Sənünle birligüm səndən ınlmaz
Sənünle birligüm səndən ınlmaz,
Həyat sənünlədür, sənsüz dirilməz.

Benüm münacatum sendən yanadur,
Sana varur yolum sənsüz varılmaz.

Sənsin gözlənim içrə bilə baqan,
Sən bilə baqmasan yolum gərilməz.

Sen ayru, ben səni qanda bulayım?
Sənsüz bu həqq nəfəs ömrüm sürüməz.

Səfər qılsam bana yoldaş olursın,
Qərar etsəm genə sənsüz dunlmaz.

Varlığum səndəndür, bən bir alətvən, 
Sün’ issi sunmasa alət qunlmaz.

Alətü hərəkət cümləsi səndən,
Anunçün işinə kimsə qırılmaz.

Birlikdən ötə hiç şərikim yoq(dur),
Kim nöqsan irgürə hökmün yuyılmaz.

Alem xəlqi zəbun əmrün içində, 
Kimdür ki, qullığa boynı bunlmaz.

Bu bənvən dedügüm əgər bən isəm, 
Neçün bu bənlügə əlüm unlmaz?

Yarənlər səladur, qapu açıqdur,
Bu qapuya gələn məhrum sürilməz.

Yunus bu tövhidə ğərq oldı qaldı,
Gerü gelmekligə əqli dirilməz.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)