সুগ্ৰীৱৰ অভিষেক
<big>১৭ অধ্যায়<big> 

সুগ্ৰীৱৰ অভিষেক ।

 <big>ছবি ।<big>

অন্তষ পুৰৰ হন্তে,     মহন্ত সুগ্ৰীৱ বীৰ,

ৰত্ন মণ্ডপক চাপি গৈলা ।

মন্ত্ৰী পাত্ৰগণে মিলি,     সেৱলি কৰিয়া পাছে,

বাৰে বাৰে প্ৰশংসিবে লৈলা ॥১

সুবৰ্ণ ৰজত ৰত্নে,     শৰীৰক মণ্ডিলেন্ত,

অলঙ্কাৰ দেখি হেমময় ।

হৰিষত বদনৰ,     কান্তিচয় প্ৰকাশয়,

যেন দেখি সূ্ৰ্য্যৰ উদয় ॥২

হনুমন্ত আদিকৰি,     মুখ্য মুখ্য পাত্ৰগণ,

ৰামৰ আজ্ঞাক শিৰে লৈল ।

ভাল ভাল সুতগণ,     দেশে দেশে পঠাই দিয়া,

সম্ভাৰ মিলাই আনি থৈল ॥৩

গঙ্গা দেবী আদি কৰি,     যত যত তীৰ্থ আছে,

আৰো সাত সাগৰৰ জল ।

সুবৰ্ণৰ অষ্টঘট,     অগৰু সুগন্ধি জনে,

ভৰি আম ডালি দিল ফল ॥৪

পণ্ডিত সকলে খড়ি,     ধৰি শুভলগ্ন কৰি,

শুভদিন চাই শুভক্ষণ ।

দুই পাট মহাদইক,     অলঙ্কাৰে মণ্ডিলন্ত,

অঙ্গচয় দেখি সুশোভন ॥৫

সুবৰ্ণৰ সিংহাসনে,     সুগ্ৰীব নৃপতি আতি,

লীলা ৰূপে থাকিলন্ত বসি ।

ডাহিনত লোমা দেৱী,     বামত বসিলা তাৰা,

নক্ষত্ৰ মাজত যেন শশী ॥৬

ব্ৰাহ্মণ সকল ৰঙ্গে,     সুমঙ্গল কৰিলন্ত, 

পাতিলন্ত গণপটি ঘট ।

নান ভাৱ ভঙ্গি কৰি,     বিদ্যাধৰে নাচে গাৱে,

অসংখ্যা মোগান ভাট নট ॥৭

অসংখ্যাত শবদৰ,     কোলাহল উথলিল,

হূলস্থূল লাগি গৈল তয় ।

অসংখ্য শঙ্খৰ নাদ,     গগন পূৰিয়া গৈল,

বসুবৰ্গে কৰে জয় জয় ॥৮

বীৰ ঢাক ঢোল বাজে,     তৱল ডগৰ দণ্ডি,

শবদ শুনিয়া কোলাহল ।

ভেমচ ক্ষৈমচ চয়,     ঝাঝৰ ৰেমচি বাজে,

ৰামতাল আৰু কৰতাল ॥৯

টোকাৰি কেন্দৰা ৰুদ্ৰ,     বিপাক্ষি দোতৰা বাজে,

বীণা বাঁশী দোশৰী মোহৰী ।

জিজিৰি কাহালি শিঙ্গা,     ভেৰিডাকে নিৰন্তৰ,

স্বৰ্গ ভুবনকো গৈলা পূৰি ॥১০

ধৱল চামৰ কৰে,     ধৰি দুই পাত্ৰে আতি,

আগে পাছে থাকি গৈল ঢুলি ।

নিৰ্ম্মল চন্দ্ৰৰ সম,     ধৱল ছত্ৰেক আনি,

ধৰিলন্ত কৌতূহলে তুলি ॥১১

পণ্ডিত ব্ৰাহ্মণ গণে,     বহ্নিত আহুতি দিল,

কন্যাগণে কৰিল মঙ্গল ।

দ্বিজগণে মন্ত্ৰপঢ়ি,     দুৰ্ব্বাক্ষত দিলা মাথে,

আৰো সাত সাগৰৰ জল ॥১২

হনুমন্ত জাম্বৱন্ত,     গবাক্ষ কেশৰী আৰো,

দধিমুখ নল নীল তাৰ ।

যথা যোগ্য বিধি আসি,     নিৰন্তৰে পাত্ৰগণে,

জয় জয় কৰয় জোকাৰ ॥১৩

সুবৰ্ণ মুকুতা ফলে,     সিঞ্চিলন্ত কৌতূহলে,

কি কহিবোঁ তাহাৰ মহিমা ।

মনত হৰিষে তয়,     নাৰীগণে জোকাৰয়,

ধ্বনি সিটো গৈল স্বৰ্গসীমা ॥১৪

হনুমন্ত আদি কৰি,     মুখ্য মুখ্য পাত্ৰগণ,

মিলিলন্ত সকলে সমাজ ।

তাৰা দেবী তনয়ক,     মহাবীৰ অঙ্গদক,

তেখনে পাতিলা যুবৰাজ ॥১৫

মহন্তক পালিবাহা,     দুষ্টক কৰিবা দণ্ড,

ৰাজ্য জন নকৰিবা পীড়া ।

তাৰা লোমা দুই ভাৰ্য্যা,     দুই পাশে লৈয়া ৰাজা,

সুগ্ৰীৱ কৰন্ত কামক্ৰীড়া ॥১৬

এহি বুলি পাত্ৰগণে,     অঙ্গদক নিয়োজিল,

সুগ্ৰীৱ ভৈলন্ত মহাৰাজা ।

ৰামৰ চৰণ সেৱা,     প্ৰসাদে পৰম সুখী,

হুয়া ৰৈলা কিষ্কিন্ধাৰ প্ৰজা ॥১৭

শুনাঁ সভাসদচয়,     সাক্ষাতে অমৃত ময়,

ৰামৰ চৰিত্ৰ অনুপাম ।

মাধৱ কন্দলী ভনে,     বুলিয়োক ঘনে ঘনে,

ডাকি উচ্চ কৰি ৰাম ৰাম ॥১৮