Eileithyia
D Eileithyia oder Eleuthyia () isch di griechisch Göttin vo de Giburt. Si isch Töchter vom Zeus und vo de Hera und drumm au d Schwöster vo de Jugedgöttin Hebe, vom Chrieggott Ares und vom Götterschmiid Hephaistos. Uf de Insle Delos isch Eleuthyia de Biname vo de Artemis.

De Homer chennt meriri Eileuthyiai (Εἰλείθυιαι), si sind d Töchtere vo de Here und bringed d Giburtswehe. I de Odyssee nennt er d Hööhli vo de Eileithyia bi de kretische Hafestadt Amnisos.

Ursprüng 
D Eleuthyia isch vermuetli e vorgriechischi Göttin und ere Name hett i de altgriechische Tielekt recht verschide glutet (z Sparta: Ἐλευϑία, Eleuthia, uf Kreta: Ἐλουϑύα, Elouthua). Vo de Grieche isch denn de Name volksetymologisch mit em Verb eleuthō "choo" verbunde wore, well d Wehe d Achumpft vo de Giburt azaiget. Aber au di indogermanischi Worzle ie. *h1leudh- »wachse« passt zo de Göttin. si werd i mykenische Täfeli us Knossos gnennt as Eleuthia (e-re-u-ti-ja) und isch z Amnisos vereert wore, wo dozmol d Hafestadt vo Knossos gsii isch. De Homer nennt jo d Hööli vo de Eileythia bi dere Stadt. Die Hööli litt bim hüttige Hügel Ajos Theodoros hinderem Hafe und isch archäologisch erforscht. De Pausanias waiss ono, as d Kreter globt hend, as d Eleuthyia z Amnisos uf d Welt cho isch.

Literatur 
 Edward Tripp: Reclams Lexikon der antiken Mythologie. Stueggert, 1991. ISBN 3-15-010371-1
 
 
 Semeli Pingiatoglu: Eileithyia. Künigshausen and Neumann, Würzburg 1981.
 
 R.F. Willetts: Cretan Eileithyia. In: The Classical Quarterly 52. 1958. S. 221-223.

Weblink 

Griechischi Gotthait
Mykenischi Gotthait
Wiiblichi Gotthait