Gülüb sərxoş halda tərli-tərli, qarışdırdı saçını
Gülüb sərxoş halda tərli-tərli, qarışdırdı saçını
Əlində mehtərlə oxuyub şeir, cırdı əbasını

Axtarır gözləri mübarizə, çeynəyir dodaqları “heyif”
Oturdu yastığıma keçən gecə yanıma gəlib

Əyib başını qulağıma, dedi sakit kədərlə:
“Ey qoca sevgilim mənim, yatırsanmı sən?”

Verilər axtaran hər kəsə sübh çağı bu fincan,
İbadət etməsə o, şəraba, naxələfdir sevgiyə də

Ey tərki-dünya, get yolunla, yayındırma axıracan içənləri
Bu oldu bizə verilən hər şey yaradılma anında

Tökdüsə nəyi fincanımıza, içdik biz onu da
Balıydımı səmanın, şərabıymıdı sərxoşluğun

Təbəssümü fincanın, topa saçları oğlanın
Pozmuşdur Hafiz kimi çoxu andını saflığın.

XIV əsrin qəzəlləri