Запаведзь (Шаўчэнка/Краўцоў)
Як памру, дык пахавайце
Мяне на магілі,
Сярод стэпу шырокага
На Ўкраіне мілай.

Каб шырокія палеткі,
І Дняпро, і кручы
Было б відна, – было чуці,
Як раве равучы!

Як пацягне з Украіны
Ды ў сіняе мора
Кроў варожу, – вось тады я
І палеткі й горы

Усё пакіну й панясуся
Да самога Бога
Маліціся... А да тога
Я ні знаю Бога!

Пахавайце ды ўставайце,
Кайданы парвеце,
І варожай злой крывёю
Волю акрапеце!

І мяне ў сям’і вялікай,
У сям’і вольнай, новай,
Не забудзьце памянуці
Ні злым, ціхім словам.
(1845)

Тарас Шаўчэнка
Пераклады Макара Краўцова
Пераклады з украінскай мовы

de:Das Vermächtnis (Schewtschenko)
fr:Le Testament (Chevtchenko)
ru:Завещание (Шевченко/Бунин)
uk:Кобзарь (1876)/Том 2/Заповіт