Зламаныя сосны
Віхор найвышэйшыя сосны зламіў,
Што ў дзюнах на ўзмор’і стаялі, —
Паглядамі ў далі імкнулісь яны,
Хавацца, гнуць сьпін не жадалі.

«Зламіла, варожая сіла, ты нас,
Ды йшчэ барацьба не спынілась,
У соснах аб даль летуценьні чуваць,
І помста ў галінах стаілась!»

І сосны найвышшыя зноў ўжо жывуць —
На воду ўсплылі караблямі.
Адважна ўздымаецца гордая грудзь —
Зноў з бурамі бой неспыняны.

«Ламіся, варожая сіла, грымі,
Мы дойдзем да даляў, дзе шчасьце,
Ламі нас, тапі, аб скалу расшчапі —
Мы выйдзем да сонца з нянасьця!»

Вершы Яніса Райніса
Пераклады Кастуся Езавітава
Пераклады з латышскай мовы
Творы 1903 года
Песні