La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Coelet/Coelet 8


Qoèlet

8 

Ma che bel d’esse savi, analisé e dé l’antërpretassion ëd queicòsa! Chi é-lo ch’a sà antërpreté ‘l dit: “La saviëssa anlumina ‘l visagi dl’òm e a cambia soa rudiëssa”? Mi i-j dago costa 'ntërpretassion-sì: “Scota lòn ch’ ël rè at comanda, dàit ch’it l’has giurà dëdnans a Nosgnor ëd felo, Àbie gnun-a pressa d’artirete da soa presensa. Sta pa da la part ëd la crica ch’a studia coma fé ‘l mal, përchè ‘l rè a peul fé tut lòn ch’a veul.  La paròla dël rè a l’é sovran-a, e a-i é gnun ch’as n'ancala a ciameje ‘d spiegassion ëd lòn ch’a fà. 

Col ch’a j’ubidiss, a-j capitërà nen ëd mal. Ël savi a sà disserne coma e quant a-i sia da fè, An efet, a-i é ‘n temp giust për fé le ròbe e na condòta adata, fin-a quand che na përson-a as treuva ant un maleur. A l’é pròpi parèj: as peul nen evitesse lòn ch’i savoma pa ch’an ancapitrà. A-i é gnun ch’a l’abia ‘l podèj d’arten-e lë spirit; gnun a l’é padron dël di ‘d soa mòrt. As peul nen scapé dal dovèj combate, e la gramissia a salva pa col ch’a l’ha comëtt.

I l’hai tant pensà ansima tut lòn ch’as fa sota ‘l sol, an temp andova che l’òm a dòmina an sl’òm, për soa dësgrassia.

J’arzultà dël malfé 

I l’hai vëddù ‘d gent grama sotrà con onor e ‘d giust dovèj andess-ne dai leu consacrà e esse dësmentià ‘d pianta. Ëdcò sòn a l’é vanità. Quand che na sentensa contra ‘n crìmen a l’é nen eseguìa lest, ël cheur ëd tanti a pensa ‘d podèj fé ‘l mal con ampunità. Bele se queidun a podrìa fé ‘n pecà sent vire e l’istess avèj na vita longa, i sai ‘dcò che a coj ch’a l’han timor ëd Dé a-j riva dël bin; ma a-j rivrà gnun bin ai malfasent, përché lor a l’han gnun-a  tëmma ëd Dé, nì a podran slonghé soa vita tanme j’òmbre dla sèira. 

Sossì a l’é pa j’ùniche vanità ch’a-i son ant ël mond. An costa vita soens ij giust a son tratà coma s’a fusso ‘d malfasent e ij malfasent coma s’a fusso dij giust. Ëdcò sòn a l’é vanità. A l’é për lòn che mi i faso l’elogi dla gòj, përchè a-i é pa ‘d boneur për l’òm gavà ‘l mangé, ël bèive e ‘l piasì ch’un as pija: a l’é sòn ch’a compagna sò travaj ant ij di dla vita che Dé a-j dà sota ‘l sol.

L’òm a peul pa comprende lòn che Dé a fà 

Dòp d’avèj butà tut mè cheur a conòsse la saviëssa e a consideré ‘l desse da fé an sla tèra (përchè l’òm a vëdd nen d’arlass nì ‘d di nì ‘d neuit), i l’hai beicà tuta l’euvra ‘d Dé ch’as fà sota ‘l sol; l’òm a peul desse da fé a sërchela, ma as peul pa trovela. E se ‘dcò un savi a disèissa ch’a la conòss, gnun a peul trovela.

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Coelet