Fauna
Fauna bezeichnet d Gsamtheit vo der Tierwält im ene Gebiet. D Wösseschaft, wo dezue ghört, isch d Biogeografii. Werd de gsammti Planet Ärde betrachtet,  omfasst Fauna alli Tier als Ganzes, beispielswis i der Paläontologii, wo me zum Bischbil vo dr „Fauna vo der Chriidezit“ redet.

Dr Usdruck isch abgläitet vom ene Naame vo dr römische Göttin Bona Dea. In dr Umgangssprooch brucht mä vilmol dr Begriff Dierwält. Im Pflanzeriich entspricht dr Fauna d Flora.

Hüfig wird nit die ganzi Fauna vom ene Gebiet undersuecht (Meeresfauna, Wüestefauna, Waldfauna oder Wattemeerfauna), sondern nume bestimmti süstematischi Grubbe:

Noch dr Taxonomii:
 Avifauna – Vögel
 Entomofauna – Insekte
 Herpetofauna – Reptilie und Amphibie
 Ichthyofauna – Fisch
 Malakofauna – Wäichdier

Noch dr Körpergröössi (vor allem in dr Bodebiologii):
 Mikrofauna – Mikroorganisme und seer chläini Dier
 Meiofauna – Dier, wo zwüsche dr Mikro- und dr Makrofauna rangschiere
 Makrofauna – Dier, wo mä ooni Vergröösserig cha gsee (0,2 bis 20 Millimeter)
 Megafauna – groossi Dier 

speziell in marine Lääbesrüüm:
 Epifauna – Dier uf de Oberflechene vo Lockersedimänt oder uf andere Organisme (Koralle, Pflanze) (au Epibenthos)
 Infauna – Dier, wo sich in Lockersedimänt vergraabe
 Kryofauna – Iisfauna; spezialisierti Dierarte in Hoolrüüm vo Meeriis, bsundrigs an däm sinere Undersite
 Kryptofauna – „versteckti“ Dier, z. B. in Hoolrüüm oder Spalte am Boode vom Meer

Litratuur 
Matthias Schäfer (Hrsg.): Brohmer – Fauna von Deutschland. Ein Bestimmungsbuch unserer heimischen Tierwelt, 20. Aufl., Quelle & Meyer Verlag, Wiebelsheim 2000, ISBN 3-494-01295-4

Weblingg 

Biologi