Наша Ніва (1906)/лацінка/1909/48/Zajczyk
— Ławi, Hańka, chutczej ławi!… Woś, woś dzie blizieńka ŭžo
kala ciabie zajczyk!

Hańka kidałasia i ruczonkami pryciskała świetłuju łapinku sonca, katoraja padała z lusterka.

Starec śmiejaŭsia z dzieciaczej wiery, pachilaŭ lusterka i, zajczyk, zdawałosia užo  uciekaŭ s pad Hańczynych ruczek. Tady iznoń paczynałasia łoiila świetłaio zajczyka. — Hanka topała kala ściany i chwatała ruczonkami świetłuju łapinku,—łapinka uciekała i tak biazkonca…

…Skolki-ž takich zajczykoŭ ławiŭ kožny z nas?!

Творы 1909 года
Наша Ніва (лацінка)