Bir saqidən içdük şərab, ərşdən yücə meyxanəsi
Bir saqidən içdük şərab, ərşdən yücə meyxanəsi,
Ol saqinün məstləriyüz, canlar anun peymanesi.

Eşq odma yananlarun külli vücudı nur olur,
Ol od bu oda bənzəməz, hiç bəlürməz zəbanəsi.
 
Bİzüm məclis məstlerinün dəmləri “ənəl-Həqq” olur, 
Bin Həllaci-Mənsur kibi ən kəminə divanəsi.

Ol məcls kim bizdə vardur, anda ciger kəbab olur,
Ol şəm’ə kim bizdə yanar, ayü güneş pərvanəsi.

Ol məclisün aşiqləri İbrahim Ədhəm kibidür,
Bəlx şehrince yüz bin ola hər guşədə viranəsi.

Yunus, bu cəzbə sözlərün cahillərə söyləməgil, 
Bilmezmisin cahillərin necə keçər zəmanəsi?!
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)