Υ
Ypsilon (Majuskel Υ, Minuskel υ) isch de 20. Buechschtab vum griechische Alphabet. Im 1. Jahrhundert v. Chr. isch de Buechschtab au als 25. Buechschtab in s latinische Alphabet ibernumme worre, lueg au Y.

Im Neugriechisch heisst de Buechschtabe „Ipsilon“ un wird wie e „I“ usgschproche.

Härkunft 

S Ypsilon isch de ärscht Buechschtabe, wu d Grieche zue ihrem Alphabet zuegfiegt hen. Si hen defir e Variant vum phönizischi Waw gnumme, nôchdem di ondre Variante schu firs Digamma brucht worre sin. De neij Buechschtab het de griechisch Nome Ypsilon (sag: üpsilon) bikumme, des bedittet soviel wie „kahls Ü“. D Etrusker hen denne Buechschtab on d Römer als „Ü“ witergebe, die hen den als vorlaifig letchter Buechschtab in de Form vun nem V fir de Lut „u“, „v“ un „w“ verwendet. 

Noch de Eroberung vun Griecheland durch d Römer un em dorum verursachte Iidringe vun vile griechische Nomen ins Latinische ischs Ypsilon fir d Schribung vun de griechischi Fremdwörter erneijt ins latinische Alphabet igfiehrt worre, des Môl aber in sinre Originalform Y. Bis zue dem Zytpunkt hen sich d Römer bi de Schribung vun griechische Wörter mit em U oder I bholfe.

Vowendung 

S grosse Ypsilon bezeichnet in de Physik e Meson. Als Symbol wirds dôbi aber immer e Ypsilon mitm „Widderhörnle“  verwendet, wu sich vum latinisch Buechschtab Y (Hyperladung) unterscheidet.

Zeichekodierung 

Griechischer Buechstab