Pius VII.
Dr Pius VII. (uf d Wält cho as Graf Luigi Barnaba Niccolò Maria Chiaramonti am 14. August 1742 z Cesena, Chillestaat; gstorbe am 20. August 1823 z Rom) isch vo 1800 bis zu siim Dod Pabst gsi.

Em Pius VII. si Vorgänger, dr Pius VI. isch in französischer Gfangeschaft gstorbe und dr Chiaramonti isch vo de Östriicher und vo de Franzoose akzeptiert und zum Pabst gwehlt worde. Am Aafang vo siim Pontifikat isch si Hauptufgoob gsi, die französischi Chille wider zum Läbe z erwecke. Er het mit em Napoleon Bonaparte s Konkordat vo 1801 abgschlosse, wo s Verheltnis vo dr katholische Chille zum französische Staat für die neggste hundert Johr festgleit het. In ihm het dr Pabst müesse anerkenne, ass die katholischi Chille nümme d Staatschille gsi isch, au wenn die meiste Franzoose katholisch gsi si. Er het ohni Erfolg brobiert, ass dr Chillestaat widerhärgstellt wurd, het sich aber gweigeret, am Chrieg vom Napoleon mitzmache. Dr Napoleon het schliesslig dr Chillestaat annektiert. Dr Pabst het druf dr Napoleon exkommuniziert und dä het en zerst z Savona in Ligurie und denn z Fontainebleau iiglocht. 1814 hai die Alliierte dr Pius befreit und uf em Wiener Kongräss het er 1815 dr Chillestaat zruggüberchoo. Im gliiche Johr het er dr Jesuiteorde restauriert, won er as Wärkzüüg gege d Ufklärig het welle iisetze.

Literatur 
 
 
 Michael Matheus, Lutz Klinkhammer (Hrsg.): Eigenbild im Konflikt. Krisensituationen des Papsttums zwischen Gregor VII. und Benedikt XV. Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2009, ISBN 978-3-534-20936-1.

Weblingg 

 Biographischi Site über e Pius VII.

Pabst
Kardinal
Bischof
Benediktiner
Eröffnete Seligsprächigsprozäss
Italiäner
Maa