La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 19


Provèrbi

19 

A l’é mej un bonomass ch’a sia onest che coj ch’a doverto la boca mach për dì 'd ròbe grame - e che pròpi për lolì a mostro d’esse dë stupid.  
 
Lë zelo sensa conossensa a va pa bin, e col ch’a marcia tròp lest a s'antrapa. 
 
La stupidità d’un òm a-j bolversa la vita e lòn ch’a fà a lo pòrta a deje la colpa a Nosgnor.
 
La richëssa a fà chërse 'l nùmer dj'amis, ma cand che un a l’é pòver j’amis a scapo vìa.
 
Col che a testimònia 'l fàuss a l'avrà sò castigh e chi ch’a spatara 'd busiardarìe a podrà pa scapé da la punission ch’a mérita.
 
A son tanti ij flateur dl’òm potent e tùit, a son amis ëd col ch’a fà ‘d cadò. 
 
Ël pòver a l'é dëspressià dai sò parent e ij sò amis as ëslontan-o da chiel. Fin-a s'a-j suplichèissa ‘d resté, lor a lo scotrìo pa.
 
Chi ch’a sërca la sapiensa as veul bin e chi a la guerna a trovrà ‘d boneur.
 
Col che a testimònia 'l fàuss a l'avrà la pen-a ch'as mérita e col che a spatara 'd busiardarìe a farà na bruta fin. 
 
A conven pa na vita da sgnor a 'n fòl, nì che 'n servidor a comanda ai prinsi! 
 
L'òm savi a mzura soa flin-a e a l'é soa glòria passé dzora dj'ofèise. 
 
La flin-a d’un rè a smija al braj dël leon e sò favor a l'é parèj dla rosà an sl'erba.
 
Un fieul fòl a l'é na dësgrassia për sò pare e le ruse dla fomna a son në scolatiss sensa rechie.
 
La ca e 'l patrimòni a rivo an ardità dai vej, ma na fomna 'd sust a l'é un cadò 'd Nosgnor. 
 
La gargarìa a buta seugn e 'l fagnan a patirà la fam. 
 
Chi ch’a guerna ij comandament ëd Nosgnor a guerna soa vita, chi, contut, a-j lassa da banda a meuirerà.
 
Chi ch'a fà carità al pòver a l'é coma s'a prëstèissa a Nosgnor, ch'a lo arcompensrà dël bin che a l'ha fàit. 
 
Coregg tò fieul fin-a che a-i sia dë speransa, dësnò chiel a podrìa mandé a baron toa vita.
 
L’impassiensa a compòrta un pressi da paghé e col ch’a lo paga për n’àutr a l’avrà da paghèjlo an continuassion. 
 
Arsèiv volonté tùit ij conséj e j’istrussion ch’a son a disposission, përché ti ‘t peussa esse sèmpe pì savi.
 
Ij pensé ant la testa dl'òm a son vàire: mach la volontà 'd Nosgnor, contut, a l’é cola ch’a val. 
 
Lòn ch’a rend anciarmanta na përson-a a l’é soa lealtà. A l’é mej esse pòver che un ch’as peussa pa fidess-ne.
 
Ël timor ëd Dé a pòrta a la vita, a dà sicurëssa e a guerna dal mal.

Ël pìgher a buta soa man ant ël piat, ma peui a-j greva 'd portela a la boca! 
 
Foëtta lë sbefios e 'l bonomeri as farà prudent, arpròcia col che a l'ha 'd testa e chiel a amprendrà la lession. 
 
Col ch’a-j dà ‘d sagrin a sò pare e ch’a scota nen soa mare, a l'é un fieul sensa onor e sensa cheur. 
 
Mè car fieul! S’it chite dë scoté la dotrin-a bon-a, it vire la schin-a a la conossensa. 
 
Ël testimòni corompù a rend ël giudissi na ròba da sbefiess-ne; la boca dij gram a travonda gramissia.  
 
A son pront ij baròt për ij dëspressios e le patele për le spale 'd coj ch'a son sensa sust.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Proverbi