Pier Luis ëd Barban/La ran-a e 'l beu
Artorn

La ran-a e 'l beu 
A RAN-A E ‘L BEU
parlada astesan-a

‘Na ranòta, ‘n pòc citin-a ,
l’ha vist in beu, an sla colin-a,
l’ha smijaji ‘n bel bestion
grand e gròs... pròpi da bon!

Chila, cita come n’euv,
o l’ha dicc: “Adès a preuv
a gonfiè o stòmi e a pansa;
ant l’aspet e... nt la sostansa.

Gròs ‘me ‘n beu sareu ‘dcò mi,
gonfiereu la neucc e ‘l dì”.
E beicand la sorelin-a:
“L’è za granda la mè schin-a?

Con ël fià ch’a j’heu incheu
mnireu gròssa pej d’in beu?”
Ma për tant ch’a la gonfiava
sempi cita la restava.

Fin che: sofia, pompa e va...
nòstra amisa o l’è s-ciopà.

Pierluigi Barbano - 2004

Pier Luis ëd Barban
Pròsa
Monfrin
Leteratura piemontèisa