Arizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdim
Arizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdim,
Bağrımı ləblərinin şövqi ilə qan etdim.

Tərk-i can eyləyibən hüsnünə mayil oldum,
Oəmü dərdini könül şəhrinə mehman etdim.
 
Küfr-i zülfün buraxıb dil, yüzünə mayil olub,
Şükrlillah kim, onu tazə müsəlman etdim.
 
Vəsl-i rüxsarını bu xəstə könül istər ikən,
Zövq-i müjkanını dil dərdinə dərman etdim.
 
Yetməyə ol xət-i rüxsarın üçün qərd-i rəhin,
Didədən əşq sər-i kuyinə əfşan etdim.

Müxtəsər olmadı, unvanı mütəvvəl yazdım,
Zülfünün şərhini sərdəftər-i divan etdim.

Küfr-i zülfünlə tutub üns könül müddətdir,
Ol səbəb tərk-i rəh-i din ilə iman etdim.

Görəli gün kimi rüxsarını min izzət ilə,
Gətirib mehrini dil mülkünə sultan etdim.

Agahı tərk eləyib qeyri ilə tutdun ülfət,
Bivəfa yar, səninlə belə peyman etdim?
XIX əsrin qəzəlləri