ਨਾਗਾ ਲੋਕ
ਨਾਗਾ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਮਿਆਂਮਾਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਹਨ। ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਸਭਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਾਂ ਨਾਗਾਲੈਂਡ ਅਤੇ ਮਨੀਪੁਰ ਅਤੇ ਮਿਆਂਮਾਰ ਦੇ ਨਾਗਾ ਸਵੈ-ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਜ਼ੋਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਆਬਾਦੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਅਰੁਣਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਅਸਾਮ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਆਬਾਦੀ ਦੇ ਨਾਲ; ਮਿਆਂਮਾਰ (ਬਰਮਾ) ਵਿੱਚ ਸਾਗਿੰਗ ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਕਚਿਨ ਰਾਜ ।

ਨਾਗਾ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਨਾਗਾ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਅਤੇ ਆਬਾਦੀ ਅਸਪਸ਼ਟ ਹੈ। ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਨਾਗਾ ਭਾਸ਼ਾ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਅਕਸਰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੇ, ਪਰ ਸਾਰੇ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਢਿੱਲੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ।

ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ 
ਅਜੋਕੇ ਨਾਗਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਈ ਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸਾਮੀ ਦੁਆਰਾ ' ਨੋਗਾ', ਮਨੀਪੁਰੀ ਦੁਆਰਾ ' ਹਾਓ' ਅਤੇ ਬਰਮੀ ਦੁਆਰਾ ' ਚਿਨ'। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ' ਨਾਗਾ' ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਨਾਮ ਬਣ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੁਆਰਾ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਬਰਮਾ ਗਜ਼ਟੀਅਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, 'ਨਾਗਾ' ਸ਼ਬਦ ਸ਼ੱਕੀ ਮੂਲ ਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਪਹਾੜੀ ਕਬੀਲਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਚਿਨਾਂ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪੂਰਬ ਵਿੱਚ ਕਾਚਿਨ (ਸਿੰਗਫੋਸ) ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੇਸ਼ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸੱਭਿਆਚਾਰ

ਕਲਾ 
ਨਾਗਾ ਲੋਕ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਸ਼ਾਲਾਂ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਵਿੱਚ ਜੋ ਕਿ ਦੋਵੇਂ ਲਿੰਗਾਂ ਦੁਆਰਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ। ਕੱਪੜਿਆਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਹਰੇਕ ਸਮੂਹ ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੱਪੜੇ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੁਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਗਹਿਣਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਭਿੰਨਤਾ, ਪ੍ਰਫੁੱਲਤਾ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰਤਾ ਵਿੱਚ ਮਣਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਕੱਚ, ਸ਼ੈੱਲ, ਪੱਥਰ, ਦੰਦ ਜਾਂ ਟਸਕ, ਪੰਜੇ, ਸਿੰਗ, ਧਾਤ, ਹੱਡੀ, ਲੱਕੜ, ਬੀਜ, ਵਾਲ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ੇ ਸਮੇਤ ਸਮੱਗਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੇ ਨਾਲ।

ਡਾ. ਵੇਰੀਅਰ ਏਲਵਿਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹਨਾਂ ਸਮੂਹਾਂ ਨੇ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਸਤਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਜੋ ਉਹ ਵਰਤਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਸੀ: "ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੱਪੜੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਟੋਪੀਆਂ ਅਤੇ ਰੇਨ-ਕੋਟ ਬਣਾਏ ਹਨ; ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਖੁਦ ਦੀਆਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਖਾਣਾ ਪਕਾਉਣ ਵਾਲੇ ਭਾਂਡੇ, ਕਰੌਕਰੀ ਦੇ ਆਪਣੇ ਬਦਲ।" ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਟੋਕਰੀਆਂ ਬਣਾਉਣਾ, ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਬੁਣਾਈ, ਲੱਕੜ ਦੀ ਨੱਕਾਸ਼ੀ, ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਬਰਤਨ, ਧਾਤ ਦਾ ਕੰਮ, ਗਹਿਣੇ ਬਣਾਉਣਾ ਅਤੇ ਮਣਕੇ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਕੰਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਰੰਗੀਨ ਊਨੀ ਅਤੇ ਸੂਤੀ ਸ਼ਾਲਾਂ ਦੀ ਬੁਣਾਈ ਸਾਰੇ ਨਾਗਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਹੈ। ਨਾਗਾ ਸ਼ਾਲਾਂ ਦੀ ਇਕ ਆਮ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤਿੰਨ ਟੁਕੜਿਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੁਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਕੱਠੇ ਸਿਲਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬੁਣਾਈ ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅਤੇ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕੰਮ ਹੈ ਅਤੇ ਹਰੇਕ ਸ਼ਾਲ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਕੁਝ ਦਿਨ ਲੱਗਦੇ ਹਨ। ਸ਼ਾਲਾਂ ਅਤੇ ਲਪੇਟਣ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜਿਆਂ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮੇਖਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਲ ਦਾ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਪਹਿਨਣ ਵਾਲੇ ਦੀ ਸਮਾਜਿਕ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਵਧੇਰੇ ਜਾਣੀਆਂ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਸ਼ਾਲਾਂ ਵਿੱਚ Aos ਦੇ Tsüngkotepsü ਅਤੇ Rongsü ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ; ਲੋਥਾਸ ਦੇ ਸੁਤਮ, ਏਥਾਸੂ, ਲੋਂਗਪੈਂਸੂ ; ਸੰਗਤਮ ਦਾ ਸੁਪੋਂਗ, ਯਿਮਖਿਉਂਗ ਦਾ ਰੋਂਗਖਿਮ ਅਤੇ ਸੁੰਗਰੇਮ ਖਿਮ ; ਅਤੇ ਮੋਟੀ ਕਢਾਈ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਵਾਲੇ ਅੰਗਾਮੀ ਲੋਹੇ ਸ਼ਾਲ।

ਨਾਗਾ ਗਹਿਣੇ ਪਛਾਣ ਦਾ ਇੱਕ ਬਰਾਬਰ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੂਰੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮਣਕਿਆਂ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਾਰ।

ਇੰਡੀਅਨ ਚੈਂਬਰ ਆਫ ਕਾਮਰਸ ਨੇ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸੰਕੇਤ ਲਈ ਭਾਰਤ ਦੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਰਜਿਸਟਰੀ ਕੋਲ ਨਾਗਾਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਬਣੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਨਾਗਾ ਸ਼ਾਲਾਂ ਦੀ ਰਜਿਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਇੱਕ ਅਰਜ਼ੀ ਦਾਇਰ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਪਕਵਾਨ 

ਨਾਗਾ ਪਕਵਾਨਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਪੀਤੀ ਅਤੇ ਖਮੀਰ ਵਾਲੇ ਭੋਜਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ
ਚੀਨੀ- ਤਿਬਤਨ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕ