Leyla (Əhməd Cavad)
Deyirlər Qarabağ bir cənnət imiş, 
Bəslərmiş qoynunda gözəllərini! 
Məndə qüdrət yoxdur qələm çalmağa, 
Tərif eyləməyə ancaq birini.

O gərgin qaşların kölgəsindəki, 
Can alıb, can verən gözlərə qurban!
Bugünkü Leylanın xoş səsindəki 
Mənalı, mənasız sözlərə qurban!

Qurban qəbul edib töksə qanımı,
Nəyi var şairin, verər canını?!
Qəmzəsi qan olan, gərdişi əla,
Doğrudan gözəldir, göyçəkdir Leyla!

Çiçəklər qoynunda bəsləmiş əndam,
Çıxdı dodağında badənin canı.
Gözəlsən, incəsən, qur yeni bir dam,
Əsir et, qul eylə mahi-tabanı.

Böylədir önündə hər yeni şair,
Yeni bir yol bular, bir əməl bəslər.
Mənim təbiətdən istəyim budur,
Çoxalsın yurdumda böylə gözəllər!

Könül tazalandı sitayişindən,
Könüllər sultanı, ellər gözəli!
Qorxum var dünyanın bircə işindən,
Mümkünsə dəyişdir qələm-əzəli!

Söylə ki, çiçəklər solmasın, Leyla!
Mənim qorxduğum hal olmasın, Leyla!
Dolansın başına ulduzlar, aylar,
Bu köhnə dünyanın Leylası da var!

Gözəllər toplaşıb olsunlar bacı,
Leyla da onların başının tacı!
1934
1934-cü ilin şeirləri