Bir nigarın hicrivü nabədin cəhanın möhnəti
Bir nigarın hicrivü nabədin cəhanın möhnəti,
Kaş aləmdin kəsileydi könülnün ülfəti.
Sordu dün aləmni ol şux vücudun irmədüm,
Ahü əfğan kim, tilimni tutdu eşqin dəhşəti.
İl gözinə qoydu çün Şirin nişani Kuhkən,
Aqibət urdu başiğə tişə eşqin qeyrəti.
Dün təbib istürdi kim, söhbət nişani-məndə bar,
Bu sözün, ey həmnişin, əlbəttə yoxdur söhbəti.
Gərdi-xakistər bolub cismimdə, naseh, qılma mən',
Eyb imastur aşiqin bolsa bu mayelik kisvəti.
Gərçi eşqin tüstüsün Fərhadü Məcnun çaldılar,
Şimdi eşq olub olardin bizgə verdi növbəti.
Sadiqidin badə tərkin istəmə, ey əhli-zöhd,
Guiya mey birlə bolmuşdur müxəyyər tinəti.

Qəzəllər