কান্যকুজ্বৰ বিৱৰণ
<big>৩৬ অধ্যায়<big> 

  <big>কন্যাকুব্জৰ বিবৰণ<big>

ঋষিত পুছিলা ৰামে কৰিয়া সাদৰ ।

কাৰ ইতো ৰাজ্য কহিয়োক মুনিবৰ ॥১

মুনিয়ে বোলন্ত ৰাম শুনিয়ো হৰিষি ।

কুশধ্বজ নামে আছিলন্ত ৰাজ ঋষি ॥২

উপজিল তান ঘৰে কন্যা এক শত ।

বিদ্যাধৰী সবে সম নুহিকে ৰূপত ॥৩

নৃত্য গীত কৰি সদা থাকে পুষ্পবনে ।

দেখি কামে বিমোহিত ভৈলন্ত পৱনে ॥৪

আসিলন্ত বায়ু পাচে তাসম্বাৰ পাশ ।

কৰিলন্ত কন্যাগণে তাহাঙ্ক নৈৰাশ ॥৫

দেখি কোপ কৰি বায়ু উনপঞ্চাশত ।

ভাঙ্গিলন্ত মধ্যদেহ পশি শৰীৰত ॥৬

কান্যকুব্জ নাম দেশ ভৈল সেহি ধৰি ।

কুশধ্বজে মনত আছন্ত চিন্তা কৰি ॥৭

তাহান পাশক আইল ঋষি ব্ৰহ্মদত্ত ।

তাহাঙ্ক দিলন্ত দান কন্যা এক শত ॥৮

তুষ্ট ভৈলা ব্ৰহ্মদত্ত পায়া কন্যাগণ ।

হৰিষে বুলিলা কুশধ্বজৰ বচন ॥৯

হৈবেক তোমাৰ এক তনয় উত্তম ।

এহি বুলি গৈলা ঋষি আপোন আশ্ৰম ॥১০

হৰিষে আছন্ত কুশধ্বজ মহাশয় ।

ভৈলন্ত সুপাশু নামে তাহান তনয় ॥১১

কুশনাভ নামে পুত্ৰ ভৈল সুপাশুৰ ।

ভৈলন্ত তাহান গাধি নামে পুত্ৰবৰ ॥১২

আমাৰ জনক গাধি জানা মহাশয় ।
 
বিশ্বামিত্ৰ নামে আমি গাধিৰ তনয় ॥১৩

বংশাৱলী কথা ৰাম কহিলোঁ নিশেষ ।

কান্যকুব্জ নামে আমাসাৰ নিজ দেশ ॥১৪