Экспрэс
«Маладняку» да 3-х угодкаў яго існавання

                      Едуць, едуць паязджане.
                      Я.Купала

Сёламі, доламі, борам, прасторам
Стукаты, грукаты, звон.
Збуджаны, знуджаны, змораны горам,
Зможаны змора і сон.

Скогатам, рогатам рэжа паветра.
Супраць карагі, ламы…
Бурнасцю ветра з панурага нетра, —
Хто гэта? Хто гэта? — Мы!

Ад спанку, з паўстанку мы рушыма ранкам,
Выраю высіцца зык.
Рэха, грымоты, разводдзе-заранка,
Наш бліскавіца-цягнік.

Мінуты міма жальба і жалоба,
Жорсткае джала жалю.
Радасць буялая, радасць-аздоба
Зяблую зябіць зямлю.

Верыма, верым вясёлаю верай,
Лёсам даверана нам:
Шлях нам — бясконцы, нямераны мерай,
Шлях нам заказаных брам.

Мкнем напярэсціг, навысціг удалей,
Вечнасці наперарэз…
У далі ўсё далей і далей для далей
Рушыць і крышыць экспрэс.

(1925)

Вершы Уладзіміра Жылкі