ਚੰਨਰ ਬਗਾਵਤ
ਚੰਨਰ ਲਾਹਲਾ ਜਾਂ ਚੰਨਰ ਵਿਦਰੋਹ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮਾਰੂ ਮਾਰਕਲ ਸਮਰਾਮ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਨਾਦਰ ਪਰਬਤਰੋਹੀ ਔਰਤਾਂ ਦੀ 1813 ਤੋਂ 1859 ਤੱਕ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਣ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਲਈ ਲੜਾਈ ਸੀ।

ਪਿਛੋਕੜ 

ਉਨ੍ਹੀਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਤ੍ਰਾਵਣਕੋਰ ਵਿੱਚ, ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਵੱਲ ਛਾਤੀ ਨੰਗੀ ਕਰਨੀ ਇਕ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। ਇਹ ਮਰਦਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ ਦੋਵਾਂ ਲਈ ਲਾਜ਼ਮੀ ਸੀ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਨੀਵੇਂ ਦਰਜੇ ਦੀਆਂ ਜਾਤੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਨਾਦਰ ਪਰਬਤ ਅਤੇ ਏਜ਼ਾਵਾਸ, ਨੂੰ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੀ ਨਾਇਰ ਜਾਤੀ ਦੇ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨੰਗੀ ਕਰਨੀ ਪਹਿੰਦੀ ਸੀ। ਨਾਇਰਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲੇ ਵਿੱਚ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਉਹਨਾ ਤੋਂ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਵਾਲੇ ਨੰਬੂਦਿਰੀ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ। ਬ੍ਰਾਹਮਣ, ਸਭ ਤੋਂ ਉਚੇ ਵਰਣ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਦੇਵਤੇ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਛਾਤੀ ਨੂੰ ਨੰਗੀ ਕਰਦੇ ਸਨ।

ਉੱਚ-ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਦੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਛਾਤੀਆਂ ਅਤੇ ਮੋਢੇ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਕੱਪੜੇ ਦੇ ਨਾਲ ਢੱਕਦੀਆਂ ਸਨ ਜਦੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਉਹ ਉਹਨਾ ਤੋਂ ਵੀ ਉੱਚ ਦਰਜੇ ਦੇ ਭਾਈਚਾਰਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਨਾਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਛਾਤੀਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਆਪਣੀ ਨੀਵੀਂ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਈ। ਆਪਣੇ ਸਮਾਜਿਕ ਰੁਤਬੇ ਤੋਂ ਬੇਚੈਨ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਨਾਦਰਾਂ ਨੇ ਈਸਾਈ ਧਰਮ ਅਪਣਾ ਲਿਆ, ਅਤੇ "ਲੰਬੇ ਕੱਪੜੇ" ਪਹਿਨਣੇ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੇ। ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਨਵੀਂ ਧਰਮ ਦੁਆਰਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਸਾਰੇ ਮਰਦਾਂ (ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ) ਨੂੰ ਬਰਾਬਰ ਅਧਿਕਾਰ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕੀਤਾ। ਜਦੋਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਨਾਦਰ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਵੱਲ ਮੁੜੇ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਨਾਦਰ ਔਰਤਾਂ ਨੇ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਛਾਤੀ ਦਾ ਕੱਪੜਾ ਪਹਿਨਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

1813-1829 ਇਜਾਜ਼ਤ ਅਤੇ ਪਾਬੰਦੀ

ਇਹ ਵੀ ਵੇਖੋ 

 1899 ਦੇ ਸ਼ਿਵਕਾਸੀ ਦੰਗੇ
 ਨੰਗੇਲੀ

ਹਵਾਲੇ 

ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਔਰਤ ਦੇ ਹੱਕ
ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ 19ਵੀਂ ਸਦੀ