Prøver af Landsmaalet i Norge/34. Hermingar
EIN STOR-LETING.

Da var ein Herremann, som hadde leigt seg tie
Arbeidsmenner, og dei var so late, at dei gjorde
inkje til Gagns. So var da eingong han kom yver
dei, daa dei hadde lagt seg til aa sova alle ihop;
daa vakte han dei upp og sagde til dei: «Da skulde
vera Moro aa vita, kven som er største Letingen av
dikkor; dan som no kann visa, at han er dan lataste,
han skal faa ein Dalar.» Daa var dei nie, som rette
upp Handi og vilde taka imot Dalaren; men dan
tiande sagde berre: «Stikk han i Vestefikka mi.»
«Da var rett,» sagde Herremannen, «du maa væl vera
dan beste, som inkje eingong idest bera upp Handi.»

EIN KNIPAR.

Da var ein Mann, som skulde gera Dugnad, og
han hadde ei stor Sut fyre all dan Maten, som skulde
ganga til; fyre han var so nauv og smaahjartug av seg.
Daa Gesterne var komne til Bords, so aat han sjølv
berre ein liten Grand, og so heldt han upp og tenkte,
at hine skulde gera da same; men dei gav seg goda
Tider og heldt paa eta rett munarlege. Daa vart Mannen
reint forskræmd, og so ropade han til Keringi:
«Kom hit og et, du ogso; du ser no, at da geng til
likevæl.»

EIN FYNDARLEG SØKNAD.

Einstad var da ein Mann, som skulde skriva eit
Bønarbrev til Fatig-Kommissionen fyre ein Husmann, som da stod ille til med paa mange Maatar. Han sat
lengje og grundade paa, kor han skulde stila Brevet,
men han visste inkje aa faa da til, so da kunde høva.
Daa var dar ein Dreng inne, og han baud seg til
aa stila Søknaden; han meinte, da var eit vandelaust
Verk og slett inkje verdt aa gera seg nokot Hovdebrot
fyre. So bad han Husbonden skriva:
Her bur ein Mann uppi Aasen:
Han eig inkje Ku paa Baasen,
alle Ungarne liggja i Krilla,
og han hev’ ikje Sengklæde-Filla;
inkje hev’ han Gryta, inkje hev’ han Fat,
inkje hev’ han Skeid og inkje hev’ han Mat;
og fær han inkje nokot av Kassa,
so døyr baade han og Tassa.

<i>Anm. Hermingar: Anekdoter. Leting (aab. e), lad Person. Ordet “Arbeid” er rigtignok uægte, men bruges overalt og er vanskeligt at undgaae. — Dugnad er en Sammenkaldelse af mange Folk til et Arbeide, og tillige et Gjæstebud i Anledning deraf. — Krilla er det søndenfjeldske Navn paa Meslinger; paa andre Steder hedder det: Krægda. — Tassa, et Øgenavn for Konen.