İldırımın köməyilə doğulmuş, qeyri-adi dərəcədə güclü oğlan haqqında söz
Bu hadisə çoxdan – hökmdar Bidasunun hakimiyyəti dövründə
olmuşdu. O, ölkəni İvare torpağındakı Osada sarayından idarə
edirdi. Sağlığında onu Tükənməz Xəzinələrin Parlaq Mühafizəçisi
adlandırırdılar).

Ovari torpağının Ayuti mahalındakı Katava kəndində bir
kəndli yaşayırdı. Günlərin bir günü kəndli zəmisini sulayırdı.
Azca yağış yağdı. Kəndli toxasını əlinə alıb ağacın altında daldalandı.
Göy guruldayanda kəndli qorxudan və dəhşətdən toxanı
üzünə tutdu. Elə bu vaxt ildırım onun qarşısına düşdü, oğlana
çevrilib baş əydi. Kəndli onu toxa ilə vurmaq istəyirdi, lakin ildırım
dedi: “Məni vurma, yaxşılığının əvəzini qaytararam”.
Kəndli soruşdu: “Nə verəcəksən?” İldırım cavab verdi:
“Yaxşılığının əvəzinə oğul verərəm. Sən mənə kamfara ağacından
qayıq düzəlt, qayığı su ilə doldur, suyun üstünə isə bambuk
yarpağı qoy”.

Kəndli onun xahişini yerinə yetirib qurtarandan sonra ildırım
dedi: “Kənara çəkil”. Kəndli kənara çəkildi və ildırım duman
burulğanında göyə qalxdı.

Bir müddətdən sonra kəndlinin oğlu oldu. İlan iki dəfə onun
başına dolandı, quyruğu və başı isə oğlanın kürəyinə sallandı.
Oğlan böyüyüb on yaşına çatdı, hökmdarın sarayında bir pəhləvan
yaşadığını eşitdi. Oğlan pəhləvanla yarışmaq qəsdi ilə paytaxta
yola düşdü.

Hökmdar sarayının şimal-şərq hissəsindəki tənha evdə qüdrətli
bir şahzadə yaşayırdı. Onun evinin yanında səkkiz syaku
hündürlüyündə daş vardı. Bir dəfə şahzadə evdən çıxdı, daşı qaldırıb
tulladı. Sonra evə girdi, girib-çıxmamaq üçün qapını örtdü.
Oğlan bunu gördü və başa düşdü ki, şahzadə axtardığı pəhləvandı.
Gecə oğlan gizlicə evə yaxınlaşdı və daşı götürüb bir
syaku uzağa tulladı. Qüdrətli şahzadə bunu gördü və qızışmaq
üçün əllərini bir-birinə vurdu, sonra daşı götürüb tulladı, amma
oğlandan uzağa ata bilmədi. Oğlan isə daşı daha iki syaku uzağa
atdı. Şahzadə daşı yenə tulladı, lakin uzağa ata bilmədi. Oğlanın
daşları atdığı yerdə üç sun dərinliyində izlər qaldı. Oğlan daşı üç
syaku uzağa atdı. Şahzadə izləri gördü və başa düşdü ki, daşları
oğlan atıb, oğlanı tutmaq istədi, amma oğlan aradan çıxdı. Oğlan
çəpərdən keçhakeçdə şahzadə onu tutmaq istədi, lakin oğlan çəpəri
artıq adlamışdı, buna görə də qüdrətli şahzadə onu tuta bilmədi.
Şahzadə oğlanın daha güclü olduğunu başa düşdü və təqibdən
əl çəkdi. Bir müddət keçəndən sonra oğlan Qanqodzi
məbədinə xidmətçi düzəldi. Həmin vaxtlar zəng qülləsində hər
gecə bir adam öldürülürdü. Yeni xidmətçi bunu eşitdi və məbədin
rahiblərinə dedi: “Mən bu şər ruhu öldürəcəyəm və bəlaya
son qoyacağam”. Rahiblər razılaşdılar. Oğlan zəng qülləsinə
qalxdı, otağın künclərinə dörd çıraq qoydu və dörd köməkçisinə
dedi: “Mən ruhu tutan kimi çıraqların üstündəki örtükləri götürün”.

Sonra oğlan qapının dalında gizləndi, gecəyarısı nəhəng
bir ruh gəldi, lakin xidmətçini görüb qaçdı. Gecənin girt yarısında
ruh yenə gəldi. Xidmətçi onun saçlarından möhkəm yapışdı.
Ruh dartınıb onun əlindən çıxmaq istəyirdi, lakin oğlan çəkib
onu otağa saldı. Dörd köməkçi qorxudan tir-tir titrəyirdilər və
çıraqların üstündən örtükləri götürə bilmirdilər, buna görə xidmətçi
ruhu küncdən-küncə sürüyə-sürüyə örtükləri özü açmalı
oldu. Dan söküləndə ruh bütün saçlarından məhrum olub qaçdı.
Səhər gördülər ki, qanlı izlər yol ayrıcına aparır. Yol ayrıcında
vaxtilə məbəddə yaşayan yaramaz bir qul basdırılmışdı. Aydın
oldu ki, ruh həmin qulun imiş. Onun saçları indiyəcən qayğı ilə
məbəddə saxlanır.

Xidmətçi artıq upasaka işinə keçmişdi və Qanqodzi məbədində
yaşayırdı. Məbədin suvarılan zəmiləri var idi. Bir gün şahzadələr
suyu kəsdilər, zəmilər qupquru qurudu elə bu vaxt upasaka
dedi: “Mən zəmilərə su buraxaram.” Rahiblər razılaşdılar.
Əvvəlcə upasoko on adamın zorla qaldıra biləcəyi ağır bir kotan
düzəltdi. Amma özü kotanı elə qaldırdı ki, elə bil bir parça taxtaya
güc verdi, sonra zəmiyə yollandı və kotanı əngəcin üstünə
qoydu. Lakin şahzadələr kotanı apardılar, əngəci bağladılar və
zəmilər qurudu. Upasaka əngəcin üstünə yüz adamın zorla tərpədəcəyi
ağır bir daş qoydu və su zəmilərə axmağa başladı.
Şahzadələr onun gücündən qorxdular və daha əngəci bağlamağa
cəsarət eləmədilər. Bundan sonra məbədin zəmiləri heç vaxt
qurumurdu və həmişə bol məhsul verirdi. Məbədin rahiblərinin
razılığı ilə upasaka rahib oldu. Onu Dodzyo Qanunu Müəllimi
adlandırdılar.

Adamların deməyinə görə, Qanqodzi məbədindəki Dodzyo
Qanunu Müəllimi əzəmətli gücü ilə şöhrət qazanmışdı. Düz
deyirəm – onun gücü özündən əvvəlkilərin vəziyyətlərindən yaranmışdı.

Yapon nağılları