Ey yarənler, ey qardaşlar, sorun bana qanda idüm
Ey yarənler, ey qardaşlar, sorun bana qanda idüm? 
Eşq dənizinə taluban dəryayi-ümmanda idüm,

Ol kim bəni bəklər İdİ, hər qandasam saqlar idi,
Eşq urğanı ucmdağı qəndildəği canda idüm.

Yerə bünyad unlmadın, yer gög xəlaiq tolmadın, 
Lövhü qələm çalınmadın mülki Yaradanda idüm.

Yüz yetmiş bin fəriştələr səf bağlayub duncağız, 
Cebrayili gördüm (anda), ol ulu divanda idüm.

Dört kitabı oqumadın, ayırub seçmək olmadın,
Bən oqıdum səbeqümi, Qur’anda xanəndə idüm,

Qayğu əli bana irməz, ğüssə hərgiz bəni görməz, 
Əndişə şərindən taşra bir ulu məqamda İdüm.

Toqsan bin Heqq kəlamını eyləyicək Həbibilə,
Otuz bini sirr olıcaq ol vəqtİn bən anda idüm.

Bənüm kibi miskin quh yüz bin gelürsə az ola, 
Bənüm gəlişüm şimdidür, uçmaqda rizvanda idüm.

Yılduz idüm bunca zəman gögde məlaik arzuman, 
Cəbbari-aləm hökm edər, bən ol zəman anda idüm.

Bən bu surətdən ilərü adum Yunus degil ikən,
Bən ol idüm, ol bən idüm, bu eşqi sunanda idüm.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)