Persischer Golf
De Persisch Golf (selte au Arabische Golf, fraijer au Griins Meer als Pendant zum Rote Meer, wo d weschtlich gaijeiwerlaijende Flank vo de Arabische Halbinsel bgränzt) isch e etwa 1.000 km langs un 200 bis 300 km breits Binnemeer zwischem Iranische Plateau un de Arabische Halbinsel mit arre Fläch vo ca. 235.000 km².

Geo- un Topographii 
De Persische Golf isch e relativ flachs Gwässer mit arrer greeschde Tiif vo ca. 100 m. Sin Volume bträgt ca. 6000 km³. Iwer d Strooß vo Hormus isch er mit m Golf vo Oman un em Arabische Meer bzw. em Indische Ozean verbunde. In de Persische Golf mindet de Zsammefluss vom Euphrat un em Tigris, de Schatt al-Arab. Durch de geringe Siißwasserzufluss un d hohe Verdunschtungsrate isch de Salzgehalt mit ca. 4 % überdurchschnittlich hoch.

Wäärend em letschde glaziale Maximum, wo weltwit de Meeresspiigel um ca. 120 m niidriger gsinn isch, isch de Grund vum Persische Golf e flaches Dool gsinn, durch des d Fliss Euphrat, Tigris un Karun emme gmeinsame Abfluss zu de Strooß vo Hormus gfunde hän. Mit em Insetze vo de Flandrische Transgression vor ca. 11.000 Jahren isch de Spiigel uf etwa heutigi Verhältniss aagschtiige.

Bolitik un Wirtschaft 

D Schtoote, wo an de Persische Golf gränze, sin (vo Norde nooch Siide entlang vo de Kischt):
 Iran de Iran
 Irak de Irak
 Kuwait Kuwait
 Saudi-Arabien Saudi-Arabie
 Bahrain Bahrain
 Katar Katar
 Vereinigte Arabische Emirate d Vereinigte Arabische Emirate
 Oman de Oman
Vo denni acht Stoote sin siwe Mitgliider vo de Arabische Liga, s achte – un säll mit dr längschte Kischteandail – isch de Iran. Mit de Usnoom vum Iran un em Irak bilde d andere sechs Stoote de Golfkooperationsrat. Iran, Irak, Kuwait un Saudi-Arabie sin sit 1960 Grindungsmitgliider vo de Organisation erdölexportierender Länder (OPEC). Katar (1961) un d VAE (1967) sin etwas später äwefalls de Organisation bigeträtte.

Erdeel un Erdgas 
D Region um de Persische Golf isch wäggem Erdeel- un Erdgasriichtum vo großer geopolitischer Beditung. Nooch Aagobe vo de Bundesaastalt fir Geowissenschafte un Rohstoffe (BGR) sin 2007 Saudi-Arabie (35,9 Milliarde Tonne), de Iran (18,8 Milliarde Tonne), de Irak (15,6 Milliarden Tonnen), Kuwait (13,8 Milliarde Tonne) und d VAE (13,3 Milliarde Tonne) d fünf Länder mit de weltwit greeschde Eelreserve gsinn. D ferderfähige Reserve hän se uf weltwit 163,5 Milliarde Tonne gschätzt. Dovo sin 22,0 % uf Saudi-Arabien, 11,5 % uf de Iran un 9,6 % uf de Irak gfalle. De Iran (15,2 Prozent) un Katar (14,0 Prozent) bsitze ussadäm, nooch Russland (26,1 Prozent), d greeschde weltwite Reserve an Erdgas.

Wägge sinnare wirtschaftliche un geopolitische Beditung isch de Persische Golf Schauplatz vo de drei so gnonnte Golfkraije gsinn. Donäwe isch s un kommt s immer widder zu Grenzstritigkite vo de Anrinerstoote.

Schiff- un Giiterverkeer

Frachtverkeer 
Nooch Informatione vo de United States Energy Information Administration (EIA) passiire täglich durchschnittlich 14 Tanker mit arre Gsamtfracht vo etwa 17 Millione Barrel Roheel d Strooß vo Hormus. Des sin umgrechnet ca. 35 % vum Erdeel, wo weltwit uf See transportiert wird, un etwa 20 % vum weltwite Erdeelhandel.

Navigation 
E Besonderhit laijt bi de Navigation um d iranische Tunb-Insle un durch d Strooß vo Hormus vor. Därte wärre Schiff als Verkehrstrennungsgebiet in infaarend un usfaarend ufgtailt, um d Gefoor vo Kollisione entlong vo de Strooß vo Hormus zu reduziire. D betroffene Linie isch ca. 10 km brait un bstäät us zwai 3 km braite Boone, wo jewails eine inwärts un d ander uswärts isch. D baide Boone wärre durch e dritti, äwefalls ca. 3 km braiti Medianboon vonenander trennt.

Unfäll 
Ains vo de bisher schwärschde Schiffsunglück im Persische Golf hät sich am 8. Abril 1961 eraignet, wänn s britische Kombischiff Dara vor Dubai nooch arre Explosion a Bord in Flamme ufgange, usgbrannt un untergange isch. 238 Passaschiire un Bsatzungsmitgliider sin dobii gschtorwe.

Gschicht un Kultur 
D Kischteregion vum Persische Golf gilt als e Wiig vo de Zivilisation. Do sin d greeschde Zivilisatione vo Sumer, Elam, Akkad un Babylon, sowie d Weltraich vo de Perser entstande.

Lideradur 
 Hans Krech: Von der Dhau zur Stealth-Fregatte: Zur Geschichte und aktuellen Situation der Seestreitkräfte am Persischen Golf. Berlin 2003, ISBN 3-89574-495-6.
 Heinrich Lieser, Lukas Rölli-Alkemper: Wirtschaftsraum Arabischer Golf: Neue Möglichkeiten für deutsche Unternehmen in den Golfstaaten. 1995, ISBN 3-925925-74-0.
 Michaela Wimmer, Stefan Braun, Hannes Enzmann: Brennpunkt Golf: Hintergründe, Geschichte, Analysen. München 1991, ISBN 3-453-05201-3.
 Schliephake, Konrad (1993) Wasser – Krisenelement am Arabischen Golf. Die Geowissenschaften; 11, 2; 42–49; .

Wäblink

Fuessnote 

Bucht
Indische Ozean
Geografii vo Asie