Do hr. Gustawa Ol(izara) podziękowanie za wystrzyżynkę z gwiazdeczką i Krzemieńcem
Ta ręka, która Krzemieniec wystrzygła,
 Bogdajbym kiedyś ją uścisnął szczerze
 I ukłuł jako magnesowa igła,
 Która od słońca swój kierunek bierze.

 Róże — gwiazdeczki i nieśmiertelniczki
 To nic — u Boga piękniejszych dostanie. —
 Lecz miłe mi są Gustawa nożyczki
 I to żelazem serdeczne władanie.

 Bo wszystko w czasu rosnącego pędzie
 Zwiększyć się musi idąc w Ducha sfery,
 Urośnie kiedyś strzygące narzędzie,
 Gdy będzie strzygło wpół kirasyjery.

 Wtenczas idąca za widzialne kresy
 Dusza Gustawa pozna w jednym rzucie,
 Co znaczą ręki przyjaznej magnesy
 I to posłane w uścisku — ukłucie.

Juliusz Słowacki
Literatura polskiego romantyzmu