Пра пана Ленскага
...Ой, у нядзелю параненьку

Ва ўсе званы звоняць,

А панове старастове

У лес на дровы гоняць.

Ой, панове старастове,

Каб вы не даждалі!

Штоб мы вам па дровы

У нядзелю ехалі!

У нашага аканома

Светлыя аконцы,—

Выганяе на паншчыну

Да ўсходу сонца.

У нашага Аляксандры

З галонам капялюш,—

Прыказуе аконаму:

«Маіх людзей не руш!»

У нашага камісара

Шоўкавая хустка,—

Як пойдзе да Старынак,

Не адна будзе пуста.

Ідзе цівун і аконам

Нагайкаю трусіць.

Нагайкаю трусіць,

Бо ён біці мусіць.

У нашага войта

Белыя анучы,—

Выганяе на паншчыну,

Сам плача ідучы.

Белыя анучы,

Белыя запяткі,

Выганяе на паншчыну

Дробныя дзяўчаткі.

У нашых Старынак

Зацвіла лілея,

У нашага Ленскага

Не вольна нядзеля.

1893?

Карусь Каганец
Вершы Каруся Каганца
Творы 1893 года