Acite
L'acite [a'tʃiːtə] (sešt. nèutre) è ne líquede ácede, che ze pò ammešchià che l'acqua. Sèrve pe cunnì nzalate é pe cunzervà le magnà (sottacite). Ze preduce razia a la fermendazione e gl'etanòle che ze tròva: énd'a le vine, énd'a la birra é énd'a l'ate bíbbete fermendate é pure énd'a ate cibbe comm'a gle ceriale, la frutta é le mèle.

Variande dialettale cominése 
aciti (sešt. fém.), Atini.

Etemeleggía 
Ne vè da le latine ăcētum.

Derevate 
 acetélla: vine liégghie, che sa ne ccone d’acite.

Mòde e dice 
 “Ze n'è ite a l'acite” (ze dice a une ch'è piérze la raggione);
 “Tu si fòrte, … comm'a l'acite”.

 Cucina