ଶ୍ରୀରାଧା ବାତୁଳୀ
<poem>
ଶ୍ରୀରାଧା ବାତୁଳୀ ପ୍ରେମରତ୍ନ ତୁଳୀ
ଘେନ ଚିହ୍ନରା ଗ୍ରାହକମାନେ । 
କୃଷ୍ଣ ଅତି ଦୀନେ ଦୂତିକାକୁ ଦିନେ
ପଚାରନ୍ତି କର ଧରି ଛନ୍ନେ । 
ପ୍ରାଣବନ୍ଧୁ ରୀତି
କହି ମୋ ଶ୍ରୁତିକି କର ଗତି । 
ହସି ଦୂତୀ ଭାଷେ ପ୍ରେମ ଜଳେ ଭାସେ
ବିହ୍ୱଳିତ ମତି ଦିବା ରାତି ॥୧॥ 

କାଳିଆ କମଳ ଦେଖିଲେ କମଳ
ନୟନରେ ହୁଏ ଜରଜର । 
ଦେଖି ନବଘନ ତାର ଅପଘନ
ପୁଲକି ହୁଅଇ ଥରଥର । 
ଘନ ସୁନ୍ଦର ହେ  
ଯମୁନା ଯିବାକୁ ତରତର । 
ଏ ଅତି ବିଚିତ୍ର କଜ୍ଜ୍ୱଳର ଚିତ୍ର
ଲେଖି ଚୁମ୍ବ ଦିଏ ବାରବାର ।୨।

ଦେଖି ତମାଳକୁ ବିଚାରି କୋଳକୁ
ସଜ ହେଉଥାଇ ବାହୁ ଯୁଗ । 
ଶ୍ୟାମ ସୁବାସରେ ଆଶ ମାନସରେ
କଳାବତୀ ସଙ୍ଗେ ଅନୁରାଗ । 
ରସ ଶେଖର ହେ
ଭୂଷଣ ନୀଳେନ୍ଦ୍ର ମଣିହାର । 
ବସି ରାମାବର ଫିଟାଇ କବର
ଦେଖୁଥାଇ ଥୋଇ ହୃଦେ ତାର ॥୩॥ 

ହେମ ମରକତ ଯୋଖି ଅଶକତ
ପରି ନେତ୍ର ମୁଦି ରହେ କ୍ଷଣେ । 
ଦଇବ ଘଟନ ମୟୂର ନଟନ
ଦେଖି ସୁଖୀ ହୁଏ କେଉଁ ଗୁଣେ । 
ଭାବ ବିନୋଦ ହେ
କୃଷ୍ଣ ବର୍ଣ୍ଣ ଶେଯେ ମାଡ଼େ ନିଦ । 
ଶ୍ରୀ ଅଙ୍ଗ ତିଳକୁ ଚାହିଁବା ବେଳକୁ
ଚିତ୍ତରେ ଜାତ ହୁଏ ମୁଦ ॥୪॥ 
</poem>
ଅଭିମନ୍ୟୁ ସାମନ୍ତସିଂହାର ରଚନାବଳୀ