Gemma Cattero/L'ùltima masnà
Artorn

L'ùltima masnà 

-Còs sèrchës-to, lì sol, tra le ruvin-e?
-Tra ste ruvin-e i serco mia cartela,
mé liber, mè scartari e ‘l banch dë scòla:
mi i sai pa scrive…
-Còs fas-to, cit, ant ël solé ‘d toa nòna?
-I serco neuit e dì veje dëmore
che ‘nt j’armari dij mòrt d’ampess a deurmo,
mi i sai pa gieughe…
-Còs guardës-to da ij veder ëd toa fnestra?
-Mi  i guardo, ij pra, le bele fior ch’as deurvo
le farfale, j’oslin, ij grij ch’am ciamo,
mi i sai pa core…
-Chi ch’it ëspete, a st’ora, an mes dla piassa?
-Tuti j’amis ‘d mé temp, costa l’è l’ora
për gieughe ansem, prima che neuit a ven-a
ma gnun a riva…
-It vëddo sagrinà: përché ch’it piore?
-Mi i serco daspërtut ël cheur ‘d mia mama,
a fa tant frèid ancheuj, l’hai por ch’a gela,
i veuj scaudelo…

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Gemma Cattero