Першая любоў
Ўжо позна. Мрок вясенняй ночы
На вузкіх вуліцах ляжыць.
А мне — вясёла. Блішчаць вочы,
І кроў ад шчасця аж кіпіць.

Іду я радасна, харошы,
Знікае з сэрца пустата…
А пад рызінавай калошай
Ціхутка хлюпае слата.

Вершы
Максім Багдановіч