Adres gettysburski
Osiemdziesiąt siedem lat temu nasi ojcowie wznieśli na tym kontynencie nowy naród, poczęty w wolności i założeniu, że wszyscy ludzie zostali stworzeni równymi. Teraz jesteśmy ogarnięci wielką wojną domową, która zadecyduje czy ten naród, czy też jakikolwiek naród tak poczęty, jest w stanie długo przetrwać. Spotkaliśmy się na wielkim polu bitewnym tej wojny. Przybyliśmy aby poświęcić część tego pola na ostateczne miejsce spoczynku dla tych, którzy oddali swe życia, aby ten naród mógł żyć. Jest czymś słusznym i właściwym, abyśmy to uczynili.

Jednakże, w szerszym sensie, nie możemy oddać... nie możemy poświęcić... tej ziemi. Ci odważni ludzie, żyjący i martwi, którzy tu walczyli, uświęcili je ponad naszą nędzną władze dawania i odbierania. Świat ani nie zauważy, ani nie zapamięta tego, co tu mówimy, ale nigdy nie zapomni tego, co oni tu zrobili. To raczej my, żyjący, winniśmy poświęcić się tutaj niedokończonej sprawie, którą ci, którzy tu walczyli, tak szlachetnie wspierali. To raczej my winniśmy poświęcić się wielkiej sprawie, która nas oczekuje. To my winniśmy zaczerpnąć od tych poległych bohaterów oddanie sprawie, której oni całkowicie się poświęcili. My winniśmy tu postanowić, że ich śmierć nie była daremna, że ten naród, z Bożą pomocą, na nowo narodzi się w wolności; i że rząd ludu, przez lud, dla ludu, nie zniknie z powierzchni ziemi.

Zobacz też 
 Przemowa Gettysburska

mowy
historia nowożytna
Abraham Lincoln
Teksty oryginalnie w języku angielskim
Przekłady z języka angielskiego

Tłumaczenia Wikiźródeł

ru:Геттисбергская речь (Линкольн)