Baxın (Novrəs İman)
Bu taxt üstündə əyləşən 
Nazənin cavana baxın; 
Gül üzü qönçələnib, 
Gəlibdi xəndana, baxın; 
Şölə verir, işıqlı nur, 
Mehri-dirəxşana baxın; 
Qaməti, şirin dili 
Durubdu mərdana, baxın; 
Bir belə gözəl hanı, 
Axtarın, hər yana baxın.
 
Onun tamam nişanası 
Təşbehdi Cənnət bağına; 
Düzülübdü, diş yaraşır 
Onun əhmər dodağına; 
Maşallah, səd afərin 
Deyin ayna qabağına; 
Qüdrətdən nəqş olunub 
Xallar büllur buxaqma; 
Buna nəzər qılın, həmi 
Cənnəti-Rizvana baxın.

Deyirlər ki, behiştdə var 
Əsas huri, həm mələk; 
Bunun bərabəri, yəqin, 
Tapılmaz orda biz deyək. 
Qədəmlərinə canları 
Tutub sədəqələr verək; 
Açsınlar behişt qapısın, 
Baxıb, gözəllərin görək; 
Oradakı huriyə, həm 
Beylə gözəl cana baxın.

Sallanıb tovuz kimi 
Hərdən çıxanda seyrana; 
Məxluqata şur salır, 
Dolanır bir ağayana; 
Xoşqədəm, ol möhtərəm 
Qəsd eyləyir bu cahana; 
Huş gedir, fikir çaşır, 
Ağıllar olur əfsanə;
Haqq özü deyir, gəlin,
Bir belə insana baxın.
 
Novrəs İman, aşikar, 
Budur sözünün binası; 
Fərəhlənsin, inciməsin 
Bu sözdən ata-anası; 
Baxanda gül camalına, 
Ollam alışıb yanası; 
Məhəbbətində cəm dolur 
Şərimə eşqin havası; 
Məni yara həsrət qoyan 
Gərdişi-dövrana baxın.

XX əsrin müxəmməsləri