Norberto Rosa/Fàula
Artorn

Fàula 
Na vòlta ant un convent a j’era un giari
Ch’andava tuti ij di ’nt la librarìa
A rumiassé dantorn ai scartaplari (1)

Là drint vivìa tranquil, përchè a chërdìa
Che la biblioteca ant un convent
L’é sempre ’l leu men frequentà ch’a-i sia,

Lontan dal mond e dal rumor dle gent,
Studiand j’òpere ’d Séneca e ’d Platon
Sercava ’d rafinesse ij sò talent.

Ma com a l’era un giari an conclusion,
Fedel a sò costum, studiava un feuj
E dòp a lo rusiava a pcit bocon.

Empì ’d filosofìa fin dzora dj’euj
Un di nòst rat ’s ancontra ant n’elefant
E a-j dis: Compari, òh, òh, nen tant orgheuj!

Përchè ch’it vas sì fier? Ch’it bofe tant
É-lo a motiv ch’it ses d’una statura
Pësanta e dësformà? Òh l’ignorant!

Sapia, pòvr animal, ch’ant la Natura
Tra ’l grand e ’l pcit j’é ’nsun-a varietà;
L’òm a l’é nen a pertie ch’as mësura.

E tò corpass dësdeuit e mal forgià,
E tò trombon a serv a gnente ’d pì
Ch’a fé scapé ’d paura le masnà

Guarda ampò sto bel sàut?... ancor cost-sì?
Osserva com i vad pì lest che ’l vent?
Ch’im fico da për tut dov i veuj mi?

E ti për fé quatr pass, con tut ël stent,
It sofie com un màntes da saron2,
E ’t ocupe pì ’d pòst ch’un regiment.

An verità ’t ëm fas franch compassion;
Për mi quand i consìdero tò stat
Im sento antenerì fin ij polmon!

Volìa ancor dì; ma vist-e-pris un gat
Ch’a l’era pòch lontan, gavandse ij guant,
L’ha sùbit fàit conòsse con ij fat

Ch’un giari a l’é tut àutr ch’un elefant.

Glossari 
 1) O scartaflari (an it. «scartafaccio»); 
 2) An it. «carradore».

d’agost 1834

Nòte 

(1) A l’é ’l nòm ch’as dasìa, an coj ani-à, ai «tòni», spece coj d’argoment turinèis. 
(2) Dal verb gravé, an italian «incidere». Parnas Piemontèis 1835 p. 67

Norberto Rosa Poesìa Leteratura piemontèisa