Калі любоў ізмучыць… (Гейнэ/Багдановіч)
Калі любоў ізмучыць
Два сэрцы маладыя, —
Смяюцца ў небе зоркі,
Гавораць, залатыя:

«Хай людзі-небаракі
Душою шчырай любяць, —
Любоў іх гнібіць тугай,
Жыццё ім нават губіць.

А мы — бяссмертны; вечна
Блішчым на небе сінім,
Бо мы любві не маем
І з мук яе не гінем».

(1869 / 1909)
Вершы Генрыха Гейнэ

Вершы Генрыха Гейнэ
Пераклады Максіма Багдановіча
Пераклады з нямецкай мовы
Творы 1869 года
Творы 1909 года