Ey sǝnǝm, eşqindǝ hǝrdǝm bu könül bimardir
Ey sǝnǝm, eşqindǝ hǝrdǝm bu könül bimardir,
Eylǝ kim bülbül dǝxi ba eşqi-güldür, zardir.

Dün dedi hǝmdǝm mǝnǝ: "kimdir sǝnin könlün alan?"
Mǝn dedim: "bilmǝzmisǝn ol gözlǝri xunxaridir".

Nǝ ǝcǝb yüz üstǝ ol zülfin yatursa hǝr zaman,
Bu mühǝqqǝqdir ki, gǝnc üstǝ nigǝhban mardir.

Möhnǝti-hicran ǝlindǝn ey sǝnǝm, ğǝm çǝkmǝnǝm,
Dǝrdi-eşqin, ey pǝri, hǝrdǝm mǝnǝ ğǝmxardir.

Necǝ tǝrk, etsin Xǝtai kuyiniznin vǝsfini,
Kim, şikǝstǝ bülbülün daim yeri gülzardir.

XVI əsrin qəzəlləri