Çərxi-fələk yoğ idi canlarumuz var ikən
Çərxi-fələk yoğ idi canlarumuz var ikən,
Biz ol vəqtin dost idük Əzrayil əğyar ikən.

Neçə yıllar biz anda cəm’ idük can kanında, 
Həqiqət alemində mə’rifet söyler İkən.

Çələb eşqi candaydı, bu bilişlik andaydı, 
Adəm Həwa qandaydı biz anunla yar ikən?!

Dün gəldi Səfi Adəm, dünyayə basdı qədəm, 
İblis aldadı ol dəm uçmaqda gəzər ikən.

Canlar ol dəm bilişdi, ol dəm könül ilişdi, 
Adəm xəlqi qarışdı dənizlər qaynar ikən.

Nə gög var idi, nə yer, nə zəbər vardı, nə zir, 
Qonşıyıduq cümlemüz nur tağın yaylar İkən.

Ne oğul vardı, nə qız, ərvah idük anda biz, 
Yunus, eşqdən xəbər ver eşq ilə göyner İkən.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)