Altenach
Àltenàcht ((IPA: , frz. Altenach) isch e frànzeesche Gmein ìm Arrondissement  () ìm Owerelsàss (Haut-Rhin).

Geographi 
Dr Ort lijt am Südrand vun dr Vogese un ém owere Larguetal. Nochbergmàine sén Dammerkirech un Manschpach ém Norde un Saint-Ulrich ém Side.

Gschichte 
Dr Name leitet sich wohrschins vun Alti Ach (= Alter Bach) her.

Àltenàcht wird s'erscht Mol anno 1302 erwähnt. Es hat zu der Grafschaft Ferrette ghért. Ém Schloss, wu oi 1302 zum èrschte Mol erwàhnt wérd, han d'Hèrre vu Àltenàcht glàbt; der lètscht vu éhne ésch der Richard gsé. Noch sinem Dod ésch der Ort an der Adel vu Brinighoffe (héte Saint-Bernard) éwergange, derno hat en d'Famélie Klötzlin vu Héndlénge kaift. Sàlle Famélie hat derno oi der Name Klötzlin vu Altenach agnu.

Vun 1871 bìs 1918 hàt d Gmein zem ditsche Richslànd Elsàss-Lothringe ghert.

Verwàltung 
 vo Àltenàcht isch . D Gmeind ghert zum Gmeindsverband .

Bevölkerung
D'Inwohnerzahl isch 1962 bi 229 Lit glege un bis 1990 uf 360 Persone agstige. Bis 1999 isch si no uf 344 Lit gsunke.

Séheswérdigkàite 
Én der Urkunde vu 1302 wérd oi e Pfarrkérch gnànnt. Sé ésch ém Drissigjéhrige Krieg zerstért wore un héte ésch nume noch d Kapàlle ébrig. D andere Kérch ésch àndwàder 1790 oder 1810 boit wore. 1829 ésch oi a Orgle inekumme, wu s lètscht Exemplar vu éhrem Hàrstèller ésch; 1854 sén der Glocketurm un s Vordach boit wore. 1990 hat e Restaurierig under anderem vu der Orgle stattgfunde.

D Schüel vu Àltenàcht ésch 1838 fèrtig gsé un hat zwài Klassezémmer, e Wohnrüm un e Bérgermàisterbüro. Oi sé ésch méhrere Mol restauriert wore.

Dialekt 
Dr elsassisch Dialekt vun Àltenàcht ghert zem Owerrhinàlemànnisch.

Weblink 

 www.cc-porte-alsace.fr

Referanza 

Ort (Owerelsàss)