Шлюб (Гарун)
„Год за годам, дзень за днем
„— Усьцяж — гадзіну за гадзіна,
„Паміж песьняй салауінай
„І агідных жабау крэктам,
„Выцьцем буры, ветра шэптам
„І касы сьмяртэльнай сьвістам.
„У бляску полымя агністым,
„Мы да шлюбу сваго йдзем…

„Мусіць скора… Пэуне блізка,
„— Чую  ужо гэты час.
„Поуны шчасьця і пакрас —
Дзен парвецца нашых нізка„Дзен затрутых сольлю згуб —„І няпомные былога„Учуушы голас горніх труб„Пойдзем, люба, мы да Бога„Браць апошні, вечны шлюб“.''

Вершы Алеся Гаруна
Беларускае Жыцьцё (1919)
Творы 1920 года