Raufa söz əmanət, düzgün əməl zəmanətdir
Söz şərəfimdir, şərəfsiz mərifət nə biləndir,  
Ayılmasa qafil, cahil sədaqət nə biləndir. 

Boşboğaz hülqumsuz sözünün qul-əsir köləsi, 
İt tək hürür-zingildəyir, qəbahət nə biləndir. 

Açılıb murdar zəncirdən cumur nəfsi həyasız, 
Bu biədəb arsız, şərafət-ismət nə biləndir. 

Çıxıb fısıldayır əfi ilan qara qutudan, 
Dili laldır, söz tutmur, şirin söhbət nə biləndir. 

Sancır doğru-düz deyəni, çün iki gözü kordur, 
Duymur səs, qulağı kardır, Həqiqət nə biləndir. 

Nə olacaq bu nifrət hal ilə vücud-bədənin!? 
Sözsüz qalacaq iflic, kin-küdurət nə biləndir. 

Hikmət sözə can verir, Arif nəqli icra edir,
Kim ibadət-itaət edir, lənət nə biləndir.

Raufa söz əmanət, düzgün əməl zəmanətdir! 
Sözünə edən xəyanət, məhəbbət nə biləndir!
Qəzəllər