Biełarusskaja Chrestomatija (Эпімах-Шыпіла)/Dobryja wieści
Zachodzić sonce pahodniaha leta,
Wieić wiecir z zachodnich niabios.
Zdaroŭ buć, wiecir, z dalokaha świeta!
Dobryja|ž wieści ty da nas prynios?
Zdarowyja|ž bućcie! ej, dobryja wieści!
Tam na Zachodzie praliwajuć kroŭ,
Bjucca dla sławy, swabody i cześci,
I robiać wolnych ludziej z mužykoŭ.
Hudziać wiasioła i pieśni i tańcy,
U dobrom żniwie na szczaśliwyj hod;
Hodzie|ż wam, hodzie, Caryki-pahańcy!
Taptać z bałotach Chryszczonyj narod.
Hodzie|ž wam, hodzie — u jasnoj karecie,
Hodzie, czynoŭniki, jeździć u dwor.
Hodzie wam, hodzie, mužyckija dzieci! 
Z chatki astatki brać na pabor.
I panskaja dziecka i chamskaja jucha
Z adnej kwaterki papijajuć miod:
A prysiahnuli na wiek, da abucha
Być sabie wolny i roŭny narod.
Mużyk i szlachcic zasiadzić na ławie,
Kab wiaści radu a swajej ziamli;
Jak treba dumać u hramadzkoj sprawie,
Na adno miejsca, jak braty pryszli. —
A jak uradzim wajnu na hramadzie,
Baranić dzietki i ziamlu i dom,
Mużyk i szlachcic na konia ussiadzie
Kasić kasoju, rubać taparom! —
Ej zhinieć worach! jak Boh nam pamože
Za naszu kryŭdu, za horki nasz żal, —
Zapiajom pieśniu: „Chwalić, Ciabie, Boże!”
Lachczej budzić sercu jak zhinieć Maskal.
Ziemla ty nasza, ziemla ty świataja!
Radzi nam zboże, da sudzi pażać; —
Nia pryjdzieć worah z maskoŭskaha kraju
Na magazyn nasze ziernia brać! —
Ruczyć rukoju chudoba u chacie;
Pany mużyckich sloz nie zabiaruć;
Mużyk z panami staić za pan-brata
Ruki za ruku, hrudź za hrudź!…
Piarom na karcie, sachoj na niwie,
Adzin druhomu roŭność zaściaroh
Ej! u swabodzie zażywiom szczaśliwa:
My budzim dzietki, a nam baćkoj BOH!

[Spisano tamże i z tegoż samego exemplażyku, co i poprzedni wiersz.]