ਅਲਾਇਸ ਵਾਕਰ
ਅਲਾਇਸ ਮਲਸੀਨੀਅਰ ਵਾਕਰ (ਜਨਮ 9 ਫਰਵਰੀ, 1944) ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰਾ, ਮਿੰਨੀ ਕਹਾਣੀ ਲੇਖਿਕਾ, ਕਵਿੱਤਰੀ, ਅਤੇ ਕਾਰਕੁੰਨ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰਿਆ ਨਾਵਲ ਰੰਗ ਜਾਮਨੀ  (ਦ ਕਲਰ ਪਰਪਲ, 1982) ਲਿਖਿਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਨੈਸ਼ਨਲ ਬੁੱਕ ਐਵਾਰਡ ਅਤੇ ਪੁਲੀਟਜ਼ਰ ਇਨਾਮ ਗਲਪ ਲਈ ਮਿਲਿਆ। ਉਸ ਨੇ ਹੋਰ ਕੰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਇਹ ਨਾਵਲ ਵੀ ਲਿਖੇ, 'ਮੈਰੀਡੀਅਨ' ਅਤੇ 'ਦ ਥਰਡ ਲਾਈਫ ਆਫ ਗਰੈਨਜ਼ ਕੋਪਲੈਂਡ' ਆਦਿ। ਇੱਕ ਪ੍ਰਵਾਨਿਤ ਨਾਰੀਵਾਦੀ, ਵਾਕਰ ਨੇ 1983 ਵਿੱਚ "ਔਰਤਵਾਦੀ" ਸ਼ਬਦ ਦਾ ਅਰਥ "ਇੱਕ ਕਾਲਾ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਜਾਂ ਨਾਰੀਵਾਦੀ ਰੰਗ" ਕਿਹਾ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ 
ਵਾਕਰ ਦਾ ਜਨਮ ਪਟਨਮ ਕਾਉਂਟੀ, ਜਾਰਜੀਆ, ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਵਿਲੀ ਲੀ ਵਾਕਰ ਅਤੇ ਮਿੰਨੀ ਲਓ ਟੈਲੂਹਾ ਦੇ ਅੱਠ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਛੋਟੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੋ ਕਿ ਉਸਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਵਿੱਚ "ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਗਣਿਤਕਾਰ ਅਤੇ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਕਿਸਾਨ ਸੀ" ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਸ਼ੇਅਰਕ੍ਰੋਪਿੰਗ ਅਤੇ ਡੇਅਰੀ ਫ਼ਾਰਮਿੰਗ ਤੋਂ ਸਿਰਫ਼ 300 ਡਾਲਰ (2013 ਵਿੱਚ 4000 ਡਾਲਰ) ਕਮਾਉਂਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਨੌਕਰਾਣੀ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਕੇ ਘਰ ਦੀ ਆਮਦਨ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਕਰਦੀ ਸੀ।
 ਉਹ ਅਲਾਇਸ ਦੇ ਕਾਲਜ ਦੇ ਇੱਕ ਹਫ਼ਤੇ ਦੇ 17 ਡਾਲਰ ਭਰਨ ਲਈ ਦਿਨ ਵਿੱਚ 11 ਘੰਟੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਵਾਕਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਘੱਟ ਉਮਰ ਦੇ ਅੱਠ ਬੱਚਿਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰਬ ਪਟਨਮ ਕੌਨਸੁਲਿੱਡ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ।।ਵਾਕਰ ਦੀ ਸੱਜੀ ਅੱਖ ਤੇ ਸੱਟ ਲੱਗੀ ਸੀ ਜਦੋਂ
ਉਸ ਦੀ ਅੱਠ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਭਰਾ ਨੇ ਬੀ.ਬੀ. ਬੰਦੂਕ ਫੜੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਕੋਲ ਕਾਰ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਤੁਰੰਤ ਡਾਕਟਰੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਹੀਂ ਲਈ, ਜਿਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਉਸ ਅੱਖ ਤੋਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਅੰਨ੍ਹੀ ਹੋ ਗਈ।ਉਹ ਆਪਣੀ ਅੱਖ ਦੀ ਸੱਟ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੜ੍ਹਨ ਅਤੇ ਲਿਖਣ ਲੱਗ ਪਈ। ਜਦੋਂ ਵਾਕਰ 14 ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਦੇ ਟਿਸ਼ੂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਅਜੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਬਾਕੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਲੇਖ "ਬਿਊਟੀ: ਜਦੋਂ ਦੂਜਾ ਡਾਂਸਰ ਹੈ ਸਵੈ" ਵਿੱਚ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਈਟੌਂਟੋਨ ਦੇ ਸਕੂਲਾਂ ਨੂੰ ਅਲੱਗ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਕਾਲਜ ਲਈ ਉਪਲਬਧ ਇਕੋ ਹਾਈ ਸਕੂਲ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ: ਬਟਲਰ ਬੇਕਰ ਹਾਈ ਸਕੂਲ।

ਉਹ ਵੈਲਡੇਕਟੋਰੀਅਨ ਬਣਨ ਲਈ ਚਲੀ ਗਈ ਅਤੇ 1961 ਵਿੱਚ ਸਪੈਲਮੈਨ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਜਮਾਤ ਦੀ ਉੱਚ ਵਿਦਿਅਕ ਪ੍ਰਾਪਤੀਆਂ ਲਈ ਜਾਰਜੀਆ ਦੀ ਸਟੇਟ ਦੁਆਰਾ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰਾਂ, ਹਾਵਰਡ ਜਿੰਨ ਅਤੇ ਸਟੌਟਨ ਲਾਇਂਡ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਮਹਾਨ ਮਾਹਰ ਬਣਨ ਲਈ ਲੱਭਿਆ। ਵਾਕਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਸ ਵਾਰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਦੇ ਸਾਰਾਹ ਲਾਰੈਂਸ ਕਾਲਜ ਤੋਂ ਅਤੇ ਸਪੈਲਮੈਨ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ, ਹੋਵਾਰਡ ਜ਼ਿਨ ਦੀ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਇਹ ਪੇਸ਼ਕਸ਼ ਮੰਨ ਲਈ ਵਾਕਰ ਆਪਣੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਲ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਗਰਭਵਤੀ ਹੋਈ ਅਤੇ ਗਰਭਪਾਤ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧੀ ; ਇਸ ਤਜਰਬੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਆਤਮ ਹੱਤਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ, ਇੱਕ ਵਾਰ, ਵ੍ਹਕਰ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋਇਆ ਜਿਸ ਨੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕੀਤਾ।ਵਾਕਰ ਨੇ 1965 ਵਿੱਚ ਸਾਰਾਹ ਲਾਰੈਂਸ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ।

ਕਿੱਤਾ 
ਵਾਕਰ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਕਵਿਤਾ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਨਸ ਸਰਾਹ ਲਾਰੰਸ ਕਾਲਜ ਦੇ ਸੀਨੀਅਰ ਸਾਲ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਪੂਰਬੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਓਦੋਂ ਲਿਖੀ। ਸੇਕਰ ਲਾਅਰੇਂਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਅਦ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਅਤੇ ਸਲਾਹਕਾਰ, ਮਯੂਰੀਅਲ ਰੁਕੇਜਰ ਦੇ ਦਫ਼ਤਰ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਪਣੀ ਕਵਿਤਾ ਨੂੰ ਤਿਲਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ।ਰੁਕੇਸਰ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਏਜੰਟ ਨੂੰ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦਿਖਾਈਆਂ।ਇਕ ਵਾਰ ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਹਰਕੋਟ ਬ੍ਰੇਸ ਜੋਵਾਨੋਵਿਚ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਗਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਦੱਖਣੀ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੰਖੇਪ ਤੌਰ 'ਤੇ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਆਫ਼ ਵੈਲਫੇ ਲਈ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।ਉਸਨੇ ਜੈਕਸਨ, ਮਿਸੀਸਿਪੀ ਵਿੱਚ ਰੰਗੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਤਰੱਕੀ ਲਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੇ ਲੀਗਲ ਡਿਫੈਂਸ ਫੰਡ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਨੌਕਰੀ ਲਈ।ਵਾਕਰ ਨੇ ਮਿਸਸਿਪੀ ਹੈਡ ਸਟਾਰਟ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮ ਦੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਾਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹ ਜੈਕਸਨ ਸਟੇਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (1968-69) ਅਤੇ ਤੁਗਲੁ ਕਾਲਜ (1970-71) ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ-ਇਨ-ਨਿਵਾਸ ਵਜੋਂ ਲਿਖਣ ਲਈ ਵਾਪਸ ਪਰਤ ਆਈ।ਤੁੰਗਲੂ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਹਿਲਾ ਨਾਵਲ 'ਦਿ ਥਰਡ ਲਾਈਫ ਆਫ ਗ੍ਰੇਜੈਪਲ ਕੋਪਲੈਂਡ' ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਨਾਵਲ ਨੇ ਗ੍ਰੇਜ ਕੋਪਲੈਂਡ, ਇੱਕ ਅਪਮਾਨਜਨਕ, ਗੈਰਜਿੰਮੇਵਾਰ ਸ਼ੇਅਰਕਰੋਪਰ, ਪਤੀ ਅਤੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਕੀਤੀ। 1972 ਦੇ ਪਤਝੜ ਵਿੱਚ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਮੈਸੇਚਿਉਸੇਟਸ ਬੋਸਟਨ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਬਲੈਕ ਵੁਮੈਨਸ ਰਾਈਟਰਸ ਵਿੱਚ ਕੋਰਸ ਕੀਤਾ।

1973 ਵਿੱਚ, "ਮਿਸ. ਮੈਗਜ਼ੀਨ" ਦੀ ਸੰਪਾਦਕ ਬਣਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਵਾਕਰ ਅਤੇ ਸਾਹਿਤਕਾਰ ਵਿਦਵਾਨ ਸ਼ਾਰਲੋਟ ਡੀ ਹੰਟ ਨੇ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਰਹਿਤ ਕਬਰ ਲੱਭੀ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਪਿਅਰਸ, ਫਲੋਰੀਡਾ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਰਾ ਨੇਲ ਹੁਰਸਟਨ ਦੀ ਹੈ। ਵਾਕਰ ਨੇ ਸਲੇਟੀ ਮਾਰਕਰ ਨਾਲ ਨਾਲਜ਼ੋਰਾ ਨੇਲ ਹੁਰਸਟਨ / ਏ ਜੀਨਅਸ ਆਫ਼ ਦ ਸਾਊਥ / ਨੋਵਲਿਸਟ ਫਾਲਕੋਰਿਸਟ / ਐਂਥ੍ਰੋਪੋਲੋਜਿਸਟ/ 1901–1960 ਲਿਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲਾਈਨ " ਏ ਜੀਨਅਸ ਆਫ਼ ਦ ਸਾਊਥ ਦੱਖਣੀ" ਜੀਨ ਟੂਮਰ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਜਾਰਜੀਆ ਦੁਸਕ ਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਕੇਨ ਵਿੱਚ ਛਪੀ ਹੈ। ਹੌਰਸਨ ਅਸਲ ਵਿੱਚ 1901 'ਚ ਨਹੀਂ, 1891 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।

ਮਿਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਵਾਕਰ ਦਾ 1975 ਦਾ ਲੇਖ "ਇਨ ਸਰਚ ਆਫ਼ ਜ਼ੋਰਾ ਨੇਲ ਹੁਰਸਟਨ" ਨੇ ਇਸ ਅਫ਼ਰੀਕੀ-ਅਮਰੀਕੀ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਮਾਨਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਦੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਵਧਾਉਣ 'ਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ।

1976 ਵਿੱਚ, ਵਾਕਰ ਦਾ ਦੂਜਾ ਨਾਵਲ "ਮੈਰੀਡੀਅਨ" ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਮੈਰੀਡੀਅਨ, ਨਾਗਰਿਕ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੀ ਲਹਿਰ ਦੌਰਾਨ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਸਰਗਰਮ ਵਰਕਰਾਂ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਨਾਵਲ ਹੈ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਕਰ ਦੇ ਆਪਣੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਦੇ ਨੇੜਿਓਂ ਮਿਲਦੀਆਂ ਹਨ। 1982 ਵਿੱਚ, ਦਿ ਕਲਰ ਪਰਪਲ' ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਰਚਨਾ ਬਣ ਗਈ। ਨਾਵਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਨੌਜਵਾਨ, ਪ੍ਰੇਸ਼ਾਨ ਹੋਈ ਕਾਲੀ ਔਰਤ ਹੈ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਨਸਲੀ ਚਿੱਟੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਲਕਿ ਪੁਰਸ਼ਵਾਦੀ ਕਾਲੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਨਾਲ ਵੀ ਲੜ ਰਹੀ ਹੈ। ਕਿਤਾਬ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਵਿਕਣ ਵਾਲੀ ਕਿਤਾਬ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸਟੀਵਨ ਸਪੀਲਬਰਗ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਇੱਕ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਫ਼ਿਲਮ ਵਿੱਚ ਰੂਪਾਂਤਰਿਤ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਓਪਰਾ ਵਿਨਫਰੇ ਅਤੇ ਹੋਵੋਪੀ ਗੋਲਡਬਰਗ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ 2005 ਦੇ ਬਰਾਡਵੇ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ 910 ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਸਨ।

ਵਾਕਰ ਨੇ ਕਈ ਹੋਰ ਨਾਵਲ ਲਿਖੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦ ਟੈਂਪਲ ਆਫ਼ ਮਾਈ ਫੈਮੀਲਿਅਰ ਅਤੇ "ਪੋਸੈਸਿੰਗ ਦ ਸੀਕ੍ਰੇਟ ਆਫ਼ ਜੋਇ" (ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਅਤੇ ਦਿ ਕਲਰ ਪਰਪਲ ਦੇ ਪਾਤਰਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸ ਨੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ, ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਹੋਰ ਲਿਖਤਾਂ ਦੇ ਕਈ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਉਸ ਦਾ ਕੰਮ ਕਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ, ਖ਼ਾਸਕਰ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਨਸਲਵਾਦੀ, ਲਿੰਗਵਾਦੀ ਅਤੇ ਹਿੰਸਕ ਸਮਾਜ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 'ਤੇ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੈ।

ਸੰਨ 2000 ਵਿੱਚ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅਧਾਰ 'ਤੇ ਛੋਟੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਜਾਰੀ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਦਾ ਨਾਮ "ਦਿ ਵੇ ਫਾਰਵਰਡ ਇਜ਼ ਵਿਦ ਬ੍ਰੋਕਨ ਹਾਰਟ" ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਨਸਲ ਦੇ ਸੰਬੰਧਾਂ ਦੀ ਪੜਚੋਲ ਕੀਤੀ। ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਮੈਲਵਿਨ ਰੋਸੇਨਮੈਨ ਲੇਵੈਂਥਲ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਿਵਲ ਰਾਈਟਸ ਅਟਾਰਨੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਸੀਸਿਪੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕੰਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਨਾਲ ਉਸ ਦੇ ਅੰਤਰਜਾਤੀ ਸੰਬੰਧਾਂ ਬਾਰੇ ਵੇਰਵਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਇਸ ਜੋੜੇ ਨੇ 17 ਮਾਰਚ, 1967 ਨੂੰ ਨਿਊਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਅੰਤਰਜਾਤੀ ਵਿਆਹ ਉਸ ਸਮੇਂ ਦੱਖਣ ਵਿੱਚ ਗੈਰਕਾਨੂੰਨੀ ਸੀ ਅਤੇ 1976 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਤਲਾਕ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। 1969 ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬੇਟੀ ਰੇਬੇਕਾ ਨੇ ਜਨਮ ਲਿਆ ਸੀ। ਅਲਾਇਸ ਵਾਕਰ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਧੀ ਰੇਬੇਕਾ ਵਾਕਰ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ, ਸੰਪਾਦਕ, ਕਲਾਕਾਰ ਅਤੇ ਕਾਰਕੁਨ ਹੈ। ਥਰਡ ਵੇਵ ਫਾਊਂਡੇਸ਼ਨ, ਇੱਕ ਐਕਟਿਵ ਫੰਡ, ਦੀ ਸਹਿ-ਸਥਾਪਨਾ ਰੇਬੇਕਾ ਅਤੇ ਸ਼ੈਨਨ ਲਿਸ-ਰਿਓਰਡਨ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਵਾਕਰ ਦੀ ਸਲਾਹਕਾਰ ਹੈ ਅਤੇ ਮਿਸ ਮੈਗਜ਼ੀਨ, ਗਲੋਰੀਆ ਸਟੀਨੇਮ ਦੀ ਸਹਿ-ਸੰਸਥਾਪਕ ਹੈ।

2007 ਵਿੱਚ, ਵਾਕਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕਾਗਜ਼ਾਤ, 122 ਡੱਬਾ ਖਰੜਿਆਂ ਅਤੇ ਪੁਰਾਲੇਖਾਂ ਵਾਲੀ ਸਮਗਰੀ ਨੂੰ ਐਮਰੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਖਰੜੇ, ਪੁਰਾਲੇਖਾਂ ਅਤੇ ਦੁਰਲੱਭ ਬੁੱਕ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਲਈ ਦਾਨ ਕੀਤੇ। ਦਿ ਕਲਰ ਪਰਪਲ, ਨਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਅਤੇ ਖਰੜੇ, ਅਤੇ ਸੰਪਾਦਕਾਂ ਨਾਲ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਵਰਗੇ ਨਾਵਲਾਂ ਦੇ ਡਰਾਫਟ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਪਰਿਵਾਰਕ ਮੈਂਬਰਾਂ, ਦੋਸਤਾਂ ਅਤੇ ਸਹਿਕਰਮੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਆਪਕ ਪੱਤਰ ਵਿਹਾਰ ਦੇ ਨਾਲ ਦਿ ਕਲਰ ਪਰਪਲ ਲਈ ਫ਼ਿਲਮ ਸਕ੍ਰਿਪਟ ਦਾ ਮੁੱਢਲਾ ਇਲਾਜ, ਕੋਰਸਾਂ ਰਾਹੀ ਸਿਲੇਬੀ ਉਸ ਨੇ ਸਿਖਾਇਆ, ਅਤੇ ਫੈਨ ਮੇਲ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹਨ। ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵਿੱਚ ਕਾਵਿ-ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਇੱਕ ਸਕ੍ਰੈਪਬੁੱਕ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵਾਕਰ 15 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਸਮੇਂ ਲਿਖੀ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ, "ਪੋਇਯਮ ਆਫ਼ ਦ ਚਾਇਲਡਹੁੱਡ ਪੋਇਟਸ" ਸੀ।

ਸਾਲ 2013 ਵਿੱਚ, ਅਲਾਇਸ ਵਾਕਰ ਨੇ ਦੋ ਨਵੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ: ਦਿ ਮੈਡਿਟੇਸ਼ਨ ਐਂਡ ਵਾਂਡਰਿੰਗ ਏਜਲ ਹੋਲ ਵਰਲਡ ਸੀ। ਦੂਸਰੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਸੀ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ, ਵਰਲਡ ਵਿੱਲ ਫਾਲ ਫਾੱਰ ਜੋਇ ਟਰਨਿੰਗ ਮੈਡਨਸ ਇਨ ਫਲਾਵਰਸ (ਨਵੀਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ) ਸੀ।

ਹੋਰ ਮੀਡੀਆ ਵਿੱਚ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ 
ਬਿਊਟੀ ਇਨ ਟੂਥ (2013) ਪ੍ਰਤੀਭਾ ਪਰਮਾਰ ਦੁਆਰਾ ਨਿਰਦੇਸ਼ਤ ਵਾਕਰ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ। ਫਾਲੀਆ (ਐਲੀਸ ਵਾਕਰ ਦਾ ਪੋਰਟਰੇਟ) (1989) ਮੌਡ ਸਲਟਰ ਦੀ ਇੱਕ ਤਸਵੀਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਇੰਗਲੈਂਡ ਵਿਖੇ ਰੋਚਡੇਲ ਆਰਟ ਗੈਲਰੀ ਲਈ ਬਣਾਈ ਗਈ ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਬਤ ਲੜੀ ਵਿਚੋਂ ਸੀ।

ਇਨਾਮ ਅਤੇ ਸਨਮਾਨ 

 MacDowell Colony Fellowships (1967 and 1974)
 Ingram Merrill Foundation Fellowship (1967)
 Candace Award, Arts and Letters, National Coalition of 100 Black Women (1982)
 Pulitzer Prize for Fiction (1983) for The Color Purple
 National Book Award for Fiction (1983) for The Color Purple
 O. Henry Award for "Kindred Spirits" (1985)
 Honorary degree from the California Institute of the Arts (1995)
 American Humanist Association named her as "Humanist of the Year" (1997)
 Lillian Smith Award from the National Endowment for the Arts
 Rosenthal Award from the National Institute of Arts & Letters
 Radcliffe Institute Fellowship, the Merrill Fellowship, and a Guggenheim Fellowship
 Front Page Award for Best Magazine Criticism from the Newswoman's Club of New York
 Induction into the Georgia Writers Hall of Fame (2001)
 Induction into the California Hall of Fame in The California Museum for History, Women, and the Arts (2006)
 Domestic Human Rights Award from Global Exchange (2007)
 The LennonOno Grant for Peace (2010)

ਚੌਣਵਾਂ ਕੰਮ

ਨਾਵਲ ਅਤੇ ਛੋਟੀ ਕਹਾਣੀ ਸੰਗ੍ਰਿਹ 

 The Third Life of Grange Copeland (1970)
 In Love and Trouble: Stories of Black Women (1973, includes "Everyday Use")
 Meridian (1976)
 The Color Purple (1982)
 You Can't Keep a Good Woman Down: Stories (1982)
 To Hell With Dying (1988)
 The Temple of My Familiar (1989)
 Finding the Green Stone (1991)
 Possessing the Secret of Joy (1992)
 The Complete Stories (1994)
 By the Light of My Father's Smile (1998)
 The Way Forward Is with a Broken Heart (2000)
 Now Is the Time to Open Your Heart (2004)

ਪੋਇਟਰੀ ਕਲੈਕਸ਼ਨ 

 Once (1968)
 Revolutionary Petunias and Other Poems (1973)
 Good Night, Willie Lee, I'll See You in the Morning (1979)
 Horses Make a Landscape Look More Beautiful (1985)
 Her Blue Body Everything We Know: Earthling Poems (1991)
 Absolute Trust in the Goodness of the Earth (2003)
 A Poem Traveled Down My Arm: Poems And Drawings (2003)
 Collected Poems (2005)
 Hard Times Require Furious Dancing: New Poems (2010)
 Taking the Arrow Out of the Heart (2018)

ਗੈਰ-ਗਲਪੀ ਕਿਤਾਬਾਂ 
 In Search of Our Mothers' Gardens: Womanist Prose (1983)
 Living by the Word (1988)
 Warrior Marks (1993)
 The Same River Twice: Honoring the Difficult (1996)
 Anything We Love Can Be Saved: A Writer's Activism (1997)
 Go Girl!: The Black Woman's Book of Travel and Adventure (1997)
 Pema Chodron and Alice Walker in Conversation (1999)
 Sent By Earth: A Message from the Grandmother Spirit After the Bombing of the World Trade Center and Pentagon (2001)
 We Are the Ones We Have Been Waiting For (2006)
 Overcoming Speechlessness (2010)
 Chicken Chronicles, A Memoir (2011)
 The cushion in the road – Meditation and wandering as the whole world awakens to be in harm's way  (2013)

Essays

 "Beauty: When the Other Dancer is the Self" (1983)

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
Alice Walker's official website
Alice Walker: Beauty in Truth – full video of biography film at PBS.org
Profile at the Poetry Foundation
Profile at Poets.org

New Georgia Encyclopedia 
Alice Walker's archives at Emory University. Profile, audio files, archive at the James Weldon Johnson Institute, Emory

ਨੋਟਸ

ਹਵਾਲੇ 

CS1 maint: Uses authors parameter
ਜਨਮ 1944
ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਅਮਰੀਕਨ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਅਮਰੀਕਨ ਕਵੀ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ