Чалавек і мора (Бадлер/Жылка)
О, вольны чалавек. Заўжды любіцьмеш мора.
Яно — адбітак твой; твая душа — паглянь! —
Ў разгортванні валвы бясконцае прасторы
І розум твой не менш тужлівая атхлань.

Ты любіш патанаць ў яго туманныя дарогі,
Ахопліваць яго істотаю сваёй,
І сэрца ўласнага рассейваеш трывогі
Пад гэты гук жальбы някорнай і дзікой.

Абодва хітрыя, вы так маўкліва-стрымны.
О, чалавек, ніхто не змераў глыб тваю!
О, мора, не злічыў ніхто твой скарб інтымны!
Так тайну ўкрылі вы зайздросліва сваю!

А вось між тым вякі, вякі без падзялення,
Зацята йдзе ваш бой бязлітасна-люты́.
Так закаханы вы у бойку і знішчэнне,
О, вечна змагары й нязгодныя браты!

Вершы Шарля Бадлера
Пераклады Уладзіміра Жылкі
Пераклады з французскай мовы
Творы 1857 года
Творы 1927 года
Узвышша (часопіс)

cs:Výbor z Květů zla/Člověk a moře
de:Der Mensch und das Meer
es:El hombre y el mar
fr:Les Fleurs du mal/1861/L’Homme et la Mer
hu:Az ember és a tenger
pl:Człowiek i morze
pt:O Homem e o Mar
ru:Человек и море (Бодлер; Чюмина)