La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 2


Geremìa

2

Ël prim amor 

Ël Signor a l’ha comunicame soa paròla.  A l’ha dime:: "Vaje a crijé sòn a j'orije 'd Gerusalem. Nosgnor a dis sòn: mi im n'avìso dl'afession ëd toa gioventura, dl'amor ëd toe promësse 'd nòsse quand che ti 't ëm vnisie dapress ant ël desert, an na tèra che gnun a sëmna. Israel a l'era consacrà a mi, ël Signor, tanme le primìssie 'd soa cujìia; tuti coj ch'as n'ancalavo a mangene a m'ofendìo e 'l maleur a fongava an lor', I lo diso mi, ël Signor.

Nosgnor a 'rciama a la memòria 'd lor l'anfedeltà dij sò antich  

Scoté la paròla 'd Nosgnor, casà  'd Giacòb e vojàutre tute le tribù d'Israel. Sòn a dis Nosgnor: Che ‘d colpe a l’han trovà an mi ij vòstri pare ch’a l’ha faje slontané da mi? A son andass-ne dré a d’ìdoj ch’a son veuid  e ‘dcò lor a son dventà veuid. Lor a diso pa: 'Andova é-lo Nosgnor, col ch'a l'ha fane monté dal pais d'Egit e ch'a l'ha fane marcé and ël desert ant un gerb pien ëd balatron, ant na tèra sëcca e scura, pòst andova ch'a-i passa gnun, e che gnun a veul ësteie?’ Mi i l'avìa mnave ant ël pais ëd la montagna dël Carmel për arpateve con soa fruta e soe ròbe bon-e; vojàutri i seve intraje e i l'eve profanà mè pais, mia ardità, i l'eva fala vnì n'abominassion. Ij sacerdòt a ciamo pì nen: 'Andova ch'a l'é Nosgnor?'. Ij depositari dla lege a l'han pa conossume; ij pastor a son arvirasse contra 'd mi; ij profeta a l'han profetisà për Baal, a son andaje dapress a dj'ìdoj ch’a valo gnente.

Nosgnor a-j fà l'acusa d'adulteri ëspiritual 

A l'é për lòn che mi, ël Signor, iv acuso dëdnans a tuti, e i acuso 'dcò ij vòstri fieuj. Passé donca ant j'isole 'd Cipro e vardé, mandeje a ciamé a Chedar e beiché da bin, vardé s'a l'é mai stàita fàita na ròba parèj! Miraco che na nassion a cambia ij sò dé? E mia gent a l'ha cambià soa glòria con ëd ròba ch’a val gnente Cej, resté sensa paròle, sburdive, sesì da n'oror grand", I lo diso mi, ël Signor. "Përchè mè pòpol a l'ha comëttù doi delit: lor a l'han chità pròpi mi, mi ch'i son la sorgiss d'eva viva, për ëscavesse 'd sisterne chërpà ch'a ten-o nen l'eva.

Israel a buta soa fiusa ant ij sò alià e nen an Nosgnor 

E-lo forsi ns sciav, Israel? Un sërvent, përchè as në faso 'd ròba soa? Contra 'd chiel ij leon a àusso soa vos, a posso sò braj. Lor a l'han fàit ëvnì soa tèra 'n desert, soe sità brusà a l'han pa pì 'd gent. Fin-a coj ëd Memfi e 'd Tell Defenne a l'han tosonate la testa! Ses-to nen ti ch'it l'has causà sòn për avèj chità Nosgnor tò Dé, quand che at guidava an s'toa stra? 

E adess, lòn ch'a serv-lo perd-te për l'Egit a bèive l'eva dël Nil? Lòn ch'a serv-lo parte për l'Assiria a bèive l'eva dël fium? Che ti 't sie castigà da toa gramissia midema e che toe anfedeltà a peusso esse punìe! Comprend e varda coma ch'a l'é brut e mèr chité Nosgnor tò Dé e 'd pì, nen avèj tëmma dë dnans ëd mi". Oràcol dël Signor ëd j'Armeje. Ël Signor a l'é esasperà da la testarda idolatrìa d'Israel Òhi, da vàire ti 't l'has ës-ciapà tò giov, rompù toe stache, ti 't l'has dit: 'Mi i servirai pa'. E për lòn, dzora tute le colin-e àute e sota tuti j'erbo verd, ti 't ses cogiate parèj 'd na bagassa. 

Mi, contut, i l'avìa piantate coma n'erbo sernù, tut antregh dë smens soasìa. Com it l'has fàit a cambiete për mi an such servaj ëd na vigna strangera? Quand che ti 't faras la lessìa con la potassa, an butandje motobin ëd savon, toa përvërsità a restrà marcà dë dnans a mi", Oràcol ëd Nosgnor Dé. "Coma che 't ancales-to a dì: 'I son pa maunëtta, i l'hai nen seguità ij Baal'. Varda le pianà 'nt la Valada, arconòss lòn che ti 't l'has fàit. Gamela sensa sust, che a cor da tute le bande. Sòma servaja costomà al desert; ant ël gigèt ëd toa anvìa it susnisse l'ària; chi a peul fermé tò desideri? Coj ch'a la serco a l'hai mai da strachesse; an sò mèis a la trovran sèmper. Bèica bin che tò pé a vada pa a resté dëscaussà e che toa gola a sia nen sùita! Ma ti 't rësponde: 'Nò, a serv a nen, përchè mi i veuj bin a jë strangé, i veuj andeje dapress'. 

Coma ch'as vërgògna 'n làder ciapà an sël lobiòt, parèj coj ëd la ca d'Israel a saran moch moch, lor, ij sò rè, sò cap, ij sò sacerdòt e ij sò profeta. A-j diso a un tòch ëd bòsch: 'Ti 't ses mè pare', e a na pera 'It l'has generame'. A mi am viro le spale e nen la front; ma al temp dël maleur a crijo: "Àuss-te, salva nojàutri!". E 'ndova ch'a son ij dio ch'i seve fave? Ch'as àusso, se a peulo salvete, ant ël temp ëd tò maleur; përchè ij tò dio a son an bon nùmer parèj dle toe sità! Përchè iv la pijeve con mi? Tuti voi i seve nen stame fedej". Oràcol ëd Nosgnor. A dzoneus a l'han frapà ij vòstri fieuj, vojàutri i l'eve pa amprendù la lession. Vòstra midema spa a l'ha mangià parèj d'un leon ch'a dëstruv. 

Che 'd generassion! Pròpi voi i deve da ment a la paròla 'd Nosgnor! Son-ne miraco vnùit a esse un desert për Israel o na tèra 'd top ës-ciass? Përchè mia gent a dis: I soma vnùit grand, i faroma pa pì artorn da ti? As dësmentia forse na sposa dij sò ornament, na vèrgin ëd soa s-cirpa? Pura mia gent a l'è pì nen visass-ne 'd mi për vàire temp. Coma ch' it ses bon a serne toa stra an sërcand chi ch'at veul bin! Për lòn it l'has mostraje toe costume 'dcò a le ludrie. Fin-a an brova 'd toe vestimente as treuva 'l sangh ëd pòvra gent, ch'it l'has pa ciapà mentre a scassinavo, ma davzin a tute le rol. Pura ti 't proteste: 'Mi i son nossent! Soa flin-a a l'é già lontan-a da mi'. I son sì a intré 'n giudissi con ti, përchè ti 't l'has dit: 'I l'hai pa pecà'. Përchè it ses ardovute tant vil ant ël cambié stra? Ëdcò da l'Egit it saras delusa coma che ti 't ses ëstalo da l'Assiria. Ëdcò da là it torneras con le man an sla testa, përchè Nosgnor a l'ha taparà vìa coj ch'it l'avìe fiusa: gnun vantagi da lor.
  
Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Geremia