Penicilline
D Penicillin si e Grubbe vo antibiotisch wirksame Substanze, wo sich strukturell vo dr 6-Aminopenicillansüüri abläite. Näbe de Penicillin, wo natürlig vorchömme und vo verschidnige Penicillium-, Aspergillus-, Trychophyton- und Streptomyces-Arte bildet wärde, zelt mä au Penicillin drzue, wo biosünthetisch und däilsünthetisch härgstellt wärde.

Penicillin G isch e natürligs Pennicilin, wo au hüte no therapöitisch verwändet wird und zu de eltiste verwändete Antibiotika ghöört. Usser sim groosse medizinische Nutze wird em au d Vorriter-Rolle für die wüsseschaftligi Verwändig vo derr Wirkstoffgrubbe zuegschriibe. Noch dr Entdeckig vo dr antibiotische Wirksamkäit vo de Penicillin dur e Alexander Fleming het mä gmerkt, was für en enormi Bedütig d Antibiotika für d Medizin häi. Das het s modärne Verständnis vo dr Bedütig vo de bakterielle Chrankhetserreeger maassgääblig beiiflusst und revoluzioniert. In de Joorzäänt noch sinere Entdeckig het s Penicillin G ghulfe vili Menschelääbe z rette. Es git hüte zwar e Hufe Bakteriestämm, wo gege das Antibiotikum resistänt si, es cha aber immer no uf dr ganze Wält erfolgriich iigsetzt wärde.

D Penicillin ghööre zur Grubbe vo de β-Lactam-Antibiotika. D Summeformle isch R-C9H11N2O4S, wo „R“ für e veränderligi Sitechetti stoot.

Litratuur 
 Peter Imming: Wie macht der Pilz das Penicillin? Aktuelle Forschung, Trends bei β-Lactam-Antibiotika. Biosynthese der Penicilline und Cephalosporine. Pharmazie in unserer Zeit 18 (1), S. 20–24 (1989), .
 Christof Goddemeier: Alexander Fleming (1881–1955): Penicillin. Deutsches Ärzteblatt 103(36), S. A2286 (2006), .
 Christian Mähr: Von Alkohol bis Zucker – Zwölf Substanzen, die die Welt veränderten, Köln 2010, ISBN 978-3-8321-9549-6.

Weblingg 
 Biographii vom Fleming (änglisch)
 D Nobelbriisreed vom Fleming (PDF-Datei; 336 kB)

Fuessnoote 

Medikamänt