Вольная Беларусь (газета)/1917/36/Салдацкая песьня
Я салдат малады,
Я дзяцюк, хоць куды,
І без меры я дуж.
Ззваць мяне – беларус.
Эх, як стане у рад
Малайцоу гэткіх шмат!
 Усе вольны яны—
Беларусі сыны.
Дык як стануць, пайдуць,—
Дзе стогн, крыуда жывуць,
Кажы сьмела тады:
Больш ні будзе бяды!
Гэй, салдацкая моц,
І у дзень, і у ноч
На старожы ты будзь
Каб ісьці, дзе стогн чуць!
Хай з салдацкіх грудзей
Па зямельцы усей
Сказ імчыць, як стрэла:
«Беларусі хвала!»

Вершы Леапольда Родзевіча