Simone Veil
D’ Simone Veil  (* àls Simone Annie Liline Jacob àm 13. Jüüli 1927 z’ Nizza; † 30. Jüüni 2017 z’ Pàriis) ìsch a frànzeescha Verwàltungsbeàmtin, Schtààtsfràui un Juudavernìchtungsìwwerlaawenda gsìì.

Vu 1974 bis 1979 ìsch sa frànzeescha Gsundhaitsminìschtera gsìì. Ànna 1975 hàt sa s’ Gsätz um d’ Äntkriminàlisiarung vum Schwàngerschàftsàbbruch zur Àbschtìmmung gbrocht, wo-n-àls loi Veil bekànnt ìsch. Vu 1979 bis 1993 ìsch sa Mìtglìed ìm Öiropäischa Pàrlàmant gsìì, wo sa vu 1979 bis 1982 ìhra Presidànta gsìì-n-ìsch. Vu 1993 bis 1995 ìsch sa Soziààlminìschtera vu Frànkrììch gsìì. Vu 1998 bis 2007 ìsch sa Mìtglìed ìm Verfàssungsroot gsìì, un Mìtglìed ìn dr Académie française àb’m 20. Nowamber 2008.

Lìteràtüür 
 uff Diitsch
 Simone Veil: Und dennoch leben. Die Autobiographie der großen Europäerin. Vum Frànzeescha-n-ìwwersätzt vu dr Nathalie Mälzer-Semlinger. Aufbau-Verlag, Berlin 2009, ISBN 978-3-351-02677-6.
 Ulrich Meister: Simone Veil, Europapolitikerin. In: NZZ Folio, Àuigscht 1991
 Maxi Leinkauf: Sonntagsinterview: „Ich war die Hassfigur der Reaktionäre“. In: Der Tagesspiegel, 22. März 2009

 uff Frànzeesch
 
 
 
 Simone Veil. Une femme exceptionnelle. Reihe Au micro. Heft 12. Langenscheidt, Berlin 1983, ISBN 3-468-45575-5.
 Simone Veil: Une vie. Autobiographie. Stock, Paris 2007, ISBN 978-2-234-05817-0.
 Annick Cojean: Simone Veil et les siens, Éditions Grasset, Paris 2018, ISBN 978-2-246-81865-6.

 uff Itàlianisch

Weblìnks 

 
 
 
 
 Dorothea Schanen: 
 

Jurist
Franzesische Minischter
Parlamentarier
Frauerächtleri
Schoa
Jud
Autobiograf
Autor uf Französisch
Franzoos
Frau