ভৰতে ৰামক লগ পায়
<big>৩৬ অধ্যায়<big> 

ভৰতে ৰামক লগ পায়

ৰাম পাশে ভূমি পাৱে চলিলা ভৰত ।

শত্ৰুঘনে সুমন্ত্ৰয়ে চলন্ত পাচত ॥১

সুধি সুধি যান্ত বাৰ্ত্তা তাপসী লোকত ।

ধোৱাঁ দেখিলন্ত মন্দাকিনীৰ পাৰত ॥২

ৰামৰ আশ্ৰম গৈয়া পাইলা ধীৰে ধীৰে ।

বাহিৰৰ পৰা চাইলা কৰি আখি থিৰ ॥৩

বসি আছে ৰামচন্দ্ৰ তৃণৰ গৃহত ।

আছন্ত অগনি যেন ভস্মৰ মাঝত ॥৪

শ্ৰীহানি ৰামৰ শৰীৰ গৈল জসি ।

মেঘৰ সন্নিত যেন পূৰ্ণিমাৰ শশী ॥৫

ডাহিনত লখাই ৰামে জনকৰ ঝীৱ ।

নন্দী গৌৰী সমে যেন বসি আছে শিৱ ॥৬

দেখি ভৰতৰ নীৰ নেত্ৰৰ ঝৰিল ।

হাঁ প্ৰাণ দাদা বুলি চৰণে পৰিল ॥৭

দেখিয়া বিষাদ বৰ পাইলা শত্ৰুঘনে ।

হাঁ মৰিলোহোঁ বুলি পৰিলা চৰণে ॥৮

সুমন্ত্ৰ ৰামৰ আগে ধৰি কৃতাঞ্জলি ।

ৰামৰ চৰণে গৈয়া কৰিলা সেৱলি ॥৯

হাত যোৰে গুহে কৰিলন্ত নমস্কাৰ ।

সবাৰে চক্ষুৰ পৰা বহে জলধাৰ ॥১০

শুনা ৰামায়ণ পদ সভাসদ যত ।

পৰম সম্পদ ইসে কলিৰ যুগত ॥১১

আপোনাৰ কুশলক ইচ্ছা আছে যাৰ ।

বোলা ৰাম ৰাম সুখে তৰিবা সংসাৰ ॥১২