Dinkelsbühl
Dinklschbihl (amtlich Dinkelsbühl) isch e Stadt vo Middlfranke z Bayern.

Geografy und Gschicht 
D Stadt lyt nid wyt wägg vo dr Gränze zu Bade-Württebärg. Drduur lauft dr Fluss Wörnitz.

Dinklschbihl isch in ere Urkunde vo ane 1188 s erschte Mol erwäänt. Me erklärt dr Ortsname so, dass dr erscht Deil vom ene althochdütsche Personename wie öpe Dingold chiem und dr zwöit Deil vom middelhochdütsche Wort bühel für Hoger.

Dinklschbihl isch en alti freii Rychsstadt gsi. 1802 isch si zu Bayern cho. Sid 1998 isch es e bairischi Grossi Chreisstadt. Si het hütt öpe zwölftuusig Ywooner.

D Stadt isch bekant wägen ihrem psunders guet erhaltene middelalterleche Zäntrum, wo si drfür als Öiropäischs Kulturdänkmool agluegt wird. I dr Altstadt sind au scho es bar historischi Filme dräit worde. Me gseht no vil vo dr alte Stadtmuur mit zwänzg alte Düürm und de vier alte Stadttor: s Nördlingertor, s Rooteburger Tor, s Wörnitztor und s Segringertor.

Dialäkt 
Dinklschbihl lyt im Randgebiet vom alemannische Spoochruum. I dere Landschaft isch d Sproochgränze vom Oschtfränkisch zum Schwööbisch, und au s Piet vom Mittelbairisch isch nooch. Drum luegt me dr alemannisch prägt Dinklschbihler Dialäkt au als “Übergangsmundart” a.

Literatur 
 Gerfrid Arnold: Dinkelsbühl. Eine mittelalterliche Stadt. Dinkelsbühl 1988.
 Walter Bogenberger, Michael Vogel: Dinkelsbühl. 1983.
 Gustav Roeder: Dinkelsbühl. In: Wolfgang Buhl (Hrsg.): Fränkische Reichsstädte. Würzburg 1987, ISBN 3-429-01098-5.

Weblink 

 Website vo dr Stadt Dinkelsbühl

Fuessnoote 

Ort (Bayern)