Bałtyk Tatrom, sonety/III. Grom (Kucharz im zachorował)
Próżno falo Bałtyku ryby mi przynosisz
I co tylko dobrego głębia twa wytwarza,
Próżno bym brał co zechce sama prawie przynosisz.
Na cóż zdadzą się ryby, gdy niema Kucharza?
 Tak Noe Patryarcha wśród świata powodzi
 Kiedy mu na korabiu kucharz zachorował
 Rwie włos, rozdziera szaty i lament zawodzi;
 Któż będzie jego dzieciom jutro jeść gotował!
Co począć? ! Jak tu klęskę głodową zajść z mańki?
Już się cały domowy rozprzęga porządek:
Wy lećcie po doktora, wy drudzy po bańki!
Płaczą służebne panny wśród   ogrodu grządek
Płaczą męże, niewiasty, i dzieci, i niańki -
Wchodzi lekarz - “Odwagi! To tylko żołądek.

Stanisław Tarnowski
Sonety