Bu qəzəl Leyliyi Dilpəzirindir
Eşq daminə giriftar olalı zar olubam,
Nə bəladır ki, ona böylə giriftar olubam?
Dil deməkdən kəsiiib, tən hərəkətdən, veh kim, 
Künci-ğəmxanəyə bir surəti-divar olubam. 
Qüdrətim yox ki, qılam kimsəyə şərhi-ğəmi-dil, 
Öylə kim, arizeyi-hicr ilə bimar olubam.
Həzərim tənədən ol ğayətə etmişdir kim,
Yarə əğyar olub, əğyanm ilə yar olubam.
Deməzəm dəxi: “Sənə aşiqəm”, ey gül! 
Zira Sənə aşiqliyim izhar edəli xar olubam.
Əqlü səbrii dilü din getdi bihəmdillah kim, 
Səfəri-sahili-dəryayə səbükbar olubam.
Yox, Füzuli, xəbərim mütləq özümdən, bəs kim, 
Valehi-nəqşi-xəyali-rüxi-dildar olubam.
Qəzəllər