Cümlə aləm tərkin urub, bən dost tərkin urımazam
Cümlə aləm tərkin urub, bən dost tərkin urımazam, 
Andan ayru buçuq saet bən ansuzın dunmazatn.

Andan ayru diriligüm dirlik dəgüldürür bənüm,
Qədim odur, görür bəni, bən ölüyəm, görimezem.

Huri gəlüb aydur isə könül bana vergil deyü,
Dostdan artuq kimsenəyə bon könlümi veriməzəm.

Dost deyü keçdi bu ömrüm, başarmadum dost qullığm, 
Qoyam başara ol bəni, bən hiç iş başanmazam.

Bir gəzdən ol oldum əxi, bəndən ümid yoqdur bana, 
Bən ol isəm pəs ol qanı, bən bu sirrə iriməzəm.

Dostlar ögüt verür bana, getgil anun yaqmından,
Dəxi yaqın varam məgər, andan ayruq vanmazam.

Degmeler aydur Yunusa, qatlan bu gün, yann deyü, 
Cəhd edəyim bugünümi yarma irgüriməzem.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)