La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 20


Maté

20

Ij lavorant ant la vigna 

Përchè 'l regn dël cel a smija a 'n proprietari ch'a l'era surtì 'd matin bonora për angagé (a giornà) dij lavorant për soa vigna. E quand ch'a l'ha avù pategià con ij lavorant na paga d'un ëdné al di, a l'ha mandaje a travajé 'nt soa vigna. A l'é torna surtì a neuv ore e a l'ha trovà an piassa dj'àutri ch'a l'avìo nen ëd travaj e a l'ha dije: "Andé 'dcò vojàutri a mia vigna e iv daraj lòn ch'a l'é giust", e a son andaje. E peui a l'é torna surtì ch'a l'era mesdì, e ancora a tre bòt ëd l'apress-disné, e a l'ha fàit autërtant. E a sinch ore dl'apress-mesdì a l'é surtì n'àutra vòlta e a l'ha trovà dj'àutri ch'a l'ero 'n gir a fé gnente, e a l'ha dije: "Përchè i steve ambelessì sensa travajé?". E lor a l'han dije: "Përchè gnun a l'ha ciapane". Anlora a-j dis: "Andevne 'dcò vojàutri a mia vigna". A la sèira, ël padron ëd la vigna a l'ha dije a sò fator: "Và a ciamé ij lavorant e paghje, a comensé da j'ùltim ch’a son ëstàit ciapà fin-a ai prim. Quand ch'a son rivaje coj ch'a l'ero stàit ciapà a sinch ore, a l'han arseivù ognidun në dné. E quand ch'a son rivà coj ch'a l'ero stàit ciapà për prim, as aspetavo 'd arsèive 'd pì dj'àutri, ma a l'han ëdcò lor arseivù në dné. Quand ch'a l'han arseivulo, a l'han comensà a lamentess-ne contra 'l padron, e a disìo: "J'ùltim a l'han mach travajà 'n ora, e ti 't l'has trataje al pari 'd nojàutri ch'i l'oma portà tut ël fardel d'un di 'd travaj e 'l ruvin dël sol”. E 'l padron l'ha replicà a un ëd lor: "Ti sent-me bin: it faso gnun tòrt, it l'has-to nen pategià con mi d'arsèive në dné? Pija lòn ch'a l'é tò e vatne, ma i veuj dé a sti ùltim tant com a ti. É-lo ch'a m’é nen consentì 'd fé lòn ch'i veuj con ij mè sòld? O ses-to invidios ch'i son stàit generos con coj-là?". A l'é parèj che ij prim a saran j'ùltim e j'ùltim a saran ij prim.

Tersa predission ëd la mòrt e dl'arsurression ëd Gesù 

Coma che Gesù a l'era 'n camin d'andé sù a Gerusalem, a l'ha pijà da banda për la strà ij dòdes dissépoj e a l'ha dije: "Vardé, i soma 'n camin d'andé su a Gerusalem, e 'l Fieul ëd l'òm a sarà dàit an man ai cap dij sacerdòt e a jë scriba, e a lo condanëran a mòrt. A lo daran an man ai pagan për ess-ne sbefià e flagelà con rudiëssa e peui butà 'n cros. Contut, da lì a tre dì chiel a 'rsussiterà".

N'arcesta për Giaco e për Gioann 

Antlora la mare dij fieuj 'd Zebedèo a l'é vnùa da Chiel con ij sò fieuj e, campand-se an ginojon, a l'ha ciamà a Gesù na grassia. A-j dis: "Còsa veus-to?", e chila a-j rëspond: "Dà ordin che ij mè fieuj ch'a son sì, a podran setesse, an tò regn, un a toa drita e un a tua mancin-a". E Gesù a l'ha replicaje "I seve nen lòn ch'i ciame. É-lo ch'i podrìe bèive dal càles ch'i l’hai da bèive mi, e esse batesà dël batèsim ch' i l’hai da esse batesà mi?". A-j respondo: "I lo podoma!". Anlora Gesù a-j dis: "A l'é sicur ch'i beivreve da mè càles, ma d'esse setà a mia drita o a mia mancin-a, a tòca nen a mi 'l decidlo, ma a l'é për coj ch'a l'é stàit arservà da mè Pare". Ora, quand che j'àutri des a l'han sentì sòn, a son anrabiasse contra ij doi frej. Ma Gesù a l'ha ciamaje e a l'ha dije: "I seve che ij prinsi dle nassion a la fan da padron e coj ch'as chërdo grand a deuvro l'autorità ch'a l'han për buteje 'n sogession. A l’ha nen da esse parèj an  tra 'd vojàutri! Al contrari, chionque a veul esse un grand tra 'd voi a venta ch'as fassa servitor ëd tuti j'àutri, e chionque a veul esse 'l prim tra 'd voi, a l’ha da esse vòstr servitor - giusta coma 'l Fieul ëd l'òm, ch'a l'é nen ëvnù për esse servì, ma për serve e për dé soa vita coma pressi 'd riscat për tanti.

Doi bòrgno varì 

E coma ch'a partìo da Gerico, tanta gent a-j andasìa dapress. Doi borgno a l'ero setà arlongh ëd la strà. Quand ch'a l'han sentù che Gesù a l’avìa da passé pròpe da là, a son butasse a crijé: "Signor, Fieul ëd David, abie pietà 'd nojàutri!". E la furfa a-j arprociava e a-j disìa dë sté ciuto. Lor, nopà, a crijavo ancora pì fòrt: "Signor, Fieul ëd David, àbie pietà 'd nojàutri!". Antlora Gesù a l'é fërmasse, a l'ha ciamaje e a l'ha dije: "Còsa veuleve ch'iv fassa?". A l'han rësponduje: "Signor, che ij nòstri euj a sio duvertà!". E Gesù tocà da la compassion, a l'ha butà soe man an sj'euj ëd lor e sùbit a l'han torna podù s-ciairé. Apress ëd lòn coj doi a son andaje dapress.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Maté