Gözəl (Novrəs İman)
Bir ilahim xəlq eləyib 
Tək gəlib cahana Gözəl; 
Hüsndə şəbahətdi 
Yusifi-Kənana Gözəl. 
Ariflər, huş yetirin,
Nə gəlir dastana Gözəl; 
Qamətin ər-ər kimi, 
Duruşun məstana, Gözəl! 
Əhsən, əhsən deyirəm 
Sən kimi cavana, Gözəl!
 
Çəkilib əbrulərin 
Qüdrəti-xudadı, yəqin;
Qumru tək lisanının 
Ləfzi tamaşadı, yəqin; 
Afərin ustadına!
Çox kamil ustadı, yəqin; 
Ləblərin yaqut kimi, 
Gözlərin şəhladı, yəqin; 
Vəsfinə nəzmə deyib, 
Yazaram hər yana, Gözəl!

Boy-büsatın nəqş olub, 
Dəndanın dürr dənəsidi. 
Süzülüb şəhdi-şəkər, 
Dahanın mey xanəsidi.
Bir dinib danışmağın 
Gövhərin xəzanəsidi. 
Cismimə zərbət vuran 
Eşqinin pərvanəsidi. 
Xəstəyəm, insafa gəl,
Bir yetir dərmana, Gözəl!

Yanağın təşbih olur 
Dağların gül, lalasına. 
Bəstəyəm Məcnunsifət 
Çeşminin piyalasına;
Lütf qıl, mərhəmət et,
Bax könlümün nalasına. 
Hər kimə nazınan baxsan, 
Düşər eşqin bəlasına; 
Kəfər baxsa, gələr dinə, 
Sən kimi insana, Gözəl!
 
Cisminə bir ləhzədə 
Nəzər salıb kərəmkanı;
Xoş bilib, əndamına 
Nəqş eləyib zərəfşanı. 
Bimürvət, bir dön bəri,
Gör bircə bu binəvanı;
Sən niyə tənə qılıb, 
Görmürsən Novrəs İmanı?!
Utanmadınmı, bəs necə 
Sanırsan divanə, Gözəl!?

XX əsrin müxəmməsləri