Rino Serra/Le fior dël mal/010


X. Ël NEMIS 
Mia gioventù l'é stàita 'n tënëbros temporal, 
Da soj splendent dëdsà e dëdlà l'era traversà; 
Ij tron e le pieuve a l'han fane 'n malor tal, 
Che 'n mè giardin quàich frut ross mach pì l'é restà. 

Àora 'nt l'otogn dij pensé ij son rivà, 
Ëd pale e restej a bzògna adess fé us 
Për buté a sò pòst cole tère inondà, 
Doa l'eva l'ha fàit, gròss coma tombe ij përtus. 

E peui chi sà se le fior novele già sugnà 
Troveran an sa tèra, 'mé giairon bin lavà 
Ël mistich aliment che a-j pòrta 'l vigor? 

-O dolor! Dolor! Ël temp la vita a divora 
E lë scur nemis che a rosìa nòst cheur aor 
A chërs e 's fortifica dal sangh ch'a në scola! 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire