ਬਗੋਰੇ-ਕੀ-ਹਵੇਲੀ
ਬਗੋਰੇ-ਕੀ-ਹਵੇਲੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਉਦੈਪੁਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਵੇਲੀ ਹੈ। ਇਹ ਗੰਗੋਰੀ ਘਾਟ ਵਿਖੇ ਪਿਚੋਲਾ ਝੀਲ ਦੇ ਵਾਟਰਫ੍ਰੰਟ 'ਤੇ ਹੈ। ਮੇਵਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਅਮਰ ਚੰਦ ਬਡਵਾ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਅਠਾਰਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬਣਵਾਇਆ ਸੀ।

ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ 
ਮਹਿਲ ਵਿੱਚ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਰੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪਹਿਰਾਵੇ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਕਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹਨ। ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਕੱਚ ਅਤੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਹਵੇਲੀ ਦਾ ਕੰਮ ਹਨ। ਇਹ ਮਹਾਰਾਣੀ ਦੇ ਚੈਂਬਰ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ 'ਤੇ ਮੇਵਾੜ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਨੂੰ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਰੰਗੀਨ ਸ਼ੀਸ਼ਿਆਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਟੁਕੜਿਆਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਦੋ ਮੋਰ ਕੱਚ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ।

ਇਤਿਹਾਸ 
ਸ਼੍ਰੀ ਅਮਰਚੰਦ ਬਡਵਾ, ਇੱਕ ਸੰਧਿਆ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਜੋ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਮਹਾਰਾਣਾ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਦੂਜੇ, ਰਾਜ ਸਿੰਘ ਦੂਜੇ, ਅਰੀ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਹਮੀਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਰਾਜਕਾਲ ਦੌਰਾਨ 1751 ਤੋਂ 1778 ਤੱਕ ਮੇਵਾੜ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਰਹੇ ਸਨ, ਨੇ ਇਸ ਹਵੇਲੀ ਨੂੰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ। ਅਮਰਚੰਦ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਇਮਾਰਤ ਮੇਵਾੜੀ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆ ਗਈ ਅਤੇ ਬਗੋਰੇ-ਕੀ-ਹਵੇਲੀ 'ਤੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਮਹਾਰਾਣੇ ਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਨਾਥ ਸਿੰਘ ਦਾ ਕਬਜ਼ਾ ਹੋ ਗਿਆ। 1878 ਵਿੱਚ, ਸੱਜਣ ਸਿੰਘ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਪਿਤਾ, ਬਾਗੋਰ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਕਤੀ ਸਿੰਘ ਨੇ ਹਵੇਲੀ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੀਹਰੇ-ਧਾਰੀ ਗੇਟਵੇ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਸੰਪਤੀ 1947 ਤੱਕ ਮੇਵਾੜ ਰਾਜ ਦੇ ਕਬਜ਼ੇ ਵਿੱਚ ਰਹੀ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਸਥਾਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਲਈ ਇਮਾਰਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਪਰ, ਹੋਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀਕ੍ਰਿਤ ਸੰਪਤੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜਿੱਥੇ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ, ਨੁਕਸਾਨ ਅਤੇ ਅਣਗਹਿਲੀ ਦੇ ਮਾਪਦੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸਵਾਰਥੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਅਤੇ ਲਗਭਗ ਚਾਲੀ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਹਵੇਲੀ ਦੀ ਹਾਲਤ ਬੇਹੱਦ ਖ਼ਰਾਬ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਆਖਰਕਾਰ ਹਵੇਲੀ 'ਤੇ ਆਪਣਾ ਕਬਜ਼ਾ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਨਾ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 1986 ਵਿੱਚ; ਇਸ ਨੂੰ ਵੈਸਟ ਜ਼ੋਨ ਕਲਚਰਲ ਸੈਂਟਰ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਬਹਾਲੀ ਦਾ ਕੰਮ 
ਵੈਸਟ ਜ਼ੋਨ ਕਲਚਰਲ ਸੈਂਟਰ ਨੇ ਹਵੇਲੀ ਨੂੰ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾਈ ਹੈ। ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ, ਗੋਆ, ਗੁਜਰਾਤ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ, ਪੱਛਮੀ ਜ਼ੋਨ ਰਾਜਾਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਦੇਖਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਹਵੇਲੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਸੀ, ਖਾਸ ਅਤੇ ਮਨਮੋਹਕ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰਲ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਇਸਨੂੰ ਮੇਵਾੜ ਦੇ ਕੁਲੀਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਉਹੀ ਸ਼ਾਹੀ ਦਿੱਖ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ, ਮਾਹਰਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲਈ ਗਈ ਸੀ। ਹਵੇਲੀ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਥਾਨਕ ਅਤੇ ਰਵਾਇਤੀ ਹੁਨਰਾਂ ਅਤੇ ਲੱਖੋਰੀ ਇੱਟਾਂ ਅਤੇ ਚੂਨੇ ਦੇ ਮੋਰਟਾਰ ਸਮੇਤ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਬਹਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 18ਵੀਂ ਅਤੇ 19ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਅਰਾਈਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਕਈ ਕੰਧ-ਚਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ, ਖਿੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਛੇਦ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰਦਿਆਂ ਦੀ ਮੁਰੰਮਤ ਜਾਂ ਬਦਲੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਿਤੀ 
ਇੱਥੇ 138 ਕਮਰੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਲਿਆਰੇ ਅਤੇ ਬਾਲਕੋਨੀ, ਵਿਹੜੇ ਅਤੇ ਛੱਤਾਂ ਹਨ। ਹਵੇਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਸਜਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਵੇਲੀ ਵਿੱਚ ਸੈਰ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਾਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਕੁਆਰਟਰ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਮਰੇ, ਡਰੈਸਿੰਗ ਰੂਮ, ਬੈੱਡ ਰੂਮ, ਲਿਵਿੰਗ ਰੂਮ, ਪੂਜਾ ਕਮਰੇ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਮਰੇ ਵੀ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਰਾਇਲ ਲੇਡੀਜ਼ ਦੇ ਚੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਮੇਵਾੜੀ ਸ਼ੈਲੀ ਦੇ ਵਧੀਆ ਫ੍ਰੈਸਕੋ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੰਗੀਨ-ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਰੰਗੀਨ ਕੱਚ ਦੇ ਮੋਜ਼ੇਕ ਨਾਲ ਬਣੇ ਦੋ ਮੋਰ ਹਨ ਜੋ ਵਧੀਆ ਕਾਰੀਗਰੀ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਰਾਜਪੂਤ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਚਿੰਨ੍ਹ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਗਹਿਣਿਆਂ ਦੇ ਡੱਬੇ, ਪਾਸਿਆਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ, ਹੁੱਕੇ, ਪਾਨ ਦੇ ਡੱਬੇ, ਅਖਰੋਟ ਦੇ ਪਟਾਕੇ, ਹੱਥ ਦੇ ਪੱਖੇ, ਗੁਲਾਬ ਜਲ ਛਿੜਕਣ ਵਾਲੇ, ਤਾਂਬੇ ਦੇ ਭਾਂਡੇ ਅਤੇ ਹੋਰ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੀ ਇੱਥੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਹਨ।

ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਹਵੇਲੀ ਰੌਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਰਾਜਸਥਾਨ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਨਾਚ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਅਨੰਦਦਾਇਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਰਾਤ ਨੂੰ ਚਮਕਦੀਆਂ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਨਾਲ ਹਵੇਲੀ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਬਗੋਰੇ ਕੀ ਹਵੇਲੀ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਸੰਪੂਰਨ ਸਥਾਨ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ 

 ਉਦੈਪੁਰ ਸੈਟਲਮੈਂਟ ਸਟੱਡੀ
ਹਵੇਲੀਆਂ