Вясна (Казлоўскі)
Столькі дрэваў і кветак расьцьвіўшых,
Столькі сонца праменьняў радосных;
А навокал шмат сэрцаў самлеўшых,
Шмат няволі і зьдзекаў нязносных.

Гэй, вясна! Ты стрымай свае кветкі —
Не давай ім цьвісьці, красавацца —
Калі нашы ў няволі палеткі,
Калі змушаны гірсе паддацца.

Вершы Уладзіслава Казлоўскага
Творы 1933 года