Na zgon rozstrzelanych w Irkucku
"Lepsza nam kula niźli takie życie!"
 Rzekli, powstali, rozbroili zbirów;
 A gdy broń mieli, to w pierwszym zachwycie
 Błysnęła ku nim ziemia łez i kirów.
 Potem pustynia, skąd nie ma wychodu,
 Bój, gdzie szczęśliwsi giną, męki głodu
 I znowu dawne pęta. Sąd otwarty...
 Dla katów spisy żeru... Czy słyszycie?
 Padł strzał — i drugi — i trzeci — i czwarty!

 Salwo męczeńska! Bądź dla tych zbudzeniem,
 Których sumienia głos syren utula,
 A tym, co naród chcą zbawiać spodleniem,
 Powiedz: Niż takie życie — lepsza kula!
 Powiedz: Na sprzedaż nie wolno nikomu
 Wynosić słupów ze wspólnego domu,
 By w ciasnym szczęściu na chwilę utonąć.
 Niźli obcego ciała stać się cieniem,
 Lepiej jak gwiazda w własnym ogniu spłonąć!

1867

Kornel Ujejski
Literatura polskiego romantyzmu