Fulberto Alarni/La vacin-a
Artorn

La vacin-a 

Sora contëssa avend sentì ch’a-i è
Na minaccia d’vairòle, as fa premura
‘D mandé a ciamé ‘n dotor, e a s’assicura
Fasendse d’ pi che ‘n pressa vaciné.

L’è pa l’idea dla mòrt, ch’ai fa paùra,
No, ‘l sò spavent pi gròss l’è ‘l brut pensé
Che le vairòle a peusso ruviné
Col sò bel plagi bianch, soagnà con cura.

– Ma, car dotor, com veulla mai ch’i peussa
Andé a balé con tuti ij brass marcà?
– Già, e stërmé coj bej brass, l’è un ver pecà;

S’i vacinèisso ‘n pò…. – Come? – Sua cheussa.
– Chërdlo? – Sicur. – Ma e peui?… Quat marche ‘n fila.
– ‘S vëdlo nen trop? – Lolì a dipend da chila.

Fulberto Alarni
Poesìa
Leteratura piemontèisa