Expedito bellica Fungerum
Rozkazau kniaź Borowik,
sieżuczy pod sosnoiu,
Wsem Hrybem isty na waynu, 
wsiem isty do Boiu.

Adkazau iamu Kazlak:
ja choć dobry iunak
Da samapała ne maiu,
Zastanusia u haiu.

Adkazali Apienki:
My hryby słabienki
My u poli nie rasli,
Da pry dzierawie skisli.

Adkazali im Ryszki:
my ne barawyie szyszki,
Naszto ż nam szyszak nosyty
koli ne umieomose bity.

Adkazali Lisiczki:
Nie choczom toy potyczki.
Idzi ty sam, Barawiku,
stań za nas u szyku.

Adkazali Pieczary:
ne smakuiut nam waiennyie mary
Niechay za nas mużyki
pobiutsia, Ryżyki.

Adkazali y Hruzdy:
my nie durnyie drozdy
Bez krup, bez soli isty
I trascu z nieczym iesty.

Adważywsia Muchamor
Da zhinuu że, iak kamor.
Laży ż ty, hrybie, bez ducha,
szczo porwausia iak mucha.

Вершы Дамініка Рудніцкага
Творы на лацінцы
Творы XVIII стагоддзя