Bilabialer Vibrant
De bilabiali Vibrant isch en Konsonant vo dr mänschliche Sprooch, wo als Phonem zimli sälte isch. S Zeiche defür im Internationale Phonetische Alphabet isch . Im Alemannische chùnt de Luut zwar in keim Wort vor, mer bruucht en aber mängmool wemmer zeige wott, dass eim chalt isch, ùn mer deno „brrr“ macht.

Artikulation 
Es isch en Vibrant, d Artikulatore schlönn meereri Mool gägenand.
De Artikulationsort isch bilabial; er wird mit de Ùnter- ùn Oberlippe artikuliert.
D Phonation isch stimmhaft; derwyylscht er produziert wird, vibriere d Stimmbänder.
Es isch en orale Konsonant; d Lùft goot dur s Muul usse.
Es isch en egressive Konsonant; er wird allei dur s Usstoosse vo Lùft mit de Lunge ùn em Zwerchfell erzüügt, wie die meischte mänschliche Sproochluut.

Verbreitig

Fuessnote 

Sproochluut