Yenə bu badi-növbahar xoş növ ilə əsdi yenə
Yenə bu badi-növbahar xoş növ ilə əsdi yenə,
Yenə qışun sovuqluğı fuzullığın kəsdi yenə.

Yenə rəhmətdür biqiyas, yenə işrət oldı dəmsaz, 
Yenə gəldi bu yeni yaz, qutlu qədəm basdı yenə.

Yenə yeni xəzinədən yeni xəl’ət geydi cəhan,
Yenə verildi yeni can, otü şecər süsdi yenə.

ölmiş idi otü şəcər, dirildiləm bitdilər,
Müşriklərə nüktə yetər, var eylədi nəsli yenə.

Yenə səhər mürğzarı xoş aqar əsrük sulan,
Bülbül gülə qarşu turub can budağa asdı yenə.

Sözüm yazü qışçün dəgül, vallah bu, düş içün degül, 
Aşiqlərim cür’əsindən, Yunus, qedəh susdı yenə.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)