La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 15


15

Comandament e tradission uman-e 

Anlora certi perì ant la lege e ‘d Farisé a son ëvnù da Gerusalem a Gesù e a l'han dije: "Për còs' é-lo ch' ij tò dissépoj a rispeto nen la tradission dj'antich? Përchè i l’oma bin vëddù che lor as lavo nen le man ëdnans ëd mangé". Ma Gesù a l'ha rësponduje: "E përchè vojàutri, con vòstra tradission, rispeteve nen lòn che Nosgnor a l'ha comandà e ch'a l'é bin ciair?". Nosgnor a l'ha ‘dcò bin comandà: 'Onora tò pare e toa mare'; e a l'ha 'dcò dit: 'Chionque a dirà mal ëd sò pare o 'd soa mare a dovrà esse butà a mòrt'". Ma vojàutri i dise: 'Chionque a l'avrà dit a sò pare o a soa mare: L'agiut ch'i l'avrìa podù deve i l'hai consacralo a Nosgnor', e col-lì a l'é pì nen obligà a giuté sò pare'. Parèj vojàutri con vòstra tradission i rende veuida la Paròla 'd Nosgnor. Ipòcrita ch’i seve! Isaia a l'ha bin profetisà 'd voi, cand ch'a l'ha dit: 'Cost pòpol as avzin-a a mi mach con la boca, e am onora mach con ij làver, ma sò cheur a l'é bin lontan da mi: a l'é parèj che soa adorassion a val pròpi nen, përché lor a mostro coma s'a fussa la dotrina mach ëd comandament uman".

La vera impurità 

E peui a l'ha ciamà 'l pòpol e a l'ha dije: "Sté a sente e fé 'n manera 'd comprende lòn ch'iv diso: A l'é nen lòn ch'a intra ant la boca ch'a spòrca na përson-a, ma a l'é lòn ch'a seurt da la boca ch'a la spòrca". Su lòn, ij dissépoj a son avzinasse a chiel e a l'han dije: "Ses-to nen ancorzute ch' ij Farisé a son ofendusse cand ch'a l'han sentì lòn ch'it l'has dije?". E chiel a l'ha replicà: "Na pianta quala ch'a sìa, ch'a l'é nen stàita piantà da me Pare, a sarà dësreisà. Lasseje sté: a son ëd bòrgno ch'a men-o anans d'àutri bòrgno. Se ‘n bòrgno a men-a anans n'àutr bòrgno a tombo tùit e doi ant un fòss".

Anlora Pero a l'ha dije: "Dëspiegh-ne sta paràbola!". E Gesù a-j dis: "Dòp tut lòn ch'i l'hai dive, i capisse ancora nen? Eve ancora nen capì che tut lòn ch'a intra 'n boca a cala 'nt lë stòmi e peui a va 'nt ël poss nèir? Le còse ch'a seurto da la boca, nopà, a ven-o dal cheur e a son cole-lì le còse ch'a spòrco na përson-a. Përché ch’a l'é dal cheur ch'a seurt la gramìssia, l'amassidi, l'adulteri, la fornicassion, ij robarissi, le fàusse testimonianse, le maldicense. Coste-sì a son le còse ch'a spòrco na përson-a, ma mangé sensa lavesse le man a spòrca nen na përson-a.

La fede 'd na fomna cananita 

Anlora Gesù a l'é partì da lì e a l'é artirasse da le part ëd Tiro e Sidon. Na fomna cananèa ch'a l'era vnùa da cole part-lì, a l'é butasse a crijeje fòrt dapress an disanda: ‘Signor, fieul ëd David, it ciamo pietà! Mia fija a l'é tormentà an manera orìbil da un demòni!". Ma chiel a l'ha gnanca daje na rëspòsta; e ij sò dissépoj, ch'a l'avìo avzinasse a Gesù, a lo pregavo e a disìo: "Mand-la via, përchè a chita nen ëd crijene dapress". Ma Gesù a l'ha rësponduje: "Mi i son stàit mandà mach a le feje perdùe dla ca d'Israel". Ma chila a l'é vnùa e a l'é campasse ai Sò pé e a l'ha dije: "Signor, giutme!". Chiel a-j dis: "A l'é nen giust ëd pijé 'l pan dij fieuj e campelo ai cagnin". Ma chila a-j rëspond: "Vera, Signor, però ij cagnin a mangio bin lòn ch’a tomba da la tàula dël padron". Anlora Gesù a l'ha rësponduje: "Fomna, toa fede a l'é granda! Ch'at sia fàit conform a lòn ch'at ësta tant a cheur". E soa fija a l'é stàita varia bele an col' moment lì"

La varision ëd vàire d'àutri 

E Gesù a l'é partì da lì e a l'é vnù da le bande dël lagh ëd Galilea, e peui a l'é montà an sna colin-a, e a l'é setasse ambelelì. Anlora na gran' furfa a l'é vnùa da chiel an portand con lor dij sòp, dij bòrgno, dij stropià, dij mut e varie d'àutri. A l'han butaje ai pé 'd Gesù e chiel a l'ha varije, ëd manera che sta furfa a l'é stàita bin ëstupìa 'd vëdde ij mut ch'a parlavo, jë stropià arsanà, ij sòp ch'a marciavo bin e ij bòrgno ch'a-i s-ciairavo, e tuti a dasìo glòria al Dé d'Israel.

Gesù a dà da mangé ai quatr mila 

Anlora Gesù a l'ha ciamà ij sò dissépoj e a l'ha dije: "I l'hai compassion ëd tuta sta gent, perchè ch’a l'é già tre dì ch'a l'han mai chitame dë vnime dapress e a l'han nen da mangé. I veuj nen mandeje via afamà. I l'hai tëmma ch'i l'àbio dij mancament për la strà". E ij sò dissépoj a l'han dije: "Coma sarìa-lo possibil an còst desert d'avèj pro 'd pan për sodisfé 'n baron ëd gent parèj?". E Gesù a-j dis: "Vàire ‘d pan ch'i l'eve?", e a l'han rësponduje: "Set, e pòch ëd pess". Anlora a l'han dàit l’ordin a la furfa 'd setesse për tèra. Gesù a l'ha pijà ij set pan e ij pess, a l'ha butaje a tòch, e apress d’avèjne rendune grassie, a l'ha daje ai sò dissépoj, e sti-sì al pòpol. A l'han tuti mangiane e a l'han avune pro, ansi, ëd lòn ch'a l'era vansane a l'han ampinì ancora set cavagne. Coj ch'a l'avìo mangià a l'ero quatr mila òm, sensa conté le fomne e le masnà. Apress che Gesù a l'ha congedà tuta sta gent, a l'é montà an sna barca e a l'é andàit ant la region ëd Magadan.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Maté