La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 22


Geremìa

22

Un mëssagi pr’ ij rè ‘d Giuda 

Nosgnor a l'ha dime sòn: “Cala giù al palass dël rè 'd Giuda, e ambelelà it diras sta paròla-sì: “Sté a sente la paròla 'd Nosgnor, òh rè 'd Giuda ch’it ëstas astà an sël tròno 'd David, ti, ansema ai tò servent e toa gent che a intro da coste pòrte. Nosgnor a dis përparèj: ‘Pràtica 'l dirit e la giustissia; gava da le man dl'opressor coj ch’a son ëstàit derobà. Maltrata pa ij foresté ch’a stan ant ël pais, j’òrfo e le vìdoe; versa pa 'd sangh nossent an costa nassion. Përchè, se i sareve scrupolos a scoté 's comandament, antlora ij rè ch’a stan an sël tròno 'd David a faran soa intrada për le pòrte 'd cost palass, montand a caval o an caròssa, lor, ij sò ufissiàj e soa gent. Se, contut, it arfude dë scoté coste paròle, mi, ël Signor, i faso giurament che sto palass-sì a sarà ardovù a na ruin-a”.

Un mëssagi ch’a riguarda ‘l Palass 

Ore, sossì a l’é lòn ch’a dis Nosgnor a propòsit dël palass real ëd Giuda: “Cost leugh am dasìa piesì tant coma le foreste ‘d Ghilead. Ai mè euj it j’ere tant com ij brich dël Liban quatà ‘d bòsch. It giuro, contut, ch’it arduvrai tanme ‘n desert e ‘d sità bandonà. Contra tò palass i manderai ij dëstrutor con ij sò assuj e apiòt e lor a dësbleran ij tò bej panèj ‘d séder e toe colòn-e, e a-j camperan ant ël feu. Ëd gent d’àutre nassion ch’a passerà a vardé le ruin-e ‘d costa sità, a diran j’un a j’àutri: “Com è-lo che Nosgnor a l’ha dësblà na sità bela coma ch’a l’era?”.E la rispòsta a sarà: “Përchè a l'han trasgredì l'aleansa dël Signor sò Dé, për adoré d'àutri dio e servìje”.

Un mëssagi ch’a riguarda Jehoacas 

Pioré pa pr’ ël rè, ch’a l’é stàit massà. Esse pa an deul për chiel. Pioré, pitòst, pr’ ël rè ch’a l’é stàit esilià, përchè a ‘rtornerà pa pì andré, nì a vedrà pa pì la tèra anté ch’a l’era nassù. 

Për sòn Nosgnor a dis a Salum, fieul ëd Iosìa, ch’a l’era sucedùije a sò pare coma rè ‘d Giuda, ma a l’era stàit portà an esili. Chiel a l’ha dìt: “Chiel a tornrà mai pì andaré, ma a andrà a meuire ant ël pòst andova che a l'era stàit deportà e a vëdrà pa pì sò pais”.

Un mëssagi ch’a riguarda Ioiachim 

Trist a col ch’a costruiss soa ca sensa equità e soe stansie dë dzora sensa giustissia, ch’a deuvra ij sò compatriòta tanme dë s-ciav për nen, sensa pagheje. Chiel a dis: “Im farai un palass gròss con dë stansie àute e spassiose. I-i farai fé ëd fnestre e ai mur i butrai ëd panèj 'd séder piturà 'd ross. Un bel palass ëd séder, contut, a l’é nen lòn ch’at farà ‘n rè grand! Tò pare Iosìa a l’era già content quand ch’a l’avìa pro da mangé e da bèive e a praticava la giustissia e a l’era onest. Parèj tut a-j andasia bin. A difendia 'l dirit dël pòver e dël bzognos, e tut a andasia bin a Giuda. Col-lì a l’é ‘n bon esempi ‘d lòn ch’a veul dì conòss-me. D'àutra part, ti it l'has mach d'euj e 'd cheur për angordisa e dzonestà! Për ëspantié 'd sangh nossent, crasé ij pòver e dësfraudé la gent” Për lòn a dis ël Signor ëd Ioiachim fieul ëd Iosia, rè 'd Giuda: “Ël pòpol a butrà pa ‘l deul për chiel. A dirà pa: ‘Soa mòrt an rend dolorà, mè frel! Soa mòrt an rend dolorà, mia seure!’. Nò, lor a pioreran pa për chiel, an disend:. “Col pòvròm! Pòvr ësgnor! Pòvra maestà!”. A sarà sotrà parèj 'd un borich, rabastà e campà fòra da le pòrte 'd Gerusalem!”.

Avertiment a Gerusalem 

Pòpol ëd Gerusalem! Monta an sël Lìban e dà vos a tò deul; fà sente toa vos fòrta an Basan, e crija na lamentassion. Crija ‘d deul an sle montagne ‘d Moab, përchè ij tò amis e aleà a son ëstàit dël tut butà an derota. Quand ch’it j’ere ant la sicurëssa ch’at dasìa la prosperità, it disìa dë sté bin a l’avàit. Tutun, ti ‘t disìe: “I veuj gnanca dete da ment!”. Già dal moment ch'it j'ere giovo cola-lì a l'é stàita sèmpe toa 'ntension, arfudand ëd deme da ment. Antlora, mè giudissi ‘d condan-a a sofiarà vìa tùit ij tò governant tanme ‘n vent ëd tempesta. Ij tò amis e aleà a saran fàit përzoné. A sarà antlora ch’it sentiras d'onta e confusion an pensand a toa malissia. Ti ’t ses sicur che gnente ‘d mal at ancapiterà tanme n’osel ch’as fà ‘l nì an tra i séder dël Liban. Quand che, tutun, it gëmras l’ora che ij dolor dël giudissi at tomberan a còl, a saran coma coj ëd na fomna ch’a partoriss.

Un mëssage për Ieconia   

Com a l'é vera ch'i vivo, a dis Nosgnor, bele se Ieconia a fussa n'anel ëd mia man drita, mi i lo rancherìa vìa. E it lasrai an podèj ëd col che at veul mòrt, ant le man ëd coj ch'at fan tant por, ant le man ëd Nabucodenesar, rè 'd Babilònia e dl’armèja dij Caldé. E it butrai, ti e toa mare ch'a l'ha generate, ant un pais forësté, un pais ch’a l’é pa la tèra ‘d vòstra nassensa. E an ësta tèra, andova ch'a l'han maitas ëd torneie, i tornereve mai pì.

É-lo miraco un tupin ës-ciapà, st'òm Ieconia? N'afé che gnun a veul? Òh tèra, tèra, scota la paròla dël Signor! Nosgnor a dis sòn: “Marché st'òm coma sensa masnà, òm bon a nen ant sò temp, che gnun ëd soa rassa a l'avrà 'l boneur dë sté setà an sël tròno 'd David, për regné ancor un Giudea.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Geremia