ਨਵਾਬਸ਼ਾਹ
ਨਵਾਬਸ਼ਾਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹੀਦ ਬੇਨਜ਼ੀਰ ਅਬਾਦ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾਮ ਹੈ। ਇਹ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦਾ ਹੈੱਡਕੁਆਰਟਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਆਬਾਦੀ 1,135,131 ਹੈ।

ਨਿਰੁਕਤੀ 
ਨਵਾਬਸ਼ਾਹ ਦਾ ਨਾਂ ਸਈਦ ਨਵਾਬ ਸ਼ਾਹ ਦੇ ਨਾਮ ਤੋਂ ਪਿਆ ਜਿਸ ਨੇ 1912 ਵਿੱਚ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਾਮਰਾਜ ਨੂੰ 200 ਏਕੜ ਜ਼ਮੀਨ ਇੱਕ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਲਈ ਦਾਨ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸ ਦੇ ਸਨਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਇਸ ਸ਼ਹਿਰ  ਨੂੰ ਨਵਾਬਸ਼ਾਹ ਦਾ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ।

ਸਥਿਤੀ 
ਇਹ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਿੰਧ ਪ੍ਰਾਂਤ ਦਾ ਕੇਂਦਰੀ ਭੂਗੋਲਿਕ ਸਥਾਨ ਹੈ। ਇਹ ਰਾਜਮਾਰਗ ਐਨ -5 ਤੇ ਸਥਿਤ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਸ਼ਹਿਰ ਅਤੇ ਵਪਾਰਕ ਰਾਜਧਾਨੀ ਕਰਾਚੀ ਤੋਂ 4 ਘੰਟੇ ਦੀ ਦੂਰੀ, ਸਿੰਧ ਦਰਿਆ ਦੇ ਖੱਬੇ ਕੰਢੇ ਤੋਂ ਤਕਰੀਬਨ 50 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਸਰਕਾਰ ਦੁਆਰਾ 1913 ਵਿੱਚ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਜਨਸੰਖਿਆ 2014

ਖੇਤੀਬਾੜੀ 
ਨਵਾਬਸ਼ਾਹ ਦਾ ਸ਼ਹਿਰ ਇੱਕ ਖੂਬਸੂਰਤ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਸਥਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਗੰਨੇ, ਅੰਬ, ਕਪਾਹ ਦੇ ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਕੇਂਦਰ ਵਜੋਂ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿਚਲੇ ਕੇਲੇ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਉਤਪਾਦਕ ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ।

ਜਲਵਾਯੂ 
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਗਰਮ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਗਰਮੀਆਂ ਦਾ ਤਾਪਮਾਨ 53 ਡਿਗਰੀ ਸੈਂਟੀਗਰੇਡ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਹੈ। ਮਈ ਦੇ ਅਖੀਰ ਅਤੇ  ਜੂਨ ਦੇ ਅਰੰਭ ਵਿੱਚ 45 ਡਿਗਰੀ ਸੈਂਟੀਗਰੇਡ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਾਪਮਾਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਰਦੀ  ਨਵੰਬਰ ਦੇ ਅੱਧ ਤੋਂ ਕਰੀਬ ਫਰਵਰੀ ਦੇ ਅੱਧ ਤੱਕ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਤਾਪਮਾਨ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ 4 ਡਿਗਰੀ ਸੈਲਸੀਅਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਪੁਰਾਤਨ ਸਥਾਨ
ਥੁਲ ਮੀਰ ਰੁਕਣ ਦਾ ਮਕਬਰਾ ਦੌਲਤਪੁਰ ਸ਼ਹਿਰ ਤੋਂ 15 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਇੱਕ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਕਬਰ ਹੈ। ਕਾਜੀ ਅਹਿਮਦ ਕਸਬੇ ਤੋਂ ਪਜਬੋ ਪਿੰਡ ਰਾਹੀਂ ਹੁੰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਕ ਸੜਕ ਥਲ ਰੁਕਾਨ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਕਬਰ ਦੀ ਉਚਾਈ ਜ਼ਮੀਨੀ ਪੱਧਰ ਤੋਂ 60 ਫੁੱਟ ਹੈ। ਇੱਕ ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਪੁਰਾਤੱਤਵ-ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈਨਰੀ ਕਾਸਿਨ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ "ਸਿੰਧੀ ਦੇ ਪੁਰਾਤੱਤਵ" (ਅਟਾ ਮੁਹੰਮਦ ਭਾਂਬਰੋ ਦੁਆਰਾ ਸਿੰਧੀ ਅਨੁਵਾਦ "ਸਿੰਧ ਜੱਸਮ ਆਸਾਗਰ") ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਕਬਰ ਦੇ ਨਿਰਮਾਣ ਵਿੱਚ ਵਰਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਇੱਟਾਂ ਨੂੰ ਬੋਧੀ ਸ਼ਾਸਕਾਂ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। ਗੌਤਮ ਬੁੱਧ ਦੇ ਜਨਮ ਦੀ ਪੇਂਟਿੰਗ ਪੇਂਟ ਇੱਟਾਂ ਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਗਈ ਸੀ। ਜਿਸ ਨੂੰ ਹੁਣ ਸਿੰਧ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਵਿਭਾਗ ਦੁਆਰਾ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਚਹੀਨ ਜੋ ਦਾਰੋ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪੁਰਾਤੱਤਵ ਸਥਾਨ ਹੈ ਜੋ ਨਵਾਬਸ਼ਾਹ ਤੋਂ 10 ਕਿ.ਮੀ. ਦੱਖਣ ਵੱਲ ਜਮਾਲਕੀਰੀਓ ਪਿੰਡ ਦੇ ਨੇੜੇ ਹੈ।

ਬਾਹਰੀ ਲਿੰਕ 
 
Coordinates: 26°15′N 68°25′E﻿ / ﻿26.250°N 68.417°E﻿ / 26.250; 68.417

ਹਵਾਲੇ

Coordinates on Wikidata
ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ