Васількі (Васілёк)
ВАСІЛЬКІ
— Кветачкі родныя, бачу ізноў вас я
ў сонца святле,
Вы за ўсе іншыя краскі вясновыя 
сэрцу мілей.
Хто вас, прыветныя госцейкі сінія 
вузкіх палос,
Нам на лугі, на палеткі палынныя
кінуў, занёс?
Мо матылькі вас занеслі крылатыя 
ў родны мой кут,
Можа, вятры, што шумелі над хатаю, 
сеялі тут?
— Не, не вятры засявалі прывольныя,
не матылькі —
Нас гадавала туга беспатольная,
3 слёз мы людскіх,
3 кропелек мутных,
што ў спёку спалоскваюць
твар ратая,
3 песень, якія пяе над палоскаю 
маці твая…

1926

Вершы Міхася Васілька
Творы 1926 года