Nino Costa/Dòp
Artorn

Dòp 
La machina a va mei... Sai pà cos sïa
s'a l'han centrà quaich rôa o quaich arssort
ch'a gieuga mei, s'a j'è 'n pistôn pì fort
o 'n cussinett ch'a l'ha trôvà sôe bije...

fatto sta ch'a va mei... senssa lustrela,
deje d'euli, angrassela o fè dё sforss,
fin-a 'l pì gnoch ёd j'ôvrié a sn'ancorss:
a marcia mei... j'è da dì côm'ela.

Pà ch'i pretendô fela 'ndé 'd cariera
ma 'nssôma adess ch'a tôrna a pié 1ë slanss,
l'ôma tuti 'nt'ël cheur ch'a vada ananss
e che mai pì deuva tôrné 'ndarera...

E pura... '1 material ch'a l'era bôn,
adess 1'è già 'n po' frust e sgangarà
ma j'è quaicos... che pen-a ancaminà
tla pôssa ananss, magara a strambujôn.

J'è da speré ch'a dura e ch'a resista
s'a côntinua parej... Fômmsse côrage!
Vist ch'a fônsiôn-ô tôrna j'ingranage
1'è segn... ch'a l'han cambiaje 'l machinista.

Nino Costa
Leteratura piemontèisa
Poesìa