Franco Antonel/Mafalda a la pensa parèj
Artorn

Mafalda a la pensa parèj 

 Se ’t ses a la fruta, it deve nen disperete: apress a*i é ’l doss.
 I riesso nen a vëdde dij risultà ch’am sodisfo, epura i vado a core un di sì e ’n mèis no.
 It deve nen avèj por ëd ten*e duvèrta la ment, ël servel a robatërà nen fòra.
 Pròva a spostete ’n pòch, përchè lì tò servel a pija nen.
 I son content ch’i dovoma pì nen cassé për procuresse da mangé. I sai gnanca pì andova ch’a vivo le ”lasagne”.
 Eh... Coma ch’a passa ’l temp. A propòsit ... Bon Compleann.
 I l’hai mangià tre cicolatin përchè le prime doe riflession an sij bijetin am piasìo nen.
 Bon Compleann. Se ti ’t l’has dij problema ’d memòria, preòcupte nen, për arcordete quanti ani ’t l’has, i*i pensoma noi.
 A lé da quand ch’i son dësvijame ch’i vëddo nen l’ora ’d fete j’Auguri.
 I vorìa ciamé un risarciment d’ani.
 I devo cambié la crema mairanta, cola ”pastissera” a fonsion*a nen.
 I son sì ch’i seguo na dieta ... i veui pròpi vëdde andova ch’a va.
 Modestament i son un caplavor ... i l’hai tuti mej difet a sò pòst.
 Mi i dësmentio mai. I archivio tut.
 J’òmo ch’a pijo an gir le fomne përchè a san nen postegé, a son ij midem che se a son lassà da soj a treuvo mai soe mudande.
 Aceta mai mach le frise ... i soma fomne, pa dle furmije.
 Daré d’un grand òm a*i é sèmper na gran fomna ... ch’a*j dis: ”lassa perde, ch’i lo faso mi”.
 E ...tiré fòra quàiche vòlta ’dcò l’inteligensa, coma le gambe, për sgranchila ’n pòch?
 Speroma che la lus ch’as vëdd an fond a la galarìa ... a sia l’ansëgna ’d na piòla.
 Am pias l’ordin, ma i lo pratico pa.
 L’otimista a l’é na person*a che se a fa ’n pass anans e doi andaré a pensa pa ch’a sia na malfàita, ma ’l bal dël ”cha*cha*cha”.
 Ancheuj im sento otimista ... pes che parèj a peul nen andé.
 A Natal i preparërai l’erbo con le balin*e con su scrit ij nom e cognom ëd tuti coj ch’a l’han rompumje për tut l’ann.
 Ancheuj palestra, i l’hai fàit doe ore ’d banca, peui a l’han dësvijame përchè a dovìo saré.
 I l’hai tanta ’d cola seugn ch’i l’hai regalà na neuit ëd vacansa a le feje. Bon*a neuit.
 Se a l’é vèra che nòstra vita a ’ncamin*a a quarant’ani, contacc, përchè an mando sì con tut cost anticip?
 Car ël mè Papà Natal, st’ann*sì i vorìa ’n cont an banca còrpos e ’n fisich suit. Varda bin ’d nen invertì le doe còse, com it l’has fàit l’ann passà.
 Ancheuj i l’hai un sercc a la testa, a sarà pa ch’i starai për diventé santa.
 Speroma che toa torta a sia bastansa granda ... për feje sté tute le candeilin*e.
 Se n’òmo a sbalia a dev ciamé scusa, s’a sbalia na fomna l’òmo a dev ciameje scusa për avèj fala sbalié. Vardé bin ch’a l’é ciàir e sempi.
 Cara vita, quand i l’hai ciamate se pes che parèj a podèissa nen andé, a l’era na domanda retòrica, nen na dësfida.
Mafalda a la pensa parèj. Seconda e ùltima part.
 Man a man ch’a divento veje, le fomne a ingrasso. Sòn*sì a capita përchè a mugio tante informassion andrinta a soa testa.
 Sisgnor noi i soma giuste. An efet noiàutre i diventoma nen dle teste plà, i l’oma, mach për noi, un di nassional e un internassional, ma dzortut i podoma dovré tan ël color reusa che ’l celest.
 Perché ’l mangé ch’am pias ëd pì a më strenz le veste?
 Am piaso le përson*e ch’a diso lòn ch’a penso, ma dzurtut cole ch’a fan lòn ch’a diso.
 Mangia lòn ch’at pias përchè ’d vite i n’oma mach un*a, mentre ’d taje i n’oma tante.
 Pòvra cola gent ch’a fuma nen, a bèiv nen, a mangia san e a fà ginàstica. Un bel di a meuirërà sensa savèjne ’l motiv.
 Se i bèivo ’d beivande alcòliche i son alcolisà, alora se i beivo la Fanta i sarai Fantàstica.
 Da doman i ancaminerai a vende mèj eror përchè quaidun a l’ha dime che j’eror as pago car, miraco i riessërai a feme ’n mucc ëd sòld.
 I sai nen se i devo pijeme ’n giassèt con ël whisky opura ’n whisky giassà, për vëdde còs am càpita.
 Na domanda: se i tròvo un fieul ch’am pias ant un sit ëd l’aragnà, coma ch’i peuss fé për dëscarielo?
 A peul esse che quand che n’òm a dventa vej a cambia ’d color? Mia vzin*a ëd ca na volta a*j disìa a sò marì ch’a l’era sò ”Prinsi Azur”, mentre adess a*j dis ”Vejass Verd”.
 I lo sai pa se a cambié a l’é mia vita òpura l’età, contut quàiche vòlta le còse dont i m’na frego a son sèmper ëd pì.
 Critica mai toa fomna se a sbalia queicòs. Se a fussa stàita sempe giusta a l’avrìa sposane n’àutr.
 Miraco i divento sempe pì veja. A l’é da ’n pòch ëd temp ch’i l’hai pì d’apontament médich che romantich.
 J’ani a son nen important. A la fin dij cont lòn ch’a interessa ’d pì ant la vita a l’é resté viv.
 Dòp d’avèj mangià në yoghurt con l’un % ëd grass, am resta ’l novanteneuv % ëd fam.
 Ël mapamond a l’é bel përchè a l’é na dësmora, nopà a l’é l’original ch’a l’é disastros.
 Ij mat ëd le vòlte a*j curo, përchè ’j beté a*j curo pa?
 Quaidun a l’ha nen capì che la tèra a gira 'ntorn al sol, nen antorn ëd lor.
 Ant la vita a*i son nen né premi né castigh, mach ëd conseguense.
 Ultimament i evito le còse ch’am fan ingrassé, për esempi: balanse, fòto e specc.
 L’amor sensa fiusa a l’é coma na màchina sensa motor, ëdcò se it la posse it andaras pa lontan.
 Soride e nen complichesse la vita për gnente e për gnun, a l’é na bon*a manera për avèj na bela giornà.
 La fomna a mostra mach lòn ch’a veul, ël rest o a slo merita, o a slo imagina.
 Chi ch’as na và da mia vita, a lassa nen ël veuid, a lassa dë spassi.
 Chi ch’a dis ch’i son nen normal a l’ha rason, mi i son ëspecial.
 It n’ancòrze ch’it divente vej quand che ’i colp ëd la stria a son pì numeros che coj ëd la lòsna quand ch’a pieuv.

Franco Antonel
Pròsa
Leteratura piemontèisa