ਰਿਚਰਡ ਸਟਰਾਸ
ਰਿਚਰਡ ਜਾਰਜ ਸਟਰਾਸ   (11 ਜੂਨ 1864 - 8 ਸਤੰਬਰ 1949) ਇੱਕ ਜਰਮਨ ਕੰਪੋਜ਼ਰ, ਕੰਡਕਟਰ, ਪਿਆਨੋਵਾਦਕ, ਅਤੇ ਵਾਇਲਨਿਸਟ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਦੇਰ ਨਾਲ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਅਤੇ ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਆਧੁਨਿਕ ਯੁੱਗ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਰਿਚਰਡ ਵੈਗਨਰ ਅਤੇ ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਲਿਸਟ ਦਾ ਉਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਗੁਸਤਾਵ ਮਾਹਲਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੈਗਨਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਰਮਨ ਰੁਮਾਂਟਿਕਤਾ ਦੇ ਦੇਰ ਨਾਲ ਫੁੱਲਾਂ ਦੀ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਆਰਕੈਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੀਆਂ ਪੁੰਗਰ ਸੂਝੀਆਂ ਨੂੰ ਇਕ ਉੱਚ ਪੱਧਰੀ ਹਾਰਮੋਨਿਕ ਸ਼ੈਲੀ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 

1933 ਵਿਚ ਸਟਰਾਸ ਨੂੰ ਨਾਜ਼ੀ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਸੰਗੀਤਕ ਜੀਵਨ ਵਿਚ ਦੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਅਹੁਦਿਆਂ 'ਤੇ ਨਿਯੁਕਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸਨੂੰਰੀਕਸਮੁਸਿਕਮਕੈਮਰ ਦਾ ਮੁਖੀ ਅਤੇ ਬੇਅਰਥ ਫੈਸਟੀਵਲ ਦਾ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸੰਚਾਲਕ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ। ਕੰਡਕਟਰ ਆਰਟੁਰੋ ਤੋਸਕੈਨੀ ਨੇ ਨਾਜ਼ੀ ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਵਿਰੋਧ ਵਿਚ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੀ  ਭੂਮਿਕਾ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਸਵੀਕਾਰ ਲਿਆ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਅਹੁਦਿਆਂ ਨੇ ਕੁਝ ਨਾਜ਼ੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਸਟਰਾਸ ਦੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸਟਰਾਸ ਦੀ ਨੂੰਹ, ਐਲਿਸ ਗਰੈਬ ਸਟ੍ਰਾਸ [ਨਿੰਸ ਵਾਨ ਹਰਮੈਨਸਵਰਥ] ਯਹੂਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾਜ਼ੀ ਪਾਰਟੀ ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਾਣ ਪਛਾਣ ਉਸਦੀ ਜਾਨ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਬੱਚਿਆਂ (ਉਸਦੇ ਪੋਤੇ-ਪੋਤੀਆਂ) ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਉਣ ਲਈ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਉਹ ਅਪੋਲਿਟੀਕਲ ਵੀ ਸੀ, ਅਤੇ ਸੰਗੀਤਕਾਰਾਂ ਲਈ ਕਾਪੀਰਾਈਟ ਪ੍ਰੋਟੈਕਸ਼ਨਾਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਲਈ, ਰਿਬਸਮੁਸਿਕਮਕੈਮਰ ਅਹੁਦਾ ਸੰਭਾਲਿਆ, ਨਾਲ ਹੀ ਡੈਬਸੀ, ਮਾਹਲਰ ਅਤੇ ਮੈਂਡੇਲਸੋਹਨ ਵਰਗੇ ਪਾਬੰਦੀਸ਼ੁਦਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਕੰਮਾਂ ਦੀ ਪੇਸ਼ਕਾਰੀ ਨੂੰ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਸਟਰਾਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਓਪੇਰਾ ਡਾਈ ਸਕਵੈਗਸੈਮ ਫਰਾਉ (1935) ਲਈ ਇਕ ਯਹੂਦੀ ਲਿਬਰੇਟਿਸਟ, ਸਟੀਫਨ ਜ਼ਵੇਇਗ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਜੋ ਅਖੀਰ ਵਿਚ ਉਸ ਨੂੰ ਰਿਚਸਮੂਸਿਕਮਕੈਮਰ ਅਤੇ ਬੇਅਰੂਥ ਤੋਂ ਗੋਲੀਬਾਰੀ ਦਾ ਕਾਰਨ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਦਾ ਓਪੇਰਾ ਫਰੀਡੇਨਸਟੈਗ, ਜਿਸਦਾ ਪ੍ਰੀਮੀਅਰ ਦੂਜੇ ਵਿਸ਼ਵ ਯੁੱਧ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਠੀਕ ਪਹਿਲਾਂ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਨਾਜ਼ੀ ਪਾਰਟੀ ਦੀ ਇੱਕ ਥੋੜ੍ਹੀ ਜਿਹੀ ਪਰਦਾ ਆਲੋਚਨਾ ਸੀ ਜਿਸਨੇ ਜਰਮਨ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤੀ ਲਈ ਹਿੰਸਾ ਛੱਡਣ ਲਈ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਉਸਦੀ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਲੜਾਈ ਦੌਰਾਨ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਘਰ ਵਿੱਚ ਨਜ਼ਰਬੰਦ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ਾਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਉਹ ਆਪਣੇ ਦਰਜਨਾਂ ਸਹੁਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਾਜ਼ੀ ਨਜ਼ਰਬੰਦੀ ਕੈਂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ ਵਿੱਚ ਅਸਮਰਥ ਰਹੀ। 1948 ਵਿਚ, ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਇਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ, ਉਸਨੂੰ ਮ੍ਯੂਨਿਚ ਵਿਚ ਇਕ ਇਨਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਟ੍ਰਿਬਿਨਲ ਦੁਆਰਾ ਕਿਸੇ ਗਲਤ ਕੰਮ ਤੋਂ ਸਾਫ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਸ਼ੁਰੂਆਤੀ ਜੀਵਨ ਅਤੇ ਕੈਰੀਅਰ (1864–1886) 

ਸਟਰਾਸ ਦਾ ਜਨਮ 11 ਜੂਨ 1864 ਨੂੰ ਹੋਇਆ। ਉਹ ਜੋਸਫਾਈਨ (ਨੈ ਸੈਸੋਰਰ) ਅਤੇ ਫ੍ਰਾਂਜ਼ ਸਟਰਾਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਜਨਮ ਮ੍ਯੂਨਿਚ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮ੍ਯੂਨਿਚ ਵਿੱਚ ਕੋਰਟ ਓਪੇਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸਿੰਗ ਪਲੇਅਰ ਸੀ ਅਤੇ ਕਾਨੀਗਲੀਚੇ ਮੁਸਿਕਸ਼ੂਲ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸੀ।   ਉਸਦੀ ਮਾਂ ਜਾਰਜ ਪਸ਼ੋਕਰ ਦੀ ਧੀ ਸੀ, ਜੋ ਮ੍ਯੂਨਿਚ ਤੋਂ ਵਿੱਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਸੀ।  

ਸਟਰਾਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੰਗੀਤਕ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਚਾਰ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ, ਅਗਸਤ ਟੋਮਬੋ ਨਾਲ ਪਿਆਨੋ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਦਿਆਂ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਜੋ ਕਿ ਮਿਉਨਿਖ ਕੋਰਟ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਹਾਰਪਿਸਟ ਸੀ।  ਉਸਨੇ ਜਲਦੀ ਹੀ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦੇ ਅਭਿਆਸਾਂ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣਾ ਅਰੰਭ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸੰਗੀਤ ਦੇ ਸਿਧਾਂਤ ਅਤੇ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਕੰਡਕਟਰ ਤੋਂ ਆਰਕੈਸਟ੍ਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਪਾਠ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ। ਉਸਨੇ ਛੇ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਰਚਨਾ ਲਿਖੀ, ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤਕ ਤਕਰੀਬਨ ਸੰਗੀਤ ਲਿਖਦਾ ਰਿਹਾ। 1872 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਮਿਉਨਿਕ ਕੋਰਟ ਆਰਕੈਸਟਰਾ ਦੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਚਚੇਰਾ ਭਰਾ ਬੇਨੋ ਵਾਲਟਰ ਤੋਂ ਵਾਇਲਨ ਦੀ ਹਦਾਇਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ 11 ਵਜੇ ਫ੍ਰੈਡਰਿਕ ਵਿਲਹੈਲਮ ਮੇਅਰ ਨਾਲ ਪੰਜ ਸਾਲ ਦੇ ਰਚਨਾਤਮਕ ਅਧਿਐਨ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕੀਤੀ।  1882 ਵਿਚ, ਉਸਨੇ ਲੂਡਵਿਗਸੀਮਨੇਜ਼ੀਅਮ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਸ਼ਨ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ 1882-1883 ਵਿਚ ਮਯੂਨਿਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਇਕ ਸਾਲ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਇਆ।

ਹਵਾਲੇ 

ਮੌਤ 1949
ਜਨਮ 1864