La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 35


Ij Salm

35. Nosgnor! Combat ti coj ch’a veulo feme fòra! 

 L’autor, ch’a l’ha da afronté ‘d nemis sensa scrùpoj ch’a sërco sensa motiv d’antrapelo, a sùplica Nosgnor ch’a combata për chiel soe bataje e a lo véndica anientand ij sò aversari. 

Ed David. Nosgnor! Combat ti contra 'd coj ch’a veulo feme fòra! Ataca ti coj ch’am ataco! Pija tò scu e toa targa e àlvte, ven a giuteme. Ambranca toa lansa e sbara ‘l pass a coj ch’am ten-o dré për ciapeme. Sicura mè cheur con coste paròle: “I son mi col ch’at salva”. 

Che coj ch’a vorìo masseme a n’abio onta e vërgògna! Che coj ch’a vorìo feme dël mal as viro për torné andré pien ëd confusion. Ch’a sio tanme 'd lola bufà dal vent e ch’a-j daga dapress l’àngel ëd Nosgnor. Che ‘l senté anté ch’a marcio a sia scur e sglissant mentre che l’àngel ëd Nosgnor a-j cor dapress.

Cola gent-lì a l’ha gnun motiv për vorèj feme tombé ant na tràpola, a l’han gnun-e rason për vorèj scaveme na tampa. Che la dëstrussion a-j ciapa ‘d surprèisa! Che la rèj ch’a l’han dëstendù për ciapeme a ciapa ‘ndrinta pròpi lor ch’a l’han fala! Antlora i selebrerai ël Signor, im arlegrerai përchè a l’é chiel ch’am salva. Con tute mie fòrse i dirai: “Chi é-lo ch’a podrìa mai esse coma ti?”. Ti 't goerne ij póver contra ij potent, ij póver e jë bzognos contra coj ch’a-j dëspeujo.

D’òm përvers a presento contra ‘d mi ëd testimòni fàuss, ëd gent ch’am acusa ‘d ròbe ch’i l’hai mai fàit. Për ël bin ch’i l’hai fàit am arpago con ël mal; tùit am chito. 

Cand che lor a l’ero malavi, mi 'm vëstìa ‘d sach për segn ëd deul; im sagrinava për lor e i fasìa digiun; i chitava mai ëd preghé për lor. I andasìa an gir trist e abatù coma s’as fussa tratà d’un frel o ‘d n’amis, coma s’i l’avèissa piorà për mia mare.  Tutun, cand a tombé i son ëstàit mi, lor as son arlegrass-ne, a son acordasse për tend-me n’amboscà, a son campass-me a còl tanme ‘d bestie ferose. Cand ch’i son antrapame a l’han fame le schergne pròpi da sfacià e a l’han tentà ‘d mòrd-me. 

Nosgnor! Vàire ancora ch’it ëstaras a vardé tut sossì sensa ‘nterven-e? Dësfend mia vita da tanta violensa, dësfend dai leon ël bin ùnich ch’i l’hai. Antlora i rendrai grassie ant la ciambreja granda; it lauderai dë 'dnans a tuta la gent butà 'nsema. Lassa pa che ij mè nemis as arlegro ‘d mie dësgrassie! Lassa nen che coj ch’am m’han an òdio sensa motiv a compisso ij sò pian maléfich! As dan gnun pensé dë sté an pas con j’àutri, ma a së studio mach ëd coma fé dann a la gent pàsia dël pais. A sarìo pront a dvoreme ant un bocon e a diso sodisfàit: “A la fin i l’oma ciapate!”.

Nosgnor! Varda mach lòn ch’a fan! Statne nen chiet! Nosgnor! Statne pa leugn da mi! Dësvìjte, àusste, e fame giustissia! It ses ti mè Dé e mia goerna, dësfend mìa càusa, ch’a l’é giusta! Compiss toa giusta arvangia! Nosgnor! Mè Dé! Lassa nen che cola gent as arlegra! Che lor a peusso pa pensé an sò cheur: “Sossì a l’é lòn ch’i n’avìo anvìa!”. Lassa pa che lor a diso: “I l’oma angorgionass-lo!”. Che coj ch’as arlegro ‘d mie dësgrassie a sio quatà d’onta e ‘d confusion! Con tuti coj arogant ch’am fan le schergne lor a sio quatà ‘d vërgògna e d’umiliassion! 

Ch’as arlegro e argiojìsso coj ch’a veulo mia arvangia! Ch’a diso sèmper: “Ël Signor a l’é grand! Chiel a veul ël bin ëd sò servent”. Antlora i nunsierai toa giustissia; për tut ël dì it lauderai.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm