Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ե
ԳԻՐՔ ԱՌԱՋԻՆ. ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՏԻԵԶԵՐԱԿԱՆ ՇԱՐԺՈՒՄԸ
 ԲԱՆԱՍՏԵՂԾԸ ԵՎ ՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ
 Որպես սկիզբ
 Պոեզիայի կենսունակության ակունքներում (Անդրադարձումներ)        
 «Տաղերի» ու քնարական մյուս գործերի պատմափիլիսոփայական բովանդակությունը եւ գաղերվեստական ու լեզվաոճական առանձնահատկությունները 
 Պատմության արտացոլումը Դավթյանի մեծակտավ գործերում        
 Պատմության հերոսականությունը 
 Ոգու անպարտելիությունը 
 Վեհության առասպելականացումը 
 Քարի անմահությունը
 Հիշողության արդիականությունը
 Գոյատեւության խորհուրդը
 ...Եվ առավել է լույսն իմաստնանում 
 Ոգեկանչ
 ...Մեր արմատն այստեղ է խրված 
 Որպես վերջաբան
 ԲՈՑ Է ԴՈՒՐՍ ԳԱԼԻՍ ԵՂԵԳԱՆ ՓՈՂԻՑ 
 Գիրք հավատո եւ լուսո
 Բոց է դուրս գալիս եղեգան փողից
 Մեծագույն երազողը
 Անկրկնելի, «անուղղելի» Եսենինը
 Դու՝ անգիր վեպ, դու՝ Սասնա ծուռ
 Որպես լեռը բիբլիական
 ...Երբ առկա է հոգեբանական պատճառաբանվածությունը 
 Ուրախ հայերեն, այսինքն՝ լույս զվարթ 
 Դեռ թռչում է աղավնին` ձիթենու ճյուղը կտցին 
 Լույսի ծավալումներ 
 Շանթ ու կրակ ղարաբաղցին
 «Արցախն Ավարայր» 
 Ինքնատիպ ու նորովի
 Ճանապարհորդություն դեպի ապագա... Արցախով
 Խոսք առ Կոմիտաս Հակոբյան 
 Ընթացք հողի համար հեղված արյան
 Ճշմարիտ խոսքի դժվարին ճամփով
 ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅՈՒՆԸ, ՈՐԻ ՀԱՄԱՐ ԾՆՎԵԼ Է ՄԱՐԴԸ ԴԵՌ ՈՒՇԱՆՈՒՄ Է
 Բանաստեղծությունը, որի համար ծնվել է մարդը, դեռ ուշանում է
 Ընդհանրագրությունը որպես գրական արատ 

 ԳԻՐՔ ԵՐԿՐՈՐԴ. ՀԱՅ ՆՈՐԱԳՈՒՅՆ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՈՒԹՅԱՆ ԶԱՐԳԱՑՄԱՆ ՈՒՂԻՆԵՐԸ (1950-1980-ԱԿԱՆ ԹԹ.)
 Ներածություն
 Գլուխ առաջին. Հայրենիքի ողբերգությունը եւ պոետական խոսքի  զարգացման յուրահատկությունները ազգային մտածողության ընդհանուր  համակարգում
 Գլուխ երկրորդ. Ազգային բնավորության եւ հոգեբանության  արտահայտությունը սիրերգության մեջ. ինքնաստեղծումի տիեզերական խորհուրդը
 Գլուխ երրորդ. Ապագայի երգը եւ համանվագայնության խնդիրը։  Բանաստեղծության ներքնատար շարժումների դինամիկան 
 Վերջաբան

 ԳԻՐՔ ԵՐՐՈՐԴ. ԺԱՄԱՆԱԿԻ ՀԱՄԱՊԱՏԿԵՐՈՒՄ 
 ՉԱՓԱՆԻՇՆԵՐԻ ԱՆՏԵՍՈՒՄԸ ՀՈԳԵՎՈՐ ԱՐԺԵՔՆԵՐԻ ԿՈՐՈՒՍՏ Է
 Նարեկյան հակադրամիասնությունների փիլիսոփայական խորհուրդը։  Մետապատկեր
 Մուրացան եւ Դոստոեւսկի. ներքին մարդու պրոբլեմը 
 Պարտքի էթիկան Մուրացանի գեղագիտության մեջ
 Գաղափար, թե՞ կանխագաղափար. «Կատարելապես գեղեցիկ մարդու»  կերպարի շուրջ 
 Չափանիշների անտեսումը հոգեւոր արժեքների կորուստ է
 «Աշխարհն ամփոփում եմ իմ մեջ եւ ներանձնանում...» 
 Պըլը-Պուղու բանահյուսությունը
 ԺԱՄԱՆԱԿԻ ՀԱՄԱՊԱՏԿԵՐՈՒՄ. ԷՍՔԻԶՆԵՐ
 Հայացք Փարիզի աստվածամոր տաճարից կամ ճշմարտության ասպետը 
 «Գոյություն ունի միայն մարդը»
 Նրա երգերի ներքնատար շարժումները 
 Արցախը՝ սեր ու ճակատագիր
 Գեղարվեստական խոսքի ներքին պատկերավորությամբ 
 Մովսես Յախշունց. պայծառ մարդն ու բանաստեղծը
 Շիտակ ու դժվարին ուղի
 Կրկին՝ հրեշտակի թեւերի վրա
 ԵՐԿՈՒ ԱՆԳԱՄ «ԵՐԿՈՒ ԽՈՍՔ» ԵՎ ՈՉ ԱՎԵԼԻ 
 Մայր Էջմիածնի զանգերի ներքո
 Մեզ առաջնորդում են մեր տառերը
 Ամեն հայ ոգեկոչումի ձայն է այսօր
 Մել լեզուն, մեր ոգին
 Գրողների համահայկական առաջին խորհրդաժողովում
 Անկրկնելի վեհություն
 Անմիջական ու ցավակից
 Հավերժական թռիչք՝ դեպի կրակը
 Անզուգական մարդը, լեզվաբանը
 Մաքառման խորհուրդը
 Արցախյան բեմի ծիծաղի արքան
 Ընթերցելով նրա չգրած տողերը
 Շարունակության առասպելը
 Ներքին ձայնին ունկնդիր
 Խոսք ընթերցողին
 ԶՐՈՒՑԱՐԱՆ 
 ...Բանաստեղծը գիտե մի բան, որ իրենից բացի ուրիշ ոչ-ոք չի իմանում 
 Երբ դեմ առ դեմ հանդիպում ենք Չարենցին
 «Տարածքը կայանում է միայն այն դեպքում, երբ այնտեղ ողջակիզվում ես»
 «Ես արցախցի բանաստեղծներից կառանձնացնեի Պըլը-Պուղուն եւ  Ուիթմենին»
 «Իմ ասածն ասողը ոչինչ չի ասում»
 Մշակույթը՝ պատմական եւ հոգեւոր հենարան
 Զինվորագրվում են նաեւ մուսաները
 Գրականությունը ծնվում է ցավից
 Մեր կամուրջը մեր ձեռքն է
 Առանց տառապանքի՝ չկա հաղթական ուղի
 Մեր երակներն անցնում են մեր հողով
 Միայն մեկ հարց
 Կեցվածքը էությունից տարբերենք
 Ինքս ինձ հետ. երկխոսություն
 ԹՈՒՂԹ
 «Հայոց գրականության երկու դար»-ի չորրորդ հատորյակը կարդալուց հետո
 Նամակ՝ ակադեմիկոս Սերգսեյ Սարինյանին
 Ճանապարհը տանում է նրան, ով ճանապարհ է տանում
 Այսօրը խոսում է երեկվա հետ՝ վաղվա լեզվով
 Կոնկրետ հասցե՝ հետնշումով. ցպահանջ
 ԿՐԿԻՆ՝ ԴԱՍԱԿԱՆՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ
 Պարույր Սեւակ. բանաստեղծն ու գիտնականը
 Ռուսական հանճար, կամ ուղղակի՝ Պուշկին
 Ծանոթագրություն