Biełarusskaja Chrestomatija (Эпімах-Шыпіла)/Chrest na swabodu
Na úschodzi krasna nieba
Nas nie dziwić — tak i treda!
Kroù rekami ljecca ù mora,
Sałdat hinie tam ad hora
Biez kaszuli i bez chleba
Nas nie dziwić — tak i treba!

Honiać syna, honiać muża,
My słuchajem cara duża,
Z duszy rwiecca skarha ú nieba
A my maúczym — tak i treba!

Żandar strele, kazak bjecca,
U naroda spina hniecca
Ad nałohaú z soli, chleba,
A my płacim — tak i treba!

U Piecierburchu zmierli ludzi:
Im praszyli kulaj hrudzi,
Bo to z pieśniaj i z ałtaram
Paszli z popam pierad caram.
A car sypnuú jak by z nieba,
Tysiacz kulaú — tak i treba.

Durniaù chryścić na swabodu.
Car nawuku daù narodu.
Pakazaú im jak|by z nieba,
Szto bolsz cara nie patreba!

Tahdy Hapon ù hromadu
Bieżyć, kryczyć treba ładu,
Treba szrotu, bombaú, strelbaú,
Treba bić nam hetych szelmaù!
Czuje jeszcze hołas z nieba
Szto cara pawiesić treba!

Z toj pary Maskwa, Warszawa,
Ryha, Wilna, Bak, Libawa,
Biełaruś, Litwa, Rasieja
Honiać won cara-zładzieja!
Narod czuje hołas z nieba,
Szto bolsz cara nie patreba!

Bomba trach. Sierhiej ù szmaty.
Mirski bieżyć aż do chaty.
Car ú strachu, senat mleje.
Biedanoscaù aż chwareje.

Kładuć sietki, kaski, blachi.
Najbolsz straszać — heta lachi:
Cicha kolać, celnie strelać,
Tak jak żyta czerciej mielać.
Narod czuje hołas z nieba,
Szto swabody jamu treba.

Wydau Dr. Kr. Kom. Biełaruskaje Socjalistycznaje Hromady.
Wilna 31 Akciabra 1905 hodu.