Biełarusskaja Chrestomatija (Эпімах-Шыпіла)/Panskoje ihryszcze
Kab ty wiedaǔ, brat-kumiszcze!
Szto uczora widzieŭ ja:
U panoŭ było ihryszcze, —
Da j jakoje ż — aja-ja!
Wot ihryszcze dyk ihryszcze!
Ni takoje, jak u nas:
U cymbały biŭ żydziszcze;
Nu jak raz jak Janka nasz.
Dwa żydki u jskrypki waluć,
Treccij parch u dudu dmieć,
A ŭsie razom jak zajhrajuć,
Ażno ciabie zatrasieć!
Ażno ciomna stanieć hłazu;
Drażać nohi pad taboj,
Serce bjecca jak cepami,
Prosta staniesz sam nia swój!
A u panoŭ tam, jak na schodzie,
Kali czlen pryjedzić k nam:
Usie prybraŭszysia pa modzie
Tak pryhoża, kudy tam!
Paniczy usie prybrany
Pad kalibier, jak adzin:
Rukawiczki malawany
Tolki boty bytcem klin
Akulary, jak dwa woczki,
Tut tarczać pad baradoj,
Jak śnieh bieły ich saroczki,
Narukaŭniczki truboj.
A szaliki zawiazany,
Chto ich znajeć — nia wuzłom:
Niejik szpilkaj pryszpilany,
Być jak nakryż, kaziałkom.
A panienki, choć pryhoży,
Ale-ż moda — Boh i z jej —
Da czaho|ż jany pachoży?
Da duszy-ż, nia da ludziej!
Ŭsio-b sabie nichaj jak nada, —
Żywatoŭ saŭsim nimasz;
Z zadu niejkaja pryłada,
Tolki jezdzić na kirmasz.
Jak kulbaka tarczyć z zadu,
Być kaszel, ni to żaŭłak
Nie dabiŭsia nijak ładu
Nie dadumaŭsia nijak.
Panicz niejkij nia tutejszyj,
Musić z horadu czy szto:
Ad tutejszych jon taniejszyj,
I pryhoż sabie niszto,
Zahamaniŭ: „pojdzim walca,
„Nichaj żydy jduć ihrać!”
Staryj żyd mirhnuŭ na malca
A toj daj usim mirhać.
Wot smyczki narychtawali,
Nahatowili sia, żduć;
Pośli razom zaihrali
I dawaj u dudki duć.
Paniczy tady ustali
Strachanuli sia, paszli,
Tolki trochu paszaptali,
Jak k panienkam padyjści.
Tyja tyc tady ustali;
Panicz ich daj abniać:
Hladź! adzin druhoha ‘bniali,
I papiorli tancawać.
U kruhi paprostu waluć,
Jak lawonichu u nas,
Tolka nohi nie tak stawiać
I u tachtu nie jak raz.
Tak skakali, wiesialiliś,
Jeli, pili usiu nocz,
Zrannia spać użo łażyliś,
Bo j skakać było nia ŭ mocz.

[Też jakoby utwor Feliksa Topczewskiego spisałem w Leonowszczyznie od p. Michaliny Stasiowej Oskierkowej, urodzonej Dawidson 18 25/VI 89 r.; przepisałem w Peterburgu 18 25/X 90 r. Wiersz ten wydrukowany w „Виленскомъ ” 1889go roku w № 70tym i podpisany „Ив. Сиротко”. Tylko redakcya tu cokolwiek inna i gorsza. Ważniejsze różnice nastpujące: zamiast czwartej sztrofy tam dwie, za któremi idzie jeszcze trzecia, a mianowicie:

Jak zajhrajuć usie razom
Muzykanty kazaczka,
Ażno ciomna staniec hłazam,
I nia pomnisz jazyka.
Serce bjecca jak cepami
Nohi drażać pad taboj
I u taniec iduć sami
Ażno [staniesz] sam nia swój.
Tut jaszcze adna skrypica
U abchwat jana jak raz
Wot na jej tak bas-basiszcze,
Jak aboryna u nas.

Zato przedostatniej sztrofy: „U kruhi pa prostu waluć etc” tam niema.