ਕੇ.ਆਰ. ਮੀਰਾ
ਕੇਆਰ ਮੀਰਾ (ਜਨਮ 19 ਫਰਵਰੀ 1970) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਮਲਿਆਲਮ ਵਿੱਚ ਲਿਖਦੀ ਹੈ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਕੇਰਲ ਦੇ ਕੋਲਮ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸਸਤਮਕੋਟਾ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਮਲਿਆਲਾ ਮਨੋਰਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲਈ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੇ 2001 ਵਿੱਚ ਗਲਪ ਲਿਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਓਰਮਾਯੂਡ ਨਜਾਰਾਮਬੂ 2002 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੰਜ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਦੋ ਨਾਵਲ, ਪੰਜ ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਲਘੂ-ਕਹਾਣੀ, ਐਵੇ ਮਾਰੀਆ ਲਈ 2009 ਵਿੱਚ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਵਲ ਆਰਾਚਾਰ (2012) ਨੂੰ ਮਲਿਆਲਮ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (2013), ਓਡਾਕੁਝਲ ਅਵਾਰਡ (2013), ਵਾਇਲਰ ਅਵਾਰਡ (2014) ਅਤੇ ਕੇਂਦਰੀ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ (2015) ਸਮੇਤ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲੇ। ਇਸਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸਾਹਿਤ ਲਈ 2016 ਦੇ ਡੀਐਸਸੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਵੀ ਸ਼ਾਰਟਲਿਸਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਜੀਵਨੀ 
ਮੀਰਾ ਦਾ ਜਨਮ ਕੇਰਲ ਦੇ ਕੋਲਮ ਜ਼ਿਲੇ ਦੇ ਸਸਥਮਕੋਟਾ ਵਿੱਚ ਰਾਮਚੰਦਰਨ ਪਿੱਲੈ ਅਤੇ ਅਮ੍ਰਿਤਕੁਮਾਰੀ ਦੀ ਧੀ ਵਜੋਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਦੋਵੇਂ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਡੀ ਬੀ ਕਾਲਜ, ਸਸਥਮਕੋਟਾ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਪੂਰਵ ਡਿਗਰੀ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਗਾਂਧੀਗ੍ਰਾਮ ਰੂਰਲ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ, ਡਿੰਡੀਗੁਲ, ਤਾਮਿਲਨਾਡੂ ਤੋਂ ਕਮਿਊਨੀਕੇਟਿਵ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮਾਸਟਰ ਡਿਗਰੀ ਪਾਸ ਕੀਤੀ।

ਮੀਰਾ ਕੋਟਾਯਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਐਮਐਸ ਦਲੀਪ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਮਲਿਆਲਾ ਮਨੋਰਮਾ ਨਾਲ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਧੀ ਸ਼ਰੂਤੀ ਰਿਸ਼ੀ ਵੈਲੀ ਸਕੂਲ, ਆਂਧਰਾ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ।

ਪੱਤਰਕਾਰੀ 
1993 ਵਿੱਚ, ਉਹ ਕੋਟਾਯਮ -ਅਧਾਰਤ ਮਲਿਆਲਮ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਮਲਿਆਲਾ ਮਨੋਰਮਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਈ, ਅਤੇ ਅਖਬਾਰ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਸੀ। 2006 ਵਿੱਚ, ਕਈ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੀਰਾ ਨੇ ਇੱਕ ਫੁੱਲ-ਟਾਈਮ ਕਿੱਤੇ ਵਜੋਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅਸਤੀਫਾ ਦਿੱਤਾ ਤਾਂ ਉਹ ਮਲਿਆਲਾ ਮਨੋਰਮਾ ਦੀ ਸੀਨੀਅਰ ਉਪ ਸੰਪਾਦਕ ਸੀ। ਆਪਣੇ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਹਾਣੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਅਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕੇਰਲਾ ਵਿੱਚ ਮਹਿਲਾ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਦੀ ਦੁਰਦਸ਼ਾ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਖੋਜ ਲੜੀ ਲਈ 1998 ਵਿੱਚ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਲਈ ਪੀਯੂਸੀਐਲ ਮਨੁੱਖੀ ਅਧਿਕਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਇਸ ਲੜੀ ਨੇ ਕੇਰਲਾ ਪ੍ਰੈਸ ਅਕੈਡਮੀ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਚੌਵਾਰਾ ਪਰਮੇਸ਼ਵਰਨ ਅਵਾਰਡ ਵੀ ਜਿੱਤਿਆ। ਬੱਚਿਆਂ 'ਤੇ ਇੱਕ ਲੜੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ 2001 ਵਿੱਚ ਬਾਲ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਲਈ ਦੀਪਾਲਿਆ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਤਰਕਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।

ਲਿਖਣਾ 
ਮੀਰਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਰਚਨਾ 2000 ਵਿੱਚ ਮਾਥਰੂਭੂਮੀ, ਇੱਕ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪੀ ਗਈ ਇੱਕ ਕਹਾਣੀ ਸੀ ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਲਘੂ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਓਰਮਾਯੂਡ ਨਜਾਰਾਮਬੂ 2002 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਨੇ ਕੇਰਲਾ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਦੁਆਰਾ ਸਥਾਪਿਤ ਗੀਤਾ ਹਿਰਨਯਾਨ ਐਂਡੋਮੈਂਟ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਅੰਕਨਾਮ ਸਾਹਿਤ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਉਸਦੀ ਅਗਲੀ ਕਿਤਾਬ ਮੋਹਮੰਜਾ 2004 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਜੇ. ਦੇਵਿਕਾ ਦੁਆਰਾ ਯੈਲੋ ਇਜ਼ ਦ ਕਲਰ ਆਫ਼ ਲੋਂਗਿੰਗ (ਪੈਂਗੁਇਨ, 2011) ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸਿਰਲੇਖ ਕਹਾਣੀ, ਜੋ ਇੱਛਾ ਦੀ ਬੇਹੂਦਾਤਾ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਅਰਸ਼ੀਲਤਾ: ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਗਲਪ (ਐਡੀ. ਨਿਆਜ਼ ਜ਼ਮਾਨ)। ਉਸਨੇ ਐਵੇ ਮਾਰੀਆ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਲਈ 2008 ਵਿੱਚ ਕੇਰਲ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ। ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਸਿਰਲੇਖ ਕਹਾਣੀ ਕੇਰਲਾ ਦੀ ਕਮਿਊਨਿਸਟ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ, ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਈਆਂ ਨੁਕਸ ਲਾਈਨਾਂ ਦੇ ਮਲਬੇ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਰਹਿਮ ਝਲਕ ਹੈ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕਿਤਾਬ ਫਸਟ ਪਰੂਫ 5, ਦ ਪੈਨਗੁਇਨ ਬੁੱਕ ਆਫ ਨਿਊ ਰਾਈਟਿੰਗ ਫਰੌਮ ਇੰਡੀਆ (ਪੈਨਗੁਇਨ, 2010) ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੋਰ ਸੰਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੇ.ਆਰ. ਮੀਰਾਯੁਡੇ ਕਥਕਲ, ਹੁਣ ਤੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਪ੍ਰਮੁੱਖ 26 ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਚਾਕਥੇ ਥਾਚਨ, ਓਰਮਾਯੁਡੇ ਨਜਾਰੰਬੂ, ਮੋਹਮੰਜਾ, ਐਵੇ ਮਾਰੀਆ, ਕਰੀਨੇਲਾ, ਮਾਲਾਖਯੁਡੇ ਮਾਰੂਕੁਕਲ, ਸੂਰਪਨਾਖਾ, ਅਲੀਫ ਲੈਲਾ ਅਤੇ ਓਟਾਪਲਮ ਕਦਾਕੁਵੋਲਮ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਹਵਾਲੇ 

ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ
21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਭਾਰਤੀ ਔਰਤ ਪੱਤਰਕਾਰ
ਭਾਰਤੀ ਕਾਲਮਨਵੀਸ
ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਜਨਮ 1970
ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ