Anastasios I.
Dr Anastasios I. (, lat. Anastasius, as Kaiser Imperator Caesar Flavius Anastasius Augustus; * um 430 z Dyrrachium; † 9./10. Juli 518 z Konstantinopel) isch vo 491 bis 518 oströmischer Kaiser gsi.

Dr Anastasius isch e hooche Beamte am byzantinische Hoof gsi und en änge Verdraute vo dr Kaiserin Aelia Ariadne. Wo dr Kaiser Zenon gstorbe isch, het d Ariadne iin zwäi Dääg spööter z Konstantinopel zum Kaiser lo usrüefe.

Ussepolitik
Dr Anastasius het d Herrschaft über s ganze Römische Riich für sich in Aaspruch gnoo. Em Theoderich em Groosse, wo sit 493 Herrer über Italie gsi isch, het er s Rächt bestätigt, Konsul für e Weste z ernenne; und drfür het dr Theoderich pro forma im Naame vom Kaiser regiert. Bis 510, wo s zum Friide cho isch, het s aber doch chriegerischi Usenandersetzige mit de Goote gee: Die häi uf em Balkan aagriffe und die oströmischi Flotte z Italie. Au d Franke häi sich um d Anerkennig vo Byzanz bemüet, und dr Merowinger Chlodwig I. isch zum patricius erhoobe worde.
Uf em Balkan het dr Anastasius die Langi Muure gege d Aagriff vo de Protobulgare lo baue und dr Limes an dr undere Donau instandgsetzt. D Sassanide häi im Oste aagriffe und d Oströmer gschlage. 507 isch s zum ene Waffestillstand cho, wo zwanzig Joor ghebt het.

Innepolitik
Dr Anastasius het d Macht vo de Isaurier broche und d Staatsfinanze konsolidiert. Er het s Münzwääse reformiert und 498 d Handelsstüür abgschafft und eso d Wirtschaft nöi beläbt.

Im religiööse Beriich het s vil Usenandersetzige gee. Dr Anastasios het im Joor 496 dr Patriarch vo Konstantinopel Euphemios und denn si Noochfolger Makedonios II. lo absetze, un denn dr monophysitisch orientierti Patriarch vo Antiochia Timotheos I. iigsetzt. Es isch druf zu Ufständ choo und sogar e Geegekaiser usgrüeft worde. Dr magister militum Vitalian, wo mit ere Armee vor Konstantinopel ufdaucht isch, isch 520 gschlaage worde.

S Akakianische Schisma mit dr römische Chille (484–519) het erst under em Justin I. chönne beändet wärde, wil dr dr Bischof vo Rom zur Zit vom Anastasius sich uf s chalcedonensische Bekenntnis verstifft het und zu käim Kompromiss baraat gsi isch. 

Gege d Nitchriste im Imperium het dr Anastasios Gwalt brucht und 502 pagani Früeligsfest verbote. Altglöibigi häi chönne entäignet wärden und häi nüm döfe erbe.

Liddratuur 
 Carmelo Capizzi: L'imperatore Anastasio I (491–518). Studio sulla sua vita, la sua opera e la sua personalità. Pontificium Institutum Studiorum Orientum, Rom 1969 (Orientalia Christiana Analecta 184, ).
 Peter Charanis: Church and State in the Later Roman Empire. The religious policy of Anastasius the First, 491–518. 2. Auflage. Kentron Byzantinon Ereunon, Thessalonike 1974 (Byzantina keimena kai meletai 11, ).
 Brian Croke: Poetry and Propaganda: Anastasius I as Pompey. In: Greek, Roman and Byzantine Studies. 48, 2008, , S. 447–466, online (PDF; 291 KB).
 Linda-Marie Günther: Anastasius. In: Manfred Clauss (Hrsg.): Die römischen Kaiser. 55 historische Portraits von Caesar bis Iustinian. 2. durchgesehene Auflage. Beck, München 2001, ISBN 3-406-47288-5, S. 418–424 und S. 475.
 Fiona K. Haarer: Anastasius I. Politics and Empire in the Late Roman World. Cairns, Cambridge 2006, ISBN 0-905205-43-X (Arca 46), (Zugleich: Oxford, Univ., Diss., 1998: The reign of Anastasius I, 491–518.).
 A. D. Lee: Anastasius. In: Averil Cameron u. a. (Hrsg.): The Cambridge Ancient History. Bd. 14, Cambridge 2000, S. 52–62.
 Mischa Meier: Staurotheis di’hemas – Der Aufstand gegen Anastasios im Jahr 512. In: Millennium. 4, 2007, S. 157–237.
 Mischa Meier: Anastasios I. Die Entstehung des Byzantinischen Reiches. Klett-Cotta, Stuttgart 2009, ISBN 978-3-608-94377-1.

Weblingg

Fuessnoote

Kaiser (Byzanz)
Kaiser (Römischs Riich)
Maa