And olsun (Əhməd Cavad)
And olsun dağların ağ suyu kimi 
O qırıq dalğalı gülüşlərinə;
Vüsal vədə verən, ümid allahı - 
Müxtəlif mənalı gülüşlərinə;

And olsun nazlanıb nazla əzilən,
Telli ulduz kimi bəzən süzülən,
Gahi rəhmət, gahi zülmət sezilən - 
O qanlı-qadalı gülüşlərinə;

And olsun axşamlar nəşədən daşan.
Ürkək ceyran kimi dağlardan aşan,
Kəklik olub səkən, qan kimi coşan - 
Dərbədər sevdalı gülüşlərinə;

And olsun səsinin ipəklərinə,
Bu xəstə könlümün diləklərinə.
Parlayıb can verən bəbəklərinə - 
İşvəli, ədalı gülüşlərinə;

And olsun könlümün dərdli çağında, 
Cilvələr yaradıb gül yanağında,
“Al” deyən, “Öl!” - deyən al dodağında - 
Şəfəqli, şəfalı gülüşlərinə; 

Mən sənə ömürlük bir qulam, gülüm, 
Sən əmr eyləyincə, nə imiş ölüm! 
İstərsən ağlayım, istərsən gülüm, 
Şərh eləyim halı gülüşlərinə!
1934, 25 noyabr
1934-cü ilin şeirləri