Göz aşinalığı
İsmini bilməzdim, fəqet tanırdım 
Nə yosma bir çiçək taxışı vardı.
Qızıl saçlanm atəş sanırdım 
Günəş nuri kimi yaxışı vardı.

Öylədir, gün şəfəq sökdüyü zaman, 
Göllərə kölgələr çökdüyü zaman,
Saçını çözüb də tökdüyü zaman, 
Dalğa-dalğa düşüb axışı vardı.

Hüsnündə bir əda var ki asiydi 
Məni xərab edən o ədasıydı.
Sevdalı gönlümün aşinasıydı 
Üzümə bir şirin baxışı vardı.
Şeirlər