Скірпуся
Ой, пайшла сабе Скірпуся на кірмаш,
Паглядзець, ці селязенькаў нямаш, —
Мо варона, мо сава.
Мо Скірпусенька ўдава.
Прадала яна каня,
Ўтаргавала селязня,
Селязенька чубаценькага,
Маладога, зухаваценькага.
Пакупіўшы селязня,
Мела клопату штодня;
Селязенька умываецца,
Сам на вулку узіраецца;
Узіраецца на вулічку,
Ці не ўбачыць тую вутачку.
Селязенька — Івашачка,
Ён цалуецца з Наташачкай.

Вершы Максіма Багдановіча