Санет (Арвер/Багдановіч)
Я тайну ў глыбіні душы хаваю,

Ў жыцці мінутным — вечную любоў.

Няма у ёй надзей, няма і слоў.

Аб ёй не чула тая, што кахаю;

Уваг яе к сабе я не звяртаю;

Я ўсцяж адзін, хаця б і з ёй ішоў;

І я нічога да канца гадоў,

Не смеючы прасіць, не атрымаю.

І хоць ласкавасць Бог надаў да ёй,

Яна прастуе пуціной сваёй

І шэпт маёй любві не пачувае,

Калі ж, душою срогая, спаткне

Ёй поўны верш, — яна шапне:

«Хто ж тая жэншчына?» — і не ўгадае.

(?)

Санеты Максіма Багдановіча
Вершы Алексіс-Фелікса Арвера
Пераклады Максіма Багдановіча
Пераклады з французскай мовы