Nedelüm bu dünyayı, neyleyüb netmək gərək
Nedelüm bu dünyayı, neyleyüb netmək gərək? 
Daima eşq ətəgin qomayub dutmaq gərək.

Çələbüm bu dünyayı qəhr içün yaratmış,
Gerçəgin gələnlərün qəhrini yutmaq gərək.

Ol yannki yollara anda yoldaş istəyən,
Bu dünyada dostmı qılavuz dutmaq gərək.

Uçmaq, uçmaq dedigün, qulları yeltədigün, 
Uçmağun sərmayəsi bir könül utmaq gərək.

Ərənlərün ahına dağ, taş qatlanamadı,
Qalqanı dəmür isə oqlan atmaq gərək.

Yunus, ər nəzərində tazə güllər açılmış,
Gerçək ər bülbül isə nəzərdə ötmək gerek.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)