La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 30


Giòb

30

Giòb a parla dla gusarìa anté ch’a l’é tombà 

Nopà adess, ij pì giovo ‘d mia età am rijo dapress, pròpi coj ch’i sarìa gnanca degname 'd buté ij sò pare an tra ij can ëd mè strop. Lor a son tanme d’ovrié dont le man a l’han gnun-a fòrsa e ch’a servo pròpi a nen. Lor, dont la fòrsa da giovo a l’é dël tut dësparìa, a son dësfàit da lë bzògn e da la fam, a bròto radis 'd neuit për ël desert sùit. Lor a cheujo d’erba da le vàude salin-e aranda dij busson e ‘d rèis ëd gënëstra për mangé. Bandì da la comunità, la gent a-j crija darera coma s’a fusso ‘d làder. A l’é parèj che lor a l’han da stess-ne 'nt ij let sùit dij torent, ant le balme dël teren e dij ròch. Lor a brajo an mes ëd la baragia e as buto ansema sota le ronze. Fieuj ëd gent fabiòca e sorosa, a son fàit ëscapé a colp ëd vërga.

Adess mi i son ëdventà ‘l sogèt ëd soe canson grossere e ‘d soe fàule fàite a pòsta për mincioneme. A l’han ghignon ëd mi e a më schìvio pì ch’a peulo dòp ch’a l’han ëspuvame an facia. E lolì përchè Dé a l'ha arlamà la còrda 'd mè arch e a l'ha campame giù për tèra. Soa lenga am parla contra pròpi da sfacià an mia presensa. Cole canaje am dan contra sensa onta e a më scasso da leugh a leugh. A buto ‘d tràpole an sël mè senté. A l’han blocà ij mè vieuj e a fan tut lòn ch’a peulo për dësbarassesse ‘d mi. Lor a san che gnun a më vnirà an agiut. Am sàuto a còl coma ‘d làder ch’a l’han duvertasse ‘n passagi 'nt ël mur, a s-ciòdo d'an mes ëd le ruin-e. Adess i vivo 'nt ël teror. Ël vent a l’ha bufà via mè onor e boneur; a l’é sparì tanme na nìvola.

Im sento coma se m’avèisso s-ciancà l’ànima da mè còrp e ij patiment a ampinisso ij mè di. La neuit am fora j'òss e ij dolor ch’am grevo am lasso pa deurme. 30:18 Con sò grand podèj Dé am ciapa për la ròba; a më strenz coma ‘l colèt ëd mè càmus Nosgnor a l’ha campame 'nt la pàuta; i son dventà mach póer e sënner.

Mi i crijo a ti ma ti t'am rësponde pa; i ansisto ma ti t'am daghe pa da ment. Mi i stago ‘dnans ëd ti, ma ti ‘t fase visa ‘d nen vëdd-me. It ses vnùit crudel con mi: t'am përseguite con la fòrsa 'd toe man. It l’has campame via e ‘l turbin ëd la tempesta a l’ha ciapame për sbat-me da chèich banda. Mi i sai pro bin ch'it am men-e a la mòrt, a la ca andoa che a finiran tùit ij vivent. A l’é sicur che gnun a dëstendrìa la man contra n’òm batù e ferì, n’òm ch’a crija agiut ant na situassion miserèivola. Pura col-lì i son mi.

É-lo forse pa vera che mi i piorava con ij dësfortunà e i-j dasìa agiut? E i son pa forse sagriname con jë bzognos? Quand che, tutun, mi i spetava ‘l bin, a l’é tombame adòss mach ël mal; quand che mi i spetava ‘l ciàir a l’é calà ‘l top. Mè cheur a l'é bolvërsà sensa arlass e ij di dl'arlìa am ven-o a còl. I vado anans con la facia scura, ma a l’é pa ëstàit ël sol. I stago 'nt ël pì bel mes ëd la piassa pùblica e i ciamo d’agiut. I son ëvnùit a esse frel ëd jë siacaj e compagn ëd jë struss. Mia pel a l'é fasse nèira: as dëstaca, e mè còrp a brusa për la frev. 30:31 Mia àrpa a l'é dovrà për complente e mia fluta për la vos d'un ch'a piora.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob