Калі ты вянок сплятала
КАЛІ ТЫ ВЯНОК СПЛЯТАЛА…
 О. Олесь

Калі ты вянок сплятала —
Разлучылі нас адразу…
Мы ўздыхнулі, разышліся,
Каб ня стрэнуцца ні разу…

Ты даўно ўжо вышла замуж,
Маю дзетак, сам я — сівы…
Ці шчасьліва ты — ня знаю…
Ня пытай — ці я шчасьлівы!

Год таму, якраз улета,
Я ў сяло сваё заехаў —
Не пазнаў я роднай хаты,
Нашай грэбелькі і вехаў.

Сам ня ведаю, што гэта?
Мусіць, грэблі шкода стала:
Але там, дзе мы скакалі,
Маё сэрца задрыжала…

Кажуць людзі, што нядаўна
Й ты сюды папала ў госьці
І што ўночы аж дасьвету
Усё плакала чагосьці…

Пераклад з украінскае А. Зіміонка.

Вершы Аляксандра Алеся
Пераклады Анатоля Дзеркача
Пераклады з украінскай мовы
Творы 1927 года