Apardı bir qərib xəyal
Apardı bir qərib xəyal,
Yaman məni uzaqlara.
Yadımda ən şirin qalan,
O günlərə, o çağlara.

Mən olmasam da sənlədir, xəyalım hər qədəm başı,
Məzarım üstə gəlmədin, darıxdı sinəmin daşı,
Sənə əmanət eylədim, gözümdən hər düşən yaşı,
Nəvaziş ilə davran o, yetim qalan uşaqlara.

Əsiri-dami-dərd olun, vəfa yolunda mərd olun,
Səadət axtaranların bəla kəsər sağın-solun,
İlahi ayrı salmasın sevənlərin ömür yolun,
Oturmasın kədər tozu gülüş qonan dodaqlara.

Qəmin yanımda saxlaram, bir ömrü yadigar ola,
O səndən etibarlıdı, çətin bietibar ola,
Sənə heyifdi göz yaşım, əlimdə ixtiyar ola,
Sıxıb gözümdə saxlaram, dağıtmaram yanaqlara.

Güli-behiştdə naz edər, saçından aldığım ətir,
Oxunmamış kitab kimi maraqlısan sətir-sətir,
Gülümsə ruhumun gülü, gülüşlərinlə yaz gətir,
Gülüşlərin çiçəkləsin bahar gələndə bağlara.

Əyilməyən vüqarı var, düz iddialı aşiqin,
Tutar vəfalı yar olan əlin vəfalı aşiqin,
Bu eşq həmən o eşqdir, iki bəlalı aşiqin,
Birin qaçırtdı çöllərə, birin çıxartdı dağlara.

Son ayrılıq şeirlərin gözüm yaşıyla yazmışam,

İçimdə nakam ölmüş arzular məzarı qazmışam.

Diyari-qürbət içrə tək qəribə yolda azmışam,

Yad evdə doğmalaşmışam qərib-qərib qonaqlara.