La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 13


Arvelassion ëd Gioann

13

Le dòi bestie 

Peui i l’hai vëddù ch’a seurtìa dal mar na bestia ch’a l’avìa set teste e des còrn, con des coron-e an sij còrn. Ansima minca na testa a-i j'era scrivù ‘d nòm ëd bëstëmmia. La bestia ch’i l’hai vëddù a smijava a na pantera, ma a l’avìa ij pé tanme n’ors e la boca d’un leon! A l’é staje ‘l dragon a deje a la bestia soa fòrsa, sò tròno e sò gran podèj.

Un-a ‘d soe teste a smijava d’esse stàita ferìa a mòrt, ma soa ferìa mortal a l’era stàita varìa. A l’é antlora che la gent dël mond antregh a l’é andaje dapress, pien-a d’amirassion për chila. Tuti a rendìo l’adorassion al dragon ch’a l’avìa dàita a la bestia na 'nsì potensa granda, e a adoravo ‘dcò la bestia an ësclamand: “Chi é-lo ch’a peudrìa paragonesse a la bestia, e chi é-lo ch’a podrìa combate contra 'd chila?”.

Anlora a la bestia a l’é staje consentì ëd dì ‘d  bëstëmmie grande contra 'd Nosgnor. A l’han acordaje ‘dcò d podèj travajé për quarant’ e dòi mèis. Da la boca dla bestia a surtio  paròle afrose ‘d bëstëmmia contra 'd  Nosgnor ch’a dasìo ‘d discrédit a sò nòm e al tabërnàcol dij cej andoa chiel a stà. A l’han ëdcò përmëttuje ‘d fé la guèra contra ‘l pòpol sant e ‘d butelo an derota. E a l’ha arseivù ‘l podej an sù tute le tribù, pòpoj, lenghe e nassion. Tuti j’abitant dla tèra a l’adoreran, tuti coj che, da la creassion dël mond, sò nòm a l’é pa stàit scrivù ant ël lìber ëd la vita ch’a aparten a l’Agnel dësgorzà. Chi ch’a l’ha d’orije bon-e, ch’a scota: “Col ch’a l’ha da andé an përzon a sarà mnà an përzon; col ch’a l’ha da meuire dë spa a meuirerà dë spa”. Sossì a veul dì che ‘l pòpol sant ëd Nosgnor a l’ha da soporté con passiensa la përsecussion e resté fedel.

La bestia ch’a seurt da la tèra 

Apress ëd lòn, i l’hai vëddù ch’a seurtìa da la tèra n’àutra bestia, ch’a l’avìa dòi còrn parèj dl’agnel ma ch’a parlava tanme ‘n dragon. Costa bestia-sì a esercitava tut ël podej dla prima bestia an presensa ‘d chila e a l’ha fàit ëd manera che la tèra e ij sò abitant a adorèisso la prima bestia, cola ch’a l’era stàita varìa da soa ferìa mortal. E a l’ha fàit ëd gran prodis, fin-a ‘d fé calé giù dël feu dal cel an sla tèra dë 'dnans a j’euj ëd tuti. E con tùit ij prodis ch’a l’era staje përmëttù ‘d fé a nòm ëd la prima bestia, a l’é riussì a angané tuti coj ch’a aparten-o a sto mond. A l’ha ordinà a la gent ch’a fabrichèisso na  statua granda dla prima bestia, cola ch’a l’era stàita ferìa dë spa e ch’a l’era varìa. A l’é staje consentì ëd dé vita a cola statua, përchè ch’a podèissa fin-a parlé. Peui la statua dla bestia a l’ha comandà che tùti coj ch’as arfudavo d’adorela a fusso butà a mòrt.

Ëd pì, a tuti, pcit e grand, rich e póver, lìber e s-ciav, a l’ha faje porté an sla man drita o an sla front na marca, përchè gnun a podèissa nì caté nì vende s’a portèissa nen la marca, l’é a dì ‘l nòm ëd la bestia o la cifra ‘d sò nòm.  A l’é da manca ‘d saviëssa ambelessì: Chi ch’a l’é anteligent, ch’a càlcola la cifra dla bestia, ch’as arferiss a n’òm: sessent e sessanta ses.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Arvelassion