Schloss Ofteringen
S Oftringer Schloss im Öschinger Ortsdeil Oftringè im Landchrais Waldshuèt im Südè vo Baddè-Württèbärg lyt uff ènèm Plateau a dè rächtè Wuètèhaaldè, obberhalb vom Dorf Oftringè. A dè linkè Wuètèhaaldè lyt öppè 1,5 km dalabsi s Dorf Degèrnau. S Schloss isch èn stattlichè Bau mit Stuèfègibel in èm renovyrtè Zuèschtand. Dè Schlossbau wörd hützdaag vom Kloschter Marièburg bruucht.

Gschichtè 
D Oftringer sin è aalts Adelsgschlecht, wo scho 1240 zämmè mit dè èrschtè Nennung vom Ort mit èm Ritter Gerung vo Oftringè uffdaucht isch. 1251 wörd èn Hèrr Huc vo Oftringè im Volauf vo dè Küssèbärger Èrbfolgè erwäänt.

1384 isch d Katharina vo Oftringè Priorin vom Frauèkloschter Rièdè gsi.

1349 wörd dè St. Georgsritter Fridrich vo Oftringè im Zämmèhang mit dè Untermettinger Bärg erwäänt.

Im minderè Laufèburg hèn d Ritter vo Oftringè d Burg Oftringè als Lehè ghaa. 1428 hèt dè Junker Heinrich vo Ärzingè vom Hans vo Tüèfè sèlli Burg kauft samt dè Lüt, wo dezuè ghörèd.

1523 hèn d Vormünder vom Ludwig Truchsèss d Hèrrschaft Oftringè im edelfeschtè Junker Hans Ulrich vo Oftringen, dè Gutjohr dauft un Schultheiß vo Waldshuèt, vokauft.

Am 6. Dezember 1678 übbergit d Witwè Margreth Agathè vo Oftringè – nõch èm Teschtament vo irem Gemaal Junker Karl vo Oftringè, wo dè letscht vo sim Gschlècht gsi isch – dè gsamte Bsitz vo Oftringü a s Kloschter Rhynau.

Dè Abt Gerold Zurlaubè lòt denn diè no hüt exischtyrendi großi Schüèr (Kloschterschüèr) neu bauè, unter m Abt Benedikt Lèdèrgèrber entschtòt d Schlosskapèllè neu (1741). Für d Bauleitig isch dè Architèkt Johann vo Bildschtei voantwortlich.

Diè beidè Kapèllè-Glöggle drägèd d Inschrift: Hauptmann Walther von Roll hat mich giessen lassen im 1643sten Jahr. D Gloggè sin für Chriègszwèck iigschmolzè worrè. Hüt befindet sich dört neui Gloggè.

S Kloschter stellt èn Statthalter ii, wo vom Schloss uus d Güèter z übberwachè hèt. Zitèwys abber au vo Rhynau uus (1683 bis 1862). S isch èn Ruhesitz für d Rhynauer Mönch.

S sin Bsitzaaschprüch durch dè Grõfè vo Fürschtèbärg gfolgèt, doch 1810 isch Rhynau widder voll im Bsitz vo Oftringè gsi.

Uff èrè Bsichtigungstour hèt sich d Schweschter Josepha (Sabina) Schneider i s Schloss „volièbt“. Unter è Huufè Schwirigkeitè hèt si èndlich dè Kauf vom Schlossguèt am 27. Novembèr 1860 erreicht un hèt mit Mitschwôschtèrè s Kloster Marièburg gründet, welles au hüt no drin isch. Wichtigi, notwendigi Neubautè, wo sich uuszeichnèt integryrè, sin èrscht durch s neue Kloschter ermöglicht worrè.

Wappè 

D Ritter vo Oftringè hèn è eignes Wappè, s zeigt drei ligendi Mondsichlè uff rotem Fäld. Sèll Wappè hèt diè spôteri Gmeind übbernõ. Vowandti sin d Maria Gertrud vo Beck vo Willmèdingè gsi († im Frauèkloschter Bèrau) un Johann vo Beck vo Willmèdingè († im Kloschter St. Bläsy), Nichtè un Ènkel vom Johann Jakob vo Beck.

Das Wappen der Gemeinde Oftringen in der Schweiz leitet sich vom Ofteringer Wappen ab. Der Ort Oftering in Österreich hat jedoch ein völlig anderes Wappen.

Z Oftringè, uff èm gegèübberligendè, linkè Bord vo dè Wuètè, stòt d Reuèdaler Mülli, wo hüt è Gaschthof, Buèrèhof un Sägi isch. Es isch stark z vomuètè, dass d Hèrrè uff èm Oftringer Schloss sich mit Läbbensmittel und Holz dõdevo iideggt hèn. D Mülli isch im Bsitz vom Gschlècht Oftringer, wo vo dè Ritter vo Oftringè abschtammè söllèd.

Literadur 
 Ferdinand Hasenfratz, Der Krautbettjäger und andere abenteuerliche Spinnstubsagen, waschechte Waldstrolchiaden und Plaudereien aus dem Wutachtal. 1984, ISBN 3-925016-00-7
 Wutöschingen - einst und heute, Das Lesebuch: Degernau, Horheim, Ofteringen, Schwerzen, Wutöschingen. Gmeind Öschingè (Hrsg.), Öschingè 2006.
 Pater Hieronymus Haas (OSB Mariastein), Kloster Marienburg 1862-1962

Einzelnõchwys 

Oftrringen
Öschige