Хрыстос ускрос!
Прайшла зіма… І чар вясны
Зышоў, як дар з нябёс…
Ў паветры радасна званы
Гудуць: «Хрыстос ускрос!»

К жыццю ўваскрослая зямля
П’е ласкі сонца кос…
Жывой прыроды чую я
Гімн-спеў: «Хрыстос ускрос!»

Красой любуецца пагляд
Радзімых ніў-палос…
Плыве з-пад стрэх сялянскіх хат
Прывет: «Хрыстос ускрос!»

І неяк хочацца душой
Забыцца гора й слёз, —
Бо ўсё таёмнаю струной
Пяе: «Хрыстос ускрос!»

Браты, пакіньма марны страх,
Збудуем лепшы лёс.
Смялей, смялей на новы шлях, —
Бо й нам — Хрыстос ускрос!

20 сакавіка 1937 г.

Вершы Алеся Мілюця
Творы 1937 года