Düşübdü (Yəhya bəy Dilqəm)
Şəmsəddin elində, Tovuz çayında, 
Gözüm bu gün bir dildara düşübdü. 
İki çeşmi cadu, canım afəti,
Elə bir mehri rüxsara düşübdü.

Yüz nazü-qəmzəynən qəddi payinə, 
Müjganından bir çox çəkdi yayinə, 
Döşəndim, fərş oldum xaki-payinə, 
Onda gördüm can nisara düşübdü.

Gülüstani-Rəmdən gəlmiş ol pəri, 
Ayla gün hüsnünə olub müştəri, 
Yenicə dolanır şahmar zülfləri, 
Mürcümlənib bir kənara düşübdü.

Niqab açdı, nəzər saldı hər yana, 
Hüsnünün şəminə oldum pərvana, 
Gülzarın gülü, bağü-bostana,
Nə çəmənə, nə gülzara düşübdü.

Ceyranlar gəzərdi çöl bərəsində, 
Sona məskənində, göl bərəsində, 
Əfşan olan zülfün tel bərəsində, 
Laçın könlüm xub şikara düşübdü.

Dünyada xoş olur vüsali-həmdəm, 
Fərağında nalə çəkdim dəmadəm, 
Vadiyi-heyrətdə Qeys olur Dilğəm, 
Leylisindən çün avara düşübdü.
XIX əsrin qoşmaları