ਮੀਰਾ ਅਲਫਾਸਾ
ਮੀਰਾ ਅਲਫਸਾ (21 ਫਰਵਰੀ 1878)   - 17 ਨਵੰਬਰ 1973), ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਨੂੰ 'ਦਿ ਮਦਰ' ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਇੱਕ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ, ਜਾਦੂਗਰ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀ ਉਰੋਬਿੰਦੋ ਦਾ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸੀ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਉਸ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਯੋਗ ਮੰਨਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ "ਦਿ ਮਦਰ" ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਉਰਰੋਬਿੰਦੋ ਆਸ਼ਰਮ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਰੋਵਿਲੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਰਵ ਵਿਆਪੀ ਸ਼ਹਿਰ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਯੋਗਾ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਰੂਹਾਨੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਸਰੋਤ ਸੀ।

ਮੀਰਾ ਅਲਫਾਸਾ ਦਾ ਜਨਮ 1878 ਨੂੰ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਬੁਰਜੂਆ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਆਪਣੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿਚ, ਉਹ ਮੈਕਸ ਥੌਨ ਦੇ ਅਧੀਨ ਜਾਦੂਗਰੀ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਨ ਲਈ ਅਲਜੀਰੀਆ ਗਈ। ਵਾਪਿਸ ਆਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਓਰੋਬਿੰਦੋ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਅਨੁਯਾਈਆਂ ਨਾਲ ਪੋਂਡਚੇਰੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਈ। ਵਧਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਪੈਰੋਕਾਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਇੱਕ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਨੇ ਸ਼੍ਰੀ ਉਰੋਬਿੰਦੋ ਨਾਲ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਯੋਗ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਇਸ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਸੇਧ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1943 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਕੂਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 1968 ਵਿੱਚ ਕੌਮੀਅਤ, ਭਾਸ਼ਾ, ਜਾਤੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਵਿਤਕਰੇ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਇੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਟਾਉਨਸ਼ਿਪ ਉਰੋਵਿਲੇ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।ਉਸਦੀ ਮੌਤ 17 ਨਵੰਬਰ 1973 ਨੂੰ ਪੋਂਡਿਚੇਰੀ ਵਿੱਚ ਹੋਈ।

ਮੀਰਾ ਅਲਫਾਸਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਿਛਲੇ ਤੀਹ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਸਤਪ੍ਰਾਈਮ ਦੁਆਰਾ 13 ਵਾਲੀਅਮ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਮਾਂ ਦੇ ਏਜੰਡੇ ਵਿੱਚ ਲਏ ਗਏ ਸਨ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਚੇਲੇ ਸਨ।

ਜੀਵਨੀ

ਮੁਢਲਾ ਜੀਵਨ

ਬਚਪਨ 

ਮੀਰਾ ਅਲਫਾਸਾ ਦਾ ਜਨਮ 1878 ਵਿੱਚ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤੁਰਕੀ ਯਹੂਦੀ ਪਿਤਾ ਮੌਸ ਮੌਰਿਸ ਅਲਫਾਸਾ ਅਤੇ ਮਥਿਲਡੇ ਇਸਮਲੂਨ ਦਾ ਜਨਮ ਇੱਕ ਮਿਸਰੀ ਯਹੂਦੀ ਮਾਂ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਬੁਰਜੂਆ ਪਰਿਵਾਰ ਸੀ ਅਤੇ ਜਨਮ ਸਮੇਂ ਮੀਰਾ ਦਾ ਪੂਰਾ ਨਾਮ ਬਲੈਂਚ ਰਾਚੇਲ ਮੀਰਾ ਅਲਫਸਾ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਭਰਾ ਮੈਟੋ ਮੈਥੀਯੂ ਮੌਰਿਸ ਅਲਫਾਸਾ ਸੀ ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਫਰਾਂਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਸਰਕਾਰੀ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਰਿਹਾ। ਪਰਿਵਾਰ ਮੀਰਾ ਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਫਰਾਂਸ ਚਲੇ ਗਿਆ ਸੀ।ਮੀਰਾ ਆਪਣੀ ਦਾਦੀ ਮੀਰਾ ਇਸਮੈਲਮ (ਨੀ ਪਿੰਤੋ) ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਗੁਆਂਡੀ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋ ਕਿ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਇਕੱਲੇ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। [1]

ਮੀਰਾ ਨੇ ਸੱਤ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਨਾ ਸਿੱਖ ਲਿਆ ਅਤੇ ਨੌਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦੇਰ ਨਾਲ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਕਲਾ, ਟੈਨਿਸ, ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਗਾਇਕੀ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਪਰ ਕਿਸੇ ਖਾਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਾਈ ਰੁਚੀ ਦੀ ਸਪਸ਼ਟ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਸੀ। 14 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀਆਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਈਆਂ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਫ੍ਰੈਂਚ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਜੀਵਨੀ ਲੇਖਕ ਵਰੇਖਮ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮੀਰਾ ਦੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਦੂਗਰੀ ਤਜ਼ਰਬੇ ਹੋਏ ਸਨ ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਜਾਂ ਸਾਰਥਕਤਾ ਬਾਰੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਇਹ ਤਜਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਜਾਦੂਗਰੀ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲੀ ਮਾਨਸਿਕ ਸਮੱਸਿਆ ਮੰਨਦੀ ਸੀ। ਮੀਰਾ ਖ਼ਾਸਕਰ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਜਾਂ ਚੌਦਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸੁਪਨਾ ਸੀ ਜਾਂ ਇੱਕ ਹਨੇਰੀ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਦਾ ਦਰਸ਼ਨ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਕਹਿੰਦੇ ਸਨ ਪਰ ਅਸਲ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਵੇਖੀ ਸੀ। 

ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1893 ਵਿਚ, ਮੀਰਾ ਕਲਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਅਕਾਦਮੀ ਜੂਲੀਅਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੋ ਗਈ। ਉਸ ਦੀ ਦਾਦੀ ਮੀਰਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਹੈਨਰੀ ਮੋਰੀਸੈੱਟ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਕਰਵਾਇਆ, ਜੋ ਕਿ ਅਕਾਦਮੀ ਦੀ ਸਾਬਕਾ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ 13 ਅਕਤੂਬਰ 1897 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। [12] ਦੋਵੇਂ ਚੰਗੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਗਲੇ ਦਸ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ, ਇੱਕ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਕਲਾਕਾਰ ਸਨ। ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਆਂਡਰੇ ਦਾ ਜਨਮ 23 ਅਗਸਤ 1898 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਅਲਫਾਸਾ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸੈਲੂਨ ਡੀ ਆਟੋਮਨੀ ਦੀ ਜੁਰੀ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ ਅਤੇ 1903, 1904 ਅਤੇ 1905 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਉਹ ਇਸ ਸਮੇਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੂਰਨ ਨਾਸਤਿਕ ਹੋਣ ਦੀ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਪਾਇਆ ਮਾਨਸਿਕ ਸਰੂਪਾਂ ਨਹੀਂ ਸਨ ਬਲਕਿ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਅਨੁਭਵ ਸਨ. ਉਸਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ. ਉਹ ਸਵਾਮੀ ਵਿਵੇਕਾਨੰਦ ਦੁਆਰਾ ਰਾਜਾ ਯੋਗਾ ਪੁਸਤਕ ਵਿੱਚੋਂ ਮਿਲੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਹ ਕੁਝ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਹ ਭਾਲ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਫਰੈਂਚ ਵਿੱਚ ਭਗਵਦ ਗੀਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਕਾਪੀ ਵੀ ਮਿਲੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਵਧੇਰੇ ਸਿੱਖਣ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਮਦਦ ਕੀਤੀ। [14]

ਹਵਾਲੇ 

20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਮੌਤ 1973