Canson/Pare dël coco
Artorn

Pare del coco 

Pare dël coco l’è ‘n bel osel,
pì lo vardo, pì a l’è bel.
Se vëddèisse soa sorela,
pì la vardo, pì a l’è bela,
l’è vestìa ‘d diversi color,
pare dël coco va a feje l’amor.

Pare dël coco l’è intrà ‘nt ëca,
l’ha vist-ne ‘d j’èiti, l’ha vist-ne ‘d j’èiti.
Pare dël coco l’è intrà ‘nt ëca,
’ha vist-ne ‘d j’èiti là setà.
L’è butasse a sopaté j’ale,
coste sì a son ròbe amare.

Con ël bech fasìa “qua-qua!”,
l’ha faje seurte da ‘nt ëca.
Pare dël coco l’è restà sol,
s’è butasse, s’è butasse,
Pare dël coco l’è restà sol,
s’è butasse a fé l’amor.

Veusto ch’i faso na ròba dròla
mi e ti canaveròla?
Veusto ch’i faso na ròba drà?
Mi e ti faroma nià.
Canaveròla a l’avìa ij pipi,
pare dël coco mangiaje tuti.

Canaveròla dësperà,
sa pa pì ‘ndoa fé nià.
E ant ël pra a l’ha paura,
‘nt la bissonà l’è pì nen sicura.
L’ha paura ‘d col lapon,
ch’ai jë mangia ant un bocon.

Leteratura piemontèisa
Canson