Adolfo Mussafia
Adolfo Mussafia (an alman Adolf Mussafia), nassù a Spàlato ai 15 ëd fërvé dël 1835, a l'é stàit un lenghista, filòlogh e glotòlogh italian. A l'é mòrt a Firense ai 7 ëd giugn dël 1905.

Dël 1852 Mussafia a l'ha ancaminà jë studi dë Mzin-a a l'Università 'd Vien-a. A l'ariv a Vien-a a conossìa pa l'alman, ma già dël 1855 a l'era stait ciamà con l'incàrich ëd letor d'italian a l'Università.

Dël 1860 a l'era stait nominà professor strasordinari e dël 1867 professor ordinari.

Soa produssion sientìfica a l'é staita motobin rica.

A l'era stait elegiù a la Cambra Auta dl'Imper Austro-Ungàrich (Herrenhaus) e 'l 10 ëd luj dël 1883 soci dl'Academia dla Crusca.

Dël 1903 a l'era trasferisse a Firense, anté a l'é peui mòrt dël 1905.

Euvre
 Italienische Sprachlehre, 1860 (2. ed., Wien, 1865; 5. ed., Wien, 1872
 Monumenti antichi di dialetti italiani, 1864
 Altfranzösische Gedichte aus venezianischen Handschriften, Wien, 1864
 Sul testo della Divina Commedia, 1865
 Darstellung der romagnolischen Mundart, Wien, 1871
 Beiträge zur Kunde der Nord-Italischen Mundarten im 15. Jahrhundert, 1873
 Mitteilungen aus romanischen Handschriften, 1884

Lenghista
Mèis gal-itàlich 2023