Ey könül, ol mǝnisiz cahili yar etmǝkmolur
Ey könül, ol mǝnisiz cahili yar etmǝkmolur,
Mǝnisiz cahil sözünǝ etibar etmǝkmolur.

Hǝm onun qovli xǝtadır, hǝm qǝrari bivǝfa,
Öylǝ bir bǝdnam ilǝ qövlü qǝrar etmǝkmolur.

Xakpayi ǝhli-dil ol, olmagil cǝhlǝ rǝfiq,
Çün ǝbabil var ikǝn zaği şikar etmǝkmolur.

Cǝhlini ürfan edǝndǝ xaki pay olgil ona,
Əhli söhbǝt görǝcǝk ondan kǝnar etmǝkmolur.

Hǝr kǝs öz eybilǝ sǝttarına tutmuşdur yüzün,
Sǝn onun eybini açıb, şǝrmsar etmǝkmolur.

Bir neçǝ vǝqt yar olub, bir kimsǝnin eybin tutub,
Sǝn onun gizlicǝ sirrin aşikar etmǝkmolur.

Ey Xǝtai, can fǝda qıl bir vǝfalı yar içün,
Hǝr vǝfasız bivǝfanı ixtiyar etmǝkmolur.

XVI əsrin qəzəlləri