মন্ত্ৰী সুনম্তক বিদায়
<big>১৯ অধ্যায়<big> 

মন্ত্ৰী সুমন্ত্ৰক বিদায়

 <big>দুলৰি ।<big>

আমাৰ বাপৰ,         তুমি প্ৰিয়মন্ত্ৰী,

বচন মোৰ শুনহ ।

দুখৰ ভাজন,         বাপৰ আগত,

কুশল বাৰ্ত্তাক কহ ॥১

জীৱন্তে আছন্ত,         দুখৰ ভাজনী,

কৌশল্যা সুমিত্ৰা আই ।

কৈবে দুইৰো আগে,         সুখে জীৱে তিনি,

স্বাদু বনফল খাই ॥২

কৈকেয়ী প্ৰমুখ্যে,         মাৱক প্ৰণামি,

জনাইবাহা পাচে মোক ।

ৰামে বুলিলন্ত,         ভালে মই আছোঁ,

তুমি সব তেজা শোক ॥৩

বাপৰ চৰণ,         বলিয়া বুলিবি,

তোমাত ৰাম ভকত ।

আছো বনবাস,         তযু সত্য পালি,

নৰক যাইতে শকত ॥৪

ভৰতক ঝাণ্টে,         ৰাজ্যে থাপিয়োক,

তেজিয়োক সব শোক ।

অবিৰোধে বন,         তেজিয়া যাইবো,

ত্বৰিতে দেখিবা মোক ॥৫

ভৰতক মোৰ,         বচন বুলিবি,

শুভাষিত মোৰ ভাই ।

কৈকেয়ী সদৃশ,         দেখিবে মোহৰ,

কৌশল্যা সুমিত্ৰা আই ॥৬

লক্ষ্মণে বোলন্ত,         বাপক বুলিবি,

গুচিল তোমাৰ ছলি ।

কৈকেয়ীৰ হিত,         চিন্তিয়া আমাক,

বনক পঠাইলা বুলি ॥৭

লোক পতিয়ান,         বিষাদ এৰিয়া,

হৰিষে কৈকেয়ীক চাহা ।

সাত পুৰুষৰ,         তোমাৰ গোঁসানী,

কান্ধত কৰি বুলাহা ॥৮

তুমি হেন ৰাজা,         স্ত্ৰীবশ হৈয়া,

বৰ ইটো ধৰ্ম্ম পাইলা ।

দেশে দেশে খ্যাতি,         থাকিল তোমাৰ,

ৰামক বনে পঠাইলা ॥৯

সকলে লোকক,         অসাৰ দেখিলা,

কৈলা কৈকেয়ীৰ সাৰ ।

মৰিবাৰ কালে,         কামবশ্য হুয়া,

ধৰ্ম্ম ঘট আপোনাৰ ॥১০

লক্ষ্মণক বাধি,         ৰামে বুলিলন্ত,

মন্ত্ৰী শুনা পৰিমাণ ।

লক্ষ্মণৰ বোল,         ৰাজাক জনাইলে,

তেখনে তেজিব প্ৰাণ ॥১১

শোক দুখ এৰি,         কিছু নুবুলিবি,

হৰিষে অযোধ্যা যাহা ।

আমাৰ কুশল,         সবে বাৰ্ত্তা কহি,

নৃপতিক ভালে চাহা ॥১২

গুহ নৃপতিক,         ৰামে বুলিলন্ত,

আঠ আন এতিক্ষণ ।

মাথে জটা ধৰি,         তাপসৰ বেশে,

দুভায়ে চলিবোঁ বন ॥১৩

আজ্ঞা শিৰে ধৰি,         তেতিক্ষণে গুহে,

আনি দিলা বড় আঠ ।

জটা নিৰ্ম্মি শিৰে,         দুভায়ে গঙ্গাৰ,

পাৰ হৈতে লৈলা বাট ॥১৪

গঙ্গাতীৰ চাহি,         গুহয়ে সুমন্ত্ৰে,

আছয় বিকল ভাৱে ।

সীতাৰ হাতত,         ধৰিলা লক্ষ্মণে,

ৰামে চড়িলন্ত নাৱে ॥১৫

ৰাম সীতা লখাই,         গুহ সুমন্ত্ৰৰ,

নয়ন লোতক বহে ।

দুইহাঙ্কো সম্বুধি,         ৰামে চলি গৈলা,

শৰীৰে কাৰো নসহে ॥১৬

পৰম অমৃত,         ৰামৰ চৰিত্ৰ,

শুনা সমাজিক যত ।

অসাৰ সংসাৰ,         আৰ আশা এৰি,

কৰিয়ো ৰতি ৰামত ॥১৭

ৰামৰ ভকতি,         এহি সে সম্পত্তি,

সমস্তে শাস্ত্ৰ সন্মত ।

থিৰ মন কৰি,         বোলোঁ হৰি হৰি,

লাগকো জুই পাপত ॥১৮