Լուսին, ինչո՞ւ քո դեմքին․․․
Լուսին,   ինչո՞ւ   քո   դեմքին 
Երբեք   կարմիր   չես   հագնում,
Մի՞թե   երկրի   արյունին
Ցոլքը   քեզի   չէ   հասնում։

Լուսին,   ինչո՞ւ   քո   հագին 
Սև   չտեսա   ես   մի   օր, 
Մի՞թե   սուգը   խեղճ   երկրի, 
Քեզի   տոն   է   փառավոր։

Լուսին, ինչո՞ւ   անտարբեր 
Միշտ   սահում   ես   դու   խաղաղ․ 
Մի՞թե   երկրի   տանջանքներ 
Քեզ   թվում   են   չնչին   խաղ։ 

1906 թ․ 

Շուշանիկ Կուրղինյան