Biełarusskaja Chrestomatija (Эпімах-Шыпіла)/Pieśnia
O, moj Boże! wieru Tabie,
I ŭsio wieru ja dla Ciabie.
Ŭsiu nadzieju ŭ Tabie maju,
Za ŭsio Ciabie wychwalaju.
Ty satwaryŭ, Ty atkupiŭ,
Ty mianie, Boże, aświaciŭ
Niechaj Tabie, hdzie jość ludzie,
Cześć i chwała at ŭsich budzie.
Tabie, Boże! kłaniajusia,
Wa ŭsiom na wolu zdajusia;
Być tolka żełaju ŭ niebie,
Pa ŭsie wieki chwalić Ciebie.
Żal mnie, Boże, zhraszyŭ Tabie:
Czraz hrech dastaŭ piekła sabie;
Da nie tak żal zhuby majej,
Jak żal, Boże, kryŭdy Twajej!
Ach|że, Boże, ŭsio kajusia,
Praści|ż hrachi, papraŭlusia.
Da ŭżo sto raz umierć walu,
Na hrech boli nie zezwolu.
Dla Twajho ja ŭpadabannia
Chaczu chawać prykazannia;
Żyć i ŭmierać walu Tabie,
Szto ty jość dobryj sam ŭ Sabie.
O, Jezusie! Ty nasz Panie,
Jadyne serca kachanie,
Ruczki ĭ̇ nożki Twe całujem,
Za hrachy naszy żałujem.
Całujuczy Twaje rany,
O, Jezusie nasz kachany!
Ruki ĭ̇ woczy k niebu ŭznosim,
Adpuszczennia hrachoŭ prosim.
Slozy naszy wylewajem,
Szczyrym sercem pryrekajem,
Pakul budzim z ludźmi życi
Nia budzim Bohu hraszyci.
O Marya, Matka Boża!
Praświataja rajska roża,
Malisia Bohu za nami,
Niahodnymi hresznikami.
Ŭsie światyje ŭzhlańcie z nieba,
Waszej łaski nam patreba;
Malicieś Bohu za nami,
Niahodnymi hrasznikami.
Sława Bohu Istynnomu,
Sława ŭ Trojcy Jedynemu,
Sława Otcu i Synowi,
Sława światomu Duchowi!

Po odspiewaniu tej pieśni zmówić poklękawszy: Подъ твою милость za dusze czyscowe i na intencyę wydawców onej. Imprimatur Jacobus Martusewicz Episcopus P. Unit. Luceoriensis, Administrator Polocensis Archidioeceseos (m. p.) [Cerkwi Wiedreńskiej]. Spisano w czerwcu miesiącu 1889 r. w Sielihorach u p. W. Mienickiego z kartki drukowanej. Pieśń ta wydrukowana jest u „Шейна”.