Не кляні, о анёл-абаронца!..
* * *

Не кляні, о анёл-абаронца!
Вартаўнік маіх спраў, не кляні.
І самому мне нудна бясконца
Валачыць мае чорныя дні.

У змаганні ганебным няўзнаны
І самому прывабны не раз
Ў цьмяным дуле кавал алавяны, -
Як збавенне і пэўны адказ...

Твая ж мова спакусаю поўна,
Ты далей паглыбляеш адчай,
Але не - не патрэбна... ўсё роўна,
Але не - пачакай, пачакай!

Дачадзіць і сама гэта свечка,
Недалёка сумотны канец:
Скончыць смерць падрахунак і спрэчку
І задзьмухне жыцця каганец.

(1926)

Вершы
Уладзімір Жылка
Вершы Уладзіміра Жылкі
Творы 1926 года