Браты мае родныя…
Браты мае родныя,

Браты мае — братанькі,

Хлопцы — беларусікі,

Палесся казачанькі!

Памянём мы нашыя:

Лясы, бары сінія

Ды лукі шырокія,

Дрыгвы бесканечныя,

Наш люд кроўю хрышчаны,

У слязах бо купаны,

Бядою ён кормлены,

Горам ён напоены.

У трубу зайграема —

Голас лесам пусціма,

Гукнем па балоту жа,

Дый у полі свісьнема,

Каб усім было чутненька!

Хай люд прачынаецца,

Спіну хай распростае,

З цемры вызваляецца!

Ярму таму цяжкаму

Годзе карку муляці!

Катам кару ўчыніла,

Штоб век было ў памяці!

20.ХІІ.1906 г.
Карусь Каганец
Вершы Каруся Каганца
Творы 1906 года