Könül (Hacı Rza Sərraf Təbrizi)
Arsız elin atıbdı vəli mən atanmadım
Öz yürdünü satıbdı vəli mən satanmadım
Zor gəldi nəfsi tez özünü satdı bəzilər
Beş gün kama çatıbsa noli,mən çatanmadım
Qəbri-pakın ya Hüseyn(Ə),müddətdi var istər könül
Zarə gəlmiş,bir məqami ahu-zar istər könül

Mə-siyət karəm mənə tovfiqin hər gəh yar olur
Nüqteyi-mücrim gedər,dil məhrəmi əsrar olur
Qəbri əkbər aşiqi-mənsurə payi-dar olur
Payi-dar ölməkligə,bir payidar istər könül

Künci ğəmdə bir nəfər yox mənlə həm avaz ola
Az qalıbdır mürği-ruhum cismidən pərvaz ola
Istə bu canım səri-kuyində pay əndaz ola
Dut əlimdən,ğəm günümdə ğəmqusar istər könül

Hər tərəf İskəndəri-dil abi-heyvan axtarır
Zülməti-ğəmdə gəzər lə”li-bədəxşan axtarır
Can verən aşıq həmişə kuyi-canan axtarır
Can nisar etməkligə bir can nisar istər könül

Eyləyib şovqi-visalın valehü heyran məni
Vadiyi-heyrətdə qoyma böylə sərgərdan məni
Qorxaram salsın ayaqdan mihnəti-hicran məni
Hicr əlindən canə gəlmiş vəsli yar istər könül

Pərtüvi-nuri-xəyalinlə dolub səhrayi-dil
Göz yaşım tək mövcə gəlmiş cuş edər dəryayi-dil
Turi-eşqində münacat etməgə musayi-dil
Taqətü-tab axtarır,səbrü qərar istər könül

Hicləqahi qasimi hər ləhzə kim yad eylərəm
Ney kimi gəlləm nəvayə dadü-fəryad eylərəm
Eyşü-işrət mülkünü ahilə bər bad eylərəm
Çün təni-təbdarü çəşmi-əşkibar istər könül

Xatirim olmuş pərişan sünbüli-susən kimi
Xəlqidən kəsmiş əlayiq riştəsin suzən kimi 
Çox sevər qəbrin çəkə ağuşə pirahən kimi
Can verib vəslə yenə pərvanəvar istər könül

Tündü-badi hicrilə solmuş gülüstanım bənim 
Ğüssədən olmuş xəzan gülbərgi-xəndanım bənim 
Nütqi yox,dildən düşüb mürği-xoşəlhanım bənim 
Bülbüli-şuridə tək fəsli bəhar istər könül

Seyli-ğəmdən az qalıb bünyadi cism olsun xərab
Zövrəqi-cismim o seyl içrə qalıb misli hübab
Məhfili vəslin xəyalilə olub bağrım kəbab
İxtiyarım yox,nədim,bi ixtiyar istər könül

Şuri-eşqin şöhrəti əz bəs ki aləmgir olub
Binəva Sərraf odur məcnuni-bi zəncir olub 
Abü-xaki-ğəmlə quya tinətim təxmir olub
Mihnətü dərdü müsibət,hərnə var istər könül

Şeirlər