"Əkinçi", 20 oktyabr 1875, №7/Daxiliyyə
Balıq suya qərq olan kimi insan havaya qərq olub onun içində zindəganlıq
edir. Hava insanın nəfəs almağına lazımdır. Əgərçi hava yüngül olduğuna onu
görmək məqdur deyil, amma insan bir gün bir gecədə ol qədər nəfəsin alır ki, onun
ağzına bir putacan hava daxil olur. Belə olan surətdə havanın yaxşı və yaman
olmağını yoxlamaq hər kəs üçün lazımdır. Necə ki şəfa axtaran xəstə ya salamatlıq
istəyən kəs həmişə öz xörəyini yoxlayır, həmçinin gərək havanı da yoxlasın. Ona
binaən ki, biz udduğumuz havanın qədəri yediyimiz xörəyin qədərindən ziyadə
olduğuna xörək yaxşı da olsa, yaman hava insanı fövtə verir.

Biz havanı görmədiyimizə onun bizə xörək olmağından qafil olub onun
yaxşı və yamanlığına məhəl qoymuruq. Amma elmi-təbiiyyə aşkar edib ki, insana
düçar olan naxoşluqların çoxu hava yaman olmağındandır. Pəs insan özünü
yanğından və qeyri bəlalardan saxlayan kimi havadan da saxlamaq vacibdir.

Hava bir neçə tövr ilə natəmiz və yaman olur. Məsələn, insan və heyvanat
nəfəsin almaqdan ya yer üzündə olan şeylər iyiyib, çürüyüb havaya qarışmaqdan
xarab olur.

Əkinçi qəzetindəki daxiliyyələr