Anglonormannisch
Anglonormannisch isch die romanischi Schbrooch, wo die normannischi Oberschicht noch der Eroberig vo Ängland im Johr 1066 us Frankriich mitbrocht het, wo aber scho zu Ziite vom Eduard em Bekenner am Hof iigfüehrt worden isch. Für die änglische Arischtokrate isch si Gebruuch s Zeiche vo ihrer Adlikeit worde, im Gegesatz zur Bevölkerig, wo Angelsäggsisch gschwätzt het. Au in Wales und Irland isch s iigfüehrt worde, und, in chliinerem Umfang sogar in Schottland.
Die eltischde anglonormannische Schrifte, wo s no git, ghöre in d Ziit vom Henry I. im früeche 12. Johrhundert, die letschte in d Regierigsziit vom Henry IV. im früeche 15. Johrhundert.

Bis zum Ändi vom 14. Johrhundert isch Anglonormannisch (näbem Latiinische) d Schbrooch vom änglische Hof, der Verwaltig und Juschtiz bliibe. In der Literatur isch s sit dr Mitti vom 13. Johrhundert vom Mittelenglische abgelöst worde.

S normannisch Französisch wird hüte no uf de Kanalinsle un in dr Normandii gschwätzt.

Vo dr Schbrooch, wo mä uf der Île-de-France gschwätzt het, isch s Anglonormannisch vo Afang a verschiide gsi. Nochdäm d Normanne d Normandii im früeche 13. Johrhundert verlore hai, het sich ihri Schbrooch no meh vom feschtländische Französisch afo underscheide, was z. B. dr Geoffrey Chaucer in der Beschriibig vo dr Prioresse im Prolog vo de Canterbury Tales äso het zum Usdruck lo cho:

And Frensh she spak ful faire and fetisly 
After the scole of Stratford atte Bowe
For Frensh of Paris was to hire unknowe (124 – 126).
(Und Französisch het si sehr zierlig gschwätzt
Noch dr Schuel vo Stratford atte Bowe
Wil s Französisch vo Paris ihre unbekannt gsi isch.)

E anglonormannischi Autorin vom 13. Johrhundert isch d Marie de France gsi.

Quelle 
 Dr Ardikel "Anglo-Norman literature" in Encyclopædia Britannica. Ultimate Reference Suite. Chicago: Encyclopædia Britannica,

Weblinks 
 Wörterbuch Anglonormannisch-Neuenglisch
 Anglo-norman text society
 (Language Code etc)

Fuessnoote

Romanischi Sproch
Toti Sproch
Einzelsproch