Ağzını qönçeyi-xəndan dedilər, gerçəkmiş
Ağzını qönçeyi-xəndan dedilər, gerçəkmiş,
Xəti-ruxsarını reyhan dedilər, gerçəkmiş.

Lövhi-məhfuzini ta gördü kəlam ehli sənin, 
Ayəti-vəchini Quran dediler, gerçəkmiş.

Zövqi-eşqin ki, qəmi dünyavü üqbayə deyər, 
Bu könül təxtinə sultan dediler, gerçəkmiş.
 
Ənbərəfşan saçını küfrə münasib qılıban, 
Dürci-yaqutuna mərcan dedilər, gerçəkmiş.
 
Əhli-təqva ki, sücud eylədi vəchində sənin, 
Sacidi-surəti-rəhman dedilər, gerçəkmiş.

Ey Həqiqi, çu sənə nəqli-kəlam oldu müin, 
Nəfsinin şərhini bürhan dedilər, gerçəkmiş.
XV əsrin qəzəlləri