Qiyamətmi qopar
Xalq oyandı, biz hələ yatsaq, qiyamətmi qopar? 
Kef edib, meymun-zad oynatsaq, qiyamətmi qopar?

Pul bizim, bulvarda qız, yollar açıqdır getməyə; 
Dağ duman, əlvan tuman, höcətmi var fikr etməyə? 
Maryanı xoşhal edib zövqü səfaya yetməyə, 
Fatmanı evlərdə ağlatsaq, qiyamətmi qopar?

Beşcə gün dünyada kefdən başqa bir şey qanmarıq, 
Yüz min il çalsa qəzetçi zurnasın, aldanmarıq, 
Pul qurtarsa, oğurluq vardır, məəttəl qalmarıq, 
Evdə boşqab, nimçəni satsaq, qiyamətmi qopar?

Əcnəbi getdi qabaq, ay qəzetçi, mənlik nə var? 
Qoy gedir, bir daş dalınca, bizlərə vardır nə ar? 
Fikr edib kəşti çıxardar, pul verib olluq suvar, 
Pul verib başların aldatsaq, qiyamətmi qopar?

Harda biz aciz müsəlman görsək, am bizlərik. 
Qız nədir, arvad nədir, hər kəs danışsa, dizlərik; 
Kani-hümmət, kani-qeyrət, kani-şəfqət bizlərik, 
Arı namussuzluğa qatsaq, qiyamətmi qopar?

Leyk min alim əgər mənbərdə olsa bərqərar, 
Söyləsən: cəhd eyləyin, əldən gedir namus, ar. 
Əkşi, axmaqsan, nəsən? Biz Maryadan olluq kənar?
Qeyrəti, namusu lap atsaq qiyamətmi qopar?

Kim Tükəzbanla otursa, evdə bir gün görməyir, 
İşvə bilməz, qəmzə bilməz, eyşü işrət bilməyir. 
Maryanın nazilə gülmür, həm bizi güldürməyir, 
Biz də kamə, ay Baba, çatsaq, qiyamətmi qopar?

Şeirlər