La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 3


Liber dij Giudes

3 

Coste-sì a son le gent che Nosgnor a l'ha lassà ant ël pais për podèj buté a la preuva, për sò mojen, tui coj che Israel a l'avìo pa fàit l’esperiensa dle guère contra ij Cananita. e sòn përchè le generassion dj'Israelita ch’a sarìo vnùe a amprendèisso a combate na guèra santa. Ij pòpoj a j’ero costi-sì: Ij sinch cap dij Filisté, tùit ij Canané, ij Sidonita e j'Evé, a stasìo ant le montagne dël Lìban, dal mont Bal-Ermon fin-a a la travërsera d'Amat. Nosgnor a l’é serviss-ne për buté a la preuva Israel e për vëdde s’a scotèisso o meno ij comandament dàit da Nosgnor a sò cé për mojen ëd Mosè.

Donca, j’Israelita a son ëstabilisse an tra ij Canané, j'Hitita, j'Amorita, ij Perissita, j'Evita e ij Gebusé; nen mach, ma a son mariasse con soe fije e l'han daje le soe da marié a lor, an rendend ëdcò l’adorassion ai sò dio.

I. Otniel 

J’Israelita, antant, a l'avìo fàit lòn ch'a l'é mal ëdnans ëd Nosgnor, an dësmentiàndse dël Signor sò Dé, për servì a Bal e Asera. Për lòn Nosgnor, anrabiandse contra d'Israel, a l'ha dalo ant le man ëd Cusan-Risataim, d'Armon Caraim, e a son stane asogetà për eut ani. Peui j'Israelita a l'han crijà al Signor ch’a-j giutèissa, e chiel a l'ha mandaje un liberator a salveje: Otniel fieul ëd Chenas, frel pì cit ëd Caleb. Lë spìrit ëd Nosgnor a l’avìa daje ‘l podèj ‘d fé ‘l giudes d’Israel e a l’é surtì a combate contra 'd Cusan-Risataim, d'Armon. Ël Signor a l'ha butajlo ant le man e Otniel a l'ha trionfà dzora 'd chiel-lì. Parèj che për quarant agn ël pais a l'é stàit an pas, e sòn fin-a a la mòrt d'Otniel, ben Chenas.

II.  Eod 

Ma j'Israelita a l'han torna ancaminasse a fé lòn ch'a-j dëspias a Nosgnor, e chiel a l'ha fàit che Eglon, rè 'd Moab, a dominèissa Israel. Eglon a l'é aleasse con j'Amonita e j'Amalessita, a l'ha fàit guera a Israel, a l'ha butalo an derota e a l'ha pijàje la Sità dle Palme, ant la comba dël Giordan. J’Israelita a son restà sogetà a chiel për disdeut agn. Antlora a l'han suplicà 'l Signor, ch’a l'ha mandaje un liberator ch'as ciamava Eod, fieul ëd Gera, dla tribù ëd Beniamin: Eod a l'era mancin. 

Ora, j'Israelita a l'han daje l’ancombensa a Eod ëd porté ‘n tribut a Eglon, rè ‘d Moab. Eod a l'era procurasse un pugnal ch'a tajava da doi part, longh un cùbit, e a l'é sandràslo sotà ij vestì an sël fianch ëd drita. Chiel a l'ha smonù soa taja a Eglon, rè 'd Moab, ch'a l'era motobin lardassù, e consegnaje 'l tribut, a l'é partì con coj ch'a lo compagnavo. Nopà, rivà al leugh, ciamà dle mistà, davzin a Ghilgal, a l'é tornà andaré e a l'ha dit: “Rè! I l'hai cheicòsa da dite dë stërmà. Antlora 'l rè a l'ha amponù ‘l silensi, e tùit ij present a son artirasse. Antant, Eod a l'é avzinasse al rè, ch'as na stasìa da sol setà an soa stansia frësca dl'istà e a l'ha dije: i l'hai da dite na paròla da part ëd Dé. A la viarà, 'l rè a l'é aussasse da la careja, e Eod con la snistra a l'ha tirà fòra ël pugnard da soa drita e a l'ha ficàjlo ant la pansa con tanta 'd cola fòrsa che 'l mani istess a l'é intraie darerà la lama e a l'é restà anvlupatà da la grassa, përchè a l'avìa nen artiralo dal vènter. Dòp lòn Eod a l'é surtì dal pòrti, an sarandse daré le pòrte dla càmera, ch'a l'avìa sarà a ciav. 

Parèj ch'a l'è surtì; e ij servitor d'Eglon a son rivà, e a l'han vëdù che le pòrte dla càmera a l'ero ciavà, e a son disse: “Peul d'esse ch'a fasa sò bsògn ant l'apartament d'istà”. E a l'han spetà fin-a che a son nen ansospetisse, parèj che, an vëdend ch'a dovertava pa le pòrte dla stansia, a l'han pijàit la ciav, e a l'han dovertà: e varda-lì, sò sgnor a l'era stëndù për tèra mòrt. Antrëtant Eod a l'era scapà, e passà le mistà 'd pere, a l'é salvasse a Seira. Quand a l'è rivà, a l'é butasse a soné dla tromba an sla montagna d'Efraim, e j'Israelita a son calà con chiel dal mont, e chiel a marciava dëdnans ëd lor.

Eod a l'ha dije: “Vnime dapress përchè Nosgnor a l'ha dave an podèj ij vòstri nemis, ij Moabita”. Përparèj ch'a son vnùit giù con chiel, e a son butasse a l'avàit ant jë svass dël Giordan, an lassand pa passè gnun. E an coj temp-là a l'han frapà ij Moabita, an massandne cheicòsa coma desmila òm, tùit an bon-a salute e gueriè vajant: a l'é pa scapàine un. An col di-là Moab a l'è stàit umilià sota la man d'Israel e 'l pais për vintequatr ani a l'é stàit an pas.

III. Samgar 

Dòp ëd lòn, a-i é staie Samgar, fieul d'Anat, ch'a l'ha massà sessent Filisté mach con n'ujiss da beu. Ëdcò chiel a l’ha liberà Israel.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giudes