36 postulatów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Szczecinie


Żądamy umożliwienia połączenia telefonicznego z Komitetem Strajkowym Stoczni Szczecińskiej

 Powołać wolne i niezależne od Partii związki.
 Żądamy odczuwalnej przez społeczeństwo poprawy zaopatrzenia rynku w artykuły żywnościowe i konsumpcyjne.
 Żądamy odczuwalnej podwyżki płac w wysokości 2 tysięcy w odniesieniu do obecnego wynagrodzenia na poszczególnych zawodach i stanowiskach.
 Podwyższyć najniższe emerytury i renty do 3 tysięcy zł.
 Pracownikom, którzy utracili zdrowie w zakładzie pracy: utrzymać zarobki nie niższe niż na poziomie poprzedniego stanowiska pracy.
 Żądamy trzyletnich płatnych urlopów macierzyńskich.
 Żądamy zrównania zasiłku rodzinnego, wysługi lat, rent i emerytur dla wszystkich grup zawodowych do poziomu pracowników wojska i milicji.
 Rozpowszechnić treść Karty Praw Człowieka i Obywatela z Konferencji w Helsinkach w formie drukowanej.
 Zalegalizować prawo do strajku w Konstytucji PRL.
 Żądamy gwarancji nierepresjonowania wszystkich strajkujących a w szczególności ich przedstawicieli, wybranych przez załogi w czasie strajku.
 Zaprzestać prześladowań działaczy opozycji i umożliwić konstytuowanie nowych ugrupowań polityczno-społecznych.
 Żądamy całkowitych swobód do pracy Kościoła Katolickiego w Polsce oraz nadawania w radio i telewizji w niedzielę i święta mszy świętej.
 Ufundować przed bramą Stoczni tablicę upamiętniającą ofiary wydarzeń w grudniu 1970 r.
 Zlikwidować niepotrzebne dla PRL wydatki typu Hermaszewski i pomoc dla trzeciego świata.
 Żądamy poprawy lecznictwa w Polsce a w szczególności zaopatrzenia w leki oraz zrównania ich cen do obowiązujących milicję i wojsko.
 Zahamować wzrost cen i wzmóc kontrolę cen usług sektora prywatnego i państwowego.
 Zlikwidować sklepy wewnętrzne milicji, wojska i partii.
 Zlikwidować sklepy komercyjne oraz ceny komercyjne i ekspresowe.
 Żądamy zaniechać sprzedaży atrakcyjnych towarów produkcji krajowej w sklepach Peweksu.
 Żądamy wyjaśnienia sytuacji teraźniejszej w Kraju i wyciągnięcia konsekwencji w stosunku do winnych.
 Skończyć z „cichą” podwyżką cen.
 Żądamy lepszego zaopatrzenia Stoczni w materiały potrzebne do produkcji.
 Przywrócić prawo do pracy ludziom zwolnionym za działalność w Komisjach Robotniczych w 1970 r. i przyjąć ich spowrotem (sic!) do pracy.
 Znieść cenzurę w PRL.
 Żądamy wszystkich sobót wolnych i płatnych dla wszystkich pracowników.
 Żądamy przedstawienia przez Rząd programu rozwiązania kwestii mieszkaniowej z zagwarantowaniem aby okres oczekiwania na mieszkanie nie trwał dłużej jak 5 lat.
 Ograniczyć okres szkolenia wojskowego do jednego roku a pozostały okres służby wojskowej przeznaczyć na pracę na rzecz gospodarki narodowej.
 Pracowników niesprawdzających się na kierowniczych stanowiskach przesuwać na niższe a nie jak dotychczas na równorzędne.
 Dokonać obiektywnej kontroli zbędnych etatów pracowników umysłowych oraz zlikwidować etaty fizyczne na których pracują pracownicy umysłowi.
 Włączyć Biuro TK do jednolitej struktury Stoczni w celu zmniejszenia administracji.
 Zwiększyć wysokość diet pracownikom w podróżach służbowych.
 Zaprzestać oddelegowywania pracowników do szkół partyjnych na koszt Stoczni.
 Ujednolicić „Kartę Stoczniowca” z „Kartą Górnika”.
 Przyznać przywileje wynikające z „Karty Stoczniowca” pracownikom firm obcych zatrudnionym w Stoczni.
 Wynagrodzenie za czas strajku wypłacić z funduszu Związków Zawodowych pochodzącego ze składek związkowych.
 Postulaty wysunięte przez strajkującą Stocznię ogłosić w prasie.

Historia najnowsza
NSZZ Solidarność
Protokoły