Хто над жалезнай струной запануе…
* * *

Хто над жалезнай струной запануе,
Аж яна плача, то грыміць громам, то стогне,
То так смяецца, рагоча, танцуе,
Што душа цвёрдая здрогне, —
Той і над сэрцам панаваць можа,
Бо дар музыкі, то Твой дар, Божа!
Іграй жа свету, а хто ўчуе тоны,
Той не прапашчы, той будзе збавёны.

18-20.07.1897

Вершы Францішка Багушэвіча
Творы 1897 года