La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Coelet/Coelet 4


Qoèlet

4 

I l’hai peui considerà tute j’opression ch’as fasìo sota ‘l sol. Vardé la plenta dij crasà ch’a treuvo pa 'd consolassion. Antlora i l’hai proclamà pì felis ij mòrt, giumai passà, pì che coj ch’a son ancora viv; ma ancor pì argiojissant ëd tuti a l’é col ch’a l’é ancora nen nassù e a l’ha pa vëddù le brute assion ch’as compisso sota ‘l sol.

Travaj e arpòs 

I l’hai ‘dcò pensà che tuta la fatiga e tùit ij soen butà ant un travaj a son mach gelosìa për un o për l’àutr. Ëdcò sòn a l’é vanità e seguité ëd buf ëd vent. Ël sensa sust a ancreusia ij brass e a mangia soa carn. Mej na brancà d’arpòs che doi brancà con fatiga.

Ij vantagi ‘d nen resté da sol 

Nen mach, ma i l’hai pensà a n’àutra vanità sota ‘l sol: un a l’é da sol sensa ardité, a l’ha nen un fieul, ni un frél. Pura a chita mai ‘d travajé, nì sò euj a n’han pro ‘d richëssa: “Për còsa ch’i tribulo e im gavo ‘l bin?”. Ëdcò sòn a l’é vanità e pijesse la pel.

Mej esse an doi che un da sol, përchè doi a l’han pì ‘d gratificassion ant la fatiga. An efet, s’a dovèisso mai tombé, un a peul aussé l’àutr. Nopà, maleur për col ch’a l’é sol: se a casca, a l’ha gnun ch’a lo giuta. Se doi a deurmo ansema a peulo scaudesse; ma un da sol coma ch’a fà a scaudesse? S’a-i é n’agression, an doi a peulo arziste e na còrda con tre teste a l’é malfé ch’a së s-ciapa.

'ncostansa dla gent 

Mej un fiolin pòver ma anteligent, ch’un rè vej e sensa sust ch’a sà pa ëscoté ij consèj. Ël fieul a podrà an efet seurte d’an përzon e esse proclamà rè, bele se, antant che sò predecessor a regnava, a l’era nassù pòver.Ma peui, tùit a coro a butesse da la part ancora ‘d n’àutr giovo ch’a pija sò pòst. A l’era na caterva ‘d gent cola che chiel a comandava, ma n’àutra generassion a seurt e col rè-là a l’é arfudà ‘dcò chiel. Ëdcò sòn a l’é vanità e seguité ‘d buf ëd vent.

Nòte 

Piemontèis
Bibia
Testament Vej
Coelet