Elmündə ğerq olalı uş bən bəni bilməzin
Elmündə ğerq olalı uş bən bəni bilməzin,
Dil ilə söyləyübən vesfünə irəməzin.

Sifətün gəlməz dilə, qandalığun kim bilə,
Sün’ün saymaq dil ilə bən hiç layiq olmazın.

Hem əvvəlsin, həm axır, qamu yerlərdə hazır,
Hiç məqam yoqdur sənsüz, bən neçün görəməzin?!

Görmədin dəlü oldum, yanıldum günah qıldum, 
Ussum, eqlüm aldurdum, əsridüm, aynlmazm.

Çünkim bəni əsritdün, canü könül alıtdun, 
Ayırma bəni səndən, bulışdum, ayrılmazın.

Bana canı sen verdün, Əzrayilə buyurdun, 
Təslim edəyin cam, yalan də’vi qılmazın.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)