ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈਆਂ
ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਸੀ ਜਾਂ ਲੋਕ ਦਵਾਈ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਗਿਆਨ ਦੇ ਡਾਕਟਰੀ ਪਹਿਲੂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਆਧੁਨਿਕ ਦਵਾਈ ਦੇ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਖ ਵੱਖ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦਰ ਪੀੜ੍ਹੀ ਵਿਕਸਤ ਹੋਏ। ਵਰਲਡ ਹੈਲਥ ਆਰਗੇਨਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ (ਡਬਲਯੂ ਐਚ ਓ) ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਦੀ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ "ਸਿਧਾਂਤਾਂ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਅਤੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੇ ਦੇਸੀ ਅਨੁਭਵਾਂ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਗਿਆਨ, ਹੁਨਰ, ਅਤੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਰਕਮ, ਭਾਵੇਂ ਸਿਹਤ ਦੇ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਰੀਰਕ ਅਤੇ ਮਾਨਸਿਕ ਬਿਮਾਰੀ ਦੀ ਰੋਕਥਾਮ, ਤਸ਼ਖੀਸ, ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਇਲਾਜ ਵਿੱਚ ।" ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਵਿਗਿਆਨਕ ਦਵਾਈ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਹੈ। 

ਕੁਝ ਏਸ਼ੀਆਈ ਅਤੇ ਅਫਰੀਕੀ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ, 80% ਆਬਾਦੀ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਢਲੀਆਂ ਸਿਹਤ ਦੇਖਭਾਲ ਦੀਆਂ ਜ਼ਰੂਰਤਾਂ ਲਈ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਇਸ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅਪਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਵਿਕਲਪਕ ਦਵਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਰੂਪ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦਵਾਈ, ਰਵਾਇਤੀ ਚੀਨੀ ਦਵਾਈ, ਰਵਾਇਤੀ ਕੋਰੀਅਨ ਦਵਾਈ, ਰਵਾਇਤੀ ਅਫਰੀਕੀ ਦਵਾਈ, ਆਯੁਰਵੈਦ, ਸਿੱਧ ਦਵਾਈ, ਯੂਨਾਨੀ, ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਈਰਾਨੀ ਦਵਾਈ, ਈਰਾਨੀ (ਫਾਰਸੀ), ਇਸਲਾਮੀ ਦਵਾਈ, ਮੁਤੀ ਅਤੇ ਇਫ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਰਵਾਇਤੀ ਸ਼ਾਸਤਰ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰਬਲਿਜ਼ਮ, ਐਥਨੋਮਾਈਡਿਸਾਈਨ, ਐਥਨੋਬੋਟਨੀ, ਅਤੇ ਮੈਡੀਕਲ ਮਾਨਵ ਵਿਗਿਆਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 

ਡਬਲਯੂ ਐਚ ਓ ਨੋਟ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ, "ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈਆਂ ਜਾਂ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਅਣਉਚਿਤ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਜਾਂ ਖਤਰਨਾਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ" ਅਤੇ ਇਹ ਕਿ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਕਈ ਪ੍ਰਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਚਿਕਿਤਸਕ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ "ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਲਈ ਹੋਰ ਖੋਜ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੈ।"  ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਡਬਲਯੂਐਚਓ ਨੇ "ਕਾਰਜਸ਼ੀਲ ਨੀਤੀਆਂ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਕਾਰਜ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮੈਂਬਰ ਰਾਜਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਨੌਂ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀ ਹੈ ਜੋ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰੇਗੀ।"

ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸ

ਕਲਾਸੀਕਲ ਇਤਿਹਾਸ 
ਲਿਖਤੀ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿਚ, ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸੁਮੇਰੀ ਵਾਸੀਆਂ ਨਾਲ 5000 ਸਾਲ ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੌਦਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਤ ਚਿਕਿਤਸਕ ਵਰਤੋਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਿਸਰੀ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਏਬਰਜ਼ ਪਪੀਯਰਸ ਤੋਂ c 1552 ਬੀ ਸੀ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਉਪਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਜਾਦੂਈ ਡਾਕਟਰੀ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਦਰਜ ਹੈ।  ਪੁਰਾਣੇ ਨੇਮ ਵਿਚ ਕਸ਼ੂਰਤ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿਚ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਤ ਦਾ ਵੀ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ। 

ਆਯੁਰਵੈਦ ਵਿਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਖਣਿਜਾਂ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਭਾਰਤੀ ਜੜ੍ਹੀ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਮਾਹਰ ਜਿਵੇਂ ਚਰਕਾ ਅਤੇ ਸੁਸ਼੍ਰੁਤ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀ.ਸੀ. ਦੌਰਾਨ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ।  ਪਹਿਲੀ ਚੀਨੀ ਹਰਬਲ ਕਿਤਾਬ ਸ਼ੈਨਨੋਂਗ ਬੇਂਕਾਓ ਜਿੰਗ ਸੀ, ਜੋ ਹਾਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਸੰਕਲਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਪਰੰਤੂ ਇਸਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਤਾਰੀਖ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਤਾਰੀਖ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਤੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਸਮੇਂ ਯਾਓਕਸਿੰਗ ਲੂਨ ( ਮੈਡੀਸਨਲ ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ) ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ । ਮੁੱਢਲੇ ਅਤੇ ਮੌਜੂਦਾ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਗਿਆਨ ਦੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਯੂਨਾਨੀ ਕੰਪਾਈਲਰਜ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਈਥਾਗੋਰਸ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰੋਕਾਰ, ਹਿਪੋਕ੍ਰੇਟਸ, ਅਰਸਤੂ, ਥੀਓਫ੍ਰਾਸਟਸ, ਡਾਇਓਸੋਰਾਈਡਜ਼ ਅਤੇ ਗਾਲੇਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 

ਰੋਮਨ ਸਰੋਤਾਂ ਵਿੱਚ ਪਲੀਨੀ ਦਿ ਐਲਡਰ ਦਾ ਕੁਦਰਤੀ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਸੈਲਸਸ ਦੀ ਡੀ ਮੈਡੀਸੀਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ ।  ਪੇਡਨੀਅਸ ਡਾਇਓਸਕੋਰਾਈਡਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਡੀ ਮੈਟੇਰੀਆ ਮੇਡਿਕਾ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਲੇਖਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿੱਚਿਆ ਅਤੇ ਸਹੀ ਕੀਤਾ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਨਵੀਂ ਸਮੱਗਰੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ; ਇਸ ਰਚਨਾ ਦਾ ਕਈਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਇਸ ਵਿਚ ਤੁਰਕੀ, ਅਰਬੀ ਅਤੇ ਇਬਰਾਨੀ ਨਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।  De Materia Medica ਦੇ ਲਾਤੀਨੀ ਖਰੜੇ ਜੜੀ ਦੇ ਕੇ ਇੱਕ ਲਾਤੀਨੀ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ Apuleius Platonicus (ਹਰਬੇਰੀਅਮ Apuleii Platonici) ਅਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼-ਸੈਕਸਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਿਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕੋਡੈਕਸ ਕੌਟਨ ਵਿਟਲੀਊਸ C.III. ਇਹ ਛੇਤੀ ਯੂਨਾਨੀ ਅਤੇ ਰੋਮਨ compilations ਯੂਰਪੀ ਮੈਡੀਕਲ ਥਿਊਰੀ ਦੀ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਹੱਡੀ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਫ਼ਾਰਸੀ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ Avicenna (ਇਬਨ ਮੂਸਾ ਸਿਨਾਈ, 980 – 1037), ਫ਼ਾਰਸੀ Rhazes (ਰਾਜ਼ੀ, 865 – 925) ਅਤੇ ਯਹੂਦੀ ਮਾਈਮੋਨਡੀਜ਼।  

ਕੁਝ ਜ਼ੀਵਾਸ਼ਮ ਪੁਰਾਤਨਤਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਵਰਤੇ ਗਏ।

ਮੱਧਕਾਲੀ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿਚ 
ਅਰਬੀ ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ Bedouins ਦੀ ਜਾਦੂ ਅਧਾਰਿਤ ਦਵਾਈ ਅਤੇ ਹੈਲੇਨਿਕ ਦੇ ਅਰਬੀ ਅਨੁਵਾਦ ਅਤੇ ਆਯੁਰਵੈਦਿਕ ਮੈਡੀਕਲ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿਚਕਾਰ ਟਕਰਾਅ ਤੋਂ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈ।  ਸਪੇਨ ਦੀ ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ 711 ਤੋਂ 1492 ਤੱਕ ਅਰਬਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਸੀ।  ਇਸਲਾਮਿਕ ਵੈਦ ਅਤੇ ਮੁਸਲਿਮ ਬੋਟੈਨੀਜਿਸਟ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਲ-ਦੀਨਾਵਰੀ  ਅਤੇ ਇਬਨ ਅਲ-ਬਾਇਤਰ  ਨੇ ਮੈਟਰੀਆ ਦੇ ਮੈਡੀਕਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗਿਆਨ ਵਿੱਚ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ। ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਫ਼ਾਰਸੀ ਮੈਡੀਕਲ ਗਰਭ ਅਵਸੀਨੇਨਾ ਦੀ ਦ ਕੈਨਨ ਆਫ਼ ਮੈਡੀਸਨ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਫਾਰਮਾਸਕੋਪੀਆ ਸੀ ਅਤੇ ਕਲੀਨਿਕਲ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।    ਕੈਨਨ ਦਾ 12 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿਚ ਲਾਤੀਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 17 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤਕ ਯੂਰਪ ਵਿਚ ਇਕ ਡਾਕਟਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਰਿਹਾ। ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਦੀ ਯੂਨੀਨੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੀ ਕੈਨਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ।  

ਮੁੱਢਲੇ ਰੋਮਨ-ਯੂਨਾਨ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਅਨੁਵਾਦ ਹੀਰਨਾਮਸ ਬੌਕ ਦੁਆਰਾ ਜਰਮਨ ਵਿਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ ਜਿਸ ਦੀ ਹਰਬਲ, ਨੂੰ 1546 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੂੰ ਕਯੂਟਰ ਬੁਚ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਕਿਤਾਬ ਡੱਚ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ  ਕੀਤੀ ਗਈ Rembert Dodoens (1517 – 1585) ਦੁਆਰਾ ਅਤੇ ਡੱਚ ਤੋਂ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ Carolus Clusius, (1526 – 1609) ਦੁਆਰਾ,  ਹੈਨਰੀ ਲਯਟੇ ਦੁਆਰਾ A Nievve Herball  ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ 1578 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ। ਇਹ ਜਾਨ ਗੈਰਾਰਡ ਦਾ (1545 – 1612) Herball or General Hiftorie of Plantes ਬਣ ਗਿਆ।   ਹਰ ਨਵਾਂ ਕੰਮ ਨਵੇਂ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦਾ ਟੈਕਸਟ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸੀ। 

ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਲੋਕ ਗਿਆਨ ਇਹਨਾਂ ਟੈਕਸਟ ਨਾਲ ਅਨੁਕੂਲਿਤ ਸਮਾਨਾਂਤਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਸੀ।  44 ਨਸ਼ੇ, diluents, ਸੁਆਦ ਏਜੰਟ ਅਤੇ ਇਮੋਲੀਇੰਟਸ ਦੇ ਜ਼ਿਕਰ ਡੀਓਸਕੋਰਡੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਅਜੇ ਵੀ ਯੂਰਪ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਿਕ pharmacopoeias ਵਿਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਹਨ। Puritans ਗੈਰਾਰਡ ਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਲੈ ਗਏ ਜਿੱਥੇ ਇਸਨੇ ਅਮਰੀਕੀ ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕੀਤਾ। 

ਫਰਾਂਸਿਸਕੋ ਹਰਨੇਂਡੀਜ਼, ਸਪੇਨ ਦੇ ਫਿਲਿਪ II ਦੇ ਵੈਦ ਨੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿਚ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਲਈ 1571-1577 ਤੱਕ ਕਈ ਸਾਲ ਬਿਤਾਏ ਅਤੇ ਫਿਰ ਰਰਮ ਮੈਡੀਕਾਰਮ ਨੋਵਾ ਹਿਸਪਾਨੀਏ ਥੀਸੌਰਸ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੰਸਕਰਣ ਫ੍ਰਾਂਸਿਸਕੋ ਜ਼ਿਮਨੇਜ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ। ਦੋਨੋ ਹਰਨਾਡੇਜ ਅਤੇ Ximenez ਨੇ ਐਜ਼ਟੈਕ ethnomedicinal ਜਾਣਕਾਰੀ ਨੂੰ ਯੂਰਪੀ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮੋਇਆ ਜਿਵੇਂ ਕਿ "ਨਿੱਘਾ", "ਠੰਡੇ", ਅਤੇ "ਗਿੱਲਾ", ਪਰ ਇਹ ਸਾਫ ਨਹੀ ਹੈ ਕਿ ਐਜ਼ਟੈਕ ਨੇ ਇਹ ਵਰਗ ਵਰਤਿਆ।  ਜੁਆਨ ਡੀ ਐਸਟੀਨੇਫਰ ਦੇ ਫਲੋਰਿਲੀਜੀਓ ਮੈਡੀਸਨਲ ਡੀ ਟੋਡਾਸ ਲਾਸ ਇਨਫਰਮੇਡਸ ਨੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਟੈਕਸਟ ਨੂੰ ਸੰਕਲਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ ਦੇ 35 ਪੌਦੇ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੇ। 

Martín de la Cruz ਨੇ Nahuatl ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜੜੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਿਆ ਜਿਸ ਨੂੰ Juan Badiano ਨੇ ਲਾਤੀਨੀ ਵਿੱਚ Libellus de Medicinalibus Indorum Herbis or Codex Barberini, Latin 241 ਵਜੋਂ   ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ 1552 ਵਿੱਚ ਸਪੇਨ ਦੇ ਰਾਜਾ ਕਾਰਲੋਸ V ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਜਲਦਬਾਜ਼ੀ ਵਿਚ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।  ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ 30 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਕਬਜ਼ੇ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਹੋਇਆ। ਫਰੇ ਬਰਨਾਰਦਿਨੋ ਡੀ ਸਹਿਗਾਨ ਨੇ ਨਸਲੀ ਸ਼ਾਸਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੰਕਲਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਨਸਲੀ ਵਿਧੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜੋ ਕਿ ਫਿਰ ਹਿਸਟੋਰੀਆ ਜਨਰਲ ਡੀ ਲਾਸ ਕੋਸਾਸ ਡੇ ਨੁਏਵਾ ਐਸਪੇਆ ਬਣ ਗਈ, ਜੋ 1793 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ।  ਕਾਸਟੋਰ ਦੁਰਾਂਟੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਹਰਬਰਿਓ ਨੂਵੋ ਨੂੰ 1585 ਵਿਚ ਯੂਰਪ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਵੈਸਟ ਇੰਡੀਜ਼ ਦੇ ਚਿਕਿਤਸਕ ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਿਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ। 1609 ਵਿਚ ਇਸ ਦਾ ਜਰਮਨ ਵਿਚ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਅਗਲੀ ਸਦੀ ਲਈ ਇਤਾਲਵੀ ਸੰਸਕਰਣ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਗਏ।

ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਅਮਰੀਕਾ 
17 ਵੀਂ ਅਤੇ 18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ, ਰਵਾਇਤੀ ਲੋਕ ਤੰਦਰੁਸਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਅਕਸਰ ਔਰਤਾਂ, ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਉਪਚਾਰਾਂ, ਪਕੜ ਅਤੇ ਜਚਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨੇਟਿਵ ਅਮਰੀਕੀ ਰਵਾਇਤੀ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੀ ਦਵਾਈ ਨੇ ਮਲੇਰੀਆ, ਪੇਚਸ਼, ਸਕੁਰਵੀ, ਗੈਰ-ਵੇਨਰੀਅਲ ਸਿਫਿਲਿਸ ਅਤੇ ਗੋਇਟਰ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ।  ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਉਪਚਾਰ 19 ਵੀਂ ਅਤੇ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤਕ ਜਾਰੀ ਰਹੇ,  ਕੁਝ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਆਧੁਨਿਕ ਫਾਰਮਾਕੋਲੋਜੀ ਦਾ ਅਧਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ।

ਆਧੁਨਿਕ ਵਰਤੋਂ 
ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਕੁਝ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਕ ਚਿਕਿਤਸਕ ਦਾ ਪ੍ਰਸਾਰ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਨਿਯਮਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਬਦਲਦਾ ਹੈ।  ਕੁਝ ਆਧੁਨਿਕ ਦਵਾਈ ਪੌਦਾ ਫਾਈਟੋ ਕੈਮੀਕਲਜ਼ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਲੋਕ ਦਵਾਈ ਵਿਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।  ਖੋਜਕਰਤਾ ਦੱਸਦੇ ਹਨ ਕਿ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਕਲਪਕ ਇਲਾਜ਼ "ਪਲੇਸਬੋ ਦੇ ਇਲਾਜਾਂ ਤੋਂ ਅੰਕੜਿਆਂ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।"

ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਅਤੇ ਰਚਨਾ 
ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਦਵਾਈ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਮਿਉਨਿਟੀ, ਪਰਿਵਾਰ ਅਤੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ "ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ" ਜਾਣ ਤੱਕ ਜ਼ੁਬਾਨੀ ਪ੍ਰਸਾਰਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕਿਸੇ ਦਿੱਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੱਤ ਕਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਵੱਖਰੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚੰਗਾ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ਮਨ ਜਾਂ ਦਾਈ। ਤਿੰਨ ਕਾਰਕ ਚੰਗਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਜਾਇਜ਼ ਠਹਿਰਾਉਂਦੇ ਹਨ – ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਅਤੇ ਕਮਿਉਨਿਟੀ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ। ਜਦੋਂ ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਦੁਆਰਾ ਰੱਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਪਾਲਣ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਅਜੇ ਵੀ ਇਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹਨ – ਉਹ ਜੋ ਇਸ ਵਿਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਥਾਈ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਰਜ਼ੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਜੋ ਸੰਕਟ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇਸ ਵੱਲ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਸਿਰਫ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪਹਿਲੂਆਂ ਵਿਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਸਭ ਵਿਚ ਨਹੀਂ।      
[ ਤਸਦੀਕ ਦੀ ਲੋੜ ]

ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਤੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ 
ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਲੋਕ ਦਵਾਈ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਲੋਕ ਦਵਾਈ ਦੇ ਰਸਮੀ ਪਹਿਲੂਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਤਹਿਤ ਲੋਕ ਦਵਾਈ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਉਪਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਮ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਦਵਾਈ ਵਿਚ ਸਰੀਰ ਦੇ ਸਰੀਰ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਸਿਹਤ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਇਲਾਜ ਦੇ ਅਭਿਆਸ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਕਿਸੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ, ਆਮ ਗਿਆਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਗੈਰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ ਤੇ ਸੰਚਾਰਿਤ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਅਭਿਆਸ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਨੁਭਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਲੋਕ ਦਵਾਈ 

ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਨੇ ਲੋਕ ਦਵਾਈ ਵਜੋਂ ਵਰਣਿਤ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤੇ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ, ਵਿਗਿਆਨ-ਅਧਾਰਤ, ਅਤੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸਤੁਤ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਮੈਡੀਕਲ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ।  ਲੋਕ ਦਵਾਈ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਹਨ ਰਵਾਇਤੀ ਚੀਨੀ ਦਵਾਈ, ਰਵਾਇਤੀ ਕੋਰੀਅਨ ਦਵਾਈ, ਅਰਬੀ ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ, ਉਇਗੁਰ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ, ਜਾਪਾਨੀ ਕਮਪੀ ਦਵਾਈ, ਰਵਾਇਤੀ ਆਦਿਵਾਸੀ ਝਾੜੀ ਦੀ ਦਵਾਈ, ਅਤੇ ਜਾਰਜੀਅਨ ਲੋਕ ਚਕਿਤਸਾ ।

ਆਸਟਰੇਲੀਆਈ ਝਾੜੀ ਦੀ ਦਵਾਈ 
ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਆਸਟਰੇਲੀਆ ਵਿਚ ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਤੇ ਟੋਰਸ ਸਟਰੇਟ ਆਈਲੈਂਡਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਝਾੜੀ ਦੀ ਦਵਾਈ ਪੌਦੇ ਦੀ ਸਮਗਰੀ, ਜਿਵੇਂ ਸੱਕ, ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਬੀਜ ਤੋਂ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।  ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਹਰਬਲ ਦਵਾਈ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਬਿਮਾਰੀ ਦੇ ਇਲਾਜ ਜਾਂ ਰੋਕਥਾਮ ਲਈ ਕੁਦਰਤੀ ਪੌਦਿਆਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ।

ਨੇਟਿਵ ਅਮਰੀਕਨ ਦਵਾਈ 
ਅਮੈਰੀਕਨ ਨੇਟਿਵ ਅਤੇ ਅਲਾਸਕਾ ਦੇਸੀ ਦਵਾਈ ਇਲਾਜ਼ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਰੂਪ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਚੱਲੀਆਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਘਰੇਲੂ ਉਪਚਾਰ 
ਘਰੇਲੂ ਉਪਚਾਰ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਕਈ ਵਾਰ ਦਾਨੀ ਇਲਾਜ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ) ਇੱਕ ਬਿਮਾਰੀ ਜਾਂ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ਼ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਇਲਾਜ਼ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਸਾਲੇ, ਜੜੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਜਾਂ ਹੋਰ ਆਮ ਚੀਜ਼ਾਂ ਲਗਾਈਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਘਰੇਲੂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਵਿਚ ਚਿਕਿਤਸਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਇਲਾਜ ਜਾਂ ਇਲਾਜ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਬਿਮਾਰੀ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਲੈੱਪਰਸਨ ਦੁਆਰਾ ਲੰਘੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਇੰਟਰਨੈਟ ਦੁਆਰਾ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ ਸਹੂਲਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ)। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਿਰਫ ਪਰੰਪਰਾ ਜਾਂ ਆਦਤ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਪਲੇਸਬੋ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  

ਘਰੇਲੂ ਉਪਚਾਰ ਦੀ ਇਕ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਉਦਾਹਰਣ ਸਾਹ ਦੀ ਲਾਗ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜ਼ੁਕਾਮ ਜਾਂ ਹਲਕੇ ਫਲੂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ਚਿਕਨ ਸੂਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਹੈ। ਘਰੇਲੂ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਦੂਜੀਆਂ ਉਦਾਹਰਣਾਂ ਵਿੱਚ ਟੁੱਟੀਆਂ ਹੱਡੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਡੈਕਟ ਟੇਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ; ਅਤੇ duct ਟੇਪ ਜਾਂ superglue planter warts ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ ; ਅਤੇ ਗਲ਼ੇ ਦੇ ਦਰਦ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਕੋਗੇਲ ਮੋਗੇਲ। ਪਹਿਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗੰਭੀਰ ਉਪਚਾਰ ਸੌਂਪੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਕੁੱਕਬੁੱਕ ਅਕਸਰ ਡ੍ਰੈਪਪੀਸੀਆ, ਬੁਖਾਰਾਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਨਾਲ ਭਰੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।  ਐਲੋਵੇਰਾ ਪੌਦੇ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਚਮੜੀ ਦੇ ਰੋਗਾਂ ਦੇ ਇਲਾਜ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।  ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਲਿਕੁਅਰ ਜਾਂ ਡਾਈਜਿਸਟਸ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਚਿਕਿਤਸਕ ਉਪਚਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਵੇਚੇ ਗਏ ਸਨ। ਚੀਨੀ ਲੋਕ ਚਿਕਿਤਸਕ ਵਿਚ, ਚਿਕਿਤਸਕ ਕੰਜੀਜ਼ (ਜੜ੍ਹੀਆਂ ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਲੰਬੇ ਪਕਾਏ ਚਾਵਲ ਦੇ ਸੂਪ), ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸੂਪ ਇਲਾਜ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਨ।

ਆਲੋਚਨਾ

ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ 
ਹਾਲਾਂਕਿ 130 ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਦਵਾਈਆਂ ਬਾਰੇ ਨਿਯਮ ਹਨ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਜੋਖਮ ਹਨ। ਇਹ ਅਕਸਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਹਰਬਲ ਜਾਂ ਕੁਦਰਤੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਹਨ, ਪਰ ਜੜੀਆਂ-ਬੂਟੀਆਂ ਦੇ ਉਪਚਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਕਈ ਸਾਵਧਾਨੀਆਂ ਜੁੜੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ।

ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ 

ਖ਼ਤਰੇ ਵਿਚ ਪਏ ਜਾਨਵਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹੌਲੀ ਲੋਰੀਜ, ਕਈ ਵਾਰ ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈਆਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਾਰ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।  

ਰਵਾਇਤੀ ਦਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਰਕ ਫਿਨਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਵੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ੀਲਤਾ ਸਿੱਧ ਨਹੀਂ ਹੋਈ ਹੈ, ਇਹ ਸ਼ਾਰਕ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾ ਰਹੀ ਹੈ।  

ਗੈਰ-ਕਾਨੂੰਨੀ ਹਾਥੀ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰ ਵਿੱਚ ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਰੰਪਰਕ ਚੀਨੀ ਦਵਾਈ ਖਰੀਦਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਥੀ ਦੰਦ ਦੀ ਮੰਗ ਖ਼ਤਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਪ੍ਰਜਾਤੀਆਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਾਇਨੋ ਅਤੇ ਹਾਥੀ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦਾ ਇਕ ਵੱਡਾ ਕਾਰਨ ਹੈ।

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਬਾਇਓਪ੍ਰੋਸਪੈਕਟਿੰਗ, ਲੋਕ ਚਿਕਿਤਸਕ ਗਿਆਨ ਦਾ ਵਪਾਰਕ ਸ਼ੋਸ਼ਣ 
 ਲੋਕ ਰਾਜੀ 
 ਹਰਬਲ ਦਵਾਈ 
 ਨੇਟਿਵ ਅਮਰੀਕਨ ਐਥਨੋਬੋਟਨੀ 
 ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ 
 ਫਾਰਮਾਕੋਗਨੋਸੀ 
 ਰਵਾਇਤੀ ਅਫਰੀਕੀ ਦਵਾਈ 
 ਰਵਾਇਤੀ ਚੀਨੀ ਦਵਾਈ 
 ਚਿਕਿਤਸਕ ਪੌਦੇ 
 ਆਯੁਰਵੈਦ 

Pages with unreviewed translations