La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 97


Ij Salm

97. Nosgnor a l’é Rè, la tèra as n’arlegra 

Ël Salmista a pitura Nosgnor coma ‘l rè giust e sovran dël mond ch’a ven anans an soa glòria për rende giustissia ai sò dë 'dnans a coj ch’a-j son nemis.

Nosgnor a l’é Rè, la tèra as n’arlegra! Che fin-a le tère pì da leugn a n’argiojisso! Ëd nivole fiosche a-j ëstan dantorn; drit e giustissia a sostnisso sò tròno. Da ‘dnans ëd chiel un feu a-j va anans e a brusa tùit ij sò nemis. Soe lòsne a 'nlùmino l’univers. La tèra a lo vëdd e a l’é ciapà da lë sparm. Le montagne a së slingo tanme ‘d sira dë 'dnans a Nosgnor, dë 'dnans al Signor ëd tuta la tera. Ël cel a proclama soa giustissia e tùit ij pòpoj a miro soa glòria. Ch’a n’àbio onta tuti j’idolatra, ch’as vanto ‘d divinità ch’a son nen; tùit ij dé a l’han da tombé a tèra dë 'dnans ëd Chiel! Gerusalem as n’arlegra a sente sossì; a son an festa le sità ‘d Giuda për motiv ëd toa giustissia, Nosgnor! Përchè ti ‘t ses Nosgnor, ël Pì-àut dzora 'd tuta la tèra. Ti ’t ses esaltà dzora tùit ij dé. Vojàutri ch’i veule bin a Nosgnor, i l’eve an ghignon ël mal. A l’é chiel ch’a goerna la vita ‘d coj ch’a-j son fedej e ch’a-j libera da le man dj’ingiust. La lus a sponta pr’ ij giust, e la gòj për coj ch’a son drit ëd cheur. Che tùit ij giust a s’arlergro an Nosgnor e ch’a làudo sò nòm sant!

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Salm