Á Sprengisandi
eftir Grím Thomsen

Ríðum, ríðum og rekum yfir sandinn, 
rennur sól á bak við Arnarfell, 
hér á reiki er margur óhreinn andinn, 
úr því fer að skyggja á jökulsvell; 
Drottinn leiði drösulinn minn, 
drjúgur verður síðasti áfanginn. 

Þey þey! þey þey! þaut í holti tófa, 
þurran vill hún blóði væta góm, 
eða líka einhver var að hóa 
undarlega digrum karlaróm; 
útilegumenn í Ódáðahraun 
eru kannski að smala fé á laun. 

Ríðum, ríðum, rekum yfir sandinn, 
rökkrið er að síga á Herðubreið, 
álfadrottning er að beisla gandinn, 
ekki er gott að verða á hennar leið; 
vænsta klárinn vildi ég gefa til 
að vera komin ofan í Kiðagil.

Ljóð