Hǝr sübhdǝm ki, kuyi-sǝnǝmdǝn sǝba gǝlür
Hǝr sübhdǝm ki, kuyi-sǝnǝmdǝn sǝba gǝlür,
Qǝmgin könül mǝqaminǝ yüz min sǝfa gǝlür.

Şadü fǝrǝh bulub, dili-canım zǝbanimǝ,
Əhlǝn vǝ xeyr mǝqǝdǝmü sǝd mǝrhǝba gǝlür.

Bir busǝsinǝ canü dil istǝr bǝha sǝnǝm,
Gǝrçi birinǝ yüz dilü canım bǝha gǝlür.

Mǝnidǝ gǝrçi aşiqü mǝşuq bir durur,
Mǝndǝn dua gedǝr, nişǝ sǝndǝn cǝfa gǝlür.

Bağışlagil Xǝtai günahın, ǝya pǝri!
Bǝxş edǝ şah neçǝ ki, quldan xǝta gǝlür.

XVI əsrin qəzəlləri