Сярод поля
XXXX.

Я адзін сярод поля, толькі адзін…

Наколькі хапае вока, нікога ня відаць.

Сьнег, паўсюль сьнег…

А на небе высокім толькі зоркі гараць…

Я адзін, толькі адзін, сярод поля…

Не, няпраўда, думкі, як хмары, заўсёды пры мне!

Мае думкі, думкі цяжкія, жудасныя думкі!

Яны заўсёды са мной…

Сьнег, толькі сьнег і зоркі на небе…

Я і думкі і больш нікога…

Буду маліцца сярод поля, буду да сябе клікаць Бога!..

Хай прыдзе цяпер да мяне, хай прыдзе!..

Бо застаўся я адзін, адзін сярод поля, людзі пакінулі мяне аднаго.

Але я не баюся! Хай, я адзін сярод поля, хай адайшлі ад мяне ўсе, але неба засталося і Бог прыдзе да мяне!..

Я веру, што хутка малітва мая да яго даляціць…

Ен пачуе яе, і жаль, жудасны жаль душы мае, зразумее і скажа словы свае, якія я ў сэрцы сваім захаваю…

Я хутка з поля прыйду да тых, якія ўцяклі ад мяне, з Божым словам…

Тады ня будуць уцякаць, тады будуць шукаць мяне…

А цяпер, цяпер я адзін сярод поля з малітвай сваей.

Сьнег, толькі сьнег і зоркі на небе…

Думкі, малітва і я…

(канец).

Вёска Мілкавічы, на Палесьсі.

Тыпы Палесься