"Əkinçi", 20 oktyabr 1875, №7/İndi iyimiş su havanı xarab etməkdən danışaq
Bizim Qafqaz vilayətinin əkin və ziraəti min il bundan əqdəm olan kimi
olur. Keçən zəmanədə insan köçəri olduğuna, yəni onun yeri çox olmağa binaən o
yerləri yaxşılandırmağa səy etməyib bir yeri əkmək məqdur olanda onu əkib, əkini
biçib, götürüb qeyri yerə gedibdir. Həmçinin indi bizim əkinçilər bir yeri əkmək
məqdur olanda əkirlər, amma olmayanda oturub zəmanədən dad edirlər. Məsələn,
çaylar daşmayanda onların kənarlarında sakin olanlar susuzluq çəkirlər. Amma
onlar daşanda tamam yerlərin suya qərq edib sonra quruyan yerləri əkirlər ya axar
suyu olanlar onilə əkini suluyub, yəni əkini suya qərq edib suyu əkinin, məsələn,
çəltiyin içində ol qədər saxlayırlar ki, özü qurusun. Belə olan surətdə su bir yerdə
dayanıb durduğuna iyiyir və onun iyi havaya qarışıb onu xarab edir və bu xarab
olmuş hava bizim ağzımıza daxil olub zəhər kimi bədənimizi zəhərləyir.

Bu səbəblərə binaən yayda, yəni çox isti olan zaman hər tərəfdən gələn
titrədib qızdıranların və yatalaq, ishal, yel və qeyri naxoşluqlardan xəstə olanların
ahü naləsi tamam vilayətimizi basır.

Ey məzkur naxoşluqlardan xəstə olan kəs, sənin nalə çəkməyindən nə hasil?
Sən öz haqqında cəbr edib özünü naxoş etməkdən masəva tamam vilayətin
havasını xarab edib xalqı xəstə etmisən. Nalə çəkmək əvəzində naxoşluğun
səbəblərini fikir elə və əkin yerini ya əkini suluyanda tənbəllik etməyib ol yerin
ayağından bir arx qazıb ol suyu genə aparıb çaya tök ki, axar su ol suyu axıdıb, onu
iyiməkdən mühafizət edib, həmi səni, həmi xalqı zikr olan naxoşluqlardan xilas
etsin.

Əkinçi qəzeti