Prunus padus


Descrission 
A l'é na pianta nen tant auta, a sùpera nen ij 10 m. Branch prima biancastr peui pla. La scòrsa a l'é pitòst seulia egris sombr; a l'ha n'odor gram. Le feuje a son verd ciair , a lansa e con ij bòrd dentà. A son butà auterne dzor le rame. Le fior a son cite, a rape ch'a pendo, bianche, a l'han un përfum ëd màndorla.Ij fut a son riond, nèir lùcid, a l'han un savor cha ampan-a la boca e amer, dont a son mach mangià da j'osej.

Distribussion 
A chërs ant ij bòsch, ij combaj e le basse., dal livel dë mar a 1.900 méter. A fioriss da magg a giugn. A sopòrta 'l gel.

Notissie 
A l'é motobin dovrà 'dcò ant ij giardin per la fioridura anciarmanta.

Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse 
 Prunus padus L., 1753

Botànica
Prunus