La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 11


2 Rè

11

L’argin-a Atalia a pija ‘l podèj an Giuda 

Cora che Atalia, la mare ‘d rè Acasia ‘d Giuda a l’ha savù che sò fieul a l’era mòrt, a l’é determinasse a dësblé lòn ch’a restava dla famija real. Ma la seure d’Acasìa, la fija dël rè Ioram, a l’ha pijàit Ioas, ël fieul d’Acasia, ch’a l’era mach na masnà, e a l’ha portalo vìa, gavandlo dal rest dij fieuj dël rè ch’a stasìo për esse massà. A l’ha butà Ioas e soa mare bàila ant na stansia da let, e a l’ha stërmalo da Atalia, parèj che la masnà a sarìa pa stàita sassinà. Ioas a l’é restà stërmà ‘nt ël Templi ‘d Nosgnor për ses agn, damentre Atalia a regnava an sël pais.

Arvira contra d'Atalia 

L’ann ch’a fà set ëd ël regn d’Atalia, ël gran sacerdòt Jehoiadà a l’ha mandà a ciamé ij comandant, ij mersenari carian, e le vardie dël palass e a l’ha faje conven-e al Templi ‘d Nosgnor. Ambelelà ‘nt ël Templi a l’ha fàit con lor un grand pat e a l’ha faje dé ‘l giurament ëd lealtà; peui a l’ha mostraje ‘l fieul dël rè. 

Jehoiadà a l’ha dije: “Sòn a l’é còs ch’i l'eve da fé. Na tersa part dl'unità che 'd saba a darà 'l càmbi a palass real a restrà a vàrdia dël palass istess. N’àutra tersa part ëd vojàutri a starà ‘d vardia a la Pòrta ‘d Sur. La tersa part final a starà ‘d vardia darera dël palass. Costi tre grup a guerneran ël palass. J’àutre doe unità ch’a son pa an sërvissi ‘d saba a saran për la protession dël rè al Templi ‘d Nosgnor. Formé na vardia dël còrp dantorn al rè con j’arme a la man. Chi a dovèissa avzinesse për forsé vòstre file a sarà butà a mòrt. Che a vada o ch'a ven-a, voi i l'eve sempe da compagné 'l rè”.

Ij comandant a l’han fàit tut lòn ch’a l’avìa ordinaje ‘l sacerdòt Jehoiadà. Ij comandant a l’han pijasse an carga tant j’òm ch’a l’ero ‘d sërvissi col saba-lì che coj ch’a l’ero d’arpos. A l’han portaje tuti al sacerdòt Jehoiadà, e a l’ha fornije dle lanse e djë scu ch’a l’ero guernà ant ël Templi ‘d Nosgnor. Le vardie dël palass a son piassasse dantorn al rè, con j’arme an man. Lor a son dësponusse an riga dal canton pì meridional dël Templi fin-a a l'àngol a tramontan-a, dëdnans dl'autar e dël Templi e tut d'antorn dël rè.

Antlora Jehoiadà a l'ha fàit seurte 'l fieul dël rè, a l'ha amponuje la coron-a  e j'ansëgne reaj. A l'é stàit proclamà rè e consacrà con l’euli sant. Parèj tuti a l'han s-ciopatà le man e sclamà fòrt: “Vita longa al rè!”.

La mòrt d’Atalia 

Cora che Atalia a l'ha sentù ël bataclan dle vàrdie e dla gent, a l’é andàita an pressa al Templi ‘d Nosgnor për vëdde lòn ch’a-i capitava. Rivà ch’a l’era, a l’ha vëddù ‘l rè, giusta coronà, ch’a stasìa ant ël leu dl’autorità aranda dla colon-a, coma ch’as costumava ant ij temp dj’incoronassion. Ij comandant e ij trombëttié a l’ero tut dantorn a chiel, e  la gent da tut ël pais a spriciava ‘d gòj e a sonava le trombe. Cora che Atalia a l’ha vëddù tut sossì, a l’é s-ciancasse la vesta an dësperassion e a l’ha crijà: “Tradiment! Tradiment!”.

Peui ‘l sacerdòt Ieoiada a l’ha comandà a j’ufissiaj ch’a l’ero ‘n caria dle trope: “Portela ai soldà ch’a son ëdnans al Templi, e massé chionque a sërca ‘d salvela”. Përchè ‘l sacerdòt a l’avìa dit: “A deuv pa esse massà ant ël Templi ‘d Nosgnor”. Parèj a l’han ciapala e a l’han ëmnala fòra da la Pòrta anté ch’a passo ij cavaj ch’a intro ant la cort dël palass, e a l’han massala ambelelà.

J’arforme religiose ‘d Jehoiadà 

Peui Jehoiadà a l’ha signà n’aleansa an tra Nosgnor, ël rè e la gent, che lor a sarìo stàit ël pòpol dël Signor. A l’ha ‘dcò fàit un pat an tra ‘l rè e ‘l pòpol. Tuta la gent dël pais a l'é rivà për campé giù ël templi ‘d Baal. A l'ha sfrisà j'autar e le mistà pagan-e. A son ëdcò dësfasse ‘d Matan, sacerdòt ëd Baal, ch’a l'é stàit massà an facia a j'autar. Ël gran sacerdòt Jehoiadà a l'ha piassà 'd vàrdie tut d'antorn dël Templ ëd Nosgnor. Peui ij comandant, ij mersenari carian, le vardie dël palass, e tut ël pòpol a l’han ëscortà ‘l rè dal Templi ‘d Nosgnor. A son passà da la Pòrta dle vardie fin-a ‘ndrinta al palass, e ‘l rè a l’ha astasse an sël tròno real. Tut ël pòpol dël pais a l’ha fàit na gran festa e la sità a la fin a l’é astass-ne an pas, përchè Atalia a l’era stàita massà al palass real.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Re