Alar
Bu dünyanı təcrübədən fəhm edən,
Əşyan qurar, körpü salar, ad alar.
Yüz namərdlə şəkər yesən ağıdı,
Bir mərd ilə ağı yeyən dad alar.

O qohumun, o taxılı, o unu,
Hamidardı, apar doldur xurcunu.
Qaytarmasan bir yumurta borcunu,
Aqibətdə tələb edib yad alar.

Alı, sözün fitnəlidi, fellidi,
Kitab-kitab sirlərini həll edi.
Mərdin adı hünərindən bəllidi,
Nanəciblər əməlindən ad alar.

 “Şuşa” qəzeti, 20 sentyabr 1983-cü il.

Qoşmalar