Nýja testamenti Odds Gottskálkssonar/Hinn fyrri s. Páls pistill til Þessalonikenses


Fyrsti kapítuli
Páll og Silvanus og Tímóteus. Þeim safnaði til Tessalonia í Guði föður og
Drottni Jesú Kristo. Náð sé með yður og friður af Guði vorum föður og Drottni
Jesú Kristo. Vér þökkum Guði alla tíma fyrir yður alla og þenkjum yðar
óaflátanlega í vorum bænum, hugleiðandi yðar verk í trúnni og yðvart erfiði í
kærleikanum og yðra þolinmæði í voninni, hver að er vor Drottinn Jesús Kristur
fyrir Guði vorum föður. Því, kærir bræður af Guði elskaðir, vér vitum það þér
eruð útvaldir. Því að vort evangelium er hjá yður verið, eigi alleinasta í
orðinu, heldur hvorutveggja í krafti og helgum anda og í næsta miklum
algjörvileik svo sem að þér vitið hvílíkir vér vorum meðal yðar fyrir yðar
skuld.

Og þér eruð vorir eftirfylgjarar vorðnir og Drottins og hafið orðið meðtekið í
miklum mótgangi meður fögnuði í helgum anda svo að þér eruð fyrirmynd vorðnir
allra trúaðra í Makedónía og Akkaia. Því að af yður er orð Drottins víðfrægt
vorðið, eigi alleinasta í Makedónía og Akkaia, heldur í allar álfur er yðar
trú til Guðs útdreifð svo að eigi er þörf yður nokkuð að segja. Því að þeir
sjálfir kunngjöra af yður hvað vér höfum fyrir inngang haft til yðar og
hverninn þér eruð umsnúnir til Guðs í frá skurguðum til að þjóna lifanda og
sannarlegum Guði og eftir að bíða hans sonar af himnum, hvern hann uppvakti af
dauða, Jesúm, sá oss hefir frelsað af tilkomandi reiði.

Annar kapítuli
Af því þér vitið, kærir bræður, vorn inngang til yðar það hann er eigi ónýtur
verið, heldur svo sem vér höfðum áður til forna margt liðið og háðung
þolað til Filippenses (sem að þér vitið), þó vorum vér samt og áður alldjarfir
í vorum Guði hjá yður að tala evangelion Guðs í stórri baráttu að vor áminning
hefir eigi verið til villudóms né til óhreinleiks né með vél, heldur eftir því
vér erum af Guði reyndir það oss er tiltrúað að predika evangelion, svo tölu
vér, eigi sem vildu vér mönnum þókknast, heldur Guði sem vor hjörtu reynir.

Því að vér höfum aldri neitt sinn með smjaðrunarorðum umgengið sem að þér
vitið og eigi með nokkru ágirndartilefni (Guð er þess vottur) og eigi heldur
leitað neinnrar sæmdar af mönnum, hvorki af yður né af öðrum hefðu vér eigi
mátt gjöra yður þyngsl sem aðrir apostular, heldur vorum vér ástúðlegir hjá
yður. Líka sem önnur fóstra þá elur börn sín, svo höfðu vér góðvild af hjarta
til yðar og vorum fúsir til að hlutskipta við yður, eigi alleinasta Guðs
evangelion, heldur jafnvel voru lífi fyrir því að vér höfum yður ástfólgna.

Þér minnist vel, kærir bræður, vors erfiðis og vorrar mæðu. Því að dag og nótt
erfiðuðum vér svo að vér veittum öngum nein þyngsl meðal yðar og predikuðum
hjá yður evangelium Guðs. Þess eru þér vottar og Guð (þér sem trúaðir eru)
hversu heilaglega, réttferðuglega og óstraffanlega vér vorum hjá yður svo sem
að þér vitið hverninn að vér höfum hvern sem einn af yður svo sem faðirinn sín
börn áminnt og huggað og það vottað að þér skylduð verðuglega ganga fyrir
Guði, þeim yður hefir kallað til síns ríkis og sinnar dýrðar.

Fyrir það þökkum vér einninn Guði óaflátanlega það þér, þann tíð þér meðtókuð
af oss það orð guðlegrar predikunar, meðtóku þér það eigi svo sem mannanna
orð, heldur (eftir því það sannarlega er) sem Guðs orð það einninn verkar í
yður, þér sem trúið. Því að þér eruð eftirfylgjarar vorðnir, kærir bræður,
Guðs söfnuðum í Júdea í Kristo Jesú svo það þér hafið það sama liðið af yðrum
náfrændum sem hinir af Gyðingum, hverjir einninn Drottin Jesúm hafa líflátið
og þeirra eigin spámenn og hafa oss ofsókt og þókknast ekki Guði og
eru öllum mönnum gagnstaðlegir, tálma oss að segja heiðingjum þar þeir megi af
hjálpast svo að þeir uppfylli sínar syndir alls staðar. Því að reiði er
óendaleg yfir þá komin.

En vér, kærir bræður, með því að oss er stíað verið í frá yður um stundarsakir
eftir yfirliti og þó eigi eftir hjartanu, þá höfum vér þess framar flýtt oss
yðart auglit að sjá af stórri þreyjan. Fyrir það höfum vér viljað til yðar
koma, eg, Páll, tvysar sinnum, og Satanas hefir hindrað oss. Því hver er vor
von eða fögnuður eður kóróna hrósunarinnar? Eru þér það eigi fyrir vorum
Drottni Jesú Kristo í hans tilkomu? Þér eruð vor vegsemd og fögnuður.

Þriðji kapítuli
Fyrir því höfum vér ekki lengur það viljað umlíða og létum oss þókknast það
vér værum einir saman látnir til Aþenis og höfum útsent Tímóteum, vorn bróður
og Guðs þénara og vorn hjálparmann í evangelio Kristi, til að styrkja og á að
minna yður í yðvarri trú svo að enginn yðar skelfdist í þessum hörmungum. Því
að þér vitið að vér erum þar tilsettir. Og þá er vér vorum hjá yður, sögðu vér
yður það fyrir það vér hlytum mótgang að hafa svo sem að skeð er og þér vitið.
Þar fyrir að eg gat það eigi lengur liðið, þá útsenda eg svo að eg mætti reyna
yðra trú upp á það að eigi mætti ske það freistarinn freistaði yðar og yrði
vort erfiði svo til ónýts. En nú það Tímóteus er í frá yður til vor kominn og
hefir kunngjört oss yðra trú og kærleika og það þér hugsið til vor alltíð til
hins besta og það yður forlengir eftir að sjá oss svo sem oss einninn líka
eftir yður, þá urðu vér, kærir bræður, huggaðir á yður í allri vorri hörmung
og nauð fyrir yðra trú. Því að nú eru vér lifandi meðan þér standið í Drottni.
Því hverja þakkargjörð getu vér Guði endurgoldið fyrir yður, fyrir allan þann
fögnuð sem vér höfum yðar vegna fyrir vorum Guði? Vér biðjum dag og
nótt allharðlega það vér mættum sjá yðart auglit og uppfylla svo það hvað á
brestur yðra trú.

En Guð vor faðir og Drottinn Jesús Kristus greiði vorn veg til yðar. En
Drottinn margfaldi yður og láti kærleikinn yfirgnæfa innbyrðis hjá yður og við
hvern mann (svo sem að vér erum einninn við yður) svo að yðart hjarta sé
styrkt og óstraffanlegt í heilagleik fyrir Guði vorum föður í tilkomu vors
Drottins Jesú Kristi með öllum hans heilögum.

Fjórði kapítuli
Framar, kærir bræður, biðjum vér yður og áminnum í Drottni Jesú að því þér
hafið af oss meðtekið hverninn þér skuluð ganga og Guði þókknast svo að þér æ
meir og meir fullkomnari verðið í trúnni. Því að þér vitið hvað fyrir boðorð
vér höfum gefið yður fyrir Drottin Jesúm. Því að það er vilji Guðs yðvarrar
helgunar að þér haldið yður í frá frillulífi og hver yðar sem einn kunni að
eignast sitt ker í helgan og heiðri og ekki í girndarbruna sem heiðingjar,
þeir af Guði ekkert vita, og það enginn niðurþrykki né svíki sinn bróður í
nokkri höndlan. Því að Drottinn er hann sem hefnir alls þessa sem að vér höfum
áður fyrri sagt og yður vottað. Því að Guð hefir ekki kallað oss til
óhreinleiks, heldur til helgunar.* Því hver hann forsmár nú, hann forsmár
öngvan mann, heldur Guð, sá sinn heilaga anda hefir í yður gefið.

En af bróðurlegum kærleika er ekki þörf yður að skrifa því að þér eruð sjálfir
af Guði lærðir yður innbyrðis að elska. Og það gjöri þér einninn við alla
bræður sem í öllu Makedónía eru. En vér beiðum yður, kærir bræður, það þér
verðið enn algjörðari og kostgæfið spakferðugir að vera og yðvart eigið að
stunda og erfiðið með yðar eigin höndum svo sem að vér höfum boðið yður upp á
það þér mættuð ærlega ganga hjá þeim sem þar fyrir utan eru og einskis
þeirra við þurfandi.

En vér viljum (kærir bræður) eigi dylja fyrir yður af þeim sem sofa upp á það
þér séuð eigi hryggvir sem þeir aðrir er öngva von hafa. Því fyrst vér vitum
það Jesús er dáinn og upp aftur risinn, svo mun Guð og einninn þá sem sofnaðir
eru fyrir Jesúm með honum fram leiða. Því segjum vér yður svo sem orð Drottins
það vér, hverjir vér lifum og yfirblífum í tilkomu Drottins, það vér munum
eigi fyrir þeim koma sem sofa. Því að Drottinn sjálfur mun með herópi og
höfuðengilsins raust og Guðs lúðri ofan koma af himnum, og hinir dauðu í
Kristo munu fyrst upp aftur rísa. Eftir á vér, þeir vér lifum og yfirblífum,
verðum til líka uppnumnir með þeim sömum í skýin til móts við Drottin í loftið
og munum svo hjá Drottni vera alla tíma. Svo huggið nú hver annan innbyrðis
með þessum orðum.

Fimmti kapítuli
En af tímanum og stundunni, kærir bræður, er ekki þörf yður að skrifa. Því að
þér vitið sjálfir glögglega það dagur Drottins mun koma sem þjófur um nótt af
því nær þeir munu segja: Það er friður og allt er utan hættu, - þá mun
fordjörfunin snögg yfir þá koma líka svo sem kveinan jóðsjúkrar konu. Og eigi
skulu þeir umflúið geta. En þér, kærir bræður, verið ekki í myrkrinu svo að sá
dagur grípi yður ekki sem þjóf. Þér eruð allir saman ljóssins börn og dagsins
börn. Vér erum eigi af nóttinni né myrkrunum.

Fyrir því látum oss eigi sofa svo sem hina aðra. Því að þeir sem sofa, þeir
sofa á nóttinni, og þeir sem drukknir eru, þeir drekka á nóttinni. En vér,
þeir vér erum dagsins, skulum sparlífir vera, íklæddir brynju trúarinnar og
kærleiksins og með hjálmi vonarinnar til hjálpræðisins. Því að Guð hefir eigi
sett oss til reiði, heldur það vér skyldum hjálpræðið öðlast fyrir
vorn Drottin Jesúm Kristum, sá fyrir oss hefir dáið, svo hvort að vér vökum
eður sofum, skulum til samans með honum lifa. Fyrir því áminni hver yðar annan
innbyrðis og leiðréttið hver annan svo sem að þér og gjörið.

En vér biðjum yður, kærir bræður, það þér þekkið þá sem erfiða meðal yðar og
forstöðu veita í Drottni og áminna yður að hafa þá þess kærari fyrir þeirra
verks sakir. Og verið friðsamir við þá. * En vér biðjum yður, kærir bræður, að
þér áminnið óráðvanda, huggið vesala, umlíðið breyskva, verið þolinmóðir við
alla. Sjáið til að þar enginn gjaldi nokkrum illt fyrir illt, heldur
eftirfylgið alla tíma hinu góða, bæði innbyrðis og við alla. Verið jafnan
glaðir. Biðjið óaflátanlega. Verið þakklátir í öllum hlutum því að það er Guðs
vilji í Kristo Jesú til yðar.

Andann þá kefjið ekki. Spádómana forsmáið ekki. Reynið alla hluti og bíhaldið
því hvað gott er. Forðist alla vonda prýði. En sjálfur Guð friðarins helgi
yður allt í gegnum, og yðar andi samt sálunni og líkamanum megi algjörlega
varðveittur vera óstraffanlegur í tilkomu vors Drottins Jesú Kristi.* Trúr er
hann sem yður kallaði, hann mun það og einninn gjöra. Kærir bræður, biðjið
fyrir oss. Heilsið öllum bræðrum með heilögum kossi. Náð vors Drottins Jesú
Kristi sé með yður. Amen.

Til þeirra Tessalonikenses, hinn fyrsti skrifaður frá Aþene.