Canü dildür sən məhi-bədrin məkanı daima
Canü dildür sən məhi-bədrin məkanı daima, 
Ol səbəbdən derlər, ey dilbər, sənə bedərcan .

Vədəsinə hicrinin qayətdə can eylər həsəd,
Gər çe ondan kimsəyə aləmdə etməzsən vəfa.

Dil, xəm zülfündə  vəsl istər, nöçün olmaz qəbul?
Çün şəbi-qədr içrə, derlər müstəcəb olar dua. 

Şəfqət etdigindən acır sağərü səhba bəni, 
İçi yandığından ağlar şəmi-cəm aramana.

Ağzını öpsəm dedigimcə sürərsən  lələni, 
Yox yerə mən xəstənin canına eylərsən cəza.

Aşiqin boynuna qol salmaq günahdır, deyirsən,
Sən günahından qayırma, dola mənim boynuma.

Gerdi-rahin  gər yetə firdövsə , hurilər diyər:
- Mərhəba, ey tutiyayi-çeşmi-dövlət, mərhəba!

Ləblərin üstündə düşmüş gözlərin ğayətdə xub,
Xub olur üstündə həlvanın ki, badamı ola.

Yaxşının yaman qoymuşlar, Nizami, adını, 
Xoş demişlər tənəzzül ələlqab min sub-əl-səma.

Qəzəllər