Kanaan
Kanaan (nordwestsemitisch kn'n, Alalaḫ ki-in-a-nimKI, akkadisch LÚki-na-aḫ-numMEŠ, assyrisch KURki-na-aḫ-ḫi und KURki-na-ḫi, babylonisch KURki-na-ḫa-a-a-u, Hurritisch KURki-na-a-aḫ-ḫi, hethitisch KUR URUki-na-aḫ-ḫa, arabisch کنعان, hebräisch כְּנַעַן, ägyptisch p3-k-3-n-ˁ-n-ˁ, griechisch Χανααν, Chanaan) isch im Alterdum hauptsächlig as Bezeichnig vo dr südwestlig-syrische Region bruucht worde und noch de Aagriff vo de Seevölker uf s Gebiet Palästina (Peleset) usgwiitet worde. 

Wie sich die bolitische Verheltniss gänderet hai, hai die alte Ägypter däm Rächnig drait. Under em Pharao Merenptah isch Kanaan no as eigeständigs Gebiet gnennt worde, under em Ramses III. isch s scho under dr Oberhoheit vo de Philister gstande: «E Bote uf Kanaan im Land Palastu».

Dr Name Kanaan isch no under em Seleukos I. beleit, wo sich sälber as «dr ‹L'dk'› z Kanaan» gnennt het. Die römischi Besatzig het spöter «Kanaan» mit dr Bezeichnig Syria ersetzt.

Litratur 
 Wayne Horowitz, Takayoshi Oshima: Cuneiform in Canaan. Cuneiform Sources from the Land of Israel in Ancient Times. Israel Exploration Society, Jerusalem 2006, ISBN 965-221-062-5
 Benjamin Mazar: Canaan and the Canaanites, BASOR (Bulletin of the American Schools of Oriental Research) 102, 1946, pp. 7-12
 J. N. Tubb:Völker im Lande Kanaan (Völker der Antike). Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Darmstadt 2005.

Historischi Region
Ort im Tanach
Ort im Alte Teschtamänt