İlanla qaranquşun dostluğu
Keçmiş zamanlarda ilan ilə qaranquş bərk dost imişlər. Aralarından
su da keçməzmiş. Həmişə bir yerdə gəzər, tapdıqları yemi
bir yerdə bölüb yeyərmişlər.

Bir dəfə ilanla qaranquş nə barədəsə sözləşirlər. İş o yerə çatır
ki, əlbəyaxa olub dalaşırlar. Qaranquş uçub göyün bir qatına qalxır.
Oradan şığıyıb ilana hücum çəkir. Onun dilini dimdikdən keçirib
yaralayır. İlan da fürsəti əldən vermir, yaralı-yaralı qaranquşa tərəf
cumur. Nə fayda, gecikir. Yalnız quyruğunu qopara bilir.
Deyirlər elə o vaxtlardan ilanla qaranquşun bir-birini görməyə
gözləri yoxdu. İlanın dilinin haçalığı, qaranquşun haçalı quyruğu
elə həmin davadan qalma şeydi.

Mənbə 

Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. anl.az

Rəvayətləriiooo