Optymizm
Załóżmy, żeśmy jeszcze nie dotarli
do drogi bez wyjścia, do  myśli przepaści.
Załóżmy, że przyszły do nas lasy
porannym triumfu hymnem owładnięte,
wraz z ptakami i świetlistym niebem,
wraz ze słońcem, co przeniknie je niebawem.

Załóżmy, że gdzieś daleko też byliśmy,
w zachodu krajach nieznanych, i północy.
I rozwiewa nam wiatr szaty, gdy pędzimy.
W zadziwieniu i z powagą patrzą obcy.
By nas przyjąć godnie w swoje progi,
jedna dama gnębi służbę przez dzień cały.

Załóżmy, że naszego kapelusza rondo
poszerzyło się nagle i zwęziły spodnie,
jak u jeźdźców,  kiedy głosem rozkazu
gnamy naprzód nasze tysiąc koni.
Dotarliśmy – łopocą sztandary –
Zbawiciela zbawcy, niosący krzyż bohaterowie.

Załóżmy, żeśmy jeszcze nie dotarli
setką dróg do granic ciszy wiecznej.
Okrzyk wznieśmy i pieśń zaśpiewajmy
– co na kształt będzie surmy zwycięskiej –
by demony w dole, a ludzie na ziemi
mogli, słuchając jej, dobrze się bawić.

Przypisek tłumacza:

Tłumaczenie jest oparte na tekście, który możesz znaleźć tutaj. Dodatkowe uwagi możesz znaleźć w dyskusji do tego tematu. 

Kostas Kariotakis
Przekłady poezji
Przekłady z języka greckiego
Teksty oryginalnie w języku greckim
Liryka

el:Αισιοδοξία
Tłumaczenia Wikiźródeł