Mətləbim kuyində didar-i camalındır sənin
Mətləbim kuyində didar-i camalındır sənin, 
Zindəganlıqdan qərəz ancaq visalindir sənin. 

Çeşmə-yi heyvandan sönməz bu könlüm yangısı,
Arizu-yi xatirim ab-i zülalındir sənin. 

Gəl məzarım üstə, sərvim, bir qədəm bas sinəmə, 
Bu sərü tən xak-i payın, payimalındır sənin. 

Əhl-i üşşaqın salamat olmağı mümkünmüdür? 
Hər qıya baxdıqda can almaq xəyalmdır sənin. 

Qaşların tağın qoyub məhraba məyi etməz könül, 
Səcdəgahım eşq ara ol kəc hilalindir sənin. 

Söhbət-i xəlq-i cahan yanımda bir əfsanədir, 
Mətləbim şəkkərşikən, şirin məqalmdır sənin. 

Danə-yi ənqurdur düşmüşmüdür gülfam ara, 
Ləblərində yoxsa ol hindu-yi xalındır sənin. 

Unutmusan, ey məh, deyirlər, dəm kamal-i hüsndən, 
Bu müşəxxəs oldu, nöqsanü zəvalindir sənin. 

Gəl-gəl, ey aram-i can, can verməyim oldu əyan, 
Məxfi-yi dilxəstə müştaq-i cəmalindir sənin.
XIX əsrin qəzəlləri