La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 14


Geremìa

14

Na suitin-a afrosa an Giuda 

Costa-sì a l’é la paròla che Nosgnor a l'ha adrëssà a Geremìa an ocasion ëd la suitin-a: “Giuda a l'é an deul, ël comersi ‘d soe sità a bëstanta. La gent as campa a tèra disperà. Ël lament ëd Gerusalem a s'àussa vers ëd mi.   J'eminense a mando ij sò servidor a l'arserca d'eva; lor a van a le sisterne, ma a në treuvo nen e a torno a ca con ij sëbber veuid. A son delus e mortificà e as coato la testa con le man. Për via dla tèra chërpà përchè a pieuv pi nen ant ël pais, ij campagnin a son costernà e mortificà e as coato la testa con le man. Fin-a le sërbiate a partorisso ant ij camp e a bandon-o ij sò cit përchè a-i é pì nen d’erba ant ij camp. J'aso servaj as fërmo an sle bëcche e a susnisso l'aria com a fùisso 'd siacaj, ij sò euj as consumo përchè a treuvo pa d'erbagi.

Antlora mi i l’hai dit: “Nòstra gramissia a rend testimoniansa contra ‘d nojàutri. Nosgnor! It prego: antërven pr’ amor ëd tò nòm. A l’é vera: I soma dëstradasse e i soma slontanasse da ti, i l’oma pëccà contra ‘d ti! Ti 't j’ere la speransa d’Israel ant ël temp ëd maleur. Përchè ses-to dventà tanme ‘n romé ch’a passa për nòstra tèra, tanme ‘n viagiator ch’as fërma mach për la neuit? Përchè vories-to esse parèj ëd n'òm sens’ arsorse, coma un guerié ch’a l’ha perdù soe fòrse e ch’a l’é pì nen bon a giuté? Pura, ti it ses an mes a nojàutri, Nosgnor, e noi i anvocoma tò nòm, bandon-ne pa!”.

Parèj a dis Nosgnor a sò pòpol: “Vojàutri av pias tant d’andé dëdsà e dëdlà; ij vòstri pé as fërmo mai pr’ andé a fé lòn ch’a l’é nen bon. Lolì am pias pròpi nen. Im sovnisso bin ëd toa gramissia e i son pront a castighete pr’ ij tò pëccà”.

Nosgnor a proibiss a Geremia ‘d preghé an favor ëd sò pòpol 

Nosgnor a l'ha dime: Prega pa pì për cola gent-lì e për sò boneur. Combin ch'a faso digiun, i sentirai nen soe sùpliche; s’a ofriran d'olocàust e 'd sacrifissi, mi i-j aceterai pa, ma i craserai con la spa e 'l contacc”.

Antlora i l'hai arpijà a dì: “Aidemì Nosgnor! A diso ij profeta: ‘I vëdreve pa la spa, i sufrireve nen për la fam, ma iv concederai na pas completa an cost pais’. 

Nosgnor a l'ha dime: “Ij profeta a l'han preanunsià 'd busiardarìe an mè nòm; coj-lì i i l'hai nen mandaje, i l'hai pa daje 'd comande, mi i l'hai mai parlaje. Av nunsio 'd vision fàusse, d'oràcoj a dzoneus e mach d'impression ëd soa ment. Për sòn ël Signor a dis: Ij profeta ch'a preanunsio an mè nòm, sensa che mi i l'àbia mandaje, e a diso: ‘A-i sarà pa an cost pais nì spa, nì fam!’, e bin, sti profeta a meuireran dë spa e 'd fam. La gent che vojàutri i-j daghe vòstre professìe fàusse a meuireran për la guèra e la fam. Ij sò còrp a saran campà për le stra ‘d Gerusalem e a-i sarà pì gnun a sotreje. Sossì a capiterà a j’òm e a soe fomne, ai sò fieuj e a soe fije. Mi i arvërserai 'nsima a lor ël castigh ch’a mérito”.

Plenta an sla dëstrussion d’ancheuj e ‘d cola ch’a vnirà 

Geremìa, arferissje sossì: “Ij mè euj a pieuvo 'd lerme di e neuit sensa chité, përchè mè pòpol, ij mè car fieuj, a l'é stàit sangià da ‘n gran maleur, da 'n colp mortal. S’i seurto an campagna, i vëddo mach ëd còrp massà da la spa. S’i intro ant le sità, i vëddo ‘d gent ch’a meuir për la fam. Bele 'l profeta e 'l prèivi as na van për  ël pais e a san pa lòn che fan. 

Has-to forsi arpossà d'autut la nassion ëd Giuda, opura it ses nausiate 'd Sion? Përchè has-to frapane tant ch’as vëd pa pì n'armedi për nojàutri? I spetavo la pas, ma la pas a l’é pa vnùa. I spetavo l'ora dla salvassion, ma, varda-lì, mach dë sparm! Nosgnor, i arconossoma nòstra gramissia e la gramissia 'd nòstri pare: i l'oma pecà contra 'd ti. Për  amor ëd tò nòm  chit-ne pa. Fà nen ch'a sia dëspresià 'l tròno 'd toa glòria. Arcòrdte dl’aleansa ch’it l’has stabiilìa con nojàutri. S-ciancla pa! E-lo miraco an tra j'ìdoj dle nassion col che a fà pieuve? O forsi ij cej a pieuvo daspërlor? Ses-to pa ti, pitòst, Signor, nòst Dé? I l'oma fiusa an ti, përchè ch’it ses ti ch’it l'has fàit tut sòn.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Geremia