ਬਾਇਓਸਪੀਲੋਜੀ
ਬਾਇਓਸਪੀਲੋਜੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਗੁਫਾ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੀਵ -ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ, ਜੋ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ ਅਤੇ ਸਮੂਹਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਟ੍ਰੋਗਲੋਫੌਨਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬਾਇਓਸਪੀਲੀਓਲੋਜੀ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਜੋਂ

ਇਤਿਹਾਸ 
ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਓਲਮ ਸਲਾਮੈਂਡਰ ਦੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਜ਼ਿਕਰ 1689 ਦਾ ਹੈ। ਕਾਰਨੀਓਲਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ, ਸਲੋਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਖੋਜਿਆ ਗਿਆ, ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬੇਬੀ ਅਜਗਰ ਸਮਝ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਜੋਹਾਨ ਵੇਖਾਰਡ ਵਾਨ ਵਾਲਵਾਸਰ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਰਚਨਾ ਦ ਗਲੋਰੀ ਆਫ਼ ਦ ਡਚੀ ਆਫ਼ ਕਾਰਨੀਓਲਾ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੁਫਾ ਜੀਵਾਂ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾ ਰਸਮੀ ਅਧਿਐਨ ਅੰਨ੍ਹੇ ਗੁਫਾ ਬੀਟਲ 'ਤੇ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਸਲੋਵੇਨੀਆ ਵਿੱਚ ਪੋਸਟੋਜਨਾ ਗੁਫਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਨਵੇਂ ਖੋਜੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕਰਦੇ ਸਮੇਂ, ਲੈਂਪਲਾਈਟਰ ਦੇ ਇੱਕ ਸਹਾਇਕ, ਲੂਕਾ Čeč ਦੁਆਰਾ 1831 ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਨਮੂਨਾ ਫਰਡੀਨੈਂਡ ਜੇ. ਸਮਿੱਟ ਨੂੰ ਸੌਂਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਸ ਦਾ ਵਰਣਨ ਪੇਪਰ ਇਲੀਰੀਸ਼ੇਸ ਬਲੈਟ (1832) ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਸੀ।[ ] ਉਸਨੇ ਦਾਨੀ ਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਇਸਦਾ ਨਾਮ ਲੇਪਟੋਡੀਰਸ ਹੋਚੇਨਵਰਤੀ ਰੱਖਿਆ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸਲੋਵੇਨੀ ਨਾਮ ਡਰੋਬਨੋਵਰਟਨਿਕ ਅਤੇ ਜਰਮਨ ਨਾਮ ਐਂਗਲਸਕਾਫਰ ਵੀ ਦਿੱਤਾ, ਦੋਵਾਂ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ "ਪਤਲੀ ਗਰਦਨ ਵਾਲਾ (ਬੀਟਲ)"। ਲੇਖ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਜਾਨਵਰ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਸਮੀ ਵਰਣਨ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ (1768 ਵਿੱਚ ਵਰਣਿਤ ਓਲਮ, ਨੂੰ ਉਸ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਗੁਫਾ ਜਾਨਵਰ ਵਜੋਂ ਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ)। ਸ਼ਮਿਡਟ ਦੁਆਰਾ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਖੋਜ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਗਿਆਤ ਗੁਫਾ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਖੁਲਾਸਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਕੁਦਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਕਾਫ਼ੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਰਕੇ, L. hochenwartii (olm ਦੇ ਨਾਲ) ਦੀ ਖੋਜ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਵਜੋਂ ਬਾਇਓਸਪੀਲੀਓਲੋਜੀ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਬਿੰਦੂ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਾਇਓਸਪੀਲੀਓਲੋਜੀ ਨੂੰ 1907 ਵਿੱਚ ਐਮਿਲ ਰਾਕੋਵਿਟਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਮੁੱਖ ਕੰਮ Essai sur les Problèmes biospéologiques ("ਬਾਇਓਸਪੀਲੀਓਲੋਜੀਕਲ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ 'ਤੇ ਲੇਖ") ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਿਗਿਆਨ ਵਜੋਂ ਰਸਮੀ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
 ਬਾਇਓਸਪੀਲੋਜੀ; ਟੈਕਸਾਸ ਨੈਚੁਰਲ ਸਾਇੰਸ ਸੈਂਟਰ, ਔਸਟਿਨ ਵਿਖੇ ਟੈਕਸਾਸ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਅਤੇ ਮਿਸੂਰੀ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਗੁਫਾਵਾਂ, ਕਾਰਸਟ ਅਤੇ ਭੂਮੀਗਤ ਪਾਣੀ ਦਾ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ
 ਗੁਫਾ ਬਾਇਓਟਾ; ਹੂਜ਼ੀਅਰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫੋਰੈਸਟ ਅਤੇ ਇੰਡੀਆਨਾ ਕਾਰਸਟ ਕੰਜ਼ਰਵੈਂਸੀ ਦੁਆਰਾ ਸਪਾਂਸਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਵਿਕਸਤ "ਵੇਬਿਊਮੈਂਟਰੀ"
ਧਰਤ ਵਿਗਿਆਨ

ਹਵਾਲੇ