Morcote
Morcote (lombardisch Murcò, dytsch veraltet Marchon) isch e Gmai im Kanton Tessin in dr Schwyz. Si ghert zum Chrais (circolo) Carona im Bezirk Lugano.

Geografi 
Morcote lyt zeh Kilometer sidweschtlig vu Lugano am Luganersee vis-à-vis vum italienische Porto Ceresio, am Fueß vum 822 Meter hoche Monte Arbòstora. Nochbergmaine sin Brusino Arsizio, Lugano, Vico Morcote un di italienische Gmaine Brusimpiano un Porto Ceresio.

Gschicht 
Morcote isch zum erschte Mol anne 926 as Murcao (1353 Murchoe, 1453 Murchote) gnännt wore. Im Hochmittelalter und bis wyt is 19. Johrhundert ine isch es e wichtigs Ort fir d Schiffahrt un d Fischerei gsi, und vo syre Burg us hed mr dr Verchehr uf em See yberwacht. Noch em Pestjohr 1432 hän z Morcote nume no siibe Familie gläbt. 1517 isch es an di Alt Aidgnosseschaft chu. Zue dr Gmai het bis 1588 au Vico Morcote ghert un vu 1803 au 16 Carabietta. Bi me Ärdrutsch anne 1862 sin siibe Hyyser im See versunke. Hitte läbt Morcote vum Fremdeverchehr.

Verwaltig 
Dr Burgermaischter (Sindaco) vu Morcote isch dr Fausto Bizzini.

Bevelkerigsentwicklig 
Quälle: Bundesamt für Statistik 2005

Dialekt 
Dr lombardisch Dialäkt vu Morcote ghert zum Comasco-Lecchese.

Böuwärch 
 Bfaarchilche S. Maria del Sasso /(13. Jh., 1462 nei böue, 1758 umböue)
 Bättkapäll S. Antonio Abate (vor 1591 gweit)
 Kapäll S. Antonio da Padova (1676)
 Monumentalfridhof (1750)

Lyt 
 Domenico Rossi (1657–1737), Architekt z Venedig
 Gaspare Fossati (1809–1883), Architekt
 Gerhard Winkler (1906–1977), dytsche Schlagerkomponischt (Capri-Fischer), hät e Villa z Morcote als Summerresidänz gha
 Richard Winkler (1898–1972), dytsche Induschtrielle, hät e Feriehus z Morcote gah
 Giorgio Massari (1687–1766), Architekt vu Venedig
 Peter Alexander (1926–2011), öeschtrychische Sänger, Schauspiler un Showmaster, hät e Feriehus z Morcote gha 
 Eugen d’Albert  (1864–1932), dytscher Komponischt un Pianischt, isch uf em Fridhof vo Morcote begrabe

Literatur 
 Virgilio Gilardoni: Il Romanico. Catalogo dei monumenti nella Repubblica e Cantone del Ticino. La Vesconta, Casagrande S.A., Bellinzona 1967, S. 319, 437–438, 582.
 Kunstführer durch die Schweiz. Vollständig neu bearb. Ausgabe. Hrsg. von der Gesellschaft für Schweizerische Kunstgeschichte. Band 2. GSK, Bern 2005, ISBN 3-906131-96-3, S. 750–754.
 Simona Martinoli und andere: Guida d’arte della Svizzera italiana. Edizioni Casagrande, Bellinzona 2007.
 
 Adolf K. Placzek: Macmillan Encyclopedia of Architects. 1982, S. 613–614.
 Celestino Trezzini: Morcote. In: Historisch-Biographisches Lexikon der Schweiz, Band 5: Monopole – Neuenkirch. Attinger, Neuenburg 1921, S. 159.

Weblink 

 https://web.archive.org/web/20191227061233/http://www.morcote.ch/

Fueßnote 

Ort (Kanton Tessin)