ਸਰਬੇਰਸ
ਵਿਚ ਯੂਨਾਨੀ ਮਿਥਿਹਾਸ, ਸੇਰਬੇਰਸ (ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ: Cerberus), ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ “ਹਾਊਂਡ ਆਫ਼ ਹੇਡਜ਼” ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਬਹੁ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਹੈ ਜੋ ਮੁਰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਣ ਲਈ ਅੰਡਰਵਰਲਡ ਦੇ ਫਾਟਕਾਂ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸੇਰਬੇਰਸ ਇਕਚਿਨਾ ਅਤੇ ਟਾਈਫਨ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ, ਇੱਕ ਪੂਛ ਲਈ ਸੱਪ ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਦੇ ਕਈ ਹਿੱਸਿਆਂ ਤੋਂ ਫੈਲਦੇ ਸੱਪ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੇਰਬੇਰਸ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ਤੇ ਹੇਰਾਕਲਸ ਦੁਆਰਾ ਉਸਦੇ ਕੈਪਚਰ ਲਈ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵਰਣਨ 
ਸਰਬੇਰਸ ਦੇ, ਸਮੇਤ ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਦੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਵੇਰਵੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਸਰਬੇਰਸ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨਹੀਂ। ਸੇਰਬੇਰਸ ਦੇ ਕਈ ਬਹੁ-ਮੁਖੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਸਨ। ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਮਲਟੀ ਸੱਪ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲਾ ਟਾਈਫਨ ਸੀ, ਅਤੇ ਸਰਬੇਰਸ ਤਿੰਨ ਹੋਰ ਬਹੁ-ਸਿਰ ਵਾਲੇ ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਦਾ ਭਰਾ ਸੀ, ਬਹੁ-ਸੱਪ ਵਾਲਾ, ਲੈਰਨ ਹਾਈਡਰਾ; ਆਰਥਰਸ, ਦੋ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਜਿਸਨੇ ਗੈਰਯੋਨ ਦੀ ਕੈਟਲ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕੀਤੀ ਸੀ; ਚੀਮੇਰਾ, ਜਿਸ ਦੇ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਸਨ: ਉਹ ਸ਼ੇਰ, ਬੱਕਰੀ ਅਤੇ ਸੱਪ ਸੀ। ਅਤੇ, ਇਹਨਾਂ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਸਰਬੇਰਸ, ਸਿਰਫ ਬਹੁਤ ਹੀ ਘੱਟ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬ ਵਾਲਾ ਅਪਵਾਦ, ਬਹੁ-ਮੁਖੀ ਵਾਲਾ ਸੀ।

ਸੇਰਬੇਰਸ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵਰਣਨ ਵਿੱਚ, ਹੇਸੀਓਡਜ਼ ਥੀਓਗਨੀ (ਸੀ. 8 ਵੀਂ - 7 ਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ.), ਸੇਰਬੇਰਸ ਦੇ ਪੰਜਾਹ ਸਿਰ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਪਿੰਡਰ (ਸੀ. 522 - ਸੀ. 443 ਬੀਸੀ) ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸੌ ਸਿਰ ਦਿੱਤੇ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਲੇਖਕ ਲਗਭਗ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ ਤੇ ਸਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮੁਖੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇੱਕ ਅਪਵਾਦ ਹੈ ਲਾਤੀਨੀ ਕਵੀ ਹੋਰਸ ਦਾ ਸੇਰਬੇਰਸ ਜਿਸਦਾ ਇੱਕ ਕੁੱਤਾ ਸਿਰ ਹੈ, ਅਤੇ ਸੌ ਸੱਪ ਦੇ ਸਿਰ ਹਨ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹਨਾਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲੀਆਂ ਪਰੰਪਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਿਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਿਆਂ, ਅਪੋਲੋਡੋਰਸ ਦੇ ਸੇਰਬੇਰਸ ਕੋਲ ਉਸ ਦੀ ਪਿੱਠ ਦੇ ਨਾਲ ਤਿੰਨ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਸਿਰ ਅਤੇ "ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਸੱਪ" ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਬਾਈਜੈਂਟਾਈਨ ਕਵੀ ਜੋਹਨ ਟੇਜ਼ਟਜ਼ (ਜਿਸ ਨੇ ਸ਼ਾਇਦ ਅਪੋਲੋਡੋਰਸ 'ਤੇ ਉਸ ਦੇ ਖਾਤੇ ਦਾ ਅਧਾਰ ਬਣਾਇਆ ਸੀ) ਨੇ ਸਰਬਰਸ ਨੂੰ ਪੰਜਾਹ ਸਿਰ ਦਿੱਤੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚੋਂ ਤਿੰਨ ਜੋ ਕੁੱਤੇ ਦੇ ਸਿਰ ਸਨ, ਬਾਕੀ “ਸਾਰੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ” ਸਨ।

ਕਲਾ ਵਿਚ ਸਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਦੋ ਕੁੱਤਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ), ਕਦੇ ਵੀ ਤਿੰਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਪਰ ਕਦੇ ਕਦੇ ਸਿਰਫ ਇਕੋ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਅਰਗੇਸ ਦਾ ਇੱਕ ਕੁਰਿੰਥਿਅਨ ਪਿਆਲਾ (ਹੇਠਾਂ ਦੇਖੋ), ਹੁਣ ਗੁੰਮ ਗਿਆ, ਦੋ ਮੁਢਲੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ (c. 590–580 ਬੀ.ਸੀ.) ਉੱਤੇ, ਹੁਣ ਗੁੰਮ ਗਿਆ ਹੈ, ਸੇਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਇੱਕ ਆਮ ਸਿੰਗਲ-ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਕੁੱਤਾ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਤਿੰਨ-ਸਿਰਲੇ ਸਰਬੇਰਸ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਦਿੱਖ ਅੱਧ-ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਬੀਸੀ ਲੈਕੋਨੀਅਨ ਕੱਪ ਉੱਤੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ।

ਹੋਰੇਸ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸੱਪ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਾਲੇ ਸਰਬੇਰਸ ਨੇ ਸਰਬੇਰਸ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੱਪ ਹੋਣ ਦੀ ਇੱਕ ਲੰਮੀ ਪਰੰਪਰਾ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ। ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਹੇਸੀਓਡ ਦੇ ਥਿਓਨੀ ਵਿਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਥੇ ਸੇਰਬੇਰਸ ਦੀ ਮਾਂ ਅੱਧੀ-ਸੱਪ ਐਕਿਡਨਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਿਤਾ ਸੱਪ-ਮੁਖੀ ਟਾਈਫਨ ਹੈ। ਕਲਾ ਵਿਚ ਸਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਅਕਸਰ ਅੰਗ ਸੱਪ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਦਾਹਰਣ ਵਜੋਂ ਗੁੰਮ ਹੋਏ ਕੁਰਿੰਥਿਅਨ ਕੱਪ ਵਿਚ ਸੱਪ ਸੇਰਬੇਰਸ ਦੇ ਸਰੀਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲਦੇ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਛੇਵੀਂ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ. ਦੇ ਅੱਧ ਵਿਚ ਲੈਕੋਨੀਅਨ ਕੱਪ ਨੇ ਸਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਪੂਛ ਲਈ ਸੱਪ ਦਿੱਤਾ ਸੀ। ਸਾਹਿਤਕ ਰਿਕਾਰਡ ਨੂੰ ਵਿੱਚ, ਸੇਰਬੇਰਸ ਸਰਪੇਂਟਿਨ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਕੁਝ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਤਰਕਸੰਗਤ ਖਾਤੇ ਤੱਕ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸੇਰਬੇਰਸ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ਾਲ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਸੱਪ ਬਣਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਪਲੈਟੋ ਨੇ ਸਰਬੇਰਸ ਦੇ ਸੰਯੁਕਤ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਚੈਲਸੀਸ ਦੇ ਯੂਫੋਰਿਅਨ (ਤੀਜੀ ਸਦੀ ਬੀ.ਸੀ.) ਨੇ ਸਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਕਈ ਸੱਪ ਦੀਆਂ ਪੂਛਾਂ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਸ਼ਾਇਦ ਉਸਦੇ ਸੱਪ ਦੇ ਸੁਭਾਅ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ, ਸੇਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਜ਼ਹਿਰੀਲੇ ਅਤੀਸ ਪੌਦੇ ਦੀ ਸਿਰਜਣਾ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੈ। ਵਰਜੀਲ ਦੇ ਸੇਰਬੇਰਸ ਦੇ ਗਰਦਨ ਦੁਆਲੇ ਸੱਪ ਲਿਖਦੇ ਹਨ, ਓਵਿਡ ਦੇ ਸਰਬੇਰਸ ਦਾ ਜ਼ਹਿਰੀਲਾ ਮੂੰਹ, ਗਰਦਨ “ਸੱਪਾਂ ਨਾਲ ਭਿਆਨਕ” ਹੈ, ਅਤੇ “ਧਮਕੀ ਭਰੇ ਸੱਪ ਨਾਲ ਵਾਲਾਂ”, ਜਦੋਂ ਕਿ ਸੇਨੇਕਾ ਨੇ ਸੇਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਸੱਪਾਂ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਮੇਨ ਅਤੇ ਇਕ ਸੱਪ ਦੀ ਪੂਛ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। 

ਸੇਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਕਈ ਹੋਰ itsਗੁਣ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ। ਯੂਰਿਪੀਡਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਰਬਰਸ ਦੇ ਨਾ ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਸਨ, ਬਲਕਿ ਤਿੰਨ ਸਰੀਰ ਸਨ, ਅਤੇ ਵਰਜੀਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਈ ਪਿੱਠਾਂ ਸਨ। ਸੇਰਬੇਰਸ ਨੇ ਕੱਚਾ ਮਾਸ (ਹਸੀਓਡ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ) ਖਾਧਾ, ਅੱਖਾਂ ਸਨ ਜਿਹੜੀਆਂ ਅੱਗ ਭੜਕਦੀਆਂ ਸਨ (ਯੂਫੋਰੀਅਨ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ), ਇੱਕ ਤਿੰਨ-ਜ਼ਬਾਨ ਵਾਲਾ ਮੂੰਹ (ਹੋਰੇਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ), ਅਤੇ ਗੰਭੀਰ ਸੁਣਵਾਈ (ਸੇਨੇਕਾ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ)।

ਤਾਰਾ 
1687 ਵਿਚ ਜੋਹਾਨਿਸ ਹੇਵੀਲੀਅਸ ਦੁਆਰਾ ਅਰੰਭ ਕੀਤੀ ਗਈ ਤਾਰਾਮੰਡਲ ਵਿਚ, ਸਰਬੇਰਸ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਸਿਰ ਵਾਲਾ ਸੱਪ ਦਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਹਰਕੂਲਸ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿਚ ਰੱਖਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ (ਪਹਿਲਾਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਦਰੱਖਤ ਦੀ ਇਕ ਟਾਹਣੀ ਵਜੋਂ ਦਰਸਾਇਆ ਗਿਆ ਸੀ ਜਿਸ ਤੇ ਹੇਸਪੇਰਾਈਡਜ਼ ਦੇ ਸੇਬ ਉੱਗਦੇ ਸਨ)।

ਸੱਪ ਜੀਨਸ 
1829 ਵਿਚ ਫ੍ਰੈਂਚ ਦੇ ਕੁਦਰਤੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜਾਰਜਸ ਕੁਵੀਅਰ ਨੇ ਏਸ਼ੀਅਨ ਸੱਪਾਂ ਦੀ ਇਕ ਜਾਤੀ ਨੂੰ ਸਰਬਰਸ ਨਾਮ ਦਿੱਤਾ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਵਿਚ "ਕੁੱਤੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸੱਪ" ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਨੋਟਸ