Fərhad evi
Qədim zamanlarda Fərhad adlı bir oğlan varmış. O, cüssəli,
igid, mərd bir oğlanmış, həm də sənətkarmış. Gözəl şəkillər çəkər,
heykəllər yonarmış. Adı-sanı hər tərəfə yayılıbmış. Uzaq ölkələrdən
gəlib onu sarayları bəzəmək üçün aparırmışlar.

Fərhad sənətində kamil olduğu kimi, sözündə, məhəbbətində
də dediyindən dönməzmiş. Günlərin birində Fərhad eşidir ki, Bərdədə
Şirin adlı bir gözəl var. O, Şirini görmək üçün Bərdəyə üz
tutur. Fərhad dostlarıyla Naxçıvan torpağından keçir, Şahbuzun
sərin bulaqları, gur çayları Batabat dağları onu heyran qoyur. O, bir
neçə gün burada qalır, bir gün üzünü yoldaşlarına tutub deyir:

– Mən bu yerlərə heyran olmuşam. Gərək bu gözəlliyə bir naxış
vuram.

Fərhad külüngünü əlinə alır, uca dağlar qoynuna hücum çəkir.
Az müddət içərisində qayalıqda bir ev düzəldir.

Fərhad işini qurtarıb Bərdəyə doğru yol alır. O vaxtdan Batabat
yaylağında gecələyənlər həmin evin qonağı olur, Fərhadın sənəti
qarşısında baş əyirlər.

İndi də Batabat yaylağında qalan həmin ev el arasında “Fərhad
evi” adıyla tanınır.

Mənbə 

Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. anl.az

Rəvayətlər