La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 8


Isaia

8

Un fieul d’Isaia, un segn pr’ Israel 

Nosgnor a l’ha dime: “Ciapa na gròssa taulëtta e gravie con un sisel: “Maher-Salal-Cas-Baz (ch’a veul dì: “An pressa al botin, lest al ravagi”), e pijte ‘d testimòni meritéivol ëd fiusa, ij sacerdòt Oria e Zecaria, fieul ëd Barachia. Peui mia fomna, la profetëssa, a l’é restà an condission e a l’ha butà al mond un fieul. Nosgnor a l’ha dime: ‘Daje ‘l nòm ëd Maher-Salal-Cas-Baz, përchè, anans ch’a sapia dì: “pare” e “mare”, ël rè d’Assiria as portrà vìa lë richësse ‘d Damasch e ‘l botin ëd Samaria.

Anonsi dl'invasion assira 

Nosgnor a l'ha ancora parlame e a l'ha dime: “Cost pòpol a l’ha arfudà j’aque ‘d Siloe ch’a scòro pasie e as arlegra dl’invasion ëd Retsin e dij fieuj ëd .Remaliahu. Për lòn, Nosgnor a j'inonderà con j’aque furiose e dësbordante dl’Eufrate: j’aque a son ël rè d’Assiria e tuta soa potensa. A rivrà tanme n’inondassion e a dësbordrà. A passerà dzora ‘d Giuda, a l’inonderà e as n’andrà bin pì an là: a rivrà fin-a al còl ëd soe vìtime. Soe ale dëspiegà a quateran tuta la larghëssa ‘d tò pais, òh Emanuel!“. I sareve fàite a tòch, òh nassion; i sareve mandà an frise! Sté donca bin a sente, vojàutre le nassion lontan-e dla tèra! Pronteve a la bataja, e i sareve fàite a tòch! Pronteve a la bataja, e i sareve fàite a tòch! Fé pura dij proget, av serviran a nen. Parlé pura: la paròla a sarà sensa efet, përchè Nosgnor a l'é con nojàutri.

Mission dël profeta 

Nosgnor a l’ha ciapame për man për porteme vìa dal senté anté ch’a marcia sto pòpol. A l’ha dime: “Vojàutri i l’eve nen da ciamé complòt lòn che sta gent a ciama complòt, nì i l’eve d’avèj tëmma ëd lòn che lor a n’han tëmma, sbaruveve pa. A l’é mi, ël Signor dl’Univers, ch’i l’eve da arconòsse coma sant. A l’é dëdnans a mi ch’i l’eve da avèj tëmma e tërmolé! A l’é chiel ël santuari, ma ‘dcò na pera ch’a fà antrapesse, na pera ch’a fà tombé: un ròch d'antrap për le doe ca d'Israel, un griseul e na tràpola për chi  àbita an Gerusalem Vàire a scamperan, a tomberan e a s'ësbriseran, a saran ciapà al griseul e anpërzonà. Sara ‘l document, bùtje ‘l cacèt a lòn ch’a l’é stàit mostrà ai tò dissépoj. Mi i speto Nosgnor ch’a stërma soa facia a la casà 'd Giacòb, an chiel a-i é tuta mia speransa. Vardeme con ij fieuj che 'l Signor a l'ha dame; noi i soma 'd marche e 'd presagi an Israel da part dël Signor dl’Univers che a stà an sël mont ëd Sion.

E se la gent av dirà: ”Andé a consulté ij mòrt e j'andvin, coj che a ciosion-o e a sospìro!” Rëspóndje: “Dovrìa-lo nen un pòpol consulté pitòst sò Dé? Dovrìa-lo forsi adressesse ai mòrt për cont dij viv? Vojàutri i l’eve da tende a la Lej, a lòn ch’a mostra col document, quand quaidun a parla contra 'd lòn che ora mi iv diso. S’i disoma pa le còse coma ch’a stan, a-i sarà gnun-a primàlba për la gent. S’a fan nen lolì,  a travërsran ël pais, crasà e afamà; e a-i rivrà che chi a l'avrà fam, a sarà pien ëd dispet, e a maledirà sò rè e sò Dé, e as arvirerà contra 'l cel. Peui a beicrà vers la  tèra; e varda lì: angossa, top, arlìa, neuit dl'ëspìrit, caluso ancreus. Ma l'ëscur, un dì, as dëssolvrà.

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Isaia