ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁ ଭକତ ବତ୍ସଳ
ବିଷୟ

ରାଗ କଳସା  
<poem>
ନମସ୍ତେ ନମସ୍ତେ ପ୍ରଭୁ ଭକତ ବତ୍ସଳ । 
ନମୋ ପତିତପାବନ ପ୍ରଭୁ ଆଦିମୂଳ ।୧।

ନମୋ ନମୋ ଶୋକତାପ ହାରୀ ଦଇତାରି । 
ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖ ହର କରେ ଶଙ୍ଖ ଚକ୍ର ଧରି ହେ ।୨। 

ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଅସୁର ନାଶନେ ତୁମ୍ଭ ଜାତ । 
ରାବଣ ବିନାଶି କଷ୍ଟ ଫେଡ଼ିବା ତ୍ୱରିତ ହେ ।୩।

ଅଶେଷ ମହିମା ପ୍ରଭୁ ଅଟଇ ତୁମ୍ଭର । 
ବେଦ ଉଦ୍ଧରି ଧରିଲ ମୀନ କଲେବର ହେ ।୪। 

ମନ୍ଦର ଧାରଣ କରି କୂର୍ମ ଅବତାରେ । 
ଦୈତ୍ଯ ପରାଜୟ କଲ ମୋହିନୀ ରୂପରେ ହେ ।୫। 

ବରାହ ରୂପରେ ଦନ୍ତେ ଧରିଲ ଧରଣୀ । 
ହରିଣାକ୍ଷ ନାଶିଲ ନୃସିଂହ ରୂପେ ପୁଣି ହେ ।୬। 

ବାମନ ରୂପରେ ତ୍ରୟପାଦ ଭୂମିଦାନ । 
ମାଗି ବଳି ନୃପେ ଦେଲ ପାତାଳରେ ସ୍ଥାନ ହେ ।୭।

ଏହି ପରି ଅବତାର ଦେବେ ଅଗୋଚର । 
ରାବଣ ବିନାଶି ପ୍ରଭୁ ମହୀ ଭାରା ହର ହେ ।୮।

ତୁମ୍ଭେ ଗୋଳକର ପତି ଅଗତିର ଗତି । 
ଏ ଘୋର ସଙ୍କଟୁ ଦେବ କରିବାକୁ ମୁକ୍ତି ହେ ।୯।

ଏହି ରୂପେ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତେଣ କୁଶପାଣି । 
ଶୁଣି ତୋଷ ହେଲେ ପ୍ରଭୁ ପଦ୍ମନାଭ ଭଣି ହେ ।୧୦।
</poem>
ବିଶ୍ୱନାଥ ଖୁଣ୍ଟିଆ ରଚନାବଳୀ