La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Roman/Roman 12


Litra dl'Apòstol Pàul ai cristian ëd Roma

12

Lòn ch'a l'é na vita arnovà? 

I m’arcomando, car ij mè frej e seur, për motiv ëd tut lòn che Nosgnor a l’ha fàit për vojàutri, che i smon-e voi midem a Nosgnor coma 'n sacrifissi vivent, sant e agreàbil. A l’é cola-lì la manera vritàbil ëd rende a Nosgnor l’adorassion ch’a jë speta.

Conformeve nen a la condòta e ai costum ëd cost mond, ma lassé che Nosgnor av trasforma an përson-e arnovà an cambiand vòstra manera 'd pensé. Anlora i amprendereve a conòsse 'l volèj ëd Nosgnor, ch’a l’é bon, agreàbil e përfet.

Ora, për la grassia ch’a m’é dàita, i diso a ognidun ëd vojàutri ëd nen fé finta d’esse 'd pì 'd lòn ch’i seve. Sìe ùmij e sensà 'nt lòn ch’i pense 'd voi midem, conforma che Nosgnor a l’ha compartì a ognidun la misura dla fede. Ant un còrp a-i é vàire part, e nen tute le part a l’han l’istessa fonsion. A l’é 'dcò parèj con ël còrp ëd Crist. Nojàutri i soma le vàire part d’un còrp e i apartenoma l’un a l’àutr. Ant soa grassia Nosgnor a l’ha dane 'd don divers për fé bin ëd còse diverse. Parèj, se Nosgnor a l’ha dave l’abilità 'd profetisé, buté ës don an assion con tuta la fede che chiel a l’ha dave. Se vòstr don a l’é 'd serve d’àutri, servije bin. S’i seve 'd magìster, mostré da bin. Se vòstr don a l’é d’ancoragé d’àutri, dëscorageje nen! Se Nosgnor a l’ha dave l’abilità 'd pressidensa, ëd dirige, pijeve costa responsabilità an sël sério. S’i l’eve 'l don ëd fé d’euvre 'd misericòrdia, feje con gòj.

Fé nen mach finta 'd vorèj bin a j’àutri. Felo për dabon! Avèj an ghignon lòn ch’a l’é nen giust: tnive strèit a lòn ch’a l’é bon. Vorèjve bin j’un a j’àutri con afession ës-cëtta, arlegreve 'd rende onor j’un a j’àutri. Sìe nen gargh, ma travajé 'd santa len-a. Serve Nosgnor con në spìrit fërvoros. Sté alégher ant la speransa, passient ant la tribulassion, costant ant j’orassion. Cand ël pòpol ëd Nosgnor a l’é 'nt lë bzògn, sìe sèmper bin dispòst a giuté. Pratiché volënté l’ospitalità. Benedì coj ch’av përséguito; benedije e maledije nen. Arlegreve con coj ch’a son alégher e pioré con coj ch’a pioro. Andé d’acòrdi j'un con j’àutri. Sìe nen tant orgojos da dëspresié la companìa dla gent d’ùmil condission. Pensé nen ëd savèj tut!

Rende a gnun mal për mal. Serche 'd fé tut con onestà, parèj che la gent a vëdda ch’i seve degn d’onor. Fé tut lòn ch’i peule për vive an pas con ognidun. Car ij mè amis, vendicheve nen. Lassé l’arvangia a la flin-a 'd Nosgnor, pròpi com a dis la Scritura: “L’arvangia a tòca a mi. I sarai mi ch’i la farai paghé a coj ch’a lo mérito”. A l’opòst, “Se ij tò nemis a l’han fam, daje da mangé; s’a l’han sèj, daje da bèive; parèj i-j fareve vërgogné 'd lòn ch'a fan”. Lasseve nen vince dal mal, ma bate 'l mal con ël bin.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Roman