Dagobert III.
Dr Dagobert III. (* 699, † zwüschen em 3. September 715 und em 29. Februar 716) isch e merowingische Frankekönig gsi vo 711 bis zu siim Dod 715/716.

Läbe
Dr Dagobert III. isch dr Sohn vom Frankekönig Childebert III., gsi, wo 711 gstorben isch. Er isch noch em ripuarische Rächt won er König worden isch, wohrschiinlig im Februar 711, no unmündig gsi. Die wirkligi Macht isch in de Händ vom Huusmeier Pippin em Mittlere gläge, aber d Lag isch nonig eso gsi, ass me uf d Ernennig vom ene ächte Merowinger hät chönne verzichte. Au z Neustrie isch e Pippinid, em Pippin si jünger Sohn Grimoald II. Huusmeier gsi. Dä isch ermordet worde vom ene Fries und si minderjöhrig Sohn Theudoald isch Huusmeier worde. Denn isch dr Pippin gstorbe, und d Plektrudis, si Witwe, isch Regäntin für e König und für e Theudoald worde. D Neustrier hai d Unsicherheit usgnützt und sich erhobe. Si hai en Armee im Wald vo Cuise zsämmezoge und hai die austrasisch Armee vom Theudald gschlage. D Neustrier si denn wider unabhängig vo de Austrasier gsi und hai dr Ragenfrid zu ihrem Huusmeier gmacht. Dä het sich mit em friesisch Herzog Radbold verbündet und isch über Austrasie härzoge.

Dr Dagobert isch numen öbbe sächzähni oder sibzähni gsi, won er im Johr 715 oder 716 gstorben isch. Eigetlig hät si Sohn, dr Theuderich IV., sötte si Nochfolger si, aber dä isch übergange worde, und an siiner Stell het me dr Chilperich II. ernennt.

Literatur 

 Felix Dahnx: Die Völkerwanderung. Kaiser Verlag Klagenfurt, 1997.
 Felix Dahn: Die Franken. Emil Vollmer Verlag 1899.
 Eugen Ewig: Die Merowinger und das Frankenreich. Stuttgart (Kohlhammer) 2001, Broschiert, ISBN 3-17-017044-9
 Reinhard Schneider: Königswahl und Königserhebung im Frühmittelalter. Anton Hirsemann Stuttgart 1972.
 Karl Ferdinand Werner: Die Ursprünge Frankreichs bis zum Jahr 1000. Deutscher Taschenbuch Verlag München 1995

Weblingg 
 genealogie-mittelalter.de

König (Franke)
König (Burgund)
Merowinger
Maa