La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 8


Giòb

8

Prim dëscors ëd Bildad a Giòb 

Anlora a l’ha pijà la paròla Bildad ël Suchita e a l’ha dije a Giòb: 

“Parleras-to ancora për vàire 'd tut lolì? Vëddes-to pa che le paròle 'd toa boca a son mach parèj d'un vent fogos? Ha-lo Dé faussà ël dirit? O é-lo che 'l Tutpotent a përvërtiss lòn ch'a l'é giust? A l’é sicur che ij tò fieuj a l’han pëccà contra 'd Nosgnor, dësnò lor a l’avrìo pa arseivù ‘n castigh parèj!  Ma s’it arserche Dé e 't fas toa sùplica al Tutpotent, s’it ven-e d'esse net e n’òm giust, ëd sicur chiel  a s'alverà për ti e at restaurerà la gòj ‘d na ca ‘d benedission. Antlora tò boneur d'anans a smijerà fin-a cit, përchè la fortun-a ch’it l’avras ant l'avnì a në sarà pì gròssa ‘ncora.

An efet, preuva mach a ciameje a le generassion passà e daje da ment a l'esperiensa dij grand; përchè nojàutri i soma mach nà ier e i l’oma pa assé ‘d conossensa; ij nòsti di an sla tèra a son tanme n'ombra ch’a passa a la viarà. Miraco lor at mostreran e 't parleran e da sò cheur a tireran fòra 'd paròle ch’a peulo fete capì sossì: 

'Podria-lo chërse fòra dal mojiss ël papir, e 'l gavaboro giché andova che a-i é pa d'eva? Cand ch’a pen-a as ancamin-a a dësbandìss e ch’a l’é ‘ncora pa mur për tajesse, chiel a ven fiap pì an pressa che d’àutre piante’. Parèj a l’é ‘l destin ëd tuti coj ch’a së dësméntio ‘d Dé: la speransa dla gent sensa pietà a va a finì mal. Tute le speranse ch’a l’han a l’é tanme tachesse a ‘n fil sutil ch’a-j peul nen ten-e sù, e soa fiusa ‘d lor a l’é mincianta coma la tèila d’un ragn. Lor as pògio a la muraja ëd soa ca, e cola a tomba; a s'ambranco a chila ma a ten pa sù. A son tanme na pianta bin bagnà sota ‘l sol; ij sò branch a së spàntio bin pr’ ël giardin. Soe rèis a s'antërso an tra ij baron ëd ròch e a tiro la vita an tra ij malòch ëd pere. Ma se a vnèissa rancà da sò pòst, col leu midem a lo arnega an crijand: ‘I l'hai mai vëddute ambelessì’!’ Cola-lì a l’é la gòj ch’a l’ha la gent émpia: dj’àutri a seurtiran a pijé sò pòst ëd lor!

Vera, Dé a ‘rpossera mai via n’òm a pòst e sensa rimprocc, ma ‘d sicur a ‘mbrancherà pa la man d’un malfator për salvelo. Nosgnor, contut, a ‘mpinirà torna la boca dël giust ëd rije e ij sò làver ëd crij ‘d gòj. Ij sò nemis a saran arvestì d’onta e a podrà sté sicur che la tenda dla gent émpia a stara ‘n pé bin pòch.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob