সুগ্ৰীৱৰ সৈন্য সংগ্ৰহ
<big>২০ অধ্যায়<big> 

সুগ্ৰীৱৰ সৈন্য সংগ্ৰহ ।

 <big>পদ ।<big>

অনন্তৰে মাতিলা সুগ্ৰীৱ মহাবীৰ ।

দোষ ক্ষমা কৰিয়োক বানৰ জাতিৰ ॥১

একেবাৰে ভৃত্যৰ দোষৰ নেদিফল ।

জাতি বৃত্তি একে আমি বানৰ চঞ্চল ॥২

তোমাৰ কোপক দেখি ডৰাৱে বানৰ ।

ৰামৰ আছয় কোপ সবাৰ উপৰ ॥৩

তোমাত শৰণ লৈলোঁ যেন যুৱাইয়োক ।

ৰামৰ চৰণে নিবা ভেণ্ট ইয়োক মোক ॥৪

বিমৰিষি বোলাঁ যদি একেশ্বৰে যাওঁ ।

নুহি দিন দশ থাকা সৈন্যক জৰাওঁ ॥৫

ইটো দুইয়ো জনা দাসী মইও ভৈলোঁ দাস ।

তোমাৰ কোপক দেখি বৰ লাগে ত্ৰাস ॥৬

সুগ্ৰীৱে কাকূতি ভৈৱে স্তুতি বুলিলন্ত ।

লক্ষ্মণ বীৰৰ কোপ ভৈল উপশান্ত ॥৭

বিমৰিষি বচন বুলিলা নিষ্টে নিষ্ট ।

মোক কোপ এৰা মই তোমাৰ কনিষ্ঠ ॥৮

মিত্ৰ দ্ৰোহী নোহা তুমি ভকত ৰামৰ ।

কি কৰিবা প্ৰস্ৰৱনে গৈয়া একেশ্বৰ ॥৯

দিন দশ থাকোঁ মই সৈন্য জৰাইয়োক ।

ৰামৰ পাশক চপ কৰে চলিয়োক ॥১০

কৈৰা হনুমন্ত বুলি ৰাজাৰ আদেশ ।

কোটি অসংখ্যাত দূত পাঞ্চা দেশে দেশে ॥১১

উদ অস্তগিৰি যত মেৰু মন্দৰৰ ।

সমস্তে আসোক যত ভালু বানৰ ॥১২

সপ্তদ্বীপা বসুমতী সপত সাগৰ ।

যত  মানে চন্দ্ৰ সূৰ্য্য কিৰণ পহৰ ॥১৩

আমাৰেসে অধিকাৰ সবে নিষ্ট জানি ।

তিনি দিন ভিতৰতে সৈন্য দিবা আনি ॥১৪

আপুনি জানাহা যেন নৃপতি প্ৰচণ্ড ।

শীঘ্ৰ কৰি নাসিলে কৰিবো উগ্ৰ দণ্ড ॥১৫

মোহোৰ আদেশ যেহি যেহি লোক পালে ।

দশ দিন ভিতৰতে আসোক সকলে ॥১৬

আপুনি জানিয়া চিন্তিয়োক হিত কায ।

মিত্ৰৰ থানত নপাওঁ যেন মই লাজ ॥১৭

যিবা দূত গৈয়া আছে আদেশ পালোক ।

তাকো লাগি পঠাইয়ো উপৰ চালেক ॥১৮

ৰজাৰ আদেশ যেবে পাইলা বায়ু সুত ।

দেশে দেশে দূত পঠাই দিলন্ত বহুত ॥১৯

ৰাজাৰ আদেশ যেবে হনুমন্ত পাইলা ।

সমস্ত দেশৰ যত বানৰ জড়াইলা ॥২০

নৃপতিৰ আজ্ঞা বাণী শিৰোগত মানি ।

আসিলেক সেনা গণ দশো দিশ ছানি ॥২১

আকাশ ছানিয়া যেন ফৰিঙ্গ উজান্তি ।

আপোনাৰ যূথে যূথে কিষ্কিন্ধা পাইলন্ত ॥২২

সিংহ যেন বিড়িঙ্গ শৰীৰ নাহি চুতি ।

মন্দৰ গিৰিৰ আইল তিনি শত কোটি ॥২৩

নিপুন্দ শৰীৰ লুঙ্গৰিয়া বৰ্ণ কান্তি ।

হেন দেখি স্বৰ্গ কোল একে জাম্পে যান্তি ॥২৪

যিবা পৰ্ব্বতত অস্ত যান্ত দিবাকৰ ।

তৈৰ পৰা শত কোটি আসিল বানৰ ॥২৫

কৈলাসৰ আসিলা বানৰ কুৰিশত ।

তাম্ৰৰ সদৃশ দেখি শৰীৰ সাক্ষাত ॥২৬

ফল মূল ভুঞ্জি মাত্ৰ থাকে অহৰ্ণিশ ।

হেমৱন্ত হন্তে আসি ভৈল কোটি ত্ৰিশ ॥২৭

বিন্ধ্যা হন্তে আঠ কোটি আসিল বানৰ ।

আঙ্গাৰৰ বৰ্ণ সবা হাৰে কলেবৰ ॥২৮

উদয় গিৰিৰ সদা ভুঞ্জি স্বাদৰস ।

তৈৰ হন্তে আসিল বানৰ কোটি দশ ॥২৯

আনো পৰ্ব্বতৰ যত আইল যূথ যূথ ।

কোনে বৰ্ণাইবেক কপি কটত বহুত ॥৩০

ক্ষীৰোদ তীৰৰ যত কটক বানৰ ।

তমাল পুষ্পৰ বৰ্ণ সব কলেবৰ ॥৩১

নাৰিকল ফল ভুঞ্জে সুখী সদাচাৰী ।

তৈৰ হন্তে আইলা যত বৰ্ণাইতে নপাৰি ॥৩২

ভালুক বানৰ যত কটক বহুত ।

সুগ্ৰীৱ ৰাজাত আহি জান দিল দূত ॥৩৩

আদেশ গোসাই দেখাঁ গগন মণ্ডল ।

হেৰা আসি ভৈল প্ৰভু তযু সৈন্য বল ॥৩৪

দূতৰ বচন শুনি কৰি সতকাৰ ।

হৰিষে মাটিত ভৰি নপৰে ৰাজাৰ ॥৩৫

হাঙ্গাৰি আনিল যত অমাত্য সমাজ ।

লক্ষ্মণে বোলন্ত সবে পূৰ্ণ হৈল কায ॥৩৬