Nýja testamenti Odds Gottskálkssonar/Annar s. Páls pistill til Tímóteo


Fyrsti kapítuli
Páll postuli Jesú Kristi fyrir Guðs vilja að predika fyrirheitið lífsins í
Kristo Jesú.

Mínum elskulega syni, Tímóteo.

Náð, miskunn, friður af Guði föður og Kristo Jesú, vorum Drottni.

Eg þakka Guði, þeim eg þjóna í frá langfeðgum mínum í hreinnri samvisku, það
eg óaflátanlega minnunst þín í mínum bænum dag og nótt og það mig forlengir
eftir þig að sjá (nær eg hugleiði þín tárföll) upp á það eg uppfylltist
fögnuði, íhugandi þá flekklausa trú sem í þér er og áður fyrri byggði
með þinni ömmu, Laide, og með þinni móður, Evnike, eg em þess fullviss það
einninn með þér.

Hvar fyrir eg áminni þig það þú uppvekir þá Guðs gjöf, sem í þér er, fyrir
upplegging minna handa. Því að Guð hefir ekki gefið oss hræðslunnar anda,
heldur sannleiksins og kærleiksins og bindindis. Fyrir því skammast þín ekki
vors Drottins vitnisburðar né míns, hans bandingja, heldur meðþolugur vert
evangelio svo sem að eg eftir Guðs krafti þeim oss hefir hjálplega gjört og
kallað með heilagri kallan, ekki eftir vorum verkum, heldur eftir sinni
fyrirhyggju og náð, hver oss er gefin í Kristo Jesú fyrir ver en nú opinberuð
fyrir auglýsing vors lausnara, Jesú Kristi, sá sem dauðann hefir af skafið, en
lífið og ódauðleikinn í ljós leitt fyrir evangelium, í hvert eg em settur
predikari, postuli, lærari heiðinna þjóða, hvers vegna er eg líð þetta. En eg
skömmunst mín þess ekki því að eg veit á hvern eg trúi og em fullviss það hann
kann það að varðveita hvað mér er tiltrúað allt til hins sama dags.

Hegða þér eftir fyrirmynd þeirra heilsusamlegra orða sem þú hefir heyrt af mér
út af trúnni og kærleiknum í Kristo Jesú. Það hið góða sem þér er tiltrúað,
það varðveit fyrir heilagan anda sem í oss byggir. Því að þú veist það þeir
hafa allir frásnúist mér sem í Asía eru, meðal hverra er Fýgelus og
Hermogenes. Drottinn gefi miskunn heimkynni Ónesifori því að hann hefir
oftsinnis mig endurnært, og af minni járnviðju hefir hann ekki sér feilað,
heldur þá hann var í Róm, leitaði hann mín sem innilegast og fann mig. Herrann
gefi honum það hann finni miskunn hjá Drottni á þeim degi. Og í hversu mörgu
hann hefir mér þjónustu veitt til Efeso, það veist þú allra best.

Annar kapítuli
Svo styrk þig nú, son minn, í náðinni sem er fyrir Kristum Jesúm. Og í því sem
þú hefir af mér heyrt fyrir marga vitnisburða, bífala það trúuðum mönnum, þeim
sem tilhæfilegir eru að læra aðra. En þú vert herkinn sem góður kappi Jesú
Kristi. Enginn stríðsmanna samblandar sig neinum næringarafla upp á það hann
þókknist þeim hinum sama sem meðtók hann. Og þótt nokkur berjist, verður hann
ekki jafnsnart kórónaður nema hann berjist réttlega. En sá akurkallinn, sem
akurinn erjar, skal fyrstur neyta af ávextinum. Merk hvað eg segi. En Drottinn
mun gefa þér skilning í öllum hlutum.

Haf í minni Jesúm Kristum, hver upp aftur er risinn í frá dauðum út af sæði
Davíðs eftir mínu evangelio, yfir hverju eg kveljunst allt til bandanna sem
illvirki. En Guðs orð eru ekki bundin. Fyrir því allt hvað eg þoli, það er
sakir útvaldra upp á það þeir öðlist einninn hjálpræðið í Kristo Jesú með
eilífri dýrð.

Þetta er sannarlega satt: Því ef vér deyjum með, þá munu vér með lifa. Þolu
vér, svo munu vér með ríkja. Ef vér afneitum, þá mun hann einninn afneita oss.
Trúum vér ekki, þá blífur hann þó trúfastur því hann kann ekki sér sjálfum að
afneita. Þetta áminn þú og vitna fyrir Drottni það þeir hafi ekkert
orðgjálfur, hvert öngu neytt er nema til fráhverfingar þeim sem til heyra.

Kostgæf að auðsýna þig Guði réttlegan og óstraffanlegan verkmann, sá er rétt í
sundur klýfur orðið sannleiksins. Fáfengilegt hégómahjal flý þú því að það
styrkir mikið til óguðlegs athæfis, og þeirra orð þá eta um sig líka sem annar
krabbi, meðal hverra er Hýmeneus og Fíletus, hverjir sannleiknum hafa
frávillst, segjandi upprisuna skeðna vera og hafa svo sumra trú umsnúið.

En styrk Guðs grundvallan stendur stöðug, hafandi þetta merki það Drottinn
kenni þá sem að hans eru og að hver sá fráskiljist ranglætinu sem
ákallar nafn Kristi. En í stóru húsi eru ekki alleinasta kerin af gulli og
silfri, heldur einninn af tré og leiri, sum til heiðurs, sum til vanæru. Og ef
að nokkur hreinsar sig í frá þvílíkum, sá man vera heilagt ker húsherranum til
heiðurs hantéranda og til alls góðs verks reiðubúið.

Flý þú girndir æskunnar, en eftir fylg réttlætinu, trúnni, kærleiknum,
friðinum með þeim öllum sem ákalla Drottin af hreinu hjarta. En fávíslegar og
vanvirðilegar spurningar flý þú því að þú veist að þær ala þráttanir. En
þjónustumanni Drottins tilheyrir ekki að þrátta, heldur vingjarnlegum að vera
við alla og kenningasömum, sá er vonda umliðið getur með hógværi og straffa þá
sem þrálátir eru ef að Guð gæfi þeim eitthvað sinn yfirbót sannleikinn að
viðurkenna og endurvitkaðir verða úr djöfulsins snöru, af þeirri þeir
herleiddir eru til hans vilja.

Þriðji kapítuli
En það skaltu vita það á síðustum dögum tilstanda háskasamlegar tíðir. Því að
þeir menn munu verða sem eru sérgóðir, ágjarnir, mikillátir, dramblátir,
háðgjarnir, foreldrunum óhlýðugir, óþakklátir, óguðlegir, óhýrlegir,
ófriðsamir, spélnir, lostasamir, manndyggðarlausir, svikulir, illúðlegir,
hrokafullir, þeir eð meir elska munaðlífi en Guð, hverjir eð hafa yfirlit
guðlegs athæfis, en þess krafti afneita þeir. Forðast þú slíka. Af þessum eru
og þeir sem læðast hér og hvar í húsum og að herfangi leiða kvendiskornin,
hlaðnar af syndum og með margvíslegar girndir fjatraðar eru, lærandi jafnlega,
en geta þó aldregi til sannleiksins viðurkenningar komist.

Eins álíka sem þeir Jannes og Jambres mótstóðu Moyses, svo mótstanda þessir
einninn sannleiknum, eru menn fordjarfaðs hugskots, torveldir til trúarinnar
og komast eigi framar áleiðis. Því að þeirra fíflska mun augljós verða hverjum
manni líka sem einninn það hinna var. En þú hefir reynt minn lærdóm,
minn vana, mína fyrirætlan, mína trú, mitt langlundargeð, minn kærleika, mína
þolinmæði, mínar ofsóknir, mínar hrakningar, þær eð mér tilféllu í Antiokkia,
í Íkonía, í Ístran, hverja ofsókn eg leið þar og út af öllum hefir Drottinn
mig frelsað. Og allir þeir sem guðlega vilja lifa í Kristo Jesú, þeir hljóta
ofsókn að líða. En hinir vondu menn og svikarar framleiðast æ til hins verra
því að þeir villa og verða villtir.

En þú, staðnæmst í því sem þú hefir lært og þér er til trúað af því þú veist
af hverjum þú hefir lært. Með því þér er kunnug heilög ritning allt í frá
barndómi, getur þú sjálfur leiðrétt fyrir þér til hjálpræðisins fyrir trúna á
Jesúm Kristum. Því að öll ritning, guðdómlega innblásin, er nytsamleg til
lærdóms, til umvandanar, til betrunar, til leiðréttingar í réttlætinu svo að
Guðs maður sé algjör, til alls góðs verks hæfilegur.

Fjórði kapítuli
Svo vitna eg nú fyrir Guði og Drottni Jesú Kristo, sá sem að koma skal til að
dæma lifendur og dauða með sinni auglýsing og sínu ríki. Predika þú orðið,
halt að hvort það sker í haglegan tíma eða óhaglegan. Straffa, ógna, áminn með
allri þolinmæði og kenningu. Því að sá tími mun koma það þeir munu ekki umlíða
heilsusamlegan lærdóm, heldur munu þeir eftir sínum eiginlegum fýsnum
samanhrúga sér sjálfum lærendur eftir því þeim eyrun klæja og munu eyrunum í
frá sannleiknum venda og sér snúa til lygi. En þú, vert skírlífur og herkinn í
hrakningunum, gjör verk guðsspjalllegs predikara og útlykta þitt embætti
virðulega.

Því að eg verð snart fórnfærður, og tími minnar burtfarar til stendur. Eg hefi
góða hildi háið, eg hefi hlaupið fullkomnað, eg hefi trúna geymt. Og nú héðan
í frá er mér til lögð kóróna réttlætisins sem að Drottinn, hinn réttláti
dómari, mun mér á þeim degi gefa. En eigi alleinasta mér, heldur
jafnvel öllum þeim sem hans tilkomu elska. Legg kapp á að koma til mín sem
skjótast.

Því að Demas hefir mig yfirgefið, elskandi þennan heim, og er burt farinn til
Tessaloniam, Kreskens í Galatiam, Títus í Dalmatiam, Lúkas er einn saman hjá
mér. Markús tak til þín og haf með þér því að hann er mér nytsamlegur til
þjónustu. Týkikon hefi eg til Efeso sent. Þann möttul, sem eg lét eftir til
Tróada hjá Karpo, haf með nær þú kemur og svo bækurnar, en einkum það
bókfelli. Alexander járnsmiður hefir auðsýnt mér margt vont. Drottinn ömbuni
honum eftir sínum verkum, fyrir hverjum vakta þú þig einninn því að hann hefir
mjög í móti staðið vorum orðum.

Í mínu fyrsta forsvari stóð enginn hjá mér, heldur yfirgáfu þeir mig allir. En
eigi sé þeim það til átölu því Drottinn stóð hjá mér og styrkti mig upp á það
sú predikan fyrir mig staðfestuð yrði svo að það allir heiðingjar heyrðu. Og
eg em frelsaður af gini leónsins. En Drottinn mun frelsa mig af öllu illu og
hjálpa til síns himneska ríkis, hverjum að sé dýrð um aldur og ævi. Amen.

Heilsa þú Priskan og Akvílam og heimkynni Ónesifori. Erastus bleif til
Korintíu, en Trófínon lét eg eftir til Míleto sjúkan. Haf kapp á það þú komir
til mín fyrir veturinn. Þér heilsa Evbúlus og Púd
allir bræður. Drottinn Jesús Kristus sé með þínum anda. Náðin sé með þér.
Amen.

Hinn annar pistill til Tímóteo skrifaður í frá Róm þá er S. Páll var í annað
sinn hafður fyrir keisarann Nero.