Seesaibling
De Röötel (Salvelinus umbla; alemanischi Näme) isch e Fisch, wo i de Alpe und nördliche Voralpe vorchunnt. Well er emfindli uf Wasserverschmutzig reagiert, ghört er zo de gfördete Fisch. Hüüffig werd as wüsseschaftliche Name Salvelinus alpinus aggee, de chunnt aber i de Alpe nöd vor, sondern stoot för de Arktischi Soiblig, wo im Iismeer lebt und en anderi Art isch.

Uussie
De Röötel isch e graubruune Fisch mit chliine Schuppe. Sini Siite isch grüebruu und het rooti Tupfe. Sin Buuch und sini undere Flosse hend e orangsch-röötlichi Farb, i de Laichzitt hend d Mandli e lüüchtige knallroote Buuch. D Flosse hend dezue no e wiisse Rand. De Röötel werd 25 bis 40 cm lang, selte aber bis zo 75 cm und wögt denn 8 Kilo.

Verbraitig
De Röötel lebt i de Alpe bis zonere Hööchi vo 1650 m.ü.M., cha aber bis zu 2700 m.ü.M. uusgsetzt were. Sini Verbraitig isch äänlich wie die vo de Felchenarte im Alperuum, vo Frankriich öber d Schwiiz, Tütschland bis uf Ööstriich. Er lebt i klare, chalte, suurstoffriiche aber näärstoffarme Standgwässer und liebt tüüffi Stelene, so as er schweer z biobachten isch.

Lebeswiis
De Röötel fresst Chrustetier, Insekte. Alti Röötel jaget au Fisch. D Laichzitt isch im November und Dezember. S Wiibli lait öber em chiisige Grund a de Seehalde inere Tüüffi vo 30 bis 120 Meter 100 bis 10000 Aier. D Mandli wered zwösched 2 und 5i gschlechtsriif und d Wiibli zwösched 3 und 7i. Röötel lebet 40 Joor.

Literatur 
 Kurt Deckert u. a.: Fische, Lurche, Kriechtiere (= Urania Tierreich. Band 6). Neuausgabe. Urania, Leipzig u. a. 1991, ISBN 3-332-00491-3.
 Stefan Ineichen (Hrsg.): Stadtfauna, 600 Tierarten der Stadt Zürich; Bern 2010; ISBN 978-3-258-07561-7
 Fritz Terofal: Süßwasserfische in europäischen Gewässern (= Steinbachs Naturführer. Bd. 5). Mosaik, München 1984, ISBN 3-570-01274-3

Weblink

Ainzelnoowiis

Lachsfische