Schimon ben Jochai
Dr Schimon ben Jochai (hebräisch שמעון בן יוחאי; au Schimon bar Jochai; in dr Mischna und Baraita äifach R. Simon (s R. stoot für Rabbi); Jochai isch d Abchürzig vo Jochanan; au dr Churznaame Raschbi chunnt vor) isch e Tannait vo dr dritte, anderi säge dr vierte Generazioon gsi.

Er het im zwäite Joorhundert n. d. Z. gläbt und isch e Schüeler vom Rabbi Akiba  Bne Brak gsi, au wenn en dr Akiba zerst nid as Schüeler het welle, wil im Schimon si Vater zur Zit vom Bar-Kochba-Ufstand die röömischi Site understützt het.

Noch dr Legände sig dr Rabbi Simon spööter gege d Röömer gsi und vo deene zum Dood verurdäilt worde. Er häig sich mit sim Soon Rabbi Eleasar 13 Joor lang in ere Hööli versteckt, und därt häige si die ganz Zit d Tora studiert. Noch em Dood vom Kaiser Hadrian sig er uf Rom gange und häig dört die kaiserligi Brinzässin von ere schweere Chrankhet ghäilt. Eso sig s cho, ass dr Kaiser Antoninus die hadrianische Juudegsetz ufghoobe häig.

Vom Schimon ben Jochai git s nüt Schriftligs, von e baar Wärk wird aber gsäit, si sige vo iim: 

 Sifre, en exegetische Midrasch zum 4. und 5. Buech Mose
 Mechilta, e Midrasch zum Buech Exodus (Abchürzig: MRS)
 E Zit lang het mä aagnoo, er häig dr Sohar sine Schüeler diktiert. Hüte dänkt mä aber eender, dr Autor vom Sohar sig dr Mosche de Leon us em 13. Joorhundert. Im orthodoxe Juudedum gältet dr Rabbi Schimon ben Jochai immer no as dr Autor vom Sohar.

Dr Rabbi Simon isch dr Leerer vom Jehuda ha-Nasi gsi.

Im Schimon si Graab befindet sich z Meron in Galiläa, nid wit vo Zefat. Si isch e Wallfaartsziil für jüüdischi Pilger und wird bsundrigs am 18. Ijjar, am dradizionelle Doodesdaag vom Schimon, bsuecht wo au dr Fiirdig Lag baOmer isch, s Fest am 33. Daag noch Pessach.

Sustigs 
Dr Jurist und „Chronist im jüüdische Stiil“ Christoph Gottlieb Richter (1717–1774) het für äins vo sine historische Wärk s Psöidonüüm Simeon ben Jochai verwändet.

Liddratuur 
 Israel Konovitz: Rabbi Simeon bar Yohai. Collected Sayings in Halakah and Aggadah, in the Talmudic and Midrashic literature. Mossad Harav Kook, Jerusalem 1966 (hebräisch).

Weblingg 

Tannait
Jud im Alterdum
Maa