ਜੀਨ ਮਾਰੇਸ
ਜੀਨ-ਐਲਫ੍ਰੇਡ ਵਿਲੇਨ-ਮਾਰੇਸ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Jean-Alfred Villain-Marais; 11 ਦਸੰਬਰ 1913 - 8 ਨਵੰਬਰ 1998), ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਤੌਰ ਤੇ ਜੀਨ ਮਾਰੇਸ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਇੱਕ ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਦਾਕਾਰ, ਲੇਖਕ, ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਮੂਰਤੀਕਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਕ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਜੀਨ ਕੋਕਟੋ ਦਾ ਪਸੰਦੀਦਾ ਸੀ। 1996 ਵਿਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਫ੍ਰੈਂਚ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿਚ ਪਾਏ ਯੋਗਦਾਨ ਲਈ ਫ੍ਰੈਂਚ ਲੀਜੀਅਨ ਆਫ਼ ਆਨਰ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਫਰਾਂਸ ਦੇ ਸ਼ੇਰਬਰਗ ਦਾ ਵਸਨੀਕ, ਮਾਰੀਸ ਐਲਫ੍ਰੈਡ ਇਮੈਨੁਅਲ ਵਿਕਟਰ ਪਾਲ ਵਿਲੇਨ-ਮਾਰੇਸ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ, ਸਾਬਕਾ ਐਲਿਨ ਮੈਰੀ ਲੂਯਿਸ ਵੈਸੋਰਡ ਦਾ ਬੇਟਾ ਸੀ।

ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
1937 ਤੋਂ 1947 ਤੱਕ ਮਾਰੈਸ ਜੀਨ ਕੋਕੋ ਦੀ ਪ੍ਰੇਮੀ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦਾ ਦੋਸਤ ਸੀ. 

ਕੋਕਟੇਓ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਮਾਰੇਸ ਨੇ ਕੋਕਟੀਓ, ਲਿੰਕਨਸੀਵੇਬਲ ਜੀਨ ਕੋਕਟੇਓ ਦਾ ਇੱਕ ਯਾਦਗਾਰੀ ਲੇਖ ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਲੇਖਕ ਨੇ "ਕੋਕਟੇਉ-ਮਾਰੀਸ" ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ। ਉਸ ਨੇ 1975 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਇਕ ਹਿਸਟੋਇਰਸ ਡੀ ਮਾ ਵੀ ਵੀ ਇਕ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਵੀ ਲਿਖੀ ਸੀ। 1948 ਤੋਂ 1959 ਤੱਕ ਉਸਦਾ ਸਾਥੀ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਂਸਰ ਜਾਰਜ ਰੀਕ ਰਿਹਾ।

ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਮਲਿੰਗੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, 1942 ਵਿਚ ਮਾਰੀਸ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਮਿਲਰਾ ਪੈਰਲੀ ਨਾਲ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੰਪਰਕ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸ ਨੇ ਕੋਕਟਾਊ ਦੀ ਸੁੰਦਰਤਾ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਜੀਵਣ ਵਾਲੇ ਦੋਸਤ ਬਣੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ 1976 ਤੋਂ ਪੈਰਿਸ ਵਿਚ ਪਾਰਲੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਰੀਜ਼ ਦੀ ਬਰਤਨ ਦੀ ਦੁਕਾਨ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕੀਤਾ। 

1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ, ਮਾਰੀਸ ਨੇ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਸਰਜ ਅਯਾਲਾ ਨੂੰ ਗੋਦ ਲਿਆ, ਜਿਸਨੇ ਆਖਰਕਾਰ ਸਰਜ ਵਿਲੇਨ-ਮਾਰੇਸ ਦਾ ਨਾਮ ਲਿਆ। ਇਸ ਗੋਦ ਲਏ ਬੇਟੇ ਨੇ, ਜੋ ਇੱਕ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਵਿਰਾਸਤ ਵਿੱਚ ਮੁਕੱਦਮੇਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਇਕੱਲਤਾ ਅਤੇ ਉਦਾਸੀ ਦੇ ਕਾਰਨ 2012 ਵਿੱਚ 69 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਖੁਦਕੁਸ਼ੀ ਕਰ ਲਈ।

ਮੌਤ 
ਮਾਰੇਸ ਦੀ ਮੌਤ 1998 ਵਿਚ ਕੈਨਜ਼, ਐਲਪਸ-ਮੈਰੀਟਾਈਮਜ਼ ਵਿਚ ਕਾਰਡੀਓਵੈਸਕੁਲਰ ਬਿਮਾਰੀ ਨਾਲ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਐਂਟੀਬਾਜ਼ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਵਲੌਰੌਸ ਵਿਖੇ ਪਿੰਡ ਦੇ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿਚ ਦਖਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ

ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਕਹਾਣੀ, ਫ੍ਰਾਂਸੋਆਇਸ ਟਰੂਫੌਟ ਦੀ ਫਿਲਮ "ਦਿ ਲਾਸਟ ਮੈਟਰੋ" ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ 1980 ਦੀ ਬਣ ਗਈ।

ਹਵਾਲੇ 

ਮੌਤ 1998
ਜਨਮ 1913