Ліст Антона Аўсяніка да Вацлава Ластоўскага (9 жніўня 1920)
Даражэнькія таварышы Вацлаў і інш!

Думаў я доўга. Шмат чаго перадумаў. А усе ж варочуюсь да старого пераконаньня. Не магу працаваць без народа. Праўда народ нас не понімае, доўго будзе гнаць, але на рэшці ен нас падтрымае. Працаваўшы увесь час сярод нашаго гаротнаго люду, я страшэна цягочуся сідячы тут.
Дыплемат я яшчэ слабы. На сучаснай ж арэне Еуропы не зручны. Дык лепей вертацца да хаты. Тым паче як не кажыце, а усе ж новы мір там.

Ведаю добра, што много клопот будзе яшчэ, але мы пабедім.

Тут пакуль што нічого не будзе. Первое трэба вызнаць іх мір целіком. А чы можам мы гэтае зрабіць? Не. — Але з часам яны поймуць, што без нас няма і ім жыцьця. Левейшыя групы і цяпэр з намі. Усе ж паговорыць можно. Але не чапаць гэтай проклятай Вільны.

Больш увагі на дзядзькоў, калі яны дапамогуць, дык і астатнія падтрымаюць.

Больш пісаць не могу.

Прывет — Змаганік.

9/VIII 20.

Коўна

PS. Адчот і паспорта передаў Язэпу -

Лісты Антона Аўсяніка
Лісты да Вацлава Ластоўскага
Лісты 1920 года
Міжнародныя дачыненні Беларускай Народнай Рэспублікі