Remo Bertodatti/Làuda al creà
Artorn

Làuda al creà 
Crëste dij mont ch'i arcame l'orisont
sël vòst profil trassà dal Creator,
e le primalbe bërlusente d'òr
e a le noanse rosse dij tramont,
i lasso 'l cheur.

I lasso 'l cheur sle giasse sempiterne
sgiaflà dal vent ch'a bat la nivoren-a,
anté che 'l sol, giugand la gibigian-a,
am campa 'nt jeuj l'arbat ëd sò splendrì.

Eve dij rij ch'i sorche le calà,
bindej d'argent sù tèile vërzicante,
al sol dle vòstre làude argiojissante
e sl'arcancel dla nebia dle cascà
i lasso 'l cheur...

I lasso 'l cheur sl'anciarm ëd la borin-a
ch'am fassa còtia 'nt un mantel mascheugn,
coma j'arcòrd dël mè passà pì leugn
ch'am torno spalì... anlupatà 'd ringret.

Ala 'd farchèt ch'it plane sù 'nt ël cél
portand mè sguard su toa giòstra viva,
sël vol dasiant, l'ànima mia as leva
e al sust ëd fé a metà 'd toa libertà
i lasso 'l cheur...

I lasso 'l cheur al gasojé 'd n'osel,
al crij d'un grì, al ciosoné 'd n'avìja...
pì cite vos ëd granda sinfonìa,
cadò 'd Mare Natura 'd minca dì.

Ancurnisà da j'eclatante fior
ch'a archinco 'l pasturagi dla montagna,
mia man tremanta a và a la front, ch'a signa,
e 'n ginojon ringrassio 'l Creator
e i-j lasso 'l cheur...
Leteratura piemontèisa
Poesìa
Remo Bertodatti