Zalım padşah və qarı
Zalım bir padşah var imiş. Zülmü yerə-göyə sığmazmış. Bir
gün padşaha xəbər gəlir ki, gözünün ağı-qarası bir oğlu yatağa
düşüb can üstədi. Padşah hər yerə car çəkdirir ki, kim oğlumu
ölümdən qurtarsa, ona nə istəsə verəcəm. Təbiblər, bilici adamlar
oğlanın dərdindən baş aça bilmir. Padşahın hökmü ilə tutulub zindana
salınırlar.

Bu əhvalatdan xəbər tutan yoxsul bir qarı padşahın yanına gəlib
deyir:

– Oğlunu sağaldaram. Şərtim də budur ki, sən gərək zindana
saldırdığın bütün adamları buraxasan.

Padşah razı olur. Qarı dava-dərman düzəldib iki günə oğlanı sağaldır.
Padşaha muştuluq gedir ki, gözün aydın olsun, oğlun sağaldı.
Padşah muştuluq gətirənə ənam verdirir. Amma zindandakı günahsız
adamları buraxdırmır. Qarı bunu eşidib oğlanı əvvəlki vəziyyətə
salır. Qarının cəsarəti padşahı bərk qəzəbləndirir, sərkərdələrinə
əmr edir ki, böyük qoşunla qarını aparıb daş-qalaq eləsinlər.

Qarını şəhərin kənarına aparırlar. Hərə onun üstünə bir daş atır,
böyük bir dağ əmələ gəlir. El arasında bu yerə Qarıdağ deyirlər.

Rəvayətlər