La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/1Cronache 29


1 Crònache

29

Donassion për la fàbrica dël Templi 

Parèj, Rè David a l’é virasse ‘nvers a la ciambreja ‘ntrega e a l’ha dit: “Mè fieul Salomon, ël sol che Dé a l'abia sernù, a l'é ‘ncora giovo e sensa esperiensa, antramentre che 'l travaj da fé a l'é motobin amportant, për ël motiv che a l'é pa për n'òm che as và a constrùe un palass, ma për Nosgnor Dé.Për lòn che am rësguarda, mi i l'hai consacrà tùit ij mè sfòrs a pronté l'òr, l'argent, ël bronz, fer e bòsch për tut lòn che a serv a drissé con vàire materiaj ‘l Templi ‘d mè Dé. I l'hai dcò preparà pére 'd cornalin-a e pére 'd vaire valor, pére pressiose e 'd tùit ij color, tute sòrt d' angivaje e blòch bondos ëd marm biancon.

E ora, për motiv ëd mia devossion al Templi ‘d mè Dé, mi i faso don për soa costrussion ëd tut lòn che i l'hai 'd pì pressios an òr e argent, dla mia proprietà, an pì 'd tut lòn ch’i l'hai prontà për ël Santuari. A-i son an mie riserve sent tonelà d'òr pur d'Ofir e dosentesinquanta tonelà d'argent pur për cuaté le paréti dle costrussion. Cost òr e cost argent a son destinà a tut lòn che a l'ha da esse d'òr o d'argent, visadì: j’euvre dj'artisan. Al moment present, chi è-lo an tra 'd voi che a voreissa dé con bon-a volontà e 'd manera generosa ij sò present për Nosgnor?”.

Antlora ij cap ëd famija e dle tribù d'Israel, j'ufissiaj 'd "milen-e" e "centen-e" e ij responsàbij carià dj'afé dël re a son smonùsse volontari. Lor a l'han daje a l'euvra dël Templ sinch-mila talent d'òr, desmila "monede 'd Dario", desmila talent d'argent, disdeutmila talent ëd bronz e sentmila talent ëd fer. Coj che a son artrovasse 'd cafassin a l'han daje a Iechiel, ghersonita, përchè a fusso deposità ant ël tesòr dël Templ. La gent a l'ha argiojì për soa generosità, përchè j'oferte a l'ero faite a Nosgnor con cheur genìt; ëdcò re David a l'ha avune motobin gòj.

David a fà n’orassion ëd làude 

Anlora David a l’ha laudà Nosgnor a la presensa ‘d tuta la ciambrèja. A l’ha dit:

"Ch’it sie benedì, Nosgnor, Dé ‘d nòstr antich Israel, ora e për sèmper! Toa, Nosgnor a l'é la grandëssa, la potensa, la glòria, lë splendrior e la majestà, përchè tut, ant ij cej e an sla tèra, a l'é tò. Signor, tò a l'é 'l regn; ti 't àusse sovran ansima a tute le còse. Da ti a rivo la richisia e la glòria; ti 't ses padron ëd tut; drinta toa man a-i è fòrsa e potensa; da toa man a-i riva'l podej 'd fé tut frem e d'agrandilo. 

Ora, Nosgnor, noi 't ringrassioma e laudoma tò nòm glorios! Ma chi son-ne mi, e chi é-lo mè pòpol da podèj mai fete don ëd cheicòsa? Tut lòn ch’i l’oma a l’é vnùit da ti, e nojàutri it doma mach lòn che ti ‘t l’avìe prima dane! Nojàutri i stoma sì mach për un moment coma ‘d visitator e ‘d foresté an ës pais parej dij nòstri grand quand a l'ero ramingh. Nòsta vita an sla tèra a l'é tanme n'ombra, destinà tòst a dësparì.

Nosgnor nòst Dé! Fin-a tut ël material ch’i l’oma ‘mbaronà për edifiché un Templi për onoré tò nòm sant a riva da ti! Mach ti't në ses padron. I sai, mé Dé, che ti 't preuve ij cheur e che ti ‘t argiojìsse quand ti’t-i trove l’onestà. Mi con cheur genit, i l'hai smonù ëd cheur tut sòn. Ora i vëddo tò pòpol ambelessì portete d’oferte con gòj.

Nosgnor, Dé d'Abraham, d'Isach e d'Israel, ij nòstri antich! Fà che tò pòpol a veuja sèmper fete ubidiensa. Fà che sò amor për ti a cangia mai. A Salomon mè fieul daje un cheur sincer përchè a guerna ij tò comand, ij tò precet e decret, ch’a peussa fé tut sòn e a buta ‘n pé cost Templi, che mi già i l’hai preparane ij materiaj da costrussion”.

Peui David a l'ha dije a tuta la ciambreja: "Dun-a, benedì Nosgnor vòst Dé!". E tuta la ciambreja a l'ha benedì Nosgnor, ël Dé dij sò grand; a son anginojasse e prostërnasse dëdnans al Signor e al rè.

Sucession ëd Salomon e mòrt ëd David 

Ël dì apress a l'han ësmonù 'd sacrifissi a Nosgnor e a l'han brusaje d'olocàust: mila bocin, mila moton, mila babero con tute soe libassion, oltra che vaire sacrifissi për tuta Israel. A l'han mangià e beivù ‘dnans a Nosgnor an col di con manifestassion d'argiojissansa granda. A l'han torna proclamà rè Salomon, fieul ëd David, a l'han onsùlo, sacrandlo a Nosgnor tanme cap, e a l’han ëdcò consacrà Zadòch coma sacerdòt.

Parèj Salomon a l'é stasse an sël tròno 'd Nosgnor tanme re al post ëd David sò pare; a l'ha prosperà e tuta Israel a l'é sogetasse a chiel. Tuti j'ufissiàj, ij guerié vajant e dcò tùit ij fieuj 'd re David a son sotmëttusse a re Salomon. Nosgnor a l'ha esaltà Salomon an facia a tuta Israel e a l'ha daje në splendrior ëd regn, che gnun anans ëd chiel, an Israel a l'avia mai avù.

Mòrt ëd David e somari ‘d sò regn 

David, fieul ëd Iesse, a l'avia regnà dzura 'd tuta Israel. La durà 'd so regn ansima a Israel a l'era staita 'd quarant agn: an Ebròn a l'avia regnà set agn e an Gerusalem trantetré. A l'é mòrt motobin vej, arpatà d'ann, ëd richëssa e 'd glòria. A sò post sò fieul Salomon a l'é vnùit a esse rè.

Lòn ch'a l'ha fait re David, dal prinsipi a la fin, a l'é scrivù ant ël lìber dël profeta Samuel, ant ël lìber dël profeta Natan e drinta 'd col ëd Gad; con tuta la stòria 'd sò regn, ëd soa potensa e 'd lòn ch'a l'é ancapità ant ij temp ëd soa vita, an Israel e an tuti ij regn dj'àutri pais.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Cronache