Füzulini beştətmə
Yoxdur aləmdə dəxi qüssevü dərdü məhənim,
Vardı hər yerde menim bollu suyum, bollu dənim,
Məni min fıkrə salan bu gödənimdir, gödənim,
“Pəmbeyi-daği-cünun içrə nihandır bədənim,
Diri olduqca libasım budur, ölsəm, kefənim” .

Aldadıb xəlqi bütün, kendime qıldım mayil,
Ərşeyi-mənbəre çıxcaq sölərem latayil,
Siğəsiz gün keçirib olmaram əsla qafıl,
“Cam canan diİəmiş, verməmək olmaz, ey dil,
Nə niza eyliyəlim, ol ne sənindır, ne menim” .

Ffara getdimsə məne göstərilen hörmətdir,
Millətim çünki həqiqatdə gözəl millətdir,
Molla olmaq belə bir qövmə böyük nemətdir.
“Tövqi-zənciri-cünun daireyi-dövletdir,
Ne rəva kim məni ondan çıxara zəfı-tənim” .
 
Hansı bir şəhrə və ya kəndə ki düşdü güzərim,
Olacaq gündə kababım, bİlirəm, simü zərim,
Olmuyubdur əliboş övdət edəm bir səferim,
“Eşq sərgəştəsiyəm, seyli-sirişk içrə yerim,
Bir hübabəm ki, havadan doludur pirəhənim” .
“Molla Nəsrəddin",24 oktyabr 1913, N 24
Satirik şeirlər
Molla Nəsrəddin jurnalı
Məhəmməd Füzuli