Bu tübşi kim, yeri dǝr, ziri-padır
Bu tübşi kim, yeri dǝr, ziri-padır. 
Fǝlǝklǝr çǝrxi anın rǝhnümadır. 

Hǝmişǝ xaki sanmışdır özünü, 
Anınçün gözlǝr içrǝ tutiyadır. 

Müdǝvvǝrdir, müsǝvvǝrdir, münǝvvǝr, 
Yer üstǝ sureyi-şǝmsüz-zühadır. 

Anın müratinǝ bax hǝqqi gör kim, 
Kim, ol ayineyi-giytinümadır. 

Yüzü ol şǝms imiş bǝzm ǝhli içrǝ, 
Tǝala şanǝhü, ǝhli-liqadır. 

Anınçün olmuş anın şǝrbǝti pak, 
Ki, heyvan suyilǝn, yüz tǝn nǝvadır. 

Xǝtai, şükr qıl hǝqq qüdrǝtinǝ, 
Ki, hǝqqin bilmǝyǝn ǝhli-xǝtadır. 

XVI əsrin qəzəlləri