Purim
Purim (פורים Purim vo hebräisch Pur, Los, ursprünglig vom akkadische Wort pūru; jiddisch Purim oder Pirem) isch e jüüdischs Fest wird am 14. Daag vom Monet Adar (Februar/Merz) vom Jüüdische Kaländer gfiirt, in Stedt, wo zur Zit vom Brofeet Josua e festi Stadtmuure gha häi – hüte gältet das nume für Jerusalem – am 15. Adar. S Fest isch au bekannt under em Naame Schuschan Purim oder Purim vo de Stedt. In jüüdische Schaltjoor wird dr Adar verdobblet; Purim findet in däm Fall im zwäite Adar statt.

Ursprung
Purim wird in Erinnerig an d Rettig vom jüüdische Volk in dr persische Diaspora gfiirt. Noch em Buech Ester het dr Haman, dr höggst Regierigsbeamti vom persische Köönig, vorghaa, an däm Daag alli Juude im Perserriich lo umbringe.  D Köönigin Ester het aber mit Faste und Gebät d Gfoor abgwändet.

Bruuchdum

Äänlig wie bi dr christlige Fasnacht duet mä sich am Purimfest verchläide und macht Chrach. Es git Umzüüg, wo män ene z Israel Ad-lo-jada (hebräisch für „bis mä nüm wäiss“ (d. h. bis mä nüm wäiss, was mä macht)) säit. Es git Uffüerige, sogenannti Purimspiil, wo vilmol biblischi Gstalte und hütigi Honorazioore parodiere und verspotte.

Gschänkli wärde verschänkt, und mä isst vil Süesses wie Hamanoore, Gutzi, wo mit Moon, Nüss oder Schoggi gfüllt si, oder Nunt us Waldhonig, Zucker und Walnüss.

Litratuur 
 Karl Heinz Burmeister: Hohenemser Purim, eine jüdische Fasnacht im Jahre 1811, in: Schriften des Vereins für Geschichte des Bodensees und seiner Umgebung, 105. Jg. 1987, S. 131–138 (Digitalisat)
 Elliott Horowitz: Reckless Rites. Purim and the Legacy of Jewish Violence, Princeton University Press 2006.

Weblingg 

 Ardikel über Purim
 Ardikel vo talmud.de über Purim
 Purim Mizwot & Brüüch, Hindergründ
 Purim Lieder
 Krista und Johannes Gerloff: Purim, Israels Karneval, Israelnetz 1/15, S. 14-15

Jüdischi Festdääg