ନିଳଚକ୍କର ବାନା ନାଲିଆ ବନ୍ଧୁ ଦେଖ ତାକୁକୁ
<poem>
ନୀଳଚକ୍କର ବାନା ନାଲିଆ ବନ୍ଧୁ ଦେଖ ତାକୁ ।(ଘୋଷା)
ଦେଉଳେ ବସିଛି କାଳିଆ ବନ୍ଧୁ ଦେଖ ତାକୁ ।
ବାଇଶି ପାହାଚ ଖସଡା ବନ୍ଧୁ ଚଢ଼ ତାକୁ ।
ଆନନ୍ବଜାରେ ଅଭଡ଼ା ବନ୍ଧୁ ଭୁନ୍ଜ ତାକୁ । 
ଭକତିରେ ଭରି ଅନ୍ତର ବନ୍ଧୁ ପୂଜ ତାକୁ । 
କରିଦେବ ତତେ ମନ୍ତର ବନ୍ଧୁ ଜପ ତାକୁ । 
ସଂସାରେ କରିବ ଊଦ୍ଧାର ବନ୍ଧୁ ଡ଼ାକେ ତାକୁ । (ଘୋଷା)
ଆଊଜି ଗରୁଡ ଖୁମ୍ବରେ ବନ୍ଧୁ ଧର ତାକୁ । 
ଘିଅରେ ବଲିତା ଆଗରେ ବନ୍ଧୁ ଜାଳେ ତାକୁ ।
ଘଣ୍ଟ ମାରଦଳ କାହାଳୀ ବନ୍ଧୁ ଶୁଣ ତାକୁ । 
ହରିବୋଲ ହରିବୋଲକୁ ବନ୍ଧୁ ଘୋଷତାକୁ । (ଘୋଷା)
ନିରିମାଲ୍ୟ କରି ସମ୍ପତ୍ତି ବନ୍ଧୁ ରଖତାକୁ । 
ଜାରାକୁ ତ ମୋହ ମାୟାକୁ ବନ୍ଧୁ ବୋଲ ତାକୁ ।
ମନ ଖୋଲି ମନ କଥାଟି ବନ୍ଧୁ କ‌ହତାକୁ ।
ବଇକୁନ୍ଠେ ନେଇ ଥୋଇବ ବନ୍ଧୁ ମାନେ ତାକୁ ।(ଘୋଷା)
</poem>