Маленькай Мар’яне (Шаўэнка/Бядуля)
Расці, расці, мая птушка,
Макавы мой цвеце,
Развівайся, пакуль тваё
Не разбіта сэрца.
Пакуль людзі не дазналі
Ціхае даліны.
А дазнаюць — пагуляюць,
Засушаць ды кінуць.
Ані годы маладыя,
Спавіты красою,
Ні карыя ачаняты,
Умытыя слязою,
Тваё сэрца залатое,
Добрае дзявоча —
Не заступіць, не закрые
Прагныя іх вочы.
Знойдуць злыя дый абкрадуць...
I табе, убогай,
Створаць пекла... Замучышся
I праклянеш бога.
Не красуй жа, цвеце новы,
Неразвіты цвеце!
Завянь ціха, пакуль тваё
Не разбіта сэрца.
1845
Уюнішча

Вершы
Тарас Шаўчэнка
Пераклады Змітрака Бядулі
Вершы Тараса Шаўчэнкі

uk:Твори (Шевченко, 1959–1963)/2/Маленькій Маряні