Hal anasının işləri
Hal anası dedikləri cin kimi bir şeydi. Hamilə qadınlarla yaman
öjdü. Qadın doğan kimi xəlvətcə hamilə qadınlara yanaşar, ciyərini
çıxarıb apararmış, balaları ilə yeyərmiş.

Günlərin bir günündə qonşuluxda bir qadın doğurmuş. Hal anası
da elə onun pusqusundaymış. Hal anası gəlməsin deyə gəlinin sahibi
əlinə bir dəmir şiş alıb başlıyır divarı cızmağa. Divar da başdanayağa
gərəy elə cızıla ki, hal anası ordan keçə bilməsin. Deyirlər dəmirlə
cızılan yerdən hal anası keçə bilməzmiş, zahı da sağ qalarmış.
Ancax elə ki görürlər zahının halı hal deyil, dil ağzından çıxır,
nəfəs kəsilir, bilirlər ki, hal anası nə təhər olubsa cızıxdan keçə
bilib, zahıya yaxınlaşıb. Elə ciyərini də çıxarthaçıxartdı.
Adamların bir neçəsi tez kəndin aralığından axan çaya qaçırlar.
Əllərindəki xəncərlə başlayırlar çayın suyunu doğramağa. Deyirlər,
hal anası ciyəri çıxardan kimi çaya apararmış, elə oradaca balaları
ilə yeyərmiş. Adamlar da suyu xəncərlə doğramaqla hal anasını
qorxuzub ciyəri yerinə qaytarmaq istəyirlər. Amma nə qədər əlləşirlərsə,
ciyəri hal anasından ala bilmirlər. Zahı da canını tapşırır.

Mənbə 

Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. anl.az

Rəvayətlər