Rino Serra/Le fior dël mal/074


LXXIV. La cioca chërpà 
L'é amèr e doss, durant le neuit d'invern, scoté, 
Vzin al feu ch'a martela e fuma tranquilament, 
J'arcòrd lontan che pian pianin it sente aussé 
Al son ëd le ciòche che 'nt la nebia a canté as sent. 

Beata la ciòca da la gola vigorosa 
Che san-a 'dcò bin portanta malgré l'età, 
A campa fedelment soa crija religiosa, 
Coma cand, sot la tenda a vija 'n vej soldà! 

Ma mia ànima a l'é chërpà e cand con lament 
Veul empì l'aria frèida dla neuit dij sò cant, sovent 
A j'ancapita pro che sò cant ësmortà 

A smija un rangòt pesant d'un ferì lassà 
Lì al bòrd d'un lagh ëd sangh, sot un grand mugg ëd mòrt, 
E ch'a meuir, sensa bogé, tra jë sfòrs pì fòrt. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire