ਨਸਰੀਨ ਮੁਹੰਮਦੀ
ਨਸਰੀਨ ਮੁਹੰਮਦੀ (1937–1990) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ ਜੋ ਉਸਦੀਆਂ ਲਾਈਨ-ਆਧਾਰਿਤ ਡਰਾਇੰਗਾਂ ਲਈ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਅੱਜ ਭਾਰਤ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਆਧੁਨਿਕ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਕਾਲ ਦੌਰਾਨ ਆਪਣੇ ਜੱਦੀ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਅਣਜਾਣ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਮੁਹੰਮਦੀ ਦਾ ਕੰਮ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਸਰਕਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਪੁਨਰ-ਸੁਰਜੀਤੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਆਫ਼ ਮਾਡਰਨ ਆਰਟ (MoMA), ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਕਿਰਨ ਨਾਦਰ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਆਫ਼ ਆਰਟ, ਕੈਸੇਲ, ਜਰਮਨੀ ਵਿੱਚ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ, ਅਤੇ ਤਲਵਾਰ ਗੈਲਰੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਇਕੱਲੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕੀਤਾ। 2003 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ, ਅੱਜ, ਮੁਹੰਮਦੀ ਨੂੰ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਕਲਾ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਹਸਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕਰੀਅਰ 
1937 ਵਿੱਚ ਕਰਾਚੀ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮੀ, ਜੋ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਕੁਝ 10 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਪੱਛਮੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਬਣ ਗਿਆ, ਮੁਹੰਮਦੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ, ਇੱਕ ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕੀਤਾ। ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਕੁਲੀਨ ਤਾਇਬਜੀ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਸੁਲੇਮਾਨੀ ਬੋਹਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਉਹ ਅੱਠ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਬਹੁਤ ਛੋਟੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਬਹਿਰੀਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਿਕ ਉਪਕਰਣ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਸੀ, ਹੋਰ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਉੱਦਮਾਂ ਵਿੱਚ। ਉਸਦਾ ਪਰਿਵਾਰ 1944 ਵਿੱਚ ਮੁੰਬਈ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਮੁਹੰਮਦੀ ਨੇ 1954 ਤੋਂ 1957 ਤੱਕ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਮਾਰਟਿਨ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ ਬਹਿਰੀਨ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮੁਹੰਮਦੀ ਨੇ 1961 ਤੋਂ 1963 ਤੱਕ ਪੈਰਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ 'ਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਿੰਟਮੇਕਿੰਗ ਅਟੇਲੀਅਰ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆਉਣ 'ਤੇ, ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਭੁੱਲਾਭਾਈ ਦੇਸਾਈ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਫਾਰ ਆਰਟਸ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋ ਗਈ। . ਇੱਥੇ ਉਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਹੋਰ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ.ਐੱਸ. ਗਾਇਤੋਂਡੇ, ਐੱਮਐੱਫ ਹੁਸੈਨ ਅਤੇ ਤਾਇਬ ਮਹਿਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਭੁੱਲਾਭਾਈ ਦੇਸਾਈ ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਇਕੱਲੀ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਗੈਲਰੀ 59 ਵਿੱਚ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਮੂਰਤਤਾਵਾਦੀ ਜੇਰਾਮ ਪਟੇਲ ਨੂੰ ਮਿਲੀ, ਜੋ ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਬਣ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਗਾਇਤੋਂਡੇ ਨੇ ਉਸਦੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

ਉਹ 1972 ਵਿੱਚ ਬੜੌਦਾ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਸਯਾਜੀਰਾਓ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਫਾਈਨ ਆਰਟ ਸਿਖਾਈ, ਅਤੇ 1990 ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੁਵੈਤ, ਬਹਿਰੀਨ, ਜਾਪਾਨ, ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ, ਤੁਰਕੀ ਅਤੇ ਈਰਾਨ ਵਿੱਚ ਸਮਾਂ ਬਿਤਾਉਂਦੇ ਹੋਏ, ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ। ਯਾਤਰਾ ਨੇ ਮੁਹੰਮਦੀ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਾ ਇੱਕ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਰੋਤ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚੀ ਅਤੇ ਡਾਇਰੀਆਂ ਰੱਖੀਆਂ। ਉਹ ਨਾ ਸਿਰਫ਼ ਮਾਰੂਥਲ, ਇਸਲਾਮੀ ਆਰਕੀਟੈਕਚਰ, ਅਤੇ ਜ਼ੇਨ ਸੁਹਜ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਉਹ ਆਪਣੀ ਯਾਤਰਾ ਦੌਰਾਨ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਪਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁਸੇਟ ਮਿਨ ਨੋਟ ਕਰਦੀ ਹੈ, "ਮੁਹੰਮਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਅਤੇ ਤੀਬਰਤਾ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਸ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਅਤੇ ਜਰਨਲ ਐਂਟਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ। ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਹਿੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।" ਉਸ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਆਖਰੀ ਦਹਾਕੇ ਦੌਰਾਨ, ਮੁਹੰਮਦੀ ਦੇ ਮੋਟਰ ਫੰਕਸ਼ਨ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਵਿਗੜ ਗਏ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਪਾਰਕਿੰਸਨ'ਸ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਵਰਗੀ ਦੁਰਲੱਭ ਤੰਤੂ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਗਾੜ ਨਾਲ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਹੰਟਿੰਗਟਨਜ਼ ਕੋਰੀਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਡਰਾਇੰਗ ਹੱਥ 'ਤੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ, ਅਤੇ 53 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੱਕ, ਉਹ ਸਹੀ, ਸੁਚੱਜੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਹ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ

ਹਵਾਲੇ 

ਮੌਤ 1990
ਜਨਮ 1937