Bəni anmaqlığa bəndən fariğvəm
Bəni anmaqlığa bəndən fariğvəm, 
Nedərəm anuban bəs nə layiqvəm?!

Bənüm yoldaşlığum ədəbə sığmaz, 
Ədəbsüz kişiyə neçün refıqvəm?

Əl dutmaz, ayaq dirməz cəhana düşdüm, 
Nə qərar, nə məkan, nə xud tefriqvəm.

Cümlə təkəbbürlük döküldi, qalmadı,
Ne esrügem, nə mexmur, ne xud ayıqvam.

Nə səbrü ne sükun, nə xud becid iş,
Nə adım adaram, nə xud təriqvəm.

Bu gün cəhana gəldüm, uş gedərəm, 
Sanasın yolcı idüm, ya qonuqvam.

Qanı Yunus, qam cünbüş hərəkət?
Ne sərmayəm ola, ne var, ne yoqvam.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)