Manasın doğulması
Artıq söhbət nə lazım 
İndisə qulaq asın 
Sizə dastan söyləyim 
Ər Manasdan söyləyim... 
Toydan iki il keçdi 
İl yox, sanki yel keçdi 
Manas ana boynunda 
Olanda üç ayında 
Baybikənin ürəyi 
İstəmədi yeməyi.
Anladı ki, o, daha 
Dəyişibdir iştahı —
Qaçır baldan, şəkərdən. 
Ağlına gəldi hərdən 
Yesin pələng ürəyi — 
Budur arzu- diləyi.
O da ki, deyil asan —
Axı, necə tapasan.
Fikrə getdi Baybikə:
— Qismətimdə var bəlkə... 
Xəbər gəldi: — İlxıçı 
Nişan alıb gözücu 
Bir pələng yaralayıb, 
Bağnnı paralayıb,
Dərisini soyubdur,
Ətin yerdə qoyubdur...
Bu xəbəri eşidən 
Çıyırdı qalxdı birdən, 
Çəkdi onu muradı — 
Görüşünə tələsdi,
Gəlib yolunu kəsdi. 
Gələndə xeyli gümüş,
Özü ilə götürmüş.
Dedi: — Sərvət alarsan, 
Çoxlu dövlət alarsan, 
Atım çap ilxıçı,
Bir pələng tap ilxıçı.
Yar, gətir ürəyini,
Göyərt bu diləyimi.
Sən atamdan, anamdan
İndi mənə yaxmsan 
Nə istəsən al-verim,
Qızıl, gümüş, mal verim.
... İlxıçı bu söz ilə 
Qəfil tapdı xəzinə.
Bir alıcı quş oldu, 
Əzablara tuş oldu. 
Aşınmlar aşdı o.
Dağlan dolaşdı o.
Yatdı yolun üstündə. 
Gördü yolun üstündə 
Uzambdır bir pələng — 
Vurdu onu bu zirəng. 
Ürəyini çıxartdı,
Arzuya, kama çatdı...
Atını geri sürdü.
Yolda daha nə gördü: 
Gördü ayğır at ölüb- 
İlxıçılar tökülüb 
Dərisini soyublar 
Düşündü ki, nə olar 
Onun da ürəyini 
Aparsam olmaz yəni... 
Əlində iki ürək,
İlxıçı sevinərək 
Gəlib çıxdı obaya —
Pay düşürdü o “paya”... 
Çəkildi qara kölgə 
İşıqlandı Baybikə. 
İşıqlandı alaçıq — 
Arzu-kama yol açıq. 
Sığmayır yerə-göyə 
Yanaşdı Bədəl bəyə. 
Dedi: “Oğlum, nə sirdi — 
İki ürək gətirdin 
Belə çox idi pələng? 
Yoxsa tərpənib zirəng 
Bir oxla ikisini Vurmusan. 
De düzünü. Özgə heyvan ürəyi 
Deyil mənim gərəyim 
Bədəl bəy, ay oğlum, sən 
Bəlkə yalan deyirsən”. 
Şübhələndi Baybikə
Üzdü onu bu “bəlkə”
Bədəl bəy dedi: — 
Vallah Şahiddir ki, bir 
Allah Dediyim yalan deyil,
Bu qan özgə qan deyil —
Bu pələng ürəyidir,
Əgər varsa yalanım,
Qılıncımla doğranım.
Yox daha söz söhbətim —
Bu da mənim qiymətim...
O yandı için-için 
Bu şübhəli söz üçün.
İnandı ki, Baybikə 
Yalan demir bu əkə.
Su gətirdi bir səhəng.
Önündə iki ürək —
Onlan pak elədi,
Bişməmiş çiy-çiy yedi.
Pay vermədi heç kəsə 
Yedi bircə nəfəsə.
Töküb qanlı suyunu 
Ləzzətlə içdi onu.
Daha gəldi özünə 
Bəxti güldü üzünə...
Manas