Rino Serra/Le fior dël mal/021


XXI. LÀUDA A LA BLËSSA 
Dal cel përfond it ven-e, o da l'abiss it seurti, 
Oh blëssa? Con tò sguard infernal ëdcò divin, 
Confusament la bin fàita col mal it versi 
E për lòn it peui esse paragonà al vin. 

Ant ij tò euj ël tramont con l'aurora as toca 
Të sbarde përfum come sèira tempestosa; 
Tòi basin son filtro, n'anfora toa boca 
Ch'a fan vil l'eròe e la gioventù coragiosa. 

It ven-e dal nèir abiss o 't cali da j'astr? 
As taca ai tò cotin 'mé can la sòrt anciarmà; 
Ti 't sëmni a cas tant la gòj che ij disastr, 
It rispondi 'd gnente ma tut da ti l'é guernà. 

Ti 't marci 'n sij mòrt blëssa e 't jë peui cojoné, 
Ëd toe gòj l'oror l'é pa col che men va 'nciarmand 
E 'l sassinagi, tra ij tòi ciondoj ël pì piasos ch'a-i é, 
Su toa pansa orgojos e amorevol va dansand. 

Ël precari at vòla 'nvers candèila, sbalucà, 
-Benedioma sta fiama!- A dis mentre a s-ciupliss brusand. 
L'an-namorà a stranfia 'n sla soa bela 'ngrignà 
Coma moribond che soa tomba va carëssand. 

Ch'it ven-e dal cel o da l'infern, cò ampòrta, 
Oh blëssa! Mostro smisurà, spaventos, nossent! 
Se tò euj, tò soris, tò pé am duerto la pòrta 
D'un anfinì sconossù ma ch'i-j veuj bin lo sent. 

Dal Diav, da Dio...ampòrta? Àngel o siren-a, 
Còs ampòrta, se 't rende -Faja da j'euj vlutuant, 
Ritm, përfum e lus, o mia ùnica argin-a!- 
L'univers meno schifos, j'atim meno pesant? 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire