La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 7


Liber dij Giudes

7

“Mach” tërzent òm për Gedeon 

Ierub-Bal, visadì Gedeon, a l’é ausasse ‘d prima matin con tùit ij sò òm, e a l’han acampasse a la sorgiss ëd Caròd. Ël campament dij Midianita a l'era a tramontan-a, anvers la colin-a 'd More, ant la pian-a.

Nosgnor a l’ha dije a Gedeon: “Përchè mi it daga la vitòria contra ij Midianita, it pòrte tròpa gent. J’Israelita a podrìo dess-ne ‘d blaga e dì ch’a l’era për soa fòrsa ‘d lor ch’a l’han poduje vince e ch’i son nen ëstàit mi. Për lòn, mandje a dì a toe trupe: “Chi ch’a l’ha paura, ch’as artira e ch’as na vada a ca tanme n’osel ch’a vòla via dal Mont Gilead”. Parèj vintedoimila òm ëd le trupe a son tornasne andarera e a son restàine desmila. Però Nosgnor a l'ha ‘ncora dije a Gedeon: “A-i é ancora tròpa gent: faje calé ant l'eva e mi i farai na sernìa. Coj che mi 't dirai: ‘Chiel-sì a peul vnì con ti’: ch'a ven-a; nopà col ch’it dirai: ‘Costì a vnirà pa con ti’, e bin: a vnirà nen!”. Parèj Gedeon a l'ha fàit calé tuta la gent ant l'eva e 'l Signor a l'ha dije: “Coj ch'a bërlicheran l'eva con la lenga com a lapo ij can, it peule buteie da part; it butras nopà da l'àutra banda coj che për bèive as butran an ginojon”. Ël nùmer ëd coj ch'a “lapavo” l’eva an soa boca a l'é stàit ëd tërzent. Tuta la rimanensa dle trupe për bèive a s'anginojava. Antlora Nosgnor a l'ha dije a Gedeon: “A l'é con ij tërzent òm ch’a l’han beivù a lapèt, che mi 'v salverai e butrai ij Midianita an vòstre man. Che tuti j’àutri as në torno mincadun a ca soa”. Coj tërzent òm, dònca,  a l'han ciapà le proviande e ij còrn che j’àutri a l’avìo e Gedeon a l'ha fàit torné tut ël rest dj’Israelita a soe ca. A n’é restaje mach coj tërzent. Ël camp ëd Madian as trovava ant la comba sota dij sò.

Presagi dla vitòria 

Ora a l'é rivaie che an cola neuit-là Nosgnor a l'ha dije: “Àlvte, cala ant l’acampament nemis përchè mi 't lo dago an tò podèj. Contut, se ti 't la sente nen ëd calé, va giù ant ël campament ansema a tò atendent Pura: scota ‘d lòn ch’a parlo ij tò nemis e lolì at farà coragi. Antlora it podras calé contra sò campament”. Donca, Gedeon a l'é calà con sò atendent Pura fin-a al prim pòst ëd le vàrdie dël camp. Ij Madianita, j’Amalechita e d’àutra gent ëd l’Orient a ocupavo tuta la valada. A l’ero tant numeros c oma d’aliòstre, e ij sò gamèj a j’ero tanme ij granin ëd sàbia an sla rivera dël mar. Gedeon a l’é rivaje giusta ant ël moment che n’òm a contava a ‘n sò cambrada d’un seugn ch’a l’avìa avù. A-j disìa: “Sent un pò che seugn ch’i l’hai avù: a më smijava che na fogassa 'd pan d'òrdi a rotolèissa vers ël campament midianita, e che, rivà fin-a na tenda,  a l’ha campala giù, dasendje 'l gir e fasendla tombé”. Antlora sò cambrada a l’ha faje sto coment: “A l'é nen d'àutr che la spa 'd Gedeon, fieul ëd Joas, òm d'Israel. Dé a l'ha butà Midian con tut sò camp ant ël podèj ëd soe man”.

Gedeon a buta an derota ‘l nemis 

Quand che Gedeon a l’ha sentù la conta dël seugn e soa interpretassion, chiel a l’é prostërnasse për laudene Nosgnor, peui a l’é tornà ant ël camp d'Israel a l'ha crijà: “Ausseve! Përchè Nosgnor a buta an vòstre man ël campament dij Madianita!”. Parèj Gedeon a l’ha dividù ij sò tërzent òm an tre colòn-e. Peuj a l’ha fornì minca òm con un còrn e na doja veuida con na tòrcia ‘ndrinta. A l’ha dije: “Vardé lòn ch’i farai mi. Ant ël moment ch'i sarai rivà an brova dël camp, lòn ch’im vëdreve fé, i lo fareve precis ëdcò vojàutri! I sonerai dël còrn, mi con tuti coj ch’a son con mi; antlora, ëdcò vojàutri 'v butereve a soné ij còrn tut dantorn dël camp e i criereve: ‘Për Nosgnor e për Gedeon!’”.

Gedeon e ij sent òmo ch'a l'ero con chiel a son rivà a l'ëstremità dël camp ant ël moment ch'ancaminava la vijà 'd mesa neuit, coma ch'a venìa da cambié la guardia; lor a l'han sonà con ij còrn e s-ciapà ij picé ch’a tenìo an man. Antlora tùit ij tre grop a son butasse ansema a soné dij còrn e a sfrisé soe doje; da la man drita a sonavo e da soa  mancin-a a strensìo ij flambò, e a crijavo: “Na spa për Nosgnor e për Gedeon!”. E a son tenusse tuti frem e a sò pòst d'antorn dël camp. Antlora tut ël campament a l'é afarasse e, an crijand, ij Midianita a son butasse a core e a scapé. Antant che ij tërzent a sonavo ij còrn, Nosgnor a l'ha fàit an manera che për tut ël camp, mincadun dij Midianita a virèissa la spa contra 'd sò cambrada. Tùit a son scapà fin-a a Bet Sita, vers Zerera, fin-a la riva d'Abel Mecola an facia a Tabat. Antlora a son mobilitasse j’Israelita dle tribù ‘d Néftali, d'Aser e 'd tut Manasse e a l'han daje dré ai Midianita. 

Antant Gedeon a l'ha mandà 'd mëssagé për tuta la montagna d'Efraim për dije: “Sbaré ‘l pass ai Midianita e, anans ch’i rivo, ocupé jë svass dël Giordan fin-a a Bet Bara”. A l’han donca tnuje dré ai Midianita e a l’han ciapà doi dij sò cap, Oreb e Zeb,  e a l'han massà Oreb al ròch d'Oreb e Zeb al trapèt ëd Zeb. Peui a son dasse da fé a deje dré ai Midianita, an portand le teste d'Oreb e Zeb a Gedeon, dëdlà dël Giordan.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giudes