Bağə gir bülbülə ərzi-güli-rüxsar eylə
Bağə gir bülbülə ərzi-güli-rüxsar eylə,
Yıq gülün irzini bülbül gözünə xar eylə.

Bağ şahidlərinə zülf ilə çeşmin göstər,
Sünbülü dərhəm edib, nərgisi bimar eylə.

Qönçəyə lafi-lətafətdə ağız açdırma,
Ləhzə-ləhzə onu şərməndeyi-köftar eylə.

Sərvə azadəlik ismilə yaraşmaz yürümək,
Onu həm şiveyi-rəftarə giriftar eylə.

Dari-dünyanı könül, cəhd qılıb tərk edə gör,
Xabi-qəflətdə ikən özünü bidar eylə.

A ciyər zəxmi, ağız açma xədəngin görübən,
Yetənə razi-nihanım, yetər, izhar eylə.

Kəs, Füzuli, təməin qeyr təmənnalərdən,
Qanda olsan tələbi-dövləti-didar eylə.

Qəzəllər