Tehrandan-Parisə
Kaç yıl oldu, mən sənin babində növbət bəklədim, 
Sən şərab içdin, a zalım, mənsə şərbət bəklədim.

Xələti şahiyi izzü iftixarimlə geyib, 
Təxtini aldım əlindən şahi-İranım deyib. 
Sanma zülm etdim sənə, mən tacını qəsb eyləyib 
Bunca bil səndən, a zalım, mən məhəbbət bəklədim, 
Sən inayət qılmadın, bihudə şərbət bəklədim.

Heç maraq etmə, acıqlanma, bu dünyadır behi; 
Qalmaz əlbəttə mənə Tehran və Tabriz, Rəşt və Rey. 
Görmə çox başımda dursa zibü zinətlə bu şey. 
Mən sənin İrani-viranində türbət bəklədim, 
Sən şərab içdin, a zalım, mənsə şərbət bəklədim.

Bir kəsə verməz aman, eyvah, bu çərxi-bivəfa, 
Hurilərlə sarmaşıb sən bəxtiyar ol daima. 
Mən də İran içrə geysəm çoxmu bir süslü əba 
Çünki tacü təxt üçün çox oldu qürbət bəklədim, 
Sən şərab içdin, a zalım, mənsə şərbət bəklədim.

Şeirlər