Apar, ey külək, peyamım o mələk cəmalə çatdır
Apar, ey külək, peyamım o mələk cəmalə çatdır,
Yanıram, mənim dilimdən ona ahu-nalə çatdır.

Meyi-nabi vermə, saqi, belə badə-badə badə,
Elə süzgininən ki, ondan bütün əhli-halə çatdır.

Elə çırpınır ki könlüm, elə bil yaralı quşdu,
Dil açıb deyir dəmadəm, məni tez vüsalə çatdır.

Sənə dərd ilən yazılmış bu qara kağız əmanət,
Bunu, ey səba, nigarım yaşayan məhalə çatdır.

Bu başı bəlalı könlüm itirib tamamən əqlin,
Bunu da o qarə zülfə çəkilən kəmalə çatdır.

O qədər mey istədim ki, dedi heyrət ilə saqi,
Belə təşnə olmaz, Allah, buna gəl piyalə çatdır.

Vüqar, ömr bivəfadır, nə qədər ki fürsətin var,
Nə qəmin, nə möhnətin var, o qaşı hilalə çatdır.