La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 16


Surtìa

16

Nosgnor a provëd la Mana 

Apress d’esse partì da Elim, tuta la gent d'Israel a l'é rivà al desert ëd Sin, ch'as treuva an tra Elim e 'l Sinai, ël di ch'a fà quìndes ëd lë scond mèis dòp ch'a l'ero surtì dal pais d'Egit. Ant ël desert, tuta la gent d'Israel a l'é lamentasse contra Mosè e Aron. J'Israelita a l'han dije: "Ah, s'i fusso pro mòrt për man dël Signor ant ël pais d'Egit, quand ch'i j'ero setà dë 'dnans a 'd marmite pien-e 'd carn, cora ch'i mangiavo 'd pan fin-a ch'i në vorìo! Vojàutri i l'eve portane fòra ant ësto desert për fé mach meuire 'd fam tut cost ëstrop grand ëd gent!". 

Anlora 'l Signor a l'ha dit a Mosè: "I son an camin për vojàutri ëd fé pieuve 'd pan dal cel, e la gent a seurtirà e a n'archeujerà lòn ch'a l’é pro, di për di, për podej-je buté a la preuva. Daran-ne da ment a mie Lej për conformëssje? Ant ël  sest di, a pronteran lòn ch'a l'han portà e as troverà ch'a sarà 'l dobi 'd lòn ch'a l'avìo cheujì j'àutri di.

Mosè e Aron a l'han dit a tùit j'Israelita: "A la sèira iv rendreve cont ch'a l'é stàit ël Signor a porteve fòra dal pais d'Egit, e a la matìn i vëddreve la glòria ‘d Nosgnor, përché chiel a l'ha scotà vòstre plente contra 'd chiel. Për lòn ch'an rësguarda, nojàutri, còs i somne përch' iv lamente contra 'd noi?". Mosè a l'ha dit: "I lo savreve quand che Nosgnor av darà 'd carn da mangé a la sèira e 'd pan a la matin për sodisfeve, përchè Nosgnor a l'ha scotà le plente ch'i l'eve fàit contra 'd chiel. Për lòn ch'as rësguarda nojàutri, còsa somne? Vòstre lamente a son pa contra 'd nojàutri, ma contra Nosgnor".

Anlora Mosè a l'ha dit a Aron: "Dì a tuta ël pòpol ëd j'Israelita: 'Vnì dë 'dnans a Nosgnor, përché chiel a l'ha scotà vòstre plente'".

Ora a l'é rivà che antramentre Aron a parlava a tut ël pòpol ëd j'Israelita e lor a vardavo anvers al desert, la glòria ‘d Nosgnor a l'é manifestasse 'nt la nìvola, e Nosgnor a l'ha parlà a Mosè e a l'ha dije: "I l'hai scotà le plente dj'Israelita. Dije: 'A la sèira i mangereve 'd carn e a la matin i pasiereve la fam con ëd pan. Parèj iv rendreve cont ch'i son Mi, Nosgnor, vòstr Dé'".

A la sèira a son ëvnuie ‘d quaje e a l'han quatà 'l camp, e a la matin un seul ëd rosà a l'era tut d'antorn al camp.  Quand ch'a l'é svaporà ël seul ëd rosà, là 'nt la surfassa dël desert a-i era na sostansa fin-a e sbriàbil, fin-a coma na geilà bianca an sla tèra.

Cand che j'Israelita a l'han vëddula a l'han dit l'un con l'àutr: "Còs é-lo lolì?", dàit ch'a savìo nen còsa ch'a l'era. E Mosè a l'ha dije: "Col-lì a l'é 'l pan ch' ël Signor a l'ha dave da mangé". 

"Sossì a l'é lòn che Nosgnor a l'ha comandà: "Minca na person-a a në deuv cheuje tant ch'a l’é pro për chiel da mangé, la mzura d'un òmer për person-a, conforma 'l nùmer ëd vòstra gent. Ognidun a në deuv cheuje për tuti coj ch'a vivo an sòa tenda".

J'Israelita ha l'han fàit parèj, e a l'han cheuì-ne, chi da pì, chi da meno. Cand ch'a l'han ëmzurà con n'òmer, chi ch'a n'avìa da pì a në restava pì gnente, e chi ch'a l'avìa da meno a në mancava pa. Ognidun a l'ha cheujì lòn ch'a në podìa mangé. Mosè a l'ha dije: "Che gnun a në lassa vansé fin-a a la matin". Lor, nopà, a l'han nen ëscotà Mosè. cheidun ëd lor a l'ha conservane na part fin-a a la matin e a l'ha peui trovalo pien ëd verm e ch'a spussava. Mosè për lòn a l'é 'nrabiasse contra 'd lor.

Anlora a l'han cheuì-ne minca matin, ognidun conforma lòn ch'a në podìa mangé e quand che 'l sol a l'era pì càud a slinguava. E 'l  sest di a l'han cheuì-ne 'l dobi, doi òmer për përson-a, e tùit ij cap ëd la comunità a son ëvnùit a contèilo a Mosè.

Chiel a l'ha dije: "Sossì a l'é lòn che Nosgnor a l'ha dit: 'Doman a l'é 'l temp che minca travaj a l’ha da chité, un Saba consacrà a Nosgnor. Tut lòn ch'i veule cheuse, cheuslo ancheuj; tut lòn ch'i veule beuje, beujlo ancheuj; tut lòn ch'a vansa, butelo da part për vojàutri e goernelo fin-a a la matin". Anlora a l'han butalo da part fin-a a la matin, pròpi coma che Mosè a l'avìa comandà, e a spussava nen e a l'avìa nen dij verm. Mosè a l'ha dit: "Mangelo d'ancheuj, përchè ancheuj për Nosgnor a l'é 'n Saba. Ancheuj i lo trovëreve nen ant ij camp. I lo cheuiereve për ses dì, ma ant ël  setim di, ël Saba, a-i në sarà pa". Ant ël dì ch'a fa set, cheidun a l'é andàit a serchelo, ma a l'ha nen trovane.

Anlora 'l Signor a l'ha dit a Mosè: "Për vàire temp ancora i arfudreve-ne dë scoté ij mè comandament e mie disposission? Vardé, a l'é përchè Nosgnor a l'ha dave 'l Saba che chiel av dà da mangé për doi dì ant  sest di. Che ciaschëdun ëd voi a resta anté ch'a l'é; che gnun a vada via da sò leugh ant setim di". Anlora ant ël  setim di, ël pòpol a l'ha arposà. 

La cà d'Israel a l'ha dàit a costa sostansa 'l nòm ëd mana. A l'era tanme lë smens ëd colànder, a l'era bianca e a savìa coma 'n bëscheuit a l'amel. Mosè a l'ha dit: "Sossì a l'é lòn che  Nosgnor a l'ha comandà: 'Che n'òmer a sìa ampinì 'd mana, butelo dë 'dnans a Nosgnor ch' a sìa goernà për ij vòstri dissendent, parèj ch'a peusso vëdde lòn ch'i l'hai dàve da mangé ant ël desert quand che' i l'hai fave seurte dal pais d'Egit'.

Mosè a l'ha dit a Aron: "Pija 'n vas, ampiniss-lo con n'òmer ëd mana e peuj butlo dë 'dnans a Nosgnor për mostrelo a le generassion ch'a vniran".  Giusta coma Nosgnor a l'avìa comandà a Mosè, Aron a l'ha butalo dë 'dnans a la Testimoniansa për essie goernà. 

Ora j'Israelita a l'han mangià 'd mana për quarant' agn fin-a tant ch'a son rivà ant un pais abità; a l'han mangià 'd mana fin-a ch'a son rivà ai confin ëd la tèra 'd Canan. N'òmer a l'é 'n décim ëd n'éfa.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Surtia