Könlümü alan mǝnim ol dilrüba yarım durur
Könlümü alan mǝnim ol dilrüba yarım durur, 
Gǝrçi könlümni alur, amma ki, qǝmxarım durur. 

Necǝ kim, cövri-cǝfa qılsan bu mǝn dilxǝstǝyǝ, 
Eylǝmǝn ondan şikayǝt kim, vǝfadarım durur. 

Gecǝlǝr dǝ uyxu gǝlmǝz gözümǝ qan ağlaram, 
Köydǝki kövkǝb deyil, şol çeşmi-bidarım durur. 

Tanrı üçün, yola gǝlsǝn, bir qǝdǝm ahǝstǝ bas, 
Ayağın altında topraq cismi-bimarım durur. 

Bu Xǝtai afitabǝ eylǝdi göydǝ nǝzǝr, 
Yar aydır, kim; "ona bax, ǝksi-rüxsarım durur". 

XVI əsrin qəzəlləri