ପତିତ ପାବନ ବାନା (ଆର୍ତ୍ତ ଦାସ)
<poem>
ପତିତ ପାବନ ବାନା ଆଉ କେତେ ବେଳକୁ ।
ଭାସିଗଲି ଭବ ଜଳେ ନାବ ଦିଅ କୂଳକୁ ।।

ଦୂରେ ଥାଇ ଡ଼ାକ ଦେଲେ ଡେରିଥାଅ କର୍ଣ୍ଣକୁ ।
ନିକଟରେ ନ ଶୁଣିଲ ମୋ କର୍ମ ଅବଳକୁ ।୧।

ଲକ୍ଷ ଯୋଜନରେ ଗଜ ଚିନ୍ତା କଲା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ।
ଚକ୍ର ପେଶି ଗ୍ରାହ ନାଶି ରଖିଲ ତ ଗଜକୁ ।୨।

ଦ୍ରୌପଦୀ ଯେ ଚିନ୍ତା କଲା ବିବସନ ବେଳକୁ ।
କୋଟି ବସ୍ତ୍ର ଦେଲ ପ୍ରଭୁ ତୁମ୍ଭେ ତେତେ ବେଳକୁ ।୩।

ରୁପିଲାର ବୃକ୍ଷ ଗୋଟି ଛେଦୁଅଛ ମୂଳକୁ ।
ନିନ୍ଦା ହେବ ବାଇ  ବାନା ଏ ମହୀ ମଣ୍ଡଳକୁ ।୪।

ବଡ଼ ଦେଉଳରେ ଅଛ ଦାରୁଭୂତ ହୋଇକି ।
ଭଣିଲେ ଆରତ ଦାସ ତୁମ୍ଭ ମନେ ନାହିଁକି । ୫।
</poem>
ଆର୍ତ୍ତ ଦାସ ରଚନାବଳୀ