Хто к лесу, а хто к бесу
— Ці ты бачыў калі слабоду? — пытае адзін мужык другога.

— Бачыў, — кажа другі.

— Ну, а як яна выглядае?

— Не самавіта, — калі табе праўду казаць. Стаіць у нейкім балоце; Будынкі пападгнівалі, у зямлю паўязджалі; мох на іх парос, шчыты вецер пазрываў; вокны ў хатах лучынкамі ды анучамі пазалатываны; людзі нейкія абарваныя, у лапцёх, зацяганыя, згаладалыя і перапужаўшыся, — бо трэба табе ведаць, што пад той час, як я быў, наехалі "госці" і па-свойму слабаджанаў абучалі нагайкамі...

— Аб якой ты гэта вярзеш слабодзе?

— Ну, аб Слабодзе Нагайкаўскай воласці Усмірыцельскага вуезду, што недалёка ад Прыгонава і Вісельнева.

— Ну і заехаў жа ты, брат! Я пытаю аб слабодзе, што нам дарована маніфэстам!

— Ага! Зразумеў!.. Ну, выбачай, сватка, гэтакай слабоды мне яшчэ не здарылася бачыць!..

Каментар
Апублікавана ў газеце "Наша ніва", №27, 17 жніўня 1907 году за подпісам Янук з-пад Мінска.

Публіцыстыка Янкі Купалы
 Фельетоны