La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 17


Giòb

17 

Mè spirit a l’é stàit giumai dël tut crasà; ij mè di as dëstisso, a më speta mach pì la tomba. Ëd gent ësbefiosa am ëstasìa dantorn e mi i vnisìa esse sò tir a sègn për lor. I vardo con che amarëssa lor a pijo piasì ‘d provocheme 'd manera sarcàstica. 

A l’é mach ti, Nosgnor, ch’it podrìe dësfende mia nossensa përché ch’a-i é gnun d’àutri ch’as leva an mia difèisa. An efet ti ‘t l’has sarà soa ment ëd lor tant che gnun am comprend. Lassa pa, contut, ch’a sio lor a vagné! A sarìo dispòst fin-a a tradì ij sò amis a lor vantagg: che ij sò fieuj a vado a stanté ‘d fam!

A l’é parèj che mi i son dventà n’oget ëd facessie dla furfa; lor a më scracio an fàcia. Për ël tant pioré ij mè euj a son anflasse; i son mach pì n’ombra ‘d lòn ch’i j’era na vira. Cand ch’am vëddo ij giust a resto ambajà, e ‘l nossent a resta conturbà l’istess che l’émpi. ma peuj ël giust a tira drit për soa stra, e coj ch’a l’han le man polide as ansuperbisso sèmper ëd pì.

Anticipassion ëd la mòrt 

Sah, vnì torna tùit ambelessì, vedoma s’i l’eve d’argoment ch’a sio mej ëd prima ! Contut, i sai che mi i troverai pa un savant an mes ëd vojàutri. Ij mè di a son passà, dësvanì ij mè but, j'anvìe 'd mè cheur. 

Costa gent a cambia la neuit ant ël di: la lus - lor a diso - a l'é pì davzin-a dël top. S’i l'hai speransa an cheicòsa, e bin, la tomba a l'é mia ca e ant jë scurità i slargo mè giass. I-j crijo a la putrefassion: It ses ti mia mare! E ai verm: I seve vojàutri ij mè frej e seure! 

Andova ch’a l’é finìa mia speransa? E chi vedra-lo mai mè boneur? Forsi a caleran con mi ant la tomba, opura i robateroma ansema ant la poer!

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob