ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਕਪੂਰ
ਕਰਿਸ਼ਮਾ ਕਪੂਰ ਇੱਕ ਬਾਲੀਵੁਡ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਫਿਲਮੀ ਜੀਵਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 1991 ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈਦੀ ਫਿਲਮ ਤੋਂ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਹ ਰਣਧੀਰ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਬਬੀਤਾ ਦੇ ਬੇਟੀ ਹੈ। ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫ਼ਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਚਾਰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡਾਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਉਹ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਕਪੂਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਫ਼ਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਕਪੂਰ ਨੇ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਸੰਗੀਤਕ ਫ਼ਿਲਮ 'ਪ੍ਰੇਮ ਕੈਦੀ' (1991) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

ਕਪੂਰ ਨੇ ਕਈ ਬਾਕਸ ਆਫ਼ਿਸ ਹਿੱਟ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕ ਜਿਗਰ (1992) ਅਤੇ ਅਨਾੜੀ (1993), ਕਾਮੇਡੀ ਰਾਜਾ ਬਾਬੂ (1994), ਕੂਲੀ ਨੰਬਰ 1 (1995) ਅਤੇ ਸਾਜਨ ਚਲੇ ਸਸੁਰਾਲ (1996), ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਥ੍ਰਿਲਰ ਜੀਤ (1996)। ਕਪੂਰ ਨੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਟਾਰਡਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ: ਉਸ ਨੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਰਾਜਾ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ (1996), ਜੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਉਸ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫ਼ਿਲਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਰੋਮਾਂਸ ਦਿਲ ਤੋ ਪਾਗਲ ਹੈ (1997) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ। ਉਸ ਨੇ ਦੋਵਾਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਰਾਜਾ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਲਈ, ਉਸ ਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ, ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੋ ਪਾਗਲ ਹੈ ਲਈ,  ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।

ਕਪੂਰ ਨੇ ਡੇਵਿਡ ਧਵਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀਜ਼-ਹੀਰੋ ਨੰਬਰ 1 (1997), ਬੀਵੀ ਨੰਬਰ 1 (1999) ਅਤੇ ਦੁਲਹਨ ਹਮ ਲੇ ਜਾਏਂਗੇ (2000) ਅਤੇ ਡਰਾਮਾ ਹਮ ਸਾਥ-ਸਾਥ ਹੈ (1999) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਰੁਤਬਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਸਨ। 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕਪੂਰ ਨੇ ਫਿਜ਼ਾ (2000) ਅਤੇ ਜ਼ੁਬੈਦਾ (2001) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਆਲੋਚਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ। ਉਸ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥ੍ਰਿਲਰ ਡੈਂਜਰਸ ਇਸ਼ਕ (2012) ਅਤੇ ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ ਮੈਂਟਲਹੁੱਡ (2020) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਉਹ ਨੈਸ਼ਨਲ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਚਾਰ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡਾਂ ਸਮੇਤ ਕਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਰਹੀ ਹੈ।

ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਜੰਮੀ ਅਤੇ ਵੱਡੀ ਹੋਈ, ਉਹ ਕਪੂਰ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀ ਇੱਕ ਮੈਂਬਰ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਾਰੇ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਉਦਯੋਗ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਉਸਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਨਾਪਸੰਦ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਤੋਂ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਸਤਾਰਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਕਪੂਰ ਨੇ ਇੱਕ ਫਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ, ਸੰਗੀਤਕ ਫਿਲਮ ਪ੍ਰੇਮ ਕੈਦੀ (1991) ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।

ਕਪੂਰ ਨੇ ਕਈ ਬਾਕਸ ਆਫਿਸ ਹਿੱਟ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਕੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਨਾਟਕ ਜਿਗਰ (1992) ਅਤੇ ਅਨਾਰੀ (1993), ਕਾਮੇਡੀ ਰਾਜਾ ਬਾਬੂ (1994), ਕੂਲੀ ਨੰਬਰ 1 (1995) ਅਤੇ ਸਾਜਨ ਚਲੇ ਸਸੁਰਾਲ (1996), ਅਤੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਥ੍ਰਿਲਰ ਜੀਤ (1996)। ਕਪੂਰ ਨੇ 1990 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਸਟਾਰਡਮ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ: ਉਸਨੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀ ਰਾਜਾ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ (1996) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ, ਜੋ ਅੱਜ ਤੱਕ ਉਸਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਮਾਈ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਫਿਲਮ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕ ਰੋਮਾਂਸ ਦਿਲ ਤੋ ਪਾਗਲ ਹੈ (1997)। ਉਸਨੇ ਦੋਵਾਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ; ਰਾਜਾ ਹਿੰਦੁਸਤਾਨੀ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ,[2] ਅਤੇ ਦਿਲ ਤੋ ਪਾਗਲ ਹੈ ਲਈ, ਉਸਨੇ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਅਵਾਰਡ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਸਹਾਇਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡ ਜਿੱਤਿਆ।

ਕਪੂਰ ਨੇ ਡੇਵਿਡ ਧਵਨ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਕਾਮੇਡੀਜ਼-ਹੀਰੋ ਨੰਬਰ 1 (1997), ਬੀਵੀ ਨੰਬਰ 1 (1999) ਅਤੇ ਦੁਲਹਨ ਹਮ ਲੇ ਜਾਏਂਗੇ (2000) ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕਰਕੇ ਆਪਣਾ ਰੁਤਬਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ​​ਕੀਤਾ, ਇਹ ਸਾਰੀਆਂ ਵਪਾਰਕ ਸਫਲਤਾਵਾਂ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਪਰਿਵਾਰ ਵੀ ਸਨ। ਡਰਾਮਾ ਹਮ ਸਾਥ-ਸਾਥ ਹੈ (1999)। 2000 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿੱਚ, ਕਪੂਰ ਨੇ ਅਰਲੀ ਲਾਈਫ ਅਤੇ ਬੈਕਗ੍ਰਾਊਂਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਮੁੱਖ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਵਿੱਚ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਅਤੇ ਸਰਵੋਤਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਆਲੋਚਕ ਪੁਰਸਕਾਰ ਜਿੱਤੇ।

ਮੁੱਢਲਾ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਪਿਛੋਕੜ 

ਕਪੂਰ ਦਾ ਜਨਮ 25 ਜੂਨ 1974 ਨੂੰ ਮੁੰਬਈ ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰ ਰਣਧੀਰ ਕਪੂਰ ਅਤੇ ਬਬੀਤਾ (ਸ਼ਿਵਦਾਸਾਨੀ) ਦੇ ਘਰ ਹੋਇਆ ਸੀ।.  ਉਸ ਦੀ ਛੋਟੀ ਭੈਣ ਕਰੀਨਾ ਕਪੂਰ ਵੀ ਇੱਕ ਫ਼ਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਹੈ। ਉਸ ਦੇ ਦਾਦਾ ਅਭਿਨੇਤਾ ਅਤੇ ਫ਼ਿਲਮ ਨਿਰਮਾਤਾ ਰਾਜ ਕਪੂਰ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਨਾਨਾ ਅਦਾਕਾਰ ਹਰੀ ਸ਼ਿਵਦਾਸਾਨੀ ਸਨ। ਉਸ ਦੇ ਪੜਦਾਦਾ ਅਭਿਨੇਤਾ ਪ੍ਰਿਥਵੀਰਾਜ ਕਪੂਰ ਸਨ। ਅਭਿਨੇਤਾ ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਰਾਜੀਵ ਕਪੂਰ ਉਸਦੇ ਚਾਚੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਦਾਕਾਰਾ ਨੀਤੂ ਸਿੰਘ ਅਤੇ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਰਿਤੂ ਨੰਦਾ ਉਸ ਦੀ ਮਾਸੀ ਹਨ। ਉਸ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਚਚੇਰੇ ਭਰਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਾ ਰਣਬੀਰ ਕਪੂਰ, ਅਰਮਾਨ ਜੈਨ ਤੇ ਆਧਾਰ ਜੈਨ, ਅਤੇ ਨਿਖਿਲ ਨੰਦਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਅਭਿਨੇਤਾ ਸ਼ੰਮੀ ਅਤੇ ਸ਼ਸ਼ੀ ਉਸ ਦੇ ਪੜ-ਅੰਕਲ ਹਨ, ਅਤੇ ਮਰਹੂਮ ਅਦਾਕਾਰਾ ਸਾਧਨਾ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਚਚੇਰੀ ਭੈਣ ਸੀ। ਕਪੂਰ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਗੈਰ-ਰਸਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ "ਲੋਲੋ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਪੂਰ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਲੋਲੋ ਨਾਮ ਉਸ ਦੀ ਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਇਤਾਲਵੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਜੀਨਾ ਲੋਲੋਬ੍ਰਿਗਿਡਾ ਦੇ ਇੱਕ ਸੰਦਰਭ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਨਾਨਾ-ਨਾਨੀ ਦੋਵੇਂ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ਪੇਸ਼ਾਵਰ, ਲਾਇਲਪੁਰ ਅਤੇ ਕਰਾਚੀ ਦੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਸਨ, ਜੋ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਪਣੇ ਫ਼ਿਲਮੀ ਕਰੀਅਰ ਲਈ ਬੰਬਈ ਚਲੇ ਗਏ ਸਨ। ਉਹ ਸਿੰਧੀ ਹਿੰਦੂ ਅਤੇ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਮੂਲ ਦੀ ਹੈ।

ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸ਼੍ਰੀਦੇਵੀ ਅਤੇ ਮਾਧੁਰੀ ਦੀਕਸ਼ਿਤ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਕਪੂਰ ਬਚਪਨ ਤੋਂ ਹੀ ਅਦਾਕਾਰੀ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਇੱਛੁਕ ਸਨ। ਵੱਡੇ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਕਪੂਰ ਨਿਯਮਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੁਰਸਕਾਰ ਸਮਾਰੋਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਸਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦੇ ਨਾਲ ਫ਼ਿਲਮ ਸੈੱਟਾਂ 'ਤੇ ਜਾਂਦੇ ਸਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਸ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰਕ ਪਿਛੋਕੜ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਰਵਾਇਤੀ ਮਾਵਾਂ ਦੇ ਫਰਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ ਨਾਲ ਟਕਰਾਅ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਉਸ ਦੇ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਵਿਚਕਾਰ ਝਗੜਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਹ 1988 ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਹੋ ਗਏ। ਉਸ ਨੂੰ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਭੈਣ ਕਰੀਨਾ ਦਾ ਪਾਲਣ-ਪੋਸ਼ਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਮਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਲਣ ਲਈ ਕਈ ਨੌਕਰੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਉਸ ਨੇ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਫ਼ਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। ਜੋੜੇ ਨੇ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਵੱਖ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 2007 ਵਿੱਚ ਸੁਲ੍ਹਾ ਕੀਤੀ। ਕਪੂਰ ਨੇ ਕੈਥੇਡ੍ਰਲ ਅਤੇ ਜੌਹਨ ਕੌਨਨ ਸਕੂਲ ਅਤੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਸੋਫੀਆ ਕਾਲਜ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ। ਕਪੂਰ ਨੇ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਸ ਨੇ ਵਿੱਤੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਡਰਾਮੇ ਫਿਜ਼ਾ (2000) ਅਤੇ ਜ਼ੁਬੈਦਾ (2001) ਅਦਾਕਾਰੀ ਲੈ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਕਾਲਜ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਨੇ 2004 ਵਿੱਚ ਅਦਾਕਾਰੀ ਤੋਂ ਛੁੱਟੀ ਲੈ ਲਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਤੋਂ ਕਈ ਵਾਰ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਥ੍ਰਿਲਰ ਡੈਂਜਰਸ ਇਸ਼ਕ (2012) ਅਤੇ ਵੈੱਬ ਸੀਰੀਜ਼ ਮੈਂਟਲਹੁੱਡ (2020) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ।

ਹਵਾਲੇ

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ

21ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਭਾਰਤੀ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਜ਼ਿੰਦਾ ਲੋਕ
ਕਪੂਰ ਪਰਿਵਾਰ
ਜਨਮ 1974