Baxın (Aşıq Ələsgər)
Ariflər, fəhm eləyin, süzüb gedən yara baxın!
Eyləyib müjganları sinəmi səd para, baxın!
Aşığa rəhm eləmir, zalım sitəmkara baxın!
Çəkirəm həsrətini, mən yazıq bimara baxın!
Axır məni çölə salıb, eləyib avara, baxın!

Yaraşır əndamına yaşılı, alı gözəlin;
Ayaqda sağrı başmaq, başında şalı gözəlin;
Tərifi, səs-sorağı tutub mahalı gözəlin;
Hər yana şölə salır günəş camalı gözəlin;
Açılıb yaxa bəndi, ağ sinəsi qara, baxın!

Alıbdı qana-qana yaradandı pay bu sənəm;
Behiştin pərisinə deyə bilməm tay bu sənəm;
Xubluqda, gözəllikdə bədirlənmiş ay bu sənəm;
Gah məndən üz döndərib, eylər ömrüm zay bu sənəm;
Tərlandan nə ayrılıb, uyur yasar sara, baxın!

Geyinib çıxır yenə, qəsd edir cana, sallanır;
Baş əymir o, sərdara, sultana, xana sallanır;
Bürümür gül camalın, mərdi-mərdana sallanır,
Yusifi damə salan Züleyxayana sallanır;
Görəni eşqə salan gözləri xumara baxın!

Bu gözəl ağ gərdənə həmayılın taxdı, keçdi;
Binəva, yazıq canımı eşq oduna yaxdı keçdi;
Daldadan mənə sarı oğrun-oğrun baxdı keçdi;
Naqafıl müjganların bu bağrıma çaxdı, keçdi;
Dostuna endirməyən zalım vəfadara baxın!

Danışır, gəlir xoşa bu dilbərin şəkər sözü;
Yaraşıqdı, boy-buxunda budu gözəllərin gözü
Gün kimi şölə verir, camalı, göyçək üzü,
Basıbdı sinəm üstə bimürüvvət yanar gözü,
Yandırır bu sinəmi, ol atəşə, nara baxın!

Tökülür halqa-halqa Gözəlin dəstə telləri;
Eyləyib Ələsgəri, billah ki, xəstə telləri;
Qıymır, bimürvət gözəl, vəfalı dosta telləri;
Qıvrılar qıvrım-qıvrım, gərdənin üstə telləri;
Az qalır adam çala, o zülfü şahmara baxın!
Müxəmməslər