Pieds-Noirs
'Pieds-noirs' (o 'pied-noir' au singolare) jè n'espressione do francese ca vò dicere piere nire e s'ausa pe parlà 'e ll'abitante de pruince francese 'e ll'Algeria, de descentiente europeje aé rempatriate â Francia ao 1962, anno da 'ndependenzia 'e ll'Algeria.

Int'a ll'uso cumune du francese "pied-noir" jè quase nu sinonimo 'e "rempatriato" da Algeria. "Rempatriato" se riferesce a nu statuto ammenistrativo ca 'nteressaje, d'o 1962, a chilli francise turnate ra l'Algeria ao mumento da 'ndependenzia, ca pò fuje allargato pure a ati pupulazione pruveniente d'o Marocco e d'a Tunisia, e ra ati culonie francese. 

Tra é rempatriate d'Algeria, tuttuquante 'e nazionalità francesa, stanno pure l'arabe e é bèrbere, chiu spisse chiammate cu o termene harkis: é surdate, na vota ausiliarie 'e l'esèrceto francese; e é famiglie loro ca ànno pututo truvà asilo â Francia.

É rempatriate conteno pure é Pieds-Noirs 'e cultura crestiana, é furastiere d'a Spagna, ra l'Italia, ra Malta o d'a Germania, pecché caccijate ra sti Paise o pure 'nvitate d'a Francia a populà l'Algeria: é figlie loro fuino pe chestu dechiarate francise pe leggia.

O termene Pied-Noir s'ausa pure pe é populazione ebraiche stabelute a l'Algeria primma d'a colonizzazione, accuje a nazionalità francesa fuje accurdata ao 1870.

"Pieds-Noirs" s'applica allora a chesti doje categurie urdeme, comme pure, allarganno, aé cettadine francise pruveniente d'é duje prutetturate 'e Marocco e Tunisia, fin'e â 'ndependenzia lora ao 1956.

Origene do termene

Nasceta 'e l'espressione
Chistu termene pe parlà dé francise d'Algeria nascètte, pe Paul Robert (pied-noir isso stesso) ao 1955.

Ate diceno ca o termene già s'ausava verzo o 1951-1952, dinto aé caserme da Francia, primma ancora 'e arrevà a l'Algeria, pe 'ndicà a chilli surdate francise ca pruveneveno ra l'Africa settentrionala.

Nun esisteva a l'Algeria, fin'e a guerra 'e 'ndependenzia, nisciunu nomme ausato corrente pe parlà dé francise d'Algeria, a parta "algerine" o "nordafricane" ca 'ndicaveno sultanto é francise d'Algeria o do Maghreb, mente ca l'autottone èveno chiammate "arabe" o "mussulmane". Primma e durante a Primma Guerra Mondiala, o termene despettuso arbicot s'ausava int'é caserme â Francia contra é francise d'Algeria, e bicot contra a l'arabe; chist'urdemo jè rummasto int'a nu cierto linguagge razzista e s'à da abbarà ca nun fuje maje ausato d'é francise d'Algeria, ca pe parta loro ausaveno é tjermene meno 'nzurtante 'e tronc (trunco) o tronc de figuier (trunco d'arbero 'e fiche) pe evocà l'ausanza 'e l'indigene 'e chiacchierià assaje tjempo sotta a n'arbere.

É francise d'Algeria, invece, ausaveno paricchi nomme pe parlà dé francise da Francia ("Français de France", "Francaoui", "Patos").

Situazione attuala â Francia   
Doppo 'e na mala accugliuta ao prencipio, 'e pieds-noirs se 'nquadrajeno subbeto, cutribuenno ao sviluppo economico 'e ll'anne '60, chiu assaje aé regione 'e Pruenza e Lenguadoca-Russiglione. Tanta cità nfi e tanno addurmute, canuscetteno n'arrepiglio economico ca contribuette ao dinamismu attuale loro (Montpellier, Perpignano, Nizza e cchiú ancora Marseglia). Aa Corseca fuje cchiú mpicciuso pe 'e Pieds-noirs 'e se nquadrà, e pegge ancora pe chilli ca se menajeno int'a ll'agricultura.

E pieds-noirs rummaneno na cummunetà a parte. Assimilate francise int'a na Francia ca nun esiste cchiú, s'hànno avuto 'a 'nquadrà int'aa madre patria ostile cu loro. Se senteno spisse desprezzate do guerno francese.

Uerra d'Algeria
Colonialisme francese
Franco-algerino