Arthur yn Cyfodi
Yng nghyfrin ogo'r tylwyth teg 
Wrth odreu'r dal Elidir, 
Yng nghanol ei farchogion dewr, 
Gorffwysa'r Brenin Arthur; 
Ac addaw wnaeth wrth ado'r byd,
I wella o'i archollion, 
Y deuai'n ôl os byddai plant 
Ein gwlad i'r gwlad yn ffyddlon, 

Ar ôl canrifoedd chwerwon maith 
O ruddfan a galaru, 
Y dwyrain ddengys doriad gwawr 
Oes euraidd hanes Cymru; 
Mae arfau dur ar hyd y wlad 
Yn peri trws a chyffro 
Wrth naddu meini temlau dysg, — 
Mae Arthur wedi deffro, 

Llawn och a galar fu ein gwlad 
Er pan y clwyfwyd Arthur, 
A than ddyrnodiau gorthrwm du 
Bu llawer Cymro'n ferthyr; 
Ond methodd gormes lem a grym 
Gelynion ein difodi: 
Mae Cymru'n bod, a'r iaith yn byw, 
Ac Arthur yn cyfodi.  

R Silyn Roberts