ਪਿੱਛਲ ਪੈਰੀ
ਪਿੱਛਲ ਪੈਰੀ (   "ਪੁੱਠੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ"), ਜਿਸ ਨੂੰ ਚੂਰੇਲ/ਚੁੜੈਲ/ਚੁਡੈਲ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਰਾਖਸ਼ ਜਾਂ ਅਲੌਕਿਕ ਪ੍ਰਾਣੀ ਹੈ ਜੋ ਦੱਖਣੀ ਅਤੇ ਮੱਧ ਏਸ਼ੀਆ ਦੀਆਂ ਭੂਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਿੱਛਲ ਪੈਰੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿਹਰੇ ਅਤੇ ਪੈਰਾਂ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ ਮਾਦਾ ਚੁੜੈਲ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ।

ਪਿਛੋਕੜ 
ਪਿੱਛਲ ਪੈਰੀ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹਿਮਾਲਿਆ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਕੁਝ ਭਾਰਤੀ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।  ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਖੈਬਰ ਪਖਤੂਨਖਵਾ ਸੂਬੇ ਦੇ ਪੇਂਡੂ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਪੰਜਾਬ ਸੂਬੇ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਹੜੇ ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੇਂਡੂ ਪਿੰਡਾਂ ਦੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅੰਧਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਉੱਤਰੀ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲੈ ਕੇ ਦੰਤਕਥਾ ਦੇ ਆਪਣੇ ਰੂਪ ਬਣਾਏ ਹੋਣ। ਪਿੱਛਲ ਪੈਰੀ ਦੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਖੇਤਰ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। 

ਕੁਝ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਿੱਛਲ ਪੈਰੀਆਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇ ਆਦਮੀਆਂ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਾ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੀੜਤ ਬਚਦਾ ਹੋਵੇਗਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੱਸੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਪਹਿਲੇ ਹੱਥ ਗਵਾਹ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿੱਛਲ ਪੈਰੀ ਦੇ ਦੋ ਰੂਪ ਹਨ। ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਹਾਣੀਆਂ ਵਿਚ ਉਹ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਲੁਭਾਉਣ ਲਈ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਨੂੰ ਮੁੜੇ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਮਾਮਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗਵਾਹ ਮਾਦਾ ਦੇ ਰੂਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੰਬੇ ਸ਼ੈਤਾਨੀ ਪ੍ਰਾਣੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੇ ਹੋਏ ਦੇਖਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਰੂਹੀ, ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੰਤਕਥਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ
 ਚੁੜੈਲ
 ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
 ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
 ਅਬਾਰੀਮੋਨ ਜਾਂ ਐਂਟੀਪੋਡ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਕਲਾਸੀਕਲ ਮਿਥਿਹਾਸ ਦੇ ਲੋਕ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਮੁੜੇ ਅਤੇ ਹਿਮਾਲਿਆ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ
 ਸਿਗੁਆਪਾ, ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਮਿਥਿਹਾਸਕ ਜੀਵ ਹਨੇਰੇ-ਚਮੜੀ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਅਤੇ ਪਿੱਛੇ ਵੱਲ ਮੂੰਹ ਵਾਲੇ ਪੈਰ
 ਕੁਰੂਪੀਰਾ

ਹਵਾਲੇ 

ਪੰਜਾਬੀ ਲੋਕਧਾਰਾ
ਭੂਤੀਆ ਕਹਾਣੀਆਂ
ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਲੋਕਧਾਰਾ