ਰੂਪੀ ਕੌਰ
ਰੂਪੀ ਕੌਰ ਹੈ, ਇੱਕ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਕਵੀ, ਲੇਖਕ, ਅਤੇ ਬੋਲੇ ਸ਼ਬਦ ਕਲਾਕਾਰ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਨਲਾਇਨ ਪੋਸਟ ਕਰਨ ਸਦਕਾ ਇੰਸਟਾਪੋਇਟ ਵਜੋਂ  ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ,  ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੰਸਟਾਗਰਾਮ ਉਸਦਾ ਮੁਢਲਾ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਹੈ।  ਉਸਨੇ 2015 ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਅਤੇ ਗਦ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਹੈ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ, ਜੋ ਹਿੰਸਾ, ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਪ੍ਰੇਮ, ਨੁਕਸਾਨ, ਅਤੇ ਨਾਰੀਤਵ ਦੇ ਮਜ਼ਮੂਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁਖ਼ਾਤਿਬ ਹੈ।

ਮਾਰਚ 2015 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫੀ ਪ੍ਰਾਜੈਕਟ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ, ਕੌਰ ਨੇ ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ ਉੱਤੇ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਪੋਸਟ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਅਤੇ ਬੈੱਡਸ਼ੀਟਾਂ 'ਤੇ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਖੂਨ ਦੇ ਧੱਬਿਆਂ ਨਾਲ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇੰਸਟਾਗ੍ਰਾਮ ਨੇ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਜਵਾਬ ਵਿੱਚ ਕੌਰ ਨੇ ਕੰਪਨੀ ਦੀਆਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਦੀ ਵਾਇਰਲ ਆਲੋਚਨਾ ਲਿਖੀ। ਘਟਨਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਕੌਰ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੇ ਵਧੇਰੇ ਖਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪਹਿਲਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, 'ਮਿਲਕ ਐਂਡ ਹਨੀ' (2014), ਵਿਆਪਕ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ।

ਮਿਲਕ ਅਤੇ ਹਨੀ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਕੌਰ ਲਈ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਸਾਬਤ ਹੋਈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਫਾਲੋ-ਅੱਪ, 'ਦ ਸਨ ਐਂਡ ਹਰ ਫਲਾਵਰਜ਼' (2017) ਦੀ ਰਚਨਾ ਦੌਰਾਨ ਸੰਘਰਸ਼ ਕੀਤਾ। ਰੀਲੀਜ਼ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਰਨਆਉਟ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਆਈਆਂ ਪਰ ਜਲਦੀ ਹੀ ਘੱਟ ਗਈਆਂ। ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਘੱਟ ਦਬਾਅ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਹੋਮ ਬਾਡੀ (2020) - ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਸ਼ਕ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ। "ਇੰਸਟਾਪੋਏਟਰੀ" ਸਮੂਹ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੌਰ ਸੁਭਾਅ ਵਜੋਂ ਬਹੁਤ ਸਰਲ ਹੈ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਪਛਾਣ, ਇਮੀਗ੍ਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਾਰੀਵਾਦ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਲਾਈਨ ਡਰਾਇੰਗ ਉਸ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿੱਖੇ ਵਿਸ਼ਾ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਨ।

ਉਸ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਇੱਕ ਪੌਪਸਟਾਰ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਆਧੁਨਿਕ ਸਾਹਿਤਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕੌਰ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੌਰ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਮਿਸ਼ਰਤ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਹੁੰਗਾਰਾ ਮਿਲਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਪੈਰੋਡੀ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਥੀ "ਇੰਸਟਾਪੋਏਟਸ" ਦੁਆਰਾ ਸਾਹਿਤਕ ਚੋਰੀ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਟ ਟ੍ਰੋਲ ਦੁਆਰਾ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਕੌਰ ਨੂੰ ਬੀਬੀਸੀ ਅਤੇ ਐਲੇ ਦੁਆਰਾ ਸਾਲ-ਅੰਤ ਦੀਆਂ ਵਧਾਈਆਂ ਸੂਚੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ; ਨਿਊ ਰਿਪਬਲਿਕ ਨੇ ਵਿਵਾਦਪੂਰਨ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ "ਦਹਾਕੇ ਦੀ ਲੇਖਕ" ਕਿਹਾ।

ਮੁੱਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਰੂਪੀ ਕੌਰ ਦਾ ਜਨਮ ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ  ਆਪਣੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨਾਲ ਟੋਰੰਟੋ, ਕੈਨੇਡਾ ਆ ਗਈ ਸੀ ਜਦ ਉਹ ਮਸਾਂ 4 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ। ਇੱਕ ਬੱਚੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲੋਂ ਚਿੱਤਰ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਪੇਂਟ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਲਈ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ  ਦੇ  ਜਨਮਦਿਨ ਤੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖ ਦਿੰਦੀ ਜਾਂ ਆਪਣੇ ਮਿਡਲ ਸਕੂਲ ਕਰਸ਼ੇਸ ਨੂੰ ਸੁਨੇਹਾ ਲਿਖਦੀ ਸੀ।  ਉਸ ਨੇ ਵਾਟਰਲੂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, ਓਂਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ ਸੁਭਾਸ਼ਨ-ਕਲਾ ਵਿਵਸਾਇਕ ਲੇਖਣੀ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ।  ਉਹ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ - ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਚਾਰ ਭਰਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬਰੈਂਪਟਨ, ਓਂਟਾਰੀਓ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਬਰੈਂਪਟਨ ਵਿੱਚ ਟਿਕਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੌਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ  ਪਰਵਾਰ ਨੇ ਵਾਰ ਵਾਰ,  ਕੁਲ ਮਿਲਾਕੇ ਸੱਤ ਵਾਰ ਜਗ੍ਹਾ ਬਦਲੀ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ ਤਾਂ ਉਹ ਕੌਰ ਦੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਦੇ ਸਨ, ਜੋ ਚਿੱਤਰਕਾਰੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੀ ਸੀ।  5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਰੂਪੀ ਕੌਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਸ਼ੌਕ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਪੇਂਟ-ਬੁਰਸ਼ ਫੜਾ ਕੇ ਉਸ 'ਤੇ ਥੋਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਵਿੱਚ ਇਹ ਕਲਾ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਘਰ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਸੀ। ਨਾਲ ਹੀ, ਕੌਰ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਵਿਤਾ ਉਸ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਅਧਿਆਤਮਿਕਤਾ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਆਵਰਤੀ ਪਹਿਲੂ ਸੀ: "ਸ਼ਾਮ ਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਬੈਠਦੇ ਸਨ, ਘੰਟਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਇੱਕ ਆਇਤ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦੇ ਸਨ"। ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਕੌਰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਤੋਂ ਆਪਣੇ-ਆਪ ਨੂੰ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਕੌਰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਾਰੇ ਸਵੈ-ਚੇਤੰਨ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਕਦੇ-ਕਦਾਈਂ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੌਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਜਦੋਂ ਕੌਰ ਆਪਣੀ ਮਾਹਵਾਰੀ ਦੇ ਦਿਨਾਂ 'ਚ ਸੀ; ਮਾਹਵਾਰੀ, ਉਸ ਦੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਦੁਰਵਿਵਹਾਰ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਕੌਰ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਰਿਸ਼ਤਾ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ, ਉਸ ਦੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਗੜਬੜ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਦੁਨਿਆਵੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ 'ਤੇ ਵਿਆਪਕ ਬਹਿਸ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੌਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮੂਲ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਬੱਚੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਅਤੇ ਦੋਸਤਾਂ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਹਿੰਸਾ ਜਾਂ ਜਿਨਸੀ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕੀਤਾ; ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਨਸਲਵਾਦ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੇ ਦੇਖ ਕੇ, ਉਸ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਨਰਮ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਨਿਕਲਿਆ। As a young child she witnessed relatives and friends experience domestic violence or sexual abuse; watching her parents be subject to racism, she inferred, resulted in her coy disposition.

ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕੀਰਤਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਕੌਰ ਇੱਕ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵਕ ਜਾਂ ਇੱਕ ਫੈਸ਼ਨ ਡਿਜ਼ਾਈਨਰ ਬਣਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦੀ ਸੀ; ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾਵਾਂ ਅਕਸਰ ਬਦਲਦੀਆਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬਾਅਦ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮਨ੍ਹਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ, ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਇਕੱਲਤਾ ਤੋਂ ਛੁਟਕਾਰਾ ਪਾਇਆ। ਕੌਰ ਦੁਆਰਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੀ ਰੁਚੀ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆਈ, ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਇਸ ਨੂੰ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਣਾ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸਾਂਝ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦੋਸਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਮਝਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਚੌਥੇ ਗ੍ਰੇਡ ਵਿੱਚ ਹੀ ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਹੁਨਰ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਕੰਮ 
ਕੌਰ ਨੇ ਸਾਮਾਜਕ ਮੀਡਿਆ ਵੇਬਸਾਇਟਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੰਸਟਾਗਰਾਮ ਅਤੇ ਟੰਬਲਰ  ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਨਾਲ ਆਨਲਾਇਨ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।  ਉਸ ਦੇ  ਜਿਆਦਾ ਉਲੇਖਨੀ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਵਾਰੀ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦਾ ਫੋਟੋ-ਨਿਬੰਧ ਹੈ,  ਜੋ ਕਿ ਮਾਸਿਕ ਧਰਮ  ਦੇ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਸਾਮਾਜਕ ਟੈਬੂਵਾਂਨੂੰ ਚੁਣੋਤੀ ਦੇਣ ਲਈ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਾਵਿ  ਦੇ ਇੱਕ ਟੁਕੜੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਹੈ।  ਉਸਦੇ ਕੰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਆਮ ਮਜ਼ਮੂਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਲਾਂ, ਨਾਰੀਤਵ, ਪ੍ਰੇਮ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦਾ ਦਰਦ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਅਕਤੂਬਰ 2015 ਵਿੱਚ, ਕੌਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਾਮੂਹਕ ਕਾਰਜ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ। ਰੂਪੀ ਕੌਰ ਨੇ ਕਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਸਸ਼ਕਤੀਕਰਣ ਲਿਖਣ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਪਸੰਦੀਦਾ ਚੀਜ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਮੇਰੀ ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਦੋਸਤ ਬਨਣ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਵੇਲੇ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ।  ਰੂਪੀ ਨੇ ਐਂਡਰਿਊਜ ਮੈਕਮੀਲ ਪਬਲਿਸ਼ਿੰਗ ਅਤੇ ਸ਼ੂਸਟਰ ਕਨਾਡਾ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਰਿਲੀਜ ਕਰਨ ਦਾ ਇਕਰਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚੋਂ ਪਹਿਲੀ 2017 ਦੀ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ 

ਜਨਮ 1992
ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਪੰਜਾਬ, ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਲੇਖਕਾਂਵਾਂ
ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਰੀਵਾਦੀ