Gərəkməz dünyeyi bizə, çünki baqi bünyad dogül
Gərəkməz dünyeyi bizə, çünki baqi bünyad dogül,
Bir qul bin de yaşar isə ölicek bir saət, dəgül.

Bu dünyə qəhr evidür, necə ömürlər əridür,
Uçmaqda xu satun kişi yalan yanlış ğeybət dəgül.

Şol sənün mö’mİn qullarun, dünya zindanı anlarun,
Bu dünyede mö’min olan xürrəm oluban şad dəgül.

Bunda zalimlik eyləyən, nəfsi haramla toylayan, 
Yüzləri qara qopısar, öz canları rahat dəgül.

Kimdürür kim irən ana, dün - gün taət qılan ana, 
Verülür uçmaq anlara, zira bilişdür, yad dəgül.

Yunus Miskin, məstanəsin, sen səni gör qo bunları, 
Dünyada riyalu didik kişiyə eyü ad dəgül.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)