ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ
Articles with hCards
ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ ( née Pölzl ; 12 ਅਗਸਤ 1860 – 21 ਦਸੰਬਰ 1907) ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ ਅਡੌਲਫ ਹਿਟਲਰ ਦੀ ਮਾਂ ਸੀ।

ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਅਤੇ ਵਿਆਹ 
ਆਸਟ੍ਰੀਅਨ ਸਾਮਰਾਜ ਦੇ ਸਪਿਟਲ, ਵੇਟਰਾ, ਵਾਲਡਵਿਏਰਟੇਲ, ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਦੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਈ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਜੋਹਾਨ ਬੈਪਟਿਸਟ ਪੋਲਜ਼ਲ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਜੋਹਾਨਾ ਹਿਡਲਰ ਸੀ। ਕਲਾਰਾ ਪੁਰਾਣੇ ਕਿਸਾਨ ਸਟਾਕ ਤੋਂ ਆਈ ਸੀ, ਮਿਹਨਤੀ, ਊਰਜਾਵਾਨ, ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਈਮਾਨਦਾਰ ਸੀ। ਫੈਮਿਲੀ ਫਿਜ਼ੀਸ਼ੀਅਨ, ਡਾ. ਐਡਵਾਰਡ ਬਲੋਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਉਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤ, ਮਿੱਠੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ ਔਰਤ ਸੀ।

1876 ਵਿੱਚ, 16 ਸਾਲ ਦੀ ਕਲਾਰਾ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਐਲੋਇਸ ਹਿਟਲਰ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਘਰੇਲੂ ਨੌਕਰ ਵਜੋਂ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅੰਨਾ ਗਲਾਸ-ਹੋਰਰ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਪਹਿਲੇ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਬਾਅਦ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਅਲੋਇਸ ਦਾ ਜੀਵ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਪਿਤਾ ਅਣਜਾਣ ਹੈ, ਉਸਦੀ ਮਾਂ, ਮਾਰੀਆ ਸ਼ਿਕਲਗਰਬਰ, ਜੋਹਾਨ ਜਾਰਜ ਹਿਡਲਰ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਲੋਇਸ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿਡਲਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਵਜੋਂ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਲਾਰਾ ਦੀ ਮਾਂ ਹਿਡਲਰ ਦੀ ਭਤੀਜੀ ਜੋਹਾਨਾ ਹਿਡਲਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੇ ਜੋਹਾਨ ਬੈਪਟਿਸਟ ਪੋਲਜ਼ਲ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਲਾਰਾ ਅਤੇ ਅਲੋਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਾਰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

1884 ਵਿੱਚ ਅਲੋਇਸ ਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਫ੍ਰਾਂਜਿਸਕਾ ਮੈਟਜ਼ਲਜ਼ਬਰਗਰ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਕਲਾਰਾ ਅਤੇ ਅਲੋਇਸ ਨੇ 7 ਜਨਵਰੀ 1885 ਨੂੰ ਬ੍ਰੌਨੌ ਐਮ ਇਨ ਵਿੱਚ ਪੋਮਰ ਇਨ ਦੀ ਉਪਰਲੀ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਵੇਰੇ ਤੜਕੇ ਆਯੋਜਿਤ ਇੱਕ ਸੰਖੇਪ ਸਮਾਰੋਹ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕੀਤਾ। ਅਲੋਇਸ ਫਿਰ ਕਸਟਮ ਅਧਿਕਾਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ 'ਤੇ ਦਿਨ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪੁੱਤਰ, ਗੁਸਤਾਵ ਦਾ ਜਨਮ ਚਾਰ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, 17 ਮਈ 1885 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਡਾ ਨੇ 23 ਸਤੰਬਰ 1886 ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। 1887-88 ਦੀਆਂ ਸਰਦੀਆਂ ਦੌਰਾਨ ਡਿਪਥੀਰੀਆ ਕਾਰਨ ਦੋਵੇਂ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਇੱਕ ਤੀਜਾ ਬੱਚਾ, ਔਟੋ, 1887 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਮਰ ਗਿਆ। ਚੌਥਾ ਪੁੱਤਰ, ਅਡੌਲਫ, 20 ਅਪ੍ਰੈਲ 1889 ਨੂੰ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ

1892 ਵਿੱਚ, ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੇ ਪਸਾਉ ਲਈ ਰੇਲਗੱਡੀ ਲਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਗਲੇ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਲਈ ਸੈਟਲ ਹੋ ਗਏ। ਐਡਮੰਡ ਦਾ ਜਨਮ ਉੱਥੇ 24 ਮਾਰਚ 1894 ਨੂੰ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਪਾਉਲਾ ਨੇ 21 ਜਨਵਰੀ 1896 ਨੂੰ ਪਾਲਣਾ ਕੀਤੀ। ਐਡਮੰਡ ਦੀ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ 28 ਫਰਵਰੀ 1900 ਨੂੰ ਖਸਰੇ ਕਾਰਨ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ। ਅਲੋਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਛੇ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਸਿਰਫ ਅਡੋਲਫ ਅਤੇ ਪੌਲਾ ਬਾਲਗ ਹੋਣ ਤੱਕ ਬਚੇ।

ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ ਦਾ ਬਾਲਗ ਜੀਵਨ ਘਰ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ, ਸਮਿਥ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਅਲੋਇਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਸਮਝ ਜਾਂ ਦਿਲਚਸਪੀ ਸੀ। ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਸਮਰਪਿਤ ਸੀ ਅਤੇ, ਵਿਲੀਅਮ ਪੈਟ੍ਰਿਕ ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਆਪਣੇ ਮਤਰੇਏ ਬੱਚਿਆਂ, ਅਲੋਇਸ, ਜੂਨੀਅਰ ਅਤੇ ਐਂਜੇਲਾ ਲਈ ਇੱਕ ਆਮ ਮਤਰੇਈ ਮਾਂ ਸੀ।

ਉਹ ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਰੋਮਨ ਕੈਥੋਲਿਕ ਸੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਰਚ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਮੌਤ 

ਜਦੋਂ 1903 ਵਿੱਚ ਅਲੋਇਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ, ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਪੈਨਸ਼ਨ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ। ਕਲਾਰਾ ਨੇ ਲਿਓਨਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵੇਚ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਡੋਲਫ ਅਤੇ ਪੌਲਾ ਨਾਲ ਲਿੰਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਪਾਰਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਬੇਰਹਿਮੀ ਨਾਲ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ।

1906 ਵਿੱਚ, ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੱਠ ਲੱਭੀ ਪਰ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਇਸ ਨੂੰ ਨਜ਼ਰਅੰਦਾਜ਼ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਛਾਤੀ ਦੇ ਦਰਦ ਦਾ ਅਨੁਭਵ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਗਦਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਵਰੀ 1907 ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰਕ ਡਾਕਟਰ, ਐਡਵਾਰਡ ਬਲੋਚ, ਨਾਲ ਸਲਾਹ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝੀ ਹੋਈ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਅਣਗਹਿਲੀ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਬਲੋਚ ਨੇ ਕਲਾਰਾ ਨੂੰ ਇਹ ਨਾ ਦੱਸਣਾ ਚੁਣਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਛਾਤੀ ਦਾ ਕੈਂਸਰ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੇਟੇ ਅਡੌਲਫ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਬਲੋਚ ਨੇ ਅਡੌਲਫ ਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਬਚਣ ਦੀ ਛੋਟੀ ਜਿਹੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਰੈਡੀਕਲ ਮਾਸਟੈਕਟੋਮੀ ਕਰਾਏ। ਖ਼ਬਰ ਸੁਣ ਕੇ ਹਿਟਲਰ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਏ। ਬਲੋਚ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ ਨੇ "ਫੈਸਲੇ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਨੂੰ ਯਕੀਨ ਸੀ ਕਿ ਉਹ - ਦ੍ਰਿੜਤਾ ਨਾਲ ਕਰੇਗੀ। ਡੂੰਘੇ ਧਾਰਮਿਕ, ਉਸਨੇ ਮੰਨਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਕਿਸਮਤ ਰੱਬ ਦੀ ਇੱਛਾ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਕਰਨਾ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ।" ਉਸਨੇ ਲਿਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਸਿਸਟਰਜ਼ ਆਫ਼ ਸੇਂਟ ਮਰਸੀ ਵਿਖੇ ਮਾਸਟੈਕਟੋਮੀ ਕਰਵਾਈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਰਜਨ, ਕਾਰਲ ਅਰਬਨ, ਨੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਕਿ ਕੈਂਸਰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਉਸਦੀ ਛਾਤੀ ਵਿੱਚ ਪਲਿਊਰਲ ਟਿਸ਼ੂ ਵਿੱਚ ਮੇਟਾਸਟੈਸਾਈਜ਼ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਬਲੋਚ ਨੇ ਕਲਾਰਾ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਹਾਲਤ ਖਰਾਬ ਹੈ। ਅਡੌਲਫ, ਜੋ ਕਿ ਕਲਾ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਿਏਨਾ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਸੀ, ਆਪਣੇ ਭੈਣ-ਭਰਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੀ ਦੇਖਭਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਘਰ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਅਕਤੂਬਰ ਤੱਕ, ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ ਦੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਗਿਰਾਵਟ ਆ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪੁੱਤਰ ਅਡੌਲਫ ਨੇ ਬਲੋਚ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ। ਅਗਲੇ 46 ਦਿਨਾਂ ਲਈ (ਨਵੰਬਰ ਤੋਂ ਦਸੰਬਰ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੱਕ), ਬਲੋਚ ਨੇ ਆਇਓਡੋਫਾਰਮ ਦੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇਲਾਜ ਕੀਤੇ, ਜੋ ਕਿ ਕੀਮੋਥੈਰੇਪੀ ਦਾ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦਾ ਪ੍ਰਯੋਗਾਤਮਕ ਰੂਪ ਸੀ। ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਮਾਸਟੈਕਟੋਮੀ ਚੀਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ ਕੈਂਸਰ ਸੈੱਲਾਂ ਨੂੰ "ਬਰਨ" ਕਰਨ ਲਈ ਆਇਓਡੋਫਾਰਮ-ਭਿੱਜੀ ਜਾਲੀਦਾਰ ਦੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਖੁਰਾਕਾਂ ਸਿੱਧੇ ਟਿਸ਼ੂ 'ਤੇ ਲਾਗੂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਇਲਾਜ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਰਦਨਾਕ ਸਨ ਅਤੇ ਇਸ ਕਾਰਨ ਕਲਾਰਾ ਦਾ ਗਲਾ ਅਧਰੰਗ ਹੋ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਉਹ ਨਿਗਲਣ ਤੋਂ ਅਸਮਰੱਥ ਹੋ ਗਈ।

ਇਲਾਜ ਵਿਅਰਥ ਸਾਬਤ ਹੋਏ ਅਤੇ ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ ਦੀ 21 ਦਸੰਬਰ 1907 ਨੂੰ ਆਇਓਡੋਫਾਰਮ ਦੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਮੈਡੀਕਲ ਮਾੜੇ ਪ੍ਰਭਾਵਾਂ ਕਾਰਨ ਲਿਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਕਲਾਰਾ ਨੂੰ ਲਿਨਜ਼ ਨੇੜੇ ਲਿਓਨਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਦਫ਼ਨਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਅਡੌਲਫ ਹਿਟਲਰ, ਜਿਸਦਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਨਾਲ ਨੇੜਲਾ ਰਿਸ਼ਤਾ ਸੀ, ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਨਾਲ ਤਬਾਹ ਹੋ ਗਿਆ ਅਤੇ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਇਸ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਚੁੱਕਦਾ ਰਿਹਾ। ਬਲੋਚ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਕਿ, "ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਕੈਰੀਅਰ ਵਿੱਚ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਅਡੌਲਫ ਹਿਟਲਰ ਵਾਂਗ ਸੋਗ ਨਾਲ ਮੱਥਾ ਟੇਕਦੇ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ।" ਆਪਣੀ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀ ਮੇਨ ਕੈਮਫ ਵਿੱਚ, ਹਿਟਲਰ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ "ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਪਰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ" ਅਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਇੱਕ "ਭਿਆਨਕ ਝਟਕਾ" ਸੀ। ਦਹਾਕਿਆਂ ਬਾਅਦ, 1940 ਵਿੱਚ, ਹਿਟਲਰ ਨੇ ਬਲੋਚ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਕਿ ਯਹੂਦੀ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਲਈ, ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਤੋਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਜਾਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦੇ ਕੇ, ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਆਸਟ੍ਰੀਆ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਹੋਰ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

1941 ਅਤੇ 1943 ਵਿੱਚ, ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਬਚਪਨ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਬਲੋਚ ਦੀ ਰਣਨੀਤਕ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ( ਕੇਂਦਰੀ ਖੁਫੀਆ ਏਜੰਸੀ ਦਾ ਇੱਕ ਪੂਰਵਗਾਮੀ) ਦੁਆਰਾ ਇੰਟਰਵਿਊ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਹਿਟਲਰ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਲਈ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ ਸੀ:ਜਦੋਂ ਕਿ ਹਿਟਲਰ ਆਮ ਅਰਥਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਂ ਦਾ ਮੁੰਡਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮੈਂ ਕਦੇ ਵੀ ਨੇੜੇ ਦੇ ਲਗਾਵ ਦਾ ਗਵਾਹ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਪਿਆਰ ਆਪਸੀ ਸੀ। ਕਲਾਰਾ ਹਿਟਲਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕੀਤਾ. ਜਦੋਂ ਵੀ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਉਸਦੇ ਵਾਟਰ ਕਲਰ ਪੇਂਟਿੰਗਾਂ ਅਤੇ ਡਰਾਇੰਗਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਕਲਾਤਮਕ ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸਦਾ ਕੋਈ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਲਗਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।ਬਲੋਚ ਨੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਹਿਟਲਰ ਦਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਲਈ ਪਿਆਰ ਰੋਗ ਸੰਬੰਧੀ ਸੀ।

ਬਲੋਚ ਨੇ ਹਿਟਲਰ ਨੂੰ "ਮੈਂ ਕਦੇ ਦੇਖਿਆ ਸੀ ਸਭ ਤੋਂ ਦੁਖੀ ਆਦਮੀ" ਵਜੋਂ ਯਾਦ ਕੀਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਬਾਰੇ ਸੂਚਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਕਲਾਰਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ "ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਦਿਆਲੂ" ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਜੋ "ਉਸਦੀ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਮੁੜੇਗੀ ਜੇ ਉਸਨੂੰ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਕੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।"

1934 ਵਿੱਚ, ਹਿਟਲਰ ਨੇ ਕਲਾਰਾ ਨੂੰ ਪਾਸਾਉ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗਲੀ ਦਾ ਨਾਮ ਉਸਦੇ ਨਾਮ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ।

ਕਬਰ ਦੇ ਪੱਥਰ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ 
28 ਮਾਰਚ 2012 ਨੂੰ, ਪੈਰਿਸ਼ ਦੇ ਪਾਦਰੀ, ਕਰਟ ਪਿਟਰਟਸਚੈਟਸਚਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਲਿਓਨਡਿੰਗ ਵਿੱਚ ਟਾਊਨ ਕਬਰਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਅਲੋਇਸ ਹਿਟਲਰ ਦੀ ਕਬਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਕਲਾਰਾ ਦੀ ਕਬਰ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਾਨਬੱਧ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮਕਬਰੇ ਨੂੰ, ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਰਸਮ ਦੇ, ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਵੰਸ਼ਜ ਅਲੋਇਸ ਹਿਟਲਰ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਅੰਨਾ ਦੀ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਔਰਤ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਦੱਸੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਕਿਰਾਏ ਦੇ ਦਫ਼ਨਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪਲਾਟ ਦਾ ਕੋਈ ਅਧਿਕਾਰ ਵੀ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਹ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਲੱਗ ਸਕਿਆ ਕਿ ਕਬਰ ਵਿਚ ਪਈਆਂ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦਾ ਕੀ ਹੋਇਆ।

ਹਵਾਲੇ 
ਨੋਟਸ
ਮੌਤ 1907
ਜਨਮ 1860
ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ