Bəri bax (Molla Pənah Vaqif)
Ala gözlü, sərvi boylu dilbərim, 
Həsrətin çəkdiyim canan, bəri bax. 
Gecə-gündüz fikrim-zikrim, əzbərim, 
Üzüldü taqətim, aman, bəri bax!

Kim dözər mənim tək belə firqətə, 
Rəncü-məşəqqətə, bari-möhnətə? 
Haçandır düşmüşəm tari-zülmətə, 
Çəkilsin üstümdən duman, bəri bax!

Payibəndəm qəmi-eşqə giriftar, 
Hicran həsrətindən can oldu bimar. 
Razi-dilim edə bilməm aşikar, 
Çəkərəm dərdini pünhan, bəri bax!

Günbəgün könlümün artır qubarı 
Pərişandır, tapmaz o qəm küsarı. 
Ölsün, itkin olsun belə əğyarı, 
Gəzməsin arada yaman, bəri bax!

Çox çəkər hicrini Vaqifi-xəstə, 
Leylü-nahar, şamü-səhər peyvəstə, 
Ey yanağı lalə, ləbləri püstə, 
Ağzı nabat, şəkkər zəban, bəri bax!
XVIII əsrin qoşmaları

Molla Pənah Vaqif Gözəllik Aşiqi Olmuşdur.