Azərbaycan ədəbiyyatı (F.Köçərli, I cild)/Asəf Şirvani (məqalə)
Asәfin aşağıda yazılan qәzәllәrindәn onun xoştәb zә şirinkәlam bir şair olduğu anlaşılır.
Qәzәli-Asәf Şirvani:
 
Bilmәn әrәqmidir rüxi-alında saqinin --
Ya didәlәrmi qaldı yanağında saqinin?
 
Sağәr ki, duş saqini qılmışdı bidәmağ,
Ağlar gәzәr müdam sorağında saqinin.
 
Dövranda lәhzә-lәhzә qızıl qanlar udduğum --
Olmuş әyan әlindә, bucağında. saqinin.
 
Tәn böylәdirmi, yoxsa hәlakım zәmanәdә
Qanlar[mı] kәf götürmüş ayağında saqinin.
 
Başına küllәr olsun o pәrvanәnin, әgәr
Yanmaqdan әl götürsә çirağında saqinin.
 
Mey nәşәsilә sanma ki, Asәf fitadәdir,
Dövran hәlakı olmuş otağında saqinin.
 
Yenә qәzәli-Asәf Şirvani:
 
Sövdayi-zülfi-yarә, könül, qılma çox hәvәs --
Kim, sübh olunca hәr gecә bidar olur әsәs.
 
Bülbüldә olsa suzi-cәmalın şәrarәsi,
Hәr nalәsindәn od tutar әşcaru xarü xәs.
 
Vir zәhrdir sözün ki, acıtmaz dimağımı,
Bir şәhddir qәmin, qona bilmәz ona mәgәs.
 
Hicrindә dad qılsam әgәr tez tapar qәmin,
Әzbәs ki, yox qәmin kimi bir mәrdi-dadrәs.
 
Giryan göz ilә sineyi-әfkarә ğaneyiz,
Bәsdir bizә fәzayi-Muğan, Dәclәvü Әrәs.
 
Rehlәt sәbahidir, nә yatıbsan, dur, ey rәfiq,
Yüklәndi, getdi qafilә, fәryad edәr cәrәs.
 
Bir xuşә tuşә eylә bu xәrmәn kәnaridәn
Nagah mürği-fürsәt uçub sınmamış qәfәs.
 
Asәf qәmindә üz döşәyib xaki-heyrәtә,
Qalmış hәzinü bidilü bitabü binәfәs.

017