Беларускае жыцьцё (1919)/1920/3/Я кахаў…
Я кахаў… Ах, калісьці даўно я кахаў!
Аж тагды, калі моладасьць зьяла ў вачох,
Калі гора і смутку я, дужы, не знаў
І адвага кіпела ў грудзёх, —
Шчэ тагды, аж тады я кахаў!..

Але зьбег і загінуў, як мара, той час:
Пагубляў я ўсе радасьці год маладых
І жыцьцё, і сябе праклінаю ня раз…
А цяпер, як у небе пас зор залатых,
На шляху маім сьвеціць той час.

Вершы Уладзіміра Жылкі
Беларускае Жыцьцё (1919)
Творы 1920 года