Dağla bulud
Dağla Bulud bir-birinə aşiq idilər. Bunlar bir gün də ayrı dolana
bilmirdilər. Onda Dağ çox alçaq idi. Bulud gah ucalır, gah da sevgilisi
Dağın yanına enirdi.

Ancaq Buludun ağası Göy bu məhəbbətdən narazı idi. O öz nökərini
hara gəldi qovmağa öyrənmişdi. Amma indi Buludun Dağın ətrafında
hərlənməsindən acığı gəlirdi. Buna görə də bir gün Buludu
uzaq səfərə göndərir.

Günlər keçir, Dağ darıxır, boylanırdı. Bulud isə görünmürdü.
Sevgilisini görmək həsrəti ilə Dağ gündən-günə yüksəlir, daha
uzaqlara baxırdı. Bir gün Dağ Buludu uzaqda gördü. Yenə mahnı
oxumağa başladı. Bu mahnıda əvvəlki kimi şadlıq yox idi. Dağ inildəyirdi.
Bulud mahnını eşidən kimi tələsik sevgilisinin yanına
uçdu. Onlar yenə qol-boyun oldular. Göygözlü Göy bunu görən
kimi odlu qırmancını işə salaraq sevgililəri döyməyə başladı. Buna
dözməyən Bulud göz yaşı tökdü. Ağlayıb, ağlayıb, çəkilib getməyə
məcbur oldu.

O vaxtdan Dağ mahnı oxuyan kimi, Bulud harda olsa uçub onun
yanına gəlir. Lakin Göy qırmancı işə salır. Bu zaman Bulud Dağın
döyülməyinə tab gətirməyərək çıxıb gedir, ya da göz yaşları tökür.

Mənbə 

Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. anl.az

Rəvayətlər