La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 63


Isaia

63

Ël guerié divin a l’é vitorios 

Chi è-lo ch'a riva da Edam, da Bosra con la vesta colorà 'd ross? Chiel-sì, magnìfich an sò vestì, che a ven anans pien ëd fòrsa? Mi, che i parlo con giustissia, i son grandios a giuté. Përchè toa vesta a l'é rossa e toe vestimente a son parèj ëd coj ch'a pisto 'nt la tin-a? Ant la tin-a i l'hai pistà da sol përchè a-i era gnun ëd mè pòpol. I l'hai pistaje con fot, i l'hai sbërgnacaje con zara. Sò sangh a l'ha sbrinciame e i son maciame tute le veste.  Përchè 'l di dl'arvangia a l'era an mè cheur e a l'é rivà l'ann ëd mia liberassion. 

I l'hai vardà: a-i era gnun ch'a giutèissa; i l'hai beicà stupì: gnun ch'am sostnìssa. Mè brass antlora a l'ha giutame, a l'ha sostnume me fot. I l'hai scarpisà le gent con ràbia, i l'hai crasaje con flin-a, i l'hai fàit ëscore për tèra sò sangh.

Preghiera përchè Nosgnor a anterven-a 

I veuj arcordé le grassie ‘d Nosgnor, le laude dël Nosgnor, lòn che a l'ha fàit për noi. Grandios a l'é stàit sò grinor, anvers la cà d'Israél. A l'ha tratane conform soa bin, conform soa  misericòrdia granda. A l'ha dit: “Sicura, lor a son mia gent, ëd  fieuj ch'am tradiran pa e a l'é stàit për lor un liberator   ëd tùit ij sagrin. Nì 'n mandà, nì n'àngel, ma chiel midem a l'ha salvaje; a l'ha liberaje con amor e compassion; a l'ha aussaje e portaje su da chiel tùit ij di dël passà. Ma lor a son arvirasse e a l'han nacià sò Sant Ëspìrit. Për lòn chiel a l'é vnùit a esse sò nemis e a l'ha bogiaje guera. 

Antlora a son avisasne dij di d'antan, ëd Mosè sò servent. Anté ch'a l'é col che a l'ha fàit seurte da l'eva dël Nil ël bergé 'd sò strop? Andova l'é-lo col che a l'ha inspiralo con sò Sant Ëspìrit; col ch'a l'ha fàit marcé sò brass glorios a la drita 'd Mosè, ch'a l'ha spartì j'eve dëdnans a lor, parèj che sò nòm a l'é dventà sempitern; col che a l'ha faje andé anans antrames a j'onde parèj d'un caval ant la vàuda? a son pa antrapasse, coma n'ëstrop ch'a cala giù per la valada: l'ëspìrit dël Signor a j'ëmnava a la sosta. Përparèj ti 't l'has ëmnà toa gent, për fete 'n nòm glorios. Varda dal cél e bèica da toa ca santa e gloriosa. Dova son-ne tò angage e toa potensa, ël frisson ëd  tò grinor e toa misericòrdia? Sfòrste pa d'esse andiferent përchè ti 't ses nòst pare, da già che Abraham an arconòss nen e Israel  as n'avisa pa 'd nojàutri. Ti, Signor, it ses nòst pare, da sèmper it ses ciamate nòst Salvator. Përchè, Nosgnor, it ën lasse virolé leugn da toe stra e it lasse che nòst cheur as andurissa tant ch'a l'àbia pa pì tëmma 'd Ti? Torna për amor dij tò servent, për grinor ëd le tribù, toa ardità. Përchè ij përvers a l'han ëscarpisà tò Santuari, nòsti nemis a l'han dëssacrà tò leu sant? 63:19 I soma vnùit esse parèj ëd coj che ti 't l'has mai dominà e che a l'han mai anvocà tò nòm.

Nòte

Piemontèis 
Bibia
Testament Vej
Isaia