ਕੁਲਦੀਪ ਕੌਰ
ਕੁਲਦੀਪ ਕੌਰ (1927–3 ਫਰਵਰੀ 1960) ਇੱਕ ਭਾਰਤੀ ਫਿਲਮ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਕਿਰਦਾਰਾਂ ਵਜੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਭੂਮਿਕਾਵਾਂ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੇ "ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਲਿਸ਼ ਕੀਤੇ ਵੈਮਪਸ" ਅਤੇ ਅਭਿਨੇਤਾ ਪ੍ਰਣ ਦੀ "ਉਲਟ ਗਿਣਤੀ" ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ. ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਬਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮ,ਚਮਨ, ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਜਿਸ ਨੂੰ 1948 ਵਿੱਚ ਦਾਗਾਰਡਨ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

"ਬੇਮਿਸਾਲ ਪ੍ਰਤਿਭਾ" ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ "ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਖਲਨਾਇਕ" ਦੀ ਇੱਕ "ਪਿਸ਼ਾਚ" ਵਜੋਂ ਪ੍ਰਸੰਸਾ ਕੀਤੀ ਗਈ, ਉਸਦੀ ਤੁਲਨਾ ਸ਼ਸ਼ੀਕਲਾ ਅਤੇ ਬਿੰਦੂ ਵਰਗੇ ਕਲਾਕਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ. 1948 ਤੋਂ 1960 ਤੱਕ ਸਰਗਰਮ, ਉਸਨੇ 100 ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾਤਰ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਕੁਝ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿੱਚ ਹਨ। 1960 ਵਿੱਚ ਟੈਟਨਸ ਤੋਂ ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ.

ਨਿੱਜੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ 
ਕੁਲਦੀਪ ਕੌਰ ਦਾ ਜਨਮ ਸੰਨ 1927 ਵਿੱਚ ਲਾਹੌਰ, ਪੰਜਾਬ, ਬ੍ਰਿਟਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਜਾਟ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਦੇ ਅਟਾਰੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਮੀਂਦਾਰ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਦੀ ਫੌਜ ਦੇ ਮਿਲਟਰੀ ਕਮਾਂਡਰ ਜਨਰਲ ਸ਼ਾਮ ਸਿੰਘ ਅਟਾਰੀਵਾਲਾ ਦੇ ਪੋਤੇ ਮਹਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਸੀ। ਚੌਦਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹਿਆ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਸੋਲਾਂ ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਮਾਂ ਬਣ ਗਈ।

ਉਸਨੇ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਿਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਣ ਲਈ ਸੰਮੇਲਨ ਦਾ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 1947 ਵਿੱਚ ਫਿਰਕੂ ਹਿੰਸਾ ਭੜਕਦਿਆਂ ਉਹ ਲਾਹੌਰ ਛੱਡ ਗਈ। ਉਸ ਨੂੰ ਸਦਾਤ ਹਸਨ ਮੰਟੋ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੁਸਤਕ,ਸਟਾਰਜ਼ ਫਰਾਮ ਐਨਅਦਰ ਸਕਾਈ,ਦਿ ਬੰਬੇ ਫਿਲਮ ਆਫ ਦਿ 1940 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਆਏ ਜਿਸ ਦਾ ਸਿਰਲੇਖ "ਕੁਲਦੀਪ ਕੌਰ:ਦਿ ਪੰਜਾਬੀ ਪਟਾਕਾ"ਸੀ ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬਹਾਦਰ ਔਰਤ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਸੀ। ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕੌਰ ਪ੍ਰਾਣ ਦੀ ਕਾਰ ਚੁੱਕਣ ਲਈ ਲਾਹੌਰ ਵਾਪਸ ਪਰਤੀ। ਉਸ ਦੀ ਕਾਰ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਈ ਸੀ ਜਦੋਂ ਪ੍ਰਾਣ ਅਤੇ ਉਹ ਭਾਰਤ ਦੀ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲਾਹੌਰ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਫਿਰਕੂ ਦੰਗਿਆਂ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ ਬੰਬੇ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਏ ਸਨ। ਉਸਨੇ ਕਾਰ ਨੂੰ ਇਕੱਲੇ ਲਾਹੌਰ ਤੋਂ ਮੁੰਬਈ, ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਪਸ ਚਲਾਇਆ।

ਹਵਾਲੇ

ਭਾਰਤੀ ਸਿੱਖ
ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਲਾਹੌਰ ਦੇ ਲੋਕ
ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਂ
ਮੌਤ 1960
ਜਨਮ 1927