বালীৰ ভাৰ্য্যা তাৰাৰ বিলাপ
<big>১৫ অধ্যায়<big> 

বালীৰ ভাৰ্য্যা তাৰাৰ বিলাপ

 <big>ছবি ।<big>

বালীক দেখিলা গৈয়া,      মূৰ্চ্ছিতে ৰৱন্তে আছে,

কথমপি আছে মাত্ৰ প্ৰাণে ।

নিচেষ্টে আছন্ত পৰি,      উভফোল কৰি আতি,

শালি আছে ৰাঘৱৰ বাণে ॥১

স্বামীক বেঢ়িয়া গৈয়া,      হৃদয়ত পৰি পৰি,

কান্দে সবে হাৰলে বিৰলে ।

সমস্তে দিশক বেঢ়ি,      বান্দৰী মেলেকে কান্দে,

স্বৰ্গক লঙ্ঘিল সিটো ৰোলে ॥২

বালী ৰাজা পৃথিবীত,      পৰিবাৰ দেখি মই,

কি কাৰণে ধৰি আছোঁ জীৱ ।

অঙ্গদাই কুমাৰক,      কোলে কৰি লইয়া প্ৰভু,

কাহাৰ আগত হও ঠিৱ ॥৩

অঙ্গদ কুমাৰ হেৰা,      ক্ৰন্দন কৰন্তে আছে,

তযু মুই চৰণত পৰি ।

সহস্ৰেক মহাদই,      ক্ৰন্দন কৰন্তে আছে,

ভূমিত পৰিয়া গড়াগড়ি ॥৪

শিখৰ সিন্দুৰ মোৰ,      খসাইলাহা প্ৰভুদেৱ,

ৰাজ যোগ্য আনো অলঙ্কাৰ ।

পতিব্ৰতা নাৰী হুইয়া,      কেনমতে ৰহিবোহোঁ,

মহা দুখ বিধবাৰ ভাৰ ॥৫

মই যাক তৰ্জ্জিলোহোঁ,      সেহি মোক গৰ্জ্জিবেক,

বিৰহতে থাকিবোহোঁ পৰি ।

অনাথ হৈবেক মোৰ,      অঙ্গদ কুমাৰ যাতো,

স্বামী সঙ্গে গৈলোঁ হন্তে লৰি ॥৬

যাহাৰ প্ৰসাদে মই,      পৃথিবী মণ্ডল মাজে,

আছিলোহোঁ ৰাজৰাজেশ্বৰী ।

শত্ৰুপক্ষ নৃপতিৰ,     যত পটেশ্বৰীগণ,

আছিল মোতেসে সেৱা কৰি ॥৭

আনৰ স্বামীৰ গৈয়া,      মোহোৰ স্বামীয়ে গৈয়া,

অন্তৰ আছিল বহুদূৰ ।

হেন মোৰ প্ৰাণনাথ,      বিছুই কিকাৰ্য্যে যাহা,

লগতে চলিবো যমপুৰ ॥৮

আকুল ব্যাকুল কৰি,      ক্ৰন্দন কৰন্তে আছে,

ৰাজাৰ কোলাত পটেশ্বৰী ।

তোমাতেসে বাঢ়িলেক,      তাৰাৰ সুৱাগ যত,

কৈক যাহা মোক পৰিহৰি ॥৯

আমাৰ বচন তুমি,      নুশুনিলা প্ৰভুদেৱ,

আন্ধাৰ কৰিলা দশ দিশ ।

আপদৰ সময়ত,      সুহৃদৰ বচনক,

দেখিলাহা তুমি যেন বিষ ॥১০

পুত্ৰ যেবে ৰাজা হয়,      বোলাৱয় ৰাজমাৱ,

অনুৰূপে সম্পদক পাই ।

হাত তোলা কৰি আনি,      কিছু কি ধন দেই,

যদিবা হোৱয় বাপ ভাই ॥১১

স্বামী ৰাজা ভৈলে সবে,      সৰ্ব্বস্বৰে অধীকাৰ,

হুইবে পায় মুখ্য পটেশ্বৰী ।

হেন প্ৰাণ নাথ তুমি,      আমাক এৰিয়া যাহা,

কিক লাগি প্ৰাণ আছোঁ ধৰি ॥১২

শুনিয়ো সুগ্ৰীৱ বীৰ,      স্বামীৰ সদোৰ ভাই,

তুমি শ্ৰেষ্ঠ দেৱৰ আমাৰ ।

আপোনাৰ সুখ হেতু,      স্বামীক মৰাইয়া মোৰ,

কুলৰ অনাইলা খিলিঙ্কাৰ ॥১৩

এবে বৰ যশ পাইলা,      শ্ৰেষ্ঠ ভাইক নচাহিলা,

আমাক চাহিবা কিবা আৰ ।

তোৰ মনে সুখ হৌক,      ভায়েৰৰে লগেমোক,

গলে আনি ডাঙ্গ দিয়া মাৰ ॥১৪

গুণি চাও তোক বাজে,      বানৰ কুলৰ মাজে,

আৰ কোন আছে দুৰাচাৰ ।

শ্ৰেষ্ঠ ভাই পিতৃসম,      তান তই ভৈলি যম,

কিনো যশ লভিলা অপাৰ ॥১৫

তাৰাৰ বিলাপ দেখি,      লক্ষ্মণ সুগ্ৰীৱ বীৰ,

শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ কৃপাময় ।

বিপৰীত শোক শালে,      তিনিৰো শৰীৰ দহে,

চক্ষু ঢাকি লোতক বহয় ॥১৬