ৰামৰ আগত মাণ্ডকৰ্ণি মুনিৰ বৃত্তান্ত
<big>৪ অধ্যায়<big> 

<big><big>ৰামৰ আগত মাণ্ডকৰ্ণি মুনিৰ বৃত্তান্ত<big><big>

<big><big>পদ ।<big><big>

আপোনাৰ কৃপা গুণ বৃদ্ধিৰ কাৰণে ।

ভাৰ্য্যা ভ্ৰাতৃ সমে ৰাম ঘূৰে বনে বনে ॥১

নিস্তাৰোক লোক মোৰ এহি গুণ গাই ।

ফল মূল সহিতে দেখিল তৰুবৰ ।

সৰোবৰ দেখিলা বিবিধ জলচৰ ॥৩

হৰিণ চোঁয়াৰি পশু দেখিলা বিস্তৰ ।

শূকৰ গৱয় শশা ভালুক কুঞ্জৰ ॥৪

যেবে আসি তথা অস্ত  যান্ত দিবাকৰ ।

প্ৰহৰ মানত দেখিলন্ত সৰোবৰ ॥৫

কাহাকো নেদেখি তৈত শুনৈ নৃত্যগীত ।

ধৰ্ম্মভূত ঋষিৰ গৈ চাপিলা সন্নিত ॥৬

প্ৰণামিয়া ৰাঘৱে পুছিলা সেহি কায ।

কিবা বাদ্য ভণ্ড শুনোঁ সৰোবৰ মাজ ॥৭

ৰামক সম্বোধি ঋষি সহৰিষ মনে ।

আদি অন্তে কহিবাক লাগিলা তেখনে ॥৮

মাণ্ডকৰ্ণি নামে আছিলন্ত মুনিবৰ ।

তপৰ প্ৰভাৱে নিৰ্ম্মিলন্ত সৰোবৰ ॥৯

উগ্ৰ তপস্যাক তান ভৈল বিমৰিষ ।

বায়ু ভক্ষিলন্ত দশ হাজাৰ বৰিষ ॥১০

তপ দেখি ইন্দ্ৰৰ ব্যাকুল ভৈল মন ।

আমাক খেদায়া জানো লৱে ত্ৰিভুৱন ॥১১

সবে দেৱে মিলি পাচে বিমৰিষ কৰি ।

ঋষিক মুহিতে পঠাইলন্ত অপেস্বৰী ॥১২

ইন্দ্ৰৰ আজ্ঞাক অপেস্বৰী গৈয়া লৈল ।

তপ ভঙ্গ কৰিবাক লাগি চলি গৈল ॥১৩

ভঙ্গী ভাৱে লয়লাসে কৰে নৃত্যগীত ।

হাতে তাল ধৰি গাৱে গীত সুললিত ॥১৪

বিচিত্ৰ ভাষন বোলাৱয় তান সনে ।

শুনি মোহ ভৈল ঋষি ভাগিল ধিয়ানে ॥১৫

পঞ্চ অপেস্বৰা নাম এহি সৰোবৰ ।

পঞ্চ কন্যা লৈয়া ঋষি আছন্ত ভিতৰ ॥১৬

পুণ্য বলে জলে স্থিত মাণ্ডকৰ্ণি ঋষি ।

পঞ্চকন্যা লৈয়া আছে সৰোবৰে পশি ॥১৭

হেন শুনি হৰিষ লক্ষ্মণ ৰাম সীতা ।

মুনিৰ আশ্ৰম চাই ফুৰে চতুৰ্ভিতা ॥১৮

ঋষিগণে ৰামক আৰাধে অহৰ্নিশ ।

বিবিধ বিনোদে গৈল এদশ বৰিষ ॥১৯

দশম বৰিষ যেবে ভৈল নিবৰ্ত্তন ।

পুনৰপি সুতীক্ষ্ণ মুনিক দৰিশন ॥২০

সুতীক্ষ্ণ মুনিত ৰামে পুছিলন্ত কায ।

কোন দিশে আছন্ত অগস্তি ঋষিৰাজ ॥২১

ঋষিয়ে ৰামক ৰঙ্গে অৰ্চ্চনা কৰিল ।

অগস্তিৰ ভাইৰ ঠাইক পন্থ উদ্দেশিল ॥২২