Максіму Багдановічу (Вольны)
Калі сьмерцю ўжо быў ён спавіты,
Верыў усё: гэта холад палёў
І плывуць беларускія жыты,
Нібы вырай плыве лебядзёў.

І плывуць беларускія хвоі,
Нібы волатаў сонечны рой,
І гавораць з такою любоўю:
― Што з табою, Максім, ― што з табой?

І калі на прыгожай краіне
Сонца раньне прыйшло вартаваць,
Боль плыла па далёкай краіне,
Дзе «радзімы цьвяток васілька»

Вершы Анатоля Вольнага
Творы пра Максіма Багдановіча
Творы 1927 года
Савецкая Беларусь (1920)