Korsische Sprache
Korsisch (uf Korsisch Corsu  oder Lingua Corsa) isch e romanischi Sproch wo uf dr Insel Korsika gsproche wird.

S'Korsisch isch mitem toskanische Dialäkt vum Italienische eng verwandt un d'Sproche sin gegesytig Verständlich. D'Klassifizierig als eigni Sproch beruht vorallem uf dr politische Züeghörigkeit züe Frankriich un enere einheitliche korsische Schrybig.

S'Korsisch isch im Verglych züe de andre Sproche vo Frankriich no lebändig, isch aber ebefalls vum usstärbe bedroht.

Dialäkt 
S'Korsisch wird i zwee Hauptdialäkt unterdeilt: S'Cismontincu un s'Pumuntincu. S'Cismontincu wird im Norde gsproche un het sich syt em Mittelalter immer meh em Toskanische aagnöchert. S'Pumuntincu hygege het ursprünglicheri Merkmool erhalte un het e grössri Ähnlichkeit mitem Sardische. 
Näbe denne zwee Hauptdialäkt gits mehreri Unterdialäkt: s'Nordkorsisch (im Nordoschte vo dr Insel), s'Südkorsisch (Sartènisch) un s'Taravesisch wo e Übergangsdialäkt isch un i dr Region um Ajaccio un Vico gsproche wird. S'Sartènisch het e starchi Ähnlichkeit mitem Gallurische wo im nördliche Deil vo Sardien gsproche wird.
D'Dialäkt hen e 79%-87% gmeinsame Wortschatz.

D Sproch und d Kultur 
Bis zum Änd vom 19. Johrhundert sin Korsisch und Idaliänisch als zwei Forme vo de glyche Sproch aglüegt worre, woby Korsisch e gschwätzti und Idaliänisch e gschrybeni Sproch gsi isch. Im zweite Kaiserrych, wo Idaliänisch nümmi Amtssproch vo Korsika gsi isch, hät s Korsisch agfange, sich als eigeständigi Sproch z entwickle.

An de Universitäte stönn sich im Momänt zwei Meinige gegenüber:
 dass s Korsisch sich uss em Toskanische entwickelt und sich deno vo sällem losglöst hät.
 dass es sich scho zur Zit vom Vulgärlatyn uss sällem entwickelt hät, under ständigem Yfluss vo de Sproche vo de „Eroberer“ (vor allem Toskanisch und Französisch).
Di letschti vo denne beide Anahme findet sich numme in wenige Veröffentligunge.

Di kulturälli Bewegig vo Korsika hät's nit zum Zyl gha, e eiheitligi Standardsproch z schaffe. In de Schüel wird’s mit de jewylige regionale Bsunderheite underrichtet; bi Intellektuälle fangt aber sit e baar Johr e „Kunscht-Korsich“ a entstoh, wo relativ eiheitlig isch.

Dodurch, dass di verschydeni Bereitschaft, Französisch z schwätze, bi de jüngere Generatione höcher isch, werre d Eltere, wo s Korsisch an ihri Chinder witerge chönne, immer sältener. Durch d Bewegig „nationaliste“ vor Churzem hät’s de Status vo-n-re Sproch chriegt und wird in de Primarschüele als Freifach underrichtet.

Do s Korsisch nie e gschriibeni Sproch gsi isch, sin Ortsnäme meistens uff Idaliänisch und nit uff Korsisch. D Übersetzige vo Kartografe uss em 15. und 16. Johrhundert bruucht me numme no uff de Île-Rousse und z Saint-Florent.

Phonologi 
D'korsischi Phonologi ähnelt derre vum Italienische. Im Nordkorsische gits usserdäm zwee Allophon, de Alveolare Tap ([]) als Allophon vo d un de Bilabilale Approximant ([]) als Allophon vo b (warschynts zwüsche zwee Vokal).

Usserdäm chömme zwee extra Vokal vor (// un //). S'[æ] chunt allerdings numme im Norde vor.

Konsonante

Vokal

Bispyl

Literatur 
Jaffe, Alexandra. (1999). Ideologies in Action - Language Politics on Corsica. Mouto de Gruyter. Berlin - New York.

Weblink 
Korsisch

 www.linguacorsa.net
 D Bible uff Korsisch
Französisch

 Wörterbüech und Sprochkurs Französisch/Korsisch

Italiänischi Sproch
Einzelsproch
Dialäkt
Romanischi Sproch
Sproch (Frankriich)
Korsika