Śpiew chłopców polskich
W Imię Boga hej włościany! 
Pójdźmy bronić kraj kochany. 
Car za naszą pracę hula - 
Nam własnego trza mieć króla, 
Polaka i basta, 
Chrobrego lub Piasta. 

A czyśmy to małe dzieci? 
Czy to Polska cudze śmieci? 
Ву nam bróździł jaki taki - 
Brał na Kaukaz parobczaki. 
Czy Moskal czy Niemiec, 
Сzy jaki odmieniec. 

Toć w nas dusza wre ognista - 
Zje pies Moskal diabłów trzysta, 
Co nam w Polsce wciąż mitręży, 
Рali wioski, wiesza księży, 
Rąbie ciało święte, 
Na krzyżu rozpięte 

Boicie się panów chłopy, 
Toć pan jeden, was półkopy — 
I jakże pan może zdradzić, 
Gdy nie może wam poradzić. 
Toć krew w was jednaka,
Jedna krew Polaka. 

То dziś w Polsce czasy insze, 
Rząd nasz polski zniósł już czynsze;
Gdyby Moskal wziął Ojczyznę, 
Wnet bу wrócił czynsz, pańszczyznę: 
Kazał by ją chłopom - 
Robić ruskim popom. 

Lecz gdy Moskwę w łeb się gwiźnie, 
То na wieki ро pańszczyźnie; 
Pо kłopotach, ро frasunkach, 
Ро złodziejstwach, ро rabunkach,
Ро zdzierstwie i biedzie, 
Со z Moskalem idzie.

A ta Ojczyzna kochana - 
Polska leży krwią oblana, 
I na swoje woła dziatki: 
«Dzieci, dzieci! brońcie matki! 
A któż mię ocali — 
Z rąk zbójców Moskali!»

Płyną jęki aż w niebiosy 
Więc do серa, więc do kosy; 
Bić Moskala na swej grzędzie, 
Aż znów Polska Polską będzie, 
I siądzie na tronie, 
Polski król w koronie! 

Król zasiędzie sprawiedliwy, 
Dzielny, mądry a uczciwy; 
Rządzić będzie podług prawa, 
Jak nakaże mu ustawa, 
Со ją nam ułożą
Starsi z wolą Bożą. 

Więc do broni, hej rodacy! 
Naprzód, chłopcy Krakowiacy, 
Неj Mazury, walić z góry, 
Niech przepadnie Moskal bury, 
Со gubi Ojczyznę — 
Chce wrócić pańszczyznę!

Неj kujawskie tęgie chłopy, 
Młócić Moskwę jako snopy — 
I Rusini i Górale, 
Niech raz giną psy Moskale, 
Со kościoły рalą, 
Święte krzyże walą. 

Hej Litwini, hej Żmudziny! 
Walcie z góry te psie syny — 
Od Połągi, bierzcie drągi, 
Poleszuki, Moskwę w sztuki — 
I Wielkopolany,
Bić przez Boskie rany!

Podolaki od Kamieńca - 
Szyzmatyka bić odmieńca. 
Od Oszmiany i od Lidy - 
Paz pozbędźmy srogiej biedy, 
Raz już skończmy z katem, 
Co nas bije batem!

Dopomoże nam moc Boska - 
Święta panna Częstochowska; 
Prosił za nas Ojciec święty, 
Во Moskala zna wykręty, 
Że choć gada ładnie, 
Rozbija i kradnie.

Gdy będziem bić z całej mocy, 
Przyjdzie Włoch nam do pomocy; 
Przyjdzie Francuz w sto tysięcy — 
Już nie wróci Moskal więcej. 
Kto z Moskwą mordercą, 
То go wnet uśmiercą. 

A więc naprzód, Krakowiacy, 
Неj Mazurzy, Kujawiacy - 
I Litwini i Żmudzini — 
I Górale i Rusini — 
I Wielkopolany,
Bić przez Boskie rany!

Pieśni powstania styczniowego
Teksty anonimowe i wielu autorów