Yahyoğlu
Eşitmişəm, hədyan yazıb 
Bizim mahala Yahyoğlu. 
Altmışında zurna tapıb, 
İstəyir çala Yahyoğlu. 
Gözünü tikib harama, 
Baxmır halala Yahyaoğlu. 
Qızların odun şəlsin 
Götürür dala Yahyaoğlu!

Şair Nağı, bəyənmədin 
Bizim bu kürsü-təndiri; 
Odun şələsi çəkməkdən 
Çiynini kəsib kəndiri. 
Dədən Yahya çox yeyibdi, 
Murdarlamaynan pendiri;
......................
Altını qala, Yahyaoğlu!

Səhər vaxtı xörəyindi 
Pencər-kəngər, kortur, çaşır,
Qıjı, çiriş, cincilim,  
Sündürük həddindən aşır. 
İçirsən darı hörrəsi, 
Saqqalın, bığın bulaşır; 
Görən deyir: «Ağzını sil, 
Batıbdı yala, Yahyaoğlu!».

Mən deyirəm bu sözləri 
Çünki sən düşəsən başa: 
Yeyirsən darı cadını, 
Qursağında dönür daşa.
.....................
.....................
.....................
..........., Yahyoğlu!

...................
Bu oldu bədələ-bədəl. 
Göyçəliylə bəhsə girdin,
Çox çəkərsən çəngü cədəl. 
Gizlənmə tülkü kimi, 
Çənbərək meydanına gəl! 
Şairliyin isbat olsun,
Düşsün mahala, Yahyoğlu.

Sözümdə rəkik tutma,
Həm çobanam, həm naşıyam; 
Müxənnətə xvan olmaram, 
Mərd yolunun peşkaşıyam. 
Öz adım Məhəmməddi, 
Ələsgərin qardaşıyam,
Nə sözün var, əsirgəmə, 
Göndər dal-dala, Yahyoğlu!
Müxəmməslər
Həcvlər