ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ
ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਪੂਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਾਨ ਹਨ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਭੂਗੋਲਿਕ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅਧੀਨ, ਇੱਕ ਸਰਕਾਰੀ ਸ਼ਾਖਾ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ, ਪਾਰਕ ਦੇ ਈਕੋਸਿਸਟਮ ਦੇ ਅੰਦਰ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਣ ਅਤੇ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਮੇਤ, ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਲਈ ਖੇਤਰ ਨਾਲ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤੇ ਬਿਨਾਂ ਜਨਤਕ ਆਨੰਦ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਾਈਟਾਂ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਰੀਨ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਏਰੀਆਜ਼ (NMCA), ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਦੇ ਭੰਡਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹੈ।

ਕੈਨੇਡਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ, ਬੈਨਫ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ, 1885 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਕਰਨ ਨੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਾਰਕ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਬਣਾਇਆ, ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਕੀਤੀ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦੇ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਲਈ ਪਾਰਕਾਂ ਦਾ ਸੰਚਾਲਨ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਜਨਤਕ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਪਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਦਾ ਇੱਕ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਤਰੀਕਾ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਪਾਰਕ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਆਵਾਸੀ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਅਕਸਰ ਜਬਰੀ ਉਜਾੜੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਟਕਰਾਅ ਨੂੰ ਸਹਿ-ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਭਿਆਸਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਮਝੌਤਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਇੱਕ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਕਮਿਊਨਿਟੀ ਦੀ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ।

1930 ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਐਕਟ ਨਾਲ ਪਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਵੱਲ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕੀਤੀ। ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਨੀਤੀ ਦੇ ਤਹਿਤ 1979 ਵਿੱਚ ਸੰਸ਼ੋਧਿਤ, ਐਕਟ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲਾਭ ਦੇ ਆਧਾਰ 'ਤੇ ਵਿਕਾਸ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਕੇ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਅਤੇ ਬਹਾਲੀ ਦੇ ਮਾਧਿਅਮ ਨਾਲ ਇੱਕ ਅਸਮਰੱਥ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਤੀਕਾਂ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਹਰ ਸੂਬੇ ਅਤੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਜੋ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੈਂਡਸਕੇਪਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।

ਸਮਾਂਰੇਖਾ 

 1885 – ਬੈਨਫ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਵਜੋਂ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇਸ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਬੈਨਫ ਹੌਟ ਸਪ੍ਰਿੰਗਸ ਰਿਜ਼ਰਵ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਰੌਕੀ ਮਾਉਂਟੇਨਜ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ।
 1908-1912 - ਅਲਬਰਟਾ ਅਤੇ ਸਸਕੈਚਵਨ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸ਼ਰਨਾਰਥੀਆਂ ਦੇ ਸਮਾਨ ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਚਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤੇ ਗਏ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਜਦੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਟੀਚੇ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਗਏ ਤਾਂ 1947 ਤੱਕ ਸਭ ਨੂੰ ਖ਼ਤਮ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।
 1911 – ਡੋਮੀਨੀਅਨ ਪਾਰਕਸ ਬ੍ਰਾਂਚ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਸੇਵਾ। ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਵਿਭਾਗ ਵਿੱਚ ਰਿਹਾ। ਹੁਣ ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਗਵਰਨਿੰਗ ਬਾਡੀ।
 1930 – ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਸੰਸਦ ਨੇ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਨਿਯੰਤ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਪਹਿਲਾ <i id="mwTQ">ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਐਕਟ</i> ਪਾਸ ਕੀਤਾ।
 1930 - ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਤਬਾਦਲੇ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਗਏ।
 1964 – ਪਹਿਲੀ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਨੀਤੀ।
 1970 - ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ 39 ਕੁਦਰਤੀ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰੇਕ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧੀ ਨਮੂਨੇ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ ਨਾਲ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਸਿਸਟਮ ਪਲਾਨ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
 1979 - ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦੇਣ ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਨੀਤੀ ਵਿੱਚ ਸੋਧ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਨੋਰੰਜਕ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਨਾਲ ਅਖੌਤੀ ਦੋਹਰੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ।
 1984 – ਜ਼ਮੀਨੀ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਰਾਹੀਂ ਸਥਾਪਤ ਪਹਿਲਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ।
 1988 - ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸੋਧਿਆ ਗਿਆ।
 1989 – ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪਾਰਕਸ ਐਂਡ ਵਾਈਲਡਰਨੈਸ ਸੋਸਾਇਟੀ ਅਤੇ ਵਰਲਡ ਵਾਈਲਡਲਾਈਫ ਕੈਨੇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਲਈ ਖ਼ਤਰੇ ਵਿੱਚ ਪਈਆਂ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਮੁਹਿੰਮ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਮੁਹਿੰਮ ਦਾ ਟੀਚਾ ਪਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰਾਂ ਦਾ ਹੋਣਾ ਹੈ ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਹਰੇਕ ਕੁਦਰਤੀ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।
 2011 - ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਸਿਸਟਮ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੀ 100ਵੀਂ ਵਰ੍ਹੇਗੰਢ ਨੂੰ ਮਨਾਉਣ ਲਈ, ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ, ਪ੍ਰਾਈਮਟਿਵ ਐਂਟਰਟੇਨਮੈਂਟ ਅਤੇ ਡਿਸਕਵਰੀ ਵਰਲਡ HD ਨੇ ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਪਾਰਕਾਂ ਬਾਰੇ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਨੂੰ ਕਮਿਸ਼ਨ ਦਿੱਤਾ।
 2017 – 2017 ਵਿੱਚ ਮੁਫਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ: 1 ਜੁਲਾਈ 2017 ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ 150ਵੇਂ ਜਨਮ ਦਿਨ ਦੇ ਜਸ਼ਨ ਵਿੱਚ, ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਪੂਰੇ ਸਾਲ ਲਈ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਥਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਫਤ ਦਾਖਲੇ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ।

ਰਚਨਾ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ 

20 ਜੁਲਾਈ, 1871 ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੀ ਕਰਾਊਨ ਕਲੋਨੀ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਨਾਲ ਕਨਫੈਡਰੇਸ਼ਨ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧਤਾ ਪ੍ਰਗਟਾਈ। ਯੂਨੀਅਨ ਦੀਆਂ ਸ਼ਰਤਾਂ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਤੱਟ ਨੂੰ ਪੂਰਬੀ ਪ੍ਰਾਂਤਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਨ ਲਈ ਇੱਕ ਟ੍ਰਾਂਸਕੌਂਟੀਨੈਂਟਲ ਰੇਲਵੇ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੈਸੀਫਿਕ ਰੇਲਵੇ ਸਰਵੇਖਣਕਰਤਾਵਾਂ ਨੇ 1875 ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੇ ਹੋਰ ਦਿਲਚਸਪੀ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ। ਖਣਿਜਾਂ ਦੇ ਸਬੂਤਾਂ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪਹਿਲਾਂ ਅਛੂਤ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾਂ ਦੀ ਉਸਾਰੀ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ। ਖੋਜ ਨੇ ਬੈਨਫ, ਅਲਬਰਟਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਗਰਮ ਚਸ਼ਮੇ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਨਵੰਬਰ 1885 ਵਿੱਚ, ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਸਪਰਿੰਗਜ਼ ਨੂੰ ਜਨਤਕ ਜਾਇਦਾਦ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਿੱਜੀ ਮਾਲਕੀ ਅਤੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਤੋਂ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਘਟਨਾ ਨੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਜੋਂ ਜਨਤਕ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਵੱਖ ਕਰਨ ਲਈ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ। 1880 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਤੱਕ, ਥਾਮਸ ਵ੍ਹਾਈਟ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰੀ, ਸੰਘੀ ਭੂਮੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ, ਭਾਰਤੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ, ਨੇ ਬੈਨਫ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲਈ ਇੱਕ ਵਿਧਾਨਕ ਗਤੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ।

ਮਈ 1911 ਨੂੰ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਚਿੰਨ੍ਹਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਡੋਮੀਨੀਅਨ ਫੋਰੈਸਟ ਰਿਜ਼ਰਵਜ਼ ਐਂਡ ਪਾਰਕਸ ਐਕਟ ਨੂੰ ਸ਼ਾਹੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਮਿਲੀ ਸੀ। ਇਸ ਕਾਨੂੰਨ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਲਈ ਪਹਿਲੀ ਪ੍ਰਬੰਧਕੀ ਸੰਸਥਾ, ਡੋਮੀਨੀਅਨ ਪਾਰਕਸ ਬ੍ਰਾਂਚ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੇਖੀ। ਬ੍ਰਾਂਚ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬੈਨਫ ਤੋਂ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਫੈਲ ਗਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਨੀਂਹ ਵਜੋਂ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਗਿਆ।

ਕਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਲਾਭ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ ਸਨ। ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਯੈਲੋਸਟੋਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਅਤੇ ਸਫਲਤਾ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ, ਆਧੁਨਿਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਸੰਭਾਲਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ, ਬਾਹਰੀ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੱਧ ਰਹੀ ਜਨਤਕ ਦਿਲਚਸਪੀ ਅਤੇ ਨਵੀਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਬਚਾਅ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕਤਾ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ। ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਆਉਣ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਦੀ ਭੀੜ-ਭੜੱਕੇ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਇਸ ਵਧ ਰਹੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨੇ ਜਨਤਕ ਪਾਰਕ ਬਣਾ ਕੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਬੇਕਾਰ ਉਜਾੜਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਦੇਸ਼ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਸਰੋਤਾਂ ਅਤੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਤੋਂ ਮੁਨਾਫੇ ਦੀ ਮੰਗ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ, ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਟਿਕਾਊ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਲੋੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਮਝੌਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ।

ਜਦੋਂ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਵਿਕਾਸ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਲਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ ਅਤੇ ਕੁਦਰਤ ਵੱਲ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸਾਂਝਾ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਅੰਦੋਲਨ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੀ, ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਭੂਮਿਕਾ ਚੈਂਬਰ ਆਫ਼ ਕਾਮਰਸ, ਸਥਾਨਕ ਸਰਕਾਰਾਂ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਦੇ ਪ੍ਰਮੋਟਰਾਂ ਅਤੇ ਮਨੋਰੰਜਨ ਸਮੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਨਿਭਾਈ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਮੁਨਾਫ਼ੇ ਨਾਲ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਵਪਾਰਕ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਵਿਕਾਸ, ਜਦੋਂ ਸੰਭਵ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵ ਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੁਦਰਤ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਏਕੀਕ੍ਰਿਤ ਕੀਤਾ।

ਸੈਰ ਸਪਾਟਾ ਅਤੇ ਵਪਾਰੀਕਰਨ 

ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਲਈ ਜਨਤਕ ਦੌਰੇ ਦੇ ਏਕੀਕਰਨ ਨੇ ਕੁਝ ਪਾਰਕਾਂ ਲਈ ਜਨਤਕ ਹਲਕਿਆਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਵਿੱਚ ਭਾਰੀ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਇਆ। ਪਾਰਕਾਂ ਜੋ ਇੱਕ ਜਨਤਕ ਹਲਕੇ ਦੇ ਨਾਲ ਲਾਮਬੰਦ ਹੋਏ ਹਨ, ਇੱਕ ਤੇਜ਼ ਰਫ਼ਤਾਰ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਅਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੇ ਹਰੇਕ ਹਲਕੇ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਨੇ ਟਰਾਂਸ-ਕੈਨੇਡਾ ਹਾਈਵੇਅ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਸਮੇਤ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਸੜਕਾਂ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕਰਨੀ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ। ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਰੌਕੀਜ਼ ਦੁਆਰਾ ਯਾਤਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੁੱਖ ਹਾਈਵੇਅ ਵਜੋਂ, ਟ੍ਰਾਂਸ-ਕੈਨੇਡਾ ਹਾਈਵੇਅ ਨੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਵਪਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਹਾਈਵੇਅ ਨੂੰ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਭਾਰੀ ਪ੍ਰਵਾਹ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਕਈ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਪੁੱਲ-ਆਫ ਅਤੇ ਪਿਕਨਿਕ ਖੇਤਰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਉੱਚ ਬਾਰੰਬਾਰਤਾ ਅਤੇ ਰੁਕਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਮੰਜ਼ਿਲਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਟਰਾਂਸ-ਕੈਨੇਡਾ ਹਾਈਵੇਅ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਵਧਿਆ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਾਈਵੇਅ ਬੈਨਫ ਅਤੇ ਬੋ ਵੈਲੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਪਹਾੜਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਣ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਰੌਕੀ ਮਾਉਂਟੇਨ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਬੈਨਫ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਆਈ। 1886 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਰੰਗ ਦੇ ਧਮਾਕੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੈਨਫ ਗਰਮ ਚਸ਼ਮੇ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਪਹੁੰਚਯੋਗ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਬੱਸਾਂ ਅਤੇ ਟੈਕਸੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਘੋੜੇ-ਖਿੱਚੀਆਂ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ 1960 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਤੱਕ ਛੋਟੇ ਕੈਬਿਨਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਹੋਟਲਾਂ ਅਤੇ ਮੋਟਲਾਂ ਦੁਆਰਾ ਲੈ ਲਈ ਗਈ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਈਚਾਰਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। 1964 ਵਿੱਚ ਲੇਕ ਲੁਈਸ ਸਟੇਸ਼ਨ 'ਤੇ ਪਹਿਲਾ ਵਿਜ਼ਟਰ ਸਰਵਿਸ ਸੈਂਟਰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕੈਂਪਗ੍ਰਾਉਂਡ, ਟ੍ਰੇਲਰ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਕਰਸ਼ਣਾਂ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਸ਼ਾਮਲ ਸੀ। ਗੁਫਾ ਅਤੇ ਬੇਸਿਨ ਸਪ੍ਰਿੰਗਜ਼ ਨੂੰ ਗਰਮ ਚਸ਼ਮੇ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਕਾਰਨ, 1904 ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਫਿਰ 1912 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਨਹਾਉਣ ਵਾਲੇ ਪੂਲ ਨੂੰ ਦੁਬਾਰਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। 1927 ਤੱਕ ਟਨਲ ਮਾਉਂਟੇਨ ਵਿਖੇ ਕੈਂਪਗ੍ਰਾਉਂਡ ਰਿਹਾਇਸ਼ਾਂ ਟ੍ਰੇਲਰਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਟੈਂਟਾਂ ਲਈ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਅਨੁਕੂਲ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਵਧਦੀ ਮੰਗ ਦੇ ਕਾਰਨ ਕੈਂਪਗ੍ਰਾਉਂਡ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ 1969 ਤੱਕ ਇਹ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਕੈਂਪਗ੍ਰਾਉਂਡ ਸੀ। ਬੈਨਫ ਇੱਕ ਸਾਲ ਭਰ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕੇਂਦਰ ਬਣ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੇ ਵਾਧੇ ਨੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਲਈ ਵਾਧੂ ਪ੍ਰੋਤਸਾਹਨ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਬੈਨਫ ਦੀਆਂ ਸਕੀ ਪਹਾੜੀਆਂ 'ਤੇ ਟੀ-ਬਾਰ ਅਤੇ ਚੇਅਰਲਿਫਟਾਂ ਦੇ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਨੇ ਬੈਨਫ ਨੂੰ ਸਕੀ ਅਤੇ ਸਰਦੀਆਂ ਦੀਆਂ ਖੇਡਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਜੋਂ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕੀਤੀ।

ਰਚਨਾ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਟਕਰਾਅ

ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ 
ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ, ਵਪਾਰ ਅਤੇ ਮੁਨਾਫਾ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੱਤ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਨਾਫੇ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸਰੋਤ ਸੀ, ਪਰ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੋਲਾ, ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਹੋਰ ਖਣਿਜਾਂ ਦਾ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਮਾਲੀਆ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਖੇਤਰ ਬਣ ਗਿਆ। ਇਹ ਸਰੋਤ ਰੌਕੀ ਪਹਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਭਰਪੂਰ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਗਏ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅਮੁੱਕ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਕੋਲਾ ਸਾਰੇ ਖਣਿਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਭਰਪੂਰ ਅਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦੀ ਖਣਨ ਨੂੰ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਅਤੇ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਪੈਸੀਫਿਕ ਰੇਲਵੇ ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਬੈਂਕਹੈੱਡ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਮਿਨੇਵਾਂਕਾ ਝੀਲ ਦੀ ਸੜਕ 'ਤੇ ਇੱਕ ਕੋਲੇ ਵਾਲਾ ਸ਼ਹਿਰ ਜੋ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਕੋਲੇ ਵਾਲੇ ਸ਼ਹਿਰ ਨੂੰ ਬੈਨਫ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਨਜ਼ਾਰਿਆਂ ਲਈ ਨੁਕਸਾਨ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਵਾਧੂ ਖਿੱਚ ਸੀ। ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਸਰੋਤ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਅਤੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਲਾਭਦਾਇਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਅਤੇ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਇਕੱਠੇ ਕੰਮ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਨੀਤੀ ਬਣਾਉਣ ਤੋਂ ਇਹ ਸਪੱਸ਼ਟ ਸੀ ਕਿ ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਲਈ ਸੈਕੰਡਰੀ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ।

ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਤੋਂ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਰੋਤ ਸੀਪੀਆਰ ਦੀ ਆਮਦਨੀ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਨ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਵਿੱਚ ਇਹਨਾਂ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਮਾਲ ਕਰਦਾ ਸੀ। 1887 ਵਿੱਚ, ਮੈਕਡੋਨਲਡ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰੌਕੀ ਮਾਉਂਟੇਨਜ਼ ਪਾਰਕ ਐਕਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਕੈਨੇਡਾ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਲਈ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਮਹੱਤਵ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਿਯਮ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮਾਈਨਿੰਗ, ਲੌਗਿੰਗ ਅਤੇ ਚਰਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ।

ਜਦੋਂ ਰੌਕੀ ਮਾਉਂਟੇਨਜ਼ ਪਾਰਕ ਬਿੱਲ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਤਾਂ ਇਸ ਨੇ ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਆਲੋਚਨਾਵਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ, ਇੱਕ ਇਸ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਰਿਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਰਤੱਖ ਵਿਰੋਧਾਭਾਸ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਨ੍ਹੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀ ਵਿਆਪਕ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਕਿ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਮਾਈਨਿੰਗ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਦੇ ਉਲਟ ਰਿਜ਼ਰਵ ਦੀ ਉਪਯੋਗਤਾ ਵਿੱਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਵੇਗੀ, ਨੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਛਾਇਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਮਤ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲਾਭਦਾਇਕ ਸੀ।

1911 ਤੱਕ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਅਮਰੀਕਾ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਕਮੀ ਬਾਰੇ ਜਾਣੂ ਹੋ ਗਏ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦੀ ਹੱਦ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਇੱਕ ਬਹਿਸ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈ। ਇਹ ਬਹਿਸ 1906 ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਓਟਵਾ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲਾਤ ਸੰਮੇਲਨ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਸੰਭਾਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦਿਲਚਸਪੀ ਨੂੰ ਉਤੇਜਿਤ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਨੇ ਸਰਕਾਰੀ, ਅਕਾਦਮਿਕ ਅਤੇ ਜਨਤਕ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਗੱਲ ਕੀਤੀ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਹੁਣ ਅਸੀਮਤ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨਹੀਂ ਰਹੇ ਸਨ, ਪਰ ਹੁਣ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਭਵਿੱਖ ਅਤੇ ਨਿਰੰਤਰ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਨਿਯਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

1911 ਵਿੱਚ ਪਾਰਕਸ ਕਮਿਸ਼ਨਰ ਜੇਬੀ ਹਰਕਿਨ ਨੇ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਕੋਲੇ ਅਤੇ ਖਣਿਜਾਂ ਦੀ ਨਿਕਾਸੀ ਦੇ ਮੁਕੰਮਲ ਖਾਤਮੇ ਦੀ ਵਕਾਲਤ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਹਰਕਿਨ ਦਾ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ 1930 ਤੱਕ ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ ਜਦੋਂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਐਕਟ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਖਣਿਜ ਖੋਜ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸਿਰਫ ਸੀਮਤ ਲੱਕੜ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੀ ਆਗਿਆ ਸੀ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਆਰਥਿਕ ਸਫਲਤਾ ਨੂੰ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਲਈ, 1930 ਦੇ ਐਕਟ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰਕ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸਰੋਤ ਭਰਪੂਰ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ ਲਈ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਰੋਤ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਬੇਦਖਲੀ ਨੇ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਪਾਰਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆਵਾਦੀ ਰਵੱਈਏ ਵੱਲ ਇੱਕ ਮਾਮੂਲੀ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਨਿਸ਼ਾਨਦੇਹੀ ਕੀਤੀ ਕਿਉਂਕਿ ਮਨੋਰੰਜਨ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀ ਅਜੇ ਵੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਸੀ।

ਮਨੁੱਖੀ ਸੰਘਰਸ਼ 

ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦਾ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਦਰਸ਼ ਬੇ-ਆਬਾਦ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ। ਇਸ ਨੂੰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਅਤੇ ਗੈਰ-ਆਵਾਸੀ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸਥਾਪਨ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਜੋ ਪਾਰਕ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਰਹਿੰਦੇ ਸਨ, ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪਹਿਲਾਂ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਲਈ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੇ ਤਰੀਕੇ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਸਨ।

ਜੈਸਪਰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ, 1907 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਆਮਦਨ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਮਤੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਜੈਸਪਰ ਕਨੇਡਾ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਪਾਰਕ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ ਜੋ ਸੰਭਾਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਬਹੁਤੇ ਪਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਨਿਜਾਤ ਰਹਿਤ ਉਜਾੜ ਦੀ ਅਪੀਲ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਸਹੂਲਤਾਂ ਅਤੇ ਸੜਕਾਂ ਹਨ। ਪਾਰਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮਨੁੱਖੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਸੀ, ਪਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਹ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਜੋ ਆਮਦਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੈਲਾਨੀਆਂ ਲਈ ਸਨੋਬੋਰਡਿੰਗ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼। ਕਈਆਂ ਨੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਹੜੀਆਂ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਹੈ, ਦੀ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਗੈਰ-ਮੂਲ ਪੱਖਪਾਤ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਜਾਲ ਵਰਗੇ ਗੁਜ਼ਾਰੇ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਉੱਤਰੀ ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਘੱਟ ਵਾਰੀ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਪਾਰਕ ਆਦਿਵਾਸੀ ਵਰਤੋਂ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਬਣਾਏ ਗਏ ਸਨ। ਯੂਕੋਨ ਵਿੱਚ ਕਲੂਏਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਿੱਚ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਸ਼ਿਕਾਰ 'ਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਸਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਉੱਤਰੀ ਯੂਕੋਨ ਵਿੱਚ ਇਵਵਾਵਿਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਸੀ। ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਦੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਲਾਬਿੰਗ ਦੁਆਰਾ, ਇਹਨਾਂ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਪਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਉੱਤੇ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਦੇ ਯੋਗ ਸਨ। Kluane ਅਤੇ Ivvavik ਪਾਰਕਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ, ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਸੰਗਠਨਾਂ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੰਸਦੀ ਕਮੇਟੀਆਂ ਨੂੰ ਗਵਾਹੀ ਦਿੱਤੀ, ਇਹ ਦੱਸਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇਹਨਾਂ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਨੇ ਰਵਾਇਤੀ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜਨ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਅਤੇ ਫਸਾਉਣ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ। ਇਵਵਾਵਿਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ, ਜੋ ਕਿ 1984 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਆਪਕ ਜ਼ਮੀਨੀ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਨਿਪਟਾਰੇ ਦੁਆਰਾ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਹਿਯੋਗ ਅਤੇ ਸਹਿ-ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਇੱਕ ਮਿਸਾਲ ਕਾਇਮ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਜੂਨ 1984 ਵਿੱਚ, Inuvialuit ਫਾਈਨਲ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਹਸਤਾਖਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਆਦਿਵਾਸੀ ਹਿੱਤਾਂ ਦੇ ਵਧੇਰੇ ਵਿਆਪਕ ਸੰਮਿਲਨ ਲਈ ਵਚਨਬੱਧ ਹੋ ਕੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਾਰਕਾਂ ਤੋਂ ਭਟਕ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਪਾਰਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਤੇ ਵਾਢੀ ਦੀ ਖੇਡ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਇਹ ਸਮਝੌਤਾ ਸਹਿ-ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦਾ ਇੱਕ ਉਦਾਹਰਣ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਕਿ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਪਾਰਕ ਬੋਰਡਾਂ 'ਤੇ ਬਰਾਬਰ ਪ੍ਰਤੀਨਿਧ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ।

ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਦੌਰਾਨ ਗੈਰ-ਆਵਾਸੀ ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਬੇਦਖਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਿਊ ਬਰੰਜ਼ਵਿਕ ਵਿੱਚ ਕੌਚੀਬੋਗੁਆਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਦੇ ਅਕੈਡੀਅਨ। ਇਹ ਪਾਰਕ 1969 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਆਦਿਵਾਸੀ ਸਮੂਹਾਂ ਦੀ ਮਾਨਤਾ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਇੱਥੇ ਰਹਿ ਚੁੱਕੇ ਸਨ ਪਰ ਪਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਉਜਾੜੇ ਗਏ 1,500 ਤੋਂ ਵੱਧ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲਗਭਗ 85 ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਵਾਲੇ ਅਕੈਡੀਅਨਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਮਾਨਤਾ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਪਾਰਕਸ ਕਨੇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਆਪਣੀ ਜ਼ਮੀਨ ਤੋਂ ਬੇਦਖਲ ਕੀਤੇ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੇ ਵਿਰੋਧ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਅਕੈਡੀਅਨ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਦਾ ਬੇਦਖਲੀ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਇੰਨਾ ਵਿਸ਼ਾਲ ਸੀ ਕਿ ਪਾਰਕ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਤ ਉਦਘਾਟਨ ਵਿੱਚ 1979 ਤੱਕ ਦੇਰੀ ਹੋ ਗਈ। ਵਿਰੋਧ ਅਤੇ ਸਿਵਲ ਅਵੱਗਿਆ ਦੁਆਰਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪਾਰਕ ਦੇ ਅੰਦਰ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜਨ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰਕਾਰ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਮੁਆਵਜ਼ਾ ਜਿੱਤਿਆ ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਆਮਦਨ ਦਾ ਮੁੱਖ ਸਰੋਤ ਸੀ। ਅਕੈਡੀਅਨਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਨੇ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਪਾਰਕ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ 1979 ਵਿੱਚ ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਘੋਸ਼ਣਾ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਨਵੇਂ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਬਰਦਸਤੀ ਸਥਾਨਾਂਤਰਣ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ। ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਦੁਆਰਾ 2008 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਕਮੇਟੀ ਬਣਾਈ ਗਈ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਕੌਚੀਬੌਗੁਆਕ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਵਿਚਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਬਕਾਇਆ ਸ਼ਿਕਾਇਤਾਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।

ਪਾਰਕ ਬਣਾਉਣ ਅਤੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਮੁੱਲ ਨੂੰ ਬਦਲਣਾ

ਸੰਭਾਲ ਅੰਦੋਲਨ 
19ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਕੈਨੇਡੀਅਨਾਂ ਨੇ ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਨੂੰ ਇੱਕ ਤੋਂ ਬਦਲਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜ ਨੂੰ ਬਹੁਤਾਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਮੀਨ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੀਮਤ ਭੰਡਾਰ ਵਜੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੇ ਸੰਭਾਲਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਾਂ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।

1909 ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ, ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਕਮਿਸ਼ਨ, ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਮੁੱਦਿਆਂ ਲਈ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਫੋਰਮ ਬਣ ਗਿਆ, ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ ਸੰਸਥਾ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਅਤੇ ਮਨੁੱਖੀ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਬਿਹਤਰ ਵਰਤੋਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਮਿਸ਼ਨ ਨੇ ਇੱਕ ਸੰਕਲਪ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਚੰਗੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੁਆਰਾ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਮੁਨਾਫੇ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਗੈਰ-ਵਰਤੋਂ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਕਮਿਸ਼ਨ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਲਾਭ ਲਈ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਸੀ।

ਹੋਰ ਸੰਭਾਲ-ਮਨ ਵਾਲੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਐਲਪਾਈਨ ਕਲੱਬ, ਦੇ ਵੱਖੋ ਵੱਖਰੇ ਵਿਚਾਰ ਸਨ ਜੋ ਕੁਦਰਤੀ ਉਜਾੜ ਦੀ ਸੰਭਾਲ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਸਨ ਅਤੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਜਾਂ ਨਿਰਮਾਣ ਦਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰਦੇ ਸਨ। ਇਹ ਅੰਦੋਲਨ ਸਫਲ ਰਿਹਾ ਕਿਉਂਕਿ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਸਿਰਫ਼ ਬਚਾਅ ਦੇ ਉਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੁਆਇੰਟ ਪੇਲੀ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਸੈੰਕਚੂਰੀ, ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਣ ਲੱਗੀ।  ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਜੇਮਸ ਬੀ. ਹਾਰਕਿਨ ਅਤੇ ਆਰਥਰ ਓਲੀਵਰ ਵ੍ਹੀਲਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੀ ਇਸ ਲਹਿਰ ਨੂੰ ਇਹ ਦਲੀਲ ਦੇਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਬ੍ਰਹਮ ਨਜ਼ਾਰੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਮੁਨਾਫੇ ਦਾ ਇੱਕ ਸਰੋਤ ਸਨ - ਸੈਰ-ਸਪਾਟਾ - ਤਾਂ ਜੋ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਜੋ ਦੇਖਿਆ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਧੱਕਣ ਲਈ ਸ਼ੋਸ਼ਣ ਦਾ ਰਾਹ: ਸਰੋਤ ਕੱਢਣ। 1930 ਤੱਕ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਅੰਦਰ ਸੰਭਾਲ ਦੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨੇ ਵੀ ਇਹ ਸਮਝ ਲਿਆ ਕਿ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁਨਾਫੇ-ਆਧਾਰਿਤ ਮਨੋਰਥਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਸੀ।

ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ 
ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਰਾਜ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤਿੰਨ ਤੱਤ ਮੌਜੂਦ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਗੈਰ-ਜੀਵ ਤੱਤ, ਜੀਵਿਤ ਤੱਤ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣਕ ਕਾਰਜਾਂ ਦੀ ਲੜੀ ਹਨ। ਤਿੰਨੋਂ ਤੱਤ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਇੱਥੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਈਕੋਸਿਸਟਮ ਅਕਸਰ ਸਰੋਤਾਂ ਦੇ ਸ਼ੋਸ਼ਣ, ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਦੇ ਵਿਸਤਾਰ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਬਾਹਰ ਬਾਹਰੀ ਭੂਮੀ ਵਰਤੋਂ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਕਾਰਨ ਨੁਕਸਾਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਾਰਕਸ ਕਨੇਡਾ ਦੁਆਰਾ ਬਾਇਓਟਿਕ ਅਤੇ ਐਬਾਇਓਟਿਕ ਕੰਪੋਨੈਂਟਸ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਲਈ ਮਨੁੱਖੀ ਹੱਥਾਂ ਦੁਆਰਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਨੂੰ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਲਾਭ ਤੋਂ ਬਚਾਅ ਵੱਲ ਇੱਕ ਤਬਦੀਲੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਮੁੱਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ 1930 ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਐਕਟ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਜੋ ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਸੀਮਤ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ 1979 ਵਿੱਚ, ਸੋਧੀ ਹੋਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਨੀਤੀ ਦੇ ਤਹਿਤ, ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ। 1988 ਵਿੱਚ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਐਕਟ ਵਿੱਚ ਸੋਧ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਦੇ ਨਿਯਮ ਨੂੰ ਰੂਪ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੁਨਾਫੇ ਅਤੇ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਹਿੱਤਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਅੱਗੇ ਵਧੀ ਹੈ।

2001 ਤੋਂ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ 'ਤੇ ਵੱਡਾ ਅੰਦੋਲਨ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਕੈਨੇਡਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਐਕਟ 2001 ਨੇ ਕੁਦਰਤੀ ਸਰੋਤਾਂ ਅਤੇ ਈਕੋਸਿਸਟਮ ਨੂੰ ਬਚਾ ਕੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦੀ ਸਾਂਭ-ਸੰਭਾਲ ਅਤੇ ਬਹਾਲੀ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਲਈ ਨਵੇਂ ਸਿਧਾਂਤ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬੈਨਫ, ਜੈਸਪਰ, ਯੋਹੋ ਅਤੇ ਕੂਟੇਨੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਅਧਿਕਾਰਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਜਾੜ ਵਜੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਸੀਮਾਵਾਂ ਬਦਲ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵਪਾਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਸੀਮਤ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਮੁਨਾਫਾ ਹੁਣ ਤਰਜੀਹ ਨਹੀਂ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਇਕਸਾਰਤਾ ਦੁਆਰਾ ਸੰਭਾਲ ਲਈ ਪਹਿਲਕਦਮੀ ਵਧ ਗਈ।

ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਜਾਂ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ, ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਾਰਕਾਂ ਵਿੱਚ ਈਕੋਸਿਸਟਮ ਦੀ ਬਹਾਲੀ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਨੁਕਸਾਨੇ ਗਏ ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਅਸਲ ਸਿਹਤਮੰਦ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਊ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਗ੍ਰਾਸਲੈਂਡਜ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਇੱਕ ਪ੍ਰੈਰੀ ਬਹਾਲੀ ਲਈ ਬਾਈਸਨ ਬਾਈਸਨ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਇਆ। ਬਾਈਸਨ ਚਰਾਉਣ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਪ੍ਰੈਰੀ ਜੈਵ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਸਮ ਨੂੰ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਗਵਾਈ ਹਾਨਸ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ, ਨਾਰਵੇ ਦੇ ਚੂਹਿਆਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਣਾ, ਜੋ ਕਿ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਲਿਆਂਦੇ ਗਏ ਸਨ, ਇਸ ਲਈ ਕਰਵਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਅੰਡੇ ਖਾਂਦੇ ਹਨ, ਕੁਝ ਜਵਾਨ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬਾਲਗਾਂ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪੰਛੀ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਘਟਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਸਟਾਫ ਮੂਲ ਸਮੁੰਦਰੀ ਪੰਛੀਆਂ ਦੀ ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਜਾਲ ਅਤੇ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਦਾਣਾ ਲਗਾ ਕੇ ਚੂਹਿਆਂ ਦੀ ਵਾਪਸੀ ਲਈ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਸਹਿ-ਪ੍ਰਬੰਧਨ 
ਪਾਰਕਾਂ ਦੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਸੰਚਾਲਨ ਅਭਿਆਸਾਂ ਰਾਹੀਂ, ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਅਤੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਸਿਹਤਮੰਦ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰਨ ਲਈ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਨੂੰ ਪਛਾਣਿਆ ਹੈ।"

1984 ਵਿੱਚ, ਇਵਵਾਵਿਕ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਇੱਕ ਆਦਿਵਾਸੀ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਦਾਅਵੇ ਦੇ ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਹੁਣ, Ivvavik ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਅਤੇ Inuvialuit ਦੁਆਰਾ ਸਹਿਕਾਰਤਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਸੀ ਟੀਚੇ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ, ਵਾਤਾਵਰਣ ਨੂੰ ਸਿਹਤਮੰਦ ਰੱਖਣਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਇਨੁਵੀਆਲੂਟ ਦੇ ਰਹਿਣ ਦੇ ਰਵਾਇਤੀ ਤਰੀਕੇ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਫਸਣਾ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਮੱਛੀ ਫੜਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ।

ਇੱਕ ਹੋਰ ਉਦਾਹਰਨ ਟੋਰੰਗਟ ਮਾਉਂਟੇਨਜ਼ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਹੈ । 2005 ਵਿੱਚ, ਇਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਲੈਬਰਾਡੋਰ ਇਨਯੂਟ ਲੈਂਡ ਕਲੇਮ ਐਗਰੀਮੈਂਟ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਲੈਬਰਾਡੋਰ ਇਨਯੂਟ ਦੇ ਆਦਿਵਾਸੀ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਜ਼ਮੀਨ, ਸਰੋਤ ਅਤੇ ਸਵੈ-ਸਰਕਾਰੀ ਅਧਿਕਾਰ ਹਨ। ਫੈਡਰਲ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਨੂਇਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਨਾਲ ਲੈਬਰਾਡੋਰ ਇਨਯੂਟ ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਅਤੇ ਲਾਭ ਸਮਝੌਤੇ 'ਤੇ ਵੀ ਦਸਤਖਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। Ivvavik ਸਮਝੌਤੇ ਦੇ ਨਾਲ, ਇਹ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ Inuit ਆਪਣੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਵਜੋਂ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਸਰੋਤਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਈਕੋਸਿਸਟਮ ਨਾਲ ਆਪਣਾ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਸਬੰਧ ਬਣਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਉਹ ਪਾਰਕ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਸਹਿਯੋਗ ਨਾਲ ਕਰਨ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋਏ। ਪਾਰਕਾਂ ਦੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਲਈ ਫੈਡਰਲ ਵਾਤਾਵਰਨ ਮੰਤਰੀ ਨੂੰ ਸਲਾਹ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਸੱਤ ਮੈਂਬਰੀ ਸਹਿਕਾਰੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਬੋਰਡ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ।

ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਸਵਦੇਸ਼ੀ ਗਿਆਨ ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਲੱਖਣ ਇਤਿਹਾਸਕ ਅਤੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਮਾਨਤਾ ਦਿੱਤੀ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਨੇ ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਲਈ ਆਦਿਵਾਸੀ ਲੋਕਾਂ ਨਾਲ ਸਹਿਯੋਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ।

ਸਿਸਟਮ ਵਿੱਚ ਜੋੜਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਰਿਜ਼ਰਵ 
ਸਾਰੇ ਮੌਜੂਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਰਿਜ਼ਰਵ, ਪਰਿਭਾਸ਼ਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

 ਗਵਾਈ ਹਾਨਸ
 ਖਾੜੀ ਟਾਪੂ
 Kluane (ਪਾਰਕ ਦੇ ਇੱਕ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਜੋਂ ਮਨੋਨੀਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ)
 ਮੀਲੀ ਪਹਾੜ
 ਮਿੰਗਨ ਦੀਪ ਸਮੂਹ
 ਨਾਤਸਹਿਚੋਹ
 ਨਾਹੰਨੀ
 ਪੈਸਿਫਿਕ ਰਿਮ
 ਸੇਬਲ ਟਾਪੂ
 ਥਾਈਡੇਨੇ ਨੇਨੇ

ਨਿਮਨਲਿਖਤ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰਕਾਂ ਜਾਂ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਹਿੱਸੇਦਾਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਚਰਚਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ:

 ਪ੍ਰਿੰਸ ਐਡਵਰਡ ਆਈਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਪਿਟਾਵੀਕੇਕ (ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਜੋਂ)। 
 ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਹਿੱਸੇ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣੀ ਓਕਾਨਾਗਨ-ਸਿਮਿਲਕਾਮੀਨ (ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਜੋਂ)। 

ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਪਾਰਕਸ ਕੈਨੇਡਾ ਭਵਿੱਖ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਲਈ ਹੋਰ ਖੇਤਰਾਂ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ: 

 ਮੈਨੀਟੋਬਾ ਲੋਲੈਂਡਜ਼ (ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਝੀਲ ਵਿਨੀਪੈਗ )
 ਅਲਬਰਟਾ ਵਿੱਚ ਵਾਟਰਟਨ ਲੇਕਸ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਨੂੰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਫਲੈਟਹੈੱਡ ਵੈਲੀ ਵਿੱਚ ਫੈਲਾਉਣਾ (ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕ ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਜੋਂ)

NMCA ਅਤੇ NMCA ਰਿਜ਼ਰਵ 
ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਰੀਨ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਏਰੀਆਜ਼ (NMCAs) ਪਾਰਕ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਮੁਕਾਬਲਤਨ ਨਵੀਂ ਰਚਨਾ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਿੰਨ NMCAs ਹਨ:

 ਫੈਥਮ ਫਾਈਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਰੀਨ ਪਾਰਕ, ਓਨਟਾਰੀਓ
 ਲੇਕ ਸੁਪੀਰੀਅਰ NMCA, ਓਨਟਾਰੀਓ
 ਸਗੁਏਨੇ-ਸੈਂਟ. ਲਾਰੈਂਸ ਮਰੀਨ ਪਾਰਕ, ਕਿਊਬਿਕ

ਫੈਥਮ ਫਾਈਵ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਰੀਨ ਪਾਰਕ ਅਤੇ ਸਗੁਏਨੇ-ਸੈਂਟ. ਲਾਰੈਂਸ ਮਰੀਨ ਪਾਰਕ ਨੂੰ NMCA ਸੰਕਲਪ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਨਾਮਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲੇ ਬਿਨਾਂ ਇੱਕ NMCA ਵਜੋਂ ਸ਼੍ਰੇਣੀਬੱਧ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਐੱਨ.ਐੱਮ.ਸੀ.ਏ. ਦਾ ਆਪਣੇ ਜ਼ਮੀਨੀ ਹਮਰੁਤਬਾ ਨਾਲੋਂ ਵੱਖਰਾ ਹੁਕਮ ਹੈ। ਉਹ ਟਿਕਾਊ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਾਤਾਵਰਣ ਦੀ ਅਖੰਡਤਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬਣਾਏ ਗਏ ਖੇਤਰ ਵੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਰਿਜ਼ਰਵ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਰੀਨ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਏਰੀਆ ਰਿਜ਼ਰਵ ਦਾਅਵਿਆਂ ਦਾ ਹੱਲ ਹੋਣ 'ਤੇ ਪੂਰੇ NMCAs ਬਣਨ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਹੈ। ਵਰਤਮਾਨ ਵਿੱਚ ਇੱਕ NMCA ਰਿਜ਼ਰਵ ਹੈ:

 ਗਵਾਈ ਹਾਨਸ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਰੀਨ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਏਰੀਆ ਰਿਜ਼ਰਵ ਅਤੇ ਹੈਡਾ ਹੈਰੀਟੇਜ ਸਾਈਟ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ ਇਸੇ ਨਾਮ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਰਿਜ਼ਰਵ ਦੇ ਨਾਲ ਲੱਗਦੀ ਹੈ।

ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਰੀਨ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਏਰੀਆ ਜਾਂ NMCA ਰਿਜ਼ਰਵ ਵਜੋਂ ਦੋ ਖੇਤਰ ਵਿਚਾਰ ਅਧੀਨ ਹਨ:

 ਜਾਰਜੀਆ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਜਲਡਮਰੂ NMCA ਰਿਜ਼ਰਵ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਕੋਲੰਬੀਆ ਵਿੱਚ, ਖਾੜੀ ਟਾਪੂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ ਰਿਜ਼ਰਵ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ  — ਇੱਕ ਸੰਭਾਵਨਾ ਅਧਿਐਨ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ 
 ਤਾਲੁਰੁਟਿਅਪ ਇਮਾਂਗਾ NMCA, ਨੂਨਾਵੁਤ ਵਿੱਚ

ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀਆਂ 
ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, 1970 ਅਤੇ 1980 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਲੈਂਡਮਾਰਕ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਅਜੇ ਤੱਕ ਇੱਕ ਵੀ ਸੰਪਤੀ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਸਥਾਪਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੈਂਡਮਾਰਕਸ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਖਾਸ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨਾ ਸੀ ਜੋ "ਇਸ ਦੇਸ਼ ਲਈ ਬੇਮਿਸਾਲ, ਬੇਮਿਸਾਲ, ਵਿਲੱਖਣ ਜਾਂ ਦੁਰਲੱਭ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਲੱਗ-ਥਲੱਗ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਦਿਲਚਸਪੀ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋਣਗੀਆਂ।" 

ਅੱਜ ਤੱਕ, ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਮੀਲ-ਚਿੰਨ੍ਹ ਸਥਾਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ- ਪਿੰਗੋ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਲੈਂਡਮਾਰਕ — ਉੱਤਰੀ ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ। ਉਸੇ ਸਮੇਂ (1984) 'ਤੇ ਇਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ - ਨੈਲਸਨ ਹੈਡ ਕੈਨੇਡੀਅਨ ਲੈਂਡਮਾਰਕ - ਬੈਂਕਸ ਟਾਪੂ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਸਿਰੇ 'ਤੇ, ਉੱਤਰੀ ਪੱਛਮੀ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ ਵੀ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਕੁਝ  ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨਾ ਸੀ  ,  ਤੱਟਵਰਤੀ, ਅਤੇ ਨੈਲਸਨ ਹੈੱਡ ਅਤੇ ਕੇਪ ਲੈਂਬਟਨ ਵਿਖੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਡਰਹਮ ਹਾਈਟਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਣਾ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ  ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ । ਲੈਂਡਮਾਰਕ ਲਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕਾਨੂੰਨ ਲਈ 10 ਸਾਲਾਂ (1994 ਤੱਕ) ਦੇ ਅੰਦਰ ਵਾਤਾਵਰਣ ਮੰਤਰੀ ਦੁਆਰਾ ਇੱਕ ਰਸਮੀ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ।  ਕੋਈ ਵੀ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ.

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ
 ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਖੇਤਰ
 ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਯੂਨੀਅਨ ਫਾਰ ਕੰਜ਼ਰਵੇਸ਼ਨ ਆਫ ਨੇਚਰ

ਹਵਾਲੇ 

 ਕੈਂਪਬੈਲ, ਕਲੇਰ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ (ਐਡੀ. ). ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਪਾਰਕਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸਦੀ, 1911-2011 । ਕੈਲਗਰੀ: ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਕੈਲਗਰੀ ਪ੍ਰੈਸ, 2011।
 ਮੈਕਚਰਨ, ਐਲਨ. ਕੁਦਰਤੀ ਚੋਣ: ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਕੈਨੇਡਾ ਵਿੱਚ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕ, 1935-1970 । ਮਾਂਟਰੀਅਲ ਅਤੇ ਕਿੰਗਸਟਨ: ਮੈਕਗਿਲ-ਕੁਈਨਜ਼ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਪ੍ਰੈਸ, 2001।
 ਰੀਚਵੇਨ, ਪਰਲਨ. ਕਲਾਈਬਰਜ਼ ਪੈਰਾਡਾਈਜ਼: ਕੈਨੇਡਾ ਦੇ ਮਾਉਂਟੇਨ ਨੈਸ਼ਨਲ ਪਾਰਕਸ ਬਣਾਉਣਾ, 1906-1974 । ਐਡਮੰਟਨ: ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਆਫ ਅਲਬਰਟਾ ਪ੍ਰੈਸ, 2014।
ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ