ਚਿਕਨ (ਮੁਰਗੇ ਦਾ ਮੀਟ)
ਚਿਕਨ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਕਿਸਮ ਦੀ ਪੋਲਟਰੀ ਹੈ। ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਘੱਟ ਲਾਗਤ ਕਾਰਨ, ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਚਿਕਨ ਪ੍ਰਚੱਲਤ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੀਟ ਨੂੰ ਖੇਤਰੀ ਰਵੱਈਆਂ ਦੇ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਚਿਕਨ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੇਕਿੰਗ, ਗਰਿਲਿੰਗ, ਬਾਰਬੈਕੁਏਈਿੰਗ, ਤਲ਼ਣ ਅਤੇ ਉਬਾਲ ਕੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈਆਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦਾਂ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਚਿਕਨ ਫਾਸਟ ਫੂਡ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਕਈ ਵਾਰ ਚਿਕਨ ਨੂੰ ਲਾਲ ਮੀਟ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਹੋਣ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੋਲੇਸਟ੍ਰੋਲ ਦੀ ਘੱਟ ਮਾਤਰਾ ਅਤੇ ਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਚਰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਪੋਲਟਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਇੰਡਸਟਰੀ, ਜੋ ਕਿ ਚਿਕਨ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੰਸਾਰ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਵਿਕਸਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, ਕੁੱਕੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੀਬਰ ਖੇਤੀ ਦੇ ਢੰਗਾਂ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਘੱਟ ਵਿਕਸਿਤ ਖੇਤਰ ਵਧੇਰੇ ਰਵਾਇਤੀ ਖੇਤੀ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਚਿਕਨਾਈ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਸ਼ਟਰ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ 19 ਬਿਲੀਅਨ ਮੱਛੀਆਂ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਹੋਣਗੀਆਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਦੋ ਤੋਂ ਵੱਧ ਇੱਕ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ।

ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ 1800 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿਚ, ਚਿਕਨ ਦੂਜੇ ਮੀਟ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹਿੰਗਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ "ਅਮੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੰਗਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ [ਇਹ] ਇਹ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗਾ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਅਸਧਾਰਨ ਵਿਅੰਜਨ ਸੀ"। ਬੀਫ ਅਤੇ ਸੂਰ ਦੀ ਕਮੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਚਿਕਨ ਦੀ ਖਪਤ ਯੂਰੋਪ ਵਿਚ, 1996 ਵਿੱਚ ਚਿਕਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਬੀਫ ਅਤੇ ਵਹਲ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਹਟਣ ਨਾਲ ਬੋਵਾਇਨ ਸਪੋਂਗਾਈਫਫਾਰਮ ਐਨਸੇਫਲਾਓਪੈਥੀ (ਪਾਗਲ ਗਊ ਬਿਮਾਰੀ) ਦੀ ਖਪਤਕਾਰ ਵਿੱਚ ਜਾਗਰੂਕਤਾ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਭਾਗ 

 ਮੁੱਖ 
 ਛਾਤੀ: ਇਹ ਚਿੱਟੇ ਮਾਸ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਸੁੱਕੇ ਹਨ।
 ਲੱਤ: ਦੋ ਭਾਗ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਡਮਮਸਟਿਕ"; ਇਹ ਕਾਲਾ ਮੀਟ ਹੈ ਅਤੇ ਲੱਤ ਦਾ ਹੇਠਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, "ਪੱਟ"; ਇਹ ਵੀ ਹਨੇਰਾ ਮੀਟ ਹੈ, ਇਹ ਲੱਤ ਦਾ ਉਪਰਲਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।
 ਵਿੰਗ: ਅਕਸਰ ਹਲਕਾ ਭੋਜਨ ਜਾਂ ਬਾਰ ਖੁਰਾਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਬਫੇਲੋ ਖੰਭ ਇੱਕ ਖਾਸ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ। ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ: "ਡਰੰਮੇਟ", ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ drumstick ਵਾਂਗ ਆਕਾਰ, ਇਹ ਚਿੱਟਾ ਮਾਸ ਹੈ, ਮੱਧ "ਫਲੈਟ" ਖੰਡ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੋ ਹੱਡੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਟਿਪ, ਅਕਸਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
 ਹੋਰ 
 ਚਿਕਨ ਦੇ ਪੈਰ: ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਮਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਮੜੀ ਅਤੇ ਉਪਾਸਥੀ ਲਈ ਖਾਧੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਪੱਛਮੀ ਰਸੋਈ ਪ੍ਰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੈਰ ਹੋਰਨਾਂ ਪਕਵਾਨਾਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੈਰੇਬੀਅਨ ਅਤੇ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਆਮ ਭਾੜੇ ਹਨ। 
 ਗਵਿਬਟ: ਦਿਲ, ਗਿਜਾਰਡ ਅਤੇ ਜਿਗਰ ਵਰਗੇ ਅੰਗਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੂਟੇਰਿਡ ਚਿਕਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜਾਂ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵੇਚਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। 
 ਸਿਰ: ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤੀ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਹੈ, ਸਿਰ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦਿਮਾਗ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਟਿਸ਼ੂ ਖਾਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। 
 ਗੁਰਦੇ: ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਦੋਂ ਬਰੋਇਲਰ ਲਾਸ਼ਾਂ 'ਤੇ ਕਾਰਵਾਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਵਹਿ ਰੀਲੇ ਦੇ ਹਰੇਕ ਪਾਸੇ ਦੇ ਡੂੰਘੇ ਜੇਬ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। 
 ਗਰਦਨ: ਇਹ ਕਈ ਏਸ਼ੀਆਈ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪਰੋਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਸ਼ਕੇਨਜ਼ੀ ਯਹੂਦੀ ਵਿਚਕਾਰ ਹੈਲਸਿਲ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਭਰਪੂਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। 
 Oysters: ਪਿੱਠ ਤੇ ਸਥਿਤ, ਪੱਟ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਹਨੇਰੇ ਮਾਸ ਦੇ ਇਹ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਗੋਲ ਗ੍ਰੰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਪਾਈਗੋਸਟਾਈਲ (ਚਿਕਨ ਦੇ ਨੱਕੜੇ) ਅਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ: ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਖਾਧੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 
 ਉਪ-ਉਤਪਾਦ
 ਖ਼ੂਨ: ਝਟਕਾਉਣ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ, ਖੂਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਠਬੰਧਨ ਵਿੱਚ ਨਿਕਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਉਤਪਾਦਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਏਸ਼ਿਆਈ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ, ਖੂਨ ਘੱਟ, ਸਿਲੰਡਰ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਵਿਕਰੀ ਲਈ ਡਿਸਕ ਵਰਗੇ ਕੇਕ ਵਿੱਚ ਛਪਾਕੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਊਬ ਵਿੱਚ ਕੱਟੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਸੂਪ ਦੇ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 
 ਕਰਕਾਸ: ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਹ ਸੂਪ ਸਟਾਕ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਚਿਕਨ ਅੰਡੇ: ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਖਪਤ  
 ਹਾਰਟ ਅਤੇ ਗਿਜੀਡ: ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲੀ ਚਰ੍ਰਾਸਕੋਸ ਵਿੱਚ, ਚਿਕਨ ਦਿਲ ਇੱਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਖੰਭ ਹਨ।
 ਜਿਗਰ: ਇਹ ਚਿਕਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅੰਗ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਪਟੇ ਅਤੇ ਕੱਟਿਆ ਜਿਗਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 
 ਸਕਮਟਜ਼: ਇਹ ਚਰਬੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਕੇ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਪਕਵਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਿਹਤ 
ਮੁਰਗੇ ਦੇ ਮੀਟ ਵਿੱਚ ਭਾਰ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਪਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਿਆ ਦੇ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬਲੱਡ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਨਾਲੋਂ ਤਕਰੀਬਨ ਦੋ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਵਧੇਰੇ ਪੌਲੀਓਸਸਚਰਿਡ ਫੈਟ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਿਕਨ ਮੀਟ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਚਰਬੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ (ਬਾਹਰ ਕੱਢੇ ਹੋਏ roosters) ਚਰਬੀ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ ਪਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਚਿਕਨ ਸਟੀਫ ਤੋਂ 100 ਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ 10 ਗ੍ਰਾਮ ਫੈਟ ਅਤੇ 27 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਵਿੱਚ 4 ਗ੍ਰਾਮ ਚਰਬੀ ਅਤੇ 31 ਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਹਵਾਲੇ 

ਭੋਜਨ