La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache14


14

Ij prim agn ëd ël regn d’Asa 

Abia a l'é peui andurmisse con ij sò antich; a l'é stàit sotrà ant la sità 'd David. Sò fieul Asa a l'é rivà a esse rè a sò pòst. Ai sò temp ël pais a l'é restà pasi për des agn.

Asa a l’avìa fàit lòn che 'l Signor Dé a vorìa e a-j dasìa l’aprovassion. A l’è dësfasse dj’autar e dij santuari pagan, a l’ha sbrisà ij pilon sacrà e campà giù ij paloch d'Asera. A l’avìa comandà al pòpol ëd Giuda ‘d serché ‘l Signor, ël Dé dij sò antich, e fé l’ubidiensa a soa Lege e ai sò comandament. Asa a l’é ‘dcò dësfasse dij santuari pagan e dj’autar për l’ancens da minca un-a dle sità ‘d Giuda. Parèj ‘l regn d’Asa a l’ha godù d’un period ëd pas. Mentre ch’a duravo coj agn ëd pas, a l’ha arcostruì le sità fortifià për tuta Giuda. An col temp-lì gnun a l’ha provà a fé guèra contra ‘d chiel, përchè a l’era Nosgnor a deje rechie dai sò nemis.

Chiel a l'ha dije a la gent ëd Giuda: “Andoma a tiré sù torna coste sità e a fortificheje 'd murajon, ëd tor con pòrte e stanghe, antramentre che 'l pais a l'è ancora an nòst podèj, përchè noi i l'oma sërcà Nosgnor Dé: nojàutri i l'oma sërcalo e chiel a l'ha dane la pas an tute le manere. Parèj a son andàit anans an costa euvra d’arcostrussion e a l’han compìa.

Asa a l'avìa n'armeja 'd 300.000 òm ëd Giuda, con dë scu gròss e 'd lanse. A l'avìa 'dcò 280.000 Beniaminita con dë scu cit e arch. A l'ero tùit òm ëd valor bin adestrà.

Na vira Zera, da l'Etiòpia, a l'avìa marcià contra 'd lor con n'esércit d'un milion ëd përson-e e con tërzent chèr: a l'era rivà fin-a a Maresa, Asa a l'era ‘ndaie 'ncontra për feje front. A son schierasse a la bataja ant la comba 'd Zefata aranda 'd Maresa. Asa a l'avìa invocà Nosgnor, sò Dé e dit: “Signor, fòra 'd ti, gnun a peul vnì an socors ant la lòta an tra 'l potent e col ch'a l'é sensa fòrsa: giùtne, Nosgnor nòst Dé, përchè i l'oma fiusa an ti e an tò nòm i soma an marcia contra 'd costa borada. Signor, ti 't ses nòst Dé; che n'òm a l'àbia pa prevalensa dzora 'd ti!”.

Parèj Nosgnor a l'ha batù cola gent da l’Etiòpia ‘dnans d'Asa e an facia 'd Giuda e ‘l nemis a l’é scapà. Anlora Asa con soa armèja a son ëstaje dapress fin-a a Gherar, e j’Etìop, pura tanti ch’a jero, a son tombà che pì gnun a l’é restane viv; përchè a l’ero stàit fàit a tòch ëdnans a Nosgnor e ‘dnans a sò esercit. Peui Asa e ij sò a l’han portaje vìa ‘n botin motobin grand.

A l'han conquistà 'dcò tute le sità ant j'anviron ëd Gherar, përchè lë sparm dël Signor a l'era spantiasse ambelelà: tute le sità, andova che a-i j'era na gran pijàita, a son stàite ravagià. Lor a son campasse 'dcò an sle tende dij bergé, an fasend ravagi dle feje e dij gamèj an gròssa quantità, peui a son tornàsne a Gerusalem.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache