Qarınqulu abid
Bar idi bir qarınqulu abid, 
Əhli-təqva, müqəddəsü zahid. 
Hər gecə nan yeyirdi on batman, 
Sübhəcən xətm edirdi bir Quran.
Onu da sübhədək namaz üstə, 
Əsl məbuduna niyaz üstə. 
Bir nəfər şəxs eşitdi ani, dedi: 
-Nim nan gər yesəydi, yatsa idi, 
bu ibadətdən çox əfzəl idi. 
Hiç şəkk yox ki, mərdi-əkməl idi. 
Qarnuvu qıl təamdan xali, 
Olasan ta ki, hikmətə hali. 
Qıl tənavül təami sən kəm-kəm, 
İbni adəmsən, olma ibn-şikəm.

XIX əsrin şeirləri