Biełarusskaja Chrestomatija (Эпімах-Шыпіла)/Wiasnowoj paroj
Harać łuczy ranniej zorki,
Świeciać boży służki,
Bliszczać rasoj ŭsie pryhorki,
Zaśpiewali ptuszki.
Cicha ŭ poli, na bałocie,
Śpiać paŭsiudu wioski,
Tolki wiecir ŭ piralocie
Kołysze biarozki.
Nocz nia spaŭszy za hulankoj
Na wiasielji swaty:
Pilip Okuń z Byczkom Jankoj
Wołokliś da chaty.
Burknuŭ Pilip zuby ściaŭszy
U hutorce z Janom:
„Nia prykraŭszy, nia pryłhaŭszy,
„Taj nia budzisz panom!
„Praŭda, każuć, za try mili,
„A kryŭda u chacie
„Nia papaŭsia, nia zławili,
„Zuch ty, panie-bracie!
„Durno każe saławiejka,
„Bresze syn sabaczyj:
„Daj! daj!”… „Piesnia ta — kapiejka,
Lepszij howor draczij:
„„Dziary!.. biary!..” Budziesz jeści
„I miod pici dzbanom,
„Pry chudabie i pry cześci
„Skora staniesz panom.”
— „A warony szto kazali,
„On’ tam u hranicy?…
„Jany każuć: krali!.. krali!..
„Taj na szybianicy!”

[Wydrukowano w „Минскомъ Листкѣ” za r. 1889 w № 20 w narzeczu Nogródzkiego powiatu.].