Tu biSchevat
Tu biSchevat, s jüüdische Nöijoorsfest vo de Böim (ראש השנה לאילנות) im Februar isch e chliine jüüdische Fiirdig.

Tu biSchevat (ט״ו בשבט) bedütet wörtlig „dr 15. Schevat“. 
S Fest goot zrugg uf d Mischna. Dört isch gschriibe, ass s Huus vom Hillel dr 15. vom Monet Schevat zum Nöijoorsfest vo de Böim bestimmt het.

Dä Termin markiert s Ändi vo dr Räägezit, wo s die beste Bedingige het für zum in Israel öbbis aazpflanze. S Datum isch wichdig für d Vorschrifte für d Orla, d. h. für zum s Alter vo de Böim z bestimme. Das isch für religiöösi Juude vo Bedütig, will s verbote isch, d Frücht vo nöi pflanzte Böim under drei Joor z ässe, und im vierte Joor het mä sä im Tämpel müesse opfere und und erst vom fümfte Joor aa het mä sä döfe ässe. Tu biSchevat stoot für s Ändi vom Winter und sümbolisiert s Blüeje vo Israel, si Besiidlig, d Schönhäit vo dr Natur und die guete Frücht, wo uf sinere Ärde wäggse.

Bruuchdum

In dr modärne Zit wärde an däm Daag Böim pflanzt. Dr Bruuch isch, ass mä an däm Daag e Frucht isst, wo mä in däm Joor bis denn nonig gässe het, und überhaupt vil Frücht und Fruchtsalat isst. Mä deckt e Disch, wo mä die schönste Frücht us em Land Israel druf ufstellt, bsundrigs die „siibe Arte“, wo s Land mit ene gsäägnet gsi isch, und säit dr Sääge „Schehechejanu“ (שהחינו Won is am Lääbe erhalte het) uf. Am Tu biSchevat isch s verbote z faste, und mä daf au käni Druurreede halte. Wenn s kä Sabbatjoor (Brachejoor) isch, wo alli Aarbet uf em Fäld verbote isch, faart mä ins Grüene, und pflanzt vilmol nöiji Böim. 

Im 16. Joorhundert het dr kabbalistisch Rabbi Isaak Luria z Safed e Tu BiSchevat Seder iigrichdet, wo d Frücht und d Böim im Land vo Israel e sümbolischi Bedütig häi. Vili religiöösi aber au nid glöibigi Juude z Israel begönge dä Seder und bsundrigi Haggadot wie Pri Etz Hadar si für en gschriibe worde.

Tu biSchevat im Kaländer 

Tu biSchevat wird an deene Datum gfiirt:
2016: 25. Januar
2017: 11. Februar
2018: 31. Januar
2019: 21. Januar
2020: 10. Februar

Mä sött Acht gee, ass jüüdischi Fiirdig am Oobe vom voorige Daag aafönge.

Litratuur 

 Susanne Galley: Das jüdische Jahr: Feste, Gedenk- und Feiertage. Beck, Münche 2003, ISBN 3-406-49442-0.
 Jakob Petuchowski: Feiertage des Herrn: die Welt der jüdischen Feste und Bräuche. Herder, Freiburg im Brisgau 1987, ISBN 3-451-20266-2.
 Marc Stern: Gelebte jüdische Feste. Erinnern, Feiern, Erzählen. Gütersloher Verlagshaus, Gütersloh 1999, ISBN 3-579-02236-9.
 Friedrich Weinreb: Das Buch von Zeit und Ewigkeit: der jüdische Kalender und seine Feste. Thauros, Weiler im Allgäu 1991, ISBN 3-88411-042-X.

Weblingg 

 Tu b'Shwat uf Hagalil online
 Tu biSchewat – Das „Neujahrsfest der Bäume“, talmud.de
 Ökologie und Spiritualität in der jüdischen Tradition
 Judentum und die spirituellen Wurzeln der Pflanzenpflege
 Den Baum des Lebens hegen und pflegen

Jüdischi Festdääg