Lussien Orija/Sèira d’invern an Monferlanga
Artorn

Sèira d’invern an Monferlanga 

Sèira d’invern lassù ‘ndova ‘l Monfrà
as salda con la Langa:
sota le grise nìvole s-ciancà
a s-ciòdo le borgà dai brich ëd fiòca
e nèire a coro le filere speuje,
passon vis e canet, reticolà
gropà con ij filfret.
Trincere për la guèra da chërpà
che ij vignolant a fan contra ‘l temperio
e tuti j’àutri, tute le giornà.

Ma ti sta neuit vate cogé tranquil:
sto vent ëd mar ch’a ven da Cadibon-a
‘t vëdras che prest ‘t arfiorirà dosset
barbere e moscatej e ‘nt ij sorì
le màndole e fin-a chèich uliva.
Arposa chièt, a-i é ‘ncor tanta fiòca
e ij sarasin
ansima ai sò cavaj da j’euj ëd feu
sta neuit a calo nen. 

Lussien Orija
Poesìa
Leteratura piemontèisa