Staccato
Oto fasada i posążki w klapkach.
Oto noski. Oto obieg murków.

Oto dźwięki, które rozrzuciły pieszych.
Oto perkozy w łopatach roweru.
Podobnie się drą.

Chcą czegoś od niego, czy tylko się ćwiczą?
Przeszedł do legendy, niczym tiara.
Puszcza kiepską farbę, która barwi trawę.

Kręci się szybciej i ma - jak każdy z nas, 
twarze wołu i orła,
Cassavetesa i lwa.

Piotr Czerniawski