Dübarə-səbarə
Verir müsəlmanə yüz macəra dübarə-səbarə, 
Edir qəzetlər ona iftira dübarə-səbarə.

Biri yazır ki: müsəlman qalıb cəhalət içində;
Biri deyir: boğulur qızları səfalət içində. 
Yazır bir ayrısı: millət ölür zəlalət içində. 
Hələ “Babayi-Əmir" də çıxıb bu halət içində, 
Edə bu xalq gününü qara dübarə-səbarə 
Verir müsəlmanə yüz macəra dübarə-səbarə.

Yalandır hər nə qəzetlər yazır, inanmayın anə, 
Olub müsəlman hamı suyi-elmü fənnə rəvanə;
Nə qədər alimi-şair görün dolubdu zəmanə, 
Gətirdi bizləri, vallah, qəzetçi təngə, amanə.
Qaçaq buların əlindən hara dübarə-səbarə? 
Verir müsəlmanə yüz macəra dübarə-səbarə.

Baxın bu yanda "Nicat"ə, görün o yanda “Səfa"nı,
Bu yanda "Nəşri-maarif” batırdı elmə cahanı,
Hələ o yanda da "Xeyriyyə” söylə, varmı yalanı?
Bu qədər babi-həmiyyət qalan millətdə bəs hanı? 
Qəzet yazır yenə çunü çəra dübarə-səbarə. 
Edir müsəlmana yüz macəra dübarə-səbarə.

Deyir ki, milləti-islam xabi-nazə dalıbdır, 
Yalandı bu, hamı elmi əlinə müslim alıbdır.
Dram cəmiyyəti gör, bir cahana lərzə sahbdir.
Hələ bu opera cəmiyyəti o yanda qalıbdır.
Qoyur hər həftədə beş opera dübarə-səbarə, 
Qaçaq buların əlindən hara dübarə-səbarə?

Şeirlər