Nýja testamenti Odds Gottskálkssonar/Hinn fyrri s. Páls pistill til Tímóteo


Fyrsti kapítuli
Páll postuli Jesú Kristi eftir boðan Guðs, vors frelsara, og Drottins Jesú
Kristi, sá vor von er.

Tímóteo, mínum ástúðlegum syni í trúnni. Náð, miskunn, friður af Guði, vorum
föður og vorum Drottni Jesú Kristo. Svo sem að eg beidda þig það þú blifir til
Efeso meðan eg færa í Makedóníam og boðaðir það sumum það þeir ekkert annað
kenndu og gæfir öngvan gaum að þeim ævintýrum og ættartölusögum sem öngvan
enda taka, þær meir afla spurninga en betrunar til Guðs í trúnni. Því að
uppfylling boðorðsins er kærleikurinn af hreinu hjarta og af góðri samvisku og
af ómengaðri trú, í frá hverri sumir hafa villst og eru umsnúnir til ónýtrar
þvættunar, vilja vera ritningsmeistarar, skilja þó ekki hvað þeir segja eða
hvað þeir setja.

En vér vitum það lögmálið er gott fyrst nokkur tíðkar það réttlega, vitandi
það að hinum réttláta er ekkert lögmál sett, heldur ranglátum og óhlýðugum,
ómildum og syndurum, illhrifsingum og illskufullum, föðurdrápurum og
móðurbönum, mannslögurum, frillulífismönnum, þeim sem skömm drýgir með
karlmanni og þeim mönnum í burt stelur og ljúgurum, meinsærismönnum og svo það
hvað heilsusamlegum lærdómi mótstaðlegt er eftir dýrðlegu evangelion
hins sæla Guðs það mér tiltrúað er.

Og eg þakka vorum Drottni Kristo Jesú sem mig styrkvan gjörir og mig trúlyndan
aktað hefir, setjandi í þetta embætti sem eg var þó fyrr meir forsmánari,
ofsóknari og háðungarmaður. En mér er miskunnsemi yfirkomin því að það gjörða
eg af viskuleysi í vantrú. En náð vors Drottins er þess gnæfanlegri verið
fyrir trúna og þann kærleika sem að er í Kristo Jesú.

Því að það er vissileg sannindi og dýrmætt, verðugt orð það Kristus Jesús er
kominn í þennan heim synduga hjálplega að gjöra meðal hverra eg em hinn
fremsti. En mér er því miskunnsemi yfirkomin upp á það Kristus Jesús auðsýndi
á mér fyrstum alla þolinmæði þeim til eftirdæmis sem á hann skyldu trúa til
eilífs lífs. En Guði eilíflegum konungi, ódauðlegum og alleina vísum sé lof og
dýrð að eilífu. AMEN.

Þetta boðorð bífala eg þér, son minn, Tímóte, eftir hinum fyrri spádómum yfir
þér að þú fremjir í þeim góðan riddaraskap, hafandi trúna og góða samvisku,
hverri sumir hafa frá sér skúfað og á trúnni skipbrot liðið, meðal hverra er
Hýmeneus og Alexander, hverja eg hefi andskotanum ofurselt svo að þeim yrði
kennt að guðlasta eigi meir.

Annar kapítuli
Svo áminni eg nú það vér umfram alla hluti gjörum í fyrstu bónir, bænir,
fyrirbeiðslur, þakkargjörðir fyrir öllum mönnum, fyrir konungum og fyrir öllum
yfirboðurum upp á það vér mættum hafa spakt og rósamt líferni í allri mildi og
siðsemd. Því að slíkt er gott, þar til einninn þakknæmt fyrir Guði, vorum
hjálpara, sá sem vill það allir menn hjálpist og til viðurkenningar
sannleiksins komist. Því að þar er einn Guð og einn meðalgangari milli Guðs og
mannanna sem er sá maður, Kristus Jesús, hver sjálfan sig hefir útgefið fyrir
alla til endurlausnar það þetta yrði predikað í hans tíð þar eg em
predikari og postuli tilsettur (eg segi sannleik í Kristo og lýg ekki), lærari
heiðinna í trúnni og í sannleiknum.

Svo vil eg nú það að mennirnir biðji í öllum stöðum og upphefji heilagar
hendur án reiði og örvilnunar. Slíkt hið sama konunnar að þær prýði sig í
sómasamlegum búnaði með blygð og hreinferði, eigi meður hárflektan eða gulli
eður perlum eða dýrmætum klæðnaði, heldur svo sem það konunum hæfir,
auðsýnandi mildi fyrir góð verk. Kvinnurnar læri í þögn með allri undirgefni.
En það tilsteðju vér ekki kvinnunni það hún kenni, ekki einninn það hún sé
mannsins herra, heldur það hún sé þögul. Því að Adam er fyrri skapaður, eftir
það Eva. Og Adam varð eigi svikinn, en konan varð svikin og hefir
yfirtroðsluna innleitt. En hún mun hjálpast fyrir barnburð ef hún blífur í
trúnni og í kærleikanum og í helguninni með hreinferði.

Þriðji kapítuli
Það er vissileg sannindi ef að nokkur girnist biskupsembætti, sá girnist ágætt
verk. En biskupi byrjar að vera óstraffanlegum, einnrar kvinnu eiginmanni,
sparneytnum, hóglátum, siðsömum, gestrisnum, kenningasömum, enginn
vínsvelgjari, eigi baráttusömum, einskis ljótlegs ávinnings gírugum, heldur
vingjarnlegum, eigi þráttunarsömum, eigi ágjörnum, sá góða fyrirsjón veitir
sínu húsi, hver hlýðug börn hefir með allri virðing (svo að ef nokkur kann
ekki í sínu húsi forstöðu að sýna, hverninn má hann þá Guðs söfnuði umsjón
veita?), eigi nýnæmum svo að hann upphrokist ekki og hrapi svo í forsmánarans
úrskurð. Hann hlýtur og einninn að hafa góðan vitnisburð af þeim sem þar utan
eru upp á það hann hrapi ekki í svívirðing og snöru spéarans.

Líka einninn skulu djáknarnir vera heiðarsamlegir, eigi tvítungaðir, öngvir
vínsvelgir, einskis skemmilegs ávinnings gírugir. Þeir eð hafa heimugleik
trúarinnar í hreinnri samvisku. Þá hina sömu lát áður reyna, eftir það
lát þá þjóna nær þeir eru óstraffanlegir.

Svo og líka skulu þeirra eiginkvinnur vera hóglátar, eigi spésamar,
hreinferðugar og trúlyndar í öllum hlutum. Djáknana hvern sem einn lát vera
einnrar kvinnu eiginmann, sá vel forstendur sín börn og sín eigin hús. En þeir
eð vel þjóna, verðskulda sér sjálfum góðan stig og mikla framkvæmd í trúnni í
Kristo Jesú.

Þetta skrifa eg þér og vona sem fyrst til þín að koma, en ef mér seinkar að þú
vitir hverninn þú skalt ganga í Guðs húsi, hvert að er söfnuður Guðs lifanda,
stólpi og grundvallan sannleiksins. Og ómótmælanlega mikil er mildi
heimugleikans: Sá sem að opinberaður er í holdinu, réttlættur í andanum,
auglýstur englunum, predikaður heiðingjum, trúður er af heiminum, meðtekinn í
vegsemd.

Fjórði kapítuli
En andinn segir skilmerkilega það á síðustum tímum munu nokkrir af falla frá
trúnni og gætur gefa að sviksamlegum öndum og djöflalærdómum fyrir þá sem í
smjaðran lygimælendur eru og forbrenndar samviskur hafa, fyrirbjóðandi að
giftast og bindast þeirrar fæðu sem Guð hefir skapað til meðtöku trúuðum meður
þakkargjörð og þeim sem sannleikinn viðurkenna. Því að öll Guðs skepna er góð
og ekkert burtkastanlegt það með þakkargjörð meðtekið verður. Því að það
helgast fyrir Guðs orð og bænina. Nær þú ert þetta bræðrunum fyrirleggjandi,
mantu vera góður þénari Jesú Kristi sem uppalinn ert í orðum trúarinnar og
góðum lærdómum, hverjum þú hefir hér til eftir fylgt. En aldraðra kvenna
skröksögur forðast þú.

En sjálfan þig heldur vekra til mildinnar. Því að líkamleg vekran er til
lítils nytsamleg, en mildin er til allra hluta nytsöm, hafandi þessa lífsins
fyrirheit og svo hins eftirkomanda. Þetta er vissileg sannindi og
dýrmætt verðugt orð. Því að til þess sama erfiðum vér einninn og verðum
formæltir um það vér höfum vonað upp á lifanda Guð, sá sem að er frelsari
allra manna, en sérdeilis trúaðra. Þetta boða og kenn. Enginn forsmái þína
æsku, heldur vert fyrirmynd trúaðra í orðinu, í breytninni, í kærleikanum, í
andanum, í trúnni, í hreinlífinu.

Vert þrifinn með lesningum, með áminningum, með kenningum þangað til það eg
kem. Gleym ekki þeirri gáfu sem þér er gefin fyrir spádóma með handaupplegging
öldungsins. Iðka þetta og umgakk svo að þinn frami sé opinber hverjum manni.
Haf gætur á sjálfum þér og á lærdóminum, og blíf í þessum greinum. Því ef þú
gjörir þetta, muntu sjálfan þig hjálplegan gjöra og þá sem þér heyra.

Fimmti kapítuli
Gamlan lasta ekki, heldur áminn hann sem föður, unga sem bræður, aldraðar
konur sem mæður, ungar sem systur með öllu hreinlífi. Ekkjurnar heiðra, þær
sem réttar ekkjur eru. En ef ekkja hefir börn eður barnabörn, þá lát hana
fyrst læra sitt eigið hús guðlega að stjórna og foreldrunum líkt aftur að
gjalda því að það er vel gjört og þakknæmt fyrir Guði. En það er sannarleg
ekkja sem einsaman er og sína von setur upp á Guð og staðnæmist í bænum og
ákalli dag og nótt. En hún, sem í girndum lifir, er lifandi dauð. Og bjóð
þetta upp á það þær sé óstraffanlegar. En ef einhver rækir ekki sitt,
sérdeilis sín hjú, sá hefir afneitað trúnni og er vantrúuðum verri.

Lát öngva ekkju út gefast sem sextigi ára er og verið hefir eins manns
eiginkvon og hefir vitnan góðra verka, það hún hafi sín börn vel uppalið, það
hún hafi gestrisin verið, það hún hafi heilagra fætur þvegið, það hún hafi
harmþrungnum lífsnæring veitt, það hún hafi til allra góðra verka kostgæfin
verið. En ungar ekkjur varast þú. Því nær þær taka lostasamar að gjörast í
gegn Kristo, þá vilja þær giftast, hafandi sinn dóm það þær hafi hina
fyrstu trú brotið. En jafnframt þessu eru þær gagnlausar og læra um hús að
hlaupa, en þær eru eigi alleinasta gagnlausar, heldur einninn örðugar og
ávítunarsamar og tala það sem ekki hæfir.

Því vil eg það ungar ekkjur giftist, ali börn, heimilinu forstöðu veiti og
gefi mótstandaranum ekkert tilefni það hann megi formælingarsök með hafa. Því
að þar eru þegar nokkrar frá horfnar, andskotanum eftirfylgjandi. En ef
einhver trúaður maður eða trúuð kvinna hefir ekkjur, veiti hann þeim sömum
framfærslu og láti söfnuðinn ekki þyngdan verða svo að þær, sem sannar ekkjur
eru, mættu nægð hafa.

Þeir öldungar, sem vel forstanda, haldist tvefaldlegs heiðurs verðugir,
sérdeilis þeir sem erfiða í orðinu og í lærdóminum. Því að ritningin segir:
Eigi skaltu til binda múlann á erjanda nauti, - og: Verkmaðurinn er síns kaups
verðugur. Í móti öldungi átakst ekkert klögumál nema tveggja eður þriggja
vitnisburði. Þá sem syndgast, straffa fyrir öllum upp á það hinir aðrir hafi
ótta af.

Eg votta fyrir Guði og Drottni Jesú Kristo og útvöldum englum það þú
varðveitir þetta án eiginlegs hugboðs, ekkert gjörandi eftir vorkunnmælum.
Legg eigi bráðlega hendur yfir nokkurn. Samlaga þig ekki annarlegum syndum,
geym þig sjálfan hreinferðugan. Hér eftir drekk ekki vatn, heldur iðka lítils
víns fyrir þíns maga sakir og það þú oftsinnis ert sjúkur.

Sumra manna syndir eru opinberar svo að vér kunnum þær fyrir fram að dæma. En
sumra verða hér eftir á opinberar. Líka einninn sumra góðverk eru fyrir fram
opinber og hinna annarra blífa ekki niðri byrgð.

Sétti kapítuli
Þér þjónustumenn, sem undir okinu eru, skulu halda sína drottna í öllum heiðri
upp á það að Guðs nafn og lærdómurinn verði ekki lastaður. En þeir sem
trúaða drottna hafa, skulu ekki forsmá þá hinu sömu fyrir það þeir eru bræður,
heldur skulu þeir því þénugri vera með því það hinir eru trúaðir og
elskanlegir og velgjörningsins hluttakarar.

Þetta kenn og áminn. Ef að nokkur kennir öðruvís og blífur ekki við
heilsusamleg orð vors Drottins Jesú Kristi og við þann mildileiksins lærdóm,
sá er uppbelgdur og veit ekkert, heldur er sóttlera í spurningum og
orðadeilum, af hverjum uppsprettur öfund, þrætur, guðlastanir, illar óvenjur,
misgreiningar þeirra manna sem fordjörfuð hugskot hafa, þeir eð sannleiknum
sviptir eru, hverjir það meina að mildileikurinn muni fjárafli vera. Forða þig
þeim sem þess konar eru. En það er mikill afli, hver mildilegur er, og lætur
sér sína lukku nægja. Því að vér höfum ekkert innflutt í þennan heim, af því
er það opinbert að vér munum ekkert í burt hafa. En nær vér höfum fæði og
klæðnað, svo látum oss nægja. Því að þeir, sem ríkir vilja verða, falla í
freistni og snöru og í margar fávíslegar og skaðsamlegar girndir, þær eð
manninum drekkja í fordjarf og fyrirdæming. Því að ágirnd er rót alls ills,
þeirrar sumir girntust og eru trúnni frávilltir og gjöra sér svo sjálfum
margar meinsemdir. En þú, Guðs maður, flý þetta og eftir fylg réttlætinu,
mildinni, trúnni, kærleikanum, þolinmæðinni, hógværðinni. Berst góðri baráttu
trúarinnar, höndla svo eilíft líf, þar þú einninn ert til kallaður og játað
hefir góða játning fyrir mörgum vottum.

Eg býð þér fyrir Guði sem alla hluti lífgar og fyrir Kristo Jesú, sá undir
pontverskum Pílato vottað hefir góða játning, það þú varðveitir þetta boðorð
án flekkunar, óstraffanlegur, allt til auglýsingar vors Drottins Jesú Kristi,
hverja sá hinn sæli og alleinasta voldugur man auglýsa á sínum tímum, konungur
konunganna, Drottinn drottnanna. Hann sem einsamall ódauðleikinn hefir, sá sem
byggir í ljósinu þar enginn kann til að komast, hvern enginn maður hefir séð
né sjá kann, hverjum að sé heiður og ævinlegt veldi. Amen. Ríkum
þessarar veraldar bjóð þú það þeir sé ekki mikillátir og leggi öngva von upp á
þenna fallvaltan ríkidóm, heldur upp á lifanda Guð sem oss gnóglega gefur
allsháttað til notnunar og það þeir gjöri nokkuð gott, það þeir auðgist í
góðum verkum, sé gjafmildir, vinsælir, safnandi sér sjálfum í svo að þeir
höndli eilíft líf.

Ó, Tímóte, varðveit það þér er tiltrúað og varast fáfengilegt hégómahjal og
kappdeilur falsfrægðaðrar listar, hverri að nokkrir frammi haldi og eru trúnni
frávilltir. Náðin sé með þér. Amen.

Skrifaður frá Laódíkea sem að er ein höfuðborg landsins Frýgia og Pakatíane.