Прамова Мікалая II Раманава (20 ліпеня 1914)
У Пецярбурзі ў Зімнім Дварцы пры ў прысутсвіі Гасудара прачытан маніфэст аб вайне і атпраўлена малебства аб дараваньні расейскаму воінству пабеды. Пасьля богослужэньня Гасудар сказаў вось што:

«Са спакоем і годнасьцю спаткала наша Вялікая Матка Русь ведамасць аб аб‘яўленьні нам вайны. Я веру, што с такім-жа пачуцьцём спакою мы давядзём вайну, якая-б яна не была, да канца. Я тут таржэственно заяўляю, што да тых пор не заміруся, пакуль апошні непрыяцельскі салдат ня выйдзе з нашай зямлі. Я звертаюся к вам, сабраным тут прадстаўнікам дарагіх мне войск гвардзіі і Пецярбурскаго ваеннаго округа, і ў вашых асобах к усей ядынароднай, ядынадушнай, моцнай, як сьцена гранітная, арміі Маей, і благаслаўляю яе на труд ратны».

У часе гэтых слоў Гасудара, усе прысуствуючые апусьціліся на калені і за тым загрымела «ура».

Мікалай II Раманаў
Ананімныя пераклады
Пераклады з рускай мовы
Прамовы
Першая сусветная вайна
Творы 1914 года
Наша Ніва (кірыліца)