Цішку Гартнаму (Маракоў)
Такім мяцежным, непаўторным
Пяецца горда песнь жывых
І тым,
Хто ўчора ў бурах чорных
Пеў думы-песні маладых…

І я ўстрывожаны…
Я, кволы,
Прынёс табе з радзімых ніў
Напеў бунтоўны і вясёлы,
Якім гарэў,
Якім я жыў!..

Зямля пуцін і раздарожжаў,
Зямля сумуючых раўнін —
Не палюбіць цябе
Няможна.
Я палюбіў цябе, твой сын.

Жыццё, і песні, і змаганне
Праз горкі лёс,
Праз свет надзей
Ў вяках
Паднятым сцягам стануць
Над грамадой жывых людзей.
Дык, непаўторным — свет і слава,
Для непаўторных —
Песнь жывых…
І песнь пральеццца пеннай лавай
З грудзей паўстаўшых,
Маладых
Вершы Валерыя Маракова
Творы 1928 года