Səslər (Əhməd Cavad)
1. Bu səsi mən duymadım, 
Ağlayan dərdli neydən.

2. Bu səs bambaşqa şey di 
Qəzəldəki gileydən.

3. Bu səsi duyammadım 
Mövləvi dərgəhindən.

4. Bu səsi duyammadım 
Bağrı yanıq bülbülün 
Sızlayan cəh-cəhindən.

5. Mən bunu eşitmədim 
Bəzmin ayaqlarından 
Mey soran saqilərin 
Gülgün dodaqlarından.

6. Mən bunu dinləmədim 
Hicranı vüsalından 
Daha çox sürən yardan. 
Sızıldayan kamandan, 
Qüssəli, qəmli tardan.

7. Nə mümkündür durulsun 
Böylə imanlı bir səs.
Xayır, mənim duyduğum səs 
Bunlara heç bənzəməz.

Bu səsi mən duymadım 
Əski dövr ozanmdan. 
Küsəgən camelərin
Titrəyən əzanından.

Bunun yanında söndü 
“Ərkinəqon” nağılı.
Bundan bir şeymi anlar 
Ərənlərin ağılı?!

Tarixə sordum bir gün 
Haqqında əbəs, əbəs.
O da heç görməmişdir 
Böylə uğurlu bir səs.

8. Çox danışdım könlüm ilə, 
Birdən gəldi qəlbim dilə, 

Dedi: bəzən keçmişdə;
Böylə səslər doğulmuş.
O yalmqat səslər də 
Beşiyində boğulmuş.

Mən özüm də doğrusu 
Bu səsin heyranıyam.
Cansızlara can verən 
Nəfəsin heyranıyam!

Bu səsin Məcnunudur 
Musiqi, sənət, şeir. 
Çünki bu qoç döyüşlü 
Bir sinifin səsidir.

Budda böyük adı ilə,
Musa öz inadı ilə;
İsa qanlı xaçı ilə 
Xaçilə, torpağilə;

Məhəmməd Quranilə,
Qılıncı, qalxanı ilə;
Dinlədiyim səsdir, o səs,
Heç bir səsə bənzəməz!

Bən səninçün bəzəmişəm yolları, 
Sənin üçün sevdim qürbət elləri!
XX əsrin şeirləri