ਕਾਜ਼ੀ ਅਬਦੁਲ ਵਦੂਦ
ਕਾਜ਼ੀ ਅਬਦੁਲ ਵਦੂਦ (26 ਅਪ੍ਰੈਲ 1894 - 19 ਮਈ 1970) ਇੱਕ ਬੰਗਾਲੀ ਨਿਬੰਧਕਾਰ, ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਆਲੋਚਕ, ਨਾਟਕਕਾਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਹ ਵੱਡੇ ਫਰੀਦਪੁਰ (ਮੌਜੂਦਾ) ਰਾਜਬਾੜੀ, ਪੰਗਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਮਨ-ਮੱਧ-ਵਰਗੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਕਾਜ਼ੀ ਸਈਦ ਹੋਸਨ (ਕਾਜ਼ੀ ਸਗੀਰੂਦੀਨ ਵੀ) ਸੀ।

ਅਕਾਦਮਿਕ ਜੀਵਨ 
1913 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਢਾਕਾ ਕਾਲਜੀਏਟ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਦਸਵੀਂ ਪਾਸ ਕੀਤੀ। ਫਿਰ ਉਸ ਨੇ ਐੱਲ. ਏ. ਅਤੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਦੇ ਪ੍ਰੈਜ਼ੀਡੈਂਸੀ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਬੀ.ਏ. 1919 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਅਰਥ ਸ਼ਾਸਤਰ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ.

ਯੋਗਦਾਨ 
1926 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਢਾਕਾ ਵਿੱਚ ਮੁਸਲਿਮ ਸਾਹਿਤ ਸਮਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਕੁਝ ਨੌਜਵਾਨ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਬੁੱਧੀ ਮੁਕਤੀ (ਅਗਿਆਨਤਾ ਤੋਂ ਉੱਠਣ) ਅੰਦੋਲਨ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵੀ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਦੇ ਅਖਬਾਰ ਸ਼ਿਖਾ ਨੇ ਲਹਿਰ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਵਿਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। ਸੱਯਦ ਅਬਦੁਲ ਹੁਸੈਨ ਅਤੇ ਕਾਜ਼ੀ ਮੋਤਾਹਰ ਹੁਸੈਨ ਵੀ ਇਸ ਲਹਿਰ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ। ਕਾਜ਼ੀ ਅਬਦੁਲ ਵਦੂਦ ਬੰਗਾਲੀ ਮੁਸਲਿਮ ਸਾਹਿਤਕ ਲਹਿਰ ਨਾਲ ਨੇੜਿਓਂ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਕੈਰੀਅਰ 
ਉਸਨੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਪਾਠ ਪੁਸਤਕ ਬੋਰਡ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀ ਕਰ ਲਈ। 1920 ਵਿੱਚ ਉਹ ਢਾਕਾ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟ ਕਾਲਜ (ਹੁਣ ਢਾਕਾ ਕਾਲਜ ) ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਜੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਬੰਗਾਲੀ ਵਿੱਚ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਪੋਸਟ ਲੱਭਣਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੀ। 1947 ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਢਾਕਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਅਧਿਆਪਨ ਲਈ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਪਰ ਉਸਨੂੰ ਕੋਲਕਾਤਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਮੌਕੇ ਮਿਲੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਬਾਕੀ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਉੱਥੇ ਹੀ ਰਹੇ।

ਵਿਆਹ 
1916 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਚਾਚੇ ਦੀ ਵੱਡੀ ਧੀ, ਜਮੀਲਾ ਖਾਤੂਨ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। 1954 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ

ਲੇਖ 

 ਸਾਸਵੋਟੋ ਬੋਂਗੋ
 ਸੋਮਜ ਹੇ ਸਾਹਿਤੋ

ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ 

 ਮੀਰ ਪੋਰੀਬਾਰ (ਕਹਾਣੀ), 1918
 ਨੋਡੀਬੋਕਸ਼ੇ (ਨਾਵਲ), ਅਗਿਆਤ ਮਿਤੀ
 ਰੋਬਿੰਦਰੋ ਕੱਬੋ ਪੱਥੋ (ਆਲੋਚਨਾ), ਬੰਗਾਲੀ 1334 ਈ
 ਟੋਰਨ (ਕਹਾਣੀ ਅਤੇ ਲਘੂ ਨਾਟਕਾਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ) ਕੋਲਕਾਤਾ, ਬੰਗਾਲੀ 1355 ਈ
 ਪੋਥ ਓ ਬਿਪੋਥ (ਡਰਾਮਾ) ਬੰਗਾਲੀ 1346
 ਨਜ਼ਰੂਲ ਪ੍ਰੋਥੀਵਾ (ਆਲੋਚਨਾ), 1949
 ਆਜ਼ਾਦ (ਨਾਵਲ), 1948
 ਰਚਨਾਤਮਕ ਬੰਗਾਲ (ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ), 1950
 ਪੋਬਿਟਰੋ ਕੁਰਾਨੇਰ ਪ੍ਰੋਥਮ ਭਾਗ (ਟੋਰਜੋਮਾ) ਬੰਗਾਲੀ 1337 ਐਡ.ਟੀ

ਅਵਾਰਡ 
1970 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ "ਸ਼ਿਸਿਰ ਕੁਮਾਰ ਐਵਾਰਡ" ਮਿਲਿਆ।

ਹਵਾਲਾ 
"ਮੈਂ ਆਦਮੀ ਲਈ ਗਰੀਬੀ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦਾ, ਮੈਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ ਜੋ ਮਹਾਨ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਹੈ."

ਹਵਾਲੇ 

20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ
ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਕ
ਜਨਮ 1894
ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ
ਬੰਗਾਲੀ ਸਾਹਿਤ