Выбраныя казкі (Андэрсен, 1946)/Ёлка
Расла ў лесе прыгожая ёлачка; месца ў яе было добрае—і сонца ёй хапала і паветра было досыць; а навакол раслі таварышы: старэйшыя - елі і сосны. І ёлачцы не цярпелася, каб хутчэй вырасці самой; яна не зважала ні на цёплае сонейка, ні на свежае паветра; не цікавіла яе і балбатня вясковых дзяцей, што бегалі па лесе, збіраючы сўніцы або маліну. Назбіраўшы поўны кубак або нанізаўшы ягадкі на пруткі, яны часта падсаджваліся адпачыць каля ёлачкі і казалі:

— Якая слаўная маленькая ёлачка!

Хоць ты не слухай такой гаворкі!

За год яна падрасла на адно кальцо, на другі год—яшчэ на адно: па колькасці гадовых кольцаў у ёлкі заўсёды можна падлічыць, колькі ёй год. 

da:Grantræet
Казкі Андэрсена