এছ. পি. বালসুব্ৰমনিয়ম
শ্ৰীপতি পণ্ডিতাৰাধ্যুলা বালসুব্ৰমনিয়ম (; ৪ জুন ১৯৪৬ - ২৫ ছেপ্টেম্বৰ ২০২০) জনপ্ৰিয়ভাৱে এছ. পি. বালসুব্ৰমনিয়ম, এছ. পি. বালু, এছ.পি.বি. বা বালু এগৰাকী ভাৰতীয় সংগীতজ্ঞ, নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী, সংগীত পৰিচালক, অভিনেতা, ডাবিং শিল্পী আৰু চলচ্চিত্ৰ প্ৰযোজক। তেওঁ ঘাইকৈ তেলেগু, তামিল, কন্নড়, হিন্দী আৰু মালয়ালম চলচ্চিত্ৰ জগতৰ লগত জড়িত আছিল। তেওঁ ১৬টা ভাৰতীয় ভাষাত প্ৰায় ৪০,০০০তকৈ অধিক গীতত কণ্ঠদান কৰিছে। স্বকীয় প্ৰকাশভংগীৰ বাবে তেওঁ কন্নড়, তেলেগু, তামিল আৰু হিন্দী গীতত কণ্ঠদান কৰি শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত ছয়টা ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা লাভ কৰিছিল। ইয়াৰ লগতে তেওঁ তেলেগু চলচ্চিত্ৰ জগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে ২৫টা অন্ধ প্ৰদেশ ৰাজ্যিক নন্দী বঁটা আৰু কৰ্ণাটক আৰু তামিলনাডু চৰকাৰৰ পৰা বিভিন্ন ৰাজ্যিক বঁটা আৰু সন্মান লাভ কৰিছিল। তদুপৰি তেওঁ শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পী শিতানত এটা ফিল্মফেয়াৰ বঁটা আৰু ছয়টা ফিল্মফেয়াৰ দক্ষিণ বঁটা লাভ কৰিছে। কিছুমান উৎসৰ মতে তেওঁৰ নামত ৪০,০০০তকৈ অধিক গীত ৰেকৰ্ডৰ বাবে আটাইতকৈ বেছিসংখ্যক গীত ৰেকৰ্ড কৰা কণ্ঠশিল্পী হিচাপে গিনীজ ৱৰ্ল্ড ৰেকৰ্ডত বিশ্বঅভিলেখ গঢ়িছে। ২০১২ চনত ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰজগতলৈ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ বাবে তেওঁ এনটিআৰ ৰাষ্ট্ৰীয় বঁটা লাভ কৰিছিল। ২০১৬ চনত গোৱাত অনুষ্ঠিত ভাৰত আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ মহোৎসৱত তেওঁক বৰ্ষশ্ৰেষ্ঠ ভাৰতীয় চলচ্চিত্ৰ ব্যক্তিত্বৰ ৰূপালী ময়ূৰ পদকেৰে সন্মানিত কৰা হৈছিল। ভাৰত চৰকাৰে তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ২০০১ চনত দেশৰ চতুৰ্থ সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মশ্ৰী আৰু ২০১১ চনত তৃতীয় সৰ্বোচ্চ সন্মান পদ্মভূষণ প্ৰদান কৰে।

২০২০ চনৰ ২৫ ছেপ্টেম্বৰ তাৰিখে তামিলনাডুৰ চেন্নাইৰ এমজিএম হস্পিটেলত ক'ভিড-১৯ত আক্ৰান্ত হৈ তেওঁৰ মৃত্যু হয়। তেওঁ আগবঢ়োৱা অৱদানৰ স্বীকৃতি স্বৰূপে ভাৰত চৰকাৰে ২০২১ চনত তেওঁক মৰণোত্তৰভাৱে দেশৰ দ্বিতীয় সৰ্বোচ্চ অসামৰিক সন্মান পদ্মবিভূষণ প্ৰদান কৰে।

প্ৰাৰম্ভিক জীৱন
১৯৪৬ চনৰ ৪ জুন তাৰিখে মাদ্ৰাজ প্ৰেচিডেন্সীৰ নেল্লোৰৰ (বৰ্তমান অন্ধ্ৰ প্ৰদেশ) তেলেগু ব্ৰাহ্মণ পৰিয়ালত এছ. পি. বালসুব্ৰমনিয়মৰ জন্ম হৈছিল। তেওঁৰ পিতৃ এছ. পি. সম্ভমূৰ্তি এগৰাকী হৰিকথা শিল্পী আছিল আৰু তেওঁ নাটকত অভিনয়ো কৰিছিল। তেওঁৰ মাতৃ শকুন্তলাম্মা। তেওঁৰ দুজন ভাতৃ কৰো পাঁচ গৰাকী ভগ্নী আছিল।
বালসুব্ৰমনিয়মে সৰু কালৰ পৰায়ে সংগীতৰ প্ৰতি আকৰ্ষিত অনুভৱ কৰিছিল আৰু সংগীতৰ প্ৰাৰম্ভিক জ্ঞান আহৰণ কৰিছিল। তেওঁ অভিযন্তা হোৱাৰ মানসেৰে অনন্তপুৰত অৱস্থিত জেএনটিইউ অভিযান্ত্ৰিক মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰিছিল। কিন্তু টাইফয়ড ৰোগত আক্ৰান্ত হোৱাৰ বাবে তেওঁ শিক্ষা আধৰুৱাকৈ এৰি চেন্নাইৰ অভিযন্তা প্ৰতিষ্ঠানত সহযোগী সদস্য হিচাপে যোগদান কৰে।

অভিযান্ত্ৰিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি থকা কালছোৱাৰ সমসাময়িক ভাবে তেওঁ সংগীত চৰ্চাতো মনোনিবেশ কৰিছিল আৰু বিভিন্ন প্ৰতিযোগিতাত বঁটা লাভ কৰিবলৈ সক্ষম হৈছিল। ১৯৬৪ চনত তেওঁ মাদ্ৰাজৰ তেলেগু সাংস্কৃতিক সংস্থাৰ সংগীতৰ প্ৰতিযোগিতাত প্ৰথম স্থান দখল কৰিছিল। তাৰপিছত তেওঁ কেইবাজনো সংগীতশিল্পী লগত লৈ এক সাংগীতিক দল গঠন কৰে। এই দলত অনিৰুত্তা, ইলিয়াৰাজা, ভাস্কৰ আৰু গংগাই অম্ৰান আছিল আৰু তেওঁ নিজে এই দলৰ দলপতি আছিল।

ব্যক্তিগত জীৱন
বালসুব্ৰমনিয়মে সাৱিত্ৰীৰ সৈতে বিবাহপাশত আৱদ্ধ হৈছিল। তেওঁলোকৰ দুগৰাকী সন্তান দুহিতা পল্লৱী আৰু আৰু পুত্ৰ এছ. পি. বি. চৰণ। এছ. পি. বি. চৰণ এগৰাকী কণ্ঠশিল্পী আৰু চলচ্চিত্ৰ নিৰ্মাতা। ২০১৯ চনৰ ৪ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে বালসুব্ৰমনিয়মৰ মাতৃ শকুন্তলাম্মাৰ ৮৯ বছৰ বয়সত মৃত্যু হৈছিল।

তথ্য উৎস

বাহ্যিক সংযোগ 

 
 
 
 

ভাৰতৰ ব্যক্তি
মৃত ব্যক্তি
ভাৰতীয় কণ্ঠশিল্পী
পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী
পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী
ফিল্মফেয়াৰ বঁটা বিজয়ী
পদ্মবিভূষণ বঁটা বিজয়ী
শ্ৰেষ্ঠ পুৰুষ নেপথ্য কণ্ঠশিল্পীৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা বিজয়ী
ক'ভিড-১৯ বৈশ্বিক মহামাৰীত মৃত্যু হোৱা ব্যক্তি