প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱী
প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱী (জন্ম ১৮৮৪ – মৃত্যু ১৯৫০) এগৰাকী ভাৰতীয় ৰন্ধন প্ৰণালী বিষয়ক গ্ৰন্থ লেখিকা আৰু আলোচনী সম্পাদক আছিল। ১৯০২ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ আমিষ ও নিৰামিষ বঙালী সাহিত্যৰ এখন তাৎপৰ্যপূৰ্ণ ৰন্ধন প্ৰণালী বিষয়ক গ্ৰন্থ। ১৮৯৭ চনৰ আৰম্ভণিৰ পৰা প্ৰজ্ঞাসুন্দৰীয়ে পূণ্য নামৰ এখন আলোচনী প্ৰকাশ কৰিছিল।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱী বিজ্ঞানী হেমেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ তথা নীপময়ী/নৃপময়ী দেৱীৰ জীয়ৰী। তেওঁৰ ককাদেউতাক দেবেন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আছিল এজন দাৰ্শনিক আৰু আজো-ককাদেউতাক দ্বাৰকানাথ ঠাকুৰ আছিল এজন উদ্যোগপতি। ন'বেল বঁটা বিজয়ী সাহিত্যিক তথা কবি ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ আছিল তেওঁৰ খুৰাক।

ব্যক্তিগত জীৱন
১৮৯১ চনত প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱী ৰসৰাজ লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱাৰ সৈতে বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। তেওঁলোক চাৰিগৰাকী সন্তানৰ পিতৃ-মাতৃ আছিল যদিও এজন বহু কম বয়সতে ঢুকায়। উল্লেখযোগ্য যে লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱায়ে প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱীক তেওঁৰ ৰন্ধন প্ৰণালীবোৰ কিতাপ আকাৰে প্ৰকাশ কৰিবলৈ উৎসাহিত কৰিছিল। ১৯৫০ চনত প্ৰজ্ঞাসুন্দৰী দেৱীয়ে ইহলীলা সম্বৰণ কৰে।

লগতে চাওক
লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা
ৰবীন্দ্ৰনাথ ঠাকুৰ

তথ্য সূত্ৰ

অসমৰ ব্যক্তি