Tutdu qəm ləşkəri yüz könlümə hamun-hamun
Tutdu qəm ləşkəri yüz könlümə hamun-hamun, 
Qara baydaqlı ələmlər, ucu gülgun-gülgun.

Cigərimden genə od parladı duzəx-duzəx, 
Ürəyimdən genə qan qaynadı Ceyhun-Ceyhun.

Çağınrdım uca avaz ilə: - Leyla, Leyla!
Dağ səs verdi cavabımda ki, Məcnun, Məcnun! 

Yığmışam hasili-qəm yanıma xirmen-xirmən, 
Yetə bilməz menim imkanıma Qarun, Qarun. 

Bu nə virane könüldür, Səfi, ey vay, ey vay! 
Sərvler var belə bu bağdə mövzun-mövzun.

Qəzəllər