Dün
Sənə gəldim dün qorxaraq 
Gizli bir cürmüm var kimi. .
Sənə qoşdum — bir yavrucaq 
Nənəsinə qoşar kimi.
Məni gördün, güldün, yenə 
Men ağladım sine-sinə.
Ta qəlbimə edilmiş de 
Soruyordum: bu sənmisən?
Hələ qulağımda işdə 
Məni məndən soran sesin.
Sonra birdən güldün yene 
Mən ağladım sinə-sine.
—	 Fəqət sonra? 
— Sonra həzin 
Sonra ələm və aynlıq...
Ayrılacaq, gedəceksen
—	 Aynlacaqmıyıq? 
Yazıq!
Yazıq! — dedin, güldün yenə 
Mən ağladım sinə-sine.
Əvet boyle gülərkən sən 
Mən ağladım için-için...
Menə gülmen can verərkən 
Yenə dün ağladım, neçin?
Xeyir, sen gül, sən gül yenə 
Men ağlayım sine-sinə.
Şeirlər