La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 7


1 Corint

7

Matrimòni e verginità 

Riguard peui a le còse ch’i l’eve scrivume, vera, a l’é bon d’astnisse da 'd relassion sessuaj. Tutun, për nen fé 'd pecà a sto rësguard, che ognidun a l’abia soa fomna, e che minca na fomna a l’abia sò marì.

Un marì a l’ha sodisfé jë bzògn sessuaj ëd soa fomna, e la fomna a l’ha da sodisfé jë bzògn ëd sò marì. A l’é nen la fomna ch’a dispon ëd sò còrp, ma sò marì, e l’istess, a l’é nen ël marì ch’a dispon ëd sò còrp, ma soa fomna.

Priveve nen l’un ëd l’àutra, foravìa che tuti e doi i sie d’acòrdi d’astnive, për un pò, da 'd relassion sessuaj për podèj mej dedichesse a la preghiera. Apress ëd lòn, contut, i l’eve d’artorné ansema, dësnò Sàtana a podrìa profitess-ne ch’i seve nen domineve. Iv diso sossì për feve na concession, pa nen për feve n’imposission. I vorerìa pro che tuti a fusso coma ch’i son mi, ma mincadun a l’ha arseivù da Nosgnor ëd don divers: un ant na manera e l’àutr ant n’àutra.

Ora, i diso a coj ch’a son nen maridà e a le vidoe, ch’a l’é bon për lor dë sté sensa maridesse, parèj ëd mi. Ma s’a peudo nen contense, ch’as marido, përché ch’a l’é mej maridesse che brusé d’anvìa.

A coj ch’a son maridà i comando, nen mi, ma ‘l Signor, che la fomna a l’ha nen da separesse da sò marì. E s’as na separa, ch’a staga sensa torna maridesse, o mej, ch’a fasa la pas con sò marì, e che ‘dcò 'l marì a l’ha nen da chité soa fomna.

A j’àutri - i lo diso mi, pa ël Signor - se un dij frej cristian ha l’ha na fomna ch’a l’é nen na chërdenta ma ch’a l’é contenta 'd resté con chiel, ch’a la chita pa. L’istess, se na fomna a l’ha 'n marì ch’a l’é nen un chërdent e ch’a l’é content ëd resté con chila, ch’a lo chita pa. Ël marì ch’a l’é pa 'n chërdent a l’é santificà grassie a soa fomna, e la fomna ch’a l’é pa na chërdenta a l’é santificà grassie al marì chërdent. S’a fussa nen parèj, vòstre masnà a sarìo nen sante, ma adess lor a son sante. Ora, se 'l nen-chërdent a veul separesse, ch’as separa pura; ant col cas lì, l’òm o la fomna chërdenta a resta pì nen grupà a l’àutr: Nosgnor a l’ha ciamane a vive an pas. Përchè còsa sas-to, fomna, se tò marì a podrìa nen rivé un bel di a la salvëssa për tò mojen? E ti, òm, còsa sas-to, se toa fomna a podrìa nen rivé un bel di a la salvëssa grassie a ti?

Nen cambié ‘d condission 

D’àutra banda, che mincadun a séguita a vive 'nt la midema condission che Nosgnor l’avìa assegnaje, cola ch’as na trovava cand Nosgnor a l’ha ciamalo a la fede. Costa-sì a l’é la nòrma che mi i dago a tute le cese. Se cand Nosgnor a l’ha ciamalo, col-lì a l’era sirconcis, ch’a stërma nen ch’a l’era stàit sirconcis; s’a l’era nen sirconcis cand Nosgnor a l’ha ciamalo, ch’as fasa nen circoncide. La circoncision a fà nen, e 'l nen esse circoncis a fà ‘dcò nen. Lòn ch’a conta a l’é l’osservansa dij comandament ëd Nosgnor.

Che mincadun, donca, a séguita a sté ant la midema condission anté ch’a l'era cand ch’a l’é stàit ciamà. J’erës-to në s-ciav cand ch’it ses ëstàit ciamà? Sagrinte nen, ma s’it l’has l’ocasion ëd dventé lìber, pijëtla. Arcòrd-te 'd sòn: s’it j’ere në s-ciav cand che ‘l Signor a l’ha ciamate, ti ’t ses adess lìber ant ël Signor. E s’it j’ere lìber cand che 'l Signor a l’ha ciamate, ti 't ses adess në s-ciav dël Signor. Nosgnor a l’ha pagà 'n grand pressi për ti: dventoma nen dë s-ciav dël mond. Mè frej! Che mincadun ëd vojàutri a séguita a sté dë 'dnans a Nosgnor ant la condission ch’a l’era cand ch’a l’é stàit ciamà.

Le fomne ch’a son nen marià e le vidoe 

Për lòn ch’a riguarda le fomne ch’a son nen marià, i l’hai gnun comandament ëd Nosgnor da deve, ma i na dago avis coma n’òm che, për la misericòrdia 'd Nosgnor, a l’é degn ëd fiusa. I son ëd l’avis, donca, për motiv che la situassion presenta a l’é pitòst grama, ch’a sia mej che tùit a resto coma ch’a son. Ses-to gropà an matrimòni con na fomna? Serca nen d’ess-ne desgropà. S’it l’has pa na fomna, serca nen ëd mariete. Contut, s’it  marie, col-lì a l’é nen un pecà. E se na giovna as maria, col-lì a l’é nen un pecà. Tutun, coj ch’as mario 'nt un temp coma 'l nòstr, a l’avran ëd sicur ëd sagrin, e mi i vorerìa bin ch’a na fèisso a meno.

Ma iv diso sossì, mè frej, che 'l temp ch’an resta a l’é scursasse. Da adess anans, che coj ch’a l’han na fomna, ch’a sio coma s’a l’avèisso pa; e coj ch’a pioro, coma s’a piorèisso nen; e coj ch’a son alégher, coma s’a fusso nen alégher; e coj ch’a cato, coma s’a l’avèisso gnente; coj ch’a dòvro dle còse dë sto mond, ch’a na sio nen tacà. An efet, ël mond coma ch’i lo conossòma a vnirà bin tòst a la fin.

I vorerìa ch’i vivèisse sensa sagrin. Col ch’a l’é nen maridà a peul ocupesse dle còse ‘d Nosgnor e pensé a coma ch’a podrìa feje piasì. A l’opòst, l’òm ch’a l’é marià a l’ha da ocupesse dle còse dël mond e serché 'd fé piasì a soa fomna. Ij sò interesse a son divis. L’istess, na fomna ch’a l’é pì nen marià, o ch’a l’ha mai mariasse, a peul dedichesse a Nosgnor e esse santa tant ant ël còrp che ant lë spìrit; a l’opòst cola ch’a l’é marià a l’ha da ocupesse dle còse dël mond e serché 'd fé piasì a sò marì. Ora, iv diso tut sossì për vòstr bin, pa nen për ampon-e a vojàutri 'd restrission, ma për giuteve a serve Nosgnor ant la mej manera con ël mìnin ëd distrassion possìbil.

Se cheidun a chërd ch’a sia un disonor për soa ampromëttùa 'd nen mariela, se le passion ëd chiel a son tròp fòrte e a smija necessari, chiel a l’ha da fé lòn ch’a veul: a fà nen pecà: ch’as mario. Ma se l’òm ch’a sta ferm an sò cheur, a l’é nen da bzògn, e chiel a l’é padron ëd soa volontà, s’a l’é determinasse 'nt sò cheur ëd rispeté la verginità 'd soa ampromëttùa, a fà bin. A l’é parèj che col ch’a maria soa ampromëttua a fà bin, ma s’a la maria nen a fà mej.

Conform a la lege, la fomna a l’é gropà a sò marì fin-a tant che chiel a viv. Se sò marì a meuir, a l’é lìbera 'd mariesse torna, ma ch’a sìa un mariage scond ël Signor. A sarà, contut, pì contenta s’as mària pì nen. Sto-sì a l’é mè avis, e i lo dago 'nt la përsuasion ch’a ven da lë Spìrit ëd Nosgnor.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Corint