Ainu (Sprache)/Markgräflerisch
Ainu isch e Sprooch, wo hit am maischte z Nordjapan (uf Hokkaidō) gschwätzt wird. Si isch au z Russland (uf dr Insle Sachalin) gschwätzt woore. 

Laider isch die Sprooch in Gfoor. 

Anne 2007 hän nume no zee aldi Lyt d Sprooch gschwätzt. 

Dr Name Ainu haißt »Mänsch« in dr Sprooch. 

D Sprooch schrybt mer mid Katakana oder mit unserem Alphabeet.

Byyschpel 
E baar Weerter uf Ainu:

カムィ (kamuy) cha au „Bäär“ haiße. S Ainu-Volk verehrt dr Bäär as Gott.

Literatur 
 John Batchelor: An Ainu-English-Japanese Dictionary (Including a Grammar of the Ainu Language). 2. Uflag, Methodist Publishing House, Tokio 1905.
 Hans Adalbert Dettmer: Ainu-Grammatik. (2 Bde.). Harrassowitz, Wiesbaden 1989/1997.
 Kirsten Refsing: The Ainu Language: The Morphology and Syntax of the Shizunai Dialect. Aarhus University Press, 1986, ISBN 87-7288-020-1.
 Suzuko Tamura: The Ainu Language. Sanseido, Tokyo 2000, ISBN 4-385-35976-8.
 Masayoshi Shibatani: The Languages of Japan. Cambridge University Press, 1990: S. 1–86.
 Alexander Vovin: A Reconstruction of Proto-Ainu. Brill, Leiden 1993. ISBN 90-04-09905-0.