Op-Art
D Op-Art oder optischi Kunst isch e Stilrichdig in dr bildende Kunst vo de 1960er Joor, wo mit Hilf vo präzise abstrakte Formmuster und geometrische Farbfiguure bim Bedrachter überraschendi oder irritierendi optischi Effekt erzügt, d Vorstellig vo Beweegig, Flimmereffekt und optischi Düschige.

Gschicht 
D Op-Art stammt us de experimentelle Dradizioone vom Bauhaus und vom russische Konstruktivismus: Bäidi Schuele häi zwüschen de Fenomeen Liecht und Farb e strängi Drennigslinie zooge, wo mä mit dr jewiils underschiidlige Rezepzioon begründet. Liecht cha im Ruum as en immaterielle Bewegigszuestand worgnoo wärde − Farb het aber e materielli Bindig an e Flechi und brucht s Licht zum sä gsee. Us däm grundsätzlige Underschiid zwüsche rüümligem Liecht und flechiger Farb chömme zwäi Forme von ere optische Kunst:
 E kinetischi Op-Art im dreidimensionaale Ruum und
 e statischi Op-Art uf dr zwäidimensionaale Ebeni.

Wäge dr Bedoonig vom Optische het dr Josef Albers gsäit, ass alli Moolerei optisch sig. In siner Kritik het er gsäit, ass es genau so sinnloos sig, irgend e Bildkunst as ‘Optische Kunst’ bezäichne wie vo akustischer Muusig z reede oder vo haptischer Skulptuur. 

Noch em Zwäite Wältchrieg het dr Victor Vasarely sini Farbvibrazioonskunst us de chromatische Experimänt vo dr Bauhuusschuel entwicklet. En Op-Art, wo us Farbkontrast abgläitet isch, brucht für iiren Effekt zuesätzlig die serielle Struktuure von ere geometrische Abstrakzioon und verwiist drbii au uf s Ornamänt. 

Dr William C. Seitz het d Usstellig The Responsive Eye im Museum of Modern Art z New York im Jahr 1965 kuratiert, wo die optischi Kunst in de Veräinigte Staate bekannt gmacht het. Dr Usdruck Op-Art sig e Joor vorhär entstande. Au vom Donald Judd säit mä, as är dr Naame erfunde häig: Dr letzt Satz von ere Kritik von em über d Usstellig Optical Paintings vom Julian Stanczak in dr Martha Jackson Gallery si zwäi Wörter gsi: Op art. In dr Diskussioon über dr Naame wird au dr polnisch Künstler Henryk Berlewi erwäänt. 

Hüte beziet sich scho e nöiji Moolergenerazioon uf die „historischi“ Op-art vo de sächziger Joor und reflektiert sä motivisch und inhaltlig: u. a. dr Amerikaner Philip Taaffe sit em Aafang vo de nünziger Joor.

Op-Art-Künstler 

 Yaacov Agam
 Richard Anuszkiewicz
 Carlos Cruz-Diez
 Gerhard von Graevenitz
 Heinz Mack
 Almir Mavignier
 Julio Le Parc
 Bridget Riley
 Jesús Rafael Soto
 Günther Uecker
 Victor Vasarely
 Ludwig Wilding

Liddratuur 
 William C. Seitz: The Responsive Eye, Ausst.-Kat. Museum of Modern Art, New York, 1965.
 Cyril Barrett: Op-Art. Studio Vista, 1970. 
 Cyril Barrett: An Introduction to Optical Art. Studio Vista/Dutton pictureback, London, 1971.
 Cyril Barrett: Op Art. Frankfurt 1971
 Cyril Barrett: Op Art. Köln 1974. 
 Ronald G. Carraher und Jacqueline B. Thurston: Optical Illusions and the Visual Arts. Van Nostrand Reinhold Book Co., New York 1966 
 René Parola: Optical Art. Theory and Practice. Reinhold Book Co., New York 1969.
 Karina Türr: Op Art. Stil, Ornament oder Experiment. Gebr. Mann, Berlin 1986.

Weblingg 

 Op Art-Usstellig, Schirn Kunsthalle Frankfurt

Fuessnoote 

Stiilrichdig in dr Moolerei