ਭਰਤਚੰਦਰ ਰੇ
ਭਰਤਚੰਦਰ ਰੇ ਗੁਣਾਕੋਰ (ਬੰਗਾਲੀ: ভারতচন্দ্র রায় গুণাকর; ​​1712–1760) 18ਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਬੰਗਾਲੀ ਅਤੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਕਤ ਦਰਬਾਰੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਗੀਤਕਾਰ ਸੀ। ਉਹ ਜਿਆਦਾਤਰ ਆਪਣੀ ਕਾਵਿ ਰਚਨਾ, ਅੰਨਦਾਮੰਗਲ/ਅੰਨਦਾ ਮੰਗਲ ਜਾਂ ਅੰਨਪੂਰਨਮੰਗਲ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਅਕਸਰ ਬਸ ਭਰਤਚੰਦਰ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਨਾਦੀਆ ਦੇ ਮਹਾਰਾਜਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨਚੰਦਰ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਗੁਣਾਕੋਰ ਦੀ ਉਪਾਧੀ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜਿਆ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਰੇ ਗੁਣਾਕੋਰ ਭਰਤਚੰਦਰ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਇਆ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਸਾਲ
ਭਰਤਚੰਦਰ ਦਾ ਜਨਮ ਨਰੇਂਦਰਨਾਰਾਇਣ ਰੇਅ ਅਤੇ ਭਵਾਨੀ ਦੇਵੀ ਦੇ ਘਰ ਪੇਨਰੋ-ਭੂਰਸ਼ੁਤ ਪਿੰਡ (ਅਜੋਕੇ ਹਾਵੜਾ ਜ਼ਿਲੇ ਵਿੱਚ) ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਹਾਵੜਾ ਖੇਤਰ ਦੇ ਆਮਟਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ। ਉਹ ਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਬਰਧਮਾਨ ਦੇ ਰਾਜੇ ਨਾਲ ਜਾਇਦਾਦ ਦੇ ਝਗੜੇ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ ਇਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਰਾਜਾ ਕੀਰਤੀ ਚੰਦਰ ਰੇਅ ਦੀ ਮਾਤਾ ਰਾਣੀ ਬਿਸ਼ਨੂਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਨਿਰਾਦਰ ਕੀਤਾ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸਦੀ ਸਾਰੀ ਜ਼ਮੀਨ ਖੋਹ ਲਈ। ਇੱਕ ਨਿਰਪੱਖ ਨਰੇਂਦਰਨਾਰਾਇਣ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਭਰਤਚੰਦਰ ਨੂੰ ਨੌਆਪਾਰਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਾਮੇ ਦੇ ਘਰ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਰਹਿ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਤਾਜਪੁਰ ਵਿਖੇ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਸਿੱਖੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ 14 ਸਾਲ ਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਮੁਹਾਰਤ ਹਾਸਲ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨੇੜਲੇ ਪਿੰਡ ਸ਼ਾਰਦਾ ਦੇ ਨਰੋਤਮ ਆਚਾਰੀਆ ਦੀ ਧੀ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ।

ਹਵਾਲੇ