La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Giaco/Giaco 1


Giaco

1

Salut 

Giaco, sërvent ëd Dé e 'd Gesù Crist, a saluta le dódes tribù dësbergiairà për ël mond.

Preuve e tentassion 

Mè frej e seur, considerelo nen d'àutr che 'd gòj cand ch'av càpita 'd tombé 'nt ògni sòrt ëd preuve, savend che la preuva 'd vòstra fede a fà chërse la passiensa. Contut, lassé che la passiensa a chërsa, përchè, cand ch'a sarà dël tut dësvlupà i sareve përfet e compì, ëd manera ch'av mancherà gnente.

Se cheidun ëd vojàutri a manca 'd saviëssa, ch'a la ciama a Nosgnor, e chiel, ch'a l'é generos cand ch'a fà 'd don, a-j lo darà sensa arproceje nen. Contut, ch'a la ciama con fiusa, sensa avèj ëd dubi; përchè col ch'a dubita a l'é parèj ëd n'onda dël mar, agità dal vent e campà dëdsà e dëdlà. Na përson-a parèj ch'a së speta nen d'arsèive cheicòsa da Nosgnor përchè a l'ha 'l cheur divis, a l'é volùbil an tut lòn ch'as buta a fé.

Ij frej cristian ëd bassa condission ch'as na vanto, përchè Nosgnor a l'ha esaltaje, e coj ëd posission elevà ch'as vanto mach ëd lòn che Nosgnor a l'ha sbassaje. Vera, jë sgnor a vniran passì coma le fior dij pra. Cand ch'a seurt ël sol, sò calor a fà sëcché la pianta, ij làver ëd le fior a tombo e soa blëssa a va a perdse. Parèj jë sgnor, con tuta soa blaga, a perdran tut lòn ch'a l'han.

Nosgnor a benediss coj ch'a soporto con passiensa 'd preuve e 'd tentassion. Apress, cand ch'a l'avran passaje, a arseivran la coron-a 'd vita che Nosgnor a l'ha promëttù a coj ch'a-j veulo bin. Che gnun, cand ch'a l'é provà, a disa: "A l'é Nosgnor ch'am tenta", përchè Nosgnor a l'ha gnun-e tentassion ëd fé 'l mal, e chiel medésim a tenta gnun. Mincadun a l'é tentà mach dai sò desideri, ch'a lo tiro e a lo anciarmo. Apress, costi desideri, cand ch'a son concepì, a fan nasse 'l pecà, e 'l pecà, cand ch'a l'é chërsù an tuta soa fòrsa, a l'é bele pront a massene e dabon a l'ha 'l podèj ëd felo.

Pijé nen 'n bàilo, mè car frej e seur. Tut lòn ch'arseivoma 'd bon e minca don përfet, a ven da l'àut, a cala giù dal Pare dij lum. An chiel a-i é gnun-a variassion nì d'ombra 'd cambiament. A l'é chiel ch'a l'ha decidù 'd dene na vita neuva për ël mojen ëd la Paròla dla vrità, përchè i fusso tanme le primissie 'd soe creature.

Un mëssagi da vive 

Pro ch'i lo sapie, mè car frej e seur, che tuti a sio pront a scoté, contut meusi a parlé e a anrabiesse. Përchè coj ch'as anrabio, a adempisso nen la giustissia 'd Nosgnor. A l'é për lòn ch'i l'eve da bandoné tùit ij comportament dësconvenient e ògni sòrt ëd mal.

Arsèive con umiltà la Paròla piantà an vojàutri, ch'a l'ha 'l podèj ëd salvé vòstre ànime. Buté an pràtica la Paròla; a l'é nen pro dë stela a sente, përchè iv pijerie mach an bàilo da voi midem. Përché se cheidun a la sent mach la Paròla e a la buta nen an pràtica, a l'é parèj 'd col-lì ch'as varda 'nt lë specc për fesse bel ma peui as na va dësmentiand-se 'd lòn ch'a l'ha vëddù. A l'opòst, col ch'a varda con atension la lege përfeta dla libertà, e ch'a l'é nen un ch'a sent e peui ch'as dësmentia lòn ch'a l'ha sentù, ma ch'as aplica a l'euvra, col-lì a sarà bin content d'avèjla compìa.

Se cheidun ëd vojàutri a chërd d'esse religios, ma a sà nen dominè soa lenga (coma s'a fussa 'n caval con le rëdne), e ch'as na lassa tiré dëdsà e dëdlà, la religion ëd col-lì a l'é veuida. La religion pura e sensa macia anvers ëd Nosgnor, nòst Pare, a l'é 'd giuté j'orfanin e le vìdoe cand ch'a l'han dabzogn e vardesse da la malissia dël mond.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Giaco