La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 12


12

Na discussion an sël di ‘d Saba 

An col temp-lì Gesù as n'andasìa un di ‘d Saba an mes d’un camp ëd gran e ij sò dissépoj, ch’a l’avìo fam, a son butasse a cheuje dë spì ‘d gran e a mangéssie. Cand che ij Farisé a l’han vëddù lolì, a l’han dije: “Com é-lo che ij tò dissépoj a fan na ròba ch’a l’é proibìa ‘d fela 'nt un di ‘d Saba!”.

Ma chiel a l’ha rësponduje: “I l'eve nen lesù lòn ch’a l’avìa fàit David un di ch’a l’avìa fam, chiel e soa gent? Coma ch’a l’é intrà 'nt la ca ‘d Nosgnor, e a l’ha mangià ij pan ëd j’oferte, ch’a l’era nen consentije ‘d mangene, nì a chiel nì ai sò, ma mach ij sacerdòt a podìo mangene?” Opura i l'eve nen lesù 'nt la Lege ëd Mosè, che 'nt un di ‘d Saba, ij sacerdòt ant ël templ, a peulo trasgredì l’arpòs dël di ‘d Saba sensa për lòn ess-ne colpèivoj? Ora iv diso ch’a-i é sì un ch’a l’é motobin pì grand dël templi. Ma s’i savèisse lòn ch’a veul dì: I veuj la misericòrdia e pa nen ij sacrifissi, i l’avrìe nen condanà ‘d nossent. Përchè ‘l Fieul ëd l’Òm a l’é Signor fin-a dël Saba”.

N’òm varì ant un di ‘d Saba 

Partì ch’a l’é stàit da lì, Gesù a l’é intrà 'nt la sinagòga. A-i era là n’òm ch’a l’avìa na man paralisà e, për podèj acusé Gesù, a l’han ciamaje: “É-lo consentì d’arsané 'nt un di ‘d Saba?”. Gesù a l’ha rësponduje: “Chi sarà-lo col ëd vojàutri che s’a l’ha na fèja ch’a ven-a tombé 'nt un fòss ëd Saba, a lassa ‘d pijela e ‘d gavejla fòra? N’òm a val motobin ëd pì che na fèja! Siché, a l’é bin consentì ‘d fé dël bin ant un di ‘d Saba!”. Anlora a l’ha dije a col òm: “Feme vëdde toa man”, e col-lì a l’ha sporzujla, e a l’é dventà san-a parèj ëd l’àutra. Peui ij Farisé a son surtì e a l’han tnù consèj contra 'd Gesù për trové na manera për felo meuire.

Gesù, ël servent sernù 

Cand ch’a l’ha savù lolì, Gesù a l’é artirasse da col leugh e motobin ëd gent a l’é andaje dapress, e an tra ‘d lor a l’ha varì coj ch’a l’ero malavi. Contut, a l’ha proibije fòrt che lolì as savèissa an gir. A l’é parèj ch’a l’é compisse lòn ch’a l’avìa nunsià ‘l profeta Isaia: “Vardé lì mè servent, col ch’i l’hai sernù e ch’i-j veuj tanta bin: chiel am fà tant piasì. I butrai an chiel mè Spìrit e chiel a nunsierà la giustissia a le nassion. A contendrà nen, a aussërà nen la vos an pùblich, gnanca as sentirà soa vos ant le piasse. A sfriserà nen la cana ch’a l’é già scrussìa, e a dëstisserà nen la candèila ch’a fuma ancora, fin-a tant ch’a fasa trionfé la giustissia. Sò nòm a sarà la speransa ‘d tut ël mond”.

Gesù e ‘l prinsi dij demòni 

Anlora a l’han ëmnaje n’òm ch’a l’era possedù dal demòni e ch’a l’era bòrgno e mut. Gesù a l’ha arsanalo ëd manera che col ch’a l’era stàit bòrgno e mut a parlava e a vëddìa. Tuta la furfa a l’é stane stupìa, e a disìa: “Sto-sì a sarìa-lo nen forse ‘l Fieul ëd David?”. Ij Farisé, contut, an sentend lòn, a disìo: “Col-lì, s’a scassa ij demòni, a lo fà për ël mojen ëd Belsebù, ‘l prinsi dij demòni!”  Gesù, ch’a conossìa lòn che lor a pensavo, a l’ha dije: “Qualonque règn andoa ch’a-i sìa ‘d division a podrà nen dzorvive, e qualonque sità o famija ch’a l’é dividùa e ch’as fà la guèra, a peul nen duré. S’a l’é Sàtana ch’a scassa Sàtana, a l’é an dëscòrdia con chiel medésim. Com é-lo donca che sò règn a podrà mai duré? E se mi i scasso ij demòni për ël mojen ëd Belsebù, për mojen ëd chi é-lo che ij vòstri esorcista a lo scasso? Ëdcò lor a scasso ‘d demòni, parèj a saran lor ch’av condaneran për lòn ch’i l’eve dit. Se a l’incontrari, mi i scasso ij demòni për ël mojen ëd lë Spìrit ëd Nosgnor, a l’é sicur che ‘l Règn ëd Nosgnor a l’é rivà an mes ëd vojàutri. Com é-lo che un a podrìa intré 'nt la ca 'd n'òm ch’a l’é fòrt e robeje ij sò beni, se, anans ëd tut, a staca nen l’òm fòrt? A l’é antlora ch’a pijerà lòn ch’a-i é 'nt la ca.

Chi ch’a l’é pa con mi, a l’é contra mi e chi a ambaron-a nen con mi, a sbarda.

Ëd conseguensa iv diso: Minca 'n pecà e na bëstëmmia a peulo esse përdonà, ma la bëstëmmia contra lë Spìrit Sant a sarà pa nen përdonà. Chi ch’a parla contra ‘l Fieul ëd l’Òm a sarà përdonà, ma chi ch’a parla contra lë Spìrit Sant a sarà mai përdonà, nì ant ës mond nì ant ël mond ch'a vnirà.

Còse bon-e e còse grame 

S’i piante n’erbo bon, a darà ‘d frut bon, e s’i piante n’erbo gram, a darà ‘d frut gram, përchè dai sò frut as conòss la pianta.  Rassa ‘d vipre! Com é-lo ch’i podrìe parlé bin, vojàutri ch’i seve gram? Përchè la boca a parla da lòn ch’a seurt dal cheur. L’òm onest a gava ’d bon-e ròbe dal bon tesòr ëd sò cheur, e l’òm gram a gava ‘d ròbe grame dal tesòr gram ëd sò cheur. Ora iv diso che ‘d tute le paròle dësutil ch’a diran j’òm a në rendran cont ant ël Di dël Giudissi; Siché da toe paròle it saras giustificà e da toe paròle it saras condanà.

Ël segn ëd Giòna 

Anlora certidun dij magìster ëd la Lege e dij Farisé a l’han dije a Gesù: “Magìster, nojàutri i l’avrìo gòj ëd vëdte fé ‘n segn miracolos”. Ma chiel a-j rëspond: “Sta nassion grama e adùltera a ciama ‘d vëdde ‘n segn miracolos, ma gnun d'àutri segn a-j sarà acordà - con l'ecession dël segn ëd Giòna, ël profeta. Përchè coma che Giòna a l’é restà tre di e tre neuit ant ël vènter ëd na balen-a, parèj ël Fieul ëd l’Òm a starà 'nt ël cheur ëd la tèra. Ant ël Di dël Giudissi, j’abitant ëd Nìnive a s’ausseran për condané la gent ëd costa generassion-sì, përchè lor a l’avìo bin convertisse ëdnans ëd la predicassion ëd Giòna, e ambelessì a-i é cheidun ch’a l’é pì grand che Giòna. Ant ël Di dël Giudissi, la regin-a dël pais dël Sud as aussërà për condané la gent ëd costa generassion-sì, përchè chila a l’era vnùa bin da lontan mach për podèj sente la saviëssa ‘d Salomon, e ambelessì a-i é cheidun ch’a l’é pì grand che Salomon.

Artorn ëd lë spìrit maléfich 

Lë spìrit maléfich, cand ch’a seurt da n’òm, as në va 'nt ël desert an sercand un leugh për arposesse, ma a në treuva pa. Anlora a dis: “Im në tornerai a ca mia da ‘ndoa ch’i son surtì”, e tornà ch’a l’é, a la treuva dësbarassà, ramassà e bele che pronta. Peui as në va a pijesse ansem a chiel set d’àutri spìrit pì gram ancora che chiel che, essendie intrà, a së stabilisso lì 'dcò lor. Parèj, la fin ëd col òm a l’é pess che al prinsipi. A në sarà l’istess con la gent ëd costa generassion grama”.

La mare e ij frej ëd Gesù 

Damentre che Gesù a parlava 'ncora a la gent, a l’é rivà che soa mare e ij sò frej a l’ero fòra ch’a sërcavo ‘d parleje. Cheidun a-j dis: “Toa mare e ij tò frej a son là fòra ch’a vorìo parlete”. Ma chiel a l’ha rëspondù a col ch’a l’avìa dit lòn: “Chi é-la mia mare, e chi son-ne ij mè frej?”. Peui, 'ndicand ij sò dissépoj, a l’ha dit: “Coj-là a son mia mare e ij mè frej. Përchè chiunque a farà lòn ch’a comanda mè Pare ch’a l’é an cel, col-lì a l’é mè frel, mia seure, e mia mare”.

Nòte 
Testament Neuv
Maté

Bibia