Radar
Radar isch d Abchürzig für Radio Detection and Ranging (frei übersetzt: „Radioortig und -abstandsmässig“), e Zitli lang au Radio Aircraft Detection and Ranging (frei übersetzt: „funkbasierti Flugzüügortig und -abstandsmässig“) und isch d Bezäichnig für verschiideni Erkennigs- und Ortigsverfaare und -gräät uf dr Basis vo elektromagnetische Wälle im Radiofrekwänzberiich (Funkwälle).

Allgemäins 

E Radargräät isch e Gräät, wo bündleti elektromagnetischi Wälle as sogenannts Primärsignal ussändet, und d „Echo“, wo vo Objekte reflektiert wärde, as Sekundärsignal empfangt und noch verschiidene Kriterie uswärtet. So chönne Informazioone über die Objekt gwunne wärde. Mäistens handlet es sich um en Ortig (Bestimmig vo dr Entfärnig und vom Winkel). Es git je noch em Zwäck unterschiidligi Radarprinzipie wie s Wätterradar, s harmonische Radar und s Überhorizontradar. 

Us de Wälle, wo vom Objekt reflektiert und vom Ragargräät empfange wärde, cha mä u. a. die Informazioone überchoo:
 dr Winkel bzw. d Richdig zum Objekt
 d Entfärnig zum Objekt (wo us dr Zitverschiebig zwüschen em Sände und em Empfange usgrächnet wird, lueg Liechtgschwindigkäit)
 die relativi Beweegig zwüschen em Sänder und em Objekt – si cha dur e Doppler-Effekt us dr Verschiebig vo dr Frekwänz vom reflektierte Signal berächnet wärde
 wenn äinzelni Mässige in Serii aagluegt wärde, cha d Wäägstrecki und eso die absoluti Gschwindigkäit vom Objekt berächnet wärde
 wenn d Uflöösig vom Radar guet isch, cha mä Konture vom Objekt gsee (z. B. dr Flugzüügtüp) oder sogar Bilder gmacht wärde (Ärd- und Blaneteerkundig).

S Brinzip vo dr Reflexion vo elektromagnetische Wälle an metallische Ooberflechene isch scho im spoote 19. Joorhundert bekannt gsi und 1904 het dr Christian Hülsmeyer sogar e Badänt für d Ortig mit Radiowälle überchoo. Denn isch d Technik aber bis churz vor em zum Zwäite Wältchrieg in Vergässehäit groote, bis dass dr Sir Robert Alexander Watson-Watt, FRS FRAeS (1892–1973) und anderi dr modärn Radar entwigglet häi. E groosse Schritt isch am Aafang vo 1940 d Erfindig vom Magnetron an dr Uniwersidäät Birmingham gsi, wo denn in alle spöötere Radaraawändige iigsetzt worde isch.

Häit send die meischt Radar Sekundärradar, wo Ziele wo an Transponder hänt a kodiirte Andword zrückschicket, zom sich identifiziera.

Literatur 
 David K. Barton (Hrsg.): Radar evaluation handbook. Artech House, Boston MA 1991, ISBN 0-89006-488-1, (Artech House radar library).
 Guy Kouemou (Hrsg.): Radar Technology. InTech, 2010, ISBN 978-953-307-029-2, (online).
 
 
 J. D. Schirman: Theoretische Grundlagen der Funkortung. Militärverlag der DDR, Berlin 1977.

Weblingg 

 Grundlagen der Radartechnik uf radartutorial.eu
 FGAN-FHR feiert 100 Jahre Radar uf 100-jahre-radar.fraunhofer.de
 Fraunhofer-Institut für Hochfrequenzphysik und Radartechnik FHR
 Weltraumbeobachtungsradar TIRA uf fhr.fraunhofer.de

Elektronik
Verkehr