বিষয়াৰ ঠাই সলনি
বিষয়াৰ ঠাই সলনি

পাচে বুঢ়াগোহাঁই, বৰগোঁহাই, বৰপাতৰ-গোহাঁই, নামনিয়াল ৰজাৰ শহুৰ ভিতৰুৱাল গোহাঁই, তামুলী-দলৈৰ পুতেক, এইসকলক গড়গ্ৰামত থৈ ৺জা নামৰূপলৈ গল। তাত পাচে গড়গ্ৰামৰ পৰা ডাঙ্গৰীয়াসকলে বাঁহবৰীয়া কটকী, ভেলাইৰ পুতেক, লঘন তামুলীক, ভাৱৰিয়াল বামুণক, চৱাল মুদৈক, এই পাঞ্চক বঙ্গালৰ গালৈ পঠাই দিলে, বোলে, “আমি যি হয় পেচকোচ দিয়োঁ, সিবোৰ নহোঁক।” পাচে সিবোৰ গৈ দেৰগাঁওত এই কথা বঙ্গালৰ আগত ক’লে। বঙ্গালে বোলে, “তহঁত শুদা মানুহেৰে কি কথা হম? নাই ৩ জনা গোহাঁই, নহইবা ফুকনবোৰৰ এক জনা আহিব, তেবে আমি কি কথা হম।” এই কথা ডাঙ্গৰীয়াবোৰে আলচি ফুলবৰুৱা ফুকনক, কৌপতীয়াক, সনাতন কটকীক, খেত্ৰিৰ পুতেকক এই চাৰিক পঠাই দিলে সন্দেশ-পত্ৰ দি পূৰ্ব্ব ধাৰাণে, সিবোৰ গৈ গজপুৰত লগ পালেগৈ। এই কথা খানখানা নামানিলে। কলিয়াবৰ, লখৌ, দেৱৰগাওঁ, গজপুৰ, চিনাতলী এই পাঞ্চ ঠাইত পাঞ্চ আমীৰা থৈ গড়গ্ৰামলৈ উজাই গ’ল। পাচে বুঢ়াগোহাঁইক নামনিয়াল ৰজাৰ শহুৰেকক ৺তা তিপামৰ পানী-ফাটত থাকিব দিলে। পুংদাঙ্গত থাকিব দিলে। গঢ়গয়াঁ ৰজাৰ শহুৰেকক চেংধৰা বৰবৰুৱাক ৺ৰ লগত বুঢ়াগোহাঁইৰ পিতৃ বাঁহগৰীয়া গোহাঁই নেওগ, আনো দুই এক বৰুৱাক থাকিব দিলে। পাচে বঙ্গালেও গৈ চৰগুৱা, চাৰিং, শিলপানী, গঢ়গ্ৰাম, পৰ্ব্বত এই পাঞ্চ ঠাইত পাঞ্চ আমীৰাক থৈ খানখানা নবাব বাকোবাৰীত ৰহিলগৈ। তাৰ পৰা এক উমৰাও বলকতুমত ৰহিলগৈ।