کراد
کَراد، کِرات، لالکی یا للیکی ات‌تی دار نوم هسته. ونه تن ات‌خله تلی دانّه و ونه چله‌ئون جه بنشنه مشعل بساتن. این دار کاج خانواده جا هسته و ونه چو خله سفت و سنگینه. ونه تیم غلاف‌مونائه و ونه ولگ خوشه ره موندنه. 

سانسکریت دله، «کِرا» (khara) زخم‌زننده و نوک‌تِج ِمعنی ره دِنه که درویش‌علی کولائیان معتقده همینسه، کراد ِریشه همون سانسکریتی کلموئه. این دار تنه خله تلی دارنه.

کراد تیم ره اگه گو بخاره، ونه اشکم دله نوج زنده و انده گت وانه تا گو ره کاشنه.

ادبیات دله 

قدیم ات خیالی داستان دیّه که گاتنه ایمام علی ره ونه دشمنون دمبال هاکردنه و وه فرار هاکرده و بدی‌یه اتا دار دره، دار جه بالا بورده و دار ِتـَنه تلی دربموئه و دشمنون نتونستنه که دار جه بالا بئن و وه ره بَیرن و این دار ره بعداً «کراد دار» بنومِستنه.

نیما یوشیج، روجای کتاب دله کراد دار ره نامردون په تشبیه کانده. وه گانه:

منبع 
 
 

دارون