La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 14


Liber dij Giudes

14

Le prime imprèise ‘d Sanson 

Na vira Sanson a l'é calà a Timna e ambelelà a l'ha vdù na fijëtta filistèa ch’a-j piasìa. Tornà ch’a l’era a ca, Sanson a l'ha dije a sò pare e soa mare: “I l'hai vdù a Timna an tra le fomne dij Filisté na fijëtta ch’am pias. Domandemla për ësposa!”. Sò pare e soa mare a l'han dije: “É-lo nen ëd fomne an tra le fije dij tò frej e an tuta nòstra gent, përchè ti 't vade a ciapé pròpi na fomna an tra ij Filisté ansirconcis?”. Ma Sanson a l'ha rësponduje a sò pare: “Pijeme chila-là, përchè a l'é cola ch'am pias”.  Sò pare e soa mare as na rendìo nen cont che tut lòn a vnisìa da Nosgnor che, parèj, a sercava n’ocasion ëd rusa con ij Filisté, përchè, d'antlora ij Filisté a dominavo dzora d'Israel. 

Sanson a l'é calà a Timna con sò pare e soa mare e, coma che a l'é rivà a le vigne 'd Timna, a l'ha vëdù un lionòt che a-j vnisìa contra an breugianda. Antlora lë spìrit dël Signor a l'é ampadronisse 'd chiel e, sensa gnente an man, Sanson a l'ha sgarblà 'l leon parèj coma che a së s-cianca un cravòt; mach, ch'a l'ha pa contaje nen a sò pare e soa mare 'd lòn ch'a l'avìa fàit. 

Arpijand soa stra, Sanson a l’é calà a Timna e a l’é andàit a parlé con cola fomna e a l’ha trovà ch’a l’era pròpi cola giusta për chiel. Un quàich temp dòp, an artornand a Timna për mariela, a l'ha fàit na deviassion për vëdde la caròpa dël leon, e andrinta a l’ha trovaje në scop d'avìje e dl'amel. Chiel a l'ha cojì na gujà dë st'amel e, mentre ch’a marciava as lo mangiava. Cora ch’a l'é tornà da sò pare e soa mare, a l'ha dàine, e ‘dcò lor a l'han mangiane, ma a l'ha pa dije ch'a l'avìa trovalo ant la caròpa dël leon.

Sanson a propon ai Filisté n’andvinaja 

Sò pare a l'é presentasse da cola fomna e ambelelà Sanson a l'ha fàit un festin, përchè përparèj as costumava an tra ij giovo. Quand che ij Filisté a l’han vëddù Sanson a son sernusse tranta cambrada ‘d nòsse përchè a stèisso ansema a chiel. Antlora Sanson a l’ha dije: “Adess iv propon-o n’andvinaja: se vojàutri 'm treuve la solussion ant ël gir ëd set di ëd costa festa, mi 'v darai tranta scaparon ëd tèila fin-a e tranta vestimente d'onor! Ma s’i sareve pa bon a spieghem-lo, vojàutri i dareve a mi tranta tèile fin-e e tranta vestimente!”. E lor a l’han rësponduje: “Bin, antlora dine l’andvinaja che noi i la scotoma”.

Sanson a l’ha dije: “Da col che a mangia a l'é surtije 'l mangé, e dal fòrt a l'é surtije 'l doss”. Ma për tre di lor a l'han pa faila a 'rsòlve l'andvinaja. Al quart dì a l’han dije a la fomna ‘d Sanson: “Tira tò marì a spieghete l'enigma, dësnò nojàutri i bruseroma ti e la ca 'd tò pare. Has-to anvitane ambelessì për feve padron ëd lòn ch’a l’é ‘l nòst?”. Antlora la fomna 'd Sanson a l'é butasse a pioré al còl ëd Sanson e a dije: “Ti t'im veule pa bin, ma it m'has an ghignon. It l'has proponù n'andvinaja a la mia gent, e a mi, ti 't l'has nen dëspiegamla!”.  A l'ha dije: “Varda, i l'hai nen dëspiegàjla a mè pare e a mia mare, e dovrìane dëspieghela a ti?”. Për ij set di ch'a durava ël convivi, chila a chitava nen ëd pioreje d'antorn, l'ùltim di Sanson a l'ha daje la solussion, përchè chila a l'avìa tormentalo, mach che chila a l'é andaje a dije la solussion ai fieuj ëd sò pòpol.

J'òm ëd la sità, ël di ch’a fà set, anans ch'a calèissa 'l sol, a l'han dije a Sanson: “Còs é-lo pì doss dl'amel? Còs é-lo pì fòrt dël leon?”. Chiel a l'ha replicaje: “S’i l'avèisse nen laurà con mia vailëtta, i l'avrìe pa andvinà mè enìgma”. Antlora lë spìrit dël Signor a l'é ‘mpadronisse ‘d chiel a Ascalon, a l'ha massà tranta òm, a l'ha pijàsse soe dëspeuje ‘d lor e a l'ha daje le mude d'onor a coj ch'a l'avìo trovà la solussion ëd l’'andvinaja. Peui, anviscà ‘d flin-a, a l'é torna montà a la ca 'd sò pare. E cola ch’a l’avrìa dovù marié Sanson a l’han dàjla a un ëd coj ch’a l'avìa servì da compagn ëd nòsse.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giudes