ਪਾਗਲ ਬਸਤੀ
ਪਾਗਲ ਬਸਤੀ ( ) ਇੱਕ 1991 ਦਾ ਨੇਪਾਲੀ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜੋ ਸਾਰੂ ਭਗਤ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ 1991 ਵਿੱਚ ਸਾਂਝਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸਨੇ ਨੇਪਾਲ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਾਹਿਤਕ ਪੁਰਸਕਾਰ, ਮਦਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।
ਕਹਾਣੀ ਕਹਾਣੀਕਾਰ ਦੇ ਘੰਡਰੂਕ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮਾਰਥਾ, ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ, ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਨਰਾਇਣ ਕੈਂਪਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਪਕ ਹੈ। ਕੁਝ ਹੋਰ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਪਸ਼ਚੀਮਾਂਚਲ ਕੈਂਪਸ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਇੰਜੀਨੀਅਰਿੰਗ ਕਾਲਜ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਕਿਤਾਬ ਸਰਲ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਗੱਦ ਨੂੰ ਸਮਝਣਾ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਸਾਰ 
ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਮੁੱਖ ਪਾਤਰ (ਆਦਿਗੁਰੂ) ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ (ਅਦਿਮਾਤਾ) ਮਾਰਥਾ ਹਨ। ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਮੁੱਖ ਧੁਰਾ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋਹਾਂ ਪਾਤਰਾਂ ਦੀ ਮਾਨਸਿਕ ਅਵਸਥਾ ਵਿਚ ਲਗਾਤਾਰ ਆ ਰਹੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਹਨ। ਦੋਵੇਂ ਪਾਤਰ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਤੋਂ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਹਨ ਅਤੇ ਦੋਵੇਂ ਆਪਣੇ ਅਤੀਤ ਬਾਰੇ ਦੋਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸ਼ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ, ਜੋ ਮਾਰਥਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ, ਉਸਦੇ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਦਿਗੁਰੂ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਮਾਰਥਾ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਦੀ ਕੀਮਤ ਦਾ ਉਦੋਂ ਹੀ ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਉਸਨੂੰ ਆਦਿ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਲੱਭਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ 'ਤੇ ਚਲੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਇਸ ਵਾਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਨੂੰ ਠੁਕਰਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸ ਨੂੰ ਆਦਿਮਾਤਾ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਉਹ ਸ੍ਰੀ ਨਾਲ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਸੀ। ਉਹ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਸੀ।

ਇਨਾਮ 
ਕਿਤਾਬ ਨੇ 1991 ਲਈ ਮਦਨ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤਿਆ।

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਸ਼ਿਰੀਸ਼ਕੋ ਫੂਲ
 ਸੇਤੋ ਧਰਤਿ
 ਮਹਾਰਾਣੀ

ਹਵਾਲੇ 

ਨਾਵਲ