Anònim/Piemontèide
Artorn

Piemontèide 

Trovà an sla ragnà, cost'euvra fiamenga dël 2011, ch'a conta an poesìa la stòria dël Piemont, i l'oma pa riessù a trovene l'autor! Stërmà da bin an soe pàgine bandonà da vàire agn, s'as farà viv... volenté i-j arconossroma ij sò mérit! A-i é mach, a la fin ëd ës poema, sò nòm anagramà: Elvezio Rappengo! A séguita l'introdussion original. Armarché l'apressiament che l'autor a fà 'd la grafìa "dij Brandé": "La nòsta grafìa a specia l’amor për la tradission e la precision. A scapa con ësgiaj da la nuvità e da la comodità. A l’é na blëssa técnica e stòrica, ma l’òm dël di d’ancheuj a pàira nen a ’mprendla".

"Ël di dle sënner ëd l’ùltim ann dlë scond mileni, ann consacrà da la bonànima dël Papa sant, i j’era cogià ansima a la trassa dla ca dij mè. Da là i vardava l’arch dle montagne che dal Monvis al Paradis smija ambrassé n’archèt pì cit formà dai brich che da Superga coro a Casgné. A cola mira i j’era rivà davzin al prim ters dla nòsta vita, ma sensa amor, con pòchi amis, mai gnun spatuss e la speransa për l’avnì nen pròpe drita.

An col ëstat i l’hai ciamà d’avèj un lum da dovré contra la strachità e mes dësvij e mes an seugn con la mia ment i l’hai bogià. Set vire tre rindobià ’nco l’é ’l cont dij di ch’i l’hai passà ant l’ora fissa, cola pì càuda, sempe parèj. Ste ses ësman-e l’han sopatà e fàit cambié, chërdo për sempe, tuta mia vita.

Doi agn pì tard, già laureà e peui marià, pairava nen a scrive tuta l’esperiensa, ma im sentìa che sté ciuto l’avrìa mach trussià ’l mè vive. Con gena tanta e fiusa pòca i son partì. Soens i scrivìa dë stërmon e tut an pressa, a vire im ëstofiava e i campava tut ant un canton. Dovèj finì a l’era un pensé grev e sempe viv.

Mach quandi i l’hai perdù ël mè prim travaj i l’hai capì ch’i l’avrìa podù finì e ant l’ann ch’a fa già quat dòp dël mè viagi i l’hai sarà la stòria, prima ’d Natal.

I l’avrìa finì tut s’a fussa nen che për scrive an grafìa stòrica a venta vnì un lenghista. La lenga scrita a l’é në specc ëd l’época e dla gent ch’a l’ha fissala. La nòsta grafìa a specia l’amor për la tradission e la precision. A scapa con ësgiaj da la nuvità e da la comodità. A l’é na blëssa técnica e stòrica, ma l’òm dël di d’ancheuj a pàira nen a ’mprendla.

As capiss parèj përché a son passà àutri ani prima ’d podèj fé vëdde a n’àutra person-a l’euvra finìa. Ma ’dess i son pront e im ancamin vers la narassion dla Piemontèide".

Tàula 

 Prima sman-a
 Cant 1, Andoa poeta e lenga a s’ancontro
 Cant 2, Andoa as bimblan-a prima ‘d parte
 Cant 3, Andoa a s’ancontro ij Selt
 Cant 4, Andoa as parla ‘d Selt e Lìgur
 Cant 5, Andoa as parla con Merlin-Caront
 Cant 6, Andoa as parla ‘nco con Merlin-Caront
 Cant 7, Andoa as parla dla mòrt
 Sconda sman-a
 Cant 8, Andoa Anìbal a trionfa
 Cant 9, Andoa as treuva un mond dròla
 Cant 10, Andoa as parla dij Salass e àotri pòpoj
 Cant 11, Andoa a Susa a parlo ‘d polìtica
 Cant 12, Andoa la Lenga a parla dij grand ideaj
 Cant 13, Andoa as ancontra San Màssim
 Cant 14, Andoa a dròca ‘dcò Roma
 Tersa sman-a
 Cant 15, Andoa  a rivo ij Longobard
 Cant 16, Andoa  a rivo ij Franch
 Cant 17, Andoa  a nasso  j’Aleràmich
 Cant 18, Andoa  a parla Arduin d’Ivreja
 Cant 19, Andoa  im an-namoro a Monfòrt
 Cant 20, Andoa  i s-ciàiro j’erètich
 Cant 21,Andoa  i resto sol e sagrinà
 Quarta sman-a
 Cant 22, Andoa a j’é la vision dl’infern
 Cant 23, Andoa as combat Barbarossa
 Cant 24, Andoa a scrivo ij Sermon
 Cant 25, Andoa la gent a s’anrabia
 Cant 26, Andoa a meuir Fra Dossin
 Cant 27, Andoa a rivo ij Savòja
 Cant 28, Andoa a finiss Salusse
 Quinta sman-a
 Cant 29, Andoa as va sota Turin
 Cant 30, Andoa a finiss mal Tòjo Medev
 Cant 31, Andoa as fa un seugn dròlo
 Cant 32, Andoa a meuir Baron Litron
 Cant 33, Andoa a conta’l frà
 Cant 34, Andoa a rivo le rispòste
 Cant 35, Andoa ancamin-a’l Risorgiment
 Sesta sman-a
 Cant 36, Andoa a parlo àutri risorgimentaj
 Cant 37, Andoa as treuva don Bòsch
 Cant 38, Andoa as parla’d costa euvra
 Cant 39, Andoa as va vers la fin
 Cant 40, Andoa as parla dla stòria e dl’avnì
 Cant 41, Andoa a finiss nòst coment
 Cant 42, Andoa as saluta e a j’é  ‘l final

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Anònim