Kərəmdi əql Sahibi, sevgi-gümana dəlidir
Nə gözəl deyib Əliağa, Vahid sanma dəlidir, 
Demə Məcnuna dəli, bəlkədə Leyla dəlidir. 

Hər yoldan ötən gözələ olur söz dəli-Məcnun, 
Gedənə daş atır, bu dəli göz-qara dəlidir. 

Sorma kimdi Füzuli, Nəsimi cahilə sirrdir, 
Aşiqin özü yox, Məşuq eşq qanana dəlidir. 

Niyyəti safdır Yusifin çün sevəni Sübhandır, 
Kimdi naz-gümani? Həsrəti, Züleyxa dəlidir. 

Əməli mükəmməl əsər, gəzir cümlə-cahani, 
Gözəl cani əsir, Yaradan Canana dəlidir? 

Surəti bəniz gülə Heyranə, qoxusu Lalə, 
Nurdu ağ sifəti, boyanıb al-qana dəlidir. 

Fərhadın Əli sehr gözləri, görər tək Gözəli, 
Şirini sevər göz eylər, Nurlu Aya dəlidir. 

Əsli olan rəngü-bənzəri, əqli-huşu olmaz, 
Kərəmdi əql Sahibi, sevgi-gümana dəlidir! 

Sevdiyim o Xəyalə bənzəri yox, əsrarəngiz, 
Nərgiz ətri bürüyüb Ruhimi, Yara dəlidir! 

Güli-qönçə Raufa doğma, bir özgə Mənadı, 
Tazədi cahan-Həsrət, hər an Zamana dəlidir!
Qəzəllər