Ey yarənlər, ey qardaşlar, görün bəni netdüm əxi
Ey yarənlər, ey qardaşlar, görün bəni netdüm əxi, 
Ərə irdüm, eri buldum, er ətəgin dutdum əxi.

Canum bir gözsüz can idi, içi dolu sən-bən idi, 
Dutdum miskinlik ətəgin, bən mənzilə yetdüm əxi.

Qorqar oldum bir Tənqriden, bezar oldum yatlu xudan, 
İşbu ışüm sağınc ilə bən yoluma getdüm əxi.

Gedərdüm könlümdən kini, kin tutanun yoqdur dini, 
Ey yarənlər, bən bu sözi uludan eşitdüm əxi.

Anladum kəndü halumı, gözlədüm toğn yolumı, 
Dutdum ulular ətəgin, həzrətə bən yetdüm əxi.

Aşiq isən, Miskin Yunus, həzrətə dutğıl yüzini, 
Anlayana göhərdürür, söz sərrafa satdum əxi.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)