Hǝq ǝzǝl meyxanǝsindǝn verdi bu cami mana
Hǝq ǝzǝl meyxanǝsindǝn verdi bu cami mana, 
Kainat ǝhli tǝǝccüb qıldılar qamu mana. 

Bilmǝz idim xǝtti-rüxsarın sifatın söylǝmǝk, 
Fitnǝ çeşmin qǝmzǝsi öyrǝtdi ilhami mana. 

Sǝbrü aramım gedibdir görmǝzǝm eynimdǝ xab, 
Firqǝtin bir eylǝmişdir sübh ilǝ şami mana. 

Çox cǝfa hasil olan sǝndǝn mana, ey bivǝfa, 
Aqibǝt eylǝr xǝyalın rǝsmi-bǝdnami mana. 

Köynǝyindǝn çıx, dedim şol sǝrv gül xǝndanıma, 
Zǝrrǝcǝ qayınmadı göstǝrdi ǝndamı mana. 

Ey Xǝtai, zülfinin zǝncirinǝ qeyd etmǝ dil, 
Danǝdir xali onun hǝm zülfidir dami mana

Xaki-payın sürmǝdir, eynimǝ ǝnam et mana, 
Gǝr qǝbul olmaz müradim sǝndǝn elam et mana. 

Dǝrdimin dǝrmani rüxsarini görmǝkdir sǝnin, 
Tǝşnǝyǝm billah, dodağın şǝrbǝtin cam et mana. 

Çün könül xalin ucundan düşdü zülfin qeydinǝ, 
Bigünah öldürmǝgil hǝr lǝhzǝ aram et mana. 

Istǝmǝn zahirdǝ faş olmaq anınçun gözlǝrǝm, 
Mehri-eşqin razini, ey yar, ilham et mana. 

Bu Xǝtaidǝn götürgil möhnǝti-hicranını, 
Ey pǝriru, tanriçün, ancaq ilzam et mana.

XVI əsrin qəzəlləri