ଶ୍ରୀ ଦୁର୍ଗା ଚାଳିଶା
ଶ୍ରୀ ଦୁର୍ଗା ଚାଳିଶା  
<poem>
ନମୋ ନମୋ ଦୁର୍ଗେ ସୁଖ କରନୀ ।
ନମୋ ନମୋ ଅମ୍ବେ ଦୁଃଖ ହରନୀ ।।
ନିରାକାର ହୈ ଜ୍ୟୋତି ତୁହ୍ମାରୀ ।
ତିହୁଂ ଲୋକ ଫୈଲୀଊଜୀୟାରୀ ।।

ଶଶୀ ଲିଲାଟ ମୁଖ ମହା ବିଶାଲା ।
ନେତ୍ର ଲାଲ ଭୃକୁଟି ବିକରାଲା ।।
ରୂପ ମାତୁ କୋ ଅଧିକ ସୁହାୱେ । 
ଦରଶ କରତ ଜନ ଅତି ସୁଖ ପାୱେ ।।

ତୁମ ସଂସାର ଶକ୍ତି ଲୟ କୀନା ।
ପାଳନ ହେତୁ ଅନ୍ନ ଧନ ଦୀନା ।।
ଅନ୍ନପୂରନା ହୁଈ ଜଗ ପାଲା ।
ତୁମ ହୀ ଆଦି ଦୁନ୍ଦରୀ ବାଲା ।।

ପ୍ରଳୟ କାଲ ସବ ନାଶନ ହାରୀ ।
ତୁମ ଗୌରୀ  ଶିବ ଶଙ୍କର ପ୍ୟାରୀ ।।
ଶିବ ଯୋଗୀ ତୁହ୍ମରେ ଗୁଣ ଗାୱୈଂ ।
ବ୍ରହ୍ମା ବିଷ୍ଣୁ ତୁହ୍ମେଂ ନିତ ଧ୍ୟାୱୈଂ ।।

ରୂପ ସରସ୍ୱତୀ  କୋ ତୁମ ଧାରା ।
ଦେ ସୁବୁଦ୍ଧି ଋଷି ମୁନିନ ଉବାରା ।।
ଧରା ରୂପ ନରସିଂହ କୋ ଅମ୍ବା ।
ପ୍ରକଟ ଭଈ ଫାଡ କର ଖମ୍ବା ।।

ରକ୍ଷା କରି ପ୍ରହଲ୍ଲାଦ ବଚାୟୋ ।
ହିରଣ କୁଶ କୋ ସ୍ୱର୍ଗ ପଠାୟୋ ।।
ଲକ୍ଷ୍ମୀ ରୂପ ଧରୋ ଜଗ ମାହୀଂ ।
ଶ୍ରୀ ନାରାୟଣ ଅଙ୍ଗ ସମାହୀଂ ।।

କ୍ଷୀରସିନ୍ଧୁ ମେଂ କରତ ବିଲାସା ।
ଦୟା ସିନ୍ଧୁ ଦୀଜୈ ମନ ଆଶା ।। 
ହିଙ୍ଗଲାଜ ମେଂ ତୁହ୍ମୀଂ ଭବାନୀ । 
ମହିମା ଅମିତ ନ ଜାତ ବଖାନୀ ।।

ମାତଂଗୀ ଅରୁ ଧୂମାବତୀ ମାତା ।
ଭୁବନେଶ୍ୱରୀ ବଗଲା ସୁଖ ଦାତା ।।
ଶ୍ରୀ ଭୈରୱ ତାରା ଜଗ ତାରିଣୀ ।
ଛିନ୍ନ ଭାଲ ଭୱ ଦୁଃଖ ନିବାରିଣୀ ।।

କେଶରୀ ବାହନ ସୋହ ଭୱାନୀ ।
ଲାଙ୍ଗୁର ବୀର ଚଲତ ଅଗୱାନୀ ।।
କର ମେଂ ଖପ୍ପର ଖଡ୍ଗ ବିରାଜେ ।
ଜାକୋ ଦେଖ କାଲ ଦର ଭାଜେ ।।

ସୋହେ ଅସ୍ତ୍ର   ଔର ତ୍ରିଶୂଲା ।
ଜାତେ ଉଠତ ଶତ୍ରୁ ହିୟ ଶୂଲା ।।
ନ‌ଗର କୋଟି ମେଂ ତୁହ୍ମୀଂ ବିରାଜତ ।
ତିହୁଂ ଲୋକ ମେଂ ଡ଼ଂକା ବାଜତ ।।

ଶୁମ୍ଭ ନିଶୁମ୍ଭ  ଦାନବ ତୁମ ମାରେ ।
ରକ୍ତ ବୀଜ ଶଂଖ ନ ସଂହାରେ ।।
ମହିଷାସୁର ନୃପ ଅତି ଅଭିମାନୀ ।
ଜେହି ଅଧ ଭାର ମହୀ ଅକୁଲାନୀ ।।

ରୂପ କରାଲ କାଲିକା ଧାରା ।
ସେନ ସ‌ହିତ ତୁମ ତିହି ସଂହାରା ।।
ପରୀ ଗାଢ ସନ୍ତନ ପର ଜବ ଜବ ।
ଭଈ ସ‌ହାୟ ମାତୁ ତୁମ ତବ ତବ ।।

ଅମର ପୁରୀ ଅରୁ ବାସୱ ଲୋକା ।
ତବ ମହିମା ସବ ରହେ ଅଶୋକା ।।
ଜ୍ୱାଲା ମେଂ ହୈ ଜ୍ୟୋତି ତୁହ୍ମାରୀ । 
ତୁହ୍ମେଂ ସଦା ପୂଜେଂ ନର ନାରୀ ।। 

ପ୍ରେମ ଭକ୍ତି ସେ ଜୋ ୟଶ ଗାୱେ ।
ଦୁଃଖ ଦାରିଦ୍ର ନିକଟ ନହିଁ ଆୱେ ।।
ଧ୍ୟାୱେ  ତୁହ୍ମେ ଜୋ ନର ମନ ଲାଈ ।
ଜନ୍ମ ମରଣ ତାକୋ ଛୁଟି ଜାଈ ।।

ଯୋଗୀ ସୁର ମୁନି କ‌ହତ ପୁକାରୀ ।
ଯୋଗ ନ ହୋ ବିନ ଶକ୍ତି ତୁହ୍ମାରୀ ।।
ଶଂକର ଆରାରଜ ତପ କୀନୋଂ ।
କାମ ଅରୁ କ୍ରୋଧ ଜିତି ସବ ଲୀନୋଂ ।।

ନିଶି ଦିନ ଧ୍ୟାନ ଧରୋ ଶଂକର କୋ ।
କା‌ହୁ କାଲ ନହିଂ ସୁମିରୋ ତୁମକୋ ।।
ଶକ୍ତି ରୂପ କୋ ମରମ ନ ପାୟେ ।
ଶକ୍ତି ଗଈ ତବ ମନ ପଚ୍ଛିତାୟୋ ।। 

ଶରଣାଗତ ହୁଈ କୀର୍ତ୍ତି ବଖାନୀ ।
ଜୟ ଜୟ ଜୟ ଜଗଦମ୍ବ ଭବାନୀ ।।
ଭଇ ପ୍ରଶନ୍ନ ଆଦି ଜଗଦମ୍ବା ।
ଦଈ ଶକ୍ତି ନହିଁ କୀନ ବିଲମ୍ବା ।।

ମାକୋ ମାତୁ କଷ୍ଟ ଅତି ଧେରୋ । 
ତୁମ ବିନ କୌନ ହରେ ଦୁଃଖ ମେରେ ।।
ଆଶା ତୁଷ୍ଣା ନିପଟ ସତାୱେ । 
ମୋହ ମଦାଦିକ ସବ ବିନାଶାୱେ ।।

ଶତ୍ରୁ ନାଶ କୀଜୈ ମହାରାନୀ । 
ସୁମିରୋଂ ଇକଚିତ ତୁହ୍ମେ ଭୱାନୀ ।। 
କରୋ କୃପା ହେ ମାତୁ ଦୟାଲା । 
ରିଦ୍ଧି ସିଦ୍ଧି ଦେ କରହୁ ନିହାଲା ।।

ଜବ ଲଗି ଜିୟୌ ଦୟା ଫଲ ପାଊଁ ।
ତୁହ୍ମାରୋ ୟଶ ମ୍ୟୈଂ ସଦା ସୁନାଊଁ ।। 
ଦୁର୍ଗା ଚାଲିଶା ଜୋ ଗାୱେଏ ।
ସବ ସୁଖ ଭୋତ ପରମ ପଦ ପାୱେଏ ।। 
ଦେବୀଦାସ ଶରଣ ନିଜ ଜାନୀ ।
କରହୁ କୃପା ଜଗଦମ୍ବ ଭବାନୀ ।।
</poem>