Felix Platter
Dr Felix Platter oder Plater (* 28. Oktober 1536 z Basel; † 28. Juli 1614 z Basel) isch e Mediziner und e autobiographische Schriftsteller gsi.

Lääbe und Schaffe 
Dr Felix Platter isch dr Sohn vom Thomas Platter em Eltere gsi und isch z Basel uf d Wält cho und ufgwachse. Er het vo 1552 bis 1557 Medizin z Montpellier studiert und hett denn as Arzt z Basel gschafft.

Wo 1563/64 s sogenannte »grosse sterbendt« in dr Stadt gwüetet het, und in äim Joor öbbe e Driddel vo dr Bevölkerig - vier Duusig Lüt noch dr Schetzig vom Platter - umbrocht het, isch dr Platter immer baraat gsi, z hälfe, im Geegesatz zu vile andere Ärzt. Die häi sich vilmol zruggzooge oder si sogar us dr Stadt gflüchdet, wie dr Schüeler vom Paracelsus Adam vo Bodestäi.

1571 isch dr Platter Stadtarzt und Brofässer an dr Universität Basel worde. Er isch dört e baar mol Räkter und Dekan gsi. Er isch berüehmt gsi as Sammler vo Kunst, Musiginstrumänt, Präparat und Stei. Wo dr Montaigne 1580 noch Italie greist isch, het er z Basel bim Platter aghalte für zum däm si Herbarium azluege.

Dr Platter isch e Pionier vo dr pathologische Anatomii gsi und eine vo de Gründer vo dr Grichtsmedizin. Er het d Gsetz vo dr wüsseschaftlige Optik agwändet, won er 1583 usegfunde het, ass me mit dr Linse vom Aug s Bild uf em Augehintergrund fokussiert und het si Theorii bewiise mit klare pathologische Fäll. In siim dreibändige Lehrbuech Praxeos medicae opus (1602–1608) het dr Platter e Gsamtüberblick vo dr klinische Medizin ge. Im Pestbricht über d Basler Pestepidemii vo 1610 und 1611 het er sich as wägwiisende Epidemiolog erwiise. D Observationes vo 1614 si e Sammlig vo Chrankegschichte.

Er het z Basel au e Systematik vo de Geistesstörige vorgstellt, wo sich uf genaui klinisch-psychopathologischi Beobachtige gstützt het. Er het d Zwangs- und Wahnsymptom, Hypochondrii, Melancholii, Delirium, Trunksucht, Iifersucht und Symptom vo dr "Verblödig" beschriibe. Er het d Einzelsymptom ufgfüehrt und se denn zu Syndrom zsämmegfasst.

Sis Dagebuech, wo erst 1840 veröffentligt worden isch, isch kulturhistorisch bedütend. Er schriibt drin über si Jugendziit, sis Läbe as Studänt z Frankriich und die ersti Ziit z Basel bis 1561.

Z Basel het men es Spital noch em Felix Platter benennt: s Felix Platter-Spital. Es befindet sich nooch an dr französische Gränze bi Burgfälde.

Wärk 
 Felix Platter: Observationes: Krankheitsbeobachtungen in drei Büchern. 1. Buch: funktionelle Störungen des Sinnes und der Bewegung. Übersetzt vom Günther Goldschmidt. Bearbäitet und uusegee vom Heinrich Buess. Bärn, Stuttgart: Huber 1963.
 Felix Platter: Tagebuch (Lebensbeschreibung) 1536-1567. Uusegee vom Valentin Lötscher. Basel; Stuttgart: Schwabe 1976.

Literatur 
 Casimir Bumiller: Die "Selbstananalyse" des Arztes Feilix Platter. In: Ralph Frenken; Martin Rheinheimer (Hrsg.): Die Psychohistorie des Erlebens. (= Psychohistorische Forschungen, Band 2), Kiel 2000, 303-324.
 Ralph Frenken: Kindheit und Autobiographie vom 14. bis 17. Jahrhundert: Psychohistorische Rekonstruktionen. 2 Bände. (= Psychohistorische Forschungen. Band 1/1 u. 1/2). Oetker-Voges, Kiel 1999, 487-537.
 Katharina Huber: Felix Platters „Observationes“. Studien zur frühneuzeitlichen Gesundheitswesen in Basel. Schwabe, Basel 2003, ISBN 3-7965-2022-7 (zugl. Dissertation, Universität Basel 2003)
 Stephan Pastenaci: Erzählform und Persönlichkeitsdarstellung in deutschsprachigen Autobiographien des 16. Jahrhunderts: ein Beitrag zur historischen Psychologie. WVT Wissenschaftlicher Verlag Trier, Trier 1993, 225-242
 
 Theo R. Payk: Psychopathologie. Vom Symptom zur Diagnose. Springer, Heidelberg 2007, ISBN 978-3-540-35451-2

Weblink 

 
 
 Stammtafele vo de Familie Platter

Fuessnoote 

Basler
Mediziner
Hochschuellehrer z Basel
Räkter vo dr Uniwersidäät Baasel
Literatur uf Dütsch
Autor (16. Joorhundert)
Autor
Autor (Renaissance)
Autobiograf
Verfasser vom e Dagebuech
Gsundheitswäse (Basel)
Person (Renaissance)
Maa