Muftiyi-şəhr ki yol tapmadı meyxanəmizə
Muftiyi-şəhr ki yol tapmadı meyxanəmizə,
Rəşkidən urdu sitəm daşını peymanəmizə.
 
Fəxr qıl, ey dili-divanə ki, bu şəhr icrə,
Yoxdu bir şux ki, yol bulmaya kaşanəmizə.
 
Əql idi eşq ilə bazicə dogul kim girələr,
İki sultani-muxalif dili-viranəmizə.
 
Bunca dad etdim o şuxun sitəmindən bir kəs,
Yoxdur axər ki, qulaq verə bu əfsanəmizə.
 
Gecələr mənzili təğyir edərəm, şayəd o dust,
Səhv edib bir qədəmin basa bizim xanəmizə.

Bu qədər duşdu konul eşqinə bir mahvəşin,
Hic bay olmadı rağıb dili-divanəmizə.

Lafi-dindarlığın, Məxfi, səni kafər edib,
Kəbədən bir yol ola kaş bu butxanəmizə.
XIX əsrin qəzəlləri