Konterrevolution
As Konterrevoluzioon (lat. contra = gege) bzw. Geegerevoluzioon bezäichnet mä d Chreft, Klasse und Aktividääte, wo däatsächlig oder vermäintlig gegen e Revoluzioon agiere, und au d Persoone, Grubbe oder Staate wo gegen e Staat, wo us ere Revoluzioon usegwaggse isch, oder si System grichtet si. S Ziil vo dr Konterrevoluzioon isch, d Errungeschafte von ere Revoluzioon rückgängig z mache, die alti Staatsmacht z restauriere, und hüfig au mit dr Revoluzioon bluetig abzrächne.

Dr Begriff vo der Konterrevoluzioon isch zum erste Mol im Zämmehang mit dr Französische Revoluzioon vo 1789 erschiine und het d Besträäbige vo iire Gegner Joseph de Maistre, Louis de Bonald u. a. bezäichnet, wo die gstürzti Monarchii wider häi welle härstelle.

Die realsozialistische Süsteem, wo sich as Staate verstande häi, wo us dr proletarische Revoluzioon uusegwaggse si, häi die inneri Opposizioon, wo gege sä grichdet gsi isch, vilmol als konterrevoluzionär bezäichnet - au wenn d Staatsgründig scho Joorzäänt zruggglääge isch, und die daatsächlige bolitische Posizioone vo de jewiilige Opposizionelle häi käi Rolle gspiilt. Das isch immer non e so in dr Volksrepublik China, Nordkorea und Kuba.

Litratuur 

 Jean-Jacques Langendorf (Hrsg.), Pamphletisten und Theoretiker der Gegenrevolution, München 1989 
 Roger Dufraisse (Hrsg.): Revolution und Gegenrevolution 1789 - 1830, München 1991
 Matthias Middell: Widerstände gegen Revolutionen. 1789-1989, Leipzig 1994
 Michael Wagner: England und die französische Gegenrevolution 1789-1802, München 1994
 Aurel Kolnai: Gegenrevolution. In: Kölner Vierteljahrshefte für Soziologie, 10 (1932), S. 171–199 und 295–319

Revolution
Politik