La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 21


21

Ël viagi ‘d Pàul a Gerusalem 

Separass-ne da lor e partì ch’i soma, i l’oma fàit véla për Cos, e ‘l dì dòp për Ròdi e da li fin-a a Pàtara. I l’oma trovà na nav ch’a fasìa la travërsada fin-a an Fenìcia, i soma montaje e i soma partì. I l’oma vëddù an distansa l’isola ‘d Cipro e, passaje dacant a mancin-a, i soma rivà a Tiro, andoa che la nav a l’avìa da dëscarieje ‘d ròba.

I l’oma trovà lì dij cristian e i soma fërmassje set dì. Ora, lor a disìo për lë Spirit Sant che Pàul a montèissa nen a Gerusalem. Contut, passà coj dì-lì, i l’oma torna butasse për la stra. Tuti a l’han compagnane fin-a fòra dla sità; a-i ero ‘dcò soe fomne e soe masnà 'd lor. Ambelelà i l’oma butasse an ginojon an sla riva dël mar e i l’oma pregà, e, dòp d’essisse ambrassà j’un j’àutri, i soma montà an sla nav, e j’àutri a son tornass-ne a soe ca.

A la fin ëd nòstra navigassion, i soma vnù da Tiro a Tolemàide, e dòp d’avèj salutà ij frej ch’a-i ero, i soma fërmass-ie ‘n dì ansem a lor. L’indoman, Pàul e soa compagnìa, partend da lì, i soma vnù a Cesarea e, essend intrà ant la ca ‘d Flip l’evangelista, ch’a l’era un dij set diàcon, i soma fërmasse da chiel. Flip a l’avìa quat fije ch’a l’ero nen marià e ch’a l’avìo ‘l don ëd la professia.

E com i soma stàit lì diversi dì, a l’é rivà da la Giudea un profeta për nòm Àgabo. A l’era vnù a trovene. A l’ha pijà la sëntura ‘d Pàul, a l’ha gropass-la ai pé e a le man, peui a l’ha dit: “Lë Spirit Sant a dis sossì: ‘Ij Giudé a groperan parèj a Gerusalem l’òm a chi ch’a l’é sta sëntura, e a lo daran ant le man dij pagan”. Cand ch’i l’oma sentì cole ròbe-lì, noi e coj ch’a l’ero dël leugh, i l’oma pregalo ch’a montèissa nen a Gerusalem. Ma Pàul a l’ha rësponduje: “Përchè i deve man a piorè? Për mi i son bele che pront nen mach a d’esse gropà, ma fin-a a meuire a Gerusalem për ël nòm ëd Gesù”. Parèj, dagià ch’a podìo nen përsuadilo, i soma stàit chiet a col rësguard e i l’oma dit: “Ch’a sìa fàita la volontà ‘d Nosgnor!”

Pàul a riva a Gerusalem 

Chèich dì dòp, i l’oma prontà nòstri bagagi e i soma montà a Gerusalem. E ‘dcò cheidun dij dissépoj ‘d Cesarea a l’han compagnane e a l’han portane a la ca d’un tal Mnason ëd Cipro, ch’a l’era un dij prim cristian dël pòst. Cand ch’i soma rivà a Gerusalem, ij frej a l’han arsèivune con gòj.

L’indoman, Pàul a l’é vnù con nojàutri a ca ‘d Giaco, e tuti j’ansian a son ëvnuje. I l’oma salutaje e dëspiegaje an detaj tut lòn che Nosgnor a l’avìa fàit an mes ai pagan për sò ministeri.

Cand ch’a l’han sentì lòn, a l’han dàit glòria a Nosgnor e a l’han dit: “Frel, it vëddes vàire ch’a-i é ‘d mijé ‘d Giudé ch’a l’han chërdù, e a son tuti fërvoros për la Lege. Ora, lor a l’han sentì parlé ‘d ti che ti ‘t mostre a tùit ij Giudé ch’a son an tra ij pagan d’arnunsié a Mosè, disand ch’a deuvo nen fé sirconcide ij sò fieuj, nì ‘d vive conforma le nòrme ebràiche. Còs é-lo donca ch’i l’oma da fé? Sensa dubi tuti già a savran che ti ‘t ses rivà! Fé donca lòn ch’it andoma a dite. I l’oma sì quat òm ch’a l’han fàit un vot.  Pija con ti sti òm-sì e giontete a lor cand ch’a faran soa sirimònia ‘d purificassion, e contribuiss con lor përch’ as toson-o la testa, e che tuti a sapio che le còse ch’a l’han sentì dì ‘d ti, a l’é gnente, ma che ti ‘t séguite bin a feje ubidiensa a la Lege.

Riguard a coj ch’a son convertisse an tra ij pagan, i l’oma bin scrivune e i l’oma ordinaje mach ch’as asten-o dal mangé la carn ch’a l’é stàita sacrificà a j’idoj, dal sangh, da le bestie strangolà e da le relassion sessuaj ch’a son nen legitime”.

Pàul a l’é arestà 

Anlora Pàul a l’é pijasse ansema coj òm e ‘l dì dòp, essend-se purificà ansem a lor, a l’é intrà ant ël Templi e parèj a l’ha fàit savèj an pùblich la data che ij sò vot ëd lor a sarìa terminà, fin che l’oblassion a fussa presentà për ciaschëdun ëd lor.

Com ij set dì a l’ero scadù, chèich Giudé da la provinsa dl’Asia, avend vëddù Pàul ant ël Templi, a l’han cissà na solevassion contra ‘d chiel e al’han butaje le man adòss, an crijand: “Gent d’Israel, giutene! Sto-sì a l’é l’òm ch’a va an gir daspërtut a prediché contra nòst pòpol e ch’a dis a tuti ch’a l’han nen da scoté nòstre lege. Sto-sì a l’é col ch’a parla contra ‘l Templi - e che fin-a a l’ha antamnà ës leugh sant fasendje intré dij pagan!”. A disìo parèj përchè ch’a l’avìo vëddulo ant la sità con Tròfimo d’Efeso e a pensavo che Pàul a l’avìa falo intré ant ël Templi.

Tuta la sità a l’era stàita agità e ‘l pòpol a l’era corù ansilì. Parèj, avend ciapà Pàul a l’han rablalo fòra dal Templi e a l’han sùbit sarane le pòrte. Com a sercavo ‘d masselo, la vos a l’é vnùa al comandant dël regiment roman che tuta Gerusalem a l’era an tumult. Parèj tòst a l’ha pijà ‘d soldà e ‘d senturion e a l’é corù da lor, e la gent, cand ch’a l’ha vëddù che ‘l comandant e le trupe a vnisìo, a l’han chità ‘d deje adòss a Pàul.

Anlora ‘l comandant, essendse avzinà a Pàul, a l’ha arestalo e a l’ha ordinà ch’a fussa gropà con doi caden-e. Peui a l’ha ciamaje a la gent chi ch’a l’era, Pàul, e còsa ch’a l’avìa fàit.  Tutun, da la gent j’un a crijavo na ròba, e j’àutri n’àutra. Dàit ch’a podìa savèj gnente ‘d sicur da tut col tapage, a l’ha comandà che Pàul a fussa mnà an caserma. Cand ch’a l’é rivà a jë scalin dla caserma, tanta a l’era la violensa dla gent, che ij soldà a l’han dovulo porté aussand-lo ‘d pèis, përchè ‘l populass a-j andasìa dré crijand: “Masselo! Masselo!”.

Difèisa ‘d Pàul dëdnans ai Giudé 

Cand ch’a son intrà an caserma, Pàul a l’ha dit al comandant: “M’é-lo consentì ëd dite cheicòsa?”. E chiel a l’ha ciamaje: “Sas-to parlé grech? Ses-to nen l’egissian che sti dì passà a l’ha cissà la maraja e ch’a l’ha mnà ant ël desert quat mila brigant?”. Pàul a l’ha replicaje: “Nò, mi i son un Giudé ëd Tars ëd Cilicia, sitadin ëd na sità ch’a l’é bin conossùa. It prego, përmëtt-me ‘d parlé al pòpol”. Anlora ‘l comandant a l’ha përmëtujlo, e Pàul, drit an pé ans sij scalin dla caserma a l’ha fàit segn al pòpol con la man. A l’é fasse parèj un grand silensi, e a l’ha parlaje ant la lenga dij Giudé.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
At