La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 77


Ij Salm

77. Mia vos as leva fòrta anvers a l’àut 

 Ël Salmista a arciama a soa ment coma che chiel a patìa durant ël temp dël dubi, ma a dis coma ch’a l’ha trovà ‘d confòrt e dë speransa an pensand a la manera che Nosgnor a l’ha liberà Israel al Mar Ross.

 Për ël magìster dël còro, scond ël ton “Jeduthun”: un salm d’Asaf. Mia vos as leva fòrta, anvers a l’àut, Nosgnor, fin-a a ti. Se mach ti 't më sentièisse! Cand ch’i j’ero fòrt sagrinà i l’hai sërcà la presensa ‘d Nosgnor. I l’hai pregà tuta la neuit; mie man a l’ero alvà anvers al cel, ma mia ànima a podìa pa trové ‘d sosta. Cand ch’i penso a Nosgnor, i tiro ‘d sospir; im sento stravirà da la përfonda anvìa ch’i l’hai ëd ti. [Intërludi]. 

Ti ’m fase nen deurme: tanta ch’a l’é la tension ch’i sento an mi ch’i peudo gnanca pì preghé! I m’arcòrdo dij bej di passà, che da tant temp a-i son pì nen, cand mie neuit a l’ero pien-e ‘d canson alégre. Contut adess i peudo pa comprende lòn ch’a l’é capitame: che diferensa ch’a-i é da ‘ntlora! Podrìa-lo desse che Nosgnor a l’àbia bandoname për sèmper? É-lo che chiel a sarà ancora bin dëspòst anvers ëd mi? Sò amor, ch’i savìa ch’a l’avrìa mai mancame, é-lo ch’a l’é andass-ne për torné pa pì? Podrìa-lo desse che Nosgnor a l’è dësmentiasse ‘d soa misericòrdia? Podrìa-lo desse che chiel as në sia andass-ne vìa da mi sensa pì’ ‘d compassion e ch’a l’àbia sbatù la pòrta darera ‘d chiel? [Intërludi]. 

I sclamo: “A l’é për lòn che adess i patisso tant: la man dël Pì-Àut a agiss pì nen coma ch’a fasìa anans. Contut, am ven bin an ment tut lòn ch’it l’has fàit, Nosgnor. Mi 'm n'aviso dij portent ch’it fasìe tant temp fà. A son sèmper dë 'dnans a mi përchè i-j penso; i peudo pa chité ‘d pensé ‘d lòn ch’it fasìe ant ël temp passà: përché ancheuj a l’é pì nen parèj? Nosgnor! Tut lòn ch’it fase a l’é sant e bon. A-i é gnun d’àutri ch’a sìa tanme ti.  Ti ‘t ses ël Dé dle maravije grande! Ti ‘t fase conòsse a le nassion forëste tò podèj spetacolos. A l’é për tò brass fòrt ch’it l’has riscatà tò pòpol, ij dissendent ëd Giacòb e ‘d Giusèp. [Intërludi]. 

Cand che ‘l Mar Ross a l’ha vëddute, Nosgnor, soe aque a l’han vardà e tërmolà! Ël mar a l’é butasse a tërmolé fin-a da soe përfondità. Le nìvole a son butasse a campé giù d’eva; ël tron a stronìa dal cél; toe lòsne a sajëttavo tut dantorn. Tò tron a stronìa da j’orissi; le lòsne a anluminavo ‘l mond! La tèra a l’é butasse a tërmolé e a tramblé. Ij tò senté an ëmnavo a travers dël mar, ij tò vieuj  travers d'onde poderose: a l’é dovertasse là na strà che gnun a conossìa d’anans! Ti tl’has ëmnà tò pòpol për cola strà tanme në stròp ëd feje, e Mosé e Aron a l’ero ij sò bërgé.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm