Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Kreddur/Vísur um vindinn
1.
Á jólanótt ef blæs veður
andlát valdsmanna þá skeður;
aðra nótt ef verður vindur
vill gróður lítt gleðja kindur;
þriðju nótt ef veður þylja,
vill kónga við heiminn skilja;
fjórðu nótt ef fram gýs andi,
ferlegt hungur varð í landi.

2.
Fimmtu nótt ef fram hljóp þytur
fram sté margur í menntum vitur;
sjöttu nótt ef sendist bylur
sælu gæða jörð ei hylur;
sjöundu nótt með gust metur
meðalár var ei betur;
áttundu nótt ef gengur gola,
gamalmenni andlát þola;
níundu þá nótt vill blása
nóg mun landfarsótt rása.

3.
Tíundu nótt teikna stormar,
tjón á gripum ár það formar;
elleftu nótt ef varð glaður,
undri niður deyr fénaður;
tólftu nótt hvur tér með kvíða
takist stríð í löndum víða.