La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 15


Deuteronòmi

15

La remission dij débit ant ël sétim ann 

A la fin dël  sétim ann, it faras la remission dij débit. It la faras an ësta manera-sì: minca creditor a ‘rmëttrà lòn ch’a l’ha ‘mprëstà a sò pròssim; a lo pretendrà pa pì  da sò avzin, l’é a dì da sò frel Israelita, përchè a l’é stàita proclamà: “la remission ëd Nosgnor”. Tutun, it lo podras ancora pretendlo mach dal forësté; ma tut lòn ch’at deuv un tò frel Israelita, it l’has da condonèjlo. An mes a vojàutri a l’avran pa da essie dij pòver, dagià che ‘l Signor, tò Dé, ëd sicur at benedirà con bondosità ant ël pais ch’at don-a an ardità përchè ‘t në sie padron. A venta, contut, ch’it ëscote përdabon ël Signor tò Dé e it j’obidisse con diligensa, butand an pràtica tùit ij comandament che ‘ncheuj it dago. Ël Signor, tò Dé, at benedirà com a l’ha promëttute: it saras ti a pronté d'arzan a motobin ëd nassion e it l’avras pa da manca ‘d ciameje a lor ëd préstit; it saras ti a dominé dzora 'd tante nassion, ma lor at domineran pa.

Cand ant un-a dle borgià dël pais che ‘l Signor, tò Dé, at don-a, a-i è ‘n frel ëbzognos, anduriss pa tò cheur e artira pa toa man da tò frel pì pòver. Al opòst, dovertje la man e prëstje generos lòn che chiel a n’ha da manca. Vard-te ch’a-i sia nen an ti ‘d cola gramissia ch’at pòrta a pensé: “A l’é davzin l’Ann ëd la Remission dij Débit”. Vard-te dal beiché tò frel Israelita con durëssa e ch’it jë daghe gnente. Chiel a crijerìa a Nosgnor contra ‘d ti e ti ‘t l’avrìe fàit un pëccà. It l’has da prësteje sensa esitassion e sensa mala veuja përchè a l'é për lòn che 'l Signor tò Dé at benedirà an tute toe assion e an tut lòn ch’ it fase. An na manera o n’àutra, a-i saran sèmper ëd pòver ant ël pais. A l’é për lòn ch’it comando ch’it doverte generos toa man ai tò frej israelita ch’a son ëbzognos e pòver an tò pais.

La liberassion dij s-ciav për débit 

Se tò frel ebreo, òm o fomna ch’a sia, për débit a l’é vendusse a ti tanme në s-ciav, at servirà për ses agn, ma ant ël sétim ann it l’has da deje andré soa libertà. Quand ch’it lo lasse lìber da ti, a l’avrà nen da andess-ne a man veuide! Daje, nopà, cheicòsa dël tò strop, da toa èira e da tò tòrcc; faje part ëd la benedission dont ël Signor, tò Dé, a l'ha benedì ti. Arcòrd-te che ti midem it ses ëstàit s-ciav an Egit, e 'l Signor, tò Dé, a l'ha liberate; për lòn d'ancheuj mi 't dago sto comandament. Ma se chiel a dovèissa dite: “I veuj pa andémne da ti”, përch’ a veul bin a ti e a toa famija e a stà bin ansem a ti, antlora ti it ciaperas na lesna, it-j faras un pertuss ant l'orja contra la pòrta, e chiel a sarà tò servent për sèmper: it faras ëdcò përparèj a toa servénta. Ch'at greva pa ël fàit ëd mandelo lìber da ti, përchè a l'ha servite për ses agn, visadì, ël dopi dël temp d'un mersenari, e 'l Signor, tò Dé, at benedirà an tut lòn ch'it faras.

Ij prim-nà dle bestie 

Consacra al Signor, tò Dé, tuit ij primnà mas-cc: ch’a nassa da tò strop o an tò cabial, buta nen al travaj ël prim-nassù dla toa vaca e toson-a pa 'l prim-nà 'd toa feja. It podras mangene ti e toa famija, dë 'dnans al Signor, tò Dé, tuit j'agn, ant ël pòst che ël Signor tò Dé a l'avrà sernù. S’a l'avèissa càiche difet, s’a fùissa sòp, bòrgno, o a l'avèissa d'àutri difet grev, a dovrà pa esse sacrificà al Signor tò Dé. A  ventrà mangelo drinta dle muraje 'd toa sità, e a podrà mangelo tant l'ampur coma 'l pur, precis coma 't farìe con la carn ëd la gasela o dël serv. Contut, it në consumeras pa 'l sangh, ma it lo spantieras për tèra coma s’a fussa d'eva.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Deuteronomi