হনুমন্ত আৰু ৰাক্ষসৰ যুদ্ধ
<big>২১ অধ্যায়<big> 

হনুমন্তৰ আৰু ৰাক্ষসৰ যুদ্ধ ।

ৰাজাৰ আদেশে অসংখ্যাত নিশাচৰ ।

কৰে ধৰি শকতি পৰশু মুদ্গৰ ॥১

চপকৰে সসৈন্য অশোকা বন পাইল ।

বানৰক দেখি কতো মাৰোঁ কৰি ধাইল ॥২

সেনাক দেখিয়া মহাবীৰ হনুমন্ত ।

অদভুত উচ্চল বৃক্ষত চড়িলন্ত ॥৩

নসহয় বৃক্ষ ভাগি পৰে তান ভৰে ।

মধুবন ছন্ন কৰিলন্ত নিৰন্তৰে ॥৪

শিখৰত চড়িয়া বাঢ়িল হনুমান ।

শৰীৰ দেখিয় যেন পৰ্ব্বত সমান ॥৫

তান পয়োভৰে ভাগি পৰয় শিখৰ ।

ৰণ্ড ভণ্ড ভৈগৈল ৰাজাৰ ধৌলিৱৰ ॥৬

জয়তি জয়তি ৰাম লক্ষ্মণ জয়তি ।

সুগ্ৰীৱ জয়তি বানৰৰ অধিপতি ॥৭

মই আসি ভৈলোঁ সীতা দেখিবাৰ হেতু ।

হনুমন্ত নামেসে লঙ্কাৰ ধুমকেতু ॥৮

চতুৰ্দ্দিশে বেঢ়িলে ৰাক্ষস মহাবলী ।

হনুমন্তে দেখিয়া হাসন্ত খল খলি ॥৯

লাঞ্জ গোট ফুৰাইলন্ত তোৰণত বসি ।

ৰাক্ষসৰ সেনা কতো মৰিল তৰসি ॥১০

চেতনক পায়া কতো কতো বোলে থাক ।

সবে মিলি দিলে দুৰ্ঘোৰ অস্ত্ৰজাক ॥১১

ৰাক্ষসৰ শৰে চতুৰ্দ্দিশক হাৰিল ।

মাৰুতিৰ আতাসত সবে উফৰিল ॥১২

সেনাৰ মাজত পশি কোবাৱন্ত বাৰি ॥১৩

কাৰো পেট হাত মুণ্ড কুম্ভস্থল ভাগি ।

ঘোৰ বনে গৈল যম সদনক লাগি ॥১৪

কতো কতো পলাই গৈল সুদীৰ্ঘ নিশ্বাসে ।

বাৰ্ত্তাক জনাইল গৈয়া ৰাৱণৰ পাশে ॥১৫

আদেশিয়ো গোসাঁই উদ্যান গৈল ক্ষয় ।

বানৰাৰ কাৰণে ৰাক্ষস নিজীৱয় ॥১৬

পুনৰপি ক্ৰোধে জ্বলি গৈল লঙ্কেশ্বৰ ।

সাজি পাৰি পঠাল অনেক নিশাচৰ ॥১৭

সাগৰ সদৃশ সেনা সবে যায়ো সাজি ।

বেঢ়ি গৈয়া বানৰাক বান্ধি আন আজি ॥১৮

ৰাজাৰ আদেশে সাজি গৈল নিশাচৰ ।

হাতে তুলি ধৰিয়া পৰশু মুদ্গৰ ॥১৯

অস্ত্ৰ শস্ত্ৰ ধৰিয়া অশোকাবন পাইল ।

বানৰক দেখি কাট মাৰ কৰি ধাইল ॥২০

ধৰ ধৰ মাৰ উথলিল বাক ।

সবে হন্তে বেঢ়িয়া দিলেক অস্ত্ৰ জাক ॥২১

ৰাসক্ষস শৰে গৈয়া চৌভিতি বেঢ়িল ।

মাৰুতিৰ আতাসত সবে উফৰিল ॥২২

সুবৰ্ণৰ তম্ভগোট লৈলন্ত উপাৰি ।

সেনাৰ মাজত পশি কোবাৱন্ত বাৰি ॥২৩

ৰাৱণে যুজক সেনা পঠাইল যতেক ।

একৈ একৈ কোবে মাৰে শতেক শতেক ॥২৪

ৰাক্ষসগণক সবে মাৰিলা বিগুটি ।

কাহাকো উভতা গোৰে মাখা গোট পুতি ॥২৫

কতে সেনাগণ সংহৰিল বৃক্ষ বাৰি ।

আতাসতে কাহাৰো পৰাণ গৈল ছাৰি ॥২৬

হতশেষ সেনা গৈয়া ৰাজাত জনাইল ।

শুনি লঙ্কেশ্বৰে অসন্তোষ বৰি পাইল ॥২৭