Teresio Rovere/Autoritràt
Artorn

Autoritràt 

Ne ’l pericol, né ’l malheur
a l’àn mai cambiame ’l cheur.
ANGELO BROFFERIO

Na facia smòrta che mes secol ’d vita
e ij magon e le lòte a l’han scavà;
un seugn che gnun malheur l’ha cancelà,
gnanca ij luv ò ij pajasso ampastà ’d nita.
I l’hai sempre marcià ’n sla stra pi drita,
pòver e silenssios, e l’hai studià
për conòsse pì a fond l’umanità,
për nen sgairé ’l regal divin dla vita.
Anche adess che ’l tramont ormai s’avsin-a
e a pòch a pòch svanisso ij desideri,
carësso ’l seugn d’amor, ’d fraternità...
e l’ilusion che, quandi seur Catlin-a
am porterà dë ’d là ’nt ël gran misteri,
na fiama ’d poesia am survivrà.

8-14 febbraio 1946
Da «Ël Tòr» N° 14 dël 27 avril 1946

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Teresio Rovere