Януку Купале
Хоць прастая і малая

«Жалейка» твая,

Але надта пекне грае,

Як паслухаў я.

Грае звонка, стаіць ёмка

За свой родны край;

Сярод бедаў і пацёмкаў

Будзіць, так і знай,

Каб ачнулісь, страпянулісь,

Кожын стаў брат, друг,—

Абярнулісь, аглянулісь

На сябе вакруг.

Сваё мора бяды, гора,

Крыві, поту, слёз,

Каб звёў кожын дружна, скора,

З паніжэння ўскрос.

Так спявае, так іграе

«Жалейка» твая...

Табе «дзякуй» скажа ўсякі,

Дык скажу і я!

Вершы Алеся Гаруна
Крытыка
Творы пра Янку Купалу