La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Gioel/Gioel 3


Gioel

3

Ël progèt ëd Nosgnor ëd giudiché le nassion 

Përchè an coj dì-là, an col temp-là, quand ch' i stabilirai torna Giuda e Gerusalem, Mi i butrai ansema le gent, i-j farai calé ant la comba 'd Giosafat: ambelelà mi i 'ntrerai an giudissi con lor për motiv d'Israel, mè pòpol e mia ardità, che lor a l'han ësbardlà an tra le nassion e a l'han fàit le part ëd mè pais. Lor a l'han tirà le sòrt për mia gent, a l'han cambià na masnà con ëd bagasse, a l'han vendù le fije për ëd vin e a l'han beivù! 

E 'dcò vojàutri, Tir e Sidon, còs ch'i veule da mi? E tuti voi, contrà 'd Filistìa, iv pijerev-ne d'arvangia contra mi? Ma se vojàutri i veule vendicheve 'd mi, dun-a mi 'v farai tombé l'arvangia dzora 'd vòstre teste! Voi ch'i l'eve piàit mè argent e mè òr, ch'i l'eve portà ant ij vòst templ ij mè tesòr pressios, I l'eve venduje ai Grech ij fieuj 'd Giuda e 'd Gerusalem, për ëslontaneje da sò pais! E bin! Mi i-j ciamerai d'andova ch'i l'eve venduje, e i farai torna tombé vòstre assion dzora 'd vòstre teste! I vendrai vòstri fieuj e vòstre fije, i-j butrai an podèj dij fieuj 'd Giuda, che a-j vendran ai Sabej, a na gent lontan-a, përchè Nosgnor a l'ha parlà.

Ël giudissi ant la Valada 'd Giosafat 

Publiché sòn an tra le gent: Parié la guèra! Ciamé ij vajant! Ch'a ven-o, ch'a monto tùit j'òm ëd guèra! Feve d'ëspà con vòstre sape, ëd lanse con vòstre faussìe, che 'dcò 'l pì débol a peussa dì: "Mi i son un guerié". Sah! Vnì-sì tute voj, gent ëd j'anviron, e buteve tute ansema ambelelà! Nosgnor, fà vnì giù ij tò vajant! Che le nassion as dësgagio e che le gent a monto a la valada 'd Giosafat, përchè ambelelì i starai astà për giudiché tuti ij pòpoj d'antorn.
Deje man a la faussìa: l'amson a l'é mur; vnì, sgnaché, përchè 'l tòrcc a l'é pien; e le tin-e a verso, da tanta gramissia ch'a-i è! 

Ël mond dël mond ant la Comba dla Decision! Perchè 'l Dì 'd Nosgnor a l'é davzin ant la Valada dla Decision! Ël sol e la lun-a a vniran ëscur e le stèile a përdran sò splendrior. Nosgnor a breugia da Sion, a fà sente Soa vos da Gerusalem; ij cej e la tèra a tërmolo! Ma Nosgnor a sarà na sosta për soa gent, na fortëssa për j'Israelita!

La presensa dël Signor an Sion 

Antlora voi i savreve che mi i son Nosgnor, vòst Dé ch'a stà a Sion, mia montagna santa! Gerusalem a sarà 'n leu sacrà; jë strangé a-i pass-ran pa pì! An col dì-là, le montagne a stisseran ëd vin neuv, e 'l làit a scorerà për le colin-e; an tùjt ij torent ëd Giuda j'eve a scoreran. Na sorgiss a s-ciodrà da la Ca 'd Nosgnor e a bagnerà la Comba dle Gasìe. L'Egit a sarà na desolassion për motiv ëd le violense fàite ai fieuj ëd Giuda, për ël sangh nossent ëspantià për ij sò pais. Ma Giuda a sarà abità për sèmper e Gerusalem për tute le generassion.Mi i farai arvangia 'd sò sangh, i lo lass-rai pa sensa punission, e Nosgnor a l'avrà soa Ca an Sion.

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Gioel