La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giudes/Giudes 5


Liber dij Giudes

5

Càntich ëd Débora 

An col di-lì, Débora e Barach, fieul d'Abinoam a l'han antonà cost cantich ëd vitòria: 

“Quand a Israel a son arviscolasse ij sò capitani, ël pòpol a l’é presentasse volontari! Ch’a sia benedì Nosgnor! Sté a sente, voi ch’i seve ‘d rè! Fé atension, voi ch’i seve ‘d sovran! Mi i canto an onor ëd Nosgnor, i faso ‘d mùsica për Nosgnor, Dé d’Israel.

Nosgnor! Quand che ti ‘t surtìe da Seir, quand che ti ‘t vnisìe anans trionfant për le vàude d’Edom, la tèra a tërmolava, ij céj a frissonavo e le nivole as ëslinguavo tanme d’eva. Dëdnans a Nosgnor a le montagne a l’é vnuje ‘n frisson, ëdnans a ti, Dé d’Israel, bele parèj dël Sinai! 

Al temp ëd Samgar, fieul d'Anat, ant ij di dle carovan-e 'd Iael, le stra a l'ero dzerte; ij viagiator a ciapavo ëd vieuj stërmà. Ij guerié a l’ero ràir, a l’ero na rarità an Israel, fin-a ch’i son seurtije mi, Débora, fin-a ch’i son seurtije mi, mare d’Israel. Quand ël pòpol a l’era sernusse d’àutre divinità, é-lo ch’as trovava ‘n combatent an sità? Nò, as ës-ciairava nì në scu nì na lansa an tra ij quarantamila d'Israel!

Mè cheur a l’é con vojàutri, cap dël pòpol, e con ij volontari generos dla nassion! Ch’a sia benedì Nosgnor! Canté, vojàutri ch’i monte ‘d sòme rosse, astà dzora 'd valdrape, e vojàutri, ch'i marce për le stra! Con na vos pì fòrta che cola dj’arcé, la gent a canta da para dj'abeivor le vitòrie ‘d Nosgnor, lòn che për grassia a l’ha compì Nosgnor, la liberassion ch’a l’ha acordà a Israel. Antlora ‘l pòpol ëd Nosgnor a l’é calà a le pòrte dle sità. 

Dësvijte, Débora, dësvijte! Dësvijte e taca na canson! Auss-te Barach! Ciapa coj ch’a l’avìo ciapate, ò fieul d’Abinoam! Antlora coj ch’a l’avìo rëspondù a l’apel ëd guèra a son calà për giontesse ai vajant e ël pòpol ëd Nosgnor a l’é calà an camp për otnì mia vitòria contra ij guerié cananita. 

A son ëvnù da Efraim coj ch’a son ëd la sëppa d’Amalech. Dapress a-j andasìa Beniamin, tò frel, con ij sò soldà. Da  Machir ij sò cap a son acorù, e da Zabulon coj ch’a pòrto ‘l baston ëd comand. Ij cap d’Issacar a stasìo con Débora; j’òm d’Issacar a sostnìo Barach. A son ëstàit mandà ‘nt la val sota ‘l comand ëd Barach. An tra ‘l clan ëd Ruben, tanti a j’ero antërdovà. Për che motiv ses-to restà an tra jë strop mach për sente ij bërgé ch’a son-o soe flute? An tra ij clan ëd Ruben a-i ero ‘d gran discussion! Ghilead a përdìa sò temp dë ‘d là dël Giordan, e Dan, përchè as na stasìa an sij sò vassel? Aser a restava an sla rivera dël mar e as na stasìa chiet ant ij sò pòrt. Tutun, Zabulon a l’era na gent pronta a dësfidé la mòrt, përparèj ëd Neftali, an sle colin-e dël pais.

Donca, a son rivaje ij rè; ij rè ‘d Canan a son ëslansasse a l’atach an Tanach davzin a j'àque 'd Meghido, ma l'argent avosà a l'é pa stàita na pijàita 'd lor. Le stèile a l’han combatù dal cél, d'andova ch'a l'ero, a l'han assautà Sìsera! A son ëstàit ësvërsà da la buria dël Chison: turbijos torent, st'arianass dël Chison! Taca con fòrsa, ànima mia! An col moment a l'é sentusse 'l galòp dij cavaj fugitiv: ij sò guerié a coro, a coro!

“Ch’a sìa maledìa la sità ‘d Meros!”, a dis l’àngel ëd Nosgnor, “ch’a sìa maledìa; ch’a sio maledì ij sò abitant përchè a son pa vnùit a giuté Nosgnor, a giuté Nosgnor con ij sò eroe. Ch’a sìa benedìa, an tra tute le don-e, Iael, la fomna d’Eber ël Chenita. Chila a dovrìa esse la pì arcompensà an tra le fomne ch’a vivo sota le tende! Sisara a-j ciamava d’eva e chila a l’ha daje ‘d làit, a l’ha smonuje la quajà ant la san-a dij nòbij. Apress, con la man ëd mancin-a a l’ha ciapà ‘n pichet e con un massuchèt da ovrié an soa man drita a l’ha frapà Sisera e a l’ha s-ciapaje ‘l cupiss and përtusandlo travers ël pols ëd la front. Chiel a l'é angrignasse an tra ij pé 'd Iael, a l'é tombà, a l'é dëstendusse an tra ij pé 'd Jael, a l'é gombasse, a l'é robatà; ant ël pòst andova ch'a l'era piegasse: ambelelà a l'é cascà mòrt. La mare 'd Sisera a vaitava da la fnestra, e a l'é butasse a brajé darera dla gelosìa: “Përchè sò chèr tarda-lo a rivé? Për che motiv ij sò chèr a van tant dosman?”. Le pì savie ‘d soe dame a l’han rësponduje e 'dcò chila a l’é torna disse daspërchila: “Sicura, a l'avran trovà da pijé ‘d botin, a partageran na fija, doe matòte a pr'un. Vestimente colorà për Sisera, na pijàita 'd color brodà; na vesta variolà a doi ricam, ladrarìa 'd guera për mè còl…”. Ch’a vado a meuire tuit parèj ëd Sisara, ij tò nemis, Nosgnor! Ma che coj ch'at veulo bin a sio parèj dël sol, cora ch’a sponta con tut sò splendrior”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giudes