Ungerundeter offener Vorderzungenvokal
De ungrundet offnig Vorderzungevokal isch en Vokal vo dr menschliche Sprooch. S Zeiche im IPA defür isch .

Fascht jedi Sprooch uff de Wält het en „a-artige“ Vokal, wo je nooch Sprooch wyter füre oder wyter hinte im Mund ussgsproche wird. Wyl Sprooche mit zwei verschidene a-Luut relativ sälte sin, wird s Zeiche <a> wäge däm vilmool au für Zentral- oder Hintervokal bruucht. Wenn e Unterscheidig wichtig isch, cha en offnige Zentralvokal im IPA mit <> kennzeichnet werde. S Hochdütsch a wie in „Hand“ isch zum Byspil änder en Zentralvokal, einewäg wird es meischt mit eme normale <a> transkribiert.

In Transkriptione vum Alemannische wird s Zeiche <a> wäge däm für verschidni Vokal bruucht. In Transkriptione vum Elsässische findt mer  vilmool für s „überoffnig-e“ wie in „Gränz“. De Luut wird sunscht aber meischt mit <> transkribiert. Di hüüfigeri Verwändig vum <a> isch für s normali /a/, wie in „Hand“, wo je nooch Dialäkt verschide wyt hinte im Mund ussgsproche wird. Zum Deil wird de Vokal aber au mit <> transkribiert.

Artikulation 
 Es isch en Vorderzungevokal. D Zung isch so wyt füre wie mögli ohni dass im Mundruum e Engi entstoot.
 Es isch en offene Vokal. D Zung isch so wyt unte im Mund wie mögli, ohni dass e Engi entstoot.
 Es isch en ungrundete Vokal. D Lippe sin also gspreizt (nit grundet).

Verbreitig

Fuessnote 

Sproochluut