Giovanni Galli/Ch'a canta pura 'n gal
Artorn

Ch'a canta pura 'n gal 

Ch’a canta pura ’n gal an sj’albe nòstre ansugnochìe
a meusi ciucé -con ij sò euj d’òr- sentor ambassador ëd sol.
Amel groson ëd seugn
a stisse -tardiss- a cola sij làver vlutà dël cheur.

I s’anluminoma -ël lusentor, miraco, dël boneur e nojàutri- combin che 
travajeuse avije
già afanà dnans a la midema fior mòla ’d rosà.

La secression tacanta d’un tëssior mangion -temp anmascà- dosman an quata.

D’euv bianch (segn cit ëd vita armandà)
con ij dij sutij a pòsa -l’argin-a virtuosa- ant la cela grandiosa dl’onor.

Cavagnin ëd póver ëd le fior drùa
noi i ufriroma -an ginojon- a l’etern Amor.

Ch’a canta pura ’n gal an sl’orisont nòstr ch’a s’ambrun-a
a meusi ciucé -con ij sò euj d’òr- promësse aserbe ’d lun-a.

Fija dës-ciolà dla fortun-a (angossa ’d na veja scorerìa)
Renard anrabià
mnùa fatigà
la front a fronsiss ëd Marìa

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Giovanni Galli