Поплеч Пушкін і Купала
Ранак сонечны, вясновы,

Сонца ўстала, не праспала;

На стале маім пісьмовым —

Поплеч Пушкін і Купала,

Чарадзеі роднай мовы.

 

Быццам сонца ў небе майскім,

Асвятляюць даль паэты,

Не завянуць песень краскі.

У цудоўны ранак гэты

Я святлом, цяплом сагрэты.

 

Падбіраю і збіраю

У сваім радзімым краі

Па зярнятку тыя словы,

Што кладуцца у асновы

Не старых, а песень новых.

 

Маем хлеб і ўсё да хлеба,

Пазбіралі з ніў каменні,

І у скібы пульхнай глебы

Спорна сеецца насенне

І ўзыходзіць ў дзень вясенні.

 

Прапалю свае пасевы,

Летні дожджык іх аросіць,

І нап'ецца колас спелы.

А як прыйдзе госця-восень,

Ўспомню веснавыя спевы.

 

27 лістапада 1962 г., Мінск

Вершы Язэпа Пушчы
Творы пра Янку Купалу
Творы пра Аляксандра Пушкіна
Творы 1962 года