Romániço
La lenga romániço a l'é un proget ëd lenga ausiliar antërnassional creà dël 1991 e motobin anfluensà da l'esperanto, l'ido e l'antërlenga. Le diferense prinsipaj antra ël romániço e coste lenghe a son:
 Ël romániço l'ha un léssich ch'as basa an manera s-ciassa ansima al latin volgar. 
 A l'ha na gramàtica pì sempi — visadì a declina mai ij nòm sostantiv. 
 A l'ha n'articol definì special (il) për arferisse a la classa antrega d'un nòm sostantiv: servar la hómino "serve a l'uman"; servar il hómino "serve a l'umanità". 
 A l'ha un pronòm ëspecial për arferisse mach a j'esse uman. 
 A l'ha un sistema dij verb ch'a peul rend-se an manera sintética e an manera analìtica.

Fonologìa  
Ël romániço a eufr ij midem son dle vocaj e dle consonante dlë spagneul. Da na mira general, j'acent a dròco tuti an sla penùltima sìlaba, gavà për l'infinitiv, ch'a l'ha l'acent an sl'ùltima.
Comsëssìa, vàire paròle a l'han acent an sla tersùltima sìlaba.

Alfabet e pronunsia  

a b c d e f g ĝ h i j k l m n o p q r s t u v w x y z 

La pì part ëd le vocaj e dle consonante a son-a tanme sò equivalent dl'alfabet fonétich antërnassional, gavà che: 
 c /ts/ 
 ĝ /dʒ/ 
 j /ʒ/ 
 q /k/ (mach dnans a u) 
 x /ks/ (ël midem son an tute le posission) 
 y /j/ (sempe na consonanta) 

Ël romániço a l'ha 3 bigrama stàndard: 
 ch /tʃ/ 
 kh /x/ (utilisà da ràir) 
 sh /ʃ/ 

E costi ditongh-sì: 
 ia /ja/ 
 ie /je/ 
 ii /ji/ 
 io /jo/ 
 iu /ju/ 
 ua /wa/ 
 ue /we/ 
 ui /wi/ 
 uo /wo/ 
 uu /wu/ 
 au /aw/ 
 eu /ew/

Gramàtica  
Tanme l'esperanto e l'ido, ël romániço a l'é na lenga aglutinanta, visadì sò vocabolari a l'é costruì ansima a dle rèis invariàbij.

Lenghe artifissiaj