ਯੀਜੀ
ਇਕ ਯੀਜੀ ( ) ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਚੀਨ ਵਿਚ ਇਕ ਉੱਚ-ਦਰਜੇ ਦਾ ਦਰਬਾਰੀ ਸੀ।

ਯੀਜੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਸੈਕਸ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਨਹੀਂ ਸਨ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਮਨੋਰੰਜਨ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਕਲਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਵਿਤਾ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਗਾਇਨ ਅਤੇ ਉੱਘੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਉਹ ਕਲਾਸਿਕਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਲਈ ਸਤਿਕਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਸ਼ ਅਤੇ ਔਰਤ ਦੋਵਾਂ ਗ੍ਰਾਹਕਾਂ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਨੌਕਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਯੀਜੀ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਗਾਹਕ ਨੂੰ ਜਿਸਮ ਵੇਚਣ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਪੇਸ਼ੇ ਦਾ ਇੱਕ ਯੀਜੀ ਵਜੋਂ ਹਿੱਸਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਬਲਕਿ ਇਕ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੇ ਬਾਹਰ ਇਕ ਯੀਜੀ ਵਜੋਂ ਇਕ ਸਮਾਨ ਪੱਖਪਾਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਖ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

1644 ਵਿਚ ਚਿੰਗ ਖ਼ਾਨਦਾਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਯੀਜੀ ਦੀ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ  ਰਾਜ ਦੁਆਰਾ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਗਾਹਕਾਂ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਨਤੀਜਾ ਪੇਸ਼ੇ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਵੇਸਵਾ-ਪੇਸ਼ਾ ਵੱਲ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਮਰਦ ਕਲਾਇੰਟ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦੇ ਬਦਲੇ ਜਿਨਸੀ ਪੱਖਪਾਤ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਲੱਗ ਪਏ ਸਨ।

ਇਕ ਯੀਜੀ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਿਛੋਕੜ ਤੋਂ ਆ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਆਮ ਪਿਛੋਕੜ ਇਕ ਵੇਸ਼ਵਾ ਘਰ ਵਿਚ ਗ਼ੁਲਾਮ ਲੜਕੀ ਦਾ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਸੀ: ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਵੇਸ਼ਵਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਦੀ ਕਲਾ ਸਿਖਾਈ ਜਾਂਦੀ ਯੀਜੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਸਾਬਕਾ ਸਾਥੀਆਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਫਸ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਉਹ ਅਕਸਰ ਖਰਾਬ ਮੁਕੱਦਮਿਆ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦੀ। ਜਦੋਂ ਯੀਜੀ ਰਿਟਾਇਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਅਕਸਰ ਆਪਣੀ ਧੀ ਨੂੰ ਉਸਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਬਣਨ ਲਈ ਜਾਗਰੂਕ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਜਾਂ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਬਣਨ ਲਈ ਚੁਣਦੀ ਸੀ।

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਗੀਸ਼ਾ ਅਤੇ ਓਇਰਨ
 ਗਾਓ ਗਾਣਾ ਕੁੜੀਆਂ
 ਤਵਾਇਫ, ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਭਾਰਤ ਦੌਰਾਨ ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਪੇਸ਼ੇ

ਹਵਾਲੇ 

ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਿੱਤੇ