Prometey
Qəlbinde hər dəqiqə buülvü təhəssürün 
Minkari-atəşini duy, daima düşün:
Onlar neçin səmada, neçin mən çuxurdayam?
Gülsün neçin cahan mənə, mən yalınız ağlayım?
Yüksəlmək asimana və gülmək nə dadlı şey!
Bir gün bu xəstəlikli vətən canlanırsa... Ey
Müştaqi-feyzü nur olan atii millətin
Məchul elektrikçisi əxtan fıtrətin
Yüklən gətir nə varsa — bir az məskenət-fikən.
Bir parça ruhu, mənliyi, idrakı bəsleyən 
Əsmari-bünye-hizini; boş durmasın əlin.
Gör daima önündə əsatiri-əwəlin 
Göydən dehayi-nan çalan qəhrəmanmı...
Varsın,bulunmasın bilecək namü şanmı.
(“Xaluqun dəftəri’’ndən)
Şeirlər