La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 22


Arvelassion ëd Gioann

22 

L’àngel a l’ha mostrame ‘dcò ‘l fium d’eva dla vita, sclint coma ‘l cristal, ch’a surtìa dal tròno ‘d Nosgnor e da l’Agnel. Ël fium a scorìa giù an mes ëd la stra gròssa dla sità. Dëdsà e dëdlà dël fium a-i è l’erbo dla vita, ch’a dà sò frut mèis për mèis, dódes vire l’ann. Soe feuje a servo da meisin-a pr’ arsanì ij pòpoj. Ant la sità a-i sarà pì nen ëd maledission, përchè a-i saran ël tròno ‘d Nosgnor e dl’Agnel. Ij sò servitor a lo sërviran; a vëdran soa facia e a l’avran sò nòm scrivù an sla front. A-i sarà pa pì 'd neuit, e a l’avran pì nen da manca ‘d na lampia o dël sol, përchè Nosgnor midem a j’anluminrà. A regneran pr’ ij sécoj dij sécoj.

Conclusion 

Dëspress l’àngel a l’ha dime: “Le paròle ch’it l’has sentù a son sicure e vere. Nosgnor Dé, col ch’a ispira ij profeta, a l’ha mandà ij sò àngel për fé conòsse ai sò sërvent lòn ch’a l’avrà da compisse bin tòst. “Varda, a vnirà tòst! Ch e boneur ch'a l'han coj ch’a scoto le paròle ‘d professia ch’a son ëscrivùe an cost lìber-sì”.

Mi, Gioann, i son col ch’a l’ha sentù e vëddù coste ròbe. Vëddù e sentù ch'i l'avìa, i son campame për rendje l’adorassion ai pé dl’àngel ch’a mostrava cole ròbe. Ma chiel a l’ha dime: “Pijete varda ‘d fé lolì, përchè mi i son un sërvent parèj ëd ti, e parèj dij tò frej ij profeta, e coma tuti coj ch’a scoto le paròle ch’a-i son an cost lìber-sì. A l’é mach a Nosgnor ch’it l’has da rendje l’adorassion!”.                                

L’àngel a l’ha ancora dime: “Cacëtta pa le paròle dla professìa ch’a j’é an cost lìber-sì, përchè ‘l temp a l’é press a rivé. Chi ch’a fà ‘d tòrt a d’àutri, ch’a séguita pura a feje‘d tòrt; e chi ch’a l’é ant l’ampurità, ch’a dventa ancora pì ampur; e chi ch’a l’é giust ch’as fasa ancora pì giust; e chi ch’a l’é sant ch’a séguita a santifichesse!

Vardé, i son an camin ch’i rivo. I pòrto con mi da dé l’arcompensa e rende a mincadun conform a soe euvre. I son l’Alfa e l’Omega, ël prim e ‘l darié, ël prinsìpi e la fin. Che 'd boneur ch'a l'han coj ch’a l’han avù la ròba netià. A lor a-j sarà consentì d’intré për le pòrte dla sità e ‘d mangé ‘l frut ëd l’erbo dla vita.

Fòra dla sità a j’é mach ij can, coj ch’a esèrcito la mascarìa, coj ch’as dan a l’ampudicissia, ij sassin, j’idolatra, e tuti coj ch’a-j pias la busiardarìe e a-j fàbrico.

“Mi, Gesù, i l’hai spedì mè àngel përchè a renda testimoniansa dë ste còse ant le cese. Mi i son tant la rèis ëd David che l’ardité ‘d sò tròno. Mi i son la stèila matinera ch’a splendriss”.

Lë Spirit e la sposa a diso: “Ven!”, e coj ch’a scoto ch’a diso: “Ven!”. Chi ch’a l’ha sèj ch’a ven-a; chi ch’a veul, ch’a pìja pura dl’eva dla vita, ch’a l’é a gràtis.

A tuti coj ch-a scoto le paròle dla professìa ch’a-i é an cost lìber-sì, i diso e fortìsso che se cheidun a-i gionta cheicòsa ‘d pì, Nosgnor a-j gionterà a chiel le piaghe scrite an cost lìber. E se cheidun a gava vìa cheicòsa da le paròle dël lìber ëd costa professìa, Nosgnor a-j gavrà soa porsion dal lìber ëd la vita e da la sità santa, e da le còse ch’a son ëscrite ant cost lìber-sì.

Col ch’a fà fede ‘d tut sossì, a dis: “Eh, i ven-o tòst”. Amen! Ven, Signor Gesù! Che la grassia ‘d Nosgnor Gesù Crist a sìa con tuti vojàutri!.

Amen!

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Arvelassion