Վերջին գրածներից (անտիպ)


ՎԵՐՋԻՆ ԳՐԱԾՆԵՐԻՑ

Մուկուչ Թոփալյանի ֆելիետոններից

ԱՍՈՒՄ ԷԻ ՉԷ՞, ՈՐ ԴՐԱԿԱՆԸ ԼԱՎ Է
(Այս ինչպես եղավ, որ դրականն ու բացասականը փոխվեցին տեղերով)

«Այսքան ուրախ կյանքը մեզ Լենին պապիկն էր տվել, 
Իսկ մենք էլի, միշտ ինչպես՝ Դեռ սովոր ենք դժգոհել»։ 

Երգն է մնացել, հա։ Հիմա՞ ինչի նման է։ Գնում ես հիվանդանոց՝ ստուգվում։ 
Ասում է.
- Դրական է։ 
Ասում ես.
- Դե լավ է, որ դրական է, ես էլ սկսում էի կասկածել,- քմծիծաղում ես։ 
Ասում է.
- Ի՞նչն է լավ, ես ասում եմ՝ դրական է, դու ասում ես՝ լա՞վ է։ Ու դեռ քմծիծաղում է՞լ ես։
Ասում ես.
- Բա ի՞նչ է, որ լավ չէ։ Ամբողջ կյանքում մեզ սովորեցրել են, որ դրականը լավ է, բացասականը վատ է։ Ամենուր դրական վարքագիծ ենք դրսևորել, հեռու ենք մնացել վատ սովորություններից։
Ասում է.
- Հա՜,  դա մի ժամանակ էր, անցավ ու պրծանք դրանից։ Հիմա նոր ժամանակներ են, նոր բարքեր։ 
- Լավ, հիմա՝ ի՞նչ,- հարցնում ես։
Ասում է.
- Մեջդ վիրուս կա, պիտի այդ վիրուսը միջիցդ հանենք, որ հիվանդությունդ բուժվի։
- Հա՞,- ասում ես,- ուրեմն հիվանդ ե՞մ։
Ասում է.
- Հա, որ դրական է՝ ուրեմն հիվանդ ես։
Ասում ես.
- Բժշկուհի ջան, բա ի՞նչ անենք, իմ հալն ի՞նչ կլինի։
Ասում է.
- Այդքան շատ մի մտահոգվի, մի 14 օր կմնաս տանը, լավ կսնվես, մեկ-մեկ էլ՝ պարացիտամոլից-բանից կուլ կտաս, կպրծնի՝ կգնա։
- Հաստատ կպրծնի՞, բժշկուհի ջան,- ասում ես,- չես խաբում, չէ՞։
- Չէ՜,- ասում է,- ինչի՞ խաբեմ։
- Դու ասում ես, է՜, բայց հավատալս, մեկ ա, չի գալիս։
Ասում է.
- Ինչի՞։
Ասում ես.
- Է՜, քանի՜-քանիսի գլուխը կերավ այդ հիվանդությունը։
Ասում է.
- Ես ասում եմ ժամանակներն արագ են փոխվում՝ դու էլի քո հին երգն ես երգո՞ւմ։ Հիմա ուրիշ մուտացիայով է այդ հիվանդությունը՝ հեշտ ու թեթև են տանում։
Ասում ես.
- Դե լավ է, որ այդպես է։ Իսկ այդ 14 օրվա՞ մասին ինչ էիր ասում։
Անգիր արածի պես վրա է տալիս.
- Դե մի 14 օր կմնաս տանը, լավ կսնվես, մեկ-մեկ էլ՝ պարացիտամոլից-բանից կուլ կտաս, կպրծնի՝ կգնա։
- Մնամ տա՞նը, աշխատանքի չգնա՞մ։ Ինչ լա՜վ է։ 14 օ՜ր։ Երկու շաբա՜թ։ Ասում էի չէ՞, որ դրականը լավ է։
06.09.2022, 18։13

ԵՐԳԻԾԱՊԱՏՈՒՄՆԵՐ

Ո՞ՒՄ ՄԱՍԻՆ Է ԽՈՍՔԸ

Նա միշտ ու ամենուր այնպիսի՜ հպարտությամբ ու բարեկիրթ ձևով էր խոսում իր «բակինեց» «ազգության» մասին: Բայց ադրբեջանցիները «չթողեցին», որ լիովին մոռանա իր ազգային արմատները, որոնք նա այնքան ուժեղ էր ատում, որ այնուհետև, երբեք ու ոչ մի անգամ, չայցելեց Հայաստան:
Ո՞ւմ մասին է խոսքը:
(Գ.Կասպարով)

«ԴԱՏ»՝ ԱԴՐԲԵՋԱՆԱԿԱՆ ՁԵՎՈՎ

Բաքվի ծանր հանցագործությունների դատարանում օրերս դատական նոր գործընթաց է սկսվել: Հայկական կողմից Ադրբեջանի պետական սահմանն «ապօրինաբար հատելու» մեղադրանքով դատարանի առաջ է հայտնվել մեկ... կով:
Կովն իր պաշտպանության օգտին մեղմացուցիչ հանգամանքներ է ներկայացրել, ասելով, որ ադրբեջանական սադրիչ գործողությունների հետևանքով Հայաստանում այլևս ոչ խոտ է մնացել, ոչ էլ` արոտավայր: 
Դատավորն անցել Է խորհրդակցական սենյակ` որոշում կայացնելու:20.07.2021,10:58

ՀԵՌՈՒՍՏԱՄԱՐԱԹՈՆ 

Հեռուստատեսային բազմաժամյա ցուցադրություն, որի ընթացքում հարուստ պետությունների աղքատ քաղաքացիները դրամ են հանգանակում աղքատ պետությունների հարուստ քաղաքացիների համար։

ՀԱՄԵՐԳՆ... ՍԿՍՎԱԾ Է

- Չեմ տեսնում ձեր ձեռքե՜րը:
- Չենք լսում Ձեր երգե՜լը:

ՉԳԻՏԵՍ՝ ԽՆԴԱ՞Ս, ԹԵ՞ ԼԱՍ...

***
- Որտեղացի՞ ես,- հարցնում եմ կողքիս նստած անծանոթին:
- Ոչմիտեղացի: 
- Ինչպե՞ս թե՝ ոչմիտեղացի: Հայաստանում, կարծեմ, Ոչմիտեղ անվանումով բնակավայր չկա,- փորձում եմ կատակել:
- Բնակավայր չկա, բայց Հայաստանում հիմա տասնյակ հազարներով են ոչմիտեղացիները,- ասում ու շրջում է դեմքը:

***
- Դո՞ւ որտեղացի ես,- հարցնում է կողքիս նստած անծանոթը:
- Մարտակերտցի,- վստահ պատասխանում եմ:
- Հիմա՛ ես մարտակերտցի, վաղը, չես իմանա՝ որտեղացի կլինես:
- Վաղն է՛լ կլինեմ մարտակերտցի:
- Ես էլ հադրութցի էի: Մինչև 2020-ի աշունը: Կարծում էի՝ մի՛շտ եմ հադրութցի լինելու,- ասում ու կախում է գլուխը:- Ա՛յ, որ, Աստված մի արասցե, բռնատեղահանվես՝ այդ ժամանակ դու է՛լ ես ոչմիտեղացի դառնալու:

24.11.2022 (ժ. 22:44)

***
Արցախի հայությունն Արայիկ ընտրեց ու անԱրցախ մնաց։
Հայաստանի հայությունն էլ երևի անՀայաստան մնա, քանի որ Նիկոլ է ընտրել։26.10.2023 թ. (ժ. 19։38), Երևան, Շենգավիթ