La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 43


Esechiel

43

Artorn ëd la presensa gloriosa ‘d Nosgnor 

Peui l’òm a l’ha mname a la pòrta ch’a vardava a levant. Ambelelà i l’hai vëdù la presensa gloriosa dël Dé d’Israel ch’a vnisìa da l’orient. Ël rabel ch’a la compagnava a l’era tanme na  burià gròssa d’eva e soa presensa gloriosa a anrajava na tal lus da ‘nluminè tuta la tèra. Costa vision a smijava a cola ch’i l’avìa avù ant ël moment che Nosgnor a l’era vnùit a dëstruve la sità, e a cola ch’i l’avìa avù an sla rivera dël Chebar. Antlora i son prostërname con la front a tèra. La presensa gloriosa ‘d Nosgnor a l’é intrà ant ël templ an passand për la pòrta ch’a dà a orient. Antlora lë Spirit a l’ha alvame e mname ant l’andron intern. La presensa gloriosa ‘d Nosgnor a ‘mpinìa ‘l templ.

Antramentre che col òm as tenìa an pé aranda 'd mi i l'hai antëndù cheidun ch’am parlava dal templ. A disìa: “Fieul d’òm, stà a sente. Costì a l’é ‘l leu ‘d mè tròno, lë scagn anté ch’i pògio ij mè pé. Ambelessì i starai për sèmper an mes al pòpol d’Israel. Mai pì, nì lor nì ij sò rè a profaneran mè nòm sant, nì për soe prostitussion ëspirituaj nì con le speuje e ij sepolcr dij sò rè. Ij sò rè a l’avìo butà la seuja e ij montant ëd soe pòrte aranda ‘d mia seuja e dij mè montant, con mach na muraja ch’am separaèissa da lor. A l’avìo profanà mè nòm sant con d’assion tant abominèivole che ‘l feu ‘d mia ira a l’ha consumaje. Ore, venta ch’a slontan-o da mi tute soe prostitussion ëspirituaj e le speuje dij sò rè, mach apress mi i vivrai an mes ëd lor për sèmper.

Për lòn ch’at riguarda, ti, fieul d’òm, al pòpol d’Israel, faje la descrission ëd ës templ përchè a l’abio onta ‘d soe colpe. Ch’a ciapo lë mzure ‘d sò progèt, Cora ch’a l'avran avù onta 'd tut lòn che a l'han fàit, dëspieghje la forma dël templ e ‘d soa strutura, soe surtie e soe intrade, parèj come tùit ij sò aspet. Faje conòsse tute soe ordinanse, ij rituaj e le lej. Buta nèir sù bianch tut sòn e ch’a lo leso, përchè a peudo arlevé sò dissègn antregh e tùit ij sò regolament e a-j buto an pràtica. La lege dël templ a l’é costa-sì: tut ël teritòri ch’a ‘nviron-a la bëcca dla montagna a sarà da consideresse pì che sant. A l’é costa, donca, la lege dël templ.

L’autar dj’olocàust 

Coste a son lë mzure dl'autar an cùbit:  soa base a l'era d'un cùbit d'autëssa për un cùbit ëd larghëssa: soa bordura d'antorn a l'era na branca. Sòn a l’é l'ampëduss dl'autar. Dal sòco ch'a pogiava për tèra fin-a a lë spian inferior,  a-i j'ero doi cùbit d'autëssa e un cùbit ëd larghëssa: da la piatforma cita a cola pì  gròssa a-i j'ero quat cùbit d'autëssa e un cùbit ëd larghëssa. Ël foajé a l'era 'd quat cùbit e an sël fornel a-i j'ero quat còrn. Ël foajé a l'era un quadrà perfet valadì longh dódes cùbit e largh d'àutri dódes. Lë spian dë'dzora a l'era un quadrà largh quatòrdes cùbit ëd larghëssa për d'àutri quatòrdes ëd longhëssa con n'orlo d'antorn ëd mes cùbit, e la base, d'antorn , d'un cùbit; ij sò scalin a l'ero adrëssà a levant.

Consacrassion dl’autar 

L’òm a l’ha adressame torna la paròla. A l’ha dime: “Fieul d’òm, sta a sente. Sossì a l’é lòn ch’a comanda ‘l Signor Dé: Quand che l’autar a sarà butà ‘n pé, pront për smonje d’olocàust e sbrincelo ‘d sangh, a ventrà fé cost ritual. Ai sacerdòt levita, dissendent ëd Zadoch, ch’a son coj ch’a l’han da acostesse a mi për ufissié, daje ‘n  bocin ch’a sarà sacrificà për l’espiassion dij pëccà. I lo diso mi, ël Signor Dé. Peui it ciapras ëd col sangh e it lo spantieras ansima ai quat àngoj dl’autar, ij quat canton ëd la piataforma e dantorn a l’orlo. A l’é parèj ch’it lo purifichras e it në faras l’espiassion. Pija peui ël vailèt dël sacrifissi espiatòri e bruslo ant un leu separà dël templ, fòra dal santuari. Dlë scond dì, parèj coma ch’it l’has fàit për ël bocin, presenta un boch ch’a l’abia gnun difet, an sacrifissi për ël pëccà, e ch’as fasa l’espiassion ëd l’autar. Terminà ‘l rit ëd purificassion, presenta un bocin e un moton dlë strop, tùit e doi sensa difet, e smonje al Signor. Ij sacerdòt a në camperan ëdzora dla sal e a jë smonran an olocàust al Signor.

Për set dì, ti ‘t ofriras anolocàust për ël pëccà un boch al dì e a vnirà smonù ‘dcò un vailèt e un moton dlë strop ch’a l’abio gnun difet. Për na sman-a as farà l’espiassion dl’autar che parèj a sarà purificà e a restrà consacrà. Passà ch’a saran ij set dì, dal dì ch’a fà eut anans, ij sacerdòt a smonran ansima ‘d col autar j’olocàust e ij sacrifissi ‘d comunion. A sarà ‘ntlora che mi i sarai sodisfàit ëd vojàutri. I lo diso mi, ël Signor.

Nòte 

Bibia
Testament Vej
Esechiel