ਅਲਫ਼ਰੈਡ ਨੋਬਲ
ਐਲਫ਼ਰੈਡ ਬਰਨਹਾਰਡ ਨੋਬਲ (; 21 ਅਕਤੂਬਰ 1833 – 10 ਦਸੰਬਰ 1896) ਇੱਕ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਕੈਮਿਸਟ, ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਖੋਜੀ, ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਪਰਉਪਕਾਰੀ ਸੀ। ਉਹ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਸੌਂਪਣ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਵਿੱਚ 355 ਪੇਟੈਂਟ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਯੋਗਦਾਨ ਵੀ ਦਿੱਤੇ। ਨੋਬਲ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਾਢ ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਦੀ ਵਿਸਫੋਟਕ ਸ਼ਕਤੀ ਨੂੰ ਵਰਤਣ ਦਾ ਇੱਕ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਆਸਾਨ ਸਾਧਨ ਸੀ; ਇਸਨੂੰ 1867 ਵਿੱਚ ਪੇਟੈਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਨੋਬਲ ਨੇ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਣ ਲਈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ; ਉਹ ਛੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸਨੇ 24 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪੇਟੈਂਟ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਪਾਰਕ ਉੱਦਮਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੋਫੋਰਸ, ਇੱਕ ਲੋਹਾ ਅਤੇ ਸਟੀਲ ਉਤਪਾਦਕ, ਜਿਸਨੂੰ ਉਹ ਤੋਪਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਨਿਰਮਾਤਾ ਬਣ ਗਿਆ।

ਨੋਬਲ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਕਿਸਮਤ ਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਹਰ ਸਾਲ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦੇਵੇਗੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ "ਮਨੁੱਖਤਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਲਾਭ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ"। ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਤੱਤ ਨੋਬੇਲੀਅਮ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਮ ਅਤੇ ਵਿਰਾਸਤ ਡਾਇਨਾਮਿਟ ਨੋਬਲ ਅਤੇ ਅਕਜ਼ੋ ਨੋਬਲ ਵਰਗੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬਚੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਲੀਨਤਾ ਤੋਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ।

ਨੋਬਲ ਨੂੰ ਰਾਇਲ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜੇਤੂਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਹੋਵੇਗੀ।

ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਅਲਫ਼ਰੈਡ ਨੋਬਲ ਦਾ ਜਨਮ 21 ਅਕਤੂਬਰ 1833 ਨੂੰ ਸਵੀਡਨ ਅਤੇ ਨਾਰਵੇ ਦੇ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਕਿੰਗਡਮ ਦੇ ਸਟਾਕਹੋਮ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਇਮੈਨੁਅਲ ਨੋਬਲ (1801–1872), ਇੱਕ ਖੋਜੀ ਅਤੇ ਇੰਜੀਨੀਅਰ, ਅਤੇ ਕੈਰੋਲੀਨਾ ਐਂਡਰੀਏਟ ਨੋਬਲ (née Ahlsell 1805–1889) ਦਾ ਤੀਜਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ। ਜੋੜੇ ਨੇ 1827 ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਅੱਠ ਬੱਚੇ ਹੋਏ। ਪਰਿਵਾਰ ਗ਼ਰੀਬ ਸੀ ਅਤੇ ਕੇਵਲ ਅਲਫ਼ਰੈਡ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਤਿੰਨ ਭਰਾ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਪਰੇ ਬਚੇ ਸਨ। ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੁਆਰਾ, ਅਲਫ਼ਰੈਡ ਨੋਬਲ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨੀ ਓਲੌਸ ਰੁਡਬੇਕ (1630-1702) ਦੇ ਵੰਸ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ, ਲੜਕੇ ਨੂੰ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਸਫੋਟਕ, ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਤੋਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਿਧਾਂਤ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ। ਅਲਫ਼ਰੈਡ ਨੋਬਲ ਦੀ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਸਟਾਕਹੋਮ ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਤੋਂ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮਿਲੀ ਸੀ।

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨੋਬਲ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸੇਂਟ ਪੀਟਰਸਬਰਗ, ਰੂਸ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਮਸ਼ੀਨ ਟੂਲ ਅਤੇ ਵਿਸਫੋਟਕਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਤਾ ਵਜੋਂ ਸਫਲ ਹੋਏ। ਉਸਨੇ ਵਿਨੀਅਰ ਖਰਾਦ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢੀ (ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਧੁਨਿਕ ਪਲਾਈਵੁੱਡ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਸੰਭਵ ਹੋਇਆ) ਅਤੇ ਟਾਰਪੀਡੋ 'ਤੇ ਕੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ। 1842 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਸ ਨਾਲ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿਚ ਆ ਗਿਆ। ਹੁਣ ਖੁਸ਼ਹਾਲ, ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਨੋਬਲ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਟਿਊਟਰਾਂ ਕੋਲ ਭੇਜਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਲੜਕੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਫ੍ਰੈਂਚ, ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਰੂਸੀ ਵਿੱਚ ਰਵਾਨਗੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। 18 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ, 1841 ਤੋਂ 1842 ਤੱਕ, ਨੋਬਲ ਸਟਾਕਹੋਮ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਇੱਕਲੌਤੇ ਸਕੂਲ ਗਿਆ।

ਨੋਬਲ ਨੇ ਸਵੀਡਿਸ਼, ਫ੍ਰੈਂਚ, ਰੂਸੀ, ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ, ਜਰਮਨ ਅਤੇ ਇਤਾਲਵੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਸਾਹਿਤਕ ਹੁਨਰ ਵੀ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਦਾ ਨੇਮੇਸਿਸ ਇਤਾਲਵੀ ਕੁਲੀਨ ਔਰਤ ਬੀਟਰਿਸ ਸੈਂਸੀ ਬਾਰੇ ਚਾਰ ਕਿਰਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਦ ਤ੍ਰਾਸਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਮਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਇਹ ਛਾਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਤਿੰਨ ਕਾਪੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਸਾਰਾ ਸਟਾਕ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਨਿੰਦਣਯੋਗ ਅਤੇ ਕੁਫ਼ਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ 2003 ਵਿੱਚ ਸਵੀਡਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਲੋਵੇਨੀਅਨ, ਫ੍ਰੈਂਚ, ਇਤਾਲਵੀ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਵਿਗਿਆਨਕ ਕੈਰੀਅਰ 
ਇੱਕ ਜਵਾਨ ਆਦਮੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਨੋਬਲ ਨੇ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨੀ ਨਿਕੋਲਾਈ ਜ਼ਿਨਿਨ ਨਾਲ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ; ਫਿਰ, 1850 ਵਿਚ, ਕੰਮ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਪੈਰਿਸ ਗਿਆ। ਉੱਥੇ ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਐਸਕੇਨੀਓ ਸੋਬਰੇਰੋ ਨਾਲ ਹੋਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਸੋਬਰੇਰੋ ਨੇ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਅਸਪਸ਼ਟ ਸੀ, ਪਰਿਵਰਤਨਸ਼ੀਲ ਗਰਮੀ ਜਾਂ ਦਬਾਅ ਦੇ ਅਧੀਨ ਹੋਣ 'ਤੇ ਫਟਣਾ। ਪਰ ਨੋਬਲ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਨੂੰ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਯੋਗ ਵਿਸਫੋਟਕ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਵਰਤਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਬਾਰੂਦ ਨਾਲੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਕਤ ਸੀ। 1851 ਵਿੱਚ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਾਲ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਗਿਆ, ਸਵੀਡਿਸ਼-ਅਮਰੀਕੀ ਖੋਜੀ ਜੌਹਨ ਐਰਿਕਸਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਸਿਵਲ ਵਾਰ ਆਇਰਨਕਲਡ, ਯੂਐਸਐਸ ਮਾਨੀਟਰ ਨੂੰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ। ਨੋਬਲ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਪੇਟੈਂਟ, ਇੱਕ ਗੈਸ ਮੀਟਰ ਲਈ ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਪੇਟੈਂਟ, 1857 ਵਿੱਚ ਦਾਇਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਪੇਟੈਂਟ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ 1863 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਸੀ, "ਗਨਪਾਉਡਰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ" ਉੱਤੇ ਸੀ।

ਪਰਿਵਾਰਕ ਫੈਕਟਰੀ ਨੇ ਕ੍ਰੀਮੀਅਨ ਯੁੱਧ (1853-1856) ਲਈ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਕੀਤਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਲੜਾਈ ਖਤਮ ਹੋ ਗਈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੀਵਾਲੀਆਪਨ ਲਈ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਨਿਯਮਤ ਘਰੇਲੂ ਉਤਪਾਦਨ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਵਿੱਚ ਮੁਸ਼ਕਲ ਆਈ। 1859 ਵਿੱਚ, ਨੋਬਲ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਦੂਜੇ ਪੁੱਤਰ, ਲੁਡਵਿਗ ਨੋਬਲ (1831-1888) ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਫੈਕਟਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਸਨੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ। ਨੋਬੇਲ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਰੂਸ ਤੋਂ ਸਵੀਡਨ ਵਾਪਸ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਨੋਬੇਲ ਨੇ ਵਿਸਫੋਟਕਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਿਰਮਾਣ ਅਤੇ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਨੋਬਲ ਨੇ 1863 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਡੈਟੋਨੇਟਰ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1865 ਵਿੱਚ ਬਲਾਸਟਿੰਗ ਕੈਪ ਨੂੰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤਾ।

3 ਸਤੰਬਰ 1864 ਨੂੰ, ਸਵੀਡਨ ਦੇ ਸਟਾਕਹੋਮ ਦੇ ਹੇਲੇਨੇਬਰਗ ਵਿੱਚ ਫੈਕਟਰੀ ਵਿੱਚ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਸ਼ੈੱਡ ਵਿੱਚ ਧਮਾਕਾ ਹੋਇਆ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨੋਬਲ ਦੇ ਛੋਟੇ ਭਰਾ ਐਮਿਲ ਸਮੇਤ ਪੰਜ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਦੁਰਘਟਨਾ ਤੋਂ ਘਬਰਾ ਕੇ, ਨੋਬਲ ਨੇ ਵਿੰਟਰਵਿਕੇਨ ਵਿੱਚ ਕੰਪਨੀ ਨਾਈਟਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਐਕਟੀਬੋਲਾਗੇਟ ਏਬੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਇੱਕ ਹੋਰ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕੇ। ਨੋਬਲ ਨੇ 1867 ਵਿੱਚ ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਪਦਾਰਥ ਜੋ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਅਸਥਿਰ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਨਾਲੋਂ ਹੈਂਡਲ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਪੇਟੈਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਾਈਨਿੰਗ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਨੈਟਵਰਕ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1875 ਵਿੱਚ, ਨੋਬਲ ਨੇ ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੈਲੀਗਨਾਈਟ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1887 ਵਿੱਚ, ਪੇਟੈਂਟ ਬੈਲਿਸਟਾਈਟ, ਕੋਰਡਾਈਟ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰਵਗਾਮੀ।ਨੋਬਲ ਨੇ 1867 ਵਿੱਚ ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਪਦਾਰਥ ਜੋ ਕਿ ਵਧੇਰੇ ਅਸਥਿਰ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਨਾਲੋਂ ਹੈਂਡਲ ਕਰਨਾ ਆਸਾਨ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹੈ। ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਪੇਟੈਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਮਾਈਨਿੰਗ ਅਤੇ ਟ੍ਰਾਂਸਪੋਰਟ ਨੈਟਵਰਕ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 1875 ਵਿੱਚ, ਨੋਬਲ ਨੇ ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸਥਿਰ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਜੈਲੀਗਨਾਈਟ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1887 ਵਿੱਚ, ਪੇਟੈਂਟ ਬੈਲਿਸਟਾਈਟ, ਕੋਰਡਾਈਟ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰਵਗਾਮੀ।

ਨੋਬਲ ਨੂੰ 1884 ਵਿੱਚ ਰਾਇਲ ਸਵੀਡਿਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਆਫ਼ ਸਾਇੰਸਿਜ਼ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਹੀ ਸੰਸਥਾ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਦੋ ਨੋਬਲ ਇਨਾਮਾਂ ਲਈ ਜੇਤੂਆਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰੇਗੀ, ਅਤੇ ਉਸਨੇ 1893 ਵਿੱਚ ਉਪਸਾਲਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਨਰੇਰੀ ਡਾਕਟਰੇਟ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਨੋਬਲ ਦੇ ਭਰਾਵਾਂ ਲੁਡਵਿਗ ਅਤੇ ਰੌਬਰਟ ਨੇ ਤੇਲ ਕੰਪਨੀ ਬ੍ਰੈਨੋਬਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅਮੀਰ ਬਣ ਗਏ। ਨੋਬਲ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਨਵੇਂ ਤੇਲ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਦੇ ਜੀਵਨ ਦੌਰਾਨ, ਨੋਬਲ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ 355 ਪੇਟੈਂਟ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ, ਉਸਦੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸ਼ਾਂਤੀਵਾਦੀ ਚਰਿੱਤਰ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ 90 ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਥਿਆਰਾਂ ਦੀਆਂ ਫੈਕਟਰੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ ਸਨ।

ਖੋਜਾਂ 
ਨੋਬੇਲ ਨੇ ਪਾਇਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਨੂੰ ਕੀਸੇਲਗੁਹਰ (ਡਾਇਟੋਮੇਸੀਅਸ ਧਰਤੀ) ਵਰਗੇ ਇੱਕ ਸੋਖਣ ਵਾਲੇ ਅਟੱਲ ਪਦਾਰਥ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਇਹ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਮਿਸ਼ਰਣ ਨੂੰ ਉਸਨੇ 1867 ਵਿੱਚ "ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ" ਵਜੋਂ ਪੇਟੈਂਟ ਕੀਤਾ ਸੀ। ਨੋਬਲ ਨੇ ਉਸ ਸਾਲ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਰੈੱਡਹਿਲ, ਸਰੀ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੱਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਵਿਸਫੋਟਕ ਦਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਵਿਸਫੋਟਕਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵਿਵਾਦਾਂ ਤੋਂ ਆਪਣਾ ਨਾਮ ਮੁੜ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਦੀ ਛਵੀ ਨੂੰ ਸੁਧਾਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਲਈ, ਨੋਬੇਲ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਪਦਾਰਥ "ਨੋਬੇਲ ਸੇਫਟੀ ਪਾਊਡਰ" ਦਾ ਨਾਮ ਦੇਣ ਬਾਰੇ ਵੀ ਵਿਚਾਰ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਪਰ ਇਸਦੇ ਲਈ ਯੂਨਾਨੀ ਸ਼ਬਦ "ਤਾਕਤ" ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਨਾਲ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਿਆ। 

ਨੋਬੇਲ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਨਾਈਟ੍ਰੋਗਲਿਸਰੀਨ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਈਟ੍ਰੋਸੈਲੂਲੋਜ਼ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ, ਕੋਲੋਡਿਅਨ ਦੇ ਸਮਾਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਵਿਸਫੋਟਕ ਨੂੰ ਜੋੜ ਕੇ ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਕੁਸ਼ਲ ਵਿਅੰਜਨ 'ਤੇ ਸੈਟਲ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਰਦਰਸ਼ੀ, ਜੈਲੀ ਵਰਗਾ ਪਦਾਰਥ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਨਾਲੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸਫੋਟਕ ਸੀ। ਜੈਲੀਗਨਾਈਟ, ਜਾਂ ਬਲਾਸਟਿੰਗ ਜੈਲੇਟਿਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ 1876 ਵਿੱਚ ਪੇਟੈਂਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ; ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੋਟਾਸ਼ੀਅਮ ਨਾਈਟ੍ਰੇਟ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੇ ਜੋੜ ਦੁਆਰਾ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਮਾਨ ਸੰਜੋਗਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਮੇਜ਼ਬਾਨ ਦੁਆਰਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਜੈਲੀਨਾਈਟ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਤੇ ਗਏ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਨਾਲੋਂ, ਬੋਰ ਹੋਲ ਵਿੱਚ ਫਿੱਟ ਕਰਨ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸਥਿਰ, ਆਵਾਜਾਈਯੋਗ ਅਤੇ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਡਿਰਲ ਅਤੇ ਮਾਈਨਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਸਨੂੰ "ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਦੇ ਯੁੱਗ" ਵਿੱਚ ਮਾਈਨਿੰਗ ਲਈ ਮਿਆਰੀ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਨੋਬਲ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਵਿੱਤੀ ਸਫਲਤਾ ਮਿਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਉਸਦੀ ਸਿਹਤ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ। ਇਸ ਖੋਜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਨੋਬਲ ਦੁਆਰਾ ਬੈਲਿਸਟਾਈਟ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢੀ ਗਈ, ਜੋ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਧੁਨਿਕ ਧੂੰਆਂ ਰਹਿਤ ਪਾਊਡਰ ਵਿਸਫੋਟਕਾਂ ਦਾ ਪੂਰਵਜ ਹੈ ਅਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਇੱਕ ਰਾਕੇਟ ਪ੍ਰੋਪੇਲੈਂਟ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨੋਬਲ ਇਨਾਮ 
ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜੋ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰੀ ਕਥਾ ਜਾਪਦੀ ਹੈ। 1888 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਲੁਡਵਿਗ ਦੀ ਮੌਤ ਕਾਰਨ ਕਈ ਅਖਬਾਰਾਂ ਨੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਐਲਫ੍ਰੇਡ ਦੀਆਂ ਮੌਤਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ। ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਖਬਾਰ ਨੇ ਉਸਦੀ ਫੌਜੀ ਵਿਸਫੋਟਕਾਂ ਦੀ ਕਾਢ ਲਈ ਉਸਦੀ ਨਿੰਦਾ ਕੀਤੀ - ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਕਈ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਡਾਇਨਾਮਾਈਟ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਾਗਰਿਕ ਐਪਲੀਕੇਸ਼ਨਾਂ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ - ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਵਿਰਾਸਤ ਛੱਡਣ ਦੇ ਉਸਦੇ ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਲਿਆਇਆ। ਮਰਚੰਡ ਦੇ ਲਾ ਮੋਰਟ ਐਸਟ ਮੋਰਟ ("ਮੌਤ ਦਾ ਵਪਾਰੀ ਮਰ ਗਿਆ ਹੈ") ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਅੱਗੇ ਕਿਹਾ, "ਡਾ. ਅਲਫਰੇਡ ਨੋਬਲ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭ ਕੇ ਅਮੀਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਦੀ ਕੱਲ੍ਹ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।" ਨੋਬਲ ਨੇ ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ ਪੜ੍ਹੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਹੈਰਾਨ ਰਹਿ ਗਿਆ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਰਨ ਉਪਰੰਤ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੌਲਤ ਦਾਨ ਕਰਨ ਦੇ ਉਸਦੇ ਫੈਸਲੇ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਉਸਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਵਿਰਾਸਤ ਛੱਡਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਜਾਪਦਾ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ, ਜੋ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਝੂਠੀ ਹੈ।

27 ਨਵੰਬਰ 1895 ਨੂੰ, ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਸਵੀਡਿਸ਼-ਨਾਰਵੇਜਿਅਨ ਕਲੱਬ ਵਿੱਚ, ਨੋਬਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਖਰੀ ਵਸੀਅਤ ਅਤੇ ਵਸੀਅਤ 'ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਰੱਖਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਰਾਸ਼ਟਰੀਅਤਾ ਦੇ ਭੇਦਭਾਵ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਹਰ ਸਾਲ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣੇ ਸਨ। ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਟੈਕਸਾਂ ਅਤੇ ਵਸੀਅਤਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਨੋਬਲ ਪੰਜ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਆਪਣੀ ਕੁੱਲ ਜਾਇਦਾਦ ਦਾ 94%, 31,225,000 ਸਵੀਡਿਸ਼ ਕ੍ਰੋਨਰ ਅਲਾਟ ਕਰੇਗਾ। ਇਹ ਉਸ ਸਮੇਂ £1,687,837 (GBP) ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ। 2012 ਵਿੱਚ, ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਕੀਮਤ ਲਗਭਗ SEK 3.1 ਬਿਲੀਅਨ (US$472 ਮਿਲੀਅਨ, EUR 337 ਮਿਲੀਅਨ) ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮਹਿੰਗਾਈ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦੇ ਹੋਏ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪੂੰਜੀ ਦਾ ਲਗਭਗ ਦੁੱਗਣਾ ਹੈ।

ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪਹਿਲੇ ਤਿੰਨ ਇਨਾਮ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ, ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਗਿਆਨ ਜਾਂ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਉੱਤਮਤਾ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਚੌਥਾ ਇਨਾਮ "ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ" ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ ਲਈ ਹੈ ਅਤੇ ਪੰਜਵਾਂ ਇਨਾਮ ਉਸ ਵਿਅਕਤੀ ਜਾਂ ਸਮਾਜ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਹੈ ਜੋ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਫੌਜਾਂ ਦੇ ਦਮਨ ਜਾਂ ਘਟਾਉਣ ਜਾਂ ਸਥਾਪਨਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਾਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਾਂਗਰਸਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣਾ।

"ਆਦਰਸ਼ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ" (ਸਵੀਡਿਸ਼ ਵਿੱਚ i idealisk riktning) ਇੱਕ ਕੰਮ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਜਾ ਰਹੇ ਸਾਹਿਤਕ ਇਨਾਮ ਲਈ ਸੂਤਰ ਗੁਪਤ ਹੈ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਉਲਝਣ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਸਵੀਡਿਸ਼ ਅਕੈਡਮੀ ਨੇ "ਆਦਰਸ਼" ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ "ਆਦਰਸ਼ਵਾਦੀ" (ਆਦਰਸ਼ਵਾਦੀ) ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪਰ ਘੱਟ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਲੇਖਕਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੈਨਰਿਕ ਇਬਸਨ ਅਤੇ ਲਿਓ ਟਾਲਸਟਾਏ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਨਾ ਦੇਣ ਦੇ ਕਾਰਨ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਵਿਆਖਿਆ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਨਾਮ, ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਡਾਰੀਓ ਫੋ ਅਤੇ ਜੋਸੇ ਸਾਰਾਮਾਗੋ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਹਿਤਕ ਆਦਰਸ਼ਵਾਦ ਦੇ ਕੈਂਪ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਨਹੀਂ ਹਨ।

ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਇਨਾਮਾਂ ਬਾਰੇ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਆਖਿਆ ਲਈ ਜਗ੍ਹਾ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਨੇ ਵਸੀਅਤ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਇੱਕ ਪੰਨੇ ਦੇ ਵਸੀਅਤ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਪੈਸਾ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਖੋਜਾਂ ਜਾਂ ਖੋਜਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਇਣ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਖੋਜਾਂ ਜਾਂ ਸੁਧਾਰਾਂ ਲਈ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਤਕਨੀਕੀ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ ਸਨ, ਪਰ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਤਕਨਾਲੋਜੀ ਵਿਚਕਾਰ ਅੰਤਰ ਨਾਲ ਕਿਵੇਂ ਨਜਿੱਠਣਾ ਹੈ ਇਸ ਬਾਰੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਨਹੀਂ ਛੱਡੇ ਸਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਚੁਣੀਆਂ ਗਈਆਂ ਨਿਰਣਾਇਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਵਧੇਰੇ ਸਬੰਧਤ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਇਨਾਮ ਇੰਜੀਨੀਅਰਾਂ, ਤਕਨੀਸ਼ੀਅਨਾਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਨਾਲੋਂ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।

ਸਵੀਡਸ਼ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਬੈਂਕ ਨੇ 1968 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ 300ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾ ਕੇ ਨੋਬਲ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਰਕਮ ਦਾਨ ਕਰਕੇ ਅਲਫਰੇਡ ਨੋਬਲ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਛੇਵਾਂ ਇਨਾਮ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ। 2001 ਵਿੱਚ, ਅਲਫ੍ਰੇਡ ਨੋਬਲ ਦੇ ਪੜਪੋਤੇ, ਪੀਟਰ ਨੋਬਲ (ਜਨਮ 1931), ਨੇ ਬੈਂਕ ਆਫ਼ ਸਵੀਡਨ ਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ "ਅਲਫ੍ਰੇਡ ਨੋਬਲ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ" ਅਰਥਸ਼ਾਸਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਆਪਣੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਨੂੰ ਪੰਜ ਹੋਰ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰਾ ਕਰਨ। ਇਸ ਬੇਨਤੀ ਨੇ ਇਸ ਵਿਵਾਦ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੀ ਅਲਫਰੇਡ ਨੋਬਲ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਆਰਥਿਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਬੈਂਕ ਆਫ ਸਵੀਡਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਇਜ਼ "ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ" ਹੈ।

ਮੌਤ 

ਨੋਬਲ ਉੱਤੇ ਬੈਲਿਸਟਾਈਟ ਨੂੰ ਇਟਲੀ ਨੂੰ ਵੇਚਣ ਲਈ ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਦੇਸ਼ਧ੍ਰੋਹ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਹ 1891 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਤੋਂ ਸੈਨਰੇਮੋ, ਇਟਲੀ ਚਲਾ ਗਿਆ। 10 ਦਸੰਬਰ 1896 ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਦੌਰਾ ਪਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਪੁਰਸਕਾਰਾਂ ਲਈ ਫੰਡ ਦੇਣ ਲਈ, ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣ, ਟਰੱਸਟ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਦੌਲਤ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਸਟਾਕਹੋਮ ਵਿੱਚ ਨੋਰਰਾ ਬੇਗਰੇਵਿੰਗਸਪਲੈਟਸਨ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।

ਹਵਾਲੇ 
ਸਵੀਡਿਸ਼ ਵਿਗਿਆਨੀ
ਨੋਬਲ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਲੋਕ