Քառյակներ (Արիս Արսենի)


ԱՉՔԵՐԴ ՏԱՆՈՒՄ ԵՆ... 

Աչքերդ տանում են՝ չգիտեմ՝ թե ուր,
Գլխիկոր գնում եմ՝ չգիտեմ՝ թե ուր,
Անդա՞րձ է իմ ուղին, անհո՞ւյս է,տխո՞ւր,
Կհասնե՞մ, գնում եմ՝ չգիտեմ՝ թե ուր։

08.07.2020, Ստեփանակերտ

ԱՍԱ՜, ԻՆՉՈ՞Ւ...

Ասա՜,  ինչո՞ւ քեզ սիրեցի երազներով անսպառ,
Ես քեզ կյա՜նքս նվիրեցի ու ապրեցի քեզ համար, 
Բայց անհաղորդ մնացիր դու սրտիս անհուն վշտերին,
Ես` անսահման սիրով լեցուն, ես` մշտապես քո գերին:

1977, Դիլիջան

ԱՍԱ՜, Ո՞ՒՐ...

Ասա՜, ո՞ւր,
Ո՞ւր գնացիր, ասա՜, ո՞ւր,
Ծիծաղելով հեռացել,
Ինձ թողել ես դու տխուր...

1977, Դիլիջան

ԱՍՈՒՄ ԵՆ...

Ասում են՝ Անո՛ւշն ես դու, 
Չգիտեմ՝ Անո՞ւշն ես դու, 
Քանի դեռ չեն համտեսել՝ 
Ի՞նչ գիտեն՝ անո՜ւշն ես դու:

ԱՐԻ ՍԻՐԵ՜ՆՔ...

Արի սիրե՛նք մենք մեկմեկու,
Որ մեր մեկը դառնա երկու,
Հետո՝ երեք, չորս, հինգ, վեց, յոթ...
Ու... սարսափի մահն ահարկու։

2008

ԴՐՍՈՒՄ՝ ԱՐԵՎ ԿԻԶԻՉ...

Դրսում՝ արև կիզիչ,
Ներսում՝ հով է մի քիչ,
Ամառն է մեզ այրում,
Սակայն` ոչի՜նչ, ոչի՜նչ...

14.08.2019, Ստեփանակերտ

ԴՈՒ ԱՏԵԼՈՎ ԱՏՈՒՄ ԵՍ...

Դու ատելով ատում ես ի՜նձ,
Ես` սիրելով սիրում քե՜զ,
Եվ թախծում է քո կարոտից
Սիրտս` դառն ու վշտակեզ...

1977, Դիլիջան

ԴՈՒ ՄԻՇՏ ԳՈՂՈՒՆԻ...

Դու միշտ գողունի դեպ ինձ ես նայում,
Նայվածքով քո նուրբ` սիրտս հմայում,
Բայց ես ինչո՞ւ եմ անտարբեր այսպես`
Նայում եմ տխուր ու լուռ հեռանում:

1977, Դիլիջան

ԴՈՒ ՄՆԱ՜...

Դու մնա՜,
Անվերջ ուրա՜խ դու մնա,
Երազներով, տխրությամբ
Ես գնում եմ, դու մնա՜:

1977, Դիլիջան

ԴՈՒ ՆԱՅԵՑԻՐ...

Դու նայեցիր աչքերիս մեջ, ու՝ անցար,
Ցավ, տխրություն՝ աչքերիս մեջ, ու՝ անցար,
Հուզում, թախիծ, տանջանք, զղջում, ու՝ անցար,
Լուռ էր կարո՛տն աչքերիս մեջ  ու... անցա՛ր...

1977, Դիլիջան

ԵՐԿԱ՜Ր ՆԱՅԵՑԻ...

Ես քո ետևից երկա՜ր նայեցի,
Բայց դու, դու ինչո՞ւ ետ չնայեցիր,
Անցար, հեռացար` հպարտ, ծիծաղով,
Իսկ ե՞ս... ինչո՞ւ ինձ վհատ թողեցիր:

1977, Դիլիջան

ԷԼ ՄԻ՜ ՏԵՆՉԱ...

-Էլ մի՜ տենչա ինձ,- ասում  ես,- մոռացի՜ր,
Դու իմ սրտին արդեն խո՜րթ ես, հեռացի՜ր...
-Ո՞նց չտենչամ ախր ես քեզ, ի՜մ անգին,
Ախր սրտիս մեջ լոկ դո՜ւ ես, իմացի՜ր...

1977, Դիլիջան

Ի՞ՆՉ ԱՆԵՄ...

Ի՞նչ անեմ,
Ծո՜վ է սիրտս, ի՞նչ անեմ, 
Ծովածավալ մի սիրո
Սո՜վ է սիրտս, ի՞նչ անեմ...

1977, Դիլիջան

ԻՐԱՐ ՀԱՄԱՐ...

Իրար համար տենչանք էինք,
Իրար համար` երազ,
Երկու աստղ մի երկնքում
Ու միշտ իրար... անհաս:

1977, Դիլիջան

ՆԱ ԵՐԱԶ ԷՐ...

Նա երազ էր և երազի պես անցավ,
Չէի ուզում, բայց թողեց ու հեռացավ,
Մոռացության բավիղներում չքացավ,
Գնաց` հոգու խորքում պահած հազար ցավ:

1977, Դիլիջան

ՇԱ՜Տ ՄԱՆ ԱՐԻ...
	
Շա՜տ ման արի ու ինձ տես, 
Միշտ մտածիր քեզ ու քեզ,
Որ դու իմն ես, ես` քոնը,
Որ սիրում եմ միայն քե՜զ:

1977, Դիլիջան

ՇԻԿԱՆՈՒՄ-ՄԱՐՈՒՄ ԵՆ...

Շիկանում-մարո՜ւմ են երգերս,
Ու հանդարտ մխո՜ւմ են վերքերս,
Թեկուզև գարուն է իմ սրտում,
Բայց էլի թոշնո՜ւմ են վարդերս:

1977, Դիլիջան

Ո՞Վ ԱՍԱՑ...

Ո՞վ ասաց` սերը չկա,
Ո՞ւր մնաց, ասե՜ք, սիրելը,
Իմ կորսված սերը վկա`
Աշխարհում սուրբ է սերը...

1977, Դիլիջան

ՍԱ ՀՈՒԼԻ՞Ս Է...

Սա հուլի՞ս է, թե՞ հոկտեմբեր-նոյեմբեր է,
Ամպ ու զամպ է՝ անձրևաբեր-ձյունաբեր է,
Իսկ մենք մի շոգ օգոստոսի հույս ունեինք,
Ախր աշունն ինչո՞ւ այսքան անհամբեր է:

18.07.2015, Գորիս

ՎԵՐՋԱՑԱ՞Վ...

Վերջացա՞վ...
Մի՞թե սերը վերջացավ,
Գուցե խաբկա՞նք էր սերդ,
Որ մարեց ու... երազ դարձավ...

1977, Դիլիջան

ՏԽՈ՜ՒՐ ԵՄ ՄԻՇՏ ԷԼ...

Տխո՜ւր եմ միշտ էլ անջատման օրից,
Ոչ-ոք չի կանչում ինձ սիրո ձորից,
Այնքա՜ն եմ թախծել քո սիրո համար,
Որ չեմ հավատում, թե կգաս նորից:

1977, Կոճողոտ

ՔՆՔՇԱԳԻՆ ԱՍՏՂԻԿԻՆ...

Քնքշագին Աստղիկին, 
Դեռ՝ ո՛չ կին Աստղիկին, 
Կուզեի տեսնել կի՜ն, 
Աստղիկին՝ աստղի՛ կին:

Արիս Արսենի