Etiqo torpağından olan Müqəddəs Kuvatori haqqında
Müqəddəs Kuvatori işıqlı dünyada yaşadığı vaxtlar tez-tez
natəmiz fikirlərə düşürdü. Səpilən toxumların cücərməsinə və
başını qırxıb Yola qədəm qoymasına baxmayaraq, Kuvatori
səfeh idi və elmə yaramırdı. Nadir hallarda “Sutra lotosu”nu
oxuyurdu və başqa heç nə bilmək istəmirdi. Lakin sonra inam
üçün gücünü toplayıb şəri rədd elədi. Bundan sonra səhərdənaxşama
kimi “Sutra lotosdan” ayrılmırdı, qaş qaralandan gün doğanacan
“Sutra lotosu”nu oxuyurdu. Yola təzəcə qədəm qoyduğu
vaxtlar Kuvatori Ulu müqəddəs Buddanın beş və ya altı dzye
hündürlüyündə heykəlini düzəltmişdi. Heykəlin qarşısında durur
və “Sutra lotosu”nu oxuyurdu. Buna görə də adamlar ona Ulu
Budda müqəddəsi deyirdilər. O, sonra Kuvatori dağında məskən
saldı. Buna görə də ona Müqəddəs Kuvatori deməyə başladılar.

O, başqaları kimi yaşamırdı və başqaları kimi ibadət eləmirdi.
Ayın bədirlənməsinə on beş gün qalmış Kuvatori zahidliyə
başlayırdı və ağzına yemək almırdı, ay bədirlənəndən sonrakı on
beş günün beş və ya altı günündə yemək yeyirdi. Kuvatori həmişə
belə yaşayırdı və onun belə yaşaması heyrətamiz iş idi. Bir
dəfə Kuvatori yüz acı şabalıd götürdü və onuncu ayın ilk günündən
qazmaya girdi. Qazmadan sonrakı ilin üçüncü ayında çıxdı.
Nə qədər şabalıdın qaldığına baxdılar – şabalıdların yarısı dururdu.
Etiqolu adamlar, dövlətlilər və kasıblar, yuxarılar və aşağılar
ona səcdə eləməyə gəlirdilər, könüllərini şad eləmək üçün onun
başına yığılırdılar. Onlar təəccüb edirdilər: bu müqəddəs günlərlə
necə ac qalır.

Həmin vaxtlar bir cəsarətli və cəsur qaçaq yaşayırdı. Qaçaq
müqəddəsə dedi: “İnsan yeməklə yaşayır. Yeməzsənsə, içməzsənsə,
ölərsən. Belə də iş olar? Sən guşənişin olub on gün, iyirmi
gün yemirsən-içmirsən. Lap möcüzədi. Yemək yeməyə-yeməyə
sutra oxuya bilərsənmi? Müqəddəs cavab verdi: “Qoy sən
deyən kimi olsun. Gələrsən, sən istədiyin kimi eləyərik. Məni
qorxutmaq çətin işdi”. Müqəddəs kimsəsiz bir komaya çəkildi.
Cəsur qoçaq qapını möhkəm bağladı və çıxıb getdi. Müqəddəs
düz üç ay komada qaldı, yemədi, içmədi, bayıra çıxmadı. Rahatlanmaq
üçün çölə çıxmırdı, dincəlmək bilmədən Sutra oxuyurdu.
Üç ay keçdi. Qaçaq gəldi, əvvəlcə qıfılı, sonra da qapını açdı.
Baxıb gördü ki, müqəddəs sağ-salamatdı, gülümsəyir. Bundan
sonra Kuvatorinin şöhrəti daha da artdı. Kim onu görsəydi, hörmətlə
baş əyir, ehtiramını bildirirdi.

Ölüm saatı çatanda Kuvatori şagirdlərini yanına çağırdı və
dedi: “Mən bu ayın on üçüncü günü öləcəyəm. Üfunətli bədənimi
dəfn eləmək üçün dağlara aparsanız, böyük günaha batarsınız.
Sizə əziyyət vermədən ölmək istəyirəm. “Bir xeyli çır-çırpı yığıb
üstünə çıxdı, tonqal qaladı və “Sutra lotosu” oxuya-oxuya, qımıldanmadan
özünü yandırdı. Sonra da tüstü ilə birlikdə yoxa çıxdı.

Yapon nağılları