Lothringisch (Rheinfränkisch)
S Lothringisch isch e dütsche Dialäkt z Lothringe, Frankriich. Es ghört zum Rhiifränkische un wird au im Lothringer Fränkisch züegordnet, au wenn säll kei linguisdische Begriff isch.

Verbreitig 
Di gröschte Stedt, wu s Lothringisch iiheimisch isch, sin St. Avold, Karlingen, Spittel, Oberhomburg, Freimingen-Merlenbach, Kleinrosseln, Forbach, Stieringen-Wendel, Püttlingen, Großblittersdorf, Saargemünd, Saaralben, Rohrbach, Bitsch, Finstingen, Saarburg, Pfalzburg un Dagsburg.

Im Oste verlauft d'Sprochgränze de Nordvogese lang. Uff de andere Site sin s Südfränkisch un s Elsässisch, wu zum Alemannisch ghört, z finde. Als Unterscheidigsmerchmol gältet d'Linie zwüsche Pund un Pfund (Zweiti Lutverschiebig). S Rhiifränkisch im Chrumme Elsass unterscheidet sich numme liicht vum Lothringisch, sällewääg wird s Lothringisch mänkmol au als Sproch vu Lothringe un em Chrumme Elsass bezeichnet. Di beide Regione hänn au lang e gmeinsami Gschicht gha.

Im Weste verlauft d'Gränze öbbe im Fluss Nied lang, dört gränzt s Lothringer Moselfränkisch aa. Säll gränzt sich anhand vu Wörter wie dat ab, wu im Rhiifränkische das usgsproche were.

Im Süde gränzt de französisch Dialäkt Lothringisch aa. Im Norde goht s Lothringisch in di andere rhiifränkische Dialäkt übber, es zeichnet sich also nit durch e bsunders linguisdischs Merchmol us, sondern ändet an de boliitische Gränze.

Phonologii

Vokäl 
Im Lothringische were grundeti un uugrundeti Vokäl unterschide; grundeti Vorderzungevokäl gitt's abber im Gegesatz zum Hochdütsche nit (Usnahm: Gränzgebiet zum Elsässisch). Es gitt sechs Vorder-, zwei Zäntral- un fümf Hinterzungevokäl. Abgseh vu de beide Zäntralvokäl chönne si alli churz un lang sii; in de Schrift kännzeichnet mer d'Chürzi vu'me-ne Vokal durch d'Verdopplig vum Konsonant hintedraa.

In de folgende Tabälle wird in eckige Chlammere d'Ussproch noch em phonetische Alphabet widdergee. In Chlammere stoht d'Schriibig noch em GERIPA.

Diphthong 
D'Diphthongierig hät s Gebiet verschide starch erfasst: di meiste Diphthong gitt's im Norde, während de Süde numme wenig hät. Diphthong were noch de Ussproch gschribe.

Konsonante 
Bi de Plosiiv wird zwüsche de Fortes [], de stimmlose Lenes  un de Lenes [] underschide. An Nasal gitt's []. In de gschribene Sproch unterscheidet mer numme Lenes un Fortes,  un  zum Bispil were beidi mit eme b widdergee.

Di stimmlose Frikatiiv sin [], ihri stimmhafte Entsprächige []. Wu si Entsprächige im Hochdütsche hänn, schribbt mer si gliich (bis uff s [], wu mit s odder z gschribe wird); s [] wird mit jh widdergee, s [] mit eme gh. D'Ussproch vum [] isch nit übberall gliich, in e baar Regione tendiert si zum Lut [].

Ußer de Frikatiiv gitt's no d'Vibrante [] un [] wie au de Lateral [].

Externi Site 
 Lothringisch zum Aalose
 Wörterbüech vu de dütsch-lothringische Mundarte
 Site vum Verein Gau un Griis (Bouzonville)
 Site vum Verein Culture et Bilinguisme de Lorraine - Zweisprachig, unsere Zukunft mit em Ziil, d'Volchssproch un d'Volchskultur vu Dütschlothringe z pfläge un z fördere un bsunders de Züegang zù de Zweisprochigkeit Französisch/regionali Sproch möglig z mache.

Sproch (Frankriich)
Lothringe