La Korvo (traduko de Jon Willarson)
La Korvo

Foje malgajnoktomeze, dum la kapo pendis peze, 
Kaj mi legis volumegojn strangajn, plenajn de folklor', 
Dum mi lacis, dolorkapa, ekaŭdiĝis sono frapa, 
Kvazaŭ io frapet-frapa, frapis en la koridor'. 
“Estas iu vizitanta ulo en la koridor',” 
Diris mi kun eta plor'.

Ha, memoras mi kun vero, estis dum la neĝa tero, 
Ĉiu disa flamegero brulis kiel ruĝa or'. 
Longa nokto tedeginta -- vane estis mi peninta 
Konsoliĝi legadinta — pro la pensoj pri Lenor', 
Pro la belulino kiun nomis anĝelar' Lenor' —
Forvelkinta kiel flor'.

Kaj la silka susureto venadante de l' tapeto 
Min timigis per teruroj el la fundo de dolor'. 
Tial mi kun kor' batanta staris daŭre ridetanta, 
“Estas iu vizitanta ulo en la koridor' —
Iu ulo tre malfrua frapas en la koridor' —
Tio nur, la timon for!”

Miaj pensoj tiam iĝis pli sentimaj kaj mi diris, 
“Ja pardonu min mi petas Sinjorino aŭ Sinjor', 
Sed en fakto mi dormetis, tiel milde vi frapetis, 
Mi apenaŭ vin aŭdetis esti en la koridor'.”
Kaj la pordon mi malfermis larĝe al la koridor' —
Jen mallumo, ĉio for.

En nigraĵon scivolante staris mi rigardegante,
Dube, pense, kaj revante aĵojn fremdajn al memor' ; 
Sed silento preme estis, kaj malbruo daŭre restis, 
Kvazaŭ kvietaĵoj festis per flustrita vort' “Lenor'!” 
Tion flustris mi kaj eĥo remurmuris ĝin, “Lenor',” 
En la fundo de la kor'.

Retiriĝis mi kun timo, jen ekbrulis la animo,
Ĉar denove frap' aŭdiĝis tute super la ignor'. 
“Certe”, diris mi kun krio, “estas ĉe l' fenestro io, 
Do sciiĝu mi pri tio per rezono kaj esplor' —
Mia koro trankviliĝu dum pensado kaj esplor' —
Estas vent' en stranga hor'.”

La riglilon mi eltiris ĉe l' fenestro kaj eniris 
Flirte kun majesto Korvo el epoko de l' honor'. 
Ĝi ne havis salutguston, senhezite montris bruston, 
Eksidiĝis sur la buston kiu estas el marmor' —
Sur la superpordan buston kiu estas el marmor' —
Kaj sidadis kun rigor'.

Tiu birdo de ebono vekis en mi per la kono 
De mieno tre solena ŝercemecon de l' humor' —
“Kvankam estas via kresto forrazita, via gesto 
Kaj la serioza resto estas el la land' de glor'. 
Kiel vi nomiĝas Korvo, en la land' de nigra glor'? ”
Diris Korvo, “Ĉiam for”.

Tion mi ja multe miris, klare vortojn ĝi eldiris, 
Sed el gorĝo ili iris ja sen senco aŭ valor' ; 
Ĉar ni ĉiuj devas ridi kiam oni povas vidi 
Birdon, kiu daŭras sidi sur la busto el marmor' —
Birdon, kiu sidas sur skulptita busto el marmor' — 
Kaj nomiĝas “Ĉiam for”.

Sed sur busto ja sentime diris Korvo elanime 
Tiujn nurajn vortojn kvazaŭ ili venis el la kor' 
Ne plu vortojn ĝi eltrovis, nek la plumojn ĝi ekmovis. 
Diri mi apenaŭ povis, “Ĝi ne restos dum la hor' —
Ĝi forflugos kiel la amikoj en antaŭa hor'.”
Diris Korvo, “Ĉiam for”.

Mirigite de surpriza respondeto tre preciza, 
Diris mi, “Sendube tio estas sola la trezor', 
Kiun kaptis ĝi de iu deziranta ke ĝi sciu 
Pri la tragedio kiu lin turmentis per angor', 
Ĝis la kantoj liaj vibris per la ŝarĝo de l' angor' 
De ‘Ĉiam — ĉiam for’. ”

L'animo mia ridetadis ĉar la Korvo nur sidadis; 
Ŝovis mi do seĝon antaŭ pordon al la koridor'. 
Sur veluron sidiĝante mi ekpensis scivolante 
Kion volas diradante birdo nigra en kolor' —
Kial daŭre diras tiu birdo nigra en kolor' 
Tiujn vortojn “Ĉiam for”?

Mi konjekti tion provis, tuj rigardoj miaj trovis 
Ke okuloj ĝiaj ege brulis en min kun dolor'. 
Mi pensadis kun diveno, kaj kun kapo en la teno, 
Sur velura la kuseno aspektanta kvazaŭ or' —
Sed veluran la kusenon aspektantan kvazaŭ or' 
Ŝi ne premos — ĉiam for!

Tiam pensis mi, ke vere la aero pezis pere 
De fantoma incensfumo kunmiksita kun vapor'. 
“Acegulo,” kriis mi, “do estas vi nur diablido 
Turmentanta min per vido de la amo al Lenor'! 
Ĉesu — ĉesu kaj forgesu pri la morto de Lenor'!”
Diris Korvo, “Ĉiam for”.

“Profetaĉo!” mi ekkriis, “Ĉu ja ĉion vi eksciis? 
Ja vin sendis al mi Dio el la land' de nigra glor', 
En la mondon de malpleno kie ĉiu entrepreno 
Ne valoras je la peno — diru, pro la mia plor' — 
Ĉu ĉielo estas gaja? — diru al la mia plor'!” 
Diris Korvo, “Ĉiam for”.

“Profetaĉo!” mi rekriis, “Ĉu ja ĉion vi eksciis? 
Pro ĉielo plej potenca kaj la Dio de l' ador', 
Diru al mi veron tiun: Ĉu mi trovos tie iun 
Belulinon dolĉan kiun nomis anĝelar' Lenor' — 
Trovos tiun belan kiun nomis anĝelar' Lenor'? ” 
Diris Korvo, “Ĉiam for”.

“Tiuj vortoj estu via adiaŭo!” kriis mia 
Gorĝo, “Amikecon nian jam elviŝu el memor'! 
La mensogon Di' malbenu, en soleco min Li tenu, 
Aĉan korpon vian prenu de la busto el marmor'! 
Tuj figuro nigra estu forigita de l' marmor'! ”
Diris Korvo, “Ĉiam for”.

Nun la Korvo silentadas, kaj sidadas, kaj sidadas, 
Sur la pala superporda busto je la koridor', 
Kaj okuloj de malbono min penetras de l' demono, 
Ĝia ombro sur la fono estas nigra en kolor' —
Kaj animo mia el la ombro nigra en kolor' 
Ne leviĝos — ĉiam for!

19-a jarcento
Angla lingvo
Poezio

de:Der_Rabe_(Übersetzung_Eben)
en:The Raven (Poe)
es:El cuervo
fr:Le Corbeau (traduit par Stéphane Mallarmé)
fr:Le Corbeau (traduit par Charles Baudelaire)
fr:Le Corbeau (traduit par Maurice Rollinat)
he:העורב
la:Corvus
pl:Kruk (przeł. Zenon Przesmycki)
pt:O Corvo
sr:Гавран
fi:Korppi
hu:A holló (Csillag Imre fordítása)
hu:A holló (Kosztolányi fordítása)
hu:A holló (Szász Károly fordítása)
hu:A holló (Lévay József fordítása)
hu:A holló (Tóth Árpád fordítása)
hu:A holló (Rossner Roberto fordítása)
hu:A holló (Kántás Balázs fordítása)