طبیعی انتخاب
طبیعی انتخاب اتا قانون هسته که تکامل دله بکار شونه. این قانون گانه که چتی موجوداتِ ژن جهش کانده و ژن‌هایی که موجودات وسّه مفیدته بائن، شانس ویشتری پیدا کانّه که باقی بموندن. 

چنتا مثال جه این قانون ره خامبی توضیح هادیم:
 فرض هاکنین اتا منطقه دله شوکا زیاد هسته و انده شوکا وچه هاکردنه که اون منطقه‌ی واش و گیاهون دیگه شوکائون ِکفاف ره نکانده و شوکا-کاته‌ئون وَشنی جه دَرنه تلف وانّه؛ ولی دار-دارِ سَر ولگ دره که شوکائون اگه دسترسی پیدا هاکنن، تونّه اون ولگ ره بخارن و زنده بموندن. مثل اگه اتا از این شوکائون پی‌دا بوو که ونه قد بلندته هسته و شه برار-خاخرون جه چن سانتی‌متر دراز-گردن‌ته هسته، تونده دارِ ولگ ره بخاره و ونه بقا حفظ بوو. طبیعتاً اون شوکاهایی که وشون گردن درازته بائه یا قد بلندته بائن یا بتونن دار جه مثال بالا بورن، شانس ویشتر دارنه که زنده بموندن و وچه‌دار بواشن. در حالی که پچیک-پچیک شوکا میرنه و وشون نسل هم بزه وانه. همینسه نسل بعدی که دنیا انّه، شه پییر-مار واری بلند قد کفنّه و اگه این روند چن میلیون سال طول بکشه، کم‌کم شوکا تبدیل وانه به زرافه.
 یا فرض هاکنین شما اتا کیجا هستنی که دِتا خاستگارچی دارنه که هیچ فرقی هِدی جا ندارنه که شمه وسّه مهم بائه، به جز این که اتاشون چاق‌ته هسته و اتاشون لاغرته هسته. شما هر کامین ره انتخاب هاکنی، دری ونه ژن چاقی یا لاغری ره فرصت دِنی که تولید مثل هاکنه و نسل بعدی ره دَری انتخاب کاندی که چاق بائن یا لاغر. اسا اگه تموم کیجائون شه اولین اولویت و مهمترین بخاستی ره این بدونن که وشون ِشی حتماً لاغر بائه، دیگه اون کسایی که چاق هستنه نتونّه وچه‌دار بَوون و وشون نسل هِکِت وانه و دیگر چاق‌وچون دنیا ننّه چون ژن چاقی اینتی تولید مثل نوونه. این روند البته ونه دمباله‌دار و بازه‌ی زمانی بلند مدت دله انجام بوو که شه اثر ره سِراق هاده.

تکامل