Domenico Novaresio/E a sarà inchietùdin
Artorn

E a sarà inchietùdin 
A l’é la stagion
ch’a buta ’n contrast
ël giàun ëd l’orm
al verd ëscur dël pin.
E j’euj a perdse,
përzoné daré ij véder
ch’a rifleto ’n cel
color gris e làit bodrà.
Për lòn mi comenso a sugné,
ëdcò s’a l’é da mat
sërché ’d gionze
ël bleussiel e col dël mar
scanceland l’orisont.
Com assurd a resta
andé meusi ’n sij pensé
d’infinì se ’l còrp artorna
a vorèj sensassion
dal gust ëd tèra
e ’d cioca d’amor
për ampinì ’l veuid
dij temp sensa vos.
E a sarà inchietùdin.
Mension d’onor al Concors «Renato Canini» ëd Coni, 2014

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Domenico Novaresio