La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Naum/Naum 3


3 

Tristëssa për la sità sanghinaria, tuta na busiardarìa e pien-a ‘d rapin-e, ch’a chita pa ëd lassesse darera ‘d vìtime ‘d sò malfé. Sente soe siflade ‘d foèt, rabel ëd roe e tërpigné ‘d cavaj. Sivalié boronant, bërluse dë spa, ciairòr ëd lanse, ferì an bon nùmer, baron ëd mòrt, cadàver sensa fin: an s'ëd cadàver as peul fin-a antruchesse!

Ël giudissi ‘d Nosgnor contra Ninive 

Ninive, la gran meretris, për soa blëssa e për soe art ëd mascarìa a l’é na magistra d’anciarm! Soe mascarìe chila a-j mostra a tuti e a anciarma tute le nassion! A l’é për lòn ch’i son dventà tò nemis! I lo diso mi, ël Signor dl’Univers. I t’ausserai le veste fin-a an sla facia, i mostrerai a le nassion toa nudità, ai regn  toe vërgògne. 7 It camperai a còl dë mnis, i të svërgognerai, it butrai a la dëspresia. Antlora tuti coj ch’at vëdran as dëstorneran da ti. A diran: ‘Ninive a l’é restà devastà, chi ch’a n’avrà compassion? Andoa ch’as podrà trovesse col ch’a la consóla?’.

L’esempi ‘d Tebe 

Penses-to, Ninive, ch’it ses mej ëd Tebe, sità butà an tra ij canaj dël Nil? A l’é guernà dal fium tut dantorn a chila, ël mar për rampar e j’aque për bastìa. L’Etiòpia e l’Egit a-j dasìo na fòrsa sensa limit. La nassion ëd Put e Lìbia a l’ero an tra ij sò aleà. Pura, ‘dcò chila a l’é stàita deportà e a l’é andasne përzonera. Ëdcò soe masnà a son ëstàite fàite a tòch a le crosiere ‘d tute le stra; e dzora dij sò nòbij a l’han campà le sòrt, e tùit ij sò grand a son ëstàit gropà con ëd caden-e. Ëdcò ti, Ninive, it beivras fin-a a la rasa e it sentiras manché; ‘dcò ti it dovras sërchete na sosta contra ‘l nemis.

La sità ch’a peul nen arziste 

Tute toe fortësse a tomberan. A saran divorà tanme ij fi mur ch’a casco ant la boca ‘d coj ch’a në sopato j’erbo.  Dintra 'd ti, për trope a-i son mach ëd fomnëtte. Le pòrte ‘d tò pais, Ninive, as doerto, tute slargà al nemis; ël feu as mangia le toe bare. Pront-te për l’assedi! Anmagasin-a d’eva! Fà pì fòrte toe difèise! Và a pisté la màuta e ampàstje ‘d mon për arparé ij mur. Ma ‘l feu at divorerà, la spa at craserà.

Na sità dëspopolà 

Ël nemis at mangerà viva tanme j’aliòstre ch’a divoro tùt lòn ch’a vëddo. A-i sarà pì gnun-a manera dë scapé, bele s’it multiplicheras tanme dij scòp d’aliòstre. Ij tò mërcandin a son moltiplicasse fin-a a rivé al nùmer ëd le stèile, ma tanme në scòp d’aliòstre, lor a dëspeujo la tèra e as në vòlo vìa. {{verse|chapter=3|verse=17}Ij tò funsionari a l’ero ‘dcò numeros tanme j’aliòstre ch’as ambaron-o quacià ant le ronze quand che le giornà a son frèide. Ma tanme j’aliòstre ch’as në vòlo vìa quand che ‘l sol as leva, lor a dëspiego soe ale e as në vòlo vìa. A son partìe, gnun a sà andova.

Plenta da mòrt 

Rè d’Assur! Maleur! Coma ch’a son andurmisse ij tò bërgé! Ij tò prinsi as arpòso! Toa gent a l’é sbardlà an sle montagne, e gnun a podrà pì nen buteje ansema. A-i é pa ‘d socors për toa ferìa! Toa piaga a l’é sensa socors. Tuti coj ch’a sentiran ëd toe neuve a s-ciopateran le man për ti. Forse che toa gramissia a l’é nen arvërsasse sensa treva ansima a queidun?

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Naum