Rino Serra/Le fior dël mal/046


XLVI. Alba spiritual 
Quand për ij libertin l'alba bianca e vermija 
A intra 'n società con l'ideal tormentos 
Për l'operassion d'un vendicator misterios 
Ant ël sassin andurmì 'n àngel as dësvija. 

Dij bej cej ëspirituaj l'impossibil asur, 
Për l'òm a tèra ch'a seugna e seufr ancora, 
Për l'anciarm ëd l'abiss as deurv e as përfonda àora. 
Così, cara Dea, element lucid e pur, 

Sij rest fumos ëd le stupide baldòrie così, 
Ël tò arcòrd ciàir, pì reusa e pì 'nciarmant, 
Ai mè euj angrandì e sempe voltegiant. 

La fiama dle candèile 'l sol a l'ha scurì; 
Parej, sempe vincitor, tò fantasma l'é ugual, 
Oh ànima splendrìenta, al doss sol in-mortal! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire