Dilbǝra, hicrin yarasinǝ lǝbin mǝrhǝm düşǝr
Dilbǝra, hicrin yarasinǝ lǝbin mǝrhǝm düşǝr,
Ol dişin incusi tǝk dǝryadǝ hǝm dür kǝm düşǝr.

Mǝn sǝninlǝ, dilbǝra, bir ǝhdü peyman eylǝsǝm,
Müddǝilǝrnin içinǝ dǝmbǝdǝm matǝm düşǝr.

Yüzini eşq ǝhli gǝr görǝrsǝ ey xubi-Xötǝn,
Onların könlündǝ ğǝm qayğu gedǝr, xürrǝm düşǝr.

Alǝmi gǝzdim tǝmamǝt, görmǝdim hüsnin kimi,
Dünyǝni gǝzsǝn xǝmusin, eylǝ sǝntǝk kim düşǝr.

Bu Xǝtainin kǝlamini eşitsǝ hǝr zaman,
Ol Xötǝnlǝ Çin eli hǝr dǝmbǝdǝm bǝrhǝm düşǝr.

XVI əsrin qəzəlləri