Rino Serra/Le fior dël mal/014


L'ÒM E 'L MAR 
Òmo lìber, sempe 't vureras bin al mar! 
Ël mar a l'é tò specc; it vëddi l'ànima toa 
Ant l'antërtojesse 'nfinì 'd l'onda soa 
E tò spirit a l'é n'abiss nen meno amèr. 

An sen ëd toa imagi a campete 't ses content, 
It l'ambrasse con j'euj e con ij brass, tò cheur 
A divaga minca tant da sò istess rumor 
Al ciadel indòmit e sarvaj ëd col lament. 

I sevi tuti e doi tënëbros e discret: 
Òmo, gnun ël fond dij tò abiss l'ha mai sondà, 
Mar, j'intime toe richësse, mai gnun l'ha truvà, 
Sevi tant gelos da conservé ij vòstri segret! 

Ma tutun a l'é da secoj incontrolabij 
Ch'iv feve guèra sensa pietà né rimòrs, 
Talment i-j veule bin a la strage e la mòrt, 
O eterni lotador, o frej implacabij! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire