La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 5


Giòb

5

Elifas a consija Giòb d’aceté ‘l castigh ch’a-j dà Nosgnor 

Ciama pura! É-lo forsi cheidun an cel ch’at responda? A quaj dj’àngej sant voleries-to virete? Përchè l’ira a colpiss ël sensa sust, e la flin-a a massa 'l torolo. Mi midem i l'hai vëddù ël fòl anreisésse, ma pì che an pressa i l'hai maledì sò leugh ëd residensa. Ij sò fieuj a son lontan da la sicurëssa ch’a chërdo d’avèj e a son umilià andova ch’as rend giustissia, e a-i é pì gnun për libereje. L'afamà a ravagia l'amson da daré dij busson e j’assià soe richësse. Përchè la malora a ven pa da la poer, e ij sagrin a s-ciòdo pa dal teren. Ma a l'é l'òm che a génera 'd maleur, parèj dle faravòsche ch’a vòlo për ària.

Le benedission a son për coj ch’a sërco Nosgnor 

Ma mi, s’i fùssa ‘n ti, i andrìa adrësseme a Dé e a chiel armëtterìa mia càusa, a chiel  ch’a fà ‘d ròbe ch’as peudo pa sondesse, ëd maravije sensa nùmer. A l’é chiel ch’a dà la pieuva an sla tèra e ch’a manda l’eva an sle campagne; A l’é chiel ch’a buta j’ùmij an àut e coj che a pioro a-j eléva a fin-a ‘d leu sicur. A l’é chiel ch’a frustra ij pian dij malegn ëd manera che soe man a peulo pa porté a compiment lòn ch’a l'avìo progetà! Coj ch’as chërdo ‘d savèj a son angabiolà an soa furbarìa ‘d lor, e as bolversa an pressa 'l consèj dij përvers. A l’é ‘l ciàir dël dì, ma lor a van a sbate coma s’a-i fussa ‘l top; a van a taton a mesdì coma s’a fussa neuit. Chiel a salva da la spa ch’a seurt da soa boca e ij pòver da la man violenta. A l’é parèj che ij pòver a peudo avèj na speransa e che la boca dla përversità a l’é a la fin stopà.

A l'ha 'd boneur col òm ch’a  ‘rsèiv da Nosgnor ëd coression. Për lòn it diso: meprisa pa la dissiplina dël Tut-potent, përchè chiel a feriss, ma ‘dcò a binda, chiel a patela, ma soa man a variss ëdcò. At salverà da ses dësgrassie, vera, fin-a da set ël mal at tocherà pa. An temp ëd famin-a chiel a të scamperà da la mòrt e an guera dal podèj dla spa. Ti 't saras a la sosta da la malissia dla lenga: gnun-e tëmme për la devastassion, ant ël moment ch'a vnirà. La devastassion e la famin-a at faran mach rije e it l'avras nen tëmma dle bestie dla tèra. Përchè ti 't faras n'aleansa con le pere dla campagna e it saras an pas con le bestie servaje dla tèra. Ti 't sentiras al sicur a toa ca e 't l'avras pa ‘d delusion an fasend l’ispession dij tò possediment. It vëdras moltiplijé toe masnà e toa dissendensa a sarà parèj dl'erba dël pra. It rivras a la tomba d'età veneranda, përparèj com as mësson-a 'l gran a soa stagion. Varda: tut sossì i l’oma bin anvestigalo nojàutri: a l’é vrità. Scota nòstre paròle e at rivrà ‘l bin".

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob