La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levitich/Levitich 7


Levìtich

7

Sacrifissi ‘d riparassion 

Coste-sì a son j’istrussion pr’ ël sacrifissi ‘d riparassion. A l’é na còsa santa dël gré pì àut. Che la vìtima smonùa an sacrifissi a sia sgorzà ant ël midem leugh andova ch’a së sgorzo le vìtime smonùe an olocàust. Ël sacerdòt a në farà l’aspersion dël sangh tut d’antorn ëd l’autar. Peui a smonrà tute le part grasse dla vìtima: la coa, la grassa ch’a coata le ventraje, ij doi rognon con tuta la grassa ch’a l’han dëdzora, la grassa dij lomb e ‘l loèt dël fidich, tirà fòra con ij rognon. Ël sacerdòt a farà brusé tut sòn an sl’autar; a sarà consumà dal feu an onor ëd Nosgnor. Sto-sì a l’é ‘n sacrifissi ‘d riparassion. 

Tùit j’òm e ij fiolin ch’a ‘parten-o a le famije sacerdotaj a podran mangé la carn dë sti sacrifissi-sì, tutun a l’avran da mangela ant un leugh sacrà. A l’é na còsa santa dël gré pì àut. Tant për ël sacrifissi 'd riparassion coma pr’ ël sacrifissi pr’ ël pecà, la lege a l'é la midema: la carn ëd la vítima a l'é për ël sacerdòt ch’a fà ël rit d'espiassion. Cora che cheidun a smon n’olocàust, la pel ëd la vìtima a sarà pr’ ël sacerdòt. ‘Dcò a sarà pr’ ël sacerdòt ch’a smon-a l’oferta ‘d farin-a, tant s’a l’é cheuita al forn, com s’a l’é preparà ant na pèila o an sla grija. Tute j’àutre oferte ‘d farin-a, ampapëttà con d’euli o sensa, a saran për tùit ij dissendent d’Aron, sensa distinsion.

Sacrifissi ‘d comunion 

Coste-sì a son j’istrussion pr’ ël sacrifissi ‘d comunion smonù a Nosgnor. S’a l’é ‘n sacrifissi d’assion ëd grassie, a smonran, con la vìtima, na gionta ‘d galëtte cheuite sens’ alvà e ampapëttà d’euli, fogasse sens’ alvà onzùe d’euli, e fior ëd farin-a cheuita an forma 'd torta farsìa d'euli. Con la vìtima dël sacrifissi ‘d comunion smonù an assion ëd grassie, a presenteran, con lòn ch'a l'han fàit cheuse, n'oferta 'd pan con alvà. Da minca un-a ‘d coste oferte diverse, na part a sarà presentà coma 'n tribut dàit a Nosgnor: costi aliment a saran pr’ ël sacerdòt ch’a l’avrà fàit l’aspersion con ël sangh ëd la vìtima oferta an sacrifissi d’ comunion. La carn ëd ël sacrifissi ‘d comunion smonù an assion ëd grassie, as  dovrà mangesse ‘l midem dì ch’a vnirà smonùa, sensa lassene për l’andoman. Ma se la vìtima a l’é smonùa an compiment d’un vot o coma n‘oferta volontaria, a sarà ‘dcò mangià ant ël midem dì ch’a vnirà smonùa; ma s’as në vansa, as podrà mangesne ‘l dì dòp. Nompà, lòn ch’a vansa dla carn dël sacrifissi, as la dovrà brusé dël tut. Che, se ‘l ters dì cheidun ancora a mangia ‘d carn ëd sò sacrifissi ‘d comunion, Nosgnor a l’avrà nen piasì ‘d cola oferta ni a la tnirà an bon cont, përchè cola carn a sarìa coma cola ‘d carògne. Se cheidun a la mangia, a l’avrà da porté ‘l pèis ëd soa colpa. Se cola carn a l’avèissa tocà për darmagi cheicòsa d’ampur, as dovrà pa mangene, ma a ventrà brusela. Dla midema manera, mach col ch’a l’é an condission ëd purëssa ritual a podrà mangene. Tutun, se cheidun ch’as trova an condission d’ampurità ritual, a mangia la carn d’un sacrifissi ‘d comunion smonù a Nosgnor, col-lì a sarà bandì da sò pòpol.

Chicassìa ch’a l’abia tocà cheicòsa ch'a sia nen pur da la mira ritual, ch’a sìa ‘d n’ordura uman-a o ‘d na chèich bestia o bestiëtta 'mpura, e apress ëd lòn, a mangia ‘d carn d’un sacrifissi ‘d comunion smonù a Nosgnor, chiel-lì a sarà bandì da sò pòpol.

Proibission ëd mangé ‘d grassa o ‘d sangh 

Nosgnor a l’ha ancora parlaje a Mosè. A l’ha dije: Faje savèj sossì a j’Israelita: ’Mangé gnun-a grassa nì ‘d beu, nì ‘d feja, nì ‘d crava. La grassa ‘d na bestia mòrta da sola o fàita a tòch da na bestia ferosa, as podrà contut dovresse për d’àutri usagi, ma i në dovreve mai, ëd gnun-a manera, mangene vojàutri. Parèj ëdcò chicassìa ch’a vada a mangé ‘d grassa ‘d cheidun-e dle bestie smonùe coma n’oferta për esse brusà an onor ëd Nosgnor, a sarà bandì da sò pòpol. An qualsëssìa leugh i dovèisse trové o sté, i l’eve mai da mangé ‘d sangh, nì d’osej nì d’àutre bestie, përchè tui coj ch’a mangeran ëd ël sangh a saran bandì da sò pòpol’”.

Le porsion arservà ai sacerdòt 

Nosgnor a l’ha parlà ancora a Mosè. A l’ha dije: ‘Faje savèj sossì a j’Israelita: ‘Col ch’a smon a Nosgnor un sacrifissi ‘d comunion, a l’ha da smonje la part ëd la vìtima ch’a-j corispond. A presenterà con soe man la part destinà a Nosgnor, visadì, la grassa e ‘l pét. A butrà la grassa dë 'dnans ëd ël pét e a smonrà tut dë 'dnans ëd Nosgnor. Ël sacerdòt a brusrà la grassa an sl’autar, ma ‘l pét a sarà për Aron e ij sò dissendent. Dij vòstri sacrifissi ‘d comunion i presentereve ‘dcò la cheussa drita dla vìtima, e apress i në fareve don al sacerdòt. Costa cheussa a l’é pr’ ij dissendent d’Aron ch’a l’avran smonù ‘l sangh e la grassa dij sacrifissi ‘d comunion. Përchè mi, ël Signor, dij sacrifissi ‘d comunion che j’Israelita a më smonran, i-j pijo ‘l pét ch’am presento e la cheussa arservà, e a-j në faso don al sacerdòt Aron e ai sò dissendent. Costa-sì a l’é na prescrission përpetua për j’Israelita”.

Conclusion e arcapitolassion 

Sòn a l’é lòn ch’a jë speta a Aron e ai sò dissendent ciapà da j'oferte dàite a Nosgnor ant ël dì che Mosè a l’ha presentaje për ufissié coma ‘d sacerdòt a Nosgnor. Sòn a l’é lòn che Nosgnor a l’ha comandà ‘d deje a lor da part dj’Israelita ant ël dì che Mosè a l’ha consacraje - la porsion ch’a jë speta an përpètuo da generassion a generassion.

Coste-sì a son j’istrussion për j’olocàust e për j’oferte ‘d farin-a, dij sacrifissi pr’ ël pecà o ‘d riparassion, dl’oferta ‘d consacrassion sacerdotal e dij sacrifissi ‘d comunion. Nosgnor a l’ha daje a Mosè an sël Mont Sinai, ël dì che, ant ël desert ëd ël Sinai, a l’ha comandà a j’Israelita ch’a jë smonèisso soe oferte.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Levitich