La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 31


Deuteronòmi

31

Giosuè, sucessor ëd Mosè 

Mosè a l’ha ‘ncora adressaje coste paròle a tuta la gent d’Israel. A l’ha dije: “Mi ancheuj i l'hai sentevint agn e i peus pa pì andé e vnì coma ch’i veui; nen mach, ma Nosgnor a l'ha dime: Ti ‘t travërsras pa pì ël Giordan. Ël Signor medésim, tò Dé, at passerà ‘dnans e a dësblerà dë 'dnans a ti tute le nassion ch’a-i é da l’àutra banda dla rivera përchè ti ‘t peude ocupene ij sò teritòri. Giosuè a l'é col ch’a l'ha da passete anans, coma che Nosgnor a l'ha dit. Ël Signor a farà con coste nassion lòn ch’a l’ha fàit con Sicon e Ogh, re dj'Amorita, e con ij sò teritòri, ch’a l’ha dësblaje. Ël Signor a-j butrà an vòstre man: i l’eve da trateje precis coma chiel a l’ha comandate. Donca, sie fòrt e decis, gnun-e tëmme; esse pa viliach 'ëdnans ëd lor, përchè a l'é 'l Signor tò Dé ch'a marcia con ti: at chiterà nen e t’abandonerà pa”.

Anlora Mosè a l’ha mandà a ciamé Giosuè e a l'ha dije a la presensa ‘d tuta Israel: “Sie fòrt e decis, përchè ‘t saras ti a fé intré cost pòpol ant ël pais che Nosgnor a l’ha promëttù ai sò antich. Ti it në faras la spartission an tra j’Israelita. A sarà Nosgnor midem a marcé ‘dnans a ti e a a starà ‘nsema a ti, chiel at chiterà mai nì at abandonerà!”.

Letura solen ëd la Lege minca set agn 

Peuj Mosè a l’ha butà për ëscrit costa Lege e a l’ha dàjla ai sacerdòt levita ch’a pòrto l’Èrca dl’Aleansa ‘d Nosgnor e a tuti j’ansian d’Israel. Mosè a l’ha daje cost órdin: “Ëd set agn an set agn, al temp precis dl'ann dël condon dij débit, a la festa dle Bënne,  ant ël moment che tut Israel a sarà vnùit a presentesse dë 'dnans al Signor tò Dé, ant ël pòst che chiel a l'avrà sernù, ti ‘t faras la letura ‘d costa Lege a vos àuta. Cònvoca ‘l pòpol - òm, fomne e masnà, e ‘dcò ij foresté ch’a stan an toe sità. Parèj a podran ëscoté e amprende d’avèj timor dël Signor vòst Dé, e as pijeran varda ‘d buté an pràtica tute le paròle ‘d costa Lege. Ëdcò ij vòstri fieuj, che ancora a la conòsso nen, a scoteran e a ‘mprendran d’avèj timor dël Signor vòst Dé, tùit ij dì ‘d vòstra vita ant ël pais ch’i l’avreve ‘l possess, na vira ch’i sareve dëdlà dël Giordan.

Israel a sarà pa fidel al Signor 

Nosgnor a l’ha dit a Mosè: “Ël dì ‘d toa mòrt as avzin-a. Manda a ciamé Giosuè e presenteve tùit e doi a la Tenda dël Rëscontr. Ambelelà i darai ij mè órdin. Anlora Mosè e Giosuè a son presentasse a la Tenda dël Rëscontr. Nosgnor a l’é manifestasse an na colòna ‘d nìvole, ch’a l’é fërmasse a l’intrada dla Tenda. Nosgnor a l’ha dije a Mosè: “Quand ch'it meuireras e 't giontras ai tò grand, ës pòpol as prostituirà andand dapress ai dio foresté ch’a son ant ël pais andova ch’a stan për intré. Am chiteran e a s-ciapran l’aleansa che mi i l’avìa fàit con lor. Col di-lì, mia ira as anvischerà contra ‘d lor. Mi i j'abandonerai, i stërmerai mè visagi da lor, e lor a dventran la pijàita d’àutre nassion, a-j cascheran a còl ëd maleur e d’aflission. Col dì lor a comprendran che coste dësgrassie a son vnùje a còl përchè mi, sò Dé, i sarai pa  pì an mes ëd lor. Vera, col dì i stërmerai da lor mè visagi për tut ël mal ch’a l’avran comëttù virand-se anvers a d’àutri dio.

Ore, scrive costa càntica, e fala amprende a j’Israelita, përchè costa càntica am sia ‘d testimoniansa contra ‘d lor. Quand ch’i fareve intré cost pòpol ant ël pais ch’i l’hai promëttù ai sò grand, un pais ch’a cola ‘d làit e d’amel, e chiel a në mangerà ij frut fin-a a ess-ne arpatà e a vnirà grass, lor as dëstorneran anvers a d’àutri dio për adoreje. Am arfuderan e a s-ciapran mia aleansa. Antlora, quand a-j tomberan a còl vàire maleur e angosse, costa càntica a sarà na testimoniansa ch’a j’acuserà, përchè a sarà pa dësmentià dai sò dissendent. I conòsso ij but ch’a l’han an ment prima ‘ncora ‘d feje intré ant ël pais ch’i l’hai promëttuje con giurament.

Col dì-lì, donca, Mosè a l’ha scrivù costa càntica e a l’ha mostràila a j’Israelita. Peui Nosgnor a l’ha comandà a Giosuè, fieul ëd Nun: “Esse fòrt e decis, përchè ti ‘t faras intré Israel ant ël pais ch’i l’hai promëttù. Mi i sarai con ti.

Finì ch'a l'avìa Mosè dë scrive dzora d'un ròtol tute le paròle 'd costa Lege, a l’ha comandà ai Levita ch’a pòrto l’Èrca dl’Aleansa ‘d Nosgnor: “Pijé cost lìber ëd la Lege e butelo dacant ëd l’Èrca dl’Aleansa dël Signor, vòst Dé: a sarà na testimoniansa contra ‘d vojàutri. ''I conòsso tò caràter arviros e ch’it ses un teston''. Se fin-a ancheuj, antramentre ch’i vivo ancora an tra 'd vojàutri, i seve stàit arviros contra 'd Nosgnor, tant pì i lo sareve dòp ch'i sarai mòrt! Convoché, donca, ambelessì dacant ëd mi, tuti j’ansian e ij cap ëd vòstre tribù: i veuj feje sente le paròle ‘d costa càntica. I pijerai ‘l cél e la tèra coma ‘d testimòni contra ‘d lor. I sai pro bin che apress mia mòrt, iv përvertireve e i vë slontanereve dal senté ch’i l’avìa dive d’andeje dapress; a la fin i sareve frapà da la dësgrassia përchè ch’i fareve lòn ch’a ofend Nosgnor e i lo fareve 'ndigné ‘d vòstra condòta". Anlora Mosè a l’ha faje sente a tuta la ciambreja d’Israel le paròle ‘d costa càntica dal prinsipi a la fin.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Deuteronomi