La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 23


Isaia

23

La condan-a ‘d Nosgnor contra 'd Tir 

Costì a l’é n'oràcol dzora 'd Tir: “Fé plenta, vojàutre le nav gròsse 'd Tarsis, përchè vòst pòrt tut antregh a l'é stàit vastà! La neuva ch’i l’eve sentù a Cipro a l’é vera. Fé ‘d lamente, vojàutre gent ëd la còsta, voi ij mercant ëd Sidon ch'i viage travers dj'eve gròsse. Soa richëssa a l'era 'l gran ëd la region ëd Sicor e l' archeuita fàita aranda dël Nil; a l'era 'l mercà dle nassion.

Vërgògn-te, Sidon, fortëssa marinara, përchè a lè 'l mar ch’a dis sossì: “Mi i l'hai pa avù ij dolor dëscobi, i l'hai pa dàit nassensa; i l'hai nen anlevà 'd fiolin o fàit chërse 'd fije”. Pen-a ch’as vnirà a savèilo an Egit, a saran pien ëd deul për la neuva ‘d lòn ch’a l’é capitaje a Tir. Passé an Tarsis! Fé plenta vojàutri, la gent ëd la còsta! É-la costa la sità ch’a l’era pien-a ‘d blaga, cola ch'a treuva soa orìgin ant un passà lontan? Pensé mach a tùit ij colonisator che ti ‘t mandave an pais lontan!”.

Chi è-lo ch’a l'ha pensà ‘d fé na ròba parèj contra 'd Tir, sità coronà, ch'a l'avìa 'd mercant tanme ‘d prinsi e 'd viagiator an tra ij pì nòbij dignitari dla tèra? A l’é stàit ël Signor ëd l’Univers! A l’ha falo për dësgogné l'orgheuj ch'a ven da tuta soa blëssa e për umilié ij pì nòbij dla tèra. Gent ëd Tarsis, torné ‘ndré a coltivé vòstra tèra coma che i dëtraversave 'l Nil, përchè a Tir ël mërcà a-i é pì nen. Ël Signor a l'ha dëstèis soa man dzora ‘l mar, a l'ha bolvërsà ij regn; a l'ha dëcretà 'd droché le fortësse 'd Canan. A l'ha dit: “It andras pa vàire anans a fé baleuria, ti, vérgin fija 'd Sidon crasà 'd pianta! Àlvte, va pura a Cipro, ma gnanca ambelelà ti 't troveras ëd pas”.

Beiché a la tèra dij Caldé, a cola gent ch'a l'ha përdù soa identità! J'Assir a l'han fane un seraj për bestie servaje. A l'han drissà 'd tor d'assedi contra ‘d soe muraje; a l’han demoline ij palass; a l’han ardovù tut a 'n baron ëd ruin-e. Fé plenta, vojàutre, le gròsse nav ëd Tarsis, përchè a l'é stàit dësblà vòst pòrt al mar!

An col temp-lì Tir a sarà dësmentià për stant'agn, tanti com a son j'agn ëd vita d'un rè. Ma a la fin dj'ëstant'ani, Tir a anciarmerà torna, parèj dla meretris ëd la canson popolar: Pija l'àrpa, vira për la sità, ti, gindra dësmentià! Son-a da bin, moltìplica ij cant, parèj che queidun a peussa avisésne 'd ti”. Ma a la fin dj'ëstant'agn, Nosgnor a farà torna vive Tir, che a tornerà a sò guadagn, marcandand con tùit ij regn dël mond an sla tèra. Sò profit e sò ùtil a saran a la fin consacrà a Nosgnor. Lòn che a l'avrà vagnà a sarà pa 'mbaronà, ma soa paga andrà a coj ch'a vivo dacant dël Signor përchè a peusso mangé bondos e vestisse 'd conveniensa.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Isaia