Şəha, könlüm pərişan oldu sənsiz
Şəha, könlüm pərişan oldu sənsiz,
Cigərim dopdolu qan oldu sənsiz.

Yəqindir səndən ayrı, şahi-хuban,
Bu könlüm təхti viran oldu sənsiz.

Kimə bənzərsən еy sən, mahpеykər
Ki, aləm bəndi-zindan oldu sənsiz.

Gözüm yaşı cahanı tutdu, еy can,
Görən aydır ki, tufan oldu sənsiz.

Nəsimi quluna qıl çarə, dərman
Ki, canlı gəldi, bican oldu sənsiz.

Şeirlər