Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Kímnisögur/Ævilok Brúnku
Eitt sinn gerði ofsalegt vestanveður. Voru þá Bakkabræður hræddastir um að hún Brúnka mundi fjúka, en um bátinn sinn hugsuðu þeir ekki. Settu þeir þá sig á hana Brúnku og grjótbáru hana alla. Þegar veðrinu slotaði fóru þeir að vitja um hana Brúnku; var hún þá dauð undir grjótfarginu. Þegar þeir þar næst ætluðu til að taka og róa, þá er báturinn fokinn og brotinn. Misstu þeir þannig Brúnku og bátinn í sama ofviðrinu.