হনুমন্তৰ পৰিচয়
<big>৩ অধ্যায়<big> 

হনুমন্তৰ পৰিচয় ।

জাম্বয়ে বোলন্ত ওৰা জ্ঞাতিক আকলা ।

দেৱ অপেশ্বৰা আছিলন্ত কুন্তীকলা ॥১

তেহে আদি শাপে আসি ভৈলন্ত বানৰী ।

কুঞ্জৰ ৰাজাৰ জীক বিহালা কশৰী ॥২

মানুষৰ ৰূপ ধৰি ৰূপে মনোহৰে ।

সখীসমে শিৰ স্নান কৰিলা সাগৰে ॥৩

ননান বিনোদ থান মনয় শিখৰে ।

ৰূপ দেখি বায়ুক পীড়িল কামশৰে ॥৪

আলিঙ্গিয়া সুন্দৰীক ধৰিলন্ত কোলে ।

মনোময় মাৰুত আছিলা কাম ভোলে ॥৫

অঞ্জনা বোলন্ত শান্তি পুণ্য ভৈল ছন ।

যাবে নাহি শপোঁ দৰশিয়ো কোন জন ॥৬

কৰযোৰে মাৰুত আগত ভৈল থিৱ ।

শঙ্কা পৰিহৰাঁ আমি জগতৰ জীৱ ॥৭

আমাৰ সঙ্গমে অধৰ্ম্মক নাহি ডৰ ।

পুত্ৰেক হৈবেক গৰুড়ৰ সমসৰ ॥৮

বীৰ গণিতাতো গণিবেক সাতো আগে ।

গৰুড়ৰ মোহোৰ সদৃশ হৈব বেগে ॥৯

অদভুত বেগৱন্ত হৈব মহাবলী ।

পৰ্ব্বতক উপাৰিয়া হানিবেক দলি ॥১০

এহি বুলি বায়ু পাছে ভৈলা অন্তৰ্ধান ।

অঞ্জনাৰ গৰ্ভত বাঢ়িল হনুমান ॥১১

কেশৰীৰ ক্ষেত্ৰে সৰ্ব্বজনত বিদিত ।

উপজি দেখিলা বীৰে আদিত্য উদিত ॥১২

সিন্দুৰীয়া ফলগুটা ভক্ষিবাক ভালা ।

এহি বুলি আদিত্যক আনিবাক ধাইলা ॥১৩

অনেক যোজন পথ গগনে চড়িলা ।

প্ৰচণ্ড কিৰণ লাগি শিখৰে পৰিলা ॥১৪

শিখৰে পৰিয়া ভাগি গৈল হনু বাম ।

সিকাৰণে ভৈল হনুমন্ত হেন নাম ॥১৫

সকলে বানৰে বুলিলেক স্তুতি বাক ।

ৰাখাঁ বায়ু তনয় জ্ঞাতিৰ কাণ নাক ॥১৬

স্তুতি কৰিলেক যেবে বানৰ ভালুকে ।

দশ গুণ তেজ সহস্ৰেক গুণ বুকে ॥১৭

বাঢ়িতে লাগিলা হনুমন্ত বীৰবৰ ।

পূৰ্ণিমা দিৱসে যেন সম্পূৰ্ণ সাগৰ ॥১৮

অসম্ভাব্য হাত পাৱ সমুদ্ৰৰ কুলে ।

আকাশৰ মেঘ খণ্ড খণ্ড যে লাঙ্গুলে ॥১৯

খল খলি হাসিলন্ত হৰিষ প্ৰচুৰ ।

এক এক হাসিত তবধ দেৱাসুৰ ॥২০

বৃদ্ধ পাত্ৰগণক গৈ প্ৰণামি আদৰি ।

শঙ্কা পৰিহৰাঁ যাইবোঁ লঙ্কা যে নগৰী ॥২১

শুনিয়োক সবে মোৰ বাপ যেন বীৰ ।

প্ৰসিদ্ধ কাহিনী কহোঁ বীৰ কেশৰীৰ ॥২২

গন্ধ মাদন হন্তে ডেৱ কৰিলন্ত ।

গোকৰ্ণ গিৰিৰ শিখৰত পৰিলন্ত ॥২৩

আছয় প্ৰভাস তীৰ্থ দক্ষিণ সাগৰে ।

তাতে ঋষি সবে স্নান কৰে নিৰন্তৰে ॥২৪

শঙ্খ ধৱল নামে দিগ্গজেক আইল ।

অনেক ঋষিক তৈতে মাৰিয়া পেলাইল ॥২৫

এক দিনা ভৰদ্বাজ স্নানিবাক যান্ত ।

হস্তী খেদি আনে তাক বাপে দেখিলন্ত ॥২৬

ডেৱ দিয়া পিঠিত পৰিলা কপিৰাজ ।

নখে ফুলি দুই চক্ষু কৰিলন্ত বাজ ॥২৭

তাহাৰ দশন দুই লৈলন্ত উপাৰি ।

কুম্ভস্থলে বসাইলন্ত দশনৰ বাৰি ॥২৮

পৰিল দিগ্গজ গোট কেশৰীৰ হাতে ।

ভৰদ্বাজ ঋষিক ৰাখিলা অব্যাহতে ॥২৯

সবে ঋষি মিলিয়া বাপক দিলা বৰ ।

পুত্ৰেক হৈবেক গৰুড়ৰ সমসৰ ॥৩০

বীৰগণিতাত গণিবেক সাতো আগে ।

গৰুড়ৰ বায়ুৰ সদৃশ হৈব বেগে ॥৩১

জাম্বৱন্তে মোহোৰ কহিলা জন্মকথা ।

কৌটি যোজনাকো যাইবোঁ নাই অন্য যথা ॥৩২

উদয় গিৰিৰ হন্তে সূৰ্য্য সমে যাইবোঁ ।

গোসাইক জিনিয়া বেগে অস্তগিৰি পাইবোঁ ॥৩৩

মোহোৰ ডেৱত বসুমতী যাইবে তল ।

পৰ্ব্বতে চড়িয়ো গৈয়া গিয়াতি সকল ॥৩৪

এতেক বচন যেবে শুনিল বানৰে ।

তেখনে চড়িল গৈয়া পৰ্ব্বত শিখৰে ॥৩৫

শিখৰে চড়িল গৈয়া বীৰ হনুমান ।

গিৰি টলবল কৰে নসহে সন্ধান ॥৩৬

সিংহে যেন কৰে মৃগ চিপিল সকল ।

পাতালৰ হন্তে আসি নিকলিল জল ॥৩৭

অমৃততোহধিক ইটো কথা ৰামায়ণ ।

বোলাঁ ৰাম ৰাম সবে সভাসদ জন ॥৩৮

<big>৪ অধ্যায়<big> 

ঝুমুৰি ।

আশীৰ্ব্বাদ কৰিয়োক ।

ৰামসনে ধৰিয়োক ॥১

দুৰ্গতিত তৰিয়োক ।

অচিন্তাত থাকিয়োক ॥২

অন্তৰীক্ষ গমনে ।

যেন ঝাণ্টে পৱনে ॥৩

সীতাক কৌতুক মনে ।

পাইবোঁ মই দৰিশনে ॥৪

অঙ্গদত যত ভয় ।

শুনা জ্ঞাতি সমস্তয় ॥৫

এৰিয়ো সংশয় চয় ।

কৰিয়োক সবে জয় জয় ॥৬