Anònim/La cita volp rusà
Artorn a la tàula

La cita volp rusà 
Ant la giungla, gnente nì gnun a podìa scapé a la tigr, ës grand mangieur ëd tut. Tèrmite, giari, tapir o elefant, tuti a la tëmmìo e as pijavo varda ëd nen crosié soa pista. Ma col di-là, catàstrofe! La cita volp a l'é artrovasse dnans al nas ël tëmmìbil animal. N'ociada a drita, n'àutra a snistra, ma gnete da fé. Gnanca na cita tan-a, un cit boschet andoa arfugesse. A ventava afrontelo! La boca stragròssa dël mostro a l'era già spalancà, con tuti ij dent da fòra, cand che la volp, aussand-se ansima a soe piòte, a l'ha apostrofà la trigr përparèj:
- Pijte varda, gròss balord! It darai na lession dont ti e ij tò iv na visreve për tant temp!
Sburdìa, la tigr a l'é s-ciopà an na gròssa rijada ch'a l'ha dàit un sopaton a la giungla.
- Fame nen rije! Coma it podrìe, ti, bat-me? Fin-a j'òm con soe lanse am tëmmo!
- Peul desse ch'a l'han peur ëd ti, a l'ha rësponduje la volp, ma sòn a l'é gnente an confront al teror che mi i j'anspiro!
- Folairà! a l'ha grognà la tigr! It dise 'd gavade!
La volp a l'ha sghicià j'euj e a l'ha dit:
- Veus-to na preuva? Va bin, ven-me dapress, ramus-cèt. It vëdras.
«I seugno», a pensava la tigr, ofèisa 'd fasson afrosa. 'Me ch'a l'era che n'animal tant cit a podìa pretende dë mzuresse con chiel?
E la cita volp a l'é butasse a galopé vers ël vilage, con la tigr darera a chila. Ma a l'ha fàit motobin atension ëd core ant l'erba àuta, an manera che a la bordura dël vilage, a l'é nen chila ch'a l'han vist, ma la tigr ch'a-j sautava dapress. Terorisà, ij paisan as son baricasse antëcà o a son ëscapà an crijand ant la giungla. Tòst, ij doi animaj as son fërmasse. La cita volp a l'é alvasse dzora l'erba àuta e a l'ha dit a la tigr:
- Të s-ciàire bin ch'a l'han pì tëmma 'd mi che ëd ti. Pen-a ch'i rivo ant un vilage, la gent as na fila an pressa, sbaruvà, e a ti at dan gnanca da ment.
La tigr a l'é stàita bin obligà d'arconòsse l'umilianta vrità. E dagià che, coma tuti coj ch'as vanto, a l'era tant paurosa che imbecila, a l'é scapà leugna da st'animal afros con la coa plucosa. La cita volp, contenta dël tor ch'a l'avìa giugaje a 's gròss presuntos, a l'é tornass-ne tranquila a soa ca.
«Në spìrit furb a l'é pì tëmmìbil che dij dent crocù e dij rugì feros!» a l'ha dit an rijand al fond ëd soa tan-a.

Leteratura piemontèisa
Pròsa
Anònim