Naturtrompete
Natuurdrumbeete säit män ere Drumbeete, wo käini Ventil, Klappe oder Intonazionsusgliichlöcher het. Mä cha druf doorum nume d Döön vo dr Natuurdoonräije spiile.

Gschicht
E Hufe antiki Völker wie d Egüpter, d Grieche, d Etrusker, d Römer, d Kelte und d Germane häi d Naturdrumbeete kennt. Au in Asie isch s Instrumänt verwändet worde, u. a. z Indie, China und Tibet. In dr Antike isch d Natuurdrumbeete vor allem bi liturgische und milidäärische Aaläss iigsetzt worde.

D Döön
In dr Natuurdoonräije stönde d Döön im mathematische Verheltnis vo  zunenander. Mä bechunnt eso d Doonräije  oder fis2 (11. Natuurdoon, zwüsche f2 und fis2),  usw.
Die Natuurdöön wärde im Körper bildet und mithilf vo Lippevibrazione ufs Instrumänt überdräit.

Dr Gebruuch
Gege s Ändi vom 18. Joorhundert het sich d Technik vom Drumbeetespiile veränderet. Mä het Stöpfel und Klappesüsteem usbrobiert, bis mä schliesslig um 1815 zum Ventil cho isch.

Hützudags wärde Natuurdrumbeete wider iigsetzt zum Muusig us em Barock spiile, vor allem im Zämmehang mit dr historische Uffüerigspraxis. An dr Schola Cantorum Basiliensis z Baasel git dr Jean Francois Madeuf sit 2001 Underricht im Spiile vom Clarin.

Natuurdrumbeete

Vo de Spiiltechnik här, ghört au s Alphorn und de Büchel zu däre Gattig.

Kwelle 
 Cesare Bendinelli: Tutta l’arte della Trombetta, 1614
 Girolamo Fantini: Modo per imperare a sonare la Tromba, 1638
 Johann Ernst Altenburg: Versuch einer Anleitung zur heroisch musikalischen Trompeter- und Pauker-Kunst, Halle 1795
 Edward H. Tarr: Die Trompete, Hallwag, Bern 1977
 Friedel Keim: Das Trompeter-Taschenbuch, Schott Musik International, Mainz 1999

Blechbloosinschtrumänt