Schloss Emmendingen
S Markgrofeschloss Ämmedinge, au Schloss Ämmedinge, isch e Renaissanceböu am Rand vun dr Altstadt vun Ämmedinge. 

Des aifach dreisteckig Gebei mit eme hoche Satteldach het e markante achteckige Stägedurm an dr Nordsitte un nidrigeri Näwegebei. Urspringlig isch s as Hof vum Gloschter Dännebach böut worre, dr Abststab iwer em Portal mahnt no dodraa. Noch e baar Bsitzerwägsel isch s Gebei anne 1588 vum Markgrof Jakob III. vun Bade-Hachberg kauft un zuen eme Residänzschloss umgstaltet worre.

1590 isch dr Kapitelsaal in eme Gebei dernäwe Schaublatz vum „Ämmedinger Religionsgsprech“ gsi. Noch em Dod vum Markgrof Jakob III. het s Schloss as Amtssitz fir d Landvegt vun dr Markgrofschaft Hachberg dient, speter as Burgvogtei. Dr Grundriss vum Gebei, wu s Religionsgsprech stattgfunde het, isch hite dur farwigi Bflaschterstai markiert. Speter isch dert d Synagoge gstande, wu anne 1938 niderbrännt worre isch. As letscht Näwegebei vu dr Residänz isch hite no s Lenzhiisli iwrig bliwe.

Im Johr 1833 isch s Gebei unter em Burgermaischter Carl Helbing (1802–1874) in dr Bsitz vu dr Stadt iwergange. Är het dert e Spital iirichte loo. Hite isch din di stadtgschichtlig Sammlung unterbrocht. Dr Schlosskäller mit eme Krizgwelb im erschte Stock wird as Glaikunschtbihni gnutzt. Anne 2007 isch s Schloss in greßerem Umfang renoviert worre.

Literatur 
 Silvia Huth, Manfred Frust: Schlösser am Oberrhein, S. 114 ff., 2008 ISBN 978-3-87407-793-4

Weblink 

 Information vun dr Stadt Ämmendinge
 Bschriiwung vun dr Musee

Emmendingen
Emmedinge