La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 20


2 Rè

20

La maladìa e la varision d’Esechia 

An coj di-lì Esechia a l'é vnùit motobin malavi tant che as dësperava ‘d soa vita. Ël profeta Isaia, fieul d'Amos, a l'ha faje vìsita e a l'ha dije: “Sòn a l'é lòn che a dis Nosgnor: Daje istrussion a toa famija, përchè da sì a ‘n pòch ti 't andras a meuire. Ti’t variras pa da costa maladìa”. 

Sentù ch’a l’avìa lolì, Esechia a l’é virasse anvers ëd la muraja e a l’ha pregà Nosgnor parèj: “It në prego, Nosgnor, arcòrdte 'd com i l'hai servite an vrità e ‘d tut cheur e divossion e che i l’hai sempe fàit lòn ch’at pias”. Peui Esechia a l'é butasse a pioré mèr. 

Isaia a l'avìa pa ancora lassà la cort ëd mes, che Nosgnor a l'è adrëssasse a chiel e a l’ha dije: “Torna andaré e dije a Esechia, cap ëd mè pòpol: 'Sòn a l'é lòn che 'l Signor Dé 'd tò cè David a dis: I l'hai scotà toa preghiera; i l'hai vëddù toe lerme, e varda: Mi 't varisso. Passadoman ti ‘t leveras da tò let e 't monteras al Templi dël Signor. Nen mach, ma i gionterai quindes agn a toa vita e peui i riscaterai ti e costa sità dal rè d'Assiria. Mi i sarai në scu për Gerusalem a càusa 'd mia reputassion e për la promëssa fàita a David mè servent’”.

Peui Isaia a l’ha dit: “Porté un papin ëd fi”. A l'han portàjlo e dòp che a l'avìo ampiastrane la gola dl'infiamassion ulcerà, ël rè a l'é guarì!

Ant ël mentre, Esechia a l'avìa ciamaje a Isaia: “Col ch'a sarà 'l sègn che am darà la confermassdion che mi i sarai arsanà da Nosgnor e che mi da sì tre di, visadì passadoman, i podrài monté al Templi ‘d Nosgnor?”. Isaia a l'avìa rësponduje: “Sòn a sarà la marca che Nosgnor a conferma lòn che a l'avìa dit: Veus-to che l'ombra dla solaria a peussa aussesse 'd des gradin o che a torna andaré 'd des?”. Esechia a l’avìa replicaje: “A sarìa fàcil për la solaria monté 'd des grad nopà che fela torné andaré d'autërtant”. Antlora ‘l profeta Isaia a l'ha anvocà 'l Signor e chiel a l'ha fàit torné andaré 'd des gradin l'ombra dla solaria d'Acas!

D’ambassador da Babilònia 

Nen tant apress ëd lòn, Merodach-Baladan fieul ëd Baladan, rè ëd Babilònia, a l'ha mandà litre e present a Esechìa, përchè a l'avìa sentù che Esechìa a l'era motobin malavi. Esechìa a l'ha argiojì cora che a son rivà e a l'ha mostraje tut lòn ch’a-i era ant la stansia dël tesòr, con sò argent, òr, spessie e n'àuta qualità d'euli d'uliva, parèj come soa armarìa e tut lòn che as trovava ant ij sò magasin. A-i é staie nen che Esechìa a fèissa pa vëdde ant ël palass e ant ël sò regn.

Antlora 'l profeta Isaìa a l'é andàit a trové Rè Esechìa e a l'ha ciamaje: “Còs ch’a l'han dit coj òm che a l'ero vnùit da ti?” Esechìa a l'ha replicà: “Lor a son vnùit da la tèra lontan-a ‘d Babilònia”. Isaìa peui a l’ha ciamaje: “Còs a l'han vëdù an tò palass?” Esechìa a l'ha arfortì: “Tut lòn che a-i é an mia régia, lor a l'han vëdulo: i l'hai mostraje tùit ij mè tesòr”.

Antlora Isaìa a l'ha dije a Esechìa: “Scota 'l mëssagi ëd Nosgnor, Vàrda, a stà për rivé ‘l temp che tut lòn ch’as treuva an tò palass e ch’a l'avìo ambaronà ij tò grand fin-a 'l di d'ancheuj a sarà portà vìa a Babilònia; a-i restrà pì gnente - a dis ël Signor. Cheicadun dij tò fieuj a saran fin-a pijàit e fàit eunuch për ël palass dël rè 'd Babilònia!”.

Peui Esechìa a l’ha dit a Isaìa: “Cost mëssagi ch’it l’has dame da part dël Signor a l’é bon”. Përché chiel a pensava: “Almanch mi i l'avrai pas e sicurëssa për tut ël temp ëd mìa vita”.

Lòn ch’a resta dj'aveniment dël regn d'Esechìa e tute soe vajantise, comprèisa la costrussion ëd na pissin-a e dël canal ch’a servìo për porté l'eva an sità, a son dëscrivùe ant ël lìber dij Fàit dij rè 'd Giuda. Peui Esechìa a l'é mòrt e a sò pòst a l'é stàit rè Manasse, sò fieul.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Re