ਆਂਗਨ ਕੇ ਪਾਰ ਦਵਾਰ
ਆਂਗਨ ਕੇ ਪਾਰ ਦੁਆਰ  ਸਚਿਦਾਨੰਦ ਵਾਤਸਾਇਨ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖਿਆ 1961 ਦਾ ਇੱਕ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਜੋ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਕਲਮੀ ਨਾਮ, ਅਗਿਆਏ ਨਾਲ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਪੁਸਤਕ ਨੂੰ 1964 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ।

ਸਮੱਗਰੀ 
ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ 1959 ਤੋਂ 1961 ਦੇ ਅਰਸੇ ਦੌਰਾਨ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।

ਪੁਸਤਕ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਗਿਆ ਹੈ; ਅੰਤਹ ਸਲੀਲਾ, ਚੱਕਰਾਂਤ ਸ਼ਿਲਾ ਅਤੇ ਅਸਾਧਿਆ ਵਿਨਾ  ਆਦਿ। ਅੰਤਹ ਸਲੀਲਾ ਵਿੱਚ 18 ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਹਨ। ਚੱਕਰਾਂਤ ਸ਼ਿਲਾ ਦੀਆਂ 27 ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਜੋ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਵ-ਰਹੱਸਵਾਦੀ ਵਿਸ਼ੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਲਿਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਅਖ਼ੀਰਲੇ ਭਾਗ, ਅਸਾਧਿਆ ਵਿਨਾ, ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਸਿਰਲੇਖ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਕਵਿਤਾ ਹੈ।

ਅਗਿਆਏ ਨੇ ਤਤਸਮ ਸ਼ਬਦਾਂ (ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ ਧੁਨੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੇ ਨਾਲ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਉਧਾਰ ਲਏ ਗਏ ਸ਼ਬਦ) ਤੋਂ ਪਰਹੇਜ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਤਦਭਾਵ ਸ਼ਬਦਾਂ ( ਸੰਸਕ੍ਰਿਤ ਤੋਂ ਅਪਣਾਏ ਗਏ ਸ਼ਬਦ) ਦੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਹੈ। ਆਂਗਨ ਕੇ ਪਾਰ ਦੁਆਰ ਨੇ ਤਦਭਾਵ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਦੀਆਂ ਰਚਨਾਤਮਕ ਸੰਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਰੋਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣ ਵਿੱਚ ਨਿਰਣਾਇਕ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾਈ।

ਸਨਮਾਨ 
ਆਂਗਨ ਕੇ ਪਾਰ ਦੁਆਰ ਨੂੰ 1964 ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਪੁਰਸਕਾਰ ਮਿਲਿਆ। ਇਸਦਾ ਗੁਜਰਾਤੀ ਵਿੱਚ ਅਨੁਵਾਦ ਭੋਲਾਭਾਈ ਪਟੇਲ ਦੁਆਰਾ ਆਂਗਨਾਨੀ ਪਾਰ ਦੁਆਰ (2002) ਵਜੋਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਆਲੋਚਕ ਨੰਦ ਕਿਸ਼ੋਰ ਆਚਾਰੀਆ ਨੇ ਅਸਾਧਿਆ ਵਿਨਾ ਨੂੰ ਅਗਿਆਏ ਦੇ ਕਾਵਿ-ਸ਼ਾਸਤਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ 'ਸਿਖ਼ਰ' ਕਿਹਾ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
 
 

ਭਾਰਤੀ ਸਾਹਿਤ
ਸਾਹਿਤ ਅਕਾਦਮੀ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ ਕੰਮ