Խաղաղությո՜ւն հյուղերիդ մութ․․․
Խաղաղությո՜ւն հյուղերիդ մութ
Ու գետնափոր․
Մկաններիդ՝ հանգիստ չառած․
Պարզ սրտերիդ,
Վայելքների<ն> միշտ անհաղորդ։

Խաղաղությո՜ւն երազներիդ 
Ցավով վիժված․
Բաղձանքներիդ միշտ անկատար 
Ու  շնչահեղձ,
Կսկիծներից սահմանն անցած։

Խաղաղությո՜ւն թալանների, 
Ոճիրների
Երկրիդ  չքնաղ,   գեղատեսիլ․
Խաղաղությո՜ւն
Մեծիդ, փոքրիդ հավե՜տ, հավե՜տ․․․

1921 թ.

Շուշանիկ Կուրղինյան