Rino Serra/Le fior dël mal/114


CXIV. Alegorìa 
L'é na bela dòna da la rica andura, 
Ch'a lassa 'n sò vin droché la caviura. 
Le grinfie 'd l'amor e ij velen dël tripò, 
Sël granì 'd soa pel tut as mocia e a sghìa 'dcò. 
Fà schergne a la dësbàucia e la mòrt ëd rij quata, 
Sti mostro dont la man, che sempe sija e grata, 
Ant ij sò gieugh distrutor a l'ha 'cò rispetà 
Dë stì còrp frem e drit, la rudia maestà. 
Chila a marcia da Dea e a pòsa da sultan-a; 
Chila 'nt ël piasì l'ha la fé Maomëttan-a 
E an sòj brass duvert, che ij sò sen ampinisso, 
Con sòi euj che la rassa uman-a a rapisso. 
Chila a cred, chila a sà, sta vèrgin pa drùa 
E a la marcia dël mond necessaria l'é tnùa, 
Che la blëssa dël còrp l'é 'n magnifich don 
Che da tui ij disonor a s-cianca 'l përdon. 
Chila infern e purgatori conòss nen 
E cand d'intré 'nt la neuit nèira l'ora a ven, 
Chila la facia dla mòrt sens'àutr a beicherà, 
Sensa òdi e sensa rimòrs, coma un pen-a nà. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire