ਲਾ ਲਲੋਰੋਨਾ
ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕੀ ਲੋਕਧਾਰਾਵਾਂ ਵਿਚ, ਲਾ ਲਲੋਰੋਨਾ ( Spanish: [ਲਾ ਓਓਨਾ] ; "ਵੇਪਿੰਗ ਵੂਮੈਨ" ਜਾਂ "ਦਿ ਵਾਇਲਰ") ਇੱਕ ਭੂਤ ਹੈ ਜੋ ਆਪਣੇ ਡੁੱਬੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਸੋਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਟਰਫ੍ਰੰਟ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀ ਹੈ। 

ਕਥਾ ਦੇ ਇਕ ਆਮ ਰੂਪ ਵਿਚ, ਮਾਰੀਆ ਨਾਮ ਦੀ ਇਕ ਸੁੰਦਰ  ਔਰਤ ਇਕ ਅਮੀਰ ਰਾਂਚੇਰੋ  ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਦੋ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਦਿਨ, ਮਾਰੀਆ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਇਕ ਹੋਰ ਔਰਤ ਨਾਲ ਦੇਖਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਨ੍ਹੇ ਕ੍ਰੋਧ ਵਿਚ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਨਦੀ ਵਿਚ ਡੁਬਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੂੰ ਤੁਰੰਤ ਪਛਤਾਵਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰੱਥ ਅਤੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਗ੍ਰਸਤ, ਉਹ ਆਪ ਵੀ ਡੁੱਬ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਪਰੰਤੂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਬਗੈਰ ਪਰਲੋਕ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਹੈ।  ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਇਕ ਹੋਰ ਸੰਸਕਰਣ ਵਿਚ, ਉਸ ਦੇ ਬੱਚੇ ਨਾਜਾਇਜ਼ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੁਬਾਉਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੁਆਰਾ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਲਈ ਨਾ ਲੈ ਜਾਏ।  ਲਾ ਲਲਰੀਨਾ  ਵਿਚ ਭਿੰਨਤਾਵਾਂ  ਹਨ ਕਿਤੇ  ਮੁੜ ਲਾ ਲਲਰੀਨਾ ਮਿੱਥ ਵਿੱਚ ਚਿੱਟੇ ਕੱਪੜੇ, ਰਾਤ ਦਾ ਵਿਰਲਾਪ, ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਸਬੰਧ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਮੁੱਢ 
ਲਾ ਲਲੋਰੋਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਰਵਾਇਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਮੈਕਸੀਕੋ, ਮੱਧ ਅਤੇ ਦੱਖਣੀ ਅਮਰੀਕਾ ਸਮੇਤ ਸਾਰੇ ਲਾਤੀਨੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।  ਲਾ ਲਲੋਰੋਨਾ ਕਈ ਵਾਰ ਲਾ ਮਾਲੀਨਚੇ ਨਾਲ ,  ਨਾਹੂਆ ਔਰਤ ਜਿਸਨੇ ਹਰਨੇਨ ਕੋਰਟੀਜ਼ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ 'ਦੁਭਾਸ਼ੀਏ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਵੀ ਜਨਮਿਆ।  ਲਾ ਮਾਲੀਨਚੇ ਦੋਨੋਂ ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਮੈਕਸੀਕਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਸਪੈਨਿਸ਼ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਭੂਮਿਕਾ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਧੋਖੇ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪ੍ਰਤੀ ਖੇਤਰ

ਮੈਕਸੀਕੋ ਵਿਚ 
ਲਾ ਲਲੋਰੋਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦੀਆਂ ਮੈਕਸੀਕਨ ਦੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਹਨ, ਉਸਦੀ ਕਹਾਣੀ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਬਾਅਦ ਭਟਕਣ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਲੇਜੈਂਡਰੋ ਕੋਲੰਗਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਅਕਸਰ ਕਲਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚ ਉੱਭਰਦੀ ਹੈ।   ਲਾ ਲਲੋਰੋਨਾ ਦੀ ਕਥਾ ਦਾ ਇਕ ਸਾਲਾਨਾ ਵਾਟਰਫ੍ਰੰਟ ਥੀਏਟਰਿਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਹੈ ਇਹ ਮੈਕਸੀਕੋ ਸਿਟੀ ਦੇ ਜ਼ੋਸ਼ੀਮਿਲਕੋ ਬੋਰੋ ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਹੈ, ਇਹ 1993 ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤਕ ਦਿਵਸ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ