କିଶୋରଚନ୍ଦ୍ରାନନ୍ଦ ଚମ୍ପୂ/କ ଚମ୍ପୂ
<center>

(ରାଗ: ସାବେରୀ)
କି ହେଲା ରେ, କହିତ ନୁହଇ ଭାରତୀରେ
କାଲି ଯା ଦୂରରୁ ଦେଖି/ସଖୀ,   କଳନା କଲା ମୋ ଆଖି
କଳା ଇନ୍ଦୀବର ଆରତିରେ ॥ ପଦ ॥

କେଳି କଦମ୍ବ ଲତାର,     କୋଳେ କି ଶ୍ୟାମଳତାର,
ତେଜ ସେ ରବିସୁତାର ତୀରେ,
କମ୍ପି ମୋର କଳେବର,   ହୋଇଗଲା ଆରପାର,
ଯାହାକୁ ଡରଇ ତାର ତୀରେ ॥ ୧ ॥

କୁସୁମ କୋଦଣ୍ଡ କାଣ୍ଡ,    କେତେ କରିଥିଲା ରୁଣ୍ଡ,
କର୍କଶ ନୋହିବା ଭାରତୀରେ,
କହୁଛି ବରଜି ଲଜ୍ଜା,              କେବଳ ହେଲା ମୋ ମଜ୍ଜା,
ମଜ୍ଜିଯିବି କି ଉଭା ରତିରେ ॥ ୨ ॥

କି ମୋହନ ଲୀଲା ଧରି,  କୋଟି କଳାକର ଶିରୀ,
ପୁରିଛି ସେ ଶ୍ୟାମ ମୂରତିରେ,
କୁତ୍ସା କରେ ମୁଁ ଧାତାକୁ,   କାହିଁକି ସରଜି ତାକୁ,
ଚିରାୟୁ ରଖିଲା ଜରତୀରେ ॥ ୩ ॥

କି ନୀତି କି ଜାତିଶୀଳ,    କି କୁଳବରତ ଫଳ,
ଠଉର ପାରିଲା ମୋ ମତିରେ,
କୋମଳତର ମୋହନ,    କୁଞ୍ଜକୁକ୍ଷିରୁ ନିଃସ୍ୱନ,
ଆସି ଚୁମ୍ବିଦେଲା ମୋ ଶ୍ରୁତିରେ ॥ ୪ ॥

କଲବଲ ଛଟପଟ, ହୋଇ ଯାଉଛି ନିପଟ,
ସଂବେଶ ଅଶନ ବିରତିରେ,
କହଇ ଶ୍ରୀବାଲୁଙ୍କେଶ,     ଶରଣ ଧରଣୀ ଈଶ,
ଏ କି ଦଣ୍ଡ ବିନା ପୀରତିରେ ॥ ୫ ॥
<center>