Барацьба беларусаў з Расеяй
Некаторыя расейскія гісторыкі намагаюцца сведчыць аб
«общерусском» паходжанні велікарусаў, беларусаў і ўкраінцаў.
Гэтак цвердзілі расейскія «вучоныя» царскіх часоў, гэтак
цвердзяць і «вучоныя» бальшавіцкія. Бальшавіцкі гісторык
прафесар Шастакоў дык нават намагаецца ўгаварыць беларусам, што яны толькі тады былі шчаслівыя, калі жылі ў лучнасці
з «вялікім рускім народам». Але беларусы самі ведаюць сваю
мінуўшчыну, якая замест таго «шчасця ў сужыцці з рускім народам» прыпамінае сучаснаму пакаленню зусім адваротнае, і
нават крывавую барацьбу беларусаў з Расеяй. Не сягаючы далей у глыб гісторыі, даволі прыпомніць ахвярнасць у барацьбе
беларусаў з Расеяй слаўнага нашага паўстанца Каліноўскага,
барацьбіта за волю Грынявіцкага і многіх іншых сучаснікаў, каб
запярэчыць угаворванню нам бальшавіцкімі «вучонымі» тую
«шчаслівасць беларусаў у сужыцці з рускім народам». Ды не
толькі тады беларусы змагаліся з царскай Расеяй. Гэтая барацьба
не спыняецца і ў нашым часе. Пасля ўпадку расейскага царызму
беларусы безупынна змагаюцца з новай, бальшавіцкай Расеяй.
Барацьба гэта адбываецца не дзеля спорту, а за волю беларускага
народа — за незалежнасць Беларусі ад Расеі.

Ад самага пачатку, калі бальшавіцкая Расея нанова зачапіла
ўжо фармальна вольную і незалежную Беларусь, абвешчаную
такой актам 25.ІІІ.1918 г., барацьба беларусаў з бальшавіцкай
Расеяй пачалася таксама нанава не толькі з формай яе ўнутранага
ладу, але галоўнае — за ўнезалежненне Беларусі ад Расеі. За
гэты вялікі і агульнанародны ідэал беларусаў змагаюцца ўсе
ідэёвыя беларускія групаванні — правыя і левыя, ідэалісты і
матэрыялісты, а нават і больш рассудныя камуністы.

Словам, не мае бальшавіцкая Расея супакою ў Беларусі,
таксама як не мела і тая «шчаслівая» для беларусаў пара, калі
яны жылі ў лучнасці з рускім народам пад уладай царскай
Расеі. Не спыняецца ссылка беларускай інтэлігенцыі за Волгу
і ў Сібір. Адна за другой адбываюцца «чысткі» камуністычнай
партыі, адкуль старанна «вычышчаюць» прыхільнікаў беларускай «нацдэмаўшчыны». Масава вывозяць з роднага краю
беларускіх сялян і старанна абсаджваюць адносныя становішчы
небеларускім элементам, каб у Беларусі «делать русский вид».
Аднак усцяж вырастае ўсё новая беларуская «нацдэмаўская»
апазіцыя адносна расійскага бальшавізму і далей праводзіцца распачатая барацьба з Расеяй за вызваленне беларускага народа — за незалежнасць Беларусі.

Праўда, вялікая і адпорная сіла беларускага народа, але трэба
сцвердзіць, што і наступ на яго вялікі, небывалы нават у нашай
вельмі цяжкай мінуўшчыне.

Што пераможа ў гэтай гістарычнай барацьбе — Беларусь ці
Расея?.. Мы, беручы пад увагу шырокую нацыянальную свядомасць і вялікую адпорнасць беларускага народа, — верым, што
ў гэтай барацьбе з Расеяй беларусы вайну выйграюць, верым,
што ў канцы канцоў турма народаў на еўрапейскім усходзе
разваліцца і тады Беларусь будзе мець магчымасць быць вольнай
і незалежнай.

Публіцыстыка Яна Пазняка
Творы 1939 года
Хрысьціянская Думка