Наша Ніва (1906)/1910/49/Памяці Л. Н. Толстога
Ты зышоў з жыцьця дарогі,
Дзіўны сьветач знік твой.
Прэд тваей, Вялікі, сьмерцю
Анямеў язык мой…
 
Ты зышоў з жыцьця дарогі, —
І ноч больш цямнее,
Тое царства цьмы, непраўды,
Што над намі вее,
 
Тая ночка зла, с каторым
Ваяваў ты, родны!
Ты зышоў з жыцьця дарогі,
Слаўны і свабодны.
 
Ты зышоў з жыцьця дарогі,
Але ўсё-ж душою
З намі будзеш, вечна будзеш
Зваць на бой нас с цьмою!

 
11/XI—1910