Lenga piemontèisa/Gramàtica piemontèisa/Morfologìa/Verb/Verb ausiliar/Verb ausiliar avèj
Artorn

Ël verb "avèj" 

Parland dle partìcole përnominaj i l'oma vist soa interferensa con la "l'" eufònica dël verb "avèj". Ël verb avèj a pòrta costa consonant an tute le vos. Sì i doma n'abresé 'd coste particolarità, e peui i notroma quàich variant possibila ant la coniugassion.

Con la partìcola lo = lo italian: sta partìcola a dventa 'l (ël) e la l' eufonica a resta: l'italian io ce l'ho as traduv mi i 'l l'hai

Con la partìcola lo = lo italian: sta partìcola a dventa 'l (ël) e la l' eufonica a diventa j': l'italian io ce li ho as traduv mi i-j j'hai 

Con la partìcola na = ne italian: sta partìcola a dventa 'n (ën) e la l' eufonica a diventa n': l'italian io ce ne ho as traduv mi i 'n n'hai

La situassion a l'é diferenta se 'l përnòm verbal a l'é it:

Prima dël pëernòm plural j as anseriss na i eufònica: l'italian tu ce li hai as traduv ti it i-j j'has, ma 'dcò ti it j'has, mentre a la tersa përson-a, pr'esempi, le còse a son cole viste prima e l'italian lui ce li ha as traduv chièl a-j j'ha

Con ël pëernòm singolar ël (lo) i l'oma: tu ce lo hai = ti it ël l'has

Con ël pëernòm ën (na) i l'oma: tu ne hai = ti it ën n'has

Le variant che a fan part dla lenga piemontèisa a son:

 La prima përson-a     dël present indicativ a peul esse mi i l'hai opura mi     i l'heu
 La prima përson-a     dël futur indicativ a peul esse mi i l'avrai opura mi     i l'avreu
 L'amperfét     congiuntiv a l'ha 'dcò la forma: che mi i l'hèissa, che ti it     l'hèisse, che chièl a l'hèissa, che noi i l'hèisso, che voi i l'hèisse,     che lor a l'hèisso
 L'anfinì a l'ha le doe forme avèj opura avèje
 L'imperativ present     2^ përs. sing. a peul esse abie, opura avèj,     opura avèje
 L'imperativ present 2^ përs. plur. a peul     esse avèj, opura avèje
 Ël gerundi present a peul esse avend,     opura an avend
 Ël gerundi passà. a peul esse avend     avù, opura an avend avù

Gramàtica piemontèisa
Lenga piemontèisa