Fleisch
Fläisch (vo ahd. fleisc) bezäichnet im Allgemäine Wäichdäil vo Mensch und Dier. Im Bsundrige stoot dr Begriff für Däil vo Süüger und Vöögel, wo dr Mensch brucht zum sich ernääre. Doodrzue ghööre näbe Muskelgwääb mit Fett- und Bindgwääb au Seene und gwüssi inneri Organ. Fläisch wird au nrucht, zum Wäichdäil vo wäggselwarme Dier wie Fisch, Chräbs, Muschle und Schnägge z bezäichne; vilmol in zämmegsetzte Wörter wie Chräbsfläisch und Muschlefläisch.

Sit Joorduusige wärde Dier vo Mensche gschlachdet oder gjagt, und s Fläisch isch verarbäitet worde zu Fläischbrodukt wie iigsalzigs Fläisch oder Wurstware.

Mä däilt Fläisch ii noch de Fläischsorte, d. h. de Dierarte, vo wo s chunnt,  und de Fläischarte, de verschidnige Däil von ere Fläischsorte.

Fläischsorte 

D Chochkunst underschäidet zwüsche rotem und wissem Fläisch, allerdings isch d Iidäilig zimlig wiiküürlig. Dr Farbunderschiid chunnt vor allem vom underschidlige Ghalt an Myoglobin. Das isch für e Dransport vom Suurstoff in dr Muskle verantwortlig, vor allem zu de Musklezälle (Myofibrille). Bim Häissmache wird s Myoglobin zum so genannte Metmyoglobin denaturiert, und d Farb vom bröötlete oder kochte Fläisch isch dorum gröilig bis graubruun.

D Fasere vom Fläisch chönne dr Lengi. dr Kweeri oder im Chrüz verlaufe. Wil d Abständ zwüsche de Faasere bim „gkrüzte Verlauf“ chliiner si, isch soonigs Fläisch am zartiste. Lengsfaasere hingeege mache s Fläisch zeech.

Konsum 
Dr durchschnittlig Konsum pro Mensch uf dr ganye Wält isch 2009 47,7 kg gsi. Es git aber seer groossi Underschiid vo Land zu Land. In de entwigglete Länder isch dr Konsum im Allgemäine seer vil hööcher as in weeniger entwigglete. Nid nume wie riich d Lüt si, häi en Iifluss uf dr Konsum, au kulturelli Underschiid mache sich bemerkbar. In de USA und Kuwait isch er 2009 öbbe 120 kg gsi, wääred s z Dütschland fast 90, in dr Schwiz öbbe 75 und in Indie numen e baar Kilo pro Person im Joor gsi si.

Litratuur 
 Das große Buch vom Fleisch. , Gräfe & Unzer, Münche 2006, ISBN 978-3-8338-0167-9.
 Jonathan Safran Foer: Tiere essen. Fischer TB, Frankfurt am Main 2012, ISBN 978-3-596-18879-6.
 Karen Duve: Anständig essen: Ein Selbstversuch. Galiani, Berlin 2010, ISBN 978-3-86971-028-0.

Weblingg

Fuessnoote 

Lääbensmittel
Fleischigs