Янку Купалу (Пушча)
Сачылася жывая кроў з пяра,

І чара сэрца з песняю разбіты.

Не быў народ пры смерці песняра

І не прыкрыў яго вачэй знябытых.

 

У вечар той аклікнуў гром прасторы,

І рэкі паплылі народных слёз.

Нашчадкам не раскажа і гісторык,

Як смутак з горам ў нашы сэрцы поўз.

 

Ад жалю-скрухі людзі камянелі,

Схіляліся ў жалобе на калені

І клікалі радзіму Беларусь:

 

«Прыйдзі, згарні гарачых песень прысак,

Не згаслі ў ім, гараць Купалы рысы,

Ў крупінцы кожнай б’ецца сэрца пульс».

Вершы Язэпа Пушчы
Творы пра Янку Купалу
Творы 1942 года