ଜଗବନ୍ଧୁ ଅଙ୍କେ ରତନ ପଲଙ୍କେ
<poem>
ଜଗବନ୍ଧୁ ଅଙ୍କେ ରତନ ପଲଙ୍କେ 
ପହୁଡ଼ିଲେ ସିନ୍ଧୁ ଜେମାଦେଇ ।।

ଦିବ୍ୟ ସୁବାସ ଜଳ ସୁନାଝରୀରେ 
ସୁବାସ ପଇଡ଼ ତଳେ ଥୋଇ ।
କୁସୁମ ବିଞ୍ଚଣୀ ଧରି କେ ବିଞ୍ଚଇ 
ବେନି ସଖୀ ହେଲେ କୁହାକୁହି ।୧।

ପୂଗ ଖଇର ଅଳାଇଚ ଲବଙ୍ଗ 
ଜାତି ଶ୍ରୀଫଳ କରିଣ ଏକ ଅଙ୍ଗ ।
ବିଚିତ୍ର କରିଣ ବିଡ଼ିଆ ସଜାଇ 
ରତ୍ନ ବଟାରେ ଖଞ୍ଜିଲେ ନେଇ ।୨।

କେ ବୋଲେ ଆରେ ମୀନନୟନା 
ଘନ କୋଳେ କି ଚନ୍ଦ୍ର ଚକୋର ସିନା ।
ଝଳି ଅଙ୍ଗରେ ମରକତ କୁନ୍ଦନ 
ମୀନାକୁ ଫୁଙ୍କି ଦେଇଛି ବିହି ।୩।

କହେ ଦୀନକୃଷ୍ଣ ସେ ଶୋଭାବର୍ଦ୍ଧନ 
ପଡ଼ିବି ଚରଣେ ହୋଇବେ ପ୍ରସନ୍ନ ।
ଯେଉଁ ଚରଣ କୋଟି ବ୍ରହ୍ମା ମୁନୀନ୍ଦ୍ର
ଯୋଗେନ୍ଦ୍ର ନ ପାନ୍ତି ଧ୍ୟାୟି ଧ୍ୟାୟି ।୪।
</poem>
ଦୀନକୃଷ୍ଣ ଦାସ ରଚନାବଳୀ