Ol pǝri kim, bu cahanda hüsninin hǝmtası yox
Ol pǝri kim, bu cahanda hüsninin hǝmtası yox, 
Sǝrvi-rǝnanın xuraman qǝddinin balası yox. 

Gecǝ-gündüz mǝn onun hicrindǝ yanmaqdır işim, 
Neylǝyim ki, ol mǝhin mǝndǝn yana pǝrvası yox. 

Ögmǝ, ey zahid, mǝnǝ rizvanü cǝnnǝt bağini, 
Kim onun, yarım yüzi tǝk bir güli-hǝmrası yox. 

Qılma, ey naseh, mǝnǝ zülfin sevǝrsǝn, deyǝ, tǝn, 
Xansı aşiqdir kim, ondan başqa bir sövdası yox. 

Gǝrçi çoxdur dünyada, üşşaqi ol mahin, vǝli, 
Bu Xǝtai xǝstǝ tǝk bir aşiqi-şeydası yox.

XVI əsrin qəzəlləri