Hittnau
Hittnau oder Hittni isch e Gmäind im Züri-Oberland, vom Pfäffikersee uus wiiter im Oschte. Zu Hittnau ghööred no d Wiiler Oberhittnau, Isike, Hasel, Tüürschtele, Schöönau und Hofhalde. Us Isike bi Hittnau chunnt de Mundartdichter Jakob Stutz.

Geografii 
Hittnau liit oberhalb vom Pfäffikersee a de Verbindigsstrass zwüschet em Glatttaal und em Töösstaal. De hööchscht Punkt vo de Gmeind isch de Stoffel mit 928 m ü. M., de tüffscht Punkt hät d Gmäind bim Tobelweier uf 604 m ü. M. Vo de Gmäindsflächi tiened 50,3 % de Landwirtschaft, uf 37,2 % wachst Wald, 4,2 % sind Vercheersflächi und 7,6 % Siedligspiet, 0,4% sind Gwässer.

Bevölcherig

Iiwoner 

Der Ussländeraatäil liit bi 7,7 % (Stand 2011).

Religioon 
52,5 % vo den Iiwoner sind evangeelisch-refermiert, 19,7 % sind röömisch-katolisch (Stand 2011).

Tieläkt 
De züritüütsch Tieläkt vo Hittnau ghöört zur Zürioberländer Mundaart.

Wappe 
Blasonierig
 Vo Schwarz und Silber gständeret und e goldene Balke, wo mit eme schwarze Adler belegt isch

Gschicht 
S Piet vo Hittnau isch vo den Alemane bisidlet woorde. Ane 905 wèèrded s eerscht Mool e Räie vo Wiiler uufzelt: Hittenouva, Isencrimenswilare, Skonunouvo. Im Mittelalter hät s zu de Herrschaft Chibuurg ghört. D Burg Werdegg bi Tüürschtele isch im 12. Joorhundert poue woorde. Die isch aber im Alte Zürichrieg ane 1444 gschlisse woorde und tienet sit doo as Stäibruch. Ane 1707 isch Hittnau en äigni Gmäind woorde und hät agfangen e Chile boue, wo scho s Joor drufabe fèrtig gsii isch. Im 18. Joorhundert hät sich e Baueleninduschtrii entwicklet.

Politik 
Gmäindspresidänt isch de Christoph Hitz (Stand 2019).

Wirtschaft 
D Aarbetsloosigkäit isch im Joor 2010 bi 1,7 % gläge.

Lüt 
 Jakob Stutz (* 1801 z Isike; † 1877 z Bettschwiil bi Bäretschwiil), Schriftsteller und «Volchsdichter»
 Ernst Tappolet (* 1870 z Hittnau; † 1939 z Basel), Romanischt a der Universitet Basel und Mitgründer vom Glossaire des patois de la Suisse romande

Bilder

Literatuur 
 
 Martin Leonhard, Peter Niederhäuser, Markus Stromer: Hittnau: Geschichte und Geschichten aus 1100 Jahren. Chronos, Zürich 2005, ISBN 3-0340-0754-X.
 Hans Martin Gubler: Die Kunstdenkmäler des Kanton Zürich Band 3: Die Bezirke Pfäffikon und Uster. Ug. vo de Gesellschaft für Schwiizerischi Kunstgschicht GSK. Bern 1978 (Kunstdenkmäler der Schweiz, Band 66). ISBN 3-7643-0991-1, S. 268–281.

Weblink 

 Offizielli Websiite vo de Gmäind Hittni
 Statistischi Daate vom Kantoon zur Gmäind Hittni

Fuessnote 

Ort (Kanton Züri)