Luis Olivé/Ij rat a canto
Artorn a la Tàula

Ij rat a canto 
...la seule occupation d’un homme qui
se respecte est à mes yeux de regarder
l’azur en mourant de faim.
Mallarmé

Ij rat a canto. Gnun ai sent. Ma ’l cant
a l’é ’l sospir nostàlgich d’un violin,
annià ’n fond a la vasca d’un giardin,
con fii ëd ragg ëd lun-a frissonant.

La mùsica ’d bësbìi d’un rissolin
scarabotà da ’d mosche d’òr. N’incant
ëd làcrime dë stèile s’un diamant
ch’a tramola ant le nòte d’un zinzin.

Oh, ’nt le neuit silensiose, che ’d ricam
ëd ragnà vërde! Che ’d rifless dë vlù
a sbogio j’ombre ant coi eujìn d’aram!

E ant n’alba frësca, da un solé spërdù
guardé l’azur an tant ch’as meuir ëd fam
con na canson che gnun l’ha mai sentù!

1947 - Luigi Armando Olivero

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Luis Olivé