Laura Bertone/Neuit dòp ël temporal
Artorn

Neuit dòp ël temporal 
Ai pé dël brich, ancheuj,
ël torent fa 'n gran bordel
fa chërde ch'a pieuva ancora,
mentre l'eva tërbola
a l'é tuta n'arbeuj.

Ël cheur a l'é pa tranquil,
ancora 'nt ël timor
ëd na tempesta neuva,
ël cel, tròp anrabià
a mnassa lòsne e tron.

Ma peui, 'd prima sèira,
a serca cadense 'd pas,
e, 'n pò sotvos, arciama
e 'nvita a torné 'l silensi.

Amisa a l'é la neuit
ch'an fa cadò dle stèile,
an fa cadò dël bati
ëd sò gran cheur ëd lus.

A-i é argent ëd lun-a
an sl'erba dël pra tut mars,
për la rabia dël cel,
l'han piorà tant le nivole! 

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Laura Bertone