Pieśń husycka o królu Zygmuncie Luksemburczyku
Słyszeliśmy nowinę o węgierski[m] krali;
 Coż nam Czeszy prawili, temu myśmy sie śmiali.
 Żyżka z Hore pojachał, kral do Hore jał,
 Aby ony żegł, palił — nie, kto sie mu branił.
 "Wy niewierni prażacy, gdzież ki wam dias kazał!?
 Albo musicie przed głodem zjachaci z broda?"
 "A, niewierny kroliczku, nie mow tego;
 Niż si[e] Żyżka wytoczy, niejedny Niemiec cepy przeskoczy".
 Krol ci stał na Horze: "Biadaż mnie, miły Boże!
 A już mnie głowka boli — w Czechach nie po mej woli".
 Prażacy są zwiedzieli, rącze sie zjachali,
 Gdzie są krola zwiedzieli, za nim są bieżeli.
 Cóż pan Jeszk[o] Ostrowski: "Nie mow tego, kralu węgierski!
 A lepiej ci było w Konstancy słowiki przą daci,
 Niżli prażaczkow mieczem dobywaci".
 Cóż rz[e]kł pan Jan Krawowski: "Pojach precz, krolu węgierski!
 Nie byw[aj] dalej, źle sie [u] nas miele".
 A ty, panie Janiczku, nie daj sie zabici.
 Podź z nami na Konstancy, będziemyż cie b[a]czący:
 Świnickiego piwk[a] dam[y]ć dosyć pici,
 Ale pancerze i paski musi nasze byci.

Teksty anonimowe i wielu autorów
Polska poezja świecka XV wieku