Nýja testamenti Odds Gottskálkssonar/Formáli yfir annan S. Páls pistil til þeirra í Korintíu
Í þeim hinum fyrra pistli hefir hinn heilagi Páll harðlega straffað þá í
Korintíu í mörgum greinum, hellandi snörpu víni í benjarnar og hræðandi þá
svo. En nú sem einum postula og huggunarsamlegum predikara ber að vera,
viðréttandi hinar bljúgu og skelfdu samviskur framar en hrellandi. Fyrir því
prísar hann þá nú aftur í þessum pistli, hellandi svo viðsmjörvi í sárin,
tjáandi sig þeim næsta vingjarnlegan og bjóðandi þeim að meðtaka hinn synduga
aftur meður kærleika.

Í hinum fyrsta og öðrum kapítula auglýsir hann sinn kærleika viður þá, hversu
að hann hefir alla hluti sagt, gjört og liðið þeim til nytsemdar og
heilsugjafar svo að þeir mættu því heldur alls hins besta til hans vænta.

Eftir það prísar hann guðsspjalllegt embætti, hvert að sé hið allra hæðsta og
hugganarsamlegasta verk samviskunum til nytsemdar og hjálpræðis, og útvísar að
það sama sé öllu betra en lögmálsins embætti og það verði og ofsóknum sókt, en
ávaxtist þó hjá trúuðum og afli fyrir krossburðinn von eilífrar dýrðar. En
jafnframt þessu öllu afstingur hann þá falspostula, þeir eð lögmálið harðlega
hnúðu fram í gegn Guðs evangelio, hverjir ekki utan augsýnisheilagleik (það er
hræsni) boðuðu og létu hinar innri skammir vantrúarinnar kyrrar vera. Þetta
gjörir hann nú í hinum þriðja, fjórða og fimmta kapítula.

Í hinum sétta og sjöunda áminnir hann þá það þeir eftirfylgi slíkri predikan
með verkum og líðingu og lyktar það meður þeirra lofsögn upp á það að
hann hvetji þá svo til meiri ákefðar.

Í átta og níunda áminnir hann þá það þeir veiti í þeirri dýrri tíð hjálp og
stuðning þeim heilögum sem til Jerúsalem höfðu í upphafi öll sín auðæfi
ofurgefið (Akt. iv. kapítu.).

Í hinum tíunda, ellefta og tólfta hefir hann að skaffa viður þá falspostula.

Í þrettánda heitir hann þeim harðindum sem syndgað höfðu og ekki betruðu sig.