Վերջին գրածներից


ԱՆՎԵՐԱԴԱՐՁ... ՎԵՐԱԴԱՐՁ

«ԱԿՆՀԱՅՏԸ` ԱՆՀԱՎԱՏԱԼԻ՞»

Ամեն ինչ ակնհայտ է հիմա, 
չկա ոչինչ անհավատալի այլևս։

Իսկ բոլորովին վերջերս  
Կարմիր բլուրի 
վերսկսված պեղումների 
առաջին օրվա 
գտածոն գլխավոր`  
անձնագիրն էր Նոյի։ 
Անմիջապես էլ 
վերծանված 
անձնագրային գրառումներից 
պարզվեց հետևյալը` 
ազգության դիմաց,
անձնագրում Նոյի, 
գրված էր... ադրբեջանցի։

...Հիմա ենք հասկանում
ուժն ու հզորությունը
նավթի ու խավիարի,
հրաշքներ գործելու
ջանքն ու եռանդը դրանց։ 

... Օտար եմ այստեղ ես երևի։
Երևանի փողոցներում
թափառում եմ 
մենակ ու անհույս։

11.03.2023  (ժ. 13:15)
11.05.2023  (ժ. 2:23)
Երևան, Աջափնյակ (Ծիծեռնակաբերդի բարձունք) 
Երևան, Շենգավիթ

ՀՂԵՍ ԿԱՊ Ա...

Քյունջ ու պուճախ սաղ կապալըն, 
Ամեն տեղա մեզ խափալըն,
Պա կյարունքը հունց ա՞ եկալ,
Վէր տօն կյալի հղես կապ  ա։

Հղես կապ ա, 
Հղես կապ ա,
Իմ տոն կյալի
Հղես կապ ա։

Մնացալըմ հեռե, քարեն,
Աշկըս` տանըս ճանապարեն,
Էս հիբանց ա՞ թորքն ազրայել,
Վեր ինձ թողեց ճանապարեն։

Քանի՜ ամես եկու հընցավ,
Աշկըս կարօտ վեղէս` հընցավ,
Իմ տոն, իմ թաղ, իմ բաղ-բախչա,
Հալբաթ մին օր ծեզ կտեսնամ։

Աշխարքն հալա քոնիլած ա,
Ու տիժեր թա էլ զուրթնանա,
Մեր մե՛ջ պիտի ուժ քթենանք,
Ո՜ւժավ պիտի հղես պենանք։

Հղես պենանք,
Հղես պենանք,
Իմ տոն կյալի 
Հղես պենանք։

18.03.2023 (ժ.3:25), Երևան, Շենգավիթ
21.05.2023 (ժ.12:45), Երևան, Շենգավիթ

ՉԱՍՎԱԾ ԲԱՌԵՐՍ
15 տարի առանց քեզ, մայրիկ...

Բառերը, որոնք մնացին չասված`
Պատռում են հիմա կոկորդս, մայրիկ։

Բառերը, որոնք էլ չեն ասվելու`
Խեղդում են պատռած կոկորդս, մայրիկ։

...Չասված բառերի իմ «հավաքածուն»
Ո՞ւմ տանեմ, ինչո՞ւ ու ինչպե՞ս, մայրիկ։

21.05.2023
Երևան, Շենգավիթ

ԻՐԵՆ ՆՈՐ ՍՈՒԼԹԱՆ ԿԱՐԾՈՂ...

Իրեն նոր սուլթան կարծող
Ազերի մի լածիրակ
Պարզել է դաշույնն իր կեռ,
Ուզում է ստիպել, որ 
Մի երկիր, մի ժողովուրդ`
Անցնի իր թրի տակով,
Որ հետո, ինչ էլ լինի,
Արցախցի ոչ մի սերունդ
Զենք չառնի ազերու դեմ:

...Չի՞ կարծում, կամ չգիտե՞`
Ամեն մի արցախցու մեջ
Դավիթն է փոքրիկ քնած,-
Գործելու իր ժամին է 
Սպասում, որ արթնանա։

05.06.2023 թ. (ժ. 21:11)
Երևան, Շենգավիթ

ԻՍԿ ԻՆՉՈՒ ԵՆ ՕՐԵՐՍ...

Իսկ ինչո՞ւ են օրերս
Ինձնից այսպես հեռանում
Լցված հո՞ւն են ձորերս,
Թե՞ անկամ են նեղանում։ 

Հայրենիքում իմ ավեր
Ստրուկներն են ղեկավար,
Ո՞ւր մնացիք, արքաներ,
Երա՞զ էիք` «կար-չկա՞ր...»։

...Անցան նախկին փառքերը,
Արքաները էլ չկան,
Ավեր երկրիս տերերը 
Մի օր գուցեև ետ գան։

10.06.2023 թ. (ժ. 1:21)
Երևան, Շենգավիթ

«ՄԵՆՔ ԵՆՔ, ՄԵՐ ՍԱՐԵՐԸ» ԿՈԹՈՂԻ ՆԿԱՐԻ ԱՌԱՋ

Հինչքան հեռու`
Քըզնըհետըմ կյանքում միշտ։
Թող տեսնավեչ`
Աշկըտ` ըրտասունք,
Սերտըտ` վիշտ։

13.06.2023 (ժ. 15:44)
Երևան, Կենտրոն (Ազատության հրապարակ)

ԵՌԱԲԼՈՒՐՈՒՄ44-օրյայի հերոսներից`
Վահագն ՍԱՐԴԱՐՅԱՆԻ հիշատակին

Պատկերացնե՞լ, ինչպե՞ս, և` ինչո՞ւ,
Մարտի պատկերի հետ «նայվո՞ւմ» էիր,
Ոսոխի շունչն էր քեզ վրա թռչում,
Անսարսուռ կանգնել` «հմայվո՞ւմ» էիր։

Կռվեցիր անդուլ, միշտ մաքառեցիր`
Մարտում ամենատաքարյունն էիր,
Քեզ մորդ համար չխնայեցիր` 
Նրա բաց սրտի տաք արյունն էիր։

28.07.2023 թ.(ժ.0:44)
Երևան, Շենգավիթ

ԳՈՒՅԺԸ ՆՈՐԻՑ...

Գույժը նորից դուռն է բախում
Ամեն տան,
Բայց ասում են` լավ կլինի 
Ամեն բան։
Արյան հոտ է նորից առել
Թշնամին,
Տարաժամ է, տարտարոս է`
Անմեկին...
8.08.2023 թ. (ժ. 0:58)
Երևան, Շենգավիթ

ԳԼՈՒԽԴ ԿԴՆԵ՞Ս...

Գլուխդ կդնե՞ս ծնկներիս,
Մատներս թող ծոցդ մտցնեմ`
Մտքերս ծոցիդ մեջ թաքցնեմ,
Գիրգ հպվեն նռներդ ձեռքերիս։

Խառնեմ քո երազին մտքերս`
Անհաղորդ ձեռքերիս արածին,
Ձեռքերս` անհաղորդ երազին,
Փրկեն իմ մտքերը ձեռքերս։

Գլուխդ կդնե՞ս ծնկներիս...

11.08.2023 թ. (ժ.3:04)
Երևան, Շենգավիթ

ՉԳԻՏԵՄ` Ե՞ՐԲ...

Չգիտեմ` ե՞րբ, ինչպե՞ս, ինչո՞ւ,
Ո՞նց փակվեցին աչքերս բաց,
Ես քո երազն էի տեսնում`
Աչքերս բաց ու սիրտս բաց։

Կեսգիշերն էր վաղուց անցել,
Չգիտեմ` ո՞նց, քնո՞վ անցա,
Ես քո երազն եմ «գրանցել»
Աչքերիս մեջ` անքուն, անցավ։

Քնած ես դու գիշերվա մեջ,
Ձայնդ հասնում է կոպերիս.
«Արթուն է դեռ ու չի քնում,
Ի՞նչ է գրում, ի՜նչ է գրում»։ 

...Լույսը բացվեց, չհասկացա`
Քնե՞լ էի, անքո՞ւն էի,
Սիրտս լիքն էր երազներով,
Իսկ երազիս մեջ դո´ւ էիր...    

11.08.2023 թ. (ժ. 5:55)
Երևան, Շենգավիթ

ԵՍ ՈՒԶՈՒՄ ԵՄ...

Ես ուզում եմ, որ դու լինես 
Ինչպես միշտ ես` ջերմ ու գորով։

Եղիր` ինչպես կայիր ու կաս,
Ես սիրում եմ բառերը քո։

Ուզում եմ, որ դու միշտ լինես
Իմ սրտի մեջ ու իմ կողքին։

Թեկուզ նույնիսկ անմատչելի`
Զրույցի մեջ միշտ հաճելի։

Միշտ սիրելի ու սպասված,
Միշտ` փակ թեև, սակայն... բացված։

12.08.2023 թ. (ժ. 20:43)
Երևան, Շենգավիթ

ԻՄ ՔԱՂԱՔԸ 

Իմ քաղաքը 
վաղուց ապրում է առանց ինձ, 
չհասցրի նույնիսկ 
հիշողությանս մեջ գրանցել 
հրաժեշտի պահը վերջին։
Չէի պատկերացնում
որ վերադարձս 
կարող էր այսքան երկարել։

Իմ քաղաքը
երևի նեղացած է ինձնից,
որ հեռացա երկու-երեք օրով, 
ու արդեն քանի՜ ամիս է` 
վերադառնալ չեմ կարողանում, 
ճանապարհ չկա։

Ճանապարհ չկա, 
թեև ամենուր ճանապարհներ են, 
ուր ուզես` կարող ես գնալ, 
տուն վերադառնալ` երբեք, 
դուրս ես եկել տնից, 
ու այլևս ներս մտնել չեն թողնում, 
թույլտվություն չկա։ 

Միջազգային համրությունը 
(սխալ է` ասել հանրություն) 
հետևում է, ուշի-ուշով,  
թե տուն վերադառնալու
ինչ նոր հնար կարող եմ գտնել, 
որ, երևի, խանգարի։

Օրենսդիրներ-օրենսգիրնե'ր աշխարհի 
ու անդրաշխարհի, 
ցույց տվեք մի օրենք, 
ուր սևով սպիտակի վրա 
գրված լինի այդ մասին, 
հաստատի դրա օրինական լինելը, 
թե՞ այլևս դադարել ենք 
ապրել օրենքներով։

Իմ քաղաքում ձմեռ էր, 
երբ հեռացա, 
գարունը եկավ ու գնաց` 
ես էլի հեռվում էի, 
ամառը եկավ ու կգնա` 
ես էլի հեռվում եմ, 
աշունը կգա ու կգնա` 
ես էլի... 

...Ո՞վ է վերադարձնելու ինձ ու քաղաքիս` 
բացակա կյանքս իմ քաղաքից... 

16.08.2023 թ. (ժ. 19:24)
Երևան, Շենգավիթ

ԱՐԱՐԱՏ-ԱՐԱԳԱԾ
«Նա, ով խոսում է Արարատից`
Հայաստանից չի խոսում»։
Մի իմաստակի նորագույն «իմաստախոսություններից»

Նա ուզում է 
Արարատը ջնջել
Երևանի երկնքից
ու Արագած նկարել նույն տեղում։

Նա ուզում է  
պետական զինանշանն ու օրհներգը 
հարմարեցնել իրեն, 
որ կարողանա բերանացի անել հեշտ, 
և այստեղ-այնտեղ, 
տեղի-անտեղի, 
արտասանի ոգևորված, 
թե իբր` տեսեք, 
ես ամեն ինչ գիտեմ, 
մեր երկրի ո՞ր ղեկավարը 
կարող էր 
ինձ պես արտասանել։

Նա ուզում է, 
որ բոլորիս բնակարաններում 
ոչ թե Արարատի, 
այլ Արագածի' նկարը լինի, 
մոռանալով, 
որ Աստված է նկարել 
Արարատը բոլորիս սրտերում։

17.08.2023 թ. (ժ.10:08)
Երևան, Շենգավիթ

ԲԱՐԻ ԼՈՒՅՍ։ ՉԵՍ ԱՐԹՆԱՑԵԼ...

Բարի լույս։ Չես արթնացել,
Քնած ես դեռ երևի,
Բայց վաղուց պատուհանից
Ներս ընկած շողն արևի
Այրում է ամռան տոթով
Ու հանգիստ քնել չկա։

Սպասենք հույսով, սիրով`
Մինչև զով աշուն կգա։

20.08.2023 թ. (ժ. 8:44)
Երևան, Շենգավիթ

ՉԵ՜Ն ՀԱՍԿԱՆԱ...

Ես դժգոհ եմ այդ մարդկանցից,
Ում հանդիպում եմ ամեն օր,
Ում հետ շփվում եմ ամեն օր`
Ես խռով եմ այղ մարդկանցից։
 
Թեև գալիս են դեռ նորից,
Հանդիպում են` ասում-խոսում, 
Նրանք ցավս են զազրախոսում`
Թեև լսում են նաև ինձ։

Դեռ բանում են իրենց այգում, 
Եվ ապրում են դեռ տանն իրենց,
Ինձ` տուն-այգի կորցրածիս
Չե՜ն հասկանա... Չե՜ն հասկանում։

27.08.2023 թ. (ժ. 19:38)
Երևան, Շենգավիթ

ԱՊՐԻ´Ր, ԵՐԿԻ´Ր...

Աշուն, եկար նորից, աշուն,
Կրկին մտար իմ տուն, իմ բակ,
Բայց ես ինչպե՞ս մտնեմ իմ տուն`
Գոցված` ճամփաս, ու դուռս` փակ...

Ու դեռ ապրում եմ ես միգում,
Ու համոզված, որ... դեռ... կգամ,
Քեզնից, Խաչունց աղբյուր, մի կում`
Ու ես անվերջ ողջ եմ, ու` կամ։

Ու ողջ մնալ եմ թե ուզում`
Արևգալդ տեսնեմ, երկիր,
Ինձ ոչ մի բան էլ չի հուզում`
Միայն` շնչի´ր, հրճվի´ր, երգի´ր...

01.09.2023 թ. (ժ. 1:50)
Երևան, Շենգավիթ

ԵՍ ՎՏԱՐՎԱԾ ԵՄ ԻՄ ԵՐԿՐԻՑ...

Ես վտարված եմ իմ երկրից,
Հեռացված եմ ու մոռացված...

...Ինչպե՞ս պիտի վերադարձնեմ
Անցած օրերն իմ չապրված։

01.09.2023 թ. (ժ. 3:22)
Երևան, Շենգավիթ

ԻՍԿ ԱՐՑԱԽԻՍ...

Իսկ Արցախիս սովյալների 
Տառապանքի, ցավի հանդեպ 
Աշխարհը դեռ աչք է փակում։

Ու թող այնքան փակված մնա` 
Որ կուրանա աչքն աշխարհի...

(Բարձր է գոռում գողն ավելի` 
Գողը փախավ, բռնեք գողին)։ 

...Մա´յր-Հայաստան, հայո´ց ոստան,
Քո արածից չե՞ս ամաչի,
Ինչքան էլ որ հողմեր ոռնան`
Արցախը կա, մի´շտ կլինի։ 
Ես հավատում եմ Արցախիս 
Արշալույսի´ն վերընձյուղման։ 

03.09.2023 թ. (ժ. 8:40)
08.09.2023 թ. (ժ. 23:32)
Երևան, Շենգավիթ

ԱՀԱ ԿԱՆԳՆԱԾ ԵՆՔ...

Ահա կանգնած ենք կողք-կողքի
Ու մեր միջև սահման չկա,
Մի մարմին ենք ու մի հոգի,
Սեր ու գորով, ամեն ինչ կա։

Բայց երբ հեռու ենք իրարից`
Մեկ է` ինձնից չես հեռանում,
Թեև մենակ ես թողնում ինձ`
Քեզ մտքիս մեջ ես մոռանում։ 

04.09.2023 թ. (ժ. 23:37)
Երևան, Շենգավիթ

ՄԻ´ ԵՂԵՔ ԱՅԴՉԱՓ ԱԳԱՀ...

...Բայց հաճախ,
Կյանքդ հերիք չի՜ անում...
Գևորգ ԷՄԻՆ
 
Մի՛ եղեք այդչափ ագահ, ընչաքաղց...
Նավթադոլարներ շատ մի՛ հավաքեք։
Ո՞վ է ինչ տարել իր հետ, որ տանեք։ 
Դուք էլ չեք տանի։ 
«Այո» ասեք մեր 
Ազատ ու անկախ ապրելու կամքին։ 

Ուշքի եկ, աշխարհ, 
Ու հիշիր, աշխարհ, 
Կյանքն այնքան է կարճ, 
Որ չի հերիքի 
Նույնիսկ ա´յդ «այո»-ն ասելու համար։

04.09.2023 թ. (ժ. 23:37)
Երևան, Շենգավիթ

«ՔՊԱԹՈՒՐՔԱ-ԴՄՓ-ԴՄՓ-ՀՈՒ»

Գույժեր են գալիս Ղարաբաղից,
Սարեր են փշրվում սրտիս վրա...
Հ.ՍԱՀՅԱՆ

Ականջդ կանչի, Սահյա´ն Համո,
Հազիվ է անցել երսուն տարի,
Ո՜նց կռահեցիր, որ Արցախով 
Գալո՜ւ է վերջը Հայաստանի...

Եվ Հայաստանի անկման համար
Թմբուկ են նրանք դեռ խփելու,
Արցախի անկման ուրախությամբ` 
Սմբուկ են նրանք դեռ լափելու։ 

Եվ ո՜վ պիտի դեռ հարցնի նրանց`
Ում կամ ինչու են քարկոծելու,
Եվ այսպես մի-մի «չաքուճ» առած`
Մասիսին է՛լ են դեռ հասնելու։

07.09.2023 թ. (ժ. 0:12)
Երևան, Շենգավիթ

ԱՆՀԵԹԵԹՈՒԹՅՈՒՆ

Եվ կար ժամանակ`
Անուս ազերին
Չէր էլ հասկանում,
Թե ոնց  բաժանի
Երկու էշերի միջև գարին...

...Իսկ հիմա տեսեք`
Իր տհասությամբ
Ո՜նց է աշխարհին
Ծաղրում է ալին։

16.09.2023 թ. (ժ. 19:53)
Երևան, Շենգավիթ

ՆԵՐԻՐ, ՄԱՅՐԻԿ...

Ներիր, մայրիկ, ներիր դու ինձ,
Հաշտ եմ արդեն իմ Աստծո հետ,
Դաժան էր, բիրտ` գուցե մի քիչ,  
Ներիր, մայրիկ, ներիր, ներիր։

Ներիր, հիմա հեռու եմ շատ,
Հեռու եմ ես քեզնից, ինձնից,
Այնպես հանգիստ եմ, անշտապ,
Ներիր, մայրիկ, ներիր, ներիր։

Էլ ոչինչ չի մտատանջում
Ինձ` որդուն քո` այն զգայուն,
Էլ ոչնչով չեմ հմայվում,
Ներիր, մայրիկ, ներիր, ներիր։

Ներիր որդուն քո դրուժան,
Հայրիկի, քո գերեզմանին
Չայցելի էլ ո՛չ մի անգամ`
Ներիր, մայրիկ, ներիր, ներիր...

...Բայց թե մի օր ներես դու ինձ` 
Քո ներելու համար երբեք
Չեմ ներելու ես ինձ, երբեք,
Ներիր, մայրիկ, ներիր, ներիր։

17.09.2023 թ. (ժ. 20:39), ՌԴ, Վլադիկավկազ 
24.10.2023 թ. (ժ.15:51), Երևան, Կենտրոն (Հյուսիսային պողոտա)

ՍԵՎ ՄՂՁԱՎԱՆՋ Է ԻՋԵԼ...

Սև մղձավանջ է իջել 
Արցախիս վրա, 
Եկել` ո՜նց է շնթռնել, 
Թշնամին նրա։
 
...Հարյուր տարի էլ անցնի` 
Չի մոռացվելու, 
Մեր կորստի, մեր ցավի
Ոխն ենք հանելու...

28.09.2023 թ. (ժ. 20:34)
Պյատիգորսկ (ՌԴ)

ԻՍԿ ՄԵՐ ՀՐԱՇՔ ԱՐՑԱԽԻՑ...

Իսկ մեր հրաշք Արցախից
Մեզ մի բուռ հող չմնաց,
Միայն` մի լուռ ափսոսա՞նք,
Որ մեր արածը գնաց։

...Անունը` մեզ սփոփանք։

7.10.2023 թ. (ժ. 12:32)
Երևան, Շենգավիթ

ԱՍԱՑԻՆ...

Ասացին` 
կվերադառնա՞նք։

Ասացի` այո, 
երբ վերադառնան 
տաք երկրներ չված 
թռչունները։

Ասացին` 
կատակո՞ւմ ես։

Ասացի` այո։
Մեզ 
միայն 
կատակելն է 
մնացել,- ավելացրի։
Մեր 
մյուս 
բոլոր 
առավելություններն
ու արժանիքները 
զրոյացվելու են 
կառավարության 
հաջորդ 
հերթական
նիստում։
Թողնվելու են 
միայն
մեր արատներն ու
թերությունները։

14.10.2023 թ. (ժ. 2:23)
Երևան, Շենգավիթ

ՀԱՐՑԵՐ, ՀԱՐՑԵՐ...

Երևանը դարձել է, տե'ս,
Մի փոքրիկ Ստեփանակերտ, 
Ծանոթ շունչ է` ուր շրջվում ես, 
Ծանոթ խոսք է, ծանոթ դեմք։

Չես հասկանում` ինչպես վարվել,
Լա՞վ է արդյոք դա, թե՞ վատ,
Ո՞նց ենք ուզում մենք ավարտվել
Մեր ընթացքով անավարտ։

Ո՞ւր ենք այսպես փութով փախչում,
Դեպի երկի՞ր, թե՞ երկրից,
Ի՞նչ դռներ են, ո՞վ է բացում,
Ո՞ւր ճողոպրենք մենք մեզնից։

Ինքներս մեզ դավաճանե՞նք,
Զուր ենք այսպես մեզ խաբում,
«Ամենայն տեղ մահը» մի՞ է,
Ինչո՞ւ էլ  չենք հավատում։ 
 
14.10.2023 թ. (ժ. 2:23)
Երևան, Շենգավիթ

ԱՐԵՎ-ԼՈՒՍԻՆ

Ինձ մոտ ցերեկ է,
Քեզ մոտ գիշեր է,
Դու դեռ քնած ես,
Ես` արթնացել եմ։

Մենք չենք հանդիպում
Կարծես թե կյանքում,
Մեր երազներն են
Իրար խանգարում։

Հիմա գիշեր է,
Քնել չեմ ուզում,
Դու արթնացել ես`
Ես ինչպե՞ս քնեմ։

Իրար ես ու դու
Անհաս ենք, հեռու,
Կարծես արև ու 
Լուսին ենք խաղում։

19.10.2023 թ. (ժ. 1:49)
Երևան, Շենգավիթ

ԵՍ ՈՒ ԴՈՒ

Օվկիանոսի
Այս ու այն
Կողմերում ենք
Ես ու դու։

Երկու ափերն
Իրար գան`
Կհանդիպենք
Իրարու։

19.10.2023 թ. (ժ. 2:56)
Երևան, Շենգավիթ

ԱՆԳԵԼԻՆԱ ԱԶԱՐՅԱՆԻՆ

Ծննդյան շատ օրեր տոնես,
Լինես ազնիվ, մաքուր, հպարտ, 
Դու` «աշխարհի գեղեցկուհի», 
Քեզ ավելի բերկրալից կյանք։

20.10.2020 թ. (ժ. 18:43)
Երևան, Մալաթիա-Սեբաստիա 

ԱԿՐՈՍՏԻՔՈՍ
Նոնային
Նույն աչքերը, նույն ժպիտը`
Ոնց բացվող առավոտյան, 
Նշան լինեն թող հրճվանքի, 
Անհուն սեր-երջանկության։

20.10.2023 թ. (ժ. 19:36)
Երևան, Շենգավիթ 

ԵՐԿԻ՛Ր ԻՄ ՎԵՍ...

Երկի՛ր իմ վես,
երկի՛ր հպարտ, 
ամրապինդ ու հրաշապարտ,
այս ինչպե՞ս մեր միտքը խամրեց,
ոգին նվաց ու կարկամեց` 
եռագույնիդ գույներն ամեն 
խառնվեցին-գունատվեցին, 
դարձան անգույն,
գորշ ու դժգույն,
գորշ ու տգույն,
գորշ ու ...նկուն:

Ո՜ւր մնաց մեր միտքը ճկուն։

Ի՞նչ անենք մենք երկրում ավեր, 
ինչպե՞ս դարձանք մենք տնավեր... 

Հարցե՜ր, 
հարցե՜ր, 
որ էլ չունեն պատասխաններ... 

Խլեց մեր տունն ու ապագան... 
(շուն՝ շան որդի, 
եթե ոչ մենք` 
որդը մի օր քեզ կփրթի)...

Ո՜վ պիտի մեզ պատասխանի, 
թե՞ սպասենք, 
ատամները սեղմած իրար,
էլի՛ մի նոր... հարյուր տարի՞։ 

29.10.2023 թ. (ժ. 14:33)
Երևան, Շենգավիթ

ՈՉ ԿԱՏԱԿ - ՈՉ ԼՈ՞ՒՐՋ

Ի՞նչ ենք թողնում 
Մենք աշխարհին,
Մեզ աշխարհից
Ի՞նչ է մնում,
Հարցնում եմ 
Անվերջ ես ինձ
Ու... սպասում... 
Պատասխանի։

...Իսկ ո՞վ պիտի
Պատասխանի։

31.10.2023 թ. (ժ. 16:08)
Երևան, Շենգավիթ

ԿԻՆՍ ԳՆԱ՝ ՄՆԱ ԼՈՍՈՒՄ...

Կինս գնա`
Մնա Լոսում,
Իսկ ես, գիտե՞ք,
Չեմ ափսոսում։

Նա, որ արդեն 
Լոս է տեսել,
Հեշտ չի լինի 
Հետը խոսել։

Բա էլ կգա՞...
Ի՞նչ է անում 
Նա այս դժգույն 
Երևանում։

4.11.2023 թ. (ժ. 22:10)
Երևան, Շենգավիթ

ԱՆՀԱՅՐԵՆԻՔ Է ԲԱՂՐԱՄՅԱՆՆ ԻՆՔԸ...
'(Տրիոլետ)

Անհայրենիք է Բաղրամյանն ինքը`
Քանի՜ հայրենիք ազատագրած,
Քանի՜ ազգ` ոստան իրենով գտած`
Անհայրենիք է Բաղրամյանն ինքը։

Իր հողն ու ջուրը քոչվորին թողած`
Անդաստական է իր ընտանիքը,
Անհայրենիք է Բաղրամյանն ինքը`
Քանի՜ հայրենիք ազատագրած։

19.11.2023 թ. (ժ. 23:11)
Երևան, Շենգավիթ

ՀԱՆԴԻՊԵԼՈՒ ԱԿՆԿԱԼԻՔ

Ձախողվա՞ծ է, ինչո՞ւ,
Մեր հանդիպելն արդեն,
Սարդոստա՞յն է հինում 
Արդեն բախտը իմ դեմ։

Չենք հանդիպում իրար
Անգամ երազներում,
Չեմ հասկանում, իրավ,
Ինչպե՜ս եմ քեզ ներում։

Ինչո՜ւ եմ քեզ ներում,
Երբ վաղուց է` չկամ
Ես էլ քո աչքերում,
Բայց մի օր դեռ կգամ։

Կգամ, այո, մի օր,
Սպասիր դու համառ,
Խինդը մեր ձախողված
Ապրեցնելու համար։

30.11.23 թ., (ժ. 23:14)
Երևան, Շենգավիթ

ՍԵՊՏԵՄԲԵՐԻՑ ԱՅՍ ԿՈՂՄ...

Սեպտեմբերից այս կողմ`
Անծանոթ ենք իրար,
Հանդուրժող ենք այնպես`
Մա՜հ եմ, գո´ւյժ ես, աշխա´րհ...

Սեպտեմբերից այս կողմ
Մենք ո՜չ միայն երկիր, 
Կորցրել ենք և մե´զ`
Անդառնալի այնպես,
Անհետևանք ասես,
Որ ուզում ես ճչա՜լ,
Բայց անիմա´ստ արդեն,
Իզուր ու անտեղի´,
Եվ ուշացա´ծ նաև։

Դեռ համարձակվում ենք
Հայելու մեջ նայե՞լ։

Զղջո՞ւմ` ինչի՞ համար։
Խժռել մի ողջ երկի՞ր
Ու մսխո՞ւմ ենք հիմա։

...Իսկ կշտանա՞լ` չկա՜։
Չկա՜, 
չկա՜, 
չկա՜...
1.12.23 թ., (ժ. 0:30)
Երևան, Շենգավիթ