Necə əfqan etməyim kim, mehribamm bunda yox
Necə əfqan etməyim kim, mehribamm bunda yox 
Könlümün əyləncəsi, ruhi-rəvanım bunda yox. 

Xari-qəmdə qaldın ey dil, həsrəti əfkar ilə 
Rüxləri gül, kaküli ənbərəfşanım bunda yox.

Həmnişin eyi əfəndim dilfərabın var ikən 
Baği-hüsnündə açılmış meyvə barın var ikən
Xoş idin əvvəl bana, şuxi cəhanım yar ikən 
Şimdi ağlarsam nola, qaşı kəmanım bunda yox.

Ey gözüm, sən var ikən halım pərişan oldu hey 
Çarəsiz şeyda Nəimin kan əfqan oldu hey.

Gəl, qədəm bas bəzmə kim, dərdim fəravan oldu hey 
Məclisə rövnəq verən şirin zəbanım bunda yox.
XIV əsrin qəzəlləri