Kamil ovçu ölməyincə usanmaz
Kamil ovçu ölməyincə usanmaz,
Əldən qoymaz bеlə sərxoş maralı.
Еşq oduna düşən aşkara yanmaz,
Pünhan-pünhan mənim kimi saralı.

Öldürsələr, qorxum yoxdu qanımdan,
Yolunda durmuşam başu canımnan.
Tərk oldum vətəndən, xanimanımdan,
İnsaf dеyil, gəzmə məndən aralı.

Aşıq Ələsgərəm, söylənir adım,
Budu ürəyimdə mətləb-muradım:
Sənin ərin ölsün, mənim arvadım,
İkimiz də qalaq yaslı, yaralı.
Qoşmalar