Impetustheorie
D Impetustheorii (vo  = dr Schwung) isch en überholti Theorii zum d Beweegig vo Körper „dünamisch“ z erklääre. Si isch us ere christlige Kritik vo dr materialistische aristotelische Beweegigsleer entstande. Dr Impetus isch drbii en unkörperligi (immaterielli) Beweegigsursach oder e Chraft, wo eender spirituell verstande wird, und uf e Körper übergoot, wo söll bewegt wärde, zum en beweege. 

Im Middelalter isch d Impetustheorii e wichdigi Grundlag vo dr Ballistik gsi. Erst d Mechanik vom Newton het dr Impetus abgschafft und ihn dur s Brinzip vo dr ursachlose Drääghäitsbeweegig ersetzt.

Mä het bi Studieaafänger s Verständnis vom Verhalte vo bewegte Objekt undersuecht und uusegfunde, ass die intuitive Erkläärigsaasätz vom ene groosse Däil vo de Probande au hüte non e groossi Äänligkäit mit dr Impetustheorii häi.

Litratuur 
 Michael McCloskey: Impetustheorie und Intuition in der Physik. In: Spektrum der Wissenschaft: Newtons Universum, Heidelberg 1990, ISBN 3-89330-750-8, S. 18.
 Ed Dellian: Does Quantum Mechanics Imply the Concept of Impetus?, Physics Essays 3 Nr. 4 (1990) S. 365.
 Klaus Hentschel: Zur Begriffs- und Problemgeschichte von 'Impetus', in Hamid Reza Yousefi und Christiane Dick (Hrsg.) Das Wagnis des Neuen. Kontexte und Restriktionen der Wissenschaft, Nordhausen: Bautz 2009, S. 479–499.
 Michael Wolff: Geschichte der Impetustheorie. Untersuchungen zum Ursprung der klassischen Mechanik. Frankfurt: Suhrkamp, 1978.

Fuessnoote 

Klassischi Mechanik