La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 19


Esechiel

19

Plenta pr’ ij rè e pr’ ël pòpol 

“Anton-a na plenta an sij rè d'Israel. Dije: ‘Chi ch'a l'era toa mare? A l’era na leonëssa an tra ij leon. Coacìà an mes ai leon a nurìa ij sò lionòt. Dij sò nassù a l'ha sernune un, ch'a l'è vnùit a esse un leon; a l'ha amprendù a ranché la piàita, e a dvoré j'òm. Ma contra 'd chiel a l’han fàit n’aleansa le gent; a l'é stàit ciapà ant na tràpola ch’a l’avìo piassà e a l’han portalo ancadnà ant la tèra d'Egit. Ant ël moment che la leonëssa ch’a l'avìa spetà, a l'ha vëddù che soa speransa a l'era përdùa, a l'é pijasse n’àutr dij sò cit, e a l'ha mostraje a esse un leonèt vajant. Chiel-sì as n'andasìa ansema a j'àutri leon, e, rivà ch’a l’era a esse 'dcò chiel un giovo leon vajant, a l'ha anprendù a marodé la piàita e a dvoré j'òm. Chiel a vastàva soe fortësse ‘d lor e a rendìa desolà soe piasse fòrte. Tut ël pais a së sburdìa a sente sò breugé. Antlora le nassion dj'anviron a son butasse ansema për deje la cassa, a l'han tacà 'd griseuj e a l'ha ciapalo drinta na tampa. A l'han ficalo drinta na gabia con ij grafi, a l'han mnalo dal rè 'd Babilònia, ch’a l'ha saralo confinà andrinta na ròca, për pa pì sente ij sò braj an sij mont d'Israel’”. 

“Toa mare a l'era parèj d'un sep ëd vis arpiantà an sla rivera tacà 'n torent. Pomposa 'd fruta 'd brombo, për motiv ëd la bondosità dl'eva. A tnisìa 'd sarment dru che a son vnùit a esse cavije dël comand regal. Sò càuss a l'é aussasse d'un mes dij busson, motobin àut con vàire meir portor. Mach che, rancà via con flin-a e campà për tèra: ël vent dël desert a l'ha suvala; peui a l'é s-ciapasse e sò sarment pì fòrt a l'é sëccasse parèj che'l feu a l'ha consumalo tut. Ore, a l'é anpiantà ant ël desert, ant na tèra d'aridità e 'd sèj. 19:14 Da soa sëppa a l'è surtije un feu, ch'a l'ha dvorà ij sò frut, ij sò branch: a l'ha pa pì 'd sarmente fòrte, nì baston dël comand.

Costa a l'é na plenta, e a servirà da plenta!

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Esechiel