আল-লাহাব
আল-লাহাব (, (ওৰফে "টুইষ্টেড ষ্ট্ৰেণ্ডচ", "দ্য পাম ফাইবাৰ") ইয়াক আল-মাছাদ নামেৰেও জনাজাত কোৰআনৰ ১১১ তম অধ্যায় (ছূৰা) ৫টা শ্লোক (আয়াত) আছে। 
۝ আবু লাহাবৰ হাত নষ্ট হওক, আৰু ধ্বংস হওক তেওঁ। 
۝ তেওঁৰ সম্পদে তেওঁক বা যি লাভ কৰিছিল সেইটো লাভ নকৰিব।
۝ তেওঁ জুইৰ জুইত জ্বলি যাব 
۝ আৰু তেওঁৰ পত্নীয়েও কাঠ লৈ আছে,
۝ তাইৰ ডিঙিত থকা  পাক খোৱা সূতাৰ ৰছী।
ভেটিকান লাইব্ৰেৰীৰ ভিতৰত কোৰআবৰ পাণ্ডুলিপিৰ ওপৰত কৰা এক অধ্যয়নত লাহাব (ফ্লেম) শীৰ্ষকবোৰ উল্লেখ কৰা হৈছে;  মাছাদ;  আল-লাহাব;  আৰু আবি লাহাব. ১৭৩০ ৰ দশকত অনুবাদক জৰ্জ চেলৰ দ্বাৰা অধ্যায়ৰ শিৰোনামটো আবু লাহেব নামেৰে জনাজাত আছিল।

সাৰাংশ
১-৫ লাহাব আৰু তেওঁৰ পত্নীক কৰা শাস্তিবোৰ নৰকত ভুগিব।

পাঠ

অসমীয়া উচ্চাৰণ
আজিম ইবন আবি আল-নাজুদৰ পৰা হাফচ

 
 
 

নাফি আল-মাদানীৰ পৰা ৱাৰ্ছ

১ 2 ৩ ৪ ৫

অৰ্থ
আবু লাহাবৰ (নবীৰ খুৰাক) দুখন হাত ধ্বংস কৰক, আৰু তেওঁ ধ্বংস হওক! 

তেওঁৰ সম্পদে তেওঁক যি লাভ কৰিছিল সেইটো লাভ নকৰিব। 

তেওঁ জ্বলি থকা জুইৰ জুইত জ্বলি যাব! 

আৰু তেওঁৰ পত্নীয়েও, যিকাঠ (সদনৰ কণ্টক যিটো তেওঁ নবীৰ পথত ৰাখিছিল (তেওঁৰ ওপৰত শান্তি থাকক), বা তেওঁক অপবাদ দিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিছিল)। 

তাইৰ ডিঙিত মাচাদৰ (খেজুৰ আঁহ) এটা পাক খোৱা ৰছী আছে।

আবু লাহাবৰ হাত নষ্ট হওক, আৰু ধ্বংস হওক তেওঁ। 

তেওঁৰ সম্পদে তেওঁক বা যি লাভ কৰিছিল সেইটো লাভ নকৰিব। 

তেওঁ [জ্বলি থকা] জুইত জ্বলি বলৈ প্ৰৱেশ কৰিব

আৰু তেওঁৰ পত্নী [লগতে]–কাঠৰ বাহক। 

তাইৰ ডিঙিৰ চাৰিওফালে [পাক খোৱা] আঁহৰ ৰছী আছে। 

শিখাৰ পিতৃৰ হাত ধ্বংস কৰক! ধ্বংস হওক তেওঁ! 

তেওঁৰ সকলো সম্পদআৰু তেওঁৰ সকলো লাভৰ পৰা তেওঁক কোনো লাভ নাই! 

সোনকালেই জ্বলি উঠিব তেওঁ জ্বলি থকা শিখাৰ জুইত পৰিব! 

তেওঁৰ পত্নীয়ে (ক্ৰেকিং) কাঠ কঢ়িয়াই নিব - ইন্ধন হিচাপে! 

তাইৰ (নিজৰ) ডিঙিৰ চাৰিওফালে তাল-পাতৰ আঁহৰ এটা পাক খোৱা ৰছী! 

আবু লাহাবৰ শক্তি ধ্বংস হ'ব আৰু তেওঁ ধ্বংস হ'ব। 

তেওঁৰ সম্পদ আৰু লাভে তেওঁক ৰেহাই নিদিব। 

তেওঁ জ্বলন্ত জুইত ডুব যাব,

আৰু তেওঁৰ পত্নী, কাঠৰ বাহক

তাইৰ ডিঙিত তাল-আঁহ ৰখা হ'ব।

আবু লাহাব 

আয়াত ১ ত আবু লাহাবৰ (শিখাৰ পিতৃ) উল্লেখ আছে। কোৰআনি চেম গেৰান্সে অধ্যায়টোৰ প্ৰসংগৰ পৰা সম্পূৰ্ণৰূপে স্পষ্ট কৰা ব্যক্তিৰ প্ৰকাৰটো বুজাই "শিখাৰ পিতৃ" নামৰ আক্ষৰিক অনুবাদটো বজাই ৰাখিবলৈ বাছি লৈছে।

পৰম্পৰাগত ইছলামে আবু লাহাবক ইছলামী নবী মুহাম্মাদৰ বিৰোধী হিচাপে নামকৰণ কৰে। এই ছূৰাই ইয়াৰ নাম ৫ নং আয়াতৰ পৰা লৈছে য'ত "হাবলুম মিম মাছাদ" (অৰ্থাৎ "তাল আঁহৰ ৰছী") বাক্যাংশটো দেখা যায় য'ত তালৰ আঁহৰ ৰছীৰ বিষয়ে উল্লেখ কৰা হৈছে যি টোপোলাৰ আঁহৰ ৰছীটো মুহাম্মাদৰ খুৰাকৰ পত্নীৰ ডিঙিত পাক খাব, যিয়ে ইছলামৰ তীব্ৰ বিৰোধিতা কৰিছিল; কাৰণ তাই এটা আড়ম্বৰপূৰ্ণ নেকলেচ পিন্ধি গৌৰৱ কৰিছিল যাৰ বাবে তাই জনাজাত হৈছিল আৰু ৰাতিৰ ভিতৰতে মুহাম্মাদৰ ভৰি আঘাত প্ৰাপ্ত কৰাৰ পথত কণ্টক আৰু খোঁচ খোৱা গছ-গছনি ৰখাৰ বাবে পিছলি পৰিছিল। সেয়েহে, প্ৰকাশৰ সময় আৰু প্ৰাসংগিক পৃষ্ঠভূমিৰ বিষয়ে (আছাব আল-নুজুল) সম্পৰ্কে, ইয়াক পূৰ্বৰ "মক্কান ছূৰা" বুলি বিশ্বাস কৰা হয়।

কোৰআনীয় ভাষ্য (আহাদিত) 

যিহেতু কোৰআনৰ এইটোৱেই একমাত্ৰ স্থান য'ত ইছলামৰ শত্ৰুক নামৰ দ্বাৰা গৰিহণা দিয়া হৈছে, হাদিছৰ অধ্যয়ন এই ব্যক্তিজনৰ চৰিত্ৰৰ বিশেষ বৈশিষ্ট্যটো বুজিপোৱাৰ বাবে গুৰুত্বপূৰ্ণ, যি নামৰ দ্বাৰা এই নিন্দাৰ আধাৰ হৈ পৰিছিল, কিয়নো হাদিত (حديث) আক্ষৰিক ভাৱে "ভাষণ"; ইস্নাদৰ দ্বাৰা প্ৰমাণিত মুহাম্মাদৰ লিপিবদ্ধ কথা বা পৰম্পৰা; চিৰাৰ সৈতে এইবোৰসুন্নাহ আৰু প্ৰকাশিত শৰিয়া।

 ইবনে আব্বাছৰ বৰ্ণনা: আবু লাহাবে কৈছিল, "আপুনি ধ্বংস হওঁক! ইয়াৰ বাবেই আপুনি আমাক একত্ৰিত কৰিছে নেকি?" সেয়েহে এইদৰে প্ৰকাশ পাইছিল: 'আবু লাহাবৰ হাত ধ্বংস কৰক'।
 ইবনে আব্বাছে বৰ্ণনা কৰিছিল: 'আৰু আপোনাৰ জনজাতিক সতৰ্ক কৰি দিয়ক (২৬:২১৪), প্ৰকাশিত হ'ল, পয়গম্বৰ (মহম্মদ) চাফা (পৰ্বত) আৰোহণ কৰিলে আৰু মাতিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে, "হে বানী ফিহৰ! হে বানী 'আদি!" কুৰাইশৰ বিভিন্ন জনজাতিক একত্ৰিত নোহোৱালৈকে সম্বোধন কৰিছিল। যিসকলে নিজে আহিব নোৱাৰিলে, তেওঁলোকে তেওঁলোকৰ বাৰ্তাবাহকসকলক তাত কি আছে চাবলৈ পঠিয়াইছিল। আবু লাহাব আৰু কুৰাইশৰ আন লোকসকল আহিছিল আৰু পয়গম্বৰে তেতিয়া কৈছিল, "ধৰি লওক মই আপোনাক কৈছিলো যে উপত্যকাটোত এটা (শত্ৰু) অশ্বাৰোহী আছে যি আপোনাক আক্ৰমণ কৰিব বিচাৰে, আপুনি মোক বিশ্বাস কৰিব নেকি?" তেওঁলোকে এইদৰে কৈছিল, "হয়, কিয়নো আমি আপোনাক সত্যৰ বাহিৰে আন একো কোৱা দেখা পোৱা নাই।" তাৰ পিছত তেওঁ কৈছিল, "এক ভয়ংকৰ শাস্তিৰ সন্মুখীন হৈ মই আপোনাৰ বাবে এজন ৱাৰ্ণাৰ।" আবু লাহাবে (নবীক) কৈছিল, "আজিৰ দিনটোত আপোনাৰ হাত ধ্বংস হওঁক। এই উদ্দেশ্যৰ বাবেআপুনি আমাক একত্ৰিত কৰিছে নেকি?" তেতিয়া এইদৰে প্ৰকাশ পাইছিল: "আবু লাহাবৰ (নবীৰ খুৰাকৰ এজন) হাত ধ্বংস কৰক, আৰু তেওঁ ধ্বংস কৰক! তেওঁৰ সম্পদ আৰু তেওঁৰ সন্তানে তেওঁক লাভ নকৰিব..."। (১১১.১-৫)

 জুণ্ডুব বিন চুফিয়ানৰ বৰ্ণনা: এবাৰ মুহাম্মাদ অসুস্থ হৈ পৰিছিল আৰু দুই বা তিনি ৰাতিৰ বাবে তেওঁৰ নিশাৰ প্ৰাৰ্থনা (তাহজ্জুদ) আগবঢ়াব নোৱাৰিলে। তেতিয়া এগৰাকী মহিলা (আবু লাহাবৰ পত্নী) আহি ক'লে, "হে মুহাম্মাদ! মই ভাবো যে আপোনাৰ চয়তানে আপোনাক ত্যাগ কৰিছে, কাৰণ মই তেওঁক আপোনাৰ সৈতে দুই বা তিনি ৰাতি দেখা নাই!" সেই বিষয়ে আল্লাই এইদৰে কৈছিল: 'দুপৰীয়ালৈকে আৰু যেতিয়া ই অন্ধকাৰ হৈ যায়, তেতিয়া লৈকে আপোনাৰ প্ৰভুয়ে (হে মুহাম্মাদ) আপোনাক ত্যাগ কৰা নাই, বা আপোনাক ঘৃণা কৰা নাই।' (৯৩.১-৩)
 ইবনে/জাৰিৰৰ মতে: এদিন আবু লাহাবে মুহাম্মাদক এইদৰে সুধিছিল: "যদি মই তোমাৰ ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰোঁ, তেন্তে মই কি পাম?" মুহাম্মাদে এইদৰে কৈছিল: "আন বিশ্বাসীসকলে যি পাব আপুনি সেইটো পাব।" তেওঁ এইদৰে কৈছিল: "মোৰ বাবে কোনো অগ্ৰাধিকাৰ বা পাৰ্থক্য নাই নেকি?" মুহাম্মাদে উত্তৰ দিছিল: "আপুনি আৰু কি বিচাৰে?" তাৰ পিছত তেওঁ এইদৰে কৈছিল: "এই ধৰ্ম্ম ধ্বংস হওঁক, য'ত মই আৰু আন সকলো লোক সমান আৰু একে হোৱা উচিত!"
 ৰবিয়া বিন আব্বাদ বিজ্ঞাপন- ডিল সম্পৰ্কীয় এইদৰে কৈছিল: "যেতিয়া মই মোৰ দেউতাকৰ সৈতে ধুল-মাজাজৰ মুখলৈ গৈছিলো তেতিয়া মই সৰু লৰা আছিলোঁ। তাত মই মুহাম্মাদক দেখিছিলো যিয়ে লোকসকলক এইদৰে কৈছিল: 'হে মানুহ, কওঁক: ঈশ্বৰৰ বাহিৰে কোনো দেৱতা নাই, আপুনি সফলতা লাভ কৰিব।' তেওঁৰ পিছফালে মই এজন লোকক দেখিছিলো, যিয়ে লোকসকলক কৈছিল, 'এই ব্যক্তিজন মিছা: তেওঁ তেওঁৰ পৈতৃক বিশ্বাসৰ পৰা আঁতৰি গৈছে।' মই সুধিলোঁ; সি কোন? মানুহে উত্তৰ দিছিল: "তেওঁ তেওঁৰ খুৰাক আবু লাহাব।"
 চৈয়দ আবুল আলা মৌদুদি এজন বহুল পঢ়া আৰু অতি প্ৰভাৱশালী, বিংশ শতিকাৰ এজন ইছলামবাদী ৰাজনৈতিক দাৰ্শনিক, সাংবাদিক, ইছলামিক পণ্ডিত, মুছলমান পুনৰুজ্জীৱনবাদী নেতা (১৯০৩-১৯৭৯), তেওঁৰ টাফিৰ তাফিম আল-কোৰআন তাফছিৰ তাফহিম আল-কোৰআন সম্পৰ্কত মক্কাত আবু লাহাব মুহাম্মাদৰ কাষৰ চুবুৰীয়া আছিল। তেওঁলোকৰ ঘৰবোৰ এখন দেৱালৰ দ্বাৰা পৃথক কৰা হৈছিল। তেওঁৰ উপৰিও হাকাম বিন এছ (মাৰৱানৰ পিতৃ), উকবাহ বিন আবি মুইত, আদি বিন হামৰা আৰু ইবনে আল-আসদা ইল-হুধালীও তেওঁৰ চুবুৰীয়া আছিল। এই মানুহবোৰে তেওঁক আনকি নিজৰ ঘৰতশান্তি স্থাপন কৰিবলৈ অনুমতি দিয়া নাছিল। কেতিয়াবা যেতিয়া তেওঁ প্ৰাৰ্থনা কৰি আছিল, তেওঁলোকে ছাগলীৰ পেট তেওঁৰ ওপৰত ৰাখিছিল; কেতিয়াবা যেতিয়া চোতালত খাদ্য ৰন্ধা হৈছিল, তেওঁলোকে ৰন্ধন পাত্ৰত লেতেৰা পেলাই দিছিল। মুহাম্মাদে কেতিয়াবা ওলাই আহি এইদৰে কৈছিল: "হে বানী আব্দি মানাফ, এইটো কেনে ধৰণৰ চুবুৰীয়া?" আবু লাহাবৰ পত্নী উম্ম জামিল (আবু চুফিয়ানৰ ভগ্নী) ৰাতি তেওঁৰ দুৱাৰত কণ্টক পেলোৱাটো এটা অভ্যাস কৰি তুলিছিল যাতে যেতিয়া তেওঁ বা তেওঁৰ সন্তানবোৰ ৰাতিপুৱা ঘৰৰ পৰা ওলাই আহে, তেওঁলোকে ভৰিত কণ্টক চলাব লাগে।
 যেতিয়া মুহাম্মাদৰ পুত্ৰ কাছিম ইবন মুহাম্মাদৰ ৬০৫ চনত মৃত্যু হয়, আবু লাহাব চিঞৰি চিঞৰি নাচি ঘৰৰ পৰা ওলাই আহে। আৰু তেওঁ কয় যে বাটাৰা মুহাম্মাদৌন–মুহাম্মাদৰ বংশ বিচ্ছিন্ন হৈছে। আতা ইবনে আবি ৰাবাহে মুহাম্মাদৰ দ্বিতীয় পুত্ৰৰ মৃত্যুৰ সময়ত একেই ঘটনা ঘটিছিল বুলি জনাইছিল।

লগতে চাওক

তথ্য সংগ্ৰহ

বাহ্যিক সংযোগ
Q111:5, 50+ translations, islamawakened.com
Quran 111 Clear Quran translation
Islamopedia: Surah Al Masad – The Palm Fibre

আল-কোৰআনৰ ছূৰাসমূহ
ছূৰা
ইছলাম ধৰ্ম
মক্কান ছূৰা