Eşqün aldı bəndən bəni, bana səni gerek, səni
Eşqün aldı bəndən bəni, bana səni gerek, səni, 
Bən yanaram düni güni, bana seni gərək, səni.

Nə varlığa sevimirəm, nə yoqluğa yerinürəm, 
Eşqün ilə avunuram, bana səni gərək, səni.

Eşqün aşiqlər öldürür, eşq dənizinə taldurur, 
Təcelliyilə toldumr, bana səni gərək, səni.

Eşqün şərabından içəm, məcnun olub tağa düşəm, 
Sənsin dünü gün əndişem, bana seni gərək, seni.

Sufilərə söhbet gərək, əxilərə axrət gərək, 
Məcnunlara Leyli gərək, bana səni gərək, səni.

Əgər bəni öldürələr, külüm gögə savuralar, 
Toprağum anda çağına, bana seni gərək, səni.

Yunusdurur bənüm adum, gün gəldikcə artar odum, 
İki cehanda məqsudum - bana səni gərək, səni.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)