ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਪੀਰ ਗ਼ੁਲਾਮ ਜੀਲਾਨੀ
ਪੰਜਾਬੀ ਕਾਫ਼ੀਆਂ ਪੀਰ ਗ਼ੁਲਾਮ ਜੀਲਾਨੀ
1. ਜੋ ਕਲ ਕਰਨਾ ਕਰ ਅਜ ਕੁੜੇ

ਜੋ ਕਲ ਕਰਨਾ ਕਰ ਅਜ ਕੁੜੇ,
ਹੋਰ ਛਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਜ ਕੁੜੇ ।

ਸੁੱਮਨ ਬੁਕਮਨ ਉਮੱਯਨ ਰਹੀਏ,
ਦਿਲ ਆਪਣੇ ਵਲ ਮੂੰਹ ਕਰ ਬਹੀਏ,
ਫ਼ੈਦਾ ਕੀ ਹੈ ਪਾਹਿਆ ਗੱਜ ਕੁੜੇ,
ਹੋਰ ਛਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਜ ਕੁੜੇ ।

ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਮੁਸਾਫ਼ਰਾਂ ਰੈਨ ਕੁੜੇ,
ਤੂੰ ਕਿਉਂ ਬੈਠੀ ਕਰਕੇ ਚੈਨ ਕੁੜੇ,
ਕੁਝ ਕਰ ਤਾਹੀ ਰਹਿਸੀ ਲਜ ਕੁੜੇ,
ਹੋਰ ਛਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਜ ਕੁੜੇ ।

ਘਰ ਵਿਚ ਵੇਖ ਪਿਆਰੇ ਤਾਈਂ,
ਜ਼ਾਹਰ ਬਾਤਨ ਜਿਹੜਾ ਸਾਈਂ,
ਕਰ ਕਰ ਦਰਸ਼ਨ ਰੱਜ ਕੁੜੇ,
ਹੋਰ ਛਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਜ ਕੁੜੇ ।

ਵਾਫ਼ੀਅਨਸੁਕੁਮ ਹੁਕਮ ਖ਼ੁਦਾ,
ਓਹ ਪਿਆਰਾ ਨ ਇਕ ਦਮ ਹੋਵੇ ਜੁਦਾ,
ਤੂੰ ਰਾਹ ਅਵੱਲੇ ਨਾ ਭੱਜ ਕੁੜੇ,
ਹੋਰ ਛਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਜ ਕੁੜੇ ।

ਲੈ ਗ਼ੁਲਾਮ ਜੀਲਾਨੀ ਤੋਂ ਮਤ ਕੁੜੇ,
ਨੀ ਤੂੰ ਘਰ ਬਹਿ ਆਪ ਕਤ ਕੁੜੇ,
ਤੇਰਾ ਦਮ ਦਮ ਹੋਵੇ ਹੱਜ ਕੁੜੇ,
ਹੋਰ ਛਡ ਦੇ ਸਾਰੇ ਪੱਜ ਕੁੜੇ ।

(ਸੁੱਮਨ ਬੁਕਮਨ ਉਮੱਯਨ=ਦੁਨੀਆਂ
ਤੋਂ ਬੋਲੇ ਗੁੰਗੇ ਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਰਹਿਣਾ,
ਜ਼ਾਹਰ ਬਾਤਨ=ਬਾਹਰੋਂ-ਅੰਦਰੋਂ,
ਵਾਫ਼ੀਅਨਸੁਕੁਮ=ਵ ਅਫ਼ੀ ਅਨਫਸ
ਕੁਮ,ਅਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਰੀਰਾਂ ਤੇ ਪ੍ਰਾਣਾਂ
ਵਿਚ)
2. ਵਾਹਵਾ ਦਿਲਬਰ ਨਖ਼ਰੇ ਬਾਜਾ

ਵਾਹਵਾ ਦਿਲਬਰ ਨਖ਼ਰੇ ਬਾਜਾ ਕਰ ਕਰ ਨਾਜ਼ ਪ੍ਰਸਤੀ ।
ਇਸ਼ਕ ਤੇਰੇ ਨੇ ਦਿਲ ਮੇਰੇ ਨੂੰ ਜ਼ੌਕ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਮਸਤੀ ।

ਮੋਹ ਲਏ ਆਸ਼ਕ ਬੇਕਸ ਆਜ਼ਜ਼, ਕਰ ਕਰ ਨਾਜ਼ ਨਿਹੋਰੇ ।
ਕਾਲੂ ਬਲਾ ਕਹਿ ਲਈ ਬਲਾ ਸਿਰ, ਮਨ ਫ਼ਰਮਾਨ ਅਲਸਤੀ ।

ਹਟ ਬੈਠੇ ਤਾਂ ਝਿੜਕਾਂ ਦੇਵੇਂ, ਦਰ ਆਇਆਂ ਰੁਸ ਜਾਵੇਂ ।
ਅਜਬ ਹਰਾਨੀ ਤੇਰੀ ਯਾਰੀ, ਜਾਨ ਪਈ ਵਿੱਚ ਫਸਤੀ ।

ਗ਼ੁਲਾਮ ਜੀਲਾਨੀ ਦਰ ਤੇਰੇ ਦਾ, ਆਦ ਕਦੀਮੀ ਬਰਦਾ ।
ਨਾ ਦੇ ਝਿੜਕਾਂ ਆਜ਼ਜ਼ ਤਾਈਂ, ਆ ਡਿਗਿਆ ਵਿੱਚ ਬਸਤੀ ।

(ਬੇਕਸ=ਬੇਬਸ, ਬਰਦਾ=ਗ਼ੁਲਾਮ)