Eşq ilə gələn ərənlər içər ağuyı nuş edər
Eşq ilə gələn ərənlər içər ağuyı nuş edər,
Topuğa çıqmayan çaylar dəniz ilə savaş edər.

Biz bu yoldan üşənmədük, ərənlərdən usanmaduq, 
Kimsəyi yavuz sanmaduq, hər nə edər qolmaş edər.

Qolmaşa verdük sözİnİ, söz ilə dögdük yüzini, 
Yaban canavan kibi bilənlər andan şeş edər.

Bu söhbətə gəlməyənlər, Həqq nəfəsi almayanlar, 
Sürün anı bundan getsün, turur isə çoq iş edər.

Cahildür, mə’nidən almaz, oturur qəran gəlməz, 
Öləcəgıni hiç sanmaz, yüz bin yıllıq təşviş edər.

Tağ nə qədər yüksək isə yol anun üstindən aşar, 
Yunus Əmrəm yolsuzlara yol gösterür vü xoş edər.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)