ਗੀਤਾ ਪਾਰੇਖ
ਗੀਤਾ ਸੂਰਿਆਕਾਂਤ ਪਾਰੇਖ (11 ਅਗਸਤ 1929 – 7 ਅਪ੍ਰੈਲ 2012) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ। ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਉਸਨੇ ਦੋ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਇੱਕ ਜੀਵਨੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਜੀਵਨੀ 
ਗੀਤਾ ਪਾਰਿਖ ਦਾ ਜਨਮ 11 ਅਗਸਤ 1929 ਨੂੰ ਭਾਵਨਗਰ ਵਿੱਚ ਵਿਜੇਬੇਨ ਅਤੇ ਪਰਮਾਨੰਦ ਕਪਾਡੀਆ ਦੇ ਇੱਕ ਜੈਨ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੇਵੀ ਅਤੇ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਕਾਰਕੁਨ ਸਨ । ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਅਤੇ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬੰਬਈ (ਹੁਣ ਮੁੰਬਈ) ਦੇ ਫੈਲੋਸ਼ਿਪ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ 1945 ਵਿੱਚ ਦਸਵੀਂ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਵਿਲਸਨ ਕਾਲਜ ਤੋਂ 1949 ਵਿੱਚ ਦੂਜੀ ਜਮਾਤ ਦੇ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਫ਼ਲਸਫ਼ੇ ਵਿੱਚ ਬੀਏ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ 1952 ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਵਿਸ਼ੇ ਵਿੱਚ ਐਮ.ਏ. 1988 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਧੀਰੂ ਪਾਰੇਖ ਦੇ ਅਧੀਨ ਆਪਣੇ ਥੀਸਿਸ ਅਰਵਾਚਿਨ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਾਵਯਿਤਰੀਓ (ਆਧੁਨਿਕ ਗੁਜਰਾਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕਵੀਆਂ) ਲਈ ਪੀਐਚਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਇਆ।

1953 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਗਾਂਧੀਵਾਦੀ ਸੂਰਿਆਕਾਂਤ ਪਾਰਿਖ (9 ਜਨਵਰੀ 1926 - 5 ਅਪ੍ਰੈਲ 2019) ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਭੂਦਾਨ ਅੰਦੋਲਨ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਬੱਚੇ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਧਿਆਨ ਪਰਿਵਾਰ 'ਤੇ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਉਸਨੇ ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਦੇ ਸ਼ਾਰਦਾ ਮੰਦਰ ਸਕੂਲ ਦੇ ਇੰਗਲਿਸ਼ ਕਲੱਬ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ 1974 ਤੋਂ ਕਲਾਸੀਕਲ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਹੋਰ ਰੂਪ ਵੀ ਸਿੱਖੇ।

ਉਸਦੀ ਮੌਤ 7 ਅਪ੍ਰੈਲ 2012 ਹੋ ਗਈ।

ਸਾਹਿਤਕ ਕੈਰੀਅਰ 
1950 ਵਿੱਚ, ਪਾਰਿਖ ਨੇ ਰਾਮਨਾਰਾਇਣ ਵੀ. ਪਾਠਕ ਤੋਂ ਮੀਟਰ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਰਾਜੇਂਦਰ ਸ਼ਾਹ ਦੁਆਰਾ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਨ ਕੀਤਾ। ਉਸਨੇ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚ ਰੁਚੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ "ਮਾਰੂ ਲਗਨਾ" (ਮੇਰਾ ਵਿਆਹ) 1951 ਵਿੱਚ ਕੁਮਾਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ।

ਪਾਰਿਖ ਨੇ ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਲਗਭਗ ਸਾਰੇ ਰੂਪ ਲਿਖੇ ਸਨ। ਉਸਨੇ 900 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਸੌ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪੂਰਵੀ ਵਿੱਚ 1966 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਸਨ। ਇਹ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪਿਆਰ, ਵਿਆਹੁਤਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ 'ਤੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹਨ। ਪੂਰਵੀ ਨੂੰ ਗੁਜਰਾਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1979 ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਦੂਜਾ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਭੀਨਾਸ਼ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤ, ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ, ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੀ ਮੌਤ, ਅਤੇ ਸ਼ਰਧਾ ਬਾਰੇ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ।

ਪਾਰਿਖ ਨੇ ਸਿਟਰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਕਾਵਯਿਤਰੀਓ (ਸੱਤਰ ਗੁਜਰਾਤੀ ਮਹਿਲਾ ਕਵੀਆਂ, 1985) ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਜੀਵਨੀ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦਾ ਸੰਪਾਦਨ ਵੀ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਥੀਸਿਸ ਦੀਆਂ ਜੀਵਨੀਆਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਕਾਵਯਸਪੰਡਿਤਾ (1988) ਆਲੋਚਨਾ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਚਿੰਤਨਯਾਤਰ (1974) ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਲੇਖਾਂ ਦਾ ਸਹਿ-ਸੰਪਾਦਨ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਵੋ ਪਲਟੋ (1963) ਵਿੱਚ ਵਿਮਲਾ ਠਾਕਰ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਾ ਅਨੁਵਾਦ ਕੀਤਾ।

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਗੁਜਰਾਤੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

ਹਵਾਲੇ 

20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
21ਵੀ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਮੌਤ 2012
ਜਨਮ 1929
ਗੁਜਰਾਤੀ ਲੇਖਕ