La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 5


Deuteronòmi

5

Ij Des Comandament 

Mosè a l’ha convocà tut ël pòpol d’Israel e a l’ha dije: “Scota, Israel, le legi e le prescrission che ancheuj iv faso conòsse. Ampréndje e guérnje për buteje an pràtica. Ël Signor, nòst Dé, a l’ha stabilì con nojàutri n’aleansa an sl’Horeb. A l’ha fala pa mach con ij nòstri pare, ma ‘dcò con tuti nojàutri ch’i soma ‘mbelessì an vita. Nosgnor a l’ha parlave facia a facia ans sël mont d’an mes al feu. Antlora mi i stasìa an tra ‘d Nosgnor e vojàutri për feve conòsse ij sò comandament, dagià ch’i l’avìe pàu ‘d col feu e’v n’ancalave pa a monté an sla montagna. Nosgnor a l’ha dit:

Mi i son ël Signor tò Dé, ch’a l’ha fate seurte dal pais d’Egit, ch'a l'é la tèra anté ch’it j’ere në s-ciav.

Ti ‘t l'avras gnun d’àutri dio fòra che mi.

Ti ‘t faras gnun-a mistà scurpìa; it faras gnun-a smijansa ‘d lòn ch’a-i è ambelelà ‘nt ël cel, o ambelessì an sla tèra, o ant l’eva sota la tèra. It jë rendras gnun-a adorassion o culto, përché mi, ël Signor, tò Dé, i son un Dé gelos: i në ciamerai cont ai fieuj dle colpe dij pare fin-a a la tersa e la quarta generassion ëd coj ch’a më scoto pa. Ma, për coj ch’am son fidej e ch’a osservo ij mè precèt, mia binvolensa anvers ëd lor a chiterà mai, bele s’a fussa për mila generassion.

It dovreras pa 'l nòm ëd ël Signor, tò Dé a dzoneus, përchè 'l Signor a tnirà pa sensa colpa col che a l'àbia dovrà sò nòm fòra 'd leu.

Osserva ‘l dì d’arpòs an sacràndlo coma ‘l Signor, tò Dé, a l’ha comandate. Travaja ses dì, e cudiss da bin an coj dì-lì tut ël travaj ch'it l'has da fé; ma ‘l  sétim di a l’é d’arpòs, sacrà al Signor tò Dé. An col dì-lì it faras gnun travaj, nì ti, nì tò fieul, nì toa fija, nì tò s-ciav, nì toa s-ciava, nì tò beu, nì tò borich, nì gnun-a 'd toe bestie, nì 'l forësté ch'a l'é an ca toa, përchè tò s-ciav e toa s-ciava a peulo arlamesse parèj ëd ti. Arcòrd-te ch’it j’ere s-ciav an Egit, e che ‘l Signor, tò Dé, a l’ha fane seurte con man fòrta e brass poderos. A l’é për lòn che ‘l Signor, tò Dé, at comanda ‘d rispeté ‘l dì d’arpòs.

Onóra tò pare e toa mare, coma ch’a l’ha comandate ‘l Signor, tò Dé. A l’é parèj ch’it l’avras na vita longa e ‘t saras beà ant ël pais ch’at dà ‘l Signor, tò Dé.

Sassìna nen.

Comëtt nen d’adulteri.

Roba nen.

Rend pa na fàussa testimoniansa contra tò pròssim.

Àbie pa d'anvìa dla fomna ‘d tò pròssim. Desidera pa la ca ‘d n’àutr, nì sò camp, nì sò s-ciav, nì soa s-ciava, nì sò borich, nì qualsëssìa cosa ch’a sìa ‘d chiel.

Costi-sì a son ij comandament che Nosgnor a l’ha promulgà con vos fòrta dëdnans a vòstra ciambreja, da l’àut ëd la montagna, an mes al feu, ant la nivola e ant ël caluso, con vos potenta, e a l’ha giontaje pa d’àutr. A l’ha scrivuje ‘nsima a doe tàule ‘d pera e a l’ha daje a mi.

Mosè, mediator an tra Nosgnor e ‘l pòpol 

Cand ch’i l’eve sentì la vos ch’a surtìa da lë scurità mentre che la montagna a l’era tuta anfiamà, ij cap-tribù e j’ansian a son ëvnume a trové për dime: “Ël Signor, nòst Dé, a l’ha fave vëdde soa glòria e soa potensa, i l’oma sentù soa vos ch’an parlava da ‘n mes al feu. Ancheuj i l’oma vëddù che l’òm a peul bin seguité a vive apress che Dé a l’ha parlaje. Ora, përchè dovrio-ne meuire? Da già che 's gran feu a va a consumene; se nojàutri i dovèisso sente na vira 'd pì la vos ëd Nosgnor, nòst Dé, a l’é sicur ch’i sarìo mòrt. An efet, é-lo mai staie n'òm, che parèj ëd nojàutri a l'àbia sentù la vos ëd Dé ch'a viv che a parlava d'an mes al feu, e ch'a sia restà viv? Avzin-te ti sol, Mosè, e scota tut lòn che 'l Signor nòst Dé at dirà e peui t'arferiras a nojàutri tut lòn che Nosgnor nòst Dé a l'avrà dine, e noi i lo scoteroma e i lo faroma”.

Nosgnor a l’ha sentù vòstre paròle e a l’ha dime: “I l’hai sentù coma che sta gent a l’é adrëssasse a ti: tut lòn ch’a l’han dit a l’é bin. L'avèisso sèmpe un sentiment parèj, d'avèj tëmma e da guerné tùit ij mè comandament, tant che a fussa bin për lor, e për sò fieuj, për sèmper! Va, e dije d'artorné mincadun a soa tenda! Ma ti, resta ambelessì con mi, e mi 't dirai tuit ij comandament, jë statù, e le lege che ti 't dovras mostreje, e che lor a dovran buté an pràtica ant ël pais che mi 'v dago an possess. Vojàutri i scotreve con soen lòn che 'l Signor vòst Dé a l'ha comandave; vojàutri 'v dëstornereve nì a drita nì a gàucia. I marcereve për tuta la stra che 'l Signor vòst Dé a l'ha prëscrivuve, përchè i peusse vive, e a-i sia 'd bin, e i peusse slonghé ij vòstri di ant ël pais ch'i l'avreve an proprietà.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Deuteronomi