Зімовы вечар (Пушкін/Глебка)
Бура мглою неба крые,
Кружыць замець за акном;
То, як звер, яна завые,
То заплача дзіцянём,
То саломаю трывожна
Па страсе зашалясціць,
То, як позны падарожны,
У акно загрукаціць.

У хаціне ў нас — тужліва
І маркотна у цямне.
Што ж, старэнькая, маўкліва
Ты заціхла пры акне?
А ці буры завываннем
Ты затомлена адна,
А ці дрэмлеш пад спяванне
Ты свайго верацяна?
 
Вып’ем, мілая галубка,
Друг маіх юначых дзей,
Вып’ем з гора; дай мне кубка, —
Сэрцу будзе весялей.
Заспявай мне, як сініца
Аж за морам дзесь жыла.
Заспявай, як да крыніцы
Па ваду дзяўчына йшла.
 
Бура мглою неба крые,
Кружыць замець за акном,
То, як звер, яна завые,
То заплача дзіцянём.
Вып’ем, мілая галубка,
Друг маіх юначых дзей,
Вып’ем з гора; дай мне кубка, —
Сэрцу будзе весялей.

1825

Вершы
Аляксандр Пушкін
Пераклады Пятра Глебкі
Вершы Аляксандра Пушкіна
Творы 1825 года

ru:Зимний вечер (Пушкин)