Biełarusskaja Chrestomatija (Эпімах-Шыпіла)/Da Dalfiny Patockoj
Malisia za mianie, kali ja z hora zhinu
Za naszu winu i baćkoŭ pamiorszych winu
Malisia za mianie, kab u majej mahili
Mnie sierca ślozy wieczna, wieczna nie palili!….
Malisia za mianie, kab ja ciabie u Boha
Spatkaŭ kali wialikich dalokich projdzieć mnoha
I tam s taboj ad ciażkoj atdychnuŭ raboty
Bo tut markotna, żyć użo nima achwoty,
Malisia za mianie — darma ja żyŭ na świeci,
Prajszli hady maje — hady użo nia heci!
Malisia za mianie, — kachaŭ ciabie ja wierna,
I tak biazmierna, jak dusza maja biazmierna.
Malisia za mianie, hadzina prydzieć złaja;
Prastoje sierca mieŭ, sudźba maja krywaja
Malisia za mianie i płacz ty nado mnoju
Ty dla mianie adna była jaszczo siastroju
Malisia za mianie — ja pry tabie dziarżusia
Bo na ziamli czużyj usim ja zastajusia
I tolki ja chaczu kab ty z majej duszoju
Ŭ nieba palacieła i była sa mnoju.

[Biełoje, majątek hrapa Zabiełły, u Lepelskim pawiecie 2 sierpnia 1891 r.].

Вершы Зыгмунта Красінскага
Пераклады Станіслава Гласкі
Пераклады з польскай мовы
Творы 1844 года
Творы 1891 года