Sława pośmiertna
Potrzebuje naszej śmierci natura nie mająca granic
i szukają jej kwiatów usta purpurowe.
Jeśli nadejdzie wiosna, ponownie nas zostawi,
i nawet cieniami cieni nie będziemy potem.

Śmierci naszej czeka słońca światło jaśniejące.
Zobaczymy jeszcze jak zachodzi triumfalnie,
a potem odejdziemy od kwietnych wieczorów wiosny,
w cieniste krainy wchodząc królestwa Gdzieś Dalej.

Jedynie trochę wierszy pozostać po nas może,
dziesięć wierszy zaledwie niech zostanie naszych –
- gołębi, które na oślep wypuszczają rozbitkowie,
lecz za późno jest, gdy dotrze wiadomość do świata. 

Przypisek tłumacza:

Tłumaczenie jest oparte na tekście, który możesz znaleźć tutaj. Dodatkowe uwagi możesz znaleźć w dyskusji do tego tematu. 

Kostas Kariotakis
Przekłady poezji
Przekłady z języka greckiego
Teksty oryginalnie w języku greckim
Liryka

Tłumaczenia Wikiźródeł