La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 23


Giosuè

23

Ël testament ëd Giosuè 

A j'ero già passaie vàire agn dal moment che Nosgnor a l'avìa conceduje al pòpol d’Israel l’arpòs da tùit ij nemis ch’a l’avìa d’antorn. Quand che Giosuè a l’era vej e bin anans ant j’agn, a l’ha convocà tut Israel con ij sò ansian e ij cap ëd famija, ij giudes e j’ufissiaj, e a l’ha dije: 

“I son dventà vej e e motobin anans ant j’agn. Vojàutri medésim i l’eve vëddù lòn che ‘l Signor, vòst Dé, a l’ha fàit a tute le nassion dj’anviron: chiel a l’ha combatù an vòst favor. I l’hai assegnà a vòstre tribù, tirandje a sòrt, ij teritòri dle nassion ch’i l’hai dësblà e ‘d cole ch’a resto ancora, dal Giordan fin-a al Mar Mediterani a ponent. Ël Signor medésim, vòst Dé, a-j ëscasserà vìa da vòstra presensa për fé spassi a vojàutri, e i sareve padron ëd soa tèra ‘d lor, coma ‘l Signor, vòst Dé a l’ha promëttuve. Tutun, vojàutri, esse sèmpe decis e costant ant ël guerné e buté an pràtica tut lòn ch'a l'é stàit scrivù ant ij lìber ëd la lege ëd Mosè, sensa scarté nì a drità nì a gàucia. Amparenteve pa con le gent forestere che ancora a-i son an mes ëd vòjàutri; anvoché nen ël nòm ëd soe divinità, giuré pa për lor: rendje nen ëd servissi e men che men-o adoreje. Al contrari, mantnive fidej al Signor, vòst Dé, coma ch’i seve mantnuve fin-a ‘l dì d’ancheuj. A l'é Nosgnor ch'a l'ha taparà via da dë 'dnans ëd vojàutri cole gent potente e numerose. Fin-a 'l di d'ancheuj dë 'dnans ëd vojàutri gnun a l'ha podù arziste. Un ëd voi, a l’era pro për fene scapé mila 'd lor, përchè Nosgnor midem, vòst Dé, a combatìa për vojàutri, coma ch'a l'ha promëttùve. Për lòn pijèvla motobin a cheur ëd voreje bin al Signor, vòst Dé.  Contut s’i vë slontan-e da chiel butandve ansema con ij forësté che ancora a stan an mes a vojàutri, s’i marie ij sò fieuj e soe fije e parèj i v’amparenteve con lor, venta ch'i sapie fin-a d'adess che 'l Signor, vòst Dé, a seguitrà pa pì a taparé vìa coj pòpoj dë 'dnans a vojàutri: lor a saran për voi na liassa, n'antrap, n'ujiss a vòstri fianch; a vniran esse dë spin-e ai vòstri euj fin-a ch’i sareve dël tut ësterminà da costa tèra fiamenga che 'l Signor, vòst Dé, a l'ha dave. Për lòn ch’am riguarda, coma tuti, ëdcò mi i son an camin ëd chité sto mond. Ore, vojàutri arconòsse con tut ël cheur e con tuta l’ànima che 'd tute le promësse splendriente che 'l Signor vòst Dé a l'avìa fave, gnanca un-a a l'é tombà a dzoneus; tute a son compisse: gnanca la pì cita ‘d lor a l'ha mancà ‘d realisesse. Ma a-i vnirà 'dcò, che col midem Signor Dé vòst, coma ch'a l'ha mantnù tute le promësse 'd bin ch’a l’ha fait për vojàutri, përparèj a compirà dzora 'd voi tute soe rùdie mnasse, fin-a a dësreiseve da costa bon-a tèra che chiel midem a l'ha dave. S’i brisereve ‘l pat che ‘l Signor vòst Dé a l’ha stabilì con vojàutri, s’i rende l’adorassion a d’àutri dio e iv bute a sò servissi ‘d lor, antlora l’ira ‘d Nosgnor as anviscrà contra ‘d vojàutri e i sareve sens’ artard fàit dësparì da costa tèra pì che bon-a che chiel a l’ha donave”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giosue