"Əkinçi", 15 fevral 1876, №3/Daxiliyyə
Elmi-əbdan hədisinin barəsində olan külu vəşrəbu və la tisrifu 80 bizim
mollalar verən mənanın birisini görüb istəyirəm ol ayənin hikməti mənasından
danışam. Hər bir millətin məzhəbində insan özünə və ya bir qeyri kəsi öldürmək
qadağan olunub. Ona binaən ki, insan bir-birini həlak etsə, camaat olmaz və
camaatsız insan dolanmaz. Çünki insan özünü bir neçə tövr ilə, o cümlədən az ya
çox yemək və içmək ilə həlak edə bilir, ol səbəbə zikr olan ayə müsəlmanlara nazil
olub ki, onları belə ölümdən mühafizə etsin.

Necə ki, şamın piyi çox olanda piltəni boğduğuna və az olanda piltəyə
çatmadığına onun işığı kəm olur, habelə insanın da yemək-içməyi ziyadə və ya
kəm olanda onun bədəni zəiflədiyinə ona naxoşluq ariz olub onu həlak edir. Az
yemək və içmək insanın bədənini zəif eləməyi məlum və aşkar olduğuna, indi ancaq çox yemək və içmək bədənə zərər eləməyindən danışacağıq.

Biz yediyimiz xörəklər gərək mədədə əriyib qana qatışıb bədəni saxlasınlar
və əgər mədədə bir girvənkə xörəyi bişirib əritməyə qüvvət varsa, ona iki girvənkə
xörəyi bişirtdirəndən mədə gücdən düşüb zəiflədiyinə tamam bədəni də zəif edir.
Habelə biz içdiyimiz su lazımdır ki, mə’dədə bişən xörəyi əridib qan kimi etsin ki,
damarların içində axsın. Elə ki, qan bədənin əczalarına daxil oldu, gərək su özü tər
və ya qeyri surətdə bədəndən rədd olsun. Çünki suyu rədd edən əczalar su çox
olanda onu rədd eləməkdən ötrü ziyadə kuşeş edib, gücdən düşüb tamam bədəni
zəif edirlər, ona binaən çox içmək, çox yemək kimi bədəni fövtə verir.

Pəs üləmayi-islam yaxşı elərdilər ki, zikr olan ayeyi-şərifəyə verilən
mənaların cümləsindən zikr olan hikmət mənasını da verəydilər və bir müsəlman
israf edəndə, məsələn, qovunu batman ilə yeyəndə, ya lilli suyu bir neçə kasa
içəndə ona deyəydilər: külu vəşrəbu və la tüsrifu.

Əkinçi qəzetindəki daxiliyyələr