"ଖ" - ଖେଳାଖଞ୍ଜରୀଟଦୃଶା
<center>

(ରାଗ: ତୋଡ଼ିପରଜ)
ଖେଳାଖଞ୍ଜରୀଟଦୃଶା, ମୋ ବନ୍ଧୁ, 
ଖଟାଅ ମୋତେ ତା ବେହରଣଫୁଲ  ଖଟତଳେ ଦିବାନିଶା । ପଦ ।

ଖିଲାଇ ମାତ୍ରକ ବିନ୍ଦୁମିତ ମଧୁ ବନ୍ଧୁକବନ୍ଧୁଅଧରୁ, 
ଖିଆଲରସପ୍ରସଙ୍ଗ ସଙ୍ଗିନୀଙ୍କ ଗଣେ ମୋତେ ଜଣେ କରୁ । ୧ । 

ଖମଣିମଣ୍ଡଳ ଅସ୍ତ ହେବା କାଳ ଜଗି କୋକ ଜାଗରୂକ, 
ଖଞ୍ଜୁଥିବି ସୂନସଜଡ଼ା ମଣ୍ଡନ ମଣ୍ଡୁ ମୋ ଅଙ୍କପଲଙ୍କ । ୨ । 

ଖିଲ ଖିଲ କରି ଖୁଆଇବି ଶିରୀମୁଖେ କର୍ପୂର ବିଡ଼ିଆ, 
ଖଲି ମୃଗମଦ ଚିତ୍ରିବି ପ୍ରମୋଦଭରେ ଉରଜ ନଡ଼ିଆ । ୩ । 

ଖଞ୍ଜି ସହୋଦର ମଧୁର ତା ଗିର ବରତନ ବୋଲି ଭାବି, 
ଖୁଣ ନ ଥିବାର ଅଲକତସାର ଚିତ୍ର ପଦେ ଲେଖୁଥିବି। ୪। 

ଖଟା ଲେଶ ଚିତ୍ତେ ନ ରଖି ଲଳିତେ ଘେନାଅ ବାଳାପୂରତେ, 
ଖରାପ ନୁହେଁଟି ପରଉପକୃତି କବିରବି ବୋଲି ଗୀତେ ।୫।
<center>