Маркотна я чакаю
Маркотна я чакаю. Для чаго ты
Не выйдзеш з хаты ў жаркі поўдзень зноў?
Тады бы, пэўна, выціснулі боты
Па мяккаму асфальту рад слядоў.

І я, нявідны для цябе і бледны,
Не бачачы нічога ўкруг сябе,
Прыпаў бы к ім… І вось чакаю бедны:
Ці ж хутка з’явіцца канец журбе?

Вершы Максіма Багдановіча