Ta düşübmǝn eşqinǝ, hicrindǝ mǝn zarǝm hǝnuz
Ta düşübmǝn eşqinǝ, hicrindǝ mǝn zarǝm hǝnuz,
Dami-zülfin bǝndinǝ mürği-giriftarǝm Hǝnuz.

Ta ki, mǝn bülbül tǝki gülzari-hüsnin görmüşǝm,
Ta ǝbǝd tǝrk eylǝmǝn dǝreşqi-gülzarǝm Hǝnuz.

Şǝmi-rüxsarini ta kim, görmişǝm, ey mǝhliqa.
Gögdǝ yıldızlar kimi hǝr gecǝ bidarǝm hǝnuz.

Ta yüzin gördim sǝnin, mǝn ey tǝbibi-dǝrdi-eşq,
Sanma kim, buldum şǝfa dǝrdilǝ bilmarǝm hǝnuz.

Bu Xǝtai yar ilǝn qalu bǝlidǝn qıldı ǝhd,
Hǝq bilür kim, bǝrsǝri-an ǝhdü iqrarǝm hǝnuz.

XVI əsrin qəzəlləri