Rino Serra/Garcia Lorca/036


Pròlogo 
Mè cheur a l’é sì,
Dio mè.
Pianta tò setro ‘n chiel, Nosgnor.
A l’é un pom codògn
Tròp otonal
E a l’é mars.
S-cianca jë schéletri
Ai milan lirich
Che tant, tant a l’han ferilo,
E se për cas it l’has un bech
Gav-je soa scòrsa
Ëd neuja.
Ma s’it veule nen felo
A fà l’istess,
Tente tò cel asur,
Ch’a l’é tant nojos
Ël bal ëd j’astr.
E tò ‘nfinì
Che mi i ciamrai an préstit
Ël cheur a n’amis.
Un cheur con rì
E pin,
E n’arsigneul ëd fer
Ch’arsista
Ël martel
Dij secoj.

Dzor pì, ël Demòni am veul bin,
L’é stàit mè cambrada
A n’esame
Ëd lussuria e ‘l furbacion
A sercherà Margrita
-A l’ha ofrimlo-
Margrita brun-a,
An sle sfond ëd vej uliv,
Con doe tërse da neuit
D’istà,
Përchè mi i squarsa
Soe cheusse bianche.
E alora, oh Nosgnor! 
Ij sareu tant rich
Coma o pì ‘d Ti,
Përchè ‘l veuid
A peul pa paragonesse 
Al vin
Dont ël Diav a riveriss
Ij sò bon amis.
Licor fàit ëd pior.
Còs ampòrta!
A l’é l’istess
Dël tò licor fàit
Ëd trij.

Dime Nosgnor,
Dio mè!
It ësprofondi pa ‘nt l’ombra
Dl’abim!
I soma osej bòrgno
Sensa ni?

La lus va dëstissand-se.
E l’euli divin?
J’onde agoniso.
Mè car?
Gieughe coma se fusso
Ëd soldà?

Dime, Nosgnor,
Dio mè!
A riva pa  a toe orije
Nòstr dolor?
Le bëstëmmie l’han pa fàit
Babeli sensa mon
Për ferite, o at piaso
Ij crij?
It ses ciòrgn? It ses bòrgno?
O it ses baricc
Dë spirit
E it vëdde l’ànima uman-a
Con ton anvertì?

O Nosgnor ansugnichì! 
Varda mè cheur
Frèid
Coma ‘n pom codògn
Tròp otonal
Ch’a l’é marsà!
 
Se toa lus a rivrà
Duverta j’euj viv:
Ma se it continue
A deurme,
Ven, Diav vagabond,
Pelegrin sagnant
Pòrt-me la Margrita
Mòra ‘nmes a j’uliv
Con le tërse da neuit
D’istà,
Che mi i savrai ‘nvischeje
Ij sò euj pensieros
Con ij mè basin macià
Ëd liri.
E sentirai na sèira bòrgna
Mè Rico! Rico!
Lirich,
Mentre tuti ij mè seugn
S’ampinisso ‘d rosà.
Si, Nosgnor, it lasso
Mè cheur antich,
Vad  ciamene ‘mprestit
N’àutr neuv a n’amis.
Cheur con rì 
E pin,
Cheur sensa serp
Né liri.
Robust, con la grassia
D’un giovo paisan
Ch’a traversa d’un sàut
Ël fium.

Vega dë Zujaira 24 luj 1920

Rino Serra
 Poesìa
Leteratura piemontèisa
Garcia Lorca