La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Sacaria/Sacaria 9


Sacarìa

9

La vnùa dël ver Rè 

Presagi. Paròla ‘d Nosgnor contra ‘l pais d’Adrach e la sità ‘d Damasch, përchè tùit a vardo anvers a Nosgnor, coma ch’a fan tute le tribù d’Israel. A l’é ‘dcò për Amat, sità davzin a Damasch, për Tir e Sidòn, ch’as chërdo d’esse motobin savie. Tir a l’é cintà ‘d muraje e a l’ha ambaronasse d’argent tanme ‘d póer e d’òr tanme la pàuta dle stra. Malgré lolì, Nosgnor a-j darà lë sbrat, a spërfondrà soe muraje ant ël mar e ‘l feugh a la divorerà. Ascalon a l’avrà tëmma quand ch’a lo vëddrà. Gasa për lòn a në sarà motobin sagrinà; l’istess a sarà për Ecron, ch’a perdrà tute soe speranse. A-i sarà pì gnun rè a Gasa. Ascalon a resterà dëspopolà. Na gent bastarda a pijerà soa residensa a Asdod: cola-lì a sarà l’umiliassion ch’i farai patì ai Filisté. I-j farai chité da soe pràtiche religiose nausiante, peuj coj ch’a dzorvivo a arseivran mi coma sò Dé. A saran tanme le tribù prinsipaj ëd Giuda, e coj d’Ecron a saran tanme ij Gebusita. Antlora I anvironerai mè templ për guernelo tanme na vardia da chi lo travërsa anans e andré; a-i passeran mai pì ‘d craseur përchè ora i sarai mi a vijé con ij mè euj medésim.

Argiojiss, sità ‘d Sion, crija ‘d gòj, Gerusalem. Varda, tò rè a fà camin anvers ëd ti. A l’é giust e vitorios; a l’é ùmil e a cavalca ‘n borich, n’asnèt somòt. A fracasserà ij cher ëd guèra d’Efraim e la cavalarìa ‘d Gerusalem. A s-ciaperà j’arch dij guerié e a nunsierà la pas ai popoj. Sò domini a së slargherà da mar a mar e dal fium Eufrate fin-a a l’estremità dël pais.

Nosgnor a salverà sò pòpol 

Nosgnor a fortiss: “Për motiv dl’aleansa sugelà con ël sangh ch’i l’hai fàit con vojàutri, i libererai coj ch’a son ëstàit ampërzonà al fond ëd poss sùit. Vojàutri përzoné ch’i vive dë speransa: artorné a Sion, la sità fortificà. I lo promëtto ancheuj medésim: vòstra arcompensa a sarà dobia. I tenderai Giuda tanme n’arch; Efraim a në sarà la flecia; i manderai ij tò òm, Sion, a loté contra ij pòpoj elénich; lor a saran për mi tanme la spa d’un guerié.

Antlora Nosgnor a farà dzora ‘d lor soa aparission, e a tirerà soe flece tanme la lòsna; Nosgnor Dé a sonerà soa tromba e a rivrà con le tempeste dël mesdì. Ël Signor dl’Univers a-j farà da scu. Le pere ‘d soa franda a-j farà prevalèj e vince. A beivran e a dventran romoros tanme ‘d cioch, pien ëd sangh coma ch’a lo son ij bassin dij sacrifissi, o tanme ij canton dl’autar dj’olocàust. An col di-lì, ël Signor, sò Dé, a salverà ‘l pòpol, ch’a l’é sò strop. Ant ël pais a saran ësplendrient tanme le pere pressiose ‘d na coron-a. Che ‘d blëssa! Che ‘d gòj! Fieuj e fije a chërseran drit e fòrt tanme ‘l gran e ‘l vin neuv.

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Zacaria