La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 10


Arvelassion ëd Gioann

10

L’àngel e ‘l librèt profètich 

Peui i l’hai vëddù n’àutr àngel fòrt ch’a calava giù dal cel vestì con na nìvola e coronà da n’arcancèl. Soa facia a bërlusìa tanme ‘l sol e ij sò pé a l’ero tanme ‘d colòn-e ‘d feu. An man a l’avìa un librèt  dovert. Chiel a stasìa con ël pé ‘d drita an sël mar e sò pé dë snistra an sla tèra. E a l’ha crijà a àuta vos, coma ‘n leon ch’a breugia. Apress d’avèj crijà, ij set tron a l’han dàit fòra soa vos ëd lor. Cand che ij set tron a l’han parlà, i j’ero ancaminame a scrive, ma i l’hai sentù na vos dal cel ch’a l’ha dime: “Lòn ch’a l’han dit ij set tron a l’ha da resté ‘n segret: scrivlo pa!”.

Anlora l’àngel ch’i l’hai vëddù posesse an sël mar e an sla tèra a l’ha aussà soa man drita  al cel. E a l’ha giurà për col ch’a viv për ij sécoj dij sécoj, col ch’a l’ha creà ‘l cel, la tèra e tut lòn ch’a conten, e a l’ha dime: “A-i sarà pì gnun artard. Cand ch’a sarà sentùsse l’àngel ch’a fà set soné soa tromba, an col dì-lì as compirà ‘l misteri 'd Nosgnor, conform ch’a l’avìa nunsialo ai sò servent, ij profeta.

Apress ëd lòn i l’hai torna sentù la vos dal cel ch’a l’avìa parlame anans. Am disìa: “Va a pijé ‘l pcit lìber duvert da ‘n man a l’àngel ch’as apògia an sla tèra e an sël mar”.

Anlora i son andàit da l’àngel a dije ch’am dèissa ‘l pcit lìber. E chiel a l’ha dime: “Pijlo e mangg-lo. A dventrà brusch an toa pansa, ma a toa boca a sarà doss tanme l’amel. E i l’hai pijàit  ël pcit lìber da ‘n man ëd l’àngel e i l’hai mandalo giù. A mia boca a l’era doss tanme l’amel, ma a l’é vnùit esse brusch an mia pansa. E a l’ha dime: “It l’has ancora da profetisé a riguard ëd tanti pòpoj, nassion, lenghe e motobin ëd rè”.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Arvelassion