Heimskringla/Haralds saga Sigurðarsonar/32
Haraldur konungur Sigurðarson tók konungdóm yfir öllum Noregi eftir andlát Magnúss konungs Ólafssonar. En er hann hafði ráðið Noregi einn vetur og er að vori kom þá bauð hann leiðangri út af öllu landi, hálfum almenningi að liði og skipum, og hélt suður til Jótlands. Hann herjaði um sumarið víða og brenndi og lagði í Goðnarfjörð.

Þá orti Haraldur konungur þetta:

Látum vér, meðan lirlar
líneik veri sínum,
Gerðr, í Goðnarfirði,
galdrs, akkeri halda.

Þá mælti hann til Þjóðólfs skálds, bað hann þar við yrkja.

Hann kvað:

Sumar annað skal sunnar,
segi eg eina spá, fleini,
vér aukum kaf króki,
kaldnefr furu halda.

Til þess vísar Bölverkur í sinni drápu að Haraldur fór hið næsta sumar eftir andlát Magnúss konungs til Danmerkur:

Leiðangr bjóstu af láði,
lögr gekk um skip, fögru,
gjálfrstóðum reistu græði
glæstum, ár hið næsta.
Skokkr lá dýr á dökkri,
Danir váru þá, báru,
skeiðr sá her fyr hauðri
hlaðnar, illa staðnir.

Þá brenndu þeir bæ Þorkels geysu. Hann var höfðingi mikill. Voru þá leiddar dætur hans bundnar til skipa. Þær höfðu gert spott mikið áður um veturinn, um það að Haraldur konungur mundi fara til Danmerkur með herskipum. Þær skáru úr osti akkeri og sögðu að slík mundu vel mega halda skipum Noregskonungs.

Þá var þetta kveðið:

Skáru jast úr osti
eybaugs Dana meyjar,
það angraði þengil,
þing, akkerishringa.
Nú sér mörg í morgun
mær, hlær að því færi,
ernan krók úr járni
allvalds skipum halda.

Svo segja menn að njósnarmaður mælti, sá er séð hafði flota Haralds konungs, við dætur Þorkels geysu: „Það sögðuð þér Geysudætur að Haraldur mundi eigi koma til Danmarkar.“

Dótta svaraði: „Svo var í gjárna.“

Þorkell leysti út dætur sínar með ógrynni fjár.

Svo segir Grani:

Lét aldregi úti
ósvífr Kraka drífu
Hlökk í harða þjokkum
Hornskógi brá þorna.
Fila drottinn rak flótta
fjanda grams til strandar.
Auð varð út að reiða
allskjótt faðir Dóttu.

Haraldur konungur herjaði allt þetta sumar Danaveldi og fékk ógrynni fjár en ekki varð hann ílendur á því sumri í Danmörk, fór aftur um haustið til Noregs og var þar um veturinn.