Rozkaz pożegnalny pułkownika „Wachnowskiego” do żołnierzy Grupy „Północ” (4 września 1944)
<small>Dowództwo Grupy „Północ”, m. p.
dn. 4 IX 1944 r.</small>

ROZKAZ NR 23

Żołnierze Starego Miasta!

Po trzech z górą tygodniach walk, prowadzonych w obronie Starego Miasta Warszawy – Grupa „Północ” stojąca pod moimi rozkazami, wypełniwszy swe najważniejsze zadania bojowe zostaje z dniem dzisiejszym rozwiązana na rozkaz kom. warsz. okr. AK.

Przez cały ten okres staliśmy w ciężkiej, nieraz ponad miarę ludzkich i żołnierskich obowiązków pełnionej służbie, dopóki rozkaz wyższy nie odwołał nas ze stanowiska.

Zmagając się z wielokrotnie przewyższającymi nasze siły – siłami bezwzględnego i zdradzieckiego wroga, uczyniliśmy wszystko, czego wymagały od nas rozkazy naszych dowódców, honor żołnierza i poczucie obowiązku. Gdy nadejdzie okres pokoju, będzie czas i miejsce na szczegółową ocenę naszych wysiłków i ich wyników.

Obecnie, żegnając żołnierzy grupy „Północ”, odchodzących na nowe stanowiska i nową walkę, którą – wierzę w to głęboko – podejmą z tym samym zapałem i wolą zwycięstwa, jak walczyli w murach Starego Miasta – dziękuję wszystkim żołnierzom i kobietom w służbie wojskowej oraz współwalczącym z nimi obywatelom za wysiłki, za upór w trwaniu, za dzielność i nadludzką odwagę.

Wyrażam również podziękowanie wszystkim dowódcom, a w szczególności ppłk. Radosławowi, ppłk. Kubie, mjr. Sośnie i mjr. Rogowi, którzy osobistą odwagą i zaletami dowódców wzmogli wartość naszej walki i czasokres jej trwania.

Żołnierze Starego Miasta! Życzę Wam z głębi serca, abyście, użyci w walkach na innym terenie, dali ponowne dowody Waszej bitności i uporu. Niechaj przyświeca Wam zawsze szczęście żołnierskie, a wśród największych nawet trudów i znoju bitwy dźwigajcie zawsze wysoko honor i zaszczyt miana, jakim ochrzciła Was Stolica Polska – honor i zaszczyt „Żołnierza Starówki”.

Dowódca Grupy „Północ”
(–) Wachnowski płk

Rozkaz powyższy podać do wiadomości wszystkim żołnierzom grupy „Północ”.

Powstanie warszawskie
Rozkazy