Përnòm verbal piemontèis
Ël përnòm verbal a l'é na part dël discors motobin caraterìstica dël piemontèis, e ch'a lo fa fa resté diferent da le lenghe confinante, për tant che na chèich forma primitiva dla midema strutura dle vire a peula trovesse ant le lenghe locaj confinante. As trata 'd na cita partìcola ch'a-j da 'l soget aj verb.

Formassion dij përnom verbaj
për le mecàniche longhe ch'a tiro anans ant ël piemontèis dël dì d'ancheuj, ch'a varda ëdcò Latin volgar.
për na stòria detajà dla formassion dij përnòm verbaj ch'a varda Stòria dij përnòm verbaj

La contrassion fonética a l'ha mnà a esse malfé a capì la person-a mach da 'nt la forma coniugà dël verb. Për régola, pr'esempi, la prima person-a singolar e la tersa plural a resto mideme antra lor, e midem con le doe sconde person-e. Ën rivand sossì ant na lenga ch'a l'avìa gnun òbligh formal dë buté un sogèt espress, sòn a l'ha mnà a la formassion dël përnòm verbal piemontèis. 

St'anovassion-sì a l'é anco' nen completasse, e a-i resto vàire parlé locaj andova ël përnòm as dòvra mach an part, per tant che ij gramàtich piemontèis a lo buto sempe coma òbligh, ò almanch coma registr àot dla lenga. Notaman ant ël parlé dla sintura d'Ast e dla part setentrionala dla provinsa as dòvro mach ij përnom dla sconda e tersa person-a singolar.

Variant locaj

Variassion locaj atestà a son:
 prima singolar: 
 i, dzortut a Turin, considerà për sòlit la variant literaria;
 ë, considerà da Milo Bré na variant dialetal (për esempi a Carmagnòla);
 e, anvers a Alba, pì dë rèir ant l'astësan;
 a, ant l'astësan
 sconda singolar: ët,'t,t',të
 tèrsa singolar
 a për tuti ij géner, a Turin e coma variant literaria
 mascolin: ël,'l,l',lë, ò (astësan)
 feminin: la,a (astësan)

prima plural
 i turinèis, registr literari e astësan
 a astësan
sconda plural: i
tèrsa plural
 a turinèis e registr literari
 i, jë astësan

Arferiment 

Gramàtica piemontèisa