Məgər divanədir üşşaq, eşqi-yardən, keçsin
Məgər divanədir üşşaq, eşqi-yardən, keçsin,
Həvayi-vəslü sevdayi-ruxi-dildardən keçsin?!

Rəvadır təşneyi-cami-məhəbbət meydən əl çəksin,
Qoyub zövqü səfani, badeyi-gülnardan keçsin?!

Ol anda fəsli-gül tər qönçənin arayiş əyyami,
Qoyarmı eşq şeyda bülbülü gülzardən keçsin?!

Keçər nazü nəimi-cavidandan aşiqi-sadiq
Və lakin müşkül işdir ləzzəti-didardən keçsin.

Olur keçmək Bədəxşan ləlinin alafü əlfindən,
Çətindir aşiqə ləli-ləbi-göftardən keçsin.

Mənim mehrabü qibləm taği-əbruyi-bütan olmuş,
Məazəllah ki, zabid qibleyi-əxyardən keçsin.

Olub Qumridən ötrü rişteyi-can gisuyi-canan,
Məgər candan keçib ol türreyi-tərrardən keçsin?!
XIX əsrin qəzəlləri