ਅਹਿਸਾਨ ਹਬੀਬ
ਅਹਿਸਾਨ ਹਬੀਬ (2 ਫ਼ਰਵਰੀ 1917 - 10 ਜੁਲਾਈ 1985) ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਕਵੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸੰਸਕ੍ਰਿਤੀ ਵਿੱਚ ਸਾਹਿਤਕ ਸ਼ਖਸੀਅਤ ਸੀ।  ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਪੀਰੋਜਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਸ਼ੰਕਰਪਾਸ਼ਾ ਪਿੰਡ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਭਾਰਤ-ਪਾਕਿ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਕਈ ਸਾਹਿਤਕ ਰਸਾਲਿਆਂ: ਤਕਬੀਰ, ਬੁਲਬੁਲ (1937–38) ਅਤੇ ਦ ਸਾਓਗਤ (1939-43) ਉੱਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਉਹ ਆਲ ਇੰਡੀਆ ਰੇਡੀਓ ਦੇ ਕੋਲਕਾਤਾ ਸੈਂਟਰ ਵਿੱਚ ਸਟਾਫ਼ ਦਾ ਵੀ ਕਲਾਕਾਰ ਸੀ। ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਢਾਕਾ  ਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਆਜ਼ਾਦ, ਮਾਸਿਕ ਮੁਹੰਮਦੀ , ਡੇਲੀ ਕ੍ਰਿਸ਼ਕ, ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇਤੇਹਾਦ , ਵੀਕਲੀ ਪ੍ਰਭਾ  ਆਦਿ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਪੀਰੋਜਪੁਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹਮੀਜੂਦੀਨ ਹੌਲਦਾਰ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਤਾ ਦਾ ਨਾਮ ਜੋਮਿਲਾ ਖ਼ਾਤੂਨ ਹੈ। ਉਹ ਸਕੂਲ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਨ ਦਾ ਸ਼ੌਕੀਨ ਸੀ। ਬ੍ਰਜੋਮੋਹੂਨ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਪੜ੍ਹਦਿਆਂ ਉਹ ਰੋਜ਼ੀ-ਰੋਟੀ ਲਈ ਕੋਲਕਾਤਾ ਚਲਾ ਗਿਆ।

ਸਾਹਿਤਕ ਰਚਨਾ

ਕਵਿਤਾਵਾਂ 
ਉਸ ਦੀ ਕਾਵਿ-ਪੁਸਤਕ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪੁਸਤਕ ਰਾਤਰੀ ਸ਼ੇਸ਼  ਸੀ । ਹੋਰ ਪੁਸਤਕਾਂ  ਇਹ ਹਨ: 

 ਛਾਇਆ ਹੋਰੀਨ (1962)
 ਸ਼ਾਰਾ ਦੂਪੁਰ (1964)
 ਅਸ਼ਯ ਬੋਸ਼ੋਟੀ (1974)
 ਮੇਘ ਬੋਲੇ ਚੋਇਟਰੇ ਜੈਬੋ (1976)
 ਦੁਹਾਤੇ ਦੂਈ ਆਦਮ ਪਥਰ (1980)

ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ 

 ਜੋਸਨਾ ਰੈਤਰ ਗੋਲਪੋ
 ਬਰਸਤੀ ਪਰੇ ਤਪੁਰ ਤੂਪੁਰ (1977)
 ਚੁਤੀਰ ਦਿਨ ਦੁਪੂਰੇ (1978)

ਨਾਵਲ 

 ਰਾਣੀ ਖਲੇਰ ਸ਼ਕੋ (ਕਿਸ਼ੋਰਾਂ ਲਈ)
 ਅਰੋਨੋ ਨੀਲਿਮਾ
 ਜ਼ਫ਼ਰਾਨੀ ਰੋਂਗ ਪਆਰਾ

ਅਵਾਰਡ 
ਅਹਿਸਾਨ ਹਬੀਬ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਹਿਤਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ ਕਈ ਪੁਰਸਕਾਰ ਹਾਸਿਲ ਹੋਏ,  ਜਿਵੇਂ ਕਿ:

 ਯੂਨੈਸਕੋ ਸਾਹਿਤ ਪੁਰਸਕਾਰ (1960–61)
 ਬੰਗਲਾ ਅਕਾਦਮੀ ਸਾਹਿਤਕ ਅਵਾਰਡ (1961)
 ਆਦਮਜੀ ਸਾਹਿਤਕ ਅਵਾਰਡ (1964)
 ਨਸੀਰੂਦੀਨ ਗੋਲਡ ਮੈਡਲ (1977)
 ਇਕੁਸ਼ੀ ਪਦਕ (1978)
 ਜਤੀਆ (ਰਾਸ਼ਟਰੀ) ਪਦਕ
 ਅਬੁਲ ਮਨਸੂਰ ਅਹਿਮਦ ਯਾਦਗਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ (1980)
 ਅਬੁਲ ਕਲਾਮ ਯਾਦਗਾਰੀ ਪੁਰਸਕਾਰ (1984)

ਹਵਾਲੇ 

ਮੌਤ 1985
ਜਨਮ 1917
ਬੰਗਾਲੀ ਲੇਖਕ