La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 45


Isaia

45

Ciro, col che Nosgnor a l’ha sernù 

Ël Signor a dis parèj ëd Ciro, col ch'a l'ha soasì: “Mi i l'hai pijalo për man, për tiré giù dëdnans ëd chiel le nassion, për fé droché la spa dal fianch dij rè, për deurbe dëdnans ëd chiel ij batent ëd le pòrte e gnun porton a restrà sarà. Sossì a l’é lòn ch’a dis ël Signor:

“Mi i marcerai dëdnans ëd ti, i raserai ij grotolum dël teren, i s-ciaperai le pòrte 'd bronz, i s-ciaperai le bare 'd fer. It darai ij tesòr ëstërmà e le richësse scondùe, përchè ti 't sapie che mi i son ël Signor, Dé d'Israel, col ch’at ciama për nòm. Për amor ëd Giacòb, mè servent, e d'Israel mè sërnù, mi i l'hai ciamate për nòm, i l'hai date na nòmina bele se ti’t ëm conossìe pa. Mi i son ël Signor e a-i në j'é gnun d'àutri; fòra 'd mi a-i é gnun d’àutri dio; i farai an manera che ti 't sie lest ant ël fé, bele ch' it ëm conòsse pa. Përchè venta ch'as sapia che, da 'ndova ch'a-i ësponta 'l sol fin-a 'ndova che a cala, a-i é gnun dio fòra 'd mi. Mi i son ël Signor e a-i në j'é pa d'àutri. I son mi ch’i creo ël ciàir e lë scur, ch’i fas ël bin e ch’i faso rivé la malora; mi, ël Signor, i faso tut sòn. Che ij cej a peudo stissé da l'àut e le nìvole a faso pieuve la giustissia; ch'as deurba la tèra mnand la salvassion e che a gica ansema a la giustissia. Mi, ël Signor, i l'hai creà tut sòn.

Nosgnor a dà n’avertiment 

Miraco che a peudrìa chestioné con col ch'a l'ha modlalo un vas ëd crèja an mes a j'àutri? Forse che la creja a-j dirà al tupiné: ‘Lòn ch'it fas-to?’. Opurament: “Toa euvra a ven pa a taj?”. Col che a l'é ch'as n'ancalerà a dije a sò pare: “Përchè ch’it l’has dame la vita?” O a na mare: “Përché has-to fame parèj?”.

Ël Signor, ël Sant d'Israel, sò creator, a dis: “Miraco i veule ciameme sl'avnì dij mè fieuj e deme d'órdin an sël travaj che i l'hai da fé? Mi i l'hai fàit la tèra e 'dzora 'd chila i l'hai creà l'òm; mi con le man i l'hai dëspiegà ij cej e i dagh d'órdin a tùit ij sò strop. Mi i l'hai falo nasse për la giustissia; i spianerai soe stra. Chiel a 'rcostruirà mia sità e a manderà andaré ij me deportà sensa paghé 'd sòld e sensa cadò - a dis ël Signor ëd l'Univers.

La conversion futura dij pagan 

Ël Signor a dis parèj: “A passeran a ti le richësse d'Egit e le marcansìe d'Etiòpia, ansema con ij Sabej, gent grand e gròssa, a saran tùit ij tò; at ëvniran apress ancadnà, as angënojeran dëdnans a ti, e at suplicheran an disend: “Mach an ti a-i é Dé; a-i na j'é gnun d'àutri dio!”. Dabon, ti 't ses un Dé stërmà, Dé d'Israel, nòst  Salvator! J’artesan ch’a fàbrico d’ìdoj a saran umilià. A l’avran tuti da patì ‘d dësgrassie. Israel a sarà salvà da Nosgnor për sempe. I patireve mai pì confusion o svergna.

Përchè parèj a dis Nosgnor ch'a l'ha creà ij cej; chiel, ël Dé che a l'ha modlà e fàit la tèra, ch’a l'ha fala parèj ëd na region servaja, ma a l'ha modlala përchè a fussa pien-a 'd gent: “Mi i son ël Signor; a-i në j'é pa n'àutr”. Mi i l'hai pa parlà dë stërmà, ant un leu scur. I l'hai pa dije a la sëppa 'd Giacòb: sërcheme a dzoneus! Mi i son ël Signor, col ch’a parla con giustissia, ch’a nunsia lòn che a l'è giust e bon!

Sambleve e vnì! Avzineve tùit ansema, scampà dle nassion! A l'han pa ‘d sust coj ch’a pòrto un tòch ëd bòsch scurpì e a prego un dio ch'a peul pa salveje. Manifesté e porté ‘d preuve, dëscute pura an tra 'd vojàutri! Col ch’a l’é ch’a l'ha fàit sente cole ròbe-lì da vàire e a l’ha preanunsialo già d'antlora? Miraco son-ne pa mi ël Signor: Fòra 'd mi gnun d'àutr dio, fòra 'd mi a-i é pa dio giust e salvator. Pais tuti dla tèra, vnì da mi e i sareve salvà, përchè mi i son Dé; a-i në j'é pa d'àutri! I lo giuro 'dzora 'd mi midem, da mia boca a-i seurt la vrità, na paròla che a cangia pa; dëdnans ëd mi minca un gënoj as piegherà, tute le lenghe a giureran për mi. As dirà: Giustissia e potensa as treuvo mach an Nosgnor! Vers ëd chiel a vniran, vërgognos, coj ch'a l'ero anrabiasse contra 'd chiel. Ant ël Signor tute le generassion d’Israel a saran giustificà e an chiel as glorieran.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Isaia