La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 36


Ij Salm

36. Ël pecà a ciosion-a ‘d ròbe grame 

 Bele se d’òm gram as buto d’acòrdi për fé ‘d mal, ël Salmista a l’ha fiusa che Nosgnor a l’é ‘l Rè giust ëd la tèra, ch’a viv e ch’a sosten tuta la vita. A prega che Nosgnor a lo benedissa e a lo guerna e a vëdd nen l’ora che coj ch’a son gram a sio giudicà coma ch’a l’é giust.

Pr’ ël magìster dël còro: Un salm ëd David, ël sërvent ëd Nosgnor. Ël pecà a ciosion-a ‘d ròbe grame ai përvers ant ël përfond ëd sò cheur. A vivo sensa gnun-a tëmma 'd Nosgnor. As chërdo d’esse a pòst, ma a son mach ëd bòrgno, a vëddo pa la gramissia ch’a-i é ant lor. Tut lòn ch’a diso a l’é stòrt e n’angann. A s’arfudo ‘d comportesse con saviëssa e fé ‘l bin.  A rùmino tuta la neuit ëd coma ch’a podrìo fé ‘d garboj. Lòn ch’a fan a l’é mai bon. A fan gnanca ‘l tentativ ëd fé lòn ch’a l’é giust.

Tò amor, Nosgnor, ch’a ven mai a manché, a s’eleva fin-a al cél, toa fidelità a riva fin-a dëdlà dle nivole. Toa giustissia a l’é tanme le montagne pì àute; tanme l’ocean sensa fin a son toe decision. Ti ‘t guerne sia j’òm che le bestie. Mè Dé, che pressios ch'a l'é tò amor, ch’a ven mai a manché! Tùta l’umanità a treuva n’arpar a l’ombra ‘d toe ale. Ti ‘t jë nurisse da l’abondansa ch’a-i é an toa ca, i-j lasse bèive dai tò fium ëd delissie. Përchè ti ‘t ses la sorgiss ëd la vita, la lus ch’an anlùmina. 

Arvërsa tò amor, ch’a ven mai a manché dzora coj ch’at veulo bin. Rend giustissia a coj ch’a l’han un cheur onest. Fà pa che coj ch’a l’han ël cheur pien d’orgheuj am ëscarpiso, o che ij përvers am tiro dëdsà e dëdlà. Varda! Coj ch’a fan ëd mal a son tombà për tèra! A son ëstait tirà giù da soe autësse e as leveran mai pi.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm