La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 13


Provèrbi

13 

Ël fieul ëd sust a scota ij consèj ëd sò pare, ma lë svantà a veul pa esse rasonà.

L'òm giust a gusta ij frut ëd soe paròle ma ij pérfid a vivo 'd violensa.

Contròla toa lenga e it daras protession a toa vita; col ch’a parla da sfrandà as pronta soa ruin-a midema.

L'aptit dël fagnan a l'é sensa fond, ma a oten nen, ma l'aptit ëd coj ch’a travajo ‘d bon-a veuja a sarà sodisfàit an abondansa.

Ël giust a detesta lòn ch’a l’é fàuss, ma a l’é l’émpi ch’a ‘mbreuja e a dzonora.

La giustissia a dà protession a l'onest, ma, l’empietà a sversa ‘l pecador.

A-i é cheidun ch'a pretend d'esse rich e a l'ha gnente; n'àutr a fà visa d'esse pòver e a possed ëd richësse gròsse.

Na përson-a ch’a l’ha ‘d sòld a peul dësangagesse, ma ‘l pòver a l’ha gnun problema ‘d cola sòrt-lì.

Lus ëd dritura a splendriss ai giust, ma la lampia dij gram as dëstisrà.

L'orgheuj a pòrta 'd ruse, ma la sapiensa a l'é 'd col ch'as lassa consijé da bin.

Richëssa vagnà  lesta a svaniss ant un nen: mach col ch'ambaron-a pian pianòt a ven rich.

La speransa rimandà pa a fà seufre l’ànima, ma 'n desideri adempì a l’é tanme l’erbo dla vita ch’a da gòj.

Col ch’a meprìsa la scòla dël savi a andrà an ruin-a, ma col ch'a në guerna ij precèt a sarà 'rcompensà.

J'istrussion dij savi a son n'adoss për vive, a l’é tanme schiné cheidun da na tràpola mortal.

Bon sens a procura rispèt e favor, ma 'l vieul dij përvers a pòrta a la dëstrussion.

A l’é la conossensa ch’a guida la përson-a ch’as dis furba, nopà, col ch'a l'é sensa sust a fà mach vëdde soa gnoransa.

Un mëssagé pa afidàbil a tomberà an dësgràssia, ma ‘n nunsi fidà a l'é parèj ëd na meisin-a.

Povërtà e onta a col ch'a veul pa 'd consèj, onor e rispèt a chi ch'a scota ij rimpròcc.

Ij desideri realisà a dan na gròssa sodisfassion për l'ànima, mach ij fòj a veulo pa schiné ëd pianta 'l mal.

A chi ch’a-j pias companiesse con ëd gent savia a-j chërs la saviëssa, ma la companìa dij fòj a lo farà finì mal.

Ël maleur a përsèguita ij pecador, ma l'arcompensa dij giust a l'é pas e bin.

Na brava përson-a a lass-rà l'ardità ai sò fieuj e ai sò novod, ma la richëssa dël pecador a sarà ‘l giust ch’a la ciaprà.

Ij camp dij pòver a dan ëd mangé bondos, ma s’a manca la giustissia lòn ch’a podrìo bin avèj a l’é gavaje.

Chi ch'a deuvra pa 'l baròt a l'ha an ghignon sò fieul, ma col a-j veul bin as pressa a dissiplinelo.

Ij giust a l'han pro da mangé për sodisfesse, nopà la pansa dij gram a l'é veuida.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Proverbi