Адной маткі ўсі мы дзеткі
Одной матки ўси́ мы дзѣтки,
Ўси родзи́лись отъ Адама;
Въ рабы пошли наши предки
Презъ проступокъ отца-Хама.
А тэй зъ отца насмѣявся,
Рабо́мъ вѣчнымъ за то стався:
У некрыту попавъ долю.
И мы на́ вѣкъ ўси хама́ми
Церпимъ муку и неволю,
И пануӗць ўсякъ надъ нами.
Съ ты́хъ поръ, братцы, скажу смѣло,
Усё лихо на насъ взсѣ́ло.

Вершы
Творы XIX стагоддзя