Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Galdrasögur/Fúsi kveður fyrir hjónaskálum
Til brúðguma:

Þú sem að gafst oss þessa skál
þinn bið ég drottinn veri;
kvinnunnar hressist sinni og sál
svo að hún ávöxt beri.

Hæstu heimsgleði hafa mátt,
hennar við nárann dúsa;
haf þú í minni hvörja nátt
hann Leirulækjar-Fúsa.

Í öðru brúðkaupi fyrir hjónaskál:

Brúðhjónanna bolli
berst að höndum mér,
í tízkunni ég tolli
og tala svo sem ber:
Ávaxtist sem önd í mó
eða grásleppa í sjó.
Hér á enda hnoða ég ró,
haldið þið piltar við.

Enn fyrir skálum í enu þriðja brúðkaupi:

Ykkur er skylt ég óski góðs,
ekki er mér það bannað:
Eftir staupa fylli flóðs
farið þið hvört á annað.