Cinlər və kasıb kişi
Bir kasıp kişi varmış. Bir gün bı kişi uçux dəyirmanın yanınnan
keçəndə görür ki, içəridə vur-çatdasındı, oxuyan kim, oynuyan
kim. Qazannar da ocağın üstündə dəmdədi. Kişi ağıllı kişiymiş,
bilir ki, bu cin-şayətin yığınağıdı.

Cinnər kişini görən kimi doluşullar başına, aparıllar öz işdərinə.
Kişi görür ki, ortada bir göyçəh gəlin oynuyur, amma gəlinin oyması
bunun arvadının oymasıdı. Kişi qalır məhətdəl ki, bu necə işdi?
Kişi fürsət tapıp əlin yağa batırır, vırır bı oymuya, sonra “pismillah
rəhman rəhim” deyir. O saat bütün cinnər yox olur, kişi də
sevinə-sevinə hər şeyi yır-yığış eliyib gətirir əvinə.

Arvadı soruşur ki, a kişi, bunnarı hardan almısan? Kişi gördühlərini
deyir. Sonra arvadınnan soruşur ki, hanı oyman?
Arvad oymanı gətirir. Görürlər ki, üsdündə yağ ləkəsi var.

Mənbə 

Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. anl.az

Rəvayətlər