ਰਬੜ (ਇਰੇਜ਼ਰ)
ਰਬੜ ਜਾਂ ਇਰੇਜਰ ਸਟੇਸ਼ਨਰੀ ਦਾ ਇੱਕ ਸੰਦ ਹੈ ਜੋ ਕਾਗਜ਼ ਜਾਂ ਚਮੜੀ ਤੋਂ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਰੇਜਰ ਇੱਕ ਰਬੜ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਕਾਰ, ਅਕਾਰ ਅਤੇ ਰੰਗ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੁਝ ਪੈਨਸਿਲਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਸਿਰੇ ਤੇ ਐਰਰ ਹੈ। ਘੱਟ ਮਹਿੰਗਾ ਇਰੇਜ਼ਰ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਰਬੜ ਅਤੇ ਸਿੰਥੈਟਿਕ ਸੋਇਆ-ਆਧਾਰਿਤ ਗੱਮ ਤੋਂ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ, ਪਰ ਵਧੇਰੇ ਮਹਿੰਗੇ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਈਰੇਜ਼ਰ ਵਿਨਾਇਲ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਜਾਂ ਗੱਮ ਵਰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਬਣਦੇ ਹਨ।

ਪਹਿਲਾਂ-ਪਹਿਲਾਂ, ਪੈਨਸਲ ਨਾਲ ਕੀਤੀਆਂ ਗ਼ਲਤੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਇਰੇਜ਼ਰ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ; ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਹੋਰ ਘਟੀਆ ਸਿਆਹੀ ਇਰਸਰਾਂ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਹਨਾਂ ਚੀਜਾਂ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਚਾਕ ਬੋਰਡ ਅਤੇ ਵ੍ਹਾਈਟ ਬੋਰਡ ਤੋਂ ਲਿਖਤ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਿਆਹੀ ਐਰਸਜ਼ਰ ਡੇਂਜਰ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪੈੱਨ ਦੇ ਅੰਕ ਮਿਟਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਕਿਸਮਾਂ

ਪੈਨਸਲ ਜਾਂ ਕੈਪ ਈਰੇਜ਼ਰ 
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਰਬੜ ਤੋਂ ਬਣਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਹੁਣ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਸਤਾ ਐਸਬੀਆਰ ਤੋਂ ਇਸ ਕਿਸਮ ਵਿੱਚ ਖਣਿਜ ਭਰਨ ਵਾਲੇ ਅਤੇ ਇੱਕ ਘੁਲਣਸ਼ੀਲ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪਲਾਸਟੀਸਾਈਜ਼ਰ ਨਾਲ ਪਮਾਇਸ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਬਜੀਆਂ ਦੇ ਤੇਲ। ਇਹ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਸਖ਼ਤ ਹਨ (ਪੈਨਸਿਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਰਹਿਣ ਲਈ) ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਗੁਲਾਬੀ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਵਿਨਾਇਲ ਈਰੇਜ਼ਰ 
20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿਚ ਵਧੀਆ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪਲਾਸਿਟਡ ਵਿਨਾਇਲ ਜਾਂ ਹੋਰ "ਪਲਾਸਟਿਕ" ਯੁੱਗਾਂ, ਮੂਲ ਰੂਪ ਨਾਲ ਟ੍ਰੇਡਮਾਰਕ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇਰੇਜ਼ਰ ਨਰਮ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਿਆਰੀ ਰਬੜ ਦੇ ਏਰਸਰਾਂ ਤੋਂ ਸਾਫ਼ ਸਾਫ਼ ਮਿਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਇਸ ਲਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਹਟਾਏ ਗਏ ਗਰਾਫ਼ੇਰ ਨੂੰ ਰਬੜ ਦੇ ਇਰਾਜ਼ਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਿੰਨੇ ਰੇਸ਼ੇ ਤੇ ਨਹੀਂ ਰਖੇ ਸਨ, ਪਰ ਇਸ ਨੂੰ ਰੱਦ ਕੀਤੇ ਵਿਨਾਇਲ ਟੁਕੜਿਆਂ 'ਤੇ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਨਰਮ ਅਤੇ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੈਨਵਸ ਜਾਂ ਕਾਗਜ਼ੀ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਦੀ ਘੱਟ ਸੰਭਾਵਨਾ ਸੀ। ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਤਕਨੀਕੀ ਕਾਤਰਾਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਇਰੇਜਰ ਦੀ ਅਦਾਇਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਕਾਰਨ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਘੱਟ ਸਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਅਕਸਰ ਚਿੱਟੇ ਰੰਗ ਵਿੱਚ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਿਚ ਲੱਭੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਲਾਗਤ ਵਾਲੇ ਇਰੇਜ਼ਰ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਲਾਸਿਟਕ ਵਾਲੇ ਵਿਨਾਇਲ ਕੰਪੋਡਾਂ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਸਜਾਵਟੀ ਆਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।

ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਇਰੇਜ਼ਰ 
ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਇਰੇਜਰ ਦਾ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ 1932 ਵਿਚ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਵਿਸਕਾਨਸਿਨ ਦੇ ਰੇਸੀਨ ਆਰਥਰ ਡਰੇਮਲ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਇਸਨੇ ਮੋਟਰ ਦੇ ਧੁਰੇ ਤੇ ਚਲਾਏ ਚੱਕ ਦੁਆਰਾ ਆਯੋਜਿਤ ਇਰੇਜਰ ਸਮੱਗਰੀ ਦੇ ਬਦਲਣਯੋਗ ਸਿਲੰਡਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ।
ਰੋਟੇਸ਼ਨ ਦੀ ਗਤੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਘੱਟ ਦਬਾਅ ਦੀ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪੇਪਰ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਮਿਆਰੀ ਪੈਨਸਿਲ-ਐਰਰ ਰਬੜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇਸਨੂੰ ਉੱਚ-ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਵਿਨਾਇਲ ਨਾਲ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।
ਡਰਮਲ ਨੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਰੋਟਰੀ ਪਾਵਰ ਟੂਲਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਲਾਈਨ ਵਿਕਸਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਾਇਆ।

ਹੋਰ 
ਇੱਕ ਚਾਕ ਬੋਰਡ ਤੇ ਚਾਕ ਮਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਚਾਕਬੋਰਡ ਈਰੇਜ਼ਰ ਜਾਂ ਬਲੈਕਬੋਰਡ ਡਸਟਰ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ।
ਚਾਕ ਲਿਖਤ ਹਲਕੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕਣਾਂ ਨੂੰ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕਰ ਕੇ ਇਕ ਗੂੜ੍ਹੀ ਸਤ੍ਹਾ (ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਕਾਲੇ ਤੇ ਸਫੇਦ, ਜਾਂ ਹਰਾ ਉੱਤੇ ਪੀਲੇ) ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਨੂੰ ਨਰਮ ਸਾਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਰਗੜ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਰਾਗ।
ਚਾਕ ਬੋਰਡ ਲਈ ਇਰਾਜ਼ਰ, ਪਲਾਸਟਿਕ ਜਾਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਇੱਕ ਬਲਾਕ ਦੇ ਨਾਲ ਬਣਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਕ ਪਾਸੇ ਦੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਲੇਅਰ ਨਾਲ, ਪੈਨ ਜਾਂ ਪੈਨਸਿਲ ਲਈ ਇਰੇਜਰ ਤੋਂ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ।
ਬਲਾਕ ਹੱਥ ਵਿਚ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਲਿਖਤ ਦੇ ਨਾਲ ਰਗੜ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਹ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਚਾਕ ਦੀ ਧੂੜ ਨੂੰ ਛੱਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਕਰਨ ਤੱਕ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਸਟ੍ਰਾਸ ਕੋਲ ਰੱਖਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਖ਼ਤ ਸਤਹ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਰਤੇ ਗਏ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਇਰੇਜਰ, ਬੋਰਡ ਅਤੇ ਵਰਤੀ ਗਈ ਸਿਆਹੀ ਦੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਆਧਾਰ ਤੇ, ਵਾਈਟ ਬੋਰਡ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਸਮਰਪਿਤ ਇਰਾਜ਼ਰ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਬਾਲਪੰਸ ਅਤੇ ਪੱਕੇ ਮਾਰਕਰ ਨਾਲ ਸਪਲਾਈ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਸਿਰਫ ਉਸ ਲਿਖਤ ਸਾਧਨ ਦੀ ਸਿਆਹੀ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣਾ ਹੈ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਹਨ;
ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਹ ਇਲੈਕਟ੍ਰੈਡ ਦੀ ਸਾਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਉਸ ਸਤਹ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਉੱਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ 

ਸਟੇਸ਼ਨਰੀ