Marco Motto Ros/Due fëtte 'd cicin
Artorn

Due fëtte 'd cicin 
A l’è turna sì, darè du bancun, bin atent a pa rùbatè,
perché a l’ha ‘ncu i dulur ëd l’autr’an da fese pasè;
parej a vista ‘n po pi brau e menu dësbela
për pa piantè n’auta patela.
A l’è sempi lì, a tajè ‘d cutlëtte …
tùte da bin a taja i fëtte …
pa l’afëttatris, machina muderna e periculusa
a l’è mei u cutel … a l’è na roba pi stilusa!!!
Ma u cutel ch’a l’è bin mulà,
an tuca durelu pa tan dësgenà
e chiel che a l’è co ‘n po bucin
a finis ëd tajese i soj dilin;
parej tlu treuvi cun i guant ënfilà
për pa srighè ‘d dete toc ëd carn sagnà.
Oh mi povr’om varda che s-gej
varda se ùn a deuv ridùuse parej!
A l’è pa ‘d sùgùr ch’a intra u mestè
smija pitost ch’a l’ha ‘ncu da ‘mparè!
Speruma che ure a bùta ‘d sentiment
e ch’a serca ‘d dene da ment:
i veulan pa dì ch’a sia ‘mbëttà
ma ca varda da bin lun ch’a l’è ch’a fa
perché a l’è mei s’a fa atensiun
për rùvè a piè la pensiun!!!

Marco Motto Ros
Reanèis
Poesìa
Leteratura piemontèisa