Luigi Camerano/Na tòpia
Artorn

Na tòpia 

Tòpia ’d glìssin an fior 
aragnà d’amor, 
tenduva da lòbia a lòbia 
tra doe file ’d ca, 
sla strajòla, 
ch’a va a la scòla, 
dla borgà... 
Pavajon vërdzin, 
a feston ’d rape viòla, 
che ’l Magg e ’l vent marin, 
fan dësbandì, 
për chi a stà là, 
o a j’ancàpita ’n di, 
as n’argala la vista... 
Përfum tranquilità, 
buss d’avije, 
lòse stërnìe, 
d’alëtte piegà, 
ëd farfalin-e ametista, 
ch’a vòlo giù dosman, 
an col’ombrìa legera. 
Òh primavera... 
në strop ëd dësbela, 
con la cartela, 
doe vòlte al di, 
passa corend sfrandà, 
sota coj arch fiorì, 
e as n’ancòrz gnanca... 
Ma ’l vej setà sla banca, 
ch’a-j ved passé e a-j conòss, 
a sà che coj balòss, 
doman, se andran për ël mond, 
portran profond an lor, 
lë bzògn ’d torné, 
a cola cara tòpia an fiòr... 

Luigi Camerano Scond premi al Concors «Vittorio Alfieri» an Ast 2020

Luigi Camerano Poesìa Leteratura piemontèisa