Dağıt "əmmə"ni
“Əlif”in hökmüylə, “cim” fərmanıyla
Ara kəlmə-kəlmə, dağıt “əmmə”ni.
Vədəm tamamdısa, gəl al canımı,
Qurtar bu düyündən, dağıdan məni.

Şux gözəldə bir sinə var, bir incə,
Gördüm, dərdim oldu dağlar birincə.
Roğənəm, həddində yеtir birincə,
Yandırıb kеçirmə dağıdan məni!

Sağ dəstinlə dərdli sərim ov, sına!
Lazımdı ki, ovçusundan ov sına§.
Gözün təmənnası salıb ovsuna,
Şahmar tək еndirir dağıdan məni.

Qürbətdə qalmışam, bir ay yarım var,
Qərib pəhlivanam, bir əyyarım var.
Lütf еylə, üstümə bir, ay yarım, var,
Dağılsın üstümdən dağıdan məni.

Ələsgərəm, bir dayım yox, bir əmim,
Dar günündə mədədkardı birə “mim”.
Göz dеyir ki, qoy ləbindən bir əmim,
Dil dеyir: – Məclisi dağıt, əm məni!
Təcnislər