La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giob/Giob 33


Giòb

33

Eliu a presenta soa càusa contra 'd Giòb 

Anlora, Giòb, scota bin mè discors. Dà da ment a lòn ch’i veuj dite. I son anandiame a parlé, lass-me donch andé anans. Mìe paròle a ven-o da ‘n cheur onest e it dirai la vrità. Lë spìrit ëd Dé a l'ha creame, e 'l sofi dël Tut-potent a l’ha dame vita. Dame peui toa rëspòsta, s’it peule; para ij tò argoment. Varda, mi i son parèj ëd ti an facia a Dé e dcò mi i son ëstàit creà da la póer ëd la tèra. It l’has pa da avèj tëmma ‘d mi; lòn ch’it dirai a sarà nen un pèis grev da porté.

I l’hai ëscotà lòn ch’it l’has dit anans e pensà bin ansima a toe paròle. It l’has dit: “Mi i son pur: i l’hai fàit gnun-a trasgression. I son sensa macia e i l’hai pròpi gnun-e colpe. A l’é mach che Dé a l’ha trovà ‘d pretest për deme a còl e chiel am varda adess tanme ‘n sò nemis.Chiel a l’ha butame ai sep e a contròla tùit ij pass ch’i faso. 

Lass-me rësponde che ti ’t l’has pròpi pa rason përchè Dè a l’è motobin ëd pì che nojàutri e lòn che chiel a fà a l’é sempe giust. Për che motiv it lamentes-to ëd chiel se a rëspond pa a  toe contestassion? Dé an parla ‘d na manera o ‘d l’àutra, ma ‘l problema a l’é che soens i-j doma pa da ment. A parla ant ël seugn e ant ëd vision nuiteje, cora che na seugn ancreusa a tomba an sù nojàutri, quand ch’i dormoma an nòst let. Peuj an dà d’arvelassion e an ësbaruva con d’avertiment. E lolì për dëstornene dai nòstri pecà e tnine a la sosta da nòst orgheuj. Chiel a preserva nòstra ànima da la corussion për nen core l’arzigh ëd travërsé ‘l confin ëd la mòrt. I soma sogetà a la coression ëd Nosgnor quand che chiel an fà sagriné an nòst let o ch’an dà ‘d dolor a j’òss ch’a chito mai. O quand ch’i perdoma l’aptit e i l’oma gnanca pì anvìa d mangé lòn ch’an pias. O cora che nòstra carn as consuma e j’òss che anans i-j vëddìo pa, adess as ës-ceiro dova ch’a son. Chiel an fà avziné a la pòrta dla mòrt anté che ij demòni an ëspeto.

Se, tutun, a-i fussa n’àngel dël cel ch’as presentèissa a mi, un mediator an tra mila ch’a 'ntërcedèissa an mè favor për feme diciaré giust, chiel a l’avrìa pietà ‘d mi e am dirìa: “Che a scampa da la tomba: i l'hai trovà la manera 'd dësangagelo”. Antlora mia carn a sarìa ristabilìa e a sarìa torna tanme cola ‘d na masnà; i artornerìa al vigor ch’i l’avìa da giovo. Antlora, quand che mi i alvèissa mia preghiera a Nosgnor, chiel am ëscotarìa, am acetarìa con gòj e i sarìa ristabilì an sò favor. Antlora i dirìa ai mè amis: “I l'avìa fàit pecà e faussà lòn ch'a l'é dritura, ma chiel a l'ha pa condaname për lòn ch'i meritava. Dé a l’ha scampà mìa ànima da la tomba e adess i vëddo torna la lus!”.

Dabon, varda, Dé a fà tut sòn, doi o tre vire con na përson-a, pròpi për fela torné da la tomba dij sò sagrin e anluminela a la lus ëd la vita. Presta atension, Giòb, scotme, stà ciuto che i parlerai mi: S’it l’avèisse cheicòsa da dì, rëspónd-me pura, parla, përchè am piasrìa giustifichete. Dësnò, stame a sente e mi 't mostrerai lòn ch’a l’é la saviëssa.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Giob