La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Osea/Osea 11


Osea

11

L’amor ëd Nosgnor për sò pòpol 

Nosgnor a dis: Quand Israel a l’era na masnà, i-j vorìa bin, e i l’hai ciamà mè fieul ch’a seurtèissa fòra da l’Egit. Contut, pì i lo ciamava, pì chila a së slontanava da mi, e a smonìa ‘d sacrifissi a le mistà ‘d Baal e a brusava d’ancens a d’ìdoj. Mi meidem i mostrava a Israel a marcé e i la tnisìa për man, ma chila a sa nen o gnanca a-j n’anfà gnente ch’i j’era mi ch’i-j stasìa dapress. I tirava Israel anvers ëd mi për ël mojen d'angasse d’afession e d’amor. I l’hai gavaje da còl ël giov, e mi medesim i l’hai bassame për deje da mangé. 

Ma dàit che mè pòpol a s’arfusa d’artorné a mi, lor a artornran an Egit e a saran forsà a serve l’Assìria. La guèra a vërtojerà për soe sità; ij sò nemis a chërperan tota soa fòrsa ‘d lor contra ‘d soe pòrte. A -j dëstruvran parèj ch’a saran angabiolà dai sò midem disègn gram, përchè mè pòpol a l’ha la determinassion ëd chiteme. Lor am ciamo ël Pì-Àut, ma a l’é pa vera ch’am rendo onor. 

Coma podrìa-ne mai chitete, òh Israel? Coma podrìa-ne mai lassete andé? Coma podrìa-ne mai dëstruvte tanme Adma, o dësblete tanme Zeboim? Lolì am briseria ‘l cheur përchè mia compassion a dësborda.

Nò, i darai nen ësfògh a mia zara. I dëstruverai npa Israel dël tut, përchè ch’i son Dé e nen n'òm mortal. Mi i son an tra ‘d voi ël Sant e i vnirai pa për dëstruve. Un bel dì mia gent am vnirà dré. Antlora mi, ël Signor, breugg-rai tanme ‘n leon, e quand i lo farai, ij mè fieuj a artorneran an tërmoland da l’orient. A vniran da l’Egit tanme ‘n vòl d’osèj. Tërmoland tanme ‘d colombe, lor a artorneran da l’Assiria.

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Osea