Göygöl (Əhməd Cavad)
Dumanlı dağların yaşıl qoynunda 
Bulmuş gözəllikdə kamalı Göygöl. 
Yaşıl gərdənbəndi gözəl boynunda: 
Əks etmiş dağların camalı Göygöl!

Yayılmış şöhrəti Şərqə, Şimala,
Şairlər heyrandır səndəki hala. 
Dumanlı dağlara gələn suala 
Bir cavab almamış soralı Göygöl!

Bulunmaz dünyada bənzərin bəlkə, 
Zəvvarın olmuşdur bu böyük ölkə. 
Olaydı könlümdə bir yaşıl kölgə 
Düşəydi sinənə yaralı Göygöl!

Sənin gözəlliyin gəlməz ki, saya, 
Qoynunda yer vardır, ulduza, aya. 
Oldun sən onlara mehriban daya, 
Fələk busatını quralı Göygöl!

Kəsin eyşi-nuşi, gələnlər, susun! 
Dumandan yorğanı, döşəyi yosun.
Bir yorğun pəri var: bir az uyusun. 
Uyusun dağların maralı Göygöl!

Zümrüd gözlərini görsünlər deyə, 
Şamlar boy atmışdir, uzanmış göyə. 
Keçmişdir onlara qəzəbin niyə, 
Düşmüşlərdir səndən aralı Göygöl! 

Dolanır başına göydə buludlar,
Bəzənmiş eşqinlə çiçəklər, otlar,
Öpər ayağından qurbanlar, otlar,
Ayrılıq könlünü qıralı Göygöl!

Bir sözün varmıdır əsən yellərə?- 
Sifariş etməyə uzaq ellərə...
Yayılmış şöhrətin bütün dillərə,
Olursa, olsun qoy haralı Göygöl!
1925
1925-ci ilin qoşmaları