Genio Aimone/Ragg ëd lun-a
Artorn

Ragg ëd lun-a 
Stèile che luse an cél,
mandeme 'n ragg ëd lun-a,
ch'a sìa 'l ragg pì bel.

I deurberai j'ëscur
për felo intré 'ntëcò
a 'nluminé sti mur.

për ten-e companìa
a n'òm restà tròp sol
co 'l ciàir dla soa magìa.

Se peui na mande doi,
mi, dzora sto binari,
i marcërai vers voi.

Passand ant ël grand veuid,
montand vers l'infinì,
travërserai la neuit;

e fòra d'ògni sguard
i riverai sla sela
che lun-a a fà al prim quart.

Peui, con mia fantasìa,
i biautërai la 'nsima,
an costa neuit squisìa.

Genio Aimone
Poesìa
Leteratura piemontèisa