La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 11


11 

Cand che Gesù a l'ha finì sti amaestrament-sì ai sò dódes dissépoj, a l'é partiss-ne da col pòst për andé a mostré e a prediché an soe sità 'd lor.

Gesù e Gioann Batista 

Ora, Gioann, che ant la përzon a l'avìa sentì parlé 'd lòn che 'l Crist a fasìa, a l'ha mandaje doi 'd sò dissépoj për dije: "Ses-to Col ch'a l’ha da ven-e, o i l’oma da spetene n'àutr?". E Gesù a-j rëspond: "Andé e fé vòsta relassion a Gioann ëd lòn ch'i l'eve vëddù e sentì: Ij bòrgno a s-ciàiro, ij sòp a marcio, ij lebros a son mondà, ij ciòrgn a sento, ij mòrt a son arsussità, e l'Evangèli a l'è predicà ai pòver". A l'é bonoros col ch'a sarà nen ëscandalisasse 'd mi".

Antramente ch'as n'andasìo, Gesù a l'ha comensà a parlé a la gent ëd Gioann: "Còsa seve-ne andàit a vëdde ant ël desert? Na cana sopatà dal vent? Ancora, còsa seve-ne andàit a vëdde? N'òm vestì 'd manera spatussanta? Coj ch'a son vestì parèj a son ant ij palass reaj. Còs' i seve-ne andàit a vëdde? Un profeta? Eh, iv diso, e 'd pì d'un profeta? Sto-sì a l'é col ch’a l’é scrivùne: ‘Vardé, iv mando mè ambassador dë 'dnans a ti ch ' at prontrà la strà’. In vrità iv diso, che fra coj ch'a son nassù da na fomna, a-i é stàine gnun ch'a sìa pì grand che Gioann Batista; ma 'l pì cit ant ël Regn ëd Nosgnor, a l'é fin-a pì grand che chiel. Dal temp ëd Gioann Batista fin-a 'l dì d'ancheuj, ël Regn dël ciel a l'ha patì violensa e a-i rivran coj ch'a lo ciapo a fòrsa; përchè tùit ij profeta e la Lege a l'han profetisà fin-a a Gioann. E s'i veule capila, a l'é col-li l'Elia ch'a dovia ven-e. Chi ch'a l'ha d'orije për sente, ch'a senta.

Ma a chi avrai-ne da paragoné sta generassion-sì? A smija a coj fieuj ch'a stan setà 'n piassa e ch'a crijo l'un a l'àutr: 'Për vojàutri i l'oma sonà la fluta e i l'eve nen balà. I l'oma cantà 'd canson da fé pioré e i l'eve nen piorà'. Përché Gioann a l'é vnùit e a l'ha nen ësmangiassà ni sbeivassà, e a diso: 'A l'é 'mposessà da 'n demòni'. A l'é peui vnù 'l Fieul ëd l'Òm ch'a mangia e a bèiv, e a diso: 'Vardé-là 'n mangion e 'n beivon, amis dj'esator dj'impòste e dij pecator'. La sapiensa, nopà, a l'é stàita giustificà da soe euvre".

Trist a cole sità ch'a veulo nen pentisse 

Anlora Gesù a l'é butasse a arprocé a le sità, andoa ch'a l'avìa fàit motobin ëd miracoj, ma ch'a l'ero nen pentisse. "Trist a ti Corasin! Trist a ti, Betsaida! Përché s'ij miracoj ch'a son operasse an tra 'd voi a fusso rivà a Tir o a Sidon, lor a sarìo già da temp pentisse con ròbe 'd sach e ant la sënner. Ma it diso che ant ël Di dël Giudissi a sarà pì tolerabil për Tir e Sidon che për ti! E ti, Cafàrnao, ses-to stàita 'lvà fin-a al cel? No, ti 't saras campà giù fin-a 'nt l'infern, përché se ij miracoj ch'a son ëstàit fàit an ti, a fusso rivà a Sòdoma, cola sità a sarìa ancora là ant ël dì d'ancheuj. Ma iv diso che ant ël Dì dël Giudissi, a sarà pì tolerabil për la region ëd Sòdoma che për ti".

L'anvit ëd Gesù 

An col temp là, Gesù a l'ha dit: "It rendo grassie, Pare, Signor dël cél e dla tèra, për lòn ch' it  l'has ëstërmà ste còse da coj ch'as chërdo d' savèj e d'esse 'nteligent e ch'it l'has arvelaje a 'd masnà. A l'é parèj, Pare, përchè parèj a l'é piasute. Ël Pare a l'ha dame tute le còse an man. Gnun a conòss ël Fieul sednò 'l Pare e gnun a conòss ël Pare sednò 'l Fieul e chi 'l Fieul a l'avrà vorsù arvelelo. Vnì da mi tuti vojàutri ch'i seve strach e carià, e mi iv darai l'arpòs. Buteve an sël còl mè giov e ampréndve da mi, ch'i son gentil e ùmil ëd cheur, e i trovreve l'arpòs che vòstre ànime an n'han da manca, përchè mè giov a l'é belfé ‘d portelo e mè càrich a l'é nen grev".

Nòte 
Bibia
Testament Neuv
Maté