F
F isch e latynische Buechstab wo us em Etruskische stammt. Im Etruskische hed är de Lutwärt // ghaa. Dr etruskisch Buechtstab isch us em Griechische übernoo worde; s griechischi Vorbild haisst Digamma, wels wie zwei Gamma ússseet. Au im Griechische isch dr Lutwärt vo däm Buechstab // gsi. Speter isch das // aber us em Griechische verschwunde; us woinos isch so oinos ('Wy') worde. 

Im latynische hed me zersch F zämme mit H bnutzt, zur Wiidergoob vom Lút //. Wyl im latinische V au für // bnutzt worde isch, hed s F kai H me bruucht; dorum hed men aagfange, F elai für de Lútwärt // z bnutze. Des isch au im hittige latinische Alfabeet no esoo; mit numme wenigi Ussname, zum Byspiil wird of uf Änglisch als // ússgsproche, des isch aber en Ussnaam. S Altänglische (angelsäxischi) hed nume ei Phoneem ghaa, nämmlig //, und [] isch en Allophon vo // gsi.

Gschicht vum F

Weblink 

Latinischer Buechstab