Ədalət və maliyyat
Hər kəs nə deyir desin, mən gənə deyirəm ki, dünyada bu qəzet və jurnal çıxardanlara hər nə eləsən azdır. A kişi, bu qedər kötək yeyirlər, ölürler, daşlanırlar, təkfır otunurlar, genə dik dediklərini deyib bu biçarə mömin, dindar müsəlmanların yaxalarından ol çəkmirlər. 
Doğrudan da ki, deyiblər: “Günah öldürəndə deyil, öləndədi”. “Mühakimat” qəzetəsinin müdiri Mahmud Qənizadeyi-Səlmasİ Təbrizdə haqqında cəzasına çatıb və yaxşı eləyiblerki, günün günorta çağt bazarda vurub şilik-miliyin dağıdıblar. Camm, iki yuz min Tebriz camaatı özlorİnə ədliyyə əzası seçİrlər. “Mühakİmat”ın müdiri nəçikarədİr ki, onlara irad eləyib və millət inanılmışlarını rüsvayİaləm eləsin? Ədliyyədi, kefleri istər orada ədalət eylərlər, kefleri istər zülm eylərlər, kefləri istcr müqəssirləri zindana məhkum eylərlor, kefləri istər, hərdənbir müqəssirlərin xoşgil cavanlarından seçib evlərino apararlar. 
Xoşgil müqəssİrlorin bİrİni ki, Hacı Mirzə ağa büilurçu evine aparıb və ona rəhm eləyib qoymuyub zindana gedib ürəyi stxılsın, ona mehmannəvazlıqdan vo məhəbbətdən başqa bir şey etmeyİb ki? Və işdə də zİddi-məşrutə və ya xilafi-edalət bir şey baş verməyib ki? “Mühakimat’’ çığır-bağır salıb biçarə kişinm təmiz adınt ləkələndirir. 
Elə eylər, onun da əvəzində Əsgər Miskitı camaatı yiğıb onun ölümünə döyər ki, daha bir də qələt eləsın ətinə qeləm alıb xalqa böhtan desin. Çox yaxşı, bir mİllət ki, ikico il məşrutə alıb məclisi-milli açmaq İlə duza, bişmiş kəıpicə, əhəngə, gəce maliyyat qoya və halonki, indiyədək heç bir döviət qoya bilmeyib, o mİllətin üzvləri qanmır, elə birce “Mühakimat” qamr? 
Vallah, əstəğfırüliah eləyİrem, onlara qanmıyan deyenin ağzmda dili quruyar.

 “Molla Nəsrəddin", 18 iyul 1910, N 28
Felyetonlar
Molla Nəsrəddin jurnalı