Komora cięszki z Dębu upadek
Stuknuło, hruknuło w lesie
Szcze ż nam nowoho pryniesie?
Upau komarec z duba
Szukaiuczy Hołuba.

Upau na koreniszcze,
Stouk sobie koleniszcze.
Da prylateła tam Mucha
Do Komarowoho ucha

Hukaiuczy iamu: Miły Kamaru,
Ƶal mene tebie ne pomału,
Szto dla toho Hołuba
Upau z toustoho Duba.

Taia sieła rohowaty,
Hde by Kamara zchowaty.
Zachaway mene u poli
Pry zieloney Roli

Natykay mene Stryłami
Z ostrymi żelazcami
Samopał pałaży pry boku,
Maszna, rezak niechay na oku.

Kali prydut kazaki
Choroszyie iunaki
Budut kamara płakaty
I horko żałowaty.

Da y zapiszy na mohile
Ku wiekopomnoy chwile:
Tut leżyt komaryszcze
Choroszoie iunaczyszcze.

Niechay każdy wedaiet,
Hde kamar spaczywaiet.

Вершы Дамініка Рудніцкага
Творы на лацінцы
Творы XVIII стагоддзя