I
Dr latinisch Buechschtabe I isch de nüünti Büechstab im Latinische Alfabet. I de meischte Sprachen isch er e Vokal, o wen er im Latyn het entweder chönne Vokal oder Konsonant sy.

Ussproch 
Im Hochdütsche gits numme zwei I-Lut:
 es gschlosseni langi "i" wo mer "ie" schribt und
 es offeni kurzi "i" wo "i" gschriebe wird

Im Alemannische git bis ze vier betonti I-Lut:
 Es gschlosseni langi "i" wo ganz noch Gegend "ii" oder au "y" seltener "yy" gschribe wird
 Es offeni langi "i" wo "ie" oder "ii", bim Hebel sogar numme "i" gschribe wird
 Es gschlosseni kurzi "i" wo je noch Gegend "i" oder "y" gschribe wird
 Es offeni kurzi "i" wo fast überall eifach "i" gschribe wird

Ufpasse mues me dermit, das im Alemannische ds ie nid eifach en i isch, sondern würklech e Diphthong /iə/.

Es Problem bi der Fonetische Schriibwis für die vier verschiedene "i" isch, daß im Alemannische je nach Region d’Ussprooch mängge Wörter verschieden isch. Während mer in einere Gegend z. B. "viil" (lang, offen) seit, wirds neumen andersch "vil" (kurz, offen) uusgsproche, u wider a andernen Orte "viil" (lang, gschlosse). Drum isch bi de Beschriibig züe de vier I-Lut bewußt uf Biispil verzichdet worde.

S’Düpfeli uf em "i" isch im 14. Johrhundert entstande, säll Düpfeli isch emol an Akzent gsi, wo immer chliiner worden isch.

Bedütige 
 Im Allemannische
 I stoht in mängge Allemanische Mundarte für "ich" ("I ha mi Lebtig nüt so gseh")
 I stoht in mängge Alemannische Mundarte für "in" ("I de Stube")
 Ii bzw. y isch e hüfig verwendeti Vorsilbe und stoht für "ein-" ("iichaufe", "iifriere")
 in dr Mathematik
 isch i e imaginäri Äihäit bi de komplexe Zaale
 isch i e imaginäri Äihäit bi de Kwaternione
 in dr Füsik
 stoot I als Formlezeiche für d Stromsterki
 in dr Informatik 
 wird s chleine i als Zelwariable verwändet
 in dr Chemii
 isch I s Sümbol für s Elimänt Iod

Gschicht vum I

Weblink 

Latinischer Buechstab