Yer tanrısı
Biri vardı, biri yoxdu, bir adam vardı. Həmin adam gecəgündüz
işləyirdi, amma lüt idi ki, lüt idi. Başa düşə bilmirdi, niyə
qonşularının hamısı dövlətlidir, bircə özü kasıbdı. Adam Göy
tanrısını axtarıb tapmaq və bunun səbəbini soruşmaq qərarına
gəldi.

Adam uzun müddət yol yordu, doxsan gün idi ki, komasını
tərk eləmişdi, lakin Göy tanrısı hələ çox uzaqda idi. Günlərin bir
günü meşəyə yaxınlaşdı. Hava qaralmışdı. O, gecələmək üçün
ağacın altında özünə yer düzəltdi, lakin saysız-hesabsız ağcaqanadlar
yatmağa aman vermədilər. Adam bir ağac kəsib tonqal
qaladı. Nəhəng tüstü dumanı düz səmayacan ucaldı. Göy tanrısı
boğucu tüstüdən narahat olub Yer tanrısından soruşdu:

– Niyə insanlar bir dəfəyə bu qədər buxur çubuğu yandırıblar?

Yer tanrısı cavab verə bilmədi və məsələdən agah olmaq
üçün yerə uçmağı qərara aldı. Yer tanrısı özünü tonqalın yanındakı
adama yetirdi və soruşdu:

– Niyə belə böyük tonqal qalamısan, qəribə insan?

Kasıb cavab verdi:

– Mən Göy tanrısını axtarıram, ondan soruşmaq istəyirəm ki,
niyə mənim qonşularım dövlətlidirlər, mən isə ömrüm boyu kasıbçılıq
içində yaşayıram.

– Yaxşı, mən Göy tanrısından xahiş edərəm ki, sənə yüzillik
ömür bəxş etsin.

– Yox, mənə yüzillik kasıb ömür lazım deyil. Otuz ilə də razıyam,
təki bolluq içində, yaşayım.

– Yaxşı, mən bunu Göy tanrısına çatdıraram, sən bircə tonqalı
söndür.

Yer tanrısı sözünü bitirib getmək istəyirdi, birdən adam onun
köynəyinin yaxasından yapışıb qışqırdı:

– Yox, mən səni buraxmayacağam. Doxsan gündü ki, yol
yorğunuyam və heç cür Göyə gedib çata bilmirəm. Sən məni
özünlə aparmalısan, Göy tanrısının ədalətsizliyini ona özüm
demək istəyirəm.

Adam Yer tanrısının köynəyinin yaxasından daha bərk yapışdı.
Tanrı qəzəbləndi:

– O! Sən ki belə kobudsan, Göy tanrısına məsləhət görərəm
ki, səni lap lütləşdirsin!

Yer tanrısı fikirləşdi ki, hədəsi insanı qorxudar, lakin adam
onun saçından tutub tanrını kötəkləməyə başladı və adamın xahişini
yerinə yetirəcəyini vəd elədi.

Bir müddətdən sonra var-dövlət həmin adamın başından aşmağa
başladı, lakin vaxt keçib gedirdi və ölüm yaxınlaşmaqda
idi. Adam öz əmlakını kasıb-kusublara payladı və onlar Göy
tanrısına yalvarmağa başladılar ki, bu xeyirxah adamın ömrünü
uzatsın. Göy tanrısı razılaşdı və insan yüz yaşınadək ömür sürdü.

Vyetnam nağılları