Əzrayılın kələyi
Bir gün bir kişi çörək yeyirmiş. Pişiyi evdəymiş, iti eşikdə. Qapı
da açıq imiş. Kişi eşidir ki, it pişiyə deyir:

– Sən orda yeyirsən, mən burda acam.

Pişik deyir:

– Mənim yediyim xırdaca bir tikədi. Onu sənə versəm, özüm ac
qalaram. Sabah ağamın nəri öləcək. Onda doyunca yeyərsən.

Kişi tez aparıb nəri satır. Axşamı it yenə pişiyə deyir:

– Bə məni niyə aldatdın?

Pişik deyir:

– Onda, sabah ağamın kəhər atı öləcək, ondan yeyərsən.

Kişi aparıb atı da satır. Axşam it pişiyə deyir:

– Məni yenə aldatdın. Axı neçə gündü acam, nə yeyim bəs?

Pişik deyir:

– Onda sabah ağamızın özü öləcək, ehsan verəcəklər, doyunca
yeyərsən.

Kişi qorxuya düşür, amma əli hara yetəcək. Səhərisi gün Əzrayıl
gəlib onun canını alır.

Mənbə 

Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. anl.az

Rəvayətlər