Munca cövr etdin mǝnǝ, namehribanlıqdan nǝ sud?
Munca cövr etdin mǝnǝ, namehribanlıqdan nǝ sud? 
Öldürǝndǝn sonra, ey can, mehribanlıqdan nǝ sud? 

Qǝhrin ilǝn tǝlx keçdi çünki ömrüm dünyǝdǝ, 
Yaşım üzdǝn istǝyibǝn, şadimanlıqdan nǝ sud. 

Bilmǝzǝm neçün durur düşmǝnliyin bu növilǝn, 
Lütfini göstǝrmǝyib, hǝm bu yamanlıqdan nǝ sud. 

Çünki rǝhmin yoxdurur, mǝn piri-eşqin halına, 
Bu cahan bağindǝ, ey sǝrvim, cavanlıqdan nǝ sud. 

Ey Xǝtai, dilbǝrin çün kim, cǝfa eylǝr sǝnǝ, 
Bivǝfa alǝmdǝ böylǝ zindǝganlıqdan nǝ sud. 

XVI əsrin qəzəlləri