Marguerite d’Oingt
D Margrit vo Icona, uf Französisch Marguerite d'Oingt, wo i der Burg vo Icona, em hütige Oingt, im 13. Joorhundert uf d Wält cho und am 11. Februar 1310 z Poletains gstorben isch, isch e burgundischi Chlooschterfrau, Mystikerin und e mehrsproochigi Dichterin gsi.

s Läbe und s Schaffe 
Si isch als Dochter vom Guichard, em Grundherr vom Gebiet vo Icona (Oingt) im undere Rhonetal, uf d Wält cho; wenn das gnau gsi isch, weis me nit. I sym Teschtamänt vo 1297 het der Guichard se erwäänt. I der gotische Chile vo Oingt, wo im Middelalter d Burgkapälle vo der Adelsfamilie gsi isch, sind schöni, ghaueni Konsole a de Wänd, wo Chöpf von es bar Lüüt zeige; es git Forscher, wo dänke, das sige Porträä vo Persoone us der Burgfamilie, und eine vo dene Steine zeigi d Margrit – das wär doch zimli sensazionell, wenn s würd stimme.

D Margrit isch Chlooschterfrau i der Kartause vo Poletains und sid 1288 d Priorin vo däm Chloschter gsi. Si isch am 11. Februar 1310 gstorbe. I der Gägend isch si bis zur Zyt vo der französische Revoluzion verehrt worde; die katolischi Chile het se aber nie ofiziell zur Heilige erklärt.

Nach der Marie de France, wo vo 1160 bis 1210 gläbt het, isch d Burgunderin Margrit vo Icona die zwöiteltischti Dichterin vo ganz Frankrych, wo me könnt; und vo ihre sind die erschte Wärch vo dr Literatur i der frankoprovenzalische Sproch, wo’s hüt no git. Si het im frankoprovenzalische Dialäkt vo Lyon gschribe. Die dritti berüempti französischi Schriftstellerin vom Middelalter isch denn d Christine de Pisan (1364-1430) gsi.

D Margrit vo Icona isch e bildeti Chlooschterfrau gsi, und si het zerscht öpis uf Latynisch gschribe: s Wärch Pagina meditationum, wo is Joor 1286 datiert isch.

Ihri beide frankoprovenzalische Text sind:
Li Via seiti Biatrix, virgina de Ornaciu
Speculum (das heisst uf düütsch «Spiegel»)

S erschten isch d Gschicht vo der heilige Béatrice vo Ornacieux, wo au e Kartöiserin gsi isch. Das Buech und psunders s zwöite, der «Spiegel», sind mystischi Text, wo der religiöse Bsinnig vo de Chlooschterfraue sete z Hilf cho. Die beide Schrifte, wo zimli läng sind, het s Generalkapitel vo de Kartöiser formell zum Lääse i de Frauechlööschter akzeptiert.

Literatur 
 Sergi Sancho Fibla: Escribir y meditar. Las obras de Marguerite d'Oingt, cartuja del siglo XIII. Madrid 2018.
Marguerite d'Oingt. Expériences mystiques et récits édifiants. Textes rédigés en francoprovençal et en latin par une moniale du XIIIe siècle. Lyon, 2012.
 Édouard Philipon: Œuvres de Marguerite d’Oyngt, prieure de Poleteins, publiées d’après le manuscrit unique de la Bibliothèque municipale de Grenoble. Lyon, 1877.
 Antonin Duraffour: Les Œuvres de Marguerite d'Oingt. Paris, 1965.
 Renate Blumenfeld-Kosinski: The writings of Margaret of Oingt, Medieval Prioress and Mystic. Rochester, NY, 1990.
 Camille Chabaneau:''Biographies des troubadours en langue provençale, S. 159.

Fuessnoote 

Autor (Middelalter)
Person (Mittelalter)
Literatur (13. Joorhundert)
Literatur uf Frankoprovenzalisch
Person (Christetum)
Religion (Middelalter)
Frau