Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Kímnisögur/Kennivaldið í Holti
Einu sinni átti presturinn í Holti undir Eyjafjöllum að halda líkræðu eftir velmetinn bónda úr sókn sinni sem Tómas hét. Það orð lék á að prestinum þækti góður sopinn og varaðist ekki ævinlega að taka sér neðan í því áður en hann byrjaði embættisverk. Þegar hann átti að mæla eftir bóndann stóð svo á presti að hann var í meira lagi blekaður. Þegar búinn var sálmurinn fyrir gekk hann að líkkistunni, en þó vafðist heldur fyrir honum að byrja ræðuna. Standa þá líkmennirnir upp, taka kistuna og ætla að bera hana út, en í því byrjar prestur og segir: „Ef keisarinn í Róm, kóngurinn í Danmörku, kammerráðið í Vatnsdal og kennivaldið í Holti eru ekki túskildingsvirði þá svei öllu saman, og berið þið nú hann gamla Tómas til síns síðasta hvíldarstaðar,“ því presturinn sá hvort sem var að líkmennirnir mundu ekki ætla að bíða eftir lengri ræðu.