ਰਾਕੇਸ਼ ਰੋਸ਼ਨ
ਰਾਕੇਸ਼ ਰੋਸ਼ਨ, (ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਰਾਕੇਸ਼ ਰੋਸ਼ਨ ਲਾਲ ਨਾਗਰਾਥ, 6 ਸਿਤੰਬਰ 1949) ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਇਕ ਭਾਰਤੀ ਨਿਰਮਾਤਾ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ, ਲੇਖਕ, ਸੰਪਾਦਕ ਅਤੇ ਸਾਬਕਾ ਅਭਿਨੇਤਾ ਹਨ। ਉਹ 1970 ਵਿਆਂ ਅਤੇ 1980 ਤੋਂ 1989 ਦੇ ਦੌਰਾਨ 84 ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਏ। ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਮੁੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੰਜੀਵ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਰਾਜੇਸ਼ ਖੰਨਾ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਜਟ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਉਸ ਨੇ 1987 ਤੋਂ "ਕੇ" ਦੇ ਆਰੰਭ ਵਿਚ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਇਕ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕੰਮ ਵਿਚ ਖੁਦਗਰਜ਼ (1987), ਬਦਲਾਵ ਦੇ ਨਾਵਲ ਖੂਨ ਭਰੀ ਮਾਂਗ (1988), ਕਾਮੇਡੀ-ਡਰਾਮਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਕਿਸ਼ਨ ਕਨ੍ਹਈਆ (1990), ਅਪਰਾਧ ਥ੍ਰਿਲਰ "ਕਰਨ ਅਰਜੁਨ" (1995), ਰੋਮਾਂਸ "ਕਹੋ ਨਾ ... ਪਿਆਰ ਹੈ" (2000), ਸਾਇੰਸ ਫ਼ਿਕਸਨ "ਕੋਈ ... ਮਿਲ ਗਿਆ" (2003) ਅਤੇ ਸੁਪਰਹਰੋ "ਕ੍ਰਿਸ਼" ਫਿਲਮ ਸੀਰੀਜ਼ (2006-2013) )। ਰੋਸ਼ਨ ਨੂੰ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸਣ ਲਈ ਸਰਬੋਤਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ; ਕਹੋ ਨਾ ... ਪਿਆਰ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ... ਮਿਲ ਗਿਆ।

ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਇੱਕ ਪੰਜਾਬੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਜਨਮੇ, ਰੋਸ਼ਨ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਰੋਸ਼ਨ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਰਾਜੇਸ਼ ਰੌਸ਼ਨ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਸਨ। ਰਾਕੇਸ਼ ਦਾ ਵਿਆਹ ਪਿੰਕੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜੇ.ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੀ ਪੁੱਤਰੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਿਤਿਕ ਰੋਸ਼ਨ, ਇਕ ਅਭਿਨੇਤਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਇਕ ਧੀ, ਸੁਨੈਨਾ ਵੀ ਹੈ. ਉਸ ਨੇ ਸੈਨਿਕ ਸਕੂਲ, ਸਤਾਰਾ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।

ਕਰੀਅਰ

1970–1990 
ਰੋਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਾ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ 1970 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਵਿੱਚ' ਘਰ ਘਰ ਕੀ ਕਹਾਣੀ 'ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਮਿਲੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਰੀਅਰ ਵਿਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਇਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹੀਰੋ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਮਹਿਲਾਵਾਂ-ਮੁਕਤ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਫੋਕਸ ਨਾਇਰਾ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੇਮਾ ਮਾਲਿਨੀ ਨਾਲ ਪਰਯਾ ਧਨ, ਭਰੋਸੇ ਨਾਲ ਆਖ ਮਿਛੋਲੀ, ਰੇਖਾ ਦੇ ਨਾਲ ਖੁਬਸੂਰਤ ਅਤੇ ਜਯਾ ਪ੍ਰਦਾ ਨਾਲ ਕਾਮੇਚਰ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਸਫਲ ਸੋਲਾਂ ਨਾਇਕ ਫਿਲਮਾਂ, ਜੋ ਕਿ ਨਾਇਕ ਅਤੇ ਨਾਅਰਿਨਾ ਦੋਨਾਂ 'ਤੇ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਫੋਕਸ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ, ਨੂੰ ਰਾਖੀ, ਨਾਤੀਫਟ, ਨੁੰਤ੍ਰਾ, ਯੋਗੀਤਾ ਬਾਲੀ, ਇਕ ਕੂਨਵੜੀ ਏਕ ਕੁੰਵਰਾ ਨਾਲ ਲੀਨਾ ਚੰਦਵਰਕਰ, ਹਾਮਾਰੀ ਬਹੁਕ ਅਲਕਾ, ਬੀਤੀਯੋ ਗੋਸਵਾਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ੁਭ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਰਤੀ ਅਗਨੀਹੋਤਰੀ ਨਾਲ ਸਨ। ਜੇ.ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੇ ਅੰਕਿੋਨ ਅੰਖੋਨ ਮੇਨ ਨੂੰ ਰਾਕੇਸ਼ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿਚ, ਜੇ.ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਨੇ ਆਕਾਸ਼ਮਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਸੰਜੀਵ ਕੁਮਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਰਾਕੇਸ਼ ਨੂੰ ਇਕ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਅਖੀਰ ਕਿਊੁਨ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ, ਰਾਜੇਸ਼ ਖੰਨਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਵਿਚ ਰਾਕੇਸ਼ ਅਤੇ ਇਕ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿਚ। ਰਾਕੇਸ਼ ਨੇ ਕੁਝ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਾਨ ਮੰਦਰ ਵਿਚ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਸੰਜੀਵ ਕੁਮਾਰ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿਚ ਸੀਨੀਅਰ ਖਿਡਾਰੀ, ਖੇਲ ਖੇਲ ਮੇਨ, ਰਿਸ਼ੀ ਕਪੂਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ, ਬੂਲੇਟ (1976) ਵਿਚ ਦੇਵ ਅਨੰਦ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀਰੋ, ਹਯਾਤਰਾ ਵਿਨੋਦ ਖੰਨਾ, ਰਣਧੀਰ ਕਪੂਰ ਦੇ ਨਾਲ ਧੋਂਗੀ, ਜੀਤੇਂਦਰ ਅਤੇ ਨੀਯਤ ਨਾਲ ਖੰਡੇਨ ਸ਼ਸ਼ੀ ਕਪੂਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਨਾਇਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਰਾਜੇਸ਼ ਖੰਨਾ ਨਾਲ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਚਲੇਤ ਪੁਰਜਾ ਇਕ ਅਸਫਲਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਤਿੰਨ ਫਿਲਮਾਂ - ਧੰਨਵਾਨ (1981 ਦੀ ਫਿਲਮ), ਆਵਾਜ਼ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਕਿਓਨ ਸਨ। ਕੁਝ ਬਹੁ-ਸਿਤਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਉਹ ਮੁੱਖ ਨਾਇਕ ਸਨ ਜੋ 1977 ਤੋਂ 1986 ਦਰਮਿਆਨ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੀਆਂ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ, ਸ੍ਰੀਨ ਸ਼ਰਮਾ ਅਤੇ ਹਠਕਦੀ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਸੰਜੀਵ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਲੀਡਰ ਅਤੇ ਜੈਗ ਉਤਾ ਇੰਸਾਨ ਅਤੇ ਇਕ ਔਰ ਸਿਕੰਦਰ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਮਿਥੁਨ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾ ਵਿਚ ਸੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਿੱਟ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਦਿਲ ਔਰ ਦਿਵਾਰ, ਖੱਟਾ ਮੀਠਾ, ਯੂਨਿਸ-ਬੇਸ (1980) ਅਤੇ ਮਕਰ (1986)। 1973 ਤੋਂ 1990 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੂਜੀਆਂ ਲੀਡ ਨਾਇਕਾਂ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਹੀਰੋ ਫਿਲਮਾਂ ਵਜੋਂ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਸਨ।

ਰੋਸ਼ਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਪ੍ਰੋਡਕਸ਼ਨ ਕੰਪਨੀ ਫਿਲਮਕ੍ਰਾਟ 1980 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਉਤਪਾਦ ਆਪ ਕੇ ਦੀਵਾਨੇ (1980) ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਫਲੌਪ ਸੀ. ਉਸ ਦਾ ਅਗਲਾ ਉੱਦਮ ਕਾਮੇਚਰ ਸੀ, ਜੋ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਹਿੱਟ ਬਣ ਗਿਆ, ਪਰ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਦੀ ਸਫ਼ਲਤਾ ਇਸਦੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਯੀਣ ਨੂੰ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਕੇ. ਵਿਸ਼ਵਨਾਟ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਉਸ ਦੀ ਅਗਲੀ ਇਕੋ ਜਿਹੀ ਨਾਇਕ ਫਿਲਮ ਸ਼ੁਬੂਕਾਮਨ, ਇੱਕ ਹਿੱਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਦਾਦਾ (1986) ਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਮੁੱਖ ਨਾਇਕ ਵਜੋਂ ਦੁਬਾਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਜੇ ਓਮ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਰਜੀਣ ਚਿੰਤਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਮੁੱਖ ਲੀਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਲੀਡ ਵਿਚ ਸੀ। ਪਰ ਭਗਵਾਨ ਦਾਦਾ ਇੱਕ ਫਲਾਪ ਸੀ। 1984 ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨ ਉਹ ਬਹੁਾਰਾਨੀ ਦੇ ਅਪਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਸਿਰਫ ਸਹਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰ ਸਕੇ। ਮਲਟੀ ਸਟਾਰ ਫਿਲਮਾਂ ਜਿਥੇ ਉਹ ਦੂਜਾ ਲੀਡਰ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮਕਾਰ ਅਤੇ ਇਕ ਔਰ ਸਿਕੰਦਰ ਸਫਲ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਖਰੀ ਫਿਲਮ ਬਹਿੂਰਾਨੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਔਰਤ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਫਿਲਮ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿਚ ਰੇਖਾ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਮਾਨਿਕ ਚੈਟਰਜੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ 1989 ਵਿਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤਾ ਸੀ।

1990–present

ਹਮਲਾ 
21 ਜਨਵਰੀ 2000 ਨੂੰ, ਰੋਸ਼ਨ ਨੂੰ ਸੰਤਰਾਰੂਜ਼ ਵੈਸਟ ਦੇ ਤਿਲਕ ਰੋਡ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਦਫਤਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਬੁਧੇਸ਼ ਗੈਂਗ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਗੋਲੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਦੋ ਗੋਲੀਆਂ ਲਾਈਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੱਬੇ ਹੱਥ' ਤੇ ਮਾਰਿਆ, ਜਦਕਿ ਦੂਜੀ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਛਾਤੀ 'ਤੇ ਗੋਲੀਆਂ ਚਲਾਈਆਂ। ਜਦੋਂ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ, ਹਮਲਾਵਰ ਮੌਕੇ ਤੋਂ ਭੱਜ ਗਏ। ਹਮਲਾਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਸੁਨੀਲ ਵਿਥਲ ਗਾਇਕਵਾੜ ਅਤੇ ਸਚਿਨ ਕਾੰਬੇਲ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ। ਰੋਸ਼ਨ 'ਤੇ ਹਮਲਾ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਇਰਾਦੇ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦੇਣਾ ਸੀ ਕਿ ਸ਼ਿਵ ਸੈਨਾ ਹੁਣ ਆਪਣੇ ਗਾਹਕਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ। ਰੋਸ਼ਨ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਬੂਬਸੇਟਰ ਦੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਵਿਕਰੀ ਤੋਂ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਇੱਕ ਫ਼ੀਸਦੀ ਲਈ ਬੁਧੇਸ਼ ਤੋਂ ਪੂੰਜੀਗਤ ਮੰਗਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ; ਕਹੋ ਨਾ ... ਪਿਆਰ ਹੈ।

ਆਨਰਜ਼ 
 ਰੋਸ਼ਨ ਨੂੰ 3 ਦਸੰਬਰ 2006 ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਮੂਲ ਦੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਆਫ ਇੰਡੀਆ (ਆਈਐਫਐਫਆਈ) ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
 11 ਦਸੰਬਰ 2006 ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨ ਨੂੰ ਗਲੋਬਲ ਇੰਡੀਅਨ ਫਿਲਮ ਐਵਾਰਡਜ਼ (ਜੀ ਆਈ ਐੱਫ ਐੱਚ) ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਪਿਛਲੇ 35 ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਫਿਲਮੋਗਰਾਫੀ

ਤੁਰੰਤ ਸਹਿਯੋਗ 
ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ, ਰੋਸ਼ਨ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਰਿਤਿਕ ਰੌਸ਼ਨ ਨਾਲ ਫਿਲਮਾਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੋਰ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਕਸਰ ਸਹਿਯੋਗ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਰੇਖਾ, ਅਨਿਲ ਕਪੂਰ, ਸ਼ਾਹਰੁਖ ਖਾਨ, ਮਾਧੁਰੀ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਅਤੇ ਅਮਰੀਸ਼ ਪੁਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਅਵਾਰਡਸ

ਹਵਾਲੇ 

ਜਨਮ 1949
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕ