Biedny kraj
Tam, gdzie Wisła swemi wody 
Brzegu piaszczyste oblewa, 
Tam nieznanc są swobody,
Tam kraina nieszczęśliwa,

Biedny kraj, biedny kraj! 
Nie błyśnież mu nigdy maj?

Umilkły wesołe śpiewy, 
Nie ma ludzi, nie ma chatek; 
Wszystko zniszczyły zasiewy, 
Wszędzie nędza, niedostatek.

Biedny kraj, biedny kraj! 
Kto go zniszczył? Mikołaj!

Wszystko wybiła zaraza, 
Nic nie zostało ро plonach,
Tylko kawałki żelaza,
Albo kości na zagonach! 

Biedny kraj, biedny kraj! 
Kto morderca? Mikołaj!

Ach, te kości! mężnych szczątkj! 
Takież to nasze nadzieje!
Pozwólcie, niech te pamiątki 
Łzami rzewnemi obleję.

Biedny kraj, biedny kraj! 
Boże daj nam kiedyś maj!

Piasek ten Karskiego chowa, 
Leży tam Kicki bez trwogi, 
Leży Kamińskiego głowa!
Leży Sowiński bez nogi!

Biedny kraj, biedny kraj!
Kiedyż nam zabłyśnie maj!

Leży tam braci tysiące 
Z nad Niemna, Dniestru i Bugu!
Plemię, со wolnością tchnące, 
Do armat biegło od pługu.

Biedny kraj, biedny kraj! 
Kto twój tyran? Mikołaj!

I weteran z Ebru brzegów, 
I ochotnik z kosą w dłoni, 
Wszyscy biegnąc do szeregów 
W tej nieszczęsnej legli toni.

Biedny kraj, biedny kraj! 
Nie błyśnież nam nigdy maj!

Jak nieszczęśliwy sierota 
Do każdego przylgnie łona, 
Lecz daremnie puka w wrota,
Niechaj bez pomocy skona!

Biedny kraj, biedny kraj! 
Nie zakwitnież nigdy maj!

Tak i my też dla ojczymów 
Morza krwiśmy nie szczędzili,
A oni wśród armat dymów 
Szyderczo nas opuścili.

Biedny kraj, biedny kraj! 
Zemsta zdrajcom! Boże daj!

Wisło przyspiesz twe wezbranie, 
Zalej całe nasze ziemie, 
Niech z nas nic już nie zostanie, 
Wygładź to nieszczęsne plemię.

Biedny kraj, biedny kraj!
Kto twój tyran? Mikołaj!

Liryka
Powstanie listopadowe