نعیمی
فضل‌الله نعیمی استرآبادی که وه ره نعیمی گتنه، (۷۴۰ قمری طبرستان، استرآباد - ۷۹۶ یا ۷۹۸ قمری آذربایجون، گنجه) شاعر، عارف و صوفی بی‌یه که حروفیه فرقه ره بساته و شه مخصوصِ په‌روون ره رمبش دمبدا. وه شه کتابون ره ویشته طبری زوون جا نوشته و اتی گرگانی لهجه داشته. ونه بتترین کتابون محبت نومه، جاودان نومه و نوم نومه هستنه. نعیمی وسّه اهل حق خله احترام قائل هستنه و وه ره شاه فضل یا شاه فضل ولی ونگ کنّه. نعیمی ِپه‌روون خله آناتولی و قفقاز ِاسلامی رمبش‌ئون سر تأثیر داشتنه و خِدی وشون تا صفویه و قاجار گدر، ایران دله هم دینه.

زندگی 
فضل‌الله نعیمی ۷۴۰ قمری، زمونی که تیمور گورکانی خاسته منطقه دله کور-کاشم هاکنه، استرآباد (گرگان) دله دنیا بموئه. ونه پی‌یر نوم ابومحمد عبدالرحمان جلال‌الدین بی‌یه که استرآباد دله قاضی‌القضات بی‌یه. وه شه پی‌یری ارث ره ول هاکرده و اتا گوشه هکته و فقیری سر کرده و درویش بیّه؛ همینسه وه ره حلال‌خور لقب هدانه. ونه نمونه ابراهیم ادهم بی‌یه و ونه واری، شه لباس ره دشندی‌یه و گالشی لباس تن هاکرده. ات‌که بگذشته، بورده مله‌گردی و سفر و تا اصفهان و اَی تبریز بورده و اونجه «علوم خفیه» یاد بیته که علم اعداد، جفر، علم اسماء و علم حروف ره شامل بی‌یه. فضل‌الله نعیمی کم‌کم په‌روون پیدا هاکرده و ونه کار جایی بکشی‌یه که تیمور ره دعوت هاکرده که ونه په‌روو بوو ولی تیمورِ ریکا، میرانشاه، ونجه چپ بیّه و بورده وه ره بکوشته. ونه سر و تن ره سیوا هاکردنه و سیوا-سیوا تش بزونه.

کتابون 
 جاودان نومه: ونه مهمترین کتاب بی‌یه که گرگانی لهجه جه بنویشته. اینتا کتاب شه دِ بخش داشته که جاودان‌نامه کبیر و جاودان‌نامه صغیر گتنه.
 انفس و آفاق: ونه فارسی بنویشت کتاب بینه
 عرف‌نامه
 نوم نامه: اینتا کتاب مازرونی زوون جه بی‌یه
 محبت نامه: اینتا هم مازرونی بی‌یه
 عرش‌نامه
 دیوان

منابع 

گت مردمون گرگان
حروفیه
مازرون نویسندگون