Seilbahn
E Säilbahn isch es Verchehrsmiddel mit eme fescht ygrichtete Wääg, wo d Fahrzüüg druff nid sälber fahre, sondern vo Säili zoge wärde.

Sorte 
Es git Säilbahne zum Lüüt vo eim Oort zum andere z bringe, und au Bahne zum Sache transportiere.

Me cha die verschideni Konstrukzioone noch underschidleche Gsichtspünkt usenanderhaa, öpe eso:
 d Säilbahne, wo uf Schiine faare, wo fescht am Bode ufemene Trassee agmacht sid; me säit ene Standsäilbahne
 d Säilbahne, wo a fescht gspante Tragsäili dur d Luft faare: d Luftsäilbahne
 algemein seit me de Bahne, wo uf Bärge fahre: Bärgbahne
 Bahne, wo d Kabyne immer vom einte zum andere Ändi hin und häär fahre: d Pändelbahne
 die, wo d Kabyne a beide Ändi rings ume Pfoschte ode an anderi Tragkonstrukziion umelaufe: d Umlaufbahne
 sötegi Bahne, wo d Kabyne i de Ändstazioone zum d Lüüt lo uus- und ystyge vom Säili abghänkt und abbrämst und denn zum Zruggfahre wider am Säili agmacht wärde: Bahne, wo me cha kupple
 Säilbahne, wo offeni Sässel und nid Kabyne drmit faare: Sässellift
 Säilbahne, wo in ere Stadt uf de Stroosse faare: Kabelstroossebahne
 wenn keini Lüüt törfe mitfaare: Materialbahne
 Yrichtige, wo jewyle nur churz für ne bestimte Zwäck amene Oort ufgestellt wärde: mobyli Säilbahne (nit z’verwächsle mit de Säilkrään, wo öpe d Förster im Bärgwald bruuche)
 Säili zum s Höi vo de Port zu de Schüüre abezloo
 ganz nöi sind uf Sportplätz und au i Eventhalle Yrichtige zum Filmkamera übere Platz z bewege: Kamerasäilbahne

Me muess au luege, wämm d Bahn ghört und wär drmit cha fahre: Isch’s en öfentlechi Bahn, e privati, wo anderi Lüüt törfe bruuche oder e privati, wo nur für d Psitzer isch, eini vom Milidäär, es Verchehrsmiddel vomene Vergnüegispark oder ghört si enere Fabrigg, bischpilswys.

Wenn mi d Säilbahn zimli wyt definiert, chame öpe au d Schylift drzue zelle.

Säilbahnbouer 
 Bell
 Doppelmayr
 Gangloff
 Garaventa
 Giovanola
 Willy Habegger
 Küpfer
 Leitner
 Niederberger
 Nigg
 Vollert Anlagenbau
 Von Roll
 Wyssen

Bilder

Literatur 
 Eugen Czitary: Seilschwebebahnen. Wien 1951
 H. Dieter Schmoll, Markus Kalchgruber: Weltseilbahngeschichte. Eugendorf (bei Salzburg) 2000, ISBN 3-9501344-0-9.

Weblink 

 Seilbahnlexikon

Fuessnoote 

Verkehr
Technik