Rino Serra/Le fior dël mal/138


II. Ël mostro - Ël bacialé 'd na ninfa afrosa 
I

Ti 't ses pa 'd sicur mia cara 
Lòn che Veuillòt a ciama boton. 
ieugh, amor, la tàula pa avara 
A beuj ant ij vej cauderon! 
It ses pì nen frësca, mia cara, 

Mia veja cita! Combin che 
Toe carovane pòch sensà 
Ël lustr bondos l'han savute dé 
Ëd le còse ansissé dovrà, 
Ma 'nciarmante, combin che.

Mi i treuvo për nen nojos 
Ij bej frut dij tò quarant'agn; 
Otogn, son mej tò frut gustos, 
Mej dle fior banaj dij prim agn! 
Nò! Ti 't ses për nen nojos! 

Toa carcassa a l'ha d'agreman 
E 'd grassie particolar, fin-e; 
Mi i treuvo 'd condiment ëstran 
Ant ël creus dle toe salin-e; 
Toa carcassa a l'ha d'agreman! 

Al diav cobie 'd moros ridicole 
Coma la cossa e lë mlon! 
Mi i l'hai pì car toe clavicole 
A cole dël re Salomon, 
Compatisso ste gent ridicole! 

Tòi cavej coma 'n casch bleu, 
A scurisso toa front gueriera, 
Che pòch as n'ancala e pensa e peu 
A scapo via a l'andarera, 
Coma ij cavej d'un casch bleu. 

Ij tòi euj ch'a smijo pàuta, 
Doa a bërlus un càich fanal, 
Doa 'l blèt dla ciafela a risalta 
E a campa 'n ciairor infernal! 
Ij tòi euj a son nèir 'mé pàuta! 

Për sò fot e soa lussuria 
Tò làver amèr an cissa; 
Sto làver a l'é na goduria 
Ch'a n'atira e a n'arpossa. 
Che grand fot! E che lussuria! 

Toa gamba sëcca e muscolosa 
A sà monté 'n sl'àut dij vulcan, 
Malgré fiòca e miseria frosa 
Dansé 'l pì fogos can-can. 
Toa gamba sëcca e muscolosa; 

Toa pel brusà e sensa dossor, 
Coma cola d'un vej gendarme, 
A conòss pa pì 'l sudor 
Mé tòi euj conòsso pì le lerme. 
(Tutun chila a l'ha soa dossor!) 

II 

Fòla, và drita al diav, ch'at brusa! 
Volentera i vnirìa con ti, 
Se costa corsa afrosa 
A causèissa pa emossion an mi. 
Và donca sola al diav, ch'at brusa! 

Mè ren, mè polmon, mè garèt 
A rende omagi an lasso pa 
A sto monsù, con grand rispet. 
"Aidé! L'é davera 'n pecà!" 
A diso ij mè ren e ij mè garèt. 

Oh! Sicurament tant ij seufro 
Përchè ai sabat i peus pa 'ndé, 
Për vëdde, cand a pëtta sorfo 
E 'mé 't je base 'l sarapapié! 
Oh! Sicurament tant ij seufro! 

Mi i son pì che sagrinà 
Ëd nen podej esse tò candlé 
E it ciamo d'esse congedà, 
Flambò d'infern! It peui giudiché 
Mia cara quant i son sagrinà, 

A l'é da tant temp ch'it veuj bin 
E i son pì che lògich! An efet, 
Dël mal, la crema am va bin 
E i-j veuj bin mach a 'n mostro përfet, 
Ëd sicur si! Vej mostro it veuj bin! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire