Tunarım
Əwəl bahar yaz aylan gələndə, 
Axar boz-bulanıq seli Tunanm. 
Bülbüllər ötüşür baxçalannda 
Gülü burca-burca qoxar Tunanm.

İlk baharda dalğalamb coşmuşam, 
Analar ağladıb qanlar saçmışam, 
Ataman dağından yollar açmışam, 
Yolu sərhədlərə uğrar Tunanm.

Kimsə bilməz hardadır onun başı 
Əysik olmaz yalısmın döyüşü. 
Axıtdı gözündən qan ilə yaşı 
Gölləri leş ilən dolu Tunanın.

Tuna derlər yerdədir onun üzü, 
Arzulayıb gedər Qara dənizi. 
Cemrələr düşüncə çözülür buzu 
Dənizlə cəngi var dəli Tunamn.

Dəli Boran bunu boylə dedimi, 
Bu su boylə axarmıydı qədimi? 
Daşına qoymuşam qərib başımı 
Yolu sərhədlərə uğrar Tunanın.
Qoşmalar