Anònim/L'elefant, ël lapin e ij doi rat
Artorn a la tàula

L'elefant, ël lapin e ij doi rat 
(conta d'Àfrica)

S'a-i era un lapin content ant ël mond, a l'era pròpe ës lapin-là: slongà còmod ansima a sò lét da marinar, j'euj mes sarà, a sugnava pasi a dij camp ëd caròte e ëd rave, cand che ël cel a l'é cascaje an sla testa. A dì la vrità, a l'era nen ël cel, ma ij cop ëd soa ca.
Ël fùlmin? Un taramòt? A l'é pressipitasse fòra e a l'ha arvirà j'euj.
A l'era gnente d'àutr che l'elefant che a fasìa na cujìa an sij ceresé dël lapin, setà an sij cop ëd soa ca.
- Scota, gròss balord, sas-to ch'it ses quacià su mè cop?
L'elefant, tut consentrà su soa rafa, a l'ha gnanca rësponduje. Antlora ël lapin a l'é butasse a crijeje al pachiderma tuta sòrt ëd ròbe motobin dëspiasose, coma costa-sì:
- Sas-to che da banda ëd ti l'ipopòtam a l'é na liòla, botalon con la tromba?
L'elefant a l'ha finì për anrabiesse.
- Lapin, t'am das fastudi a j'orije, ch'i l'hai grande. S'it séghite, a l'é ansima a ti ch'im setërai.
- Maladret 'me ch'it ses? a l'é butasse a rije ël lapin.
E a son andàit anans a bustichesse, un barend, l'àutr con ij sò cit vers. J'animaj ëd la savan-a a l'avìo formà un sercc dantorn a lor e a pioravo dal rije.
Tuti, gavà ël granduch, ch'a l'avrìa bin vorsù deurme. A l'é antlora butasse antrames ël lapin e l'elefant:
- Monsù, a venta fela finìa. Iv propon-o ëd rangé ij vòstr cont an batend-ve an duel.
L'elefant a l'ha fàit un gròss soris. Valà na solussion ch'a j'andasìa bin coma un guant. Costa cita bala 'd pluch a l'avrìa nen arzistù tant temp a soe piòte stragròsse. Ma ël lapin a l'é nen lassasse dësmonté.
- Va bin, a l'ha dit. E i vëdroma chi ëd noi doi a l'avrà la dariera paròla.
Ël granduch a l'ha decidù le régole dël duel.
- I l'avreve drit a tre atach a pr'un, monsù. Ël prim ch'a scapa o ch'a sërca ëd filess-la a sarà diciairà batù.
A l'é tirasse a sòrt për decide ël prim atacant. A l'é stàit ël lapin. A l'é avzinasse a sò aversari, con l'euj malissios.
- Avèj nen peur. It crasërai pa, it farai mach un pòch ëd gatij a la probòssida.
E a l'ha tirà fòra da soa sacòcia un rat minùscol, ch'a l'é fasse stra ant ël nas dël mastodont.
Ël gròss animal a l'ha sopatà la testa, sbaruvà. Përchè si j'elefant a l'han peur nì dla tigr, nì dël rinoceront, ij rat a l'han ël don ëd feje rampié an sj'erbo!
- Speta! a l'ha grignassà ël lapin. A l'era mach ël prim atach. Valà ël second!
E a l'ha campà su sò rival n'àutr rat, ch'a l'é andàit a fichesse ant un-a 'd soe gròsse orije. A l'era tròp! L'elefant a l'é scapà con maladrëssa, an barend coma s'a l'èisso versaje dl'eva bujenta an sla coa.
Ël granduch a l'é nen dasse la pen-a ëd proclamé ël vinsitor. Tuti j'animaj ëd la savan-a a l'han festegià ël trionf dël lapin, ch'a l'é tornà pasi a sò sugnèt. Mai pì a l'ha arseivù la vìsita ëd l'elefant e ëd sò gròss daré.

Leteratura piemontèisa
Pròsa
Anònim