Ey dodağın şǝhdü şǝkkǝrdir siyǝh xalın mǝkǝs
Ey dodağın şǝhdü şǝkkǝrdir siyǝh xalın mǝkǝs,
Olmasın eşqindǝn ayru tǝndǝ canım bir nǝfǝs.

Ey pǝri, hǝrdǝm nigǝhban qapuna hacǝt degil,
Kim yetǝr küyindǝ hǝr şǝb nalǝvü ahim cǝrǝs.

Neylǝrǝm eşqindǝn ayru dünyǝnin lǝzzatini,
Kim hüzuri-dil ğǝmi-mehrin mǝnim könlümdǝ bǝs.

Çün ǝzǝldǝn eşqiniz canımda hǝqdǝndir nǝsib,
Hǝq bilür kim, ta ǝbǝd könlümdǝ vardır ol hǝvǝs.

Ey Xǝtai, ğǝm yemǝ, hǝr sözdǝ şükr et xaliqǝ,
Çün sana hǝr işdǝ daim hǝqqdir fǝryadrǝs.

XVI əsrin qəzəlləri