Etmədə seyli-fəna ömür diyarını xərab
Etmədə seyli-fəna  ömür diyarını xərab
“Huzə menə əleyş nəsiba men əl-ömr nəsab”.
	«خُذ مِنَ العيش نَصِيبا  مِن العُمر نِصاب» 

Fəthi-Babi-hərəm, eyş  ze meyxane tələb,
“Rəhmüllah lemən ğəlməni fəth-əlbab” 
 فتح باب حرم عیش ز میخانه طلب
رَحِمَ اللهَ لِمَن عَلّمِنَي فتح الباب 

Eyş et, ey aşiqi-şeyda ki, bəharilə yenə,
زَينَ الرّوضه كالجنّه بِالوَردِ وَ طابَ      

Könlünü bənciliyin, bir butə ver kim, deyələr, 
يَسّرالله لِمن اَعشّقه حُسن ماب                

Sərvinazi ki,  ze rüxsareye-to ruz şəvəd.
سرو نازی که زرخاره تو روز شود
لَوتَجَلِي لَكَ فِي الَظُلمَه مِن غير حِجاب 

Əz ğəməş ançe becani-mən delsuxte əst,
لَو وَضعَنا اَثَراَ  مِنه علي الصَخر لذاب          

Mənə səndən qəmü əndühü bəla oldu nəsib,
قسمتي منِك بَلاءُ و عِنَاءُ و غَنَاه و عَذَاب  

Möhnəti-hicrə Nizami necə bir eyliyə səbr,
سَادَتي، اِخترقَ القَلب بشوق الاصحاب 

 گنج سودای تو در کنج دلم منعکس است  
مَسكَن الكنز و ماواه خراب وَ يَباب   

Qəzəllər