জনতাৰ আহ্বান
হে মোৰ আলোক-পূজাৰী প্ৰাণ !

            আজি সুন্দৰৰ পূজা-থাপনাত

            যাচিবি কিহৰে ষোড়শোপচাৰ,

গাবি কি ৰাগ, কি সুৰেৰেনো

                        পুৱা-সন্ধিয়াৰ গান ?

আজি পৃথিৱীৰ আকাশে আকাশে

            জনতাৰ আহ্বান ৷

আজি জনতাৰ পঙ্কজ ৰূপ

            জাগে পদুমৰ দৰে,

বোকাত জনমা মানুহে আজি

            আলোকলে’ উঠি আহে

            বেলিমুৱা হৈ হাঁহে ৷

মাটিৰ-পানীৰ বিদাৰি বক্ষ

জননী গৰ্ভৰ আন্ধাৰ কক্ষ

            ওলাল এৰিবলে’

পোহৰত পাহি মেলিবলে’

মানুহৰ এই পৃথিৱীখনত

            শান্তি-সুৰভি বিয়পাই দি

বিশ্বৰ এই সৌন্দৰ্য্য-সৃষ্টিৰ

            মহান মেলাত

অভিনৱ এক জীৱনৰ ৰূপ,

            পুষ্পিত কৰি তুলিবলে’

আজি মানৱৰ জনজীৱনৰ

                        সংহত অভ্যুত্থান ;

দুৰ্নিবাৰ ভূমিকম্প উল্লাসে

            বিকশিত হৈ আহিছে সেই

       জীৱনৰ মহাপ্ৰবাহে প্ৰবাহে

                        জনতাৰ মহাপ্ৰাণ ৷

আজি জনতাৰ আলোকবিজয়ী

                        অপূৰ্ব্ব অভিযান

আজি পৃথিৱীৰ আকাশে আকাশে

                        জনতাৰ আহ্বান,

        নৱজীৱনৰ মহাসংঘাতে কঁপায় বৰ্ত্তমান ৷

আজি সাৰ্থক হ’ক বেদত ধ্বনিত হোৱা

            আলোকৰ আগমনী মন্ত্ৰ

প্ৰবুদ্ধ্ জনতা জায়………..জয় জনতন্ত্ৰ

                                    জয় স্বতন্ত্ৰ

                                    জয় স্বতন্ত্ৰ

জয় জয় জয় জয় ----- আলোক-মন্ত্ৰপূত

                                    মহামানৱতন্ত্ৰ

জয় জনতন্ত্ৰ

            জয় স্বতন্ত্ৰ

                        জয় স্বতন্ত্ৰ ৷

জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ কবিতা
জ্যোতি প্ৰসাদ আগৰৱালা