Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Draugasögur
Draugasögur eru þær sem af draugum ganga eða hafa gengið, en draugar eru dauðir menn er trúað hefur verið að væri á reiki eftir að þeir eru dauðir eða grafnir. Munnmælasögur um drauga skiptast eftir eðli sínu í tvo aðalflokka og eru í fyrra flokki sögur um afturgöngur er annaðhvort af sjálfsdáðum eða einhverri annari ástæðu, manna tilverknaði nokkrum eða slíku, eru á reiki eftir dauðann, en í hinum síðara flokki eru sögur um uppvakninga sem þá eru um leið sendingar. Eru það nálega ávallt dauðir menn sem aðrir vekja upp í lifandi lífi með töfrum til að hafa þá sér til ýmsrar þjónustu. Vart kemur nokkur sú draugasaga fyrir að ekki eigi hún heima í öðrum hvorum þessara flokka og því þykir réttast að fylgja þessari flokkaskipan í sögum þeim sem hér koma á eftir. En þótt þetta séu aðalflokkarnir þykir ekki illa hlýða að bæta enn við þriðja flokkinum og eru það sögur um fylgjur því þær hafa nokkuð sérstakan blæ á sér þó einnig megi vel hlýða að láta slíkar sögur fylgja öðrum hvorum hinna fyrrnefndu flokka eftir efninu.

Afturgöngur

Um útburði

Eðli drauga, vökumenn og útburðir

Um nýdauða menn

Voveiflega dánir menn segja til sín

Dauðir menn kvarta yfir meðferðinni

Draugar herma loforð á lifendur

Dauðir menn hatast við lifendur

Fépúkar

Fólgið fé

Ástir og hatur drauga

Þrjár draugasögur

Aðrar draugasögur

Uppvakningar eða sendingar

Fylgjur

Hamaskipti 
 Dalakúturinn

Mannafylgjur og aðsóknir

Dauðra manna vofur

Ættardraugar, Mórar og Skottur

Bæjardraugar