Dehydratation (Medizin)
In dr Medizin bezäichnet Dehüdratazioon (Sünonüüm: Dehüdratisierig, Dehüdrazioon, Hüpohüdratazioon, Usdrochnig) wenn eme Körper Wasser feelt. Antonüüm drzue si Überwässerig oder Hüperhüdratazioon.

Die altgriechischi Wortwurzle ὕδωρ hüdor bedütet „Wasser“.

Sümptomatik 

Wenn d Körperflüssikäit z fest abnimmt wil d Ufnaam vo Flüssikäit pathologisch verchliineret bzw. dr Verlust vo Flüssikäit chrankhaft vergröösseret isch, füert das zur Exsikkose. D Flüssikäit cha über e Maage-Darm-Drakt (Schisse), d Lunge (Schnuuf), d Niere (dr Urin) oder über d Hut (Schwitze) verloore goo. Wäge Chrankhäite, zum Bischbil vo de Niere oder Fieber, oder wäge starke körperlige Aasträngige cha mee Flüssikäit verloore goo und das cha e Flüssikäitsungliichgwicht zur Folg haa. Mä underschäidet drei Arte vo Dehüdratazioon:

 Isotooni Dehüdratazioon: Dr osmotisch Druck vom Extrazellularruum änderet sich nit, wil Wasser und Salz (Natrium, NaCl) im gliiche Verheltnis zuenander verloore gönge. Das bassiert vor allem wenn dr Körper nid gnueg Wasser und Natrium überchunnt, aber au bim Chotze oder Durchfall.
 Hüpertooni Dehüdratazioon: Die git s Wasser verloore goot aber nid en entsprächendi Mängi vo Salz. Das cha bi Fieber dr Fall si und mä cha im Extremfall verdurste. Z vil Schwitze wenn mä körperligi Arbet macht ooni gnueg z drinke, het dr gliich Effekt, wil dr Schweiss e hüpotooni Flüssikäit isch.
 Hüpotooni Dehüdratazioon: Wenn im Verheltnis zum Wasser, wo verloore goot, z vil Salz usgschiide wird, entstoot e hüpotooni Dehüdratazioon. Zum Bischbil wemm mä fest schwitzt und nume salzarmi Flüssikäite wie räins Wasser drinkt, schäidet mä in dr Bilanz mee Salz us as Wasser. Zum s usgliiche längt Mineraalwasser drinke oder sogenannti Iso-Gedränk, wo vergliche mit em Bluetplasma isotoon si. Mä brucht käini hüpertooni Flüssikäite drinke, wil dr Körper überschüssigs Wasser wenn nöötig über d Niere cha usschäide.

Kwelle 

Chrankheit