La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 34


Esechiel

34

Professìa contra ij bërgé 

I l'hai arsèivù na rivelassion dël Signor ch'a disìa: “Fieul ëd l'òm! Profetisa contra ij bërgé d'Israel, profetisa e dije ai bërgé: ‘Sossì a l'é lòn che 'l sovran Signor a dis: Guai ai bërgé d'Israel ch'a cudisso mach lor medèsim! Dovrìo-ne nen cudì soe fèje? I në bèive 'l làit, i në porteve a còl la lan-a, i në masele le bestie pì bele, ma le fèje i-j cudisse pa! I l'eve nen rinforsà le fèje débole, varì cole ch'a j'ero malàvie, bindà le ferìe, andàit a sërché cole ch'a j'ero përdusse, ma i l'eve dominaje con durëssa e violensa. A son spatarasse përchè a l'avìo gnun bërgé e a son dventà 'd mangé për le bestie sarvaje. Mie feje a son andàite 'd sa e dlà për le montagne e an su  minca colin-a àuta. Mie feje a son andàite dësperdùe an su tuta la facia dla tèra e gnun a l'é 'ndàit a sërcheje e armneje a la bërgerìa.

Për sta rason, vojàutri bërgé, scoté la paròla dël Signor: Com' a l'é sicur ch'i vivo, ël Signor sovran a fortiss: mie feje a son dventà 'd pijàite, a son dventà 'd mangé për tute le bestie sarvaje. A-i era gnun bërgé ch'a-j cudjèissa, le feje. Ij mé bërgé a son nen andàit a sërché e 'rmen-e mie feje, ma a l'han mach cudì lòr midem, a l'han pa cudì mie fèje. Për sta rason-sì, vojàutri bërgé, scoté la Paròla dël Signor: Sossì a l'é lòn ch'a dis ël sovran Signor: Vardé, adess im buto contra ij bërgé d'Israel! A dovran deme andarera mie feje. I-j lasserai pì nen feje da bërgé. I s-ciancherai mie feje da soa boca, parèj ch'a sio pì nen për lor ëd ròba da mangé. Përché sossì a l'é lòn ch'a dis ël sovran Signor: Vardé: mi medèsim i andrai a l'arserca 'd mie feje e i-j troverai. I sarai tanme 'n bërgé për sò stròp dësperdù. I troverai mie feje e i j'arcupererai da tùit ij leugh anté ch'a son përdusse quand ch' a l'era fiosch e scur. Mie feje i-j farai seurte d'ant le nassion e i-j archeuierai dai pais foresté. I-j porterai torna an sò pais. I-j farai pasturé an sle montagne d'Israel, aranda dij torent e an tùit ij leugh anté ch'a sta la gent. Vera, i-j darai ëd bon pasturagi an sj'àute colin-e d'Israel. Ambelelà as cogeran pàsie ant ij bej leugh e a saran sodisfàite dla bon-a erba dle colin-e. Mi medèsim i farai pasturé mie feje e mi medèsim i-j farai cogé an sl'erba, a fortiss ël sovran Signor. I andrai a l'arserca dle feje dësperdùe e i-j farai artorné cole ch'a 'ndasio dëdsà e dëdlà sensa ch'a savèisso 'ndoa ch'a l'ero. I-j binderai le ferìe e rinforserai cole ch'a son malavie. I dëstruverai, nopà, coj bërgé ch'a l'ero angrassasse e fasse fòrt grassie a mè stròp. Ëdcò lor i-j faraj mangé - ma 'd mè giudissi!

E vojàutri, mè stròp, sente lòn che 'l Signor a dis a sò pòpol: "Vardé, i sarai 'l giudes ëd minca feja, 'd minca moton e 'd minca boch. É-lo nen pro d'avèj ciapà 'n bon pastoragi mach për vojàutri? Veule-ne 'dcò sbërgnaché lòn ch'a-i resta? Ë-lo nen pro për vojàutri 'd bèive d'eva ciàira? Veule 'dcò antërbolé lòn ch'a-i resta con vòstri pé? Përché a dovrìa mè strop mangé lòn ch'i l'eve sbërgnacà e bèive l'eva ch'i l'eve 'ntërbolà?  Për sta rason, scoté lòn ch' ël sovran Signor a dis: I giudicherai pro fra la feja grassa e la feja màira. A l'é vojàutre, feje grasse, ch'i l'eve possognà con ij fianch e con le spale e i l'eve slontanà le feje débole a cornassà fin-a tant ch'i l'eve sbërgiairaje là fòra lontan. Për lòn mi i arcupererai mie feje e a patiran pi nen d'abus. I giudicherai ògni bestia dlë strop. I stabilirai su 'd lor un sol bërgé: a sarà Chiel a mneje an pastura, visadì mè servidor David. A sarà Chiel a deje da mangé e a-j sarà ël bërgé. Mi, ël Signor, i sarai sò Dé e mè servidor David a sarà 'n Prinsi fra 'd lor; Mi, ël Signor, i l'hai parlà. I sigilerai con lor un Pat ëd pas e i taparerai via dal pais tute le bestie sarvaje, parèi che mie feje a peusso stesne al sicur ant ël desert e fin-a deurme 'nt ij bòsch. I benedirai mè pòpol e soe ca aranda a la colin-a santa e 'nt la stagion adata, i farai vnì la pieuva ch'a l'han dabzògn. A-i saran ëd ramà 'd benedission. J'erbo dij camp a daran sò frut e la tèra a porterà n'abondansa d'arcòlt. A vivran an tuta sicurëssa an sòa tèra. A 'rconosseran ch'i son ël Signor quand i s-ciaperai la stanga 'd sò giov e i-j salverai da la man ëd coj ch'a l'avìo faje d'ës-ciav. A saran pì nen na pijàita për d'àutre nassion e le bestie sarvaje a-j divoreran pa pì. I rendrai soa tèra famosa për l'abondansa 'd sò racòlt, parèj che mia gent a patirà pì nen la famin-a e le svergne 'd nassion forëstere. Anlora a 'rconosseran, che Mi, ël Signor, i son con lor e che lor a son mè pòpol, la ca d'Israel, a fortiss ël Dé sovran. Vojàutre, mie feje, lë strop ëd mè pastura, i seve mè pòpol, e mi i son vòst Dé, a fortiss ël Signor sovran.

Nòte 

 
Bibia
Testament Vej
Esechiel