La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Gioel/Gioel 2


Gioel

2

La devastassion causà da j'aliòstra 

Soné la tromba a Sion, deje l'alarma dzora 'd mia montagna santa! Che tuti j'abitant dël pais a tërmolo, përché 'l Di 'd Nosgnor a l'é lì ch'a riva, a l'é davzin! Giornà 'd top e 'd nìvole sombre, dì 'd caluso e d' ëscur! Coma l'aurora, na gent a së spantìa an sle montagne, un pòpol grand e fòrt, coma ch'a l'é mai staje, coma ch'a-i në sarà pa pì, për j'agn ch'a ven-o, ëd generassion an generassion.

Dë 'dnans a Chiel ël feu a divora, darera 'd Chiel la fiama a consuma. Anans che Chiel a rivèissa ël pais a l'era parèj d'un giardin d'Eden, dòp ch'a l'é passaje a l'é vnùit un desert desolà: a-i resta nen. Sò visagi a l'é col dij cavaj; lor a së slanso parèj 'd cavaj da corsa. A jë smijarìa a un rabel ëd chèr che a arsàuto dzora le montagne, lë s-cioplì dla fiama anvlupanta ch'a brusa la stobia, parèj 'd na gent fòrta rangià për la bataja. 

A vëdd-lo, tute le gent a tërmolo, tute le facie a ven-o spàlie. Lor a së slanso coma 'd vajant, a ràmpio le muraje coma 'd guerié, mincadun as në va drit për soa stra, sensa scarté da sò camin. A-i é gnun ch'a séguita sò avzin, tùit a van për sò vieul: lor a passo an mes a le flecie sensa chité ij rangh.A-j sàuto a còl a la sità, as campo an sle muraje, a monto ansima a le ca, a intro për le fnestre parèj 'd làder. Dëdnans a chiel la tèra a frisson-a, ij cej a tramblo! Ël sol e la lun-a a ven-o scur, le stèile a perdo sò splendrior! Nosgnor a fà sente soa vos dë 'dnans a soe armeje! Përchè ij sò batajon a son sensa nùmer, përchè col ch'a pratica soa paròla a l'é potent, përchè 'l dì 'd Nosgnor a l'é grand, terìbil ëd pianta: chi a podrà sustnilo? 

Ma adess - a dis ël Nosgnor - torné a mi con tut vòst cheur, con ël digiun, le plente, e ij crij ëd deul. S-ciancheve 'l cheur, e pa vòstre veste, torné a Nosgnor, vòst Dé, përchè chiel a l'é tenerëssa e misericòrdia, tard a la flin-a e rich an grassia, chiel a ringreta 'l mal.

Apel al pentiment 

Chi sà-lo se chiel a cambièissa? S'as pasièissa? S'as lassèissa darera na benedission? Oferta e libassion për Nosgnor vòst Dé. Soné la tromba a Sion! Proclamé 'n digiun! Publiché na solenità! Buté ansema la gent, convoché la ciambreja, assemblé j'ansian, buté ansema le masnà, ij cit ch'a pijo 'l làit da la pupa! Che lë spos a seurta da soa stansia e che la sposa a chita sò let! Ch'ij sacerdòt a pioro tra l'autar e 'l pòrtich, lor ij servidor ëd Nosgnor! Che a diso: "Misericòrdia, Nosgnor, për toa gent! Lassa pa toa ardità an podèj ëd l'onta, a le svergne dle nassion! Përchè a ventrìa dì tra ij pòpoj: "Andova ch'a l'é sò Dé 'd lor?".

La rispòsta dël Signor 

Che Nosgnor a peussa bugesse 'd gelosìa për sò pais, ch'a l'àbia compassion ëd soa gent! Nosgnor a l'ha rëspondù e a l'ha dije a sò pòpol: "Vardé che mi iv mando 'l gran, ël vin, l'euli fresch. Vojàutri i n'avreve pro. E mi i farai mai pì 'd voi l'onta dle nassion. I slontanerai da vojàutri col ch'a ven da Tramontan-a, i lo posserai vers na tèra sùita e desolà, soa avanguardia vers ël mar ëd levant, soa retroguardia vers ël mar ëd ponent. E a monterà soa spussa, a fiairerà parèj 'd n'anfession, përchè chiel a l'ha fane 'd mal! Tèra, gnun-e tëmme, ma crija 'd gòj e argiojiss! përchè Nosgnor a l'ha fàit ëd ròbe gròsse! 

Tëmme pa, bestiòte dij camp! Le pasture dle vàude a son tornà vërde, përchè le piante a dan sò frut, la vis e 'l fié a pòrto soe fòrse. Giubilé, fieuj 'd Sion, argiojìve an Nosgnor vost Dé! Perché a l'ha dave la pieuva d'otogn e cola 'd la prima parèj 'd sempe. J'èire a s'ampiniran ëd gran, le tin-e a vërseran ëd vin e j'óiro d'euli fresch. Mi 'v compenserai dj'anade che l'aliòstra, la babòja, ël gril e la gata a l'han divorà, col' armèja gròssa che mi i l'hai mandave contra 'd voi. Vojàutri i mangereve pro, bondos, e i laudereve 'l Nòm ëd Nosgnor vòst Dé, che për voi a l'avrà compì 'd maravije. Mia gent a conosrà pì nen l'onta për sèmper. E vojàutri parèj i savreve che mi i son an mes d'Israel, che i son Nosgnor, vòst Dé, e ch'a-i në-i é pa d'àutri: pì nen onta për mia gent për sèmper!

La spantiora dlë Spirit 

Dòp ëd sòn i spantierai mè Spirit ëdzora tute le carn. Ij vòstri fieuj e le vòstre fije a profetiseran, i vòstri grand a l'avran ëd seugn, ij vòstri giovo 'd vision. Fin-a jë s-ciav, òm e fomne, an col dì-là, a l'avran mè Spirit. I farai 'd segn ant ël cél e an sla tèra, sangh, feu e colòne 'd fum! Ël sol a vnirà scur, la lun-a as cangerà 'n sangh, prima ch'a-i riva 'l Dì 'd Nosgnor, grand e terìbil! Tuti coj ch'anvocheran ël Nòm ëd Nosgnor a saran salvà, përchè an sël mont Sion a-i saran ëd salvà, coma ch'a l'ha dit Nosgnor, e a Gerusalem ij dzorvivù che Nosgnor a l'ha ciamà.

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Gioel