La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 12


Provèrbi

12 

A col ch’a-j pias la conossensa, a-j pias ëdcò la dissiplin-a;  coj che a-j va pa d’arsèive ‘d coression a son mach ëd fòj.

Na përson-a brava as tira ‘l favor ëd Nosgnor, ma chiel a castìja col ch'a l'ha d'antension grame.

L’empietà a dà gnun-e certësse stabij, ma ij giust a son bin piantà përchè soe rèis ëd lor a van ancreus.

Na fomna ch’a fà ij sò travaj con soen a l’é la coron-a ‘d sò marì, ma na fomna dzonesta a l’é tanme ‘n tumor malegn ch’a-j rusia j’òss.

J’antension dle përson-e divòte a Nosgnor a son giuste, ma ij consej dj’émpi a son fraudolos.

Le paròle dj’émpi a son tanme l’amboscà tendùa da ‘n sassin, ma le paròle d’un òm divòt a Nosgnor a salvo ‘d vite.

J’émpi a meuiro e a son pa pì arcordà, ma la famija divòta a Nosgnor a resta ant la memòria.

Na përson-a a l’é laudà për soa saviëssa, ma ‘n cheur përvers a patiss ël dëspressi.

A l’é mej ‘n pòver ch’a sà gavess-la da sol che n'òm blagheur ch'a-i manca 'l pan.

Ël giust a goerna soe bestie da bin, ma fin-a j’àt ij pì pien ëd compassion dj’émpi a finisso pr’ esse ‘d crudeltà. 

Col ch'a travaja soa tèra ‘d bon-a veuja as gava la fam; chi ch’a-j cor dapress a 'd gavade a l'ha pa 'd servél. 

J’anvìe dj’émpi a son për j’amprèise dij gram, ma ij giust a son bin anreisà e a pòrto ‘d frut.

Le paròle d’un malfasent a son la tràpola anté chiel midem a tomba, ma ‘l giust a schin-a da cole situassion.

Mincadun a mangia ‘l frut portà da soe paròle  e mincadun a pijerà an paga conforma ij sò travaj.

Ël gadan a pensa che lòn ch'a fà a sia bin fàit, ël savi nopà a scota ij consèj ch’a-j dan.

Ël badòla a fà a 'mpressa a fé vëdde soa flin-a, ël furb a-j dà pa da ment a j'ofèise ch’a-j fan.

Un testimòni onest a dis la vrità, ma ‘n testimòni fàuss a dis ëd busiardarìe.

A-i é col ch’a parla sensa pensè e a l'é parèj ëd na spa ch’a taja, ma la lenga dij savant a arpata.

Chi ch’a dis la vrità a resta për sèmper, ma le paròle d’un busiard a resto mach pr’ un moment.

L'ameiror a l'é ant ël cheur ëd col ch'a médita 'l mal, ij consijé 'd pas a l'han ëd gòj.

Ël giust as la pija pa për lòn che a j'ancàpita, nopà ij përvers a son mai pasi.

La boca dij busiard për Nosgnor a l’é n’abominassion, ma a chiel a-j piaso coj ch’a diso la vrità.

L'òm antivist a fà pa visa ‘d lòn ch’a sà, ël cheur ëd col ch'a lé sensa sust a proclama d'esse fòl.

La man ch’a travaja ‘d bon-a veuja a l'avrà 'l comand, cola dël gargh a lo farà dventé ‘n servent.

L’afann a l’é ‘n pèis grev da porté, ma na paròla bon-a a lo fà content.

Ël giust a l’é na guida che ij sò amis a peulo fidess-ne, ma ij consèj dj’émpi a-j fan dëstradé.

Ël fagnan a l’é tant gargh da fé gnanca rostì le pijàite ch’a ciapa,  ma l'òm ch’a travaja ‘d bon-a veuja a l’é ‘n possess pressios.

An sël vieul ëd la giustissia as treuva la vita, ma la stra dël vissi a men-a a la mòrt.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Proverbi