Franco Antonel/Gieughe a golf
Artorn

Gieughe a golf 

Un giugador ëd golf, mentre ch’a gieuga soa partìa con j’amis, a colpiss pì fòrt ch’a peul la balin-a e costa-sì a pija ’l vòl e a spariss fòra dal camp. Dòp doe minute a riva ’d corsa ’l diretor ëd la società e tut ësbaruvà a crija: «Ma chi ch’a l’é col campion ch’a l’ha tirà l’ùltima balin-a?». Ël giugador as na ven anans con n’aria da blagheur e a-j fà: «I son ëstàit mi!». «Bòja fàuss, ma a lo sà còs ch’a l’ha combinà? La balin-a a l’é surtìa dal camp e a l’ha centrà ’n pien ant n’euj un ciclista, ch’a l’é robatà për tèra finiend sota a na màchina». «Basta là. E adess còs a ch’i peuss fé?». Ma ’l diretor a continua: «Ma a l’é nen finìa sì, la màchina, dòp ch’a l’ha pijà sota ’l ciclista a l’é surtìa fòra stra e a l’é sbërgnacasse contra n’erbo. Ij quatr ch’a j’ero dzora, a son tuti mòrt». «Òh! Am dëspias! E adess còsa ch’i peuss fé?». Ël diretor a continua torna: «Ma a l’é nen finìa parèj. Na coriera, për evité la màchina, a l’é pressipità giù da la riva e a son mòrt an sinquantedoi». «Òh! Ròbe da mat! E adess còsa chi peuss fé?». Ël diretor a l’é lì ch’a perd la passiensa: «E a l’é ancora nen finìa. Al fond ëd la riva a-i é la ferovìa; beh, an col moment a-i passava ’l treno ch’a l’é dësrajà. Sentequaranteut mòrt». «Òhmmi pòvr òm! E adess còsa ch’i peuss fé?». Ël diretor a lo varda fiss ant j’euj e a-j fortiss tut bolversà: «Beh! Ch’a sërca almen ëd tiré meno fòrt!».

Franco Antonel
Pròsa
Leteratura piemontèisa