З павяўшай славы (1919)
З павяушай славы быушых дзён,
З магільных прадзедавых крас,
Пад стогн няволі, путау звон
Мы зложым песьню, зложым сказ,
А так агністы, як пажар.
А громкі так, як грому удар.
І так, каб чуу і брат і кат
З нізін-далін, з высокіх гор
Ад меж да меж, ад хат да хат
Зайгралі у сьвету дружны хор
З жыцьцем у тон, з віхрамі у тон
Пра свой папас, пра свой палон.
Хай тое усё, што спало у сьне,
Паўстане яваю жывой
І сьветам блудным здрыгане
І панясе скрозь сьветач свой
Ад края у край, між сьпячых сіл
Аж там — да бацькаускіх магіл!

Калісбэрг, 21/VIII 1919 Г.

Творы 1919 года
Звон (газэта)