ਲੂਗੂ ਝੀਲ
Articles using infobox body of water without alt
Articles using infobox body of water without pushpin map alt
Articles using infobox body of water without image bathymetry

ਲੂਗੂ ਝੀਲ (       ) ਯੂਨਾਨ ਪਠਾਰ ਦੇ ਉੱਤਰ-ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ, ਝੀਲ ਦੇ ਮੱਧ ਵਿੱਚ ਯੂਨਾਨ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੀ ਨਿੰਗਲਾਂਗ ਕਾਉਂਟੀ ਅਤੇ ਸਿਚੁਆਨ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦੀ ਯਾਨਯੁਆਨ ਕਾਉਂਟੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਸਰਹੱਦ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਝੀਲ ਦਾ ਗਠਨ ਲੇਟ ਸੇਨੋਜ਼ੋਇਕ ਦੇ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਯੁੱਗ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ ਨੁਕਸ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਇਹ  ਦੀ ਉਚਾਈ 'ਤੇ ਇੱਕ ਅਲਪਾਈਨ ਝੀਲ ਹੈ। ਅਤੇ ਯੂਨਾਨ ਸੂਬੇ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਝੀਲ ਹੈ। ਇਹ ਝੀਲ ਪਹਾੜਾਂ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਟਾਪੂ, ਚਾਰ ਪ੍ਰਾਇਦੀਪ, ਚੌਦਾਂ ਖਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਸਤਾਰਾਂ ਬੀਚ ਹਨ।   

ਝੀਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ 'ਤੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਘੱਟਗਿਣਤੀ ਨਸਲੀ ਸਮੂਹ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਮੋਸੂਓ, ਨੋਰਜ਼ੂ, ਯੀ ਅਤੇ ਪੁਮੀ । ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਮੋਸੂਓ ਲੋਕ ਹਨ (ਜਿਸ ਨੂੰ "ਮੋਸੋ" ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ), ਜੋ ਕਿ ਨਕਸੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਉਪ ਕਬੀਲਾ ਹੈ ( ਚੀਨ ਵਿੱਚ ਘੱਟ-ਗਿਣਤੀਆਂ ਦੇ ਚੀਨੀ ਰਿਕਾਰਡਾਂ ਅਨੁਸਾਰ) ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਪਰਿਵਾਰਕ ਬਣਤਰ ਦੇ ਨਾਲ "ਖੋਜ ਲਈ ਇੱਕ ਜੀਵਤ ਫਾਸਿਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹੁਤਾ ਵਿਕਾਸ ਇਤਿਹਾਸ" ਅਤੇ "ਮਾਤਸ਼ਾਹੀ ਦਾ ਆਖਰੀ ਅਨੋਖਾ ਖੇਤਰ।" ਇਸਨੂੰ ਮੋਸੋ ਕਬੀਲੇ ਦਾ ਘਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ     ਹਾਲਾਂਕਿ, ਮੋਸੂਓ ਦੀ ਨਕਸੀਆਂ ਤੋਂ ਵੱਖਰੀ ਪਛਾਣ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੀਨੀਆਂ ਨੇ ਮੋਸੂਓ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਵੱਖੋ-ਵੱਖਰੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਆਮ ਸ਼ਬਦ ਵਜੋਂ ਵਰਤਿਆ ਹੈ।

ਦੰਤਕਥਾ 
ਝੀਲ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਦੰਤਕਥਾ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗੇਮੂ ਨਾਮ ਦੀ ਇੱਕ ਸੁੰਦਰ ਮਾਦਾ ਆਤਮਾ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਨਰ ਦੋਸਤਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਸਥਾਨਕ ਪਹਾੜੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਸਨ। ਜਵਾਨ ਆਤਮਾ ਸੁੰਦਰ ਸੀ ਅਤੇ ਦੂਜੇ ਪਹਾੜੀ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਮਰਦ ਆਤਮਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਮਰਦ ਮਿੱਤਰ ਵੀ ਸਨ। ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਪੁਰਸ਼ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਇੱਕ ਗੂੜ੍ਹੇ ਸਬੰਧਾਂ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਇੱਕ ਦੂਰ ਪਹਾੜ ਤੋਂ ਇੱਕ ਪਹਾੜੀ ਆਤਮਾ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਉਸਦੇ ਘਰ ਆਈ। ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਸਥਾਨਕ ਪੁਰਸ਼ ਆਤਮਾ ਦੀ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ, ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਅਪਮਾਨਿਤ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ ਨੂੰ ਮੋੜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਵਾਪਸ ਜਾਣ ਲੱਗਾ। ਗੇਮੂ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਅਤੇ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇੱਕ ਦੂਰ ਪਹਾੜੀ ਆਤਮਾ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਈ ਹੈ। ਉਹ ਘਰੋਂ ਬਾਹਰ ਆਈ ਅਤੇ ਮਹਿਮਾਨ ਆਤਮਾ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਭੱਜਣ ਲੱਗੀ। ਉਹ ਪਹਾੜ ਦੇ ਪੈਰਾਂ 'ਤੇ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖੁਰ ਦਾ ਪ੍ਰਿੰਟ ਦੇਖ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜਿੱਥੇ ਨਰ ਆਤਮਾ ਗਾਇਬ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਹਨੇਰਾ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਗੇਮੂ ਅੱਗੇ ਨਾ ਵਧ ਸਕੀ ਅਤੇ ਉਹ ਬੇਹੋਸ਼ ਹੋ ਕੇ ਰੋਣ ਲੱਗ ਪਈ , ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਖੁਰਾਂ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਸਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਨਰ ਆਤਮਾ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਰੋਣ ਨੂੰ ਸੁਣਿਆ, ਅਤੇ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਖੁਰ ਦਾ ਨਿਸ਼ਾਨ ਉਸਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੇ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਮੋਤੀ ਅਤੇ ਫੁੱਲ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤੇ। ਮੋਤੀਆਂ ਦੀ ਪਛਾਣ ਹੁਣ ਝੀਲ ਦੇ ਟਾਪੂਆਂ ਵਜੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਝੀਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਤੈਰਦੇ ਫੁੱਲਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਬੂਦਾਰ ਅਜ਼ਾਲੀਆ ਅਤੇ ਹੋਰ ਫੁੱਲ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਹਰ ਸਾਲ ਖਿੜਦੇ ਹਨ।

ਝੀਲ ਦੀ ਰਚਨਾ ਬਾਰੇ ਇਕ ਹੋਰ ਕਥਾ ਕਹਾਣੀ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਗੇਮੂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਸਨ। ਅਜਿਹਾ ਹੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵਾਰੂ ਸ਼ਿਲਾ ਨਾਂ ਦਾ ਦੇਵਤਾ ਸੀ। ਫੁੱਲਾਂ ਦੇ ਬਗੀਚੇ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਅਤੇ ਰੋਮਾਂਸ ਦੌਰਾਨ ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੋਂ ਅਣਜਾਣ ਸਨ ਅਤੇ ਇਹ ਵੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸਵੇਰ ਹੋ ਗਈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਖੋਜ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ, ਵਾਰੂ ਸ਼ਿਲਾ ਆਪਣੇ ਘੋੜੇ 'ਤੇ ਪਹਾੜੀ ਵੱਲ ਭੱਜ ਗਿਆ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਗੇਮੂ ਨੇ ਲੁਗੂ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਉਸ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਦੇਖਿਆ। ਆਪਣੀ ਮੰਗੇਤਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਕੇ ਦੇਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਾਰੂ ਸ਼ਿਲਾ ਨੇ ਘੋੜੇ ਦੀ ਲਗਾਮ ਬਹੁਤ ਕੱਸ ਕੇ ਫੜੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਘੋੜਾ ਠੋਕਰ ਖਾ ਕੇ ਡਿੱਗ ਪਿਆ। ਇਸ ਨਾਲ ਜ਼ਮੀਨ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘਾ ਦਬਾਅ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਸਵੇਰ ਹੋਈ ਸੀ, ਵਾਰੂ ਆਪਣੇ ਸਵਰਗ ਵਿੱਚ ਵਾਪਸ ਨਹੀਂ ਆ ਸਕਿਆ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਝੀਲ ਦੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ, ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ। ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੇ ਇਸ ਮੋੜ 'ਤੇ ਘਬਰਾ ਕੇ, ਗੇਮੂ ਬਹੁਤ ਰੋਇਆ, ਜਿਸ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਉਦਾਸੀ ਉਸਦੇ ਹੰਝੂਆਂ ਨਾਲ ਭਰ ਗਈ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਲੂਗੂ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਸੱਤ ਮੋਤੀ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਸੁੱਟੇ, ਜੋ ਸੱਤ ਟਾਪੂ ਬਣ ਗਏ। ਝੀਲ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਰੱਖਣ ਲਈ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਪਹਾੜ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਿਆ ਸੀ।

ਮੋਸੂਓ ਲੋਕ 

ਮੋਸੂਓ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਇਤਿਹਾਸ ਦੀ ਪਛਾਣ ਲੂਗੂ ਝੀਲ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਹਿੱਤਾਂ ਨੂੰ ਹੁਣ "ਲੁਗੂ ਝੀਲ ਮੋਸੂਓ ਕਲਚਰਲ ਡਿਵੈਲਪਮੈਂਟ ਐਸੋਸੀਏਸ਼ਨ" ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਆਹੁਤਾ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਅਤੇ "ਪੈਦਲ ਵਿਆਹ" ਲਈ ਲੁਗੂ ਝੀਲ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੈਲਾਨੀ ਆਕਰਸ਼ਣ ਵਜੋਂ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਵਿਆਹ ਪਵਿੱਤਰ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ ਕਿਉਂਕਿ ਔਰਤਾਂ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚੁਣਨ ਅਤੇ ਬਦਲਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। 1990 ਦੇ ਡੇਟਾਬੇਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਇੱਥੇ 90,000 ਮੋਸੂਓ ਸਨ, ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਲੁਗੂ ਝੀਲ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਕੇਂਦਰਿਤ ਸਨ।    ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਪੁਮੀ ਕਬੀਲੇ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਮਾਸੂਓ ਲੋਕਾਂ ਵਜੋਂ ਪਰਿਭਾਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਮੰਗੋਲੀਆਈ ਜਾਤੀ ਦੇ ਸਮਾਨ ਹੈ ਅਤੇ ਨਕਸੀ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਾਖਾ ਹੈ।  ਅਜ਼ੂ ਵਿਆਹ ਮੋਸੂਓ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਤਰੀਕਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਥਾਨਕ ਮੋਸੂਓ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਅਜ਼ੂ (ਜਿਸ ਦੀ ਆਪਣੀ ਲਿਪੀ ਨਹੀਂ ਹੈ) ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ "ਇੰਟੀਮੇਟ ਮਿੱਠੇ ਦਿਲ"। ਇਹ ਇੱਕ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਪ੍ਰਬੰਧ ਹੈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਾਥੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਅਜ਼ੂ ਵਿਆਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਿੰਨ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਅਰਥਾਤ, "ਯਾਤਰੀ ਵਿਆਹ", ਜੋ ਬਿਨਾਂ ਸਹਿ-ਵਾਸ ਦੇ ਵਿਆਹ ਹੈ; ਅਤੇ ਦੂਜੀ ਕਿਸਮ ਹੈ ਸਹਿਵਾਸ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਜੋ "ਯਾਤਰਾ ਵਿਆਹ" ਅਭਿਆਸ ਦੇ ਅਧੀਨ ਰਹਿਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਡੂੰਘੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਕਸਤ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਫਿਰ ਇਕੱਠੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਪਰਿਵਾਰ ਵਜੋਂ ਪਾਲਦੇ ਹਨ। ਵਿਆਹ ਦੀ ਤੀਜੀ ਕਿਸਮ, ਜੋ ਕਿ ਲੁਗੂ ਝੀਲ 'ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਮੰਗੋਲੀਆਈ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਇਤਿਹਾਸ ਨਾਲ ਜੁੜੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਮੋਸੂਓ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਿਆਹੁਤਾ ਵਿਆਹ ਦੀ ਪ੍ਰਥਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਨੂੰ "ਇੱਕ ਤੋਂ ਇੱਕ ਵਿਆਹ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਉਂਜ, ਤਿੰਨੋਂ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਆਹਾਂ ਵਿੱਚ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ, ਮਕਾਨ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਪੂਰਾ ਹੱਕ ਹੈ। ਬੱਚੇ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰਕ ਨਾਮ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਤਬੇ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਇਹਨਾਂ ਕਾਰਨਾਂ ਕਰਕੇ ਹੈ ਕਿ ਲੁਗੂ ਝੀਲ ਦੇ ਮੋਸੂਓ ਲੋਕ ਇੱਕ ਆਕਰਸ਼ਣ ਹਨ. ਮਰਦ ਸਾਥੀਆਂ ਨੂੰ "ਐਕਸੀਆ" ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਲੁਗੂ ਝੀਲ ਅਤੇ ਮੋਸੂਓ ਸੱਭਿਆਚਾਰ, ਭਾਵੇਂ ਕਿ ਸਮਕਾਲੀ ਵਜੋਂ ਪਛਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਝੀਲ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀਆਂ ਪਹਾੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਮੋਸੂਓ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਦਾ ਕੇਂਦਰ ਯੋਂਗਨਿੰਗ ਵਿੱਚ ਕੇਂਦਰਿਤ ਹੈ, ਜੋ ਮੋਸੂਓ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਰਾਜਧਾਨੀ ਵਜੋਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਧਾਰਮਿਕ ਤਿੱਬਤੀ ਮੱਠ ਇੱਥੇ ਸਥਿਤ ਹੈ।  ਲੂਗੂ ਝੀਲ ਦੇ ਨੇੜੇ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਜਿਹੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ ਇੱਕ ਚੀਨੀ, ਯਾਂਗ ਅਰਚੇ ਨਮੂ, ਮੋਸੂਓ ਨਸਲ ਦਾ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੇਖਕ ਅਤੇ ਗਾਇਕ ਹੈ।

ਝੀਲ ਬਾਰੇ ਕਬਾਇਲੀ ਵਿਸ਼ਵਾਸ 

ਲੁਗੂ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਵੱਸਣ ਵਾਲੇ ਘੱਟ ਗਿਣਤੀ ਕਬੀਲੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਝੀਲ ਨਾਲ ਜੁੜੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹਨ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸ਼ਰਧਾ ਨਾਲ ਝੀਲ ਨੂੰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਹੱਤਿਆ ਅਤੇ ਦਰਖਤਾਂ ਦੀ ਕਟਾਈ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਅਤੇ ਮੋਸੂਓਸ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਅਤੇ ਰੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਝੀਲ ਨੂੰ ਅਪਵਿੱਤਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਰੀਰ ਨੂੰ, ਮੁਆਵਜ਼ੇ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਦੀ ਬਲੀ ਦੇਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਖਾਣ ਲਈ ਮਾਸ ਭੇਟ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ, ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਅਤੇ ਟੋਪੋ-ਬ੍ਰਹਿਮੰਡੀ ਸਦਭਾਵਨਾ ਨੂੰ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਲਈ "  ਜਾਂ , ਇੱਕ ਸ਼ਮਨ " ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਤਿੱਬਤੀ ਬੋਧੀ ਲਾਮਾ ਜਾਂ ਸਥਾਨਕ ਲਾਮਾ ਨੂੰ ਮੱਥਾ ਟੇਕਣਾ। ਝੀਲ ਦੇ ਮਛੇਰੇ ਲੋਕ ਜੋ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਜ਼ੋਨਡ ਮੱਛੀਆਂ ਫੜਨ ਦਾ ਅਭਿਆਸ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਲੂਗੂ ਝੀਲ ਵਿੱਚ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਇੱਕ ਕਾਲੇ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੀ ਕਰੇਨ ( ਗ੍ਰਸ ਐਸਪੀਪੀ.) ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦੀ ਹੈ। 

ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਬੋਧੀ ਹੋਣ ਦੇ ਨਾਤੇ, ਮੋਸੂਓ ਲੋਕ ਘੜੀ ਦੀ ਸੁਈ ਦੀ ਦਿਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ ਦੀ ਇੱਕ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਸਾਲਾਨਾ ਪਰਿਕਰਮਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਝੀਲ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਸੈਰ ਵਿੱਚ  ਝੀਲ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮੰਦਰਾਂ ਅਤੇ ਸਟੂਪਾਂ  ਨੂੰ ਕਵਰ ਕਰਨ ਦੀ ਟ੍ਰੈਕਿੰਗ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਇਹ ਪਰਿਕਰਮਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਵਿੱਚ ਕਵਰ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ. ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਰਾਮ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੀ ਸੈਰ ਵੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਝੀਲ ਦੇ ਕੰਢੇ 'ਤੇ ਬੋਧੀ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਝੰਡੇ ਅਤੇ ਪਿਰਾਮਿਡਲ ਸਟੂਪਾਂ ਜਾਂ ਚੋਰਟਨਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਾਰਮਿਕ ਯਾਤਰਾ ਮੋਸੂਓ ਦੇ ਲੁਸੋਸ਼ੂਈ ਪਿੰਡ, ਖੇਤਾਂ, ਬਗੀਚਿਆਂ, ਟਾਪੂਆਂ ਦੇ ਮੰਦਰਾਂ, ਕੰਕਰਾਂ ਦੇ ਬੀਚਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦੀ ਹੈ, ਇੱਕ ਕਾਂਟੇ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਯੋਂਗਿੰਗ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਦੇ ਮੋਸੂਓ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਰਾਜਧਾਨੀ ਸੀ। ਇਹ ਗਾਮਾ ਪਰਬਤ ਦੀ ਛਾਂ ਹੇਠੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਕਈ ਰੰਗਾਂ ਦੇ ਕੱਪੜਿਆਂ ਨਾਲ ਜਖਮੀ ਰੁੱਖ, ਸਤਰੰਗੀ ਪੀਂਘ ਵਾਲੇ ਬੋਧੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਝੰਡੇ, ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਤੀਕ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਛਪੇ ਹੋਏ ਬੋਧੀ ਗ੍ਰੰਥ, ਪਾਈਨ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੀਆਂ ਕਤਾਰਾਂ,  ਉੱਪਰਲੀਆਂ ਛੱਤਾਂ ਵਾਲੇ ਲੱਕੜ ਦੇ ਘਰ (ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ) ਲੀਜਿਆਂਗ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਪਾਏ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ), ਲਾਲ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਖੇਤੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਮੀਨ, ਝੀਲ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ 'ਤੇ ਚਿੱਟੇ ਗਲੀਆਂ; ਯੂਨਾਨ ਖੇਤਰ ਤੋਂ ਸਿਚੁਆਨ ਵਿੱਚ ਖੇਤਰ ਦੀ ਤਬਦੀਲੀ, ਸਮਤਲ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਲਿਖੇ ਪੱਥਰਾਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕਾਏ ਵਰਗਾਕਾਰ ਹਿੱਸਿਆਂ ਨਾਲ ਬਣੇ ਪਿਰਾਮਿਡਲ ਸਟੂਪਾ; ਲਾਮਾ ਮੰਦਿਰ (ਤਿੰਨ ਟਾਇਰ ਵਾਲਾ ਲਾਲ ਅਤੇ ਚਿੱਟਾ ਬੋਧੀ ਢਾਂਚਾ ਜਿਸ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਰੰਗੀਨ ਲਹਿਰਾਉਂਦੇ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਝੰਡੇ ਅਤੇ  ਗਰਾਸ ਸਾਗਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਬੱਦਲਾਂ, ਜਗਵੇਦੀਆਂ, ਢੋਲ ਪਿੱਤਲ ਦੇ ਗੌਂਗ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਸੁੰਦਰ ਮਾਹੌਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਭਿਕਸ਼ੂ ਦੇ ਨਾਲ ਫ੍ਰੈਸਕੋ। ਇਹ ਫਿਰ "ਚੀਨ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਸੈਕਸੀ ਔਰਤ" ਵਜੋਂ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਆਈਕਾਨਿਕ ਯਾਂਗ ਅਰਚੇ ਨਮੂ (ਲੂਗੂ ਝੀਲ ਦਾ ਮੂਲ ਨਿਵਾਸੀ ਜੋ ਮੁਸੂਓ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਲੋਕਾਂ ਬਾਰੇ ਆਪਣੀਆਂ ਲਿਖਤਾਂ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਗਾਇਕੀ ਅਤੇ ਕਲਾਤਮਕ ਪ੍ਰਤਿਭਾਵਾਂ ਲਈ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੈ) ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਲੰਘਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਯੂਕੇਲਿਪਟਸ ਗ੍ਰੋਵਜ਼ ਅਤੇ ਯੂਕੇਲਿਪਟਸ ਦੇ ਝੀਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ। ਦਲਦਲ, ਆਖਰਕਾਰ ਝੀਲ 'ਤੇ ਟ੍ਰੈਕ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 

  Yunnan nature images, including Bombax ceiba in bloom.

ਚੀਨ ਦੀਆਂ ਝੀਲਾਂ
ਵਿਕੀਡਾਟਾ ਤੇ ਗੁਣਕ ਹਨ