Набягае яно
Набягае яно
Вечарамі, начамі,
Адчыняе вакно
І шамрэе кустамі.
 
І гавора адну
Старадаўнюю казку —
Аб любоў і вясну
І жаночую ласку.
 
Сэрца сніць аб красу —
Аб слядочак дзявочы,
Залатую касу,
Сіняватыя вочы.
 
Як забудуся сном
Ў сіняватыя ночы, —
Прылятаеш ты ў дом,
Пазіраеш у вочы…

Вершы Максіма Багдановіча