ਅਰੋਤੀ ਦੱਤ
ਅਰੋਤੀ ਦੱਤ () (1924-2003) ਭਾਰਤ ਦੀ ਇੱਕ ਸੋਸ਼ਲ ਵਰਕਰ ਜਿਸਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਉਹ ਦੁਨੀਆ ਦੀ ਐਸੋਸਿਏਟਡ ਕੰਟਰੀਵੁਮੈਨ ਦੀ ਦੋ ਮਿਆਦਾਂ ਲਈ ਵਿਸ਼ਵ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਮਾਂ 1965 ਤੋਂ 1971 ਤੱਕ ਸੀ, ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਨਮਾਨਿਤ ਮੈਂਬਰ ਸੀ। ਉਹ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਮਹਿਲਾ ਗਠਜੋੜ ਦੀ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਸਰੋਜ ਨਾਲਿਨੀ ਦੱਤ ਮੈਮੋਰੀਅਲ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਸਮਰਪਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ 1970 ਤੋਂ 2003 ਤੱਕ ਰਹੀ। ਉਸ ਨੇ 1942 ਤੋਂ ਉਸ ਸੰਸਥਾ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਹੋਰ ਸਮਾਜਿਕ ਭਲਾਈ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਕਈ ਹੋਰ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਹ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲ ਹੇਗ, ਨੀਦਰਲੈਂਡ ਤੋਂ ਸੋਸ਼ਲ ਸਟੱਡੀਜ਼ ਸੰਸਥਾ ਤੋਂ ਸਮਾਜਿਕ ਕਲਿਆਣ ਦਾ ਡਿਪਲੋਮਾ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਪਿਛੋਕੜ
ਅਰੋਤੀ ਮਿੱਤਰਾ ਦਾ ਜਨਮ 23 ਸਤੰਬਰ 1924 ਨੂੰ ਸਤੇਂਦਰ ਚੰਦਰ ਮਿੱਤਰਾ ਅਤੇ ਉਮਾ ਮਿੱਤਰਾ ਕੋਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇਕਲੌਤੀ ਧੀ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੁਤੰਤਰਤਾ ਸੰਗਰਾਮੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੇਤਾ ਸੀ। ਇੱਕ ਸਮੇਂ ਲਈ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨਵੀਂ ਦਿੱਲੀ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਮੈਂਬਰ ਸਨ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸ਼ਾਸਨ ਵਿਰੁੱਧ ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਰਗਰਮੀਆਂ ਲਈ ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਵੀ ਬੰਦ ਸੀ, ਅਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਅਰੋਤੀ ਨੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਸਿੱਖਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਬੰਗਾਲ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਬਣੇ, ਅਰੋਤੀ ਨੇ ਕਲਕੱਤਾ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ਾ ਦਰਸ਼ਨ ਸੀ।

ਉਸ ਨੇ 1942 ਵਿੱਚ, ਗੁਰੂਸਦਯ ਦੱਤ ਦੇ ਇਕਲੌਤੇ ਬੇਟੇ, ਬੀਰੇਂਦਰਸਦਯ ਦੱਤ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਹ ਕਹਿੰਦੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਅਜਿਹੀ ਕੋਈ "ਅੰਦਰੂਨੀ ਕਾਲ" ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਮਾਜ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ। ਉਸ ਦੇ ਸਹੁਰੇ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਸਰੋਜ ਨਲਿਨੀ ਦੱਤ ਯਾਦਗਾਰੀ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਮਹਿਲਾ ਸੰਸਥਾ ਹੈ ਜੋ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਭਲਾਈ ਨੂੰ ਸਮਰਪਿਤ ਹੈ। ਦੱਤ ਪਰਿਵਾਰ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਰੋਤੀ 18 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਤੁਰੰਤ ਬਾਅਦ ਇਸ 'ਚ ਆ ਗਈ। ਉਸ ਦਾ ਇਕਲੌਤਾ ਪੁੱਤਰ, ਦੇਵਸਦਯ 1948 ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪੋਤੇ ਰਾਜਸਦਯ (ਜਨਮ 1974) ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵਸਦਯ(ਜਨਮ 1978) ਹਨ।

1958 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਹੇਗ, ਨੀਦਰਲੈਂਡਜ਼ ਵਿਖੇ ਸਮਾਜਿਕ ਅਧਿਐਨ ਸੰਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਸੋਸ਼ਲ ਵੈਲਫੇਅਰ ਵਿੱਚ ਡਿਪਲੋਮਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸਕਾਲਰਸ਼ਿਪ ਹਾਸਿਲ ਕੀਤੀ। ਉਸ ਨੇ 1959 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਪੇਪਰ "ਘੱਟ ਆਮਦਨੀ ਵਾਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਸਮਾਜ ਭਲਾਈ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ" ਲਈ ਆਪਣਾ ਡਿਪਲੋਮਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਸਮਾਜਿਕ ਕਾਰਜ
ਉਹ 1959 ਵਿੱਚ ਐਡੀਨਬਰਗ ਵਿਖੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਟਿਡ ਦੇਸ਼-ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਏਸ਼ੀਆ ਲਈ ਏਰੀਆ ਉਪ-ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ 1962 ਵਿੱਚ ਮੈਲਬਰਨ ਵਿਖੇ ਵਰਲਡ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਚੁਣੀ ਗਈ। ਉਸ ਨੇ ਬਾਲਗ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇ ਯੂਨੈਸਕੋ ਸੈਮੀਨਾਰ ਵਿੱਚ ਏ.ਸੀ.ਡਬਲਯੂ.ਡਬਲਯੂ. ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕੀਤੀ। ਇੰਗਲੈਂਡ, ਮਿਊਨਿਕ ਵਿੱਚ ਪੱਖਪਾਤ ਦੇ ਖਾਤਮੇ ਬਾਰੇ ਯੂਨੈਸਕੋ ਸੈਮੀਨਾਰ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਕਾਨਫ਼ਰੰਸ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੋਰਡ ਮੀਟਿੰਗਾਂ ਹੋਈਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ ਭੁੱਖ ਤੋਂ ਅਜ਼ਾਦੀ ਦੀ ਯੋਜਨਾਬੰਦੀ ਲਈ ਇੱਕ ਸਲਾਹਕਾਰ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਐਫ.ਏ.ਓ ਦੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰ-ਜਨਰਲ ਦੁਆਰਾ ਬੁਲਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਉਹ 1965 ਵਿੱਚ ਡਬਲਿਨ ਵਿਖੇ ਵਰਲਡ ਕਾਨਫਰੰਸ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਟਿਡ ਕੰਟਰੀਵੁਮੈਨ ਦੀ ਵਿਸ਼ਵ ਰਾਸ਼ਟਰਪਤੀ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ 1968 ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਮੁਕਾਬਲਾ ਦੁਬਾਰਾ ਚੁਣੀ ਗਈ ਸੀ।

ਸੰਨ 1983 ਵਿਚ, ਵਿਸ਼ਵ ਦੀ ਐਸੋਸੀਏਟਿਡ ਕੰਟਰੀਵੁਮੈਨ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ “ਮੈਂਬਰ ਆਫ਼ ਆਨਰ” ਚੁਣਿਆ ਸੀ।

ਉਹ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ਼ ਅਲਾਇੰਸ ਆਫ ਵੁਮੈਨ ਦੀ ਇੱਕ ਉਪ-ਪ੍ਰਧਾਨ ਵੀ ਸੀ ਅਤੇ ਵਰਲਡ ਵਿਊ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ 

ਜਨਮ 1924
ਮੌਤ 2003
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਲੇਖਿਕਾਵਾਂ
ਭਾਰਤੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ
ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਭਾਰਤੀ ਮਹਿਲਾ ਸਮਾਜਿਕ ਵਰਕਰ