Elxani şita
Bir bəyaz lərzə, bir dumanlı uçuş 
Eşini qeyb eləyən bir quş kimi qar 
Keçən eyyami-növbahan arar.
Ey kulubun suridi-şeydası,
Ey kəbutərlərin nəşidələri,
O bahann bu işdə fərdası 
Qapladi bir dərin sükuta yeri qarlar 
Ki, xamuşanədəmbədəm ağlar.
Ey uçarkən düşüb ölən kəpənək 
Bir bəyaz rişeyi-cenahi-mələk kimi qar 
Səni olğun hədiqələrdə arar.
Sən açarkən çiçəklər üstündə 
Ufacıq bir çiçəkli yelpazə 
Nəşin üstühdə indi bir müjdə 
Başladı parça-parça pərvazə qarlar 
Ki, səmadan düşər, düşər, ağlar.
Uçdunuz, getdiniz siz ey quşlar 
Kiçicik sər-səfıd bayquşlar kimi qar 
Sizi dallarda, lalələrdə arar.
Getdiniz, getdiniz, ey mürğan 
Indi boş qaldı sər-ta sər yuvalar 
Yuvalarda yetimi-biefqan 
Son qalan mavi tükləri qovalar qarlar 
Ki, havada uçar, uçar, ağlar.
Şeirlər