Pra bitwu pad Oršaj
Oj ŭ niadzielku paranieńko,
Uzyjšło soniejko chmarnieńko,
Uzyjšło soniejko nad boram,
Panad Sieleckim taboram.
A ŭ tabory truby hrajuć,
Da wajackaje parady zazywajuć.
Stali rаdy adbywaci,
Atkul Woršy dabywaci:
A ci s pola, a ci z lesu,
A ci z rečki niewialički!?
Ani s pola, ani z lesu,
Tolki z rečki niewialički!
A ŭ niadzielu paranieńku
Stali chłopcy-piatyhorcy
Kala rečki na pryhorcy:
Hučać razam s samapałoŭ,
S siamipiadych ad zapałoŭ;
Bjuć paŭsotkaju z harmatoŭ…
Maskwa stała narekaci,
Miesto Woršu pakidaci;
A jak z Woršy uciekali,
Rečku niewialičku praklinali:
«Badaj ty, rečka, sto let wysychała,
Jak našaja sława tutka prapała;
Badaj wysychała da skančeńnia świetu,
Što našaj sławańki ŭžo nietu!»
Sława Woršy ŭžo nia horša,
Słaŭsia, pan Astrožski!

Глядзіце таксама
 Бітва пад Воршай

Народныя песні
Бітва пад Оршай (1514)
Творы на лацінцы‎