Беларусь!
Хто сяньня бяз болі Цябе спамінае,
І сяньняшня, любіць Тваё палажэньне —
Хай ласкі ніколі Тваей не зазнае,
Хаця-бы прасіў ён калі прабачэньня.

Бо гэткі аб заўтра ніколі ня дбае,
І сяньня на‘т здраду мо‘ гатуе.
Ён жаласьці ў сэрцы ніякай ня мае.
Ня чуе як злыдзень Цябе ўсьцяж катуе.

Вершы Уладзіслава Казлоўскага
Творы 1933 года