Könül, bu gün ki, müyәssәrdi vәsli-yar sәnә
Könül, bu gün ki, müyәssәrdi vәsli-yar sәnә, 
Tәqafül etmә, baxar kәc bu ruzigar sәnә.

Könül, vüsalına xürsәndsәn bu gün yarın, 
Fәğan o gündәn ola ayrılıq düçar sәnә.

Gedә әlindәn o mәhparә, ayrıla sәndәn, 
Verә zәmanә yenә dәrdi-bişümar sәnә.

Fәlәk, mәramım ilә gәrçi varsa dövranın, 
Nә sud, yoxdu sәbatın, nә etibar sәnә.

Könül, o mahruxun zülfün eylәmә mәskәn, 
Mәhaldır o pәrişan ara qәrar sәnә.

Edib o şux sәni mәst bir nigah ilә, 
Saqın, bu nәşә verir aqibәt xumar sәnә.

Fәraq dәrdi ilә vәslindә xövfi-hicran var, 
Düş öl qurtar dәxi, Bixud, budur mәdar sәnә.

XIX əsrin qəzəlləri