Əcəb sevdadı bu, sevdayə düşdüm
Əcəb sevdadı bu, sevdayə düşdüm,
Rəhi-eşqin tutub qovğayə düşdüm.

Nə dünyada gəzib kamə irişdim,
Nə fikri-yar ol üqbayə düşdüm.

Rəhi-eşqini əvvəl səhl sandım,
Bəli, axırda ahu vayə düşdüm.

Soraği-buyi-zülfini səbadən
Eşitdim. ta belə səhrayə düşdüm.

Nə bir lölö ələ saldım. nə bir dür,
Əbəs. ğəvvas olub dəryayə düşdüm.

Ədəm beytində biruhi-ğəm ikən
Düçari-ğəm olub dünyayə düşdüm.

Dəmi-gülzari-vəslində gəzərkən
Diyari-hicr tək məvayə düşdüm.

Kəminə can nisar eylərdi mütləq,
Yoxumdur can ki mən bimayə düşdüm.
XIX əsrin qəzəlləri