مؤیدالدوله بویه
مؤیدالدوله ابومنصور بویهٔ دیلمی اتا دیلمی حاکم بی‌یه که آل بویه تبار جه بی‌یه. وه شه پی‌یر، رکن‌الدوله حسن ِسومین ریکا بی‌یه. مؤیدالدوله ۳۶۶ تا ۳۷۲ هجری قمری، جبال منطقه که ری، همدان و اصفهون ونه دله دینه، ره حکومت کرده و عضدالدوله دست‌بن دیّه. وه آخرین سال عضدالدوله جه نخار بیّه و تا سنه ۳۷۳ هجری که بمرده، سیوا حکومت کرده.

مؤید الدوله اتا وزیر، صاحب بن عباد نومی، داشته که خله ونه عقلی بی‌ین مشهور هسته. مؤیدالدوله و ونه برار، فخرالدوله علی، هئی جه رقابت داشتنه و جنگ دکتنه که فخرالدوله بباخته و فرار هاکرده بورده زیاریون سامون دله قابوس بن وشمگیر جه پناه بخاسته. قابوس وه ره جا هدا ولی مؤیدالدوله ونه دمبال‌سر بمو و زیاریونِ مِلک ره بیته و اینتی بیّه که تبرستون و جرجان هم مؤیدالدوله بویه سامون دله بموندسته.

زمونی که مؤیدالدوله بمرده په، ای فخرالدوله شه پی‌یری ملک ره پس هایته و ری دله بقدرت هنیشته.

منابع 

 مفرد، محمدعلی. زیاریان، «قابوس بن وشمگیر» فصل دله.

بویه‌ی آل