La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemia/Neemia 2


Neemìa

2

Ël rè a dà l’autorisassion a Neemia d’andé a Gerusalem 

Un dì dël mèis ëd Nisan dël medésim ann ch’a fà vint dël rè Artaserse, i stava a la tàula dël rè e a l’han portaje sò vin da bèive. I l’hai donca servijlo, ma i podia nen stërmè che mi i j’era pitòst abattù col dì lì, lòn che, dëdnans al rè, a l’era mai capitame prima. Mentre ch’i jë sporzìa ‘l vin, ël rè a l’ha dime: “Përchè mai ch’it l’has na cera tant trista? Pura it ses nen malavi; a peul mach esse n'aflission dël cheur. Nen vera?". Antlora mi i l'hai avù na gran tëmma ‘d parlé, ma i l’hai ancalame a dije: "Coma podrìa mia cera esse nen trista, dël moment che la sità andova ch'as treuvo le tombe dij mè grand a l'è an ruin-a e soe pòrte a son consumà dal feu?". Ël rè a l’ha ciamame: “Donca, dime lòn ch’it l’has an ment!". Antlora mi i l'hai pregà 'l Dé dël cél, e i l'hai dije al rè, "Se 'l re am na dà l’aprovassion e sò servant a mérita sèmper sò favor, ch’am manda an Giudea, a restauré la sità andova ch’a-i é la tomba dij mè grand!". Antlora ‘l rè, setà dacant la regin-a, a l'ha dime: Vàire che a podrìa duré tò viage, e quand podrìes-to esse d'artorn?”. A l’é parèj che al rè a l'é piasuje 'd lasseme parte, e mi i l'hai fissaje ‘l temp ëd mè artorn. Peui i l'hai dije al re: ”S'a-j pias al rè, ch'am daga 'd litre për ij governator dl'àutra part dël fium, përchè ch’am lasso passé e intré an Giudea”. I l’hai ‘dcò ciamaje na litra për Asaf, aministrator dij bòsch real, përchè am fornissa 'd bòsch da minusié për arfé le pòrte dla sitadela ch’a-i é davzin dël templ, la muraja dla sità e la ca andova ch’i j'andrai a sté. E 'l rè a l'ha acordame tut lòn ch’i l’avìa ciamaje. La man generosa ‘d mè Dé am guernava.

I son donca partì për andé a trové ij governator ch’a-i ero da l’àutra banda dël fium e i l’hai armëttuje le litre dël rè, ch’a l’avìa fame compagné da dj’ufissiaj dl’armada e ‘d fòrse ‘d cavalerìa. Tutun. quand ch’a l’han savulo Sanbalat, l’Oronita, e Tobìa, ël funsionari amonita, a l’han avune ‘n gran’ dëspiasì ch’a-i rivèissa quaidun che volèissa feje dël bin a j’Israelita.

Ispession noitèja dla condission dle muraje 

Rivà ch’a j’ero a Gerusalem, i son restaje tre di. Dòp ëd lòn, i son seurtì ‘d neuit compagnà da ‘n pcit grup ëd gent, sensa gnun’ àutra cavalcadura che la mia. I l’avìa nen dit a n’ànima lòn che Nosgnor a l’avìa butame an cheur ëd fé për Gerusalem. I son surtì da Gerusalem për la Porta dla Comba, ant lë scur dla neuit, anvers la Pòrta dle Liam an facia dla Sorgiss dël Siacal. I l’hai esaminà le muraje ‘d Gerusalem e i l’hai constatà ch’a-i ero ‘d brecie e che le pòrte a j’ero consumà dal feu. I l’hai seguità mia ispession fin-a a la Pòrta dla Fontan-a e al Mojiss dël Rè, e a j’era pa pro dë spassi për feje passé la bestia ch’i cavalcava. Antlora, sèmper ëd neuit, i son montà dal torent ëd Cedron, mentre ch’i verificava la condission dla muraja. Apress i l’hai virà e i son torna intrà an sità për la Pòrta dla Comba.

Ora, ij dirigent dël pòpol a savìo pa andova ch’i fussa andàit nì lòn ch’i fasìa, e fin a col moment i l’avìa gnanca faje savèj a coj dla Giudea lòn ch’i l’avìa an ment ëd fé, ch’a fusso pura ‘d sacerdòt, nòbij, notabij, nì d’àutri ch’as ocupavo dl’euvra. A l’é antlora ch’i l’hai dije: ”I vëdde bin vojàutri coma ch’i soma mal butà! Gerusalem a l’é an ruin-a e soe pòrte a son ëstàite consumà dal feu! Anans ëd tut i l’oma da arconstruve le muraje e ch’a sìa finìa për sèmper costa situassion d’umiliassion!”.

I l’hai contaje coma che la man generosa ‘d Nosgnor a l’avìa guername e lòn ch’a l’avìa dime ‘l rè. Antlora lor a l’han ësclamà: “Sà! Antlora domse da fé! I l’oma da anandié l’arcostrussion!”. A son sentisse degordì da costa bon-a risolussion. Tutun, quand ch’a l’han savulo Sanbalat, l’Oronita, Tobìa, ël sërvent amonita, e Guesem, l’àrab, a l’han comensà a sbefiene e a disìo con dëspress: ”Lòn che mai voriene fé? Volerie-ne fòrsi arvireve contra dël rè?”. 

Ma mi i l’hai replicaje: “Vojàutri i seve pa ‘d Gerusalem, nì i peude esercité gnun’ autorità an s’ nojàutri. Pì ‘d lòn, i l’eve gnun dirit ëd pijé part ant sò cult. Nojàutri i soma ij sërvent dël Dé dël cél e i anandieroma l’arcostrussion, përchè i soma sicur che Nosgnor an farà trionfé!”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Neemia