Rino Serra/Le fior dël mal/133


CXXXIII. Ël cambiament dël vampir 
VII

Da soa boca 'd fròla, la dòna 'ntant... 
E torsend-se dzor la grija 'mé 'n serpent, 
Ëdcò macand-se ij sen an sij fer dël bust, 
Lassava colé paròle tute 'mpregnà 'd musch: 
-"Mi i l'hai ij làver ùmid e conòsso la siensa 
Ëd perde al fond d'un let la veja cossiensa, 
Dzor mè sen trionfant i sëcco tuti ij pior 
E faso rije ij vej con ël rije dij cit àor. 
Mi i son për chi am vëdd patan-a e sensa vel, 
La lun-a, ël sol, le stèile e anche 'l cel! 
Mè car savant, si dòta 'n piasì mi i son 
Cand tra ij mè teribij brass a j'òm sgnaco ij polmon, 
Oh cand che mi lasso a murdiure mè bust, 
Timida e dzonesta, fragil ma con fé robust, 
Che dzor costi matarass tui pien d'emossion, 
J'àngej bon a nen as danerìo për mi da bon!" 

Cand chila dai mè òss tuta la miola a l'ha ciucià 
E con fé langhid anver chila im son voltà 
Për rendie 'n basin d'amor, a l'é comparsa 
Na vëssia dai fianch ësliss tuta pien-a 'd marsa! 
I l'hai sarà ij doi euj ant un frèid teror 
E cand i l'hai peuj durbìe al viv ciairor 
E a mè fianch, an leu dël potent manichin 
Ch'a smijava avej fàit provista 'd sangh da bin, 
A tramblavo tòch dë schéletro confusament, 
Mé cand ël crij ëd na bandaròla a gëmme as sent 
O ëd n'ansëgna tacà a n'asta 'd fer ch'a balansa 
Al sofi dël vent ant le neuit d'invern con soa dansa. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire