Hüsni-rüxsarın, kim, oldu canü dil heyran ona
Hüsni-rüxsarın, kim, oldu canü dil heyran ona, 
Vǝdǝyi-dövri-qǝmǝrni tapşırır dövran ona. 

Çün sǝnin hüsnün misali-Yusifi-Kǝnandir, 
Yüzini hǝr kim ki, görmǝz yoxdurur iman ona. 

Atǝşi-eşqindǝ, ey xunxarǝ gözlü dilbǝrim, 
Öylǝ yanmışdır bu bağrım yoxdurur dǝrman ona. 

Gül yanağın, dilbǝra, bǝs tazǝtǝrdir hǝr zaman, 
Qanlı yaşımdan tökǝr hǝrdǝm gözüm baran ona. 

Zülmǝti-zülfindǝ könlü bu Xǝtai xǝstǝnin, 
Xızra bǝnzǝr kim, görünmǝz çeşmeyi-heyvan ona.

XVI əsrin qəzəlləri