòn! Fin-a ant le tribulassion i trovoma 'n motiv për arlegresse, përchè i savoma che la tribolassion a fà chërse nòstra costansa, e la costansa l’esperiensa, e l’esperiensa la speransa. E costa speransa a l’é bin fondà përchè i savoma bin coma ch’a sia grand l’amor che Nosgnor a l’ha për nojàutri, l’amor dont lë Spirit Sant ch’i l’oma arseivù a l’ha ampinine 'l cheur.

Cand ch’i podìo fé pròpi gnente për arsané nòstra condission, Crist, ant ël temp che Nosgnor a l’avìa fissà, a l’é mòrt për nojàutri pecator. An efet, con pro 'd pen-a i trovrìo cheidun ch’a sia dispòst a meuire për n’òm giust, ma ancora a podrìa desse che cheidun a volèissa bin meuire pr’ un benefator. Ma Nosgnor a l’ha dàit preuva dël grand amor ch’a l’ha për nojàutri an sossì: ch’a l’ha mandà Crist a meuire për nojàutri cand ch’i j’ero mach ëd pecator. Motobin ëd pì, an essend adess giustificà pr’ ël sangh ëd Crist, i saroma 'd sicur salvà dal castigh grassie a col istess Gesù. Përchè se, cand ch’i j’ero ‘d nemis ëd Nosgnor, i soma stàit arconcilià con chiel për la mòrt ëd sò Fieul, motobin ëd pì, essend già arconcilià, i saroma salvà grassie a soa vita. E nen mach lòn, grassie a Nosgnor Gesù Crist, ch’a l’ha otenune l’arconciliassion, i trovoma motiv d’esse fier ëd nòstra relassion con Nosgnor.

Adam e Crist 
Ël pecà a l’é intrà ant ël mond për un sol òm, Adam, e da col pecà a l’é vnuje la mòrt, ch’a l’é peui spantiasse a tuti j’uman, përchè tuti a l’han pecà con chiel. Anans che la Lege a fussa dàita, ël pecà già a esistìa ant ël mond, ma a podìa nen esse sansionà pròpi përchè la Lege a l’era ancora nen ëstàita publicà. Pura, tuti a meurìo - dal temp d’Adam fin-a al temp ëd Mosè - ëdcò coj ch’a l’avìo nen pecà dla manera che Adam a l’avìa pecà. Ora Adam a l’é la prefigurassion ëd col ch’a l’avìa da rivé. Contut, la diferensa a l’é granda an tra ‘l pecà d’Adam e 'l don ëd la grassia ‘d Nosgnor. Përchè ‘l pecà d’un sol, Adam, a l’ha comportà la mòrt për tanti. Motobin pì granda a l’é la grassia ‘d Nosgnor e 'l don ëd la grassia pr’ ël mojen ëd cost àutr òm, Gesù Crist. An efet, ël don a peul nen esse paragonà a le conseguense dël pecà d’un sol. Ël pecà d’Adam a l’ha avù për conseguensa na condan-a, ma la conseguensa dël don ëd la grassia ‘d Nosgnor a l’é stàita che nojàutri i fusso diciarà giust, bele s’ i j’ero colpèivol ëd tanti pecà. Parèj, donca, se pr’ ël pecà ‘d n’òm sol, Adam, la mòrt a l’ha dominà për colpa soa, motobin ëd pì coj ch’arsèivo costa grassia fosonanta e l’ don ëd la giustissia, a vivran e regneran grassie a n’òm sol, Gesù Crist.

Pròpi parèj: tant coma pr’ ël pecà 'd n’òm sol, Adam, la condan-a a l’é tombà an su tùit j’uman, ël Crist, con un sol at ëd giustissia, a l’ha fàit che j’uman a podèisso oten-e na giusta relassion con Nosgnor e na neuva vita. L’istess che për la disubidiensa d’un sol tanti a son dventà 'd pecator, ansì për l’ubidiensa d’un sol tanti a saran fàit giust.

La Lege, donca, a l’é rivà e, coma për conseguensa, a son aumentà ij pecà, ma andoa che 'l pecà a l’é abondà, la grassia a l’é fosonà, an manera che, coma 'l pecà a l’ha regnà për motiv ëd la mòrt, parèj la grassia a regnèissa për motiv ëd la giustissia ch’a dà la vita eterna për Nosgnor Gesù Crist.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Litra ai Roman