Milo Bré/Piemont
Artorn a la tàula

Piemont 
Ant sle ponte pi àute dij tò mont,
trames al verd campì dle toe pinere,
an cò dle toe rochere,
mi guardo e leso ’l tò gran nòm, Piemont.
«Piemont, Piemont...»
e ai passa un gran frisson
an tuti ij cheur, dësviand una canson.
Ël vent ch’a passa ardì sla toa pianura,
ch’as pàsia a ciusioné sle toe colin-e;
le nìvole ch’a van ant l’aria pura
e as fërmo càndie sle sime alpin-e
ripeto ai quatr canton ëd l’orizont
la làuda dle toe glòrie, ò Sant Piemont.
«Piemont, Piemont...»
e ai passa un gran frisson
an tuti ij cheur, dësviand una canson.

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Milo Bré