শ্ৰীমন্ত মাধৱদেৱ বিৰচিত বৰগীত
তেজৰে কমলাপতি পৰভাতে নিন্দ
 জয় জয় ৰাম ৰাঘৱ ৰঘুকুল পঙ্কজ
 পামৰু মনাই কমনে
 আলো মইৰ কি কহবো দুখ
 আলো মাই‍ তোহাৰ তনয় যদুমণি
 অৱ সখি পেখো মদন গোপালা
 অৰ সখি কহ কহৰে
 আজু গোপীনাথ পেখলো আখি
 আলো ভাই গোকুলে আনন্দ জয় জয়
 আলো ভাই চল আইস যাই বৃন্দাবনে
 আলো শুন গোৱালেৰ জায়া
 আলো সোই দেখ সোই বিহাৰে চলিয়া কানু
 আৱত ব্ৰজেৰ জীৱন ৰে হৰি
 উঠৰে উঠ বাপু গোপালহে নিশি পৰভাত ভৈল
 উঠ উঠ বাপু চান্দবয়ন
 উদ্ধৱ চল গোকুল লাই
 উদ্ধৰে বন্ধু মধুৰিপু প্ৰাণ হামাৰি
 এ নাথ তাৰিয়ো তাৰিয়ো তাৰিয়ো যদুমণি
 এ ফাগু খেলায় কৰুণাময় এ নন্দ কুমাৰ
 ঐচন মোহন বাল গোপালা
 কদম্ব তৰু তলে নবীন নীৰদ
 কদম্ব তলে সই শ্যামল সাজ
 কমনে বিছুৰি মন ৰহু ৰাম ৰায়া
 কমল নয়ন আজু পেখলু মাই
 কৰত গোপাল ভোজন ব্যৱহাৰ
 কৰু হৰি বিৰিন্দা বিপিন বিহাৰা
 কা কৰু মনুৱা বিষয় বিলাস
 কানাইৰ কমল মুখ, পেখিতে নয়ন সুখ
 কানাই কিনা ৰূপসিয়া
 কানাই খেলনে যাই, মোহন মূৰুলী বাই
 কানু ৰায় নাচতু ৰঙ্গে সঙ্গে ব্ৰজ-ছৱালৰ ৰে
 কানু ভাল মুৰতি মাধুৰী
 কানু সাজে কানু সাজে
 কিৰিষি কৰ আলো মনাই
 কেমনে পাইবো হৰি চৰণ তোৰে
 কি কহবো উদ্ধৱ কি কহবো প্ৰাণ
 কহ মোহে উদ্ধৱ জীউ কৈচন চাড়ল
 কেলি কৰে বিৰিন্দাবনে মোহন গোপাল
 কৈছে গোবিন্দ সেবহু তোই
 কোটোৰা খেলায় হৰিএ,ওহি বালকেৰ কেলি
 গোবিন্দ মেৰি আৱত
 গোকুলে আজু গোপাল বিনে আন্ধিয়াৰি
 গোধন সঙ্গে ধায় ৰঙ্গে পঞ্চম গায়
 গোধুলি গোধন বান্ধি নাৰায়ণ
 গোপাল কৃপাল ৰাম কৰুণা সাগৰ স্বামী
 গোপাল খেলায় কদম্ব তলে
 গোপাল খেলে বালেক সঙ্গে
 গোপাল পালায়া আছা ক্ষীৰ লৱনু খায়া
 গোপাল পলায়া আছা মাৱে মৰিবাৰ ডৰে
 গোপাল ভাবিয়ো মন সকল যতনে
 গোপাল গোৱালী পাৰত নাচে
 গোপীনাথ জগজীৱ স্বামী ৰাম
 গোবিন্দ আৱে ভূৱন ভূলায়
 গোবিন্দ চলয়ে বিৰিন্দাবনে গোপশিশু
 গোবিন্দ চিন্তহু বল গোপালং
 গোবিন্দ দীন দয়াল স্বামী, তুহু মেৰি চায়েৰ
 গোবিন্দ দুধ পিউ দুধ পিউ, বোলৰে যশোৱা
 গোবিন্দকু ৰাধা বোলত বাণী
 গোবিন্দ গুণ মনলাগি
 চলৰে চল বন্ধু উদ্ধৱ হে
 চিন্তহু গোবিন্দ মন মেৰি ভাই
 জয় জয় ৰাম ৰাঘৱ ৰঘুকুল পঙ্কজ
 জয় গুৰু শংকৰ সৰ্ব্ব গুণাকৰ
 জয় জয় নন্দনন্দন পৰমানন্দ বন্দো বালগোপালং
 জয়তি পৰমানন্দ এ নন্দকুমাৰ
 জীৱতু জয় জয় যশোৱা নন্দ, আনন্দ পদ পাই
 তেজৰে কমলাপতি পৰভাতে নিন্দ
 তোমাৰ বিনোদ হৰি জানিবো কমনে
 দয়াৰ ঠাকুৰ হৰি যদুমণি ঐ ৰাম
 দেখত নাগৰ নট বিলাসীয়া
 দেখো মাই আৱত নন্দুক লাল
 দোলায় গোবিন্দ পৰম আনন্দে
 নন্দেৰ নন্দন গোপিনী আগে
 নাৰায়ণ কে গুণ জানব তোই
 নাৰায়ণ মঞি তেৰি দাসকু দাসা
 নাৰায়ণ মাগো চৰণ ৰতি তেৰা
 নাৰায়ণ মায়া জানিব কোই
 নাৰায়ণ সেবহু চৰণ তোহাৰি
 ডেকা ভাই! কিসৰ হৰিস তোৰ
 পৰভাতে বিহাৰে চলে মূৰাৰি
 পৰভাতে শ্যাম কানু ধেনু লৈয়া সঙ্গে
 পৰভাতে সুমৰো গোবিন্দ হৃষীকেশ
 পামৰু মনাই কমনে হৰিৰ নাম
 প্ৰাণনাথ নকৰা বঞ্চিত
 প্ৰাণ পীতাম্বৰ বজায় আৱত বেণূ
 বিৰিন্দা বনে খেলত মধুৰ মুৰাৰী
 বাইৰ হুৱা আছে দেখো সোই সুন্দৰ
 বিৰিন্দাবনে খেলে যশোৱা নন্দলালনা
 বিৰহে আকুল গোপী হামাকু নিমিত
 বুঢ়া ভাই হৰিগুণ গাই নাচা
 বিৰিন্দাবনে ভেটলোঁ এ হৰি এ গুণেৰ নিধি এ
 ব্যৱসা কৰিয়ো ভাই হৰি চৰণ ধন সাৰ
 ব্ৰজ জীৱন দয়াল দীন দানু এ নন্দকুমাৰ
 ব্ৰজেৰ বালক সঙ্গে ৰঙ্গে মনে নচতু এ সদাশিৱ
 বেসায় ভাৰতে হাট, আউৰ বেলি নাটে
 ভয়ো ভাই সাৱধান যাৱে নাহি ছুটে প্ৰাণ
 ভাই দেখো কমাঅপতি দৌলৰে উপৰে
 ভাই দেখো পৰমানন্দ পৰম সাদৰে
 ভাল কলীয়া কানু খেলন খেলায়
 ভালি নাচে মদন গোপাল
 মই দুৰাচাৰ কেৱল তোমাৰ
 মঞি তেৰি দাসকু দাসা, কৰু কৰুণা মুৰাৰী
 মঞি পাপী কমনে তৰিবো হৰি ৰে
 মঞি সেবোহু ৰাম চৰণ দুজা
 মজি ৰহু মেৰি মন হৰিগুণ
 মন ভজহু কমলাপতি গতি কোই আন
 মন মেৰি হৰি সঙ্গে মিত বন্দায়ো
 মাই খেলত গোপাল গোহাঁই
 মাই মাই ভূষণ কৰাৱ হামাৰি
 মাই হেৰ গোকুলচান্দ আৱে
 মাৱক আগু গোবিন্দ কৰত গোহাৰি
 মেৰি অৱ নাথ আতমা নন্দলাল
 মেৰো মাই ওহো যশোৱা
 মোকে ইবাৰ কৰুণা কৰা
 মোকে কি না মতি দিলে গোপাল
 মোকে দেখিয়ো না কেনে আহে জগন্নাথ
 মোৰ পতিতপাৱন প্ৰভু হৰি হেৰোৰ বাপ
 মোহন বাৱত মুৰুৰী ৰে কানু
 মোহন মনোহৰ মুৰতি মাধৱ
 মোহেৰে মন মদন গোপালা
 মাই মাধৱ বিৰহে
 যশোৱাক আগু বোলত হৰি ভাৱ
 যাদৱ লীলা তোহাৰি, নিজ সুখ ত্যজি
 যাদু ভাল নাচতু, নন্দনন্দন গোবিন্দ
 ৰাম গোসাঞি কৰোহোঁ গোহাৰি
 ৰাজতু নন্দ ৰাজকু নন্দন
 ৰামক বাণী জপহু মন ভাই
 ৰাধাকু আগুহাৰী বোলত চাতুৰি
 ৰাম তেৰি চৰণ কমলে ৰতি লাগো
 ৰাম পৰম ধন চিন্তহু মন ভাই
 ৰাম মেৰি হৃদয় পঙ্কজে ৰৈছে
 ৰূপে ভুলে গোৱালী সুন্দৰ বনমালী
 ৰে মন ৰাম চৰণ-ধন সেৱনা
 ৰে মন ৰাম চৰণ ৰতি লাৱত
 ৰে মন সেৱহু হৰিকহু চৰণা
 ৰে ৰে বিৰিন্দাবনে মোহন গোবিন্দ
 ৰে সই গোপালে পিয়াক
 শঙ্খ চক্ৰ গদা পঙ্কজ-পাণি গৰুড় আসন
 শুনলো পণ্ডিত! হৰিপদ সেৱা
 শুনলো যশোৱা মাই বচন হামাৰি
 শ্যাম কমলোচন শিশু সঙ্গে চলে
 শ্যাম চান্দমুখ পেখলো মাই
 শ্যাম মনোহৰ হৰয়ে নগৰ জনে
 সই দেখো দেখো, সুন্দৰ কানু
 সই বনে বনমালী বেণু বজাৱত
 সখি হে চলে কানু বিৰিন্দাবনে
 সাজেৰে সখি নন্দকু বালা
 সেবহু মন মাধৱ অৱ, বিছুৰি বিষয় পাশা
 সোই সোই শ্যাম মনোহৰ দেখিয়ো নয়ন ভৰি
 হৰি এ কৰুণাময়, মঞি পাপী কিনা
 হে হৰি কমলাকান্ত কমলদল লোচন
 হৰিকো নাম নিগমকু সাৰ
 হৰি গুণ কৈছে বিছুৰি মন ৰে
 হৰি গুণ গাৱত মেৰি মনাই
 হৰি তেৰি লীলা বিপৰীত
 হৰিপদ কমনে বিছুৰি ৰহু
 হৰিপদ পঙ্কজ পঞ্জৰ মোই
 হৰিপদ পঙ্কজ মেৰি মনাই
 হৰিপদ মোহোৰ পৰম ধন
 হৰি মোৰ এ দীনদয়াল
 হৰিৰ বাংশীৰ ভাই শুনিয়ো কাৰণ
 হৰি হাসি বাংশী বায় বঙ্কিম নয়নে চায়
 হৰি হেৰোৰ বাপ পশিলো শৰণ
 হৰি বয়ন হেৰি মাই
 হামাৰু মাই মধুৰ ৰঙ্গ বনাই
আজু কাহা যাসি বোলয় গোৱালী
আজু সুপৰভাতে পেখলোঁ মাই
কৈছে গোৱিন্দ সেৱহু তোই
খেলত গোবিন্দ যশোৱাক সঙ্গে
নাচতু গোৱিন্দ গোপিনী আগে
ভয়ো ভাই সাৱধান, যাৱে নাহি ছুটে প্ৰাণ
মেৰো অব নাত আতমা নন্দলাল
মোহন বাৱত মুৰাৰি ৰে কানু
জয় জয় জগজন তাৰণ-কাৰণ
ব্ৰজ মঙ্গল ৰস ৰাসে ৰসিক গুৰু
সুন্দৰী ৰাধে বাত বুললয়ো তেৰা
যশোৱানন্দন বালক মেলে
লৱণু চোৰা বুলি যশোৱা মাই
আজু গোপীনাথ পেখলো আঁখি
নন্দৰে নন্দন গোপিনী আগে
পলাই জগতপতি নন্দজায়া যশোমতী
কদম্ব তৰু তলে, নবীন-নীৰদ
অৱহু মাই দেখত মিলিত আনন্দ
কমলনয়নকে আজো পেখলোঁ মাই
গোৱিন্দ মেৰি আৱত
তনপান বিনে ৰসিক গোৱিন্দ
ব্ৰজ-জীৱন দায়াল দীন-দয়ালু এ
প্ৰাণ গোপাল তোমাৰ বিনোদ হৰি
এ নাথ তাৰিয়ো তাৰিয়ো যদুমণি
কদম্বতলে সোই শ্যামল সাজে
অৱ সখি কহ কহৰে
কানাইৰ কমলমুখ পেখিতে নয়ন সুখ
কোটোৰা খেলায় হৰি এ, ওহি বালকেৰ কেলি
তেজহ তাপ শুনহ মেৰি মাই
ব্ৰজৰ বালক সঙ্গে ৰঙ্গমনে
মথন মথে যশোমতী মাই
কৰত গোপাল ভোজন ব্যৱহাৰা
কল্পিত মাধৱ নয়ন জুৰায়
গোৱাৰিণী কৈছন কলঙ্ক হামাৰি
দেখ জগত গুৰু কানু আৱত
দেখোৰে নয়ন দুহোঁ ভৰিয়ে
দেখোৰে নয়ন ভৰি লোই
হৰিকো আগুৰাধা
হেৰহু মাই, মধুৰ ৰঙ্গ বনাই
আলোমাই গালি তুমি নাপাৰিবা মোৰে
একান্ত খেলায় কৰুণাময় এ নন্দকুমাৰ
এ হৰি কৰিয়ো কৰিয়ো মেৰি কৰুণা মুৰাৰি
ব্যৱসা কৰিয়ো কানু খেলন খেলায়
ভূমি লুটি কান্দে গোপীনাথ
আলো সই দেখো সই
বাইৰ হুৱা আছে দেখো সই
যাদৱ কৈছন বাত বিগাৰি
হামাৰু ৰামচৰণে মন লাগু
যশোমতী পেখিতে নয়ন জুৰায়
যশোৱা গোপাল কোলে নিছা
অন্ন ভোজনে আজি বৰি
নাযায়ো নাযায়ো তুমি গোৱালীৰ পাৰা
প্ৰাণ পিতাম্বৰ বজায় আৱত বেণু
মাগে লৱণু হৰি যশোৱাকু আগে
সখি কহ কহ ৰে হামাৰ জীৱন ধন
মোৰ ঘৰে কোন তুমি বোলয় গোৱালী
ৰূপে ভূলে গোৱালী
আৱে বালক কানু কয়ো প্ৰয়োসাৰ
ঐছন মোহন বালৃগোপালা
এৰে গোপীনাথ গোহাৰি কৰোহো তুৱা পাৱে
প্ৰাণেৰ গোপীনাথ গোহাৰি কৰহু
সখি হে, চলে কানু বিৰিন্দবনে

মাধৱদেৱৰ সাহিত্যকৰ্ম