Rino Serra/Le fior dël mal/064


LXIV. Sonèt d'otogn 
Am diso, ij tò euj, ciàir coma 'l cristal: 
"Për ti, bisar amant, col l'é donch ël merit mè?" 
-Esse 'nciarmant, tas! Mè cheur, che tut a peul cissé, 
Fòravia dël candor ëd l'antich animal, 

A veul pa mostrete sò segret infernal, 
Cunatris che soa man a longh seugn m'anvita, 
An soa nèira legenda con la fiama scrita. 
Mi òdio la passion e lë spirit am fà mal! 

Volomse bin dosman. L'amor da soa garita, 
Tënëbros, amboscà, a tend ël sò arch fatal. 
Mi i conòsso j'angign dël sò vej arsenal: 

Crimin, oror e folairà! Oh spalia margrita! 
ome mi 't ses nen àutr che 'n sol otonal, 
Oh mia si bianca, oh mia si frèida margrita? 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire