La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cantich/Cantich 6


Càntich

6

Amor përdù e artrovà 

[Fijëtte a chila:] Dov é-lo andàit tò amor, fomna ‘d ràira blëssa? Peudes-to dine la diression ch'a l'ha pijàit, parèj da podèj sërchelo con ti?”.

[Chila a lë fiëtte:] “Mè amor a l'é vnùit giù a gòdse sò giardin a cheuje 'd liri an tra preus dë spessie balsàmiche”.

Arfren poétich: comunion djë spos 

[Chila a chiel:] “Mi i son ëd chiel e  mè amà a l'é mè; chiel a s'amusa an tra ij liri”.

Arnovament ëd l’amor 

[Chiel a chila:] Mia bela, ti 't ses bela parèj ëd la sità ‘d Tirsa, bela parija 'd Gerusalem, afrosa come n'armeja schierà con ij drapò al vent. Dëstorna ij tò euj da mi, përchè am conturbo! J'ariss dij tò cavèj a son ëstrop ëd crave che a bàutio da j'erse dël Ghilead. Ij tò dent a son parèj ëd në strop ëd feje che a ven-o fòra da esse borà a la gòja: mincadun-a a l'ha doi bësson e gnun-a a l'é sensa cit. Toa ciafërla a l'é  un tòch ëd pomgranà darera 'd sò vel. Sessanta a son j'argin-e, otanta le concubin-e e 'l nùmer ëd le fije a l'é sensa fin, ma mia colomba a l'é ùnica, la mia përfeta! Chila a l'é la fija preferìa 'd soa mare; a l'è la favorìa 'd cola ch'a l'ha daje vita. J'àutre fije a l'han vëddula e diciarala vàire ch'a l'ha 'd boneur: a l'é stàita laudà da concubin-e e argin-e: “Chi  podra-la esse costa-sì che a ven anans tanme l'alba d'òr? Bela parèj dla lun-a, spledrienta tanme 'l sol, afrosa parèj ëd n'armeja con ij drapò al vent?”.

Artorn a la vigna 

[Chiel a chila:] Mi i j'era calà ant ël nosé, për vëdde ij gich ëd la valada, për vëdde ij but ëd le vis e se a fùisso fiorì ij pomgranà. I son gnanca ‘ncorzumne che mia anvìa fòrta am fasìa esse tanme ‘l prinsi ‘d mè pòpol an soa quadrìga.

Canson d’amor e dansa 

[Chiel achila:] [7:1] “Vìrte, vìrte, Sulamita! Vìrte, vìrte, che i veui vëdd-te!”.

[Chila a chiel:] Përchè sërches-to la Përféta tanme 'n danseur ch’am gira antorn?”

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cantich