Səba zülfün nəsimindən cahanı cümlə can еtdi
Səba zülfün nəsimindən cahanı cümlə can еtdi,
Dəmindən gör səba zülfün ki, nə canlar rəvan еtdi.

Boyundur sidrəvü tuba, üzündür cənnətü hura,
Хətü хalın kəlam oldu, bu əsrarı bəyan еtdi.

Götürdü pəri üzündən yədullah, еy qəmərtəl’ət,
Bu həq dastan ilə gör kim, nə mə’nilər əyan еtdi.

Nə gülşəndir üzün bağı ki, rə’na çiçəgi anın
Cahanı rəngü buyindən tikənsiz gülsitan еtdi.

Əbirü ənbərü udun sınıхdır qədrü bazarı,
Müənbər zülfünü ta kim, səba ənbərfəşan еtdi.

Yaşıl lövh üstünə həqdən yazılmış on iki ayət,
Qaşın vəhyi bu ayatın rümuzun tərcüman еtdi.

Rüхün narıdır ol atəş ki, dudi-iştialından,
Kəlimüllah yol bulduvü həq həft asiman еtdi.

Qəzadır qaşların qövsi, qədərdir kirpigin səhmi,
Məni amac üçün еyənin bu mə’nidən nişan еtdi.

Хətü хalindən, еy dilbər, ələlərş-istiva rəhman,
Budur şol müşkül ayət kim, üqulu bizəban еtdi.

Üzündür qiblеyi-iman, qaşınla kirpigin Qur’an,
Budur şol abi-hеyvan kim, ləbində həq nihan еtdi.

Məkanü kanə sığmaz çün qədimin zati-bimisli,
Nəsimi kafü nun oldu, məkanın laməkan еtdi.

Şeirlər