Tannaiten
As Tannaim (Tannaite, aramäisch: Tanna = Leerer; aramäisch tanna vo hebräisch schana, widerhoole, leere) wärde d Mäister/Rabbine vo de jüüdische Leere bezäichnet, wo spööter as autoritativ aagluegt und mündlig dur ständigi Widerhoolig witer gee worde si bis dr Jehuda ha-Nasi si am Aafang vom dritte Joorhundert gsammlet und ufgschriibe het. D Tannaite si die Gsetzleerer, wo d Leere von ene dr Inhalt vo dr Mischna bilde, also d Leerer vo dr mischnaische Zit. 

Es het mee as 250 Tannaite gee und si häi fast alli in Palestina gläbt und gleert, die erste in de Schuele vom Hillel und Schammai, die letschte bim Juda ha-Nassi.

Zu iire Wärk ghööre d Mischna (d Hauptsammlig), d Tossefta (Ergänzige zur Mischna), d Baraita (tannaitischi Fragmänt im Talmud) und halachischi Midraschim (Usleegige noch dr Halacha).

Liddratuur 
 Jechiel Heilprin: Seder ha-Dorot, Warschau 1878 ff.
 Wilhelm Bacher: Die Agada der Tannaiten, 2 Bänd, 1884 ff.
 Aaron Hyman: sefer toldot tannaim we-amoraim, 3 Bänd, London 1910
 Nahum Norbert Glatzer: Untersuchung zur Geschichtslehre der Tannaiten, 1932
 M. Margolioth (Hg.): Encyclopedia of Talmudic and Geonic Literature, being a Biographical Dictionary of the Tanaim, Amoraim and Geonim, 2 Bänd, Tel Aviv 1960

Fuessnoote 

 
Gschicht vo de Jude