Dilbǝra, bu dǝrdimǝ dǝrman edǝrsǝn, vǝqtidir
Dilbǝra, bu dǝrdimǝ dǝrman edǝrsǝn, vǝqtidir,
Mǝn fǝqirǝ lütf ilǝ ehsan edǝrsǝn, vǝqtidir.

Növbahar oldu, gözüm istǝr cǝmalın görmǝyǝ,
Əzm edib gülşǝn saru, seyran edǝrsǝn, vǝqtidir.

Çox zamandır qönçǝtǝk bağrımnı pürxun eylǝdin,
Lǝblǝrini gül tǝki xǝndan edǝrsǝn, vǝqtidir.

Zülmǝti-hicrin fǝraqın çǝkmişǝm, dövranda çox,
Vǝslini bu könlümǝ mehman edǝrsǝn, vǝqtidir.

Xeyli vǝqtdir kim, Xǝtai zülmǝti-hicran çǝkir,
Lǝblǝrini çeşmeyi-heyvan edǝrsǝn, vǝqtidir.

XVI əsrin qəzəlləri