Traktat aneksji Korei przez Japonię z 22 sierpnia 1910
Proklamacja

Pomimo szczerych i pracochłonnych reform koreańskiej administracji, które to Rządy Japonii i Korei prowadzą od ponad czterech lat realizując Porozumienie z 1905, istniejący system rządów w tym kraju okazał się niewystarczający dla zachowania publicznego porządku i spokoju; dodatkowo, cały półwysep ogarnięty jest duchem podejrzliwości i obawy.

W celu utrzymania pokoju i stabilności w Korei, dla pomyślności i dobrobytu Koreańczyków, jak również aby zapewnić bezpieczeństwo i wytchnienie osiadłych obcokrajowców, stało się całkowicie jasne, że absolutnie niezbędne są fundamentalne zmiany w samym sposobie rządów. Rządy Japonii i Korei, będąc przekonane o naglącej konieczności wprowadzenia reform odpowiadających potrzebom sytuacji, jak również zapewnienia dostatecznej gwarancji na przyszłość, zawarły, za zgodą Jego Cesarskiej Mości Cesarza Japonii i Jego Cesarskiej Mości Cesarza Korei, wyrażoną przez pełnomocników, traktat zapewniający całkowite przyłączenie Korei do Cesarstwa Japonii. Na mocy tego ważnego aktu, który wejdzie w życie wraz z opublikowaniem 29 sierpnia 1910, Cesarski Rząd Japonii podejmie całe rządzenie i administrację Koreą, i niniejszym oznajmia, że kwestie związane z obcokrajowcami i zagranicznym handlem w Korei będą prowadzone zgodnie z następującymi zasadami:

Traktat

Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii i Jego Cesarska Mość Cesarz Korei, mając na względzie szczególne i bliskie stosunki pomiędzy ich krajami, pożądając rozwoju wspólnego bogactwa obu narodów, i by zapewnić trwały pokój na Dalekim Wschodzie, będąc przekonanymi że cele te najlepiej można osiągnąć poprzez przyłączenie Korei do Cesarstwa Japonii, zdecydowali się zawrzeć traktat takiego przyłączenia, i wyznaczyli ku temu pełnomocników, to jest, Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii Wicehrabiego Generała-Rezydenta Terauchi Masatake, a Jego Cesarska Mość Cesarz Korei Premiera Yi Wang-Yong, którzy po wspólnej naradzie i rozważeniu, zgodzili się na to, co następuje:

Artykuł 1.

Jego Cesarska Mość Cesarz Korei dokonuje całkowitego i trwałego przekazania Jego Cesarskiej Mości Cesarzowi Japonii wszelkich praw suwerennej władzy nad całością Korei.

Artykuł 2.

Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii akceptuje przekazanie wspomniane w powyższym artykule, i zgadza się na całkowite przyłączenie Korei do Cesarstwa Japonii.

Artykuł 3.

Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii udzieli Ich Mościom Cesarzowi i ex-Cesarzowi, jak również Jego Cesarskiej Wysokości Księciu Koronnemu Korei, ich małżonkom i dziedzicom tytułów, godności i honorów, właściwych ich rangom, jak również corocznych dotacji, wystarczających dla utrzymania takich tytułów, godności i honorów.

Artykuł 4.

Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii udzieli również właściwych honorów i traktowania członkom Cesarskiego Domu Korei oraz ich dziedzicom innym niż ci, wymienionym w powyższym artykule, jak również funduszy, niezbędnych dla utrzymania takich tytułów i traktowań, jakie zostaną nadane. 

Artykuł 5.

Jego Cesarska Mość Cesarz Japonii nada tytuły i dotacje pieniężne tym Koreańczykom, których przez wzgląd na chwalebną służbę, można uznać za zasługujących na takie szczególne wyróżnienie.

Artykuł 6.

W konsekwencji wspomnianego wyżej przyłączenia Rząd Japonii przyjmie całość rządów i administracji Korei oraz podejmie wysiłki w celu udzielenia pełnej ochrony osobom i mieniu Koreańczyków przestrzegających obowiązujących praw, aby zapewnić dobrobyt wszystkim takim Koreańczykom.

Artykuł 7.

Rząd Japonii, w takim stopniu w jakim okoliczności na to pozwolą, zatrudni w japońskiej służbie publicznej w Korei tych Koreańczyków, którzy akceptują lojalnie i w dobrej wierze nowe rządy, i którzy posiadają kwalifikacje odpowiednie do takiej służby.

Artykuł 8.

Niniejszy traktat, zaaprobowany przez Jego Cesarską Mość Cesarza Japonii i Jego Cesarską Mość Cesarza Korei, wejdzie w życie wraz z jego ogłoszeniem.

Na dowód czego:

Rezydent-Generał Wicehrabia Terauchi Masatake

Premier Yi, Wan-Yong

Historia najnowsza
Japonia
Korea
Przekłady z języka angielskiego
Tłumaczenia Wikiźródeł
Umowy dwustronne