Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Kreddur/Spákona mín
Maður tekur sauðarvölu og kastar henni á slétt borð eins og teningi og segir: „Segðu mér það spákona mín sem ég spyr þig að.“ Þá kemur spurningin og verður hún að vera svo löguð að valan þurfi ekki nema að segja já eða nei.

Þá heldur maður áfram og segir: „Ef þú segir mér satt skal ég gefa þér fríðan kóngsson, en ef þú lýgur skal ég brenna þig í eldinum á morgun“ – eða: „ef þú segir mér satt þá skal ég láta þig ofan í rjómabiðuna, en ef þú lýgur skal ég láta þig í keytukirnuna.“ Komi nú bungan upp á völunni þá þýðir það já, en komi holan upp neitar hún. Komi hliðarnar upp þá segir hún: „Þig varðar ei um það“ eða: „ég veit það ekki“.