Qəzəl (Şair Məhəmməd)
Gəzdirim zari-dil, xəstə, gördüm bir yaxşı ruhani. 
Salam verdim, əleyk aldı, dedi: xoş gəldin, mehmanı!

Çəkdi zəhmət, tutdu dəstim, soruşdu halü əhvalım, 
Gördü qəlbim pərişandı, dedi: şükr eylə sübhanı.

Xəbər verdi şəriətdən, təriqətdn, mərifətdən,
Xoş bəlağət, şirin ləhcə, qumru tək açdı zəbanı.

Dedi ki, haqq o dünyadı, qoymayıb bircə peyğəmbər, 
İsgəndəri, Süleymanı, Hatəmi - sahib-sufranı.

Hanı haru ki, yığmışdı o qədər malü ənvalı?
Köçüb boş getdi dünyadan, axır fanı eylədi fanı.

Bu bir bazari-Yusifdi, mətahın bir kələf olsa,
Çıxart bazara mətahın, yox onun eybi, nöqsanı.

Qadir Allah, özün saxla pənahında bu oğlanı - 
Məşəd molla Saleh adlı qazını - Hacızadanı!

Duaçındı ruziOməhşur, mərhəmət qıl Məhəmmədə, 
Xilas eylə əzabından, dəhrdə çoxdur üsyanı! 
Qəzəllər