ਗੋਰਿਸ
ਗੋਰਿਸ () ਅਰਮੇਨੀਆ ਦੇ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਿਯੂਨਿਕ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਗੋਰਿਸ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਹੈ. ਗੋਰਿਸ (ਜਾਂ ਵਾਰਾਰਕ) ਦੀ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, ਇਹ 254 ਹੈ   ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਰਾਜਧਾਨੀ ਯੇਰੇਵਨ ਤੋਂ 67 ਕਿ   ਸੂਬਾਈ ਕੇਂਦਰ ਕਪਨ ਤੋਂ ਕਿ.ਮੀ. ਅਬਾਦੀ ਦੇ ਲਿਹਾਜ਼ ਨਾਲ ਗੋਰਿਸ ਸਿਯੂਨਿਕ ਦਾ ਦੂਜਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸ਼ਹਿਰ ਹੈ। ਸਾਲ 2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇਸਦੀ ਅਬਾਦੀ 20,591 ਸੀ, 2001 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ 23,261 ਦੇ ਘੱਟ ਕੇ. ਹਾਲਾਂਕਿ, 2016 ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਅਨੁਮਾਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੋਰਿਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 20,300 ਸੀ. ਗੋਰਿਸ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਅਪੋਸਟੋਲਿਕ ਚਰਚ ਦੇ ਸਿਓਨਿਕ ਦੇ ਡਾਇਓਸਿਜ਼ ਦੀ ਸੀਟ ਹੈ.

2016 ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਰਕਬੇ ਵਿਚ, ਗੋਰਿਸ ਭਾਈਚਾਰੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਅਕਨੇਰ, ਬਾਰਦਜ਼ਰਾਵਨ, ਹਰਤਾਸ਼ੇਨ, ਕਰਾਹੁੰਜ, ਖੰਡਜ਼ੋਰਸਕ, ਨੈਰਕਿਨ ਖੰਡਜ਼ੋਰਸਕ, ਸ਼ੁਰਨੁਖ, ਵਰਿਸ਼ਨ, ਅਤੇ ਵੋਰੋਟਨ.

ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ 
ਇਸ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਦੌਰਾਨ, ਗੋਰਿਸ ਕੋਰਸ ਅਤੇ ਗੋਰੇਕ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਜਾਣਿਆ ਗਿਆ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਨਾਮ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਲਈ ਕਈ ਸਪਸ਼ਟੀਕਰਨ ਹਨ. ਇਹ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੋਰੀਸ ਨਾਮ ਇੰਡੋ-ਯੂਰਪੀਅਨ ਪ੍ਰਲਗਨਜ ਸ਼ਬਦ "ਗੋਰ" (ਚੱਟਾਨ), "ਈਸ" (ਹੋਣਾ) ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਭਾਵ ਗੋਰਿਸ / ਕੋਰੇਸ ਭਾਵ ਚੱਟਾਨ ਵਾਲੀ ਜਗ੍ਹਾ ਹੈ. ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਕਸਬੇ ਦੇ ਉਸੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਿਵਾਸੀ ਸੀ.

ਗੋਰੀਸ ਨਾਮ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਸਨ: ਗੋਰਿਸਟਾ, ਕੋਰੇਸ, ਗੋਰਸ, ਗੋਰੈਕ, ਗੋਰੂ ਅਤੇ ਗੈਰਯਸੀ.

ਇਤਿਹਾਸ

ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸ ਅਤੇ ਮੱਧਕਾਲ 

ਗੋਰਿਸ ਦਾ ਖੇਤਰ ਪੱਥਰ ਯੁੱਗ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ. ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਗੌਰਿਸ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਯੂਆਰਟੀਅਨ ਪੀਰੀਅਡ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. ਰਾਰਤੁਟੁ ਤੋਂ 131313 ਈਸਾ ਪੂਰਵ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਉਰਾਰਤੂ ਦਾ ਰਾਜਾ ਰੁਸਾ ਪਹਿਲਾ, ਇੱਕ ਕੁੰਡ ਛੱਡੇ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੇ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤੇ 23 ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਗੋਰਿਸਟਾ ਦੇਸ਼ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਵਿਗਿਆਨੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਉਹੀ ਗੋਰਿਸ ਹੈ.

ਮੱਧ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਮੇਂ, ਕਸਬੇ-ਬੰਦੋਬਸਤ ਮੌਜੂਦਾ ਗੋਰਿਸ ਦੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ, ਗੋਰਿਸ ਨਦੀ ਦੇ ਖੱਬੇ ਕੰ onੇ ਤੇ ਸਥਿਤ ਸੀ. ਇਹ ਕੋਰਸ ਬੁਲਾਇਆ ਅਤੇ ਨਾਲ ਗੇਰੂ ਅਤੇ Gorayk ਦੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਇੱਕ ਇੱਕ ਕਰਕੇ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪ੍ਰੀਵਰਤਣ ਸਟੀਫਨ Orbelian ਸਯੂਨਿਕ ਸੂਬੇ ਦੇ ਉਸ ਦੇ 13 ਸਦੀ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ.

12 ਵੀਂ ਅਤੇ 15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸਿਯੂਨਿਕ ਅਤੇ ਅਰਮੇਨੀਆ ਦੇ ਬਾਕੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਇਲਾਕਿਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਸੇਲਜੁਕ, ਮੰਗੋਲ, ਏਕ ਕੋਯੂਨਲੂ ਅਤੇ ਕਾਰਾ ਕੋਯਨਲੂ ਹਮਲੇ ਹੋਏ.

ਫ਼ਾਰਸੀ ਨਿਯਮ 
16 ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ, Syunik ਦੇ ਅੰਦਰ Erivan Beglarbegi ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ Safavid ਫ਼ਾਰਸ . ਨਾਮ ਦੀ ਮੌਜੂਦਾ ਸਪੈਲਿੰਗ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 1624 ਵਿੱਚ, ਬਰਸੇਗ ਯੇਰੇਟਸ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਤ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. 17-18 ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਮੇਲਿਕ ਹੁਸੈਨਯੰਸ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ.

18 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿਚ, ਇਹ ਇਲਾਕਾ ਡੇਵਿਡ ਬੇਕ ਦੁਆਰਾ ਸਫੇਵਿਡ ਪਰਸੀਆ ਅਤੇ ਹਮਲਾਵਰ ਓਟੋਮੈਨ ਤੁਰਕਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਮੁਕਤੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਸੀ. 1750 ਵਿਚ, ਇਹ ਖੇਤਰ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਕਾਰਾਬਖ ਖਾਨਾਟੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਬਣ ਗਿਆ.

19 ਸਦੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ, ਅਰਮੀਨੀਆ ਸਿਯੂਨਿਕ- ਪੂਰਨੇ ਕੋਰੇਸੀਆਂ ਦੇ ਵਿਆਹ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਦਾ ਸਥਾਨ ਸਮੁੰਦਰ ਦੀ ਇੱਕ ਗੁਲਾਤਿਸਤ ਸੰਧੀ, 24 ਅਕਤੂਬਰ 1813 'ਤੇ ਦਸਤਖਤ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਅਤੇ ਹੇਠਲਾ ਕਾਜਰ ਇਰਾਨ ਹੇਠ 1804 ਰੂਸ13 ਦੀ ਵਿਰੋਧੋ-ਫਾਰਸੀ ਦੀ ਲੜਾਈ.

ਰੂਸੀ ਨਿਯਮ 

ਰੂਸੀ ਰਾਜ ਦੇ ਅਧੀਨ, Goris ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ 1870 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਦੀ ਕਦਰ ਬਣਨ ਲਈ Zangezursky Uyezd, ਦੇ ਅੰਦਰ Elisabethpol Governorate ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਸੰਨ 1876 ਵਿਚ, "ਗਾਨੇ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਕਸਬੇ ਨੇੜੇ" ਸਟਾਰੈਸਟਕੀ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੇ ਮੁਖੀ ਦੀ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਿੰਸ ਮਨੂਚਰ-ਬੇਕ ਮੇਲਿਕ ਹੁਸੈਨਿਆਨ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਆਰਕੀਟੈਕਟ ਦੁਆਰਾ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਗਈ ਮੁੱਖ ਸ਼ਹਿਰ ਯੋਜਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਨਵੀਂ ਗੋਰਿਸ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਮੁਕੰਮਲ ਹੋ ਗਈ. 19 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸੁਧਾਰ ਹੋਇਆ ਸੀ.

ਸੰਖੇਪ ਸੁਤੰਤਰਤਾ (1918-21) 

1918 ਵਿੱਚ ਅਰਮੇਨੀਆ ਗਣਰਾਜ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਗੋਰਿਸ ਨੂੰ ਨਵੀਂ-ਸਥਾਪਿਤ ਗਣਤੰਤਰ ਦੇ ਜ਼ੈਂਜੂਰ ਗਵਾਰ (ਜ਼ੈਂਗੇਜ਼ੁਰ ਖੇਤਰ) ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ. ਹਾਲਾਂਕਿ, 1920 ਵਿੱਚ ਅਰਮੇਨੀਆ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਗਣਤੰਤਰ ਦੇ ਪਤਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 26 ਅਪ੍ਰੈਲ 1921 ਨੂੰ ਟੇਟੇਵ ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਦੂਜੀ ਪੈਨ-ਜ਼ੈਂਜੂਰੀਅਨ ਸਭਾ ਨੇ ਦਾਰਲਕਿਆਜ (ਵਾਯੋਤਸ ਜ਼ਜ਼ੋਰ), ਜ਼ੈਂਗੇਜੁਰ ਅਤੇ ਪਹਾੜੀ ਹਿੱਸੇ ਦੇ ਸਵੈ-ਸ਼ਾਸਤ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਆਰਟਸਖ, ਗਣਤੰਤਰ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਆਰਮਿਨਿਆ (ਲੇਰਨਾਹੈਸਟਾਨੀ ਹੈਨਰਾਪੇਟਿਯੂਨ) ਦੇ ਨਾਮ ਹੇਠ, ਗੋਰਿਸ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਸਲ ਰਾਜਧਾਨੀ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਜੋਂ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਵੈ-ਘੋਸ਼ਿਤ ਗਣਤੰਤਰ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਲਾਲ-ਆਰਮੀ ਨੇ ਜੂਨ - ਜੁਲਾਈ 1921 ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਫੌਜੀ ਅਭਿਆਨ ਚਲਾਏ, ਉੱਤਰ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਤੋਂ ਸਿਯੂਨਿਕ ਉੱਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ. ਭਿਆਨਕ ਲੜਾਈਆਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਗਣਤੰਤਰ ਅਮੇਰੀਆ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਨੇ 13 ਜੁਲਾਈ 1921 ਨੂੰ ਜ਼ਾਂਗੇਜ਼ੂਰ ਦੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਸੋਵੀਅਤ ਅਰਮੀਨੀਆ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਵਜੋਂ ਰੱਖਣ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਰਾਜਧਾਨੀ ਤੋਂ ਵੱਖ ਕਰ ਲਿਆ।

ਸੋਵੀਅਤ ਰਾਜ 
ਸੋਵੀਅਤ ਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਗੋਰਿਸ ਨੇ ਸੋਵੀਅਤ ਅਰਮੀਨੀਆ ਦੇ ਜ਼ੈਂਜੂਰ ਗਵਾਰ ਦੇ ਖੇਤਰੀ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ. 1930 ਵਿੱਚ ਗੋਰਿਸ ਰੈਯੋਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਨਾਲ, ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨਵੇਂ-ਸਥਾਪਿਤ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਖੇਤਰੀ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ.

1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ, ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਨੂੰ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਾਈਡ੍ਰੋ ਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਪਾਵਰ ਪਲਾਂਟਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨਾਲ ਹੁਲਾਰਾ ਮਿਲਿਆ. ਕਈ ਨਵੀਆਂ ਉਦਯੋਗਿਕ ਫਰਮਾਂ ਖੋਲ੍ਹੀਆਂ ਗਈਆਂ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਆਧੁਨਿਕ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ.

1967 ਵਿਚ, ਗੋਰਿਸ ਸਟੇਟ ਇੰਸਟੀਚਿ .ਟ ਆਫ ਪੇਡਾਗੌਜੀ ਨੂੰ ਯੇਰੇਵਨ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਸਟੇਟ ਪੈਡੋਗੋਜੀਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ. 1970 ਵਿਚ, ਗੋਰਿਸ ਨੂੰ ਅਰਮੀਨੀਆਈ ਐਸਐਸਆਰ ਦੇ ਗਣਤੰਤਰ ਗਵਰਨੈਟ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਦਰਜਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ.

ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 

ਅਰਮੀਨੀਆ ਦੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, 1995 ਦੇ ਸੁਤੰਤਰ ਅਰਮੇਨੀਆ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਸੁਧਾਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਗੋਰਿਸ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਬਣੇ ਸਯੂਨਿਕ ਪ੍ਰਾਂਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

2006 ਵਿੱਚ, ਗੋਰਿਸ ਸਟੇਟ ਇੰਸਟੀਚਿ .ਟ ਆਫ ਪੈਡੋਗੌਜੀ ਦਾ ਪੁਨਰਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਗੋਰਿਸ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਕੇ ਸਿਯੂਨਿਕ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾ ਬਣ ਗਿਆ.

2016 ਵਿੱਚ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੇ ਰਲੇਵੇਂ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਗੋਰਿਸ ਦੀ ਮਿਉਂਸਪੈਲਿਟੀ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਨੇੜਲੇ 9 ਪਿੰਡਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵੱਡਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ.

ਭੂਗੋਲ ਅਤੇ ਜਲਵਾਯੂ 

ਗੋਰਿਸ,ਗੋਰਿਸ ਨਦੀ ਦੀ ਵਾਦੀ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਾਰਾਕ ਨਦੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਘਾਟੀ ਜ਼ੈਂਜੂਰ ਪਹਾੜ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਕਸਬੇ ਦੀ ਔਸਤਨ ਉੱਚਾਈ ਸਮੁੰਦਰੀ ਤਲ ਤੋਂ 1,385 ਮੀਟਰ ਹੈ। ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਪਹਾੜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੱਧਯੁਗੀ ਗੁਫਾ-ਘਰਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ ਜੋ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨਰਮ ਚਟਾਨ ਤੋਂ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ. ਗੋਰਿਸ ਵਾਈਲਡ ਲਾਈਫ ਸੈੰਕਚੂਰੀ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ 'ਤੇ ਸੀਲ ਪੱਧਰ ਤੋਂ 1400 ਅਤੇ 2800 ਮੀਟਰ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਦੀ ਉਚਾਈ' ਤੇ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਖੇਤਰਫਲ 18.5 ਹੈ.   ਕਿਲੋਮੀਟਰ. ਕਾਕਸ਼ੀਅਨ ਗ੍ਰਾਯੁਜ, ਰੋ ਹਿਰਨ ਅਤੇ ਭੂਰੇ ਰਿੱਛ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹਨ।

ਹਵਾਲੇ