Üzün gülür, gülər üzlüm, üzündə güllər açıb
Üzün gülür, gülər üzlüm, üzündə güllər açıb,
Gözün gülür, qara gözlüm, gözündə güllər açıb.

Dizin-dizin, könül, ol vadeyi-məhəbbətdə,
Sürünmüsən o qədər ki, dizində güllər açıb.

Xəlil üçün odu döndərdi Xuda gülzarə,
Təəccüb eylədi Nəmrud, közündə güllər açıb.

O Kərbəladı ki, torpağı ətri-qəm qoxuyur,
Çölündə qanlar axıbdır, düzündə güllər açıb.

Vərəqdi hər açılan gül kitabi-hüsnündən,
Nə qədri sirri-nihani özündə güllər açıb.

Gəl, ey gül üzlülərin şahı, yolların bəzənib,
Ayağın öpməyə xatir izində güllər açıb.

O lalə üzlü qış ilhamına bahar gətirib,
Vüqar, səbəb budu, sözsüz sözündə güllər açıb.