Qalmaya
Çəkdim mən bu dərdi zimistan boyu,
Ömür xoş bahara qala, qalmaya.
Nişanlıyam, – dedin, etmədim toyu,
Qorxuram gülşənim sola, qalmaya.

Yaman olub tale gülmür üzümə,
Rüşvətim yox, baxan yoxdu sözümə.
Əyri baxır kəm adamlar üzümə,
Dərd odu ki, yar da uya, qalmaya.

Bu zəmanə bədnəzərlik zamanı,
Yoxsula, haqlıya vermir amanı.
Məmmədhüseyn düz yol-ərkan, din anı,
Tut götür qaç, bəlkə qala, qalmaya.
XIX əsrin qoşmaları