ਮਿਥਿਲਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ
ਮਿਥਿਲਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਜਾਂ ਮੈਥਿਲ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਉਸ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਭਾਰਤੀ ਉਪ ਮਹਾਂਦੀਪ ਦੇ ਮਿਥਿਲਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਤਿਰਹੂਤ, ਦਰਭੰਗਾ, ਕੋਸੀ, ਪੂਰਨੀਆ, ਮੁੰਗੇਰ, ਭਾਗਲਪੁਰ ਅਤੇ ਸੰਥਾਲ ਪਰਗਨਾ ਡਵੀਜ਼ਨ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਸੂਬਾ ਨੰਬਰ 1, ਬਾਗਮਤੀ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਮਧੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਸੂਬੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਬਹੁਤ ਧਾਰਮਿਕ ਹਨ ਅਤੇ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਲਈ ਪਹਿਰਾਵਾ ਵੀ. ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਪਹਿਰਾਵੇ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਅਮੀਰ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਪੰਜਾਬੀ ਕੁੜਤਾ ਅਤੇ ਧੋਤੀ ਇੱਕ ਮਿਥਿਲਾ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦੇ ਨਾਲ ਮਾਰੂਨ ਰੰਗ ਦਾ ਗਮਚਾ ਜੋ ਕਿ ਜੋਸ਼, ਪਿਆਰ, ਬਹਾਦਰੀ ਅਤੇ ਹਿੰਮਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਮਰਦਾਂ ਲਈ ਆਮ ਕੱਪੜੇ ਹਨ। ਪੁਰਸ਼ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਵਿੱਚ ਸੋਨੇ ਦੀ ਮੁੰਦਰੀ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨ ਜੋ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ, ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁੱਟ 'ਤੇ ਬੱਲਾ ਅਤੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮਿਥਿਲਾ ਪਾਗ ਵੀ ਪਹਿਨੋ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਰੰਗਾਂ ਦਾ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਇਸਲਈ ਮੈਥਿਲ ਔਰਤਾਂ ਲਾਲ ਬਾਰਡਰ ਦੇ ਨਾਲ ਚਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪੀਲੀ ਸਾੜੀ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਸਨ ਪਰ ਹੁਣ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਅਤੇ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਵਿਕਲਪ ਹਨ ਅਤੇ ਲਾਲ-ਪਾੜਾ (ਰਵਾਇਤੀ ਲਾਲ-ਬੋਰਡ ਵਾਲੀ ਚਿੱਟੀ ਜਾਂ ਪੀਲੀ ਸਾੜੀ ) ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਖਾਸ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਖਾ-ਪੋਲਾ ਵੀ ਆਪਣੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲਹਠੀ ਪਹਿਨਦੇ ਹਨ ਜੋ ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਹਿਨਣਾ ਲਾਜ਼ਮੀ ਹੈ। ਮਿਥਿਲਾ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਇਹ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਜਨੂੰਨ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਲਾਲ ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਾ ਨੂੰ ਵੀ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਨਵੀਂ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਅਤੇ ਨਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਛਠ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਬਿਨਾਂ ਸਿਲਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ ਸੂਤੀ ਧੋਤੀ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਸ਼ੁੱਧ, ਰਵਾਇਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਸੂਤੀ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਮੌਕਿਆਂ ਲਈ ਸ਼ੁੱਧ ਰੇਸ਼ਮ ਤੋਂ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਮਿਥਿਲਾ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਪਹਿਰਾਵੇ ਵਿੱਚ ਜਾਮਦਾਨੀ, ਬਨਾਰਸੀ ਅਤੇ ਭਾਗਲਪੁਰੀ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਸਾਲ ਭਰ ਕਈ ਤਿਉਹਾਰ ਮਨਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਛਠ, ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਕਾਲੀ ਪੂਜਾ ਨੂੰ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਸਾਰੇ ਜਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸੱਭਿਆਚਾਰ 

ਪਾਗ ਮਿਥਿਲਾ ਖੇਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਹੈੱਡਡ੍ਰੈਸ ਹੈ ਜੋ ਮੈਥਿਲ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਨਮਾਨ ਅਤੇ ਸਤਿਕਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ ਅਤੇ ਮੈਥਿਲ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਹੈ।

ਡਾਂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ 
ਝਿਝੀਆ, ਧੁਨੋ-ਨਾਚ ਅਤੇ ਦੋਮਕਚ ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਮਿਥਿਲਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਨਾਚ ਹਨ। ਝਿਝੀਆ ਜਿਆਦਾਤਰ ਦੁਸਹਿਰੇ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਦੁਰਗਾ ਭੈਰਵੀ, ਜਿੱਤ ਦੀ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਣ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਝਿਝੀਆ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਸਿਰ 'ਤੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀਆਂ ਬਣੀਆਂ ਲਾਲਟੀਆਂ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਹ ਨੱਚਦੇ ਹੋਏ ਇਸ ਨੂੰ ਸੰਤੁਲਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਝਿਝੀਆ ਦਰਭੰਗਾ, ਮੁਜ਼ੱਫਰਪੁਰ, ਮਧੂਬਨੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਗੁਆਂਢੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਧੂਨੋ-ਨਾਚ ਬੇਗੂਸਰਾਏ, ਖਗੜੀਆ, ਕਟਿਹਾਰ, ਨੌਗਾਚੀਆ ਵਿੱਚ ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ ਅਤੇ ਕਲੀਪੂਜਾ ਦੌਰਾਨ ਸ਼ੰਖ-ਧੱਕ ਧੁਨੀ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਡੋਮਕਚ ਵੀ ਮਿਥਿਲਾ ਖੇਤਰ ਦਾ ਇੱਕ ਲੋਕ ਨਾਚ ਹੈ।

ਪੇਂਟਿੰਗਜ਼ 

ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਦੇ ਮਿਥਿਲਾ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮਿਥਿਲਾ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਿਥਿਲਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਮਿਥਿਲਾ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਕੰਧ ਕਲਾ ਦੇ ਇੱਕ ਰੂਪ ਵਜੋਂ ਇਹ ਪੇਂਟਿੰਗ ਪੂਰੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ; ਕਾਗਜ਼ ਅਤੇ ਕੈਨਵਸ 'ਤੇ ਪੇਂਟਿੰਗ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਜ਼ਾ ਵਿਕਾਸ ਮਧੂਬਨੀ, ਬੇਗੂਸਰਾਏ, ਦਰਭੰਗਾ, ਨੌਗਾਚੀਆ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਬਾਅਦ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮਧੂਬਨੀ ਕਲਾ, ਬੇਗੂਸਰਾਏ ਕਲਾ, ਦਰਭੰਗਾ ਕਲਾ, ਨੌਗਾਚੀਆ ਕਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪਕਵਾਨ 
ਕੁਝ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਮੈਥਿਲ ਪਕਵਾਨ ਹਨ:

 ਦਹੀ — ਚੂੜਾ
 ਅਰਿਕੰਚਨ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ
 ਘੋਘਨੀ
 ਤਿਲਕੋਰ ਦਾ ਤਰੁਆ
 ਬਾਡਾ
 ਬਦੀ
 ਦਲਪੀਠੀ
 ਮਾਛ
 ਮੱਟਨ
 ਇਰਹਰ
 ਪਿਡਾਕੀਆ
 ਦਾਲ ਭਾਟ
 ਮੱਖਣ ਪਿਆਸ
 ਅਨਾਰਸਾ
 ਬਾਗੀਆ

ਮੁੱਖ ਤਿਉਹਾਰ 

 ਛਠ : ਛਠ ਪੂਜਾ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਸੂਰਜ ਦੇਵਤਾ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹਨ, ਧੰਨਵਾਦ ਅਤੇ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ
 ਸਾਮਾ-ਚਕੇਬਾ : ਲੋਕ ਥੀਏਟਰ ਅਤੇ ਗੀਤ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਭਰਾਵਾਂ ਅਤੇ ਭੈਣਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਪਿਆਰ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪੁਰਾਣਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਇੱਕ ਕਥਾ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।
 ਅਘਣੀਆ ਛਠ (ਛੋਟਕਾ ਪਬਨੀ): ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ "ਛੋਟਕਾ-ਪਬਨੀ" ਅਤੇ ਦੋਪਾਹਰਕਾ ਅਰਘ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ। ਆਘਨ ਸ਼ੁਕਲ-ਪੱਖ ਸ਼ਸਤੀ ਤਿਥੀ ਵਿੱਚ ਮਨਾਈ ਗਈ।
 ਵਿਸਾਖ ਛਠ (ਛੋਟਕਾ ਪੱਬਨੀ): ਇਹ ਵੈਸਾਖ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਸ਼ੁਕਲ-ਪੱਖ ਸ਼ਸਤੀ ਤਿਥੀ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਮਿਥਿਲਾ ਵਿੱਚ ਛਟਕਾ-ਪਬਨੀ (ਦੋਪਹਰਕਾ ਅਰਘ) ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਚੌਰਚਨ : ਭਗਵਾਨ ਗਣੇਸ਼, ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਦੇਵੀ ਪਾਰਵਤੀ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ ਚੰਦਰ ਦੇਵਤਾ ( ਚੰਦਰ ਦੇਵਾ ) ਨੂੰ ਅਰਗਿਆ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਸ ਦਿਨ ਚੌਰਚਨ ਪੂਜਾ ਦੀ ਕਥਾ ਵੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  
 ਜਿਤੀਆ : ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਭਾਰਤੀ ਰਾਜਾਂ ਬਿਹਾਰ, ਝਾਰਖੰਡ ਅਤੇ ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼  ਅਤੇ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਮਾਵਾਂ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਲਈ (ਪਾਣੀ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ) ਵਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ। 
 ਵਿਵਾਹ ਪੰਚਮੀ : ਰਾਮ ਅਤੇ ਸੀਤਾ ਦੇ ਵਿਆਹ ਦਾ ਜਸ਼ਨ ਮਨਾਉਣ ਵਾਲਾ ਹਿੰਦੂ ਤਿਉਹਾਰ। ਇਹ ਮੈਥਿਲੀ ਕੈਲੰਡਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਅਗ੍ਰਹਿਯਾਨ ਮਹੀਨੇ (ਨਵੰਬਰ-ਦਸੰਬਰ) ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਹਿੰਦੂ ਕੈਲੰਡਰ ਵਿੱਚ ਮਾਰਗਸ਼ੀਰਸ਼ਾ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਕਲ ਪੱਖ ਜਾਂ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਮੋਮ ਦੇ ਪੜਾਅ ਦੇ ਪੰਜਵੇਂ ਦਿਨ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਸੀਤਾ ਨਵਮੀ
 ਗੰਗਾ ਦੁਸਹਿਰਾ : ਗੰਗਾ ਦੁਸਹਿਰਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੰਗਾਵਤਰਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਹਿੰਦੂ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਮੈਥਿਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਮੋਕਸ਼ਧਾਮ ਸਿਮਰਿਆ ਧਾਮ (ਮਿਥਿਲਾ ਦਾ ਸੁਆਗਤ ਗੇਟ) ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਗੰਗਾ ਦਾ ਅਵਤਾਰ (ਵੰਸ਼) । ਹਿੰਦੂਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦਿਨ ਪਵਿੱਤਰ ਨਦੀ ਗੰਗਾ ਸਵਰਗ ਤੋਂ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਉਤਰੀ ਸੀ। 
 ਕਲਪਵਾਸ : ਸਿਮਰੀਆ ਧਾਮ, ਬੇਗੂਸ਼ੋਰਾਈ ਵਿੱਚ ਹਰ ਕਾਰਤਿਕ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਕੋਜਾਗਿਰੀ (ਲਛਮੀ ਪੂਜਾ): ਮੌਨਸੂਨ ਸੀਜ਼ਨ ਦੇ ਅੰਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ
 ਪਾਤਾ ਪੂਜਾ (ਦੁਰਗਾ ਮਾਏ ਆਗਮਨ)
 ਖੱਟੀ ਪੂਜਾ (ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ ਦੀ ਰਸਮ)
 ਮੁਹਾਲਿਆ
 ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ : ਇੱਕ ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ,   ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਆਖਰੀ ਪੰਜ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮਹੱਤਵ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।  ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਿਉਹਾਰ ਹੈ।    ਇਹ ਦੇਵੀ ਦੁਰਗਾ ਦੀ ਸ਼ਕਲ-ਬਦਲਣ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰ, ਮਹਿਸ਼ਾਸੁਰ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉਸਦੀ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ।   [upper-alpha 1] ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਤਿਉਹਾਰ ਬੁਰਾਈ ਉੱਤੇ ਚੰਗਿਆਈ ਦੀ ਜਿੱਤ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਇੱਕ ਵਾਢੀ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਹੈ ਜੋ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਰਚਨਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਦੇਵੀ ਨੂੰ ਮਾਤ ਸ਼ਕਤੀ ਵਜੋਂ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ।  
 ਕਾਲੀ ਪੂਜਾ : ਹਿੰਦੂ ਦੇਵੀ ਕਾਲੀ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ, ਹਿੰਦੂ ਮਹੀਨੇ ਕਾਰਤਿਕ ਦੇ ਨਵੇਂ ਚੰਦਰਮਾ ਵਾਲੇ ਦਿਨ ਦੀਪਨਿਤਾ ਅਮਾਵਸਿਆ ਨੂੰ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 ਸਰਸਵਤੀ ਪੂਜਾ : ਬਸੰਤ ਦੇ ਆਗਮਨ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦਾ ਚਿੰਨ੍ਹ ਹੈ। ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਨੂੰ ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਧਰਮੀ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਬਸੰਤ ਪੰਚਮੀ ਵੀ ਹੋਲਿਕਾ ਅਤੇ ਹੋਲੀ ਦੀ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਚਾਲੀ ਦਿਨਾਂ ਬਾਅਦ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। 
 ਰਾਮ ਨੌਮੀ : ਅਯੁੱਧਿਆ, ਕੋਸਲ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਦਸ਼ਰਥ ਅਤੇ ਰਾਣੀ ਕੌਸਲਿਆ ਦੇ ਜਨਮ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਨੂੰ ਰਾਮ ਅਵਤਾਰ ਵਜੋਂ ਮਨਾਉਂਦਾ ਹੈ। 
 ਬਸੰਤੀ ਪੂਜਾ (ਚੈਤੀ ਦੁਰਗਾ ਪੂਜਾ)
 ਤਿਲ ਸਕਰਾਏਤ
 ਅਖਰ ਬੋਛੋਰ
 ਪਾਹੁਨ ਸ਼ਸ਼ਠਿ
 ਨਾਗ ਪੰਚਮੀ
 ਬਰਸਾਈਤ
 ਵਿਸ਼ਵਕਰਮਾ ਪੂਜਾ
 ਹੋਲੀ
 ਘੜੀ ਪਾਵੈਣ

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਭਾਰਤੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ
 ਨੇਪਾਲੀ ਸਭਿਆਚਾਰ
 ਮੈਥਿਲੀ ਭਾਸ਼ਾ
 ਮਿਥਿਲਾ, ਭਾਰਤ
 ਮਿਥਿਲਾ, ਨੇਪਾਲ

ਹਵਾਲੇ ਅਤੇ ਫੁਟਨੋਟ 
ਨੋਟਸ
ਭਾਰਤੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ