Dünya, sənin etibarın yox imiş
(Mirzəcanın vəfatı münasibətilə)

Dünya, sənin etibarın yox imiş,
Bir xəbər ver, Mirzəcanı neylədin? 
Neçə bəylər ilə, neçə xan ilə,
Göftarı xoş, əhli-canı neylədin? 

Neçə şəhr üstünə cəng edib savaş,
Cari olub sel yerinə qanlı yaş.
Fələk, etdin taci-təxtini taraş, 
Nökər, nayib, xanimanı neylədin? 

Puç dünya, səndə bir yaranan hanı?
Günbəgün artırdın şövkəti, şanı,
Tiflisin sağ əli, sərdarın canı,
Viran qoyub Dağıstanı, neylədin?

O fələkdir göyü, yeri dağlayan,
Əzəl şad eyləyib sonra ağlayan, 
Sinəsində şer kitabı bağlayan
Sahibi-huş, gövhər kanı neylədin?

XIX əsrin qoşmaları