Nýja testamenti Odds Gottskálkssonar/S. Páls pistill til Títum


Fyrsti kapítuli
Páll, þjón Guðs, en postuli Jesú Kristi til að predika trúna Guðs útvaldra og
viðurkenning sannleiksins sem til mildileiksins leiðir upp á von eilífs lífs,
hverja til sagt hefir sá ekkert lýgur, Guð, fyrir ævinlegar aldir, en
opinberað hefur í sinni tíð sín orð fyrir þá predikan sem mér er til trúuð
eftir bífalan Guðs, vors lausnara. Títo, mínum réttilegum syni, eftir beggja
vorra trú. Náð, miskunn, friður af Guði föður og Drottni Jesú Kristo, vorum
frelsara. Vegna þess lét eg þig eftir í Krít það þú skyldir bæta um það hvað
brest hafði og öldungana niður setja um borgirnar svo sem eg bífalaða þér. Svo
það ef nokkur er óstraffanlegur einnrar kvinnu eiginmaður, hver eð trúlynd
börn hefir, eigi orðræmdir það þeir sé ofeyðslumenn eður óhlýðugir. Því að
biskupi byrjar að vera óstraffanlegum svo sem Guðs tilsjónarmanni, eigi
einsinnaður, eigi reiðinn, enginn vínsvelgur, eigi baráttusamur, eigi neins
skemmilegs ávinnings gírugur, heldur gestrisinn, góðlyndur, skírlífur,
réttferðugur, guðrækinn, hreinlífur, sá sem fastheldinn er þess orðs sem
sannarlegur lærdómur er og sá aðra kann læra svo að hann sé máttugur til á að
minna fyrir heilsusamlegan lærdóm og að straffa þá sem á móti mæla.

Því að þar eru margir kargir hégómaþvættarar og villumenn, einna mest út af
umskurninni, á hverjum vér hljótum munninn til að byrgja, hverjir nálega öllum
húsum umvelta og kenna það sem ekki hæfir fyrir skemmilegs ávinnings sakir.
Nokkur út af þeim, sjálfra þeirra spámaður, sagði: Krítarmenn eru jafnlega
lygigjarnir, ill kvikindi og letisamir magar. Þessi vitnisburður er sannur,
hvers vegna þú straffa þá snarplega upp á það þeir sé heilbrigðir í trúnni og
gef öngvar gætur að þeim gyðingslegum ævintýrum og mannaboðorðum sem í burt
snúa frá sannleiknum. Hreinum eru allir hlutir hreinir, en saurugum og
vantrúuðum er ekkert hreint, heldur eru saurug þeirra hugskot og samviska.
Þeir segjast þekkja Guð, en með verkunum afneita þeir því að því þeir eru
bölvanlegir og vantrúaðir og til allra góðra verka ótérugir.

Annar kapítuli
En þú tala svo sem það hæfir heilsusamlegum lærdómi. Öldruðum það þeir sé
skírlífir, heiðarlegir, hæfilátir, heilbrigðir í trúnni, í kærleikanum, í
þolinmæðinni. Líka einninn rosknum konum að þær hegði sér sem guðræknum hæfir,
ekki lastanarsamar, ekki vínsvelgjur, góðar lærimæður, að þær læri ungar konur
hæfilátar að vera og það að þær hafi kæra sína bændur og elski sín börn, sé
skírlífar, hreinferðugar, umsjónasamar, góðlyndar, sínum bændum undirgefnar
upp á það Guðs orð verði ekki lastað. Slíkt líka áminn ungmennin það þeir sé
skírlífir.

En alla vega set þig sjálfan til fyrirmyndar góðra verka með ómenguðum
lærdómi, með stöðuglyndi, með heilsusamlegu og óstraffanlegu orði upp á það
mótstandarinn óvirðist og ekkert hafi það hann kunni vont frá oss að segja.
Þjónustumönnunum það þeir sé sínum drottnum undirgefnir og í öllu viljugir,
veri eigi svörugir, eigi ótrúir, heldur sýni allan góðan trúnað svo að þeir
prýði lærdóm Guðs, vors lausnara, í öllum greinum.

Því að heilsusamleg náð Guðs er auglýst öllum mönnum og lærir oss það vér
skulum afneita óguðlegu athæfi og veraldlegum girndum og lifa sparlega,
réttferðuglega og guðlega í þessum heimi og vakta upp á þá sæluvon og
dýrðarinnar auglýsing hins mikla Guðs og vors lausnara Jesú Kristi sem sjálfan
sig hefir gefið út fyrir oss upp á það hann endurleysti oss í frá öllu
óréttlæti og hreinsaði sér sjálfum fólk til eignar það kostgæfið væri til
góðra verka. Þetta tala þú og áminn * og straffa með allri alvöru. Lát öngvan
mega forsmá þig.

Þriðji kapítuli
Áminn þá það þeir sé höfðingjunum og valdsstéttunum undirgefnir og hlýðugir
til allra góðra verka reiðubúnir, öngvan lastandi, eigi deilugjarna, heldur
veri hæverskir, auðsýnandi alla hógværi við hvern mann. Því að vér vorum
forðum daga gálausir, óhlýðugir, ófyrirlátsamir, þjónandi girndum og
margvíslegum lostasemdum, gengum í illsku og öfundskap og hötuðum hver annan
innbyrðis.

En þá er birtist góðgirnd og mannljúflegleiki Guðs, vors lausnara, eigi fyrir
réttlætisverkanna sakir sem vér höfðum gjört, heldur eftir sinni miskunnsemi,
frelsaði hann oss fyrir þann endurfæðingar vatssá og nýjung heilags anda,
hverjum hann hefir yfirgnæfanlega úthellt yfir oss fyrir Jesúm Kristum, vorn
lausnara, svo að vér, réttlættir fyrir sjálfs hans náð, værum erfingjar eilífs
lífs eftir voninni.* Þessi ræða er sönn og trúanleg.

Þetta vil eg þú kennir svo sem það staðfast sé svo að þeir sem trúaðir eru
vorðnir, kostgæfist í góðum verkum fordildarlegir að vera. Þetta er gott og
mönnum nytsamlegt. En fávíslegar spurningar og ættarþulur, þráttanir og
laganna deilur forðast þú. Því að þær eru óþarfar og fáfengar. Fordæðumann
eftir eina og aðra áminning flý þú. Og vit það, sá er umsnúinn sem þess konar
er og synd drýgir svo sem að sá sig sjálfan fordæmir.

Nær eg sendi Arteman elligar Týkikon til þín, þá skunda þú sem skjótast að
koma til mín til Nikapólim því að þar hefi eg ásett í vetur að vera. Senam
lögvitring og Apollon af stað send með athygli svo að þá bresti ekkert. Lát þá
einninn læra í góðum verkum fordildarlegir að vera þar þörf gjörist svo að
þeir sé ekki ávaxtanarlausir. Þér heilsa allir þeir með mér eru. Heilsa þú
öllum þeim oss elska í trúnni. Náðin sé með yður öllum. Amen.

Skrifaður frá Nikópóli í Makedónía.