Calpiogna
Calpiogna (lombardisch Calpiögna) isch bis Endi März 2012 e Gmai im Kanton Tessin in dr Schwyz gsii. Si hät zum Chrais (circolo) Faido im Bezirk Leventina ghert.

Am 1. April 2012 hät si mit de Gmeinde Anzonico, Campello, Cavagnago, Chironico, Mairengo und Osco zu de bestehende Gmeind Faido fusioniert.

Geografi 
Calpiogna lyt uf ere Terrasse uf ere Hechi vu  uf dr linke Dalsyte vum mittlere Valle Leventina. Zue dr Gmai ghere Prodör un dr Wyler Primadengo uf 975 m.

Gschicht 
Calpiogna isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1246 as Calpiognia. Bis anne 1853 het au no d Nochbergmai Campello zue Calpiogna ghert. In ere Abstimmig im Merz 2004 hän d Stimmburger gege ne Zämmeschluss mit dr Gmaine Faido, Osco, Mairengo, Campello, Anzonico, Rossura, Calonico, Chiggiogna, Cavagnago un Sobrio gstimmt.

Verwaltig 
Dr Burgermaischter (Sindaco) vu Calpiogna isch dr Maurice Del Pietro gsii (bis März 2012).

Bevelkerigsentwicklig 
Quälle: Bundesamt für Statistik 2005

Dialekt 
Dr lombardisch Dialäkt vu Calpiogna ghert zum Ticinese.

Böuwärch 
 Kapäll S. Eutichio (1665)
 Kapäll S. Antonio da Padova, Primadengo (1651)

Literatur 
 Celestino Trezzini: Calpiogna. In: Historisch-Biographisches Lexikon der Schweiz, Band 2, Brusino – Caux, Attinger, Neuenburg 1921, S. 474–475. (abgerufen am 15. Juli 2017).
 Simona Martinoli und andere: Guida d’arte della Svizzera italiana. Edizioni Casagrande, Bellinzona 2007, S. 133.
 Marina Bernasconi Reusser, Monumenti storici e documenti d’archivio. I «Materiali e Documenti Ticinesi» (MDT) quali fonti per la storia e le ricerche sull’architettura e l’arte medievale delle Tre Valli. In: Archivio Storico Ticinese. 2. Serie, Nummer 148, Casagrande, Bellinzona 2010, S. 210, 212.

Weblink

Fuessnote 

Ort (Kanton Tessin)