Grágás/17
Setumönnum er skylt að fasta um engiverk og eigi verkmönnum þeim er í engiverkum eru og eigi þeim manni er smala rekur heim og eigi þeim er önnungsverk vinnur fyrir búi manns. Það eru önnungsverk ef maður vinnur hvern dag það er búandi vill. Eigi skal setumaður hlaupa til verks ef hann skyldi fasta, til þess að hann skuli þá heldur matast en áður. Saman kemur lögfasta með öllum mönnum þá er imbrudaga vika hefst upp á haust uns líður Péturs messu á sumar. Sá maður er hann skal fasta, hann skal hafa etið mat sinn fyrir miðja nótt þá er hann fastar um daginn eftir, og matast eigi áður líður nón. Svo skal og næturnar varna við kjöti þar er lögskylt er að fasta sem um daginn. Þá skal nótt vera á haust og á vetur er eigi má sjá dag, og veri hann þar er hann mætti sjá í haf út í veðri skýlausu. Þá skal nótt vera á sumar er sól gengur um norðurátt. Það er norðurátt er sól er komin í beggja átt norðurs og landnorðurs. Þá er maður fastar um nótt skal hann hafa þurran mat. Það er þurr matur gras og aldin og jarðarávöxtur allur. Það á maður og að eta ef hann fastar fiska alls kyns og hvali aðra en rosmhval og sel. Það skal eta þá er kjöt ætt er. Rosmhval skal eigi eta og náhval og rauðkembing. 

Það er mælt um sakir þær allar er nú eru taldar í kristinna laga þætti að þeim sökum skal stefna heiman og kveðja til heimilis búa 9 á þingi þess manns er sóttur er um skóggangs sakir og fjörbaugs sakir nema maður hafi stefnt um fjölkyngi. Þar skal kveðja til 3. kviðar goða þann er sá er í þingi með er sóttur er. En um 3 marka sakir og útlegðir, þar skal kveðja til heimilis búa 5 þess manns er sóttur er. 

Svo settu þeir Ketill biskup og Þorlákur biskup að ráði Össurar erkibiskups og Sæmundar og margra kennimanna annarra kristinna laga þátt sem nú var tínt og upp sagt.