Bhakti
An Bhakti (Sanskrito: भक्ति, an boot sabihon "attachment, partisipasyon, pagkagusto sa, homahe, pagtubod, pagkamoot, debosyon, pagsamba, kadalisayan". Orihinal na ginagamit iyan sa Hinduismo, na nanonongod sa debosyon asin pagkamoot sa sarong personal na dios o sa sarong representasyon na dios nin sarong deboto. Sa suanoy na mga teksto na arog kan Shvetashvatara Upanishad, an termino nangangahulogan sana nin partisipasyon, debosyon asin pagkamoot sa ano man na paghihingoa, mantang nasa Bhagavad Gita, ikinokonektar kaiyan an saro sa posibleng dalan nin espiritwalidad asin pasiring sa mga moksha, arog kan sa bhakti marga.

An Bhakti sa mga relihiyon na Indian "emosyonal na debosyonalismo," partikularmente sa sarong personal na dios o sa espiritwal na mga ideya. Sa siring, an bhakti naghahagad nin relasyon sa pag-oltanan kan deboto asin kan dios. Nanonongod an termino sa sarong mobimiento, na pinapayunir ni Alvars asin Nayanars, na nagtalubo sa palibot kan mga dios na si Vishnu ([[Vaishnavismo][), Shiva (Shaivismo) asin Devi (Shaktismo) sa ikaduwang kabangaan kan enot na milenyo CE.

Dakol na popular na teksto asin santo sa India an ipinasabong kan mga ideyang Bhakti. Halimbawa, an Bhagavata Purana sarong tekstong may kinaaraman ki Krishna na asosyado sa mobimientong Bhakti sa Hinduismo. An Bhakti manonompongan man sa ibang relihiyon na pinapraktis sa Indya, asin ini nakaimpluwensya sa mga pag'iriba kan Kristianismo asin Hinduismo sa modernong panahon. An Nirguni bhakti (devosyon sa banal na mayong mga atributo) mahihiling sa Sikhismo, siring man sa Hinduismo. Sa luwas kan India, an emosyonal na debosyon manonompongan sa nagkapirang tradisyon na Budhista sa Sur-sirangan na Asia asin Sirangan na Asia, asin kun beses inaapod iyan na Bhatti.

Toltolan