পৃথিৱীত থাপিবলে’ শান্তি
পৃথিৱীত থাপিবলে’ শান্তি 
          ঘৰে ঘৰে জ্বলাবলে’
                   সমৃদ্ধিৰ বন্তি
          সৌন্দৰ্য্যৰে কৰিবলে পৃথিৱী ধুনীয়া৷

বিশ্বভুবন ঘুৰি
          গ্ৰহে গ্ৰহান্তৰে ফুৰি
                   মানুহৰ ৰূপলৈ
                             আহোঁ মই
                   শিল্পী সত্তা--- যাউতিযুগীয়া৷

এই পৃথিৱীলে’ আহোঁ
          অশৰীৰী বিশ্বব্যাপী খনিকৰ
পাতিবলে’ লীলা থলী
          শান্তি সমৃদ্ধি সৌন্দৰ্য্যৰ৷

শিল্পীৰ----মানুহৰ এয়ে শেষ কথা
          এই পৃথিৱীৰ জীৱনৰ
                   মহা আদৰ্শৰ৷৷
জ্যোতি সঙ্গীত