তাহা
তা-হা (; ) হৈছে কোৰআনৰ ২০ তম অধ্যায় (ছূৰা) যাৰ ১৩৫টা আয়াত (আয়াত) আছে। ইয়াক "তাহা" নাম দিয়া হৈছে কিয়নো অধ্যায়টো আৰবী হৰফ মুকাত্তʿআত (বিতৰণ কৰা আখৰ)ৰ সৈতে আৰম্ভ হয়:  (তাহা) যাক নবী মুহাম্মাদৰ এটা নাম বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। লাক্সেনবাৰ্গৰ দৃষ্টিভংগী হৈছে যে তা-হা আখৰবোৰ আচৰিত বা প্ৰশংসাৰ এক জ্ঞানীয় মধ্যস্থতা হ'ব: "আহা!" বা "ৱাও!" আৰামাইকত।

প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ বিষয়ে (আচবাব আল-নুজুল) সম্পৰ্কে, ইয়াক পৰম্পৰাগতভাৱে দ্বিতীয় মক্কান যুগৰ (৬১৫-৬১৯) পৰা মক্কান ছূৰা হ'ব বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। যাৰ অৰ্থ হৈছে এইটো মদিনাত পিছলৈ প্ৰকাশ হোৱাৰ সলনি মক্কাত প্ৰকাশ কৰা হৈছিল বুলি বিশ্বাস কৰা হয়। 

এই অধ্যায়ত ব্যৱহাৰ কৰা বিষয়বোৰৰ ভিতৰত আলাহই মুছাৰ আহ্বান কঢ়িয়ালে(), ইজৰাইলসকলৰ প্ৰস্থান আৰু লোহিত সাগৰ পাৰ হোৱা (), সোণালী পোৱালিৰ উপাসনা () আৰু মানুহৰ পতন (). অধ্যায়টোৰ মূল বিষয়বস্তু হৈছে আল্লাহৰ অস্তিত্বৰ বিষয়ে। ই মুছা আৰু আদমৰ বিষয়ে কাহিনীৰ জৰিয়তে এই বিষয়বস্তুটো সম্বোধন কৰে। ছূৰা ২০-এ জেন মেকঅলিফৰ "দ্য কেমব্ৰিজ কম্পেনিয়ান টু দা কোৰআন" নামৰ কিতাপখনত এঞ্জেলিকা নিউৱিৰ্থৰ দ্বাৰা বৰ্ণনা কৰা কেইবাটাও বিষয়গত আৰু শৈলীগত আৰ্হি প্ৰদৰ্শন কৰিছে। ইয়াৰ ভিতৰত আছে কোৰআনৰ এস্কাটোলজিকেল ভৱিষ্যতবাণী, আল্লাহৰ অস্তিত্বৰ চিহ্ন আৰু বিতৰ্ক। ইয়াৰ উপৰিও, ছূৰা ২০-এ ইয়াৰ কেন্দ্ৰীয় বিষয়বস্তুশক্তিশালী কৰিবলৈ "আঙুঠিৰ গাঁথনি" বুলি কোৱা হৈছে। 

এইটো ৱেই অধ্যায় যিয়ে উমাৰক ইছলাম ধৰ্ম গ্ৰহণ কৰিবলৈ সৈমান কৰিছিল।

অধ্যায় Ṭā Hā থকা আটাইতকৈ পুৰণি জীৱিত পাণ্ডুলিপিটো হৈছে এটা কোৰআনীয় পাণ্ডুলিপি ০-২৫ এ.এইচ. তাৰিখৰ বাৰ্মিংহাম কোৰআন পাণ্ডুলিপিত লিখা বুলি চিনাক্ত কৰা মিঙ্গানা সংগ্ৰহত।

সাৰাংশ 

 ১-৩ কোৰআন আল্লাহৰ পৰা বিশ্বাসীসকলৰ প্ৰতি এক উপদেশ
 ৪-৭ আল্লাহ, এজন সাৰ্বভৌম ৰজা, সৰ্বজ্ঞ আৰু আটাইতকৈ উৎকৃষ্ট নামৰ অধিকাৰী
 মুছাৰ ইতিহাস
 ৮-১০ তেওঁ জ্বলি থকা জোপোহাটো দেখিলে
 ১১-১২ আল্লাহে তেওঁৰ সৈতে জুইৰ পৰা কথা পাতিলে
 ১৩-১৪ আল্লাহে তেওঁক বাছনি আৰু নিৰ্দেশনা দিয়ে
 ১৫-১৭ বিচাৰৰ এটা দিন নিশ্চিতভাৱে আহিব
 ১৮-২৪ আল্লাহে তেওঁক চিহ্ন আৰু অলৌকিক তাৎপৰ্য প্ৰদান কৰে
 ২৫ তেওঁক ফাৰোৰ ওচৰলৈ যাবলৈ আদেশ দিয়া হৈছে
 ২৬- ৩৫ মুছায়ে হাৰোণৰ সহায়ৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে
 ৩৬-৪২ আল্লাহে মুছাক পূৰ্বৰ অনুগ্ৰহৰ বিষয়ে মনত পেলাই দিয়ে
 ৪৩-৫০ তেওঁক হাৰোণৰ সৈতে ফাৰোলৈ পঠোৱা হয়
 ৫১-৫৭ ফাৰো আৰু মুছাৰ মাজত হোৱা কথোপকথন
 ৫৮-৫৯ ফাৰোৱে মুছাক প্ৰত্যাখ্যান কৰে আৰু তেওঁক অভঙ্গী বুলি অভিযোগ কৰে
 ৬০-৬২ ফাৰোৱে মুছা আৰু হাৰোণক প্ৰতি-অলৌকিক কাৰ্য্যৰ সৈতে লগ কৰাৰ প্ৰস্তাৱ দিয়ে
 ৬৩-৬৪ মুছায়ে যাদুকৰসকলক প্ৰবঞ্চনাৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰি দিয়ে
 ৬৫ যাদুকৰসকলে নিজৰ মাজত বিবাদ কৰে
 ৬৬ তেওঁলোকে মুছাৰ বিৰুদ্ধে ফাৰোক পৰামৰ্শ দিছিল
 ৬৭ ফাৰোৱে যাদুকৰসকলক তেওঁলোকৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰচেষ্টা কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰে
 ৬৮-৭২ মুছা আৰু যাদুকৰসকলৰ মাজত হোৱা প্ৰতিযোগিতা
 ৭৩ যাদুকৰসকল ৰূপান্তৰিত হয়
 ৭৪-৭৫ ফাৰোৱে যাদুকৰসকলক ভয়ংকৰ শাস্তিৰ ভাবুকি দিয়ে
 ৭৫-৭৮ যাদুকৰসকলে ফাৰোৰ ক্ৰোধক অস্বীকাৰ কৰে আৰু আল্লাহৰ প্ৰতি আশা প্ৰকাশ কৰে
 ৭৯-৮০ আল্লাহে মুছাক লোহিত সাগৰৰ মাজেৰে ইস্ৰায়েলসকলক নেতৃত্ব দিবলৈ আদেশ দিয়ে
 ৮১ ফাৰোৱে তেওঁলোকক অনুসৰণ কৰে আৰু সাগৰৰ দ্বাৰা অভিভূত হয়
 ৮২-৮৩ আল্লাহে মৰুভূমিত থকা মান্না আৰু কোৱেলৰ ওপৰত ইজৰাইলসকলক খাদ্য যোগান ধৰে
 ৮৩-৮৪ আল্লাহে অবিশ্বাসী আৰু অনুতাপকাৰীৰ সৈতে কৰা আচৰণ
 ৮৫-৮৭ ইস্ৰায়েলসকলে এটা সোণালী পোৱালিৰ উপাসনা কৰে
 ৮৮-৮৯ মুছায়ে তেওঁলোকক মূৰ্তিপূজাৰে ধিক্কাৰ দিয়ে
 ৯০-৯১ তেওঁলোকে আল Sámirí ওপৰত দোষ আৰোপ কৰে
 ৯২-৯৩ হাৰোণক অমান্য কৰা লোকসকল
 ৯৪-৯৫ মুছায়ে হাৰোণক ভৰ্ৎসনা কৰিলে— তেওঁ ক্ষমা বিচাৰিলে
 ৯৬ Sámirí তেওঁৰ আচৰণৰ ব্যাখ্যা
 ৯৭-৯৮ Sámirí সামাজিক বৰ্জনৰ ধ্বংস
 ১০২-১০৭ বিচাৰ-দিনত বিচাৰ কৰা লোকসকলৰ পুনৰুত্থান আৰু আচৰণ
 ১০৮ অনুমতিৰ বাহিৰে সেই দিনা কোনো মধ্যস্থতা নহয়
 ১০৯-১১১ দুষ্টৰ ভাগ্য আৰু ধাৰ্ম্মিকলোকৰ পুৰস্কাৰ
 ১১২-১১৩ কোৰআনে মুহাম্মাদৰ বাবে সহজ কৰি তুলিছিল, কিন্তু তেওঁ ইয়াক পুনৰাবৃত্তি কৰাত খৰখেদা কৰিব নালাগে। 
 আদমৰ কাহিনী
 ১১৪ আদমে আল্লাহক অমান্য কৰে
 ১১৫ Iblís বাহিৰে সকলো স্বৰ্গদূতে আদমক উপাসনা কৰে
 ১১৬-১১৭ আদমে চয়তানৰ বিৰুদ্ধে সতৰ্ক কৰি দিছিল
 ১১৮-১১৯ চয়তানে আদম আৰু হৱাক প্ৰবঞ্চনা কৰে
 ১২০-১২১ আল্লাহে ক্ষমা কৰিলে, কিন্তু তেওঁলোকক পৰমদেশৰ পৰা বহিষ্কাৰ কৰিলে
 ১২২-১২৪ এটা উপদেশপ্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল, ইয়াক প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ জৰিমনা ৰেখাৰ সৈতে
 ১২৫-১২৭ অবিশ্বাসীসকলে বিচাৰঅন্ধ আৰু অন্ধত্বৰ কাৰণত উপস্থিত হ'ব
 ১২৮-১২৯ মাক্কানসকলে সতৰ্ক কৰি দিছিল
 ১৩০-১৩২ মুহাম্মাদক সান্ত্বনা আৰু উৎসাহিত কৰা হয়
 ১৩৩-১৩৪ ইহুদীসকলে এটা চিহ্ন বিচাৰে আৰু কুৰাইশ্বে অবিশ্বাস কৰে
 ১৩৫ আল্লাহে মুহাম্মাদক তেওঁলোকৰ মাজত হোৱা বিতৰ্কৰ অন্তিম বিষয়টোলৈ অপেক্ষা কৰিবলৈ প্ৰস্তুতি ঘোষণা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে

আকাৰ 
অধ্যায় ২০ ৰ প্ৰথম দুটা শব্দ Ṭā Hā। 

ছূৰা ২০-এ এটা বিষয়বস্তুৰ ওপৰত গুৰুত্ব দিয়ে, আৰু এনেদৰে গঠন কৰা হয় যাতে এই বিষয়টো বাৰে বাৰে শক্তিশালী হয়। ছূৰা ২০ এটা পৰিচয়ৰ সৈতে আৰম্ভ হয় যিয়ে আল্লাহৰ মাহাত্ম্য ঘোষণা কৰে। ছূৰাৰ শৰীৰত, দুটা পৃথক কাহিনী আছে, এটা মুছাৰ বিষয়ে আৰু এটা আদমৰ বিষয়ে, যাৰ প্ৰতিটো সৰু সৰু ভাগত বিভক্ত। দুয়োটা কাহিনী আল্লাহৰ পৰা মুহাম্মাদলৈ নিৰ্দেশনাৰ দ্বাৰা প্ৰকট কৰা হৈছে, আৰু তাৰ পিছত বিচাৰৰ দিন আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ শাস্তিৰ আলোচনা কৰা হৈছে। ছূৰাটো সমাপ্ত কৰিবলৈ, মূল বিষয়টো পুনৰ উল্লেখ আৰু শক্তিশালী কৰাৰ আন এটা শাখা আছে, তাৰ পিছত মুহাম্মাদক এটা চমু নিৰ্দেশনা দিয়া হৈছে। এই পুনৰাবৃত্তিমূলক আৰ্হিটো হৈছে কাৰ্ল ডব্লিউ আৰ্নষ্টে তেওঁৰ কিতাপ "হাউ টু ৰিড দ্য কোৰআন"ত আঙুঠিৰ গাঁথনিবুলি অভিহিত কৰিছে। ছূৰাৰ প্ৰথম অংশটো, আদমৰ কাহিনীলৈকে, আৰু দ্বিতীয় অংশটো হৈছে, বিষয়গত আৰু গাঁথনিগতভাৱে, ইজনে সিজনৰ প্ৰতিলিপি। মুছাৰ বিষয়ে কোৱা কাহিনীটোৱে বিষয়বস্তুটোৰ পৰিচয় দিবলৈ অধিক দীঘলীয়া, অধিক বিতং বৰ্ণনা দিয়ে আৰু আদমৰ চুটি কাহিনীটোৱে ইতিমধ্যে আলোচনা কৰা বিষয়বস্তুৰ সাৰাংশ আৰু পুনৰাবৃত্তি কৰাত সহায় কৰে। পৰিচয় আৰু উপসংহাৰৰ অনুচ্ছেদ, যাৰ ভিতৰত আছে আল্লাহইে মুহাম্মাদক সম্বোধন কৰা আয়াতবোৰ, ছূৰাৰ সৈতে পুথিৰ মূৰ, আৰু কাহিনীবোৰ একেলগে বান্ধি ৰাখে।

১-৮ পৰিচয় 
এই শাখাটো ছূৰাৰ পৰিচয়। ইয়াৰ আৰম্ভণি আল্লাহই মুহাম্মাদক সম্বোধন কৰাৰ পৰা আৰম্ভ হয়, তাৰ পিছত আল্লহৰ কেইবাটাও বৈশিষ্ট্যতালিকাভুক্ত কৰে আৰু তেওঁক প্ৰশংসা কৰে। এই শাখাত, কোৰআনক আল্লাহৰ অস্তিত্বৰ স্মাৰক হিচাপে উল্লেখ কৰা হৈছে, যিটো সমগ্ৰ কোৰানত দেখা যায়। আল-ৱাহিদিৰ আচবাব আল-নুজুলত উল্লেখ কৰা এই ছূৰাৰ দুটা আয়াতৰ এটা হৈছে আয়াত ২। আল-ৱাহিদীৰ মতে, আল্লাহই এই আয়াতটো মুহাম্মাদলৈ প্ৰেৰণ কৰিছিল কাৰণ কুৰাইশ্বে কৈ আছিল যে মুহাম্মাদ (ছাঃ) তেওঁলোকৰ ধৰ্ম ত্যাগ কৰাৰ বাবে দুখিত হৈছিল, আৰু আল্লাহই মুহাম্মাদক দুখ কৰিবলৈ কেৱল কোৰআন প্ৰেৰণ কৰিছিল।

২-৩ আয়াতসমূহ: "আমি আপোনাক [নবী] দুখ দিয়াৰ বাবে নহয়, কিন্তু যিসকলে আল্লাহক আচৰিত কৰি ৰাখে তেওঁলোকৰ বাবে স্মাৰক হিচাপে..." ৮ আয়াত: "আল্লহ— তেওঁৰ বাহিৰে কোনো আল্লাহ নাই— আটাইতকৈ উৎকৃষ্ট নামবোৰ তেওঁৰ।"

৯–৯৮ মুছাৰ কাহিনী 
এই শাখাত মুছায়ে ফাৰোৰ সৈতে হোৱা সাক্ষাতৰ কাহিনী আৰু আল্লাহে মুছাৰ লোকসকলক কেনেকৈ পৰীক্ষা কৰিছিল সেই বিষয়ে বৰ্ণনা কৰিছে। মুছাক প্ৰথমতে আল্লাহে ফাৰোৰ ওচৰলৈ যাবলৈ দায়িত্ব দিছিল, যিয়ে ভুল কৰিছিল আৰু তেওঁক সঠিক পথ দেখুৱাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। ২৫-২৮ আয়াতত এইদৰে কোৱা হৈছে: "তেওঁ কৈছিল, মোৰ প্ৰভু, মোৰ হৃদয় মুকলি কৰক আৰু মোৰ বাবে মোৰ কামসহজ কৰি তুলিব। মোৰ জিভাৰ গাঁঠিটো ঢিলা কৰক, যাতে তেওঁলোকে মোৰ কথা বুজি পায়।" 

মুছায়ে ফাৰোৰ ওপৰত বিজয়ী হয় কিয়নো তেওঁক আল্লাহে সহায় কৰে, কিন্তু তাৰ পিছত ফাৰোৱে তেওঁক ভূমিৰ পৰা খেদি পঠিয়ায়। পলাই যোৱাৰ পিছত মুছায়ে তেওঁৰ লোকসকলক আল্লাহৰ সৈতে আলোচনা কৰিবলৈ এৰি দিয়ে। তেওঁৰ অনুপস্থিতিৰ সময়ত, তেওঁৰ লোকসকলক আল-চামিৰীয়ে বিফল কৰি তুলিছিল, আৰু আল্লাহৰ পৰিৱৰ্তে এটা সোণালী পোৱালিৰ উপাসনা কৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। উভতি অহাৰ পিছত মুছা খং উঠিল। তেওঁ আল-চামিৰীক নিৰ্বাসিত কৰে আৰু তেওঁৰ ভায়েক হাৰোণক এজন প্ৰকৃত আল্লাহৰ বাহিৰে আন যিকোনো উপাসনা কৰিবলৈ অনুমতি দিয়াৰ বাবে শাস্তি দিয়ে। সমীৰীয়ে মুছাৰ শিষ্যসকলক সৰ্বশক্তিমানৰ কাষত থকা এটা নিম্ন পোৱালিৰ উপাসনা কৰিবলৈ প্ৰত্যাখ্যান কৰাৰ দ্বাৰা আল্লাহৰ অনুগ্ৰহ আৰু মুছা আৰু হাৰোণৰ প্ৰচাৰক স্পষ্টৰূপে খণ্ডন কৰিছিল। সেয়েহে, সমীৰীৰ অবাধ্যতা যি ইবলিছ বা চয়তানৰ সৈতে একে, তেওঁক আল্লাহৰ পৰা কঘাতৰ শাস্তি প্ৰদান কৰিছিল। 

৫৬ আয়াতত এইদৰে কোৱা হৈছে: "আমি ফাৰোক আমাৰ সকলো চিহ্ন দেখুৱাইছিলোঁ, কিন্তু তেওঁ সেইবোৰ অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু [পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ] অস্বীকাৰ কৰিছিল।"  আয়াত ৮৫: "... কিন্তু আল্লাহে কৈছিল, 'আমি আপোনাৰ অনুপস্থিতিত আপোনাৰ লোকসকলক পৰীক্ষা কৰিছোঁ: সমীৰীয়ে তেওঁলোকক বিপথে পৰিচালিত কৰিছে। ' ৯৭ আয়াতত এইদৰে কোৱা হৈছিল: "(মুছায়ে) এইদৰে কৈছিল: "আমাক আঁতৰাই নিয়ক! কিন্তু এই জীৱনত আপোনাৰ (শাস্তি) হ'ব যে আপুনি ক'ব, 'মোক স্পৰ্শ নকৰিব'; তদুপৰি (ভৱিষ্যতৰ জৰিমনা বিলাকৰ বাবে) আপুনি এনে এটা প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে যি বিফল নহ'ব: এতিয়া তোমাৰ আল্লাহলৈ চাওক, যাৰ ভিতৰত আপুনি এজন নিষ্ঠাৱান উপাসক হ'ব: আমি নিশ্চিতভাৱে ইয়াক জ্বলন্ত জুইত গলি দিম আৰু ইয়াক সাগৰত বিয়পাই দিম!"

৯৯-১১৩ বিচাৰৰ দিন আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ শাস্তি 
এই শাখাটোৱে পুনৰ কোৰআনৰ প্ৰকাশিত প্ৰকৃতিৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰে, আৰু বিচাৰ দিৱসৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে। ই বিচাৰৰ দিনা সংঘটিত হ'বলগীয়া ঘটনাবোৰৰ চমু বিৱৰণ দিয়ে। অবিশ্বাসীসকলক শাস্তি দিয়া হ'ব, কিন্তু বিশ্বাসীসকলে ভয় কৰাৰ প্ৰয়োজন নাই। বিচাৰদিৱসৰ এই বিৱৰণটো কোৰআনৰ এস্চাটোলজিকেল প্ৰকৃতিৰ এক উদাহৰণ, এঞ্জেলিকা নিউৱিৰ্থে বৰ্ণনা কৰা অনুসৰি। লগতে এই শাখাত, ১১৩ নং আয়াতত, আৰবী ভাষাত কোৰআনৰ এক নিৰ্দিষ্ট প্ৰসংগ আছে। 

আয়াত 99: "... আমি আপোনাক আমাৰ পৰা কোৰআন দিছো।"  ১১১-১১২ আয়াতসমূহে এইদৰে কৈছিল: "যিসকলে দুষ্ট কাৰ্য্যৰ বোজা তৈয়াৰ কৰিছে তেওঁলোকে নিৰাশ হ'ব, কিন্তু যিসকলে ধাৰ্ম্মিক কাৰ্য্য কৰিছে আৰু বিশ্বাস কৰিছে তেওঁলোকৰ অন্যায় বা বঞ্চনাৰ কোনো ভয় নাই।"  ১১৩ আয়াত: "আমি কোৰআনক আৰবী ভাষাত পঠিয়াইছোঁ আৰু ইয়াত সকলো ধৰণৰ সতৰ্কবাণী দিছোঁ, যাতে তেওঁলোকে সাৱধান হ'ব পাৰে বা ই তেওঁলোকক মন দিব পাৰে।"

১১৪-১২৩ আদমৰ কাহিনী 
এই শাখাটো আল্লাহৰ মহত্ত্বৰ ঘোষণাৰ সৈতে আৰম্ভ হয়, আৰু তাৰ পিছত আল্লাহৰ পৰা মুহাম্মাদলৈ আন এটা সম্বোধন। তাৰ পিছত আল্লাহে আদমৰ কাহিনীৰ বিষয়ে কয়। যেতিয়া আল্লাহে আদমক সৃষ্টি কৰিছিল আৰু স্বৰ্গদূতসকলক তেওঁৰ সন্মুখত নমস্কাৰ কৰিবলৈ কৈছিল, তেতিয়া ইবলিছৰ বাহিৰে সকলোৱে নমস্কাৰ কৰা নাছিল। ইবলিছক (চয়তান) শাস্তি দিয়া হৈছিল আৰু মানুহৰ শত্ৰু কৰা হৈছিল। চয়তানে আদমক প্ৰলোভিত কৰিলে আৰু আদমে আল্লাহৰ পৰা আঁতৰি গ'ল। কিন্তু, আদমে নিজৰ ভুলৰ বাবে অনুতাপ কৰিছিল আৰু আল্লাহৰ ক্ষমা বিচাৰিছিল, যাৰ বাবে আল্লাহে অৱশেষত তেওঁক ক্ষমা কৰিছিল। 

১১৪ আয়াত: "আল্লাহ, যি সঁচাকৈয়ে নিয়ন্ত্ৰণত আছে, তেওঁ কওক। [ভৱিষ্যতবক্তা], প্ৰকাশ সম্পূৰ্ণ হোৱাৰ আগতে আবৃত্তি কৰিবলৈ খৰধৰ নকৰিব..." ১১৬ আয়াতত এইদৰে কোৱা হৈছিল: "যেতিয়া আমি স্বৰ্গদূতসকলক কৈছিলোঁ, "আদমৰ আগত নমস্কাৰ কৰক,' তেতিয়া তেওঁলোকে এইদৰে কৈছিল। কিন্তু ইবলিছে অস্বীকাৰ কৰিলে।"  আয়াত ১২১-১২২: "... আদমে তেওঁৰ প্ৰভুক অমান্য কৰিছিল আৰু তেওঁক বিপথে পৰিচালিত কৰিছিল- পিছলৈ তেওঁৰ প্ৰভুয়ে তেওঁক ওচৰলৈ আনিছিল, অনুতাপ স্বীকাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল।"

১২৩-১২৭ বিচাৰৰ দিন আৰু অবিশ্বাসীসকলৰ শাস্তি 
এই শাখাত আগতে কোৱা কথাবোৰ পুনৰ উল্লেখ কৰা হৈছে: যিসকলে আল্লাহক অনুসৰণ কৰে তেওঁলোকক পুৰস্কৃত কৰা হ'ব আৰু যিসকলে নকৰে তেওঁলোকক বিচাৰৰ দিনা শাস্তি দিয়া হ'ব। 

আয়াত ১২৬: "... আপুনি আমাৰ আৱিষ্কাৰবোৰ আপোনাৰ ওচৰলৈ অহাৰ সময়ত উপেক্ষা কৰিছিল, সেয়েহে আজি আপোনাক উপেক্ষা কৰা হ'ব।"  আয়াত ১২৭: "... আটাইতকৈ ডাঙৰ আৰু স্থায়ী শাস্তি হৈছে ইয়াৰ পিছত।"

১২৮-১৩২ বিশ্বাসীসকলক নিৰ্দেশনা 
এই শাখাত নিউৱিৰ্থে আলোচনা কৰা আন এটা আৰ্হি আছে, যিহৈছে আল্লাহৰ অস্তিত্বৰ লক্ষণ। ই পুৰণি চহৰসমূহৰ ধ্বংসাৱশেষক আল্লাহৰ অস্তিত্বৰ লক্ষণ হিচাপে উল্লেখ কৰে আৰু সহজে মানুহক ধ্বংস কৰিব পাৰে। তদুপৰি, এই শাখাটোৱে বিশ্বাসীসকলক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে, আৰু আনৰ সম্পত্তিৰ বাবে আকাংক্ষা নকৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিয়ে। আয়াত ১৩১ হৈছে ছূৰাৰ দ্বিতীয় আয়াত যাক আসবাব আল-নুজুলত উল্লেখ কৰা হৈছে। ৱাহিদীয়ে কয় যে এইটো প্ৰেৰণ কৰা হৈছিল কাৰণ মুহাম্মাদে এসময়ত অতিথিৰ মনোৰঞ্জনৰ বাবে খাদ্য বিচাৰিছিল, কিন্তু ইয়াক বহন কৰিব নোৱাৰিলে। খাদ্য বিক্ৰী কৰা ইহুদী ব্যক্তিজনে নিৰাপত্তা অবিহনে ইয়াক বিক্ৰী কৰিবলৈ অস্বীকাৰ কৰিছিল, আৰু মুহাম্মাদ ইয়াৰ ওপৰত খং উঠিছিল। ইয়াত পুৰণি কালৰ ধ্বংসাৱশেষৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে, তেওঁৰ ভৱিষ্যতবক্তাক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ আল্লাহে এই আয়াতটো প্ৰেৰণ কৰিছিল। 

১৩১ আয়াত: "আৰু আমি তেওঁলোকৰ কিছুমানক উপভোগ কৰিবলৈ দিয়া বিষয়বোৰ, বৰ্তমান জীৱনৰ সুন্দৰতালৈ আকাংক্ষাৰে নচাওঁ: আমি ইয়াৰ দ্বাৰা সেইবোৰ পৰীক্ষা কৰোঁ, কিন্তু আপোনাৰ প্ৰভুৰ ব্যৱস্থা অধিক ভাল আৰু স্থায়ী।"  ১৩২ আয়াত: "আপোনাৰ লোকসকলক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ আৰু নিজকে দৃঢ়তাৰে প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ আদেশ দিয়ক।"

১৩৩-১৩৫ উপসংহাৰ 
উপসংহাৰটোত নিউৱিৰ্থে আলোচনা কৰা আন এটা উপাদান অন্তৰ্ভুক্ত আছে: বিতৰ্ক। শেষত, অবিশ্বাসী আৰু মুহাম্মাদৰ মাজত এক বিতৰ্ক আছে। অবিশ্বাসীসকলে আচৰিত হয় যে আল্লাহে তেওঁলোকক কিয় চিহ্ন নিদিয়ে আৰু অন্তিম আয়াতত আল্লাহে মুহাম্মাদক তেওঁলোকক কি উত্তৰ দিব লাগে নিৰ্দেশ দিয়ে। 

১৩৫ আয়াত: "[ভৱিষ্যতবক্তা], এইদৰে কওক, 'আমি সকলোৱে অপেক্ষা কৰি আছোঁ, গতিকে আপুনি অপেক্ষা কৰি থাকিব: আপুনি শিকিব পাৰিব কোনে সমান পথ অনুসৰণ কৰিছে আৰু সঠিকভাৱে নিৰ্দেশনা দিছে।'"

প্ৰসংগসমূহ

বাহ্যিক সংযোগসমূহ 

 Q20:53, 50+ translations, islamawakened.com
 
 Quran 20 Clear Quran translation

ছূৰা
মক্কান ছূৰা
আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ
কোৰআন
ইছলাম ধৰ্ম