Sən münəzzəhsən, bütün cürmi-xətadan xalisən
Sən münəzzəhsən, bütün cürmi-xətadan xalisən,
Sən böyüklərdən böyüksən, alilərdən alisən,
Aləmin hər türlü sirrindən tamamən halisən,
Həm Əzəlsən, həm Qədimsən, valilərdən valisən.
Zatın öz zatındadır, ey nuridən mövcud olan,
Ey ibadət əhlinə ən mötəbər məbud olan.

Qadiri-mütləqdir ismin, vəsfə sığmaz qüdrətin,
Söndürər qəhr atəşin dəryabədərya rəhmətin,
Ey olan münimi-pak, bitməz, tükənməz nemətin,
Görsə hüsnün etiraf eylərdi heyrət, heyrətin.
Ey müsəvviri-cahan, ey məxluqatın Xaliqi,
Ərşü-fərşin, şəmsü-mahın, yeddi qatın Xaliqi.

Hökmün ilə seyr edər səyyarələr xurşid, mah,
Od və su, torpaq-hava, həmçin səfid ilə siyah,
İltifatınla olar zülmət gecə, aydın sabah,
Əlqərəz, cümlə-cahan əmrindədir, ey Padişah.
Ey olan xəllaqi-aləm, ey olan zatı-Qədim,
Lüftünün möhtacıyıq, Sənsən siratəl-müstəqim.

Kürsiyi-əla yerin, təxti-büsatın möhtəşəm,
Zül-cəlalu zül-Kərimsən, Möhtərəmsən, Möhtərəm,
İlk məxluq aləmi-nasuta qoyduqdan qədəm,
İsmi-pakın zikr edər cümlə təbiət dəmbədəm.
Cansız əşyalar belə zikrində təxir eyləməz,
Ruhu ölmüş kəslərə, əfsus ki, təsir eyləməz.