ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ
ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ  ਵਿੱਚ ਸੁਰੂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੋਜ਼ਾਮਬੀਕ ਤੋਂ ਹੋ ਕੇ ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਲਿਮਪੋਪੋ ਸ਼ਬਦ ਰਿਵੋਮਬੋ (ਲਿਵੋਮਬੋ/ਲੇਬੋਂਬੋ) ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।ਹੋਸੀ ਰਿਵੋਮਬੋ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ ਸੋਂਗਾ ਦੇ ਵਸਨੀਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਸਮੂਹ ਜੋ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਵਸ ਗਏ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨੇਤਾ ਦੇ ਨਾਮ ਉੱਤੇ ਖੇਤਰ ਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ ਸੀ। ਨਦੀ ਲਗਭਗ  ਲੰਬਾ ਹੈ, ਡਰੇਨੇਜ ਬੇਸਿਨ ਦੇ ਨਾਲ  ਆਕਾਰ ਵਿੱਚ. ਇੱਕ ਸਾਲ ਵਿੱਚ ਮਾਪਿਆ ਗਿਆ ਔਸਤ ਡਿਸਚਾਰਜ  ਹੈ।ਇਸਦੇ ਮੂੰਹ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਿੰਟ.  ਲਿਮਪੋਪੋ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੀ ਦੂਜੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਜ਼ੈਂਬੇਜ਼ੀ ਨਦੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਿੰਦ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਵਹਿੰਦੀ ਹੈ। 

ਨਦੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਵਾਲਾ ਪਹਿਲਾ ਯੂਰਪੀਅਨ ਵਾਸਕੋ ਦਾ ਗਾਮਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੇ 1498 ਵਿੱਚ ਇਸ ਦਾ ਮੂੰਹ ਬੰਦ ਕੀਤਾ ਇਸਤੋ ਬਾਅਦ ਇਸ ਨਦੀ ਦਾ ਨਾਮ ਬਦਲ ਕੇ ਐਸਪੀਰੀਟੋ ਸੈਂਟੋ ਰਿਵਰ ਰੱਖਿਆ। 1868-69 ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਵਿਨਸੈਂਟ ਵਿਟਸ਼ੇਡ ਅਰਸਕਾਈਨ ਦੁਆਰਾ ਇਸ ਦੇ ਹੇਠਲੇ ਕੋਰਸ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਅਤੇ ਕੈਪਟਨ ਜੇ.ਐਫ. ਐਲਟਨ ਨੇ 1870 ਵਿੱਚ ਇਸਦੇ ਮੱਧ ਕੋਰਸ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਕੀਤੀ ਸੀ।

ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ ਦਾ ਨਿਕਾਸੀ ਖੇਤਰ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਾਲ ਘੱਟ ਗਿਆ ਹੈ। ਪੁਰਾਣੇ ਪਲਾਈਓਸੀਨ ਜਾਂ ਪਲਾਇਸਟੋਸੀਨ ਸਮੇਂ ਤੱਕ, ਜ਼ੈਂਬੇਜ਼ੀ ਨਦੀ ਦਾ ਉਪਰਲਾ ਰਸਤਾ ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਵਹਿ ਗਿਆ।  ਡਰੇਨੇਜ ਡਿਵਾਈਡ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ ਐਪੀਰੋਜਨਿਕ ਅੰਦੋਲਨ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੌਜੂਦਾ ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ ਦੇ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਸਤਹ ਨੂੰ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਜ਼ੈਂਬੇਜ਼ੀ ਨਦੀ ਵਿੱਚ ਮੋੜਿਆ।

ਕੋਰਸ 
ਨਦੀ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਚਾਪ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਪਹਿਲਾਂ ਉੱਤਰ ਵੱਲ, ਫਿਰ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਤੇ ਫਿਰ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਮੁੜਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਲਗਭਗ  ਲਈ ਇੱਕ ਸਰਹੱਦ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਨੂੰ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਬੋਤਸਵਾਨਾ ਤੋਂ ਉੱਤਰ ਪੱਛਮ ਵੱਲ ਅਤੇ ਜ਼ਿੰਬਾਬਵੇ ਨੂੰ ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਵੱਖ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਮੈਰੀਕੋ ਨਦੀ ਅਤੇ ਮਗਰਮੱਛ ਨਦੀ ਦੇ ਸੰਗਮ ਦੇ ਨਾਮ ਨਾਲ ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ ਬਣ ਗਈ । ਨਦੀ ਦੇ ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਤੋਂ ਡਿੱਗਣ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਕਈ ਰੈਪਿਡਜ਼ ਹਨ।

ਨੌਟਵੇਨ ਨਦੀ ਲਿਮਪੋਪੋ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਬੋਤਸਵਾਨਾ ਵਿੱਚ ਕਾਲਹਾਰੀ ਮਾਰੂਥਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉੱਤਰ-ਪੂਰਬੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਵਗਦੀ ਹੈ।  ਲਿਮਪੋਪੋ ਦੀ ਜੋ ਮੁੱਖ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀ, ਓਲੀਫੈਂਟਸ ਨਦੀ (ਹਾਥੀ ਨਦੀ), ਤਕਰੀਬਨ 1,233 ਮਿਲੀਅਨ ਦਾ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਪ੍ਰਤੀ ਸਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ m3 .  ਹੋਰ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਹਾਇਕ ਨਦੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਸ਼ੇ ਨਦੀ, ਮਜ਼ਿੰਗਵੇਨ ਨਦੀ, ਮਗਰਮੱਛ ਨਦੀ, ਮਵੇਨੇਜ਼ੀ ਨਦੀ ਅਤੇ ਲੁਵੁਵੂ ਨਦੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। 

ਨਦੀਆਂ
ਲਿਮਪੋਪੋ ਨਦੀ
ਦੱਖਣੀ ਅਫ਼ਰੀਕਾ