Stimmlose postalveolare Affrikate
Di stimmlosi postalveolari Affrikate isch e Konsonant, wo in viilene Sprooche (zirka 45% vo de Sprooche vo dr Wält) vorchùnt. 

Im Alemannische isch de Luut änder sälte; er chùnt do in Wörter wie Tschechisch, batsche oder Dütsch vor.

Im internationale phonetische Alphabet wird de Luut mit  oder  transkribiert. Vorallem in dr Slawistik findet mer oft au <č>.

Artikulation 
Es isch e Affrikate; d Artikulation fängt wie bimene Verschlùssluut demit aa, dass d Lùft im Muul ùffgstaut wird, ùn s Lööse vùm Lùftstrom duuret lang gnue, dass en Frikativ entstoot.
De Artikulationsort isch postalveolar; si wird mit dr Zùng grad hinter em Zahndamm artikuliert, aber no nit eso wyt hinte im Muul, dass mer de harte Gaume beriert.
D Phonation isch stimmlos; derwyylscht si produziert wird, vibriere d Stimmbänder nit.
Es isch en orale Konsonant; d Lùft goot dur s Muul usse.
Es isch en egressive Konsonant; er wird allei dur s Usstoosse vo Lùft mit de Lunge ùn em Zwerchfell erzüügt, wie die meischte mänschliche Sproochluut.

Verbreitig

Literatur/Quelle 

Sproochluut