Kasseler
S Kassler odder Kasseler isch è pöklèts un lycht gräuchtes Schwynigs. Hèrgschtellt wörd Kassler us èm Rippèschtugg (Kassler Rippèschpeer, Kassler Kotlètt, Kassler Lachsfleisch), èm Naggè (Kassler Kamm), dè Schultèrè (Kassler Blatt) un èm Buuch von èrè Sau.

Z Öschterrych sait mò im Kassler Selchkarree odder Gselchts,, i dè Schwiz isch es è gräuchts Rippli.

Zuèbreitung 

Kassler isch Bschtanddeil vo deftigé Ytöpf, bsunders in Vobindung mit Chrutt odder Chabbis, cha abber au bròtè, kocht odder im Ofè bachè wörrè. Wells Kassler schu pöklét un gräucht isch, isch es voglychswys schnèll durrè. Hüfig wörd s zämmè mit Rüèbli, Chrutt, Sùùchrutt odder Salzhärdöpfel servyrt. Auch wörd s kaalt als Uffschnitt servyrt. Èbbèso wörd Kassler als Alternatyvè zum Chesselfleisch bi nèrè Schlachtblattè odder als Ekstragricht zämmè mit Bluèt- un Läbberwurscht bruucht.

Hèrchumpft 
Aageblich isch Kassler è Erfindung von èm Bèrliner Metzger Cassel im 19. Johrhundert., dèm sini Eksischtenz in Bèrlin lòt sich abber nit belegè.

Logischer isch d Hérkumpft vom Kassler us Kassel z Nordhessè, wa sich abber au nit belegè lòt, obwoll im 19. Johrhundert z Bèrlin druff vowisè worrè isch.

Literadur 
 Heinrich Keim: Nordhessen und sein Kassler, i dè: Hessische Heimat, Jg. 65, Heftle 2/3 2015, S. 48–53.

Weblinggs

Einzelnõchwys 

Fleischigs
Badischi Chuchi