Eşitcək bu sözü təbim həzan dilkəbab oldu
Eşitcək bu sözü təbim həzan dilkəbab oldu,
Açıb dürci-dəhanın əql ilən hazırcavab oldu:
Məgər divanədir üşşaq eşqi-yardən keçsin, 
Həvayi-vəslü sövdayi-rüxi-dildardan keçsin? 
Rəvadır təşneyi-məhəbbət meyden əl çəksin! 
Qoyub zövqü səfanı badeyi-gülnardan keçsin?! 
Olanda fesli-gül, tər qönçenin arayiş əyyamı, 
Qoyarmı eşq şeyda bülbülü gülzardan keçsin? 
Keçər nazü nəimi-cavidandan aşiqi-sadiq,
Və lakin müşkül işdir ləzzeti-didardən keçsin.
Olar keçmək Bədəxşan ləlinin alafi-əlfindən, 
Çetindir aşiqə Iəli-ləbi-dildardan keçsin.
Olub Qumridən ötrii rişteyi-can geysuyi-canan, 
Məgər candan keçib, ol türreyi-tərrardən keçsin?!
Qəzəllər