Hǝqin nüsxǝlǝrindǝ bir bǝyan var
Hǝqin nüsxǝlǝrindǝ bir bǝyan var,
Müqǝrrǝr biliniz kim, qanǝ-qan var.

Başım qurban sana, ey mürşidi-hǝq,
Neçǝ yüz mǝn tǝki cana qıyan var.

Əlin var, yaxşı sǝn qırdın Yezidi,
Cahandar olasan ta kim, cahan var.

Hǝnuz şah Heydǝrin qanı qalıbdır,
Yezidǝ bir dǝxi külli qǝran var.

Sana münkir, derǝm görmǝzsǝn anı,
Günǝşdǝn ǝhli-hǝq qatna ǝyan var.

Mǝnim halım şaha ǝrz etmǝk üçün,
Yeri badi-sǝba, sǝn bir zaman var.

Bu yola varmaq olmaz rǝhnümasız,
Necǝ kim, olasan sǝn soraqan var.

Yǝqin, ixlas gǝrǝk eşqin yolunda,
Get ey münkiri-lǝin sǝndǝ güman var.

Ögüş xof eylǝmǝn eşqin yolunda,
Rǝfiqim ğazilǝrdǝn karivan var.

Müǝzzin gecǝ-gündüz çağırır hey.
İmam gǝldi, namaza dur, oyan, var.

Sǝfǝr qıl, dur, oturma, ey Xǝtai,
Ki, şǝhri-Ərdǝbildǝ xanǝdan var.

XVI əsrin qəzəlləri