هژبر
اسدالله‌خان‌سلطون‌باوند، هژبر ئه‌شناخته‌نه وه ره؛ از گت سردارون بیه که۱۲۶۶هـ.شـ. سوادکوه دله کنارهکته.وه امیر موید سوادکوهی یه آخرین ریکا بیه.
ونه پیر زمون ممدعلی‌شا درجه امیرتومانی رئیس قوشون مازرون ره داشته وه همون قشون دله دپیتن(بجنگسّن) ره یاد بیته ئو همهوره ایلخانی گتنه وهقبل از سنه ئ ۱۲۸۹با دوشمنی ئونی که با روسیه نشون هدائه هژبر ایسم بیته.

این زمون وثوق الدوله دستور هدائه که ظهرالملک که مازرون حاکم بیه تفنگون ره جمع هکنه ولی امیرموید ریکائون شه توفنگ ره ندانه ئو اینتا سر که پیمون ۱۹۱۹ چه ایمضا بیّه دربمونه ئو تا زمونی که پیمون لغو نیّه ئو وثوق الدوله کنارنکشیه دپیتنه.

زمونی که سعد‌الدوله‌خان (نیماینده میرزا کچیک خان جنگلی ) شه سربازون جه بارفروش(بابل امروزی) دله موستقر بیّه، هژبر اتا روسی مردی جه بارفروش پارک دله شه پارتیزونی تشکیلات ره سازمون هدائه.
با دِرِست بیّن نیشتنگائئ حکومت امیرموید کنار بکشیه ئو هژبر سروان ارتش استرآباد(گرگان) بیّه ئو خیدمت هکرده. ولی رضاشا که امیر موید جه ترسیه گت مردمون استرآباد ره ونه جا بـَدِه کرده ئو اونان ،هژّبر ئو سهم‌الممالک ره ۱۸/خورداد مائ/۱۳۰۳ هیجری خارشیدی کلاک کلباد (اتا مَله بهشهر ئو گرگان میون) دله تیروارش(فارسی وانه:تیر باران) هکردنه.

بعد از بمردن

رضاخان 
اتا از دلیل‌ئون ایستیحضائ رضاشا همینتا بی‌یه که امیر موید وچون ره بدون موحاکمه بکاشته.

هژبر خونی 
سوادکوهی‌ئون و ونه فامیلون بعد از بمردن هژبر اتا شعری کیتاب بنویشنه که وه ره هژبرخونی گنّه.

لینگ بنویشته

منابع 
 استریو ماهور «شورچنگ»
 گنجینه‌ئ موسیقی مازرونی «گروه امیر پازواری»

گت مردمون مازرون