Шынок (Верлен/Багдановіч)
Ўжо кроўю ногі пыл шасы гарачай росяць,

І ўраз — чырвоны дах, мур белы між цянька.

І вывеска «Спакой» — вясёлы знак шынка…

Есць мяккі хлеб, віно і паспарту не спросяць.

Тут спяць, пяюць і п’юць, тут кураць і галосяць.

Шынкар — стары салдат; шынкарка ж даць шляпка

Ці вымыць твар хлапцам спяшыць, — іх больш пятка,

Вясёла кажучы, бо збыткаў мае досыць.

Ў каморы чорны столь з бярвенняў; па сцянам

Малюнкаў страшных рад: «Кароль чараўнікам»,

«Малек Адэль»… Баршчу пах добры павявае…

Вы слышыце? Саган, здаецца, ўжо чуваць;

Як ён гадзінніку вясёла падпявае!

Даль поля праз акно адкрытае відаць.

<1911—1912>

Санеты Максіма Багдановіча
Вершы Поля Верлена
Пераклады Максіма Багдановіча
Пераклады з французскай мовы
Творы 1911 года