Ascona
Ascona (lombardisch Scona, dytsch veraltet Aschgunen bzw. Aschonen) isch e Gmai im Kanton Tessin in dr Schwyz. Si ghert zum Chrais (circolo) Isole im Bezirk Locarno.

Geografi 
Dr Kurort lyt am Nordstade vum Langesee, weschtli vum Maggia-Delta. Zue Ascona ghere d Ortsdail Gerbi, Monescie, Monte Verità, Moscia un Saleggi.

Gschicht 
Ascona isch zum erschte Mol gnännt wore anne 1224 as burgus de Scona.

S isch lang nummen es Fischerdorf gsi. 1900 aber isch uf dem Hoger denäbe, de Monescia, en alternativi Naturhailaastalt aaglait wore: de Monte Verità – und isch Ascona biriemt wore. Noch em Zwaite Wäldchrieg isch des Ort rasant gwachse, nid zletscht, wil sich dert vyyl ryychi Dytschi nidergloo hen.

Verwaltig 
Dr Gmaindsbresidänt (Sindaco) vu Ascona isch dr Luca Pissoglio.

Bevelkerigsentwicklig 
Quälle: Bundesamt für Statistik 2005

Dialekt 
Dr lombardisch Dialäkt vu Ascona ghert zum Ticinese.

Kultur 
Uf em Monte Verità („Wohretsbärg“) bi Ascona isch in dr erschte baide Johrzehnt vum 20. Jh. e läbensreformerischi Chinschtlerkoloni entstande, wu sich dr Widerstand gege di patriarchal militaristisch Kultur un Gsellschaft vu dr Zyt gsammlet het un wu ne Zäntrum gsii isch fir vili neie Bewegige wie Pazifismus, Anarchismus, Theosophi, Anthroposophi, OTO, Psychoanalyse, Vegetarismus, Naturismus, Uusdrucksdanz un andere.

All Summer findet z Ascona s JazzAscona-Feschtival statt.

D Fondazione Marianne Werefkin het ihre Sitz z Ascona.

 Museo communale d’arte moderna Ascona
 Museo Epper
 Teatro San Materno

Böuwärch 
 Casa Serodine, um 1620 böue vum Cristoforo un em G. Battista Serodine
 Collegio Papio (1585) mit Renaissancehof un Flachrelief
 Chilche Santa Maria della Misericordia (1519) mit eme spotgotische Freskezyklus un eme Fligelaltar im Renaissancestil vum Antonio de Lagaia
 Chilche Santi Pietro e Paolo (1599–1630) mit Altarbild vu dr Chrenig vu Maria vum Giovanni Serodine
 Chilche San Michele (17. Johrhundert), am Blatz vun ere frienere Burg
 Castello dei Griglioni, di letscht vu de vier mittelalterliche Burge vu Ascona
 Teatro San Materno, 1927/1928 vum Architäkt Carl Weidemeyer im Stil vu de klassische Modärni böue

Lyt 
 Antonio Abondio, gnännt Asconio (um 1500), Schepfer vu dr Karyatide an dr Chilche vu San Celso z Mailand
 Charlotte Bara (1901–1986), Uusdrucksdänzeri
 Gotthard de Beauclair (1907–1992), Verleger, Buechgstalter un Lyriker
 Pietro Berno (1552–1583), as Märtyrer seliggsprochene Jesuit un Indiemissionar
 Ivan Desny (1922–2002), Schauspiler
 Dimitri Jakob Müller (1935–2016), Clown
 Miranda Graf (* 1969), 1. Minigolf-Wältmaischteri (1991)
 Brigitte Helm (1906–1996), Schauspileri
 Karl Kerényi (1897–1973), klassische Philolog un Religionswisseschaftler
 Emil Ludwig (1881–1948), Schriftsteller
 Pietro Francesco Pancaldi (1739–1783), Chilchemoler
 Gaetano Matteo Pisoni (1713–1782), Architekt
 Paolo Antonio Pisoni (1738–1804), Architekt
 Giovanni Serodine (1600–1631), Barockmoler
 Robert Siodmak (1900–1973), dytsche Filmregisseur, Draibuechautor un Filmproduzänt
 Carl Weidemeyer (1882–1976), Chinschtler un Architekt
 Marianne von Werefkin (1860–1938), Chunschtmoleri
 Hannes Wettstein (1958–2008), Induschtridesigner
 Mary Wigman (1886–1973), Dänzeri, Choreografi un Danzpedagogi
 Helmut Zacharias (1920–2002), Musiker

Impressione us Ascona

Literatur 
 
 Robert Landmann: Ascona – Monte Verità, Auf der Suche nach dem Paradies. Benziger, Zürich 1973; Huber, Frauenfeld 2000, ISBN 3-7193-1219-4
 Erich Mühsam: Ascona und Wiedersehen mit Ascona. Vereinigte Texte aus den Jahren 1905, 1930 und 1931. Sanssouci, Zürich 1979, ISBN 3-7254-0333-3
 Curt Riess: Ascona, Geschichte des seltsamsten Dorfes der Welt. Europa, Zürich 1964
 Marianne Werefkin: Impressionen von Ascona. Galleria via Sacchetti, Ascona 1988
 Michela Zucconi-Poncini: Ascona. GSK, Bern 2003, ISBN 3-85782-744-0 (Schweizerische Kunstführer, Band 744/745)

Weblink 

 http://www.ascona.ch

Fueßnote 

Ort (Kanton Tessin)