La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 52


Isaia

52

Liberassion për Gerusalem 

Àlvte, àuss-te, arvëste 'd fòrsa, Sion, vëste a festa, Sion, sità santa ‘d Gerusalem, përchè la gent ampura e émpia a intrerà mai pì da toe pòrte. Àuss-te da la póer, Gerusalem, e set-te ant un leu d’onor. Gavte dal còl le caden-e dla s-ciavensa, fija ‘d Sìon ch’it j’ere an përzonìa. Përchè parèj a dis ël Signor: “Quand i l’hai vendute për ch’it andèisse an esili, i l’avìa arseivù gnun pagament. Adess i peudo riscatete sensa dovèj paghé për ti”.

Parèj a dis ël Signor: “A l'é an Egit che, na vira, mia gent a l'era calà për ësteie, e adess a l'é l’Assìria ch'a l'ha crasala. “Còsa ch’a l’é sossi?”, as ciama Nosgnor, “Përché mè pòpol a l’é torna dventà s-ciav? Còj ch’a-j dòmino a n’argiojisso. Tùit ij dì mè nòm a l’é bëstëmmià. Ma mi i arvelerai mè nòm a mè pòpol. Alora a la fin as rendran cont che a l’é mi col ch’a-j parla”.

Coma che a son bej an sle montagne ij pé dël mëssagé ch'a pòrta bon-e neuve, le bon-e neuve ‘d pas e ‘d salvassion, la neuva che ‘l Dé d’Israel a regna! Le guardie a crijo e a canto ‘d goj, përché sota ij sò euj a vëddo che Nosgnor a ‘rtorna a Gerusalem. Argiojì, canté ansema, ruin-e 'd Gerusalem, përchè Nosgnor a l'ha manifestà misericòrdia a soa gent, chiel a l’ha riscatà Gerusalem. Ël Signor a l’ha dimostrà sò podèj sant sota j’euj ëd tute le nassion. Tùit ij pòst ëd la tèra a vëdran la vitòria ‘d nòst Dé.

Seurte! Seurte e chité vòstra përzonìa, chité coj leugh anté tut lòn ch’i toche a l’é 'mpur. Seurte da là e purificheve, vojàutri ch’i pòrte a ca j’oget sacrà ‘d Nosgnor. Voi i partireve pa an pressa, coma coj ch’a scapo da na ca an fiame. Përché Nosgnor a marcerà dëdnans ëd vojàutri; ël Dé d’Israel av guernerà ‘dcò da darera.

Ij patiment dël servitor dël Signor 

Vardé, mè servent a prospererà, a montrà, a chërsrà e a vnirà avosà! Tanti a së sburdiran mach a vardelo. Chiel a smijerà pa pì a n'òm, tant che sò visagi a sarà dësfigurà. Tanta gent as maravijerà; dëdnans ëd chiel ij rè a staran ciuto. Përchè a vëddo compisse n'aveniment che a lor a l'avìo pa nunsialo, e a vëddo cheicòsa ch’a l'era mai vëddusse.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Isaia