Josef Albicker
Dr Josef Albicker (* 16. Juni 1896 z Sumpfohre; † 30. Merz 1968 z Huuse) isch e dytsche Haimetdichter un Buur gsii. Mer chännt en au as „Florian Fromherz“ oder as „Bauer vom Wald“.

Lääbe 
Dr Albicker isch e Suhn gsii vum Jakob Albicker (1858–1920), eme Buur, un syre Frau Theresia geb. Wägele (1861–1933).Är het no ne Brueder un zwoo Schweschtere ghaa. D Familie isch remisch-kadolisch gsii.

Är isch vu 1903 bis 1911 in sym Haimetdorf uf d Volksschuel gange un derno bis 1913 z Eschinge uf d Winterschuel. Im Erschte Wältchrieg het er si mit 19 freiwillig gmäldet un ab 1915 an dr Weschtfront Chriegsdienscht glaischtet. Am 27. Merz 1918 isch er schwär verwundet wore.

Anne 1921 het er d Amalie Engesser (1894–1961) vu Huuse ghyroten un het mit ere dr Hof vu dr Schwigereltere ibernuu. Si hän zäme drei Sihn un e Dochter ghaa. Bis zue sym Dod het er z Huuse buurt.

Scho in dr 1920er Johr het dr Albicker aafange schrybe. Är het Freiliecht- un Heerspiil gschribe, un Artikel un Gschichte fir Zytige, Zytschrifte un Kaländer. In syre Gedichtsammlig „Kriegsklänge“ vu 1915 het er syni Erfahrige an dr Front verschafft. Im Mittelpunkt vu syne Wärch isch vylmol d Wält vu dr Booremer Buure uf em Dorf gstande.

Wu d Nationalsozialischte d Macht ibernuu hän, het er mit em neie Sischtem simpatisiert. Vu sym bodeständige haimetverbundene Dänke isch s fir ihn nyt wyt gsii zue sällene ihre Bluet- un Bode-Idelogy. Är isch im Dritte Rych derno Ortsbuurefierer in syre Gmai wore. Im Rundfunk het er e Megligkait gsää, d Buure zuen ere sälbschbewusste Dailnahm an dr neie Gsellschaft z erzie. Är schrybt doderzue:

Noch em Zweete Wältchrieg isch drei Johr lang im e Lager interniert gsii. Drotz ass er speter yygstande het, „Goebbels manches Lied gesungen zu haben“, het er si uugrächt bhandlet gfielt, sy Vermege isch konfisziert wore. Vor allem wäge Misshandlige im Lager isch er seelisch broche haim chuu.

Wäärch 
 Kriegsklänge. 1915 
 Leier und Pflug. Dem schaffenden Volke gewidmet. 1928
 Trilpetritsch und andere Geschichten. 1934
 Baaremer Bauernköpfe. 1953
 Mein goldener Ährenkranz. 1961
Derzu Bydreg in Zytige, z. B.im „Albbote“ un im „Schwarzwälder Bote“, in Zytschrift un in Kaländer.

Literatur 
 Clemens Siebler: Josef Albicker. In: Baden-Württembergische Biographien 3, 1
 E. B.: Ein Bauer von der rauhen Baar. Zum 60. Geburtstag des Bauerndichters Josef Albicker. In: Schwarzwälder Bote, 122. Jg., Nr. 135, 1
 M. Rieple: Dem Bauerndichter Josef Albicker zum 65. Geburtstag. In: Josef Albicker, Mein goldener Ährenkranz, 9-12, ferner in: Ekkhart 1962, 55-57
 Nachruf auf Josef Albicker. In: Schwarzwälder Bote, 134. Jg., Nr. 79, Lokalseite B 5
 Nachruf auf Josef Albicker. In: Südkurier (Ausgabe D), 24. Jg., Nr. 77, 5
 Florian Cebulla: Rundfunk und ländliche Gesellschaft 1924–1945. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2004
 Gabriele und Roland Rappmann: Albicker, Josef. In: Die deutsche Literatur: biographisches und bibliographisches Lexikon /hrsg. von Hans-Gert Roloff ... Reihe VI, Die deutsche Literatur von 1890 bis 1990 / hrsg. von Norbert Oellers; Kurt Bartsch. - Abt. A, Autorenlexikon, Bd. 1, Teil 2. Stuttgart: Frommann-Holzboog, S. 628-637

Weblink 
 Josef Albicker uf LEO-BW

Fueßnote 

Literatur uf Dütsch
Autor uf Alemannisch
Lyriker
Puur
Badener
Dütsche
Maa