পশ্চিম ছিয়াং জিলা
পশ্চিম ছিয়াং জিলা উত্তৰ-পূব ভাৰতৰ অৰুণাচল প্ৰদেশ ৰাজ্যৰ এখন অন্যতম জিলা৷ এই জিলাৰ সদৰ ঠাই আল' (পূৰ্বৰ আলং)৷ জিলাখনত ব্যৱহৃত মূল ভাষাসমূহ হৈছে আদি আৰু গাল’৷ এই জিলাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ অধিবাসী আদি, মেম্বা আৰু খাম্বা জনজাতিৰ৷

ইতিহাস 
১৯৮৯ চনত পশ্চিম ছিয়াং জিলাৰ একাংশৰে পূব ছিয়াং জিলা গঠন হয়৷ ১৯৯৯ চনৰ পৰা এই অংশ উজনি ছিয়াং জিলাৰ অন্তৰ্ভুক্ত হয়৷ এই জিলা ঐতিহাসিকভাৱে চুতীয়া ৰাজত্বৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল৷

ভৌগোলিক অৱস্থান 
পশ্চিম ছিয়াং জিলাৰ সদৰ ঠাই হৈছে আল (Aalo, পূৰ্বৰ আলং)৷ এই জিলাৰ মুঠ মাটিকালি ৮৩২৫ বৰ্গ কিলোমিটাৰ৷

প্ৰশাসনিক বিভাগ 
পশ্চিম ছিয়াং জিলাত অৰুণাচল প্ৰদেশ বিধানসভাৰ সাতটা সমষ্টি আছে- লিৰ’ম্বা (Liromoba), লিকাবালি (Likabali), বাচাৰ (Basar), পশ্চিম আলং (Along West), পূব আলং (Along East), ৰুমগং (Rumgong), আৰু মেচুকা (Mechuka)৷  ইয়াৰে প্ৰথম ছখন অঞ্চল পশ্চিম অৰুণাচল লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত আৰু মেচুকা পূব অৰুণাচল লোকসভা সমষ্টিৰ অন্তৰ্গত৷

জনসংখ্যা 
২০১১ চনৰ লোকপিয়ল অনুসৰি পশ্চিম ছিয়াং জিলাৰ মুঠ জনসংখ্যা ১১২,২৭২ জন৷  জনসংখ্যাৰ ফালৰ পৰা ভাৰতৰ মুঠ ৬৪০ খন জিলাৰ ভিতৰত এই জিলাৰ স্থান ৬১২৷ জিলাখনত জনবসতিৰ ঘনত্ব প্ৰতি বৰ্গ কিলোমিটাৰত ১৩ জন৷ ২০০১-২০১১ দশকত এই জিলাৰ জনবসতি বৃদ্ধিৰ হাৰ আছিল ৮.০৪%৷ পশ্চিম ছিয়াং জিলাৰ প্ৰতি ১০০০ গৰাকী পুৰুষৰ বিপৰীতে মহিলাৰ সংখ্যা ৯১৬ গৰাকী আৰু সাক্ষৰতাৰ হাৰ ৬৭.৬২%৷ 

পশ্চিম ছিয়াং জিলাৰ সংখ্যগৰিষ্ঠ লোক আদি (Adi), মেম্বা (Memba) আৰু খাম্বা (Khamba) জনজাতিৰ৷

ভাষা 
এই জিলাত ব্যৱহৃত ভাষাসমূহৰ ভিতৰত মূল ভাষা হৈছে চীন-তিব্বতীয় মূলৰ আদি ভাষা আৰু গাল' ভাষা (Galo)৷

জৈৱবৈচিত্ৰ্য 
এই জিলা জৈৱবৈচিত্ৰ্যৰ ক্ষেত্ৰত সমৃদ্ধ৷ এই জিলাত অৰণ্যত বহুতো আপুৰগীয়া জীৱ-জন্তু যেনে মিচমি টাকিন (Mishmi takin), বৰফৰ বাঘ (Snow leopard), ৰঙা পাণ্ডা (Red panda), সুগন্ধি পহু (Musk deer), ব্লাইথছ ট্ৰ’গ’পান (Blyth's Tragopan) আদি দেখা পোৱা যায়৷ তাৰোপৰি ইয়াত এই জিলাৰ অৰণ্যত এবিধ নতুন কেৰ্কেটুৱা প্ৰজাতি আৱিস্কাৰ হৈছে যাক Mechuka Giant Flying Squirrel (Petaurista mechukaensis) হিচাপে নামকৰণ কৰা হয়৷

১৯৯১ চনত এই জিলাৰ ৫৫ বৰ্গ কিমি আগুৰি কানে বন্যপ্ৰাণী অভয়াৰণ্য (Kane Wildlife Sanctuary) গঠন কৰা হয়৷

তথ্যসূত্ৰ

বাহ্যিক সংযোগ 

 

অৰুণাচল প্ৰদেশৰ জিলা