Rino Serra/Le fior dël mal/041


XLI. Tut'antera 
Ël demòni an mia stansa dzor,
A l'é vnùit a vëdme stamatin 
E, sërcand ëd pìeme an eror 
L'ha dime: "Vurìa savej da bin, 

Fra minca belissima còsa 
Ch'a l'é fàit sò doss ancantament, 
Fra minca còsa nèira e reusa 
Ch'a forma sò bel còrp anciarmant, 

Cola a l'é la pì dossa "-Ànima mia!" 
It l'has rispondù a l'aborì: 
"Tant che an ti tut aròma a smija 
Gnente a peul esse preferì. 

Quand tut am rapiss, a ignora 
La ment se quajcòs am ancanta. 
A sbaluca coma l'aurora 
E mé la neuit l'é consolanta; 

A l'é n'armonìa tròp ësquisìa 
Ch'a governa tut sò grand bel còrp, 
Che l'analisi impotent qual sìa 
Riessa a segné ij numeros arcòrd. 

Oh metamòrfosi mistica 
Ëd tuti ij mè sens fondù 'nt un! 
Sò respir a fà la musica, 
Coma soa vos a fà 'l përfum!" 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire