Artıqdı
Bir gözəl gördüm bu gün, 
Canlarda candan artıqdı; 
Qaməti sərv ağacı.
Zülfü reyhandan artıqdı; 
Qabağı ayna kimi,
Qaşı kamandan artıqdı; 
Dodağı qaymaq təhər, 
Dahanı şandan artıqdı; 
Gözləri dan ulduzu,
Şöləsi şamdan artıqdı.

Qoşulub üç gözələ,
Bağları seyran eləyir; 
Birisi sağında gedir, 
Söhbəti hər yan eləyir; 
Birisi solunda durub, 
Canını qurban eləyir; 
Dalınca bir özgəsi 
Əmrinə fərman eləyir;
Özü rəiyyət balası. 
Hökmü sultandan artıqdı.

Şah kimi divan qurdurub, 
Gözəllərə cərmə kəsər; 
Yanaqlar lalə kimi, 
Çöhrəsində tellər əsər;
Durna tək sığallanıb, 
Ürəyimi dardan asar; 
Ağlımı başdan alıb. 
Ciyərimədağlar basar; 
Buxaqda fifil kimi 
Zalı mərcandan artıqdı.

Çevrilib, dörd yanına, 
Deyərsən ki. Tərlan baxır; 
Çalmasını əyri çalıb, 
Telləri altından çıxır; 
Zülfünü şanə çəkib, 
Gözlərinə sürmə yaxır; 
Qoynu cənnət bacıdı, 
Müşk ilə ənbər qoxur; 
Buyu xoş bənövşədən,
Ətri süsəndən artıqdı.

Yeridikcə ikram edir 
Zərli corab gül başmağa; 
Hər tərəf yaxapulu,
Adət edib oynaşmağa; 
Ləbləri məzələnib, 
Daldalanıb zər yaşmağa; 
Mələklər həya elər 
Üzbəsurət danışmağa; 
Görmədim bərabərin, 
Deyəm ki, bundan artıqdı.

Tovuz kimi sığallanıb, 
ər-ziba əlbət geyinib;
Hər zaman bəzəkli gəzir,
Eyləyib adət, geyinib;
Gümüş kəmər incə belə 
Qurşanıb, rahət geyinib; 
Qənövüzdən dizliyi var, 
İpəkdən xələt geyinib;
Tərifi düşüb ellərə,
Şuru cahandan artıqdı.

Gül üzə ayna tutub,
Qələm qaşı əymələdi;
Tellərinə şanə çəkib,
Gözlərini sürmələdi;
Açmışdı ağ sinəsini,
Məni görüb düymələdi; 
İstədim, irəli gedim.
Yoldaşları hərbələdi;
Dedilər: «Yaraşmazsan,
Bu xanım səndən artıqdı».

Çəkəndə dəstəsini,
Yeriyəndə xanasına,
Zülf dəyir topuğuna 
Oxşar göllər göllər sonasına; 
Qızıl üzük xub yaraşır 
Ağ əllərin xınasına: 
Məhəmməd «afərin!» söyləyər 
Bu gözəlin anasına;
Doğubdu insan deyin, 
Huri-qılmandan artıqdı.
Müxəmməslər