Neuv Sermon Subalpin/ La stagion frutìfera dl'Evangel
Artorn

La stagion frutìfera dl'Evangel 

Apress l'invern, ij gich e le prime feuje a son na marca sicura che la prima a l'é 'n camin a rivé e pì tard la stagion ëd la mësson. La pì part ëd nojàutri a l'é pì nen costumà a disserne ëd segn premonitòri ant la natura, lòn che ij nòstri cé a savìo bin lese. I savoma pì nen regolé nòstra condòta conform a la natura, che ancheuj a l'é 'dcò pì dësregolà che mai. A séguita d'esse bin regolà, contut, l'Evangel ëd Gesù Crist, che an giuta a vardesse dantorn për vëdde 'd segn ëd  giudissi, ma 'dcò dë speransa dël compiment cert ëd soe promësse për ij sò. Vardoma lòn ch'a dis.

"Ora, amprende lòn ch'a veul dì sto paragon pijà dal fié: Quand ij sò branch a ven-o tënner e ch'a sorto soe feuje, i save che l'istà a l'é davzin-a. Dl'istèssa manera, quand ch'i vëdreve tute ste còse ch'a rivran, i l'avreve da savèj ch' a l'é davzin, ch'a l'é a la pòrta. Iv diso la vrità: sta generassion a passerà nen che tute ste còse a sio rivà. Ël cél e la tèra a passeran, ma mie paròle a passeran nen." (Marco 13:28-30).

Vera, ij nòstri cé a fasìo granda atension al temp e a soe prevision. Vardoma mach ai tanti proverbi ch'i l'oma 'dcò an piemontèis e ch'a seurto dal mond ëd l'agricoltura. A son pien ëd consèj an sij temp che mej a convenìo për fé le vàire atività dla vita dij camp e ch'a j'ero fondà pròpi ant la disàmina dij segn premonitor, dle marche, confermà da l'esperiensa. La laurura dij camp dl'otogn a podìa esse fàita mach cora che le pieuve a l'avìo "arlamà" la tèra: lauré 'n teren sùit e andurì dl'istà a vorìa dì straché ij beu. S'a peuvìa tròp, contut, a l'era nen belfé travajé; le piòte dle bestie a sarìo fongà 'nt la pàuta. Lauré, 'ntlora, a l'avrìa rendù inpossibil l'operassion midema, con ël risigh ed s-ciapé le gambe ai beu.-

Ij segn premonitor a son ëd marche ch'as peudo nen confonde për coj ch'a l'han d'euj dovert e ch'a mepriso nen la saviëssa dl'esperiensa. Lolì a val ëdcò për le manifestassion ëd l'ira 'd Nosgnor, sò giudissi giust dzora ij pecator arviros e impenitent, ma a val ëdcò për le stagion frutose dla grassia.

An costa paràbola Gesù a dà n'ilustrassion ëd lòn che chiel a mostra an ës contest: na neuva stagion frutifera, frutosa, a sarìa comensà da lì a pòch. A l'era 'n camin a ven-e l'istà dël Regn ëd Nosgnor, da la mira spiritual. L'inissi dl'éra dla gesia a sarìa stàit un temp ëd chërsùa pr' ël regn ëd Nosgnor. Ant l'ùltima part dël perìod dël Testament Vej, mach j'ebreo, na part ëpcita dl'umanità, a conossìo la Paròla 'd Nosgnor, e mach pòca gent a confëssava na fe vera an cola Paròla. Ant ël Testament Neuv, contut, la Gesia stabilìa da l'anunsi dl'Evangel, a s'é spantiasse për tut ël mond. Adess a son tanti coj ch'a fan profession ëd chërde ant la vera fe, e a son pa nen limità a na sola nassion. Përdabon a l'era 'n camin ëd comensé na stagion estiva drùa. I lo vëdoma ant ël liber dj'At dj'Apòstoj: ij gich, ij but, a seurto fòra.

A-i é 'd comentator ch'a diso che ant la Bibia ël fié a rapresenta sèmper la nassion d'Israel. A l'é nen parèj. Ant ël Testament Neuv Israel a l'é rapresentà da tanti simboj: na vis (Gioann 15), n'oliv (Roman 11), na massa 'd pasta 'd pan (Roman 11:16),  në strop. Quand a l'é dovrà la figura d'un fié për rapresenté Israel, i lo vëdoma stéril, van! Ël fié a l'é n'erbo comun an cole region, e quaivòta a l'era dovrà ant el discors për rapresenté la sterilità d'Israel ch'a portava nen ij frut che Nosgnor a l'avrìa bin ëspetasse dal pòpol ëd Nosgnor. Lolì a capitava përché a tirava pa da Chiel ël giust dla vita ch'a-j servìa per frutifiché. Ëd sòlit, costa figura a l'era dovrà për representé 'l cambi dle stagion.

Ant ël rendicont che Luca a fà dë ste paròle 'd Gesù i vëdoma coma Nosgnor a mension-a pa nen mach ël fié quand ch'a parla dla chërsùa dël regn. An Luca 21:29 i trovoma l'istess racont. Là Gesù a dis: "Vardé ‘l fié e tùit j’àutri erbo". Ambelelì Gesù a parla nen ëd në stabiliment ëd la nassion d'Israel ant l'avnì apress sò artorn, ma giusta 'l contrari. Gesù a nunsia la fin d'Israel coma nassion e l'inissi 'd na fase neuva dël pòpol ëd Nosgnor: un  regn ëspiritual fàit tant dj'ebreo che 'd pagan convertì al Crist.

Le feuje a son la marca dl'istà. Quand ij dissépoj a veddo 'l regn ch'a comensa a porté 'd frut, lor a savran che na stagion bondosa d'arcòlt a l'é lì ch'a riva. Sossì a l'é pròpi lòn ch'a na faran l'esperiensa da lì a pòch. An espantiand ël mëssagi dl'Evangel an tut ël mond, lor a saran testimoni dla convocassion dj'Elet da minca banda dël mond ("da ij quat vent"). Ël regn a comensa con na granda stagion ed chersùa. Mach ant ël dì dla Pancòsta, ël sermon ëd Pero a men-a a la fede pì 'd tremila përson-e. Cora che Pàul e j'àutri apòstoj a rivo an d'àutre nassion, "n'inondassion" ëd cristian neuv a slargherà 'l nùmer dij cristian. Gnun dubi ch'a sìa na stagion frutosa!

Gesù a gionta: "quand ch'i vëdreve tute ste còse ch'a rivran, i l'avreve da savèj ch' a l'é davzin, ch'a l'é a la pòrta". La presensa 'd Gesù a l'é la speransa pì amportanta e la significassion midema 'd sò regn. Ël profeta Isaìa a dis che chiel a sartà ciamà "Emanuel". Cost nòm a l'é na combinassion ëd doe paròle ebràiche: Immanu-El, visadì "Con nojàutri a-i é Nosgnor", "Dè con nojàutri". Quand ch'ël regn a së spantia, i savoma che Gesù a l'é davzin a nojàutri an due manere: (1) Tanme 'n Giudes per marché la fin dl'Israel corompù e dij pecator ampenitent e (2) tanme 'l Salvator për cheuje,  buté ansema, an sò regn, tuti coj ch'a chërdo an Chiel da tute le nassion dël mond.

PREGHIERA

Nosgnor Dé! A-i é 'd vòlte ch'i vardo a la crisi spiritual ëd la società d'ancheuj con tristëssa përché le gesie a son mese veuide. I veuj, contut, vardé la situassion da la mira 'd toa Paròla e slarghé parèj mia prospetiva. Ti 't l'has sernù për toa grassia an tut ël mond coj ch'a son ij tò, j'Elet, e tuti lor a rivran a la salvëssa sensa che gnente o gnun a peuda buteje n'antrap a toa determinassion ëd salveje. Ël nùmer dij sernù a l'é grand an tut ël mond, ëdcò an nòstra generassion. It làudo e 't benedisso përché toa euvra a va sèmper a compiment. Dame 'd vardé sèmper le còse da la toa mira! Amen.

Neuv sermon subalpin
Pàul Castlin-a