Adını zikr eləyən inci yığar dürci-dəhanə
Adını zikr eləyən inci yığar dürci-dəhanə,
Ona nokərlik edər, şahlıq edən cümlə cahanə.

Bir adı şahi-vilayət, biri möminlər əmiri,
Əzəmət kani, kəramət piri, möminlər əmiri,
Kişilər şahı, Xudanın şiri, möminlər əmiri,
Səbəbi-xilqəti-aləm, ağamız Həzrət Əlidi,
Şərəfi-zümreyi-Adəm, ağamız Həzrət Əlidi.

Elə bir zati-şərif ki, eləmiş vəsfin İlahi,
Onu tərif eləməkçün nə söz ustadı, nə dahi,
Öpəsən gah ayağından, tutasan gah ətəyindən,
Tutan ol şah ətəyindən, tutar Allah ətəyindən.

Doğa bilməz ki, Əlidən gözəlin madəri-dünya,
Bu səbəbdən də qısırdır o zamandan bəri dünya,
Nə gözəl "Ya Əli" zikrin deyə gündüz-gecə insan,
Belə öz qəlbi-mərizin eləyə müalicə insan,
Bəşərun keyfə-bəşərdi, yəni insan necə insan.

Eləsəydi üzünün cilvəsi Adəmdə təcəlli,
Ona razıydı sücud etməyə iblis ikiəlli,
İki surət gözə görsənsə də mənada biriydi,
Ölən insanlıq olarla ayaq üstəydi, diriydi.

Buyurur Xətmi-Rəsul ruh necə vəhdətdədi tənlə,
Elə toəm qılıb Allah səni mənlə, məni sənlə.
Əli məndən, mən Əlidən, canı məndən, qanı məndən,
Biri Adəm yaranandan qabaq Allaha nəbiydi,
Biri Əvvəl səbəbiydi, biri Axır səbəbiydi.

Biri zahirdə camaldı, biri batində kamaldı,
Qələmim xiclət içində, dilim heyrət kimi laldı,
Biri eyniylə günəşdi, biri on dörd gecəlik ay,
Yetər, ey bəxtəvər aşiq, ikisindən gələ bir pay.