La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Pero/1Pero 2


1 Pero

2 

Për costa rason, donca, dësvestive 'd minca na forma ‘d malissia, d’angann, d’ipocrisìa, d’anvidia e 'd maldicensa. Susté, coma 'd masnà nassùe mach adess, ëd làit ëspiritual e pur, për ch’i chërse për sò mojen fin-a a la salvëssa, s’i l’eve gustà, contut, coma ch’ël Signor a l’é bon.

Na pera viva - un pòpol sernù 

Parèj, an avzinand-ve a chiel, ch’a l’é la pera viva, arfudà da j’òm, ma sernùa e pressiosa a j’euj ‘d Nosgnor, ëdcò vojàutri, coma ‘d pere vive, i seve edificà ‘mè na ca spiritual, për esse un sacerdòssi ch’a l’é sant e për ësmon-e dij sacrifissi spirituaj ch’a son agreàbij a Nosgnor për ël mojen ëd Gesù Crist. A l’é për lòn ch’i treuve 'nt la Scritura: “Vardé-sì, mi i pòso an Sion na pera, na pera ëd canton sernùa e pressiosa, e col ch’a chërdrà an chiel a sarà mai dësvërgognà”. A l’é donca pressiosa për vojàutri ch’i chërde, ma për coj ch’a chërdo nen, la pera che ij murador a l’han arfudà a l’é dventà la pera ‘d canton e na pera d’antrap, na pera ch’a-j fà mach antrapé. A-i s’antrapo: përchè a scoto nen la Paròla, e për lòn a l’ero ‘dcò destinà. Ma vojàutri i seve na gent sernùa, un sacerdossi regal, na nassion santa, un pòpol riscatà, për ch’i nunsie le virtù ‘d col ch’a l’ha ciamave a seurte fòra dal top për esse anluminà da sò ciàir maravijos.

Na vòlta vojàutri i j’ere pa 'n pòpol, ma adèss i seve ‘l pòpol ëd Nosgnor; voi ch’i l'avìe nen otnù misericòrdia, ma ch’i l’eve adess otnù misericòrdia.

Mè car amis, ìv esòrto coma 'd forësté e d'esilià, dë sté lontan dai desideri carnaj ch’a fan la guèra contra l’ànima, e ‘d manten-e na bon-a condòta antrames a coj ch’a son nen ëd cristian parèj che, combin ch’a diso mal ëd vojàutri coma s’i fusse 'd malfator, a vëddo vòstre bon-e euvre e, ant ël dì dla visitassion, as anandio a dé glòria a Nosgnor.

Sotmission a j’autorità 

Sie donca sogetà a minca n’institussion uman-a për amor ëd Nosgnor, sia al rè, coma col ch’a stà dzora j’àutri, sia a coj ch’a goerno e a coj ch’a son mandà da soa part për castighé ij malfator e për onoré la gent da bin; përchè Nosgnor a veul che an fasend lòn ch’a l’é giust i sare la boca a l'ignoransa ‘d coj ch’a vivo sensa na régola. Vive com ëd gent lìbera, ma nen coma coj ch’a na profito për giustifiché la malissia, ma coma dij servitor ëd Nosgnor.

Porté rispet a tuti; vorèj bin a vòsti frej cristian; avèj tëmma ‘d Nosgnor; onoré ‘l rè.

Servidor, sogeteve ai vòsti padron, nen mach a coj ch’a son bon e giust, ma ‘dcò a coj ch’a son gram. A l’é na còsa ch’a l’é agreàbil a Nosgnor esse dispòst a soporté, për motiv ëd cossiensa vers Nosgnor, dj’aflission e dij patiment ingiust. Sëdnò, che onor é-lo ch’i n’avrìe se, an ciapand dë s-giaflon për avèj fàit lòn ch'a l'é mal, i lo soporte con passiensa? Ma se, an fasend ël bin i arsèive tutun ëd legnà, e ch’i lo soporte, a l’é propi ‘d lòn che Nosgnor a n’ha piasì. Përchè i seve ciamà ‘dcò a lòn, da già che ‘l Crist a l’ha patì për vojàutri e a l’ha lassàve n'esempi parèj ch’i séguite soe pianà. Chiel a l’ha nen comëttù ‘d pecà e an soa boca a l’é nen trovasse ‘d tromparìe. Cand ch’a l’ofendìo con d’ingiurie, a-j na rendìa nen, e cand ch’a-j fasìo ‘d mal chiel a mnassava nen d'arvangia, ma as butava 'nt le man ëd col ch'a giùdica con giustissia, Chiel medésim a l'ha portà ij nòsti pecà an sò còrp an sla cros parèj che nojàutri is dësbarasséisso dal pecà e i vivéisso na vita ëd giustissia. Për soe blëssure i seve stàit varì. Përchè i j’ere com ëd feje dësbërgiairà, ma adess i seve artornà al bërgé e guardian dle vòstre ànime.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Pero