فقیه ولایت
ولایت فقیه اتتا نظریوئه شیعه‌ی فقه دله که بیان کانده معصوم امام‌ِ غیبت دوره دله، مشروع‌ِ سیاسي نظام ره. نظام ایران ایسلامی جمهوری نظام این نظریه سر تأسیس بئی‌یه.

امامیه فقه دله، فقیه‌ِ محدود ولایت (یعنی فقط شرعی مسائل و امثاله وسه) همیشک مورد بحث بی‌یه، اما اما نظریه‌ای که خمینی هدا دله، فقیه‌ِ ولایت سیاسي هسته و فقیه تونده سیاسی امور دخالت هاکانه.

این عقیده دله فقیه معصوم امام واری نی‌یه؛ چون وه سیوا ونه جه که فقیه هسته، آدمیزاد هم هسته و مردمون واریه. فقیه‌ِ خاصیتون، عدالت، تقوا و ... واری باعث وانه وه خودرأی و مستبد و دیکتاتور نوو.

سید روح‌الله خمینی، و ونه په، سید علی خامنه‌ای، همون شرایطی که پیغومور و شیعه ائمه داشتنه ره جامع‌الشرائط فقیه وسه ثابت دوننه، و اینی که بائیتمی ره گننه «فقیه مطلقه ولایت»‌. ولی اتتا دیگه شیخ دئییه ونه نوم خوانساری، که وه مخالف بی‌یه «فقیه مطلقه ولایت» جه و گوته هیچ ولایتي فقیه وسه ننشنه بائه، جز فتوا هدائن. یعنی ونه نظر جه، فقیه ننشنه حکومت هاکانه و فقیه وسه فقط بنشنه فتوا هدائن.

ویشته بخوندین 

 ایران ایسلامی انقلاب

بن‌بنویشت 

تشیع