Drzewa wolności
Do mnie, kto tylko utonąć nie może!
Przy świetle nowej dziś zorzy,
Z drzew wiadomości ludziom raj ja tworzę
Jeden na cały świat boży.

O głupie ludy! czyście poszalały?
Któż wam swobody zazdrości?
Z lasów wolności świat się składa cały,
Las każdy z drzew wiadomości.

Niechby ciemnota, niech ziemscy mocarze
Jarzmem świat cały zgnębili —
Wiedza i wolność chodzą zawsze w parze
Wśród lada drzew w każdej chwili.

Kto się najsilniej od ziemi odeprze,
Czy stryk nie zgniły, ni stary —
Temu wolności drzewo... pierwsze lepsze —
Byle z silnymi konary.

Bo człowiek wtedy tylko jest — widzicie —
Wolny i nic go nie boli,
Gdy się uwolnił od życia, bo życie
Sroższe od wszystkich niewoli.

1865

Felicjan Faleński
Liryka