Andan berü kim eşqün bənümlə yoldaş oldı
Andan berü kim eşqün bənümlə yoldaş oldı, 
Rəhman yolma bəni göstərmegə baş oldı.

Canum üzərə turdı, rəhman çərisin dərdi,
Şeytan elini urdı, key yəğma taraş oldı.

Eşq nəfs elinə aqdı, nə bulduyısa yaqdı,
Kibr qəl’əsin yıqdı, anda çoq savaş oldı.

Dost yüzin əyan gördüm, sirr xəbərlərin sordum, 
Dedi gizli, bilmezsün, uş söylədüm faş oldı.

Eşq aldı əlüm benüm, göstərdi toğrı yolum, 
Həqqə şükür kim, halum bayağıdan xoş oldı.

Anlar ki göz açdılar, bu dünyədən keçdilər, 
Axrətə ulaşdılar, mənzilləri ərş oldı.

Bunlar bunda qaldılar, dünyəye aldandılar,
Yalancılar aldılar, hep bunlar qolmaş oldı,

Ölənlər halin bilməz, göz açub ögin dərməz, 
Miskin Yunus Əmrenün məgər bağrı baş oldı.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)