Jacques Brel
Dr Jacques Romain Georges Brel (; * 8. April 1929 z Schaerbeek/Schaarbeek bi Brüssel, Belgie; † 9. Oktober 1978 z Bobigny, Frankriich) isch e belgische Chansonnier und Schauspiiler gsi. Sini Lieder uf Franzöösisch häi en zu äim vo de wichdigste Representante vom franzöösische Chanson gmacht. Zämme mit em Charles Trenet und em Georges Brassens stoot er uuse under de Chansonniers, wo iire äigene Lieder singe. D Theme vo sine Chansons gönge vo Liebeslieder bis zu scharfer Gsellschaftskritik. Sini Ufdritt si expressiv und dramatisch gsi. E Hufe anderi Sänger häi sini bekanntiste Chansons wie Ne me quitte pas, Amsterdam, Le plat pays oder Madeleine interpretiert und sä au in anderi Sprooche übersetzt, wie dr internazionali Hit Seasons in the Sun. Im dütsche Sproochruum si bsundrigs dr Michael Heltau und dr Klaus Hoffmann as Brel-Interprete bekannt.

Dr Brel isch z Brüssel ufgwaggse und isch 1953 uf Bariis gange, won er het welle Chansonnier wärde. Er het langi Zit nume in chliine Cabarets und uf Turneä dur d Browinz gsunge, bis em am Ändi vo de 1950er Joor dr Durchbruch glunge isch und er zu äim vo de grösste zitgenössische Star vo dr Chansonszene worde isch. Uf em Höhepunkt vo sinere Karriere isch dr Brel 1967 vo dr Büüni abdräte. Er het denn s Musical Dr Maa vo La Mancha uf Franzöösisch übersetzt, und sälber d Rolle vom Don Quijote gspiilt. Er isch in zää Spiilfilm ufdräte, in zwäi von ene het er au d Reschii ghaa. Dr zwäit Film isch käi Erfolg gsi und dr Brel het sich in s Brivaatlääbe zruggzooge. 1976 het er sich uf dr polynesische Insle Hiva Oa niidergloo. Im Joor druf isch er no äinisch zrugg uf Bariis, won er si letschti Blatte ufgnoo het. 1978 isch dr Jacques Brel an Lungechräbs gstorbe.

Wärk

Diskografii (Uswaal) 

 1954: Grand Jacques
 1957: Quand on n’a que l’amour
 1958: Au printemps
 1959: La valse à mille temps
 1961: Marieke
 1962: Olympia 1961 (live)
 1962: Les bourgeois
 1964: Olympia 1964 (live)
 1966: Les bonbons
 1966: Ces gens-là
 1967: Jacques Brel 67
 1968: J’arrive
 1968: L’homme de la Mancha (franzöösischi Fassig vom Musical Der Mann von La Mancha)
 1972: Ne me quitte pas (modärnisierti Nöiufnaame vo eltere Chansons)
 1977: Les Marquises (Originalditel: BREL)

Filmografii 
 1956: La grande peur de Monsieur Clément (Churzfilm) – Reschii: Paul Deliens (Buech, Daarsteller)
 1967:Les risques du métier – Reschii: André Cayatte (Daarsteller, Muusig)
 1968:La bande à Bonnot## – Reschii: Philippe Fourastié (Daarsteller, Muusig)
 1969:Mon oncle Benjamin – Reschii: Édouard Molinaro (Daarsteller, Muusig)
 1970: Mont-Dragon – Reschii: Jean Valère (Daarsteller)
 1971:  Les assassins de l’ordre – Reschii: Marcel Carné (Daarsteller)
 1972: Franz (Reschii, Buech, Daarsteller, Muusig)
 1972: L’aventure c’est l’aventure – Reschii: Claude Lelouch (Daarsteller)
 1972: Le bar de la fourche – Reschii: Alain Levent (Daarsteller, Muusig)
 1973: Le Far-West (Reschii, Buech, Daarsteller, Muusig)
 1973: (L’emmerdeur) – Reschii: Édouard Molinaro (Daarsteller, Muusig)

 Litratuur 
 Biografie 

dütsch
 Olivier Todd: Jacques Brel – ein Leben. Achilla-Presse, Hamburg 1997, ISBN 3-928398-23-7.
franzöösisch
 Marc Robine: Le Roman de Jacques Brel. Carrière, Paris 2003, ISBN 2-253-15083-5.
 Olivier Todd: Jacques Brel. Une vie. Laffont, Paris 1984, ISBN 2-221-01192-9.
englisch
 Alan Clayson: Jacques Brel. La Vie Bohème. Chrome Dreams, New Malden 2010, ISBN 978-1-84240-535-2.

 Textsammlige 

dütsch-franzöösisch
 Heinz Riedel: Der zivilisierte Affe. Damokles, Ahrensburg 1970.
franzöösisch
 Jacques Brel: Tout Brel. Laffont, Paris 2003, ISBN 2-264-03371-1.
 Jacques Brel: Œuvre intégrale. Laffont, Paris 1983, ISBN 2-221-01068-X.
 Jean Clouzet (Hrsg.): Jacques Brel. Choix de textes, discographie, portraits. Reihe Poètes d’aujourd’hui 119. Seghers, Paris 1964.

 Undersuechige 

dütsch
 Anne Bauer: Jacques Brel: Ein Feuer ohne Schlacken. In: Siegfried Schmidt-Joos (Hrsg.): Idole 2. Zwischen Poesie und Protest. John Lennon. Van Morrison. Randy Newman. Jacques Brel. Ullstein, Berlin 1984, ISBN 3-548-36503-5, S. 145–179.
 Thomas Weick: Die Rezeption des Werkes von Jacques Brel. Lang, Frankfurt am Main 1991, ISBN 3-631-42936-3.
 Michaela Weiss: Das authentische Dreiminutenkunstwerk. Léo Ferré und Jacques Brel – Chanson zwischen Poesie und Engagement. Winter, Heidelberg 2003, ISBN 3-8253-1448-0.
franzöösisch
 Patrick Baton: Jacques Brel. L’imagination de l’impossible. Labor, Brüssel 2003, ISBN 2-8040-1749-4.
 Stéphane Hirschi: Jacques Brel. Chant contre silence. Nizet, Paris 1995, ISBN 2-7078-1199-8.
 Bruno Hongre, Paul Lidsky:  L’univers poétique de Jacques Brel. L’Harmattan, Paris 1998, ISBN 2-7384-6745-8.
 Monique Watrin: Brel. La quête du bonheur. Sévigny, Clamart 1990, ISBN 2-907763-10-5.
änglisch
 Carole A. Holdsworth: Modern Minstrelsy. Miguel Hernandez and Jacques Brel. Lang, Bern 1979, ISBN 3-261-04642-2.
 Sara Poole: Brel and Chanson. A Critical Appreciation. University Press of America, Lanham 2004, ISBN 0-7618-2919-9.
 Chris Tinker: Georges Brassens and Jacques Brel. Personal and Social Narratives in Post-War Chanson. Liverpool University Press, Liverpool 2005, ISBN 0-85323-758-1.

 Weblingg 

 
 Offizielli Website vo de Éditions Jacques Brel (meersproochig)
 Wolfgang Rössig: Jacques Brel, französischer Chansondichter. In: Kindlers Literatur Lexikon.''

Fuessnoote 

Chansonnier
Chansonsänger
Schauspiler
Belgier
Maa