Eşqün odl düşdı cana, əritdi yürek yağını
Eşqün odl düşdı cana, əritdi yürek yağını,
Kəsdi həvasətün kökin, oda yandurdı bağım.

Qazdı qəhr qazmasile canda cəfa ocağını,
Çaldı nəfsümün (boynuna) himmət əri bıçağını.

Rəhmət suyıyile yudı könlüm evin ap-arıca, 
Xİdmət qapusından ana sundı şükür ayağını.

Kim bizə taş atar İsə, güllər nisar olsun ana, 
Çırağuma qəsd edenün Həqq yandırsun çırağını.

Miskin könlün eşq elindən iki büküldi vücudı, 
Tövbə qapusından sundum ana iman tayağmı.

Gel imdi, ey Miskin Yunus, həvasəti eldən bıraq, 
Çələbüm, ruzi eylə bizə qənaət(ün) bucağım.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)