ਭਵਈਆ
ਭਵਈਆ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਰੂਪ ਜਾਂ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਲੋਕ ਸੰਗੀਤ ਹੈ ਜੋ ਉੱਤਰੀ ਬੰਗਾਲ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਰੰਗਪੁਰ ਡਿਵੀਜ਼ਨ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੂਚ ਬਿਹਾਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਅਸਾਮ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਅਣਵੰਡੇ ਗੋਲਪਾੜਾ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ "ਮਜ਼ਦੂਰ ਵਰਗ", ਮਹਾਉਤਾਂ, ਮਹੀਸ਼ਾਲਾਂ (ਮੱਝਾਂ ਦੇ ਚਰਵਾਹੇ), ਅਤੇ ਗਰਿਆਲਾਂ (ਗੱਡੀ ਚਾਲਕ) ਦੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਵਿਸ਼ੇ ਹਨ। ਬੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਅਤੇ ਇਕੱਲੇਪਣ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਲੰਬੇ ਧੁਨਾਂ ਨਾਲ ਦਰਦ, ਲਾਲਸਾ ਅਤੇ "ਡੂੰਘੀ ਭਾਵਨਾ" ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।  ਭਵਈਆ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਿਸਵਾ ਸਿੰਘਾ ਦੇ ਅਧੀਨ 16ਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1950 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੋਂ ਸਟੇਜ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਭਵਈਆ ਗੀਤਾਂ ਦੇ ਬੋਲ ਗੈਰ-ਸੰਪਰਦਾਇਕ ਹਨ।

ਵ੍ਯੁਤਪਤੀ 
ਭਵਈਆ ਦੇ ਅਰਥਾਂ ਦੀਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵਿਆਖਿਆਵਾਂ ਹਨ। ਝਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਵਾਲੀ ਨੀਵੀਂ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਭਵਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਖੋਜਕਰਤਾਵਾਂ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਵਈਆ ਸ਼ਬਦ ਬਾਵਈਆ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਬਾਓ (ਹਵਾ) ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਭਵਈਆ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਵਿਉਤਪੱਤਰ ਭਵ > ਭਾਉ + ਇਯਾ = ਭਵਈਆ ਹੈ; ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਚਾਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਅੱਬਾਸਉਦੀਨ ਅਹਿਮਦ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਸੰਗੀਤ ਉੱਤਰੀ ਬੰਗਾਲ ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਬੇਤਰਤੀਬ ਅਤੇ ਸੁਹਾਵਣੀ ਹਵਾ ਵਰਗਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਭਵਈਆ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਵਈਆ (ਲੋਕ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਅਤੇ ਕਬਾਇਲੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਕੇਂਦਰ, ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਕਰਵਾਏ ਗਏ) ਦੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇੱਕ ਸਰਵੇਖਣ ਅਨੁਸਾਰ, ਇਹ ਨਾਮ ਭਾਓ ਸ਼ਬਦ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਭਵ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਗੀਤ ਬਿਰਹਾ ਜਾਂ ਵਿਛੋੜੇ ਅਤੇ ਇਕੱਲਤਾ ਦੀ ਡੂੰਘੀ ਭਾਵਨਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ।

ਫਿਲਮ 
ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ੀ ਫਿਲਮ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਸ਼ਾਹਨੇਵਾਜ਼ ਕਾਕੋਲੀ ਦੀ ਫਿਲਮ ਉੱਤਰੇਰ ਸੁਰ (ਉੱਤਰੀ ਸਿੰਫਨੀ) ਇੱਕ ਭਵਈਆ ਗਾਇਕ ਦੇ ਜੀਵਨ 'ਤੇ ਅਧਾਰਤ ਹੈ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਕਾਰਨ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਖਤਮ ਹੋਣ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਫਿਲਮ 18ਵੇਂ ਕੋਲਕਾਤਾ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫਿਲਮ ਫੈਸਟੀਵਲ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਗਾਇਕ 

 ਅੱਬਾਸਉਦੀਨ ਅਹਿਮਦ, ਪੂਰੇ ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਭਵਈਆ ਗੀਤਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ।
 ਪ੍ਰਤਿਮਾ ਬਰੂਆ ਪਾਂਡੇ, ਆਸਾਮ ਅਤੇ ਬਾਕੀ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਭਵਈਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ।
 ਪਾਪੋਨ, ਭਵਈਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਢਾਲਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ।
 ਜ਼ੁਬੀਨ ਗਰਗ, ਭਵਈਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਢਾਲਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ।
 ਕਲਪਨਾ ਪਟੋਵਾਰੀ, ਭਵਈਆ ਨੂੰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਸੰਗੀਤ ਵਿੱਚ ਢਾਲਣ ਦਾ ਸਿਹਰਾ।
 ਰਥਿੰਦਰਨਾਥ ਰਾਏ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਭਵਈਆ ਗਾਇਕ।
 ਮਹੇਸ਼ ਚੰਦਰ ਰਾਏ, ਬੰਗਲਾਦੇਸ਼ ਦਾ ਭਵਈਆ ਗਾਇਕ।

ਹਵਾਲੇ

ਬਿਬਲੀਓਗ੍ਰਾਫੀ

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

 Documentary on Bhawaiya.