Hatturinn
Ég fylgdi stúlkunni heim, og hún bjó bakdyramegin. Annað meira eða merkilegra var það nú  ekki.
Verið þér sælir, og þakka yður kærlega fyrir fylgdina, sagði hún.
Sælar, sagði ég.
Hatturinn yðar!
Hann hefur gott af því, sagði ég, og hélt áfram að kveðja stúlkuna.