Zilla
D Zilla isch e Frau gsi, wo im Alte Teschtamänt vo dr Bible u im Tanach vorchunt. I dr Fassig vo dr Septuaginta heisst si Sella.

Ihre Name isch im Hebräische ṣillāh. Das chunt vom Wort  צלל ṣll häär, wo «dunkel wärde» bedüütet.

Im Buech Genesis oder em erschte Buech Mose, wo au im jüdische Tanach stoot, wird im Abschntt 4,19-22 gseit, ass d Zilla di zwöiti Frau vom Lamech, em Methusalem sim Soon, gsi isch – näbe dr Ada – un d Muetter vom Tubal-Kajin und vo dr Naama. Dr Tubal-Kajin gilt als dää, wo mit m Schmiidehandwärch am Afang vo dr Bronzezyt agfange het, me seit vonnem au, är heig s Schwärt erfunde. Vom Lamech isch e Värs überliferet mit ere Reed a sini beide Fraue, wo als s eltischte Gedicht vo dr Bible agluegt wird (Genesis 4,23-24).

Dr Lamech isch us em Stamm vom Adam sim Soon Kain gsi und het mit sinere grosse Familie i dr Zyt churz vor dr legendääre Süntfluet, das wär also am Afang vom dritte Joortuusig vor Chrischtus, irgendwo im Morgeland gläbt. Es git Forscher, wo dänke, die grossi Überschwemmig heigs gää, wo nach em Ändi vo dr letschten Yschzyt s Wasser us em Middelmeer wider is vertröchnete Becki vom Schwarze Meer gloffe sig; wenn das stimmt, hätt d Familie vo dr Zilla dozmol im Töifland öschtlech vom hütige Rumänie gläbt.

Dr Zilla und em Lamech ihri Dochter Naama isch gmäss dr rabbinische Tradizioon d Frou vom Noah, em Soon vom Lamech und däm sinere andere Frau, gsi. Wie d Bibelgschicht verzelt, het si zäme mit ihrem Maa und ihrne Chinder uf dr grosse Arche d Süntfluet überläbt.

Wil ihre Brueder, dr Tubal-Kajin, jo ebe dr Urvatter vo alne Metallwärcher isch, chönt men anää, ass är au uf s Schiff hätt chönne mitgoo zum sis Gwärb wytergä, aber d Bible prichtet halt, nummen em Noah sini ängeri Familie sig grettet worde. Dr Noah wo wie me weiss vo Pruef Buur gsi isch wär uf all Fäll gottefroh gsi um d Hülf vo sim technisch begabte Schwooger, scho bim Boue vom Chaschte und drno au zum de vile Dier z luege won er mitgnoo het vierzää Mönet lang uf em Wasser. Agnoo es hätt a dr Zilla ihrem Soon also doch nit ufs Schiff glanget, so müesst er sys Fachwüsse vorhär eim vom Noah sine drü Söön glehrt ha, em Jafet, wo spöter s Land vo Chlyasie und drumumme übercho het, d Region wo würkli d Arbet mit Metall agfange het. Eine vom Jafet sine Söön het au wider Tubal gheisse, und ihm sis Volch het wie dr Profeet Ezechiel seit mit Bronze gschäftet, und är het no bi de middelalterleche Spanier als ihre Stammvater gulte.

Wemme nach de heilige Schrifte goot, het niemmer vo dr Zilla ihrere Generazioon d Fluet überläpt. S erschte Buech Mose seit, dr Lamech sig füüf Joor vor dr Sintfluet gstorbe. Au d Zilla isch vilech denn nümm bi de Läbige gsi. Dr Noah het wie vil vo sine Ahne es «biblischs Alter» gha het und er isch füüfhundert Joor alt gsi isch won er ghürootet het. Und derno isch er hundert Joor lang dra gsi d Arche z boue; das stoot so i dr Apokalüpse vom Paulus. Me vernimpt über d Familiegschicht also scho zimli vil us der alte biblische Überliferig; für d Lüüt wo drvo cho sind isch gwüss i dr schwääre Zyt nach dr grosse Kataschtroofe sövel z tue gsi, ass me spöter nüüt gnöiers me gwüsst het z verzelle drvoo, wie s Lääbe vo dr Zilla gsi isch.

Literatur 
 Wilhelm Gesenius: Hebräisches und Aramäisches Handwörterbuch. 18. Aufl., 1995, S. 683f.
Person im 1. Buech Mose
Literarischi Figur
Frau