ਬੀਬੋ (ਅਦਾਕਾਰਾ)
ਬੀਬੋ (1906-19 72)  ਹਿੰਦੀ / ਉਰਦੂ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਗਾਇਕ-ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਸੀ. ਉਸਨੇ 1933-1947 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੈ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1947 ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿਭਾਜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੀ ਗਈ। ਉਸਨੇ 1933 ਵਿੱਚ ਅਜੰਤਾ ਸਿਨੇਟੋਨ ਲਿਮਟਿਡ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਅਦਾਕਾਰੀ ਕੈਰੀਅਰ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੇ, ਐਮ.ਡੀ.ਭਵਨਾਨੀ ਅਤੇ ਏ. ਪੀ. ਕਪੂਰ ਵਰਗੇ ਡਾਇਰੈਕਟਰਾਂ ਨਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਉਹ 1 9 30 ਦੇ ਦਹਾਕੇ ਦੇ ਮੋਹਰੀ ਅਦਾਕਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦੇਵਿਕਾ ਰਾਣੀ, ਦੁਰਗਾ ਕਿਓਤ, ਸੁਲੋਚਨਾ (ਰੂਬੀ ਮਾਈਅਰਸ), ਮਹਿਤਾਬ, ਸ਼ਾਂਤਾ ਆਪਤੇ, ਸਬੀਤਾ ਦੇਵੀ, ਲੀਲਾ ਦੇਸਾਈ ਅਤੇ ਨਸੀਮ ਬਾਨੋ ਵਰਗੇ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ ਸਨ। ਉਸ ਨੂੰ "1930 ਅਤੇ 1940 ਦੇ ਦਰਮਿਆਨੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਤਾਰੇ" ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਸੀ। 
ਉਸ ਦੀ ਮਸ਼ਹੂਰੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਫ਼ਿਲਮ 'ਗ਼ਰੀਬ ਕੇ ਲਾਲ' (1 9 3 9) ਦੀ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਣੇ ਦੇ ਗਾਣੇ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿਜ਼ਾ ਮੁਸਰਤ ਅਤੇ ਕਮਲਾ ਕਰਨਾਟਕੀ ਦੁਆਰਾ ਗਾਏ ਗਏ ਸਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਗੀਰ ਆਸਿਫ ਨੇ ਸੰਗੀਤ ਅਤੇ ਰਫੀ ਕਸ਼ਮੀਰੀ ਦੇ ਗੀਤ ਸਨ. "ਤੁਝੀ ਬਿੱਬੋ ਕਾਹੂੰ ਕੇ ਸੁਲੋਕਾਨਾ" (ਕੀ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬਿੱਬਾ ਜਾਂ ਸੁਲੋਕਾਨਾ ਆਖਾਂਗਾ), ਜਿੱਥੇ ਸੁਲੋਕਾਨਾ (ਰੂਬੀ ਮਾਈਅਰਜ਼) ਨੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਸੀ ਜਦੋਂ ਇੱਕ ਗਾਣਾ ਦੇ ਬੋਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਅਦਾਕਾਰਾਂ ਦੀ ਸ਼ੋਅ ਕੀਤੀ ਗਈ ਗੀਤ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਬੀਬੋ ਭਾਰਤੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਮਹਿਲਾ ਸੰਗੀਤਕਾਰ ਬਣ ਗਈ, ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ 1934 ਵਿੱਚ ਅਡਲ-ਏ-ਜਹਾਂਗੀਰ ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਦੀ ਰਚਨਾ ਕੀਤੀ, ਇੱਕ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਨਰਗਿਸ ਦੀ ਮਾਤਾ ਜੱਦਨਬਾਈ, ਤਾਲੇਸ਼-ਏ-ਹੱਕ (1935) ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਰਚਿਆ ਸੀ. ਉਹ ਦੂਜੀ ਫਿਲਮ ਕਜਸਕ ਕੀ ਲਾਡਕੀ (1937) ਲਈ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਸੀ।

ਅਰੰਭ ਦਾ ਜੀਵਨ 
ਬੀਬੋ ਦਾ ਜਨਮ ਇਸ਼ਰਤ ਦੇ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਇਕ ਅਤੇ ਦਰਬਾਰੀ ਹਾਫਿਜਾਨ ਬਾਈ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ "ਦਿੱਲੀ ਦੇ ਇਸ਼ਾਰਤਬਾਬਾਦ ਚਾਵੜੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਸਨ"। 
ਉਸ ਨੇ ਦਿੱਲੀ ਤੋਂ ਇੱਕ ਮਸ਼ਹੂਰ ਗਾਇਕ ਹੋਣ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਜੋ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਲਈ ਬੰਬਈ ਆਇਆ ਸੀ। 
ਬੀਬੋ ਇੱਕ ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰਾਪਤ ਗਾਇਕ ਸੀ ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ "ਮੋਟੇ ਅਸ਼ਲੀਲ ਗੁਣਵੱਤਾ" ਸੀ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਜ਼ੋਹਰਾਈ ਅਬਦਾਲੀਵਾਲੀ ਅਤੇ ਸ਼ਮਸ਼ਾਦ ਬੇਗਮ।

ਨਿੱਜੀ ਜੀਵਨ 
ਬੀਬੋ ਦਾ ਵਿਆਹ 1930 ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਖਲੀਲ ਸਰਦਾਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ ਜਿਸ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਅਦਲ-ਏ-ਜਹਾਂਗੀਰ ਵਿੱਚ ਨਿਰਦੇਸ਼ਿਤ ਕੀਤਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਸੰਗੀਤ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਵਿਆਹ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹ ਬੰਬਈ ਛੱਡ ਕੇ ਲਾਹੌਰ ਚਲੇ ਗਏ, ਜਿੱਥੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰੇਨਬੋ ਫਿਲਮਾਂ, ਕਜ਼ਾਕ ਕੀ ਲੜਕੀ (1937) ਦੇ ਬੈਨਰ ਹੇਠ ਇੱਕ ਫਿਲਮ ਬਣਾਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਹ ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਵੀ ਸੀ। ਇਹ ਫ਼ਿਲਮ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅਸਫਲ ਰਹੀ ਅਤੇ ਬੀਬੋ ਆਖਰਕਾਰ ਬੰਬਈ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ। 1947 ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੀਬੋ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਚਲੀ ਗਈ, ਜਿੱਥੇ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਚਰਿੱਤਰ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਜ਼ੁਲਕਾਰਨੈਨ ਸ਼ਾਹਿਦ (ਦਿ ਵੀਕਲੀ ਐਮ.ਏ.ਜੀ., ਪਾਕਿਸਤਾਨ) ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਸਿਨੇਪਲੋਟ ਵਿੱਚ ਦੁਬਾਰਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ, ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਬੀਬੋ ਦਾ ਵਿਆਹ ਜ਼ੁਲਫ਼ਕਾਰ ਅਲੀ ਭੁੱਟੋ ਦੇ ਪਿਤਾ ਸ਼ਾਹਨਵਾਜ਼ ਭੁੱਟੋ ਨਾਲ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਫ਼ਿਲਮਇੰਡੀਆ ਦੇ ਜੂਨ 1943 ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ, ਬਾਬੂਰਾਓ ਪਟੇਲ ਨੇ ਬੀਬੋ ਬਾਰੇ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਉਹ "ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਭੁੱਟੋ ਨਾਲ ਵਿਆਹੀ ਹੋਈ ਸੀ"।

ਬੀਬੋ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਆਖ਼ਰੀ ਦਿਨ ਇਕੱਲੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ "ਦੁਖੀ ਅਤੇ ਗਰੀਬੀ ਨਾਲ ਗ੍ਰਸਤ" ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। 25 ਮਈ 1972 ਨੂੰ ਉਸਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ।

ਹਵਾਲੇ 

ਮੌਤ 1972
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਫ਼ਿਲਮੀ ਅਦਾਕਾਰਾਂ
20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਹਿੰਦੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਅਭਿਨੇਤਰੀਆਂ
ਭਾਰਤੀ ਮੁਸਲਮਾਨ
ਭਾਰਤੀ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ
ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਫਿਲਮ ਅਦਾਕਾਰਾਵਾਂ