Ey bana dərviş deyən, nə’m ola dərviş bənüm
Ey bana dərviş deyən, nə’m ola dərviş bənüm?! 
Dərvişlik yaylasında hərəkətüm qış bənüm.

Dərviş adın edindüm, dərviş tonın tonandum, 
Yola baqdum utandum, həp işüm yanlış bənüm.

Xirqəm, tacum gözlərüm, fasid işlər işlərəm, 
Hər yanumdan gizlerəm, bin bir fasid iş bənüm.

Yoldan xəbər sorarlar, ayduram inanurlar, 
Qəlbüm safı sanurlar, vay, nə düşvar İş bənüm.

İçərümə baqarsan buçuq pullıq nesne yoq,
Taşramun qavğasımdan alemlər (olmış bənüm.

Yunus aydur, yarənlər, ey gerçəgüm ərənlər,
Bu yolda olan hallar Allaha qalmış bənüm.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)