Lublu ja Kraj swoj rodny!!!
Lublu, lublu ja Kraj swoj rony!
Lublu pryrodu ŭ im usiu,
Lublu ja zwyčai Narodu,
Lublu sialanskuju dušu.

Lublu ja les; pieknaść pryrody
Lublu ja kamiań na miaży,
Lublu ja Gaŭi šumny wody,
Lublu łazowyja kusty.

Lublu wiasiella ja u wioscy,
Lublu dażynki ŭ letni čas,
Lublu ja hutarku ŭ darożcy,
Lublu i schodki ŭ wałasciach.

Lublu ja chatku, dzie radziŭsia,
Lublu ja wiosku, dzie żywu,
Lublu ja lud toj, dzie ŭzrasciŭsia
Lublu-j mowu ŭ jakoj każu.

Вершы Яна Пазняка
Патрыятычная паэзія
Творы на лацінцы
Творы 1920 года
Беларуская Крыніца