Божа мой! Я чую зноў...
Божа мой! Я чую зноў —

Як мацнее ў мяне кроў.

 

А ў грудзях сэрца б’ецца,

Па галоўцы жа вінецца

 

Думка нова, ды старая,

А вагромна, а святая...

 

А ўсяму, ўсяму прычына:

Мая родная зямліна —

 

Ужо варушыцца, ўстае,

Падымаецца, жыве...

 

Гэта чую я без слоў,

Дык мацнее ў мяне кроў!..

Вершы Алеся Гаруна
Творы 1914 года