ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ
ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਵਾਲੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਹੈ ਜੋ ਡੇਅਰੀ ਉਤਪਾਦ ਦੀ ਆਖ਼ਰੀ ਵਿਕਰੀ ਲਈ ਅਤੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸਿੰਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਿਤ ਹੈ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਡੇਅਰੀ ਪਲਾਂਟ ਜਾਂ ਡੇਅਰੀ ਕਿਹਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ)।

ਆਮ ਸਪੀਸੀਜ਼ 
ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਸੇ ਵੀ ਜੀਵ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦਾ ਉਤਪਾਦਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਵਪਾਰਕ ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਾਂ ਖਾਸ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਜਾਤੀ ਦੇ ਉਦਯੋਗ ਹਨ। ਵਿਕਸਿਤ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿਚ, ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਵੱਧ ਪੈਦਾਵਾਰ ਵਾਲੀਆਂ ਡੇਅਰੀ ਗਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਵਪਾਰਕ ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹੋਰ ਕਿਸਮਾਂ ਵਿੱਚ ਬੱਕਰੀਆਂ, ਭੇਡਾਂ ਅਤੇ ਊਠ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਇਟਲੀ ਵਿੱਚ ਗਧੇ ਦੀਆਂ ਡਾਇਰੀਆਂ ਹਰਮਨਪਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਵਧ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬਦਲਵੇਂ ਸਰੋਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।

ਇਤਿਹਾਸ 

ਜਦੋਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ 11,000 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਭੋਜਨ ਸਰੋਤ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਅਤੇ ਬੋਝ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਡੇਅਰੀ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਪਾਲਤੂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣਾ ਸਬੂਤ ਸੱਤਵੇਂ ਸੱਤਰ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ. ਹੈ - ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਨੀਓਲੀਥੀਕ ਯੁੱਗ - ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮੀ ਅਨਾਤੋਲੀਆ ਵਿੱਚ। ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਬਾਅਦ ਦੀਆਂ ਸਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੁਨੀਆ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕਿਤੇ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋਈ: ਪੂਰਬੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਛੇਵਾਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਬੀ.ਸੀ., ਅਫਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਪੰਜਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਬੀ.ਸੀ., ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟੇਨ ਅਤੇ ਉੱਤਰੀ ਯੂਰਪ ਵਿੱਚ ਚੌਥੇ ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ ਪੂਰਵ।

ਪਿਛਲੇ ਡੇਢ ਮਹੀਨੇ ਜਾਂ ਇਕੱਲੇ ਡੇਅਰੀ ਵਿੱਚ ਮਾਹਿਰ ਵੱਡੀਆਂ ਫਾਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਉਭਰਿਆ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਕੇਵਲ ਸਮਰੱਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਨੀਰ, ਮੱਖਣ ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਡੇਅਰੀ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉੱਥੇ ਦੁੱਧ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵੱਡੇ ਮਾਰਕੀਟ ਹਨ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗਊ ਨਹੀਂ ਹੈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇ ਮਾਲਕ 1800 ਵਿੱਚ ਵਾਨ ਥੂਨ ਨੇ ਦਲੀਲ ਦਿੱਤੀ ਕਿ ਇੱਕ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ 100 ਮੀਲ ਦਾ ਘੇਰਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਤਾਜ਼ੀ ਦੁੱਧ ਦੀ ਸਪਲਾਈ ਆਰਥਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਖਤਰਨਾਕ ਸੀ।

ਹੱਥ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਚੋਣਾ 

ਮੱਧਿਤ ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਸਮਝਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਇਹ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਪਿੰਡਾਂ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਵਿਕਸਤ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਖਣਿਜਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਕਾਰਨ ਵਸਨੀਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਖੁਦ ਦੀ ਗਾਵਾਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਕਸਬੇ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕ, ਕਿਸਾਨ ਵਾਧੂ ਜਾਨਵਰ ਲੈ ਕੇ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਵੇਚ ਕੇ ਕੁਝ ਵਾਧੂ ਪੈਸਾ ਕਮਾ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਡੇਅਰੀ ਦੇ ਕਿਸਾਨ ਸਵੇਰੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਬੈਰਲ ਭਰੇ ਜਾਣਗੇ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਡੀ ਤੇ ਮਾਰਕੀਟ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਗੇ। ਉੱਨੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਗਊ ਦਾ ਦੁੱਧ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਯੂਨਾਈਟਿਡ ਸਟੇਟ ਵਿੱਚ, ਕਈ ਉੱਤਰੀ-ਪੂਰਬੀ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕਈ ਵੱਡੇ ਡੇਅਰੀ ਅਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਮੌਜੂਦ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਕਈ ਸੌ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਦੀਆਂ ਸਨ, ਪਰ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਾ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਇੱਕ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਾਵਾਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਉਮੀਦ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ। ਛੋਟੇ ਓਪਰੇਸ਼ਨਜ਼ ਪ੍ਰਵਾਣਿਤ ਹਨ।

ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਛੋਟੇ, ਵਿਭਿੰਨ ਫਾਰਮਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹਿੱਸਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਿਛਲੀ ਸਦੀ ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਫਾਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ ਡੇਅਰੀ ਉਤਪਾਦਨ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਵੱਡੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਿੰਗ ਕੇਵਲ ਸਮਰੱਥ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਪਨੀਰ, ਮੱਖਣ, ਆਦਿ ਵਰਗੇ ਵਧੇਰੇ ਡੇਅਰੀ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਲਈ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦੀ ਜ਼ਰੂਰਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜਾਂ ਉੱਥੇ ਦੁੱਧ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਕਾਫੀ ਮਿਕਦਾਰ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਗਊ ਨਹੀਂ ਹੈ ਆਪਣੇ ਹੀ ਦੇ ਮਾਲਕ ਮੰਗ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਡੇਅਰੀ ਫਾਰਮਾਂ ਵਧੀਆ ਤਰੀਕਾ ਸਨ।

ਵੈਕਯੂਮ ਬੱਕਟ ਮਿਲਕਿੰਗ 

ਪਹਿਲੀ ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਵਾਲੀ ਮਸ਼ੀਨ ਰਵਾਇਤੀ ਦੁੱਧ ਦੀ ਢਾਲ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਸਨ। ਛੇਤੀ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਯੰਤਰ ਬਾਕਾਇਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇ ਉੱਪਰਲੇ ਪਾਸੇ ਫਿੱਟ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਗਊ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਫਰਸ਼ ਉੱਤੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਇੱਕ ਗਊ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਾਈ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬਾਲਟੀ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੋਲਡਿੰਗ ਟੈਂਕ ਵਿੱਚ ਡੰਪ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ. ਇਹ 20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ।

ਇਹ ਸਰਜ ਲਟਕਾਈ ਦਾ ਦੁੱਧ ਵਾਲਾ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਗਊ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਗਊ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਪੁੜ ਵਿੱਚ ਗਊ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਚੌੜਾ ਚਮੜਾ ਲੈ ਜਾਣ ਵਾਲਾ ਸਟਰਲਿੰਗ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਦੁੱਧ ਦਾ ਸਮਾਨ ਅਤੇ ਭੰਡਾਰ ਦੀ ਟੈਂਕੀ ਪੇਟ ਵਿੱਚੋਂ ਗਊ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲਟਕ ਗਈ। ਇਸ ਨਵੀਨਤਾ ਨੇ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਗੋਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੌਰਾਨ ਮੰਜ਼ਲ ਤੇ ਇੱਕ ਬਾਲਟੀ ਉੱਤੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਗੌਣ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਨੂੰ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ।

ਮਿਲਕਿੰਗ ਪਾਈਪਲਾਈਨ 
20 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਆਟੋਮੈਟਿਕ ਮਿਲਕਿੰਗ ਵਿੱਚ ਅਗਲਾ ਨਵਾਂ ਰੂਪ ਦੁੱਧ ਦੀ ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਸੀ। ਇਹ ਇੱਕ ਸਥਾਈ ਦੁੱਧ-ਵਾਪਸੀ ਵਾਲੀ ਪਾਈਪ ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਵੈਕਿਊਮ ਪਾਈਪ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਗਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ ਤੋਂ ਉਪਰਲਾ ਬਾਰਨ ਜਾਂ ਮਿਲਕਿੰਗ ਪਾਰਲਰ ਨੂੰ ਘੇਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਰੇਕ ਗਊ ਦੇ ਉੱਪਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਸੀਲ ਐਂਟਰੀ ਪੋਰਟ ਹਨ। ਦੁੱਧ ਦੇ ਕੰਟੇਨਰਾਂ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਕੇ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਉਪਕਰਣ ਸਮਾਈ ਅਤੇ ਭਾਰ ਵਿੱਚ ਘਟਾਉਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇਹ ਗਊ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਲਟਕ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਸਿਰਫ ਗਊ ਦੇ ਲੇਵੇ 'ਤੇ ਦੁੱਧੀ ਦੇ ਨਿਪਲਲਾਂ ਦੇ ਚੂਸਣ ਸ਼ਕਤੀ ਦੁਆਰਾ ਫੜੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਵੈਕਿਊਮ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਪਾਈਪ ਵਿੱਚ ਖਿੱਚਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਗੁਣਾਤਮਕਤਾ ਦੁਆਰਾ ਦੁੱਧ-ਹਾਊਸ ਵੈਕਿਊ-ਬਰੇਟਰ ਨੂੰ ਵਗਦਾ ਹੈ ਜੋ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਸਟੋਰੇਜ ਟੈਂਕ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਨੇ ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਦੇ ਸਰੀਰਕ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਹੁਣ ਹਰੇਕ ਗਊ ਦੇ ਦੁੱਧ ਦੀ ਭਾਰੀ ਮੋਟੀਆਂ ਗੰਨਾਂ ਨੂੰ ਚੁੱਕਣ ਦੀ ਲੋੜ ਨਹੀਂ।

ਪਾਈਪਲਾਈਨ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਬਾਰਨ ਦੀ ਲੰਬਾਈ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੱਤੀ ਗਈ, ਪਰੰਤੂ ਇੱਕ ਬਿੰਦੂ ਦੇ ਬਾਅਦ ਕਿਸਾਨਾਂ ਨੇ ਵੱਡੇ ਸਮੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਝੁੰਡ ਨੂੰ ਇਕ-ਅੱਧੇ ਤੋਂ ਇੱਕ ਤਿਹਾਈ ਝੁੰਡ ਭਰਨਾ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੇਣਾ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਖਾਲੀ ਕਰਨ ਅਤੇ ਦੁਬਾਰਾ ਭਰਨਾ ਕੋਠੇ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇੱਜੜ ਦੇ ਆਕਾਰ ਵਧਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਦੁੱਧ ਦੇ ਪਾਰਲਰ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਿਤ ਹੋ ਗਿਆ।

ਮਿਲਕਿੰਗ ਪਾਰਲਰਸ 

ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਨਵੇਕਤਾ ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਪਾਲਕ (ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ ਅਤੇ ਨਿਊਜ਼ੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਸ਼ੈਡ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਮਿਕਸ ਕਰਨ ਲਈ ਕੇਂਦਰਿਤ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਪ੍ਰਤੀ ਓਪਰੇਟਰ ਨੂੰ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਰਨ ਲਈ ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਗਾਵਾਂ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਦੀ ਲਾਈਨ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ 'ਤੇ ਪਾ ਕੇ ਕਿਸਾਨ' ਤੇ ਸਰੀਰਕ ਤਣਾਅ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਗਾਵਾਂ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਅਤੇ ਛੋਟੇ ਫਾਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਵੀ ਟਾਈ ਸਟਾਲ ਜਾਂ ਸਟੈਂਚਾਈਨ ਬੈੱਨ ਹਨ, ਪਰ ਵਪਾਰਕ ਫਾਰਮਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਗਿਣਤੀ ਪਾਰਲਰਸ ਹੈ।

ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਵੈਚਾਲਿਤ ਰੋਬੋਟਿਕ ਮਿਲਕਿੰਗ 

1980 ਅਤੇ 1990 ਦੇ ਦਸ਼ਕ ਵਿੱਚ, ਰੋਬੋਟਿਕ ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨੂੰ ਵਿਕਸਤ ਅਤੇ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ (ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਯੂਰਪੀ ਯੂਨੀਅਨ ਵਿੱਚ). ਇਹਨਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਹੁਣ ਰੁਟੀਨ ਕਾਰਵਾਈ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਗਊ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਦਿਨ ਸਮੇਂ ਦੁੱਧ ਚੋਣ ਦਾ ਸਮਾਂ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਕੁਝ ਵਿਕਲਪ ਲਾਗੂ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਖੇਤ ਪੱਧਰ ਤੇ ਵਰਤੇ ਗਏ ਗਊ-ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਵਾਲੇ ਹੱਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ)। ਇਹਨਾਂ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਿਤ ਪ੍ਰਬੰਧਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ ਹਾਲਾਂਕਿ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਰਹਿਤ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਮੇਲ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਨੂੰ ਖੋਜਣ ਲਈ ਸੇਂਸਰ ਵਿਕਸਤ ਕਰਨ ਲਈ ਆਟੋਮੈਟਿਕਲੀ ਜਦੋਂ ਵੀ ਗਾਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਇਕਾਈ 'ਚ ਦਾਖਲ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨੂੰ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਤ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਕਾਲਰ ਉਤਪਾਦਨ ਦੇ ਡਾਟਾ ਨੂੰ ਰਿਕਾਰਡ ਕਰਨ ਲਈ ਸਕੈਨ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਦੁੱਧ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਦੇ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸ 
ਠੰਢੇ ਤਾਪਮਾਨ ਮੁੱਖ ਢੰਗ ਹੈ ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੁੱਧ ਦੀ ਤਾਜ਼ਗੀ ਵਧਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਵਿੰਡਮੇਲਜ਼ ਅਤੇ ਵਧੀਆ ਪੰਪਾਂ ਦੀ ਕਾਢ ਕੱਢੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ, ਫਾਰਮ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪਹਿਲੀ ਵਰਤੋਂ ਜਾਨਵਰਾਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਾਉਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਠੰਡਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀ, ਇਸਦੀ ਸਟੋਰੇਜ ਲਾਈਫ ਵਧਾਉਣ ਲਈ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਮਾਰਕੀਟ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚੇਗੀ।

ਰੈਫਰੀਜੇਰੇਸ਼ਨ (ਫਰਿਜ) 
ਜਦੋਂ ਫਰਿੱਜ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਪਹੁੰਚਿਆ (19 ਵੀਂ ਸਦੀ) ਤਾਂ ਉਪਕਰਣ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਦੇ ਕੈਨਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ, ਜੋ ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਦੁੱਧ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਗੰਨਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢਾ ਪਾਣੀ ਦੇ ਨਹਾਉਣ ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਗਰਮੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਠੰਢੇ ਰੱਖਣ ਤੋਂ ਰੋਕਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੰਡਾਰਣ ਦੀ ਸਹੂਲਤ ਲਈ ਲਿਜਾਣਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਕਿਉਂਕਿ ਦੁੱਧ ਦੀ ਕਟਾਈ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਸਵੈ-ਚਾਲਿਤ ਢੰਗ ਤਿਆਰ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਹੱਥਾਂ ਦੀ ਦੁੱਧ ਦੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਦੁੱਧ ਕੂਲ ਨਾਲ ਤਬਦੀਲ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਸੀ। 'ਆਈਸ ਬਕ' ਪਹਿਲੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬਲਕ ਦੁੱਧ ਦੇ ਕੂਲਰ ਸਨ. ਇਹ ਟੱਪ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਅਤੇ ਪਾਸੇ ਦੇ ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਥਿਤ ਬਾਪਕਾਰ ਕੋਇਲਲ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਇੱਕ ਡਬਲ ਕੰਧ ਦਾ ਭਾੜਾ ਸੀ। ਇੰਪੈਕਸ਼ਨਰ ਕੋਇਲਲਸ ਤੋਂ ਗਰਮੀ ਹਟਾਉਣ ਲਈ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਫਰੀਫੇਰਰੇਸ਼ਨ ਕੰਪ੍ਰੈੱਸਰ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਆਈਸ ਕੋਇਲਜ਼ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਦ ਤਕ ਇਹ ਹਰ ਪਾਈਪ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਤਿੰਨ ਇੰਚ ਦੀ ਮੋਟਾਈ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਅਤੇ ਠੰਢਾ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਬੰਦ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਦੁੱਧ ਦੀ ਓਪਰੇਸ਼ਨ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਿਰਫ ਦੁੱਧ ਅਜ਼ਾਇਟੀ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਪੰਪ, ਜੋ ਕਿ ਬਰਫ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਵਗਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਟੈਂਕ ਦੀ ਸਟੀਲ ਦੀਆਂ ਦੀਵਾਰਾਂ, ਨੂੰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦੁੱਧ ਨੂੰ 5 ਡਿਗਰੀ ਤੋਂ ਘੱਟ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਲੋੜ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਮਿਲਕਿੰਗ ਓਪਰੇਸ਼ਨ 
ਵੈਕਿਊਮ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਦੁਆਰਾ ਮਿਲਕਿੰਗ ਮਸ਼ੀਨਾਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜੋ ਹਵਾ ਵਿੱਚ 15 ਤੋਂ 21 ਪਾਊਂਡ ਪ੍ਰਤੀ ਵਰਗ ਇੰਚ (100 ਤੋਂ 140 ਕੇ ਪੀ ਏ) ਵੈਕਯੂਮ ਦੇ ਹੇਠਾਂ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੈਕਿਊਮ ਨੂੰ ਵੀ ਛੋਟੇ ਘੇਰਾ ਹੋਜ਼ਾਂ ਰਾਹੀਂ ਲੰਬਕਾਰੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਜਾਣ ਲਈ ਵੀ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ। ਇੱਕ ਦੁੱਧ ਦੀ ਲਿਫਟ ਪੰਪ ਪਲਾਟ ਕੂਲਰ ਰਾਹੀਂ, ਵੱਡੇ ਫੈਲਾਅ ਦੇ ਸਟੀਲ ਪਾਈਪਿੰਗ ਰਾਹੀਂ, ਫਿਰ ਇੱਕ ਰੈਫਰੀਜੇਰੇਟਿਡ ਬਲਕ ਟੈਂਕ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਗਊ ਦੇ ਲੇਵੇ ਤੋਂ ਮਿਲਕ ਨੂੰ ਲਚਕਦਾਰ ਰਬੜ ਦੀਆਂ ਸੇਨਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਲਿਨਰ ਜਾਂ ਇਨਫੈਕਸ਼ਨਾਂ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਇੱਕ ਕਠੋਰ ਹਵਾ ਚੈਂਬਰ ਦੁਆਰਾ ਘਿਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਅੰਬੀਨਟ ਹਵਾ ਅਤੇ ਵੈਕਿਊਮ ਦਾ ਇੱਕ ਸਪਸ਼ਟ ਪ੍ਰਵਾਹ, ਦੁੱਧ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਦੇ ਦੌਰਾਨ ਮੁਦਰਾਸਤਾਨ ਦੇ ਵਾਯੂ ਚੈਂਬਰ ਤੇ ਲਾਗੂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਅੰਬੀਨਟ ਹਵਾ ਚੈਂਬਰ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮੁਦਰਾਸਫਿਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰ ਵੈਕਿਊਮ ਕਾਰਨ ਗਊ ਦੇ ਟੀਟ ਦੁਆਲੇ ਮਹਿੰਗਾਈ ਨੂੰ ਢਹਿ-ਢੇਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਦੁੱਧ ਦੇ ਬਾਹਰ ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਬਾਹਰ ਕੱਢਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਬੱਚੇ ਦੇ ਵੱਛੇ ਦਾ ਮੂੰਹ ਚਮੜੀ ਦੀ ਮਾਲਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਖਲਾਅ ਵਿੱਚ ਖਲਾਅ ਦੀ ਦੁਬਾਰਾ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਲਚਕੀਲੇ ਰਬਾਬੇ ਦੀ ਮੁਦਰਾਸਫੀਤੀ ਘੱਟਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਖੁੱਲਦੀ ਹੈ, ਅਗਲੀ ਘਿੱਟ ਚੱਕਰ ਲਈ ਤਿਆਰ।

ਹਵਾਲੇ