La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 38


Isaia

38

La maladìa e la varigion d’Esechìa 

An coj di-là, Esechia a l'é stàit frapà da na maladìa mortal. Isaia, ël profeta, fieul d'Amos, vnùit a trovelo, a l'ha dije: “Nosgnor a dis përparèj: ‘Daje ardriss a toa ca, përchè ti 't ses lì lì për meuire, it survivras pa!”. Esechia, anlora, a l'é virasse con la facia contra la muraja e a l'ha pregà Nosgnor parèj: “It në prego Signor. It në vise che i l'hai marcià 'dnans a ti an vrità e con tut ël cheur, e i l'hai fàit lòn che at pias vëdde”. Peui chiel a l’é s-cionfà a pioré ‘d lèrme mère.

Antlora la paròla 'd Nosgnor a l'è stàita adressà a Isaia. A disìa: “Vaje a dì a Esechia: ‘Nosgnor ël Dé ëd tò grand David a dis parèj: ‘I l'hai scotà toa preghiera, i l'hai vëddù toe lèrme. I giontrai quindes ani a toa vita. Mi 't libererai, ti e Gerusalem, dal podèj dël rè d'Assiria, e i farai scu a costa sità’. E cost-sì a sarà ‘l segnal da la part dël Signor ch’a preuva che chiel a farà giusta com a l’ha promëttù: ‘Mi i vad a fé torné andaré ij gré d'ombra che 'l sol a l'ha calà an sjë scalin ëd la camra àuta d'Acas: des gré andaré’”. E 'l sol a l'ha arculà 'd des ëscalin, an sij gré ch'a l'avìa marcà an sla solaria.

Càntica ‘d grassie d’Esechìa 

Cora che Rè Esechìa a l’é stàit peui bin, a l’ha scrivù cost salm:

“Mi i l'avìa pensà: ant ël mesdì dij me di, im na vad a le pòrte dël mònd dij mòrt. É-lo ch’i sarai privà ‘d lòn ch'a-i resta dij me agn? Mi i disìa: I vëdrai pa pì Nosgnor an sla tèra dij vivent. Mai pì i vëdrai ij mè amis o sarai con coj ch’a vivo ant ësto mond. Parèj dla tenda d'un bërgé, mia ca a l'è tirà via e tramudà leugn da sì; parèj d'un vestiari da tëssior mia vita a l'é anrolà fòra. As taja da mi l'ordiura: dal di a la neuit ti 't fase mia fin. I l'hai sperà fin-a a matin; parèj d'un leon Chiel a l'ha sfrisà ij mè òss, da la matin fin-a a la neuit ti 't l'has fàit mia fin. Përparèj ëd na rondolin-a mi i l'hai tërlì, i l'hai tubà parèj d'un colombòt, mè euj a peulo pa vëdde j'autësse. Signor, i son tribulà, rëspondme. Coma che i-j parlerai përchè ch'am rësponda? I andrai anans ëd tùit ij mè agn, ant l'ameiror ëd mia ànima. Nosgnor! Toa dissiplina a l’é bon-a, përchè a men-a a la vita e a la salute. Ti ’t l’has stabilì torna mìa salute e it l’has përmëttù ch’i vivèissa! Vardé, mè ameiror as vira an bin-esse! it ses ti che 't l'has preservà mia ànima da la tampa dël nen, ti it l'has campà daré ëd ti tùit ij mè pecà. Dabon, ij mòrt a peudo nen laudete; lor a peudo pa alvé soa vos a canté ‘d làude. Coj ch’a calo ant la tomba a peudo pì nen ësperé an toa fidelità. Mach coj ch’a vivo a peudo laudete coma che i faso mi ancheuj. Minca na generassion a conta a l’àutra ‘d toa fidelità. Pénsje mach! Nosgnor a l’é stàit pront a varime! Mi i canterai soe làude con dë strument minca dì ‘d mìa vita ant ël Templi ‘d Nosgnor”.

Isaìa a l’ha dit ai servitor d’Esechìa: “Ciapé ‘n papin ëd fì e butelo an sla ferìa e Esechìa a varirà”. E a l'ha dit Esechia: “Cola a l'é la marca ch'am farà monté a la ca 'd Nosgnor Dé?”.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Isaia