Kamtschatka
Kamtschatka () isch e Halbinsle im ostasiatische Däil vo Russland. Verwaltigstechnisch ghöört si zur Region Kamtschatka vom Föderazionskräis Färne Oste.

1996 isch d Vulkanregion vo Kamtschatka, wo zum grösste Däil e Naturpark isch, vo dr UNESCO zum Wältnaturerb erkläärt worde.

Geografii 
Kamtschatka het e Flechi vo öbbe 370'000 km² (5 % gröösser as Dütschland) und isch die grössti Halbinsle in Ostasie. Si befindet sich zwüschen em Beringmeer und em Nordpazifik im Oste und em Ochotskische Meer im Weste. Si goot vo Ostsibirie gege Süde und d Inselchetti vo de Kurile isch iiri Fortsetzig in Richdig Japan. Die wichdigsti Stadt vo Kamtschatka isch Petropawlowsk-Kamtschatski, wo an dr Awatscha-Bucht lit und zu de grösste Naturhääfe uf dr Wält zelt. 

Ärdgschichtlig isch Kamtschatka e seer jungs Land. Sit öbbe zwäi Millione Joor schiebt sich die pazifischi Ärdblatte mit ere Gschwindigkäit vo acht bis zää Santimeter im Joor under e Rand vo dr öirasische Blatte und druckt d Halbinsle gege uufe. 

D Halbinsle isch 1200 km lang und bis zu 450 km bräit. Die geografischi Bräiti isch 51° bis 62° N, d Lengi 160° E. Uf Kamtschatka befinde sich 29 aktivi Vulkan (vo im Ganze mee as 160) und e Hufe Geysir. Im Joor bräche im Durchschnitt säggs vo de Vulkan us. Die höggsti Erheebig isch dr Vulkan Kljutschewskaja Sopka mit , wo abber usserhalb vom Hauptgebirgszug lit, wo vom Norde gegen e Süde vo dr Halbinsle goot. Anderi bekannti Vulkane si Awatschinskaja Sopka, Schiwelutsch, Besymjanny und Itschinskaja Sopka.

Uf Kamtschatka git s immer wider Ärdbeebe. S schlimmste bis jetz het e Sterki vo 9,0 ghaa uns isch am 4. Novämber 1952 vor dr Südostküste bassiert. Dr Tsunami wo usglööst worde isch, het d Chläistadt Sewero-Kurilsk uf dr Kurile-Insle Paramuschir nääbedraa vollständig zerstöört.

Dr grössti Fluss isch d Kamtschatka, wo 758 km lang isch und östlig vom Sredinny-Hööchirugge si Kwelle het. Si mündet nördlig vom Chrebet Wostotschny (Ost-Kamm) in de nördlig Pazifik.

Litratuur 
 Georg Wilhelm Steller: Beschreibung von dem Lande Kamtschatka, unveränderete Nöidruck vo de Wärk, wo 1753 zum erste Mol z Halle, 1774 in Frankfurt und 1793 in St. Petersburg erschiine si. (http://www-gdz.sub.uni-goettingen.de/cgi-bin/digbib.cgi?PPN330841254), e transkribierti Version under https://web.archive.org/web/20131016083924/http://www.siberian-studies.org/publications/PDF/Steller.pdf
 v. Berg: Graf Benjowski‘s Flucht aus Kamtschatka nach Frankreich, in: Neue Allgemeine Geographische und Statistische Ephemeriden, XII. Band, 3. Teil, 1823, S. 248–290
 Werner Friedrich Gülden (Hrsg.): Forschungsreise nach Kamtschatka – Reisen und Erlebnisse des Johann Karl Ehrenfried Kegel von 1841 bis 1847, Böhlau-Verlag, 1992, ISBN 3-412-11091-4
 Andreas von Heßberg: Kamtschatka, Zu den Bären und Vulkanen im Nordosten Sibiriens, Trescher Verlag, 2.,  2012, ISBN 978-3-89794-195-3

Weblingg 

 www.skimountaineer.com: Skiing the Pacific Ring of Fire and Beyond – Kamchatka & Kuril Islands: Regional Map and Introduction (änglisch)
 www.kscnet.ru: KVERT: ACTIVE VOLCANOES OF KAMCHATKA AND NORTHERN KURILES (änglisch)
 www.swisseduc.ch: Stromboli online – Kamtschatka
 Kamtschatka: Ein höllisches Paradies us dr Serii: „Schätze der Welt“ beim Südwestrundfunk
 www.spiegel.de: 360grad Kamtschatka

Wältnaturerb
Geografii vo Russland
Halbinsle