ਅੰਨਾ ਚਾਂਡੀ
ਨਿਆਂਧੀਸ ਅੰਨਾ ਚਾਂਡੀ (1905-1996), ਜਿਸਨੂੰ ਅੰਨਾ ਚਾਂਦੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਜੱਜ (1937) ਅਤੇ ਫਿਰ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਦੀ ਜੱਜ (1959) ਸੀ। ਦਰਅਸਲ, ਉਹ ਐਮਿਲੀ ਮਰਫੀ ਦੇ ਬਾਅਦ ਬਰਤਾਨਵੀ ਸਾਮਰਾਜ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਜੱਜਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ।

ਜੀਵਨ 
ਅੰਨਾ ਚਾਂਡੀ ਦਾ ਜਨਮ 1905 ਵਿੱਚ, ਤ੍ਰਾਵਨਕੋਰ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਰਵਰਿਸ਼ ਤ੍ਰਿਵੇਂਦਰਮ ਵਿੱਚ ਹੋਈ। ਉਹ ਇੱਕ ਐਂਗਲੀਕਨ ਸੀਰੀਅਨ ਈਸਾਈ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਬਾਅਦ ਦੇ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ, ਕੈਥੋਲਿਕ ਧਰਮ ਨੂੰ ਅਪਣਾਇਆ। 1926 ਵਿੱਚ ਪੋਸਟ-ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਹ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਡਿਗਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਆਪਣੇ ਰਾਜ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਔਰਤ ਬਣ ਗਈ। ਉਸਨੇ 1929 ਤੋਂ ਬੈਰਿਸਟਰ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਭਿਆਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ  ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਵਿਚ, ਜਿਸਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਉਸਨੇ ਹੀ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਸੰਪਾਦਨਾ ਉਹ ਹੀ ਕਰਦੀ ਸੀ।

ਅਕਸਰ "ਪਹਿਲੀ ਪੀੜ੍ਹੀ ਦੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ" ਵਜੋਂ ਵਰਣਿਤ, ਚਾਂਡੀ ਨੇ 1931 ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੀ ਮੁਲਮ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਸੈਂਬਲੀ ਦੀ ਚੋਣ ਲਈ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕੀਤਾ। ਦੋਵਾਂ ਧਿਰਾਂ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਵਿਰੋਧ ਮਿਲਿਆ, ਪਰ ਉਹ 1932-34 ਦੇ ਅਰਸੇ ਲਈ ਚੁਣੀ ਗਈ।

ਚਾਂਡੀ ਨੂੰ 1937 ਵਿੱਚ ਤ੍ਰਾਵਨਕੋਰ ਦੇ ਦੀਵਾਨ ਸਰ ਸੀ.ਪੀ. ਰਾਮਾਸਵਾਮੀ ਅਈਅਰ ਦੁਆਰਾ ਤ੍ਰਾਵਨਕੋਰ ਵਿੱਚ ਮੁਨਸਿਫ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਜੱਜ ਬਣੀ ਅਤੇ 1948 ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਿਲ੍ਹਾ ਜੱਜ ਦੇ ਅਹੁਦੇ 'ਤੇ ਉਭਾਰਿਆ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਉਹ 9 ਫਰਵਰੀ 1959 ਨੂੰ ਕੇਰਲਾ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਨਿਯੁਕਤ ਹੋਈ ਤਾਂ ਉਹ ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਹਾਈ ਕੋਰਟ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਜੱਜ ਬਣੀ। ਉਹ 5 ਅਪ੍ਰੈਲ 1967 ਤੱਕ ਉਸ ਦਫਤਰ ਵਿੱਚ ਰਹੀ।

ਆਪਣੀ ਰਿਟਾਇਰਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਚਾਂਡੀ ਨੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨ ਕਮਿਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸੇਵਾ ਨਿਭਾਈ ਅਤੇ ਆਤਮਕਥਾ (1973) ਸਿਰਲੇਖ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਸਵੈ -ਜੀਵਨੀ ਵੀ ਲਿਖੀ। 1996 ਵਿੱਚ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਹਵਾਲੇ

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ
https://web.archive.org/web/20120304222528/http://keralawomen.gov.in/view_page.php?type=11&id=262
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਜੱਜ
ਭਾਰਤੀ ਨਾਰੀਵਾਦੀ
ਮੌਤ 1996
ਜਨਮ 1905