Вецер з гаем размаўляе (Шаўчэнка/Купала)
Вецер з гаем размаўляе,
 Шэпча з асакою;
Плыве човен па Дунаю
 Адзін за вадою.
Плыве човен вады повен —
 Ніхто й не прыкмеціць;
І хто спыніць? — Ўжо рыбалкі
 Няма ўжо на свеце!
Паплыў човен аж у мора,
 Яно загуляла…
Пагулялі горы-хвалі —
 І шчэпак не стала…
Шлях нядоўгі, — як і чоўну
 Да сіняга мора,
Сіраціне на чужыну,
 А там — і да гора.
Пагуляюць людзі, нібы
 Халодныя хвалі;
Падзівяцца, паўздыхаюць,
 Як сіротка плача;
Спытай потым — дзе сіротка?
 Не чуў і не бачыў…

(С.-Пецярбург, 1841)

Вершы
Пераклады Янкі Купалы
Тарас Шаўчэнка
Вершы Тараса Шаўчэнкі