La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Coelet/Coelet 5


Qoèlet

5

Preghiera e promësse 

Quand ch’it vades al templ ëd Nosgnor, pensa a lòn ch’it fase e dise. Vàie për ëscoté: a conta ‘d pì che tùit ij sacrifissi smonù dai sensa sust ch’a capisso gnanca ‘d fé 'd mal.  Gnun-e presse con la lenga, che tò cheur a vada pa a afanesse ‘d parlé dëdnans a Nosgnor, përché Dé a l’é ant ël cél e ti an sla tèra, e che toe paròle a sio pòche. Coma che dal nùmer dij sagrin a ven-o ij seugn agità, parèj tante paròle at rendo un sensa sust.

Se ti ‘t fas un vot a Nosgnor, tarda pa a compilo, përchè chiel a sopòrta pa ij sensa sust. Tò vòt adempìss-lo.A l’é mej nen fé ‘n vot pitòst che nen compilo. Lassa pa che toa boca a fasa ‘d ti un pecador. E va peuj nen a dije al sacerdòt dël templ  che da toa part a l’è stàit n’eror: përchè deje a Dé l’ocasion d’anrabiesse contra ‘d ti e ‘d dëstrùe l’euvra ‘d toe man? Tròp ëd seugn e tròp ëd paròle veuide a l’é mach vanità. Contut ti amprend ël timor ëd Nosgnor!

L’abus ëd podèj 

Se ti t'ës-ciaire ant un pòst ël pòver crasà, la giustissia e ‘l drit ëscarpisà, gnun-e maravije, përchè dëdzora ‘d n’autorità a vija n’àutra autorità pì àuta, e ‘d pì àute ancor a-i në saran pì dzora. Fin-a ‘l rè a dësfruta ij camp për avèjne un profit.

L’angann dle richësse 

Col che a-j piaso ij sòld a n’ha mai pro e a chi ch’a-j pias la richëssa a n’oten nen. Ëdcò sòn a l’é vanità.

Andova ch’ij beni a son pì bondos, a l’é ‘dcò bondos ël nùmer ëd coj ch’a-i mangio ansima, che vantagi pr’ ël padron se nen në spetàcol për j’euj? La seugn ëd col ch’a travaja a l’é doss, për pòch o tant ch’a mangia; ma la sodisfassion dël rich a lo lassa pa deurme. A l’é ‘n tòrt ch’a crija che mi i l'hai vëddù sota ‘l cél: la richëssa guernà dal padron a sò dann. Chiel a perd costa richëssa ant n’afé gram, a fà ‘n fieul, e a l’ha pì nen an man.

Coma ch’a l’é surtì dal sen ëd soa mare, tut patanù, parèj as në tornerà, coma ch’a l’era vnùit. Ëd sò travaj a-j në resta gnente. Ëdcò sòn a l’é ‘n tòrt ch’a crija, përchè ch’as në va coma ch’a l’era rivà: che profit a në tira d’avèj travajà pr’ ël vent? E peuj tùit ij sò di a passo ant lë scur, ël deul, ij sagrin sensa fin, la maladìa e la flin-a.

Vardé la conclusion: mej mangé e bèive e gòde dij beni an tute le fatighe tirà sota ‘l sol, ant ij pòchi di ‘d vita che Dé a-j dà: e cost a l’é sò destin. E tùit j’òm che Dé a-j dà 'd richësse e d'arsorse, padron ëd nutrisse, d’arsèive soa part e argiojì ‘d sò travaj, cost a l’é ‘n don ëd Nosgnor. Përchè un a pensa pa ai di ‘d soa vita antant che Dé a òcupa sò cheur a la gòj.

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Coelet