ਬਰਫੀ (ਫਿਲਮ)
ਬਰਫੀ! ਇੱਕ 2012 ਭਾਰਤੀ ਕਾਮੇਡੀ ਫ਼ਿਲਮ ਡਰਾਮਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਨੁਰਾਗ ਬਾਸੂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੇ ਮਰਫ਼ੀ "ਬਾਰਫੀ" ਜੌਨਸਨ (ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਤੋਂ ਇੱਕ ਅੱਲ੍ਹੜ ਅਤੇ ਬੋਲ਼ੇ ਨੇਪਾਲੀ ਲੜਕੇ) ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਦੋ ਔਰਤਾਂ, ਸ਼ਰੂਤੀ ਅਤੇ ਝਿਲਮਿਲ (ਜੋ ਔਟਿਫਿਕ ਹੈ) ਨਾਲ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਰਣਬੀਰ ਕਪੂਰ, ਪ੍ਰਿਯੰਕਾ ਚੋਪੜਾ ਅਤੇ ਆਈਲੇਨਾ ਡੀ 'ਕ੍ਰੂਜ਼ ਨੇ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੌਰਭ ਸ਼ੁਕਲਾ, ਅਸ਼ੀਸ਼ ਵਿਦਿਆਰਥੀ, ਜਿਊਸੂ ਸੇਨਗੁਪਤਾ ਅਤੇ ਰੂਪ ਗਾਂਗੁਲੀ ਨੇ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ ਹੈ।

ਲਗਭਗ 30 ਕਰੋੜ ਰੁਪਏ (4.6 ਮਿਲੀਅਨ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ) ਦਾ ਬਜਟ ਬਣਾ ਕੇ, ਬਰਫੀ! 14 ਸਤੰਬਰ 2012 ਨੂੰ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਖੁਲ੍ਹੀ ਗਈ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ 'ਤੇ ਸਫਲ ਰਹੀ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ 2012 ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਬਾਲੀਵੁੱਡ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਈ. ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ 1.75 ਅਰਬ (27 ਮਿਲੀਅਨ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ) ਦੀ ਕਮਾਈ ਹੋਈ।

ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ 85 ਵੀਂ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੀ ਸਰਵ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਕ ਦਾਖਲੇ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਰਫੀ ਨੇ ਸਾਰੇ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਅਤੇ ਨਾਮਜ਼ਦਗੀਆਂ ਜਿੱਤੀਆਂ, ਜੋ ਕਿ ਪੂਰੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਐਵਾਰਡ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਨ। 58 ਵੀਂ ਫ਼ਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ 'ਤੇ, ਇਸ ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ ਚੋਰੀ ਦੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸਮੇਤ 13 ਨਾਮਜ਼ਦਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਫ਼ਿਲਮ, ਕਪੂਰ ਲਈ ਬਿਹਤਰੀਨ ਅਦਾਕਾਰ ਅਤੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਦੇ ਬੈਸਟ ਸੰਗੀਤ ਡਾਇਰੈਕਟਰ ਸਮੇਤ ਸੱਤ (ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਫ਼ਿਲਮ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ) ਨੇ ਜਿੱਤੇ।

ਪਲਾਟ 
ਮਰਫੀ "ਬਰਫੀ" ਜੌਹਨਸਨ (ਰਣਬੀਰ ਕਪੂਰ) ਇੱਕ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ, ਗਲੀ-ਬੁੱਧੀਮਾਨ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨੌਜਵਾਨ ਹੈ ਜੋ ਦਾਜਲਿੰਗ 'ਚ ਇੱਕ ਨੇਪਾਲੀ ਜੋੜਾ' ਚ ਬੋਲਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੱਚਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਹੀ ਚੁੱਕਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ੌਪਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਬਰਫੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ- ਉਹ ਲੈਂਪਪੌਸਟਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ, ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲੋਕਾਂ 'ਤੇ ਪ੍ਰੋਗ੍ਰਾਮਿਕ ਚੁਟਕਲੇ ਚਲਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੁਧੰਸ਼ੁ ਦੱਤਾ (ਸੌਰਭ ਸ਼ੁਕਲਾ) ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਹੈ। ਬਾਰਫਿਰੀ ਸ਼ਰੂਤੀ ਘੋਸ਼ (ਆਇਲੇਨਾ ਡੀ ਕਰੂਜ਼) ਨਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਹੁਣੇ ਹੀ ਦਾਰਜਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਆ ਪਹੁੰਚੇ ਹਨ; ਉਹ ਰਣਜੀਤ ਸੇਨੂੰਗੁਤਾ (ਯਿਸ਼ੂ ਸੇਨਗੁਪਤਾ) ਨਾਲ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਣ ਕਾਰਨ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਰਫੀ ਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਸ਼ਰੂਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਬਰਫ਼ੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਡਿੱਗਦੀ ਹੈ ਪਰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਉਸਦੀ ਅਪਾਹਜਤਾ ਅਤੇ ਪੈਸੇ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਸ਼ਰੂਤੀ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਸਲਾਹ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਵਿਆਹ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਰਫੀ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਸੰਪਰਕ ਨੂੰ ਤੋੜ ਕੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਪਹੁੰਚਦੀ ਹੈ।

ਇਸੇ ਦੌਰਾਨ, ਬਰਫੀ ਦਾ ਪਿਤਾ ਬੀਮਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਬਾਰਫੀ ਨੂੰ ਇਲਾਜ ਲਈ ਪੈਸਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਬੈਂਕ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣ ਦੀ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਝਿਲਮਿਲ ਚੈਟਰਜੀ (ਪ੍ਰਿਅੰਕਾ ਚੋਪੜਾ) ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ - ਬਰਫ਼ੀ ਦੇ ਆਟੀਚਿਅਲ ਬਚਪਨ ਦੇ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ ਦੇ ਕਿਸਮਤ ਦੇ ਅਮੀਰ ਵਿਰਾਸਤ - ਰਿਹਾਈ ਲਈ। ਪਹੁੰਚਣ 'ਤੇ, ਬਾਰਫੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਗ਼ਵਾ ਕਰ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਉਹ ਇੱਕ ਵੈਨ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅੰਦਰ ਜਾਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਝਿਲਮਿਲ ਨੂੰ ਰਿਹਾਈ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਪਿੱਛਾ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅਪਾਰਟਮੇਂਟ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਛੁਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਬਰਫ਼ੀ ਰਿਹਾਈ ਮਿਲਦੀ ਹੈ ਪਰ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਨਿਰਾਸ਼, ਬਰਫੀ ਆਪਣੇ ਦੇਖਭਾਲਕਰਤਾ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਝੀਲਮਿਲ ਨੂੰ ਛੱਡਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਬਰਫੀ ਝਿਲਮਿਲ ਦੀ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ। 

ਛੇ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਬਾਰਫੀ ਅਤੇ ਸ਼ਰੂਤੀ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਸ਼ਰੂਤੀ ਉਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਨਾਖੁਸ਼ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਅਤੇ ਬਰਫੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੋਸਤੀ ਫਿਰ ਤੋਂ ਜਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰਵਾਨ ਝਿਲਮਿਲ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ, ਜੋ ਫਿਰ ਲਾਪਤਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਰੂਤੀ ਨੇ ਝਿਲਮਿਲ ਲਈ ਗੁਆਚੇ ਵਿਅਕਤੀ ਦੀ ਰਿਪੋਰਟ ਫਾਈਲ ਕੀਤੀ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਪੁਲਸ ਰਿਪੋਰਟ ਬਾਰੇ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਬਰਫ਼ੀ ਦੀ ਭਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਤੋਂ ਪੁੱਛਗਿੱਛ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਝਿਲਮਿਲ ਲਈ ਇੱਕ ਹੋਰ ਰਿਹਾਈ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਐਕਸਚੇਂਜ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਮਾਰਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਦਾ ਸਰੀਰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ। ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਸਿੱਟਾ ਕਰਨ ਲਈ, ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਬਰਿਲ ਨੂੰ ਝਿਲਮੀਲ ਦੇ ਕਤਲ ਲਈ ਫੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਪੁਲਸੀਮਨ ਸੁਧੰਸ਼ੂ ਦੱਤਾ ਨੇ ਬਾਰੂ ਦੀ ਸ਼ੌਕੀਨ ਆਪਣੇ ਘਿਨਾਉਣੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼ਰੂਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਉਹ ਸਹਿਮਤ ਹੈ ਅਤੇ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਝਿਲਮਿਲ ਚਲੀ ਗਈ ਹੈ, ਉਹ ਆਖ਼ਰਕਾਰ ਬਰਫੀ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਬਰਫੀ ਦਾ ਝਿਲਮਿਲ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਰੂਤੀ ਅਨਫੂਲਿੰਗ ਨਾਲ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਹ ਝਿਲਮਿਲ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਜਗ੍ਹਾ ਲੱਭ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਰੂਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਲਈ ਲੈਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਤਾ ਚਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਝਿਲਮਿਲ ਅਜੇ ਜਿਊਂਦੀਂ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਦੋਨਾਂ ਨੂੰ ਅਗਵਾ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਵੱਲੋਂ ਲਪੇਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਝਿਲਮਿਲ ਦੇ ਟਰੱਸਟ ਫੰਡ ਤੋਂ ਪੈਸਾ ਕਮਾ ਸਕੇ। ਦੂਜੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ, ਦੂਜੀ ਵਾਰ, ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਨੂੰ ਵਿਗਾੜ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸ਼ੌਕੀਨ ਮਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕੇਅਰ ਹੋਮ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆ ਸਕੇ। ਬਰਫੀ ਦਾ ਝਿਲਮਿਲ ਨਾਲ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸ਼ਰੁਤੀ ਆਪਣੇ ਬਾਕੀ ਦੇ ਦਿਨ ਇਕੱਲੇ ਬਿਤਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਬਰਫੀ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਦੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮੌਜ਼ੁਦਾ ਦਾਨ ਨੂੰ ਅਫਸੋਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ।

ਕਈ ਸਾਲ ਬਾਅਦ, ਬਰਫੀ ਇੱਕ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਗੰਭੀਰ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਿਮਾਰ ਦਿਖਾਈ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮੌਤ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਝੀਲਮਿਲ ਆਉਣ ਤੇ ਬਰਫੀ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਹਸਪਤਾਲ ਦੇ ਬਿਸਤਰੇ ਦੇ ਨਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਸ਼ਰੂਤੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਨਾ ਕਿ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਾਂ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ। ਫ਼ਿਲਮ ਬਰਫੀ ਅਤੇ ਝਿਲਮਿਲ ਦੇ ਖੁਸ਼ੀਆਂ ਦੇ ਦਿਨਾਂ ਨੂੰ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਰੋਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।

ਕਾਸਟ 
 ਰਣਬੀਰ ਕਪੂਰ ਮਰਫੀ ਵਜੋਂ "ਬਰਫੀ" ਬਹਾਦੁਰ 
 ਪ੍ਰਿਅੰਕਾ ਚੋਪੜਾ ਨੂੰ ਝਿਲਮਿਲ ਚੈਟਰਜੀ 
 ਸ਼ੁਰੂਤੀ ਘੋਸ਼ ਸੇਨਗੁਪਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇਲੇਨਾ ਡੀ ਕਰੂਜ਼ 
 ਸੌਰਭ ਸ਼ੁਕਲਾ ਸੀਨੀਅਰ ਇੰਸਪੈਕਟਰ ਸੁਧੰਸ਼ੂ ਦੱਤਾ 
 ਆਕਾਸ਼ ਖੁਰਾਣਾ ਨੂੰ ਜੰਗ ਬਹਾਦੁਰ ਵਜੋਂ, 
 ਬਰਫੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਆਸ਼ੀਸ਼ ਵਿਦਿਆર્થી ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੁਜਿਆਏ ਚੈਟਰਜੀ, 
 ਝਿਲਮਿਲ ਦੇ ਪਿਤਾ 
 ਰੁੜਾ ਗਾਂਗੁਲੀ ਦੀ ਕਿਰਦਾਰ ਕਿਰਨ ਦੀ ਮਾਂ 
 ਹਰਦੰਨ ਬੰਧੋਪਾਧਿਆਏ ਦਾਦੁ 
 ਉਦੈ ਟਿਕਾਈਕਰ ਨੂੰ ਸ਼ਰੂਤੀ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ 
 ਅਰੁਣ ਬਾਲੀ ਨੂੰ ਝਿਲਮਿਲ ਦਾ ਦਾਦਾ 
 ਭੋਰਰਜ ਸਪਕੋਟਾ ਨੂੰ ਬਰਫੀ ਦੇ ਦੋਸਤ ਵਜੋ 
 ਰਣਜੀਤ ਸੈਨਮੁਪਤਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ ' 
 ਸੁਰੂਨਾ ਚੱਕਰਵਰਤੀ ਨੂੰ ਸ਼ਰੂਤੀ ਦੇ ਦੋਸਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ

ਫ਼ਿਲਮਾਂਕਣ 
ਪ੍ਰਿੰਸੀਪਲ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਮਾਰਚ 2011 ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਸੀ। ਬਰਫੀ! ਜੂਨ 2011 ਅਤੇ ਫਰਵਰੀ 2012 ਦੌਰਾਨ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ੂਟ ਹੋਈ ਸੀ। ਮਾਰਚ 2011 ਵਿਚ, ਬਾਸੂ ਨੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਅੰਤਿਮ ਰੂਪ ਦੇਣ ਲਈ ਕੋਲਕਾਤਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ। ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 20 ਮਾਰਚ 2011 ਨੂੰ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਮਈ 2011 ਤਕ ਜਾਰੀ ਰਹੀ. ਜੂਨ 2011 ਵਿਚ, ਦਾਰਜੀਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਪਲੱਸਤਰ ਅਤੇ ਚਾਲਕ ਦਲ ਦਸੰਬਰ 2011 'ਚ, ਕੁਝ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕੋਇੰਬਟੂਰ ਦੇ ਬਾਹਰੀ ਇਲਾਕੇ, ਖਾਸ ਤੌਰ' ਤੇ ਪੋਲਚੀ ਅਤੇ ਊਟੀ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਜਨਵਰੀ 2012 ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਕੋਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਛੱਤਾਂ ਦੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਕਪੂਰ ਦਾ ਕਿਰਦਾਰ ਚਲਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸੀਨੇਟ ਦੀ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਪ੍ਰੈਲ 2012 ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੋਪੜਾ ਦੇ ਕੁਝ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਨਿਰਮਾਤਾਵਾਂ ਨੇ 13 ਜੁਲਾਈ ਤੋਂ 31 ਅਗਸਤ 2012 ਤਕ ਰੀਲਿਜ਼ ਨੂੰ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਸਤੰਬਰ 2011 ਦਾ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਸ਼ੂਟਿੰਗ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬੱਸੂ ਨੇ ਅਪ੍ਰੈਲ 2012 ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਇਲੇਨਾ ਦੇ ਡਬਬਿੰਗ ਹਿੱਸਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਡੀ ਕਰੂਜ ਹਿੰਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਫਿਲਿੰਗ ਸਮੇਂ ਇਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ।

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
 List of submissions to the 85th Academy Awards for Best Foreign Language Film
 List of Indian submissions for the Academy Award for Best Foreign Language Film

ਹਵਾਲੇ 

2012 ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਹਿੰਦੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ
ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮਾਂ