Qüssəni aləmdə şadi bilmiyən, şad olmasun
Qüssəni aləmdə şadi bilmiyən, şad olmasun!
Olmayan eşqin əsiri qəmdən azad olmasun!

Bu sifətdə gördüki yox kimsə nəsli-adəmi
Ki, görən ol mahi-hurivəş, pərizad olmasun!

Könlümün viranəsin dersən ki, məmur eyləyim,
Vədeyi-vəslin kimi biəsl bünyad olmasun!

Sərvi-qəddin aşiqə nəxli-cahanara yetər,
Hiç ər-ər  bitməsin aləmdə, şümşad olmasun!

Ağzını yad etdügümcə bana cövr eylər rəqib,
Yox yerə əhdində, şaha, kimsə  bidad olmasun!

Zülflə qəmzən çəkər çahi-zənəxdan məni,
Həbs içində çıxaran kimsəni cəllad olmasun!

Ey Nizami, çünki yarın gəncdir, viran dilər,
Qu vücudun mülki viran olsun, abad olmasun!

Qəzəllər