Milo Bré/L'é primavera epura
Artorn

L'é primavera epura... 

L'é primavera! ...e pura la giornà
va dëscariandse ’l sol daré dij mont
dësbland soa lus ant l’òr doblé amplacà
su un cel giassà che ’nt ël mè sangh a fond.
Vòlo an ariond ij pivi ansima ai cop
con ant ël bech ij bòt ëd l’Avemarìa.
Canson! Arcòrd che am saro andrinta ungrop
dë stra che jer rivavo e adess van via.

Ël campagnin a lassa ij camp e a canta.
A canta l’arsigneul an sla rivera
e ’l vent drinta le bronde... ma an mi a stanta
mia vos anvërtojà ant l’ora ch’a l’era:
l’ora ch’a l’era e a l’é pì nen con mi
che am ciosionava an brova a tuti ij di
sla boca dij mè fieuj ël sò «Bondì!».
«Bondì» che a l’era e ch’a sarà mai pì.

Milo Bré
Poesìa
Leteratura piemontèisa