Палессе (Каганец)
Па-над Шчарай і над Пцічам,

Над Бярозай і над Случам,—

Дзе та Прыпяць прабягае,

Піну, Горынь што прыймае.

Гэй, Палессе, Палессе!

Скрозь балоты залягаюць,

Лясы цёмны зарастаюць;

Па дрыгве каза праскача,

А на стозе воран крача.

Гэй, Палессе, Палессе!

То з чароту качкі хлынуць,

Ды у лозах ваўкі выюць.

Паляшук у шэрай свіце

Век гаруе, штобы жыці.

Гэй, Палессе, Палессе!

Сячэ дровы, лес сплаўляе,

То са стрэльбай прабягае,

У смалярні смалу гоніць,

То па рэчках рыбу ловіць.

Гэй, Палессе, Палессе!

Гарэ ніўку пяшчаную,

Ды староначку радную

Ён кахае ды мілуе

І на другу не згандлюе.

Гэй, Палессе, Палессе!

Бо у лесах слядок волі

(Хоць пры кепскай нашай долі),

Яшчэ малы застаецца,

Дзе не ўсяк да нас даб’ецца.

Гэй, Палессе, Палессе!

11.ІХ.1906 г.
Карусь Каганец
Вершы Каруся Каганца
Творы 1906 года