ਟਿਪਨੀ
ਟਿਪਨੀ ਲੋਕ ਨਾਚ ਦਾ ਰੂਪ  ਚੌਰਵਾੜ ਅਤੇ ਵੇਰਾਵਲ ਦੇ ਇਲਾਕੇ ਸੌਰਾਸ਼ਟਰ 'ਚ ਗੁਜਰਾਤ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਪਜਿਆ।

ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ 
ਟਿਪਨੀ  ਲਗਭਗ 175 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਲੰਮੀ ਲੱਕੜ ਦੀ ਸੋਟੀ ਨਾਲ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੇਠਲੇ ਸਿਰੇ 'ਤੇ ਗਾਰਬੋ  ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਵਰਗ ਲੱਕੜ ਜਾਂ ਲੋਹੇ ਦੇ ਬਲਾਕ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਇਸਨੂੰ ਵਿਰੋਧੀ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਇਹ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਘਰ ਜਾਂ ਫਰਸ਼ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵਿੱਚ ਚੂਨਾ ਦਬਾਉਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਡਾਂਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਲੀ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਵਿਚ ਹੋਈ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਿਆ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਬਰਾਬਰੀ ਦਿੱਤੀ ਜਿਸ ਨੇ ਕੰਮ ਦੀ ਏਕਾਵਦਿਕਤਾ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਇਹ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ।

ਨਾਚ 
ਨਾਚ ਔਰਤਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਲੋਕ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਦੋ ਉਲਟ ਕਤਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਫਰਸ਼ ਨੂੰ ਕੁੱਟਦੇ ਹੋਏ ਔਰਤਾਂ ਟਿਪਨੀ ਨਾਚ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਰੀ  ਅਤੇ ਥਾਲੀ (ਪਿੱਤਲ ਦੀ ਪਲੇਟ) ਸੰਗੀਤ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਾਂਜ,ਮੰਜੀਰਾ , ਤਬਲਾ, ਢੋਲ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਨਾਈ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗੀਤਕ ਸਾਜ਼ ਸੰਗੀਤ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।     ਇਹ ਨਾਚ ਤਿਉਹਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਆਹਾਂ ਤੇ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ 

ਲੋਕ ਨਾਚ