Ey gözüm, vermə könül bu gözü xummarılərə
Ey gözüm, vermə könül bu gözü xummarılərə,
Olma mayil bu qara qürrəli dildarlərə.

Mahrulərdə tapılmaz əsəri-mehrü vəfa,
Hiç kəs olmıya aşiq belə xunxarlərə.

Bir qəra didəlinin zülfu salıb hülqümə ğüll,
Məni axır çəkəcək kuçəvü bazarlərə.

Ey yüzi gül, ləbi püstə, dəhəni qönçeyi-təng,
Unudub bülbülü, yar olmagilə xarlərə.

Yataram fikri ilə hər gecə ol türrələrin,
Yuxuda tuş oluram əfiyi-şahmarlərə.

Xəmbəxəm zülfinə bağlı nə mənim könlüm olub,
Bəlkə min xəstə könül bağlanıb ol tarlərə.

Ey Fəqir, yoxdu nigarın kimi bimehrü vəfa,
Hiç rəhm eyləmiri didəsi xünbarlərə.
XIX əsrin qəzəlləri