La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Malachia/Malachia 3


Malachìa

3

Anonsi dla vnùa ‘d Nosgnor 

Ël Signor ëd l’Univers a dis: “Vardé che ‘v mando mè mëssagé, përchè a pronta na stra 'dnans ëd mi. E dlongh, a intrerà an sò santuari 'l Sovran che vojàutri i sërche; e ‘l mëssagé dl’aleansa ch'i veule, vardelo ambelessì ch’a riva! 

Chi é-lo ch’a podrà 'rzistje ‘l di che chiel a riva? Chi ch’a podrà sté drit an pé quand ch’as farà vëdde? Përchè chiel a l’é coma ‘l feu dël fondeur e coma la lëssìa dle lavandere. Chiel as në starà com ël fondeur a polidé l’argent. Chiel a farà pur ij dissendent ëd Levi e a-j farà fin coma l’òr e l’argent e lor a saran për Nosgnor coj ch’a smon-o d’oferte degne ‘d chiel. Anlora j’oferte ‘d Giuda e ‘d Gerusalem a saran agradìe da Nosgnor, coma 'nt ij di antich, coma 'nt j’époche passà. 

Ël Signor ëd l’Univers a dis ancora: “I vnirai an mes a vojàutri për giudicheve. I sarai un testimoni pront contra j’andvin, j’adùlter e coj ch’a giuro ‘l fàuss; contra ‘d coj ch’a dan nen la giusta paga a j'ovrié, la vidoa e l’orfanel, e ch’a craso ‘l forësté sensa tëmma ‘d mi.

L’arconciliassion con Nosgnor 

Òhi, mi, Nosgnor, i l’hai pa cambià, ma vojàutri, ij fieuj ëd Giacòb, voi i l’eve nen chità ‘d comporteve malament. Da dòp ij di dij vòstri grand, voi i l’eve scartà ij mè decret e i-j goerne pa. Arconsilieve con mi, e mi i m’arconsilierai con vojàutri! I lo diso mi, ël Signor: Torné a mi e mi i tornerai a vojàutri! Ma vojàutri i dise: “Com’ a l’é chi l’oma d’arconsiliene?”. Forse che n’òm a podrìa derobé Nosgnor? Ore, vojàutri im derobe! Voi i dise: “An còsa ch’i l’oma derobate?”. Ant le décime e 'nt le primissie ch’am son dovùe! La maledission av colpirà: A l’é che vojàutri, ël pòpol sincer,  im trasse. Porté tuta antrega la décima al tesòr, përchè a peussa essie ‘d mangé a mia ca. E buteme a la preuva, a dis Nosgnor ëd l’Univers, për vëdde se iv doverterai nen le saraje dël cel e i spantierai pa për voi ‘d benedission bondose. Për vojàutri i farai sté ciuto l’aliòstra, përché a vada pa a feve fòra la fruta dla tèra, e che për voi la vigna a sia pa sensa frut ant la campagna - a dis Nosgnor ëd l’Univers.

Ël dì ‘d Nosgnor 
 
Vòstre paròle a son dure contra ‘d mi. I lo diso mi, Nosgnor. Ma ancora vòstra réplica a l’é: “Lòn ch’i l’oma dit contra ‘d ti?”. Vojàutri i dise: “A val nel la pen-a ‘d serve Nosgnor e, noi, còsa i vagnoma a guerné toe osservanse e a marcé 'nt ël deul dë 'dnans ëd Nosgnor ëd l’Univers? Ore, nojàutri i soma an camin ëd diciaré bonoros ij pien ëd babìa: lor a pròspero, coj ch’a fan ël mal; lor a preuvo Dé e as na tiro feura! 

Anlora coj ch’a l’han tëmma ‘d Nosgnor a son parlasse l'un con l’àutr. Nosgnor a l’ha daje da ment e a l’ha sentù lòn ch’a disìo: a l’é scrivusse un lìber për memorisé dë 'dnans ëd chiel për coj ch’a lo tëmmo e ch’a penso a sò nòm. 

Ant ël di ch’i  pronto, lor a saran për mi un tresòr pressios - a dis Nosgnor ëd l’Univers. I-j compassionerai coma che n’òm a l’ha compassion ëd sò fieul ch’a lo serv. Anlora voi i vëdreve la diferensa ch'a-i é an tra 'n giust e un përvers, an tra coj ch’a son a servissi ‘d Dé e coj ch’a lo servo nen.

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Malachia