ਲਿਓਨ ਤ੍ਰੋਤਸਕੀ
ਲੇਵ ਡੇਵਿਡੋਵਿਚ ਬ੍ਰੋਂਸਟੀਨ  ( 7 ਨਵੰਬਰ-21 ਅਗਸਤ 1940), ਨੂੰ ਲਿਓਨ ਟਰਾਟਸਕੀ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਲਿਓਨ ਇੱਕ ਰੂਸੀ ਇਨਕਲਾਬੀ, ਰਾਜਨੀਤਕ ਚਿੰਤਕ ਅਤੇ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਸੀ। ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਲਗ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀਾ ਰੂਪ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀਜ਼ਮ  ਦੇ ਤੌਰ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ। 

ਅਕਤੂਬਰ ਇਨਕਲਾਬ ਤੋਂ ਕੁਝ ਹਫ਼ਤੇ ਪਹਿਲਾਂ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਪਾਰਟੀ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋਏ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਨੇਤਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇਕ ਬਣ ਗਏ। ਇਕ ਵਾਰ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਸੱਤਾ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਤੇ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਲਈ ਕਮਿਸਰ ਦਾ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਰੂਸ ਨਾਲ ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ ਬ੍ਰੇਸ-ਲਿਟੋਵਸਕ ਗੱਲਬਾਤ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਮਾਰਚ 1918 ਤੋਂ ਜਨਵਰੀ 1925 ਤੱਕ ਫੌਜੀ ਅਤੇ ਜਲ ਸੈਨਾ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਲਈ ਕਮੇਟੀ ਦੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਲਾਲ ਫੌਜ ਦੇ ਨੇਤਾ ਵਜੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਏ। ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਰੂਸੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਲਾਲ ਜਿੱਤ ਵਿਚ ਇਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੋਹਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸਨ।  ਉਹ ਪੋਲਿਟ ਬਿਊਰੋ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸੱਤ ਮੈਂਬਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ (1879–1895) 

ਟ੍ਰੌਸਕੀ ਦਾ ਜਨਮ ਲੇਵ ਡੇਵਿਡੋਵਿਚ ਬ੍ਰੋਂਸਟੀਨ ਦੇ ਡੇਵਿਡ ਲਿਓਨਟੀਏਵਿਚ ਬ੍ਰੋਂਸਟੀਨ (1847-1922) ਅਤੇ ਅੰਨਾ ਲਵੋਵਨਾ ਦੇ ਘਰ 7 ਨਵੰਬਰ 1879 ਨੂੰ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਯਾਨੋਵਕਾ ਜਾਂ ਯਨੀਵਕਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਕਿਸਾਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਯੂਰਪੀਅਨ-ਯਹੂਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਪੰਜਵਾਂ ਬੱਚਾ ਸੀ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਡੇਵਿਡ ਲਿਓਨਟੈਵਿਚ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਪੋਲਟਾਵਾ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬੇਰੇਸਲਾਵਕਾ ਚਲੇ ਗਏ, ਕਿਉਂਕਿ ਇੱਥੇ  ਬਹੁਤ ਵੱਡਾ ਯਹੂਦੀ ਭਾਈਚਾਰਾ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ।   ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਰੂਸੀ ਅਤੇ ਯੂਕ੍ਰੇਨੀਅਨ (ਜੋ ਸੁਰਜ਼ੀਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ) ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਸੀ।  ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ, ਓਲਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੋਵੀਅਤ ਰਾਜਨੇਤਾ ਵੀ ਬਣ ਗਈ ਸੀ, ਨੇ ਉੱਘੇ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਲੇਵ ਕਾਮਨੇਵ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। 

ਕੁਝ ਲੇਖਕਾਂ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਬਰਟ ਸਰਵਿਸ, ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਮ ਯਿੱਦੀਸ਼ ਲੀਬਾ ਸੀ । , ਅਮਰੀਕੀ ਟ੍ਰੋਟਸਕਿਸਟ  ਡੇਵਿਡ ਨਾਰਥ  ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ  ਅਜਿਹਾ ਇਸ ਲਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਹੈ ਟਰਾਟਸਕੀ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਧਾਰਨਾ ਸੀ।   

ਜਦੋਂ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਓਡੇਸਾ ਭੇਜਿਆ।  ਉਹ ਇੱਕ ਜਰਮਨ-ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ  ਕਰਵਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਸ਼ਾਹੀਕਰਨ ਦੀ ਸ਼ਾਹੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਨੀਤੀ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਓਡੇਸਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਰੂਸ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ .  ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਈਜ਼ੈਕ ਡਿ utsਸਚਰ ਆਪਣੀ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਵਿੱਚ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਓਡੇਸਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਇੱਕ ਆਮ ਰੂਸ ਦੇ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ, ਇੱਕ ਹਲਚਲ ਵਾਲਾ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡ ਪੋਰਟ ਸ਼ਹਿਰ ਸੀ ਇਸ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਦੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਜ਼ਰੀਏ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ.  

ਹਾਲਾਂਕਿ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਫ੍ਰੈਂਚ, ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਨੂੰ ਚੰਗੇ ਮਿਆਰ ਨਾਲ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਮਾਈ ਲਾਈਫ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਰੂਸੀ ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਵਿਚ ਸੰਪੂਰਨ ਨਹੀਂ ਸੀ.     ਰੇਮੰਡ ਮੋਲੀਨੀਅਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਫ੍ਰੈਂਚ ਬੋਲਦਾ ਸੀ।

ਇਨਕਲਾਬੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ 
1896 ਵਿਚ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਕਾਲੇ ਸਾਗਰ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਕੰਢੇ ਤੋਂ  ਨਿਕੋਲੈਯੇਵ (ਹੁਣ ਮਾਈਕੋਲੈਵ )ਦੀ ਬੰਦਰਗਾਹ ਵੱਲ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਨਕਲਾਬੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਿਆ  ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਨਰੋਡਨਿਕ (ਇਨਕਲਾਬੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਲੋਕਪ੍ਰਿਅ ) ਸੀ, ਉਸਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਸਾਲ ਹੀ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਅਲੇਕਸੈਂਡਰਾ ਸੋਕੋਲੋਵਸਕਿਆ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ । ਆਪਣੀ ਗਣਿਤ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ 1897 ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿਚ ਦੱਖਣੀ ਰੂਸੀ ਕਾਮਿਆਂ ਲਈ ਨਿਕੋਲੈਯੇਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਯੂਨੀਅਨ ਸੰਗਠਿਤ ਕਰਨ ਵਿਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। "ਲਵੋਵ" ਨਾਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਿਆਂ,  ਉਸਨੇ ਪਰਚੇ ਛਪਵਾਏ, ਇਨਕਲਾਬੀ ਪਰਚੇ ਵੰਡੇ, ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਲੋਕਾਂ, ਕਾਮਿਆਂ ਅਤੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਇਆ।  

ਜਨਵਰੀ 1898 ਵਿੱਚ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਸਮੇਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ 200 ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੂੰ ਗ੍ਰਿਫ਼ਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਜੇਲ੍ਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਵਿਚ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਕੋਲਾਈਵ, ਫਿਰ ਖੇਰਸਨ, ਫਿਰ ਓਡੇਸਾ ਅਤੇ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਮਾਸਕੋ ਵਿਚ.  ਮਾਸਕੋ ਜੇਲ ਵਿਚ, ਉਹ ਦੂਜੇ ਇਨਕਲਾਬੀਆਂ ਦੇ ਸੰਪਰਕ ਵਿਚ ਆਇਆ, ਲੈਨਿਨ ਬਾਰੇ ਸੁਣਿਆ ਅਤੇ ਲੈਨਿਨ ਦੀ ਕਿਤਾਬ, ਰੂਸ ਵਿਚ ਪੂੰਜੀਵਾਦ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਪੜ੍ਹਿਆ.  ਉਸਦੀ ਕੈਦ ਵਿੱਚ ਦੋ ਮਹੀਨੇ, 1–3 ਮਾਰਚ 1898 ਨੂੰ, ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਰੂਸੀ ਸੋਸ਼ਲ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਲੇਬਰ ਪਾਰਟੀ (ਆਰਐਸਡੀਐਲਪੀ) ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਂਗਰਸ ਹੋਈ।  ਉਸ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਗਿਆ.

ਪਹਿਲਾ ਵਿਆਹ ਅਤੇ ਸਾਇਬੇਰੀਅਨ ਦੀ ਜਲਾਵਤਨ (1899–1902) 

ਮਾਸਕੋ ਦੀ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿਚ, 1899 ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਇਕ ਸਾਥੀ ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਅਲੇਕਸੈਂਡਰਾ ਸੋਕੋਲੋਵਸਕਿਆ (1872–1938) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ. ਵਿਆਹ ਦੀ ਰਸਮ ਇੱਕ ਯਹੂਦੀ ਉਪਾਸਕ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ.  

1900 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਵਿਚ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਕੈਦ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਸੁਣਾਈ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਟ੍ਰੌਟਸਕੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਾਈਬੇਰੀਆ ਵਿਚ ਇਕੋ ਜਗ੍ਹਾ ਗ਼ੁਲਾਮ ਹੋਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਸੀ. ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਦੇ ਬੈਕਲ ਝੀਲ ਖੇਤਰ ਵਿਚ Uਸਟ -ਕੁਟ ਅਤੇ ਵਰਖੋਲੈਂਸਕ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬੇਟੀਆਂ ਸਨ, ਜ਼ੀਨੈਡਾ (1901 - 5 ਜਨਵਰੀ 1933) ਅਤੇ ਨੀਨਾ (1902 - 9 ਜੂਨ 1928), ਦੋਵੇਂ ਸਾਈਬੇਰੀਆ ਵਿੱਚ ਜੰਮੇ. 

ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਵਿਚ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ.  ਉਹ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਮਤਭੇਦਾਂ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ 1898 ਅਤੇ 1899 ਵਿੱਚ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੁਝ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਲੋਕਤੰਤਰਵਾਦੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਪਾਰਟੀ ਨੂੰ ਉਦਯੋਗਿਕ ਕਾਮਿਆਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਹੀਂ ਸਨ। ਸਰਕਾਰ ਬਦਲਣ ਬਾਰੇ  ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਸਮਾਜਿਕ ਸੁਧਾਰ ਵਧੇਰੇ ਤਨਖਾਹ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਕੰਮਕਾਜੀ ਸਥਿਤੀਆਂ ਲਈ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆਉਣਗੇ. ਦੂਸਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਤਖਤਾ ਪਲਟਣਾ ਵਧੇਰੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੁਤੰਤਰ ਸੰਗਠਿਤ ਅਤੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਇਨਕਲਾਬੀ ਪਾਰਟੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੀ। ਬਾਅਦ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਗਟਾਵਾ ਲੰਡਨ ਸਥਿਤ ਅਖਬਾਰ ਇਸਕਰਾ ( ਦਿ ਸਪਾਰਕ ) ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1900 ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਇਸਕਰਾ ਅਹੁਦੇ ਦਾ ਪੱਖ ਲਿਆ ਅਤੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਲਈ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।  

1902 ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਲੇਕਸੈਂਡਰਾ ਦੇ ਕਹਿਣ ਤੇ, ਟ੍ਰੌਟਸਕੀ ਇਕ ਗੱਡੇ ਵਿਚ ਪਏ ਹੋਏ ਪਰਾਗ ਵਿਚ ਲੁਕੇ ਹੋਏ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਤੋਂ ਫਰਾਰ ਹੋ ਗਿਆ.  Ale  ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਲੇਕਸੈਂਡਰਾ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਸਮੇਤ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਤੋਂ ਫਰਾਰ ਹੋ ਗਿਆ।  ਦੋਹਾਂ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜ਼ੀਨੈਡਾ ਦੇ ਬੱਚੇ ਸਨ, ਪਰ ਧੀਆਂ ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਮਰ ਗਈਆਂ. ਨੀਨਾ ਨੇਲਵਸਨ ਦੀ ਮੌਤ 1928 ਵਿਚ ਟੀ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਆਪਣੀ ਵੱਡੀ ਭੈਣ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਛਲੇ ਮਹੀਨਿਆਂ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕੀਤੀ. ਜ਼ੀਨੈਡਾ ਵੋਲਕੋਵਾ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਮਗਰੋਂ ਬਰਲਿਨ ਵਿੱਚ ਗ਼ੁਲਾਮ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੂਸਰੇ ਵਿਆਹ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਗਿਆ ਪਰ ਇੱਕ ਧੀ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਰੂਸ ਛੱਡ ਗਈ। ਤਪਦਿਕ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਤੋਂ ਵੀ ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋ ਕੇ ਜ਼ੀਨੈਡਾ ਨੇ 1933 ਵਿਚ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰ ਲਈ। ਅਲੇਕਸਾਂਦਰਾ 1935 ਵਿਚ ਸਟਾਲਿਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਚ ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਵਿਚ ਹੋਏ ਮਹਾਨ ਪਰਚੇ ਦੌਰਾਨ ਅਲੋਪ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਸਟਾਲਿਨਵਾਦੀ ਤਾਕਤਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਪਹਿਲਾ ਪਰਵਾਸ ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਵਿਆਹ (1902-1903) 
ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਇਸ ਬਿੰਦੂ ਤਕ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਜਨਮ ਨਾਮ: ਲੇਵ (ਲਿਓਨ) ਬ੍ਰੋਂਸਟੀਨ ਵਰਤਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ.  ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਉਪਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ "ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ" ਰੱਖ ਲਿਆ - ਉਹ ਨਾਮ ਜੋ ਉਹ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਲਈ ਵਰਤੇਗਾ. ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਓਡੇਸਾ ਜੇਲ੍ਹ ਦੇ ਇੱਕ ਜੇਲਰ ਦਾ ਨਾਮ ਅਪਣਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ.  ਇਹ ਉਸਦਾ ਮੁ revolutionaryਲਾ ਇਨਕਲਾਬੀ ਛਿੱਦ ਨਾਮ ਬਣ ਗਿਆ। ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਤੋਂ ਭੱਜਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਲੰਡਨ ਚਲੇ ਗਏ, ਜੋਰਜੀ ਪਲੇਖਾਨੋਵ, ਵਲਾਦੀਮੀਰ ਲੈਨਿਨ, ਜੂਲੀਅਸ ਮਾਰਤੋਵ ਅਤੇ ਇਸਕਰਾ ਦੇ ਹੋਰ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ. ਪੈਰੋ ਨਾਮ ਪੈਰੋ ("ਖੰਭ" ਜਾਂ "ਕਲਮ") ਦੇ ਅਧੀਨ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਜਲਦੀ ਹੀ ਪੇਪਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਬਣ ਗਿਆ.  

ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ, ਇਸਕਰਾ ਦੇ ਛੇ ਸੰਪਾਦਕ ਪਲੇਖਾਨੋਵ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ "ਪੁਰਾਣੇ ਗਾਰਡ" ਅਤੇ ਲੈਨਿਨ ਅਤੇ ਮਾਰਤੋਵ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ "ਨਵੇਂ ਗਾਰਡ" ਵਿਚਕਾਰ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵੰਡ ਗਏ ਸਨ. ਪਲੇਖਾਨੋਵ ਦੇ ਸਮਰਥਕ ਬੁੱ olderੇ ਸਨ (ਆਪਣੇ 40 ਅਤੇ 50 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ), ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ 20 ਸਾਲ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾ ਚੁੱਕੇ ਸਨ। ਨਵੇਂ ਗਾਰਡ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਆਪਣੇ 30 ਵਿਆਂ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ ਸਨ ਅਤੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਤੋਂ ਪਰਵਾਸ ਕੀਤਾ ਸੀ. ਲੈਨਿਨ, ਜੋ ਇਸਕਰਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਪਲੇਖਾਨੋਵ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਸਥਾਈ ਬਹੁਮਤ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨੂੰ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 23 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਤੋਂ ਨਵੇਂ ਗਾਰਡ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਦੀ ਉਮੀਦ ਸੀ. ਮਾਰਚ 1903 ਵਿਚ ਲੈਨਿਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ:

ਲੈਨਿਨ (1903–1904) ਨਾਲ ਵੰਡੋ 

ਇਸ ਦੌਰਾਨ, 1898 ਵਿਚ ਰੂਸ ਦੀ ਸੋਸ਼ਲ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਲੇਬਰ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਾਂਗਰਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹੋਏ ਗੁਪਤ ਪੁਲਿਸ ਜਬਰ ਅਤੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਉਲਝਣਾਂ ਦੇ ਇਕ ਅਰਸੇ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਇਸਕਰਾ ਅਗਸਤ 1903 ਵਿਚ ਲੰਡਨ ਵਿਚ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਦੂਜੀ ਕਾਂਗਰਸ ਬੁਲਾਉਣ ਵਿਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਈ. ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਅਤੇ ਇਸਕਰਾ ਦੇ ਹੋਰ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਨੇ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ। ਪਹਿਲੀ ਕਾਂਗਰਸ ਯੋਜਨਾ ਅਨੁਸਾਰ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਇਸਕਰਾ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੇ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੁਝ "ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀ" ਡੈਲੀਗੇਟਾਂ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ. ਫਿਰ ਕਾਂਗਰਸ ਨੇ ਯਹੂਦੀ ਬੰਡ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰ-ਵਟਾਂਦਰਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ 1898 ਵਿਚ ਆਰਐਸਡੀਐਲਪੀ ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਖੁਦਮੁਖਤਿਆਰੀ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ.  

ਇਸ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ ਹੀ, ਇਸਕਰਾ ਪੱਖੀ ਡੈਲੀਗੇਟ ਦੋ ਧੜਿਆਂ ਵਿਚ ਫੁੱਟ ਹੋ ਗਏ. ਲੈਨਿਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ, ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਸ ਨੇ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਪਰ ਉੱਚ ਸੰਗਠਿਤ ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਾਰਤੋਵ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਸਮਰਥਕ, ਮੈਨੇਸ਼ੇਵਿਕਸ, ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਘੱਟ ਅਨੁਸ਼ਾਸਿਤ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। ਇਕ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਵਿਕਾਸ ਵਿਚ, ਟ੍ਰੌਟਸਕੀ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਇਸਕਰਾ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਨੇ ਮਾਰਤੋਵ ਅਤੇ ਮੈਨੇਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ, ਜਦੋਂਕਿ ਪਲੇਖਾਨੋਵ ਨੇ ਲੈਨਿਨ ਅਤੇ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ. 1903 ਅਤੇ 1904 ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੈਂਬਰ ਧੜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪੱਖ ਬਦਲ ਗਏ. ਪਲੇਖਾਨੋਵ ਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਸਤੰਬਰ 1904 ਵਿਚ ਮੇਨਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਨੂੰ ਰੂਸ ਦੇ ਉਦਾਰਵਾਦੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਠਜੋੜ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲੈਨਿਨ ਅਤੇ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਨਾਲ ਸੁਲ੍ਹਾ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।  

1904 ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ 1917 ਤੱਕ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ "ਗੈਰ-ਧੜੇਬੰਦੀ ਵਾਲਾ ਸਮਾਜਿਕ ਲੋਕਤੰਤਰੀ" ਦੱਸਿਆ. ਉਸਨੇ 1904 ਅਤੇ 1917 ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਲੈਨਿਨ ਅਤੇ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨਾਲ ਕਈ ਝੜਪਾਂ ਹੋਈਆਂ. ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੁੱਦੇ 'ਤੇ ਲੈਨਿਨ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਨ ਵਿਚ ਗਲਤ ਸੀ. ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਈ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1904–07 ਵਿਚ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਪਾਰਵਸ ਨਾਲ ਨੇੜਲੇ ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਸੰਬੰਧ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੇ.

1905 ਇਨਕਲਾਬ ਅਤੇ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ (1905–1906) 
ਐਤਵਾਰ, 9 ਜਨਵਰੀ 1905 ਨੂੰ ਫਾਦਰ ਜਾਰਜੀ ਗੈਪਨ ਨੇ ਸੜਕਾਂ ਰਾਹੀਂ ਨਾਗਰਿਕਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਜਲੂਸ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿਦਰੋ ਪੈਲੇਸ ਤੱਕ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਜ਼ਾਲਮ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਖਾਣ ਪੀਣ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਏ। ਪੈਲੇਸ ਗਾਰਡ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ 'ਤੇ ਫਾਇਰਿੰਗ ਕੀਤੀ, ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਤਕਰੀਬਨ 1000 ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਕਾਰੀਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਐਤਵਾਰ, 9 ਜਨਵਰੀ 1905, ਖ਼ੂਨੀ ਐਤਵਾਰ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.  

ਖ਼ੂਨੀ ਐਤਵਾਰ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟ੍ਰੌਟਸਕੀ ਫਰਵਰੀ 1905 ਵਿੱਚ ਕਿਯੇਵ ਦੇ ਰਸਤੇ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਰੂਸ ਪਰਤ ਆਇਆ।  ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਯੇਵ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਭੂਮੀਗਤ ਛਪਾਈ ਪ੍ਰੈਸ ਲਈ ਪਰਚੇ ਲਿਖੇ, ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਰਾਜਧਾਨੀ, ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਚਲੇ ਗਏ। ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਦੋਨੋਂ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੇਂਦਰੀ ਕਮੇਟੀ ਮੈਂਬਰ ਲਿਓਨੀਡ ਕ੍ਰਾਸਿਨ, ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਮੈਨੇਸ਼ਵਿਕ ਕਮੇਟੀ, ਦੋਵਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਵਧੇਰੇ ਕੱਟੜ ਦਿਸ਼ਾ ਵੱਲ ਧੱਕਿਆ. ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਮਈ ਵਿਚ ਇਕ ਗੁਪਤ ਪੁਲਿਸ ਏਜੰਟ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਧੋਖਾ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੂੰ ਪੇਂਡੂ ਫਿਨਲੈਂਡ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ ਸੀ. ਉਥੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸਥਾਈ ਇਨਕਲਾਬ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ.  

19 ਸਤੰਬਰ 1905 ਨੂੰ, ਮਾਸਕੋ ਵਿਚ ਇਵਾਨ ਸਟੀਨ ਦੇ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਹਾ atਸ ਵਿਚ ਟਾਈਪਸੈੱਟਟਰ ਥੋੜੇ ਸਮੇਂ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਤਨਖਾਹ ਲਈ ਹੜਤਾਲ 'ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ. 24 ਸਤੰਬਰ ਦੀ ਸ਼ਾਮ ਤਕ, ਮਾਸਕੋ ਵਿਚ 50 ਹੋਰ ਪ੍ਰਿੰਟਿੰਗ ਦੁਕਾਨਾਂ 'ਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵੀ ਹੜਤਾਲ' ਤੇ ਸਨ. 2 ਅਕਤੂਬਰ 1905 ਨੂੰ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਵਿਚ ਦੁਕਾਨਾਂ ਛਾਪਣ ਦੇ ਟਾਈਪਸੈੱਟਟਰਾਂ ਨੇ ਮਾਸਕੋ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿਚ ਹੜਤਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। 7 ਅਕਤੂਬਰ 1905 ਨੂੰ ਮਾਸਕੋ-ਕਾਜ਼ਨ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਰੇਲਵੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਹੜਤਾਲ ਤੇ ਚਲੇ ਗਏ।  ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਹੋਈ ਉਲਝਣ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ 15 ਅਕਤੂਬਰ 1905 ਨੂੰ ਫਿਨਲੈਂਡ ਤੋਂ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ। ਉਸ ਦਿਨ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਸੋਵੀਅਤ ਕੌਂਸਲ ਆਫ ਵਰਕਰਜ਼ ਡੀਪੂਜ਼ ਅੱਗੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਟੈਕਨੋਲੋਜੀਕਲ ਇੰਸਟੀਚਿ atਟ ਵਿੱਚ ਮੀਟਿੰਗ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਭਾਸ਼ਣ ਸੁਣਨ ਲਈ ਬਾਹਰ ਲਗਭਗ 200,000 ਲੋਕ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ ਸਨ- ਜੋ ਕਿ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਵਿਚਲੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਕਾਮੇ ਸਨ।  

ਉਸਦੀ ਵਾਪਸੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਟ੍ਰੌਟਸਕੀ ਅਤੇ ਪਾਰਵਸ ਨੇ ਅਖਬਾਰ ਰਸ਼ੀਅਨ ਗਜ਼ਟ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਲਿਆ , ਇਸਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਵੱਧ ਕੇ 500,000 ਹੋ ਗਿਆ. ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਪਾਰਵਸ ਅਤੇ ਜੂਲੀਅਸ ਮਾਰਤੋਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਮੈਨੇਸ਼ੇਵਿਕਾਂ, "ਨੈਚਲੋ" ("ਬਿਗਿਨਿੰਗ") ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਵੀ ਇਕ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ 1905 ਵਿਚ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਦੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਮਾਹੌਲ ਵਿਚ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸਫਲ ਅਖਬਾਰ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ।  

ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ, ਮੈਨੇਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਨੇ ਸੁਤੰਤਰ ਤੌਰ ਤੇ ਉਹੀ ਵਿਚਾਰ ਉਠਾਇਆ ਸੀ ਜੋ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੇ ਕੋਲ ਸੀ: ਇੱਕ ਚੁਣੀ ਗੈਰ-ਪਾਰਟੀ ਇਨਕਲਾਬੀ ਸੰਗਠਨ ਜੋ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਵਰਕਰਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਵਰਕਰਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਸੋਵੀਅਤ ("ਕੌਂਸਲ")। ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੇ ਆਉਣ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਸੋਵੀਅਤ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਖੁਰਸਤਾਲਿਏਵ-ਨੋਸਰ (ਜਾਰਜੀ ਨੋਸਰ, ਉਰਫ ਪਯੋਤ੍ਰ ਕ੍ਰੂਸਟਾਲੀਓਵ ) ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ. ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਸੋਵੀਅਤ ਦਾ ਮੁਖੀ ਚੁਣੇ ਜਾਣ ਤੇ ਖੁਰਸਤਾਲਿਏਵ-ਨੋਸਰ ਇਕ ਸਮਝੌਤਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਸੀ। ਕ੍ਰੁਸਤਾਲੇਵ-ਨੋਸਰ ਇਕ ਵਕੀਲ ਸੀ ਜੋ ਸੋਵੀਅਤ ਵਿਚਲੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਧੜਿਆਂ ਤੋਂ ਉਪਰ ਸੀ।

ਦੂਜਾ ਪਰਵਾਸ (1907–1914) 

ਜਨਵਰੀ 1907 ਵਿਚ ਸਾਈਬੇਰੀਆ ਦੇ ਓਬਡੋਰਸਕ ਵਿਚ ਗ਼ੁਲਾਮੀ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਸਮੇਂ, ਟ੍ਰੌਟਸਕੀ ਬੇਰੇਜ਼ੋਵ  ਤੋਂ ਬਚ ਨਿਕਲਿਆ ਅਤੇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਲੰਡਨ ਲਈ ਆਪਣਾ ਰਾਹ ਤੁਰ ਪਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਰ ਐਸ ਡੀ ਐਲ ਪੀ ਦੀ 5 ਵੀਂ ਕਾਂਗਰਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ। ਅਕਤੂਬਰ ਵਿਚ, ਉਹ ਵਿਯੇਨ੍ਨਾ, ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਚਲੇ ਗਏ. ਅਗਲੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਅਕਸਰ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੀ ਸੋਸ਼ਲ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਅਤੇ ਕਦੇ ਕਦੇ ਜਰਮਨ ਸੋਸ਼ਲ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਪਾਰਟੀ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ.  

ਅਕਤੂਬਰ 1908 ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਸਟਾਫ਼ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ Pravda ( "ਸੱਚਾਈ"), ਇੱਕ ਦੋ-ਹਫ਼ਤਾਵਾਰ, ਰੂਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਜਮਹੂਰੀ ਰੂਸੀ ਵਰਕਰ ਲਈ ਕਾਗਜ਼, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਨਾਲ ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਅਡੌਲਫ਼ Joffe ਅਤੇ Matvey Skobelev . ਇਹ ਰੂਸ ਦੀ ਤਸਕਰੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ.  ਕਾਗਜ਼ ਬਹੁਤ ਅਨਿਯਮਿਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ; ਇਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਪੰਜ ਮੁੱਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਏ ਸਨ.  

ਧੜੇਬੰਦੀ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਇਹ ਪੇਪਰ ਰੂਸੀ ਉਦਯੋਗਿਕ ਵਰਕਰਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਾਬਤ ਹੋਇਆ। 1905-1907 ਦੀ ਇਨਕਲਾਬ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੋਵੇਂ ਬੋਲੇਸ਼ਵੀਕ ਅਤੇ ਮੈਨੇਸ਼ੇਵਿਕ ਕਈ ਵਾਰ ਫੁੱਟ ਗਏ। ਪੈਸਾ "ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦੁਰਲਭ ਸੀ Pravda ". ਟਰਾਟਸਕੀ 1909 ਦੌਰਾਨ ਅਖਬਾਰ ਦੇ ਲਈ ਵਿੱਤੀ ਮਦਦ ਦੀ ਮੰਗ ਕਰਨ ਲਈ ਰੂਸੀ ਮੱਧ ਕਮੇਟੀ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚ  

1910 ਵਿਚ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਨੇ ਕੇਂਦਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਨਿਯੰਤਰਣ ਕੀਤਾ। ਲੈਨਿਨ ਨੇ “ਪ੍ਰਵਦਾ” ਦੀ ਵਿੱਤ ਲਈ ਸਹਿਮਤੀ ਜਤਾਈ ਪਰ ਬੋਲੇਸ਼ਵਿਕ ਨੂੰ ਕਾਗਜ਼ ਦਾ ਸਹਿ ਸੰਪਾਦਕ ਨਿਯੁਕਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ।  ਜਦੋਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਅਤੇ ਮੈਨੇਸ਼ਿਕ ਧੜਿਆਂ ਨੇ ਮੁੜ ਏਕਤਾ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ। ਲੈਨਿਨ ਦੇ ਇਤਰਾਜ਼ਾਂ ਬਾਰੇ ਜਨਵਰੀ 1910 ਦੀ ਆਰਐਸਡੀਐਲਪੀ ਕੇਂਦਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦੀ ਬੈਠਕ,  ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੇ ਪ੍ਰਵਦਾ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ 'ਕੇਂਦਰੀ ਅੰਗ' ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਟ੍ਰੌਸਕੀ ਦਾ ਜੀਜਾ ਲੇਵ ਕਾਮਨੇਵ, ਬੋਲਚੇਵਿਕਸ ਦੇ ਸੰਪਾਦਕੀ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਏਕੀਕਰਨ ਅਗਸਤ 1910 'ਚ ਅਸਫਲ ਕੋਸ਼ਿਸ ਨੂੰ Kamenev ਆਪਸੀ recriminations ਦੌਰਾਨ ਬੋਰਡ ਅਸਤੀਫ਼ਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ. ਟਰਾਟਸਕੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਦਾ ਰਿਹਾ Pravda ਇਕ ਹੋਰ ਦੋ ਸਾਲ ਦੇ ਲਈ, ਜਦ ਤੱਕ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਤ ਅਪ੍ਰੈਲ 1912 ਵਿੱਚ ਲਪੇਟੇ  

ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਸ ਨੇ 22 ਅਪ੍ਰੈਲ 1912 ਨੂੰ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਵਰਕਰ-ਮੁਖੀ ਅਖਬਾਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਵਦਾ ਵੀ ਕਿਹਾ। ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਆਪਣੇ ਅਖਬਾਰ ਦੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਹੜੱਪਣ ਵਜੋਂ ਵੇਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਇੰਨੇ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਏ ਕਿ ਅਪ੍ਰੈਲ 1913 ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਲੇਨਿਨ ਅਤੇ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੱਦ ਨਾਲ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦਿਆਂ ਮੇਨਸੇਵਿਕ ਦੇ ਨੇਤਾ ਨਿਕੋਲੇ ਚੀਖੇਜ਼ ਨੂੰ ਇਕ ਪੱਤਰ ਲਿਖਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਅਸਹਿਮਤ ਹੋਣ 'ਤੇ ਜਲਦੀ ਕਾਬੂ ਹੋ ਗਿਆ, ਪਰ ਰੂਸ ਦੀ ਪੁਲਿਸ ਨੇ ਇਸ ਸੰਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਕਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਲੇਖਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤੀ. 1924 ਵਿਚ ਲੈਨਿਨ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਦੇਰ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਪੱਤਰ ਲੱਭਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕਮਿotsਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਲੈਨਿਨ ਦੇ ਦੁਸ਼ਮਣ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ.  

1910 ਦਾ ਦਹਾਕਾ ਆਰਐਸਡੀਐਲਪੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਤਣਾਅ ਦਾ ਇੱਕ ਦੌਰ ਸੀ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ, ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਸ ਅਤੇ ਮੈਨੇਸ਼ੇਵਿਕਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮਤਭੇਦ ਸਨ. ਉਸ ਸਮੇਂ ਟ੍ਰੌਨਸਕੀ ਅਤੇ ਮੈਨੇਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਨੇ ਲੈਨਿਨ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਗੰਭੀਰ ਅਸਹਿਮਤੀ "ਜ਼ਬਤ ਕੀਤੇ ਜਾਣ", , ਭਾਵ, ਪਾਰਟੀ ਲਈ ਪੈਸਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੈਂਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਲੁੱਟ ਦੇ ਮੁੱਦੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਤੇ 5 ਵੀਂ ਕਾਂਗਰਸ ਦੁਆਰਾ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. 

ਜਨਵਰੀ 1912 ਵਿਚ, ਬੋਨੇਸ਼ਵਿਕ ਧੜੇ ਦੇ ਬਹੁਗਿਣਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਲੈਨਿਨ ਨੇ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਖਾਮੋਸ਼ ਮੇਨਸੇਵਿਕਾਂ ਨੇ, ਪ੍ਰਾਗ ਵਿਚ ਇਕ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਸੋਸ਼ਲ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਲੇਬਰ ਪਾਰਟੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇਕ ਨਵੀਂ ਪਾਰਟੀ ਬਣਾਈ, ਰਸ਼ੀਅਨ ਸੋਸ਼ਲ ਡੈਮੋਕਰੇਟਿਕ ਲੇਬਰ ਪਾਰਟੀ (ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਸ) . ਇਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿਚ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਅਗਸਤ 1912 ਵਿਚ ਉਏਨਾ ਵਿਚ ਸਮਾਜਿਕ ਜਮਹੂਰੀ ਧੜਿਆਂ ਦੀ ਇਕ “ਏਕੀਕਰਣ” ਕਾਨਫਰੰਸ ਕੀਤੀ (ਉਰਫ) "ਦਿ ਅਗਸਟ ਬਲਾਕ") ਅਤੇ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਅਤੇ ਮੈਨੇਸ਼ੇਵਿਕਾਂ ਨੂੰ ਇਕ ਧਿਰ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਜੋੜਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਫਲ ਰਹੀ.  

ਵਿੱਚ ਵਿਯੇਨ੍ਨਾ, ਟਰਾਟਸਕੀ ਲਗਾਤਾਰ ਅਜਿਹੇ Kievskaya Mysl ਤੌਰ ਇਨਕਲਾਬੀ ਰੂਸੀ ਅਤੇ ਯੂਕਰੇਨੀ ਅਖ਼ਬਾਰ ਵਿੱਚ ਲੇਖ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ, ਿਸ੍ਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਅਕਸਰ "Antid Oto" ਨੂੰ ਵਰਤ.  ਵਿੱਚ ਸਤੰਬਰ 1912, Kievskaya Mysl ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਲਕਨ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਦੇ ਜੰਗ ਦਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਭੇਜਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਦੋ ਬਾਲਕਨ ਯੁੱਧਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕੀਤਾ. ਉਥੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਸਰਬੀਆਈ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਅਲਬਾਨੀਅਨ ਨਾਗਰਿਕ ਅਬਾਦੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੀਤੀ ਜਾਤੀਗਤ ਸਫਾਈ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਘੁੰਮਾਇਆ.  ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਚੀਅਨ ਰਾਕੋਵਸਕੀ ਦਾ ਨੇੜਲਾ ਦੋਸਤ ਬਣ ਗਿਆ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੋਵੀਅਤ ਕਮਿ Communਨਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੋਵੀਅਤ ਰਾਜਨੇਤਾ ਅਤੇ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੀ। 3 ਅਗਸਤ 1914 ਨੂੰ, ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੇ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਆਸਟਰੀਆ-ਹੰਗਰੀ ਨੇ ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿਰੁੱਧ ਲੜਾਈ ਲੜੀ, ਟ੍ਰੌਟਸਕੀ ਨੂੰ ਰੂਸ ਦੇ ਇਕ ਐਮਗੀਰ ਵਜੋਂ ਗ੍ਰਿਫਤਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਨਿਰਪੱਖ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਲਈ ਵਿਯੇਨਾਨਾ ਛੱਡ ਕੇ ਭੱਜਣਾ ਪਿਆ।

ਪਹਿਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ (1914–1917) 
ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਨਾਲ ਆਰਐਸਡੀਐਲਪੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸਮਾਜਿਕ ਜਮਹੂਰੀ ਪਾਰਟੀਆਂ ਵਿਚ ਯੁੱਧ, ਇਨਕਲਾਬ, ਸ਼ਾਂਤਵਾਦ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀਵਾਦ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਚਾਨਕ ਹੋਂਦ ਆਈ। ਆਰ ਐਸ ਡੀ ਐਲ ਪੀ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਲੈਨਿਨ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਅਤੇ ਮਾਰਤੋਵ ਨੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀਵਾਦੀ ਜੰਗ-ਵਿਰੋਧੀ ਅਹੁਦਿਆਂ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ, ਜਦੋਂਕਿ ਪਲੇਖਾਨੋਵ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਮਾਜਿਕ ਲੋਕਤੰਤਰਵਾਦੀ (ਦੋਵੇਂ ਬੋਲਸ਼ੇਵਿਕ ਅਤੇ ਮੈਨੇਸ਼ੇਵਿਕ) ਕੁਝ ਹੱਦ ਤਕ ਰੂਸੀ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਵਿਚ, ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਸਵਿੱਸ ਸੋਸ਼ਲਿਸਟ ਪਾਰਟੀ ਵਿਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਸ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀਵਾਦੀ ਮਤਾ ਅਪਣਾਉਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ. ਉਸਨੇ ਯੁੱਧ, ਦਿ ਯੁੱਧ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ,  ਅਤੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਸਮਾਜਿਕ ਜਮਹੂਰੀ ਪਾਰਟੀਆਂ, ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਜਰਮਨ ਪਾਰਟੀ ਦੁਆਰਾ ਲੜੀ ਗਈ ਯੁੱਧ ਪੱਖੀ ਸਥਿਤੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦਿਆਂ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਲਿਖੀ। 

ਕਿਯਵਸਕਯਾ ਮਾਇਸਲ ਲਈ ਯੁੱਧ ਦੇ ਪੱਤਰ ਪ੍ਰੇਰਕ ਵਜੋਂ, ਟ੍ਰੌਟਸਕੀ 19 ਨਵੰਬਰ 1914 ਨੂੰ ਫਰਾਂਸ ਚਲੇ ਗਏ। ਪੈਰਿਸ ਵਿਚ ਜਨਵਰੀ 1915 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਇਕ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀਵਾਦੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਅਖਬਾਰ, ਨਾਸ਼ ਸਲੋਵੋ ("ਸਾਡਾ ਬਚਨ") ਮਾਰਸ਼ੋਵ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਪਾਦਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸਨੇ ਕਾਗਜ਼ ਖੱਬੇ ਪਾਸੇ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਸੀ. ਉਸ ਨੇ "ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਜਾਂ ਗ਼ੈਰ-ਸੰਬੰਧਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ਾਂਤੀ, ਜੇਤੂ ਜਾਂ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ" ਦੇ ਨਾਅਰੇ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। ਲੈਨਿਨ ਨੇ ਯੁੱਧ ਵਿਚ ਰੂਸ ਦੀ ਹਾਰ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਲ ਸੰਪੂਰਨ ਤੋੜ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ।  

ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੇ ਸਤੰਬਰ 1915 ਵਿਚ ਯੁੱਧ ਵਿਰੋਧੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀਆਂ ਦੀ ਜ਼ਿਮਰਵਾਲਡ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਵਿਚ ਸ਼ਿਰਕਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਲੇ ਇਕ ਵਿਚਕਾਰਲੇ ਕੋਰਸ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ ਜੋ ਮਾਰਤੋਵ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ ਦੂਸਰੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਵਿਚ ਰਹਿਣਗੇ ਅਤੇ ਜੋ ਲੈਨਿਨ ਵਾਂਗ ਦੂਜੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਾਲ ਟੁੱਟਣਗੇ ਅਤੇ ਇਕ ਗਠਨ ਕਰਨਗੇ. ਤੀਜਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ . ਕਾਨਫਰੰਸ ਨੇ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਮੱਧ ਰੇਖਾ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ. ਪਹਿਲਾਂ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲੈਨਿਨ ਨੇ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਦੇ ਮਤੇ ਨੂੰ ਜੰਗ-ਵਿਰੋਧੀ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੁੱਟ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਵੋਟ ਦਿੱਤੀ।  

31 ਮਾਰਚ 1916 ਨੂੰ    , ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਯੁੱਧ ਵਿਰੋਧੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਤੋਂ ਸਪੇਨ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ। ਸਪੇਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰੀ ਉਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ 25 ਦਸੰਬਰ 1916 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ 13 ਜਨਵਰੀ 1917 ਨੂੰ ਨਿ New ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹ 1522 Vyse ਐਵਨਿਊ 'ਤੇ ਕਰੀਬ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਰੋਕ Bronx . ਨਿ Yorkਯਾਰਕ ਵਿਚ ਉਸਨੇ ਸਥਾਨਕ ਰੂਸੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸਮਾਜਵਾਦੀ ਅਖਬਾਰ, ਨੋਵੀ ਮੀਰ ਅਤੇ ਯਿੱਦੀ-ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ, <i id="mwAao">ਡੇਰ ਫਾਰਵਰਟਸ</i> ( <i id="mwAas">ਦਿ ਯਹੂਦੀ ਡੇਲੀ ਫਾਰਵਰਡ</i> ) ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਵਿਚ ਲੇਖ ਲਿਖੇ। ਉਸਨੇ ਰੂਸ ਦੇ ਇਮੀਗ੍ਰਾਂ ਨੂੰ ਭਾਸ਼ਣ ਵੀ ਦਿੱਤੇ।

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਚੌਥਾ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ 
 ਸੋਵੀਅਤ ਯੂਨੀਅਨ ਦੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸੰਬੰਧ 
 ਜਮਹੂਰੀ ਕੇਂਦਰੀਵਾਦ ਦਾ ਸਮੂਹ 
 ਲੇਬਰ ਫੌਜ 
 ਲਿਓਨ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ ਕਿਤਾਬਾਂ 
 ਟ੍ਰੋਟਸਕੀਵਾਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ 
 ਦੇਸ਼ ਅਨੁਸਾਰ ਟ੍ਰੋਟਸਕੀਵਾਦੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ 
 ਫਰੀਦਾ, 2002 ਦੀ ਫਿਲਮ 
 ਟ੍ਰੋਟਸਕੀ, 1991 ਦੇ ਨਾਟਕ 'ਤੇ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ

ਨੋਟ

ਹਵਾਲੇ 

ਮਾਰਕਸਵਾਦੀ ਲੇਖਕ
ਮੌਤ 1940
ਜਨਮ 1879