La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 21


Arvelassion ëd Gioann

21

Ël cel neuv e la tèra neuva 

Peui i l'hai vëddù un cel neuv e na tèra neuva, përchè 'l prim cel e la prima tèra a l’ero giumai passà, e  'dcò 'l mar a-i era pì nen. E mi, Gioann, i l'hai vëddù la sità santa, la Gerusalem neuva ch'a calava giù dal cel, da Nosgnor, prontà e tuta soagnà coma na sposa për sò spos. E i l'hai sentù na gran vos dal tròno dël cel, ch'a proclamava: "Vardé: sto-sì a sarà 'l tabërnacol andoa che Nosgnor a starà con j'uman. Lor a saran ij sò pòpoj, e chiel a-j starà ansema coma sò Dé 'd lor". Chiel a suvrà dai sò euj tute le lerme, e a-i sarà pì nen ëd mòrt, nì deul, nì gëmm, nì patiment, përchè le còse d'anans a son passà për sèmper. E col ch'a l'era astà an sël tròno a l'ha dìt: "Vardé: i faso che tut a sia neuv". E a l'ha dime: "Scriv ëste paròle: përch’ a son sicure e vere". Peui a l'ha dime: "Adess tut a l'é fàit. Mi i son l'Alfa e l'Omega, ël prinsipi e la fin. A col ch'a l'avrà sèj, i acordrai ch'a bèiva da la sorgiss dl'eva dla vita sensa ch'a l'àbia da paghé. Col ch'a në seurtirà vincitor a arseivrà tut sòn an ardità. Mi i sarai sò Dé e chiel a sarà mè fieul. Contut, pr' ij viliach, ij mischërdent, ij corompù, ij sassin, ij lussurios, coj ch'a pràtico la mascarìa, j'idolatra e tùit ij busiard, sò destin ëd lor a sarà la tampa 'd feu e 'd sorfo, ch'a l'é la sconda mòrt.

La Gerusalem neuva 

Peui a l'é vnùie un dij set àngej ch'a l'avìo le set cope pien-e dle set ùltime piaghe, e a l'ha parlà con mi, e a l'ha dime: "Ven, e it farai vëdde la sposa, la fomna dl'Agnel". E a l'ha portame an ëspirit an sna montagna granda e majestosa, e a l'ha fame vëdde la sità santa 'd Gerusalem ch'a calava dal cel: a vnisìa da Nosgnor. A l'era splendrienta dla glòria 'd Nosgnor e sò lusor a l'era tanme col ëd na pera pressiosa, tanme 'n cristal ëd zasp. Tut dantorn a l'avìa na muraja granda e àuta, con dódes pòrte, e a le pòrte a j'ero dódes àngej e, scrit ansima ij nòm ch'a son coj ëd le dódes tribù d'Israel. Tre pòrte a vardavo vers l'orient, tre pòrte a setentrion, tre pòrte a mesdì, e tre pòrte a ponent. La muraja dla sità a pogiava an sù dódes basament ch'a l'avìo ij nòm dij dódes apòstoj dl'Agnel. Col ch'am parlava a l'avìa 'n man na cana d'òr për mzuré, për pijé le mzure dla sità, dle soe pòrte e 'd soa muraja. La sità a l'avìa la forma quadrangolar. Soa larghëssa a l'era l'istessa 'd soa lunghëssa. A l'ha donca mzurà la sità con la cana ch'a l'avìa e a l'é arzultà che sò perìmetro a l'era 'd dódes mila stadi; e soa longhëssa, soa autëssa e soa larghëssa a j'ero l'istess. A l'ha mzurà 'dcò la muraja, e a l'é arzultà ch'a l'avìa sent quaranta quat cùbit a mzura d'òm, ch'a l'era cola che l'àngel a dovrava. La muraja a l'era tuta 'd zasp e la sità a l'era d'òr pur ch'a smijava 'd cristal. Le fondamente dla muraja dla sità a l'ero soagnà con d'ògni sòrt ëd pere pressiose. La prima fondamenta a l'era 'd zasp; la sconda 'd safìr; la tersa 'd calsedòni; la quarta dë smerald; la quinta 'd sardònich; la sesta 'd sarda; la sétima 'd crisòlit; l'otava 'd berìl; la nòna 'd topass; la décima d'àgata; l'ondécima 'd giassint; cola ch’a fà dódes a l’era d'ametista. Le dódes pòrte a l'ero dódes perle; e minca pòrta a l'era d'un-a perla. La piassa dla sità a l'era d'òr pur, transparent tanme 'l cristal.

Ant la sità i l'hai pa vëddù ch'a-i fussa 'n templi, përchè sò templi a l'é Nosgnor midem, Dé dl'Univers, ansema a l'Agnel. La sità a l'ha nen da manca d'anluminassion da part dël sol o dla lun-a, përchè la glòria 'd Nosgnor a l'ampiniss ëd ciairor, e l'Agnel a l'é la lampia ch'a l'anlumina. Le nassion a marceran sota soa lus e ij rè dla tèra a-j porteran an omagi soe richësse 'd lor. Soe pòrte as sareran pa për tut ël dì, përchè a-i sarà nen ëd neuit. A-i porteran, donca, le richësse e l'onor ëd le nassion. Ant la sità a-i intrerà nen ch'a sia 'mpur, o coj ch'a comëtto d'abominassion o 'd busiarderie. A-i intreran mach coj ch'a son ëscrit ant ël lìber ëd la vita dl'Agnel.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Arvelassion