Ğeyridür hər millətdən bu bizüm millətümüz
Ğeyrİdür hər millətdən bu bizüm millətümüz, 
Hiç dinde bulunmadı dinü diyanetimüz.

Bu dinü diyanetde, dünyə vü axirətdə,
Yetmiş iki millətdə ayrıdur ayatumuz.

Zahir suya yunmadın, el-ayaq depretmədin,
Baş sücuda varmadın qılınur taetümüz.

Nə Kə’bə vü nə məscid, nə rüku’ü nə sücud, 
Haqq ilə daim becid olur münacatumuz.

Gətək Ke’bə var(a)lum, ger məscidə gir(ə)lüm, 
Gərək suyla yuyınalum, çün bilə illətümüz.

Su nə qədr anda, çün yavuz fe’lün bilə,
Məgər bizi pak edə Həqdən inayətümüz.

Kimün sözin kim bilə, əql irməz bu halə,
Yarın anda bəllü ola müsülman, mürtəddümüz,

Yunus, canun yenilə kim dostlığun anıla, 
Ansuzm bir ün gələ, biləsin qüdrətimüz.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)