Nino Costa/Ël pensé caponà
Artorn

Ël pensé caponà 
J'era na vòta 'n fòl ch'a së sforsava
d'ansaché 'l fum drinta 'n sachèt forà,
e 'l fum da tùit ij beucc a jë scapava.

J’era n'àutr ch’a passava le giornà
sercand ëd pisté l'eva ant ël morté:
– Për tant ch’a fèissa – l’era mai pistà.

J’era 'dcò n'àutr ch’a pretendìa ëd suvé
ël fond dël mar dovrand un cuciarin
e as sagrinava 'd nen podèjlo fé.

Adess a-i é quaidun ch'a l'ha 'l balin
– con le tisòire – ëd caponé 'l pensé,
e a veul gropé l'idea con un cordin.
L’idea lo s-cianca e a séguita a volé.
(1918)
Leteratura piemontèisa
Poesìa
Nino Costa