La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 24


Isaia

24

Ël giudissi ‘d Nosgnor su tuta la tèra 

Vardé, Nosgnor a l'é pront a vasté la tèra e a lassela an ruin-e; a në bolversa la fàcia e  a në sbàrdla soa gent. Lòn che a ‘ncapiterà a la gent a vnirà 'dcò al prèivi, a lë s-ciav com ël padron, a la serventa parèj ëd la madama tilà, a col ch'a cata com a col ch’a vend, al debitor e al creditor,  a col ch'arsèiv coma col ch'ampromëtt. La tèra a sarà vastà 'd pianta e franch ravagià: ës giudissi a l’ha decretalo Nosgnor medésim.

La tèra a vniss sùita e a langhiss, ël mond a splufriss e a langhiss, le classe pì àute dla società a langhisso. La tèra a l'é stàita antamnà da soa gent, përchè a l'han trasgredì soe lej, a l'han pa obidì ai precèt: l'aleansa eterna a l'é stàita s-ciapà. A l’é për sòn che la maledission ch’a l’era stàita mnassà da l’aleansa a dvora la tèra; ij sò abitant a në  sconto la colpa. Costa a l’é la rason përchè j’abitant ëd la tèra a son dësparì e a në son dzorvivune mach pòchi. Ël most a fà ‘l deul, la vigna a langhiss, tuti coj ch’a-j piasìa sté alègher, adess a pioro. A l'ha chità 'l son giojal dij tambornin: finì ël rabèl ëd coj ch’a fasìo festa, e finìa a l’é la gòj ëd l'arpa. As bèiv pa pì ël vin an tra le canson; la bira a sà 'd mèr për col ch’a la beivùla. La sità a l'é dësblà ant ël rabel; tùit j'uss ëd ca a son sarà e gnun a peul pi nen intreje. Për le stra a-i é ‘d gent ch’a fà plenta përchè a-i é pì nen ëd vin; tuta la gòj a l'é virasse an magon, le celebrassion d'argiojissansa a son dësparìe dal pais. Ant la sità a son restaie mach pì ëd ruin-e e 'd desolassion: la pòrta dla sità a l'han campala giù, fàita a tòch. Sòn a l'è lòn ch'ancapiterà an tuta la tèra, an tra le nassion. A sarà parèj coma quand ch’as bato j'uliv, cora ch’as ràpola, finìa la cheuita, e mach na frisa d'ulive a resta a la fin ëd l'arcòlt. 

Ij dzorvivù a ausseran la vos e a crijeran pien ëd gòj a la maestà 'd Nosgnor da ponent. “Për sòn, glorifiché Nosgnor! Arlongh ëd le còste dël mar magnifiché ‘l nòm ëd Nosgnor, Dé d’Israel!” Da le finaje dla tèra i l'oma sentù 'l cant: “Glòria al Giust!”. Ma mi i disìa: “Maleur a mi! Maleur a mi! Aidemì! J’ambrojon a ‘mbreujo, j’ambrojon a séguito a ‘mbrojé pì ch’a peulo!”. 

Lë sparm, la tampa e la tràpola av pijeran ëd sorprèisa, òh abitant ëd la tèra! Col ch’a scapa al crij ëd teror a tomberà ant la tampa, chi a monterà da la tampa a sarà pijà an tràpola, përchè as dovertran da dzora le s-ciansòire dël cel e a trambleran le fondamenta dla tèra. La tèra andrà a tòch,la tèra  a sarà ardovùa an frise, la tèra a sarà socrolà con violensa. Sicura, la tèra a balaucerà tanme un cioch, a stramblerà parèj ëd na tenda sota la fòrsa dël vent. Dzora ‘d chila a greverà soa përversità, a robaterà e a s'ausserà pa pì.

Nosgnor a vnirà esse rè 

An col dì-lì Nosgnor a castijerà le fòrse del cel e ij rè dël mond. A saran tùit ampërsonà e butà ansema drinta na tampa, sarà an catafus e peui dòp vàire, a saran punì. La lun-a pien-a a vnirà rossa, ël sol spali, përchè Nosgnor dl’Univers a vnirà a regné an tut sò splendrior majestos a la presensa ‘d soa ciambreja an sël mont Sion e an Gerusalem.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Isaia