ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ
Articles with hCards
ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ ( Egyptian Arabic: [ˈtˤɑːhɑ ħ(e)ˈseːn],    ; 15 ਨਵੰਬਰ, 1889 – ਅਕਤੂਬਰ 28, 1973) 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਮਿਸਰੀ ਲੇਖਕਾਂ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਦੇ ਪੁਨਰਜਾਗਰਨ ਅਤੇ ਮੱਧ-ਪੂਰਬ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਆਧੁਨਿਕਤਾਵਾਦੀ ਲਹਿਰ ਲਈ ਇੱਕ ਮੂਰਤ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਸੋਬਰੀਕੇਟ "ਅਰਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਡੀਨ" ( ) ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ 21 ਵਾਰ ਸਾਹਿਤ ਦੇ ਨੋਬਲ ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ ਨਾਮਜ਼ਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਆਰੰਭਕ ਜੀਵਨ 
ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ ਦਾ ਜਨਮ ਮੱਧ ਅੱਪਰ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਮਿਨੀਆ ਗਵਰਨੋਰੇਟ ਦੇ ਇੱਕ ਪਿੰਡ ਇਜ਼ਬੇਟ ਅਲ ਕਿਲੋ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਹੇਠਲੇ-ਮੱਧ-ਵਰਗੀ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਤੇਰ੍ਹਾਂ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸੱਤਵਾਂ ਸੀ। ਉਸ ਨੂੰ ਦੋ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਨੇਤਰ ਦੀ ਬਿਮਾਰੀ ਹੋ ਗਈ, ਅਤੇ, ਇੱਕ ਅਕੁਸ਼ਲ ਪ੍ਰੈਕਟੀਸ਼ਨਰ ਦੁਆਰਾ ਨੁਕਸਦਾਰ ਇਲਾਜ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਉਹ ਅੰਨ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੁਤਬ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਨੇ ਅਲ ਅਜ਼ਹਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਅਤੇ ਅਰਬੀ ਸਾਹਿਤ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ; ਪਰ ਛੋਟੀ ਉਮਰ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਰਵਾਇਤੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਤੋਂ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਸੀ।

ਜਦੋਂ 1908 ਵਿੱਚ ਧਰਮ ਨਿਰਪੱਖ ਕਾਹਿਰਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਾਖਲਾ ਲੈਣ ਦਾ ਚਾਹਵਾਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਨੇਤਰਹੀਣ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ,  ਇੱਕ ਸਥਾਨ ਜਿੱਤ ਲਿਆ। 1914 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਸੰਦੇਹਵਾਦੀ ਕਵੀ ਅਤੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ ਅਬੂ ਅਲ-ਅਲਾ' ਅਲ-ਮਾਰੀ ' ਤੇ ਆਪਣੇ ਥੀਸਿਸ ਲਈ ਪੀਐਚਡੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਫਰਾਂਸ ਵਿੱਚ ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ 
ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ ਮਾਂਟਪੇਲੀਅਰ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋ ਗਿਆ, ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲਾ ਲਿਆ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤ, ਇਤਿਹਾਸ, ਫ੍ਰੈਂਚ ਅਤੇ ਲਾਤੀਨੀ ਦੇ ਕੋਰਸਾਂ ਵਿੱਚ ਭਾਗ ਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਰਸਮੀ ਲਿਖਤ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕੀਤਾ ਪਰ ਉਹ ਇਸ ਦਾ ਪੂਰਾ ਲਾਭ ਲੈਣ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ "ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਆਪਣੇ ਕੰਨਾਂ ਨਾਲ ਗਿਆਨ ਲੈਣ ਦੇ ਆਦੀ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ।"

ਕਾਹਿਰਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮਾੜੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਕਾਰਨ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ; ਪਰ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਹਾਲਾਤ ਸੁਧਰ ਗਏ, ਅਤੇ ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ ਫਰਾਂਸ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ।

ਮੌਂਟਪੇਲੀਅਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਆਪਣੀ ਐਮਏ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਹੁਸੈਨ ਨੇ ਸੋਰਬੋਨ ਵਿਖੇ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ। ਉਸ ਨੇ ਸੁਜ਼ੈਨ ਬਰੇਸੀਓ (1895-1989) ਨੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ ਉਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। 1917 ਵਿੱਚ ਸੋਰਬੋਨ ਨੇ ਹੁਸੈਨ ਨੂੰ ਦੂਜੀ ਪੀਐਚਡੀ ਨਾਲ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ, ਇਸ ਵਾਰ ਟਿਊਨੀਸ਼ੀਅਨ ਇਤਿਹਾਸਕਾਰ ਇਬਨ ਖਾਲਦੂਨ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉੱਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖੋਜ ਨਿਬੰਧ ਲਈ ਆਧੁਨਿਕ [ਸਮਾਜ ਸ਼ਾਸਤਰ] ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਅਕਾਦਮਿਕ ਕਰੀਅਰ 
1919 ਵਿੱਚ ਹੁਸੈਨ ਸੁਜ਼ੈਨ ਨਾਲ ਮਿਸਰ ਵਾਪਸ ਪਰਤਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕਾਹਿਰਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਅਰਬੀ ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਾਮੀ ਭਾਸ਼ਾਵਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਬਣ ਗਿਆ।

ਕਾਹਿਰਾ ਵਿੱਚ ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੀ ਅਕੈਡਮੀ ਵਿੱਚ, ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ ਨੂੰ ਅਕੈਡਮੀ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਕਾਰਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਲ-ਮੁਜਮ ਅਲ-ਕਬੀਰ ( ਦ ਗ੍ਰੇਟ ਡਿਕਸ਼ਨਰੀ ) ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਕੈਡਮੀ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਵਜੋਂ ਵੀ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ।

ਉਹ ਮਿਸਰ ਅਤੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਕਈ ਵਿਗਿਆਨਕ ਅਕਾਦਮੀਆਂ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ।

ਪੂਰਵ-ਇਸਲਾਮਿਕ ਕਵਿਤਾ 'ਤੇ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਨਾ ਦੀ ਉਸ ਦੀ ਕਿਤਾਬ (  1926 ਦੇ ) ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਰਬ ਜਗਤ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਰਬੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਬਾਰੇ ਸ਼ੱਕ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਹੰਕਾਰ ਅਤੇ ਕਬੀਲਿਆਂ ਵਿਚਕਾਰ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਪੁਰਾਣੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਝੂਠੀ ਸੀ। ਉਸ ਨੇ ਅਸਿੱਧੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਹ ਵੀ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਕੁਰਾਨ ਨੂੰ ਇਤਿਹਾਸ ਦੇ ਬਾਹਰਮੁਖੀ ਸਰੋਤ ਵਜੋਂ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ। ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਕਿਤਾਬ ਨੇ ਅਲ ਅਜ਼ਹਰ ਅਤੇ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪਰੰਪਰਾਵਾਦੀਆਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਦਵਾਨਾਂ ਦੇ ਤੀਬਰ ਗੁੱਸੇ ਅਤੇ ਦੁਸ਼ਮਣੀ ਨੂੰ ਭੜਕਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਸ 'ਤੇ ਇਸਲਾਮ ਦਾ ਅਪਮਾਨ ਕਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਰਕਾਰੀ ਵਕੀਲ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ ਨੇ ਜੋ ਕਿਹਾ ਸੀ ਉਹ ਇੱਕ ਅਕਾਦਮਿਕ ਖੋਜਕਰਤਾ ਦੀ ਰਾਏ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਕਾਨੂੰਨੀ ਕਾਰਵਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਉਸ ਨੇ 1931 ਵਿੱਚ ਕਾਇਰੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅਹੁਦਾ ਗੁਆ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਿਤਾਬ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਸੀ ਪਰ ਅਗਲੇ ਸਾਲ ਆਨ ਪ੍ਰੀ-ਇਸਲਾਮਿਕ ਲਿਟਰੇਚਰ (1927) ਦੇ ਸਿਰਲੇਖ ਹੇਠ ਮਾਮੂਲੀ ਸੋਧਾਂ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਉਹ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰੀਆ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦਾ ਸੰਸਥਾਪਕ ਰੈਕਟਰ ਸੀ।

ਸਿਆਸੀ ਕਰੀਅਰ 

ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ ਮਿਸਰੀ ਪੁਨਰਜਾਗਰਨ ਦਾ ਇੱਕ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਅਰਬ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਰਬ ਰਾਸ਼ਟਰ ਵਜੋਂ ਮਿਸਰੀ ਰਾਸ਼ਟਰਵਾਦ ਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮਰਥਕ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ ਫੈਰੋਨਿਸਟ ਤੌਫੀਕ ਅਲ-ਹਕੀਮ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਜਨਤਕ ਪੱਤਰਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਲੜੀ ਵਿੱਚ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਅਰਬ ਪਛਾਣ ਮਿਸਰੀ ਪਛਾਣ ਦਾ ਅਨਿੱਖੜਵਾਂ ਅੰਗ ਹੈ।

1950 ਵਿੱਚ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿੱਚ ਉਸਨੇ  ਮੁਫਤ ਸਿੱਖਿਆ ਅਤੇ ਹਰ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿੱਖਿਅਤ ਹੋਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਲਈ ਇੱਕ ਕਾਲ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕੁਰਾਨ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਕਈ ਹਾਈ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲਜਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੈਡੀਸਨ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸਕੂਲ। ਉਸ ਨੂੰ ਕਈ ਨਵੀਆਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀਆਂ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਦਾ ਸਿਹਰਾ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਰਾਸਤ ਦੇ ਮੁਖੀ  ਸਨ। ਹੁਸੈਨ ਨੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਅਲ ਅਜ਼ਹਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਨੂੰ 1955 ਵਿੱਚ ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਆਪਣਾ ਕਾਰਜਕਾਲ ਖਤਮ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।

ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ ਕਈ ਅਖਬਾਰਾਂ ਦੇ ਮੁੱਖ ਸੰਪਾਦਕ ਦੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਰਹੇ।

ਕੰਮ 
ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਤਮਕਥਾ, ਅਲ-ਅਯਾਮ (  , ਦਿ ਡੇਜ਼ ) ਜੋ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿੱਚ ਐਨ ਮਿਸਰੀ ਚਾਈਲਡਹੁੱਡ (1932) ਅਤੇ ਦਿ ਸਟ੍ਰੀਮ ਆਫ ਡੇਜ਼ (1943) ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਈ ਸੀ।

"ਸੱਠ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਤਾਬਾਂ (ਛੇ ਨਾਵਲਾਂ ਸਮੇਤ) ਅਤੇ 1,300 ਲੇਖਾਂ" ਦੇ ਲੇਖਕ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ:

 The Memory of Abu al-Ala' al-Ma'arri 	1915
 Selected Poetical Texts of the Greek Drama  	1924
 Ibn Khaldun's Philosophy  	1925
 Dramas by a Group of the Most Famous French Writers  	1924
 Pioneers of Thoughts 	1925
 Wednesday Talk  	1925
 On Pre-Islamic Poetry  	1926
 In the Summer 	1933
 The Days, 3 Volumes, 1926–1967
 Hafez and Shawki  	1933
 The Prophet's Life "Ala Hamesh El Sira"  	1933
 Curlew's Prayers 	1934
 From a Distance 	1935
 Adeeb 	1935
 The Literary Life in the Arabian Peninsula 	1935
 Together with Abi El Alaa in his Prison 	1935
 Poetry and Prose 	1936
 Bewitched Palace 	1937
 Together with El Motanabi 	1937
 The Future of Culture in Egypt 	1938
 Moments 	1942
 The Voice of Paris 	1943
 Sheherzad's Dreams 	1943
 Tree of Misery 	1944
 Paradise of Thorn 	1945
 Chapters on Literature and Criticism 	1945
 The Voice of Abu El Alaa 	1945
 Osman "The first Part of the Greater Sedition
 Al-Fitna al-Kubra ("The Great Upheaval")	1947
 Spring Journey 	1948
 The Stream Of Days 1948
 The Tortured of Modern Conscience 	1949
 The Divine Promise "El Wa'd El Haq" 	1950
 The Paradise of Animals 	1950
 The Lost Love 	1951
 From There 	1952
 Varieties 	1952
 In The Midst 	1952
 Ali and His Sons (The 2nd Part of the Greater Sedition)	1953
 (Sharh Lozoum Mala Yalzm, Abu El Alaa) 	1955
 Anatagonism and Reform 	1955
 The Sufferers: Stories and Polemics (Published in Arabic in 1955), Translated by Mona El-Zayyat (1993), Published by The American University in Cairo, 
 Criticism and Reform 	1956
 Our Contemporary Literature 	1958
 Mirror of Islam 	1959
 Summer Nonsense 	1959
 On the Western Drama 	1959
 Talks 	1959
 Al-Shaikhan (Abu Bakr and Omar Ibn al-Khattab) 	1960
 From Summer Nonsense to Winter Seriousness 	1961
 Reflections 	1965
 Beyond the River 	1975
 Words 	1976
 Tradition and Renovation 	1978
 Books and Author 	1980
 From the Other Shore 	1980

ਅਨੁਵਾਦ 

 Jules Simon's The Duty 1920–1921
 Athenians System (Nezam al-Ethnien) 	1921
 The Spirit of Pedagogy 	1921
 Dramatic Tales 	1924
 Andromaque (Racine) 	1935
 From the Greek Dramatic Literature (Sophocle) 	1939
 Voltaire's Zadig or (The Fate) 	1947
 André Gide: From Greek
 Legends' Heroes
 Sophocle-Oedipe

ਸ਼ਰਧਾਂਜਲੀ 
14 ਨਵੰਬਰ 2010 ਨੂੰ, ਗੂਗਲ ਨੇ ਹੁਸੈਨ ਦਾ 121ਵਾਂ ਜਨਮਦਿਨ ਗੂਗਲ ਡੂਡਲ ਨਾਲ ਮਨਾਇਆ।

ਸਨਮਾਨ

ਇਹ ਵੀ ਦੇਖੋ 

 ਤਾਹਾ ਹੁਸੈਨ ਅਜਾਇਬ ਘਰ - ਕਾਇਰੋ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਘਰ ਅਤੇ ਜੀਵਨੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ
 ਮਿਸਰੀ ਲੇਖਕਾਂ ਦੀ ਸੂਚੀ

ਹਵਾਲੇ 

ਮੌਤ 1973
ਜਨਮ 1889
ਮਿਸਰੀ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ
ਮੁਸਲਿਮ ਲੇਖਕ
ਤਰਜਮੇ ਨੂੰ ਸਮੀਖਿਆਵਾਂ ਚਾਹੀਦੀਆਂ