La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 66


Isaia

66 

Parèj a dis Nosgnor: "Ij céj a son mè tròno e la tèra 'l taboret dij mè pé. Che mai podries-to fabricheme? Andòva podrij-ne fissé mia ca? Tut sòn a l'ha falo mia man e a l'é parèj che tut sossì a l'é vnù a l'esistensa", oràcol ëd Nosgnor. "Col ch'i vardo con favor a l'é l'ùmil e col ch'a l'ha në spirit contrì, col ch'a l'ha 'd rispet për mia paròla. 

A-i é chi a sacrifica un beu e peui a massa n'òm; un a sacrifica na fèja e peuj a stròssa 'n can; un a smon n'oblassion e peui a eufr sangh ëd crin; a brusa d'ancens e peui a benediss n'ìdol. Lor a l'han vorsù fé coma ch'a-j piasìa e a l'han pijà gust a fé 'd ròbe ch'a fan strì. Dcò mi i farài lòn ch'i penso giust, visadì i-j darai un dur castigh e i-j farài tombé adòss lòn ch'a-j fà tëmma, përchè i l'hai ciamà e gnun a l'ha rëspondume; i l'hai parlà e gnun a l'ha scotà. A l'han fàit lòn ch'a l'é mal a mè eui; a l'han preferì lòn ch'am dëspias"

La vënùa final dël Signor 

Scoté la paròla 'd Nosgnor, vojàutri ch'i l'eve 'd rispet ëd mia paròla! Vòstri frej ch'a l'han vojàutri an ghignon e ch'av arposso (parèj a diso) për motiv ëd mè nòm, a diso: 'Ch' ël Signor a mostra soa glòria! E vojàutri, fene vëdde vòstra gòj!'. Ma lor a saran svergognà.

As sent da la sità coma 'l rabel ëd na bataja; as sent dal templi un brut ciadel: a l'é la vos ëd Nosgnor ch'a paga ai sò nemis lòn ch'a mérito. Anans d'avèj ij dolor dëscobi dël part a l'ha partorì; prima d'avèj dij dolor, a l'ha catà 'n fieul mas-cc. Chi ch'a l'ha mai sentù na ròba parìja; chi ch'a l'ha mai vëddù 'd ròbe parèj? Nas-lo fòrse un pais ant un dì? Podria-la na nassion nasse ant un sol moment? "Mi ch'i doverto la fàuda dla mare, farài-ne pa partorì?" a dis Nosgnor; "Mi ch'i përmëtot 'l concepiment, i sarerìa peuj 'l sen përchè la masnà a nassa nen?", a ciama tò Dé,

Argioji con Gerusalem, arfëstié për chila, voi ch'i-j veule bin! Fé part ëd soa granda gòj, tuti vojàutri ch'i l'avìe pijà part a sò deul. Parèj i popereve da sò sen prosperos e i arpatreve 'd consolassion; i sucereve con gòj ësquisìa dla bondosità 'd soe pupe. Përchè ansì a dis Nosgnor: "Vardé, mi i farai score anvers ëd chila la prosperità; parèj d'un torent an bùria la richëssa dle gent; ij sò cit a saran portà an sij brass; an sij ginoj a saran sulià.

Tanme na mare ch'a consola soa masnà, parèj iv consolerai, e voi i sareve consolà an Gerusalem". Quand ch'i vëdreve sossì i sareve content e i dësbandireve coma d'erba. Nosgnor a farà vëdde sò podèj ai sò sërvent e soa flin-a ai sò nemis. Vardé, Nosgnor a riva coma 'd feu, ij sò cher ëd guèra coma na tempesta, e lolì per manifesté soa flin-a furiosa, sò crij 'd guèra, ij sò dard afoà. A l'è parèj che Nosgnor a giudica l'umanità con ël feu e soa spa; Nosgnor a farà meuire motobin ëd gent.

"Për lòn ch'a rësguarda coj ch'as fan consacré e purifiché për podèj seguitè ij sò celebrant a fé l'adorassion ant ij vërzé sacrà; coj ch'a mangio la carn ëd crin e d'àutre creature ch'a fan strì, com ij giari lor a saran tùit ansema dësterminà", a dis Nosgnor.

Tuti a adoreran Nosgnor 

"Mi i l'hai an òdio lòn ch'a fan e a penso! A l'é rivà 'l temp pr' archeuje tute le nassion e le lenghe; lor a vniran e a saran ëd testimòni 'd mè splendrior. An tra 'd lor i farai 'd portent e peui i mandrai quaidun ëd coj ch'a saran restà anvers le nassion - a Tarsis, Pul, Lud (bin conossùa pr' ij sò arcé), Tubal, Iavan, e a coj pais da leugn ch'a l'han mai sentù 'd mi o mai vëddù mè splendior. A saran lor a conté a le nassion ëd mè splendrior. Antlora, a saran lor a fé 'rtorné vòstri compatriòta da tute le nassion anté ch'a stan coma n' oferta pr' ël Signor. A-j porteran montà an sù 'd cavaj, ëd cher, ëd vagon, ëd bardòt, e 'd gamej fin-a a mè mont sant a Gerusalem", a dis Nosgnor, "propi coma che j'israelita a pòrto soe oferte al templi dël Signor ant ij vas purificà. An tra 'd lor mi midésim i sernrai dij sacerdòt e dij Levita", a dis Nosgnor. 

Pròpi coma ij cej neuv e la neuva tèra ch'i son an camin a fé, lor a restran stabij dëdnans ëd mi", a dis Nosgnor. 

"Parèj vòstri dessendent e vòst nòm a restrà për sèmper. Da 'n mèis a l'àutr e da 'n saba al pròssim, tuti a vniran a rendme onor", a lo dis Nosgnor. "Peui lor a seurtiran e a daran në sguard ai cadàver ëd coj ch'a son arvirasse contra 'd mi, përchè ij verm ch'a-j mangio a meuireran mai, e 'l feu ch'a-j consuma a sarà mai dëstissà. Tuti a trovran së spetàcol coma quaicòsa da fé granì la pel.

Nòte 

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Isaia