Arnaldo Soddanino/Vers la colin-a
Artorn

Vers la colin-a 
Quand che le tòte as butavo
ij caussèt ëd seda për andé
a spass con ij giovnot a la duminica :

1

PARTEND da la gran piassa ch’a circonda
con ij so brass, parj d’un monument,
col gran palass Madama, e, finalment,
a pass për pass, toché la prima sponda
dël Po ch’a scor tranquil e pian, con l’onda
che borbotand a va, seulià dal vent,
smorsand l’eco gentil dle vos ch’a sent
a vnì vèrs noi con na passion profonda...
L’eui a s’ancanta ’d nans a na sorprèisa,
dë ’d nans na maravija sensa fin:
tut a l’é vèrd, l’è tuta na dësteisa
ch’a s’àussa vèrs el cel fin ch’a lo toca.
L’é coma l’impression d’un bel basin
stampà da ’l feu ’d na boca ’n s’n’àutra boca.

Arnaldo Soddanino
Leteratura piemontèisa
Poesìa