La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 64


Isaia

64 

Nosgnor! Se mach i të squarsèisse ij cej e it calèisse giù! Le montagne a tramblerìo dë dnans a Ti! Coma ch'a fà 'l feu quand ch' a brusa 'l bòsch sèch o ch'a fà beuje l'eva, che ij tò aversari a sapio coma ch'it ses e che le nassion a tërmolo për motiv ëd toa presensa. Quand che ti it l'avìe ciapane 'd sorprèisa con ëd portent afros, it j'ere calà giù e le montagne a l'avìo tramblà dë dnans a ti. Da quand ch'a l'é nà 'l mond gnun a l'avìa mai sentù o vëddù n'àutr Dé coma ti, un Dé ch'a fasa 'd còse parèj për coj ch'a l'han fiusa an Chiel. Ti 't daghe 'l bin ëvnù a coj ch'a l'han piesì a fé lòn ch'a l'é giust e ch'a scoto ij tò comandament. Varda, it j'ere anrabiate quand che noi con costansa i-j trasgredìo. Coma podrìa mai esse salvà 'd gent coma nojàutri? 

I soma tùit anfëttà e antamnà dal pecà. Fin-a ij nòstri mej ësfòrs, dë dnans a Ti, a son gnente d'àutr che 'd pate anflà 'd grassa. Parèj 'd feuje d'otogn, i vnoma sèch e crojoma, e ij nòstri pecà an pòrto vìa coma 'l vent. 

Pura gnun a 'nvòca tò Nom, nì at sùplica misericòrdia. A l'é për lòn ch' it ses ëslontanate da nojàutri e 't l'has bandonane al podèj dij nòstri pecà. Contut, Nosgnor, ti 't ses nòstr Pare. Nojàutri i soma la crèja e ti 't ses ël tupiné. Tùit nojàutri i soma 'l prodòt ëd tò travaj. Sie nen tant anrabià con nojàutri! Guerna pa për sèmper la memòria ëd nòstri pecà. Vard-ne bin: tùit nojàutri i soma tò pòpol! Toe sità sante a son dventà 'n desert. Sion a l'é dventà na desolassion. A-i son mach ëd ruin-e a Gerusalem. Nòstr templi sant e fiamengh, ch'a l'era nòstr orgheuj e gòj, ël leugh anté nòstri vej at laudavo, a l'han daje feu e tute le ròbe 'd valor ch' a-i ero a son stàite portà via. Dë 'dnans a tut sòn, coma ch'it peudes-to seguité a fé visa 'd nen ? Seguitaras-to a sté ciuto e a castighene?

Nòte 

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Isaia