Зьмітраку Бядулю
Язэп, зблудзіўшы ў цёмных крушнях,
Спаткаў пад кустам салаўя
І сябру мовіў прастадушна:
«Твая, брат, доля, як мая

Дваім нам блутанай пуцінай
Прыйшлося шмат павандраваць.
Давай-жа песьняй лебядзінай
Былы наш посьпех апяваць»

Вершы Цішкі Гартнага
Эпіграмы
Творы пра Змітрака Бядулю
Творы 1932 года