Tòjo Bòsch/lòn ch'i son


lòn ch'i son  

Mi im consìder ampërzonà ant ës còrp.
Am n’anfà nein dë essi òmo, fomna, bes-cia ò putòst che d’àutr.
I peins che lòn ch’i son a deva pa dipeindi da mè aspet. L’ànima a l’é lòn ch’am caraterisa, ch’a foson-a què ch’i son da bon.
I sper che finìa costa esisteinsa material e passeggera a-i sarà nein ël not (it. nulla) 
e che ij savi dij përson-i ch’a son pù a podran trovassi torna, anté che ‘l teimp a la nein valor

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Tòjo Bòsch