La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 7


Geremìa

7

Contra le speranse fàusse 

Nosgnor a l’ha comunicà n’àutra paròla a Geremìa. A l’ha dije: “Ténte a la pòrta dl templi dël Signor e proclamje sossì: “Gent d Giuda ch’i ‘ntre për coste pòrte për rendje l’adorassion, stè bin a sente la Paròla ‘d Nosgnor. Sossì a dis l Signor ëd l’Univers: Dé ardriss a vòstra vita e fé lòn ch’a l’é giust, e mi i përmëttrai d seguité a vive an costa tèra. Chité ‘d fideve ‘d coj ch’av gabolo con ëd paròle busiarde ch’a diso: ‘Gnun-e tëmme! Sto-sì a l’é ‘l templ ëd Nosgnor, ël templ ëd Nosgnor, ël templ ëd Nosgnor!’ Se përdabon i deve ardriss a vòstra vita e feve lòn ch’a l’é giust, s’i trateve j’un j’àutri con giustissia, si dësfrute nen ij foresté ch’a vivo antra ‘d vojàutri, s’i crase nen j’orfanin e le vidoe, se an cost leugh i vërse nen ëd sangh nossent, e s’i rende nen l’adorassion a d’àutri dio ch’a sarìo vòsta përdission, Se i bandonereve tut sòn, mi iv farai seguité a sté an ës leugh, ant la tèra ch’i l’hai donà ai vòstri antich për ch’a l’avèisso an comodà për sèmper.

Ma vardeve ‘n pò coma ch’i seve! Iv deve fiusa a ‘d paròle fàusse e busiarde ch'a servo a nen. I robe, i comëtte d’adulteri, i giure ‘l fàuss, i bruse d’ancens ëdnans al dio Baal, i vade dapress a ‘d dio ch’i l’eve mai conossù, e peuj iv n'ancale a vnì ëdnans a mi an cost templi ch’a pòrta mè nòm. Penseve fòrse ch’a sarà cost templ a salveve e ch’i peude seguité a comëtte tute coste abominassion? Penseve forse che cost templi ch’a pòrta mè nòm a peussa dventé na trun-a ‘d malandrin? Sossì a l’é pròpi lòn ch’i vëddo ch’ancàpita ancheuj! I lo diso mi, ël Signor”.

Për lòn, andé mach a vëdde mè leu a Silo, andova che mi i piantava ‘l Tabërnàcol, la tenda ch’a pòrta mè nòm, e consideré còsa ch’i l'àbia fane për motiv ëd la gramìssia d'Israel, mè pòpol. Ëdcò vojàutri i l'eve fàit tut sòn, a dis ël Signor, e mi i l'hai parlave pì ‘d na vira a sto rësguard. Ma voi i l'eve pa scotà! I seve arfudave 'd rësponde quand ch’i l’hai ciamave al pentiment! A l’é parèj che mi i dësblerai ës templi, ch’i l’avìa arvendicà coma ‘l mé, ël templi che vojautri i pense esse vòstra protession. I dëstruerai ës leugh, ch’i l’avìa dàjlo a vojàutri e ai vòstri antich, pròpi com i l’avìa dësblà Silo. Mi iv gaverai da mia presensa, pròpi coma ch’i l’avìa fàit con ij vòstri frej, ij dëssendent d’Efraim.

L’idolatrìa përsistent ëd Giuda 

Peui Nosgnor a l’ha dime: “Për conseguensa, ti, Geremìa, prega pì nen për ës pòpol! Àussa pì nen ëd sùpliche për lor o fame pa d’arceste an sò favor! Dësfend pì nen soa càusa, përchè mi të scotrai nen. Vëddes-to pa lòn che a fan ant le sità 'd Giuda e ant le stra 'd Gerusalem? Ij fieuj a cheujo ël bòsch, ij pare a visco ël feu e le fomne a ‘mpasto la farin-a për pronté ‘d fogasse e fene don a l'Argin-a dël cel. Lor a fan ëdcò ‘d libassion a d'àutri dio. E tut lolì a smija che lor a lo fan mach për oféndme. L’ofèisa, contut, a l’é nen a mi ch’a la fan, ma a lor meidem, an onta ‘d lor! Parèj, a dis ël Signor Dé, mi i sveuiderai mia fùria e mia 'ndignassion an ës leugh. Soa gent, bestie, erbo e mësson a saran consumà dal feu ‘d mia ira, e col feu-lì a podrà pa esse dëstissà”.

Ël Signor dl’univers, Dé d’Israel, a dis al pòpol ëd Giuda: “I peule pro andé anans e giunteie 'd carn a vòstri olocàust e a cola dj'àutri sacrifissi: mangé ëdcò cola! Pensé bin a lòn ch’iv diso: L’ora che mi i parlava ai vòstri antich apress d’avej portaje fòra da l’Egit, a l’era nen mach ëd comandament ch’a riguardavo j’olocàust e ij sacrifissi. I l’avìa dije ‘dcò e bin ciàir: Scoteme! Se vojàutri im ubidisse mi i sarai vòst Dé e voi i sareve mè pòpol. I l’eve da comporteve precis coma ch’i l’hai divlo mi, e tut a ‘ndrà bin për voi”. Mach che a l'han nen scotame e a l'han pa dame da ment. Lor a seguitavo a vive conform a l'ostinassion ëd sò cheur gram. Nopà d’andé anans an sla stra dl’ubidiensa, a son tornà ‘ndré. 7Dal temp che ij vòstri antich a l’ero surtì dal pais d’Egit fin-a al dì d’ancheuj, mi i l’hai mai chità ‘d mandeve ij mè servitor, ij profeta, për parleve. Pura, voi i l’eve nen scotame e pa dame da ment. I seve dventà ‘d teston, i seve vnùit fin-a pes dij vòstri grand”.

Peui Nosgnor a l’ha dime: “Ti dije pura tute ste paròle, ma lor a të scotran pa; ciàmje, mach che lor at rëspondran nen. Antlora it-j diras: ‘Costa-sì a l'é la gent ch'a ubidiss pa a la vos dël Signor sò Dé, nì che aceta la coression. La fedeltà a l'é dësparìa e la vrità a pairo gnanca pì ‘d professela. Parèj, pòpol dë sta nassion, comensa pura a porté ‘l deul. Taja toa cavijera d’òm sacrà a Nosgnor e campla via. Anton-a na plenta 'd deul ansima ai leugh àut, përchè 'l Signor a l'ha pijà la decision d’arpossé e ‘d chité costa generassion, ch’a l'é oget ëd soa ira!”.

Nosgnor a dis: “I l’hai arpussaje përchè ‘l pòpol ëd Giuda a l’ha fàit lòn ch’a l’é mal ai mè euj. A l’han butà ‘n pé d’ìdoj abominèivol ant ël templi ch’a pòrta mè nòm e a l’han antamnalo. A l’han edcò fabricà dij santuari ant un leu ciamà Tofet ant la Comba ‘d Ben Hinom për brusé ant ël feu coma dij sacrifissi ij sò fieuj e fije, na ròba ch’i l’avìa mai gnanca sugname ‘d comandeje! “Alora atension!”, a dis Nosgnor, “A vnira ‘l dì che cola mnisera as ciamrà pa pì Tofet, nì valada 'd Ben Hinom, ma comba dël Masel. Antlora as sotrà a Tofet, fintant ch’a-i sìa pì nen pòst për gnun. Apress ëd lòn, ij cadàver ëd cost pòpol a saran abandonà an sël terèn e a vniran da mangé për ij voltor e për le bes-cie servaje, e a-i sarà pì gnun ch’a-j scasserà. 7:34  Mi i farai chité ant le sità 'd Giuda e ant le stra 'd Gerusalem ij crij ëd gòj e la vos dl'argiojissansa, la vos ëd lë spos e dla mariòira, përchè 'l pais a sarà ardovù ant un desert.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Geremia