মোৰ গানটো আছিল বহীৰ পাতত
মোৰ গানটো আছিল 
বহীৰ পাতত
          লগতে আছিলে সুৰ
সুৰৰ সতে ছন্দ আছিল
                   জীৱন জুইৰে পূৰ৷
ছন্দ পিছে উতলি উঠিলে
সুৰে মনে মনে গুমৰিলে
                   বহীতে বন্দী বুলি
দুয়ো গুচি গ’ল
দেশ বিদেশলে’
                   উৰাই সোণৰ ধূলি৷
গানো বোলে আৰু বহীত নাথাকে
                   লগ বিচাৰিহে যাব
          বিচাৰি বিচাৰি
                   সিহঁতক গৈ
          কতনাজনৰ কত অন্তৰত
          কতনাজনৰ কত ভিতৰত
                   জিৰাই থাকোতে পাব৷
ছন্দ বিচাৰি
সুৰ বিচাৰি
          মোৰ গান যাব
                   যাব।।
জ্যোতি সঙ্গীত