Verstärker (Elektrotechnik)
E Versterker isch en elektronischi Baugrubbe mit mindestens äim aktive Bauelimänt (mäistens e Dransister, mänggisch, vor allem früener,  au Rööre), wo en Analogsignal, wo iine chunnt eso verarbäitet, ass d Usgangsgröössi gröösser wird as d Iigangsgröössi. Dodrbi muess dr Usgang mäistens mee Läistig chönne abgee, as dr Iigang ufnimmt. Die zuesätzligi Läistig chunnt von ere Energiekwelle, also z. B. ere Batterii oder eme Netzdäil. Versterker git s für Gliichstroom bzw. Gliichspannig und au für Wäggselstroom bzw. Wäggselspannig.

E wääsentligs Kennzäiche isch maistens d Linearidäät: E Verdopplig vo dr Iigangsgröössi muess zun ere Verdopplig vo dr Usgangsgrössi füere. Linearidäätsabwiichige si mäistens nid gwünscht und wärde as Verzerrige bezäichnet. Denn wärde au Kombinazionsfrekwänze erzügt, wo s im Iigangssignal nit git und bi Audioversterker dr Doon verfelsche. Für Sonderufgoobe cha statt em lineare Verhalte zum Bischbil e logarithmischs oder radizierends oder für ghöörrichdigi Lutsterki aabassts Verhalte richdig si.

Litratuur 
 Jean Pütz: Einführung in die Elektronik, vgs, 3. Uflaag 1972, Kapitel Der Transistor im Verstärkerbetrieb

Weblingg 

Elektronik