La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 24


Esechiel

24

Predission ëd la crova ‘d Gerusalem 

Ël dì dël mèis ch’a fà des ëd l’ann ch’a fà neuv, Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: “Fieul d’òm, pija nòta dla dàita d’ancheuj, përchè an cost midem dì ël rè ‘d Babilònia a ponta contra  'd Gerusalem. 

Parla, donch, a costa gusaja d’arviros an dovrand na paràbola. Dije: Ël Signor Dé a l’ha ordiname: Buta na pèila ‘n sël feu e ampiniss-la d’eva. Butje ‘ndrinta ëd taj ëd carn, dij pì bon, chëussa e spala. Ciapa ‘d feje, cole pì ‘d valor; anvisca ‘n gran feu sota la pèila, e fala beuje bin fòrt ëd manera ‘d cheuse fin-a j’òss. Ël Signor Dé an fà savèj sossì: Trista cola sità sanghinaria, trista cola pèila rusnenta da ‘ndova che ‘l ruso as dëstaca pa! Daje ‘l gir un pòch për vira, sensa fene le part. Ël sangh ch’a-j’é ‘ndrinta mi i l’hai sbardlalo an s’un dèiro patanù; i l’hai pa vërsalo për tèra për che la póer a lo quatèissa. 2I l’hai lassà an sla ròca patanùa ‘l sangh che chila a l’ha vërsà, sensa quatela e lolì përchè mia ira a s’anvischèissa e për ciamejne cont con tut ël rigor. Per lòn, ël Signor Dé av fà savèj sossì: Trista cola sità sanghinaria! Ëdcò mi i farai un gross ro’.

Ambaron-a 'd bòsch, fà vampé 'l feu, fà consumé la carn, fala vnì potija, e che j'òss a sio dël tut consumà. 2n sla brasa lassje ‘l ciaudron veuid fin-a che l’aram a dventa afoà, e che tuta la cracia ch’a-j é andrinta as fonda e che sò ruso a dësparissa. Ma che ‘d pen-a! So ruso bondos as dëstaca pa, gnanca con ël feu a dëspariss.

Toa impurità a l’é anfamanta: mi i l’hai pro sercà ‘d purifichete, ma ti it l’has pa lassà ch’it purifichèissa. Ti ‘t resteras donch impura fin tant che contra ‘d ti a sarà sodisfàita tuta mia ira. A l’é mi, ël Signor, ch’i l’hai dilo. Tut sossì at ancapiterà bin, mi medésim i lo compirai: i dësmentierai nen. I l’avrai gnun-a pietà nì i lo dësdirai. It giudicrai conform a toe euvre. I lo diso mi, ël Signor Dé”.

La mòrt ëd la fomna d’Esechiel 

Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: Fieul d’òm! Scota! Mi 't gavo d'an bòt an blan cola ch'a l'é la gòj dij tò euj: ma ti fà nen ëd plente, piora pa, versa pa na lerma. Sospira e stà ciuto e fà pa nen deul dij mòrt: anvlupte un turban an testa, butte toe sandole ai pé, gnun vel fin-a la boca, mangia pa 'l pan dël deul. La matin i l'avìa parlaje al pòpol e a la sèira mia fomna a l'era mòrta. La matin apress i l'hai fàit parèj coma ch’a l'era stame comandà, e la gent am ciamava: ‘Veus-to nen dëspieghene còsa ch’a veul dì lòn ch'it fase?’.

Mi i l’hai rësponduje: Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: Dije al pòpol d’Israel: Ël Signor Dé av fà savèj sossì: I farai profané mè santuari, ch’a l’é vòst orgheuj e vòstra fòrsa, la gòj ëd vòstri euj e la consolassion ëd vòstre ànime. Ij fieuj e le fije ch’i l’eve lassà a Gerusalem a meureran vìtime dla spa. Vojàutri i fareve coma che i l'hai fàit mi: Iv butreve pa 'l vel fin-a a la boca, i mangereve nen ël pan dël deul. I l'avreve vòstri turban an testa e le sàndole ai pé. Fé gnun-e plente e pioré pa: mach, iv consumereve për vòstre përversità e i gëmreve l’un con l'àutr. Esechiel a sarà për vojàutri un presagi: l’ora che a-i vnirà lòn, voi i fareve an tut coma ch’a l'ha fàit chiel e i savreve che mi i son ël Signor Dé.

Ti, fieul d'òm, ël di che mi i-j gavrai soa fòrsa, la gòj ëd soa glòria, ël grinor dij sò euj, l'anvìa 'd soe ànime, ij sò fieuj e le soe fije, antlora a vnirà da ti un fugitiv për de

étne la neuva. An col di toa boca as dovertrà për parleje al pròfugh, it parleras normal e 't saras pa pì mut e për lor it saras un presagi: e lor a dovran arconòsse che mi i son ël Signor.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Esechiel