Rino Serra/Le fior dël mal/003


Elevassion 
Dë dzora dj'armeuj e dë dzora 'd le valà, 
Dle montagne, dij bòsch ëd le nivole e dël mar, 
Al dëdlà dl'éter e dëdla dël calor solar, 
Al dëdlà dij confin ëd le sfere steilà, 

Mè spirit ti 't boge con na grand agiltà, 
E coma 'n bon noador ch'a gòd ant l'onda, 
It sorghe alégherment la grandeur përfonda 
Con indicibil e gajarda giojosità. 

Scapa, va bin lontan da costi odor morbos; 
Va a purifichete 'nt l'aria superior, 
E bèiv ël feu ciàir 'mé 'n pur e divin licor, 
Ch'ampiniss tuti ij cej limpid ëdcò spassios. 

Da daré a j'afann grandios e a j'inmens sagrin 
Ch'a cario 'd sò pèis l'esistensa nojosa, 
Fortunà chi a peul con ala vigorosa 
Slansesse anvers ij camp luminos e seren da bin; 

Chi ij sò pensé, coma tante lodolëtte, 
Anvers ij cej dla matin a pijo lìber cors, 
Chi as pòsa 'n sla vita e capiss sensa sfòrs 
Ël lengagi 'd le fior e dle còse mute! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire