La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Osea/Osea 8


Osea

8

Nosgnor a condana j'Israelìta 

Son-a ‘l còrn ëd guèra! La dësgrassia a plan-a parèj 'd n'òja dzora ‘l pòpol ëd Nosgnor, përchè ch’a l'han tradì mia aleansa e a son nen ëstàit fedej a mia Lej. Israel a peul crijé anvers ëd mi coma ch'a veul, an ciamand agiut. A diso: “Nosgnor! Noi soma Israel! Nojàutri it conossoma!”, ma a servirà a nen.

Israel a l'ha arfudà lòn ch’a sarìa sò bin, e për lòn a sarà përseguità dai sò nemis. A l’han ancoronà ‘d rè sensa mia autorisassion, e sernù dij cap sensa mia aprovassion. A l’han fasse d’ìdoj con sò argent e sò òr, e lolì a sarà soa ruin-a ‘d lor. Samaria! Campa ant la mnisera col tò ìdol a forma ‘d vailèt! A dzorvivran nen tant pì a longh sensa d’esse castigà, a n’anfà pa ch’a sio dj’Israelita! Col ìdol a l'é euvra 'd n'artisan, a l'ha gnente ‘d divin: a sarà sfrisà 'l vailèt ëd Samaria. E da già che a l'han sëmnà 'd vent a cheujeran tempesta. Ëd gran sensa spì a darà pa ‘d farin-a, e se për asar a në pòrta, as lo mangëran ëd forësté.

Israel a l'é stàit travondù: adess a l'é an mes a le nassion parej 'd n'ola sensa gnun valor. A son adrëssasse a l’Assiria tanme ‘n borich servaj ch’a raminga solengh. Coj d’Efraim a son fasse 'd morose. Ch’as në faso d'àutre an tra le nassion: mi i-j butrai ansema e da sì a pòch a l’avran da patì sota ‘l pèis dël rè d’Assiria.

Ëd sacrifìssi sensa obediensa a servo a nen 

Efraim a l'ha moltiplicà j'autar, ma j'autar a son ëvnùit a esse për chiel n’ocasion ëd pecà. I l'hai scrivuje vàire comandament ëd la Lej, ma lor a l’han consideraje 'd ròba forëstera. Lor a smon-o 'd sacrifissi e a në mangio la carn, ma Nosgnor a-j agradis pa; chiel as n'avisrà 'd soa përversità e a castierà ij pëccà: a dovran torné an Egit.

Israel a l'é dësmentiasse 'd sò Creator e a l'ha fabricà 'd templ; Giuda a l'ha moltiplicà soe sità fortificà, ma mi i mandrai 'l feu dzora 'd soe sità e a divorerà cole sitadele.

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Osea