Aramäische Sprachen
Die aramääische Sprooche bilde e geneetischi Underäihäit vo de semitische Sprooche, wo e Zwiig vom Afroasiatische daarstelle. Aramääisch und Kanaanääisch (dodrzue ghöören z. B. Hebrääisch und Phöniizisch) si d Hauptzwiig vom Nordwestsemitische. D Drennig vom Aramääische vom Kanaanääische het in dr erste Helfti vom 2. Joorduusig v. d. Z. stattfunde. Alli aramääische Sprooche göön uf s Altaramääische zrugg, wo sit em Aafang vom ersten vorchristlige Joorduusig beläit isch.

Us de klassische aramääische Sprooche häi sich im Lauf vo de Joorhundert die öbbe sibzää nöiaramääischi Sproohe vo dr Geegewart entwigglet. Die häi öbbe 550'000 bis 850.000 Sprächer, wo im Glaube nooch mäistens Juude, Christe oder Mandäer, sälte Muslim si.

Die ursprünglige Verbräitigsgebiet lige im Irak, Iran, Israel, em Libanon, Palestina, Sürie und dr Türkei; in dr autonoome kurdische Regioon Rojava in Süürie isch s äini vo de Amtssprooche. Dur Migrazioon (Flucht, Umsiidlig, Uswanderig) si Sprächer vo aramääische Sprooche zerst uf Russland choo, in jüngere Zit vor allem uf West- und Middelöiropa, Nord- und Südamerika und Austraalie.

Die wüsseschaftligi Undersuechig vo dere Sproochgrubbe wird vo dr Aramaistik gmacht.

Liddratuur 
 Klaus Beyer: Einleitung. In: Klaus Beyer: Die aramäischen Texte vom Toten Meer. Aramaistische Einleitung, Text, Übersetzung, Deutung, Grammatik/Wörterbuch, deutsch-aramäische Wortliste, Register. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 1984, ISBN 3-525-53571-6, S. 20–153 (Abriss vo dr Sproochgschicht vo dr Antike bis zur Modärne, gschriibe vo äim vo de füerende Semitiste vo dr Gegewart).
 Stuart Creason: Aramaic. In: Roger D. Woodard (Hrsg.): The Cambridge Encyclopedia of the World’s Ancient Languages. Cambridge University Press, Cambridge u. a. 2004, ISBN 0-521-56256-2, S. 391–426.
 Joseph A. Fitzmyer, Stephen A. Kaufman (Hrsg.): An Aramaic Bibliography. Band 1: Old, Official and Biblical Aramaic. Johns Hopkins University Press, Baltimore MD u. a. 1992, ISBN 0-8018-4312-X.
 
 Holger Gzella, Margaretha L. Folmer (Hrsg.): Aramaic in its Historical and Linguistic Setting (= Akademie der Wissenschaften und der Literatur, Mainz. Veröffentlichungen der Orientalischen Kommission. Bd. 50). Harrassowitz, Wiesbaden 2008, ISBN 978-3-447-05787-5.
 
 Otto Jastrow: The Neo-Aramaic Languages. In: Robert Hetzron (Hrsg.): The Semitic Languages. Routledge, London u. a. 1997, ISBN 0-415-05767-1.
 Stephen A. Kaufmann: Aramaic. In: Robert Hetzron (Hrsg.): The Semitic Languages. Routledge, London u. a. 1997, ISBN 0-415-05767-1.
 Franz Rosenthal (Hrsg.): An Aramaic Handbook (= Porta linguarum Orientalium. NS Bd. 10, ). Zwäi Bänd. Harrassowitz, Wiesbaden 1967.

Weblingg 

 Harald Haarmann: Aisor. (Sammelbegriff für in Osteuropa/ ehem. Sowjetunion verbreitete Nordost-neuaramäische Sprachformen, meist Neuassyrisch und Bohtan) (PDF). In Miloš Okuka (Hrsg.): Lexikon der Sprachen des europäischen Ostens. Klagenfurt 2002. (= Wieser Enzyklopädie des europäischen Ostens 10).
 Achemenet – Pierre Briant: Informazioone zu riichsaramääische Inschrifte vo dr Achämenidezit
 Stiftung zum Erhalt des aramäischen Kulturerbes
 En Iifüerigskurs ins Surayt-Aramääische (Turoyo)
 Wie das Aramäische in die EU kam (pdf) Der Kiirchehistoriker Prof. Rudolf Grulich über e Wääg vom Aramääische uf Öiropa

Fuessnoote 

Semitischi Sproche
Jüdischi Sproch