Heimskringla/Magnúss saga góða/32
Þegar er Magnús konungur spurði til Sveins þá hélt hann sínu liði yfir til Fjóns. En þegar er Sveinn spurði það þá gekk hann á skip og sigldi og kom fram á Skáni, fór þaðan í Gautland og síðan á fund Svíakonungs.

En Magnús konungur gekk upp á Fjóni, lét þar ræna og brenna fyrir mörgum. Allir Sveins menn, þeir sem þar voru, flýðu brott víðs vegar.

Svo segir Þjóðólfur:

Hrindr á hróka landi
hregg af eikiveggjum,
suðr leikr eldr um unninn
óðr, í loft upp glóðum.
Bær logar hálfu hæra
hjónum nær á Fjóni.
Ræfr þola nauð og næfrar.
Norðmenn sali brenna.

Menn eiga þess minnast
manna Sveins að kanna,
víga-Freyr, síðs voru,
vef Gefn, þrjár stefnur.
Von er fagrs á Fjóni,
fljóð. Dugir vopn að rjóða.
Verum með fylktu fólki
fram í vopna glammi.

Eftir þetta gekk allt fólk undir Magnús konung í Danmörk. Þá var þar friður góður hinn efra hlut vetrar. Setti þá Magnús konungur sína menn til stjórnar um land allt þar í Danmörk. En er á leið vorið þá fór hann herliði sínu norður í Noreg og dvaldist þar mjög lengi um sumarið.