Bianca Dorato/Lassé ch’i dreuma
Artorn a la tàula

Lassé ch’i dreuma 
Lassé ch’i dreuma
përchè mach ant ël seugn
mi i peuss andé
a le leuve damont
e argaleme ‘nt l’arcòrd

Dnans a mè passdorato
mistà ‘d lus a fiorìo
tut am parlava
con paròle sacrà

Mach pì ant ël seugn
dnans a mi montagne
àute mi i vëddo
dnans a mi muraje
candie ‘d fiòca nuvissa

Come an revada
pianà ‘d ciairor i lasso
-a l’é tant dossa
costa pass d’andurmìa
(ciuto pen-e e dolor)

Lassé ch’i dreuma
la gòj a l’é për mi
ancora e ancora
dré dla seuja dël seugn
Ora e sempe am traversa.

Leteratura piemontèisa
Poesìa
Dorato