Lenga piemontèisa/Gramàtica piemontèisa/Morfologìa/Përnòm/Përnòm dimostrativ
Artorn

Përnòm dimostrativ 

I l'oma vist che sovens j'agetiv dimostrativ a deuvro le partìcole "sì, lì, la, che a seguo 'l sostantiv che l'agetiv a dimostra. Ëdcò për ij përnòm i l'oma sto usagi, ma dal moment che a-i é nen un sostantiv, coste partìcole a seguo 'l përnòm an manera direta. La partìcola, 'd sòlit, a l'é unìa al përnòm con un tratin (e sòn a càpita sempe se 'l përnòm a finiss con consonant).

A l'é natural che vàire còse a propòsit dj'agetiv dimostrativ a valo 'dcò për ij përnòm dimostrativ. A son dividù an doe categorìe: ëd person-a e ëd còsa. I dividoma sti doi grup an doe tàule, seguìe da quàich esempi. I indicoma 'dcò le vos italian-e, giusta për ciairëssa

Arferì a përson-a:

As nòta che "lolì" e "lolà" as treuvo 'dcò ant la forma "lòn-lì" e "lòn-là". Costa forma a l'é manch corenta ma autertant giusta.

I foma j'esempi sì sota:

 Lòn che am pias     nen a l'é che chiel-sì a veul che mi i fasa sòn.
 Con an pò'd sosì e     'n pò'd lolà rangioma coj che a rivo.
 Sòn a smija pì bel     che lòn, ma cole ch'it dise ti a van nen bin.
 Sossì a l'é nen vaire lòn, varda se lolà a     va méj.
 Pija nen sto-sì,     che a va nen bin
 etc.

I notoma che esse nen vàire lòn a l'é na frase idiomàtica piemontèisa che a veul dì "nen esse la solussion" , "nen andé vàire bin".

Gramàtica piemontèisa
Lenga piemontèisa