На вясеньнім ветрыку
Каратка мая спадніца!..
Шэльма, шэльма вецер!..
Ён нічога не баіцца!..
Ніхто не замеціў?..

Пёс вясёлы — вецер майскі —
Трэ мае калені.
Што ні ноч, сьню сон я райскі…
Шчасьце ўзяла б жменяй!

Любы мой, прыйдзі! Ну што ж ты?
Я даўно чакаю!
Шчасьця, радасьці — хоць трошку! —
Ўзяць сабе жадаю!

Не шкадуй мяне! Ня трэба! —
Сама не шкадую!
Колькі вёснаў дало неба?..
Вазьмі! Я дарую!

(26 красавіка 1926 г., Рыга)

Вершы Кастуся Езавітава
Творы 1926 года
Творы, напісаныя ў Рызе