Biz kimə aşiqsəvüz aləmlər ana aşiq
Biz kimə aşiqsəvüz aləmlər ana aşiq,
Kİme dəgül deyəlüm bir qapudur, bir təriq.

Biz nəyi sevərsəvüz, me’şuqə anı sevər, 
Dostumuzun dostma yad əndişə nə layiq.

Sən gerçək aşiq isən dostun dostına dost ol. 
Bu haldə qalur isən dosta dəgül yaraşıq.

Kimə az baqar isən əsli yücə yerdədür,
Bun yerində turana sığını keçər fəriq.

Yetmiş iki millətə qurban ol aşiq isən,
Ta aşiqlər səfində təmam olasın sadiq.

Sən Həqqə aşiq isən Heqq sana qapu açar, 
Qo səni bəgənmeyi, varlıq evini bir yıq.

Xasü am, müti’, asi, dost qulıdur cümləsi, 
Kime eydi biləsin gəl evindən taşra çıq?!

Yunusun bu danişi gənci-nihan sözidür, 
Dosta aşiq olanlar iki cəhandan farİq.
 
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)