Carçıboğan
Belə danışırlar ki, Topal Teymurun oğlu Miranşah Əlincə qalasına
hücum edəndə ətrafdakı kəndlərə də olmazın zülm edir, onlardan
ağlasığmaz xəraclar istəyir. O, öz carçılarını kəndlərə göndərib car
çəkdirir ki, əlincəlilərlə dilbir-əlbir olan adamlara divan tutacaq.
Carçılar dəvəyə minib kəndlərə, obalara gedir, car çəkməyə başlayırlar.

Bir gün də bu carçılardan biri Muğan kəndinə gedir.
Camaata hədə-qorxu gələ-gələ car çəkir:

– Əlincəlilərə kömək edən dünya üzünə həsrət qalacaq.

– Əlincəlilərə kömək edən çaya atılacaq.

– Əlincəlilərə kömək edənlərin kəndi viran qalacaq...

Carçının bu hay-küyünü eşidən kənd camaatı qəzəblənib Miranşaha
xoşagəlməz sözlər yağdırıb carçıları dəvənin üstündən yerə salıb boğur.
Sonra da ölüsünü dəvəyə sarıyıb Miranşaha göndərirlər. Bı hərəkət
Miranşaha çox ağır gəlir. O, bu təhqirə dözə bilməyib Muğan kəndinə
qoşun çəkir. Kənd camaatı Miranşahın qoşununa qarşı çıxır.
Bərk vuruşma olur. Muğanlıların çoxusu ölür. Qanlı vuruşmadan qorxuya
düşən arvad-uşağın bağrı çatlayır. Bu qisasdan sonra da Miranşahın
ürəyi soyumur. O, bütün kənd camaatına ölüm hökmü verir. Sərkərdələrdən
biri məsləhət görür ki, adamları qılıncdan keçirsinlər.
Miranşah qəzəblə qışqırır:

– Carçıboğanları boğmaq lazımdır!

Vuruşdan sağ qalmış beş-üç kəndlini də Miranşahın buyurması ilə
boğub Arpaçaya atırlar.

Elə o vaxtdan Muğan kəndinin adı Carçıboğan qalır. Kəndin indiki
adı Çərçiboğan kəndidir.