Payız (Həbib Fərşbaf)
Buz göydən boylanır,
Solğun günəş sap-sarı.
Qəmli-qəmli keçirlər,
Durnaların qatarı.
Başa çatdı yay fəsli,
Yenə açdı mədrəsə,
Kilaslarda uşaqlar
Yenə verdi səs-səsə.
Külək əsdi qopardı
Yarpaqları budaqdan,
Bir parçası narıncı,
Bir parçası al-əlvan.
Nəfəsindən ağ yelin
Soldu çəmən, soldu gül,
Hicranından bülbülün
Yarpaqların yoldu gül.
Şehə çökübdür çəmən,
Duman bürüyüb dağı,
Tüstüləyir çobanın
Yaş tikanlı ocağı.
Karvan-karvan qap-qara
Göydə buludlara bax!
Budaqlardan sallanan
Qıp-qırmızı nara bax!
Mehr, aban, azərəm
Çən-duman nəfəsliyəm
Mən payızam, rənglərin,
Meyvələrin fəsliyəm.

Şeirlər