Каспля і касапля
Каспля і насапля. Есьць рака ўплываючая ў Дзьвіну, каля Суража, якая пішацца—. Географы і гісторыкі нязнаючыя беларускай мовы, звыклі найменьне гэтай ракі прыймаць за неславянскае і падаваць яго як довад таго, што на вярхох Дзьвіны славяне выціснуўшы фінскія плямёны, паселіліся ў іх краю і ўтрымалі нават чужыя найменьні рэк. Тым часам гэта думка утварылася на грунце самай грубай памылкі з пісаўшых і перапісываючых дагэтуль гэтае найменьне. Народ не называе раку „Каспля“, а „“ (акром тых, якія гавораць „граматна“) Слова касапля, азначае крывое (косае) дрэва. Прыкладам, сані будуюць на палазох, але падсанкі (меншыя, карацейшыя сані ўжываны да падстаўкі, пры перавозе доўгіх бэляк), — маюць ужо не палазы, а шмат меней ад палазоў выгнутыя—. Кождае выкрыўленае вядомым загібам, дрэва, называецца . Гэтак сама народ не называе другога доплыву Дзьвіны, Обша, а  (з шапелявым ж). Вобжамі-ж называюць так-жа аглоблі пры сасе. Раку Уллу называюць Уллой і Вулой, а гэта ня што іншае, як тое-ж самае беларускае слова, вуліца, вулка, чым яна запраўды да цяпер служыць, працякаючы па балотнай мясцовасьці.

Мовазнаўчыя працы Вацлава Ластоўскага‎
Беларуская мова
Гідраніміка
Творы 1923 года