Rino Serra/Le fior dël mal/151


III. Madrigal arnos 
I

Cos am n'ampòrta ch'it sìe savi? 
Esse bela e esse arnosa! Ël pior 
A aumenta l'anciarm ëd tò visagi 
E coma 'l fium al paesagi; 
L'orissi a arviva le fior. 

Mi 't veuj bin cand la gòj a va via 
E a scapa da toa front bin bassà; 
Cand tò cheur ant l'oror chiel as nìa; 
Cand su tò present pian as dësvìa 
La nivola afrosa dël passà. 

Mi 't veuj bin, cand tò euj versèissa 
Un eva càuda coma 'l sangh; 
Cand, malgré mia man at cunèissa, 
Toa angossa, tròp pèisa a martlèissa, 
Coma 'n rangòt d'agonissant. 

Mi i aspiro, anciarm divin! 
Tuti ij sangiut ëd tò bel sen 
Mot-bin delissios e përfond inn 
E tò cheur a s'anluminà bin 
Dle perle ch'a verso ij tò euj seren! 

II 

I sai 'd tò cheur, ch'a debòrda 
Ëd coj vej amor dësreisà, 
A fiamegia 'ncor coma fòrgia, 
Sota tò sen ch'a arcòrda 
Un pò 'd col orgheuj dij danà; 

Ma fintant che, mia cara ij tò seugn 
L'avran pa 'd l'infern ij revèrber 
E che 'nt n'angossa ch'a va bin leugn 
Dë spa e 'd velen, saran tòi seugn 
Ossessionà da povre e da fer, 

A tui sensa paura 's durbirà, 
Nen dëscurvend dël maleur ël sust 
E agitand cand l'ora a vnirà, 
Ti 't l'avras pa sentì la s-ciassà 
Dël pa resistibil dësgust, 

Ti 't pudras pa, s-ciava argin-a 
Ch'it veule bin fasend-me sbarué 
Ant l'oror ëd la neuit malsan-a 
Dime, l'ànima 'd crij pien-a: 
"Mi i son a ti istessa, oh mè Re!" 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire