ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Tungusic languages, ਤੁੰਗੁਸਿਕ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ) ਜਾਂ ਮਾਂਛੁ - ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਪੂਰਵੀ ਸਾਇਬੇਰੀਆ ਅਤੇ ਮੰਚੂਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਾ - ਪਰਵਾਰ ਹੈ। ਇਸ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਤ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁਦਾਇਆਂ ਨੂੰ ਤੁੰਗੁਸੀ ਲੋਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸੀ ਤੁੰਗੁਸੀ ਬੋਲੀਆਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਵਿਲੁਪਤ ਹੋਣ ਦੇ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਹਨ ਅਤੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਡਰ ਹੈ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕਿਤੇ ਇਹ ਭਾਸ਼ਾ - ਪਰਵਾਰ ਪੂਰਾ ਜਾਂ ਅਧਿਕਾਂਸ਼ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੀ ਨਾ ਹੋਵੇ ਜਾਵੇ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਲਤਾਈ ਭਾਸ਼ਾ - ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਉਪਸ਼ਾਖਾ ਹੈ। ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਮੰਗੋਲ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਅਤੇ ਤੁਰਕੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵੀ ਇਸ ਪਰਵਾਰ ਦੀ ਉਪਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਮੰਨੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਜੇਕਰ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਤਾਂ ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਤੁਰਕੀ, ਉਜਬੇਕ, ਉਇਗੁਰ ਅਤੇ ਮੰਗੋਲ ਵਰਗੀਆਂ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਗਹਿਰਾ ਸੰਬੰਧ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਹੀ ਆਦਿਮ ਅਲਤਾਈ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਹਨ। ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਬੋਲਣ ਵਾਲੇ ਸਮੁਦਾਇਆਂ ਨੂੰ ਸਾਮੂਹਕ ਰੂਪ ਵਲੋਂ ਤੁੰਗੁਸੀ ਲੋਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਤੁੰਗੁਸੀ ਦੀਆਂ ਉਪਸ਼ਾਖਾਵਾਂ 
ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦੀਅੰਦਰੂਨੀ ਸ਼ਰੇਣੀਕਰਣ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵਿਵਾਦ ਚੱਲਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਲੇਕਿਨ ਜਿਆਦਾਤਰ ਵਿਦਵਾਨ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉੱਤਰੀ ਤੁੰਗੁਸੀ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਤੁੰਗੁਸੀ ਵਿੱਚ ਵੰਢਦੇ ਹਨ:
 ਉੱਤਰੀ ਤੁੰਗੁਸੀਭਾਸ਼ਾਵਾਂ 
 ਏਵੇਂਕੀ - ਜੋ ਵਿਚਕਾਰ ਸਾਇਬੇਰਿਆ ਅਤੇ ਪੂਰੋੱਤਰੀ ਚੀਨ ਦਾ ਏਵੇਂਕੀ ਸਮੁਦਾਏ ਬੋਲਦਾ ਹੈ ; ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਦੀ ਪੁਰਾਣੇ ਜਮਾਣ ਵਿੱਚ ਇਸ ਭਾਸ਼ਾ ਨੂੰ ਤੁਂਗੁਸੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਲੇਕਿਨ ਹੁਣ ਇਹ ਬਹੁਤ ਸੀ ਤੁਂਗੁਸੀਭਾਸ਼ਾਵਾਂਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ 
 ਓਰੋਚੇਨ, ਨੇਗਿਦਲ, ਸੋਲੋਨ ਅਤੇ ਮਨੇਗਿਰ - ਇਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਏਵੇਂਕੀ ਦੀਉਪਭਾਸ਼ਾਵਾਂਹਨ ਜਾਂ ਉਸਦੇ ਬਹੁਤ ਕਰੀਬ ਦੀ ਭੈਣ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਹਨ 
 ਏਵੇਨ ਜਾਂ ਲਮੂਤ - ਜੋ ਪੂਰਵੀ ਸੀਬੇਰਿਆ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ
 ਦੱਖਣ ਤੁੰਗੁਸੀਭਾਸ਼ਾਵਾਂ 
 ਦਕਸ਼ਿਣਪੂਰਵੀ ਤੁਂਗੁਸੀਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
 ਨਾਨਾਈ (ਜਿਨੂੰ ਗੋਲਦ, ਗੋਲਦੀ ਅਤੇ ਹੇਝੇਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਅਕਾਨੀ, ਬਿਰਰ, ਕਿਲੇ, ਸਮਾਗਿਰ, ਓਰੋਕ, ਉਲਚ, ਓਰੋਚ, ਉਦੇਗੇ 
 ਦੱਖਣੀ ਪੱਛਮੀ ਤੁੰਗੁਸੀਭਾਸ਼ਾਵਾਂ 
 ਮਾਂਛੂ ਭਾਸ਼ਾ - ਇਹ ਮਾਂਛੂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਚੀਨ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ ਕਦੇ ਉੱਥੇ ਆਪਣਾ ਚਿੰਗ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਨਾਮ ਦਾ ਸ਼ਾਹੀ ਸਿਲਸਿਲਾ ਚਲਾਇਆ ਸੀ 
 ਸ਼ਿਬੇ - ਇਹ ਪੱਛਮ ਵਾਲਾ ਚੀਨ ਦੇ ਸ਼ਿਨਜਿਆੰਗ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਹੈ ; ਇਸਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂਮਾਂਛੁਵਾਂਦੇ ਵੰਸ਼ਜ ਬੋਲਦੇ ਹਨ ਜੋ ਚਿਨ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਜਮਾਣ ਵਿੱਚ ਉੱਥੇ ਦੀ ਫੌਜੀ ਛਾਉਨੀ ਵਿੱਚ ਤੈਨਾਤ ਹੋਣ ਲਈ ਭੇਜੇ ਗਏ ਸਨ 
 ਜੁਰਚੇਨ - ਇਹ ਚੀਨ ਦੇ ਜਿਹਨਾਂ ਰਾਜਵੰਸ਼ ਦੇ ਜਮਾਣ ਵਿੱਚ ਬੋਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਲੇਕਿਨ ਹੁਣ ਵਿਲੁਪਤ ਹੋ ਚੁੱਕੀ ਹੈ ; ਇਹ ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਮਾਂਛੁ ਭਾਸ਼ਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਿੱਛਲਾ ਰੂਪ ਹੀ ਹੈ

ਤੁਂਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂਦੇ ਕੁੱਝ ਲੱਛਣ 
ਤੁੰਗੁਸੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਮੂਲ ਜੜਾਂ ਵਿੱਚ ਅੱਖਰ ਅਤੇ ਧਵਨੀਆਂ ਜੋੜਕੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮਤਲੱਬ ਵਿੱਚ ਇਜਾਫਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਦਹਾਰਣ ਲਈ ਮਾਂਛੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇਹ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਏਮਬੀ, ਆੰਬੀ ਜਾਂ ਇੰਬੀ ਜੋੜਨ ਵਲੋਂ ਕਰਣ, ਆਉਣ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਅਤੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਸੰਦਰਭ ਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

 ਏਜੇਨ (ਮਤਲੱਬ: ਰਾਜਾ) → ਏਜੇਲੇੰਬੀ (ਮਤਲੱਬ: ਰਾਜ ਕਰਣਾ) 
 ਜਾਲੀ (ਮਤਲੱਬ: ਚਲਾਕ / ਧੋਖੇਬਾਜ) → ਜਾਲੀਦੰਬੀ (ਮਤਲੱਬ: ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ) 
 ਅਚਨ (ਮਤਲੱਬ: ਮਿਲਣ / ਵਿਲਾ) → ਅਚਨੰਬੀ ( ਮਤਲੱਬ: ਮਿਲਣਾ) 
 ਗਿਸੁਨ (ਮਤਲੱਬ: ਸ਼ਬਦ) → ਗਿਸੁਰੇੰਬੀ (ਮਤਲੱਬ: ਸ਼ਬਦ ਬਣਾਉਣਾ, ਯਾਨੀ ਬੋਲਣਾ)
 ਏਫਿੰਬੀ (ਮਤਲੱਬ: ਖੇਡਣਾ) → ਏਫਿਚੇੰਬੀ (ਮਤਲੱਬ: ਇਕੱਠਾ ਖੇਡਣਾ) 
 ਜਿੰਬੀ (ਮਤਲੱਬ: ਆਣਾ) ਅਤੇ ਅਫੰਬੀ (ਮਤਲੱਬ: ਲੜਨਾ) → ਅਫਨਜਿੰਬੀ (ਮਤਲੱਬ: ਲੜਨ ਲਈ ਆਣਾ)
ਇਸਭਾਸ਼ਾਵਾਂਵਿੱਚ ਆਵਾਜ਼ ਸਹਿਯੋਗ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਅੰਦਰ ਦੇ ਸਵਰਾਂ ਦਾ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਖਾਨਾ ਜਰੂਰੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕੁੱਝ ਹੱਦ ਤੱਕ ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਲਤਾਈਭਾਸ਼ਾਵਾਂਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਾਂਛੁ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੀ ਕਿ ਲਿੰਗ ਵਿੱਚ ਮਾਮਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਬਦ ਦੇ ਇੱਕ ਵਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸਵਰਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ:

 ਏਮਿਲੇ (ਮੁਰਗੀ) → ਆਮਿਲਾ (ਮੁਰਗਾ) - ਧਿਆਨ ਦਿਓ ਕਿ ਹਿੰਦੀ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਅੰਤ ਦਾ ਆਵਾਜ਼ ਈ ਵਲੋਂ ਆ ਬਦਲਾ ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਾਂਛੁ ਵਿੱਚ ਦੋ ਜਗ੍ਹਾ ਏ ਨੂੰ ਆ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ → 
 ਹੇਹੇ (ਔਰਤ) → ਹੇਹੇ (ਆਦਮੀ)  
 ਗੇਂਗੇਨ (ਕਮਜ਼ੋਰ) → ਗਾਂਗਾਨ (ਤਾਕਤਵਰ)  
 ਨੇਚੇ (ਸਾਲੀ / ਨਨਾਣ, ਪਤੀ / ਪਤਨੀ ਦੀ ਭੈਣ) → ਨਾਚਾ (ਸਾਲਾ / ਦੇਵਰ / ਜੇਠ, ਪਤੀ / ਪਤਨੀ ਦਾ ਭਰਾ)

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 
 ਤੁੰਗੁਸੀ ਲੋਕ 
 ਅਲਤਾਈ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ
 ਸਾਇਬੇਰਿਆ

ਹਵਾਲੇ 

ਵਿਕੀਪੀਡੀਆ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮਹੀਨਾ