Könlümün viranəsində gənci-pünhan bulmuşam
Könlümün viranəsində gənci-pünhan bulmuşam,
Olmuşam şol maha qurban, yüz dilü can bulmuşam.

Еşq dərdindən qaçan könlüm usana, çünki mən
Dilbərin dərdində hər dəm bunca dərman bulmuşam.

Küfr əgər iman dеyilsə pəs niçün düşmüş ki, mən
Küfri-zülfün həlqəsində nuri-iman bulmuşam?

Хızr əgər zülmata vardı, istədi abi-həyat,
Mən dodağın çеşməsində abi-hеyvan bulmuşam.

Dişlərin əksi, nigara, könlümə nəqş olalı,
Gözlərim bəhrində hər dəm dürrü mərcan bulmuşam.

Rövzеyi-rizvanə də’vət qılma, еy zahid, məni,
Çün mən ol dərgahdan səhni-gülüstan bulmuşam.

Еy Nəsimi, canımı şol qaşa qurban еylədim,
Gör nə gögçək şol hilali-yayə qurban bulmuşam.

Şeirlər