Mənzur budur: Ol dili-divanə dağılsın
Mənzur budur: Ol dili-divanə dağılsın,
Bir şanə çək ol zülfi-pərişanə, dağılsın.

Könlüm quşu seyd olmağa gər olsa muradı,
Tök tellərini, hər biri bir yanə dağılsın.

Bir daneyi-xali-siyəhin sevmədin axır,
Zahid, görüm ol səbheyi-səddanə dağılsın.

Göstər qaşını, aç ləbi-meygunə dəmadəm,
İstərsən əgər məscidü meyxanə dağılsın.

İçdikcə mənim bağrımı qan etdi bu badə,
Bir dövr elə, saqi ki bu peymanə dağılsın.

Hər cövr ki çəkdin şikəni-zülfdən,
Aciz, Sən yaz onu, qoy səfheyi-İranə dağılsın.
XIX əsrin qəzəlləri