ਕੇਰਲ ਦਾ ਸੰਗੀਤ
ਕੇਰਲ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਅਤੇ ਅਮੀਰ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ। ਇਹ ਮਲਿਆਲਮ ਕਵਿਤਾ ਵਰਗੀ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਸਦੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਵਿਤਾ ਸੰਚਾਲਿਤ ਹੈ। ਕਰਨਾਟਕ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਕੇਰਲ ਦੀ ਇੱਕ ਅਮੀਰ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ। ਗੀਤਾਂ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਮਲਿਆਲਮ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣਾਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਇਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 9ਵੀਂ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਵਿੱਚ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਇਸ ਤੱਥ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ, ਸੰਗੀਤਕ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਗੱਦ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਇਸ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਬਣੀਆਂ।

ਇਤਿਹਾਸ 
 
ਮਲਿਆਲਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਲਿਖਤੀ ਰਿਕਾਰਡ ਐਡਕਲ - 5 ਸ਼ਿਲਾਲੇਖ (ਕਰੀਬ 4ਵੀਂ ਸਦੀ ਈ.) ਹੈ। ਮਲਿਆਲਮ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

 ਨਾਦਾਨ ਪੱਟੂ ਵਜੋਂ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਗੀਤ
 ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਮਨੀਪ੍ਰਵਲਮ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਾਮਿਲ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਉਦਾਰਤਾ ਨਾਲ ਮੇਲ-ਜੋਲ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।
 ਦੇਸੀ ਤੱਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਲੋਕ ਗੀਤ

20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ ਮਲਿਆਲਮ ਕਵਿਤਾ ਇਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਪਯੋਗੀ ਡੇਟਾ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਾਰਾਂ ਦੇ ਫਿਊਜ਼ਨ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਡਿਗਰੀਆਂ। ਪੱਟੂ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ, ਰਾਮਾਚਰਿਤਮ ਅਤੇ ਵੈਸ਼ਿਕਤੰਤਰ, ਦੋਵੇਂ ਬਾਰ੍ਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ।

ਕਲਾਸੀਕਲ ਸੰਗੀਤ 
ਕੇਰਲ ਸੰਗੀਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੋਪਨਾ ਸੰਗੀਤਮ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਪਾਨਾ ਸੰਗੀਤਮ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਹੈ ਜੋ ਕੇਰਲ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਸੋਪਨਮ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਦੇ ਕਲਾਮ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੰਦਰਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੱਦਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਗਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸੋਪਨਮ ਜੈਦੇਵ ਦੀ ਗੀਤਾ ਗੋਵਿੰਦਾ ਜਾਂ ਅਸ਼ਟਪਦੀਆਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਵਿੱਚ ਆਇਆ। ਸੋਪਾਨਾ ਸੰਗੀਤਮ (ਸੰਗੀਤ), ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਮ ਤੋਂ ਹੀ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਪੌੜੀਆਂ (ਸੋਪਾਨਮ) ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਇੱਕ ਤੀਰਥ ਅਸਥਾਨ ਦੇ ਪਾਵਨ ਅਸਥਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਾਦੇ ਨੋਟਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਛੋਟੇ, ਘੰਟਾ ਗਲਾਸ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਨਸਲੀ ਡਰੱਮ ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਡੱਕਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਚੇਂਗੀਲਾ ਜਾਂ ਧੜਕਣ ਲਈ ਸੌਖਾ ਧਾਤੂ ਗੋਂਗ ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੋਪਨਮ ਨੂੰ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਰਾਰ ਅਤੇ ਪੋਠੂਵਾਲ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਮਰਦਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਅੰਬਾਲਾਵਾਸੀ (ਅਰਧ-ਬ੍ਰਾਹਮਣ) ਜਾਤੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਖ਼ਾਨਦਾਨੀ ਪੇਸ਼ੇ ਵਜੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਰੁੱਝੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਕੁਝ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੋਪਨਮ ਗਾਇਕ ਹਨ ਨੇਰਲੱਟੂ ਰਾਮਾ ਪੋਡੁਵਾਲ, ਜਨਾਰਦਨ ਨੇਦੁੰਗੜੀ ਅਤੇ ਦਾਮੋਦਰਾ ਮਾਰਰ।

ਕੇਰਲ ਕਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਵੀ ਘਰ ਹੈ। ਸਵਾਤੀ ਤਿਰੁਨਲ, ਇਰਾਯਿਮਨ ਥੰਪੀ, ਸ਼ਦਕਲਾ ਗੋਵਿੰਦਾ ਮਾਰਾਰ, ਚੇਂਬਈ ਵੈਦਿਆਨਾਥ ਭਾਗਵਤਾਰ, ਵੀ. ਦਕਸ਼ਿਣਾਮੂਰਤੀ, ਕੇਜੇ ਯੇਸੁਦਾਸ, ਕੇਜੀ ਜਯਾਨ (ਜਯਵਿਜਯ), ਪਾਲਘਾਟ ਮਣੀ ਅਈਅਰ, ਵਿਦਵਾਨ ਗੋਪਾਲਾ ਪਿੱਲਈ, ਐੱਮਡੀ ਨੈਕਰਨਾਨਨਕੰਬੋ, ਐੱਮ.ਡੀ., ਮਾਵੇਲੀਕਾਰਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਨਕੁਟੀ ਨਾਇਰ, ਨੇਯਾਤਿਨਕਾਰਾ ਮੋਹਨਚੰਦਰਨ, ਨੇਯਤਿਨਕਾਰਾ ਵਾਸੁਦੇਵਨ, ਟੀ ਐਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣਨ, ਟੀ ਐਸ ਨੰਦਕੁਮਾਰ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹਨ। ਨੌਜਵਾਨ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿੱਚ, ਬਾਲ ਉੱਘੇ ਵਾਇਲਨ ਵਿਜ਼ਾਰਡ ਐਲ. ਅਥੀਰਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਅਤੇ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਗਾਇਕ ਪੀ. ਉਨੀਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਸੰਗੀਤਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸ਼ਾਹੀ ਪਰੰਪਰਾ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਦਾ ਰੱਖਿਆ ਹੈ।

ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਵੀ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੌਜੂਦਗੀ ਹੈ। ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਦੇ ਰਾਜੇ, ਸਵਾਤੀ ਥਿਰੂਨਲ ਨੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਯੋਗਦਾਨ ਦਿੱਤਾ।

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ 
ਕੇਰਲ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਰੇਖਿਕ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਵੱਖ ਨਹੀਂ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਸਨ। ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਇਸਦੀ ਉੱਚ ਵਿਕਸਤ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ਾਖਾ ਦੁਆਰਾ ਭਰਪੂਰ ਹੈ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਹਲਕਾ ਸੰਗੀਤ, ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਭਗਤੀ ਗੀਤ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਕਥਕਲੀ ਸੰਗੀਤ 
ਕਥਕਲੀ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਮਨੀਪ੍ਰਵਲਮ ਹੈ, ਜੋ ਮਲਿਆਲਮ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਗੀਤ ਮਾਈਕ੍ਰੋਟੋਨ-ਹੈਵੀ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਰਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਸਾਦੇ-ਨੋਟ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸ਼ੈਲੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸੋਪਨਮ ਸ਼ੈਲੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਦੀ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੇਰਲ ਸ਼ੈਲੀ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਮੰਦਰ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਤੋਂ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਕਥਕਲੀ ਦੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਸਨ (ਕਈ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਵੀ ਜਾਰੀ ਹੈ)। ਸਭ ਤੋਂ ਮੋਹਰੀ ਕਲਾਕਾਰ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਨਾਇਰ ਸਨ। ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ੌਰਨੂਰ, ਤ੍ਰਿਸੂਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਵਲਾਥੋਲ ਨਗਰ ਵਿਖੇ ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਇਸ ਕਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਖਲਾਈ ਕੇਂਦਰ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਕਥਕਲੀ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਮੰਦਰ ਕਲਾ ਹੈ ਜੋ ਕਥਕਲੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹਾਨ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ, ਹੈਦਰਅਲੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਮੁਸਲਮਾਨ ਸੀ, ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਵਿਰੋਧ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਜੋ ਆਖਰਕਾਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਦੂਰ ਹੋ ਗਿਆ। ਪਰ ਹੈਦਰਲੀ ਨੇ ਕਲਾ ਦੇ ਮੂਲ ਅਸੁਰ ਸੁਭਾਅ ਨੂੰ ਨਰਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਲਾਮੰਡਲਮ ਗੰਗਾਧਰਨ, ਜੋ ਕਿ ਮੂਲ ਪਰੰਪਰਾ ਦੇ ਆਖਰੀ ਪ੍ਰਤੀਕ ਰਹੇ ਹਨ, ਲਗਭਗ ਸੀਨ ਤੋਂ ਸੰਨਿਆਸ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ।

ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ 
ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕੀ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਿਧਾਂਤ ਬਣਦਾ ਹੈ। ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੇਰਲ ਦਾ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰੂਪ ਹੈ। ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਵਿਕਸਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਕੇਰਲੀ ਲੋਕ ਉਤਸੁਕਤਾ ਨਾਲ ਤਾਮਿਲ ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹ ਆਦਤ ਹੁਣ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮੀ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 1948 ਦੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਮਲਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਲਾਕਾਰ ਪੀਜੇ ਚੈਰਿਅਨ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਮਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਫਿਲਮ ਵਿੱਚ ਪਲੇਅ-ਬੈਕ ਗਾਇਕੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਫਿਲਮ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਪੀ.ਐਸ. ਦਿਵਾਕਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਗੀਤ ਪੀ. ਲੀਲਾ, ਟੀਕੇ ਗੋਵਿੰਦਾ ਰਾਓ, ਵਾਸੂਦੇਵਾ ਕੁਰੂਪ, ਸੀਕੇ ਰਾਘਵਨ, ਸਰੋਜਨੀ ਮੈਨਨ ਅਤੇ ਵਿਮਲਾ ਬੀ. ਵਰਮਾ ਦੁਆਰਾ ਗਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਰੁਝਾਨ ਮਲਿਆਲਮ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਟ ਹਿੰਦੀ ਜਾਂ ਤਾਮਿਲ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਧੁਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਇਹ ਰੁਝਾਨ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਮਲਿਆਲਮ ਸੰਗੀਤ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਵੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਦੇ ਆਉਣ ਨਾਲ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਪਰ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ, ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਲੱਭਣੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣਨ, ਜੀ. ਦੇਵਰਾਜਨ, ਵੀ. ਦਕਸ਼ੀਨਮੂਰਤੀ, ਐਮ.ਐਸ. ਬਾਬੂ ਰਾਜ ਅਤੇ ਕੇ. ਰਾਘਵਨ ਦੇ ਨਾਲ ਗੀਤਕਾਰ ਵਾਇਲਰ ਰਾਮਾ ਵਰਮਾ, ਪੀ. ਭਾਸਕਰਨ, ਓ.ਐਨ.ਵੀ. ਕੁਰੂਪ ਅਤੇ ਸ੍ਰੀਕੁਮਾਰਨ ਥੰਪੀ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਲੇਅਬੈਕ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਮੁਕਾਰ ਪੁਰਸ਼ੋਤਮ, ਕੇ.ਪੀ. ਉਦੈਭਾਨੂ, ਏ.ਐਮ. ਰਾਜਾ, ਪੀ. ਲੀਲਾ, ਸੰਥਾ ਪੀ. ਨਾਇਰ, ਪੀ. ਸੁਸ਼ੀਲਾ, ਪੀ. ਮਾਧੁਰੀ ਅਤੇ ਐਸ. ਜਾਨਕੀ ਸਨ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਇਹਨਾਂ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਪੂਰੇ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸੁਨਹਿਰੀ ਯੁੱਗ (1960 ਤੋਂ 1970) ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਨ। ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੰਨਾ ਡੇ, ਤਲਤ ਮਹਿਮੂਦ, ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ, ਆਸ਼ਾ ਭੌਂਸਲੇ, ਹੇਮਲਤਾ ਅਤੇ ਐਸਪੀ ਬਾਲਸੁਬ੍ਰਾਹਮਣੀਅਮ ਵਰਗੇ ਕਈ ਗੈਰ-ਮਲਿਆਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਗਾਇਆ। ਨੌਸ਼ਾਦ ਅਲੀ, ਊਸ਼ਾ ਖੰਨਾ, ਐੱਮ.ਬੀ. ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਨ, ਬੰਬੇ ਰਵੀ, ਸ਼ਿਆਮ, ਬੱਪੀ ਲਹਿਰੀ, ਲਕਸ਼ਮੀਕਾਂਤ-ਪਿਆਰੇਲਾਲ, ਸਲਿਲ ਚੌਧਰੀ, ਇਲਿਆਰਾਜਾ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਭਾਰਦਵਾਜ ਅਤੇ ਏ.ਰਹਿਮਾਨਸ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਫ਼ਿਲਮ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਹ ਰੁਝਾਨ ਇੱਕ ਹੱਦ ਤੱਕ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਲਈ ਸੰਗੀਤ। ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਇਸ ਤੱਥ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਅੰਤਰ-ਉਦਯੋਗ ਯੋਗਦਾਨ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਾਨੰਤਰ ਵਿਕਾਸ ਪੈਟਰਨ ਸੀ। [ਹਵਾਲਾ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ]। 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੰਤ ਤੋਂ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੱਧ ਨੂੰ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਦਾ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਵਿੱਚ ਸੁਨਹਿਰੀ ਦੌਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਐੱਮ. ਸੰਗੀਤ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਗਿਆ। ਸੁਰੀਲਾ ਸੁਰੀਲਾ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੇ ਬੋਲ ਇਹਨਾਂ ਗੀਤਾਂ ਦੀਆਂ ਖਾਸ ਗੱਲਾਂ ਸਨ।

ਕੇਜੇ ਯੇਸੁਦਾਸ, ਜਿਸਨੇ 1961 ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਪੀ. ਜੈਚੰਦਰਨ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਲਿਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕੇ.ਐਸ. ਚਿਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਮਲਿਆਲਮ ਗਾਇਕ ਬਣ ਗਏ। ਵਾਇਲਰ, ਜੀ. ਦੇਵਰਾਜਨ ਅਤੇ ਯੇਸੁਦਾਸ ਤਿਕੜੀ ਨੇ ਵੀ ਅਭੁੱਲ ਗੀਤ ਬਣਾਏ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਤਿਕੜੀ ਕਾਮੁਕਾਰਾ, ਤਿਰੁਨਾਨਾਰਕੁਰਚੀ ਅਤੇ ਭਰਾ ਲਕਸ਼ਮਣਨ। ਯੇਸੂਦਾਸ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਰੋਤਿਆਂ ਅਤੇ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਸਰਪ੍ਰਸਤੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਬਰਾਬਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਨੇ ਪੀ. ਜੈਚੰਦਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ 1960 ਅਤੇ 1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਮਲਿਆਲਮ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ। ਕੇਐਸ ਚਿੱਤਰਾ, ਜਿਸ ਨੇ 1979 ਵਿੱਚ ਡੈਬਿਊ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਅੱਸੀਵਿਆਂ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ, ਉਹ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਗੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਗਾਇਕਾ ਬਣ ਗਈ।

1970 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ, ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਰੁਝਾਨ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਛੋਹ ਵਾਲੇ ਵਧੇਰੇ ਤਾਲ-ਅਧਾਰਿਤ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿਆਮ, ਕੇਜੇ ਜੋਏ, ਜੈਰੀ ਅਮਲਦੇਵ ਆਦਿ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕਾਂ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਆਇਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਧੁਨ ਅਨੁਸਾਰ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਲਈ ਅਕਸਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਪਰ 1979 ਤੋਂ 1980 ਤੱਕ, ਕ੍ਰਾਂਤੀਕਾਰੀ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਰਵੀਨਦਰਨ ਦੇ ਨਾਲ ਜੌਹਨਸਨ ਅਤੇ ਐਮਜੀ ਰਾਧਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਨੇ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੀ ਰੂਹ ਨਾਲ ਸੁਰੀਲੇ ਅਤੇ ਕਲਾਸੀਕਲ ਓਰੀਐਂਟਿਡ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕਰਕੇ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸੁਧਾਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪੂਵਾਚਲ ਖਾਦਰ, ਕਵਲਮ ਨਰਾਇਣ ਪਾਨਿਕਰ ਅਤੇ ਬਿਚੂ ਥਿਰੂਮਾਲਾ ਵਰਗੇ ਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਕੈਥਾਪ੍ਰਮ ਦਾਮੋਦਰਨ ਨੰਬੂਥਿਰੀ, ਗਿਰੇਸ਼ ਪੁਥੇਨਚੇਰੀ ਇਸ ਸੰਗੀਤਕ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸਨ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕੰਨੂਰ ਰਾਜਨ, ਬੰਬੇ ਰਵੀ, ਐਸਪੀ ਵੈਂਕਟੇਸ਼, ਮੋਹਨ ਸੀਥਾਰਾ, ਓਸੇਪਚਨ, ਸ਼ਰਤ, ਵਿਦਿਆਧਰਨ, ਰਘੂਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਵਿਦਿਆਸਾਗਰ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਸੀ। ਕੇਜੇ ਯੇਸੂਦਾਸ ਅਤੇ ਕੇਐਸ ਚਿਤਰਾ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਐਮ.ਜੀ. ਸ਼੍ਰੀਕੁਮਾਰ, ਜੀ. ਵੇਣੂਗੋਪਾਲ ਉਨੀਮੇਨਨ ਅਤੇ ਸੁਜਾਤਾ ਮੋਹਨ ਵਰਗੇ ਗਾਇਕ ਵੀ ਉਦੋਂ ਸਰਗਰਮ ਸਨ। ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਹਿਲੂ 1980 ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਫਿਲਮੀ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਸਤਰੀ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਸੀ, ਚਿਤਰਾਮ (1988), ਹਿਜ਼ ਹਾਈਨੇਸ ਅਬਦੁੱਲਾ (1990), ਭਰਥਮ (1991), ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਲਾਸੀਕਲ ਕਾਰਨਾਟਿਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਸਰਗਮ (1992) ਅਤੇ ਸੋਪਨਮ (1993)। 

ਇਸ ਸਮੇਂ, ਸੀਨ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖਿਡਾਰੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਮ. ਜੈਚੰਦਰਨ, ਬਿਜੀਬਲ, ਰੇਕਸ ਵਿਜਯਨ, ਰਾਹੁਲ ਰਾਜ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਪਿੱਲੈ, ਸ਼ਾਨ ਰਹਿਮਾਨ, ਸੁਸ਼ੀਨ ਸ਼ਿਆਮ, ਜੈਕਸ ਬੇਜੋਏ, ਗੋਪੀ ਸੁੰਦਰ, ਅਲਫੋਂਸ, ਰਾਜੇਸ਼ ਮੁਰੂਗੇਸਨ, ਗੀਤਕਾਰ ਰਫੀਕ ਅਲੀ, ਅਨਵਰ ਅਹਿਮਦ।, ਬੀ ਕੇ ਹਰੀਨਾਰਾਇਣਨ, ਵਿਨਾਇਕ ਸ਼ਸੀਕੁਮਾਰ, ਵਾਇਲਰ ਸਾਰਥ, ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਵਿਨੀਤ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਨ, ਵਿਜੇ ਯੇਸੁਦਾਸ, ਸ਼ਵੇਤਾ ਮੋਹਨ, ਮੰਜਰੀ ਅਤੇ ਜਯੋਤਸਨਾ ਰਾਧਾਕ੍ਰਿਸ਼ਨਨ ਦੇ ਨਾਲ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਮਲਿਆਲਮ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਹਨ ਜੌਹਨਸਨ (1994, 1995), ਬੰਬੇ ਰਵੀ (1995), ਔਸੇਪਚਨ (2008), ਇਲੈਯਾਰਾਜਾ (2010), ਇਸੈਕ ਥਾਮਸ ਕੋਟੂਕਾਪੱਲੀ (2011), ਬਿਜੀਬਲ (2012) ਅਤੇ ਐਮ. 2015)। 2009 ਤੱਕ, ਸੁਕਰੁਥਮ (1994) ਦੇ ਫਿਲਮ ਸਕੋਰ ਲਈ ਜੌਹਨਸਨ ਨੂੰ 1995 ਦਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਮਿਲਿਆ, ਇਸ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਮੌਕਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਨੇ ਇਸਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਫਿਲਮ ਦੇ ਸਾਉਂਡਟ੍ਰੈਕ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਉਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਬੰਬਈ ਰਵੀ ਨਾਲ ਸਾਂਝਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਫਿਲਮ ਲਈ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਲਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। 2010 ਅਤੇ 2011 ਵਿੱਚ, ਫਿਲਮ ਸਕੋਰ ਲਈ ਅਵਾਰਡ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਮਲਿਆਲਮ ਫਿਲਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ: ਪਜ਼ਹਸੀ ਰਾਜਾ (2010; ਸਕੋਰ: ਇਲੈਯਾਰਾਜਾ) ਅਤੇ ਐਡਮਿੰਟੇ ਮਾਕਨ ਅਬੂ (2011; ਸਕੋਰ: ਇਸਕ ਥਾਮਸ ਕੋਟਕਪੱਲੀ)। ਰਵਿੰਦਰਨ ਨੂੰ 1992 ਵਿੱਚ ਫਿਲਮ ਭਰਥਮ ਲਈ ਗੀਤ ਲਿਖਣ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਜਿਊਰੀ ਅਵਾਰਡ ਵੀ ਮਿਲਿਆ। ਨੈਸ਼ਨਲ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤਕਾਰ ਹਨ ਵਾਇਲਰ ਰਾਮਵਰਮਾ (1973), ਓਐਨਵੀ ਕੁਰੂਪ (1989) ਅਤੇ ਯੂਸਫ ਅਲੀ ਕੇਚਰੀ (2001)। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪੁਰਸ਼ ਗਾਇਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੇਜੇ ਯੇਸੂਦਾਸ (1972, 1973, 1987, 1991, 1993, 2017), ਪੀ. ਜੈਚੰਦਰਨ (1986) ਅਤੇ ਐਮਜੀ ਸ਼੍ਰੀਕੁਮਾਰ (1991, 2000) ਹਨ। ਯੇਸੁਦਾਸ ਨੇ ਹਿੰਦੀ (1977) ਅਤੇ ਤੇਲਗੂ (1983) ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਲਈ ਦੋ ਹੋਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਸੱਤ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰਵੋਤਮ ਪੁਰਸ਼ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮਹਿਲਾ ਗਾਇਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਹੈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਐਸ. ਜਾਨਕੀ (1981) ਅਤੇ ਕੇ.ਐਸ. ਚਿੱਤਰਾ (1987, 1989) ਹਨ। ਚਿਤਰਾ ਨੇ ਤਾਮਿਲ (1986, 1997, 2005) ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ (1998) ਫਿਲਮੀ ਗੀਤਾਂ ਲਈ ਵੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਛੇ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਰਵੋਤਮ ਮਹਿਲਾ ਪਲੇਬੈਕ ਗਾਇਕਾ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਵਿਅਕਤੀ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।

ਮਾਪਿਲਾ ਪੱਟੂ 
ਰਾਜ ਦੇ ਮਾਲਾਬਾਰ ਖੇਤਰ, ਵੱਡੀ ਮੁਸਲਿਮ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲੇ, ਨੇ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਸ਼ੈਲੀ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਇੱਕ ਹਸਤਾਖਰ ਸੰਗੀਤ ਧਾਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਸਟ੍ਰੀਮ ਵਿੱਚ ਗਜ਼ਲਾਂ ਅਤੇ ਮੈਪਿਲਾ ਪੱਟੂ ਵਰਗੇ ਕਈ ਰੂਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਓਪਨਾ ਅਤੇ ਕੋਲ ਕਾਲੀ ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕ ਮੁਸਲਿਮ ਨ੍ਰਿਤ ਰੂਪਾਂ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਵੀ। ਕਵਿਤਾ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਇਸ ਧਾਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਰਬੀ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਰਬੀਮਾਲਿਆਲਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੈਪਿਲਾ ਦੇ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਆਪਣਾ ਇੱਕ ਸੁਹਜ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਧੁਨਾਂ ਕੇਰਲਾ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਲੋਕਾਚਾਰ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਮਿਸ਼ਰਣ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਧਰਮ, ਪਿਆਰ, ਵਿਅੰਗ ਅਤੇ ਬਹਾਦਰੀ ਵਰਗੇ ਵਿਭਿੰਨ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਦੇ ਹਨ।

ਕੰਨਿਆ ਲੋਕ ਗੀਤ 

ਕਨਾਯਾ, ਸੇਂਟ ਥਾਮਸ ਈਸਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ, ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਜੋ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਹਨ ਅਤੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ 1910 ਵਿੱਚ ਕਨਾਯਾ ਵਿਦਵਾਨ ਪੀਯੂ ਲਿਊਕ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਪਾਠ ਪੁਰਾਤਨ ਪੱਟੂਕਲ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗੀਤ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ। ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਖੁਦ ਅਣਜਾਣ ਹੈ ਪਰ ਲੂਕ ਦੁਆਰਾ ਕਨਾਯਾ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਤੋਂ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪਾਮ ਪੱਤਿਆਂ ਦੇ ਅਵਸ਼ੇਸ਼ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਪਾਠ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਗਾਣੇ ਪੁਰਾਣੇ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਗਏ ਸਨ ਪਰ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ, ਸੀਰੀਆਕ, ਅਤੇ ਤਾਮਿਲ ਦੇ ਬੋਲ ਹਨ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਗੀਤਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਬਾਰੇ ਲੋਕ-ਕਥਾਵਾਂ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਬਿਰਤਾਂਤ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੇਂਟ ਥਾਮਸ ਰਸੂਲ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਨਾਯਾ ਦਾ ਆਵਾਸ), ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਚਰਚਾਂ ਦੇ ਗੀਤ, ਅਤੇ ਸੰਤਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ. ਗੀਤ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਕਾਵਿਕ ਹਨ ਅਤੇ ਕੇਰਲਾ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਖਜ਼ਾਨਾ ਮੰਨੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਵੀ ਪਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਕਨਾਯਾ ਦੇ ਗੀਤ ਕੋਚੀਨ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਰਚਨਾ, ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਵਾਲੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਸ਼ਬਦਾਂ ਜਾਂ ਪਉੜੀਆਂ ਦੇ ਅਪਵਾਦ ਦੇ ਨਾਲ ਲਗਭਗ ਇੱਕੋ ਜਿਹੇ ਬੋਲ ਹਨ।

ਓਤਮਥੁੱਲਾਲ ਗੀਤ 
ਓਤਮਥੁੱਲਾਲ ਗੀਤ ਓਟਾਮਥੁੱਲਾਲ ਨਾਮਕ ਕਲਾ ਦੇ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਲਈ ਹਨ। ਓਟਾਮਥੁੱਲਾਲ ਕਲਾਕਾਰ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸੰਗੀਤ 'ਤੇ ਗਾਉਣਾ ਅਤੇ ਨੱਚਣਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਕਥਕਲੀ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਦੇ ਉਲਟ, ਭਾਸ਼ਾ ਭਾਰੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤਿਤ ਮਲਿਆਲਮ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਬੋਲ ਅਜਿਹੇ ਤਾਲਾਂ 'ਤੇ ਸੈੱਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਸਧਾਰਨ ਤੋਂ ਦੁਰਲੱਭ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਤੱਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਓਤਮਥੁੱਲਾਲ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵਜਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਮਲਿਆਲਮ ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ 
ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ, ਈਸਟ ਕੋਸਟ ਵਿਜਯਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਸੰਗੀਤ ਕੰਪਨੀ ਈਸਟ ਕੋਸਟ ਆਡੀਓਜ਼ ਦੇ ਦਾਖਲੇ ਨਾਲ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ। ਈਸਟ ਕੋਸਟ ਵਿਜਯਨ ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਗੈਰ-ਫ਼ਿਲਮੀ ਪੌਪ ਐਲਬਮ ਗੀਤਾਂ ਦਾ ਮੋਢੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਖੁਦ ਇੱਕ ਕਵੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਵਿਜਯਨ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਨਿਨਾਕਾਈ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਗੈਰ-ਫਿਲਮੀ ਸੰਗੀਤ ਐਲਬਮ ਲਿਖੀ, ਜੋ 1998 ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਹੋਈ ਸੀ। ਸੰਗੀਤ ਬਾਲਾਭਾਸਕਰ ਦੁਆਰਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਬੀਜੂ ਨਰਾਇਣਨ ਦੁਆਰਾ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਗੀਤ " ਨਿਨੱਕੇ ਥੋਝੀ ਪੁਨਰਜਨਿਕਮ " ਬਹੁਤ ਹਿੱਟ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1999 ਵਿੱਚ, ਵਿਜਯਨ 'ਨਿਨੱਕਾਈ' ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਦੂਜੀ ਐਲਬਮ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ 'ਆਧਿਆਮਈ' ਸੀ, ਜੋ ਬਾਲਾਭਾਸਕਰ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਜਯਨ ਦੁਆਰਾ ਖੁਦ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੇਜੇ ਯੇਸੁਦਾਸ ਦੁਆਰਾ ਗਾਇਆ ਗੀਤ " ਇਨਿਆਰਕੁਮ ਅਰੋਡਮ " ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਿੱਟ ਬਣ ਗਿਆ। 2001 ਵਿੱਚ, ਈਸਟ ਕੋਸਟ ਓਰਮਾਕਾਈ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਲਿਆਲਮ ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਹਿੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਐਮ ਜੈਚੰਦਰਨ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਐਲਬਮ ਦਾ ਗੀਤ " ਓਰਮਾਕਾਈ ਇਨਿਓਰੁ ਸਨੇਹਗੀਥਮ ", ਵਿਜਯਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੇਜੇ ਯੇਸੁਦਾਸ ਅਤੇ ਕੇਐਸ ਚਿੱਤਰਾ ਦੁਆਰਾ ਗਾਇਆ ਗਿਆ, ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਆਲ-ਟਾਈਮ ਕਲਾਸਿਕ ਹਿੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਪੌਪ ਐਲਬਮਾਂ ਨੇ ਕਾਲਜ ਕੈਂਪਸ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਨੂੰ ਫੜ ਲਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਐਲਬਮਾਂ ਨਾਲ ਹੋਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਂ ਆਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਐਲਬਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਗੁੱਸਾ ਬਣ ਗਈ ਸੀ, ਉਹ ਸੀ ਵੈਲੇਨਟਾਈਨ ਡੇ । ਆਈਜ਼ਕ ਥਾਮਸ ਕੋਟੂਕਾਪੱਲੀ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਤ ਐਲਬਮ ਦਾ ਗੀਤ " ਨਿਰੰਜਾ ਮਿਝਿਯੂਮ " ਅਤੇ ਗਿਰੇਸ਼ ਪੁਥਨਚੇਰੀ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ, ਕਾਲਜ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਹਿੱਟ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ। ਈਸਟ ਕੋਸਟ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਆਡੀਓ ਕੰਪਨੀਆਂ ਸੰਗੀਤ ਐਲਬਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਉਣੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਫਰੰਟ ਰਨਰ ਜੌਨੀ ਸਾਗਰਿਕਾ, ਸਤਿਅਮ ਆਡੀਓਜ਼, ਮੈਗਨਮ ਆਡੀਓਜ਼ ਅਤੇ ਓਕਟੇਵ ਆਡੀਓਜ਼ ਸਨ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ ਪੌਪ ਸੰਗੀਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਧਿਆ। 2006 ਵਿੱਚ, ਸਤਿਅਮ ਆਡੀਓਜ਼ ਸੁਪਰਹਿੱਟ ਐਲਬਮ ਚੈਂਪਕਾਮੇ ਦੇ ਨਾਲ ਆਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਗਾਇਕੀ ਸਨਸਨੀ ਫਰੈਂਕੋ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸ਼ਿਆਮ ਧਰਮਨ ਦਾ ਉਭਾਰ ਹੋਇਆ। "ਸੁੰਦਰੀਏ ਵਾ " ਅਤੇ " ਚੰਬਕਾਮੇ " ਗੀਤ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜ ਹਿੱਟ ਰਹੇ। ਉਸੇ ਸਾਲ ਸ਼ਾਨ ਰਹਿਮਾਨ ਨੇ ਸੀਜੂ ਸਿਵਾਨ ਅਤੇ ਦੀਪੂ ਸਕਾਰੀਆ ਦੇ ਨਾਲ 'ਡਿਸਿਨੋਇਸ' ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਬੈਂਡ ਬਣਾਇਆ ਜਿਸ ਨੇ 'ਇਨਕਲਾਬ' ਐਲਬਮ ਲਾਂਚ ਕੀਤੀ। ਐਲਬਮ ਦੇ ਗੀਤ "ਆਸ਼ਾ ਨਿਰਸ਼ਾ" ਅਤੇ "ਓ ਨੀਲਾਵੇ" ਨੂੰ ਇਸਦੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਪਿਕਚਰਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਲਈ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 2008 ਵਿੱਚ, ਜੌਨੀ ਸਾਗਰਿਕਾ ਐਲਬਮ ਮੋਹਮ ਲੈ ਕੇ ਆਈ ਅਤੇ ਸਵਰਨਲਥਾ ਦੁਆਰਾ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਮਨਸੂਰ ਅਹਿਮਦ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਗੀਤ " ਕੁਦਾਜਾਦਰੀਲ " ਬਹੁਤ ਹਿੱਟ ਹੋਇਆ। ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮਲਿਆਲੀ ਪੌਪ ਨੇ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਰੁਝਾਨ ਦੇਖਿਆ ਜੋ ਬੁਆਏ ਬੈਂਡਜ਼ ਦਾ ਵਾਧਾ ਸੀ।

ਬਾਲਾਭਾਸਕਰ ਅਤੇ ਈਸ਼ਾਨ ਦੇਵ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬੁਆਏ ਬੈਂਡ ਸੀ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਗੀਤ " ਨੋ ਟੈਂਸ਼ਨ ਪਲੀਜ਼ " ਹਿੱਟ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਸਾਲ 2007 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਬੈਂਡ ਟੀਮ ਮਲਿਆਲੀ ਦਾ ਆਉਣਾ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਐਲਬਮ ਉਦਯੋਗ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ। ਟੀਮ ਮਲਿਆਲੀ ਵਿੱਚ ਚਾਰ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵਿਨੀਤ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਨ, ਜੈਕਸ ਬਿਜੋਏ, ਸ਼ਾਨ ਰਹਿਮਾਨ ਅਤੇ ਅਰਜੁਨ ਸਾਸੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਮਲਿਆਲੀ ਐਲਬਮ ਦੇ ਗੀਤ " ਫ੍ਰੈਂਡਜ਼ 4 ਏਵਰ " ਅਤੇ " ਮਿੰਨਲਾਝਕੇ " ਬਹੁਤ ਹਿੱਟ ਹੋਏ ਸਨ। 2008 ਵਿੱਚ, ਵਿਨੀਤ ਸ਼੍ਰੀਨਿਵਾਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਾਨ ਰਹਿਮਾਨ ਨੇ ਇੱਕ ਐਲਬਮ ਕੌਫੀ @ ਐਮਜੀ ਰੋਡ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣ ਲਈ ਦੁਬਾਰਾ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜੋ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹਿੱਟ ਬਣ ਗਿਆ। ਮਲਿਆਲਮ ਅਭਿਨੇਤਾ ਸਲੀਮ ਕੁਮਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਗੀਤ " ਪਲਾਵੱਟਮ " ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਆਲ-ਟਾਈਮ ਹਿੱਟ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਲ 2009 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੁਆਏ ਬੈਂਡ ਯੁਵਾ ਦਾ ਉਭਾਰ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਜਿਸ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਐਲਬਮ ਡ੍ਰੀਮਜ਼ਜ਼ ਨਾਲ ਲਹਿਰਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ। YUVA ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਨੌਜਵਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਵਿਨੀਤ ਮੋਹਨਦਾਸ, ਸੰਤੋਸ਼ ਕੁਮਾਰ ਅਤੇ ਸੀਨੂ ਜ਼ਕਰਿਆ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਧੁਨਾਂ ਦੀ ਕੁਝ ਤਾਜ਼ੀ ਹਵਾ ਲਿਆਂਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਦਯੋਗ ਤਾਮਿਲ, ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਗੀਤਾਂ ਦੀ ਨਕਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਵੀਡੀਓ ਗੀਤ " ਰਵਿਨ ਨੀਲਾਕਯਾਲੀਲ " ਬਹੁਤ ਹਿੱਟ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਸਾਲ 2009 ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਚਾਰਟ ਟਾਪਰ ਰਿਹਾ। 2010 ਵਿੱਚ ਉਹ ਵਿਧੂ ਪ੍ਰਤਾਪ ਦੁਆਰਾ ਗਾਇਆ ਗਿਆ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਵੀਡੀਓ " ਪੋਵੁਕਾਯਾਨੋ " ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਜੋ ਫਿਰ ਤੋਂ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋਇਆ। 2010 ਵਿੱਚ, ਐਰੋਜ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬੁਆਏ ਬੈਂਡ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਰਿਐਲਿਟੀ ਸੰਗੀਤ ਸ਼ੋਅ ਏਸ਼ੀਆਨੇਟ ਦੇ ਆਈਡੀਆ ਸਟਾਰ ਗਾਇਕ ਸੰਵੇਦਨਾ ਅਰੁਣ ਗੋਪਨ, ਰੋਸ਼ਨ ਐਨਸੀ, ਵਿਲੀਅਮ ਆਈਜ਼ੈਕ ਅਤੇ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਆਚਾਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। 6 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਵਕਫ਼ੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਈਸਟ ਕੋਸਟ ਨਿਨਾਕਾਈ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ 6ਵੀਂ ਐਲਬਮ ਲੈ ਕੇ ਆਇਆ, ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਏਨੇਨਮ । ਐਲਬਮ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 5 ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਿਲੀਜ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਦੇ 30 ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਗਾਇਕਾਂ ਦੇ 60 ਗੀਤ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।  ਇਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਐਲਬਮ ਵਿਜੇ ਕਰੁਣ ਦੁਆਰਾ ਰਚਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਈਸਟ ਕੋਸਟ ਵਿਜਯਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਰਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੇ ਬਜਟ ਸੰਗੀਤ ਐਲਬਮ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰਾਸ਼ੀ (ਅਲੋਨ, ਲਵਡ ਐਂਡ ਲੌਸਟ), ਡੀਜੋ ਜੋਸ ਐਂਟਨੀ (ਲਾ ਕੋਚੀਨ), ਨਿਤਿਨ (ਆਟੋਗ੍ਰਾਫ), ਮਿਥੁਨ ਰਾਜ (ਵਾਇਲੇਟ) ਵਰਗੇ ਪ੍ਰਤਿਭਾਸ਼ਾਲੀ ਨੌਜਵਾਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਮਲਿਆਲਮ ਐਲਬਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਛਾਣ ਬਣਾਈ ਹੈ। 2012 ਵਿੱਚ, ਗਲੋਬਲ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਲੇਬਲ ਸੋਨੀ ਮਿਊਜ਼ਿਕ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਨੇ ਮਲਿਆਲਮ ਸੰਗੀਤ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਯੁਵਵ ਨੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਸਚਿਨ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਜੀਤ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। ਐਲਬਮ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗੀਤ ਨੇਨਜੋਡੂ ਚੇਰਥੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਰਿਲੀਜ਼ ਦੇ 3 ਦਿਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਯੂਟਿਊਬ 'ਤੇ 150,000 ਵਿਊਜ਼ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਇਹ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਪ੍ਰਚਾਰ ਦੇ ਪਹਿਲੀ ਵੱਡੀ ਮਲਿਆਲਮ ਵਾਇਰਲ ਹਿੱਟ ਬਣ ਗਿਆ। ਪਿਛਲੇ ਦੋ ਦਹਾਕੇ ਇੱਕ ਸੱਚੀ ਅਤੇ ਇਨਕਲਾਬੀ ਵਾਪਸੀ ਦੇ ਗਵਾਹ ਹਨ। ਥਾਈਕੁਡਮ ਬ੍ਰਿਜ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸੀਥਾ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਲੋਕ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਇਹ ਅੰਦੋਲਨ ਪ੍ਰਤੱਖ ਰੂਪ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਕਵਲਮ ਨਰਾਇਣ ਪਨੀਕਰ ਦੁਆਰਾ ਗੰਭੀਰਤਾ ਨਾਲ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਲੋਕ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਅਮਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਲਾਭਵਨ ਮਨੀ ਦੁਆਰਾ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਪਰ ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਦਾ ਅਸਲ ਸਮਰਥਨ ਕਾਫ਼ੀ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ।

ਪੁਲੁਵਨ ਪੱਟੂ 
ਕੇਰਲ ਦੇ ਪੁਲੁਵਰ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਜਾ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਸੱਪ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਦੇਵਤਾ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੁਝ ਬਲੀਦਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗੀਤ ਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਪੁਲੁਵਨ ਪੱਟੂ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸੱਪ ਮੰਦਰਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਨੀਵੀਂ ਜਾਤੀ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉੱਚ ਜਾਤੀਆਂ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁਲੁਵਰ ਦੁਆਰਾ ਸੱਪ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸੱਪਾਂ ਦੇ ਬਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਨੂੰ ਸਰਪਪੱਟੂ, ਨਾਗਮ ਪੱਟੂ, ਸਰਪਮ ਠੁੱਲਾਲ, ਸਰਪੋਲਸਵਮ, ਪੰਮਬਮ ਠੁੱਲਾਲ ਜਾਂ ਪੰਮਬੁਮ ਕਲਾਮ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪਹਿਲੂ ਹਨ ਕਲਾਮੇਜ਼ੁਥੂ (ਕਲਾਮ ਦੀ ਡਰਾਇੰਗ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਕਲਾ), ਗੀਤ ਅਤੇ ਨਾਚ।

ਮੰਦਰ ਸੰਗੀਤ 
ਕੇਰਲ ਵਿੱਚ, ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਕਈ ਰੂਪ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਮੰਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪੰਚਾਰੀ ਮੇਲਮ ਅਤੇ ਪਾਂਡੀ ਮੇਲਮ ਹਨ, ਦੋ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਚੀਂਡਾ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇਲਾਥਲਮ (ਝਾਂਜ), ਕੁਜ਼ਲ ਅਤੇ ਕੰਬੂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਫਿਰ ਥਾਇਮਬਾਕਾ ਹੈ - ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਰੂਪ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਂ ਕੁਝ ਚੇਂਡਾ ਖਿਡਾਰੀ ਕੁਝ ਹੋਰ ਚੇਂਡਾ ਅਤੇ ਇਲਾਥਲਮ ਖਿਡਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸੁਧਾਰੀ ਸੋਲੋ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ ਖੇਤਰਵਾਦਮ ਅਤੇ ਸੋਪਨਮ ਹਨ ਜੋ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਸਕਾਰ ਹਨ। ਇੱਥੇ ਪੰਚਵਦਯਮ ਵੀ ਹੈ, ਪੰਜ ਸਾਜ਼ਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਆਰਕੈਸਟਰਾ - ਮਡਲਮ, ਥਿਮਿਲਾ, ਕੋਂਬੂ, ਇਲਾਥਲਮ ਅਤੇ ਇਦੱਕਾ ।

ਹਵਾਲੇ 
 
 

ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ