Rino Serra/Le fior dël mal/157


IX. Ël coèrcc 
An qualunque leu i vada, për mar o për tèra, 
Sot un clima afoà o sot un sol bianch, 
Servitor ëd Gesù, cortisan ëd Citèra, 
Ëdcò mandiant tënëbros e Creso rajant, 

Sitadin, campagnin, vagabond, sedentari, 
Che sò cit servel a sìa ativ o peui pa tant,
 Daspërtut l'òm subiss ël teror dël misteri 
E a bèica su 'n àut con sò euj tramblant. 

An àut, ël cel! Sto mur ëd tomba ch'a gava 'l fià, 
Për n'òpera bin gòfa plafon anluminà 
Doa minca istrion pista teren ansagnentà; 

Pau dël libertin, speransa dël fòl armita; 
Ël cel! Cuercc nèir ëd la grandiosa marmita 
Doa a beuj l'ampërsepibil e vasta umanità. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire