Libanu
Il-Libanu huwa nazzjon fil-Punent tal-Asja mal-Baħar Mediterran. Għandu fruntiera ma' Iżrael fin-Nofsinhar, u mas-Sirja fil-Lvant u fit-Tramuntana. Il-Libanu sar indipendenti fl-1943. Il-belt kapitali tiegħu hija Bejrut.

Hemm aktar minn erba' miljun ruħ jgħixu fil-Libanu. In-nies l-aktar jitkellmu bl-Għarbi. Madwar 54 % tal-Libaniżi huma Musulmani u 40.5 % huma Kristjani. Hemm 16-il miljun Libaniż li jgħixu f'pajjiżi oħra.

Is-simbolu nazzjonali tal-Libanu huwa s-siġra taċ-ċedru, minħabba hemm abbundanza minnhom fil-muntanji tal-pajjiż.

Popolazzjoni

L-istatistika demografika li ġejja hija mis-CIA World Factbook, sakemm ma jkunx indikat mod ieħor.
 Popolazzjoni:
Popolazzjoni totali: 6,100,075 (Est. ta' Lulju 2018)
Ċittadini Libaniżi: 4,680,212 (Est. ta' Lulju 2018)
Refuġjati Sirjani: 944,613 (Est. ta' April 2019) irreġistrati fil-UNHCR (tnaqqis minn 1,077,000 f'Ġunju 2014)
Refuġjati Palestinjani: 175,555 (est. 2018)
Refuġjati Iraqini: 5,695 (est. 2017)
Struttura tal-età:
0–14-il sena: 23.32% (irġiel 728,025/mara 694,453) 15–24 sena: 16.04% (irġiel 500,592/mara 477,784) 25–54 sena:' '' 45.27% (irġiel 1,398,087/mara 1,363,386) 55–64 sena: 8.34% (irġiel 241,206/mara 267,747) 65 sena 'l fuq: 7.03%, raġel/mara 241,206/mara 267,747) ) (2018 est.)
 Età medja:Total: 31.3 sninRaġel: 30.7 sninNisa: 31.9 snin (est. 2018)
 Rata ta' tkabbir tal-popolazzjoni:1.04% (2005 est.)
0.96% (2011 est.)
−3.13% (2018 est.)

 Rata netta ta' migrazzjoni:−4.43 migrant(i)/1,000 popolazzjoni (est. 2011)
−40.3 migrant(i)/1,000 popolazzjoni (est. 2018)

 Proporzjon tas-sess: mat-twelid: 1.05 raġel(i)/marataħt il-15-il sena: 1.04 raġel(i)/mara15–64 sena: 0.92 raġel(i)/mara65 sena 'l fuq: 0.83 raġel(i)/marapopolazzjoni totali: 0.94 raġel(i)/mara (est. 2005)

 L-istennija tal-ħajja mat-twelid:popolazzjoni totali: 77.9 sninraġel: 76.6 sninmara:''' 79.3 snin (est. 2018)

Gruppi etniċi

L-etniċità hija fattur importanti fil-Libanu. Il-pajjiż jinkludi taħlita kbira ta’ gruppi kulturali, reliġjużi u etniċi indiġeni u mhux indiġeni bħall-Għarab u s-Sirjaċi, l-Armeni, il-Kurdi, it-Torok, fost oħrajn. Musulmani mill-Peniżola Għarbija invadew u okkupaw il-Libanu fis-seklu 7 wara Kristu. Fiż-żmien minn dakinhar, l-Għarbi sar il-lingwa franca taż-żona u ħafna mill-popolazzjoni Libaniża (speċjalment Musulmani) waslu biex jidentifikaw lilhom infushom bħala Għarbija. L-identità etnika bdiet iddur dejjem aktar madwar aspetti ta’ awto-identifikazzjoni kulturali aktar milli dixxendenza. Sa ċertu punt, l-affiljazzjoni reliġjuża saret ukoll sostitut f'ċerti aspetti għall-affiljazzjoni etnika.

B'mod ġenerali, il-wirt kulturali u lingwistiku tal-poplu tal-Libanu huwa taħlita ta 'elementi indiġeni u kulturi barranin li waslu biex jaħkmu l-art u n-nies tagħha matul eluf ta' snin. Barra minn hekk, f'intervista tal-2013, ir-riċerkatur ewlieni, Pierre Zalloua, innota li l-varjazzjoni ġenetika kienet qabel varjazzjoni u diviżjonijiet reliġjużi: "Il-Libanu diġà kellu komunitajiet differenzjati sew bil-partikolaritajiet ġenetiċi tagħhom stess, iżda mingħajr differenzi sinifikanti, u reliġjonijiet ħarġu bħala saffi ta' żebgħa fuq nett. M'hemm l-ebda mudell distintiv li juri li komunità waħda ġġorr ħafna aktar Feniċi minn oħra."

Reliġjon

L-Insara Lebaniżi huma wħud mill-eqdem Insara fid-dinja, preċeduti biss mill-Insara Armeni, l-Insara Etjopjani u Eritreani, il-Kotti tal-Eġittu u s-Sudan, u l-Insara ta’ San Tumas tal-Indja. Il-Kristjani Maroniti jappartjenu għar-Rit Sirjaku tal-Punent. Il-lingwa liturġika tagħhom hija Sirjaka-Arajka. Il-Kattoliċi Griegi Melkiti u l-Ortodossi tal-Lvant għandhom it-tendenza li jiffokaw aktar fuq il-wirt Greko-Ellenistiku tar-reġjun minn żmien l-Imperu Biżantin, u l-fatt li l-Grieg baqa’ lingwa liturġika sa ftit żmien ilu. Xi Lebaniżi saħansitra jsostnu dixxendenza parzjali mill-kavallieri Kruċjati li ħakmu l-Libanu għal ftit sekli matul il-Medju Evu, appoġġjat ukoll minn studji ġenetiċi reċenti li kkonfermaw dan fost il-Libanu, speċjalment fit-tramuntana tal-pajjiż li kien taħt il-kontea tal-Kruċjati. Tripli. . Din l-identifikazzjoni maċ-ċiviltajiet mhux Għarab teżisti wkoll f’komunitajiet reliġjużi oħra, għalkemm mhux bl-istess mod.

Is-sistema settarja

Id-diviżjonijiet reliġjużi tal-Libanu huma kkumplikati ħafna u l-pajjiż huwa magħmul minn numru kbir ta' gruppi reliġjużi. Ix-xejriet ekkleżjastiċi u demografiċi tas-setti u d-denominazzjonijiet huma kumplessi. Il-firdiet u r-rivalitajiet bejn il-gruppi jmorru lura 15-il seklu u għadhom fattur sal-lum. Il-mudell tas-sedjament ftit inbidel mis-seklu 7, iżda każijiet ta 'ġlied ċivili u tindif etniku, l-aktar reċenti matul il-Gwerra Ċivili Lebaniża, ġabu xi bidliet kbar fil-mappa reliġjuża tal-pajjiż. (Ara wkoll l-Istorja tal-Libanu.)

Il-Libanu għandu bil-bosta l-ogħla proporzjon ta 'Insara ta' kwalunkwe pajjiż tal-Lvant Nofsani, iżda kemm l-Insara kif ukoll il-Musulmani huma suddiviżi f'ħafna settet u denominazzjonijiet maqsumin. L-istatistika tal-popolazzjoni hija kontroversjali ħafna. Kull waħda mid-denominazzjonijiet u setet varji għandha interess personali li jintefħu n-numri tagħhom stess. Xii, Sunniti, Maroniti, u Ortodossi tal-Lvant (l-akbar erba’ denominazzjonijiet) spiss isostnu li l-affiljazzjoni reliġjuża partikolari tagħhom għandha maġġoranza fil-pajjiż, li tammonta għal aktar minn 150% tal-popolazzjoni totali, anki qabel ma jingħaddu d-denominazzjonijiet l-oħra. Waħda mill-affarijiet rari li l-biċċa l-kbira tal-mexxejja reliġjużi Lebaniżi se jaqblu magħha hija li jiġi evitat ċensiment ġenerali ġdid, bil-biża 'li jista' jwassal għal rawnd ġdid ta 'kunflitti konfessjonali. L-aħħar ċensiment uffiċjali sar fl-1932.

Ir-reliġjon tradizzjonalment kienet ta' importanza kbira fid-definizzjoni tal-popolazzjoni Libaniża. Id-diviżjoni tal-poter tal-istat fost id-denominazzjonijiet u s-settet reliġjużi u l-għoti tas-setgħa ġudizzjarja lill-awtoritajiet reliġjużi jmorru lura għal żminijiet Ottomani (is-sistema tal-millieġ). Il-prattika ġiet imsaħħa matul il-Mandat Franċiż, meta ngħataw privileġġi lill-gruppi Kristjani. Din is-sistema ta’ gvern, filwaqt li parzjalment maħsuba biex tkun kompromess bejn talbiet settarji, qanqlet tensjonijiet li għadhom jiddominaw il-politika Lebaniża sal-lum.

Il-maġġoranza tal-popolazzjoni Kristjana hija maħsuba li spiċċat fil-bidu tas-snin sebgħin, iżda l-mexxejja tal-gvern qablu li ma jbiddlux il-bilanċ tal-poter politiku. Dan wassal għal talbiet Musulmani għal rappreżentanza akbar, u t-tensjoni settarja kontinwa eskalat f'kunflitt vjolenti fl-1958 (li wassal għall-intervent ta 'l-Stati Uniti) u għal darb'oħra fil-Gwerra Ċivili Libaniża, fl-1975-1990.

Il-bilanċ tal-poter ġie aġġustat xi ftit fil-Patt Nazzjonali tal-1943, ftehim informali milħuq fl-indipendenza, li fih il-pożizzjonijiet tal-poter kienu maqsuma skont iċ-ċensiment tal-1932. L-elite Sunni mbagħad ingħatat aktar poter, iżda l-Maroniti komplew jiddominaw il- sistema. Il-bilanċ settarju reġa’ ġie aġġustat lejn in-naħa Musulmana, iżda fl-istess ħin kompla jissaħħaħ u leġittimat. Il-Musulmani Shia (issa t-tieni l-akbar setta) kisbu rappreżentanza addizzjonali fl-apparat tal-istat u r-rappreżentanza obbligatorja Kristjana-Musulmana fil-Parlament tbaxxiet minn proporzjon ta’ 6:5 għal 1:1. Għalhekk, b'mod ġenerali, l-Insara ta' denominazzjonijiet varji kienu maħsuba li jiffurmaw madwar 40% tal-popolazzjoni, għalkemm numri aktar baxxi kienu spiss ikkwotati mill-mexxejja Musulmani u xi Kristjani sostnew li għad kellhom maġġoranza tal-popolazzjoni.

18-il grupp reliġjuż rikonoxxut

Il-Kostituzzjoni Lebaniża attwali tirrikonoxxi uffiċjalment 18-il grupp reliġjuż (ara hawn taħt). Huma għandhom id-dritt li jimmaniġġjaw il-liġi tal-familja skont il-qrati u t-tradizzjonijiet tagħhom, u huma l-atturi bażiċi fil-politika settarja kumplessa tal-Libanu.

 Alawiti
 Kattoliku Armen
 Ortodossa Armena
 Knisja Assirjana tal-Lvant
 Kattolika Kaldej
 Kopts
 Drużi
 |Grieg Ortodoss
 Isma'ili
 Lhud
 Kattoliku Latin
 Kattoliku Maronita
 Kattoliku Grieg Melkite
 Protestanti
 Islam Sunni
 Shia Islam
 Knisja Kattolika Sirjaka
 Knisja Ortodossa Sirjaka

Statistika tal-popolazzjoni reliġjuża

Iċ-ċensiment tal-1932 indika li l-Insara kienu jiffurmaw 50% tal-popolazzjoni residenti. Il-Maroniti, l-akbar fost id-denominazzjoni Kristjana u mbagħad fil-biċċa l-kbira fil-kontroll tal-apparat tal-istat, kienu jammontaw għal 29% tal-popolazzjoni residenti totali.

Il-popolazzjoni totali tal-Libanu kienet irrappurtata li kienet 1,411,000 fl-1956. [12] L-akbar komunitajiet kienu Maronites (424,000), Sunni Musulmani (286,000), Shia Musulmani (250,000), Griegi Ortodossi (149,000), Griegi Kattoliċi (09), Dru1,000 (88,000), Armenjan Ortodoss (64,000), Armenjan Kattoliku (15,000), Protestanti (14,000), Lhudi (7,000), Sirjani Kattoliċi (6,000), Sirjani Ortodossi (5,000), Latin (4,000), u Kaldej.

Studju tal-2010 minn Statistics Lebanon, ditta ta’ riċerka bbażata f’Bejrut, iċċitata mid-Dipartiment tal-Istat tal-Istati Uniti, sab li l-popolazzjoni tal-Libanu ta’ madwar 4.3 miljun kienet stmata li hija:

 45% Kristjan (Maronite, Ortodossi tal-Lvant, Melkite Kattoliku, Protestanti, denominazzjonijiet Kristjani oħra li mhumiex indiġeni għal-Libanu bħall-Ortodoss Armeni, Kattoliċi Armeni, Ortodossi Sirjani, Kattoliċi Sirjaki, Kattoliċi Rumani, Kaldej, Assirjani u Kopti)
 48% Islam (Xi u Sunni)
 5.2% Druze (inklużi fi ħdan il-grupp Musulman fil-Kostituzzjoni Libaniża).

Hemm ukoll għadd żgħir ħafna taʼ minoranzi reliġjużi oħra, bħal Baháʼís, Buddisti, Ħindu, u Mormons.

Fl-2022, is-CIA World Factbook speċifikat li tal-popolazzjoni taċ-ċittadini (id-dejta ma tinkludix il-popolazzjonijiet mdaqqsa ta' refuġjati Sirjani u Palestinjani tal-Libanu), 67.8% huma Musulmani (31.9% Sunni, 31.2% Shias, b'perċentwali iżgħar Alawiti u Ismailis), 32.4% huma Insara (prinċipalment Maronites, Ortodossi tal-Lvant, Kattoliċi Melkiti, Protestanti, Appostoliċi Armeni, Knisja Assirjana tal-Lvant, Ortodossi Sirjani, Kattoliċi Kaldej, Kattoliċi Sirjaċi), fuq 4, 5% huma Drużi u hemm "numru żgħir ħafna ta 'Lhud , Baha'is, Buddisti u Hindus".

Musulmani

Skont is-CIA World Factbook, fl-2021, il-popolazzjoni Musulmana kienet stmata li kienet 60% fit-territorju Libaniż u 20% tal-popolazzjoni ta' aktar minn 4 miljun mid-dijaspora Libaniża. Tqassim aktar dettaljat tad-daqs ta’ kull setta Musulmana fil-Libanu saret fl-2012:

 Il-Musulmani Shia huma madwar 22.5%-29% tal-popolazzjoni totali. Il-kelliem tal-parlament huwa dejjem Musulman Shia, peress li huwa l-uniku kariga għolja għax-Xià. Ix-Xiti huma kkonċentrati fil-biċċa l-kbira fit-Tramuntana u l-Punent ta' Beqaa, fin-Nofsinhar tal-Libanu, u fis-subborgi tan-Nofsinhar ta' Bejrut.
 Il-Musulmani Sunni jikkostitwixxu wkoll madwar 25.5% sa 29% tal-popolazzjoni totali. Notevoli Sunni tradizzjonalment kellhom il-poter flimkien fl-istat Libaniż, u jibqgħu l-unika setta eliġibbli għall-kariga ta’ Prim Ministru Sunniti huma kkonċentrati prinċipalment fil-Punent ta’ Beirut, Tripli, Sidon, Beqaa Ċentrali u tal-Punent, u Akkar fit-tramuntana.
 Settet Musulmani oħra għandhom preżenza żgħira, bl-Ismailis u l-Alawis flimkien jinkludu inqas minn 1% tal-popolazzjoni u jkunu inklużi fost il-Musulmani Shia Lebaniżi.

Insara

Skont is-CIA World Factbook, fl-2021, il-popolazzjoni Kristjana fil-Libanu kienet stmata għal 35%. Tqassim aktar dettaljat tad-daqs ta’ kull setta Kristjana fil-Libanu saret fl-2012:

Il-Maroniti huma l-akbar grupp Kristjan, madwar 30% tal-popolazzjoni tal-Libanu. Huma kellhom assoċjazzjoni twila u kontinwa mal-Knisja Kattolika Rumana, iżda għandhom il-patrijarka, il-liturġija, u d-drawwiet tagħhom. Tradizzjonalment kellhom relazzjonijiet tajbin mad-dinja tal-Punent, speċjalment Franza u l-Vatikan. Tradizzjonalment iddominaw il-gvern Libaniż. L-influwenza tagħhom fis-snin ta’ wara naqset, minħabba t-tnaqqis relattiv fin-numri tagħhom, iżda wkoll minħabba l-okkupazzjoni Sirjana tal-Libanu, li b’mod ġenerali kienet ta’ benefiċċju għall-komunitajiet Xiiti, u kienet irreżistita minn ħafna oħrajn. Illum il-Maronites huma maħsuba li jiffurmaw madwar 26% tal-popolazzjoni, mifruxa mal-kampanja Lebaniża iżda b'konċentrazzjonijiet kbar fil-Muntanja Libanu u f'Beirut (Bejrut il-Kbir).

It-tieni l-akbar grupp Kristjan huwa l-Ortodossi tal-Lvant li jiffurmaw mill-inqas 9% tal-popolazzjoni. Il-knisja teżisti f'ħafna partijiet tad-dinja Għarbija u l-Insara Ortodossi tal-Lvant ħafna drabi ġew innutati għax-xejriet Pan-Għarab jew Pan-Sirjani tagħhom; kellha inqas trattamenti mal-pajjiżi tal-Punent mill-Maronites. L-Insara Ortodossi tal-Lvant Lebaniżi għandhom assoċjazzjoni twila u kontinwa mal-pajjiżi tal-Ewropa Ortodossi tal-Lvant bħall-Greċja, Ċipru, ir-Russja, l-Ukrajna, il-Bulgarija, is-Serbja, u r-Rumanija.Il-viċi president tal-parlament u d-deputat prim ministru huma riservati għall-insara Ortodossi tal-Lvant.
 Kattoliċi Melkiti huma maħsuba li jagħmlu madwar 6% tal-popolazzjoni.
Il-Protestanti huma maħsuba li jikkostitwixxu madwar 1% tal-popolazzjoni.
 Kristjani li jifdal huma maħsuba li jiffurmaw 5% oħra tal-popolazzjoni (Kattolika Rumana, Appostolika Armena, Kattolika Armena, Ortodossa Sirjaka, Kattolika Sirjaka, u Assirjana).

Drużi

Id-Drużi jiffurmaw 5% tal-popolazzjoni u jistgħu jinstabu l-aktar fiż-żoni rurali u muntanjużi tal-Muntanja tal-Libanu u d-Distrett Chouf. Tradizzjonalment, id-Drużi kellhom it-tendenza li jippreferu s-Sirja mill-Punent, iżda wara l-gwerra ċivili u ż-żieda tal-Hezbollah, id-Drużi jżommu negattività qawwija lejn is-Sirja, l-Iran u l-Hezbollah, u issa d-Drużi jippreferu jallijaw mal-Punent. Għalkemm il-fidi oriġinarjament żviluppat mill-Islam Ismaili, ħafna Drużi ma jidentifikawx bħala Musulmani, u ma jaċċettawx il-ħames pilastri tal-Islam.

Reliġjonijiet oħra

Reliġjonijiet oħra jiffurmaw biss madwar 0.3% tal-popolazzjoni, prinċipalment ħaddiema temporanji barranin, skont is-CIA World Factbook. Fadal popolazzjoni Lhudija żgħira ħafna, tradizzjonalment iċċentrata f'Beirut. Kien anzjani: il-biċċa l-kbira tal-Lhud telqu mill-pajjiż wara l-Gwerra Ċivili Libaniża (1975-1990) kif għamlu eluf ta’ Lebaniżi dak iż-żmien.

Ċensiment tal-1932

Vilayet ta' Bejrut (1888-1917) 
Il-Vilayet ta' Bejrut (Tork Ottoman: ولايت بيروت, romanizzat: Vilâyet-i Beyrut; Għarbi: ولاية بيروت) kienet diviżjoni amministrattiva tal-ewwel livell (vilayet) tal-Imperu Ottoman. Ġiet stabbilita fiż-żoni kostali tal-Vilayet tas-Sirja fl-1888 bħala rikonoxximent tal-importanza akkwistata ġdida tal-kapitali tagħha ta' dak iż-żmien, Beirut, li kienet rat tkabbir notevoli fis-snin ta' qabel: sal-1907, Beirut kienet tmexxi 11 fil-mija tal-kummerċ. internazzjonali tal-Imperu Ottoman. Kien jiġġebbed mit-Tramuntana ta' Jaffa sal-belt tal-port ta' Latakia. Kien imiss mal-Vilayet tas-Sirja lejn il-lvant, il-Vilayet ta' Aleppo fit-tramuntana, il-Mutasarrifat Awtonomu ta' Ġerusalemm fin-nofsinhar, u l-Baħar Mediterran fil-punent.

Fil-bidu tas-seklu 20, suppost kellha erja ta' 11,773 mil kwadru (30,490 km2), filwaqt li riżultati preliminari tal-ewwel ċensiment Ottoman tal-1885 (ippubblikat fl-1908) taw popolazzjoni ta' 533,500. Kien ir-raba l-aktar reġjun popolat tas-36 provinċja tal-Imperu Ottoman.

Sanjaks tal-vilayet: Latakia Sanjak, Tripli Sanjak, Beirut Sanjak, akka sanjak, Nablus Sanjak.

Kapitali: Bejrut; Żona 1885: 30,490 km 2 (11,770 sq mi); Popolazzjoni 1885: 533,500.

Mutasarrifate tal-Muntanja tal-Libanu (mid-9 ta' Ġunju 1861 sa Settembru 1918) 
Il-Mutasarrifate tal-Muntanja tal-Libanu (1861–1918, Għarbi: مُتَصَرِّفِيَّة جَبَل لُبْنَان, romanizzat: Mutaṣarrifiyyat Tork Jabal Oṭṭānān:ل ََبَبَََبََََََََـــــــــــــــ ـــــــــــ ــــــ ـــــ ـــــــ ــــــ ــــــ ـــــ ــــــ tal-; ْنَان مُتَصَرِّفلِيغى, romanizzat: Cebel-i Lübnan Mutasarrıflığı) kienet waħda mis-suddiviżjonijiet tal-Imperu Ottoman wara l- riforma Tanzimat . Wara l-1861, kien hemm Muntanja Libanu awtonoma b'mutasarrıf Kristjan, li kienet inħoloq bħala art twelid għall-Maronites taħt pressjoni diplomatika Ewropea wara l-kunflitt Druze-Maronite tal-1860. Kattoliċi Maroniti u Drużi waqqfu l-Libanu modern fil-bidu tas-seklu 18, permezz tas-sistema soċjali u tal-gvern magħrufa bħala "dualiżmu Maronite-Druze" fil-Muntanja tal-Libanu.

Din is-sistema ħarġet matul l-era tar-riformi Tanzimat mibdija mis-Sultan Abdulmejid I f'tentattiv biex jeħles lill-istat Ottoman mill-problemi interni tiegħu, u ġiet approvata wara l-ġlied settarju kbir tal-1860 u l-massakri numerużi li seħħew fil-Muntanja tal-Libanu., Damasku. il-Wied tal-Beqaa u Jabal Amilbejn il-Musulmani u l-Insara b'mod ġenerali, u fost id-Drużi u l-Maroniti b’mod partikolari; Il-pajjiżi Ewropej sfruttaw it-tensjonijiet settarji biex jagħmlu pressjoni fuq is-Sultan b’mod li jikseb l-interessi ekonomiċi u ideoloġiċi tagħhom fil-Lvant Għarbi. L-era Mutasarrifate hija kkaratterizzata mill-espansjoni tal-kuxjenza nazzjonali, ix-xjenza u l-kultura fost il-Libanu, għal ħafna raġunijiet, fosthom: l-espansjoni ta' skejjel f'ħafna bliet, irħula u bliet, u l-ftuħ ta' żewġ universitajiet kbar li għadhom Huma fost l-eqdem. u l-universitajiet l-aktar prestiġjużi fil-Lvant Nofsani, jiġifieri l-Kulleġġ Evanġeliku Sirjan, li sar l-Università Amerikana ta 'Beirut, u l-Università ta' San Ġużepp.

L-era Mutasarrifate hija kkaratterizzata wkoll mill-bidu tal-emigrazzjoni Lebaniża lejn Eġittu, pajjiżi tal-Ewropa tal-Punent, l-Amerika ta' Fuq u t'Isfel, fejn diversi immigranti kisbu suċċess kbir li ma kienx possibbli li jinkiseb f'art twelidhom, u ħafna minn dawn l-immigranti Huma kkontribwew għall-qawmien mill-ġdid tal-lingwa u l-letteratura Għarbija wara staġnar li dam ħafna snin u kkontribwixxa biex jgħolli l-ispirtu nazzjonali Għarbi u l-kuxjenza politika fil-perjodu Al-Nahda fost l-Għarab, kemm jekk fil-Libanu jew fil-pajjiżi ġirien. L-awtonomija tal-Mount Lebanon (Mutasarrifate) intemmet bl-okkupazzjoni Ottomana fil-bidu tal-Ewwel Gwerra Dinjija. L-Ottomani bdew ġuħ organizzat (magħruf bħala Kafno). It-telfa tal-Imperu Ottoman wasslet għal invażjoni militari Franċiża fl-1918, li beda l-Mandat Franċiż.

Kapitali: Deir el Qamar; Gentilicio أَهْل الْجَبَل; "Ahl al-Jabal", imdawwal. 'Nies tal-Muntanji'; Popolazzjoni: 1870: 110,000, 1895: 399,530, 1913: 414,747, 1918: 200,000; Storja: Era Storika: Seklu 19-20; Regolamenti Organiċi-3 ta' Awwissu, 1860 9 ta' Ġunju, 1861, Okkupazzjoni Ottomana-1915 sa Settembru 1918.

Double Qaim-Maqamate tal-Muntanja Libanu (1843-1861) 
Il-Doppju Qaim-Maqamate tal-Muntanja Lebanon (1843–1861, Għarbi: قَائِم مَقَامِيَّتَي جَبَل لُبْنَان, romanizzat: Qāʾim maqān,َالnān,قاَالاقاقاقََانْنَان ئِم مَقَامِيَّتَيْن ; Al-Qāʾim maqāmiyyatayn, imdawwal . 'Id-doppju Qaim-Maqamate') kien waħda mis-suddiviżjonijiet tal-Imperu Ottoman wara l-abolizzjoni tal-Emirat tal-Muntanja Libanu. Wara l-1843 kien hemm Muntanja Libanu awtonoma b’diviżjoni Nisranija u Druze, li nħolqot bħala art twelid għall-Insara Maroniti taħt pressjoni diplomatika Ewropea wara l-massakri tal-1841, u għas-segment Druze tal-popolazzjoni li qieset lill-Insara ġirien. Wara l-kollass ta' Double Qaim-Maqamate minħabba l-kunflitt tal-1860, Kattoliċi Maroniti u Druze żviluppaw aktar l-idea ta' Libanu indipendenti f'nofs is-seklu 19, permezz tal-ħolqien tal-Mutasarrifat tal-Muntanja tal-Libanu.

L-idea li l-Muntanja Libanu tinqasam bejn Insara u Druze kienet sistema proposta mill-Kanċillier Awstrijak Metternich bejn l-Ingliżi u l-Ottomani, li appoġġaw it-talba Druze għal gvernatur Druze, u l-Franċiżi, li insistew fuq ir-ritorn tal-prinċipat Shihab. . Għalhekk, l-emir Druze Ahmad Arslan ġie maħtur qāʾim maqām tad-distrett imħallat tan-Nofsinhar u l-emir Kristjan Haydar Ahmad Abu al-Lamaʿ qāʾim maqām tad-distrett predominantement Kristjan tat-tramuntana, kull qāʾim maqām kellu jkun akkumpanjat minn żewġ wakils u wieħed, Kristjan . , li eżerċitaw is-setgħa ġudizzjarja u fiskali tagħhom fuq il-membri tal-komunitajiet rispettivi tagħhom

Id-dikjarazzjoni tal-Qāʾim Maqāmiyya qanqlet mewġa ta' vjolenza u kompliet aggravat it-tensjonijiet reliġjużi; Sensiela ta' kunflitti li jikkoinċidu u kkumplikati ddominaw is-snin ta' wara d-dikjarazzjoni tagħha, b'nies komuni Kristjani jiġġieldu kontra s-sinjuri fewdali Kristjani u Drużi, u temp ħażin jikkontrolla r-reġjun fl-1856-1858, flimkien ma' kriżi fil-produzzjoni tal-ħarir li naqqset bin-nofs il-produzzjoni tal-valur. prodott fil-Muntanja Lebanon, ipprovoka diversi rewwixti tal-bdiewa li finalment wasslu għall-qofol tat-tensjonijiet bejn Drużi u Maroniti. Sussegwentement, il-kunflitt Mount Lebanon tal-1860 beda u wassal għall-mewt tad-Double Qaim-maqamate.

Emirat tal-Muntanja Libanu (1516-1842) 
L-Emirat tal-Muntanja tal-Libanu kien parti mill-Muntanja tal-Libanu li gawda diversi gradi ta' awtonomija parzjali taħt is-sovranità stabbli tal-Imperu Ottoman bejn nofs is-seklu 16 u l-bidu tas-seklu 19.

Il-belt ta' Baakleen kienet is-sede tal-poter lokali matul il-perjodu Ma'an sakemm Fakhr-al-Din II iddeċieda li jgħix f’Deir el Qamar minħabba n-nuqqas ta' ilma f'Baakleen. Deir el Qamar baqgħet is-sede sakemm Bashir Shihab II tela' fuq it-tron u mexxa l-qorti tiegħu fil-palazz ta' Beiteddine. Beiteddine tibqa' llum il-kapitali tad-distrett ta' Chouf.

Emir tal-Libanu, minn József Borsos, 1843.
L-Ottomani taw lil Fakhr-al-Din II, l-aktar mexxej tribali Druze prominenti fl-aħħar tas-seklu 16, libertà biex jissottometti mexxejja provinċjali oħra fis-Sirja Ottomana f'isimhom, u hu nnifsu fl-aħħar mill-aħħar ġie mrażżan biex jitlaq. għal kontroll aktar sod mill-amministrazzjoni ċentrali Ottomana fuq l-eyalts Sirjani. Fir-rakkonti nazzjonalisti Lebaniżi, huwa ċċelebrat talli stabbilixxa tip ta' condominium Druze-Maronite. li spiss jiġi ppreżentat bħala l-embrijun tal-identità nazzjonali u tal-Istat Libaniż. Storiċi u intellettwali bħal Salibi u Beydoun iddubitaw ħafna minn dawn is-suppożizzjonijiet, u jissuġġerixxu approċċ aktar bilanċjat u inqas ideoloġiku għal dan il-perjodu.

Il-ħakma ta’ Maan u Shihab f’partijiet differenti tal-Muntanja Lebanon, bejn l-1667 u l-1841, kienet iltizam Ottoman jew razzett tat-taxxa, aktar milli prinċipat dinastiku, u l-multazim qatt ma kienu prinċpijiet renjanti. Ir-relazzjonijiet bejn l-emiri Porte u Shihab kienu jduru madwar il-ħlas tat-taxxi u l-leġittimizzazzjoni uffiċjali tal-pożizzjoni tagħhom bħala tumbazims. Tali kienet il-prekarjetà tal-pożizzjoni tagħhom li matul l-aktar minn tliet sekli taż-żewġ dinasties (1516-1840) ħarġu biss żewġ mexxejja b’saħħithom b’mod sinifikanti, Fakhr-Al-Din I (1516-1544) u neputi tiegħu Fakhr al-Din II ( 1591-1635). Bashir Shihab II (1788-1840) kien ukoll prinċep importanti, iżda dak iż-żmien kien meqjus aktar bħala tirann milli mexxej. Dan wassal għar-rivoluzzjoni tal-1840 kontra Bashir u l-alleati Eġizzjani tiegħu.

Għalkemm l-istorjografiji nazzjonalisti Lebaniżi kellhom it-tendenza li jpinġu l-Emirat bħala tip ta' prekursur storiku għall-Mutasarrifate tal-Muntanja Libanu stabbilit fl-1861, storiċi u intellettwali ta' wara bħal Kamal Salibi u Ahmad Beydoun tefgħu dawl fuq l-inkonsistenzi tan-narrattivi nazzjonalisti u spjegaw kif id-devoluzzjoni. It-trasferiment tal-funzjonijiet lil ħakkiema lokali ma kien xejn eċċezzjonali fil-qafas tal-amministrazzjoni indiretta fis-Sirja Ottomana. Ir-rakkonti partiġġjani taw ismijiet differenti lil din l-entità (inkluż "Shuf Emirate", "Jabal Druze Emirate", "Mount Lebanon Emirate", kif ukoll "Ma'an Emirate"), li l-konfini tagħha ma kinux definiti sew, prinċipalment minħabba legali tagħha. u status amministrattiv pjuttost vag.

Status: Vassall tal-Imperu Ottoman; Kapitali: Baakleen (1516-1600), Deir al-Qamar (1600-1811), Beit ed-Dine (1811-1840); Lingwi Komuni: Għarbi Ottoman Tork; Reliġjon: Kristjaneżmu, fidi Druze, Izlam; Gvern: Emirati; Storja: Gwerra Ottomana-Mamluk-1516, Konvenzjoni ta' Londra-1842; Munita: Lira Ottomana.

Storja (Antik) 

 
Pajjiżi tal-Baħar Mediterran