Որպես մի մրրիկ խոլ, ահեղամռունչ․․․
Որպես   մի   մրրիկ   խոլ,   ահեղամռունչ,
Որ   տարերային   անհաշտ   ցասումով 
Փչում   է   <ռազմի>    շեփոր   ոգեշունչ, 
Մենավոր   ուղին   ճնշում   սոսկումով,
Որպես   շառաչը   կատաղած   ծովի, 
Գոռ   ալիքների   երգը   ապստամբ,
Որպես   ճարճատող   բոցերն   հրդեհի, 
Ու  շանթեր  նետող   որոտ  թուխպ   ու   ամպ՝ 
Տիեզերային    դժվար   երկունքի 
Ցավն   է   գալարվում   տիտան   արգանդում․
Եվ   ղողանջներով   գոռ   ահազանգի 
Սաղմը կաշկանդող կապերը քանդում։ 
Եվ   դաժան,   դահիճ   սերունդը   մարդկան
Ցավի   ղողանջից   շշմած   ու   մոլոր՝ 
Կուզե  արգելել ծնունդը մանկան։

1908 թ. 9 մարտի

Շուշանիկ Կուրղինյան