Rino Serra/Le fior dël mal/103


CIII. Ambrun matiné 
La diana a cantava 'nt ij cortij dle caserme 
E 'l vent ëd la matin sofiava 'n sle lanterne. 

L'era l'ora 'nté lë scop dij seugn malfasent 
A tòrso su j'orijé ij brun adolessent; 
Coma quand n'euj sagnant ch'a lòcia e martela, 
Ël lum an sël di, na macia 'd ross a penela; 
L'ànima sot dël pèis dël còrp grav e grotolù 
A imita dël lum con ël di j'etern duej avù. 
Coma 'n visage 'n pior che j'ariëtte a stan suvand 
L'aria l'é pien-a 'd frisson ëd còse ch'a van scapand 
E l'òm l'é strach dë scrive e la fomna 'd vorej bin. 

Dzà e dlà a comenso a fumé 'd le ca ij camin. 
Le dòne 'd piasì, con le parpèile al livid 
Boca duverta, a durmìo 'd sò seugn stupid; 
Le pòvre, tirand-se dré ij sen màire e frèid, 
A sofiavo 'n sij tisson e 'n sij dij rèid. 
L'era l'ora che tra 'l frèid e la pitocherìa 
A l'han pì dolor le pajolante 'nt la corsìa; 
Coma 'n sangiut rot da 'n sangh ës-ciumos 
Ël cant dël gal lontan squarsava 'l temp nebios; 
Un mar ëd nebia a bagnava j'edifissi, 
Ëdcò j'agonissant al fond ëd j'ospissi 
L'ultim rangòt a rendìo an arsàut pa eguaj. 
Ij dësbaucià a tornavo brisà da sò travaj. 

Tramblanta 'nt la vesta reusa verd l'aurora 
A vnisìa anans pian an sla deserta Sënna àora 
E peui an fërtand-se j'euj la sombra 
Paris Veja laboriosa, a pijava 'n man ij sò utiss. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire