Słownik etymologiczny języka polskiego/Indeks O
o • 
o!, oh!, och! • 
ob • 
oba(j) • 
obalić • 
obartel • 
obarzanek • 
obawa • 
obcas • 
obces • 
obcęgi • 
obcy • 
obec • 
obfity • 
obiad • 
obiata • 
obiecać • 
obierz • 
obieś • 
oblec i obłok • 
obli • 
oblik • 
obłapić • 
obława • 
obłaz • 
obłąk • 
obłoj • 
obochód • 
obód • 
oboja • 
obojczyk • 
obora • 
obowiązek • 
obóz • 
obraz • 
obraza • 
obręb • 
obręcz • 
obrok • 
obrót • 
obroża • 
obrus • 
obrzazać • 
obrzazg • 
obrzedni • 
obrzęd • 
obuch • 
obuć • 
obyczaj • 
ocel • 
ocet • 
ochabić • 
ochłap • 
ochmistrz • 
ochota • 
ochrostać • 
ochwat • 
ociętny • 
oclić • 
oc(k)nąć się • 
ocusztrzyć • 
od(e) • 
odchłań • 
odeszty • 
odłużyć • 
odmach • 
odniepadnienie • 
Odolan(ów) • 
odrwić • 
odwach • 
odziać • 
ofiara • 
ogar • 
ogień • 
ogłów • 
ogniwo • 
ogół • 
ogon • 
ogórek • 
ograżka • 
ogród • 
ogromny • 
ohurstwo • 
ohyda • 
ojciec • 
oje • 
oknąć • 
okno • 
oko • 
okół, okolica • 
okowita • 
okrajki • 
okręt • 
oksza • 
okulista • 
okuń • 
olbrzym • 
olcha • 
olśnąć • 
ołów • 
ołtarz • 
oman • 
omieg • 
on • 
onuca • 
opak • 
opałka • 
opat • 
opich • 
opięć • 
opioła • 
opłatek • 
opoka • 
opona • 
opukały • 
orać • 
orbora • 
orcel • 
orda • 
ordynek • 
orędzie • 
oręż • 
organy • 
orkisz • 
Ormianie • 
ornaf • 
ornat • 
ort • 
ortel • 
oryl • 
orz • 
orzech • 
orzeł • 
orzy orzy • 
osa • 
osesek • 
osędziały • 
osęk(a) • 
osieć • 
osiek • 
osieł • 
osierdzie • 
osika • 
oskard • 
oskoła • 
oskoma • 
osła • 
osłodczyć • 
osoba • 
osoczyć • 
ospa • 
ostać • 
ostęp • 
ostroczyć • 
ostrów • 
ostrożny • 
ostry • 
ostryga • 
ostudzić • 
oszemłać • 
oszust • 
oś • 
ośm • 
otawa • 
otchłań • 
otręby • 
otrok • 
otrzedź • 
otwierać • 
ów • 
owad • 
owca • 
owcug • 
owies • 
owoc • 
oz- • 
ozd • 
ożóg • 
ożuwca • 
ożydle

Słownik etymologiczny języka polskiego

Strony indeksujące