সৌন্দৰ্য্য আৰু কবি
﻿
<poem>
সৌন্দৰ্য্য,
     কত আভা, কত প্ৰভা, মনোলোভা
                              মনোৰমা,
     কত কবি, কত ছবি, যাচে চুমা
                              নিৰুপমা,
     কত অলি, পৰি ঢলি, প্ৰাণ – ঢালি
                              প্ৰেমে পমা,
     মাতে সখি, আছোঁ ৰখি, আঁহা প্ৰিয়ে
                              প্ৰিয়তমা!
- ইয়াতো কবিৰ প্ৰাণ ইনাই বিনাই
ফুটুকা ফুলতো দেহি ফেঁটী সাপ পায় ।।

কবি,
     শান্ত জুৰ, সুমধুৰ, মোৰ সুৰ
                              প্ৰেমে পূৰ;
     হে চতুৰ, কাব্যচোৰ, কিয় টোকা
                              চকুলোৰ?
     সৌ হিৰণ, ঢৌ-কিৰণ, মৌ-মিলন
                              নোহে দূৰ,
     ত্যাজি দ্বেষ, হিংসা-বেশ, চোৱা ঘূৰি
                              স্বৰ্গপূৰ ।
 - নোৱাৰা সাধিব কবি সৌন্দৰ্য্য নাশ,
 সৌন্দৰ্য্য আপুনি হ’ব আপুনি প্ৰকাশ !

কবিতা
গণেশ গগৈৰ সাহিত্যকৰ্ম‎