Lenga piemontèisa/Gramàtica piemontèisa/Morfologìa/Përnòm/Përnòm possessiv
Artorn

Përnòm possessiv 

A son istéss a j'agetiv possessiv, con quàich particolarità. I l'oma vist che j'agetiv possessiv a arfudo l'artìcol, gavà 'l mascolin plural, andova l'artìcol a serv. Për ij përnòm l'artìcol a l'é quasi sempe necessari e as fan nen d'eror a dovrélo sempe.

I foma la sòlita tàula:

Për ël plural mascolin a-i é 'dcò la forma : mèi, tòi, sòi, coma evidensià ant la tàula. Ant ël cas dij përnòm, diferent da j'agetiv, le doe forme a son nen echivalente al complét, dal moment che le espression ij mèi, etc. a indico ij genitor (an cost cas a l'han valor ëd sostantiv).

I foma ij sòlit esempi:

Mè capél a l'é bél, ël tò pa vàire
A l'é andait a trové ij sòi
Mie sòche a son rote, le toe nen
Costa a l'é nòstra part e nen la vòstra
A l'ha pijà ij nòstri përchè a l'ha perdù ij sò
Tò can a l'é bon da trifole, ël mè a và méj da cassa
etc.

I notoma che, ant le espression resùe dal verb "esse", andova la partìcola possessiva as treuva dòp ël sostantiv che a ven caraterisà da la partìcola e tra sostantiv e partìcola a-i é 'l verb, coma ant l'espression "sto lìber a l'é mè", la partìcola as compòrta coma n'agetiv e a pija nen l'artìcol. Sòn a càpita 'dcò cand la frase a l'é na direta conseguensa dla frase prima (coma a sarìa pr'esempi na rispòsta) coma ant ël cas: "ëd chi a l'é sto lìber? - a l'é mè.". Se an costi cas as deuvra l'artìcol, cost a armarca 'l possess ò a dis l'unissità dla còsa possedùa : "so lìber a l'é 'l mè. Na situassion parèj a càpita 'dcò an Italian.

Gramàtica piemontèisa
Lenga piemontèisa