Цемень
Цемень

Аўтар: Максім Багдановіч (1909)

(Ахвярую М.А.Кіц-най)

Я сяджу без агню. Я стаміўся, прамок! 
Над зямлёю - імгла, у душы маёй змрок. 
О, як пуста у ёй! О, як холадна жыць! 
Але вось цераз цемень маланка блішчыць, 
Асвячае мне вобраз Хрыста... яго крыж... 
Ажываеш, здаецца, душою гарыш. 
Але толькі чаму ж так малы гэты час?! 
Зноў навокал цемень. Свет зірнуў і пагас. 
Не глядзіць на мяне ясны вобраз Хрыста. 
Над зямлёю імгла, у душы пустата. 

Вершы
Максім Багдановіч