La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 21


2 Samuel

21

Estinsion ëd la famija ‘d Saul 

Ai temp ëd David, a l'era staie na famin-a che a l'é andàita anans për tre ani ëd fila. Ore, David, consultà ch’a l’avìa l'oràcol ëd Nosgnor, a l’é staje rëspondù: “Sossì a càpita për colpa ‘d Saul e ‘d soa famija, pr’ ël sangh vërsà quand ch’a l’ha fàit massé ij Ghibeonita”.

Përparèj che 'l rè a l'ha convocà ij Ghibeonita e a l'ha parlaje. Ore, venta savèj che ij Ghibeonita  a l'ero pa dëssendent d'Israel, lor a l'ero na rimanensa dj'Amorita. J'Israelita a l'ero angagiasse con giurament ëd resté an pas con lor; nopà Saul a l'avìa sërcà dë stermineje për motiv ëd soa  passion granda ëd serve la gent d'Israel e 'd Giuda. David a l'ha dije ai Ghibeonita: “Còs podria-ne fé për vojàutri, an che manera podrai-ne fé amenda ‘d manera che voi i benedisse l'ardità 'd Nosgnor?”. Ij Ghibeonita a l'han dije: “A l’é pa na question d'òr o d'argent an tra noi, Saul e soa famija, nì i vorìo esse giustificà an butand cheicadun a mòrt an Israel”. David, antlora, a l'ha ciamaje: “Antlora lòn che vojàutri i direve, mi i lo farai për voi!”. Lor a l'han arpiàit con ël rè: “N’òm a l’avìa tentà ‘d fene dësparì. A pensava ch’a l’avrìa dësterminane e bandine dal teritòri d'Israel. Dane set dij sò fieuj e nojàutri i-j pendroma al patìbol ëdnans ëd Nosgnor an Ghibeon ëd Saul, ël mont sernù dal Signor”. Ël rè a l'ha rësponduje: D’acòrdi, i-j darai an vòstre man”.

Ël rè, contut, a l'ha risparmià la vita 'd Mefiboset fieul ëd Giònata e novod ëd Saul, për motiv dël giurament che David e Giònata fieul ëd Saul, a l'ero fasse dëdnans ëd Nosgnor. A l’é parèj che 'l rè a l'ha fàit ciapé Armoni e Mefiboset, ij doi fieuj che Rispa fija d'Aia a l'avìa daje a Saul, e ij sinch fieuj che Merab fija 'd Saul a l'avìa partorije a Adriel fieul ëd Barzilai ël Mecolatita. Chiel a l'ha consegnaje ai Ghibeonita, e lor a l'han penduje an sla montagna ‘dnans a Nosgnor. A son mòrt tùit e set ansema; lor a l'ero stàit butà a mòrt ant ij prim di dl'amson, cora ch’as  ancaminava a mëssoné l'òrdi.

Antlora Rispa la fija d'Aia, a l'ha ciapà un mantel ëd tërliss e a l'ha stendulo tirà, fissandlo a 'n ròch, e a l'é staita ambelelì, anté ch’a-i ero ij còrp dij sò fieuj, dal prinsipi dl'amson dl'òrdi, fin-a che a l'é butasse a pieuve, an lassand pa ëd dì che ij voltor a-j posèisso dzora e ‘d neuit che le beste servaje a-j avzinèisso. Ant ël moment che David a l'é vnùit a savèj lòn che Rispa fija d'Aia, concubin-a 'd Saul  a l'avìa fàit, David a l'ha fàit andé a pijé j'òss ëd Saul e 'd sò fieul Giònata, an tra ij sitadin ëd Iabes-Ghilead; lor a l'avìo portaje via dë stërmà da la piassa 'd Bet-Sean, andova che ij Filisté a l'avìo esponù ij sò còrp, dòp la derota ‘d Saul an sël Ghilboa. David a l'ha fàit torna porté j'òss ëd Saul e 'd Giònata sò fieul, da ‘mbelelà; peui a son ëdcò stàit cujì j'òss ëd coj che a l'ero stàit pendù. A l'han sotrà j'òss ëd Saul e 'd sò fieul Giònata ant la tèra 'd Beniamin a Zela, ant la tomba dël sò cé Chis. Apress, tut a l'é stàit fàit conform a lòn  che 'l rè a l'avìa comandà; dòp ëd sòn, Dé a l'ha rëspondù a le preghiere për ël pais.

Israel angagià an vàire guère con ij Filisté 

N'àutra bataja a l'era stàita combatùa an tra ij Filisté e Israel. Përparèj che David a l'é calà con ij sò soldà e a l'ha fàit guèra ai Filisté. David a l'era stracasse motobin ëd lòn. Ore, Isbi-Benob, un dij dissendent ëd Rafa, a l'avìa na lansa ch’a peisava tërzent sicl ëd bronz, e a l'era sandrà da na spa neuva 'd pianta. Chiel a l'avrìa vorsù massé David. Ma Abisai, fieul ëd Zeruia a l'é vnùit n'agiut ëd David, a l'ha colpì ëd brut ël Filisté e a l’ha massalo. Antlora j’òm ëd David a l'han faje un giurament an disend: “Ti 't vniras pì nen a combate con nojàutri! Venta pa che ti të smorte la lampia d'Israel!”.

Pì tard a-i é staie n'àutra bataja contra ij Filisté, sta vira an Gob. An costa ocasion ël Cusatita Sibecai a l'ha massà Saf, un dij dissendent ëd Rafa. E a l'é staie ancora n'àutra guera contra ij Filisté an Gob. Sta vira Elcanan ben Iair, ël Betlemita,a l'ha massà 'l frel ëd Golia ël Ghitita, la bara 'd soa lansa a l'era parèj d'un sobi da tëssior. E a l'é ancora staie n'àutra bataia an Gat. An costa ocasion a-i j'era n'omass che a l'avìa ses dij për man e për pé: an tut vintequat dij! Ëdcò chiel a l'era dissendent ëd Rafa. Cora che a l'é butasse a ansulté Israel, Ionata, ël fieul ëd Simea, frel ëd David, a l'ha massalo.  Costi quat a l'ero nassù da Rafa ch’a rivava da Gat; tùit a son mòrt për man ëd David e dij sò soldà.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Samuel