La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 41


Giòb

41

Dëscrission dël Leviatan 

(40:25) Miraco, peudes-to pësché 'l Leviatan con l'amon e ten-e con na còrda fërma soa lenga? Opura, pianteje un gorèt ant ël nas e përtuseje le ganasse con un cròch rampin? At fara-lo, miraco, bonben ëd sùpliche d’avèj pietà ‘d chiel e a t'adrësserà forse 'd paròle dosse? Forse che a farà n'aleansa con ti, përchè ti 't lo pije da servent për tuta soa vita për sempe? It dësmoreras con chiel, parèj d'un passaròt, o gropand-lo a 'n cordin për toe filandrëtte? Faran-lo a tòch le companìe 'd pësca e as lo divideran ij pëssé?  Sara-lo soa pel sernià 'd flece e soa testa con l'arpon? S’it n'ancale a buteje toa man an sla testa, it në viseras për sempe ‘d felo pa pì! 

(41:1) S’it ëspere d’andé a ciapelo coma ch’a fan ij cassador con d’àutre bestie, pensje gnanca! Basta mach vëdlo për robaté a tèra parèj d'un sach. Gnun a sarìa tant coragios da ancalesne a bustichelo. Chi podra-lo sté frem an facia ‘d chiel? 

Chi ch’a l’ha ‘mprestame mai cheicòsa ch’i l’avèissa da dèjlo andré? Tut lòn ch’a-i é sota ‘l cel a l’é  mè!

Ij mèmber ëd ël Leviatan 

E sensa parlé dla fòrsa dle mémbra dël Leviatan: a-i é gnun parèj ëd chiel an potensa. Chi a podrìa-lo scortielo e intreje drinta a l’armura? Ha-lo cheidun dovërtaje a fòrsa soa boca? Ij sò dent a fan ëspavent! Le scaje ‘d soa schin-a a son tanme në scu, saldà ansema s-ciasse; as toco un-a con l'àutra, parèj ch'a-i passa gnanca l'aria. A stà ansema con gran sativura, sensa ch’as peussa separelo. Quand ch’a stranùa a campa fòra dë splùe e ij sò euj a son ëd parpèile d'aurora. Vera: da soa boca a parto 'd flambà, a spricio splùe 'd feu! Da soe nariss a-i seurt ëd fum, parèj ëd na caudera che a beuj an sël feu. Pròpi parèj: sò fià a brusa 'd carbon e da soa boca a-i seurto ‘d fiame. La fòrsa a l'é 'nt sò còl e a fà tëmma mach a vardelo. Le giogaje dij mùscoj tùit ansema ëd soa carn a son satìe; ansima 'd chiel a son fërme, as peul pa penetreje. Sò cheur a l'é dur parèj ëd la pera, tanme la pera 'd sota dla mòla. Cora che a s'àussa, ij fòrt a së sbaruvo e për lë sparm a resto antërdoà. La spa ch'a dovèissa ciapelo a l'ha nen d’efet, e gnanca la lansa , la flecia o 'l zavelòt. Ël fer a-j fà gnanca ‘l gatij e a jë smija ‘d paja, ël bronz për chiel a l’é tanme 'd bòsch camolà. A son pa le flece ch'a peulo felo scapé: fin-a le pere dla franda a jë smijo ij bulon ëd le granaje. Na massòca a jë smija dla strobia e a së sbefia dla vibrassion ëd le lanse. Sota, a l'ha 'd ciap pontù e a së strusa parèj ëd n'erpi an sël teren mòl. 

Ël Leviatan a fà arbeuje 'l vërtoj parèj ëd na pèila, a fà dël mar n'amolin ëd liniment. As lassa darera na rela bianca e 'l balatron a compariss gris parèj ëd na testa canùa. A-i é gnun parèj ëd chiel an sla tèra, a l'é fàit për avèj gnun-e pau. A l'han tëmma 'd chiel tute le creature bele ch’a sio boriose; a l'é  rè dzora tut lòn che a-i é 'd pì superb.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob