Rino Serra/Le fior dël mal/019


XIX. LA DONON-A 
Ai temp che 'n soa verva potenta la natura 
A fasìa nasse quàich fieul mostros minca di, 
Che bel vive vzin na donon-a 'n gioventura, 
Coma ai pé 'd n'argin-a, un gat ch'a fà piasì. 

Pudej vëdde sò còrp con soa ànima 'n fior 
Angrandisse liberament an gieugh teribij; 
Andviné se a cova na fiama sombra sò cheur 
Ant ij sò euj ch'a specio umide nebie mòbij; 

Përcore a piasì soe magnifiche forme; 
Rampiesse 'n sël vërsant dël ginoj enòrme, 
E na quàich vòlta d'istà, cand ij soj malsan, 

Straca, a la fan cogé travers la campagna 
E deurme tranquilament a l'ombra dij sò sen, 
Coma na tranquila bàita ai pé dna montagna. 

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire