ਐਡਵਰਡ ਗਰੇਗ
ਐਡਵਰਡ ਹੇਗੇਰੂਪ ਗਰੇਗ (15 ਜੂਨ 1843 - 4 ਸਤੰਬਰ 1907) ਇੱਕ ਨਾਰਵੇਈਅਨ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਅਤੇ ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ ਸੀ। ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਯੁੱਗ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਸੰਗੀਤ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਮਿਆਰੀ ਕਲਾਸੀਕਲ ਪਰਚੇ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਨਾਰਵੇਈ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਨੇ ਨਾਰਵੇ ਦੇ ਸੰਗੀਤ ਨੂੰ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਚੇਤਨਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਇਆ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਛਾਣ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ, ਜਿੰਨਾ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਜੀਨ ਸਿਬੇਲੀਅਸ ਅਤੇ ਬੇਦੀਚ ਸਮੇਟਾਨਾ ਨੇ ਫਿਨਲੈਂਡ ਅਤੇ ਬੋਹੇਮੀਆ ਵਿੱਚ ਕੀਤਾ।

ਗਰੈਗ ਬਰਗੇਨ ਸ਼ਹਿਰ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਵਿਅਕਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤੀਆਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਕਈ ਮੂਰਤੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕਈ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਇਕਾਈਆਂ ਉਸ ਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਹਨ: ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਸੰਗੀਤ ਵਾਲੀ ਇਮਾਰਤ (ਗ੍ਰੇਗ ਹਾਲ), ਇਸਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਨਤ ਸੰਗੀਤ ਸਕੂਲ (ਗ੍ਰੇਗ ਅਕੈਡਮੀ) ਅਤੇ ਇਸਦਾ ਪੇਸ਼ੇਵਰ ਕੋਅਰ (ਐਡਵਰਡ ਗਰੇਗ ਕੋਰ) ਗਰੈਗ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਘਰ ਟਰੋਲਡੌਗੇਨ ਵਿਖੇ ਐਡਵਰਡ ਗਰੇਗ ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਉਸਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ।

ਪਿਛੋਕੜ 
ਐਡਵਰਡ ਹੈਗੇਰਪ ਗ੍ਰੀਗ ਦਾ ਜਨਮ ਨਾਰਵੇ ਦੇ ਬਰਗੇਨ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਮਾਪੇ ਐਲਗਜ਼ੈਡਰ ਗਰੇਗ (1806– 1875) ਸਨ ਜੋ ਕਿ ਬਰਗੇਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਵਾਈਸ-ਕੌਂਸਲਰ ਸਨ; ਅਤੇ ਜੀਸੀਨ ਜੁਡੀਥ ਹੈਗੇਰੂਪ (1814 - 1875), ਇੱਕ ਸੰਗੀਤ ਅਧਿਆਪਕ ਅਤੇ ਵਕੀਲ ਅਤੇ ਰਾਜਨੇਤਾ ਐਡਵਰਡ ਹੈਗੇਰੂਪ ਦੀ ਧੀ ਹੈ। ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਨਾਮ, ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਪਸ਼ਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਗ੍ਰੇਗ, ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਦੇ ਕਲੇਨ ਘ੍ਰਿਓਗਾਇਰ (ਕਲੋਨ ਗ੍ਰੈਗੋਰ) ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਹੈ। 1746 ਵਿੱਚ ਕੁਲਡੋਨ ਦੀ ਲੜਾਈ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਗ੍ਰੇਗ ਦੇ ਪੜਦਾਦਾ, ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਗ੍ਰੀਗ, ਨੇ ਵਿਆਪਕ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ, ਲਗਭਗ 1770 ਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾਰਵੇ ਵਿੱਚ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਿਆ, ਅਤੇ ਬਰਗੇਨ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰਕ ਰੁਚੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤੀਆਂ।

ਐਡਵਰਡ ਗਰੇਗ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਿਆਨੋ ਅਧਿਆਪਕ ਸੀ ਅਤੇ ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਖੇਡਣਾ ਸਿਖਾਇਆ ਸੀ। ਗਰੈਗ ਨੇ ਕਈ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਟੈਂਕਸ ਅਪਰ ਸੈਕੰਡਰੀ ਸਕੂਲ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

1858 ਦੀ ਗਰਮੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਗਰੈਗ ਉੱਘੇ ਨਾਰਵੇਈ ਵਾਇਲਨਿਸਟ ਆਲੇ ਬੁੱਲ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ, ਜੋ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰਕ ਦੋਸਤ ਸੀ; ਬੁੱਲ ਦੇ ਭਰਾ ਦਾ ਵਿਆਹ ਗਰੈਗ ਦੀ ਮਾਸੀ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਬੁੱਲ ਨੇ 15 ਸਾਲ ਦੇ ਲੜਕੇ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਲੀਪਜ਼ੀਗ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਵਿੱਚ ਭੇਜਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਆ, ਪਿਆਨੋ ਵਿਭਾਗ ਜਿਸਦਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਨ ਇਗਨਾਜ਼ ਮੋਸ਼ਚੇਲਸ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਗਰੈਗ ਨੇ ਕੰਨਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ, ਪਿਆਨੋ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਲੈਪਜ਼ੀਗ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਮਾਰੋਹ ਅਤੇ ਪਾਠਾਂ ਦਾ ਅਨੰਦ ਲਿਆ। ਉਹ ਕੰਜ਼ਰਵੇਟਰੀ ਅਧਿਐਨ ਦੇ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਅਪਵਾਦ ਅੰਗ ਸੀ, ਜੋ ਪਿਆਨੋ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। 1860 ਦੀ ਬਸੰਤ ਵਿਚ, ਉਹ ਫੇਫੜੇ ਦੀਆਂ ਦੋ ਬਿਮਾਰੀਆਂ, ਪਿਰੀਰੀਸੀ ਅਤੇ ਟੀਬੀ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਸਾਰੀ ਉਮਰ, ਗਰੈਗ ਦੀ ਸਿਹਤ ਖਰਾਬ ਖੱਬੇ ਫੇਫੜੇ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਥ੍ਰੋਸਿਕ ਰੀੜ੍ਹ ਦੀ ਕਾਫ਼ੀ ਵਿਗਾੜ ਦੁਆਰਾ ਵਿਗਾੜ ਰਹੀ ਸੀ। ਉਹ ਅਨੇਕਾਂ ਸਾਹ ਦੀਆਂ ਲਾਗਾਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਸੀ, ਅਤੇ ਆਖਰਕਾਰ ਜੋੜ ਫੇਫੜੇ ਅਤੇ ਦਿਲ ਦੀ ਅਸਫਲਤਾ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਦੇ ਕਈ ਡਾਕਟਰ ਉਸ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਦੋਸਤ ਬਣ ਗਏ।

ਹਵਾਲੇ 

ਮੌਤ 1907
ਜਨਮ 1843