Айчызна ў цьме
Апусьцилася глухая
Ноч над роднай стараной.
И зноу лиуни не сцихая
Льюцца цёнгля над зямлей.

Цёмны, велькия зноу хмары
Усё неба заняли…
Нудны, восени дни шары.
Замест лета нам прышли.

Плачець вецер над прасторам
У барах и на палях
Плачець, стогнець слезным хорам
Жыцце у муках и болях.

Няпагода, гэта, слякаць
Жыцця стоны глушаць усе
И з натураю паклякаць
Нибы страшна смерць идзе.

И бушуець громка бура…
У нашай беднай старане
Хмары звислися панура…
Циснуць грудзь радной зямле.

Вершы Ільі Ізгура
Творы 1906 года
Наша Доля