Ol dost bəndən yana hiç bilməzin necə baqdı
Ol dost bəndən yana hİç bilməzin necə baqdı, 
Işbu vücud şəhrinə bir xoş nəzər bıraqdı.

Gözüm anun yüzindən necə gedəri biləm?!
Şol şirin qılınc ilə könlümi şöyle yıqdı.

Kimdən ögüt istərsəm, səbri göstərür bana,
Səbr sermayesini məhəbbət odı yaqdı.

Səbrlə bənüm işüm necə vansar başa,
Camıma can bağışlar şol dostumun növəxtİ,

Sevdüklı sevcfügilə bilə qopardur yarın,
Bu iş yarına göyməz, bugünki dəm sayaqdı.

Yunus dost mürüvvətin ırmaya kendözİndən,
Kİşi neyi sevərsə, canı ana uyaqdı.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)