La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/2 Samuel 22


2 Samuel

22

Un salm ëd David 

David a cantava a Nosgnor le paròle ‘d cost salm ant ël moment che Nosgnor a lo liberava dal podej dij sò nemis, comprèis  Saul. Chiel a disìa:

“Nosgnor a l'é mia ròca, mia fortëssa, mè liberator. Mè Dé a l'é mia priòca, mi 'm sento sicur an chiel: mè scu,la potensa ch'am salva, mia sitadela, mia sosta, mè salvator. Ti t'am salve da la violensa! I l’hai anvocà Nosgnor, ch’a l’é degn ëd tute làude e chiel a l’ha salvame dai mè nemis. 

J’ondà dla mòrt a fasìo ìmpit contra ‘d mi; torent ëd càos a l'avìo sesime. La mòrt am ëstrenzìa con soe angasse; a l’avìa piassà soe tràpole dëdnans ëd mi. Ma an mia arlìa i l'hai ciamà l’agiùt ëd Nosgnor, i l'hai crijà al mè Dé, e chiel, da sò santuari a l'ha sentù mia vos; chiel a l'ha scotà mè crij e a l’é vnùit a giuteme. 

La tèra a l'é sopatasse e a l'ha tramblà; a l'han tramolà le fondamenta dël cel. Soa flin-a a l'ha faje balaucé. Ëd fum a montava da soe naris; feu dvorator a vampava da soa boca; e da chiel a lusìo ëd carbon afoà. A l'ha sbassà ij cej e a l'é calà; na nìvola satìa a l'era sota ij sò pé. A l'é volà dzora d’un cherubin; a l'é alvasse an aria an sj'ale dël vent. Chiel a l'é anvërtojasse dë scurità, an mes a nìvole 'd pieuva satìe. Da la sluss ch’a rivava da chiel a son vnùit ësghicc ëd feu. A l'ha tronà dal cel Nosgnor; ël Pì-Àut a l'ha fàit sente soa vos. A l’ha frandà soe flece e dësperdù ij nemis, slansà soe lòsne e a l’ha faje scapé. L'ancreus dël mar a l'é fasse vëdde; a son dësquatasse le colon-e dël mond, për ël crij ëd guera dël Signor, për ël sofi furios ëd soe naris. 

Chiel, dëstendùa la man da l'àut, a l'ha 'mbrancame, a l'ha tirame fòra da d'eve ancreuse. A l'ha liberame da mè nemis mortal, da chi a m'òdia, da col che a l'era pì potent che mi. Ant ël dì dël mè maleur lor a son butasse tuti ‘dnans ëd mi për deme bataja, ma Nosgnor a l’ha dame tut l’apògg ch’i n’avìa da manca. A l'ha liberame e a l’ha fame seurte fòra a camp dovert; a l'ha salvame përchè chiel a l’é compiasusse ‘d mi. Nosgnor a l'ha pagame conform a mia giustissia; a l'ha ‘rcompensame scond mia condòta pura e sensa macia. Përchè i l'hai fàit ubidiensa ai comandament ëd Nosgnor; e i son pa arvirame contra 'l mè Dé. Përchè i l'hai sèmper ëdnans tùit ij sò decret, e i l’hai mai slontaname da soe lej.  I son ëstàit sensa colpa dëdnans ëd chiel; i son tratnime dal comëtte ‘d pëccà. Conform a mia giustissia a l'ha tratame 'l Signor; scond la purità 'd mie man dëdnans ëd chiel. 

Ti 't dimostre ch’it ses fidel con col ch’a fà lòn ch’a l’é giust e a resta fidel a ti, Nosgnor. Ti ‘t mostre d’esse degn ëd fiusa con col ch’a l’é sensa rimpròcc, ma ti ‘t mostre d’esse furb con l’ambrojon. Ti 't salve la gent crasà, ma i’t ësbasse j'euj dj'orgojos. Dabon, ti 't ses ël mè ciàir, Nosgnor.  Ël Signor a ‘nlumina 'l top d'antorn ëd mi. Dabon, con tò agiut mi i peus bravé n'armeja; e con la potensa dël mè Dé i peuss dé l’assàut a na muraja. 

Ël Dé ver e ùnich a travaja ‘d manera fidela; le promësse ‘d Nosgnor a son degne ‘d fiusa; chiel a l’é në scu për tui coj ch’a spero an chiel. Dabon, chi é-lo Dé parèj ëd Nosgnor? Chi podrìa mai consideresse ròch se nen  Nosgnor Dé? Ël Dé ver e ùnich, am dà na sosta 'd potensa; chiel a gava j'ostàcoj da mia stra. Chiel a l'ha fame svicc parèj d'un serv; a l'ha fame bon a sté an sij brich. A l'ha faità mie man a la guera; mè brass a peulo gimbé l'arch pì dur. Ti 't l'has dame lë scu ëd toa salvëssa; toa prontëssa a giuteme am fà vagné le bataje. It l’has prontame ‘n senté largh pr’ ij mè pé tant ch’i peussa nen antrapeme. 

I l’hai daje dré ai mè nemis fin tant ch’i l’hai ciapaje; i tornerai pa a ca fin-a tant ch’i l’avraj dël tut dësblaje. I-j baterai e jë sterminrai dël tut; a podran pa pì alvesse; lor a tombo ai mè pé. Ti t'am sandre 'd fòrsa për la bataja; it fase dobié ij ginoj dij mè aversari sota 'd mi. Ti ‘t jë fas bate l’artreta ai mè nemis. Coj ch’am m’han an ghignon mi i-j dësbelo. Lor a crijo ma gnun a ven a salveje; a crijo àut a Nosgnor, ma chiel a-j rëspond pa. Mi i-j ësbardlo parèj dla póer ëd la tèra; i-jë scarpiso tant  ‘me dla pàuta për le stra. 

It l’has dame vitòria dzora dj'armeje nemise. It l’has fame sovran d’àutre nassion; na gent che i l'avrìa mai pì pensà, adess a l'é sogetasse a mi. Ëd forësté am fan j'onor ëdnans; lor, basta mach ch’a sento ‘d mie 'mprèise, as sogeto a mi. Dë strangé as perdo ’d corage; a tërmolo ‘d tëmma quand ch’a chito soe fortësse. Nosgnor a viv! Mia priòca benedìa! Ël Dé ch'a l'ha liberame, a sia esaltà parèj d'un rè! Chiel a l’é ‘l Dé ch’as pija l’arvangia ëd tuti coj ch’am fan dël mal; ëd pòpoj a son sotmëttuss-me. Chiel am lìbera dai mè nemis; ti ‘t më s-cianche via da coj ch’am ataco; da ‘d gent maléfica ti t’am dësangage. Nosgnor! A l’é për tut sossì ch’it làudo an tra le nassion. It canterai ‘d làude! Chiel a conced a sò rè 'd vitòrie fiamenghe;  la grassia a sò condotié sernù e sacrà, a David e a sò dissendent për sèmpe!

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Samuel