Sergio Donna/Prima fiocada
Artorn

Prima fiocada 

Doi patarass ëd fiòca:
ant l’aria da pel d’òca,
as sent soné na ciòca.
Un cit lì ch’a paciòca

për fé ’n buracio ’d fiòca;
l’é vnujne giù tròp pòca:
’s contenta ’d na balòta.
Quaidun pala la fiòca…

Maraje a fan ribòta,
pen-a surtìe da scòla,
ma ’l cel gris a ten bòta:
a ’rpija torna a fioché.

Valòsche e parpàjole
torno ’mbianché le strà:
e mi ’n gòdo la sena
dai véder d’antëccà.

SD, 20 dë Dzèmber 2018

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Sergio Donna