Vǝchindǝ peydadır sǝnin ǝnvari-zati-kibriya
Vǝchindǝ peydadır sǝnin ǝnvari-zati-kibriya, 
Ol yüzǝ qarşuda da şǝrmǝndǝdir şǝmsüz-züha. 

Leyli cǝmalından cüda Mǝcnun kimi sǝrkǝştǝyǝm, 
Fǝrhad var istǝr könül Şirin dodağından şǝfa. 

Cami-müsǝffadǝn mana saqi içirdi bir qǝdǝh, 
Sufi nǝ bilsin mǝn ol camdan necǝ buldum sǝfa. 

Hǝr kim ki, tovhid ǝhlidir, ol didü vadid ǝhlidir. 
Ruzi-ǝzǝldǝn ta ǝbǝd istǝr kǝmali-müntǝha. 

Mǝn cahilü nadaniyǝm, ol hüsniçün heyraniyǝm, 
Ta gǝncikǝn pünhan idim, şimdi gözümdǝn zahira. 

Eynülyǝqin hǝqq sirrinǝ idrak edǝn insan idim, 
Ey mǝrifǝtdǝn bixǝbǝr, insafǝ gǝlgil bihǝya. 

Canü cǝhani siz sizin neylǝr Xǝtai xǝstǝdil, 
Sǝndǝn müdam ehsan dilǝr, çünki gǝdadır binǝva.

XVI əsrin qəzəlləri