Վիրավոր ժամանակ
Մուտք

ԲԱ՜Ց ԴՈՒՌԸ, ՏԵ՜Ր

 Այս ցոփ քաղաքի
 Ի՜նչ իմանաս
 Ինձ խորը թաղեք
 Քեզ թողած
 Մահ իմ
 Կյանքս է փշրվում
 Մի անհայտ վայրկյան
 Մի օր պիտ գրես
 Ծեքծեքում է աշխարհը
 Բա՜ց դուռը, Տե՜ր
 Ինձ երկնային
 Մի մեղսատանջ
 Լաց եղեք
 Անցավորներ, անցյալներ
 Երբ քեզ կորցնում ես
 Օրս գնում է
 Օր է ծննդյան
 Ծննդյանս օրը փոխել չի լինի
 Դու պոետ ես
 Ինձ իսկ համար
 Հեռու չգնամ
 Հավատացեք ինձ
 Ոչ մի երազի
 Հեռավոր օրերի մարդ
 Գեթ մի քար դնել
 Պիտի իջնեմ և գնամ
 Ես ի՜նչ իմանամ
 Ահա թե ինչու
 Բանաստեղծները
 Գուցե միայն ինքս ինձ
 Կգնաս այդպես
 Նա՝ այդ օտարը
 Օրերն այս հիվանդ
 Ինձ չմոտենաք
 Ինչ է եղել որ
 Ձեզ կթողնեմ
 Մահվանից հետո
 Առանց գինի ու առանց հաց
 Մոլոր-կորած
 Հին փողոցներն են
 Եվ շինես նոր դաստակերտ
 Օրերդ հերկած սպասումներով
 Ձորձի վերածված
 Անմեղ օրերը
 Նորից տաղտուկը
 Ասես ես չկամ
 Աշնան մեռած տերևի պես
 Հայկյան իմ գեն
 Բարի՜ ճանապարհ
 Ուզո՞ւմ եք արբել
 Տե՜ր, գթա՜ նրանց
 Ես վեր եմ ելնում
 Կուզեմ սիրտս քեզ մոտ թաղել
 Իրիկնային դաշտերի մեջ
 Լռությունը
 Հնօրյա աշխարհ
 Զոհասեղանն իմ
 Ազնվությունս
 Այնպես կուզեի
 Մենք միայնակ ենք
 Ինձ հարազատ փողոցներում
 Դար ու դարեր շարունակ
 Լույսն է մահանում
 Երկնքում ջնջվեցին
 Լուսաթև անմեղաց
 Գենս երեկ ու այսօր
 Ընկերներ իմ սիրելի
 Մերկ ու փոքրիկ
 Հաճույքների զանգակներն են ղողանջում
 Շարանի վերջում
 Իմ գեներն է... գողանում
 Պիտ նետահարեմ
 Ախր ինչպես իմանաս
 Մի օր կգնամ
 Վերջին հրաժեշտ
 Ուրվականի պես
 Քառանիշ թվեր
 Ժամանակ
 Քառատողեր

ԺԱՄԱՆԱԿԸ՝ ԲԱՐԵԿԱՄՍ ԵՎ ԹՇՆԱՄԻՍ ՏԱՐՐԱԼՈՒԾՎԱԾ

 Երբ կսուզվեմ
 Ծածանվում են օրերը
 Մահվան ժամաձայն
 Երկուսն էլ անցողիկ
 Այս կյանքը
 Ինքս էլ չգիտեմ
 Ժամանակը
 Ժամանակը ամեն վայրկյան
 Երբ տեղ չի լինի
 Ես վայրկյանն եմ
 Ո՞վ է իր մոտ
 Եվ ծնունդ
 Ժամանակն է լոկ
 Պատեպատ է միշտ զարկվում
 Վերերկրային, ներերկրային
 Ժամանակն անցավ
 Ժամանակն անտես
 Կգնան, չեն գա
 Հետո պարզվեց
 Վայրկյան
 Դյուրամերձ մի օր
 Եվ ինչո՞ւ ես
 Հույսերով ունայն
 Արդեն քանի՜ օր
 Գալիս են օրերը
 Եվ ո՞ւր կհասնեն
 Տեղս կորցրած
 Թեև վաղուց ես չեմ ուզում
 Հիմա ես արդեն
 Ե՞րբ կբացվես
 Անսանձ դեգերում
 Ե՛վ ալյուր, և՛ գիրք
 Այս երկուսը
 Ժամանակը ինձ չսիրեց
 Օրերս փոշի, օրերս և ծուխ
 Ժամանակն ու ես
 Աղոթք չդարձավ
 Քո կյանքը
 Իմ դիմանկարին

ՄՈՍԿՈՎՅԱՆ ԷՋԵՐ

 Շնորհակա՜լ եմ, Տե՜ր
 Իմ ժամանակին
 Հարբածի պես
 Օր իմ
 Հանգիստ չունեմ
 Երբ քո դագաղը
 Իմ եսն անորոշ
 Գալիս են օրերս
 Հեռացիր
 Տեղս չեմ գտնում
 Նա ձեզ ոչինչ չի պատմելու
 Անձրևում է իմ ապագան
 Կյանքի աղմուկից հետո
 Մշտապես անկյանք
 Ես հեռանում եմ
 Ոչինչ չգտա
 Կիսված մարդ եմ
 Տունս՝ դատարկ, խավարում
 Արյունամած կափարիչ
 Դեռ չգիտեմ
 Եվ չեմ հասկանում
 Գարնանային սեր

Քառյակներ