Бярозы
— Чаго вы плачаце, бярозы,
Над шляхам векавым?
Што вас прымусіла ліць слёзы
Ў жалю такім нямым?

Чаму так сумна і гаротна
На свет вы гледзіцё?
Чаго так шэпчацца маркотна
Паміж сабой лісцё?

— Таго мы плачам, — адказалі
Бярозы ў адзін тон, —
Што край наш родны закавалі
Зноў у бяду-палон.

Вершы Алеся Мілюця
Творы 1930 года