ଆଶ୍ଟର୍ଯ୍ୟ ଚର୍ଯ୍ୟାଚୟ - କାହ୍ନୁ ପାଦାନମ୍
<poem> 
ନଗର ବାହାରିରେ ଡୋମ୍ବି ତୋହରି କୁଡ଼ିଆ
ଛୋଇଁ ଛୋଇ ଜାଇସୋ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନାଡ଼ିଆ ।

ଆଲୋ ଡୋମ୍ବି ତୋଏ ସମ କରିବ ମ ସାଙ୍ଗ
ନିଘଣ କାହ୍ନା କାପାଳି ଜୋଇ ଲାଙ୍ଗ ।

ଏକ ସେ ପଦୁମା ଚୌଷଠି ପାଖୁଡ଼ୀ
ତହିଁ ଚଡ଼ି ନାଚଅ ଡୋମ୍ବୀ ବାପୁଡ଼ୀ ।

ହାଲୋ ଡୋମ୍ବି ତୋ ପୁଚ୍ଛାମି ସଦଭାବେ 
ଆଇଅସି ଜାସି ଡୋମ୍ବୀ କାହାରି ନାବେଁ ।

ତାନ୍ତ ବିକଅଣ ଡୋମ୍ବୀ ଆବର ମୋ ଚାଙ୍ଗିଡ଼ା
ତୋହୋର ଅନ୍ତରେ ଛାଡ଼ି ନଡ଼ ପେଡ଼ା ।

ତୁଲୋ ଡୋମ୍ବୀ ହାଁଉ କପାଳୀ
ତୋହୋର ଅନ୍ତରେ ମୋଏ ଘେନିଲି ହାଡ଼େରୀ ମାଳୀ ।

ସରବର ଭଞ୍ଜିଅ ଡୋମ୍ବୀ ଖାଅ ମୋଲାଣ
ମାରମି ଡୋମ୍ବୀ ଲେମି ପରାଣ ।
</poem>