Íslenzkar þjóðsögur og æfintýri/Draugasögur/Dapur er dauðinn kaldi
Fyrir tveimur árum drukknuðu margir menn af skipi milli lands og Eyja. Voru þeir úr Mýrdal og undan Eyjafjöllum, en ætluðu að róa í Eyjunum um vertíðina. Gjörði hvasst útsynningsél um kvöldið og þá hugðu menn þeir hefðu farizt. Um nóttina dreymdi kvenmann undan Fjöllunum að einn maðurinn kæmi til sín. Hann kvað:

„Mjög var órótt þá að dró nótt.
Dapur er dauðinn kaldi.
Mig þar að bar sem margur var
á lifandi manna landi.“