Polyporus ciliatus


Un pissacan: ël Polyporus ciliatus

Descrission 
Cit Polyporus, caraterìstich për ij përtus motobin cit e la gamba tigrà, che a smija, an cit, col ëd Macrolepiota procera. 
Capel fin-a 7 cm., da bombù a spianà e amburià, sbassà al sentro, un pòch a ambossor; con ël bòrd un pòch ondolà, pitòst regolar, prima curvà an vers ël bass peui dëstendù, aùss, con dij peil fin fin. Surfassa da quase seulia a un pòch scarvassà, con dë zone a anèj un pòch pì scure, ëd color brun gris con na component oliva, che a tira un pòch a vnì giàuna vnisend veja.
Imenòfor fàit da tùboj curt, longh fin-a a 2 mm., spess parèj dla carn dël capel o un pòch ëd pì, un pòch dëcurent, biancastr e poi un pòch giaunissant. Përtus rotond, motobin fin, aprepò 4-6 për milim. Gamba da sentral a un pòch scartà, silìndrica o pen-e slargà an vers l'àut e an vers ël bass, pitòst arbusta, larga 6-12 mm e ëd sòlit lunga parèj dël il diametro dël capel, tigrà-scressià da bande ëd na colorassion che a smija cola dël capel, ansima a un fond biancastr.
Carn spëssa fin-a a 2 mm ant ël capel, elàstica e com ël coram ant la gamba e e ant ël capel già da giovo, ëd color bianch crema spòrch; odor che as sent nen, savor doss, pòch significàtiv.

Ambient 
A chërs ëd sòlit a cit grup ansima a bion o ramet ëd latifeuje, a preferiss Alnus (verne) e Fraxinus (frasso). Da la prima a l’inissi dl’istà.

Comestibilità 

As peul nen mangesse.

Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse 
Polyporus ciliatus Fries
[= Polyporus lepideus Fries]

Pissacan
Polyporus