Rino Serra/Le fior dël mal/000


0 - AL LETOR 
Stupidità, pecà, avarissia, l’eror ëdcò 
A intro ‘n nòsti spirit e nòsti còrp tormentand-je, 
Noi ij nòsti amabij rimòrs andoma alimentand-je 
Come ij mendicant a dan nutriment ai poj sò.

Nòsti pecà a son testard, ij pentiment vigliach; 
Nòste confession foma ch’a sìo pro bin pagà, 
E tornoma con gòj an col senté ‘mpautà, 
Chërdend ch’a lava minca macia ‘n pior vigliach.

Su l’orijé dël mal j’é ‘l diav tre vòlte vajant 
Ch’a cun-a sensa fin nòstr ëspirit ancantà, 
Ëdcò ‘l rich metal ëd nòsta bon-a volontà 
A l’é tut vaporissà da col chimich savant.

A l’é ‘l demòni ch’a ten ij fil ch’an bogio aor! 
Ant le còse schifose noi l’anciarm trovoma; 
E tuti ij di d’un pass vers l’infern caloma 
Sensa afror, a travers sombrure ‘d cativ odor.

Come ‘n pòver depravà ch’a basa e va mangiand 
Ël sen martorisà ‘d na veja putan-a 
Noi pijoma al vòl na gòj clandestin-a 
Che noi, come vej portugal andoma sgnacand.

Bin ës-ciass, coma ‘n milion ëd verm ën moviment 
Un pòpol ëd demòni a smangiassa an nòstr servel 
E cand i respiroma, la mòrt ai polmon, chiel 
A pòrta, fium invisibil, bin pien ëd ciòrgn lament.

Se lë stupr, ël velen, ël pugnal o feu ch’a sìa, 
A l’han pa ‘ncor brodà con ij sò disegn pì fin 
Ël canavass banal dij nòsti pietos dëstin, 
A l’é che nòstra ànima, ahi! L’é pa tròp ardìa.

Ma ‘n mes a jë siacaj, le pantere, le cagne, 
Le sumie, jë scorpion, ij vautor e ij serpent, 
Ij mostro ch’a sgarisso, crijo, ij mostro rampant, 
Ant ël seralio infam ëd nòstre magagne.

A-i na j’é un pì spòrch, pì cativ, pì ‘mpëstà! 
Col ch’a fà pa ‘d grand gest e pa manch ëd grand braj,
Ma a farìa volonté a la tèra ‘n grand brut travaj 
E a traonderìa ‘l mond con na sola bajà;

L’é la neuja! –L’euj pien d’un pior involontari 
E a seugna ‘d forche fasend-se na fumà. 
Ti ‘t lo conòsse, letor, sto mostro dlicà, 
-Ipòcrita letor,- mè frel,- mè similari!

Rino Serra
Leteratura piemontèisa
Baudelaire