Try razy…
Try razy kleiłasia Polšča,
Try razy takže upadała —
Bo try narody adna horšca
Wuzłom Šlachockim zaplatała.
Sudziŭ Boh hetamu narodu
Wialikuju na metu dolu —
Sasłaŭ woś wolnaści pahodu
Jak busłam, biez parodaŭ bolu.
Ale Sarmat daŭno ŭžo biŭsia,
Daŭno kasiŭ swajej krywulaj —
Zatoj na Ruś jon tak zwaliŭsia
Mo‘ bura nad cichoj sasnulaj.
I try republiki ludowy
Iznoŭže klejacca i wadnu —
Daj Boža, kab da tej budowy
Nie padłażyŭby chto ahniu!
Bo čym tut skleić try narody
Dahatul trudna pakazać —
Usim nam chočycca swabody,
Dy adnamu tolki panawać.

Вершы Казіміра Сваяка
Польшча ў паэзіі
Творы на лацінцы
Творы 1919 года
Беларуская Крыніца