Qoyub nəqşü nigarı nəqşə yol vermə zinhar
Qoyub nəqşü nigarı nəqşə yol vermə zinhar, 
Nəqş ile yola girən aqibət dünya sevər.

Dünyəyi bıraq əldən, dünyə keçməz bu yoldan, 
İki eşq bir könüldən əsla keçməz bu xəbər.

Ya sevgil dünyə dutğıl, ya sevgil yol ilətgil,
İki də’vi bir mə’ni bu yolda sığmaz derlər.

Keç məxluq taətindən, göz ırma dost qatından, 
Aldanma feni nəqşə, fani nəqşi nedorler?!

Qalma bu degmə rəngə, yüz bin yıllıq fərsəngə, 
İki cəhan bir adım şaşurmadın adarlar.

Bu dövrandan ötə gör, kərvan getdi yetə gör, 
Qorqu var sağda solda, qayıqmadın gedərlər.

Yaban yolın gözətmə, yol evdə, taşra getmə,
Can yolt can evində, can razum can tuyar.

Can razını can bilə, can verməz razın dilə,
Gerçək aşiq dost ilə yalan yabanda söylər.

Əwel qədəmdən bərü gerçək yöni ilerü,
Gəldi gedər içerü Yunus taşra bixəbər.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)