La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 23


Maté

23

D’acusassion contra ij magister ëd la Lege e ij Farisé 

Anlora Gesù a l’ha parlà al pòpol e ai sò dissépoj e a l’ha dije: “Ij magister ëd la Lege e ij Farisé a son montà an sla càtedra ‘d Mosè. Tute j’oservanse ch’av diso ‘d fé, feje, ma copié nen lòn ch’a fan, përchè lor a fan nen lòn ch’a diso ‘d fé. Përchè lor a grupo ansema ‘d fassin-e greve da porté e a-j buto an sle spale dla gent, ma lor medésim a pairo nen ëd bogeje gnanca con un dil. Tut lòn ch’a fan a l’é mach për fesse vëdde da la gent. A pòrto ‘d filateri pì gròss che j’àutri e ai sò mantej ‘d nape pì longhe. A lor a-j pias d’ocupé ij prim pòst ai disné gross e ij pòst d’onor ant le sinagòghe, e che la gent a-j fasa le riverense al mërcà e ch’a-j daga ‘l tìtol ëd “rabbi”, visadì magister.

Vojàutri, contut, feve nen ciamé “magister”, përchè ‘d magister i n’eve mach un - vojàutri i seve tuti frej. E ciamé gnun an sla tèra “pare”, përchè ‘d pare i n’eve mach un, col ch’a l’é an cel; e lasseve nen ciamé “consijé”, përchè ‘d consijé i n’eve mach un, ël Crist. Col ch’a l’é ‘l pì grand an tra ‘d voi a sìa vòst servitor, përchè chionque a veul elevesse d’amportansa a sarà tirà giù, ma chionque as ten bass a sarà elevà.

Trist a vojàutri, magister ëd la Lege e Farisé ipòcrita, ch’i sare a la gent l’intrada dël Regn dël cel! Vojàutri medésim i-i intrereve nen e gnanca i lasse ch’a-i intro coj ch’a vorio intreje. [Trist a vojàutri magister ëd la Lege e Farisé! I divore ij beni dle vidoe i feve longhe orassion mach për feve vëdde da la gent! A l’é për lòn ch’i n’arseivreve na condan-a pì granda]. Trist a vojàutri, magister ëd la Lege e Farisé ipòcrita, ch’i core e për mar e për tèra mach për vanieve un sol prosélit, e dòp ch’a l’é dventalo, i lo rende meritèivol dl’infern ël dobi ‘d vojàutri! Trist a vojàutri, ch’i seve mach ëd guide bòrgne, ch’i dise: ‘Chionque a l’avrà giurà për ël nòm dël Templi, a l’ha pì gnun d'àutri òbligh, ma s’a lo fà për l’òr dël Templi, a resta obligà! Fòl e bòrgno ch’i seve! Përchè col ch’a l’é ‘l pì grand, o l’òr o ‘l Templi ch’a fà sant col òr? E chionque, scond lòn ch’i dise, a l’avrà giurà për l’autar, a l’é obligà a gnente, ma s’a lo fà për l’oferta ch’a-i é an sl’autar, a resta obligà. Bòrgno ch’i seve! Lòn ch’a l’é pì amportant: l’oferta ch’a-i é an sl’autar o l’autar ch’a fà santa cola oferta? Col-lì, donca, ch’a giura për l’autar, a giura për l’autar e për tut lòn ch’a-i é smonù, e chionque a giura për ël Templi, a giura për ël Templi e për col ch’a-i sta; E chionque a giura për ël cel, a giura për ël Tròno ‘d Nosgnor, ch’a n’é astà.

Trist a vojàutri, magister ëd la Lege e Farisé ipòcrita, ch’i paghe la décima dla menta, dl’anet e dël comin, e i lasse da banda le còse essensiaj dla Lege: la giustissia, l’amor e la fidelità. A venta sicur ëd paghé la décima ma sensa lassé da banda j’àutre ròbe. Guide bòrgne ch’i seve! I filtreve l’eva për tëmma ‘d travonde ‘n moschin, ma i travonde ‘n gamel!

Trist a vojàutri, magister ëd la Lege e Farisé ipòcrita, përché i nëttie ‘l dafòra dle cope e dij piat, ma për drinta a l’é pien ëd robarissi e ‘d malfàite. Farisé bòrgno ch’i seve! Nëttié prima për drinta la copa e ‘l piat, përché ‘l dafòra a sia ‘dcò net!

Trist a vojàutri, magister ëd la Lege e Farisé ipòcrita, përchè i smije a ‘d tombe sbianchìe, ch’a parèisso bele për dafòra, ma ch’a son për drinta pien-e d’oss ëd mòrt e d’ògni sòrt ëd porcarìe. L’istess i seve vojàutri, dafòra i smije giust, ma për drinta i seve pien d’ipocrisìa e ‘d malissia.

Trist a vojàutri, magìster ëd la Lege e Farisé ipòcrita, përchè i drisse ‘d monument a l’onor dij profeta e fé ‘d decorassion a le tombe dij giust, e i dise: ‘Se nojàutri i fusso vivù al temp dij nòstri antich, i l’avrìo nen vërsà con lor ël sangh dij profeta’. Cand ch’i dise parèj i rende testimoniansa contra 'd vojàutri medésim ch’i seve ij fieuj ëd coj ch’a l’avìo fàit meuire ij profeta, Andé pura anans e porté a compiment lòn che ij vòstri antich a l’avìo comensà. I seve mach dle serp! Na rassa ‘d vipre! Com é-lo mai ch'i pense 'd podèj scapé al giudissi dl’infern?

A l’é për lòn ch’iv mando dij profeta, dij savi e ‘d magister: i na massereve, i n’anciovereve a ‘d cros, i na fareve passé për le verghe an vòstre sinagòghe, e i-j përseguitereve da sità a sità. A l’é për lòn ch’a vnirà adòss a vojàutri ël sangh dël giust Abel, fin-a al sangh ëd Zacarìa, fieul ëd Barachìa, ch’i l’eve massà tra ‘l Templi e l’autar. In vrità iv diso che tute ste còse a vniran adòss a costa generassion.

Plenta dzora 'd Gerusalem 

Gerusalem, Gerusalem, ch’it masse ij profeta e ch’i lapide a rocassà coj ch’at son mandà, vàire ch’a l’é ch’i l’avìa vorsù raduné toe masnà, coma la ciossa a radun-a ij sò polastrin sota soe ale e i l’eve nen lassamlo fé. Ora, vardé, vòstra ca a sarà bandonà e a dventerà deserta. Përchè iv diso che d’ora an là im vëdreve pì nen fin a tant ch’i dise: “Ch’a sia benì  col ch’a ven an nòm ëd Nosgnor!”.

Nòte 
Bibia
Testament Neuv
Maté