La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 4


J’At dj’apòstoj

4

La catura e 'l process ëd Pero e 'd Gioann 

Antant che Pero e Gioann a parlavo al pòpol, a son rivà ij sacerdòt, ël cap ëd le guardie dël templi e ij Saducé. A l'avìo 'n gran fastidi che Pero e Gioann a nunsièisso al pòpol l'arsurression dai mòrt, che già a l'era realisasse an Gesù. Parèj a l'han faje aresté e, dàit ch'a l'era già sèira, a l'han butaje 'n përzon fin-a a la matin dòp. Diversi 'd coj ch'a l'avìo sentù sò mëssagi a l'han chërduje, e 'l nùmer dij chërdent a l'è chërsù fin-a a apoprè sinchmila òm, sensa conté le fomne e ij cit. Ël di dòp, a l'é radunasse a Gerusalem ël consèj dij governator, ëd j'ansian e djë scriba, con Annas, ël grand sacerdòt, Caifas, Gioann, Sander, e d'àutri mèmber ëd la famija dël grand sacerdòt. A l'han portà Pero e Gioann dë 'dnans ëd lor e a l'han ciamaje: "Con che podèj e an nòm ëd chi i l'eve fàit sossì?". Anlora Pero, pien dë Spìrit Sant, a l'ha dije: "Governator dël pòpol e vojàutri j'ansian d'Israel; È-lo chi soma esaminà ancheuj për ël bin ch'i l'òma fàit a n'òm stropi? Veuleve savèj an che manera a l'é stàit varì? Lassé ch'i fortisso a tuti voi e a tut ël pòpol d'Israel che col òm a l'é stàit varì grassie al nòm ëd Gesù Crist ël Nasaré, che vojàutri i l'eve butà 'n cros, ma che Nosgnor a l'ha arsussitalo dai mòrt. A l'é 'd chiel ch'a parlo lë Scriture anté ch'a diso: 'La pera che vojàutri ij costrutor i l'eve lassà da banda, a l'é dventà la pera la pì amportanta'.La salvassion as peul trovesse an gnun d'àutri, përchè, sota 'l cel, a l'é nen dàit a j'òm d'àutri nòm ch'a peusso salvene". 

Cand ch'a l'han vëddù l'ancalura 'd Pero e 'd Gioann e a son rendusse cont che coj dòi òm a l'ero dij popolan sensa istrussion, a na son restà maravijà e a l'han arconossù ch'a l'ero pròpi stàit con Gesù. Vëddend, peui, che l'òm ch'a l'era stàit varì a l'era lì present ansema a lor, a l'han savù dije contra pì gnente. Anlora a l'han faje seurte fòra dal Sinedri e a son butasse a dëscute an tra 'd lor. "Còsa l'omne da fé con sta gent-sì?" as disìo l'un l'àutr, "Ël miràcol ch'a l'han fàit a l'é ciàir e la neuva a l'é spantiasse an tuta Gerusalem: i podoma nen neghelo. Ma për nen fé core la vos ancora 'd pì, a venta ch'i-j mnassoma 'd parlé pì a gnun ant ël nòm ëd col Gesù". Avendje donca torna ciamà, a l'han comandaje 'd pì nen parlé 'd gnun-a manera nì 'd mostré an nòm ëd Gesù. Ma Pero e Gioann a l'han replicà: "Giudiché s'a l'é giust dë 'dnans a Nosgnor che noi i ubidisso a vojàutri pitòst che a Dé, përché i podoma pa nen fé divers che dì le còse ch'i l'oma vëddù e sentù". Anlora a l'han lassaje andé mach con d'àutre mnasse, nen trovanda coma ch'a podrìo castigheje, e lòn përchè a l'avìo tëmma dël pòpol, da già ché tuti a dasìo glòria a Nosgnor për lòn ch'a l'era rivà. L'òm ch'a l'era stàit varì con sto segn miracolos a l'avìa pì 'd quarant'agn.

Ij dissépoj 'd Gesù a prego për arsèive 'd coragi 

Ore, apress d’esse stàit liberà, a son andàit a la viarà dai sò, e a l'han contaje tut lòn che ij sacerdòt e j'ansian a l'avìo dije. Pen-a ch'a l'han sentulo, a l'han elevà tùit ansema la vos a Nosgnor e a l'han dit: "Sovran Signor! Ti 't ses ël Dé ch'a l'ha fàit ël cel e la tèra, ël mar e tute le còse ch'a-i son. Ti 't l'has dit për boca 'd Tò sërvent David: 'Përché a son-ne tant agitasse le nassion e ij pòpoj han-ne progetà 'd còse veuide? Ij rè dla tèra a l’han pijà posission e ij prinsi a son butasse ansema për deje contra a Nosgnor e contra Sò Crist'. An efet, contra 'd tò sant Fieul Gesù, ch'it l'has consacralo, a son radunasse Eròd e 'l governator Ponsio Pilat, con ij pagan e 'l pòpol d'Israel, për feje tut lòn che toa man e tò consèj a l'avìo già anans determinà, conforma a tò volèj, ch'a fusso fàite. Adess, donca, Signor, varda coma lor a mnasso e conced ai tò sërvent ëd nunsié toa Paròla con fermëssa. Dëstend toa man përchè a-i sio tante varision, miràcoj e maravije an nòm ëd tò sant Fieul Gesù". Cand ch'a l'han finì 'd preghé, ël leugh andoa ch'a l'ero radunà a l'ha tërmolà e tuti a son ëstàit ampinì dë Spìrit Sant e a nunsiavo la Paròla 'd Nosgnor dësgagià e coragios.

Le condission dij prim cristian 

Ora, tuti ij chërdent an Gesù a j'ero d'un sol cheur e 'd n'ànima sola. Gnun a disìa dle còse ch'a possedìa ch'a fusso le soe, ma ògni còsa a l'era 'n comunansa 'n tra 'd lor. Ëdcò j'apòstoj a rendìo testimoniansa con gran fòrsa a l'arsurression dël Signor Gesù, e Nosgnor a-j benedija con abondansa. A-i era gnun ëd lor ch'a vivìa 'nt l'indigensa, përchè tuti coj ch'a l'avìo 'd camp o 'd ca, a-j vendìo e, portanda 'l frut ëd la vèndita, a lo butavo ai pé dj'apòstoj. A l'era peui dëstribuì a mincadun second ch'a n'avìa da manca. A l'era parèj che Giose, un levita ch'a vnisìa da Cipro, ch'a l'avìa arseivù da j'apòstoj lë stranòm ëd Bàrnaba, ch'a veul dì "fieul ëd consolassion", a l'ha vendù 'n camp ch' a n'era padron, a l'ha portane l’arcavà e a l'ha 'dcò butalo ai pé dj'apòstoj.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
At