Minәndә sabitü möhkәm bәsani-kuhi-әzim
Minәndә sabitü möhkәm bәsani-kuhi-әzim,
Havalanandan uçardı havada çün tәyyar.
Rәuf sahibinә çün mәrakibi-cәnnәt,
Şәdid düşmәnә hәmçün cәhәnnәmi-qәhhar.
Gәzәndә yerdә mәlәk tәk әlü әyağına
Nisar üçün tökülürdü sәvabitü sәyyar.
Urardı damәni manәndi-taziyaneyi-sim
Çәkәndә şeyhә çәkәrdi fәnayi-düşmәnә xar.
Üqab üstә çü şәhbaz nizәsi çәngal,
Xәdәngi-şәhpәri-minqarı xәncәri-xunxar.
Çәkib Üqab çü mәhmiz döndü bir dalıya,
Dedi Hüseynә: xudahafiz, ey şәhi-biyar,
Hәlal eylә, gedirәm, yalqızam, dua eylә,
Atam Әli yanına gәldi vәdeyi-didar.
Qəsidələr