La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 54


Isaia

54

Glòria ant l’avnì ‘d Gerusalem 

Crija 'd gòj, fomna stéril, ti che it l'has mai catà ‘d masnà! Canta 'd salm, argiojiss, ti che it l'has pa mai partorì! Përchè vàire a saran ij pcit dla fomna desolà, pì che ij fieuj dla marià, a dis ël Signor. “Slarga lë spassi ëd toa tenda, slonga 'l ridò ëd toe bënne che at fà da sosta, sensa fé economia; scursa pa tò soastr, arfòrsa toe stache. Përchè ti të slargheras a mancina e a drita. Ij tò fieuj a conquisteran ëd nassion e it të staras an sità ch’a j’ero stàite bandonà. Gnun-e tëmme, përchè it patiras pa pì d'onta; pa pì la pau, përchè ti 't saras pì nen umilià; përchè it dësmentieras la vërgògna 'd toa gioventura e it n'aviseras pa pì d’esse stàita bandonà tanme na vidoa. Përchè tò marì a sarà adritura ‘l Creator; sò nòm a l’é ‘l Dé dl’univers. A l’é chiel tò Redentor, ël Sant d’Israel. Chiel a sarà ciamà “ël Dé dla tèra antrega”. Parèj ëd na fomna bandonà, magonà, Nosgnor as n'avisrà 'd ti. L'hai-ne forsi d'arpudié la sposa 'd mia gioventura? A dis ël Signor. Për pòch temp i l'hai chitate e con gran misericòrdia it arpijerai torna. Ant un moment ëd flin-a, i l'avìa stërmà mia fàcia da ti, ma con misericòrdia eterna i l’avrai pietà ‘d ti, a dis ël Signor, tò Redentor”.

Përchè sòn a sarà parèj dij temp ëd Noé: coma che i l'avìa giurà che l’eva a l’avria mai pì quatà la tèra, adess i faso ‘l giurament che mai pì mia flin-a as anvischerà contra ‘d ti e it castijerai pì nen. Përchè le montagne a podrìo fin-a droché e le colin-e tramblé, ma mia misericòrdia at vnirà mai a manché e mia aleansa 'd pas as bogerà pa pì da ti, a dis ël Signor ch'at consola”. 

“Dësfortunà, batùa da burie e pa confortà: i son an camin che it butrai torna ‘n pé coma na sità fàita ‘d pere pressiose e toe fondassion a saran ëd safir. I farai toe tor con ëd rubin, toe pòrte 'd dorin, e tute toe muraje ‘d pere pressiose. Tùit ij tò fieuj a dventeran ëd dissépoj dël Signor e granda a sarà la pas dij tò fieuj. Ti’t saras al sicur sota ‘n govern giust e drit. Ij tò nemis as në restran lontan da ti. Ti ‘t vivras an pas e lë sparm as avzinerà pì nen a ti. Varda, s'a-i sarà na guèra, a sarà pa për mia volontà. Col ch'at agredirà a tomberà dë ‘dnans ëd ti. 

Varda, mi i l'hai creà 'l fre che con ël sofi dla fòrgia a arvìscola ij carbon e con sò travaj a fà d'arme ‘d dëstrussion e a l’é mi ch’i l’hai creà j’armeje ch’a fan ëd devastassion. Tute j'arme molà contra 'd ti, contut, a serviran a nen, minca na lenga che at acuserà an giudissi a starà ciuto. Costa-sì a l’é l'ardità ch’a toca ai servent dël Signor. A l’é mi ch’i garantisso soa vitòria ‘d lor. Mi, ël Signor, i l’hai parlà”.

 
Bibia
Testament Vej
Isaia