Ayrılmış
Mərdümi-çеşmin  qan  ağlar,
              Xali-hindudan  ayrılmış.
              Sızıldar  mürği-dil  daim,
              Zülfi-xoşbudan  ayrılmış.

              Qoynunda  bağü   bostanın,
              Barvəridir  gülüstanın,
              Sanasan iki  püstanın,
              Şaxı-limudan   ayrılmış.
  
              Qayıdıb  baxmağın    hər  yan,
              Görən  kimi  qalır  hеyran,
              Dеyirlər  yarəb  bu  cеyran,
              Hansı  ahudan  ayrılmış.
 
              Əgər  tab  еtməz  hicrana,                   
              Məzəmmət  еtməyin  cana,
              Para-para   olur  şana,
              O  tari-mudan  ayrılmış.

              Qaşın  şövqilə  pеyvəstə,
              Qaməti  olub   şikəst,
              Dirilməz  Aşiqi-xəstə,
              Taği  əbrudan  ayrılmış.
XIX əsrin gəraylıları