ਕਿਮਖਵਾਬ
ਕਿਮਖਵਾਬ (ਕਿਮ-ਖਵਾਬ, ਕਮਖਾਬ,  ਮਖਵਾਬ, , ਹਿਰਨਿਆ,  ) ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ ਅਤੇ ਰੇਸ਼ਮ ਦੇ ਧਾਗਿਆਂ ਨਾਲ ਸਜਾਵਟੀ ਕੱਪੜੇ ਬੁਣਨ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਭਾਰਤੀ ਬ੍ਰੋਕੇਡ ਕਲਾ ਹੈ। ਕਿੰਖਵਾਬ ਜ਼ਰ-ਬਾਫਟ (ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਬਣਾਉਣ) ਦੀ ਕਲਾ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਰੇਸ਼ਮੀ ਡੈਮਾਸਕ ਕੱਪੜਾ ਹੈ, ਬੁਣਾਈ ਸੁੰਦਰ ਫੁੱਲਦਾਰ ਡਿਜ਼ਾਈਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਕੱਪੜੇ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਕਢਾਈ ਕੀਤੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨੂੰ ਬੁਣੇ ਹੋਏ ਫੁੱਲਾਂ ਨਾਲ ਪੂਸਪਾਟਾ ਜਾਂ ਕੱਪੜੇ ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।

ਕਿਮਖਵਾਬ ਰੇਸ਼ਮ ਦਾ ਇੱਕ ਫੈਬਰਿਕ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਸ਼ਾਖਾਵਾਂ ਬੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ "ਕਮਕਵਾਬ, ਜਾਂ ਕਿਮਖਵਾਬ (ਕਿਨਕੋਬ), ਨੂੰ ਜ਼ਰ-ਬਾਫਟ (ਸੋਨੇ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ), ਅਤੇ ਮੁਸ਼ੱਜਰ (ਨਮੂਨੇ ਵਾਲੇ) ਵਜੋਂ ਵੀ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।" -ਯੂਸਫ ਅਲੀ ਮੁਸ਼ੱਜਰ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਈਨ-ਏ-ਅਕਬਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

ਨਾਮ 
“ ਕਿਮਖਵਾਬ ” ਇੱਕ ਫਾਰਸੀ ਸ਼ਬਦ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਸੁਪਨਾ।

ਹਿਰਨਿਆ ਦਾ ਅਰਥ ਹੈ ਸੋਨੇ ਦਾ ਕੱਪੜਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਵੇਦਾਂ (ਸੀ. 1500 ਈ.ਪੂ.) ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਗੁਪਤ ਸਾਮਰਾਜ (4ਵੀਂ-6ਵੀਂ ਸਦੀ ਈ.) ਦੌਰਾਨ ਪੁਸ਼ਪਤਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ 
ਕਿਮਖਵਾਬ ਪਰਸ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। kam-khwab, 'ਘੱਟ ਨੀਂਦ,' ਕਿਉਂਕਿ ਅਜਿਹਾ ਕੱਪੜਾ ਮੋਟਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਨੀਂਦ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਹੈ! "ਸ਼ਬਦ ਦੀ ਸਾਧਾਰਨ ਵਿਉਤਪੱਤੀ ਇਹ ਮੰਨਦੀ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਆਦਮੀ ਇਸ ਦਾ ਸੁਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਜਿਸ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ (ਕਾਮ, 'ਛੋਟਾ,' ਖਵਾਬ, 'ਸੁਪਨਾ')"।

ਪਲੈਟਸ ਅਤੇ ਮਦਰਾਸ ਗਲਾਸ। ਇਸਨੂੰ ਕਾਮ, 'ਥੋੜਾ,' ਖਵਾਬ, 'ਝਪਕੀ' ਤੋਂ ਲਓ।

ਨਿਰਮਾਣ 
ਵਾਰਾਣਸੀ, ਸੂਰਤ ਦਾ ਕਿਮਖਵਾਬ ਕੰਮ 1556 ਤੋਂ 1707 ਤੱਕ ਮੁਗਲ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ। ਦੋ ਹੋਰ ਕੇਂਦਰ, ਔਰੰਗਾਬਾਦ ਅਤੇ ਪੈਠਾਨ, ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਨੋਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਮੁੱਲ ਦੀ ਕੀਮਤ ਸੋਨੇ, ਚਾਂਦੀ, ਜਾਂ ਰੇਸ਼ਮ ਅਤੇ ਨਮੂਨੇ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਰੱਖੀ ਗਈ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ 

ਭਾਰਤੀ ਪਹਿਰਾਵਾ