ਸ਼ਾਹੀ ਹਲ ਵਾਹੁਣ ਦੀ ਰਸਮ
ਸ਼ਾਹੀ ਹਲ ਵਾਹੁਣ ਦੀ ਰਸਮ (     ;    ਵੈਪ ਮੈਗੁਲਾ;    ਫਰਾ ਰਤਚਾ ਫਿਥੀ ਚਰੋਤ ਫਰਾ ਨੰਗਖਨ ਰਾਇਕ ਨਾ ਖਵਾਨ ), ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਲ ਵਾਹੁਣ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਸ਼ਾਹੀ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ ਹੈ ਜੋ ਕਈ ਏਸ਼ੀਆਈ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਉਗਾਉਣ ਦੇ ਸੀਜ਼ਨ ਦੀ ਰਵਾਇਤੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਾਹੀ ਹਲ ਵਾਹੁਣ ਦੀ ਰਸਮ, ਜਿਸਨੂੰ ਲੇਹਤੂਨ ਮਿੰਗਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ( လယ်ထွန်မင်္ဂလာ ,  ) ਜਾਂ ਮਿੰਗਲਾ ਲੇਡਾਵ ( မင်္ဂလာလယ်တော် ), ਪੂਰਵ-ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਬਰਮਾ ਵਿੱਚ 1885 ਤੱਕ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਰਾਜਸ਼ਾਹੀ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਰਾਮਾਇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ 
ਰਾਮਾਇਣ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੰਸਕਰਣਾਂ ਵਿੱਚ, ਸੀਤਾ, ਨਾਇਕਾ ਹਲ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੱਚੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਗਟ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਿਦੇਹਾ ਦਾ ਰਾਜਾ ਜਨਕ ਸ਼ਾਹੀ ਰਸਮ ਵਿੱਚ ਖੇਤ ਨੂੰ ਹਲ ਵਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਰਸਮ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਬਿਰਤਾਂਤ ਹੈ।

ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜ 
ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ, ਦੋ ਪਵਿੱਤਰ ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਲੱਕੜ ਦੇ ਹਲ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਕਿਸੇ ਰਸਮੀ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਹਲ ਵਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਚੌਲਾਂ ਦਾ ਬੀਜ ਦਰਬਾਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਵਾਹੁਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਲਦਾਂ ਨੂੰ ਭੋਜਨ ਦੀਆਂ ਪਲੇਟਾਂ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੌਲ, ਮੱਕੀ, ਹਰੀਆਂ ਫਲੀਆਂ, ਤਿਲ, ਤਾਜ਼ੇ ਕੱਟੇ ਹੋਏ ਘਾਹ, ਪਾਣੀ ਅਤੇ ਚੌਲਾਂ ਦੀ ਵਿਸਕੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਬਲਦ ਕੀ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਸ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਦਰਬਾਰੀ ਜੋਤਸ਼ੀ ਅਤੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਉਣ ਵਾਲਾ ਵਧਣ ਦਾ ਮੌਸਮ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇਗਾ ਜਾਂ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਰਸਮ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਜੜ੍ਹ ਹੈ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਫ਼ਸਲ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਯੋਜਿਤ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਰਮੀ ਸ਼ਾਹੀ ਹਲ ਵਾਹੁਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀ ਸੰਘ ਵੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਬੁੱਧ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਬਿਰਤਾਂਤਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਾਜਕੁਮਾਰ ਸਿਧਾਰਥ, ਇੱਕ ਬਾਲ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇੱਕ ਸ਼ਾਹੀ ਹਲ ਵਾਹੁਣ ਦੀ ਰਸਮ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਗੁਲਾਬ ਸੇਬ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ( ဇမ္ဗုသပြေ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਸਿਮਰਨ ਕਰਕੇ, ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਚਮਤਕਾਰ ਕੀਤਾ। ), ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਸਦੇ ਅਚਨਚੇਤੀ ਸੁਭਾਅ ਦੀ ਉਦਾਹਰਣ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਜਾਪਾਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਰਸਮ ਹੈ 
ਮੁੱਖ ਸ਼ਿੰਟੋ ਪਾਦਰੀ ਵਜੋਂ ਜਪਾਨ ਦੇ ਬਾਦਸ਼ਾਹ ਦੇ ਕਰਤੱਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਟੋਕੀਓ ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਪੈਲੇਸ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਝੋਨੇ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੇ ਚੌਲਾਂ ਦੇ ਬੀਜ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੀਜਣਾ। ਉਹ ਵੀ ਉਹ ਹੈ ਜੋ ਰਸਮੀ ਪਹਿਲੀ ਵਾਢੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ