Սիրակարոտ աչերդ էին․․․
Սիրակարոտ աչերդ էին,
Որ ծնեցին ինձ տանջանք,
Սիրակարոտ աչերդ էին
Սիրել տվին ինձ աշխարհք։

Օ՜, թե մի օր նոքա խամրեն,
Մարե նրանց վառ կրակ,
Սիրակարոտ այդ աչերից
Պիտ սևանա և իմ կյանք։

1907

Հակոբ Հակոբյան