ਲਾਡੋ ਬਾਈ
ਲਾਡੋ ਬਾਈ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੀ ਭੀਲ ਕਬੀਲੇ ਦੀ ਇੱਕ ਕਬਾਇਲੀ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਭਾਰਤ, ਫਰਾਂਸ ਅਤੇ ਯੂਕੇ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਉਹ ਭੋਪਾਲ ਦੀ ਆਦੀਵਾਸੀ ਲੋਕ ਕਲਾ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਲਾਡੋ ਬਾਈ ਦਾ ਜਨਮ ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਦੇ ਝਾਬੂਆ ਦੇ ਪਿੰਡ ਬਾਦੀ ਬਾਵਾੜੀ ਵਿਖੇ ਭੀਲ ਆਦਿਵਾਸੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ  ਭੋਪਾਲ ਚਲੀ ਗਈ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਭਾਰਤ ਭਵਨ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਵਿੱਚ ਹੱਥੀਂ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਵਜੋਂ ਰੁਝੇਵਿਆਂ ਵਿਚ ਰਹੇ। ਉਸਨੇ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਬਿਲਡਿੰਗ ਕੰਪਲੈਕਸ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕੰਮ ਉਸਦੇ ਦਾ ਤਣਾਅ ਦਾ ਕਾਰਨ ਵੀ ਬਣਾਇਆ।

ਲਾਡੋ ਬਾਈ ਨੇ ਭੂਰੀ ਬਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। ਉਸਦੀ ਕਲਾ ਉਸ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਉਹ ਆਰਥਿਕ ਤੰਗੀ ਕਾਰਨ ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਦਾ ਅਨੁਸਰਣ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕੀ। ਉਸਦੀ ਕਿਸਮਤ ਉਦੋਂ ਬਦਲ ਗਈ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਕਾਰ ਜਗਦੀਸ਼ ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ ਦੁਆਰਾ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ। ਸਵਾਮੀਨਾਥਨ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਦੀਵਾਸੀ ਲੋਕ ਕਲਾ ਅਕੈਡਮੀ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕੀਤਾ ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੂੰ ਤਿਉਹਾਰਾਂ, ਰਸਮਾਂ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਨੂੰ ਕੰਧ ਤੋਂ ਕਾਗਜ਼ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ।

ਪਰਿਵਾਰ 
ਲਾਡੋ ਬਾਈ ਲਈ, ਜਿਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸਦੀ ਕੈਨਵਸ ਪੇਂਟਿੰਗ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਤੱਤ ਉਸ ਦੇ ਪੁਰਖਿਆਂ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਸਮੂਹਿਕ ਯਾਦ ਤੋਂ ਖਿੱਚੇ ਗਏ ਹਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸਨੇ ਪਿਥੌਰਾ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਪੇਂਟਿੰਗਜ਼, ਕੱਟੀ ਹੋਈ ਮੱਕੀ ਅਤੇ ਬਾਜਰੇ, ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇ ਤੰਬੂ ਅਤੇ ਡਾਂਗਾਂ ਇਕੱਠੇ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਅਤੇ ਬਲਦ ਦੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਵੱਲ ਆਪਣਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਬੇਟੀ ਅਨੀਤਾ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।

ਹਵਾਲੇ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ