Heyvanların islah edilməsi
Danışırlar ki, qədimlərdə göylər hökmdarı Nqauk Xoanq insanı
yaratmazdan əvvəl on minlərlə müxtəlif heyvan fiqurları
düzəldir. Amma hökmdar işini axıra çatdıra bilmir, gili qurtarır.
Həm də ki, şər qarışmışdı, qaranlıq düşmüşdü, buna görə də bir
çox heyvanlar yarımçıq qalmışdılar: birinin qanadları çatmırdı,
digərinin ayaqları, bir başqasının da nəyisə.
Nqauk Xoanq yerə üç Ruh göndərdi. Onlara gil verib əmr
elədi ki, dağların birinin başına ensinlər və onun çatdırıb düzəltmədiyini
tamamlasınlar. Ruhların gəlməsi haqda xəbər tezliklə
bütün heyvanlara çatdı və onlar dəstə-dəstə dağa sarı axışmağa
başladılar, onlar Ruhların qəbuluna birinci düşmək üstə öcəşir
və dalaşırdılar. Hər gün Ruhların hüzuruna çoxlu heyvan gəlir,
ayaq qoymağı, qanad taxmağı və ya bədənlərindəki yarımçıqlığı
düzəltməyi tələb edirdilər. Ruhlar dəridən qabıqdan çıxırdılar ki,
Səma hökmdarının tapşırığını yaxşı yerinə yetirsinlər və heyvanlar
Ruhların hüzurundan razı gedirdilər. Düzdü, elə heyvanlar
da var idi ki, əyər-əskikləri olmadığı halda əlavə nə isə xahiş
edirdilər, amma belələrini qovurdular.

Ruhların gili qurtarandan və bütün heyvanlar dağa baş çəkəndən
sonra qəflətən ördəklə it gəlib çıxdılar və şikayət etməyə
başladılar ki, hərəsinin bir ayağı çatmır. Həqiqətən, itin cəmi üç,
ördəyin isə bircə ayağı vardı. Ruh əvvəlcə onların xahişini yerinə
yetirməkdən imtina elədi, çünki ayaq düzəltməyə gil qalmamışdı.
Amma itlə ördək elə inadla və yazıq-yazıq yalvarırdılar ki,
Ruh rəhmə gəldi. O, taxta kətilin ayaqlarını qırdı və ovsun oxuyaraq
onları itin və ördəyin bədəninə dirədi. Ayaqlar heyvanların
bədəninə bitişdi və əsl ayağa çevrildilər. Ördək və it çox sevincək
getdilər, Ruh isə vidalaşarkən onlara dedi:

– Yatanda düzəltdiyim ayaqları torpağa qoymayın, yoxsa rütubətdən
çürüyərlər. Düzəltmə ayaqları bədəninizə qısın.
Ördəklə it onun məsləhətinə dəqiqliklə əməl edəcəklərinə
söz verdilər və o vaxtdan yatarkən, həmişə bir ayaqlarını özlərinə
qısırlar.

İtlə ördək gedəndən sonra Ruhlar göyə qalxmağa hazırlaşdılar,
qəflətən haradansa indinin özündə də sağ-salamat yaşayan
bir neçə quş gəlib çıxdı, bunlar vağ, leylək, sərçə və başqa quşlar
idi. Onlar qışqırışa-qışqırışa şikayət eləməyə başladılar ki, Nqauk
Xoanq bizi tələm-tələsik düzəldib, ayaqsız qalmışıq. Gecikdik-
lərinə görə ruhların köməkdən imtina etdiklərini biləndə quşlar
ucadan ağladılar, qışqırırdılar ki, ayaqlarımız olmadığından göyə
qalxa bilmədik, buna görə də gecikdik. Quşlar göz yaşı axıdaaxıda
ayaq düzəldilməsini xahiş edirdilər. Ruhlardan birinin onlara
yazığı gəldi və məbəddə, səcdəgah qarşısında yandırılan bir neçə
ətirli çubuq götürdü və quşların hərəsinə bir cüt ayaq düzəltdi.
Quşlar təzə ayaqlarına baxıb qışqırdılar:

– Evimiz yıxıldı! Belə nazik və zəif ayaqlarla biz nə edəcəyik?!
– Nahaq yerə həyəcanlanırsınız, – deyə Ruh onlara cavab
verdi, – siz yalnız göyə uçanda və ya yerə enəndə ehtiyatlı tərpənməlisiniz.
Yerə enməmişdən və ya havaya qalxmamışdan
əvvəl ehmalca-ehmalca bir neçə dəfə hoppanan, imkanınızı hesablayın,
sonra qorxmayın və ürəkli tərpənin.

Elə buna görə də quşlar göyə qalxmamışdan və ya yerə enməmişdən
əvvəl həmişə bir neçə dəfə hoppanırlar.

Vyetnam nağılları