Ey sənin cadu gözün sərfitneyi axir zaman
Ey sənin cadu gözün sərfitneyi axir zaman,
Ləblərindir xəstə könlümə həyatı cavidan.
£y günəş üzlü sənəm, halım göriib rəhm eylə kim,
Etdi hər gün hər nəfəs hicrinde fəıyadu fəğan.
E1 arasmda neçə sirrimi pünhan saxladım,
Bu san üz aşkara eylədi sirri nəhan.
Gər xəyalın olsa mehman könlüm evində müdam 
Ağlayan üz sona hər dəm gözlərim gövhər fəşan.’
Dedim ey can, dərdimə vəslin ilə bir çarə qıl 
Gülüb aydır: ey Hüseyni, tutma mənden bu güman.
Qəzəllər