Два франты (Маракоў)
Мiнскай канферэнцыi ўдарнiкаў прысвячаю

I

...Помню ў агнi рэвалюцыi
Вестку:
„Ўзялi Перакоп“.
Песнi цвiлi неўмiручыя,
Марылi —
Ворага ў лоб.

Там, у палях, непаўторную
Склалi рамантыку
Куль...
Горда iшлi
Непакорнымi
На векапомным шляху.

Там здабывалi
У муках
Сонца жаданых вышынь,
Там загрубелыя
Рукi
Неслi з агнём карабiн.

II

Праляцелi за днямi днi,
Адпалалi агнi па акопах,
I заместа агнёў
Перакопа
Асiнбудаў палаюць агнi.

Горда моладзь
Да працы iдзе,
У вачах нестухаючы промень —
Вось рамантыка
Новых людзей.
Вось рамантыка новага дому!
Гэта — дзiўная музыка
Дзей,
Гэта — фронт неўмiручай працы.
Гэта — права
Працоўных людзей
Будаваць, i спяваць, i змагацца.
Вершы
Валерый Маракоў
Творы 1929 года