Сцюжа, мрок…
Сцюжа, мрок… Я ізноў хвараваты.
У сэрцы — думак дакучных цяжар.
Заварыць бы гарачай гарбаты,
Разагрэць бы хутчэй самавар.
 
Запяе ён і тонка, і ціха,
Зазіяе на спод аганьком, —
І развеецца цёмнае ліха
Над маім абагрэтым кутком.

Вершы Максіма Багдановіча