Dilbǝra, canımda dǝrdin bir dǝva nisbǝtlidir
Dilbǝra, canımda dǝrdin bir dǝva nisbǝtlidir,
Hǝr cǝfa gǝlsǝ mǝnǝ sǝndǝn, vǝfa nisbǝtlidir.

Bu cǝrahǝt cismimǝ oxun dǝyǝndǝ ün verür,
Ol mǝnǝ, ǝhlǝn vǝ sǝhlǝn mǝrhǝba, nisbǝtlidir.

Gǝr mǝnǝ nifrin edǝr düşmǝn, mǝn ondan ğǝm yemǝn,
Kim münafiqdǝn gǝlǝn qarğış, dua nisbǝtlidir!

Abi-çeşmimdǝn xǝyalın hǝr zaman ǝksilmǝsin,
Kim, onun ǝksi gözümdǝ tutiya nisbǝtlidir.

Eşq ilǝ laf etmǝ, ey miskin Xǝtai, ǝbsǝm ol,
Kim bu mǝnzildǝ sǝlatinlǝr gǝda nisbǝlidir.

XVI əsrin qəzəlləri