Rino Serra/Le fior dël mal/026


XXVI. SED NON SATIATA 
Oh dròla Deità, brun-a coma le neuit, 
Al përfum mës-cià 'd mofa e d'avan-a, 
Euvra 'd càich Òbi, ël Faust ëd la savan-a, 
Strìa dal fianch d'ebano, fija 'd nèire meseneuit, 

Mi i preferisso a la costansa, a l'òpi a le neuit, 
L'elisir ëd toa boca doa l'amor sà blaghé; 
Cand vers ti ij mè desideri a stan për andé, 
Ij tò euj son sisterne doa mia neuja a bèiv con deuit. 

Da coj doi gròss euj nèir, ëd toa ànima arfiaj, 
Oh Diav sensa pietà! Vers-me meno fiama ormai; 
Mi i son pa lë Stige ch'a t'ambrassa neuv vòlte, 

Àhidé! E mi i peul pa masca libertin-a 
Për fiachete 'l corage e butete a jë strèite, 
Ant l'infern ëd tò let diventé Proserpin-a! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire