Attilio Rossi/Mare Baila
Artorn

Mare Baila 

Vist ch’a-j dasìa ’l làit a na masnà soa
savend ëd na mama ch’a n’avìa pòch
fin-a contenta ’d butene n’àutr an coa
dzora a soa pòrta a l’ha butà doi fiòch.

Ij color a j’ero divers ma a ’ndasìo bin:
vol bleu ’d sò fieul a lo butava ansima,
peui col reusa dla cita sota bin davzin;
fin- l’órdin ëd col ch’a ciuciava prima.

A j’era pròpi bel deje ’l làit a coj fërfoj
përchè sò cit chiel tant a na vansava
a-j butava bin setà ’n sij ginoj
për andurmije na canson a-j cantava.

As ricordava pa pì col ch’a fussa ’l sò
tra coj doi a fasìa pì gnun-a diferensa
chila a cunava bin contenta ij doi bisò
ch’a-j vempìo d’alegrìa soa esistensa.

ël temp a passava pì lest an armonìa
drinta a ca la gòj a fiorìa avista d’euj
cò l’amor ansema a lor lest a chërsìa:
sarà për lòn ch’as sent ancora ancheuj.

Ma ’l temp, quand ch’as viv pròpi bin
vëdd sempe sò passé còsa bin lesta
e quand as vempo le masnà ’d basin
còsa ch’a l’é ’ntorn a l’é vestì a festa!

A rivrà ‘’dcò ’l moment për lassesse
e për mare bàila a sarà na penitensa
fin-a a quand a rivrà ’l di d’artrovesse
a jë smijrà meno bela tuta l’esistensa.

Ma cola masnà ch’a tornerà an famija
as porterà daré ’l temp ch’a j’era cita;
na vos balòssa minca tant a-j bësbija :
mare bàila a sarà n’arcòrd për la vita!

Second premi al Concors ëd Vineuv 2018

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Attilio Rossi