ਸਮਰਸੈੱਟ ਮਾਮ
ਵਿਲੀਅਮ ਸਮਰਸੈਟ ਮਾਮ   ( /m ɔː m /  ; 25 ਜਨਵਰੀ 1874 – 16 ਦਸੰਬਰ 1965) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਾਟਕਕਾਰ, ਨਾਵਲਕਾਰ, ਅਤੇ ਨਿੱਕੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਕ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਅਤੇ 1930 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲੇਖਕ ਸੀ।

ਮਾਮ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਮੌਤ 10 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਅਨਾਥ ਲੜਕੇ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਵਿਟਸਟੇਬਲ, ਕੈਂਟ, ਇੱਕ ਚਾਚਾ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਠੰਡਾ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਹੋਰ ਮਰਦਾਂ ਵਾਂਗ ਵਕੀਲ ਨਹੀਂ ਬਣਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਵਜੋਂ ਸਿਖਲਾਈ ਅਤੇ ਯੋਗਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਦਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ ਲੀਜ਼ਾ ਆਫ਼ ਲੈਂਬਥ (1897) ਇੰਨੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਿਕ ਗਿਆ ਕਿ ਮਾਮ ਨੇ ਪੂਰਾ ਸਮਾਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਦਵਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। 1915 ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਬੰਧਨ ਦੇ ਲਿਖਿਆ, ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਹਾਨ ਰਚਨਾ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ।

ਪਹਿਲੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਉਸਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸੀਕਰੇਟ ਇੰਟੈਲੀਜੈਂਸ ਸਰਵਿਸ ਵਿੱਚ 1916 ਵਿੱਚ ਭਰਤੀ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੈੱਡ ਕਰਾਸ ਅਤੇ ਐਂਬੂਲੈਂਸ ਕੋਰ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਰੂਸੀ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਅਕਤੂਬਰ 1917 ਦੀ ਕ੍ਰਾਂਤੀ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਵਿਟਜ਼ਰਲੈਂਡ ਅਤੇ ਰੂਸ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਯੁੱਧ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਭਾਰਤ, ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਅਹਿਸਾਸਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਕੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿਚ ਲਿਆ।

ਬਚਪਨ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਮਾਮ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਛੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੌਥਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ, ਰਾਬਰਟ ਔਰਮੰਡ ਮਾਮ, ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਸਨ ਅਤੇ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਦੂਤਾਵਾਸ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਦੇ ਸਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਫ੍ਰੈਂਚ ਕਾਨੂੰਨ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸਾਰੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਫੌਜੀ ਸੇਵਾ ਲਈ ਭਰਤੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਮਾਮ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਦੂਤਾਵਾਸ ਵਿੱਚ ਜਨਮ ਲੈਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ, ਕੂਟਨੀਤਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮਿੱਟੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਦਾਦਾ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਰੌਬਰਟ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਲਾਅ ਸੋਸਾਇਟੀ ਆਫ਼ ਇੰਗਲੈਂਡ ਅਤੇ ਵੇਲਜ਼ ਦੇ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕ ਸਨ। ਮਾਮ ਉਸਦੀ ਸਾਹਿਤਕ ਯਾਦਾਂ ਦੇ 6 ਸੰਮਿੰਗ ਅੱਪ  ਅਧਿਆਇ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਦਾਦਾ ਜੀ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਮਾਮ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਵਕੀਲ ਹੋਣਗੇ। ਉਸਦਾ ਵੱਡਾ ਭਰਾ, ਵਿਸਕਾਉਂਟ ਮਾਮ, ਇੱਕ ਵਕੀਲ ਬਣ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਵਿਲੱਖਣ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕੈਰੀਅਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਿਆ ਅਤੇ 1938 ਤੋਂ 1939 ਤੱਕ ਲਾਰਡ ਚਾਂਸਲਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।

ਕੈਰੀਅਰ

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਕੰਮ 

ਮਾਮ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਇੱਕ "ਨੀਵੇਂ" ਕਿਸਮ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਹ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਉੱਚੀ ਚਿੰਤਾ ਅਤੇ ਅਰਥ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖਦਾ ਸੀ। ਪਰਿਪੱਕਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਮੈਡੀਕਲ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬੇ ਦੀ ਕੀਮਤ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕੀਤਾ: “ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਆਦਮੀ ਕਿਵੇਂ ਮਰਦੇ ਹਨ। ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਵੇਂ ਦਰਦ ਝੱਲਿਆ। ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਉਮੀਦ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ, ਡਰ ਅਤੇ ਰਾਹਤ।"

ਹਵਾਲੇ 

ਮੌਤ 1965
ਜਨਮ 1874