ਕਾਰਾਵਲ
ਕਾਰਾਵਲ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: caravel) 15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਤੱਟ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ ਐਟਲਾਂਟਿਕ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਲਈ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ, ਬਹੁਤ ਹੀ ਵਿਹਾਰਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਸੀ। ਲੇਟਨ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਗਤੀ ਅਤੇ ਵਿੰਡਵਾਰਡ (ਧੜਕਣ) ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦਿੱਤੀ। ਕਾਰਵੇਲਜ਼ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਤੇ ਕੈਸਟੀਲਿਅਨ (ਸਪੇਨ) ਦੁਆਰਾ 15 ਵੀਂ ਅਤੇ 16 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੌਰਾਨ ਡਿਸਕਵਰੀ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਸਮੁੰਦਰੀ ਖੋਜ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ 
ਇਸ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਮ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਕਾਰਾਵੇਲਾ ਤੋਂ ਆਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਅਰਬੀ ਕੁਰੈਬ ਤੋਂ ਲਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਪੁਰਾਣੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਦੀ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਲੈਟਿਨ ਵਿੱਚ ਕੈਰੇਬਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਯੂਨਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿਚκαραβος, ਸ਼ਾਇਦ ਇਸ ਦੇ ਕਾਰੀਵਲ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਕੁਝ ਯੁਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰਤਾ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਇਤਿਹਾਸ 
15 ਵੀਂ ਸਦੀ ਤਕ, ਯੂਰਪੀਅਨ ਤੱਟਵਰਤੀ ਨੈਵੀਗੇਸ਼ਨ ਤੱਕ ਸੀਮਿਤ ਸਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਬੈਰਜ ਜਾਂ ਬਾਲਿੰਗਰ (ਬੈਰੀਨੇਲ) ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਕਿ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਸਾਗਰ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਮਾਲ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਸਨ ਜੋ ਲਗਭਗ 50 ਤੋਂ 200 ਟਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਇਹ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਨਾਜ਼ੁਕ ਸਨ, ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਵਰਗ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮਾਸਟ ਜੋ ਦੱਖਣ- ਪੱਛਮੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਖੋਜ ਦੀ ਨੈਵੀਗੇਸ਼ਨਲ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਿਆ, ਜਿਵੇਂ ਤੇਜ਼ ਹਵਾਵਾਂ, ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਮੁੰਦਰੀ ਧਾਰਾਵਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਕਾਬਲੀਅਤਾਂ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਹਾਵੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਸ ਕਾਰਵੇਲ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਪੁਰਾਣੀ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਹੈ ਜੋ 13 ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਇਸਲਾਮੀ ਸਪੇਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾਂਦੀ ਮੱਧਯੁਗੀ ਇਸਲਾਮਿਕ ਕਰੀਬ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਕਾਰਾਵਲ ਨੂੰ ਲਗਭਗ 1451 ਵਿੱਚ, ਪੁਰਤਗਾਲ ਦੇ ਨੈਵੀਗੇਟਰ ਹੈਨਰੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਮੌਜੂਦਾ ਮੱਛੀ ਫੜਨ ਵਾਲੀਆਂ ਕਿਸ਼ਤੀਆਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਡਾਇਓਗੋ ਕੋਓ, ਬਾਰਟੋਲੋਮੀ ਡਾਇਸ ਜਾਂ ਗੈਸਪਰ ਅਤੇ ਮਿਗੁਅਲ ਕੋਰਟੀ-ਰੀਅਲ, ਅਤੇ ਕ੍ਰਿਸਟੋਫਰ ਕੋਲੰਬਸ ਦੁਆਰਾ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਲਈ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਬਣ ਗਿਆ। ਉਹ ਬਾਰਕਾ ਅਤੇ ਬਾਰਿਨਲ ਨਾਲੋਂ ਨੇਵੀਗੇਟ ਕਰਨਾ ਸੌਖੇ ਅਤੇ ਸੌਖੇ ਸਨ, ਟਨਜ 50 ਤੋਂ 160 ਟਨ ਦੇ ਨਾਲ ਅਤੇ 1 ਤੋਂ 3 ਮਾਸਟ, ਲੰਬੇ ਤਿਕੋਣੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਛੋਟੇ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇੱਕ ਖ਼ਾਲੀ ਹੋਣ ਖ਼ਾਲੀ ਤੱਟੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਪਹਾੜੀ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਲੰਬੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਹੋਣ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਚਾਲ-ਚਲਣ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਰਗ ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਕਿਸਮ ਦੀਆਂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇਹ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਸੀ। ਇਸ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ, ਗਤੀ, ਫੁਰਤੀ ਅਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਵਜੋਂ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੱਤਾ। ਕਾਰਗੋ ਅਤੇ ਚਾਲਕ ਸਮੂਹ ਦੀ ਸੀਮਤ ਸਮਰੱਥਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੁੱਖ ਕਮੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਰੁਕਾਵਟ ਨਹੀਂ ਆਈ।

ਕਾਰਵੇਲਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਖੋਜ ਨੇ ਪੁਰਤਗਾਲੀ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਦਾ ਮਸਾਲੇ ਦਾ ਵਪਾਰ ਸੰਭਵ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵਪਾਰ ਲਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ, ਕਾਰਵੇਲ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਕਾਰਕ (ਨੌਓ) ਦੁਆਰਾ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਵਪਾਰ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਲਾਭਕਾਰੀ ਸੀ। ਕਾਰਾਵਿਲ 1400–1600 ਤੋਂ ਆਈਬੇਰੀਅਨ ਜਹਾਜ਼ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਚੋਟੀ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ