La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 14


Provèrbi

14 

Na fomna savia as pija soen ëd soa ca, la fòla a la fà droché con soe man.

Col ch’a marcia për ël vieul drit a l'ha timor ëd Nosgnor, ma col ch'a marcia për dë stra ‘d cativa arputassion a lo dëspréssia.

Ij discors arogant dij torolo a dventran un bel di na vërga ch’a-j darà tante barotà, nompà le paròle dij savant a son na protession.

Andova ch'a-i son pa 'd beu, ël grané a resta veuid, nompà con la fòrsa dij beu a-i é  'd  racòlt bondos.

Un testimòni sincer a angan-a pa, col fàuss a l'é n’adoss ëd busiardarìe.

Lë sbefios a va an serca dla saviëssa a dzoneus, l'òm prudent a l'ha belfé ant ël savèj.

Stà a la larga da l'òm fòl përchè da soa boca a ven gnun-a saviëssa.  

La saviëssa dël prudent a stà ant ël comprende cola che a l'é soa stra, ma l'amprudensa dij fòj a l'è ‘n trabucèt.

Ij fòj a amëtto maj d’avèj sbalià, ma ij giust, s’a l’é ‘l cas, a ‘rconòsso soe colpe e a 'mplòro grassia. 

Ël cheur a conòss ij sò sagrin, e cand ch’a l’ha ‘d gòj pa tùit a lo capisso.

La ca dij gram a drocherà, ma la tenda dj giust a fosonerà.

A-i é dë strà ch' a smijo drite ma che, an efet, a men-o a la mòrt: vàire a-j vëddo pa.

A-i é coj ch’a rijo ma ch’a stërmo ant ël cheur ij sò dolor; cand che la gòj a va a la fin, ij sagrin a resto.

Na vira o l’àutra a l’avran da paghela coj ch’a fan lòn ch’a l’é mal, ma ‘l brav òm a sarà arcompensà.

Mach ij badòla a chërdo a tut lòn ch’a sento, ma ij giudissios a vardo bin anté ch’a buto ij pé.

Na përson-a sàvia a sà che la prudensa a l’é mai tròpa e a sta a la larga dal mal ma ‘l fòl as fida tròp ëd chiel midem e as asarda andova ch’a sarìa mej ëd nen andé.

L'òm sensa passiensa a fà 'd folairà, ij brigàire a ven-o sèmper a esse odià.

Ij bonomeri a pòrto adòss na vestimenta ‘d folairà, ma ij prudent as faran na coron-a dël savèj.

A la fin ij gram a l’avran da prostërnesse ‘dnans a coj ch’a son brav e ij përvers a l’avran da tambussé a le pòrte dij giust.

Ij pòver a son dëspressià fin-a dai sò avzin, ma jë sgnor a l’han sèmper tanti ansidit amis.

A fà pecà col che a dëspressia sò pròssim, a l'é pien ëd boneur col che a compassion-a ij pòver.

Fé ‘l mal, é-lo pa nen ësbalià? Chi ch’as angigna a fé ‘l bin a ‘rseivrà misericòrdia e arconossensa.

Travajé con diligensa a pòrta ‘d profit, ma la bërtavela a dà mach ëd miseria.

La coron-a dij savant a l'é soa richëssa; la mataria dij sensa sust a l'é folia.

Ël testimòni fedel a l'é col che a salva ‘d vite; baquaro col che a spantia 'd gavade.

La fiusa dël fòrt a l'é ant la tëmma 'd Nosgnor: chiel a sarà na sosta për ij sò fieuj.

Ël timor ëd Dé a l'é n’adoss ëd vita për ëscapé da le liasse dla mòrt.

Na popolassion ch’a chërs a l’é la glòria dij rè, ma pòca gent a l'é la ruin-a dij prinsi.

Col ch'a l'ha passiensa a l'ha 'dcò tanta prudensa; ma chi che a-j ëscapa la flin-a a l'é un sensa sust.

Un cheur pasi a l'é vita për tut ël còrp, la gelosìa a l’é tanme ‘n càncher dj'òss.

Chi ch’a crasa 'l pòver a pòrta ofèisa a sò Creator, col che a l'ha misericòrdia dël mìser a lo onora.

Ël gram a l'é bolvërsà da soa gramissia, ma 'l giust a treuva n’arfugi an soa dritura.

Ant un cheur pien ëd sust a-i é la saviëssa, ma costa a peul pa trovesse 'nt un gadan.

La giustissia a-j fà onor a na nassion, ma 'l pecà a marca la miseria dij pòpoj.

Ël favor dël rè a l'é për ij ministr anteligent, ma soa flin-a për chi che a-j pòrta dzonor.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Proverbi