Пан і мужык (Крашэўскі/Будзіцель)
(З Крашэускаго).

Иду раз сабе пяхатою.
На вулицы-ж вельми балота;
Аж чую, хтосць едзець за мною…
Атож з панами бядота!..
Зиркнуу назад, дый у ноги,
Бо пан мой — мог мине здратаваць;
У тым чую: „пачэкай, мой дроги!“
Каль кличэ та трэба чакаць.
И шапку зняушы я стау…
..........
Дождж лье, я жду, аж от
Ляциць и — „як ся маеш?“ сказау,
И згинуу, як вихар, як чорт.
И тольки балотам усяго абхлапау.
З панами такая та справа
Што каль ня задратуе,
(Падчас яму и гэта забава!)
Калу-ж—никали не пашкадуе!

Вершы Юзафа Ігнацыя Крашэўскага
Ананімныя пераклады
Пераклады з польскай мовы
Творы 1843 года
Творы 1906 года
Наша Доля

pl:Pan i człowiek