Wróg
Młodość ma przepłynęła jedną chmurną burzą, 
W którą tylko niekiedy promień serca padł, 
Sad mój deszcze zalały olbrzymią kałużą, 
Więc w owoc rzadki tylko przemienił się kwiat. 

Dziś na progu jesieni, sercem już niemłody, 
Z łopatą się do pracy ciężkiej muszę brać, 
Aby doły wyrównać wyrwane przez wody, 
Doły jak grób głębokie, gdzie mi przyjdzie spać. 

Lecz wątpię, czy mym nowym, wymarzonym kwiatom 
Pustka ma będzie dosyć w o pokarm bogatą, 
Który siłę mistyczną w ich kielichy tchnie. 

O rozpaczy, rozpaczy, czas pożera życie, 
A wróg mroczny, co serca nasze chciwie ssie, 
Krwią, którą my broczymy, tuczy się obficie.

Charles Baudelaire
Antoni Lange
Przekłady poezji