Netə ki ol mə’şuq ile bən razumı bir eyləyəm
Netə ki ol mə’şuq ile bən razumı bir eyləyəm, 
Ğərq olam müşahidəyə, irmegə tədbir eyləyəm.

Kimdür ki, anı görübən gizlenü bilə əhvali?
Göstər bana ol kişiyi, bən dəxi əlbir eyləyəm.

Bu xəlaiq aydur bana, saqla anı can içində,
Bir zərrəsi yüz bin cehan, ayıt, necə sirr eyləyəm?!.

Şunun kibi çapuk nəzər, bir nəzərdə yüz bin Musa, 
Sərməstü heyran qamusı, de necə tədbir eyləyəm?

Fərz degüldür qamulara Turda münacat eyləmək,
Bən qandasam dost andadur, hər bir yeri Tur eyləyəm.

Hidayət irdı qamuya həvasinden keçməzlərə,
Tövfİq yüzin yerə urub eşqümi şİrgir eyləyəm.

Müheqqiqlər görə durur Yunus gözi nə gördügin, 
Düşüm söyləyəyim sana, necmilə te’bir eyləyəm.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)