"Mehtər Nəim"ə
Eyləmə çox dadü-fəryadü-nəva “Mehtər Nəim"!
Ümməti-islamı tutmaz heç Süratəlmüstəqim.

Söyləyib millət sözün sübhi-məsa dad eyləmə! 
Millətin keçmişlərin barmaqla tedad eyləmə! 
Milləti-qafil iştəmir sən də ki, fəryad eyləmə! 
Çox da kəskinləşdirib əşarını ad eyləmə, 
Eyləmə çox dadü-fəryadü-nəva “Mehtər Nəim"! 
Ümməti-islamı tutmaz heç Süratəlmüstəqim.

Ay əfəndim! Millətin yoxdur həyadan qisməti, 
Zəlamü cövrü cəbir zillətdir müdam sənəti. 
Xoşlamır düzgün həyatı, xoşlayıbdır bədəti. 
Sən ha qişqir, bir çağır! Vallahi yoxdur qeyrəti, 
Eyləmə çox dadü-fəryadü-nəva “Mehtər Nəim"! 
Ümməti-islamı tutmaz heç Süratəlmüstəqim.

Söyləmə bielmlikdən millətim oldu zəbun, 
Cəhli dağın tişeyi-fəryadı yetməz sərnigün 
Cəhli dağı bir quru şeydir: degildir Bisütun 
İstəyorsan xalidun yaz, fadxülun yaz, yədxülun! 
Eyləmə çox dadü-fəryadü-nəva “Mehtər Nəim"! 
Ümməti-islamı tutmaz heç Süratəlmüstəqim.

Millət ancaq "feyma"nın köftarına guş eyliyor, 
Restoranlarda şərabi-badəni nuş eyliyor, 
Qəmzeye dilbərmi və nab onu bihuş eyliyor. 
Sən çağırdıqca, o ancaq yarı bir duş eyliyor. 
Eyləmə çox dadü-fəryadü-nəva “Mehtər Nəim"! 
Ümməti-islamı tutmaz heç Süratəlmüstəqim.

Gər alimi-şair olsa, yazsa suzişli kəlam, 
Söyləsə ey "of'i, ya "iskiy", ya xəlqi-əvam! 
Olmayun aludə keyfə, cəhlə sühbi-şam. 
Eyləməz təsiri əsla məst olublar batamam. 
Eyləmə çox dadü-fəryadü-nəva “Mehtər Nəim"! 
Ölsə də tapmaz bu gülüşləri Süratəlmüstəqim.

Şeirlər