La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Sofonia/Sofonia 2


2

Ël profeta a buta 'l pòpol an sl'avìs 

Buteve ansema ant na sola gèrbola tanme 'd paja, òh nassion sensa ritegn. prima ch' ël decret ëd Nosgnor a ven-a realità e l'ocasion për pentisse as në vòla via coma 'd lola bufà dal vent; prima che l'ira afoà dël Signor as alva ansima 'd vojàutri, prima ch' ël di dël giudissi rabios ël Signor as alva ansima a vojàutri! Supliché Nosgnor përchè av acòrda la grassia, òh voi ch'i seve ùmil ant ël pais, voi ch'i l'eve ubidì ai sò comandament!  Sërché 'd fé lòn ch'a l'é giust! Sërché d'esse ùmil! Peul d'esse che vojàutri i sie sparmià ant ël di dël giudissi rabios ëd Nosgnor!

Giudissi an sle nassion ch'a stan tut d'antorn 

A-i é gnun dubi che Gasa a sarà bandonà e che Ascalon a vnirà 'n mugg ëd ruin-e. Për mesdì d' invasor a porteran via la gent d'Ascalon e Ecron a sarà dësreisà. Coj ch'a stan arlongh ël mar, la gent ch'a l'era vnùa da Creta, a son bon tanme 'd mòrt. Nosgnor a l'ha decretà toa crova, Canan, tèra dij Filisté. La region ëd la còsta a sarà dovrà coma na pastura dai bërgé e coma 'n pascagi për ij sò strop. Coj ch'a saran restà ant ël pais ëd Giuda a në vniran padron. Press al mar lor a pastureran, ant le ca d'Ascalon a 'ndran a cogiesse la sèira. 

I l'hai scotaie le svergne 'd Moab e j'ansolense dj'Amonita. A l'han faje le svergne a mia gent e sbefià coj ch'a stasìo 'n Giuda. Për lòn, coma ch'a l'é vera ch'i son ël Signor", a dis ël Signor ch'a comanda d'armeje, ël Dé d'Israel, "sté sicur che Moab a vnirà tanme Sòdoma e j'Amonita tanme Gomora. Anté ch'a stan a chërsran mach d'erbass e a-j saran daspërtut ëd tampe d'eva salà. A-j sarà na desolassion permanenta. La rimanensa 'd mè pòpol a faran ravagi 'd lòn ch'a l'avìo; coj ch'a saran restà a Giuda a vniran padron ëd soa tèra. A l'é parèj ch'a l'avran fàila spurghé për soa arogansa përché a l'han fàit le svergne e d'ansolense al pòpol dël Signor, ch'a comanda d'armeje. Ël Signor a-j spaventrà përchè chiel a rendrà bon a nen ij dé dla téra. Fin-a le nassion pì lontan-e a rendran onor an sò pais al Signor. Ëdcò j'Etìop a meuiran për mia spa! Ël Signor atacherà ël setentrion e distruvrà l'Assiria; ëd Ninive a në farà 'n mugg ëd ruin-e, a sarà sbrolà tanme 'n desert. Dë strop e 'd màndrie as trovran ch'as cogio an mes a chila e 'dcò minca sòrt ëd bestie sarvaje. A-i saran dj'oloch ansima le colòne dij fabricà e a faran sente soa vos travers le fnestre. A-i saran ëd pere e 'd mon a tòch ant le seuje dle ca. Le trav dij tèit a saran dëscheurvùe. Costa-sì a sarà la fin ëd la sità che tant as vantava, la sità ch'as sentìa tant sicura. Chila a pensava: 'Mi i son ùnica. A-i é gnun-e d'àutre ch'as peusso paragonesse a mi!' Che bel mugg ëd ruin-e  ch'a l'é dventà, un leugh anté ch'a stan ëd bestie sarvaje! Tui coj ch'a paso as në befio e a fan ëd segn ëd schergna".

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Sofonia