ਖੰਜਰ
ਖੰਜਰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤਿੱਖੀ ਬਿੰਦੂ ਅਤੇ ਦੋ ਜਾਂ ਵਧੇਰੇ ਤਿੱਖੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਵਾਲਾ ਚਾਕੂ ਹੈ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਧੱਕਣ ਜਾਂ ਤੂੜੀ ਹਥਿਆਰ ਵਜੋਂ ਵਰਤਣ ਦੇ ਸਮਰੱਥ। ਖਤਰਿਆਂ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜੇ-ਤੇੜੇ ਨਾਲ ਲੜਨ ਦੇ ਟਾਕਰੇ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਨੇ ਰਸਮੀ ਅਤੇ ਰਸਮੀ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਿੰਗਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਖੱਡਾਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਚੀਰੇ ਦੀ ਵਿਲੱਖਣ ਰੂਪ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਰਤੋਂ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਆਈਕਨ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਵਜੋਂ ਬਣਾਇਆ ਹੈ ਆਧੁਨਿਕ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਠੋਰ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਨੇੜੇ-ਨੁਕਾਤੀ ਲੜਾਈ ਜਾਂ ਸਵੈ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਇਤਿਹਾਸਕ ਹਥਿਆਰ ਇਕੱਠਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਸਦਭਾਵਨਾ ਅਤੇ ਮਾਰਸ਼ਲਤਾ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧ ਹਨ ਡਬਲ-ਧਾਰੀ ਚਾਕੂ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮਾਜਕ ਸੰਦਰਭਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਨਿਭਾਉਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਸੱਭਿਆਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਨਾ ਹੀ ਇੱਕ ਹਥਿਆਰ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਇੱਕ ਸਾਧਨ ਹਨ, ਪਰੰਤੂ ਮਰਦਾਨਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਤਾਕਤਵਰ ਪ੍ਰਤੀਕ; ਦੂਸਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਰੀਰਕ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁੰਨਤ।

ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਥੂਰੀਆਂ ਨੂੰ ਖੁਰਲੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਖੰਜਰ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੇਵਲ ਇੱਕ ਕੱਟਣ ਦੀ ਕਾਢ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਯੂਰਪੀਅਨ ਰੋਂਡੈਲ ਖੁਰਲੀ ਜਾਂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਦੇ ਪਾਸ਼-ਕਾਬਜ਼, ਜਾਂ ਕੁਝ ਮੌਕਿਆਂ 'ਤੇ, ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਦੇ ਤਮਾਸ਼ਾ ਹਾਲਾਂਕਿ, ਪਿਛਲੇ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪ੍ਰਸੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਚੀਰੇ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਖਾਸ ਲੱਛਣਾਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਟੇਪਡ ਪੁਆਇੰਟ, ਇੱਕ ਕੇਂਦਰੀ ਸਪਾਈਨ ਜਾਂ ਫੁਲਰ, ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੋ ਕੱਟਣ ਵਾਲੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਦੀ ਪੂਰੀ ਲੰਬਾਈ ਨੂੰ ਬਾਰੀਕ ਨਾਲ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਾਂ ਕਰੀਬ ਇੰਝ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਖੰਜਰ ਕੋਲ ਹੱਥ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਬਲੇਡ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੇ ਅੱਗੇ ਤੋਂ ਸਵਾਰ ਹੋਣ ਲਈ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਾ ਰਾਸਤਾਵਾ ਵੀ ਹੈ।

ਡਗਰਸ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਥਿਆਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਾਕੂ ਵਿਧਾਨ ਦੁਆਰਾ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ, ਵਿਕਰੀ, ਕਬਜ਼ੇ, ਆਵਾਜਾਈ, ਜਾਂ ਵਰਤੋਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਦੀ ਹੈ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਇਤਿਹਾਸ

ਪ੍ਰਾਚੀਨਤਾ 
ਹੁਣ ਸਪੇਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਆਈਬਰਿਆ ਦੇ ਕਾਰੀਗਰ ਅਤੇ ਕਾਲੇ ਲੋਮੀਆਂ ਨੇ 5 ਵੀਂ ਤੋਂ 3 ਵੀਂ ਸਦੀ ਈ. ਪੂ. ਤੱਕ ਉੱਚ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੀਆਂ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੀਆਂ ਲੋਹੇ ਦੀਆਂ ਖੱਡਾਂ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ, ਗ੍ਰੀਕ, ਪੂਨਿਕ (ਕਾਰਥਾਗਿਨੀ) ਅਤੇ ਫੋਨੇਸ਼ੀਅਨ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਜਾਵਟੀਕਰਨ ਅਤੇ ਪੈਟਰਨ ਵਿੱਚ।  ਆਇਬੇਰੀਅਨ ਲੋਹੇ ਦੀ ਅਸਧਾਰਨ ਸ਼ੁੱਧਤਾ ਅਤੇ ਫੋਰਗਿੰਗ ਦੇ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਠੰਡੇ ਹਥੌੜੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਨੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੇ ਦੋ-ਪੱਖੀ ਹਥਿਆਰ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ। ਕੋਈ ਵੀ ਤਕਨੀਕੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਲੱਭ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਈ ਦੂਜੀ ਇਬਰਾਨੀ ਆਇਰਨ ਏਜ ਦੇ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ ਦੁਰਘਟਨਾਵਾਂ ਜਾਂ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀਆਂ ਖੁਦਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਸਪੇਨ ਅਤੇ ਮੈਡੀਟੇਰੀਅਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਫਸਣ ਵਾਲੀਆਂ ਗੋਲੀਆਂ। ਇਬਰਾਨੀ ਇਨਫੈਂਟਰੀਮੈਨ ਕਈ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਡਗਰਰਾਂ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ ਸਨ, ਉਹਨਾਂ ਵਿਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਡਬਲ-ਧਾਰੀ ਤਲਵਾਰਾਂ ਦੇ ਛੋਟੇ ਰੂਪਾਂ 'ਤੇ ਆਧਾਰਿਤ ਸਨ, ਪਰ ਸੱਚੀ ਆਇਬੇਰੀਅਨ ਕਟਾਰ ਕੋਲ ਤਿਕੋਣੀ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਬਲੇਡ ਸਨ। ਇਬਰਾਨੀ ਖੱਜਰਾਂ ਅਤੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਹੈਨੀਬਲ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਕਾਰਥਾਗਿਨਨ ਫੌਜ ਦੁਆਰਾ ਅਪਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।  ਲੂਸੀਟਾਨੀਆਈ, ਪੂਰਬੀ ਕੇਲਟਿਕ ਲੋਕ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਇਬਰਿਆਵਾ ਦੇ ਪੱਛਮ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕੇ (ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਆਧੁਨਿਕ ਪੁਰਤਗਾਲ ਅਤੇ ਐਟਰੀਮਾਦੁਰਾ) ਉੱਤੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਇਆ ਸੀ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਰੋਮਨ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ ਸਫਲਤਾਪੂਰਵਕ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਨਵੀਨਤਾਕਾਰੀ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਹਥਿਆਰਾਂ ਸਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਲੋਹੇ ਦੇ ਛੋਟੇ ਬਾਣੇ ਅਤੇ ਡੈਰੇਜਰ ਮਾਡਲ ਹਨ। ਇਬਰਿਆਨ ਦੇ ਪੈਟਰਨ ਦੇ ਬਾਅਦ।

ਹਵਾਲੇ 

ਬਲੇਡ ਹਥਿਆਰ
ਖੰਜਰ