Nedərüz bu həyat suyın, canı yeğmayə verdük
Nedərüz bu həyat suyın, canı yeğmayə verdük,
Göhəri sərraflara, mə’dəni yəğmayə verdük.

Bənəm ol bəzirgan kim, hiç assı gözətmədüm.
Çünki assıdan da keçdük, ziyanı yəğmayə verdük.

Bu yolun arifləri keçirməzlər meta’ı,
Şöylə üryan gederür, cəhanı yeğmayə verdük.

Küfr ile iman dəxi hicab imiş bu yolda,
Səfalaşduq küfr ilə, imam yəğmaye verdük.

Yüz bin yıllıq fikrilə henuz quşlıq olmadın,
Keçdük bitməz sağmcdan, gümanı yeğmayə verdük.

Payanlu dövri zəman necə əgləsün Yunusı?
Payansuz dövrə irdük, dövranı yəğmaye verdük.
Yunus Əmrə. Divan (Fateh nüsxəsi)