La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 23


2 Samuel

23

J’ùltime paròle ‘d David 

Coste-sì a son j’ùltime paròle ‘d Dàvid. “Oràcol ëd Dàvid, fieul ëd Iesse, òracol ëd l’òm elevà al gré pì àut, che ‘l Dé ‘d Giacòb a l’ha consacrà  e  ch’a l’é ‘l compositor dij salm che Israel tant a-j pias ëd canté. A l’é lë Spìrit ëd Nosgnor ch’a parla an mi; soe paròle a seurto da mia boca. A l’ha dilo ‘l Dé d’Israel, la Ròca d’Israel ch’a l’ha parlame: “Se col ch’a goerna a l’é giust, s’a goerna con timor ëd Dé, anlora col-lì a sarà luminos coma ij ragg dël sol ch’a së spantio a primalba, coma na matin sensa nìvole, coma col ësplendrior che, passà la pieuva, a fà chërse l’erba dla tèra. Nosgnor a l’ha sernù mi e mia famija parèj ch’a vnèissa na dinastìa. A l’ha siglà con mi n’aleansa eterna. L’acòrd ch’a conten a l’é rangià e garantì precis: a sicura mia stabilità e ‘l bon ésit ëd lòn ch’i buto man ëd fé. Coj ch’a rispeto nen Nosgnor, nopà, a son tanme ‘d card servaj ch’as campo vìa: për motiv ëd soe spin-e a-i é gnun ch’a-j toca con le man. A venta dovré n’utiss ëd fer për tajeje, peui a ven-o dël tut brusà dal feu”.

Ij pì vajant guerié ‘d David 

Costi-sì a son ij nòm dij pì vajant guerié ‘d David: Iasobeam, ël Cacmonita, ëdcò ciamà Adino l’Esnita, un dij pì vajant guerié, che 'nt n’atach sol a l’ha dovrà soa lansa për massé eutsent guerié nemis. A-i era peui Eleasar, fieul ëd Dodo, un dël clan d’Acoca, un dij tre vajant ëd David. Un bel di che coj ëd David a l’ero anfiltrasse an tra ij Filisté, costi-sì a son butasse ansema për combatje pròpi quand che l’antrega armeja d’Israel a l’era scapà vìa. Contut, Eleasar a l’é restà ferm e a l’ha massà ‘d Filisté fin-a a che soa man a l’é stàita tròp ëstraca për levé soa spa, e an col di-lì Nosgnor a l’ha daje na vitòria strasordinaria. La tropa israelita a l’é tornà andré mach për cheuje ‘l botin. A-i era peuj Siama, fieul ëd Ague, da Aror. Na vira ij Filisté a j’ero rassemblasse a Lechi e a l’avìo atacà j’Israelita 'nt un camp pien ëd lentìe. L’armeja israelita a l’era scapà via,  ma Siama a l’é piantasse an mes a col camp, a l’ha dësfendulo e a l’ha butà an derota ij Filisté. La vitòria ch’a l’ha daje Nosgnor a l’é ‘dcò stàita strasordinaria. Un bel di, ant ël temp ëd l’archeuita, costi tre, ch’a l’ero dij prinsipaj vajant, a son andàit a trové David ch’a l’era stërmasse 'nt la balma d’Adulam, antramentre che na squadra ‘d Filisté a l’era acampà 'nt la comba dij Refaita. David a vivìa an col arfugi fortificà, e a Betlem a-i jë stasìa na guarnigion dij Filisté, David, tutun, a l’avìa anvìa d’eva bon-a, e a l’ha sclamà: “Òh, se cheicadun am dèissa da bèive, che ‘d gust i beiveria l’eva dla sisterna ch’a-i é a l’intrada ‘d Betlem!”. Anlora coj tre eròi, passand an mes dël campament dij Filisté, a son andàit a tiré d’eva a la sisterna dl’intrada ‘d Betlem e a l’han smonùjla a David. Tutun chiel, a l’ha pa vorsùine bèive e a l’ha spatarala për tèra, fasend-ne n’oferta a Nosgnor. Antramentre a disìa: “Che Dé am varda ‘d bèivla! St’eva a l’é pressiosa tanme ‘l sangh ëd costi òm ch’a son andàit a pijela a l'arzigh ëd soa vita. David, donch, a l’ha pa vorsù bèivne. Sossì a l’é lòn ch’a l’han fàit coj tre eròi.

Ij tranta òm vajant ëd David 

Abisai, frel ëd Ioab e fieul ëd Zeruia, a l’era cap dij Tranta. Un di, a colp ëd lansa, a l’ha massà terzent guerié nemis ant na sola bataja. A l’era tant për d’amprèise parèj ch’a l’é vnù tant famos che coj Tre, Abisai a l’era ‘l pì famos dij Tranta, contut chiel a fussa pa un dij Tre. A-i era ‘dcò Benaia, da Cabtsel, fieul dël grand guerié Ioiada, e che l’avìa fàit vàire prodësse. A l’ha massà doi fieuj d’Ariel ëd Moab e, ant un di ‘d fiòca, a l’é calà 'nt na sisterna për massé un leon. Na vòta, armà mach d'un baròt, a l’ha massà ‘dcò n’Egissian ch’a l’era n’omnasson. L’Egissian a portava na gròssa lansa. Benaia a l’ha ambrancaje cola lansa da la man e a l’ha massalo pròpi con cola-lì. D’amprèise coma ste-sì a l’han rendù Benaia, fieul ëd Ioiada autërtant famos ëd coj tre guerié vajant. Chiel a l’é stàit considerà da pì che tùit ij Tranta, contut che chiel a sia mai stàit a l’autëssa dj’àutri tre. David a l’ha conferije ël comand ëd la vardia real.

Ant ël grup dij tranta a-i era: Asael, frel ëd Ioab; Elcanan, fieul ëd Dodo, Betlemita; Samot d’Aror; Elca, ëdcò d’Aror; Cheles, ël Pelonita; Mira, fieul d’Iches, da Tecoa; Abieser, d’Anatot; Sibecai, Cusatita; Salmon, d’Acoach; Marai, da Netofa; Cheleb, fieul ëd Baana, da Netofa; Itai, fieul ëd Ribai, da Guibai ‘d Beniamin; Benaia, da Piraton; Curai, dal torent ëd Gas; Abi-Albon, l’Arbatita; Asmavet, da Bacurim; Eliacba,da Salbon; ij fieuj ëd Iasen; Ionatan, fieul ëd Sagué l'Ararita; Achiam,fieul ëd Sacar l'Ararita; Elifal fieul d'Ur, ël Macatita; Eliam fieul d’Achitofel, da Ghilo; Chesro, da Carmel; Parai d’Arab; Igal, fieul ëd Natan, da Sobà; Bani, da la tribù ‘d Gad; Selech, l’Amonita, Narai ‘d Beròt, scudié ‘d Ioab, fieul ëd Zeruia; Ira, da Istir; Gareb,da Iatir; Uria, l'Hitita. An tut a l’ero tranteset.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Samuel