Nə dəmi
Ləblərindən əmər olsam peyvəstə,
Abi-həyat aramağın nə dəmi.
Sən könlümü oxşar olsan ahəstə,
Huri-mələk soramağın nə dəmi.

Yetişər olarsam sərvirəvanə,
Elə billəm çıxdım güllü-gülşanə.
Pərişan zülfün, yaraşıqsa hüsnünə,
Bir də çəkib daramağın, nə dəmi.

Məmmədhüseynlə gəl ol pərim, rubaru,
Mən də çatım kama, a gözüm nuru.
Ötüb var ömrünün incisi, dürü,
Qalıb evdə qarımağın nə dəmi.
XIX əsrin qoşmaları