Əgər dilüm bəndə isə kimsə bana nəsne deməz
Əgər dilüm bəndə isə kimsə bana nəsne deməz, 
Könlüm ger rəvəndə isə alemdə qərar eyləməz.

Əgər gözüm baqar isə, baqduğına aqar isə, 
Göndügin bənüm der isə oda düşər, ar eyləməz.

Əgər əqli başda isə, könül de ol tuşda isə,
İkisi bir işdə ise düşman bana kar eyləməz.

Düşman bənüm nəfsümdürür, tərnə’ ilə hirsimdürür, 
Təmə’ ile hirsə uyan könüllərdə yer eyləməz.

Könüllərdə yer eyləmək Mühəmmədə gəlmişdürür, 
Mustafaya ümmət olan tamuda qərar eyləməz.

Oldur bu işləri düzən, cümlə nəqşləri yazan,
Can gövdədən gedicəgiz ya neçün dillər söyləməz?!

Öldürən ol, dirgürən ol, Yunus, imdi Həqq ilə ol, 
Heqdən artuq hiç kimsənə yoq nəsnəyi var eyləməz.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)