Rino Serra/Le fior dël mal/113


CXIII. La fontan-a 'd sangh 
A më smija a vòlte che mè sangh a cola a flut,
 Come na fontan-a con sòi ritmich sangiut. 
Con un longh ciusion mi i sent la colura 
E im toch daspërtut për truvé la blëssura. 

A travers la sità, coma 'nt un camp sarà, 
Trasformand ël pavé an isolòt, as na va 
E a gava la sèj a minca creatura 
E colora daspërtut ëd ross la natura. 

L'hai ciamà soens a vin trigos, d'andurmì 
E pa mach për un di, ël teror ch'am tormenta; 
Ël vin rend l'euj pì ciàir e l'orija pì atenta! 

Mi i serco 'dcò 'nt l'amor un seugn d'oblì; 
Ma l'amor l'é për mi un matarass ëd vuje 
Fàit për dé a bèive a ste crudele fije! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire