La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 2


Isaia

2

Ël Regn ëd Nosgnor ch’a vnirà 

Costa-sì a l’é na vision che Isaia, fieul d’Amos, a l’ha avù al rësguard ëd Giuda e ‘d Gerusalem. Ant ij di darié, ël Mont ëd la Ca ‘d Nosgnor a sarà ël pì àut - ël leu pì d’amportansa dla tera. As alvrà bin dzora dj’àutri mont, e ‘d gent da tut ël mond as arvërsrà ansilà për rendje onor a Nosgnor. Ëd gent da tute le nassion a vniran e a diran: “Vnì, montoma a la ca ‘d Nosgnor, la ca dël Dé ‘d Giacòb. Ambelelà Chiel an mostrerà soe vie, e nojàutri i marceroma an sij sò senté. Përchè la dotrin-a ‘d Nosgnor a seurtirà da Sion, soa paròla a seurtirà da Gerusalem. A sarà Chiel ël Giudes an tra le nassion, Chiel a farà da àrbiter dzora ij pòpoj. Ant la fòrgia a modlaran soe spa për fé dë slòire, e dle soe lanse a në faran ëd mëssòire. A-i saran pa pì ‘d nassion ch’a ampugneran l'ëspà contra'd n’àutra, nì a s’antrenran pa pì a fé la guèra. Vnì, dissendent ëd Giacòb, marcioma al ciàir ëd Nosgnor!

Ël di ‘d Nosgnor 

Nosgnor! Ti tl’has bandonà tò pòpol, ij dissendent ëd Giacòb, përchè ch’a l’han ampinì soa tèra ‘d lor con ëd costumanse orientaj e con dë strion coma ch’a fan ij Filisté. A l’han fàit d’aleanse con ij pagan. Ël pais d’Israel a l’é ampinesse d’argent e d’òr, e ij sò tresor a l’han gnun-a fin. Ël pais a l’ha ampinisse ‘d cavaj e ij sò chèr as peudo gnanca conté. Ël pais a l’ha ampinisse d’ìdoj, la gent as buta an ginojon dëdnans ëd lor, dëdnans ëd l’euvra ‘d soe man: a son j’ìdoj che soe man ëd lor a l’han fabricasse. A l’é parèj che tùit a son tombà an bas, ch’a son umiliasse - përdónje pa!  Rabasteve an mes a le ròche, stërmeve sot-tèra da la tëmma dëdnans a Nosgnor, dëdnans a soa afrosa majestà. L’orgheuj uman a sarà sbassà, e l’arogansa uman-a a sarà umilià. Mach Nosgnor a sarà esaltà an col di dël giudissi. Përchè ‘l Signor dl’Univers a l’avrà sò di ëd vengiansa. Ai superb e j’orgojos Chiel a darà ‘l castigh ch’as merito, e a sbasrà tut lòn ch’a l’era stàit esaltà. A sbatrà giù tùit ij séder dël Liban e tute le rol poderose ëd Basan. A spianerà tùit ij mont pì àut e tute le colin-e elevà. A camperà giù minca àuta tor e minca fortificassion: A farà andé a pich ij grand bastiment ëd Tarsis e ij vassej spatussant. L’orgheuj ëd l’òm a sarà sbassà e la superbia uman-a a sarà campà ant la póer. Mach Nosgnor a sarà esaltà an col di ‘d giudissi. Ëd j’ìdoj a-i resterà pì gnanca l’arcòrd. Quand che Nosgnor as alvrà për fé tramblé la tèra. Ij sò nemis as rabastran ant ij përtus dla tèra.  Dëdnans a la glòria afrosa ‘d soa majestà a së stërmran ant le balme. 

An col di ‘d giudissi, j’ìdoj ch’a l’avìo fasse për rendje l’adorassion a-j camperan vìa; a-j camperan ai giari e a le ratavolòire. As ficheran ant ij përtus dle balme e a së stërmeran an tra le ròche artërtajà djë scheuj. Damentre che Chiel as alvrà për socrolé la tèra, a sërcran dë scapé da l’ira afrosa ‘d Nosgnor e da la glòria ‘d soa Majestà, Deje pa fiusa a j’uman: a son tanme ‘d nìvole legere: che ‘d considerassion peulne deje?

Nòte 

 
Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Isaia