Просоди (лингвистика)
Просо́ди ( — уозадар, тӀаьхьара эриг; иштта просо́дика) — фонетикин дакъа, цуо къастадо иштта леран башхаллаш, масала, чӀогӀалла, ницкъ/жигаралла, дохалла, эшарпхенаш, глоттализаци, палатализаци, мукъаза аз к мукъа озан тӀетовжаран тайпа, коьртачарна тӀеоьшу кхин хьесапаш а, артикуляци аз. Просодин дакъолгаша кхочуш йо мотт буьйцуш сегментийн (дешдекъехь, дешехь, синтагмехь, фразехь, кхин дӀа а) массо а меттан тӀегӀанашкахь, цара кхочушйо маьӀна къасторан роль. Просодин гуран чохь Ӏамайо амалаш кхеторан субъективан тӀегӀа Суперсегментан меттан дакъа (къамелан локхалла, чӀогӀалла, дохалла), кхин а цуьнан физикин аспект (лестам, жигаралла, хан).

Просодин дакъолгаш кхуллу автономин системаш, царех уггаре ладаме лору дешдекъан тон, иза Ӏамайо тонологис; дешдакъа уозор, иза Ӏамадо рамках Акцентологис, фразин интонацин гуран чохь, иза Ӏамайо моттхааро, интонологи санна.

Хьалха цхьа могӀа фонетикин талламашкахь термин «просоди» синоним йара термин «интонацин» — шийн а термино билгалйоккху суперсегментан меттан гӀирсан функцин система. хӀинцалера белхашкахь интонацеш лору суперсегментан гӀирсаш, уьш кхочушйо йеккъа фразин тӀегӀанехь, ткъа просодеш — дерриг меттан декъан тӀегӀанехь.