Təpəgöz Ləzgi
Atam tacir idi. Danışır ki, mal satmaqdan gəlirdik. Dəryada gəmimiz
qərq oldu. Mən iki yoldaşımla bir taxta üzərində qaldıq. Bir
ay biz həmin taxdanın üzərində üzdük, sonra gəlib bir adaya çıxdıq.
Sonra adadan köçdük.

Dağı aşıb gördük ki, burada çoxlu mal-qara var. Bu mal-qara
bizi görən kimi mələşdi. Sən demə, bura Təpəgöz Ləzginin yeridi,
bu mal-qara da onundu. Bir də baxdıq ki, bir adam gəlir. Təpəsində
bir gözü var, bu da Təpəgöz Ləzgidi. Gəlib üçümüzü də tutub
apardı. Bir mağaraya saldı, ağzına yekə bir dəyirman daşı qoydu.
Sabah bu Təpəgöz Ləzgi gəlib bir ocaq qaladı, əvvəl bir yoldaşımızı
şişə taxıb möhkəm qızartdı, yedi. Sabah gəlib o birini yedi, o
biri gün növbə mənə gəldi. Mən tez bir şiş qızdırdım, ondan əvvəl
onun təpədəki gözünə soxdum. Təpəgöz Ləzgi öldü. Tez burdan
çıxdım. Gəlib şəhərə çatdım. Şəhərdə heç kəs yox idi. Bir az gəzdim,
gördüm ki, ağacın dalında bir kişi gizlənib, onu çağırdım. Kişi
gəldi. Dedim, a kişi, niyə gizlənibsiniz, bu şəhərin camahatı hanı,
hara gediblər. Kişi dedi ki, hamı Təpəgöz Ləzginin əlindən gizlənib.
Dedim ki, a kişi, Təpəgöz Ləzgini öldürdüm.

Kişi bunu eşidən kimi çox sevindi, padşaha xəbər apardı. Hamı
sevinib bayram elədi. Şah öz qızını mənə verib qırx gün toy etdi.

Mənbə 

Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. anl.az

Rəvayətlər