Висцералан лейшманиоз
Висцералан лейшманиоз () — Ӏаламан-кхерчан тропикин цамгар; синонимаш: Дум-Дум хорша, кала-азар (). Уггаре хала кеп лейшманиоз. Йицйелла цамгаршна йукъара йу.

Этиологи 
Туху аттаха (Лейшманеш тайпа) кепаша Leishmania donovani а, L. infantum а (Латинан Америкехь тӀаьххьарчу кепах олу L. chagasi). Лазар даржорг москиташ йу.

Патогенез 
Лейшманеш чуйулу  даьӀахкийн тӀамарна а,  Ретикулан-эндотелиалан системин клеткашна.

Эпидемиологи 
Цамгар хаало Африкехь а, Къилба Азин а (антропонозан висцералан лейшманиоз, карзахдоккхург — L. donovani), ЛаттайуккъерахӀордйистан а, Къилба Америкин а (зоонозин висцералан лейшманиоз, карзахдоккхург — L. infantum/chagasi) мехкашкахь. ХӀора шарахь висцералан лейшманиозца цомгуш хуьлу ахмиллион гергга стаг, ткъа лазарх ле — 50000 гергга.

Клиника 
Цамгаран билгалонашна йукъахь ду: гӀелвалар, хорша эхар, цӀийн чуьра лейкоциташ охьайовлар, доӀах а, Ӏонжар а дестар, тӀаьхьа талха а телхаш.

Дарба 
Дарбанна леладо пхеавалентан сурьмин препараташ, амфотерицин B, милтефозин.

Билгалдахарш

Литература 
 Богадельников И.В., Усова С.В., Бобрышева А.В., Бездольная Т.Н., Соболева Е.М. Заграница нам поможет? Случай висцерального лейшманиоза в Крыму // Здоровье ребёнка. — 2013.

Протозойни уьнаш
Трансмиссиван цамгарш
Зоонозаш
Йицйина цамгарш
Ӏаламан-кхерчан уьнаш