ਮੈਰੀ ਹੈਨਰੀਟਾ ਕਿੰਗਲਸ
ਮੈਰੀ ਹੈਨਰੀਟਾ ਕਿੰਗਸਲੇ (13 ਅਕਤੂਬਰ 1862 – 3 ਜੂਨ 1900) ਇੱਕ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਨਸਲੀ ਵਿਗਿਆਨੀ, ਵਿਗਿਆਨਕ ਲੇਖਕ, ਅਤੇ ਖੋਜੀ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਪੂਰੇ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਨੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦ ਦੋਵਾਂ ਬਾਰੇ ਯੂਰਪੀਅਨ ਧਾਰਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।
ਕਿੰਗਸਲੇ ਦਾ ਜਨਮ 13 ਅਕਤੂਬਰ 1862 ਨੂੰ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਹ ਡਾਕਟਰ, ਯਾਤਰੀ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਜਾਰਜ ਕਿੰਗਸਲੇ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਬੇਲੀ ਦੀ ਧੀ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਬੱਚੀ ਸੀ।  ਉਹ ਲੇਖਕਾਂ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਨਾਵਲਕਾਰ ਚਾਰਲਸ ਕਿੰਗਸਲੇ ਅਤੇ ਹੈਨਰੀ ਕਿੰਗਸਲੇ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਵੀ ਸੀ।  ਪਰਿਵਾਰ ਉਸਦੇ ਜਨਮ ਤੋਂ ਇੱਕ ਸਾਲ ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਸਮੇਂ ਬਾਅਦ ਹਾਈਗੇਟ ਵਿੱਚ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਉਹੀ ਘਰ ਜਿੱਥੇ ਉਸਦਾ ਭਰਾ ਚਾਰਲਸ ਜਾਰਜ ਆਰ. ("ਚਾਰਲੀ") ਕਿੰਗਸਲੇ 1866 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਅਤੇ 1881 ਤੱਕ ਕੈਂਟ ਵਿੱਚ ਸਾਊਥਵੁੱਡ ਹਾਊਸ, ਬੇਕਸਲੇ ਵਿੱਚ ਰਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ।

 ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਇੱਕ ਡਾਕਟਰ ਸਨ ਅਤੇ ਜਾਰਜ ਹਰਬਰਟ, ਪੇਮਬਰੋਕ ਦੇ 13ਵੇਂ ਅਰਲ, ਅਤੇ ਹੋਰ ਕੁਲੀਨਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਆਪਣੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ 'ਤੇ ਘਰ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।  ਇਹਨਾਂ ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਦੌਰਾਨ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਲਈ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕੀਤੀ।  ਡਾ. ਕਿੰਗਸਲੇ 1870-1875 ਵਿੱਚ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਦੀ ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਲਾਰਡ ਡਨਰਾਵੇਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸਨ।  ਇਸ ਯਾਤਰਾ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਡਾ. ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੂੰ ਜਾਰਜ ਆਰਮਸਟ੍ਰੌਂਗ ਕਸਟਰ ਦੇ ਸਿਓਕਸ ਭਾਰਤੀਆਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਅਮਰੀਕੀ ਫੌਜ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਦੇ ਨਾਲ ਜਾਣ ਲਈ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਕਸਟਰ ਦੀ ਫੋਰਸ ਦੇ ਕਤਲੇਆਮ ਨੇ ਕਿੰਗਸਲੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਡਰਾਇਆ, ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਣ ਕੇ ਰਾਹਤ ਮਿਲੀ ਕਿ ਖਰਾਬ ਮੌਸਮ ਨੇ ਡਾ. ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੂੰ ਕਸਟਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਸੀ।  ਇਹ ਸੰਭਵ ਹੈ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਬਸਤੀਵਾਦ 'ਤੇ ਮੈਰੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਨ ਦੌਰਾਨ ਮੂਲ ਅਮਰੀਕੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਦਰਪੇਸ਼ ਸਲੂਕ ਬਾਰੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਿਚਾਰ।

 ਕਿੰਗਸਲੇ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਕੋਲ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਜਰਮਨ ਪਾਠਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਰਸਮੀ ਸਕੂਲੀ ਸਿੱਖਿਆ ਸੀ;  ਕਿਉਂਕਿ, ਉਸ ਸਮੇਂ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਮਾਜ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਲੜਕੀ ਲਈ ਸਿੱਖਿਆ ਜ਼ਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।  ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਵੱਡੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀਆਂ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਸੁਣਨਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦੀ ਸੀ।  ਉਸ ਨੇ ਨਾਵਲਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਨਹੀਂ ਮਾਣਿਆ ਜੋ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੀਆਂ ਮੁਟਿਆਰਾਂ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਢੁਕਵੇਂ ਸਮਝੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜੇਨ ਔਸਟਨ ਜਾਂ ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਬ੍ਰਾਂਟ ਦੁਆਰਾ, ਪਰ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਗਿਆਨ ਅਤੇ ਯਾਦਾਂ ਬਾਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ।  1886 ਵਿੱਚ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਚਾਰਲੀ ਨੇ ਕਾਨੂੰਨ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਕ੍ਰਾਈਸਟ ਕਾਲਜ, ਕੈਂਬਰਿਜ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ;  ਇਸਨੇ ਮੈਰੀ ਨੂੰ ਕਈ ਅਕਾਦਮਿਕ ਸੰਪਰਕ ਅਤੇ ਕੁਝ ਦੋਸਤ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ।

 ਧਰਮ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸੰਕੇਤ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿੰਗਸਲੇ ਦਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਈਸਾਈ ਸੀ;  ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਇੱਕ ਸਵੈ-ਘੋਸ਼ਿਤ ਵਿਸ਼ਵਾਸੀ ਸੀ, "ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ ਸੰਖੇਪ [...] 'ਰੱਬ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪੂਰਨ ਵਿਸ਼ਵਾਸ'"" ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਸ ਨੂੰ 'ਅਫਰੀਕਨ ਧਰਮ' ਵਜੋਂ ਵਰਣਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਉਸ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤੀ ਨਾਲ ਪਛਾਣ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।  ਉਹ ਈਸਾਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਅਸਲ ਲਾਭ ਸਾਬਤ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਅਫਰੀਕੀ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

 1891 ਦੀ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੀ ਮਰਦਮਸ਼ੁਮਾਰੀ ਨੇ ਮੈਰੀ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਦੋ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ 7 ਮੋਰਟਿਮਰ ਰੋਡ, ਕੈਮਬ੍ਰਿਜ ਵਿਖੇ ਲੱਭਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਚਾਰਲਸ ਨੂੰ ਲਾਅ ਵਿੱਚ ਬੀਏ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਅਤੇ ਮੈਰੀ ਨੂੰ ਮੈਡੀਸਨ ਦੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਵਜੋਂ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।  ਉਸਦੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਕਿੰਗਸਲੇ ਦੀ ਮਾਂ ਬਿਮਾਰ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਮੀਦ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਉਸਦੀ ਤੰਦਰੁਸਤੀ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰੇਗੀ।  ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਸਾਥ ਛੱਡਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਸਫ਼ਰ ਦੇ ਮੌਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸੀਮਤ ਸੀ।  ਜਲਦੀ ਹੀ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਵੀ ਇੱਕ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਠੀਏ ਦੇ ਬੁਖਾਰ ਨਾਲ ਬਿਸਤਰੇ 'ਤੇ ਪਏ ਸਨ।  ਡਾਕਟਰ ਕਿੰਗਸਲੇ ਦੀ ਮੌਤ ਫਰਵਰੀ 1892 ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੇ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਸਾਲ ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।  ਆਪਣੀਆਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਤੋਂ "ਮੁਕਤ" ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਨਾਲ ਬਰਾਬਰ ਵੰਡਣ ਲਈ £8,600 ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਨਾਲ, ਕਿੰਗਸਲੇ ਹੁਣ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ ਸੀ।  ਮੈਰੀ ਨੇ ਅਫਰੀਕਾ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ, ਕੁਝ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਅਫਰੀਕੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਕਿਤਾਬ ਲਈ ਸਮੱਗਰੀ ਇਕੱਠੀ ਕਰਨੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀ।

'
== ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਲਈ ਸਾਹਸ'
 

 ਕੈਨਰੀ ਟਾਪੂਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਫੇਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੇ ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਪੱਛਮੀ ਤੱਟ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ।  ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਸਿਰਫ਼ ਗੈਰ-ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਔਰਤਾਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀਆਂ (ਅਕਸਰ ਖ਼ਤਰਨਾਕ) ਯਾਤਰਾਵਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਹ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ, ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ, ਜਾਂ ਖੋਜੀਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਸਨ।  ਖੋਜ ਅਤੇ ਸਾਹਸ ਨੂੰ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਢੁਕਵੇਂ ਰੋਲ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹ ਇਜ਼ਾਬੇਲਾ ਬਰਡ ਅਤੇ ਮਾਰੀਅਨ ਨੌਰਥ ਵਰਗੀਆਂ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਧੀਨ ਬਦਲ ਰਿਹਾ ਸੀ।  ਅਫਰੀਕਨ ਔਰਤਾਂ ਹੈਰਾਨ ਸਨ ਕਿ ਕਿੰਗਸਲੇ ਦੀ ਉਮਰ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਬਿਨਾਂ ਮਰਦ ਦੇ ਸਫ਼ਰ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਉਸਦੇ ਨਾਲ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਸੀ।

 ਕਿੰਗਸਲੇ 17 ਅਗਸਤ 1893 ਨੂੰ ਸੀਅਰਾ ਲਿਓਨ ਵਿੱਚ ਉਤਰਿਆ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਅੰਗੋਲਾ ਵਿੱਚ ਲੁਆਂਡਾ ਤੱਕ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਕੀਤਾ।  ਉਹ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬਚਣ ਦੇ ਹੁਨਰ ਸਿਖਾਏ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ।  ਉਹ ਅਕਸਰ ਖ਼ਤਰਨਾਕ ਇਲਾਕਿਆਂ ਵਿਚ ਇਕੱਲੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।  ਡੇ:ਕਾਈਸਰਵਰਥਰ ਡਾਇਕੋਨੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਰਸ ਵਜੋਂ ਉਸਦੀ ਸਿਖਲਾਈ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਮਾਮੂਲੀ ਸੱਟਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗਲ ਦੀਆਂ ਬਿਮਾਰੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨਾ ਪਏਗਾ।  ਕਿੰਗਸਲੇ ਦਸੰਬਰ 1893 ਵਿਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ।

 ਆਪਣੀ ਵਾਪਸੀ 'ਤੇ, ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਡਾ. ਅਲਬਰਟ ਗੰਥਰ ਤੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਹਾਇਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਨਾਲ ਹੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਜਾਰਜ ਮੈਕਮਿਲਨ ਨਾਲ ਇੱਕ ਲਿਖਤੀ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਯਾਤਰਾ ਖਾਤੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ।

 ਉਹ 23 ਦਸੰਬਰ 1894 ਨੂੰ ਇੰਗਲੈਂਡ ਤੋਂ ਹੋਰ ਸਹਾਇਤਾ ਅਤੇ ਸਪਲਾਈ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਸਵੈ-ਭਰੋਸੇ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦੇ ਨਾਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਅਫਰੀਕਾ ਪਰਤ ਆਈ।  ਉਹ "ਨਿਰਭਖਣ" ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਰੰਪਰਾਗਤ ਧਾਰਮਿਕ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਵਿਕਟੋਰੀਅਨ ਯੁੱਗ ਦੌਰਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਫੈਟਿਸ਼" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।  ਅਪ੍ਰੈਲ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਕਾਟਿਸ਼ ਮਿਸ਼ਨਰੀ ਮੈਰੀ ਸਲੇਸਰ ਨਾਲ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਈ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਔਰਤ ਜੋ ਕਿ ਮੂਲ ਅਫਰੀਕੀ ਆਬਾਦੀ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀ ਕੰਪਨੀ ਅਤੇ ਕੋਈ ਪਤੀ ਨਹੀਂ ਹੈ।  ਇਹ ਸਲੇਸਰ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਦੌਰਾਨ ਸੀ ਕਿ ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਦੋਹਰੇ ਕਤਲੇਆਮ ਦੇ ਰਿਵਾਜ ਬਾਰੇ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਇੱਕ ਰਿਵਾਜ ਜਿਸਨੂੰ ਸਲੇਸਰ ਰੋਕਣ ਲਈ ਦ੍ਰਿੜ ਸੀ।  ਜੱਦੀ ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਸਨ ਕਿ ਜੁੜਵਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸ਼ੈਤਾਨ ਦੀ ਔਲਾਦ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਮਾਂ ਨਾਲ ਗੁਪਤ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੇਲ ਕੀਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਸੂਮ ਬੱਚੇ ਵਿੱਚ ਫਰਕ ਕਰਨਾ ਅਸੰਭਵ ਸੀ, ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਮਾਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਗਰਭਪਾਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਮਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।  .  ਕਿੰਗਸਲੇ ਸਲੇਸਰ ਦੀ ਰਿਹਾਇਸ਼ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੀ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਜੁੜਵਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬਚੇ ਹੋਏ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਲਿਆ ਸੀ।

 ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਗੈਬੋਨ ਵਿੱਚ, ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੇ ਓਗੂਏ ਨਦੀ ਉੱਤੇ ਕੈਨੋ ਕੀਤਾ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਮੱਛੀਆਂ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਪੱਛਮੀ ਵਿਗਿਆਨ ਲਈ ਅਣਜਾਣ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਤਿੰਨ ਦਾ ਨਾਮ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।  ਫੈਂਗ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਤੇ ਅਣਪਛਾਤੇ ਫੈਂਗ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਦਲੇਰੀ ਨਾਲ 4,040 ਮੀਟਰ (13,250 ਫੀਟ) ਮਾਊਂਟ ਕੈਮਰੂਨ ਉਸੇ ਰਸਤੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਿਆ ਜਿਸਦੀ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਯੂਰਪੀਅਨ ਦੁਆਰਾ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।  ਉਸਨੇ ਡੋਂਗੁਇਲਾ ਵਿਖੇ ਆਪਣੀ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੂੰ ਮੂਰ ਕੀਤਾ।
 
== ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਾਪਸ ਜਾਓ
 
 ਜਦੋਂ ਉਹ ਨਵੰਬਰ 1895 ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਾਪਸ ਆਈ, ਤਾਂ ਕਿੰਗਸਲੇ ਦਾ ਇੰਟਰਵਿਊ ਲੈਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਪੱਤਰਕਾਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਵਾਗਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।  ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸਦੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਯਾਤਰਾ ਬਾਰੇ ਡਰੱਮ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰਿਪੋਰਟਾਂ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ "ਨਵੀਂ ਔਰਤ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਜਿਸਨੂੰ ਉਸਨੇ ਗਲੇ ਨਹੀਂ ਲਗਾਇਆ ਸੀ।  ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਅੰਦੋਲਨ ਦੇ ਦਾਅਵਿਆਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਕਰ ਲਿਆ, ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮਤਾਧਿਕਾਰ "ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਸਵਾਲ ਸੀ; ਜਦੋਂ ਕਿ ਮਰਦਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਿੱਸਾ ਸੀ ਜਿਸ ਤੋਂ ਵਾਂਝੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਉਡੀਕ ਕਰ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ"।  ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਪਛਾਣ ਦੀ ਲਗਾਤਾਰ ਘਾਟ ਨੂੰ ਕਈ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਿ ਉਸਦੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ;  ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਵਪਾਰੀਆਂ ਲਈ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਹਵਾਲਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

 ਅਗਲੇ ਤਿੰਨ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਨੂੰ ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਲੈਕਚਰ ਦਿੱਤਾ।  ਉਹ ਲਿਵਰਪੂਲ ਅਤੇ ਮਾਨਚੈਸਟਰ ਚੈਂਬਰ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਸੀ।

 ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੇ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਚਰਚ ਨੂੰ ਪਰੇਸ਼ਾਨ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧਰਮ ਬਦਲਣ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧਰਮਾਂ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰਨ ਲਈ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਦੀ ਆਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ।  ਇਸ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਉਸਨੇ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਜੀਵਨ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਹਿਲੂਆਂ 'ਤੇ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਜੋ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਬਹੁ-ਵਿਆਹ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਲੋੜ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।  ਅਫਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੂੰ ਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪਤਾ ਲੱਗ ਗਿਆ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਮਾਜ ਕਿਵੇਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਬਹੁ-ਵਿਆਹ ਵਰਗੀਆਂ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਉਣਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜੀਵਨ ਢੰਗ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੋਵੇਗਾ।  ਉਹ ਜਾਣਦੀ ਸੀ ਕਿ ਆਮ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਪਤਨੀਆਂ ਕੋਲ ਇਕੱਲੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੰਮ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।  ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਮਿਸ਼ਨਰੀਆਂ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਪਰਿਵਰਤਿਤ ਪੁਰਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਬਾਕੀ ਸਾਰੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਦੇ ਸਮਰਥਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਛੱਡਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਸੀ - ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਸਮਾਜਿਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ।

 ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਸਾਮਰਾਜਵਾਦ ਬਾਰੇ ਕਿੰਗਸਲੇ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਅੱਜ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਹਿਸ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ।  ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੱਕ ਪਾਸੇ, ਉਹ ਅਫਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਸਭਿਆਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਮੰਨਦੀ ਸੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਆ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ, ਉਹ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਆਰਥਿਕ ਅਤੇ ਤਕਨੀਕੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਅਤੇ ਅਸਿੱਧੇ ਸ਼ਾਸਨ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੀ ਸੀ, ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਅਜਿਹਾ ਕੰਮ ਸੀ ਜਿਸ ਲਈ  ਗੋਰਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਪੂਰਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ।  ਫਿਰ ਵੀ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਿਖਦੀ ਹੈ: "ਹਾਲਾਂਕਿ ਇੱਕ ਡਾਰਵਿਨੀਅਨ ਮੂਲ ਵਿੱਚ, ਮੈਨੂੰ ਸ਼ੱਕ ਹੈ ਕਿ ਕੀ ਇੱਕ ਸਾਫ਼-ਸੁਥਰੀ ਲੰਬਕਾਰੀ ਰੇਖਾ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸਵਾਦ, ਹੇਠਾਂ ਫੈਟਿਸ਼ ਅਤੇ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਈਸਾਈਅਤ, ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।"  ਪੱਛਮੀ ਯੂਰਪੀ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰੀਆਂ, ਸਾਮਰਾਜਵਾਦੀਆਂ, ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਕੁਨਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੁਆਰਾ - ਹੋਰ, ਵਧੇਰੇ ਸਵੀਕਾਰਯੋਗ, ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਨੂੰ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਮਝਿਆ ਅਤੇ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ - ਅਤੇ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉਹ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਸ਼ੈਲੀ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਨੇ "ਅਫਰੀਕਨ" ਅਤੇ "ਉਸਦੀ" ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਧਾਰਨਾ ਨੂੰ ਆਕਾਰ ਦੇਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

ਲਿਖਤਾਂ 

 ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਬਾਰੇ ਦੋ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖੀਆਂ: ਟ੍ਰੈਵਲਜ਼ ਇਨ ਵੈਸਟ ਅਫ਼ਰੀਕਾ (1897), ਜੋ ਤੁਰੰਤ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੈਸਟ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਸਟੱਡੀਜ਼ (1899), ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੇ ਵਿਦਵਾਨ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦਾ ਸਤਿਕਾਰ ਅਤੇ ਮਾਣ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।  ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਅਖਬਾਰਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਾਮਰਾਜ ਪੱਖੀ ਸੰਪਾਦਕ ਫਲੋਰਾ ਸ਼ਾਅ ਦੇ ਅਧੀਨ ਟਾਈਮਜ਼ ਨੇ ਉਸਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।  ਹਾਲਾਂਕਿ ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਅਜਿਹੇ ਇਨਕਾਰ ਕਿੰਗਸਲੇ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਾਮਰਾਜ ਵਿਰੋਧੀ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਪੱਖੀ ਦਲੀਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆਧਾਰਿਤ ਸਨ, ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਵਾਰ ਪ੍ਰਤੀਕੂਲ ਸਵਾਗਤ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕਰਨ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਦੋਵੇਂ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਯੂਰਪੀਅਨ ਵਪਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਸਮਰਥਕ ਸੀ ਅਤੇ  ਅਸਿੱਧੇ ਬਸਤੀਵਾਦੀ ਰਾਜ ਦੀ ਧਾਰਨਾ.

 ਟ੍ਰੈਵਲਜ਼ ਇਨ ਵੈਸਟ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਸਫ਼ਲਤਾ ਕਿਸੇ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਦੇ ਜੋਸ਼ ਅਤੇ ਡਰੋਲ ਹਾਸੇ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ, ਇੱਕ ਧਾਗੇਦਾਰ ਧਾਗੇ ਦੀ ਆੜ ਵਿੱਚ, ਕਦੇ ਵੀ ਆਪਣੇ ਅਸਲ ਉਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਟਦੀ - ਉਸ ਕੰਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।  ਪ੍ਰਗਟ ਬੁੱਧੀ ਅਤੇ ਅਪ੍ਰਤੱਖ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਦੇ ਖੰਭਿਆਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਕਿੰਗਸਲੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਦਾ ਹੈ – "... ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਇੱਕ ਫੋਟੋ, ਵੇਰਵੇ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ, ਰੰਗਹੀਣ ਸੰਸਕਰਣ" – ਕਾਵਿਕ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਇੱਕ ਭਾਸ਼ਣ;  ਵਾਲਟਰ ਬੈਂਜਾਮਿਨ ਦੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਵਿੱਚ ਅਕਸਰ ਨੋਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਇੱਕ ਵਰਤਾਰਾ।  ਉਸ ਦੇ ਢੰਗ ਬਾਰੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀ-ਜੀਵਾਂ, ਚਿੱਟੇ ਜਾਂ ਕਾਲੇ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੁਣਾਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਲਿਆਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ, ਉਹਨਾਂ ਲਈ ਸਨਮਾਨਯੋਗ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿਸਮਤ ਵਾਲੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ."  ਆਪਣੇ ਉਦੇਸ਼ ਬਾਰੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਜਾਣ ਦਾ [ਮੇਰਾ] ਉਦੇਸ਼ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਸੀ; ਇਹ ਅਧਿਐਨ ਧਰਮ ਅਤੇ ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਮੂਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਅਧਿਐਨ ਨੂੰ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨ ਦਾ ਮੇਰਾ ਕਾਰਨ ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ।  ਪਿਤਾ, ਜਾਰਜ ਕਿੰਗਸਲੇ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ 'ਤੇ ਅਧੂਰਾ ਛੱਡ ਗਏ ਸਨ।  ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਬਾਰੇ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ: "ਉਸਨੇ ਜੋ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਉਹ ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਵਿਲੱਖਣਤਾ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਵਾਅਦਾ ਕਰਦਾ ਜਾਪਦਾ ਸੀ - ਇੱਕ ਵਾਅਦਾ ਜੋ, ਬਦਕਿਸਮਤੀ ਨਾਲ, ਕਦੇ ਵੀ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।"  ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਜਾਰਜ ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੇ ਕੁਝ ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਟੁਕੜੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਟੁਕੜਾ ਵੀ ਮੈਰੀ ਕਿੰਗਸਲੇ ਦੀ ਮਹਾਨ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।  ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਇ, ਉਸਦੀ ਧੀ ਦੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ – ਲੇਵੀ-ਸਟ੍ਰਾਸ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਟ੍ਰਿਸਟਸ ਟ੍ਰੋਪਿਕਸ – ਦੀ ਇੱਕ ਪੂਰਵਜ – ਕਿ ਪਿਤਾ ਦੀ ਸੁਪਨੇ ਦੀ ਇੱਛਾ ਆਖਰਕਾਰ ਪੂਰੀ ਹੋ ਗਈ ਹੈ;  ਅਤੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕਾਇਮ ਰੱਖਿਆ

ਮੌਤ 

 ਸਿਮੋਨਸਟਾਉਨ ਵਿੱਚ ਪਿਅਰ ਵਿਖੇ ਮੈਰੀ ਕਿੰਗਸਲੇ ਦਾ ਅੰਤਿਮ ਸੰਸਕਾਰ: 1900

 ਦੂਜੀ ਬੋਅਰ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੇ ਮਾਰਚ 1900 ਵਿੱਚ SS ਮੂਰ 'ਤੇ ਕੇਪ ਟਾਊਨ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਇੱਕ ਨਰਸ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਲੰਟੀਅਰ ਕੀਤਾ।  ਉਹ ਸਾਈਮਨਜ਼ ਟਾਊਨ ਹਸਪਤਾਲ ਵਿੱਚ ਤਾਇਨਾਤ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਬੋਅਰ ਜੰਗੀ ਕੈਦੀਆਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤਾ।  ਲਗਭਗ ਦੋ ਮਹੀਨਿਆਂ ਤਕ ਬੀਮਾਰ ਲੋਕਾਂ ਲਈ

ਸਿਰਨਾਵੇਂ ਦੀ ਲਿਖਤ 
 ਆਪਣੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਟਾਈਫਾਈਡ ਦੇ ਲੱਛਣ ਵਿਕਸਿਤ ਕੀਤੇ ਅਤੇ 3 ਜੂਨ 1900 ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਇੱਕ ਚਸ਼ਮਦੀਦ ਗਵਾਹ ਨੇ ਦੱਸਿਆ: "ਉਸ ਨੇ ਥੋੜ੍ਹੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਰੈਲੀ ਕੀਤੀ ਪਰ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਹ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਇਕੱਲੇ ਮਰਨ ਲਈ ਛੱਡਣ ਲਈ ਕਿਹਾ,  ਇਹ ਕਹਿੰਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਉਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਕੋਈ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਵਿੱਚ ਵੇਖੇ। ਜਾਨਵਰ ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ, ਇਕੱਲੇ ਮਰਨ ਲਈ ਚਲੇ ਗਏ।"  ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ।  "ਮੇਰਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ, ਇਹ ਇਕੋ ਇਕ ਅਹਿਸਾਨ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਸੀ ਜੋ ਉਸਨੇ ਕਦੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਮੰਗੀ ਸੀ; ਅਤੇ ਇਹ ਹਰ ਸਥਿਤੀ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ... ਵੈਸਟ ਯੌਰਕਸ਼ਾਇਰਸ ਦੀ ਇੱਕ ਪਾਰਟੀ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਬੈਂਡ ਦੇ ਨਾਲ, ਹਸਪਤਾਲ ਤੋਂ ਤਾਬੂਤ ਨੂੰ ਇੱਕ 'ਤੇ ਖਿੱਚਿਆ ਗਿਆ।  ਟੋਰਪੀਡੋ ਕਿਸ਼ਤੀ ਨੰ. 29 ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਇਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੇਪ ਪੁਆਇੰਟ ਨੂੰ ਘੇਰਾ ਪਾ ਕੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਉਸ ਤੱਤ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ ਰੱਖਿਆ ਜਾਣਾ ਚੁਣਿਆ ਸੀ।"  "ਕਾਮੇਡੀ ਦੀ ਇੱਕ ਛੋਹ, ਜਿਸ ਨੇ ਖੁਦ ਕਿੰਗਸਲੇ ਨੂੰ 'ਮਜ਼ੇਦਾਰ' ਕੀਤਾ ਹੋਵੇਗਾ, ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਦੋਂ ਤਾਬੂਤ ਨੇ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਵਾਪਸ ਬੋਰਡ 'ਤੇ ਲਿਜਾਣਾ ਪਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਾਰ ਇੱਕ ਐਂਕਰ ਦੇ ਨਾਲ ਭਾਰ ਹੇਠਾਂ ਸੁੱਟਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।"



ਵਿਰਾਸਤ 

 ਕਿੰਗਸਲੇ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਜੀਵਨ ਬਾਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜੀ ਏਜੰਡਿਆਂ ਅਤੇ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਮੂਲ ਰੀਤੀ-ਰਿਵਾਜਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਖਿੱਚਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਅਤੇ ਗਲਤ ਸਮਝਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।  ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਫੇਅਰ ਕਾਮਰਸ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕਲੋਨੀਆਂ ਦੇ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਲਈ ਹਾਲਾਤ ਸੁਧਾਰਨ ਲਈ ਦਬਾਅ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।  ਉਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸੁਧਾਰ ਸੰਗਠਨਾਂ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਰਕਾਰੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।  ਲਿਵਰਪੂਲ ਸਕੂਲ ਆਫ਼ ਟ੍ਰੋਪਿਕਲ ਮੈਡੀਸਨ ਨੇ ਉਸਦੇ ਨਾਮ 'ਤੇ ਇੱਕ ਆਨਰੇਰੀ ਮੈਡਲ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ।  ਸੀਅਰਾ ਲਿਓਨ ਵਿੱਚ, ਇੰਸਟੀਚਿਊਟ ਆਫ਼ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਸਟੱਡੀਜ਼, ਫੋਰਾਹ ਬੇ ਕਾਲਜ (ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ਼ ਸੀਅਰਾ ਲਿਓਨ) ਵਿੱਚ ਮੈਰੀ ਕਿੰਗਸਲੇ ਆਡੀਟੋਰੀਅਮ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ 
=਼਼<rf></ref>