ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ
ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Alexander Fleming) ਇੱਕ ਬਰਤਾਨਵੀ ਡਾਕਟਰ ਤੇ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਗੁਰੂ ਸੀ। ਇੰਨੇ ਜਰਾਸੀਮ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਲੱਭੀਆਂ। ਉਹਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਲੱਭਤਾਂ ਚ 1922 ਚ ਐਂਜ਼ਾਇਮ ਲਾਈਸੋਜ਼ਾਇਮ ਹੈ। 1928 ਚ ਇਸਨੇ ਪੈਨਸਲੀਨ ਲੱਭੀ ਜਿੰਨੇ ਜਰਾਸੀਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਚ ਬਾਵਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਏਸ ਕੰਮ ਤੇ ਓਨੂੰ ਹੋ ਵਰਡ ਫ਼ਲੋਰੇ ਤੇ ਇਰਨਿਸਟ ਬੋਰਿਸ ਚੈਨ ਨਾਲ਼ 1945 ਦਾ ਨੋਬਲ ਇਨਾਮ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।
1999 ﻿ਚ ਟਾਇਮ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਨੇ ਓਨੂੰ 20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ 100 ਅਹਿਮ ਬੰਦਿਆਂ ਚ ਪੈਨਸਲੀਨ ਦੇ ਲਬਨ ਤੇ ਚ ਰੱਖਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਖੋਜ ਬਾਰੇ ਇਹ ਲਿਖ਼ਿਆ: ਇਹ ਇੱਕ ਐਸੀ ਖੋਜ ਹੈ ਜਿਹੜੀ ਤਰੀਖ਼ ਦੇ ਰਾਹ ਨੂੰ ਮੋੜ ਦੇਵੀਏਗੀ। ਉਹ ਮਵਾਦ ਜਿਹੜਾ ਉਨੇ ਲਿਬੀਆ ਊਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਅੰਗ ਜਰਾਸੀਮਾਂ ਨਾਲ਼ ਲੜਨ ਦੀ ਚੋਖੀ ਤਾਕਤ ਰੱਖਦਾ ਏ। ਜਦੋਂ ਏ ਅੰਤ ਤੇ ਮੰਨਿਆ ਗਿਆ ਜੇ ਦੁਨੀਆ ਚ ਪੈਨਸਲੀਨ ਰੋਗਾਂ ਨਾਲ਼ ਲੜਨ ਵਾਲੀ ਸਭ ਤੋਂ ਤਕੜੀ ਦਵਾਈ ਏ ਤੇ ਏਨੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਲਈ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਨਾਲ਼ ਲੜਨ ਦਾ ਵੱਲ ਪਲਟ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਸਦੀ ਦੇ ਵਸ਼ਕਾਰ ਚ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਦੇ ਏਸ ਲਬਨ ਨੇ ਦਵਾਈਆਂ ਬਨਾਣ ਦੀ ਇੱਕ ਨਵੀਂ ਦੁਨੀਆ ਬਣਾ ਦਿੱਤੀ, ਜਿਥੇ ਇਹੋ ਜੀਆਂ ਪੈਨਸਲੀਨਾਂ ਬਣਾਈਆਂ ਗਿਆਂ ਜਿੰਨਾਂ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਵੈਰੀ ਰੋਗਾਂ ਟੀ ਬੀ ਗੈਂਗਰੀਨ ਤੇ ਸਿਫ਼ਲਿਸ ਵਰਗੇ ਰੋਗਾਂ ਤੇ ਕਾਬੂ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।

ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ 6 ਅਗਸਤ 1881 ਨੂੰ ਬਰਤਾਨੀਆ ਦੇ ਸੂਬੇ ਸਕਾਟਲੈਂਡ ਚ ਜੰਮਿਆ। ਉਹ ਉੱਠ ਪਾਨ ਪਾਰਾ ਸਨ। ਉਹ ਸੱਤ ਵਰਿਆਂ ਦਾ ਸੀ ਜਦੋਂ ਊਦਾ ਪਿਓ ਮਰਗੀਆ। ਪੀਲੇ ਉਹ ਡਾਰੋਲ ਸਕੂਲ ਚ ਪੜ੍ਹਦਾ ਰੀਆ ਫ਼ਿਰ ਉਹ ਕਲਮੋਰਕ ਅਕੈਡੀਮੀ ਚੁੱਪ ੜ੍ਹਦਾ ਰੀਆ। ਚਾਰ ਵਰਿਆਂ ਤੱਕ ਜਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਕੰਪਨੀ ਚ ਕਲਰਕੀ ਕੀਤੀ। 20 ਵਰਿਆਂ ਦਾ ਸੀ ਉਹ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਚਾਚੇ ਦੇ ਮਰਨ ਤੇ ਓਨੂੰ ਉਦੀ ਵਿਰਾਸਤ ਚੋਂ ਕਜ ਪੈਸੇ ਲਬੇ। ਵੱਡੇ ਪਾਰਾ ਦੇ ਮਸ਼ਵਰੇ ਤੇ ਜੀਅੜਾ ਕਿ ਆਪ ਡਾਕਟਰ ਸੀ 1901 ਚ ਡਾਕਟਰੀ ਕਰਨ ਲਈ ਸੇਂਟ ਮੇਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਲੰਦਨ ਚ ਦਾਖ਼ਲਾ ਲੈ ਲਿਆ। 1906 ਚ ਇੰਨੇ ਡਾਕਟਰੀ ਦਾ ਨਿਤਾਰਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਸਰਜਨ ਲੱਗਣਾ ਜਾਂਦਾ ਸੀ ਪਰ ਉਹ ਇੱਕ ਰਾਇਫ਼ਲ ਕਲੱਬ ਦਾ ਵੀ ਸੰਗੀ ਸੀ ਤੇ ਰਾਇਫ਼ਲ ਕਲੱਬ ਦਾ ਕੈਪਟਨ ਨਈਂ ਸੀ ਚਾਂਦਾ ਜੇ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਓਥੋਂ ਜਾਵੇ ਏਸ ਲਈ ਇੰਨੇ ਈਨੂੰ ਆਖਿਆ ਜੇ ਸੇਂਟ ਮੇਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਚ ਈ ਟਿਕਿਆ ਰੇਅ ਜਿਥੇ ਉਹ ਫ਼ਿਰ ਸਿਰ ਅਲਮਰਾਥ ਰਾਇਟ ਦਾ ਸੰਗੀ ਲੱਗ ਗਿਆ। ਜੀਅੜਾ ਦਵਾਈਆਂ ਦਾ ਵੱਡਾ ਗੁਰੂ ਸੀ। 1914 ਤੱਕ ਉਉਹ ਇੱਥੇ ਲੈਕਚਰਰ ਲੱਗਾ ਰੀਆ। 23 ਦਸੰਬਰ 1915 ਨੂੰ ਇੰਨੇ ਇੱਕ ਨਰਸ ਨਾਲ਼ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ। ਪਹਿਲੀ ਜੰਗ-ਏ-ਅਜ਼ੀਮ ਚ ਉਹ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਫ਼ੌਜੀਆਂ ਦੀ ਡਾਕਟਰੀ ਵੀ ਕਰਦਾ ਰੀਆ। 1918 ਨੂੰ ਸੇਂਟ ਮੇਰੀ ਹਸਪਤਾਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਿਆ ਤੇ ਓਨੂੰ 1928 ਨੂੰ ਓਨੂੰ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਔਝੀ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ।

﻿ਪੈਨਿਸਲੀਨ 

1922 ﻿ਚ ਇੰਨੇ ਲਾਇਸੋਜ਼ਾਇਨ ਲਬ ਲਈ। ਲਾਇਸੋਜ਼ਾਇਨ ਕਜ ਜਰਾਸੀਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਰਈ ਸੀ ਪਰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਨਈਂ। ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਨੇ ਏ ਸ਼ੈ ਵੇਖੀ ਕਿ ਜਰਾਸੀਮ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਦਵਾਈਆਂ ਅਕਸਰ ਇਨਸਾਨੀ ਜਿਸਮਾਂ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਮਾਦਿਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮਾਰ ਦਿੰਦਿਆਂ ਨੇ ਜੀੜੇ ਜਰਾਸੀਮਾਂ ਨਾਲ਼ ਲੜਦੇ ਨੇਂ। ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਕਸੀ ਐਸੀ ਦਵਾਈ ਕਸੀ ਐਸੀ ਚੀਜ਼ ਦੀ ਖੋਜ ਵਿੱਚ ਸੀ ਜੀੜੀ ਜਰਾਸੀਮਾਂ ਨੂੰ ਤੇ ਮਾਰੇ ਤੇ ਬਾਕੀ ਹੂਰੇ ਪਿੰਡੇ ਦੇ ਕਿਸੇ ਪਾਸੇ ਨੂੰ ਨਾ ਨੁਕਸਾਨ ਦੇਵੇ ਅਗਸਤ 1928 ਚ ਉਹ ਛੁੱਟੀਆਂ ਤੇ ਸੈਰ ਕਰਨ ਗਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਆਪਣੀ ਲੈਬਾਟਰੀ ਚ ਕਜ ਪਲੇਟਾਂ ਤੇ ਫ਼ੰਗਸ ਖਲ੍ਹਾਰ ਕੇ ਰੱਖ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਜਦੋਂ ਵਾਪਸ ਆਇਆ ਇੰਨੇ ਆ ਕੇ ਵੇਖਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਪਲੇਟ ਦੇ ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਫ਼ੰਗਸ ਮੁੱਕ ਚੁੱਕੇ ਸੀ ਤੇ ਪਲੇਟ ਦੇ ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਠੀਕ ਸਨ। ਇੰਨੇ ਉਸ ਮਕਾਨ ਆਲੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਲਿਬੀਆ ਤੇ 7 ਮਾਰਚ 1939 ਨੂੰ ਊਧਾ ਨਾਂ ਪੈੱਨਸਲੀਨ ਰੱਖਿਆ। 1939 ਚ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਨੇ ਆਪਣੀ ਇਸ ਟੁੰਡ ਨੂੰ ਇੱਕ ਦਵਾਈਆਂ ਆਲੇ ਮੈਗਜ਼ੀਨ ਚ ਲਿਖਿਆ। ਇੰਨੇ ਏ ਚੀਜ਼ ਵੇਖੀ ਕਿ ਪੈੱਨਸਲੀਨ ਨੂੰ ਅਗਾਂਹ ਤੇ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਰਨਾ ਏਡਾ ਆਸਾਨ ਕੰਮ ਵੀ ਨਈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਦੀ ਇਸ ਪੈੱਨਸਲੀਨ ਤੇ ਕੋਈ ਐਡੀ ਤੱਵਜਾ ਨਾ ਦਿੱਤੀ। ਨਾਲੇ ਈਨੂੰ ਵੱਖਰੀਆਂ ਕਰਨ ਲਈ ਇੱਕ ਕੈਮਿਸਟ ਦੀ ਲੋੜ ਸੀ ਤੇ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਬਾਈਲੋਜੀ ਦਾ ਗੁਰੂ ਸੀ।
 
ਦੂਜੀ ਵੱਡੀ ਜੰਗ ਲੱਗ ਗਈ। ਬੰਦੇ ਮਖੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਮਰਨ ਲੱਗ ਗਏ ਫ਼ਿਰ ਐਸੀ ਦਵਾਈ ਦੀ ਲੋੜ ਪਈ ਜਿਹੜੀ ਇਨਸਾਨਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਖ਼ਮਾਂ ਤੋਂ ਮਰਨ ਤੋਂ ਬਚਾ ਸਕੇ। ਪੈੱਨਸਲੀਨ ਤੇ ਕੰਮ ਚੱਲਦਾ ਗਿਆ। ਮਸਲਾ ਇਹ ਸੀ ਜੇ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਨੂੰ ਪੈਨਸਲੀਨ ਨੂੰ ਖ਼ਾਸ ਬਨਾਣਾ ਤੇ ਇੰਨੇ ਵੱਖਰਿਆਂ ਕਰਨਾ ਤੇ ਫ਼ਿਰ ਓਸਨੂੰ ਐਂਜ ਬਨਾਣਾ ਕਿ ਉਹ ਦਵਾਈ ਬਣ ਸਕੇ। ਇਹ ਕੰਮ ਨੈਣ ਸੀ ਇੰਦਾ। ਉਹ ਤੇ ਇੱਕ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਕਰੋ ਸੀ। ਉਹਨੂੰ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਆਂਦੀ। ਏਸ ਕੰਮ ਲਈ ਫ਼ਿਰ ਕੈਮਿਸਟਰੀ ਦੇ ਬੰਦੇ ਲਭੇ ਗਏ। ਇੱਕ ਟੀਮ ਬਣਾਈ ਗਈ। ਹਾਵਰਡ ਫ਼ਲੋਰੇ ਤੇ ਇਰਨਿਸਟ ਚੇਨ ਉਦੀ ਟੀਮ ਚ ਪੈ ਗਏ ਤੇ ਏਸ ਟੀਮ ਦਾ ਇਹ ਕੰਮ ਸੀ ਕਿ ਪੈੱਨਸਲੀਨ ਨੂੰ ਖਰੀ ਹਾਲਤ ਵਿੱਚ ਤਿਆਰ ਕਰ ਸਕਣ। ਪਰ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮਸਲਾ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਬਰਤਾਨੀਆ ਜਰਮਨੀ ਨਾਲ਼ ਉਸ ਵੇਲੇ ਇੱਕ ਖ਼ੌਫ਼ਨਾਕ ਲੜਾਈ ਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਤੇ ਪੈਨਸਲੀਨ ਨੂੰ ਵਖਰਿਆਂ ਕਰਨਾ ਤੇ ਖ਼ਾਸ ਬਨਾਣਾ ਇੱਕ ਸਕੂਨ ਦਾ ਕੰਮ ਸੀ। ਲੰਦਨ ਹਰ ਵੇਲੇ ਬੰਬਾਰੀ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨੇ ਤੇ ਸੇ। ਜਰਮਨਾਂ ਤੋਂ ਕੋਈ ਗੱਲ ਲੁਕੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਰਹਿ ਸਕਦੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਉਸ ਥਾਂ ਤੇ ਬੰਬਾਰੀ ਕਰ ਦੇਣੀ ਸੀ ਜੇ ਖ਼ਬਰੇ ਉਥੇ ਕੀ ਬਣ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪਰ ਐਡੀ ਵੱਡੀ ਤਬਾਹੀ ਦੇ ਨਾਲ਼ ਵਿਯ ਦੋ ਨਾਨ ਦੇਸਾਂ ਜ ਇੱਕ ਚੁੱਪ ਕੀਤਾ ਮੁਆਹਿਦਾ ਸੀ ਜੇ ਦੋਂਵੇਂ ਦੇਸ ਅਪਨਸ ਵੱਡੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲਿਖ਼ਣ ਦੇ ਤਦ ਉਨਵਾਂ ਤੇ ਬੰਬਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਨਗੇ। ਜਰਮਨੀ ਬਰਤਾਨੀਆ ਦੇ ਪੜ੍ਹਾਈ ਦੇ ਵੱਡੇ ਗੜ੍ਹਾਂ ਆਕਸਫ਼ੋਰਡ ਤੇ ਕੈਂਬਰਿਜ ਤੇ ਬੰਬਾਰੀ ਨੀਂ ਸੀ ਕ੍ਰਿਰਿਆ ਤੇ ਐਂਜ ਈ ਬਰਤਾਨੀਆ ਵੀ ਜਰਮਨੀ ਦੇ ਦੋ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਥਾਨਵਾਨ ਹਾਈਡਲਬਰਗ ਤੇ ਟੋਬਨਗਨ ਦੇ ਬੰਬਾਰੀ ਨੀਂ ਸੀ ਕਰ ਰੀਆ। ਤੇ ਐਂਜ ਇਸ ਕੰਮ ਲਈ ਏ ਟੀਮ ਆਕਸਫ਼ੋਰਡ ਆਈ। (ਬਰਤਾਨੀਆ ਚ ਜਵਾਕਾਂ ਦੇ ਚੋਖੇ ਸਾਰੇ ਜੰਮਣ ਏਸ ਲਈ ਆਕਸਫ਼ੋਰਡ ਤੇ ਕੈਂਬਰਿਜ ਚ ਹਵੇ-ਏ-) ਏਸ ਟੀਮ ਨੇ ਸਕੂਨ ਨਾਲ਼ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। 1940 ਚ ਟੀਮ ਨੇ ਪੈਨਸਲੀਨ ਨੂੰ ਖ਼ਾਲਸ ਕਰ ਲਿਆ ਤੇ ਏਦੇ ਜਾ ਸੀਮਾਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਨ ਬਾਰੇ ਤਜਰਬੇ ਹਵੇ-ਏ-। ਏ ਤਜਰਬੇ ਠੀਕ ਨਿਕਲੇ। ਅਗਸਤ 1944 ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਅਮਰੀਕੀ ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਫ਼ੌਜਾਂ ਨੇ ਨਾਰਮੰਡੀ ਫ਼ਰਾਂਸ ਤੇ ਹਮਲਾ ਕੀਤਾ ਤੇ ਪੈੱਨਸਲੀਨ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਸਿਪਾਹੀਆਂ ਨੂੰ ਬਚਾਣ ਆਸਤੇ ਤਿਆਰ ਸੀ। ਹਰ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਸਿਪਾਹੀ ਲਈ ਪੈਨਸਲੀਨ ਬਣਾ ਲਈ ਗਈ ਸੀ। ਪੈੱਨਸਲੀਨ ਨੇ ਜਾਦੂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ।

﻿ਐਂਟੀ ਬਾਇਟਕਸ 
ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਦੇ 1928 ਚ ਪੈਨਸਲੀਨ ਨੂੰ ਲਭਨ ਤੇ ਉਹਦੇ ਵੱਖਰਿਆਂ ਕਰਨ ਨਾਲ਼ ਦੁਨੀਆ ਚ ਐਂਟੀ ਬਾਇਟਕਸ ਦੇ ਨਵੇਂ ਵੇਲੇ ਦੀ ਦੱਸ ਪਈ। ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਨੇ ਇਸ ਬਾਬਤ ਪਹਿਲੇ ਹੀ ਪਤਾ ਲਗਾ ਲਿਆ ਸੀ ਕਿ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਐਨਟੀਬਾਇਟਕਸ ਰੋਕ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰ ਬਣਾਂਦੇ ਹਨ ਅਗਰ ਥੋੜੀ ਜਿਹੀ ਪੈਨਸਲੀਨ ਵਰਤੀ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਫ਼ਿਰ ਇਹ ਥੋੜੇ ਵੇਲੇ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਏ। ਅਲਮਰੋਥ ਰਾਇਟ ਨੇ ਇਹਦਾ ਪਤਾ ਚੱਲਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲੇ ਏ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ। ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਨੇ ਬਾਵਤ ਸਾਰੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਦੁਨੀਆ ਚ ਪੈਨਸਲੀਨ ਨੂੰ ਦੇ ਥੋੜਾ ਵਰਤਣ ਦੀ ਗੱਲ ਆਖੀ। ਇੰਨੇ ਖ਼ਬਰਦਾਰ ਕੀਤਾ ਕਿ ਪੈਨਸਲੀਨ ਨੂੰ ਉਦੋਂ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਵਰਤਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਇਹਦੇ ਵਰਤਣ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਹਾਸਲ ਨਾ ਕਰ ਲਈ ਜਾਵੇ। ਅਗਰ ਇਹ ਵਰਤੀ ਜਾਏ ਤਾਂ ਨਾਂ ਤੇ ਇਹ ਥੋੜੀ ਵਰਤੀ ਜਾਏ-ਤੇ ਨਾਂ ਈ ਇਹ ਥੋੜੇ ਵੇਲੇ ਲਈ ਵਰਤੀ ਜਾਏ। ਨਹੀਂ ਤੇ ਫ਼ਿਰ ਇਹਦੇ ਲਈ ਪਿੰਡੇ ਅੰਦਰ ਰੋਕ ਬਣਨ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਇਹ ਬੇ ਅਸਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਏ।
ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਸਾਰਾ 1949 ਚ ਮਰ ਗਈ। ਰਾਬਰਟ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੀ ਪੁੱਤਰ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਡਾਕਟਰ ਬਣਿਆ। ਸਾਰਾ ਦੇ ਮਰਨ ਤੇ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਨੇ ਡਾਕਟਰ ਉਮਾਲੀਹ ਨਾਲ਼ 1953 ਚ ਵਿਆਹ ਕਰ ਲਿਆ ਉਹ ਇੱਕ ਯੂਨਾਨੀ ਸੀ ਤੇ ਉਹਦੇ ਨਾਲ਼ ਸੇਂਟ ਮੇਰੀ ਚ ਕੰਮ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਉਹ 1986 ਚ ਮਰੀ। ਪੈੱਨਸਲੀਨ ਨੇ ਜਰਾਸੀਮ ਮਾਰਨ ਆਲੀ ਦਵਾਈਆਂ ਦੇ ਇੱਕ ਨਵੇਂ ਦੌਰ ਦਾ ਆਰੰਭ ਕੀਤਾ। 1955 ਚ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਦਿਲ ਦਾ ਦੌਰਾ ਪੈਣ ਨਾਲ਼ ਮਰ ਗਿਆ।

﻿ਇਨਾਮ ਤਮਗ਼ੇ 
﻿ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਦੀ ਪੈਨਸਲੀਨ ਦੇ ਲਭਨ ਨਾਲ਼ ਦਵਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਜਾਨ ਬਚਾਣ ਵਾਲੀ ਦਵਾਈ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਤੇ ਇਸਨੇ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਵਿੱਚ ਲੱਖਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਜਾਨ ਬਚਾਈ। ਏਸ ਕੰਮ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਤਮਗ਼ੇ ਤੇ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇ
 ﻿ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਫ਼ਲੋਰੇ ਤੇ ਚੀਨ ਨੇ ਰਲ਼ ਕੇ 1945 ਦਾ ਨੋਬਲ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਿਆ।
 ﻿ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਤੇ ਫ਼ਲੋਰੇ ਨੂੰ 1944 ਵਿੱਚ ਸਰ ਦਾ ਖ਼ਿਤਾਬ ਦਿੱਤਾ ਕਿਆ।
 ﻿ਰਾਇਲ ਕਾਲਜ ਆਫ਼ ਸਰਜਨ ਨੇ 1943 ਚ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰੋਫ਼ੈਸਰ ਬਣਾਇਆ।
 ﻿ਮੈਡਰਿਡ ਸਪੇਨ ਚ ਅਲੈਗਜ਼ੈਂਡਰ ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਦਾ ਮੁਜੱਸਮਾ ਬਿੱਲਾਂ ਦੀ ਲੜਾਈ ਦੇ ਸਟੇਡੀਅਮ ਦੇ ਬਾਹਰ ਲਗਾਇਆ ਗਿਆ ਤੇ ਉਹਦੇ ਲਈ ਪੈਸੇ ਖਿਲਾੜੀਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠੇ ਕੀਤੇ। ਫ਼ਲੈਮਿੰਗ ਦੀ ਪੈਨਸਲੀਨ ਨੇ ਖਿਲਾੜੀਆਂ ਚ ਮਰਨ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਘੱਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਹਵਾਲੇ

ਨੋਬਲ ਇਨਾਮ ਜੇਤੂ