Nə üçündür
Nə üçündür bu keşməkeş... bu qovğa?.. 
Nə üçündür tərs yaranmış bu dünya? 
Nə üçündür sabah, axşam oluyor,
Açan güllər bu tezliklə soluyor?
Bu sızlayan qəhqəhələr nədəndir? 
Neçin belə son yaraşıq kəfəndir?
Kim yaratmış bu yerləri, göyləri?
Kim eləmiş məni belə sərsəri?
Neçin çoxdur yarayandan yaramaz? 
Neçin belə arayandan bulan az?
Nə olmuşdur neyi gəlmiş nəvayə? 
Onundamı bəxti uyğun cəfayə?
Ey ağlayan beşikdəki biçarə?

Bəxtin gəlmiş, düş beşikdən avarə!
O ki, belə məhv eləyir dünyayı,
Qıran yoxmu o uğursuz ox-yayı?
Bu hər zaman olacaqdır, eləmi?
Gül yanaqlar solacaqdır, eləmi?

Əskilərin fəlsəfəsi, hikməti, 
Dünyalarca elmi-ürfan lüğəti; 
Alimlərin çıxardığı haşiyə.
Zahidlərin yapışdığı haqq deyə; 
Rahiblərin dindaranə ədası,
Sofılərin meti, meyi, sədası;
Bunlar hamı qurularçün əcəba?
Bu müəmma, yenə əski müəmma! 
Hamı deyir inan mənə sözüm haqq! 
Qarışmışdır bir-birinə haqq-nahaq. 
Deyirlər ki, yerdə din var, kitab var,

Hər bəndədən sorulacaq hesab var. 
Mən dedim ki, kim soracaq və nerdə? 
Dedilər ki, o qəlbində, hər yerdə?
- O var isə, yalnız vicdan olacaq!
Fəqət bundan ölüm çıxmaz, mühaqqah. 
Fəqət solan ortalıqda gülümdür,
Mənim dərdim ayrılıqla, ölümdür!

Mən doğrusu, daim gülmək istərəm,
Nə öldürmək, nə də ölmək istərəm! 
Artıq yetər Yer üzündə axan qan,
Yetər artıq bu göz yaşı, bu hicran!
Mən istərəm yaşıllıqlar solmasın! 
Sevdaların sonu hicran olmasın! 
Qurumasın gözəl üzdə tər danə,
Nə ağlasın bülbül, nə də pərvanə! 
Dilindəki aşiqanə qəzəli 
Qoy oxusun o qəlbimin gözəli! 
Ürəyində nə dərd qalsın, nə qayğı,

Mən görməyim səadətin sonunu! 
Ölüm getsin, qalmasın da kölgəsi, 
Olsun dünya - o bir sevinc ölkəsi! 
Ah, bu günlər könül belə umunca, 
Dəyişsəydi bir göz açıb yumunca! 
Ey uçarkən düşüb ölən kəpənək, 
Sən də gözlə, elə bir gün gələcək!..

Qusar, 1921, 3 mayıs
1921-ci ilin şeirləri