Разгарайся хутчэй, мой агонь, між імглы
Разгарайся хутчэй, мой агонь, між імглы, —
Хай цябе шум вятроў не пужае;
Пагашаюць яны аганёчак малы,
А вялікі — крапчэй раздуваюць.

Разгарайся хутчэй, зіхаці, аганёк, —
Каб, калі і замер ты без долі,
Усіх спужаў бы страшны абступіўшы іх мрок,
Хай агнёў не гасілі б ніколі.

Белым снегам укрылася вуліца,
А на ім, паміж конскага гноя,
Мерзне цёмна-зялёная хвоя,
І пушысты сняжок да ёй туліцца.

Тут вязлі ў катафалку нябожчыка;
Выступалі друзья ў задуменні;
Крыж няслі, йшоў у рызах свяшчэннік,
І цягнуліся ззаду ізвозчыкі.

Вершы
Максім Багдановіч