Грамадзкі Голас/1925/35/Дуб і гарбуз (Красіцкі/Друцкі)
(З Баек Красіцкага).
Калі ўжо варыву пасьпець прыйшла пара,—
Ты доўга рос? Гарбуз у дуба запытаўся,
„Сто лет“. — А я вось у сто дзён, дык вырас як гара!
„Што толку ў тым, што хутка так вялікім стаўся“,
Дуб кажа: „Сталецьці я жыву, бо рос памаленьку, нязначна.
„А ты вось — хоць вялікі, дый,кажуць, вельмі смачны
„І хараством сваім слывеш
„Як хутка гэтак вырас, так хутка і памрэш!“

І шмат каму ў наш век
Трэ‘ памятаваць праўду гэту,
Што чым хутчэй дабіўся славы чалавек—
Хутчэй тым канець ў Лету

Грамадзкі Голас
Творы 1925 года