ବୈଦେହୀଶ ବିଳାସ/ବାତାପି ସୂଦନ ଆଶ୍ରମ
ବାତାପି ସୂଦନ ଆଶ୍ରମ     | ବିପିନେ ପ୍ରବେଶ ଶ୍ରୀରାମ  |୧|
ବଇରୀ ହିଂସା ତହିଁ ହତ   | ବଇରୀ ସନ୍ନିଧି କପୋତ   |୨|
ବାୟସ କଉଶିକ ମେଳ    | ବସି ଅଛନ୍ତି ଏକ ଡ଼ାଳ    |୩|
ବ୍ୟାଳ ଫଣାକୁ ଟେକି ଖେଳି | ବରହୀ ପାଶେ ନୃତ୍ୟଶାଳୀ |୪|
ବାରଣ ସିଂହ ଏକ ସ୍ଥାନ    | ବିରଚି ଅଛନ୍ତି ଶୟନ      |୫|
ବ୍ୟାଘ୍ର କୁରଙ୍ଗ ରଙ୍ଗ ବହି    | ବୃକାଳି ମିଳୁଛନ୍ତି ତହିଁ     |୬|
ବତ୍ସା ଧେନୁଙ୍କ ମହିଷିର    | ବିଭୀତେ ପାନ କରେ କ୍ଷୀର |୭|
ବକ ପାଶରେ ଜଳଘାଟେ   | ବିଶ ରକୁଳହିଁ ଚହଟେ     |୮|
ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପୋବଳ ସାର୍ଥ    | ବିଚାର କଲେ ରଘୁନାଥ    |୯|
ବିଲୋକି ସୀତା ଋଷିଶିଷେ   | ବିତର୍କି ଏମନ୍ତ ମାନସେ   |୧୦|
ବୃଦ୍ଧଶ୍ରବାରେ କୋପୀ ପରା  | ବନେ ଆସିଲା ଚାରୁଧାର   |୧୧|
ବୋଧୁଛନ୍ତି ଗୋଡ଼ାଇ ସଙ୍ଗେ  | ବିଦ୍ୟାଧର ଯୁଗଳ ରଙ୍ଗେ |୧୨|
ବୋଧ ନ ଘେନୁ କି ଅଦମ୍ବା | ବଳେ ଜାନୁରେ ଯେଉଁ ରମ୍ଭା|୧୩|
ବନଜପାଦେ ଦେଇ ଦେଖା  |  ବିନିତି ଧରି ଚିତ୍ରରେଖା   |୧୪|
ବିମଳ ଚିବୁକକୁ ଛୁଇଁ     | ବିନୟୀ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ହୋଇ  |୧୫|
ବାସଅଙ୍ଗୀରେ ଆଲୀଙ୍ଗନ  | ବିଚିତ୍ର କାଳବତୀ ଘେନ  |୧୬|
ବିଶିଷ୍ଠ ଯେ ସୁନ୍ଦରୀବୃନ୍ଦ  | ବହେ ଏ ପୁରନ୍ଦରୀ ପଦ  |୧୭|
ବାଦୀ ତହିଁରେ କେହି ହୋଇ | ବିରୋଧୀ କନ୍ତେ କାହିଁପାଇଁ |୧୮|
ବୋଲେ ସେ ଗୌତମ ଅବଳା | ବୃକ୍ଷାସଙ୍ଗମୁଁ ଶାପେ ଶିଳା |୧୯|
ବିକୁକ୍ଷିବଂଶୀ ରାମପଦ  | ବାଜି ତା ପୂରୁବ ସମ୍ପଦ  |୨୦|
ବଜ୍ରୀର ରସେ ବଡ଼ ପ୍ରୀତି | ବଳାଉଥିବ ପୁଣି ମତି |୨୧|
ବିଜ୍ଞ ସର୍ବଜ୍ଞ ସୁଦକ୍ଷିଣ   | ବୋଇଲେ ଶୁଣି ତତକ୍ଷଣ |୨୨|
ବିଦ୍ୟାଧର ନୋହ ଏ ବେନି |ବିଜେ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଘେନି |୨୩|
ବିଶ୍ବମୋହନରୂପ ଦୁଇ | ବିଧୁ ମଦନ ନ ଘଟଇ |୨୪|
ବହେ କଳଙ୍କ ଏକ ଅଙ୍କେ | ବିଦେହ ଏକ ଶୋଭା ଅଙ୍କେ |୨୫|
ବିଦେହ ରାଜସୁତା ସଙ୍ଗେ | ବିହିଲ ଲକ୍ଷକୁ କି ରଙ୍ଗେ   |୨୬|
ବପୁଏ ହେଲେ ଲକ୍ଷ ଶଚୀ | ବହନ୍ତା କାହୁଁ ଏତେ ରୁଚି  |୨୭|
ବର୍ଣ୍ଣନା କବିମାନଙ୍କର  | ବିହିବା ସୀତାଠାରେ ସର  |୨୮|
ବ୍ୟର୍ଥ ଅନ୍ୟ ସ୍ତିରୀଙ୍କ ଠାବ | ବୋଲିବା ନ ଥିଲା ନୋହିବ |୨୯|
ବର୍ତ୍ତମାନରେ ଅଛି ଏହି | ବିଶ୍ବେ ଖୋଜିଲେ ଆଉ ନାହିଁ  |୩୦|
ବନଜାସନୀ ଯହିଁ ଯେତେ | ବାର ବାର ଜନ୍ମିବ ମର୍ତ୍ତ୍ୟେ  |୩୧|
ବିହି ନ ଥିବ ନ ବହିବ | ବିଗ୍ରହେ ଏପରି ସ୍ବଭାବ  |୩୨|
ବୋଲୁଁ ସେ ଆଶ୍ରମେ ପ୍ରକଟି | ବାରିଧିଚଳୁକଙ୍କୁ ଭେଟି |୩୩|
ବସାଇ ପ୍ରଣିପତ୍ୟ କ୍ଷଣେ  | ବିଧିସମ ସେ ସବୁ ଜାଣେ  |୩୪|
ବିରଚି ମାନସିକ ପୁଜା  | ବୈଦର୍ଭୀ ପାଶେ ଜନକଜା |୩୫|
ବିରାଜି କହ୍ଲାର ପାଶରେ  | ବିକଚ ପଦ୍ମ ଯେ ପ୍ରକାରେ |୩୬|
ବିଦୁଷେ ପ୍ରଶଂସିତ ସଦା  | ବଡ଼ ସୁନ୍ଦରୀ ଲୋପାମୁଦ୍ରା  |୩୭|
ବୈଦେହୀ ତା ଲୋପ କରାଏ  | ବାଛି ଅମୁଦ୍ରା ମୁଦ୍ରା ପ୍ରାୟେ |୩୮|
ବିଧାତା ହୃଦ ସଂପୁଟକୁ    | ବୋଲିବା ଲୋପାମୁଦ୍ରା ତାକୁ  |୩୯|
ବପୁକୁ ଚାହେଁ ଆପଣାର  | ବିଲୋକେ ସୀତା ମନୋହର  |୪୦|
ବିନାଶନ ରୁପଗର୍ବିତା    |  ବଢ଼ାଇ ଚିତ୍ତୁଁ ହୋଇଲା ତା   |୪୧|
ବାର ବାର ସେ ଡୋଳାଅଳି | ବିଚିତ୍ରବଲ୍ଲୀ ପରେ ଢ଼ାଳି   |୪୨|
ବିମଳ ଜଳ ସ୍ତଳ ଫୁଲ    |  ବିଦିତ ଚାରି ଷଟ ମେଳ   |୪୩|
ବିଚାରେ ଏହାର ରଞ୍ଜିତା  |  ବାଣୀ ପଦ୍ମିନୀ ରସଲତା   |୪୪|
ବିନ୍ଧ୍ୟଭୁଲୋକ ରାମେ ତହିଁ  |  ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଚାପ ତୂଣ ଦେଇ  |୪୫|
ବୋଲେ ଏ ଶରେ ରାବଣର | ବଧ ବିଚାର ରଘୁବୀର    |୪୬|
ବଳବାନରୁ ବଳି ତେଜେ    | ବଡ଼ ଏ ନାରାଚସମାଜେ  |୪୭|
ବିନ୍ଧିବା ତ୍ରିପୁରେ କଳ୍ପିଲା     | ବୃଷାଙ୍କ ଧନୁ ଜଳିଥିଲା   |୪୮|
ବାଣାସନକୁ ତଥା ଘେନ   |   ବଜ୍ରାଗ୍ନି ଦହଇ କି ଘନ   |୪୯|
ବିଜୟ ତୁଣ ଝର ପରି  |     ବାଣ ବିନ୍ଧୁଥିଲେ ନ ସରି    |୫୦|
ବନରେ ପଞ୍ଚବଟୀ ସାର |  ବେଶ ଥହିଁରେ ଯାଇ କର    |୫୧|
ବାଟଦେଖାକୁ ଶିଷ୍ୟେ ଦେଲେ | ବିଜୟ ସେ ସ୍ଥାନରେ କଲେ |୫୨|
ବିଲୋକି ନଦୀ ଗୋଦାବରୀ  | ବାମା କି ଶୁକୁ ଅଭିସାରୀ   |୫୩|
ବିଷଦ ଫେନ ପାଟ ଶାଢ଼ୀ  | ବାନ୍ଧି ହୋଇଛି ଫୁଲ ପଡ଼ି  |୫୪|
ବିଶୁଦ୍ଧ ଦଶା ସ୍ଥିତ ହୋଇ   | ବୀଚି କରକୁ ଟେକି ଦେଇ  |୫୫|
ବିଷେଦ କୁମୁଦ ଛଟକ  |  ବିରାଜେ ରଜତ କଟକ       |୫୬|
ବୁଡ଼ି ଉଠଇ ଚକ୍ର ବସି  |  ବାସ ଖସି କି ସ୍ତନ ଦିଶି       |୫୭|
ବିଥିର ପବନେ ପୁଳୀନ      |   ବିପୁଳ ଉରୁ ଦରଶନ    |୫୮|
ବିସ୍ବରେ କ୍ରିଡ଼େ ହଂସଶ୍ରେଣୀ   |  ବାନ୍ଧିଛି ନିଃସ୍ବନ କିଙ୍କଣୀ  |୫୯|
ବାରିଜନେତ୍ରେ ଭୃଙ୍ଗ ଖେଳା    |  ବିଳସେ କି ଚଞ୍ଚଳ ଡୋଳା |୬୦|
ବଶ ଘନରସରେ ଅତି        |  ବୁଡ଼ାଇ କୁ(କୂ)ଳ ସଦା ଗତି |୬୧|
ବିଟପୀମାନେ ବେନୀ ପାଶେ   |  ବିରୋଧ କିପାଁ କରିବେ ସେ  |୬୨|
ବିବିଧ ଗୋତ୍ର ଦ୍ବିଜେ କହି      |  ବୋଲାଉ ଗଉତୁମୀ ତୁହି    |୬୩|
ବହୁ ରସ ପୂର୍ଣ୍ଣେ ନଭୁଲୁ       |  ବାର୍ଦ୍ଧି ଲବଣୀୟା ନ ଭାଳୁ    |୬୪|
ବହିଲାକ୍ଷଣି ତାରେ ପ୍ରୀତି       |  ବିଧ୍ବଂସ ହେବ ସ୍ବାଦୁ ଜାତି   |୬୫|
ବର୍ଜ୍ଜନା କି ଘେନିବ ତାର       |  ବିଭେଦ୍ୟ କାମ ଶରାଳିର    |୬୬|
ବୁଧେ ରୂପକଶ୍ଳେଷ ମିଶା      |  ବୁଝ କବିରଚନା  ଭାଷା      |୬୭|
ବଢ଼ାଇ ତୋଷ ବନ ପୁଣି      | ବିଭର୍ତ୍ତି ତରୁ କି ତରୁଣୀ      |୬୮|
ବନ୍ଧ୍ୟା ନୁହନ୍ତି ଫଳବତୀ      | ବୋଧ ସମସ୍ତେ କାନ୍ତ ପ୍ରୀତି    |୬୯|
ବ୍ୟଭିଚାରୀ ପରାୟ ଶୋହି    |  ବଲ୍ଲୀ ଧବ ସମୀପେ ରହି  |୭୦|
ବଞ୍ଚାଇ କୁସୁମ ବିକାଶେ    |  ବିଳାପେ ସେ ମଧୁରେ ରସେ  |୭୧|
ବାସ ପବନ ଦଣ୍ଡପାଶୀ  |  ବଳେ ହରଇ ବୋଲି ଦୋଷୀ  |୭୨|
ବିଦ୍ୟ ଚନ୍ଦନ ନଷ୍ଟଦୁତୀ   | ବିହି ସେ ଭୁଜଙ୍ଗରେ ପ୍ରୀତି  |୭୩|
ବିଦେଶୀ ପ୍ରୟ ପଶୁପନ୍ତି   |  ବିଗତ ଆଗତ ହୁଅନ୍ତି  |୭୪|
ବିଦିତ ଗୁଳ୍ମ ସ୍ବୟାଦୁତୀ  |   ବିଶ୍ରାମ ଏଠାରେ କରନ୍ତି |୭୫|
ବସି ଯା କପୋତ ସସ୍ବନ  | ବଚନ କରି ତାହା ଘେନ  |୭୬|
ବିହଙ୍ଗ ସ୍ତନ ତରୁ ଝଳି   | ବିଘଞ୍ଚ ସଞ୍ଚ ପତ୍ରାବଳୀ    |୭୭|
ବିନିନ୍ଦ୍ୟ ଦୃଢ଼ କ୍ରୋଡାସ୍ପଦ  | ବିକାଶେ ସୁମନ ପ୍ରମୋଦ  |୭୮|
ବିଧାନ କରିଣ ଆଶ୍ରମ    |  ବଞ୍ଚେ ଲକ୍ଷଣ ସୀତା ରାମ  |୭୯|
ବାସବରେ ଯେ ପ୍ରଶଂସିତା  |  ବିଖ୍ୟାତ ଜଟାୟୁ ନାମ ତା |୮୦|
ବିବସ୍ବାନବଂଶରେ ପ୍ରୀତି  |  ବୈଦେହୀ ରକ୍ଷଣେ ସମ୍ମତି   |୮୧|
ବୟାଶୀ ପଦେ ଛାନ୍ଦ ପ୍ରାନ୍ତ  |  ବୀରବର ଭଞ୍ଜର କୃତ    |୮୨|