ਜੂਲੀਆ ਅਲਵਰੇਜ਼
ਜੂਲੀਆ ਅਲਵਰੇਜ਼ (ਜਨਮ: 27 ਮਾਰਚ, 1950) ਇੱਕ ਡੋਮਿਨਿਕ-ਅਮਰੀਕੀ ਕਵੀ, ਨਾਵਲਕਾਰ ਅਤੇ ਲੇਖਕ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਨਾਵਲ , ਹਾਓ ਗਾਰਸੀਆ ਗਰਲਜ਼  ਲਾਸਟ  ਦੇਅਰ  ਏਕਸੈਂਟਸ (1991), ਦਿ ਟਾਈਮ ਇਨ ਦਿ ਬਟਰਫਲਾਈਜ਼ (1994) ਅਤੇ ਯੋ (1997)ਦੇ ਨਾਵਕਾਂ ਨਾਲ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ। ਇੱਕ ਕਵੀ ਵਜੋਂ ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਨਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਮਕਮਿੰਗ (1984) ਅਤੇ ਦ ਵੂਮੈਨ ਆਈ ਕੈਪਟ ਟੂ ਮਾਈਸੈਲਫ (2004) ਅਤੇ ਇੱਕ ਲੇਖਕ ਵਜੋਂ ਸਵੈ-ਜੀਵਨੀਕਲ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਮਥਿੰਗ ਟੂ ਡਿਕਲੇਅਰ (1998) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਾਹਿਤਕ ਆਲੋਚਕ ਉਸਨੂੰ ਲੈਟਿਨਾ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਪੱਧਰ ਤੇ ਆਲੋਚਨਾਤਮਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਹੈ।

ਜੂਲੀਆ ਅਲਵਰੇਜ਼ ਨੇ ਛੋਟੇ ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਕਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵੀ ਲਿਖੀਆਂ ਹਨ। ਬੱਚਿਆਂ ਲਈ ਉਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਤਸਵੀਰ ਕਿਤਾਬ "ਦਿ ਸੀਕਰੇਟ ਫੁੱਟ ਪ੍ਰਿੰਟਸ" 2002 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਹੋਈ ਸੀ। ਅਲਵਰੇਜ਼ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪਾਠਕਾਂ ਲਈ ਕਈ ਹੋਰ ਕਿਤਾਬਾਂ ਲਿਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿਚ "ਤਾਣਾ ਲੋਲਾ" ਕਿਤਾਬ ਦੀ ਲੜੀ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। 

ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਬਚਪਨ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਦਸ ਸਾਲ ਉਦੋਂ ਤਕ ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਰੀਪਬਲਿਕ ਵਿੱਚ ਬਿਤਾਏ, ਜਦ ਤੱਕ ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਬਗਾਵਤ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਅਲਵਰੇਜ਼ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਡੋਮੀਨੀਕਨ ਵਜੋਂ ਉਸ ਦੇ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਤੋਂ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਏਕੀਕਰਨ ਅਤੇ ਪਛਾਣ ਦੇ ਮੁੱਦਿਆਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਅਤੇ ਇੱਕ ਅਮਰੀਕੀ ਦੋਵਾਂ ਵਜੋਂ ਉਸਦਾ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਪਾਲਣ ਪੋਸ਼ਣ ਉਸਦੀ ਲੇਖਣੀ ਵਿੱਚ ਨਿਜੀ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੁਰ ਦੇ ਸੁਮੇਲ ਤੋਂ ਸਪੱਸ਼ਟ ਹੈ। ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ ਜੋ ਡੋਮੀਨੀਕਨ ਰੀਪਬਲਿਕ ਅਤੇ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਉਮੀਦਾਂ ਦੀ ਜਾਂਚ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਰੁਖ ਦੀ ਸਖਤ ਜਾਂਚ ਲਈਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿਚ, ਅਲਵਰੇਜ਼ ਨੇ ਆਪਣੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਵਿਸਤਾਰ ' ਇੰਨ ਨੈਮ ਆਫ ਸੈਲੋਮੀ (2000)' ਵਰਗੀਆਂ ਰਚਨਾਵਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਪਾਤਰਾਂ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਹਸਤੀਆਂ ਦੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਰੂਪਾਂ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਜੋ ਕਿ ਕੁਬਾਂਦੇ ਨਾਲ ਇਕ ਨਾਵਲ ਸੀ।

ਆਪਣੇ ਸਫਲ ਲਿਖਾਈ ਕੈਰੀਅਰ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਲਵਰੇਜ਼ ਦਾ ਮਿਡਲਬਰੀ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਮੌਜੂਦਾ ਲੇਖਕ-ਨਿਵਾਸ ਹੈ।

ਜੀਵਨੀ

ਮੁਢਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ 
ਜੂਲੀਆ ਅਲਵਰੇਜ਼ ਦਾ ਜਨਮ 1950 ਵਿਚ  ਨਿਊ ਯਾਰਕ ਸਿਟੀ ਵਿਚ ਹੋਇਆ ਸੀ।  ਜਦੋਂ ਉਹ ਤਿੰਨ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੀ ਸੀ, ਤਾਂ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਡੋਮਿਨਿਕਨ ਰੀਪਬਲਿਕ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਅਗਲੇ ਦਸ ਸਾਲ ਰਹੇ।  ਉਹ ਨੌਕਰਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਸੇਵਾਵਾਂ ਦਾ ਆਨੰਦ ਲੈਂਦੀ ਹੋਈ ਆਪਣੇ ਵੱਡੇ ਪਰਿਵਾਰ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਹੀ ਐਸ਼ੋ ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਹੋਈ। ਆਲੋਚਕ ਸਿਲਵੀਓ ਸਿਰੀਅਸ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਡੋਮਿਨਿਕਸ ਕਹਾਣੀ-ਕਥਾ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਦੀ ਕਦਰ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਅਲਵਰੇਜ਼ ਨੇ ਇਸ ਪ੍ਰਤਿਭਾ ਨੂੰ "ਅਕਸਰ ਮਹਿਮਾਨਾਂ ਦਾ ਮਨੋਰੰਜਨ ਕਰਨ ਲਈ ਜਲਦੀ ਵਿਕਸਤ ਕੀਤਾ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 1960 ਵਿਚ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਟਾਪੂ ਦੇ ਫੌਜੀ ਤਾਨਾਸ਼ਾਹ, ਰਾਫੇਲ ਟ੍ਰੂਜੀਲੋ ਨੂੰ  ਹੁਣ ਦੀ ਇਕ ਅਸਫਲ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਵਿਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਰਿਵਾਰ ਨੂੰ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਹੋਣਾ ਪਿਆ,  ਹਾਲਤਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਿਚ ਉਸ ਦੀ ਲਿਖਤ ਵਿਚ ਦੁਬਾਰਾ ਵਿਚਾਰੀਆਂ ਜਾਣਗੀਆਂ: ਉਸ ਦਾ ਨਾਵਲ ਕਿਵੇਂ ਗਾਰਸੀਆ ਕੁੜੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਲਹਿਜ਼ੇ ਗਵਾਏ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ, ਅਜਿਹੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਸੇ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਡੋਮੀਨੀਕਨ ਗਣਤੰਤਰ ਛੱਡਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।   ਉਸ ਦੀ ਕਵਿਤਾ, "ਜਲਾਵਤਨ" ਵਿੱਚ, ਉਹ "ਜਿਸ ਰਾਤ ਅਸੀਂ ਦੇਸ਼ ਭੱਜ ਗਈ" ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਅਨੁਭਵ ਨੂੰ " ਨੁਕਸਾਨ ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਤੋਂ ਕਿਤੇ ਵੱਡਾ " ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ।

ਕੈਰੀਅਰ

1975 ਵਿਚ ਮਾਸਟਰ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਅਲਵਰਜ਼ ਨੇ ਕੈਂਟਕੀ ਆਰਟਸ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵਿਚ ਲੇਖਕ-ਨਿਵਾਸ ਵਜੋਂ ਪਦਵੀ ਲਈ। ਉਸਨੇ ਰਾਜ ਭਰ ਵਿੱਚ ਐਲੀਮੈਂਟਰੀ ਸਕੂਲ, ਹਾਈ ਸਕੂਲ, ਕਾਲਜਾਂ ਅਤੇ ਕਮਿਊਨਿਟੀਆਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕੀਤਾ, ਲਿਖਣ ਦੀ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਇਹਨਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਗੁਣ ਉਸਨੂੰ ਅਮਰੀਕਾ ਬਾਰੇ ਡੂੰਘੀ ਸਮਝ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਅਧਿਆਪਨ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸ ਦੇ ਜਨੂੰਨ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਸਹਾਇਤਾ ਕੀਤੀ। ਕੈਂਟਕੀ ਵਿਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਦਿਅਕ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਕੈਲੀਫੋਰਨੀਆ, ਡੇਲਾਵੇਅਰ, ਨਾਰਥ ਕੈਰੋਲੀਨਾ, ਮੈਸਾਚੁਸੇਟਸ, ਵਾਸ਼ਿੰਗਟਨ ਡੀ.ਸੀ. ਅਤੇ ਇਲੀਨੋਇਸ ਤਕ ਵਧਾ ਦਿੱਤਾ। ਅਲਵਰਜ਼ ਬਰਲਿੰਗਟਨ ਵਿਖੇ ਵਰਮੌਂਟ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ, 1981- ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਲੇਖਣ, 1981-83 ਵਿਚ ਦੋ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਨਿਯੁਕਤੀ ਲਈ ਵੀ.ਟੀ. ਦੇ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਦੇ ਵਿਜ਼ਿਟਿੰਗ ਸਹਾਇਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਕਲਪਨਾ ਅਤੇ ਕਵਿਤਾ ਵਰਕਸ਼ਾਪਾਂ, ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਅਤੇ ਉੱਨਤ (ਵੱਡੇ ਕਲਾਸਮੈਨਾਂ ਅਤੇ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਲਈ) ਦੇ ਨਾਲ ਨਾਲ ਗਲਪ 'ਤੇ ਇਕ ਕੋਰਸ (ਲੈਕਚਰ ਫਾਰਮੈਟ, 45 ਵਿਦਿਆਰਥੀ) ਸਿਖਾਇਆ।

ਲਿਖਣ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਅਲਵਰਜ਼ ਮਿਡਲਬਰੀ ਕਾਲਜ ਵਿਚ ਲੇਖਕ-ਵਿਚ-ਨਿਵਾਸ ਦੀ ਪਦਵੀ ਰੱਖਦੀ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਉਹ ਅੰਸ਼ਕ-ਸਮੇਂ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਲਿਖਾਈ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਅਲਵਰਜ਼ ਇਸ ਸਮੇਂ ਵਰਮਾਂਟ ਦੀ ਚੈਂਪਲੇਨ ਘਾਟੀ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ।

ਸਾਹਿਤਕ ਕੰਮ

ਅਲਵਰਜ਼ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਆਲੋਚਕ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਫਲ ਲੈਟਿਨਾ ਲੇਖਕਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਨਾਵਲ, ਲੇਖਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪੁਸਤਕ, ਕਵਿਤਾ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸੰਗ੍ਰਹਿ, ਚਾਰ ਬੱਚਿਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਕਿਸ਼ੋਰ ਅਵਸਥਾ ਦੀਆਂ ਦੋ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਉਸਦੀਆਂ ਪਹਿਲੀਆਂ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿਚੋਂ ਕਾਵਿ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਸਨ; 1984 ਵਿਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਘਰ ਵਾਪਸੀ(ਦਿ ਹੋਮ ਕਮਿੰਗ),ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਅਤੇ 1996 ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਕਵਿਤਾ ਅਲਵਰਜ਼ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾਤਮਕ ਲਿਖਤ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਰੂਪ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਦੱਸਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਵਿਤਾ ਪ੍ਰਤੀ ਉਸਦਾ ਪਿਆਰ ਇਸ ਤੱਥ ਨਾਲ ਹੈ ਕਿ "ਕਵਿਤਾ ਬਹੁਤ ਦਿਲੋਂ ਦਿਲ ਵਾਲੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ"। ਉਸਦੀ ਕਵਿਤਾ ਕੁਦਰਤ ਅਤੇ ਰੋਜ਼ਾਨਾ ਜੀਵਣ ਦੇ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਰੀਤੀ ਰਿਵਾਜਾਂ ਨੂੰ ਘਰੇਲੂ ਕੰਮਾਂ ਸਮੇਤ ਮਨਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪਰਿਵਾਰਕ ਜੀਵਨ ਦੀਆਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਅਕਸਰ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨਜ਼ਰੀਏ ਤੋਂ ਸੁਣੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਜੱਦੀ-ਰਹਿਤ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਬਾਰੇ ਸਵਾਲ ਕਰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਗ਼ੁਲਾਮੀ, ਇਨਸਾਨੀਅਤ, ਪਛਾਣ ਅਤੇ ਨੀਚ ਵਰਗ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ ਦੇ ਅੰਤਰਮੁਖੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਮਿਲ ਗਈ 1894 ਵਿਚ ਪਿਅਰੇ ਬੋਨਾਰਡ ਦੁਆਰਾ "ਦਿ ਸਰਕਸ ਰਾਈਡਰ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਸਦੀਆਂ ਕਵਿਤਾਵਾਂ, ਅਲੋਚਕ ਐਲਿਜ਼ਾਬੈਥ ਕੂਨਰੌਡ ਮਾਰਟਨੇਜ਼ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਪ੍ਰਵਾਸੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਅਵਾਜ਼ ਦਿਉ।

ਹਵਾਲੇ 

ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਕਵੀ
ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਰੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਅਮਰੀਕੀ ਨਾਵਲਕਾਰ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਜਨਮ 1950
Articles with hCards