Gweledigaeth Olwen
A mi yn niwl un nawn yn crwydro'n brudd 
Damweiniodd gweledigaeth ar fy oes, 
A thrymder tristwch rhag ei glaned ffoes, 
A gwrid ail fywyd ddaeth i liwio 'ngrudd. 

Mi welwn gyfoeth tlysni deunaw oed 
Ar degach pryd na blodau'r afal bren, 
A gwallt mor ddu a'r muchudd ar ei phen, 
A meillion glân yn tyfu'n ôl ei throed. 

A gosgedd duwies rhoddodd im' ei llaw, 
Ei llais fel swyn ddisgynnai ar fy nghlyw, 
Mewn gwên ymloewai 'i llygaid duon hardd; 
O flaen ei goleu ciliodd niwl a glaw, 
A thwnnodd haul i beri imi fyw 
Byth mwy i'r delediwaf ferch yn fardd. 
R Silyn Roberts