উপন্যাসিকা
উপন্যাসিকা () হৈছে এক আখ্যানমূলক গদ্য কল্পকাহিনী যাৰ দৈৰ্ঘ্য প্ৰায়বোৰ উপন্যাসতকৈ কম, কিন্তু বেছিভাগ চুটিগল্পতকৈ দীঘল। উপন্যাসিকাৰ ইংৰাজী শব্দ novella ইটালীয় novellaৰ পৰা আহিছে যাৰ অৰ্থ সত্য (বা আপাত দৃষ্টিত তেনেকুৱা) তথ্যৰ সৈতে জড়িত এটা চুটিগল্প।

সংজ্ঞা
ইটালীয় শব্দটো novello ৰ স্ত্ৰীলিংগ, যাৰ অৰ্থ নতুন, ইংৰাজী শব্দ news ৰ দৰেই। মেৰিয়াম-ৱেবষ্টাৰে উপন্যাসক সংজ্ঞায়িত কৰিছে যে "এটা চুটিগল্প আৰু উপন্যাসৰ মাজৰ দৈৰ্ঘ্য আৰু জটিলতাৰ মধ্যৱৰ্তী কল্পকাহিনীৰ ৰচনা"। গল্প এটাক উপন্যাস, চুটিগল্প বা উপন্যাস বুলি গণ্য কৰিবলৈ প্ৰয়োজনীয় পৃষ্ঠা বা শব্দৰ সংখ্যা সম্পৰ্কে কোনো আনুষ্ঠানিক সংজ্ঞা নাই।আমেৰিকা যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ ৰাইটাৰছ অৱ আমেৰিকাই উপন্যাস এখনৰ শব্দৰ সংখ্যা ১৭,৫০০ৰ পৰা ৪০,০০০ শব্দৰ ভিতৰত বুলি সংজ্ঞায়িত কৰিছে।

ইতিহাস
সাহিত্যিক ধাৰা হিচাপে উপন্যাসিকাৰ বিকাশ আৰম্ভ হয় আৰম্ভণিৰ ৰেনেছাঁৰ ইটালীয় সাহিত্যত, মূলতঃ দ্য ডেকামেৰন (১৩৫৩)ৰ লেখক জিওভানি বকাচিঅ'ৰ দ্বাৰা। ডেকামেৰনত ১৩৪৮ চনত ফ্ল'ৰেন্সৰ পৰা ফিজ'ল পাহাৰলৈ পলায়ন কৰি ব্লেক ডেথৰ পৰা পলায়ন কৰা দহজন মানুহে (সাতগৰাকী মহিলা আৰু তিনিজন পুৰুষ) কোৱা ১০০টা কাহিনী (নামকৰণ কৰা উপন্যাস) দেখা গৈছিল। এই গঠনটো তেতিয়া পৰৱৰ্তী লেখকসকলে অনুকৰণ কৰিছিল, বিশেষকৈ ফৰাচী ৰাণী মাৰ্গাৰেটে ডি নাভাৰে, যাৰ হেপ্টামেৰন (১৫৫৯)ত ৭২টা মূল ফৰাচী কাহিনী অন্তৰ্ভুক্ত কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক দ্য ডেকামেৰনৰ গঠনৰ আৰ্হিত নিৰ্মাণ কৰা হৈছিল।

স্পেইনতো উপন্যাসিকা লিখা হৈছিল। মিগেল ডি চাৰ্ভান্টেছৰ গ্ৰন্থ Novelas ejemplares (১৬১৩) য়ে মানৱ চৰিত্ৰ আৰু সামাজিক পটভূমিৰ চিত্ৰণৰ প্ৰতি অধিক মনোযোগ দি এই ধাৰাটোত উদ্ভাৱন যোগ কৰিছিল। 

১৮ শতিকাৰ শেষৰ ফালে আৰু ১৯ শতিকাৰ আৰম্ভণিতে লেখকসকলে উপন্যাসখনক উপদেশ আৰু নিয়মৰ দ্বাৰা গঠন কৰা সাহিত্যিক ধাৰালৈ ৰূপান্তৰিত কৰা নাছিল, সাধাৰণতে বাস্তৱসন্মত ধৰণেৰে। সেই সময়ত জাৰ্মানসকল আছিল উপন্যাসিকাৰ আটাইতকৈ সক্ৰিয় লেখক। (জাৰ্মান: "Novelle"; বহুবচন: "Novellen")।

উপন্যাসিকাই সমগ্ৰ ইউৰোপতে চুটিগল্প আৰু উপন্যাসখনৰ বিকাশত প্ৰভাৱ পেলাইছিল। ১৯ শতিকাৰ শেষৰ ফালে হেনৰী জেমছ আছিল প্ৰথম ইংৰাজী ভাষাৰ সমালোচকসকলৰ ভিতৰত এজন যিয়ে চুটিগল্পতকৈ দীঘল আৰু জটিল, কিন্তু উপন্যাসতকৈ চুটি গল্পৰ বাবে নোভেলা শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰিছিল। 

ইংৰাজী ভাষী দেশসমূহত আধুনিক উপন্যাসিকাক এটা সুকীয়া সাহিত্যিক ধাৰা হিচাপে সংজ্ঞায়িত কৰাটো অতি কমেইহে দেখা যায়। ইয়াৰ বিপৰীতে ইয়াক প্ৰায়ে চুটি উপন্যাসৰ বাবে শব্দ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

বৈশিষ্ট্যসমূহ
উপন্যাসিকা এখনত সাধাৰণতে উপন্যাসতকৈ কম সংঘাত থাকে, তথাপিও চুটিগল্পতকৈ অধিক জটিল সংঘাত থাকে। সংঘাতবোৰৰ বিকাশ হ’বলৈও চুটিগল্পতকৈ বেছি সময় থাকে। উপন্যাসিকাবোৰক অধ্যায়ত ভাগ কৰা হ’ব পাৰে বা নহ’বও পাৰে। অধ্যায় থকাসকলৰ ভাল উদাহৰণ হ’ল জৰ্জ অৰৱেলৰ এনিমেল ফাৰ্ম আৰু এইচ জি ওৱেলছৰ দ্য ৱাৰ অৱ দ্য ৱৰ্ল্ডছ। ৱাৰেন কেৰিঅ’ই লিখিছে: উপন্যাসিকাখন সাধাৰণতে দীঘলীয়া কাহিনী আৰু উপন্যাসখনৰ দৰে আনুষ্ঠানিকভাৱে পৰীক্ষামূলক নহয়, আৰু উপন্যাসিকাখনত সাধাৰণতে দেখা পোৱা উপকথা, একাধিক দৃষ্টিভংগী আৰু সাধাৰণ অভিযোজনৰ অভাৱ ইয়াত সাধাৰণতে থাকে। ই বেছিভাগ সময়তে বৃহত্তৰ সামাজিক ক্ষেত্ৰখনৰ প্ৰতি নহয়, ব্যক্তিগত আৰু আৱেগিক বিকাশৰ প্ৰতিহে চিন্তা কৰে। উপন্যাসখনত সাধাৰণতে ছাপৰ ঐক্যৰ কিছু অংশ ৰক্ষা কৰা হৈছে যিটো চুটিগল্পৰ এটা চিহ্ন, কিন্তু ইয়াত অধিক উচ্চ বিকশিত চৰিত্ৰায়ন আৰু অধিক বিলাসী বৰ্ণনাও থাকে।

তথ্যউৎস

সাহিত্য