Nýja testamenti Odds Gottskálkssonar/Formáli yfir þeim þrimur S. Jóhannis pistlum
Þessi hinn fyrsti pistill sankti Jóhannis er réttilega einn postullegur
pistill og skyldi með réttu strax hans guðsspjöllum eftirfylgja. Því að líka
svo sem hann út í guðsspjöllunum trúna framknýir, líka svo mætir hann hér í
þessum pistli þeim sem sér hrósa trúarinnar án verkanna og lærir margfaldlega
það verkin eigi eftirblífi, hvar eð trúan er. En ef verkin verða eigi, þá er
sú trúa ekki réttileg, heldur lygi og myrkur. En þetta sama gjörir hann eigi
með rekstri upp á lögmálið líka sem Jakobs pistill gjörir, heldur með
tillokkan það vér einninn skulum elska líka svo sem Guð hefir oss elskað.

Hann skrifar hér og einninn inni hart í gegn þeim Kerinter og í gegn anda hins
Antikrists sem þá þegar í það sinni upphóf Kristum að afneita það hann hefði
holdgan á sig tekið, hvað nú allra fyrst rétt í sveifing gengur. Því þótt vær
nú um stundir ekki opinskárlega afneitum með munninum það Kristur hafi holdgan
á sig tekið, þá afneita þeir þó það með hjartanu, með lærdóminum og með
lifnaðinum. Því að hver eð fyrir sín verk og gjörðir vill frómur og hjálplegur
verða, hann gjörir jafnt líka svo mikið sem sá er Kristum afneitar af því að
Kristur hefir þar fyrir holdgan á sig tekið það hann oss án vorra verka
alleinasta fyrir sitt blóð fróma og hjálplega gjörði.

Svo stríðir nú þessi pistill í gegn báðum pörtum, sem er í gegn þeim er
algjörlega án verkanna vilja í trúnni vera og í gegn þeim sem með sínum
verkum vilja frómir verða og heldur oss svo upp á þeirri réttri
miðgötu það vér fyrir trúna verðum frómir og syndalausir. Og þar eftir á, nær
vér erum frómir, þá iðkum sjálfkrafa kærleikann og góð verk fyrir Guðs sakir
án alla eftirleiting vors ábata.

Hinir aðrir tveir pistlarnir eru öngvir lærdómspistlar, heldur eftirdæmi
kærleiksins og trúarinnar og hafa einninn einn réttan postullegan anda.