ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਈਸਾਈ ਧਰਮ
ਸਾਲ 2011 ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਈਸਾਈ ਧਰਮ, ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵਾਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਧਰਮ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 375,699 ਅਨੁਯਾਈ ਜਾਂ 1.4% ਆਬਾਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਗੈਰ- ਹਿੰਦੂਆਂ ਦੀ ਨੇਪਾਲ ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਯੋਜਨਾਬੱਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਖਬਰਾਂ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰ ਨਿਗਰਾਨਾਂ ਨੇ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਘੱਟੋ ਘੱਟ 1 ਮਿਲੀਅਨ ਨੇਪਾਲੀ ਈਸਾਈ ਹਨ। ਗੋਰਡਨ ਕੋਂਵਲ ਥੀਓਲੌਜੀਕਲ ਸੈਮੀਨਰੀ ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਨੇਪਾਲ ਦਾ ਚਰਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਨੇਪਾਲੀ ਮਸੀਹੀਆਂ ਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਖੁਸ਼ਖਬਰੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਟੈਸਟੈਂਟ ਹਨ (ਜੇ ਇਵੈਂਜੈਜੀਕਲ ਨੂੰ ਵਿਆਖਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਕਰਿਸ਼ਮੇਟਿਕਸ ਅਤੇ ਪੇਂਟੇਕੋਸਟਲ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਪਰਿਭਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ); ਲਗਭਗ 10,000 ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਕੈਥੋਲਿਕ ਆਬਾਦੀ ਵੀ ਹੈ. ਨੇਪਾਲ ਲਈ ਪਹਿਲੇ ਈਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1715 ਵਿੱਚ ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਪੂਚਿਨ ਫਰੀਅਰਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜੋ ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਨੇਪਾਲ ਦੇ 1768-9 ਵਿੱਚ ਏਕਤਾ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕੈਪਚਿੰਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱ. ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਈਸਾਈ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਅਗਲੀਆਂ ਦੋ ਸਦੀਆਂ ਲਈ ਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ। 1951 ਦੀ ਇਨਕਲਾਬ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਦੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਨੇਪਾਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਅਤੇ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਨੂੰ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਅਜੇ ਵੀ ਵਰਜਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਨੇਪਾਲੀ ਮੀਡੀਆ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪ੍ਰਵਚਨ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਇਹ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਲਈ ਮਾੜੇ ਪਦਾਰਥਕ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਖੋਜ ਨੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਕਿ ਬਹੁਤੇ ਨੇਪਾਲੀ ਈਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਇਤਿਹਾਸ
ਕੈਥੋਲਿਕ ਕਪੂਚਿਨ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੂੰ 1715 ਵਿੱਚ ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘਾਟੀ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸ਼ਹਿਰਾਂ-ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਮੁੱਖ ਅਧਾਰ ਭਗਤਪੁਰ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ 1740 ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ। ਕਪੂਚਨ ਭਗਤਪੁਰ ਦੇ ਰਾਜਾ, ਰਣਜੀਤ ਮੱਲਾ ਦੁਆਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਿੱਘੇ ਸਵਾਗਤ ਨਾਲ ਹੈਰਾਨ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਇੱਕ ਲਿਖਿਆ, 'ਸਾਡੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਗਲੇ ਲਗਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਜਾਣੂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਆਇਆ; ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਬਿਠਾਇਆ ਅਤੇ ਇੱਕ ਘੰਟੇ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੱਖਿਆ। ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਸ਼ਾਹੀ ਦਰਬਾਰ ਉੱਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਅਤੇ ਰਾਜੇ ਲਈ ਏਕਤਾਵਾਦ ਉੱਤੇ ਇੱਕ ਸੰਧੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਬਦਲਿਆ, ਰਾਜੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਰਜਾ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਈਸਾਈ ਹੋਣ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ. ਕੈਪਚਿੰਸ ਨੇ ਇਸ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਹ ਥੋੜ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਸਵੈਇੱਛਤ ਸਥਾਨਕ ਧਰਮ ਪਰਿਵਰਤਨ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਫਲ ਹੋ ਗਏ, ਗੋਰਖਾ ਦੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਪ੍ਰਿਥਵੀ ਨਰਾਇਣ ਸ਼ਾਹ ਨੇ ਕਾਠਮੰਡੂ ਘਾਟੀ ਉੱਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1769 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮਿਸ਼ਨ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

ਹਵਾਲੇ