ଭୁଲିବୁ ନାହିଁ
ଧନ୍ୟ ତୁମେ ମାତା !   ଧନ୍ୟ ତୁମେ ପିତା !
       ତୁମ ସମ କେହି ନାହିଁ,
 ଜନମ ଦେଇଛ          ଯତନେ ପାଳିଛ
      ଆମେ ତା' ଭୁଲିବୁ ନାହିଁ ।

  ବିଦ୍ୟା ଆମ ମିତ     ବିଦ୍ୟା ଆମ ବଳ
       ବିଦ୍ୟା ତ ସବୁରି ଧନ,
 ନ ବୁଝି ଏହାକୁ      ଅବୁଝା ହୁଏ ଯେ
       ମୂର୍ଖ ହୁଏ ସେହି ଜାଣ ।
 

 କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ       କରିବୁ ଆମେରେ
       ଧନଯଶ ଲାଭ ପାଇଁ,
 କାପୁରୁଷ ପରି        ଭଗ୍ୟକୁ ଆଦରି
       ଦୁଃଖ ତ ଭୋଦିବୁ ନାହିଁ ।

  ପର ଦୁଃଖ ଦେଖି       କାତର ହୋଇଗଲେ
       ମଣିଷରେ ହେବୁ ଗଣା,
 ପର ହିତ ଲାଗି          ଜୀବନ ତେଜିଲେ
      ଗୁଣ ହେବ ଆମ ଜଣା ।
 

 ସାଧୁ ସନ୍ଥ ସଙ୍ଗେ        ବାସ ଯେ କରିବୁ
       ସୁଶିକ୍ଷା ପାଇବା ପାଇଁ,
 ହୀନ‌ଜନଠାରୁ            ଦୂରେଇ ରହିବୁ
       କୁଶିକ୍ଷା ଲଭିବୁ ନାହିଁ ।