Ucubılıx
Ucubılıx* adında bir adam varımış. Bı Ucubılıx o qədər uzunmuş
ki, başı buludlara dəyirmiş. Əlin atıp dəryadan balıx tutar, qaldırıp
günəşdə pişirip yeyərmiş.

Ucubılıx camahatdan borc alıb özünə bir tuman, bir də köynəy
tihdirmişdi. Ancax neçə illər keşsə də, camahatın borcunu qaytara
bilmirmiş. Camahat görür ki, Ucubılıx bunnarın borcunu qaytarmıyacax,
yığışıb istəyillər ki, onu döysünnər. Ağaşdan uzun-uzun
zopalar düzəldip cumullar Ucubılığın üsdünə, ancax bı zopalar heç
onun topuğuna da çatmır. Ayax barmaxlarını döyəşdəməh isdiyəndə
Ucubılıx bir addım günbatana atır. Camahat neçə gün yol gedip
günbatana çatanda Ucubılıx addımın gündoğana qoyur. Ona görə də
Ucubılığa heş kim yaxın düşəmmir.

Bu iş Allaha xoş getmir. Əzrayıla deyir ki, get Ucubılığın canını
al. Əzrayıl gəlir Ucubılığın yanına, ancax görür ki, əyər onu yerə
yıxmasa, heş dad eliyəmmiyəcəh. Onu yerə yıxmax heç yüz Əzrayılın
işi deyildi.

Əzrayıl bilmir neynəsin. Bir tərəfdən Allahın əmrinnən çıxammaz,
o biri tərəfdən də Ucubılığı yerə yıxmağa gücü çatmaz. Fikirrəşip
bir hiylə işlədir. Bir kötüyün ucunu yonub miz eliyir, qoyur
Ucubılığın yolunun üsdünə. Ucubılıx keçəndə bı kötüh batır onun
qıçına. Ucubılıx ha əlləşir, çıxarammır. Görür ki, olmıyacax, camahata
deyir ki, qıçımdan bı tikanı çıxarın, sizin borcunuzu verim.

Camahat deyir ki, irazıyıx. Sən uzan yerə, biz də kötüyə ip bağlıyıp
dartax, bəlkə çıxara bildih.

Ucubılıx yerə uzanır. Camahat kötüyü bının qıçınnan çıxarmax
isdiyəndə Əzrayıl tez çökür onun sinəsinə, canını alır.

Mənbə 

Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. anl.az

Rəvayətlər