La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 14


2 Samuel

14

Artorn d’Absalom 

Ioab, fieul ëd Zeruia, a l’era antajasne che ‘l rè a l’era tornà d’esse bin dispòst anvers Absalom e ch’a l’avrìa bin vorsù ancontrelo. Antlora a l’ha mandà a Tecoa d'emissari për fé vnì d'ambelelà na fomna dës-ciolà. Chiel a l'ha dije: “Fà visa d'esse an deul, but-te na vesta da plenta e gnun përfum: venta ch'it ësmije na fomna che da vàire a piora për un mòrt”. Peui va dal rè e pàrlje coma mi i andrai a dite”. Peui Ioab a l’ha mostraje lòn ch’a l’avìa da dije Parèj che la fomna 'd Tecoa a l'é andàita dal rè. Chila a l'é prostërnassje ‘dnans con la front për tèra e a l'ha sclamà: “It në prego giùtme, òh rè!”.

Ël rè a l'ha ciamaje: “Còs veures-to?”. Chila a l'ha rësponduje: “I son na vìdoa, mè marì a l'é mòrt. Mi, toa serventa, i l'avìa doi fieuj. Mach che ant un camp, lor doi a l'han rusà sensa che gnun a podèissa antërvnì. Un dij doi a l'ha colpì l'àutr e a l'ha massalo. Adess tuta la parentela a l'é alvasse contra toa serventa, an disendme: ‘Dane col ch’a l'ha massà sò frel, përparèj ch’a sia fàit meuire: i l’oma da fé giustissia për l’amassidi ‘d sò frel e d’eliminé 'dcò l'ardité’. Lor a vorerìo parèj dëstissé la splùa che a l'é restame e parèj i l’avrìa pì gnun an sla facia dla tèra ch’a portèissa anans ël nòm ëd mè marì”.

Antlora 'l rè a l'ha dije a la fomna: “Vatne a ca toa, che i-i darai d’istrussion për toa situassion”. La fomna 'd Tecoa a l'ha dije al rè: “Mè sgnor e rè, che la colpa ‘d col crìmen a ‘rtomba mach dzora ‘d mi e a la famija ‘d mè pare, ma che ‘l rè e sò tròno a në resto nossent!”.

Ël rè a l'ha dije ancora: “S’a-i fùissa queidun ch’a parla mal ëd ti e at mnassa, falo vnì da mi e  as n'ancalerà pa pì a fete ‘d mal!”. E la fomna a l’ha dije: “Che ‘l rè a fasa giurament për ël nòm dël Signor, sò Dé, che col ch’a l’ha da vendiché la vìtima am daga pa d’àutri sagrin e a vada pa a massé ‘l fieul ch’am resta!”; e chiel a l’ha replicaje: “Com a l'é vera che Nosgnor a viv, nen un cavej  ëd tò fieul a tomberà për tèra!”.
Antlora la fomna a l'ha dije: “E bin, daje ancora 'l përmess a  toa serventa 'd parleje a mè sgnor ël rè për n'àutra facenda”. E Chiel a l'ha arpijàit: “Dime pura”. La fomna a l'ha dije: “E antlora për che motiv ël rè, che an disend sòn a arconòss d'avèj tòrt, a l'ha pijàit contra 'l pòpol la decision ëd nen arciamé andaré col che a l'ha esilià? Sicura che nojàutri i l'oma da meuire, e i soma parèj d'eva sbardlà për tèra e che as peul pa pì cheuje. Ma Dé a arsìja pa la vita sensa remission; dabon chiel a treuva sèmper la stra përchè chi a l'é stàit bandì a peussa torné. Mi i son vnùita për parlé 'd sòn con mè sgnor ël rè, përchè a j’ero ‘d coj ch’a më mnassavo. I son dime: I në parlerai con ël rè. Miraco ël rè a scotrà lòn che soa serventa a ciama. Òhi! Ël rè a podrìa bin ëscoté e liberé soa serventa da la man ëd l'òm ch’a vorerìa dësplassé mi e mè fieul da l'ardità che Dé a l'ha dane! Toa serventa a l'ha dit: Che la paròla 'd mè sgnor ël rè a peuda deme la pas, përchè mè sgnor ël rè a l'é parèj dl'Àngel ëd Dé ant ël conòsse 'l bin e 'l mal! Che 'l Signor tò Dé a sia con ti!”.

Antlora ‘l rè a l’ha replicà al fomna: “Stërma pa a mi gnun-a 'nformassion ëd lòn ch'it ciamrai. La fomna a l'ha dije:  “Parla, òh rè, mè sgnor!”. E chiel:“Dime ‘n pò: i é-lo forse la man ëd Ioab an tut son?”. La fomna a-j rëspond: “Mè sgnor e mè rè: coma podrìa-ne neghelo? Com a l'è vera che ti 't vive, gnun a peudrìa stërmete le ròbe com a stan. Vera, tò servitor Ioab a l'ha dame d’istrussion: a l’é chiel ch’a l’ha butà tute coste paròle an sla boca 'd toa serventa! Tò servent a l’ha fàit sossì përchè ti ‘t considerèisse toa situation da na mira diversa e ‘t la cambièisse.  Ma 'l mè sgnor a l'ha la saviëssa 'd n'Àngel ëd Dé, e a conòss tut lòn ch' ancapita an tra ‘d  nojàutri”.

Antlora 'l rè a l'ha dije a Ioab. “Va bin! I farai parèj! Va e pòrtme ‘ndré 'l giovo Absalom!”. E Ioab a l'è prostërnasse con la front a tèra e a l'ha ringrassìà 'l rè. A l'ha dit Ioab: D'ancheuj, mi, tò servent, i sai d'avèj trovà grassia a tò euj, mè sgnor e rè, përchè 'l rè a l'ha esaudì l’arcesta che mi, tò servitor, i l’avìa fàit!”. Parèj che Ioab a l'é alvasse e a l'é andàit a Ghesur e a l'ha portà torna Absalom a Gerusalem. Mach che 'l rè a l'ha dit: “Ch’as në vada a ca soa, ma mi i veuj pa vëdd-mlo danans”. Përparèj che Absalom a l'è tornasne a ca soa; chiel a l'é nen stài arseivù a la presensa dël rè.

Ore, an tut Israel a-i j'era gnun bel parèj d' Absalom. Da la testa ai pé a l'era la perfession an tute j'aparense. Quand ch’as tajava ij cavej, a la fin ëd minca n'ann, për ël motiv che la cavijera a-j grevava, e bin, coma costuma a peisava ij sò cavèj, e costi a l'ero bonben stimà dosent sicl conform a mzura real.  Absalom a l'avìa tre fieuj e na fija che as ciamava Tamar: na fomna motobin bela.

Për doi agn Absalom a l'ha vivù a Gerusalem sensa mai ancontré ‘l rè sò pare. A la fin Absalom a l'ha mandaje un mëssage a Ioab për esse arseivù dal rè, ma Ioab a l'ha nen vorsù andé. A l'ha mandalo a ciamé na sconda vira, ma Ioab a l'ha pa ancora vorsù andé. Antlora chiel a l'ha dije ai sò servent: “Vardé, Ioab a l'ha un camp aranda dël mè, andova a-i é d'òrdi mur. Andé a deje feu!”. Parèj che ij servitor d'Absalom a l'han brusaje 'l teren a Ioab coma ch’a l’avìa dije Absalom. Antlora Ioab a l'é sautà su e a l'é andàit a ca d'Absalom. Chiel a l'ha ciamaje: “Për che motiv ij tò servent  l'han-ne brusà mia porsion d'amson?”. Absalom a l'ha dit a Ioab: “I l'avìa mandate 'd mëssage për preghete dë vnì da mi: An efet i podìa restemne a Ghesur. Për che motiv son-ne tornà? Donch, i veuj esse arseivù dal rè: se i son an colpa, ch'am fasa meuire!”.

Parèj che a la fin Ioab a l'é andàit dal rè a 'nformelo. Ël rè a l'ha mandà a ciamé Absalom, ch’a l'é prostërnasse con la front a tèra dëdnans al rè. E 'l re a l'ha basà Absalom.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Samuel