На гасьцінцы
Чыстым інеем пакрыты
На гасьцінцы беразняк,
Космы густа ім абвіты;
Ў белым сьнезе маладняк.

Сьвішчуць сані на марозе,
Коні рвуцца і хрыпяць.
Крык і гоман на дарозе,
Бомы стогнуць і зьвіняць.

Ськверыць холад. Пабялелі
Вусы, сьвітка вазака,
Толькі шчокі счырванелі
Ад марозу ў мужыка.

Перад сьвятам заработкі,
А дарога, як сьляза...
Толькі бухаюць калодкі,
Толькі сьвіст ад палаза!..

Вершы
Якуб Колас