La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 5


Gioann

5

La varision d'un paralìtich a Betesda 

Dòp ëste còse, Gesù a l'é montà a Gerusalem an occasion ëd na festa dij Giudé. A venta savèj ch'a-i era a Gerusalem, fòra dla Pòrta dle Fèje, na pëssin-a anvironà da sinch pòrtich, che, ant la lenga dij Giudé, a l'era ciamà Betesda. Sota 'd coj pòrtich a l'ero 'd sòlit cogià motobin ëd malavi: ëd bòrgno, ëd sòp, e 'd paralìtich, [ch'a spetavo 'l moviment ëd l'eva, përchè (coma ch'as chërdìa) n'àngel a calava ant la pëssin-a a n'ora dàita e a sopatava l'eva. Anlora 'l prim ch'a-i calava dòp ch'e l'eva a n'era stàita sopatà, a l'era varì 'd colp da qualsëssia maladìa ch'a l'avèissa]. Ora, a-i era lì n'òm malavi da trant' e eut agn. E Gesù, ch'a l'avìa vëddulo cogià për tèra e ch'a savìa che col òm a l'era già stàit lì da 'n pes, a l'ha dije: "Veus-to esse varì?". E 'l malavi a l'ha rësponduje: "Signor, i l'hai gnun ch'am campa ant la pëssin-a ant ël moment che l'eva a l'é sopatà; e antant ch'i veuj andeie, n'àutr a-i cala prima 'd mi". Gesù a-j dis: "Levte, car-te adòss toa sivera, e va!". E 'd colp l'òm a l'é stàit varì, a l'é cariasse soa sivera, e a marciava. Col dì-lì a l'era 'd saba.

Ma dij Giudé a l'han dit a col ch'a l'era stàit varì: "Ancheuj a l'é saba e a l'é nen consentì ‘d porté toa sivera!". A l'ha rësponduje: "Col ch'a l'ha varime a l'ha dime: Car-te toa sivera e va!". Anlora a l'han ciamaje: "Chi é-lo col ch'a l'ha dite: 'Car-te toa sivera e va?'" Ma l'òm a savìa nen chi ch'a fussa col ch'a l'avìa varilo, përchè Gesù a l'era sparì tra la tanta gent ch'a-i era-lì.

Pì tard, Gesù a l'ha trovalo ant ël Templ, e a l'ha dije: "Vëddes-to, it ses ëstàit varì. D'ora 'n là pëcca pì nen, për tëmma ch'at riva 'ncora pes (ëd lòn ch'it l'avìe)". A l'é parèj che st'òm a l'é 'ndass-ne, e a l'ha peui dije ai Giudé ch'a l'era Gesù ch'a l'avìa varilo.

Rispòste ai cap dij Giudé 

Për col motiv-lì, përchè a l'avìa fàit lòn ëd saba, ij cap dij Giudé a l'avìo ancaminà a feje oposission. Ma Gesù a l'ha rësponduje: "Mè Pare a l'ha pa chità fin-a adess ëd travajé, e 'dcò mi i travajo". A càusa 'd lòn ij cap dij Giudé a sërcavo ancora 'd pì 'd trové la manera 'd felo meuire, përchè a l'era nen contentasse 'd violé l'arpòs dël Saba, ma 'dcò përchè a disìa che Nosgnor Dé a l'è Sò Pare. Parèj as fasìa 'l midem che Nosgnor Dé.

Peui Gesù a l'ha dije: "Iv diso la vrità: ël Fieul a peul fé gnente për sò cont, sëdesnò ch'a lo vëdda fé dal Pare, përchè qualonque còsa ch' ël Pare a fà, ël Fieul ëdcò a fà l'istess. Ël Pare a veul bin al Fieul e a-j mostra tut lòn ch'a fà. A-j mostrerà d'euvre pì grande ancora dë ste-sì e i në sareve maravijà. përchè com ël Pare a arsussita ij mòrt e a-j dà la vita, dl'istessa manera ëdcò 'l Fieul  a dà la vita a coj che chiel a decid ëd dèjla.

Ël Pare a l'ha nen arzervasse 'd giudiché gnun, ma a l'ha fidà tut ël giudissi al Fieul, përchè tuti a rendo onor al Fieul, tanme a rendo onor al Pare. Coj ch'a rendo nen onor al Fieul, gnanca a rendo onor al Pare ch'a l'ha mandalo.

Iv diso la vrità: coj ch'a dan da ment a mia Paròla e ch'a chërdo a col ch'a l'ha mandame, a l'han la vita eterna e cand ch'a-i sarà 'l Giudissi a saran nen condanà, përchè già a son passà da la mòrt a la vita. Iv diso la vrità: a rivrà l'ora, ansi, a l'é già rivà, ch' ij mòrt a sentiran la vos dël Fieul ëd Nosgnor, e coj ch'a l'avran sentìla a vivran. Përchè com ël Pare a l'ha la vita an chiel midem, parèj a l'ha acordà al Fieul d'avèj la vita an chiel midem, e a l'ha daje 'l podèj 'd giudiché, përchè ch'a l'è 'l Fieul ëd l'Òm.

Maravijeve nen ëd lòn: përchè a rivrà l'ora che tuti coj ch'a stan ant le tombe a sentiran soa vos e a në seurtiran: coj ch'a l'avran fàit ël bin, për arsussité a la vita, e coj ch'a l'avran fàit ël mal, për arsussité a la condan-a. I peuss fé gnente për mè cont: i giudico conform a lòn ch'i sento e mè giudissi a l'é giust, përchè i serco nen ëd fé mia volontà, ma la volontà 'd col ch'a l'ha mandame.

D'àutre testimonianse rësguard a Gesù 

S'i rendèissa testimoniansa da mi midem, mia testimoniansa a sarìa nen vàlida. Ma a l'é n'àutr ch'a rend testimoniansa 'd mi, e i sai che che soa testimoniansa a l'é degna 'd fiusa. Vojàutri i l'eve mandà 'd mëssagé a Gioann (ël batesator) e chiel a l'ha rendù testimoniansa an favor ëd la vrità.

A l'é nen ch' i l'àbia da manca 'd na testimoniansa uman-a, ma mi i diso ste còse përch 'i sie salvà. Gioann a l'era na lampia anvisca ch'a lusìa, e vojàutri i seve arlegrave për chèich temp d'esse anluminà da sò ciairor.

Tutun, i l'hai an mè favor ancora na testimoniansa ch'a l'é tant pì granda che cola 'd Gioann: a son j'euvre ch' ël Pare a l'ha dame da fé përch' i -j compìssa. A son j'euvre ch'i faso ch'a rendo testimoniansa che 'l Pare a l'ha mandame.

Col ch'a séguita a rende testimoniansa an mè favor a l'é 'l Pare midem ch'a l'ha mandame. Vojàutri i l'eve mai sentì soa vos nì mai vëddù soa facia; e gnanca soa paròla, an efet, av ësta a cheur, përchè i chërde nen a mi, ch'i son ëstàit mandà da chiel. Vojàutri i sonde le Scriture, perch' i pense che grassie a lor i otnisse la vita eterna. An efet, le Scriture a rendo testimoniansa 'd mi, e vojàutri i veule nen ven-e a mi për otnì la vita.

Mi i tiro nen mia glòria da j'òm, ma i conòsso bin ch'i l'eve nen l'amor ëd Nosgnor an vojàutri. I son ëvnù an nòm ëd mè Pare e voi i m'arsèive nen, ma se cheidun a ven mach a sò nom, i l'arsèive. Com é-lo ch'i peude chërde, vojàutri ch'av pias tant d'arsèive glòria l'un da l'àutr, ma ch'i sërche nen la glòria che pì a conta, cola ch'a ven da Nosgnor?

Figureve nen ch'i sarai mi a porté d'acuse contra 'd vojàutri dë 'dnans a mè Pare: col ch'a porterà d'acuse contra 'd vojàutri a sarà Mosè midem, col che tant i l'eve an ëstima, përchè s'i chërdèisse a Mosè, i chërdrìe 'dcò a mi, dàit che chiel a l'ha scrivù a mè rësguard. Ma s'i chërde nen a lòn che chiel a l'ha scrivù, com é-lo ch'i podrìe chërde a mie paròle?".

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Gioann