Rino Serra/Le fior dël mal/095


XCV. L'ambron-a dla sèira 
Varda l'anciarm ëd la sèira, amìa dël criminal; 
Ven com un cambrada, a pas ëd luv; ël cel egual 
A n'arcoa granda as fërmerà lentament 
E an bestia brutal as cambia l'òmo 'mpassient. 

Oh sèira, amabil sèira, desiderà da coj 
Che 'n sòj brass, sensa busiardé, a peulo dì: ancheuj 
Noi i l'oma travajà! -La sèira a soleva 'ncora 
Lë spirit da 'n dolor servaj ch'a la divora, 
Ël savant ostinà con la front giù piegà 
E l'ovrié che a sò let a torna curvà. 

Tutun ëd diav malavi 'nt l'atmosfera 'ntant 
A s'àusso pesantement, come d'òmo 'mportant 
E a sbato 'n voland tra përsian-e e paravent. 
A travers lë splendrìor ch'a tormenta 'l vent 
La prostitussion a s'anlumina 'nt le vie; 
Coma 'n furmié a duverta soe sortìe; 
Daspërtut as duverta anfin un senté stërmà 
Coma cand ël nemis un colp ëd man a fà; 
Chiel as tren-a 'n sen a la sità 'd pàuta 'mpinìa 
Com un verm ch'a ròba a l'òm lòn ch'a mangia e via. 

As sento ëdzà e dlà cusin-e subié, 
Ij teatro as sento squissì, j'orchestre ronfé; 
Le piòle peui, anté dal gieugh it ses delissià, 
S'empo 'd putane e dë scrocon, sò somà 
E ij làder sensa tregua né pietà, a fan 
Bin prest a cominsé 'l travaj e forseran 
Dosman le cassafòrt ansema le pòrte, 
Për pudej veste j'amant e ampinì le spòrte 

Archeuite ànima mia, ant cost moment gravos, 
Sara 'dcò j'orije a sto breugg spaventos. 
Costa l'é l'ora doa ij dolor dij malavi a chërso! 
La neuit sombra ai pija a la gola; a finisso 
Sò dëstin e a van vers al fond ëd l'abiss comun; 
L'ospidal s'ampiniss dij sò sospir. -Pì d'un 
Vnirà pì nen a sërché la supa përfumà, 
Dacant al feu, la sèira, apress a n'ànima amà. 

La pì bon-a part ëd lor l'ha mai conossù 
Lòn l'é la dosseur dël feu e a l'ha mai vivù! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire