La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/1Corint 12


1 Corint

12

Ij don dlë Spirit 

Ora, car ij mè frej e seur, për lòn ch’a riguarda ij don ëspirituaj, i veuj nen ch’i sìe ant l’ignoransa, Cand ch’ ancora i j’ere 'd pagan, i seve bin coma ch’iv fasìe antrené dëdsa e dëdlà da 'd divinità fàusse ch’a peudo nen parlé. Për lòn i veuj ch’i sapie ch’a-i é gnun ch’a disa 'd mal ëd Gesù ch’a peussa esse antrenà da lë Spìrit ëd Nosgnor, coma ch’a-i é gnun ch’a disa “Gesù a l’é 'l Signor” ch’a sia nen për lë Spìrit Sant.

Ora, a-i é vàire sòrt ëd don, ma lë Spìrit, ch’a-j dà, a l’é l’istess. A-i é vàire sort ëd servissi ch’as peulo rende, ma i servoma l’istess Signor. Nosgnor a travaja 'd manere diverse, ma col ch’a travaja an tuti noi a l’é l’istess Dé. Ij don che lë Spìrit a dà a ognidun, a son dàit pr’ ël benefissi dla comunità. A un lë Spìrit a dà la competensa 'd dé 'd consèj ëd saviëssa; a n’àutr ël medésim Ëspìrit  a dà na conossensa foravìa. Grassie a col ùnich Ëspìrit un a l’arsèiv na fede granda e n’àutr ël don d’operé 'd varision, grassie a col ùnich Ëspìrit. A l’é chiel ch’a dà a un ël podèj ëd fé ‘d miracoj e a n’àutr ëd fé 'd professìe. A l’é chiel ch’a dà a un la competensa 'd disserne se 'n messagi a ven da lë Spìrit ëd Nosgnor o da n’àutr ëspìrit e a n’àutr ëd podèj parlé an d’àutre lenghe, e a n’àutr ancora l’abilità d’antërpreteje. Tut sòn a l’é l’euvra ‘d col ùnich e medésim Ëspìrit ch’a dëstribuiss tùit ës don. A l’é mach chiel ch’a decid che 'd don deje a na person-a.

Un sol còrp e vàire mèmber 

Ël Crist a l’é tanme 'l còrp uman, ch’a l’é un, contut ch’a l’àbia vàire mèmber; tùit ij sò mèmber, bele ch’a sio tanti, a fan un sol còrp. An tra 'd nojàutri a-i é dij giudé e dij grech, dij s-ciav e dij lìber, ma tùit i soma stàit batesà ant un sol Ëspìrit për formé un còrp sol, e tùit i l’oma borasse d’un medésim Ëspirit.

A l’é pròpi parèj: ël còrp a l’é fàit ëd vàire part diverse, nen mach ëd na part sola. Se 'l pé a disèissa: “Përchè ch’i son nen la man, i son nen dël còrp”, nen për lòn a chitrìa 'd fé part dël còrp. E se l’orija a disèissa: “Da già che mi i son nen n’euj, i son nen part dël còrp”, nen për lòn a chitrìa 'd fé part dël còrp. Se tut ël còrp a fussa n’euj, coma podrìo-ne sente? Se tut ël còrp a fussa n’orija, coma podrìo-ne nufié? Ma Nosgnor a l’ha dëstribuì ant ël còrp minca un dij mèmber ëd la manera che chiel a l’ha vorsù. Se tut ël còrp a l’avèissa mach un mèmber, còsa sarìa-lo dël còrp? Parèj, donca, ij mèmber a son tanti, ma 'l còrp a l’é un. L’euj a podrìa mai dì a la man: “I sai nen còsa fene 'd ti!”, nì gnanca la testa ai pé: “I sai nen còsa fene ‘d vojàutri”. Bin al contrari, ij mèmber dël còrp ch’a smijo ij pì deboj, a son motobin ij pì necessari. Coj ch’a smija ch’a sio meno degn, i-j onoroma con pì d’atension; e le part ch’a son an noi le meno bele da vëdd-se a son le pì parà. A l’é parèj ch’i guernoma con atension cole part ch’as deuv nen vëdd-se, mentre le part ch’a mérito pì d’onor a l’han nen da manca d’esse soagnà an cola manera. Nosgnor a l’ha rangià 'l còrp ëd tal manera ch’a l’ha dàit pì d’onor ai mèmber ch’a n’han meno da manca. A l’é sòn ch’a stabiliss l’armonìa 'nt ël còrp, parèj che tùit ij mèmber a soagno j’un j’àutri. Parèj, se na part a patiss, tute le part a patisso con chila, e se na part a l’é onorà, tute le part a s’arlegro con chila.

Bin, anlora, vojàutri i seve 'l còrp ëd Crist e ognidun a n’é un mèmber. Vardé cole ch’a son cheidun-e dle part ëd la cesa: an prim leugh a-i é j’apòstoj, an ëscond leugh a-i é ij profeta, an ters leugh ij magister; dapress a-i é coj ch’a l’han ël podèj 'd fé 'd miracoj; peuj coj ch’a l’han ël don d’operé ‘d varision, coj ch’a peudo giuté j’àutri, coj ch’a l’han ël don ëd fé da guida, e coj ch’a peudo parlé an lenghe ch’as conòsso nen. Tuti son-ne apòstoj? Tuti son-ne 'd profeta? Tuti son-ne ‘d magister? Tuti l’han-ne ‘l podèj ëd fé ‘d miracoj? Tuti l’han-ne ‘l don 'd fé euvre ‘d varision? Tuti a parlo an lenghe ch’as conosso nen? L’é-lo che tuti a j’anterpreto? Sicur che 'd nò! Ora, susté ij don ch’a son ij pì ùtij, ch’a giuto da pì.

Adess i veui mostreve la manera ‘d vive ch’a l’é la mej ëd tute.

Nòte 

Bibia
Testament Neuv
Corint