Ընթացք հողի համար հեղված արյան
Հայոց զինվոր, անհաղթ զինվոր, զինվոր պատվի, հպարտությա՛ն, 
Մեր ամեն մի դժվար երթում մեր մեջ  է քո շունչն անվեհեր. 
Հերոսական քո սխրանքով ճամփորդ դարձար հավերժության 
Եվ անունդ՝ սրբագործված, մեր ճակատի պսակն է վեհ։  

Դու խոսում ես  հիմա ինձ հետ՝ ուրի՜շ բառով... Հասկանում եմ 
Եվ լավ գիտեմ, որ քո բառին չի հասնի իմ խոսքը երբեք, 
Քո արյա՛մբ է հաստված քոնը... Սակայն ես քեզ խոստանում եմ, 
Հեղված արյան ուղղությամբ է միշտ հոսելու մեր ամեն երգ...