Walter Agostini/Na fior d'otugn
Artorn

Na fior d'otugn 
l’hai specià mia ànima ant ël cel: 
frèida e lontan-a 
come n’euj sensa vita 
come un deul sensa pen-a. 
I l’hai specià mia ànima 
ant ël lagh: na forma sensa forma, 
në scarabòcc. 
I vorìa conòsse la tristëssa 
dl’otugn e i son lassame casché da mia rama. 
Ël vent e mia paura a torturo mè còrp 
come na feuja mòrta. 
St’otugn a sarà forse për mi 
sèira sensa matin? 
Porteme, porteme 
l’ùltima fior. 
na fior a fé men trista 
mia tristëssa d’otugn.

Walter Agostini Poesìa Leteratura piemontèisa