La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 11


Luca

11

La preghiera dij dissépoj 

Na vira Gesù a l’era a butasse a preghé ant un cert leugh. Cand ch’a l’é rivà a la fin, un dij sò dissépoj a l’ha dije: “Signor, mostrene a preghé coma Gioann a l’ha ‘dcò mostraje ai sò dissépoj”. Gesù a l’ha dije: “Cand ch’i preghe, dì parèj: “Nòst pare, che tò nòm a sia santificà e che tò regn a ven-a bin tòst. Dane minca di ël pan ch’i n’oma da manca. Përdon-a ij nòstri pecà, coma ch’i përdonoma tuti coj ch’a l’han pecà contra 'd nojàutri, e lass-ne nen tombé an tentassion".

Peui a l’ha dije: “Chi sarà-lo col tra ‘d voi ch’a l’ha n’amis ch’a vada da chiel vers la mesaneuit, e ch’a-j disa: ‘Car ël mè amis, imprëst-me 'd pan; përchè a l’é vnù a troveme n’amis ch’a passava da sì e i l’hai gnente da buteje dë 'dnas da mangé’. Buté che collì ch’a l’é 'ndrinta a-j rësponda e ch’a-j disa: ‘Sëch-me nen, përchè mia pòrta a l’é già sarà, e con mie masnà i soma già andàit a deurme; i peuss nen leveme për dete 'd pan’. Iv diso che bin ch’as levèissa për dèjne përchè ch’a l’é sò amis, pura as levrà për motiv col-lì a lo sëcca, e a-j na darà tant ch’a n’avrà da manca. A l’é parèj ch’iv diso: Ciamé e av sarà dàit; sërché e i trovreve, tambussé e iv sarà dovert. Përchè chi ch’a ciama a 'rsèiv, chi ch’a serca a treuva e a-j sarà duvert a col ch’a tambussa.  

Che se na masnà a ciama ‘d pan, sò pare a-j darà-lo salacad na pera? Opura s’a-j ciama ‘d pess da mangé, a-j darà salacad an leu dël pess na serp? Opura, s’a ciama n’euv, a-j darà-lo salacad në scorpion? Donca, se vojàutri ch’i seve gram, i seve bin dé ‘d ròbe bon-e a vòstre masnà, tant ëd pì vòst Pare dël cél darà-lo nen lë Spirit Sant a coj ch’a-j lo ciamo?".

Gesù e ‘l prinsi dij demoni 

Un dì Gesù a l’ha scassà un demòni da n’òm ch’a podìa nen parlé, e a l’é rivà che cand ch' ël demòni a l’é seurtì, l’òm a l’é butasse a parlé, e la gent a l’é restane stupìa. E cheidun ëd lor a l’ha dit: “A l’é për Belsebù, ël prinsi dij demòni, che stossì a l’ha ‘l podèj dë scassé ij demòni”. Ma d’àutri, për butelo a la preuva, a-j ciamavo ch’a-j mostrèissa un segn miracolos dal cél. Ma chiel, conossend ij sò pensé ‘d lor, a l’ha dije: “Un regn qualsëssìa ch’a l'àbia dividusse për na guèra sivil, a va a la ruìn-a. Na famija pien-a ‘d ruse a finiss mach për dividse. Vojàutri i dise che mi i scasso ij demòni për ël podèj ëd Belzebù, ma s’a-i é ‘d division ant ël camp ëd Sàtana e ij sò demòni as fan la guera, coma podrìa-lo sò regn dzurvive? Ma s’i scasso ij demòni për ël podèj ëd Satana, lòn ch’a podrìo dì ‘d vòstri esorcista? Ëdcò lor a scasso 'd demòni, parèj a saran lor ch’av condanran për lòn ch’i l’eve dit. Ma s’i scasso ij demòni për la man ëd Nosgnor, sossì a veul dì ch’a l’é rivà fin-a a vojàutri ël Regn ëd Nosgnor. Cand che n’òm fòrt e bin armà a goerna soa ca, soa ròba a l’é sicura. Ma s’a-i na ven n’àutr pì fòrt che chiel e ch’a lo bat, a-j leva l'armadura che chiel a pensava ch'a l'avrìa guernalo, e a-j pòrta vìa tùit ij sò beni coma soa ladrarìa.

Col ch’a l’é nen con mi, a l’é contra ‘d mi, e col ch’a travaja nen con mi a travaja an efet contra ‘d mi.

L’artorn dlë spirit maléfich 

Në spirit maléfich, cand ch'a seurt da ant n’òm, as na va ant ël desert sërcand d’arpòs. S’a na trova pa, a dis: “I tornerai a mia ca, da la përson-a ch’i na son seurtje. Parèj, a j’artorna e a la trova bin ramassà e soagnà. Anlora as na va për pijesse ansema a chiel set d'àutri spirit, pes che chiel, e a j’intro e a stan lì, ëd manera che l’ùltima condission ëd col òm ansilì a l’é pes che la prima.

Coj ch’a son da benedije 

Ora a l’é rivà, damentre ch’a disìa ste còse, che na fomna an tra la gent a àuta vos a l’ha dije: “Che Nosgnor a benedissa toa mare - la pansa ch’a l’ha portate, e cole pupe ch’it l’has pupà!”. Ma chiel a l’ha rësponduje: “Ch’a sìo benedì pitòst coj ch’a scoto la paròla ‘d Nosgnor e ch’a la buto an pràtica!”.

Ël segn ëd Giòna 

Sicoma la gent as ambaronava, Gesù a l’é butasse a dì: “Sta generassion-sì a l’é grama: am ciama ‘d vëdde un segn miracolos, ma a-j sarà dàit gnun d’àutri segn che col ëd Giòna. Lòn ch’a l’é capitaje a l’é stàit un segn për la gent ëd Ninive, che Nosgnor a l’avìa mandaje. Lòn ch’a càpita al Fieul ëd l’Òm a sarà un segn për costa gent-sì ch’a l’era staje mandà da Nosgnor. Ant ël Dì dël Giudissi, la regina dël pais dël sud as levrà për condané la gent ëd costa generassion-sì, përchè chila a l’era vnùa da l’àutr cap dël mond mach për podèj vëdde la saviëssa ‘d Salomon. Ora a-i é ambelessì cheidun ch’a l’é pì grand che Salomon. Ant ël dì dël giudissi, j’abitant ëd Ninive as levran për condané la gent ëd costa generassion-sì, përchè a la predicassion ëd Giòna lor a l’avìo bin pentisse. Ora a-i é ambelessì cheidun ch’a l’é pì grand che Giòna.

Arsèive la lus 

Ora, a-i é gnun ch’a visca na luserna e che peui a la buta ant un leugh ëstërmà o sota ‘n vas. A la buta pitòst an s’un candlé përchè coj ch’a intro ant la ca a vëddo ‘l ciàir ch’a fà.

Ij tò euj a son tanme na luserna ch’a dà ‘d lus a tò còrp. Se ij tò euj a son bon, ëdcò tò còrp a sarà al ciàir; ma s’a son nen bon, ëdcò tò còrp a sarà ant lë scur. Vardé che la lus  ch’i chërde d’avèj a sia nen, an efet, dë scur. Përchè se tut tò còrp a l’é anluminà, e gnun canton ch’a-i sìa ant lë scur, anlora toa vita antrega a sarà splendrienta, coma cand ch’a ‘n rifletor a l’anlùmina con soa lus.

D’acuse contra ij cap religios 

Damentre ch’a parlava, un Farisé a l’ha anvitalo a disné a soa ca. Gesù a l’é andaje e a l’é butasse a tàola. Ma ‘l Farisé a l’é stupisse che Gesù a l’era nen lavasse le man anans ëd mangé. Ma ‘l Signor a l’ha dije: “Vojàutri ij Farisé i netie la copa e 'l piat mach da fòra e ‘l drinta ‘d vojàutri a l’é pien ëd robarissi e ‘d gramissia. I seve mach dij fòj! Nosgnor, ch’a l’ha fàit ël fòra, ha-lo pa fàit ëdcò 'l drinta? Netié, donca, ël drinta an fasend ëd limòsne ‘d lòn ch’i l’eve, e anlora tut a sarà purificà përdabon!”.

Maleur a vojàutri, ij Farisé, përchè i paghe la décima dla menta, dla ruta e d’ògni sòrt d’erbagi, e i lasse da banda la giustissia e l’amor de Nosgnor. Fé pura tute cole ròbe-lì, ma sensa tralassé le pì ‘d pèis. Maleur a vojàutri, ij Farisé, ch’av pias d’ocupé ij prim pòst ant le sinagòghe e che la gent av fasa ‘d riverense ant ij mercà. Maleur a vojàutri, përchè i seve tanme ‘d tombe stërmà sota la tèra d’un camp: la gent a-i passa ansima e as na rendo nen cont”.

Anlora cheidun dij magister dla Lege a l’ha pijà la paròla e a l’han dije: “Magister, con lòn ch’it dise ti t’ofende 'dcò nojàutri!”. E Gesù a l’ha dije: “Maleur ëdcò a vojàutri, ij magister ëd la Lege, përchè i carie an sla schin-a dla gent ëd fardèj ch’as peudo nen porté, ma vojàutri coj fardej-lì i-j toche nen gnanca con un dil. Maleur a voi, ch’i fabriche dij monument funerari ai profeta ch’ij vòstri antich a l’han massaje! Parèj i mostre ch’i seve d’acòrdi con lòn che loràutri a l’han fàit: ij vòstri antich a l’han massà ij profeta e vojàutri i-j fabriche ‘d monument! A l’é për lòn che la sapiensa ‘d Nosgnor a l’ha dit: ‘Mi i manderai dij profeta e d’apòstoj e a na mass-ran e a na scass-ran’.

A n’arzulta che costa generassion a sarà ciamaje ‘d rende cont dël sangh ëd tuit ij profeta, col ch’a l’é stàit vërsà fin-a da la fondassion dël mond - dal sangh d’Abel, al sangh ëd Zacarìa, ch’a l’é stàit massà an tra l’autar e ‘l santuari. Éh, iv diso che ‘d sicur lolì costa generassion a l'avrà 'dcò da rend-ne cont. Maleur a vojàutri, ij magister ëd la Lege, përchè i porte vìa da la gent la ciav ëd la conossensa. Vojàutri midem i seve nen intraje e i l’eve ampedì che d’àutri a j’intrèisso”.

Cand che Gesù a stasìa për seurte da lì, ai magister ëd la Lege e ai Farisé a l’é vnuje ‘n gran fot e a l’han comensà a provochelo për sërché ‘d gaveje da la boca 'd ròbe për chiel arzigose con l’intension ëd feje dì cheicòsa ch’a lo podèissa compërmëtte e, parèj, ëd podèjlo acusé.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Luca