La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Pero/2Pero 1


2 Pero

1

Salut 

Simon Pero, servitor e apòstol ëd Gesù Crist, a voi ch’i l’eve otnù na fede pressiosa tanme la nòstra për la giustissia ‘d nòstr Dé e Salvator Gesù Crist. Che la grassia e la pas av sio dàite an abondansa për chërse sèmper ëd pì 'nt la pien-a conossensa ‘d Dé e ‘d Nosgnor Gesù Crist.

La salvëssa dij chërdent e l’euvra ‘d Nosgnor 

Soa divin-a potensa a l’ha dane bondosament tut lòn ch’a l’é necessari për la vita e la pietà për ël mojen ëd la pien-a conossensa ëd col ch’a l’ha ciamane për sòa glòria e ecelensa. Për lòn chiel ha l’ha dane bondose soe pressiose e fiamenghe promësse, parèj che për ël mojen ëd lòn ch’a l’é stàit promëttù, voi i peusse pijé part a la natura divin-a, dòp esse scapà da la corussion ch’a regna an ësto mond e ch’a l’é l’arzultà dla concupissensa.

Për cost’istessa rason, fé tut lòn ch’i peude ëd gionté a vòstra fede l’ecelensa, a l’ecelensa la conossensa, a la conossensa la padronansa ‘d vojàutri, a la padronansa ‘d vojàutri la costansa, a la costansa la pietà, a la pietà l’afession da frej, a l’afession da frej, col amor ch’a l’é tut për j’àutri.

An efet, se coste còse as trovo an voi përdabon, i sareve mai nì ossios nì stèril ant la conossensa ‘d Nosgnor Gesù Crist. Al rësguard ëd coj ch’a-j manca ‘d còse parìja, nopà, lor a son ëd bòrgno, visadì, a son curt ëd vista, përchè a l’han dësmentià ch’a j’ero stàit purgà dai pecà ch’a l’avìo fàit an passà.

Donca, mè frej, fé minca në sfòrs për confermé vòstra vocassion e vòstra elession. S’i fareve parèj i antrapereve mai e i arseivreve ‘n caloros bin-ëvnù 'nt ël regn etern ëd Nosgnor e Salvator Gesù Crist.

La salvëssa an sël fondament ëd la Paròla ‘d Nosgnor 

Për costa rason i chiteraj mai d'arciameve a la ment cole còse, combin che già i le conòsse e ch’ i seve bin fondà an sla vrità ch’i l’eve arseivùa. I penso ch’a l’é motobin necessari che mi, antant ch’i son ant la tenda 'd mè còrp, ch'iv ten-a dësvijà con d’avertiment, përchè i sai che prest i dovrai dëslogé: sòn a l’ha arvelame ciàir e net ël Signor Gesù Crist. A l’é për lòn ch’i faraj minca në sfòrs a che, apress ëd mia partensa, i l’abie na testimoniansa ‘d tute ste còse.

Përché cand ch’i l’oma fave conòsse la potensa e l’artorn ëd Nosgnor Gesù Crist, i soma nen andàit dapress a ‘d fàule inventà da cheidun, nò, nojàutri i soma stàit testimòni diret ëd soa grandeur. Përchè chiel a l’ha arseivù onor e glòria da Dé, ël Pare, cand che soa vos a l’é adressasse da la glòria magnìfica e a l'ha dije: “Sto-sì a l’é mè Fieul, col ch’am dà tanta sodisfassion”. I l’oma sentù pròpi con nòstre orije costa vos ch’a venìa dal cel cand ch’i j’ero con chiel an sla montagna santa. Ëd pì, i l’oma la paròla profètica ch’a l’é dël tut degna ‘d fiusa. I feve bin a dejla da ment coma ch’ i farìe con na lus ch’a fà ‘d ciàir ant un leugh ëscur, fin-a ch’a ven-a la primalba e la stèila matinera as leva an su vòsti cheur.

Dzortut, i feve bin a ‘rconòsse sos-sì: gnun-a professìa dla Scritura a l’é mai vnùa da l’imaginassion dël profeta, përchè gnun-a professìa génita a l’é mai nassùa da la volontà uman-a, ma dj’òm a l’han parlà da part ëd Nosgnor dòp d’avèj arseivù l’impulsion ëd lë Spirit Sant.
Bibia

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Pero