Küsəyənlərə
Qoy nə deyir desin hər yetən çaqqal,
Bir yerdə yaşadıq, ağardı saqqal.
Bal-mal istəmərəm, deyiləm baqqal, 
Şəkərim də sənsən, balım da sənsən!

Başdan zor görürəm, bezdim ayaqdan, 
Bezikmişəm vallah, könül almaqdan. 
Görünür bizimki əyilmiş haqdan,
Anamız küsəyən, arvad küsəyən.
Əqrəba küsəyən, övlad küsəyən.

“Can” dedim, ömrümdə eşitmədim “can”, 
Biçarə qəlbimi üzdü həyəcan.
Müxtəsər, könlümə neştərlər sancan 
Hər qohum küsəyən, hər yad küsəyən! 
Əqrəba küsəyən, övlad küsəyən!

Fələk polad kimi qəlbi yenərmiş,
İnsanın iqbalı yaman dönərmiş.
İndi anladım ki, ocaq sönərmiş,
Ev əhli küsəyən, övlad küsəyən!
XX əsrin şeirləri