Наша Ніва (1906)/1911/14/Хрыстос уваскрос!
Хрыстос Ўваскрос! Шумяць лясы,
Прырода, радасцю адзета,
Паўна прывольнае красы
І просіць света, болей света!

Даволі цьмы! Зіяюць зоры,
Настане дзень—ні стане слёз…
Устаньце людзі, збудзце горэ,
Хрыстос Ўваскрос!..
Хрыстос Уваскрос!

Хрыстос Ўваскрос!!!
Руччы бягуць
Між гор iі коцяцца ў даліны,
А думкі вольные лятуць
Ад сну, каторым спяць нізіны,

Павеяў ветрык цёплы ўсюду
І штось прыродзі ён прынёс;
Вясну спаткайце смела, людзі!..
Хрыстос Ўваскрос!
Хрыстос Уваскрос!

Хрыстос Ўваскрос!
Душа баліць
І рвецца радасна так сэрцэ!
Не хочэш слёз… Жадаеш жыць.
Гудуць званы:—Не будзе смерці!

Браты, запеймо песню волі,—
Даволі здзеку, гора, слёз!
Чэкаймо шчасця й лепшай долі!
Хрыстос Ўваскрос!
Хрыстос Ўваскрос!

Творы 1911 года
Наша Ніва (кірыліца)