La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Geremia/Geremia 10


Geremìa

10

Ël Signor ch’a viv e j’ìdoj 

Gent d’Israel, scoté la paròla che ‘l Signor av adressa! Nosgnor a dis: “Copié nen lòn ch’a fan j’àutre nassion: lor a studio le stèile për savèj lòn ch’a-j riserva l’avnì. Abie nen tëmma ‘d cole predission, bele se lor a n’han tëmma. Përchè la religion ëd cola gent a l’ha gnun valor. Lor a tajo n’erbo ant ël bòsch, n’arté a lo travaja con ël piolèt e na fà n’ìdol. A lo soagno d’òr e d’argent e peuj a lo fërmo con ëd ciò e ‘l martel për ch’a robata nen a tèra. Cost’ìdoj a son tanme boatass ant un camp d’angurie: a san pa parlé e a toca porteje për ch’a marcio nen. Avèjne pa tëmma përchè a peulo fé ni mal nì bin.

I disìa: “A-i é gnun ch’a sìa tanme ti, Nosgnor, ti it ses maestos e granda a l'é la potensa 'd tò nòm. Tùit a dovrio rend-te onor, Rè dle nassion. Sòn at ëspeta përchè, tra tùit ij savi dle nassion e an tùit ij sò regn, a-i é gnun ch’a të smija.

La gent ëd cole nassion a l’é pròpi fata e fòla; la scòla dj’ìdoj a-j rend dur coma ‘d sabòt. Për quaté coj ìdoj lor a van a pijé d’argent batù e laminà da Tarsis e òr d'Ofas. A-j buto fin-a adòss ëd vestimente ‘d porpra e scarlat. Tut lolì a l’’é ‘l travaj ëd carpentié e d’oréfiss; a son la produssion d'artista vajant.

Nosgnor a l'é ël Dé ver, chiel a l'é Dé viv e Rè etern; la tèra a tërmola quand che Nosgnor a l’é 'ndignà; ij pòpoj a 'rzisto pa a sò furor. “Vojàutri, l pòpol d’Israel, i direve a cole nassion: “Ij dio che a l'han fàit ël cel e la tèra a spariran da la tèra e da sota 'l cel”. Chiel a l'ha forgià la tèra con potensa, a l'ha fërmà 'l mond con sapiensa e a l'ha slargà ij cej con anteligensa. J'eve dël cel a bërbòto a l'arson ëd soa vos. Chiel a fà monté le nìvole dal finagi ëd la tèra, a fà la lòsna për la pieuva e a manda fòra 'l vent da soe arzerve. Tuti coj idolatra as proveran stupid e gnorant. Tùti coj oréfiss a l’avran onta ‘d soe euvre ‘d lor, përché le mistà ch’a fàbrico a son mach ëd fàusse rapresentassion. An coj idoj a-i é gnun ëspirit. A l’han gnun valor: quand ch’a vnirà ‘l tempo dël giudissi a saran dësblà. Nen parèj a l'é col che a l'é l’ardità dij dissendent ëd Giacòb, përchè a l’é chiel ch’a l’ha creà l'univers e Israel a l'é ‘l pòpol che chiel a reclama coma soa ardità. Chiel a l’é conossù coma “ël Signor ëd l’Univers”.

Gerusalem assedià 

Gent ëd Gerusalem! Andé a buté ‘nsema via vòstra ròba e pronteve për andev-ne dal pais, përchè a vniran tòst a buté l’assedi a la sità. Nosgnor a dis përparèj: “Vardé, mi i vado a sbardlé vòstra gent lontan da costa tèra. I la farai tant tribulé ch’a sentiran bin tut ël pèis ëd mia ira”.

Mi i crijava e disìa: “Maleur a mi! Che ruin-a! Mia fërleca a variss pa. Na vira nojàutri i pensavo ch’a fussa mach na maladìa ch’i l’avrio podù bin toleré! Ore, contut, mia tenda a l'é vastà, tute soe còrde a son ëstàite tajà. Ij mè fieuj a l'han chitame, a-i son pa pì; a-i é pì restaje gnun për drissé torna mia tenda e tirene le tèile. Tut sossì a l’é capità përchè ij bergé a j’ero ‘d fòj: lor a l'han pa consultasse con Nosgnor. A l’é për lòn ch’a son pa comportasse con saviëssa e sò strop ëd lor a l'é sbërgiairasse.

Scoté! Vardé, a-i é ‘d gent ch’a rivo con ëd neuve! As sent un gran bataclan dal pais dël Nòrd. A veno për fé ravagi dle sità 'd Giuda, për cangieje ant un desert, ant na sosta da siacaj.

Nosgnor! I lo savoma che ‘l destin dj’òm a l’é pa an soe man ëd lor e ch’a dipend pa da l’òm ch’a marcia ël dirige ij sò pass. Arpròcc-ne, Nosgnor, ma con mzura. Castigh-ne pa quand ch’it ses anfurià, o nojàutri i podrìo ess-ne dël tut anientà. Dà 'l vir a toa 'ndignassion, pitòst, dzora dla gent ch’a ‘rfuda d’arconòss-te, e dzora ‘d pòpoj ch’a ‘nvoco pà tò nòm. Përchè lor a l’han fàit ravagi dël pòpol ëd Giacòb, a l'han ardovulo a nen e finilo, e a l'han fàit na desolassion ëd sò pais.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Geremia