La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Ester/Ester 2


Éster

2

Éster a vniss regin-a al pòst ëd Vasti 

Dòp ëd sòn, quand che la flin-a dël rè a l'é pasiasse, chiel a l'é visass-ne 'd Vasti, ëd lòn che chila a l'avìa fàit 'd lòn ch'a l'era stàit decidù për chila. Antlora coj ch'a stasìo al servissi dël rè a l'han dit: "Ch'as serco pr' ël rè 'd fije vèrgin e piasose a vëdd-se; ch'ël rè a stabilissa 'd comissari an tute le provinse 'd sò regn, ch'as buto ansema tute le fije piasose e vèrgin ant la regia 'd Susa, ant la ca dle fomne, sota la vardia d'Egai, eunuch dël rè e vardian ëd le fomne, ch'a-j darà lòn ch'a l'han da manca për vestisse; la fija ch'a-j piasrà al rè a vnirà a esse regin-a al pòst ëd Vasti". Sòn a l'é piasuje al rè ch'a l'ha fàit parèj.

Ora, an la sitadela 'd Susa a j'era un Giudé ciamà Mardoché, fieul d'Ilàir, fieul ëd Simei, fieul d'un Beniaminita,  ch'a l'era stàit deportà da Gerusalem an tra coj ëmnà an esili con Ieconia rè 'd Giuda da Nabucodonesar rè 'd Babilònia. Chiel a l'avìa anlevà Cadassa, visadì Éster, fija d'un sò barba, përché chila a l'avìa përdù pare e mare. La fija a l'era bela da vëdd-se e piasosa d'aspét; a la mòrt dël pare e dla mare, Mardoché a l'avìa pijala coma fija soa.

Quand che l'òrdin dël rè e sò edit a son ëstàit ëspantià e vàire fije a son trovasse ant la sitadela 'd Susa sota la vardia d'Egai, vardian ëd le fomne, ëdcò Éster a l'é stàita pijà ant la regia sota la goerna d'Egai, vardian ëd le fomne. La tòta a l'é piasùje motobin a Egai e a l'é intrà an soe bon-e grassie; chiel a l'é dasse da fé për troveje lòn ch'a l'avìa da manca për vestisse e mangé. A l'ha daje set servente sernùe ant la regia e a l'ha assegnà a chila e a soe creade l'apartament pì bel ant la ca dle fomne.

Éster a l'avìa fàit pa savèj sossì nì soa famija, nì soa gent, përché Mardoché a l'avìa proibijlo. Tùit ij dì chiel a spassigiava 'dnans a l'andron ëd la ca pr' avèj 'd neuve an sla salùte d'Éster e 'd lòn ch'a podìa essje capità. Tute le fije a dovìo presentesse un-a pr' un-a al rè Assuer a la fin ëd la scadensa fissà da lë statut dle fomne, visadì dòdes mèis. Parèj a l'era 'l temp ëd preparassion: për ses mèis le fije a dovravo l'euli 'd mërra, e për ses d'àutri mèis ëd balsam e d'onguent ch'as dovravo për soagné la blëssa feminin-a. Quand che la fija as presentava al rè, a otnìa tut lòn che a ciamava për passé da la ca dle fomne al palass real. Chila a-i andasìa la sèira e, l'indoman matin, as portava a n'àutra ca, goernà da Sasgas, l'eunuch real ëd le concubin-e. Chila as në tornava pa dal rè a meno che 'l rè a la vorèissa e a la ciamèissa për nòm. Ma Éster, fija d'Abicail, chiel midem barba 'd Mardoché ch'a l'avìa adotala coma fija, quand ch'a l'é rivaje sò moment ëd portesse dal rè, a l'ha ciamà gnente d'àutr ëd lònch'a l'avìa dije Egai, l'eunuch real vadian ëd le fomne. E varda-lì che Éster a l'ha trovà grassia con tuti coj ch'a l'avìo vedula. Ël mèis ch'a fà des, Tebet, chila a l'é stàita portà dal rè Assuer, ant ël palass real ant l'ann ch'a fè sèt ëd sò regn, e 'l rè a l'ha preferila a tute j'àutre fomne, chila a l'ha trovà favor e grassia con chiel, pì che tute j'àutre fije. Donca, chiel a l'ha posà la coron-a real ëdzora 'd soa testa 'd chila e a l'ha sernula coma regin-a al pòst ëd Vasti.

Dòp ëd sòn, ël rè a l'ha dàit un bel disné, ël festin d'Éster, a tùit ij grand ufissiaj e servidor, a daje 'n dì 'd festa e' d remission dle taje a tute le provinse e prodigà 'd present con liberalità regal.

Mardoché a ven a savèj d'un complòt contra 'l rè Assuer 

Passand coma le fijëtte ant la sconda ca, Éster a l'avìa nen fàit savèj tut sòn, nì a soa parentela, nì a sò pòpol, coma ch'a l'avìa dije Mardoché, e chila a andasìa anans a goerné j'istrussion dël temp ch'a l'era sota tùa. Antlora Mardoché a l'era a disposission ëd la Pòrta Real. Malcontent, doi eunuch reaj, Bitan e Teres, dël còrp ëd le vardie dl'uss, a l'han complotà 'd sassiné rè Assuer. Savulo ch'a l'avìa, Mardoché a l'ha anformane la regin-a Éster, e chila a l'ha parlane al rè a nòm ëd Mardoché. Dòp n'ancesta, ël fàit a l'é arlevasse ver. Coj doi lì a son ëstàit pendù e, an presensa dël rè, na relassion ëd la stòria a l'é stàita consëgnà ant ël liber ëd le Cronache.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Ester