Busch un Schtedtel
Dheel Buschleit hen keen Luscht deheem,

Sie hänkere' nooch der Schtadt;

Vor mei' Dheel, ich hab immer noch

Kee' Noschen so gehatt.

'S mag gut genung im Schtedtel sei'

Geb mir das griene Land;

Do is net alles Haus un Dach,

Net alles Schtroos un Wand.

Was hot m'r in der Schtadt vor Freed?

'S is nix as Lärm un Jacht,

M'r hot kee' Ruh de' ganse Dag,

Kee' Schloof die ganse Nacht.

Die Buwe guke matt un bleech;

Die Mäd sin weiss un dinn;

Sie hen wol scheene Kleeder a',

'S is awer nix rechts drin.

Die Schtadtleit sin zu zimberlich;

Sie rege schier nix a';

Sie brauche' net ihr weisse Hend,

Aus Forcht, 's kummt eppes dra'!

Mir is zu wenig Grienes do,

Kee' Blumme un kee' Beem;

Wann ich 'n Schtund im Schtedtel bin,

Dann will ich widder heem.

(Henry Harbaugh)

Pennsylvanisch-deitsche Schtories unn Gedichder