Наша Ніва (1906)/1909/2/З чужыны
I душна, i цесна, i сэрцэ самлела
Мне тут на чужыне, здалёк ад сваіх...
Як птушка на скрыдлах ляцець бы хацела, 
Як хваля па моры, плыла бы да ix!

Знелася б, здаецца, расінкай на хмары, 
А хмары бы ветрам сказала я гнаць
Далёка, далёка, гдзе сьняцца мне чары, 
Гдзе боры густыя над Нёмнам шумяць,

Гдзе пацеркай белай Вілья прабегае, 
Гдзе Вільня між гораў гняздо сабе вье,
Гдзе кожна дарога i крыж мяне знае, 
Гдзе ўсё, усё чыста вярнуцца заве!

Там я нарадзілась і вырасла ў волю, 
Там першые словы вучылась казаць.
Затое сягоньня ляцела б стрэлою
Там зь імі, з усімі год Новы спаткаць!

Ой, мілые, мілые, сьнегам пакрыты 
Загоны, лясочкі, дарожкі мае!
Эх, як вы у сэрцы маім не забыты, 
Як часта абраз ваш у думцэ ўстае!

А вы, бледны твары, панурэны ў працы, 
I ты, друг мой, смутак зь ix сьлёзных вачэй,
Прыміце сягоньня прывет мой гарачы,
Каб жыць нам было ў гэтым годзе лягчэй!.. 
Кракоу, 1 январа 1909 г.

Вершы Алаізы Пашкевіч
Спісы рэдакцый
Творы 1909 года