Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Goðfræðisögur/Jóla- og nýjársgleðir álfa (inngangur)
Einna mest ber á álfum um jólaleytið og nýjárið og virðist fleira en eitt bera til þess. Bæði er skemmtanatími þeirra mestur um það leyti ársins þó einnig finnist dæmi til þess að þeir haldi bæði til páska og sumardaginn fyrsta; en um jólin hafa þeir samsæti og veizlur, hljóðfæraslátt og dansferð ýmist í mannahíbýlum eða í álfabyggðum, og þar að auki halda þeir fardaga sína um nýjárið og var þá ávallt nokkuð um  dýrðir fyrir þeim, og er einkum sagt að þeir hafi farið á nýjársnótt úr einum stað í annan vistferlum og búferlum. Því var sú venja hér lengi höfð að konur og húsmæður létu ljós loga í hverju horni og hverju húsi á bæ sínum svo hvergi bæri skugga á alla nóttina. Allar dyr áttu að standa opnar upp á gátt og allt að vera sópað og hreint svo hvergi sæi sorp né duft í krók eða kima. Síðan skyldi kona eða húsmóðir sjálf ganga til og frá um allan bæinn og segja: „Veri þeir sem vera vilja,“ eða „komi þeir sem koma vilja, fari þeir sem fara vilja, mér og mínum að meinalausu.“

 Una álfkona
 Úlfhildur álfkona
 Hildur álfadrottning
 Snotra
 Tekannan
 Vinnumaðurinn og sæfólkið
 Jólanóttin
 Álfarnir og Helga bóndadóttir
 Álfadans á nýjársnótt
 Krossgötur
 Systurnar og álfafólkið
 Álfarnir á nýjársdagskvöld
 Fardagar álfa
 Flutningur álfa og helgihald
 Flutningurinn
 Til að ráða álfafólk
 Snotra álfkona
 Álfadrottning í álögum
 Huldukonan mállausa
 Húsfreyjan á Yztugrund
 Bóthildur drottning
 Álfasíki
 Álfarnir hjá Staðarhóli
 Tíu menn fara í jólaboð
 Huldufólki boðið heima
 Hátíðamessur álfa
 Jólanótt í Kasthvammi
 Kasthvammur í Laxárdal
 Geirlaugar saga
 Hegnt fyrir forvitni
 Stúlkan í Hvannstóði
 Tvær jólanætur
 Jólanótt á Reyðarvatni
 Sakamaðurinn og huldufólkið
 „Seinast mun ég flotinu neita“
 Huldufólkið í Nesjum
 Álfaskartið
 Huldufólk á gamlaárskvöld
 Huldufólksdansinn
 Álfar á jólanótt
 Álfafólkið í Loðmundarfirði
 Álfarnir í Drangey
 Solveig á Sauðanesi og Álfafólkið
 Sýslumaður í álfheimum