Neuv Sermon Subalpin/I l'oma pròpi gnun dirit a la grassia 'd Nosgnor
Artorn

I l'oma pròpi gnun dirit a la grassia 'd Nosgnor!  

"Che 'd preteise!" i replicoma quaivòta a quaidun ch'a pretend ëd favor che, an efet, a n'ha gnun titol d'arsèivje! Dëdnans a Nosgnor Dé tanti a l'han pretèise grande, ma as rendo nen cont che, për motiv dij sò pëccà 'd lor, a podrìo ciameje pròpi gnente! A-i é, contut, coj ch'a son ùmil e che sto fàit a l'arconòsso e, an ginojon e con lerme, a-j ciamo a Nosgnor d'avèj misericòrdia 'd lor. Consideroma ancheuj l'episòdi 'd na fomna ch'as acòsta a Gesù con granda umiltà. Com é-lo che Gesù a-j rëspond? Vardomlo dal test ëd March 7:24-30. 

"Apress d’esse partì da là, Gesù a l'é andass-ne ant la region ëd Tiro. Quand ch'a intrava ant na ca, a voria che gnun a lo savèissa, ma a l'ha nen podù resté stërmà. Antlora na fomna ch'a l'avìa na fija tormentà da në spirit impur a l'ha sùbit savù 'd chiel, a l'é vnùa e a l'é campasse ai sò pé. Cola fomna a l'era greca, sirofenissian-a 'd nassensa. A l'ha ciamaje 'd taparé fòra col demòni da soa fija. Ma Gesù a l'ha dije: "Ij fieuj a l’han da mangé për prim, përché a l'é nen giust pijé 'l pan dij fieuj e campelo ai can". Chila a l'ha rësponduje: "A l'é vera, Signor, ma fin-a ij can sota la tàula a mangio ‘d lòn ch'a resta dël pan dij fieuj". Antlora Gesù a l'ha dije: "Përché 't l'has dìt lòn, ti 't peudes andé. Ël demòni a l'é sortì fòra da toa fija". La fomna a l'é tornass-ne a ca e a l'ha trovà che 'l demòni a l'era pròpi andass-ne via da soa fija e che chila a l'era cogià an sò let" (March 7:24-30). 

I l'oma da fé 'n cit ësfòrs për intré ant l'ordin ëd l'ideje dël contest anté ch'as treuva l'episòdi dël vangel ch'i tratoma ancheuj. I podrìo, an efet, comprende 'd manera sbalià le paròle 'd Gesù an ësta conta. Gesù, an efet, a podrìa fin-a smijene malgrassios e nen giust ant la manera che chiel a-j rëspond a cola fomna pagan-a che, ëd manera ùmil, as avzin-a a chiel con fiusa për ciameje la varision ëd soa fiëtta ch'a l'era sagrinà da në spirit salòp. 

An ësta conta, armarcoma 'd ròbe ch'a son ëd pèis: 

(1) Lë spirit salòp ch'a sagrinava cola fiëtta a l'é na dimostrassion ëd la contaminassio moral e spiritual ëd la coltura anté ch'a vivìa. El pëccà a 'ntamnava soa società, l'istess che minca n'àutra società, e a fasìa 'd vìtime. El mond (e lë stil ëd vita dont i na soma còmplice) a 'ntamna 'dcò ij nòstri fieuj e fije, e soens ëd manera tràgica. 

(2) Costa fomna a patiss ëd la tràgica realità già mensionà 'd cola contaminassion, ch'a frapa soa famija midema. A la conòss bin cola realità e a veul ess-ne varìa. Parèj, a ven ëd savèj ch'a-i é Gesù, n'òm ch'a l'ha 'l podèj strasordinari 'd felo. An col moment Gesù a l'era "stërmasse" ma chila a lo va a serché e a lo treuva: "a l'ha nen podù resté stërmà" (v. 24). Cola fomna a pija cossiensa dla realità e dle conseguense negative dël pëccà, e a l'é cissà 'd trové an Nosgnor Gesù Crist la solussion ch'a l'é stërmà an chiel. Gesù as fà trové da coj ch'a lo serco! 

(3) Bele se ij Giudé a fan n'abus ëd l'idèja 'd contaminassion e dël fàit che lor a son ël pòpol sernù 'd Nosgnor Dé, Gesù a convàlida, a compròva che coj concèt a son ëd vrità. La fèj ebràica a ven për prima e, da la mira 'd Nosgnor Dé, cola ch'i podrìo ciamé "na discriminassion" a l'é dël tut legìtima. A l'é Nosgnor e pa nen nojàutri col ch'a decid lòn ch'a l'é giust. 

(a) Nosgnor Dé a l'ha e a l'ha sèmper avulo, ant la curnis ëd cost'umanità condanà për motiv ëd ël pëccà, un pòpol ch'a l'é 'l sò, sernù a salvëssa për grassia. Es pòpol a l'é l'ogèt ëd l'amor esclusiv ëd Nosgnor Dé, ëd benedission soe pròprie, e a l'é 'n pòpol ëd sicur privilegià. Conform a la Bibia, a l'é pa ver che Nosgnor Dé a veuja bin a tuti ant l'istessa manera. La Bibia, ëd cost concèt-sì, a dà na ciàira testimoniansa. Edcò an sossì, Nosgnor Dé a l'é dël tut giust. El criteri dla giustissia midema a l'é lòn che chiel a fà. 

(b) La contaminassion moral e spiritual ëd l'umanità a l'é 'n fàit. El pëccà a contàmina la creatura uman-a e Gesù a l'é vnùit a purifichess-la.  

(4) L'insistensa e la fej ëd cola fomna, s'as podrìa dì parèj, "a-j dà la qualifica" për podèj arsèive le benedission ëd Gesù Crist, e chila midema a l'é sernùa, ciapà, da Gesù për dventé 'dcò chila na part ëd ël pòpol ëd Nosgnor, bele s'a l'é d'estrassion pagan-a. An Gesù Crist, ël pòpol ëd Nosgnor a së slarga a 'd gent ëd minca nassion, precis coma ch'a l'avìo nunsià ij profeta d'Israel.  

(5) Giudé e 'd gent d'àutre nassion a pijo part ansema dl'istessa realità dël pëccà. Tùit e doi a son ciamà a  d'arconòsse ij guast che 'l pëccà a l'ha causà e che l'euvra 'd salvëssa 'd Gesù a n'é la solussion. A-i é gnun-a salvëssa fòra da Gesù 'd Nasaret, ch'a l'é 'l Crist, ël Mesìa. Gnun-a salvëssa fòra 'd chiel, sia për i Giudé che për tuti j'àutri. 

PREGHIERA 

Nosgnor! Im avzin-o a Tò Fieul Gesù Crist con umilità dl'istessa manera ch'a l'avia falo cola fomna sirofenissian-a. I sai bin ch'i l'hai pròpri gnun dirit d'arsèive tò amor e toe benedission, ma it prego d'acordeme la grassia 'd podèj fé part ëdcò mi a tò pòpol sernù. I veuj esse pur, net, da minca pëccà e lìber da tute soe conseguense. Amen.

Pàul Castlin-a