Canson ëd j'euv
La canson ëd j’euv a l' é la canson ch'a ven cantà daj grup ëd Canté j'euv 'nt ij saba 'd Quarésima. As canta 'n tute le ca, a caval d'àutre canson. Ël doi cobie dë stròfe, al prinsipi e a la fin, as cambìo mai. An mes as peulo cantesse a seconda dij cas. La canson a peul essi diferenta da pais a pais ëd chèich stròfa o 'd chèich paròla. La version comentà si sotà a l'è cola 'd Pocapaja.

Soma partì da le nòstre ca, ch’a-i è la prima sèira
për venive a saluté, për deve la bon-a sèira

Bon-a sèira signor padron, ed anche a padron-a
Soma mnù canté e soné feve la serenata

Ant jùltim agn la gent a speta ël grup ëd sonador con minca sòrt ëd ròba da bèivi e da mangé. Temp andaré as savìa nen quandi 'l grup a passèissa , parèj la pì part ëd le person-e a mniva dësvijà 'nt ël bon ëd la neut. Ij sonador as sagrinavo nen a piavo j'euv... bele ‘n camisa (da neut).

Òhi stè pa lì a cerché ‘l cordin, se l’hèi s-ciancà na frisa
Na dosen-a e mesa d’euv, e-j pijoma bele ‘n camisa

Dvòte tocava spetè 'n quart d’ora, mes’ora o n’ora. E le temperature 'n Quarésima a-i era bastansa crùe.

Son-a son-a sonador, che l’oma desviaje
A l’avio ij ciar dëstiss, adess a l’han viscaje

L’è già ‘n pess che soma për stra,  l’oma già ‘l fià ch’a manca
La padrona surtirà e porterà na banca

E se ‘n costa casa sì a j’è ‘n padron borèive
chiel a pija la pinta ‘n man e peui an dà da bèive

As presenta 'l fratocin con la cavagna, che 'd sòlit a l'è 'n giovnòt ch'a schiva nen le matòte, ansi...

Cosa falo col fratocin, daré da cola pòrta
chiel a speta lo rigal che la padrona a-j pòrta

A l'e pa ën fratocin, l’è ‘n ciucia-caramele
Chiel a-j pias ëndé fé l’amor con le fijete bele

La part central a l'è l'arcesta dj'euv e 'n passà 'n minca ciabòt a-i ero chèich galin-e ch'a spitassavo 'nt la cort.

Òhi se veuli dene dj’euv de le vòstre galin-e
A l’han din-lo ij vòstri avzin, ch’a l’evi le gòrbe pin-e

Òhi se veuli dene dj’euv de la galin-a bianca
A l’han din-lo ij vòstri avzin ch’a l’è tre di ch’a canta

Òhi se veuli dene dj’euv de la galin-a rossa
A l’han din-lo ij vòstri avzin ch’a l’è tre di ch’a possa

Òhi se veuli dene dj’euv fene pa pì penare
Se la lun-a a ciapa ij brich e noi dobbiamo andare

Ant le ca andoa a-i era na tòta o na sposa giovo, as fasìo tuti ij compliment dël cas e j'auguravo fertilità.
 
E se ‘n costa casa sì, a-i è na sposa bela
na dosen-a e mesa s'euv a-j fa passé 'nt pela

E se ‘n costa casa sì, a-i è na sposa ‘n gamba
Na dosen-a e mesa d’euv a-j fa passé sot-gamba

E se ‘n costa casa sì, a-i è na sposa brun-a
St’ann ch’i ven a si di-sì, farà svanté la cun-a

A la fin a riva 'l moment d'ëndé a canté 'n n'àuta cort. As ringrassìa ciamand ëscusa d'essi arivà sensa felo savèj. Ma as dà 'dcò apontament a l'ann ch'a vnirà.

Ringrassioma signor padron ed anche a padron-a
se vivroma ‘n sanità, n’àutr’ann ritorneroma
	
Oh scusene signor padron la nòstra impertinensa
Soma mnù canté e soné sensa ciamé licensa

Oh scusene signor padron se soma girolàire
Quand che l’abio quat masnà, giroma pa pì vàire...

A-i è 'dcò le stròfe dle maledission për coj ch'a deurbo nen, ma a fan nen part ëd la version ëd Pocapaja.

Auguroma 'nt sa ca di ch'a-i sìa na gran sicin-a
a jë schèissa la crësta 'l gal e 'l cu' a la galin-a

Second l'insegnament ëd Chino Galvagn, mìtich sonador d'armòni a boton ëd la frassion Sarzèt, coste stròfe a vnisìo nen cantà përchè micadun a podava avèj soe rason, përsonaj o familiar, për nen deurbi.

 Canson popolar piemontèisa