Tərfi-rüxsarə nə xoş zülfi-xəmin pirayə
Tərfi-rüxsarə  nə  xoş  zülfi-xəmin  pirayə,
Guyiya,  əbri-siyəh  halə  urubdur  ayə.

Çıxma  gün  qarşısına,  ruyinə  düşdükdə  günəş..
Üzünə  zəxm  urar  zülf  salanda  sayə.

Səndə  bu  qədər  həlavət  ki,  sərapa  görünür,
Səni,  guya,  əmizib  şirü  şəkərdən  dayə.

Gər  biləydim  bu  qədər  hicr  cəfasın  çəkirəm,
Mən  ədəm  içrə  bəsi  sabiq  idim  ünqayə.

Gər  vəfa  görsə  idi  əhli-zamandan  Məcnun,
Mürğ,  vəhşilər  ilə  düşməz  idi  səhrayə.

Görməmiş  qеyri-cəfavü  sitəmi-qürbətü  qəm,
Bilməzəm  kim,  nеçün  Abbas gəlib  dünyayə.

Qəzəllər