ਟੋਕੀਓ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਜਾਇਬ ਘਰ
1872 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਤ ਟੋਕੀਓ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਜਾਇਬ-ਘਰ (ਟੀ. ਵੀ. 立立 博物館 ਟੋਕੀਕਾ ਕੋਕੁਰਿਤੁ ਹਕੂਬਟਸੁਕਾਨ), ਜਾਂ ਟੀ.ਐੱਨ.ਐਮ., ਜਪਾਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੀ ਕਲਾਕ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਹੈ  ਅਤੇ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਕਲਾ ਅਜਾਇਘਰਾਂ ਵਿਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਜਾਪਾਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਜਾਇਬ ਘਰ ਦੇ ਸਮੁੱਚੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਇਕੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮਕਾਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ 110,000 ਚੀਜ਼ਾਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ 87 ਜਾਪਾਨੀ ਕੌਮੀ ਖਜਾਨੇ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਅਤੇ 610 ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੰਪੱਤੀ ਸਾਧਨਾਂ (ਜੁਲਾਈ 2005 ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਖੋਜ ਦਾ ਆਯੋਜਨ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਸੰਗ੍ਰਿਹ ਦੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਵਿੱਦਿਅਕ ਸਮਾਗਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਟਾਇਟੋ, ਟੋਕਯੋ ਵਿੱਚ ਉਏਨੋ ਪਾਰਕ ਵਿੱਚ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਹੂਲਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹੋਕਨ (本館, ਜਾਪਾਨੀ ਗੈਲਰੀ), ਟੋਯੋਯੋਕਨ (東洋 館, ਏਸ਼ੀਅਨ ਗੈਲਰੀ), ਹੂਓਕੇਕਨ (表 慶 館), ਹਿਜ਼ਿਕਾਨ (平 成 館), ਹੋਰੀਯ-ਜੀ ਹੋਮੋਟੁਕਾਨ (法 隆 寺 宝物 館), ਹੋਰੀ-ਜੀ ਖਜ਼ਾਨਾ ਦੀ ਗੈਲਰੀ), ਅਤੇ ਸ਼ੀਯੋਯੋਕਨ (資料 館, ਰਿਸਰਚ ਐਂਡ ਇਨਫਰਮੇਸ਼ਨ ਸੈਂਟਰ), ਅਤੇ ਹੋਰ ਸਹੂਲਤਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਇਮਾਰਤ ਵਿੱਚ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟ ਅਤੇ ਦੁਕਾਨਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਨਾਲ ਹੀ ਆਊਟਡੋਰ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀਆਂ (ਕੁਰੂੋਨ ਸਮੇਤ) ਅਤੇ ਇੱਕ ਬਾਗ਼ ਜਿੱਥੇ ਸੈਲਾਨੀ ਮੌਸਮੀ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਜਾਪਾਨੀ ਕਲਾ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਕਲਾ ਤੇ ਸਿਲਕ ਰੋਡ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ. ਗ੍ਰੀਕੋ-ਬੋਧੀ ਕਲਾ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਵੀ ਹੈ.

ਵੱਖ-ਵੱਖ ਸਮੇਂ 'ਤੇ 
 ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਲਗਾਤਾਰ ਹੁੰਦੀ ਰਹੀ

 1872—ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲਾ ਜਪਾਨ ਵਿੱਚ ਟੋਕੀਓ ਦੇ ਬੰਕੀਓ ਸਪੈਸ਼ਲ ਵੌਰਡ ਵਿਖੇ ਸੇਈਡੋ ਦੇ ਟਾਸੀਏਨ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਜਨਤਕ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ "ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦਾ ਅਜਾਇਬ ਘਰ।"
 1875—ਗ੍ਰਹਿ ਮੰਤਰਾਲੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੀ ਜ਼ੁੰਮੇਵਾਰੀ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਅੱਠ ਸ਼੍ਰੇਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ: ਕੁਦਰਤ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਅਤੇ ਜੰਗਲਾਤ, ਉਦਯੋਗ, ਕਲਾ, ਇਤਿਹਾਸ, ਸਿੱਖਿਆ, ਕਾਨੂੰਨ, ਅਤੇ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸਫਰ।
 1882—ਇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਨੂੰ ਇਸ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਸਥਾਨ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਉਏਨੋ ਵਿੱਚ ਕਨ੍ਹਈ ਜੀ ਮੰਦਰ ਦੇ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ (ਹੋਬੋ) ਦੁਆਰਾ ਰਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।
 1889—ਉਹ ਸ਼ਾਹੀ ਘਰੇਲੂ ਮੰਤਰਾਲੇ ਨੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਸੰਗ੍ਰਿਹਾਂ ਦੇ ਨਿਯੰਤਰਣ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ "ਇੰਪੀਰੀਅਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ" ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।"
 1900—ਇਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦਾ ਨਾਂ "ਟੋਕਯੋ ਇਪੀਰਿਅਲ ਘਰੇਲੂ ਮੈਜਿਊਮੇ" ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।"
 1923—1923 ਦੇ ਮਹਾਨ ਕੋਂਟੋ ਭੂਚਾਲ ਵਿੱਚ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੀ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤ (ਹੋੱਨਕੇਨ) ਖਰਾਬ ਹੋ ਗਈ ਸੀ।
 1925—ਨੇਚਰ ਡਵੀਜ਼ਨ ਦੇ ਆਬਜੈਕਟ ਨੂੰ "ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਟੋਕਯੋ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ" ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਹੁਣ "ਨੈਸ਼ਨਲ ਸਾਇੰਸ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ" ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।"
 1938—ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੀ ਨਵੀਂ ਮੁੱਖ ਇਮਾਰਤ (ਹੋੱਨਕੇਨ) ਖੋਲ੍ਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
 1947—ਸਿੱਖਿਆ ਮੰਤਰਾਲੇ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਸੰਗ੍ਰਹਿਾਂ ਲਈ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਅਤੇ ਸੰਸਥਾ ਨੂੰ "ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ" ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।"
 1978—ਹਾਇਕੂਕੀਨ ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ "ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਜਾਇਦਾਦ" ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।"
 1999—"ਗੈਲਰੀ ਆਫ਼ ਹੌਰੁ-ਜੀ ਰਿਸਰਚਜ਼" ਅਤੇ "ਹੈਸੀ-ਕਨ" ਇਮਾਰਤਾ ਖੁੱਲ੍ਹੀਆਂ।
 2001—ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਨੂੰ "ਸੁਤੰਤਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਸੰਸਥਾ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ" (ਆਈਏਆਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ) ਦਾ "ਟੋਕੀਓ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ" ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ।
 2001—ਮਾਨਵ-ਕਾਨ ਦੀ ਇਮਾਰਤ ਨੂੰ "ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਜਾਇਦਾਦ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
 2005—ਕਾਈਸ਼ੂ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਇਲਾਵਾ ਆਈਏਆਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
 2007—ਆਈਏਏਆਈ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਨੂੰ ਸੁਤੰਤਰ ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਕੀ ਸੰਸਥਾ ਵਿੱਚ ਕਲਚਰਲ ਵਿਰਾਸਤ ਲਈ ਕੌਮੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ (ਐਨਆਈਐਚ) ਵਿੱਚ ਮਿਲਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਟੋਕੀਓ ਅਤੇ ਨਾਰਾ ਵਿਖੇ ਕੌਮੀ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਸਾਬਕਾ ਕੌਮੀ ਸੰਸਥਾਨਾਂ ਦੇ ਚਾਰ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਅਜਾਇਬਿਆਂ ਦਾ ਸੰਯੋਗ ਹੈ।

ਖੋਜ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕੇਂਦਰ 
ਖੋਜ ਅਤੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ 1984 ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਵਿਦਵਤਾ ਭਰਪੂਰ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ, ਜੁਰਮਾਨਾ ਕਲਾ, ਉਪਯੁਕਤ ਕਲਾਵਾਂ ਅਤੇ ਏਸ਼ੀਆ ਅਤੇ ਮੱਧ ਪੂਰਬ ਦੀ ਇਤਿਹਾਸਕ ਸਮੱਗਰੀ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਜਪਾਨ ਦੀ ਵਿਰਾਸਤ 'ਤੇ ਖਾਸ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ. ਵਿਜ਼ਿਟਰ, ਕਿਤਾਬਾਂ, ਮੈਗਜ਼ੀਨਾਂ, ਅਤੇ ਖੁੱਲੀਆਂ ਸਟੈਕਾਂ ਤੇ ਵੱਡੀਆਂ-ਵੱਡੀਆਂ ਕਲਾ ਿਕਤਾਬਾਂ, ਅਤੇ ਫੋਟੋ ਕੈਬਨਿਟ ਵਿੱਚ ਇਕੋ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਦਾਖਲਾ ਮੁਫ਼ਤ ਹੈ ਸਮੱਗਰੀ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਜਾਪਾਨੀ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੈ।

ਉਪਲੱਬਧ ਸਮਗਰੀ
ਕਿਤਾਬਾਂ: ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨੀ ਕੈਟਾਲਾਗ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਸਮੇਤ ਕਿਤਾਬਾਂ ਅਤੇ ਰਸਾਲੇ (ਜਾਪਾਨੀ, ਚੀਨੀ, ਯੂਰੋਪੀ)
ਫੋਟੋ: ਜਪਾਨ, ਕੋਰੀਆ, ਚੀਨ ਅਤੇ ਹੋਰ ਏਸ਼ਿਆਈ ਮੁਲਕਾਂ ਦੀਆਂ ਕਲਾ, ਸ਼ਿਲਪਕਾਰੀ ਅਤੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸੰਬੰਧੀ ਲੱਭਤਾਂ ਦੇ ਰੰਗ ਅਤੇ ਇਕੋ-ਇਕ ਫੋਟੋਆਂ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਟੋਕੀਓ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਦੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਤੋਂ.

ਚਿੱਤਰ ਮੁੜ ਉਤਪਾਦਨ
ਟੋਕੀਓ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮਿਊਜ਼ੀਅਮ ਵਿੱਚ ਭੰਡਾਰੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਰੰਗ ਡੁਪਲੀਕੇਟ, ਡਿਜੀਟਲ ਡਾਟਾ ਜਾਂ ਪ੍ਰਿੰਟ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਅਕਾਦਮਿਕ ਜਾਂ ਵਪਾਰਕ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ.

ਹਵਾਲੇ 

ਅਜਾਇਬ ਘਰ
ਜਾਪਾਨੀ ਕਲਾ ਦੇ ਅਜਾਇਬ ਘਰ