Bwthyn y Bardd
Er lleted wyneb byd yr ocheneidiau, 
Ystâd neu balas balch ni feddaf un; 
Ond meddaf fwth mewn gardd ar fron Eryri 
Sy'n eiddo llwyr a llawn i mi fy hun. 

Nid moethus ac nid gwych mo hendre'r prydydd, 
Syml a diaddurn yw ei bedwar mur; 
Ni chlywir yno grechwen coeg fursendod, 
Nac ochain calon drom dan lwyth o gur. 

Ei awyr sydd yn llawn o bersawr blodau 
A difyr gerddi adar mân y fro;
A rhesi meini mynor sydd o'i amgylch 
A glesni ir y ddaear ar ei do. 

Arweinia'r haf awelon i ymdonni 
Ym mrig y glaswellt hir orchuddia'r gwrym; 
A thaena'r gauaf fantell ei sancteiddrwydd 
I'w guddio rhag dyrnodau'r corwynt llym. 

Diogel a digyffro ei breswylwyr
Yng nghadarn ofal distaw lor yr ardd;
Gorffwysant a breuddwydiant am ardaloedd 
Lle bydd yr hen yn ifanc ac yn hardd. 

Blodeua'r ardd yng nglyn y dychryniadau 
Dan gysgod llaes a syn hen ywen gam:
Y mynor nadd yw meini mud y fynwent,
A'r bwth yw'r bedd lle cwsg fy nhad a 'mam.
R Silyn Roberts