ᚷ
gebô (ᚷ) isch de erschlossni urgermanisch Name vo de g-Ruune. Er lutet uf Altenglisch gyfu und im Hrabanische Alphabet gibu. D Bidütig isch "Goob". Au de gotisch Buechstabe "g" (𐌲) haisst wie die Ruune geuuo d Form entsprecht aber em griechische Gamma. 

D g-Ruune isch die sibet Ruune im Ruunealphabet und di sibet Ruune im erste Ætt. Z Skandinvie isch die Ruune im 8. Joorhundert verschwunde und mit de k-Ruune gschribe worde.

Luutwert und Wariante
D Ruune stoot för de gmaingermanisch stimmhafti velari Plosiv und sis frikativi Allophon (IPA //+//), so i de ältere Ruuninschrifte,  i de kontinentale Runeinschrifte aber nume för /g/ und im altenglische Futhorc aber för /ɣ/ und //. Z England isch för de Plosiv d Variante ᚸ gschaffe worde, mitem Name gár »Geer, Speer«. I nordenglische Ruuneinschrifte findet sich au d Form ᛤ und stoot do för "sekundär palatalisierts" /kj/.

Esotheerik
I de moderne Esotheerik bidüütet d g-Ruune Gschenk, au im spirituelle Sii. Im Ruuneyoga stoot mer uufrecht und spraizt baid Bai und geg ufe bai Arm, so ases vo voore wie die Runne ussiet.

Unicode

Büecher
Klaus Düwel: Runenkunde. Metzler Bd. 72; Stuggart 2001; ISBN 3-476-13072-X

Rune