Կղեոպատրա
ԿՂԵՈՊԱՏՐԱ

Կյուդնոսին վրա քարավազ 
Հընչեց տավիղ, հընչեց վին.. Եթովպիացի մ’ոպնիազ 
Կ’երգե` քիթին վրա կուրին.

–«Սահե՛, ո՛վ նավ, սահե՛ շուտ. 
Արծաթ ցռուկիդ ես գերի. 
Մեջըդ սիրտ մը բոցանուտ 
Դափնեվարդի պես կ’այրի:

Դըշխո՛, նավակըդ բուրյան 
Ունի սատափ թեւճակներ` 
Որոնց ծայրեն կը տեղան 
Ադամանդյա կայլակներ:

Սահե՛, ո՛վ նավ, սահե՛ շուտ 
Ահա Տարսոնը գինով:
Կ’ուզե Իտալը անգութ 
Շըղթայվիլ մեղկ թեւերով:

Բաբի՛շ, դեմքեդ կը ցոլան 
Բոցեր` գետի երեսին. 
Լուսինն այսպես կու գա ման 
Ջուրերուն վրա Նեղոսին:

Սահե՛, ո՛վ նավ, սահե՛ շուտ 
Ծաղկածիծաղ ափն ի վեր. 
Նուռ մ’ավասիկ կարմրակուտ 
Այգիեն մեջդ է ինկեր:

Դըշխո՛, վըրադ պարզեր են 
Ամպհովանի մ’ոսկեթույր, 
Առջեւըդ խունկ կը ծըխեն 
Յոթը նաժիշտ, յոթը քույր:

Սահե՛, ո՛վ նավ, սահե՛ շուտ
Եվ օրորե թագուհին...
Մեր տակ կ’երգե ջուրն ընդփույթ Պատմելով թովքն անդունդին:

Բամբի՛շ, ծոցիդ բուրումեն 
Վիհին օձերն արթընցան. 
Շուրջըդ ահա կ’արտասվեն Մարգարիտներ մոգական:

Սահե՛, ո՛վ նավ, սահե՛ շուտ 
Տարսոնն հեռուն կ’երեւա. 
Ջահեր կ’այրին բոցանուտ 
Նիզակներուն ծայրին վրա:

Դըշխո՛, կողեն նավակին 
Ներս քաշե ձեռքըդ քընքույշ. 
Մատնիդ կ’իյնա խորն ալքին. Կ’ընկըղմվի կույսըդ, ըզգո՛ւյշ:

Սահե՛, ո՛վ նավ, վիհին վրան 
Բաբելոնյան կա՛խ պարտեզ`
Ուր Շամիրամն է` շուշան,
Կղեոպատրան` վարդ մ’է վես:

Բամբի՛շ, գոհարը թագիդ 
Եղավ Քաղքին ա՛լ փարոս: 
Աչքը քեզի անքըթիթ
Հոն կը սպասե Անտոնեոս:

Սահե՛, ո՛վ նավ, շո՛ւտ սահե,
Քանի որ մեջդ է Իսիս` 
Ցըռուկդ աշխարհ կը ջահե` 
Քանի որ մեջդ է մայիս:

Դըշխո՛, երկիր պագին ա՛լ 
Լեգեոններն Հըռովմի: 
Ըզքեզ դատող սալարն ալ 
Հմայքեդ դողալ կը թվի:

Կեցի՛ր, ո՛վ նավ, շո՛ւտ կեցիր. 
Ափը կ’ելլե թագուհին,
Երգս ալ կ’ըլլա ցանուցիր. 
Պետք է փոխեմ լարերս հին»:

Գուսանն ա՛լ վինը չածեց.
Իսկ համբույրով մ’այն գիշեր 
Կին մ’Իտալիան նըվաճեց,
Մարդ մը Բուրգերն հաղթաժեռ: