Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Goðfræðisögur/Kóngshöll á Tungudal
Á Stíflu í Fljótum er stór afdalur óbyggður sem heitir Tungudalur. Má ganga hann úr Stíflu inn í Unudal á Höfðaströnd. Nálægt vatninu á Tungudal er klöpp mikil eða borg sem heitir Kóngshöll; halda menn hún sé höfuðból huldufólksins á Tungudal. Hér um bil árið 1836 heyrði ég í Fljótum sögu eina sem ég nú er búinn að mestu að gleyma, en aðalatriðin voru þessi:

Kona hét Þóra; hún gekk, ekki fyrir svo löngu (c. 1810) fram Tungudal og ætlaði inn í Unudal. Þetta var um kvöldtíma í hjarni og tunglsljósi. Segir ekki af ferð hennar fyrr en hún kemur nálægt Kóngshöllinni; þá sá hún mikla höll og skrautlega. Sá hún þar inni fjölda fólks, alla skrautbúna, sem voru að dansleikum og fóru að bjóða henni í dansinn, og gat hún varla af sér staðizt freistni þessa, „en henni vildi það til allrar guðslukku að hún hafði með sér alsporaðan hund;“ hvort um lit hans er getið man ég ekki; annars hefði víst huldufólkið hyllað hana inn í höllina, en hundurinn varnaði því. En langa stund stóð hún eins og agndofa og horfði á dansinn. Loksins seint og síðarmeir hafði hún sig burt og komst um nóttina heim að Tungu með hundinum sínum.