Do Władysława Zwierkowskiego i Filipa Kahanego
O wy! o jednem ramieniu,
Straciwszy drugie wśród boju,
     Nie pozostali w spokoju,
Lecz, jak orlemu plemieniu
     Przystało - z jedną w bój ręką
Idący! Pieśń wam ślę,
     Jak pożegnalną łzę!...
Jakkolwiek cichą, maleńką,
     Lecz, kiedyś, kiedyś, może i ona,
Jak ziarno wichrem poroznoszona,
     Ujrzy w ojczyźnie weselszy czas;
Niechaj jej wtedy przypomni was,
     Coście szli z jedną ręką na bój!
Wołając: Boże patrz! carze stój!...
     Gdy druga ręka z ziemi sterczała
I »patrz« o piorun do Boga wołała.

Władysław Tarnowski
Liryka