Зімовае
Снег, завея; вецер вее,

          Круціць, дзьме.
Віхар гонкі, гучны, звонкі
          Ў белай цьме.

Комам ліпка, снегам сыпка

          Сее сеў.
Носіць тайны, спеў адчайны,
          Смерці спеў.

Я трывожны… ў бездарожжы,

          Ў беспуцці
Воля-вехаць. Як даехаць?
          Як дайсці?

Сівер злосны, вее млосна,

          Міма ймкне.
Дзе прыпынак, дзе спачынак?
          Блукаць мне.

Холад, сцюжа… Сцежка вужай

          І размах.
Стыне сэрца ў паняверцы,
          Множыць жах…

Гнецца ніжай, к долу бліжай

          Галава…
Лёс нямілы: крыж пахілы
          І жарства!

(1923)

Вершы
Уладзімір Жылка
Вершы Уладзіміра Жылкі
Творы 1923 года