Музыкальная камедыя
Матулі неспакой: што робіцца з малым?!
          Ну так і трэцца ля шафёра!
Ледзь толькі той на двор прыгоніць «ЗІМ»,
          Сынок заўсёды з ім.
Старанна калупаецца ў маторы.
Пухір - а ведае і камеры і блок,
Яму вядома шрубачка любая.
Жалеззя ў свой пакойчык навалок,
Пілуе нешта, склёпвае, згібае.
«А можа, ў хлопчыка да тэхнікі ухіл?..» -
          Не раз падказвалі суседзі.
Матуля ў крык: «Мой Федзя
Ды каб у бруд палез, у пыл?
          Я гэтага не дапушчу ніколі!
          У нас ён будзе піяністам -
          Сучасным Лістам*!»
Вось Федзя ўжо ў музычнай школе,
Развучвае дыезы ды бемолі*,
Хоць і жадання у яго няма.
У хлопчыка ў кішэнях гайкі,
Ён марыць аб майстэрстве пайкі...
          Але дарма.
Матуля з ім змагаецца штосілы -
Выкідвае з кватэры гайкі і балты,
Дзяўбе, дзяўбе: «Музыка ты!»
І ўсё ж дабілася нарэшце, адвучыла
Ад «чорнай» працы хлапчука.
Ды захадам такім сынка
Яна таленавітым не зрабіла.
          Падрос ён, шавялюру адпусціў, -
Ну як жа! - «Чыжыка» блямболіць навучыўся!
          «Я Шубертам*, Бетховенам* зрабіўся!» -
Дзе трэба і не трэба ён часціў
          І талентам сваім хваліўся
          Направа і налева як мага.
І хто ён зараз дзякуючы маме? -
Ні богу свечка і ні чорту качарга.
 
А ў нас яшчэ бывае так часамі,
Я дам параду мамам усім чыста:
          Не трэба перашкод малым рабіць.
Куды шаноўней слесарам выдатным быць,
          Чым дрэнным піяністам.

Байкі Уладзіміра Корбана
Творы 1955 года