Məni (Pir Sultan Abdal)
Alçaqda, yüksəkdə yatan ərənlər,
Yetişin imdada, aldı dərd məni.
Başım alıb hankı yerə gedəyim? –
Getdiyim yerlərdə buldu dərd məni.

Oturub mənimlə ibadət qıldı,
Yalan söylədi də üzümə güldü,
Yalın qılın olub üstümə gəldi,
Çaldı bölük-bölük, böldü dörd məni.

Üstümüzdən gələn boran qış kimi
Yavru şahin pəncəsində quş kimi
Səhərdə, sabahda gələn duş kimi,
Çığırda-bağırda aldı dərd məni.

Abdal Pir Sultanam, könlüm xəstədir,
Kimsəyə deyəməm, könlüm yasdadır,
Bilməm dəli oldu, bilməm ustadır,
Böylə bir sevdaya saldı dərd məni.
XVI əsrin qoşmaları