Luigi Vaira/Emigrant
Artorn

Emigrant 

Pior e sospir as mës-cio
con ël romor ëd le onde,
le lus d’un paisòt lontan
a marco la stra dla speransa.
Fieuj d’un Dè divers
a porto l’istessa cros dël nòstr,
ma gnun o l’ha deurbije col’eva
ch’a l’ha travonduij-ne i seugn.
Le lerme dij pì cit as perdo
ant l’immensità dël mar giassà,
përduve, coma che përdu a son ij còrp
ëd coj ch’a l’han nen fàila.
Còs’a sperav-ne ‘d trové a la fin dël viagi?
Fòrsi gnente dë special
solament cola strasordinaria pas
che nojàutri is n’arcorzima manch d’avèj.

Luigi Vaira
Poesìa
Leteratura piemontèisa