Mario Albano/Nina-nana
Artorn

Nina-nana 

Nina – nana, giòja santa, 
nina – nana l’é për tì. 
L’é mamina ch’at la canta 
për podèite fé durmì. 

Nina – nana, an cel le stèile 
son già pronte për la vjà, 
son già greve le parpèile, 
j’euj a veulo sté sarà.

Nina – nana mai finìa, 
mach la mama a sa cantela, 
l’é ’na gossa d’ poesìa 
sempre frësca, sempre bela, 

Nina – nana che fortuna, 
fin che al mond j’é gnun sagrìn, 
fin ch’as deurm drinta na cuna, 
fin che mama l’é davsin!

Nòte 
Da A Mistral ~ Omagi di poeta piemontèis S.E.L.P. Turin 1930. Arpijà an «Canto ’d cò mi!» Ij Brandé Turin 1951. (Neuva edission Ca dë Studi «Pinin Pacòt» Turin 1986).

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Mario Albano