Rino Serra/Garcia Lorca/029


Cheur neuv 
Mè cheur parej ëd na serp,
A l’é dëspujasse ‘d soa pel,
E sì la bèico tra ij mè dij
Pien-a ‘d ferìe e d’amel.

Ij pensé loà
Tra toe rupie, doa a son?
Doa le reuse ch’a përfumavo
Ëd Gesù Crist e dël Demòni?

Pòver anvlup ch’a l’ha crasà
Mia fantastica stèila!
Grisa bërgamin-a doleuria
Ëd lòn ch’i l’hai vorsuje bin e àor pa pì.

Mi i vëddo ‘n ti embrion dë siense
Mumie ‘d vers e schéletri
Ëd mie antiche nossense
E mè romantich segret.

It penderai a le muraje
Ëd mè museo sentimental
Vsin ai frèid e scur liri
Ch’a deurmo dël mè mal?

O it but-rai dzor ij pin
-Lìber doleuri ‘d mè amor-
Përchè ti ‘t sente ij trij
Ëd l’arsigneul a l’alba?

Granada, giugn 1918

Rino Serra
 Poesìa
Leteratura piemontèisa
Garcia Lorca