Руслан і Людміла (апошняя рэдакцыя)/Прысвячэнне
Для вас, душы маёй царыцы,
Для вас, красуні, для адных
Часоў мінулых небыліцы,
Парой спачынкаў залатых,
Пад шэпт даўніны гаварлівай,
Пісаў я вернаю рукой;
Прыміце ж працы плён гуллівы!
Не трэба мне хвальбы людской, 
Я шчасны ўжо надзеяй светлай,
Што, можа, ўпотайку свае 
Дзяучына вочы кіне ветла
На песні грэшныя мае.

Прысвячэньне

ru:Руслан и Людмила (Пушкин)