Ջուրին վրա
ՋՈՒՐԻՆ ՎՐԱ

Նըվագե՛ կիթառդ, ո՛վ իմ Մելինա, 
Լուսինն է ցաթեր, վերքի պես լանջքիս. Երգդ, իբրեւ ըսպունգ, կը ծըծե ահա Աստղերն երկընքին, արցունքներն աչքիս:

Աշխարհը մոռնա՜նք. ջուրին վրա` լուսնին Լուսասփյուռ ճամբա՛ն ըլլա մեր ճամբան
Երբ պըսակեմ գլուխս ողկույզով,
Մելի՛ն, Սըրտիս արյուննե՛ն իսկ գինիկ կ’ըլլան:

Թող երգդ հըրճըվի՜. Ծովը լուսավետ Անդունդին աղով կ’օծե գանգուրներդ` Զոր խառնեց ահա սյուքը` լարերուդ:

Թող երգդ արփենա՜. լեցուցի գինին Կիթառիդ տոսախ պորտին մեջ հըրուտ... Աստղի՜կն է նըստեր մեր նավուն քիթին: