আন্ধাৰ নহলে ৰাতিৰ সপোন
আন্ধাৰ নহলে 

ৰাতিৰ সপোন   
       
                জানো দেখিবি ?

ক’লাশিখা জ্বলাই নিশা

    নাহে যদি আকাশলৈ,

            জিকমিকিয়া জোন তৰা

                    কেনেকে’ লেখিবি ?

আন্ধাৰে যদি

    চুমা নাখায়

        শেৱালি নুফুলে

            পুৱা বেলিৰ

                প্ৰথম চুমাত

                    দুবৰি কোলাত

                        নিয়ৰ নজ্বলে ৷

আন্ধাৰ আহি

বেজাৰ কৰি

        মোৰ কবিতাক কয়

পোহৰ বুলি তই বলিয়া....

        পোহৰক যদি গোপনে সোধ

                পাবি

        মই আন্ধাৰৰ আচল পৰিচয় ৷

কবিতা মোৰ, ভাবি থাকিলে... হয়... নে ... নহয় ৷৷

জ্যোতি সঙ্গীত