Не грэе сонца на чужыне (Шаўчэнка/Клімковіч)
Не грэе сонца на чужыне,
А дома цераз край пякло;
Не надта весела было
Мне і на роднай Украіне.
Ніхто мяне там не вітаў,
Ды не любіў і я нікога,
Блукаў сабе, маліўся богу
І панства злое праклінаў,
Да ўспамінаў гады ліхія,
Далёкай даўнасці гады,
Хрыста павесілі тады,
Не ўцёк-бы й зараз сын Марыі!
Нідзе нявесела ўсё мне,
Ды мо' быць весела й не будзе,
I на Ўкраіне, мае людзі;
Вось гэтак-жа і на чужыне.
Хацелася б... Дый то для тога,
Каб не збівалі мне труны
Чыжыя з дзерава чужога,
Або хоць прыгаршчы зямлі
Мне з-за Дняпра майго святога
Святыя ветры прыняслі,
Дый больш нічога. Так то, людзі,
Хацелася б... Ды то для тога.
Не варта й бога турбаваць,
Калі па-нашаму не будзе.
Орская крэпасць
1847

Вершы
Тарас Шаўчэнка
Пераклады Міхася Клімковіча
Вершы Тараса Шаўчэнкі

uk:Кобзарь (1876)/Том 2/Не гріє сонце на чужині