Aram-aram, züm-zümə edər xoş ölümü aşiq
Ölümün qollarında can verər sevgili qonaq, 
Öpüşlər arası sıxılıb əzilər dil-dodaq. 

Sovurar qanı bədən, gələr cana ruh hərəkət, 
Ölüm sıxar canı bir an dayanar, cümlə budaq.   

Sevgilinin gözlər yolunu həsərətlə ölüm, 
Çün aşiqidir məşuq onun, gecə-gündüz oyaq.  

Ölüm bir oyundur, saçı telləri uzun-qısa,   
Darayıb saçlarını, yonmaq, lazımdı oxşamaq.    

Bir dərdir ölüm düşüb üzə qara zülfün teli,   
Naz eyləyir yorğun-durğun, salıb eşqi qul-dayaq.  

Yeyir qəm ürəyi, yadə düşür ölüm xəbəri, 
Gəlir yazın nəfəsi, bülbül gülə səs salaraq.  

Aram-aram, züm-zümə edər xoş ölümü aşiq,
Deyər ağuşuna al məni yar, bir yerdə olaq! 

Susayıb ölümə sevgili canan, deyir Rauf,   
Gəl birlikdə duraq, can verib, sevişib yaşayaq.
Qəzəllər