ৰাক্ষসৰ কথা
৫ম অধ্যায় 
 ৰাক্ষসৰ কথা

 পদ।

নাৰদ বদতি ঋষি শুনিয়ো সাক্ষাত ।

ক্ষুদ্ৰৰূপে ৰামায়ণ কহিলোঁ তোমাত ॥১

প্ৰপঞ্চ স্বৰূপে তুমি কৰোঁ ৰামায়ণ ।

ব্ৰহ্মাক স্মৰিলে ব্যৰ্থ নুহিবে বচন ॥২

কহিলোঁহো অল্প কৰি চৰিত্ৰ আমাৰ ।

শুনিয়ো বৃত্তান্ত আৰু কহোঁ ৰাক্ষসৰ ॥৩

উপজিব ৰাৱণ অদ্ভুত কলেবৰ ।

দশ মু্ণ্ড কুৰি বাহু দেখি ভয়ঙ্কৰ ॥৪

ঘোৰ তপ আচৰি ব্ৰহ্মাত লৈব বৰ ।

সুৰাসুৰ লোকত অবধ্য কলেবৰ ॥॥৫

বেদ বিশ্বস্ৰবা বীৰ্য্যে নিকষাত জাত ।

হৈব তিনি সহোদৰ জগত প্ৰখ্যাত ॥৬

আৰু এক শ্ৰেষ্ঠ ভাই হৈব বৈমাতৰ ।

ইড়াৰ তনয় কুবেৰ ধনেশ্বৰ ॥৭

বিষ্ণুভক্ত হৈবন্ত কুবেৰ বিভীষণ ।

হৈব দুষ্ট দুৰ্জ্জন ৰাৱণ কুম্ভকৰ্ণ ॥৮

ৰাৱণৰ হৈব আৰু ভগিনী দুতয় ।

ত্ৰিজটা হৈবেক বিষ্ণুভক্ত আতিশয় ॥৯

শূৰ্পনখা হৈব আতি পৰম পাপিনী ।

ধৰ্ম্মাধৰ্ম্ম নাজানিব সিটো ৰাক্ষসিনী ॥১০

বিশ্বকৰ্ম্মে নানা চিত্ৰ কৰিব লঙ্কাত ।

দ্বতীয় অম্ৰাৱতী যেন দেখিব সাক্ষাত ॥১১

তাতে ৰাজ্য কৰিবা কুবেৰ ধনেশ্বৰ ।

হৈব লোকপাল ৰাজা যক্ষৰ উপৰ ॥১২

সুবৰ্ণৰ পুৰী লঙ্কা ৰত্নে জাতিষ্কাৰ ।

নানা চিত্ৰ বিচিত্ৰ প্ৰকাশে ঘৰ দ্বাৰ ॥১৩

নানা উপবনে ফলে ফুলে সমন্বিত ।

ভুঞ্জন্ত কুবেৰ বহু ভোগ মনোনীত ॥১৪

তপ কৰি ৰাৱণে ব্ৰহ্মাত বৰ পাই ।

কুবেৰৰ পাশে দুত দিবেক পঠাই ॥১৫

লঙ্কাপুৰী কুবেৰে আমাক দেউক ছাৰি ।

সুখে যেবে নেদেয় আপুনি লৈবোঁ কাঢ়ি ॥১৬

দূতে এহি কথা কৈব কুবেৰৰ আগে ।

নকৰিবা বিবাদ কুবেৰ মহাভাবে ॥১৭

দৈত্য অংশ ৰাৱণৰ বিবাদত ৰতি ।

বিষ্ণু অংশ কুবেৰৰ বিষ্ণুত ভকতি ॥১৮

এতেকে বিবাদ নকৰিয়া ধনপতি ।

পঠাইয়া মধুৰ বুলি ৰাৱণক প্ৰতি ॥১৯

লঙ্কাপুৰী ৰাজ্য তেজি দিবা ৰাৱণক ।

যক্ষগণ সমে চলি যাইবা কৈলাসক ॥২০

অলকাৱতী নামে এক পাতিয়া নগৰ ।

তথাতে ৰহিবা সুখে ধনৰ ঈশ্বৰ ॥২১

লঙ্কাত হৈবেক ৰাজ্য দুৰ্জ্জয় ৰাৱণ ।

ত্ৰিদশ দেৱক হিংসা কৰিব দুৰ্জ্জন ॥২২

বিশ্বজিসু নামে দৈত্য কুলে হৈব জাত ।

শূৰ্পনখা ভগিনীকে বিহা দিব তাত ॥২৩

ৰাৱণে কৰিব বিহা কন্যা মন্দোদৰী ।

ময়দানৱৰ ঝিউ পৰম সুন্দৰী ॥২৪

ৰাৱণৰ পুত্ৰ হৈব নামে ইন্দ্ৰজিত ।

দেৱে নপাৰিব তাৰ প্ৰতাপ সহিত ॥২৫

ৰথত চৰিয়া যাইব স্বৰ্গক ৰাৱণ ।

ইন্দ্ৰৰ নন্দন বন কৰিব উছন ॥২৬

দেখিয়া ইন্দ্ৰৰ মহা মৰ্ম্মে দহে মন ।

কুবেৰক হাতে ধৰি দেখাবন্ত বন ॥২৭

বাসৱৰ বচনে কুবেৰ বুদ্ধিমন্ত ।

ৰাৱণৰ ঠাই দূত পঠাই দিবন্ত ॥২৮

প্ৰবোধ বচন বুলি পঠাইবা বহুত ।

ৰাৱণৰ আগে তাক কহিবেক দূত ॥২৯

শুনি মহা কোপে ঝঙ্কাৰিয়া দশমাথ ।

কুবেৰৰ দূতক কাটিব লঙ্কানাথ ॥৩০

ৰথে চড়ি সাজি ধায়া যাইব লঙ্কেশ্বৰ ।

যক্ষ ৰাক্ষসৰ ঘোৰ মিলিব সমৰ ॥৩১

কুবেৰ ৰাৱণে ৰণ হৈব ভয়ঙ্কৰ ।

কৰিব সমৰ তিনি সহস্ৰ বত্সৰ ॥৩২

ব্ৰহ্মাৰ বৰত ভৈলা ৰাৱণ দুৰ্জ্জয় ।

তাহাৰ বিক্ৰম কাৰ শকতি সহায় ॥৩৩

কুবেৰক জিনি লৈব পুষ্পক বিমান ।

সেনা সমে চড়ি তাতে কৰিব পয়ান ॥৩৪

মহাবলৱন্ত ৰাৱণৰ সেনাগণ ।

যুদ্ধে জিনি বশ্য কৰিবেক ত্ৰিভুবন ॥৩৫

যৈতে যৈতে মহা যজ্ঞ শুনয় ৰাৱণ ।

লুৰি পুলি খায়া দায়া কৰয় উছন ॥৩৬

সুন্দৰী কন্যাৰ কথা শুনে যত মান ।

বলে হৰি আনিবেক আপনাৰ থান ॥৩৭

অনেক প্ৰহাৰ কৰি সংগ্ৰামৰ মাজ ।

কৰিবেক বিকৰ্থনা জিনি দেৱৰাজ ॥৩৮

সংযমনী গৈয়া বীৰ ৰাৱণ প্ৰচণ্ড ।

যম জিনি কাঢ়িয়া লৈবেক যমদণ্ড ॥৩৯

চন্দ্ৰক জিনিয়া তান হৰিবে প্ৰকাশ ।

বৰুণক জিনি তান লৈব নাগপাশ ॥৪০

তবে ষড়ঋতু সব হৈব বিপৰ্য্যয় ।

নৱগ্ৰহ সবাৰ খণ্ডাব ভাগচয় ॥৪১

কৰিব অধীন জিনি দৈত্য দানৱক ।

যুদ্ধে জিনি মন্দ তেজ কৰিব সূৰ্য্যক ॥৪২

অপেস্বৰা গন্ধৰ্ব্বো সেবিব নিৰন্তৰ ।

ভয়ে মন্দগতি আতি হৈব পৱনৰ ॥৪৩

সমস্তে দেৱৰে খণ্ডাইবেক অধিকাৰ ।

শুক্ৰক দেখিয়া কিছু কৰিব সত্কাৰ ॥৪৪

নকৰিব জগতক ইঙ্গিত দুৰ্ম্মতি ।

আপুনি হৈবেক ত্ৰিভুবন অধিপতে ॥৪৫

সমস্তকে ৰাৱণে লগায়া অপমান ।

ৰামৰ হাতত হৈব সবংশে নিৰ্যাণ ॥৪৬

সংক্ষেপে কহিলোঁ কথা ৰাম ৰাৱণৰ ।

প্ৰপঞ্চিয়া ৰামায়ণ কৰা মুনিবৰ ॥৪৭

বাল্মীকিক এতেক বুলিয়া দেৱ ঋষি ।

হৰিগুণ গায় চলি গৈলন্ত হৰিষি ॥৪৮

বাল্মীকিও ৰামৰ চৰিত শুনি কাণে ।

ভৈলন্ত তৃপিতি যেন অমৃতক পানে ॥৪৯

ৰামায়ণ কৰিবাক ভৈলা তান মতি ।

এক চিত্তে মুনি সুৰিলা সৰস্বতী ॥৫০

সুপ্ৰসন্ন হুয়া দেবী ভৈলন্ত সাক্ষাত ।

দেখিয়া বাল্মীকি কৰিলন্ত প্ৰণিপাত ॥৫১

ব্ৰহ্মাৰ আজ্ঞায়ে আমি কৰোঁ ৰামায়ণ ।

আমাৰ কণ্ঠত মাৱ হুয়োক প্ৰসন ॥৫২

বুলিলন্ত সৰস্বতী মুনিক বচন ।

থাকিবোহোঁ আমি তযু কণ্ঠে সৰ্ব্বক্ষণ ॥৫৩

তোমাৰ বচনচয় নুহিবে অন্যথা ।

কৰা সাৱধানে ৰাম অৱতাৰ কথা ॥৫৪

নিস্তৰোক লোক শুনি ৰামৰ চৰিত ।

এহি বুলি সৰস্বতী ভৈলা অন্তৰ্হিত ॥৫৫