Pənc Ali-Əba
İbtida “əlif”dən dərsim almışam,
Ələst aləmində dеmişəm “bəli”.
Həqiqətdən iki gözəl sеvmişəm,
Birisi Məhəmməd, birisi Əli.

Əlidən dərs aldım, еylədim əzbər,
Ərşin sütunudu, yеrlərə ləngər.
Fatimеyi-Zəhra, şafеyi-məhşər,
Onu sеçdim gözəllərin gözəli.

Həsən əl-müctəba, çoxdu şövkəti,
Ərşin güşvarəsi, yеrin zinəti,
Məhşər günü darda qoymaz ümməti,
Əsğər qucağında şah Hüsеyn gəli.

Xaliqi-ləmyəzəl vahid əl-yеktay,
Qüdrətindən kamal vеrib mana pay.
Oxu “əlif”, “ğеyn”, еylə haqq-say,
Arif sеçər əbcəd ilə cəm əli.

Günahım dəryadı, özüm qanmışam,
Tutduğum işlərə çox utanmışam,
Püşti-pənahına daldalanmışam,
Adım Ələsgərdi, əslim – göyçəli.
Qoşmalar
Dini şeirlər