Novbahar
Şad ol, könül ki, fəsl yenə novbahardır; 
Hər yerdə bəzmi-eyşü tərəb aşkardır.

Bulvarda Annalar eyləyirlər səyahəti; 
Yox naz-qəmzənin, bu sən öl, heç nəhayəti; 
Var doğrudan da bulvara çıxmaq ləyaqəti; 
Ey dil, bu bəzmə getməyinin var səfahəti. 
Bulvar demə, behişt kimi laləzardır; 
Şad ol könül ki, fəsl yenə novbahardır.

Bax, diqqət eylə lizaların xəttü xalına; 
Ağlın gedər baxan kimi rüxsari-alına;
Bihuş olunca, diqqət elə gül camalına; 
Baxma bu qəztə-məztəçinin qiylü qalına; 
Vallah, o da Marusyalara cannisardır; 
Şad ol könül ki, fəsl yenə novbahardır.

Millət itirdi şövkətü şanın, cəhənnəmə! 
Zillət kəsib cahanda təvanın, cəhənnəmə! 
Aclıqdan az qalıb verə canın, cəhənnəmə! 
Fikrin nədir, verəm hələ nanın? Cəhənnəmə! 
Millət evi cəhənnəmə ki, tar-mardır; 
Şad ol könül ki, fəsl yenə novbahardır.

Yığ şəlpə-şülpəni, bulvara qıl səfər; 
Ol cənnəti-cahanı gəziş bir, a bəxtəvər! 
Huri deyilmi? Seyr eləyir, yaxşı et nəzər, 
Aldanmaram qəztəçiyə, dad eyləmə hədər. 
Millət qəmindən itilgetlər kənardır; 
Şad ol könül ki, fəsl yenə novbahardır.

Ruhun var isə millət işin qoy kənarda, 
Millət qəmini kim çəkəcək novbaharda? 
Çıxsın canı, nə borcuna, yatsın məzarda. 
Get işrət eylə, məqsədi-insan nigardır; 
Fikr etmə ki, bu cür hərəkət nagüvardır. 
Hər kəs dedi ki, millət işi ahü zardır, 
Söylə ki, vaxt yoxdur hələ, novbahardır.

Şeirlər