ਲੰਮੀ ਛਾਲ
ਲੰਬੀ ਛਾਲ (ਇੰਗਲਿਸ਼: long jump) (ਇਤਿਹਾਸਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਛਾਲ (broad jump) ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਇੱਕ ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਫੀਲਡ ਸਮਾਰੋਹ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਖਿਡਾਰੀ ਇੱਕ ਰਫ਼ਤਾਰ ਪੁਆਇੰਟ ਤੋਂ ਗਤੀ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਸੰਭਵ ਹੋ ਸਕੇ ਉਛਾਲ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਟ੍ਰਿਪਲ ਜੰਪ ਦੇ ਨਾਲ, ਦੋਵਾਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦੂਰੀ ਲਈ ਜੰਪਿੰਗ ਨੂੰ ਮਾਪਦੇ ਹਨ ਨੂੰ "ਹਰੀਜੱਟਲ ਜੰਪਸ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਓਲੰਪਿਕ ਖੇਡਾਂ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ ਅਤੇ 1896 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਓਲੰਪਿਕ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ 1948 ਤੋਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਧੁਨਿਕ ਓਲੰਪਿਕ ਆਯੋਜਨ ਹੈ।

ਨਿਯਮ 

ਉਚੇ ਪੱਧਰ ਤੇ, ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਇੱਕ ਰਨਵੇਅ (ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸੇ ਰਬੜ ਵਾਲੀ ਸਤਹੀ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ' ਤੇ ਆਲ-ਮੌਸਮ ਟ੍ਰੈਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਅਤੇ ਜਿੱਥੋਂ ਤੱਕ ਉਹ ਲੱਕੜ ਦੇ ਬੋਰਡ ਤੋਂ 20 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਤੱਕ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ 8 ਇੰਚ ਚੌੜਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਰਨਵੇ ਨਾਲ ਬਾਰੀਕ ਗਰਾਉਂਡ ਜਾਂ ਰੇਤ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਟੋਆ ਭਰਿਆ ਹੈ। ਜੇ ਪਲੇਅਰ ਨੇ ਫਾਉਲ ਲਾਈਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੈਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਨਾਲ ਛਾਲ ਮਾਰੀ ਤਾਂ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗਲਤ ਤਰੀਕਾ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਦੂਰੀ ਨਹੀਂ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਖੋਜਣ ਲਈ ਬੋਰਡ ਦੇ ਤੁਰੰਤ ਪਿੱਛੋਂ ਪਲਾਸਟਿਕਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪਰਤ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ (ਰੈਫ਼ਰੀ ਵਰਗੀ) ਵੀ ਜੰਮੇ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨਿਰਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਗਲਤ ਲਾਈਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਬਿੰਦੂ ਤੋਂ ਛਾਲ ਲੈ ਸਕਦਾ ਹੈ; ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮਾਪੀ ਗਈ ਦੂਰੀ ਹਮੇਸ਼ਾ ਗਲਤ ਹੱਦ ਤੱਕ ਲੰਬਕਾਰੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜੋ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਹਿੱਸੇ ਜਾਂ ਵਰਦੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰੇਤੇ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਬ੍ਰੇਕ ਤੱਕ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਲਈ, ਸੰਭਵ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਸੰਭਵ ਤੌਰ' ਤੇ ਗਲਤ ਲਾਈਨ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਹੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਹਿੱਤ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸਹੀ-ਸਹੀ ਛਾਲਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਰਨਵੇ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਦੋ ਅੰਕ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਹੈ। ਘੱਟ ਮਿਲਣ ਅਤੇ ਸੁਵਿਧਾਵਾਂ ਵਿੱਚ, ਪਲਾਸਟਿਕਨ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਸੰਭਵ ਤੌਰ ਤੇ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗੀ, ਰਨਵੇਅ ਇੱਕ ਵੱਖਰੀ ਸਤਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਾਂ ਜੰਪਰਰਾਂ ਨੂੰ ਰਨਵੇ ਉੱਤੇ ਪੇਂਟ ਕੀਤੇ ਜਾਂ ਟੇਪ ਕੀਤੇ ਚਿੰਨ੍ਹ ਤੋਂ ਆਪਣੇ ਜੰਪ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਛੋਟੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੇ, ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵੀ ਚਾਰ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਤੱਕ ਸੀਮਤ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ।

ਹਰ ਇੱਕ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਕੋਲ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਤ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਆਮਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼ਾਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦਕਿ ਤਿੰਨ ਵਾਧੂ ਜੰਪ ਵਧੀਆ 8 ਜਾਂ 9 ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ (ਇਸ ਸਹੂਲਤ ਦੇ ਟਰੈਕ 'ਤੇ ਲੇਨਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ, ਇਸ ਲਈ ਘਟਨਾ ਘਟਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਟਰੈਕ ਕਰਨ ਲਈ ਬਰਾਬਰ ਹੈ) ਮੁਕਾਬਲੇਦਾਰ ਸਾਰੇ ਕਨੂੰਨੀ ਚਿੰਨ੍ਹ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤੇ ਜਾਣਗੇ ਪਰ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੇ ਲਈ ਕੇਵਲ ਲੰਬਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਛਾਲ ਹੈ। ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲੰਬਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਛਾਲ (ਮੁਕੱਦਮੇ ਜਾਂ ਅੰਤਿਮ ਦੌਰ ਤੋਂ) ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਯੋਗੀ ਨੂੰ ਵਿਜੇਤਾ ਘੋਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਸਹੀ ਟਾਈ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿਚ, ਫਿਰ ਬੰਨ੍ਹੇ ਹੋਏ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ਾਂ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਜੰਪ ਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸਥਾਨ ਦਾ ਪਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੀਤੀ ਜਾਵੇਗੀ। ਇੱਕ ਵੱਡੇ, ਬਹੁ-ਦਿਨਾ ਕੁਲੀਨ ਮੁਕਾਬਲਾ (ਜਿਵੇਂ ਓਲੰਪਿਕਸ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ) ਵਿੱਚ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੇ ਇੱਕ ਸੈੱਟ ਨੰਬਰ ਫਾਈਨਲ ਰਾਉਂਡ ਵਿੱਚ ਅੱਗੇ ਵਧਣਗੇ, ਜੋ ਮਿਲਾਨ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਫਾਈਨਲਿਸਟਾਂ ਦੀ ਚੋਣ ਕਰਨ ਲਈ 3 ਟ੍ਰਾਇਲ ਰਾਉਂਡ ਜੰਪਸ ਦਾ ਇੱਕ ਸੈੱਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਹ ਫਾਈਨਲ ਰਾਉਂਡ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਸਕੋਰਿੰਗ ਦੀਆਂ ਪਦਵੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨਾਲੋਂ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦੇਣ ਲਈ ਸਟੈਂਡਰਡ ਪ੍ਰੈਕਟਿਸ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ 12 ਪਲੱਸ ਮੈਚ ਅਤੇ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਕੁਆਲੀਫਾਇੰਗ ਦੂਰੀ ਵੀ ਸੰਭਾਵੀ ਕਾਰਕ ਹਨ। (ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟਸ ਟਰੈਕ ਐਂਡ ਫੀਲਡ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਨਿਯਮ ਅਤੇ ਨਿਯਮ ਲਈ ਨਿਯਮ 185 ਵੇਖੋ)। 

ਰਿਕਾਰਡ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ, ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਹਵਾ ਸਹਾਇਤਾ ਦੋ ਮੀਟਰ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਿੰਟ (ਮੀਟਰ / ਸਕਿੰਟ) (4.5 ਮੀਲ) ਹੈ।

ਰਿਕਾਰਡ 
ਲੰਮੀ ਛਾਲ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਕੇਵਲ ਚਾਰ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਇਸਦੀ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਲਈ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ ਪਹਿਲਾ ਰਿਕਾਰਡ 1901 ਵਿੱਚ ਆਈਏਏਐਫ ਦੁਆਰਾ ਪੀਟਰ ਓ'ਕੋਨਰ ਦੁਆਰਾ ਪਾਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ ਸਿਰਫ 20 ਸਾਲ ਦੀ ਛੋਟੀ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ 1921 ਵਿੱਚ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਇਸਦੇ ਬਾਅਦ ਇਹ ਰਿਕਾਰਡ ਛੇ ਵਾਰ ਬਦਲ ਗਿਆ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਯੱਸੀ ਓਵੇਨਸ ਨੇ 1935 ਵਿੱਚ ਬਿਗ ਟੇਨ ਟਰੈਕ ਦੀ ਐਂਨਬਰਬਰ, 8.13 ਮੀਟਰ (26 ਫੁੱਟ 8 ਇੰਚ) ਮਿਸ਼ੀਗਨ ਵਿੱਚ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ 25 ਸਾਲ ਅਤੇ 2 ਮਹੀਨੇ ਲਈ ਨਹੀਂ ਤੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਰਾਲਫ ਬੋਸਟਨ ਦੁਆਰਾ 1960 ਤਕ। ਅਗਲੇ ਸੱਤ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬੋਸਟਨ ਨੇ ਇਸ 'ਤੇ ਸੁਧਾਰ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਇਗੋਰ ਟੈਰੇ-ਆਵਨੇਸ਼ਯਾਨ ਨਾਲ ਸੱਤ ਵਾਰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। 1968 ਦੇ ਓਲੰਪਿਕ ਦੇ ਓਲੰਪਿਕਸ ਵਿੱਚ ਬੌਬ ਬੀਮਨ ਨੇ 8.90 ਮੀਟਰ (29 ਫੁੱਟ 2 1/4 ਇੰਚ) 7,349 ਫੁੱਟ (2,240 ਮੀਟਰ) ਦੀ ਉਚਾਈ ਉੱਤੇ ਛਾਲ ਮਾਰ ਦਿੱਤੀ, ਇੱਕ 23 ਸਾਲ ਤੱਕ ਛਾਲ ਨਾ ਵਧ ਗਈ, ਅਤੇ ਜੋ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬਾ ਕਾਨੂੰਨੀ ਜੰਪ ਸੀ। 30 ਅਗਸਤ 1991 ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਮਾਈਕ ਪਾਵੇਲ ਨੇ ਟੋਕੀਓ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦਾ ਪੁਰਸ਼ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ ਕਾਇਮ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਕਾਰਲ ਲੇਵਿਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸ਼ੋਅ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਦਿਨ ਬੀਮੋਨ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾਇਆ ਸੀ ਪਰ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹਵਾ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਈ (ਇਸ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ ਮੰਤਵਾਂ ਲਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਹੀਂ)। ਪਾਵੇਲ ਦਾ ਰਿਕਾਰਡ 8.95 ਮੀਟਰ (29 ਫੁੱਟ 4 1/4 ਇੰਚ) ਹੁਣ 26 ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। 

ਕੁਝ ਜੰਪ 8.95 ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਮੀਟਰ (29 ਫੁੱਟ 4 1/4 ਇੰਚ) ਨੂੰ ਆਧਿਕਾਰਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। 8.99 ਮੀਟਰ (29 ਫੁੱਟ 5 ਇੰਚ 4/4 ਇੰਚ) ਮਾਈਕ ਪਾਵੇਲ ਨੇ ਖੁਦ ਹੀ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਸੀ (ਹਵਾ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲਾ +4.4) ਜੋ 1992 ਵਿੱਚ ਇਟਲੀ ਦੇ ਸੇਸਟਰਿਏਰ ਵਿੱਚ ਉੱਚੇ ਪੱਧਰ ਤੇ ਸੀ। 8.96 ਮੀਟਰ (29 ਫ਼ੁੱਟ ਚੌੜਾ 4/3 ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਵਾਲਾ ਵਿਸ਼ਵ ਰਿਕਾਰਡ) 4 ਇੰਚ) ਈਵਾਨ ਪੈਡਰੋਸੋ ਦੁਆਰਾ ਰਿਕਾਰਡ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ "ਸੇਨਟ੍ਰੀਏਰ" ਵਿੱਚ ਵੀ "ਕਾਨੂੰਨੀ" ਹਵਾ ਪੜ੍ਹ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਪਰ ਜੰਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਮਾਣਿਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਡੀਓ ਟੇਪ ਦੁਆਰਾ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਹਵਾ ਗੇਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪੜ੍ਹਨ ਦੇ ਅਯੋਗ ਹੈ (ਅਤੇ ਪੈਰਾਡੋਸੋ ਫੇਰਾਰੀ ਦੀ ਲਾਗਤ $ 130,000 - ਉਸ ਮੀਰ ਦੇ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਤੋੜਨ ਦਾ ਇਨਾਮ)। ਲੇਵਿਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ 8.91 ਮੀਟਰ ਕੁੱਪ ਛੂਹਿਆ, ਜੋ ਪਾਵੇਲ ਦੀ ਰਿਕਾਰਡ ਤੋੜਵੀਂ ਛਾਲ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਗਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। ਇਹ ਛਾਲ ਓਲੰਪਿਕ ਜਾਂ ਵਿਸ਼ਵ ਚੈਂਪੀਅਨਸ਼ਿਪ ਦੇ ਸੋਨੇ ਦਾ ਤਮਗਾ ਜਿੱਤਣ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਲੰਬਾ ਸਮਾਂ ਹੈ ਜਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਮੁਕਾਬਲਾ ਹੈ।

ਨੋਟਸ ਅਤੇ ਹਵਾਲੇ