Moj kraj
Choć trudna mnie, choć ciažka mnie
Tut žyć z taboj — ty znaj,
 horš było-b na čužynie,
Hdzie ŭsie čužyje… O nie, o nie!..
Lublu ciabie, moj kraj!

Tut ŭsie swaje… Z biadoj žywuć…
Dy ŭ hory znajuć raj:
Pracujuć, śpiać, jaduć i pjuć
I pieśni časta tak piajuć:
Lublu ciabie, moj kraj!

Abšar paloŭ twaichh lublu,
Zarečkaj pyšny haj;
Pryrody śpieŭ dušoj łaŭlu
I sam z pryrodaku piaku:
Lublu ciabie, moj kraj!

A što-ž milej nad rodny śpieŭ
Pačuć? — Dušu spytaj! —
Mnie z dzion małych jon serce hreŭ,
I ja šaptać ad małku 
Lublu ciabie, moj kraj!

Вершы Альфонса Петрашкевіча
Патрыятычная паэзія
Творы на лацінцы
Беларускае Жыцьцё (1919)
Творы 1919 года