Buxus sempervirens


Martel: Buxus sempervirens

Descrission 
A l'é na pianta che an natura as treuva dzortut an forma 'd busson nen tant àut, con la còma formà da tanti branchèt rèid e grotolù, coatà 'd fasson ës-ciassa da 'd cite fujëtte ovaj, contrarie antra 'd lor, motobin davzin-e, sempevërde, gorëgne, na frisa lùcide e un pòch pì ciàire da sota.
Le rèis a son fòrte, ancreuse e bin ëspantià.

A fioriss bastansa prest a la prima, con ëd fior cite, giàune, sensa làver, përfumà.
Apress la fioridura as formo ij frut, sech e ariondà, mincadun con quatr ësponcionòt cornù.
Cand ch'a son mur, ij frut as duverto dë scat e a campo leugn le smens, nèire e lusente.

Ij vej esemplar a peulo rivé a chèich méter d'autëssa, con un tronch ëd 15 o 20 centim ëd diàmeter.

Distribussion 
Da finì.

Notissie 
A peul vive fin-a a vàire sécoj.
A preferiss ij teren calcari e a arzist bin a la suitin-a.
A sopòrta motobin le poadure.

Ël bòsch a l'é giàun e motobin dur e pesant.
A l'ha na gran-a motobin fin-a e a l'é bel fé travajelo e lustrelo.
Na vira a j'era dovrà për fabriché d'oget nen tròp grand, parèj dij tòch ëd jë scach, le tabachere, ij massulèt da minusié e via fòrt.

Ant la meisin-a tradissional piemontèisa as dovrava la feuja contra malaria, frev, reumatism e ëdcò tanme tònich dël fìdich.

Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse 
 Buxus sempervirens L.

Botànica