Théâtre National de l’Odéon
S Théâtre National de l’Odéon isch e franzöösischs Staatstheater z Baris.

Gschicht 

S Theater goot uf e königligs Patänt vom 10. August 1779 zrugg. Doodin het dr Köönig Ludwig XVI. beschlosse, e Theater im Quartier Latin, em Studänteviertel und grad näben em Palais du Luxembourg für d Comédie-Française ufzdue. Es isch 1782 under em Naame Théâtre Française iigweit worde und und het 1900 Blätz. Ass es Sitzblätz im Parkett gee het, isch für die Zit ungwöönlig gsii.

Dr erst groossi Erfolg isch 1784 choo mit Der tolle Tag oder Figaros Hochzeit. Am 18. Merz 1799 het s im Odeon brennt und d Drubbe het wider mit dr Talma und dr Comédie-Française im Saal Richelieu afo ufdrätte. Dr Archidekt Chalgrin het s Theater widerufbaut und im Juni 1808 isch s under em Naame Théâtre de Sa Majesté l’Impératrice et Reine eröffnet worde. Am 20. Merz 1818 isch s no äinisch aabebrennt. Fr Baraguay (1748–1820) umbaut und im Septämber 1819 het s dr Ludwig XVIII. as Second Théâtre-Français widereröffnet. Das Huus bestoot bis hüte.

Im 19. Joorhundert het mä dört Opere, romantischi und denn realistischi Stück ufgfüert, aaspruchsvolli Unterhaltigsstück und Melodrame. Beliebti Autore si under andere dr Gioachino Rossini, dr Alfred de Musset und dr Alexandre Dumas dr Elteri gsi.

S Odéon het im früeje 20. Joorhundert under de Diräkter André Antoine (1906–1914) und Firmin Gémier (1922–1933) Höepünkt erreicht, wo s Repertuar vom zwäite Huus vo dr Comédie-Française um erfolgriichi Komödie beriicheret het.

Vo 1946 bis 1959 het s Theater Salle Luxembourg ghäisse, währed mä em Stammhuus vo dr Comédie-Française Salle Richelieu gsäit het. Am 1. Septämber 1959 het s dr Naame Théâtre de France überchoo und isch am 21. Oktober 1959 mit Tête d’or vom Paul Claudel als sälbstständigs Theater iigweit worde. 

Dr Theaterläiter Jean-Louis Barrault het mit dr Madeleine Renaud zämme Uruffüerige und Erstuffüerige vo zitgenössische Dramatiker wie dr Eugène Ionesco, dr François Billetdoux, d Marguerite Duras, dr Edward Albee, dr Samuel Beckett und dr Jean Genet bote und het Klassiker wider ufgnoo und Wärk vom Jean Giraudoux, Luigi Pirandello, Paul Claudel und Jean Anouilh. Dr Barrault het im Théâtre de France au s Theâtre des Nations mit fremdsproochige Uffüerige vo usländische Ensembles lo ufdrätte. 1967 isch s Studiotheater Le petit Odéon mit 110 Sitzblätz und ere 10 m²-Büüni iigrichdet worde.

Während dr Mairevolte 1968 hai Studänte s Theater meereri Wuche bsetzt und dr Barrault het s müesse ufgee. Sit 1971 isch dr Naame wider Théâtre National de l’Odéon. Noch em Pierre Dux und em Jacques Toja isch 1983 dr François Barachin Intendant worde, während dr Giorgio Strehler zum Läiter vom Théâtre de l’Europe, wo im Odéon residiert, ernennt worden isch.

Im Merz 1990 het dr Lluis Paqual d Läitig vom Odéon übernoo, und es isch nume as Europa-Theater brucht worde. Dr Strehler isch Bresidänt worde vom Verband vo de Europäische Theater (Union des Théâtres de l’Europe), wo im Odéon dehäi isch. 1996 het dr Georges Lavaudant d Läitig vom Theater übernoo.Denn isch s restauriert und dr ganzi Apparat isch ernöiert worde und im Joor 2006het mä s widereröffnet.

Litratur 
 Horst Schumacher (Red.): Théâtre National de l’Odéon in: Manfred Brauneck, Gérard Schneilin (Hg.): Theaterlexikon 1. Begriffe und Epochen, Bühnen und Ensembles. Rowohlt Taschenbuch Verlag Reinbek bei Hamburg, 5. vollständig überarbeitete Neuausgabe August 2007, ISBN 978-3-499-55673-9.

Weblingg 

Theatername
Theatergeböid
Bauwärk z Paris
Operehuus