Könül ta kim, ğǝmindǝn aşinadır
Könül ta kim, ğǝmindǝn aşinadır,
Qǝrarü sǝbrdǝn mütlǝq cüdadır.

Könül pǝnd almadı, sevdi yüzünü,
Ona bu dǝrdi-möhnǝtlǝr cǝzadır.

Gǝl ey hǝmdǝm, hǝzǝr qıl, eşqǝ düşmǝ,
Bǝladır xubları sevmǝk, bǝladır.

Nola aşiqlǝri öldürsǝn, ey dust,
Lǝbin bir busǝsi yüz xunbǝhadır.

Könül bir yarǝ vermişdir Xǝtai,
Eşigindǝ sǝlatinlǝr gǝdadır.

XVI əsrin qəzəlləri