Стрэлец (Грыневіч)
Chopaju mołczac
howoryc niesmiej[u]
Szto ja za czołowiek
y sto ja umieju
W sławnom mesci
Szmorgoniach
kolis to uczyłsia
A szto umieł u tom
nigdy niepomyliłsia

Bili tam mienie czasto
połozyłszy na stolec
Ot z mienie mudry
uczyniłsia strelec
Zaraz kupiłem sobie
zelizni pistolety
I dwa staroswiecki
nabyłem muszkety

Niemal na sazen
była rusznica
Kowanaja z spizu
odna hakownica
Także dostałsia
mnie karabiniszcze
Atoho uciekajuczy
zhubił cyhaniszcze

Ale najlepiej ja
tohdy strelaju
At koli trochi
sobie podhulaju
Jak wypiu piwa
choc odnu szklanicu
Zaraz u ruku
chapaju rucznicu

Koli horelkoju 
zmoczytsia czupryna
Tohdysia mocno
dzierzu karabina
Skoro mienie ludzi
prosiac na banket
Wnet ja na pleczy
wkładaju muszket

Ale pry swiatach
ot tuju ptaszynu
Kuli i gloty
hdziekolwiek pokinu
Nie budu bolej
z oruzia strelac
Wolu po ludziach
wołoczebnoho prohac

Dajcie sztokolwiek
mnie ciepier u ruky
Budu wam rubac
ja drowa na sztuky

Вершы Нікадзіма Грыневіча
Гумарыстычная паэзія
Творы на лацінцы
Творы XVIII стагоддзя