La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 11


2 Samuel

11

David e Betsabea 

Quand ch'a l'é rivà la bela stagion. a l'época che ij rè a j'ero sòlit ëd seurte a fé 'd guère, David a l'ha mandà Ioab e ij sò ufissiaj con tuta l'armada d'Israel a fé 'd ravagi 'nt ël teritòri dj'Amonita e a bute l'assedi a Raba, la capital. David a l'era restà a Gerusalem. Na vira, David, ch'a l'era aussasse da sò arpòs dël dòp-disné, a l'era andàit a fé doi pass an sla bela vista 'd sò palass. Da là a l'ha vëddù da leugn na fomna ch'a fasìa 'l bagn. A l'era pròpi bela. Parèj, David a l'ha mandà queidun a 'nformesse a propòsit ëd cola fomna e a l'han dije ch'a l'era Betsabea, fija d'Eliam, la mojé d'Uria, l'Hitita. 

Anlora David a l'ha mandà 'd mëssagé për fela vnì a palass e quand ch'a l'é rivà, a l'é cogiasse con chila. Betsabea a l'avìa pen-a terminà ij sò rit ëd purificassion dòp soe ròbe, peui a l'é tornass-ne a ca. Pì anans, quand che Betsabea a l'ha capì d'esse restà gravia, a l'ha falo savèj a David.

David a l'ha ordinà a Ioab ch'a-j mandèissa Uria, l'Hitita. Quand che Uria a l'é rivà a palass, David a l'ha ciamaje coma ch'a stasìo Ioab e l'armada, e coma ch'andasìa la guèra. Peui a l'ha dije a Uria: "Và pura a ca toa a pijete un pò d'arpòs". David a l'ha fin-a mandaje 'n cadò, a Uria, sùbit ch'a l'é artirasse. Contut, a l'é rivà che Uria, cola neuit, a l'é nen andàit a soa ca, ma a l'é restà a deurme a l'intrada dël palass con le vardie dël rè. 

Quand ch'a l'é stàit informà che Uria a l'era nen andass-ne a soa ca, David a l'ha dije: "Coma ch'a l'é ch'it ses nen tornà a toa ca la neuit passà, dòp ess-ne stàit da leugn për tant temp?". Uria a l'ha rësponduje: "L'Èrca, e tuta l'armeja d'Israel e 'd Giuda, a vivo an tenda, e Ioab, mè comandant, e j'àutri ufissiaj a son acampà a la seren-a. Coma i podrìa mai mi andemne a ca për mangé e bèive e cogeme con mia fomna? I giuro ch'i podrìa mai fé na ròba parèj!". Anlora David a l'ha dije a Uria: "Bin, për ancheuj resta sì e doman ti 't podras artorné a l'armeja". Parèj Uria a l'é restà a Gerusalem për col di-lì e 'l di dòp. Peui David a l'ha anvitalo a sin-a e a l'ha faje pijé na cioca. Fin-a parèj David a l'ha nen podù felo andé a soa ca e Uria a l'é ancora andàit a deurme a l'intrada dël palass con le vardie dël rè.

A l'andoman David a l'ha scrivù na litra a Ioab e a l'ha dàjla a Uria përchè a-j la consëgnèissa. La litra a disìa: "Fà buté Uria ant ël prim front, ant ël setor andoa che la bataja a l'é pì fòrta. Peui artireve da chiel parèj ch'a sìa sicur ch'a lo masso". Parèj Ioab, ch'a dirigìa l'assedi dla sità, a l'ha destinà Uria al setor ch'a savìa ch'a-i lotavo ij mej gueriè nemis. E quand che ij soldà nemis a son surtì da la sità për combate, Uria l'Hitita a l'é stàit massà ansema a vàire d'àutri soldà israelita.

Anlora Ioab a l'ha mandà d'informassion a David rësguard a tut lòn ch'a l'era capità 'nt la bataja. Al mëssagé a l'ha daje cost òrdin: "Fà savèj al rè tut lòn ch'a l'é capità 'nt la bataja. Contut, ël rè a podrìa anrabiesse e ciamete: 'Përchè son-ne le trope avzinasse parèj a la sità? A savìo pa che da la muraja a l'avrìo tiraje adòss ëd còlp? Chi ch'a l'avìa massà Abimelech, fieul ëd Ierobal? A l'era fòrsi nen na fomna che, da l'àut ëd la muraja 'd Tebes, a l'avìa tiraje a còl na pera da mulin, e a l'ha massalo? Përchè i seve avzinave a la muraja?'". Se chiel a parla parèj, ti dije: 'Tò servitor Uria, l'Hitita, a l'é 'dcò mòrt".

Anlora 'l mëssagé a l'é andasne, a l'é presentasse a David, e a l'ha contaje tut lòn che Ioab a l'avìa comissionalo 'd dije. Ël mëssagé a l'ha dije a David: "Ij nemis, pì fòrt che nojàutri, a l'han fàit na surtìa a camp duvert. Nojàutri i soma passà al contratach fin-a a l'intrada dla pòrta dla sità. Anlora j'arcé a l'han amcaminà a tiré contra ij tò òm da l'àut ëd la muraja. e diversi dj'òm dël rè a son mòrt, comprèis Uria l'Hitita". David a l'ha dije al mëssagé: "Dis a Ioab ch'as dëscoragia nen për lòn ch'a l'é capitaje. Lë spa 'd guèra a divora ora l'un ora l'àutr. La vira ch'a ven, combat con pì gran fòrsa e conquista la sità!".

Quand che la fomna d'Uria a l'ha savù che sò marì a l'era mòrt, a l'ha fàit deul për chiel. Passà ch'a j'era 'l deul, David a l'ha fala vnì a palass e Betsabea a l'é dventà un-a 'd soe fomne. Peui chila a l'ha daje 'n fieul. Contut, lòn che David a l'avìa fàit a l'é dëspiasuje tant a Nosgnor.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Samuel