Plosiv
Plosiv (au Plosivluut, Explosiv[luut]) sait me de Konsonante, wo wenn me si usspricht, dr Luftstrom vom Schnuuf vollkomme blockiert wird; mit em blötzlige Ufmache vom Luftstromverschluss, wo sofort druf chunnt, entstoht e chliine, „explosionsartige“ Klang. Die Benennig bruucht me aso noch dr Artikulationsart.

In dr eltere Literatur findet me no d Bezeichnig Explosiv(luut) statt Plosiv. Dr modärneri Begriff goht zrugg uf dr änglisch Iifluss. Die traditionelle Bezeichnige wärde immer no bruucht.

Die folgende Plosiv chönne bildet wärde:

D Plosiv, d Affrikate und d Nasale bilde zsämme d Klasse vo de Okklusive oder Verschlussluut.

Literatur 
 Ladefoged, Peter; & Maddieson, Ian (1996): The sounds of the world´s languages. Oxford: Blackwell Publishers.

Weblink 
 Spektrale Eigenschaften von Plosiven

Phonologi