La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 74


Ij Salm

74. Nosgnor! É-lo che ti ‘t l’has arpossane për sèmper? 

 Ël Salmista, ch’a l’avìa giusta fàit l’esperiensa dla devastassion dl’invasion a Gerusalem dij Babilonèis dël 586 a. C. , a ciama a Nosgnor ëd consideré ij patiment d’Israel e d’antërven-e an favor ëd soa gent. A fà la dëscrission dël templi an rovin-a, a ‘rciama a la ment la potensa ‘d lòn ch’a l’avìa fàit Nosgnor ant ël passà, a ‘mplóra misericòrdia, e a ciama che ai nemis ëd Nosgnor a-j tomba adòss sò giudissi.

Na càntica ‘d contemplassion scrita da Asaf. Nosgnor! É-lo che ti ‘t l’has arpossane për sèmper? Përchè ‘l feu ‘d toa ira tant a brusa contra lë strop che ti ‘t pasture? Fà memòria dla comunità ch’it l’has fàit toa tant temp fa; ëd toa tribù ch’it l’has riscatà; dël mont Sion, anté ti 't l’has abità. Bogg-te, but-te ‘n marcia e va a vëdde j’afrose ruin-e, e tùit ij darmagi che ij nemis a l’han fàit a tò santuari. Ij tò nemis a breugio an mes a tò santuari; a àusso ij sò drapò ‘d bataja. A l’é coma coj ch’a àusso ij sò assul për fé ‘d bòsch ant na foresta. Con d’apie e con ëd pich lor a s-ciapo a tòch ij bej panej scurpì dël templi. A l’han daje feu a tò santuari tant ch’a l’é restane mach ëd brise; a l’han profanà ‘l leu ch’a pòrta tò nòm. A l’han disse an sò cheur: “Dësbloma tut! Ch’a në resta pì nen”. Parèj a l’han fàit andé a feu tùit ij leugh anté che Nosgnor a l’era adorà. 

I vëddoma pa pì ij tò segn miracolos; a l’é restaje pì gnun profeta, e gnun ëd nojàutri a sà vàire ch’a durerà sta situassion-si. Fin-a che mira, Nosgnor, it përmëttras che ij tò nemis at diso d’ansolense e ‘d bëstëmmie? It jë lasseras dzonoré tò nòm për sèmper? Përchè artenes-to toa man, toa man drita? Tirla fòra dal pét andoa ch’it l’has stërmala e faje sente chi ch’a sìa ‘l padron! 

Pura, ti, Nosgnor, da sèmper it ses mè rè, col che, vitorios, a compiss d’at ëd liberassion an sla tèra. A l’era ti che, con toa fòrsa, ch’it l’avìe spartì ‘l mar an doi e trancià la testa ai mostro dël mar. A l’era ti ch’it l’avìe crasà le teste dël Leviatan e 'nvità a mangess-lo le bestie dël desert. A l’era ti ch’it l’avìe fàit ësgorghé d’adoss e ‘d torent, e ch’it l’has fàit sëcché ‘d rivere ch’as pensava pa ch'a podèisso dësparì. Ti ‘t ses padron tant dël dì che dla neuit, col ch’a l’ha butà a sò pòst ël sol e la lun-a. A l’é ti ch’it l’has ëstabilì ij termo dla tèra, e a l’é ti ch’it l’has fàit tant l’istà che l’invern.

Nosgnor! Ten a ment j’improperi che ‘l nemis at adressa e ‘d coma ‘n pòpol insìpid e fat a fà disonor a tò nòm! Bandon-a pa la vita ‘d toe tórtole a ‘d bestie servaje. Dësmentie pa dij tò pòver. Arcòrd-te dle promësse dl’Aleansa, përchè ‘l pais a l’é pien ëd leu sòmbr anté ch’a dómina violensa e 'ngiustissia. Lassa pa che coj ch’a son crasà a sio torna umilià; a l’opòst, fà che ij pòver e jë bzognos a làudo tò nòm. 

Nosgnor! Àuss-te e dësfend toa càusa! Arcòrd-te ‘d coma sta gent sensa sust at ofend për tut ël di! Fà pa visa ‘d nen sente lòn ch’a diso ij tò nemis e ij braj ëd coj ch’at dësfido e che mai a chito!

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm