Kennedy-Thorndike-Experiment
S Kennedy-Thorndike-Experimeät (1932) hätt sölle noochwiise, öb s en Iifluss git uf d Usbräitig vom Liecht, wenn Beobachter in verschiidene Inerzialsüsteem iiri Gschindikäit ändere. Es isch e Wariante vom Michelson-Morley-Experimät, wo d Sitenärm vom Interferometer, wo brucht wird, underschiidlig lang sin. S Experimänt het, wie s die Spezielli Relatiwidäätstheorii vorussäit,  e Nullresultat gliiferet und het eso bestäätigt, ass mä näbe dr Lengikontrakzioon au d Zitdilatazioon muess aanee. Noch däm indiräkte Noochwiis isch d Zitdilatazioon denn zum erste mol diräkt dur s Ives-Stilwell-Experimät noochgwiise worde. Wemm mä d Resultaat vo dene drei Experimänt (em Michelson-Morley-Experimänt zum Mäasse öb d Liechtgschwindigkäit vo dr Orientierig vom Beobachder abhängt, em Kennedy-Thorndike-Experimänt zum Mässe, öb d Liechtgschwindigkäit vo dr Gschwindigkäit vom Beobachder abhängt, und em Ives-Stilwell-Experimänt zum d Zitdilatazioon z mässe) cha d Lorentz-Dransformazioon abgläitet wärde.

In modärne Kennedy-Thorndike-Experimänt, wo mä die gliiche Zämmehäng zwüsche dr Gschwindigkäit vom Beobachder und vom Liecht, bzw. zwüsche dr Zitdilatazioon und dr Lengikontrakzioon undersuecht, wärde bis hüt gmacht mit dütlig gröössere Gnauigkäite dank optische Resonatore und Lunar Laser Ranging, und si bestäätige s ursprünglige Resultaat.

Fuessnoote

Relativitätstheorii