ਸੇਵਈ
ਸੇਵਈ (ਹਿੰਦੀ : सेवई), ਸ਼ਵੀਗੇ (ਕੰਨੜ: ಶಾವಿಗೆ), saemia ਅਤੇ santhakai ( ਤਮਿਲ : சந்தகை) ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਕਿ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚੌਲਾਂ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕਣਕ, ਰਾਗੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਅਨਾਜ ਤੋਂ ਬਣੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਵੀ ਲੱਭੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਤਿਹਾਸ 
ਭੋਜਨ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਕੇ.ਟੀ. ਅਚਾਯਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸੰਗਮ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਸਦੀ ਈਸਵੀ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਸੇਵਈ ਅਤੇ ਇਦਿਆਪਮ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ। ਲੋਕੋਪਕਾਰਾ (1025 ਈ.) ਦੀ ਰਸੋਈ ਪੁਸਤਕ ਵਿਚ ਸੇਵਈ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਵਿਧੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਮੋਲਡ-ਪ੍ਰੈਸਰ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ।

ਤਿਆਰੀ 
ਸੇਵਈ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਚਾਵਲ ਦੇ ਦਾਣਿਆਂ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਏਸ਼ੀਅਨ ਕਰਿਆਨੇ ਦੀਆਂ ਦੁਕਾਨਾਂ ਤੋਂ ਸੁੱਕੇ ਸੇਵਈ ਪੈਕ (ਜਾਂ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸਟਿਕਸ ) ਤੋਂ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਘਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਈ ਬਣਾਉਣ ਵਿੱਚ ਹੇਠਾਂ ਦਿੱਤੇ ਕਦਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ (ਸਥਾਨ ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਮਾਮੂਲੀ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ):

 ਉਬਲੇ ਹੋਏ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ ਠੰਡੇ ਪਾਣੀ 'ਚ ਕਰੀਬ 3 ਘੰਟੇ ਭਿਉਂ ਕੇ ਰੱਖੋ
 ਭਿੱਜੇ ਹੋਏ ਚੌਲਾਂ ਨੂੰ ਬਰੀਕ ਪੇਸਟ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਿੱਲੀ ਗ੍ਰਾਈਂਡਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਪੀਸਣਾ
 ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਪੇਸਟ ਤੋਂ ਡੰਪਲਿੰਗ ਬਣਾਉਣਾ ਅਤੇ ਚੂੰਡੀਆਂ ਨੂੰ ਸਟੀਮ ਕਰਨਾ
 ਸੇਵਈ ਪ੍ਰੈੱਸ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਪਕਾਏ ਹੋਏ ਡੰਪਲਿੰਗਾਂ ਨੂੰ ਬਾਰੀਕ ਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਦਬਾਓ

ਸਮੱਗਰੀ 
ਘਰੇਲੂ ਸੇਵੀਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ 100% ਚੌਲਾਂ (ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਨਮਕ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ) ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੁੱਕੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਟੈਪੀਓਕਾ ਅਤੇ ਮੱਕੀ ਦੇ ਸਟਾਰਚ ਵਰਗੇ ਐਡਿਟਿਵ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਿਆਵੀਜ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਅਨਾਜਾਂ ਨਾਲ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਇਕਸਾਰਤਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣਿਆ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਰਾਗੀ ਜਾਂ ਬਾਜਰੇ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਵਰਮੀਸੈਲੀ ਮੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਜਦੋਂ ਚੌਲਾਂ ਜਾਂ ਕਣਕ ਨਾਲ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਤਾਰ ਪਤਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਸੇਵਈ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਜਾਂ ਸੁਆਦੀ ਪਕਵਾਨ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਿਠਆਈ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੁੱਧ, ਗੁੜ, ਇਲਾਇਚੀ ਅਤੇ ਕੇਸਰ ਨਾਲ ਖੀਰ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੇਵਈ ਬਨਾਮ ਇਦੀਯੱਪਮ 
ਸੇਵਈ ਸਮੱਗਰੀ ਅਤੇ ਤਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਇਦਿਆਪਮ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ। ਸੇਵਈ, ਇਦਿਆਪਮ ਦੇ ਉਲਟ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨੂਡਲਜ਼ ਦੇ ਢੇਰ ਦੀ ਬਜਾਏ ਤੋੜਿਆ ਜਾਂ ਕੱਟਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸੇਵਈ ਨੂੰ ਲਗਭਗ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦੇ ਉਲਟ, ਇਡੀਅੱਪਮ, ਲਗਭਗ ਐਪਮ ਦੇ ਬਦਲ ਵਜੋਂ ਸਾਈਡ ਡਿਸ਼ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਰੀ ਜਾਂ ਕੋਰਮਾ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੇਵਈ ਅਤੇ ਇਦਿਆਪਮ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰੈੱਸਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕੋ ਜਿਹੀਆਂ ਹਨ। ਸੇਵਈ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ ਕਰੀ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਨਿੰਬੂ, ਇਮਲੀ ਦਾ ਪੇਸਟ, ਨਾਰੀਅਲ, ਜਾਂ ਉਦੀਨਾ ਪੁੜੀ (ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਕਾਲੇ ਛੋਲਿਆਂ ਦੀ ਦਾਲ ਤੋਂ ਬਣਿਆ ਪਾਊਡਰ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ) ਵਰਗੇ ਸੁਆਦ ਨਾਲ ਮਿਲਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਰਨਾਟਕ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਵੀਜ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਨੂੰ ਪੱਕੀਆਂ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਵੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿੰਬੂ ਦੇ ਰਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮਸਾਲੇ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਕਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸੇਵਈ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤੀ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਾਸ਼ਤੇ ਜਾਂ ਟਿਫ਼ਨ ਡਿਸ਼ ਵਜੋਂ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸਨੂੰ ਇੱਕ ਮਿਠਆਈ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੀ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਾਇਸਮ ਜਦੋਂ ਦੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇਲਾਇਚੀ ਜਾਂ ਹੋਰ ਮਸਾਲੇ ਅਤੇ ਖੰਡ ਦੇ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ ਕੋਂਗੂ ਖੇਤਰ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਥਾਗਾਈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀਆਂ ਵਿਆਹ ਦੀਆਂ ਰਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। ਕਰਨਾਟਕ ਦੇ ਮਲਨਾਡ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਇਸਨੂੰ ਚਿਕਨ ਕਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ ਕਿ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੱਖਣੀ ਭਾਰਤ ਦੇ ਹੋਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸਾਂਕੇਥੀ ਸਮੁਦਾਇਆਂ ਵੀ ਆਦਰਸ਼ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੇਵਈ, ਨਿੰਬੂ, ਇਮਲੀ, ਜਾਂ ਉਦੀਨਾ ਪੁੜੀ ਵਰਗੇ ਇਦਿਆਪਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਰਾਗੀ, ਜਵਾਰ, ਜਾਂ ਹੋਰ ਅਨਾਜਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ ਸੇਵਈ ਦੇ ਹੋਰ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਮਿੱਠੇ ਨਾਰੀਅਲ ਦੇ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਊਡਰ ਛੋਲੇ ਅਤੇ ਤਿਲ ਸਮੇਤ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਊਡਰ ਵਰਗੇ ਸਾਦੇ ਨਾਲ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਵਿੱਚ, ਸੰਥਾਕਾਈ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਨਿੰਬੂ, ਇਮਲੀ, ਟਮਾਟਰ, ਨਾਰੀਅਲ ਅਤੇ ਦਹੀਂ ਨਾਲ ਸੁਆਦ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗਰਮ ਕਰਕੇ ਖਾਧਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਭਾਰਤੀ ਪਕਵਾਨ
 ਭਾਰਤੀ ਰਸੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ
 ਨੂਡਲਜ਼
 ਚਾਵਲ ਵਰਮੀਸਲੀ
 ਤਾਮਿਲ ਪਕਵਾਨ
 ਜਲੇਬੀ
 ਡੰਪਲਿੰਗ

ਹਵਾਲੇ 

ਤਮਿਲ ਪਕਵਾਨ