Þ
Þ bzw. þ (Thorn) isch en Buechschtabe im alte englische und isländische Alphabet.  Dr Buechschtabe isch us dr gliichnamige Rune Thurisaz entschtande.

þ schtaht für de interdentali Frikativ, so wie s hütige englische th. Nach dr moderne Konvention wird s þ üblicherwiis nur für de stimmlosi dentali Frikativ [θ] verwendet. Im Altenglische isch jedoch dr stimmhafti dentali Frikativ [ð] nöd vom stimmlose underschiede worde.

Im englische isch dr Thorn ab em 14. Jahrhundert immer hüüfiger dur de Digraph th ersetzt worde; gliichziitig hät sich d Form vom Buechschtabe immer wiiter dere vom Buechschtabe Y agnäheret. Als Resultat isch s Y (z. B. im Druckereiwese) als Ersatz benutzt worde. Daas schpieglet sich no hüt i alte Name wider, z. B. im Präfix "ye olde" (gsproche "the old") für viili Pubs.

Darstellig uf em Computer

Unicode 

Im Zeichesatz Latin-1 ninnt s Þ d Position 0xde ii und s þ 0xfe.
Im internationale Zeichekodierigssyschtem Unicode ninnt s grose Thorn d Position U+00DE ii, s chliine Thorn liit uf U+00FE.

HTML 

In HTML chann s Thorn au dur Entitäte dargschtellt werde – s grosse Thorn dur &THORN; und s chliine Thorn dur &thorn;.

LaTeX 

Mit dr Cork-Kodierig chann s Thorn i LaTeX dur \TH (Grossbuechschtabe) und \th (Chliibuechschtabe) dargschtellt werde.

Lueg au: Ð, Yogh, Œ, Ŧ, Wynn

Weblink 

 Bericht On the status of the Latin letter þorn and of its sorting order vom Michael Everson(engl.)

Latinischer Buechstab