Hyssopus officinalis


Hyssopus officinalis 

An Latin Hyssopus officinalis; an italian: issopo, lavanda; piemontèis : issòp, isòp, lìssop, soleggiu. Pianta erbosa ch'a viv sempe, con gambe drite, ramificà e legnosa dal pe, àuta fin a 50 cm. Le feuje a son opòste, antere, a son longhe e a ponta; a son verd intens. Le fior a son mucià a 4-6, a son tute voltà da na part, an manera ch'a formo në spi unilateral. A son bleu virant al porpra.

Ambient 

A chërse ant ij pra e pòst sech e ant le rochere, da 200 a 1200 méter an sël livel dël mar. A fioriss da luj a tober.

Proprietà 
As dòvro le fior për digerì e për la toss. A l'ha ëd proprietà digestive, contra l'asma e cicatrisante.

Cusin-a 
A l'é dovrà për përfum e licor. A dà a le pitanse un savor amaricant e picant.

Ant ël Vej Testament a l'é scrivù che a l'era stait dovrà për signé con ël sang d'agnel le pòrte dle famije ebree che l'Angel a dovìa risparmié.

Arferiment bibliogràfich për chi a veul fé dj'arserche pì ancreuse 
 Hyssopus officinalis L.

Nòte

Erbe aromàtiche
Hyssopus
Fior ëd montagna