Dakory
Ty nie pryjšła, jak byŭ ja chwory,
I śmierć paroh moj ścierahła,
I mnie kaniec zdawaŭsia skory, —
Ty nie pryjšła, ty nie pryjšła!…

Ty nie pryjšła, kali mnie śniłaś,
Što ty siastroj pry mnie była,
I jak dziciom sa mnoj wadziłaś,
Ty nie pryjšła, ty nie pryjšła!

Ty nie pryjšła, kali ruki ja
Nia moh padnieści da čała.
Byli usie… Byli čużyja.
A ty adná, — ty nie pryjšłá!..

Ty bol ucišyć moj kachańniem
Patreby ŭ sercy nie znajšła,
I jak druhija z prywitańniem
Ty nie zajšla, ty nie zajšła!

Вершы Алеся Гаруна
Творы на лацінцы
Беларускае Жыцьцё (1919)
Творы 1919 года