ਸ਼ੀਚੀ ਝੀਲ
Articles with short description
Short description is different from Wikidata
Pages using infobox body of water with auto short description

ਸ਼ੀਚੀ ਝੀਲ (  ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਯੁਨਚੇਂਗ ਯਾਂਚੀ (ਯੁਨਚੇਂਗ ਸਾਲਟ ਲੇਕ) ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉੱਤਰੀ ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਂਕਸੀ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਕੁਦਰਤੀ ਝੀਲ ਹੈ। ਇਹ ਇੱਕ ਖਾਰੀ ਝੀਲ ਹੈ ਜਿਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਲੂਣ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸਕ ਮਹੱਤਤਾ 
ਮਿੰਗ ਅਤੇ ਕਿੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ਾਂਕਸੀ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੀ ਵਿੱਤੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾਯੋਗ ਵਿਆਖਿਆ ਇਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਸ਼ੀਚੀ ਝੀਲ 'ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਲੂਣ ਦੇ ਕੰਮ ਨੇ ਵਪਾਰਕ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਖਰਕਾਰ ਬੈਂਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਸੀ, ਇਹ ਬੈਂਕ ਪਿਆਓਹਾਓ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। ਮਿੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੂਜੇ ਸਾਲ ਦੌਰਾਨ ਹਾਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਸਾਲ 1370 ਤੱਕ, ਸਿਰਫ ਕੁਝ ਮਾਮੂਲੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਸਾਮਰਾਜੀ ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਨਮਕ ਅਜਾਰੇਦਾਰੀ ਕਾਇਮ ਰਹੀ। 1370 ਵਿੱਚ ਮਿੰਗ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਆਪਣੇ ਲੂਣ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਯਾਨ ਯਿਨ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਸ਼ੀਚੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਹੀ ਛੁਡਾਉਣ ਯੋਗ ਸਨ, ਮਹਾਨ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਤਾਇਨਾਤ ਚੀਨੀ ਸੈਨਿਕਾਂ ਨੂੰ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕਰਨ ਲਈ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸ਼ਾਂਕਸੀ ਵਪਾਰੀ ਇਸ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਵਾਲੇ ਕਾਰੋਬਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਹੀ ਸੰਭਾਲ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਹ ਮਿੰਗ ਰਾਜ ਦੀ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਰਹੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਹੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਚ ਸਮੁੱਚੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਦੇ ਕਾਰਨ ਲੂਣ ਦੇ ਏਕਾਧਿਕਾਰ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਮਾਲੀਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਨੀਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਂਕਸੀ ਵਪਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਲਾਭ ਪਹੁੰਚਾਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਰਹੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦੌਲਤ ਇਕੱਠਾ ਕਰ ਸਕਣ, ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕਿੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਚੀਨੀ ਵਿੱਤੀ ਬਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਥਿਤੀ ਵੱਲ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ।

ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ ਰੋਸ਼ਨੀ ਅਤੇ ਗਰਮੀ ਕਾਰਨ ਐਲਗੀ ਡੁਨਾਲੀਏਲਾ ਸੈਲੀਨਾ ਉੱਚ ਮੈਟਾਬੌਲਿਜ਼ਮ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਫ੍ਰੀ ਰੈਡੀਕਲਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਸੁਰੱਖਿਆ ਵਜੋਂ ਕੈਰੋਟੀਨੋਇਡ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲੂਣ ਦੇ ਪੈਨ ਨੂੰ ਬੈਂਗਣੀ, ਲਾਲ ਰੰਗ, ਮੈਜੈਂਟਾ, ਅਤੇ ਪੰਨੇ ਦੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਰੰਗਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ (ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਫੋਟੋ ਦੇਖੋ)।

ਹਵਾਲੇ 

ਚੀਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ