La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache7


7

Dedicassion dël Templi 

Pen-a che Salomon a l'avìa finì ëd preghé, a l'è tombaie un feu dal cel ch’a l'ha consumà e brusà j'oferte e le vìtime sacrificaj, e lë splendrior dël Signor a l’ha ampinì 'l Templi. Ij sacerdòt a podìo pa intré andrinta përchè tut a l'era pien ëd la glòria 'd Nosgnor. Ant ël moment che j'Israelita a l'han vëdù ël feu vnì giù e la glòria 'd Nosgnor dzora dël Templi, a son prosternasse con la facia a tèra. A l'han adorà e ringrassià 'l Signor an disend: Nosgnor a l'é brav: soa misericòrdia a dura për sempe!. 

Peui ‘l rè e tut ël pòpol a l'ha presentà 'd sacrifissi a Nosgnor. Rè Salomon a l'ha smonù an sacrifissi 22.000 beu e sentevintmila feje. A l’é parèj che 'l rè e tuta la gent a l'han dedicà 'l Templi 'd Nosgnor. Ij sacerdòt a stasìo ant ij sò pòst assignà; ij Levita con tùit jë strument ëd mùsica, fàit da rè David, a selebravo Nosgnor, përchè soa grassia a dura për sèmper. A l’han fàit l’esecussion ëd le làude componùe da David e ij sacerdòt a sonavo le trombe ‘dnans dij Levita antramentre che tui j'Israelita a stasìo an pé.

Alora Salomon a l'ha consacrà ël cheur ëd la cort an facia al Templi dël Signor. A l'ha smonù an col pòst-lì d'olocàust, oferte 'd gran e la grassa dij sacrifissi ëd comunion, përchè l'autar ëd bronz, drissà da Salomon, a podìa pa contnì tuti j'olocàust, j'oferte e le grasse ch’a-i ero portà.

Ëd col temp Salomon e tuta Israel con chiel a l'han selebrà la Festa dle Caban-e për na sman-a. Costa ciambreja gròssa ancludìa gent da Lebo Amat ant ël nòrd e fin-a al torent d'Egit a sud. Ant ël di ch'a fà eut a son butasse ansema an ciambreja granda, da già che la dedicassion dl'autar a l'era durà set di e d'àutri set di ëdcò la selebrassion ëd la Festa dle Caban-e. Peui, a la fin ëd la selebrassion Salomon a l'ha congedà 'l pòpol përchè a podèissa torness-ne a ca con argiojissansa e gòj ant ël cheur për la bin concedùa da Nosgnor a David, Salomon e a Israel sò pòpol.

La rëspòsta ‘d Nosgnor a Salomon 

Parèj Salomon a l’ha terminà tut lòn ch’a j’era da fé për ël Templi dël Signor e për drissé ‘l palass real. Salomon a l’ha completà tut lòn ch’a l’avìa progetà ‘d fé con la costrussion dël Templi e dël palass. Peui, na neuit, Nosgnor a l’é comparije e a l’ha dije:

“I l'hai scotà toa preghiera: i son sërnume 's leu për esse mè Templi, ël leugh andova ch'as peulo fesse ‘d sacrifissi. A podrìa capité tutun, che mi i sarerai ël cel e a-i sarà pa pì ‘d pieuva, che i comanderai a j'aliòstre 'd mangé la campagna o che i manderai ël contacc an mes a mè pòpol. An coj cas-lì se mè pòpol, col ch’a pòrta mè nòm, a s'umilierà, a pregherà e a sercherà torna mè visagi, e a chita ‘d fé lòn ch’a l’é mal, mi i përdonerai sò pëcà e i arsanirai sò pais. Ij mè euj a saran dovert e mie orìe a staran atente a minca na preghiera fàita an cost leugh. Lolì përchè mi i l’hai sernù cost Templi e arzervalo për esse ‘n leugh sant - un leugh andova mè nòm a sarà onorà për sempe. Mi i lo guernerai sèmper, përchè a l’é car a mè cheur.

Për lòn ch’at riguarda, se ti't marceras ëdnans ëd mi coma ch’a l’ha fàit tò pare David, an fasend lòn che i l'hai comandate e it ubidiras ai mè statù, decret e régole, antlora mi i rendrai frem ël tròno ëd tò regn com i l'hai promëttuje a David tò pare an diséndje: ‘Un sucessor che a regna dzora d'Israel, për ti a mancherà mai’.

Ma se ti o ij tò dissendent a scarteran leugn da mi e a dzubidiran ai decrèt e ai comand che mi it l’hai date, e se ti’t serve e adore d’àutri dio, antlora mi 'v rancherai via da mia tèra che i l'avìa conceduve, i chiterai cost Templi ch’i l'avìa consacrà con mia presensa e 'v farai esse ogèt dë svergne e 'd derision an tra tute le gent. E për ës Templi, na vira avosà, tuti coj ch'andran a passé a na saran sesì e a diran: ‘Për che motiv Nosgnor a l'ha fàit parèj për costa tèra e cost Templi?’. Antlora as rëspondrà: ‘Përchè a l'han chità 'l Signor Dé dij sò cè, ch’a l'avìa faje seurte dal pais d'Egit, e a son angagiasse con ëd dio forësté, an prostràndzje dëdnans e servendje. Pròpi për lòn chiel a l'ha mandaje adòss tuti sti maleur’.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache