ਉਮੀਦ
ਆਸ ਜਾਂ ਉਮੀਦ ਮਨ ਦੀ ਆਸ਼ਾਵਾਦੀ ਸਥਿਤੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜੀਵਨ ਜਾਂ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਘਟਨਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਨਤੀਜਿਆਂ ਦੀ ਆਸ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ। ਕਿਰਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰੀਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ: "ਆਤਮ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਆਸ" ਅਤੇ "ਆਸ ਨਾਲ ਇੱਛਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ"।

ਇਸ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਹਨ ਨਿਰਾਸ਼ਾ, ਨਾ-ਉਮੀਦ।

ਹੋਪ ਥਿਊਰੀ 
ਸਨਾਈਡਰ ਨੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨਕ ਮਾਹਿਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਉਮੀਦ ਅਤੇ ਮੁਆਫ਼ੀ ਸਿਹਤ, ਕੰਮ, ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਅਰਥ ਵਰਗੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਕਈ ਪੱਖਾਂ 'ਤੇ ਅਸਰ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਜਿਹੀਆਂ ਤਿੰਨ ਮੁੱਖ ਗੱਲਾਂ ਹਨ ਜੋ ਉਮੀਦ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ:

 ਟੀਚੇ - ਇੱਕ ਟੀਚਾ-ਅਧਾਰਿਤ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਜ਼ਮਾਇਸ਼।
 ਪਾਥਵੇਅਜ਼ - ਆਪਣੇ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੇ ਵੱਖਰੇ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭਣੇ। 
 ਏਜੰਸੀ - ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਨਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਬਦਲਾਅ ਭੜਕਾ ਸਕਦੇ ਹੋ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹੋ।

ਦੂਜੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿਚ, ਆਸ /ਉਮੀਦ ਨੂੰ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਮੰਨੀਏ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਲਈ ਏਜੰਸੀ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।

ਸਨਾਈਡਰ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵਿਅਕਤੀ ਜੋ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਿੰਨਾਂ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਆਸਾਰ ਲੋਕ ਹਨ ਜੋ ਸਪਸ਼ਟ ਟੀਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਟੀਚਿਆਂ ਵੱਲ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਾਰਗਰ ਢੰਗਾਂ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ।

ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ 

ਅਜ਼ਾਦ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਆਸ਼ਾ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸੰਦਰਭ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਅਲੇਕਜੇਂਡਰ ਪੋਪ ਦੇ "ਲੇਖ ਆਨ ਮੈਨ" ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ "ਹੋਪ ਸਪ੍ਰਿੰਗਜ਼ ਅਨਾਦਿ" ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਨੁੱਖੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ "ਹੋਪ ਸਪ੍ਰਿੰਗਜ਼ ਸਦੀਵੀ" ਪੜ੍ਹਨ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਬਖਸ਼ਿਸ਼ ਹੁੰਦੀ ਹੈ: " ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਵਾਲਾ, "ਹੋਪ ਥਰਫ ਫੀਲਡ ਫਿੰਬਰਸ", ਐਮਿਲੀ ਡਿਕਿਨਸਨ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਕਵਿਤਾ ਵਿੱਚੋਂ ਹੈ।

ਆਸ਼ਾ ਇੱਕ ਕਲਾਤਮਕ ਪਲਾਟ ਯੰਤਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਗਤੀਸ਼ੀਲ ਅੱਖਰਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਲੋਕਤੰਤਰੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਤੋਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੰਦਰਭ, ਸਟਾਰ ਵਾਰਸ ਸਾਇੰਸ ਕਲਪਨਾ ਸਪੇਸ ਓਪੇਰਾ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਕਿਸ਼ਤ (ਹੁਣ ਏਪੀਸੋਡ IV ਨੂੰ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਤੋਂ "ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਹੋਪ" ਉਪਸਿਰਲੇਖ ਹੈ। ਉਪਸਿਰਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਚਿਤਰਿਕ, ਲੁਕ ਸਕਾਈਵਕਰ, ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ, ਜੋ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਫਿਲਮਾਂ ਦੇ ਪਲਾਟ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਤੇ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇਵੇ।

ਸਮਕਾਲੀ ਫ਼ਿਲਾਸਫ਼ਰ ਰਿਚਰਡ ਰੌਰਟੀ ਨੇ ਟੀਚਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਆਸ਼ਾ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਸਮਝਿਆ ਹੈ, ਨਾ ਕਿ ਬਿਹਤਰ ਭਵਿੱਖ ਦੀ ਉਮੀਦ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਜਾਂ ਕਾਰਨ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ। ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਵਜੋਂ ਰੋਰਟੀ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਕਹਾਣੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਈਸਟਰਨ ਕਹਾਣੀ, ਉਪਯੋਗਤਾਵਾਦ ਅਤੇ ਮਾਰਕਸਵਾਦ ਨੇ ਝੂਠੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਨੂੰ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਇਹ ਥਿਊਰੀ ਸਮਾਜਿਕ ਆਸ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ; ਅਤੇ ਉਹ ਉਦਾਰਵਾਦੀ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਸਮਾਜਿਕ ਆਸ ਦੇ ਸਹਿਮਤ ਥਿਊਰੀ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਰਹਿਣਾ ਸਿੱਖਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਰਾਰਟੀ ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਫਿਰ ਤੋਂ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਸਮਾਜਿਕ ਆਸ ਲਈ ਵਾਅਦਾ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਲੋੜੀਂਦਾ ਹੈ।

ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ 
ਐਲਪੀਸ (ਆਸ) ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ੀਓਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰੈਮੇਥੁਸਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਪ੍ਰੋਮੇਥੁਸ ਨੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਜ਼ੂਸ ਤੋਂ ਅੱਗ ਚੁਰਾਈ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਰਬਸ਼ਕਤੀਮਾਨ ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ। ਬਦਲੇ ਵਿਚ, ਜ਼ੀਓਸ ਨੇ ਇੱਕ ਬਕਸਾ ਬਣਾਇਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ, ਜੋ ਬਾਕਸ ਦੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਅਕਤੀ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਹੈ। ਪਾਂਡੋਰਾ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਤਬਾਹੀ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਅਤੇ ਮਨੁੱਖਤਾ 'ਤੇ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਆਤਮੇ ਨੂੰ ਨਾ ਆਉਣ ਅਤੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬਾਕਸ ਖੋਲ੍ਹਿਆ। ਲਾਲਚ, ਈਰਖਾ, ਨਫ਼ਰਤ, ਬੇਇੱਜ਼ਤ, ਦੁੱਖ, ਗੁੱਸੇ, ਬਦਲਾ, ਕਾਮਨਾ, ਅਤੇ ਨਿਰਾਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਆਤਮਾਵਾਂ ਇਨਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤਸੀਹੇ ਦੇਣ ਦੀ ਤਲਾਸ਼ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਬਕਸੇ ਦੇ ਅੰਦਰ, ਪਾਂਡੋਰਾ ਨੇ ਆਸ (ਉਮੀਦ) ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਆਤਮਾ ਲੱਭੀ ਅਤੇ ਜਾਰੀ ਕੀਤੀ। ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਤੋਂ, ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਉਮੀਦ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਦੁਖਾਂ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਨ ਦੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੁਖਦਾਈ ਭੂਤਾਂ ਅਤੇ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ, ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਤਬਾਹੀ, ਨੁਕਸਾਨ, ਅਤੇ ਦਰਦ ਸਹਿਣ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਹੈਸੀਓਡ ਦੇ ਵਰਕਸ ਐਂਡ ਦਿਜ਼ ਵਿਚ, ਉਮੀਦ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦਾ ਨਾਮ ਐਲਪੀਸ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ 

ਵਲਵਲੇ