Дзіцячы слоўнік
Дзіцячы слоўнік. Расійскі вучоны К. Чуковскі доўгія годы пасьвяціў цікавым досьледам словатварэньня ў дзіцячай мове. Ведама, што дзеці, пачынаючы з чацьвергага году жыцьця, часта пачынаюць разважаць аб словах: прыкладам трохлетняя Ніна Гуляева ніяк не хацела казаць . Была пэўна, што трэба казаць . У іншых здарэньнях дзеці абярталі  ў  (ад капаць);  ў ,  у  (верціцца);  ў  (мазаць) і г. п.

Кождая рэч для дзіцяці характэрызуецца немаль выключна чыннасьцю. У кождым іменніку дзіця вычувае скрыты рух чынніка. Дзеля гэтага яно з такой лёгкасьцю выводзіць чыннікі ад усякіх іменнікаў. „Ай, я  руку! „Козлік “. „Бык “, „Конь мяне “. Гэтым дзяцё дасканаліць мову ўзрослых, якой, паводле Чуковскага, пара ўжо стацца гібчэйшай і не баяцца гэткай перамены іменнікаў у чыннікі.

Бывае, што дзяцё адзначае ня чыннасьць а якую колечы іншую, прыпадковую азнаку ў аб’екце. Гэтак адзін пяцёхгодавы хлопчык гаварыў не , а  („Ен-жа стаіць на дарозе!“); чатырохлетняя дзяўчынка казала не а ;  на абліччы бацьуі называла  (сярдзіцца) і г. п.

Мовазнаўчыя працы Вацлава Ластоўскага
Беларуская мова
Лексікаграфія
Творы 1926 года