ਭਿੰਡੀ
ਭਿੰਡੀ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: okra) ਕਈ ਅੰਗ੍ਰੇਜ਼ੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਮੁਲਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਲੇਡੀ ਫਿੰਗਰ (ਔਰਤਾਂ ਦੀਆਂ ਉਂਗਲੀਆਂ), ਓਚਰੋ ਜਾਂ ਗੁੰਬੋ, ਮੋਲੋ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਫੁੱਲਾਂ ਦਾ ਪੌਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਇਸਦੇ ਖਾਣੇ ਵਾਲੇ ਹਰੇ ਪੱਤੇ ਦੇ ਬੂਟੇ ਲਈ ਮੁਲਾਂਕਿਆ ਹੈ। ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ, ਇਥੋਪੀਅਨ ਅਤੇ ਦੱਖਣ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮੂਲ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਿੰਡੀ ਦਾ ਭੂਗੋਲਿਕ ਉਤਪਤੀ ਵਿਵਾਦਿਤ ਹੈ। ਇਹ ਪੌਦਾ ਦੁਨੀਆ ਭਰ ਦੇ ਗਰਮ ਦੇਸ਼ਾਂ, ਉਪ ਉਪ੍ਰੋਕਤ ਅਤੇ ਨਿੱਘੇ ਤਪਸ਼ਾਨ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੀਜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇਕ ਖੜ੍ਹੇ ਬੂਟੇ ਨੂੰ ਲੱਗੇ ਦਾਣੇਦਾਰ ਫਲ ਨੂੰ, ਜਿਸ ਦਾ ਰੰਗ ਹਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਬਣਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਭਿੰਡੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਕਈ ਭਿੰਡੀ ਨੂੰ ਭਿੰਡੀ ਤੋਰੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਭਿੰਡੀ ਉਂਗਲ ਕੁ ਜਿੰਨੀ ਮੋਟੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਕੱਲੀ ਇਕ ਭਿੰਡੀ ਹੀ ਹੈ ਜਿਸ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਲੇਸਦਾਰ ਬਣਦੀ ਹੈ। ਭਿੰਡੀ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰ੍ਹੋਂ ਦੇ ਤੇਲ ਵਿਚ ਬਣਾਈ ਵਧੀਆ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿਚ ਭਿੰਡੀ ਆਮ ਬੀਜੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਜ਼ਿਆਦਾ ਕਪਾਹ ਦੀਆਂ ਵੱਟਾਂ ਤੇ ਬੀਜੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਭਿੰਡੀ ਹੁੰਦੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਸੀ। ਸੁੱਕੀਆਂ ਭਿੰਡੀਆਂ, ਤਣੇ ਅਤੇ ਜੜ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਵਿਚ ਭਿਉਂ ਕੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਗੰਨੇ ਦੇ ਰਸ ਦੀ ਘਾਣੀ ਦੀ ਮੈਲ ਸਾਫ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਸੀ

ਭਿੰਡੀ ਦੀ ਸਬਜ਼ੀ ਹੁਣ ਵੀ ਬਹੁਤ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਹੁਣ ਕੋਈ ਕੋਈ ਪਰਿਵਾਰ ਹੀ ਭਿੰਡੀ ਬੀਜਦਾ ਹੈ। ਭਿੰਡੀ ਦੀ ਖੇਤੀ ਹੁਣ ਵਪਾਰਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀ ਭਿੰਡੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿਚੋਂ ਹੀ ਖਰੀਦੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।

ਮੂਲ ਅਤੇ ਵਿਤਰਣ 

ਭਿੰਡੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਾਤਾ-ਪਿਤਾ ਦਾ ਇੱਕ ਅਲੌਕਪੋਲਪਲਾਈਡ ਹੈ (ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਮਾਪਿਆਂ ਵਿੱਚ ਹਾਬਲਵੋਸਸ ਫਾਈਕਲੀਨੇਸ, ਏ. ਟਿਊਬਰਕਲੈਟਸ ਅਤੇ ਭਿੰਡੀ ਦਾ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਕੀਤਾ ਗਿਆ "ਡਿਪਲੋਇਡ" ਰੂਪ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ)। ਵਾਸਤਵ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲੀ (ਕੁਦਰਤੀ ਆਵਾਜਾਈ ਦੇ ਉਲਟ) ਆਬਾਦੀ ਨੂੰ ਨਿਸ਼ਚਤਤਾ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਜਾਣਿਆ ਜਾਂਦਾ ਅਤੇ ਸਪਸ਼ਟ ਇੱਕ cultigen ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਦੱਖਣੀ ਏਸ਼ੀਅਨ, ਇਥੋਪੀਅਨ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕੀ ਮੂਲ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਿੰਡੀ ਦਾ ਭੂਗੋਲਿਕ ਉਤਪਤੀ ਵਿਵਾਦਿਤ ਹੈ। ਦੱਖਣ ਏਸ਼ੀਆਈ ਮੂਲ ਦੇ ਸਮਰਥਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਇਲਾਕੇ ਦੇ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਮਾਪਿਆਂ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕੀਤਾ। ਪੱਛਮੀ ਅਫ਼ਰੀਕਨ ਮੂਲ ਦਾ ਸਮਰਥਕ ਇਸ ਖੇਤਰ ਵਿਚ ਭਿੰਡੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭਿੰਨਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

12 ਵੀਂ ਅਤੇ 13 ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੀਆਂ ਮਿਸਰੀਆਂ ਅਤੇ ਮੂਰਤਾਂ ਨੇ ਅਰਬੀ ਭਾਸ਼ਾ ਦੇ ਸ਼ਬਦ ਬਮਿਆ ਲਈ ਵਰਤਿਆ, ਜਿਸ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਮਿਸਰ ਆਇਆ ਸੀ, ਪਰ ਪਹਿਲਾਂ ਇਹ ਸ਼ਾਇਦ ਇਥੋਪੀਆ ਤੋਂ ਅਰਬ ਤੱਕ ਲਈ ਗਿਆ ਸੀ। ਉੱਤਰ ਵੱਲ ਇਸਦੇ ਉੱਤਰ ਜਾਂ ਸਹਾਰਾ ਤੋਂ, ਜਾਂ ਭਾਰਤ ਤੋਂ, ਪੌਦੇ ਸ਼ਾਇਦ ਲਾਲ ਸਾਗਰ ਜਾਂ ਬਾਬ-ਏਲ-ਮੈਦੇਬ ਦੇ ਦੱਖਣ-ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਸਿੱਧੇ ਪਹੁੰਚੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦਾ ਇਕ ਖਾਤਾ ਸਪੇਨ ਦੀ ਮੂਰ ਦੁਆਰਾ 1216 ਵਿਚ ਮਿਸਰ ਆਇਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਲੋਕਾਂ ਦੁਆਰਾ ਕਾਸ਼ਤ ਦੇ ਤਹਿਤ ਪੌਦੇ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕੀਤਾ ਜੋ ਖਾਣੇ ਦੇ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ ਕਾਕ ਨੂੰ ਖਾਂਦੇ ਸਨ।

ਅਰਬ ਤੋਂ, ਇਹ ਪੌਦਾ ਭੂਮੱਧ ਸਾਗਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਅਤੇ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਇਹ ਪਲਾਂਟ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰੀ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ ਜੋ 1658 ਤਕ ਅਟਲਾਂਟਿਕ ਸਲੇਵ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਇਸਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਬ੍ਰਾਜ਼ੀਲ ਵਿੱਚ ਦਰਜ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਹੋਰ 1686 ਵਿਚ ਸੂਰੀਨਾਮ ਵਿਚ ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ. 18 ਵੀਂ ਸ਼ਤਾਬਦੀ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਵਿਚ ਦੱਖਣ-ਪੂਰਬੀ ਉੱਤਰੀ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ ਹੋੱਕੂ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। 1748 ਤਕ, ਇਹ ਉੱਤਰੀ ਉੱਤਰ ਫਿਲਾਡੇਲਫੀਆ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਗਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਥਾਮਸ ਜੈਫਰਸਨ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਹ 1781 ਵਿੱਚ ਵਰਜੀਨੀਆ ਵਿੱਚ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਥਾਪਿਤ ਸੀ. ਇਹ 1800 ਤਕ ਸਮੁੰਦਰੀ ਸੰਯੁਕਤ ਰਾਜ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿੱਚ ਆਮ ਗੱਲ ਸੀ ਅਤੇ 1806 ਵਿੱਚ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮਾਂ ਦਾ ਪਹਿਲਾ ਜ਼ਿਕਰ ਸੀ।

ਬਨਸਪਤੀ ਅਤੇ ਕਾਸ਼ਤ 

ਇਹ ਸਪੀਸੀਜ਼ ਬਹੁਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਸਮਰੇਸਤਾ ਵਾਲੇ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ ਸਲਾਨਾ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਬੀਜਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਅਕਸਰ 2 ਮੀਟਰ (6.6 ਫੁੱਟ) ਲੰਬਾ ਲੰਬਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਅਜਿਹੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕਪਾਹ, ਕੋਕੋ ਅਤੇ ਹਿਬਿਸਕ। ਪੱਤੇ 10-20 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ (3.9-7.9 ਇੰਚ) ਲੰਬੇ ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਸਾਰਹੀਨ 5-7 ਲੋਬਾਂ ਨਾਲ ਲੇਬੋ ਹੋਏ ਹੁੰਦੇ ਹਨ. ਫੁੱਲ 4-8 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ (1.6-3.1 ਇੰਚ) ਵਿਆਸ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜ ਚਿੱਟੇ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੀਆਂ ਪੱਟੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਕਸਰ ਹਰ ਇੱਕ ਪੱਥਰੀ ਦੇ ਅਧਾਰ ਤੇ ਲਾਲ ਜਾਂ ਜਾਮਨੀ ਸਥਾਨ ਨਾਲ। ਭਿੰਡੀ ਦਾ ਫ਼ਲ ਇਕ ਕੈਪਸੂਲ ਹੈ ਜੋ 18 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ (7.1 ਇੰਚ) ਤਕ ਹੈ ਜੋ ਪੰਜਵੇਂ ਕਾਸੜੇ-ਸੈਕਸ਼ਨ ਦੇ ਨਾਲ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਈ ਬੀਜ ਹਨ।

ਕਾਸ਼ਤ ਵਿੱਚ, ਬੀਜ 1-2 ਸੈਂਟੀਮੀਟਰ ਦੀ ਡੂੰਘਾਈ (0.39-0.79 ਇੰਚ) ਵਿੱਚ ਬੀਜਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਾਤ ਭਰ ਭਿੱਜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੜਾਈ ਛੇ ਦਿਨਾਂ (ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੀਜ) ਅਤੇ ਤਿੰਨ ਹਫਤਿਆਂ ਦੇ ਵਿੱਚ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਬੀਜ਼ ਨੂੰ ਕਾਫੀ ਪਾਣੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ ਬੀਜ ਦੀ ਬੂਟੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਰੇਸ਼ੇਦਾਰ ਅਤੇ ਲੱਕੜੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ, ਸਬਜ਼ੀਆਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਖਾਣਾ ਬਣਾਉਣ ਲਈ, ਆਮ ਤੌਰ ' ਭਿੰਡੀ ਦੋ ਕਿਸਮਾਂ, ਹਰੇ ਅਤੇ ਲਾਲ ਵਿੱਚ ਉਪਲਬਧ ਹੈ ਲਾਲ ਭਿੰਡੀ ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਸੁਆਦੀ ਹਰੇ ਭਿੰਡੀ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੁਆਦ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸਿਰਫ ਰੰਗ ਹੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਪਕਾਏ ਜਾਣ ਤੇ, ਲਾਲ ਭਿੰਡੀ ਦਾ ਬੂਰਾ ਹਰੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.

ਭੋਜਨ 

ਪੌਦੇ ਦੇ ਉਤਪਾਦ ਐਮਕੂਗਲਗਨਸ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ ਬੀਜਾਂ ਦੇ ਪੋਜ ਪਕਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਇਹ ਗੁਣ "ਗੋ" ਜਾਂ ਝਿੱਲੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਐਮੁਕਿਲੇਜ ਵਿਚ ਘੁਲਣਸ਼ੀਲ ਫਾਈਬਰ ਸ਼ਾਮਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਪੌਡਾਂ ਨੂੰ ਪਕਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਕੱਚੀ ਖਾਧੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਾਂ ਸਲਾਦ ਵਿਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਭਿੰਡੀ ਕੁਪੋਸ਼ਣ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਅਸੁਰੱਖਿਆ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣ ਲਈ ਵਿਕਾਸਸ਼ੀਲ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਭਦਾਇਕ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਪੋਸ਼ਣ 
ਕੱਚੀ ਭਿੰਡੀ 90% ਪਾਣੀ, 2% ਪ੍ਰੋਟੀਨ, 7% ਕਾਰਬੋਹਾਈਡਰੇਟਸ ਅਤੇ ਚਰਬੀ (ਸਾਰਣੀ) ਵਿੱਚ ਨਾਮਾਤਰ ਹੈ। 100 ਗ੍ਰਾਮ ਦੀ ਰਾਸ਼ੀ ਵਿੱਚ, ਕੱਚੇ ਭਿੰਡੀ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦੀ ਫਾਈਬਰ, ਵਿਟਾਮਿਨ ਸੀ ਅਤੇ ਵਿਟਾਮਿਨ ਕੇ, ਵਿੱਚ ਥਾਈਮਿਨ, ਫੋਲੇਟ ਅਤੇ ਮੈਗਨੀਸ਼ੀਅਮ (ਸਾਰਣੀ) ਦੇ ਮੱਧਮ ਸਮਗਰੀ ਦੇ ਨਾਲ ਅਮੀਰ (ਡੇਲੀ ਵੈਲਯੂ ਦਾ 20% ਜਾਂ ਵੱਧ, ਡੀਵੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ)।

ਪੱਤੇ ਅਤੇ ਬੀਜ਼ 

ਭਿੰਡੀ ਪੱਤੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਬੀਟਸ ਜਾਂ ਡਾਂਡੇਲੀਅਸ ਦੇ ਗ੍ਰੀਨਜ਼ ਦੇ ਸਮਾਨ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ ਪਕਾਇਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਸਲਾਦ ਵਿਚ ਪੱਤੇ ਕੱਚੇ ਖਾ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਕੌਕ ਲਈ ਇੱਕ ਕੈਫੀਨ ਮੁਕਤ ਅਦਾਇਗੀ ਕਰਨ ਲਈ ਭਿੰਡੀ ਬੀਜਾਂ ਨੂੰ ਭੂਨਾ ਅਤੇ ਜਮੀਨ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। 1861 ਵਿਚ ਅਮਰੀਕੀ ਘਰੇਲੂ ਯੁੱਧ ਦੁਆਰਾ ਕਾਪੀ ਦੀ ਦਰਾਮਦ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਆਟਿਨ ਰਾਜ ਗਜ਼ਟ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, "ਭਿੰਡੀ ਦਾ ਇਕ ਏਕੜ ਬੀਜ ਨੂੰ ਪੌਦੇ ਲਗਾਏਗਾ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਿਓ ਤੋਂ ਆਯਾਤ ਕੀਤੇ ਬਰਾਬਰ ਦੇ ਨਾਲ ਪੌਦੇ ਲਗਾ ਸਕੇ।"

ਗ੍ਰੀਨਿਸ਼-ਪੀਲੇ ਖਾਧ ਭੰਡਾਰ ਦਾ ਤੇਲ ਭਿੰਡੀ ਬੀਜਾਂ ਤੋਂ ਦਬਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੁਹਾਵਣਾ ਸੁਆਦ ਅਤੇ ਸੁਗੰਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਓਲਿਕ ਐਸਿਡ ਅਤੇ ਲਿਨੋਲੀਏਕ ਐਸਿਡ ਵਰਗੇ ਅਸੰਤ੍ਰਿਪਤ ਚਰਬੀ ਵਿੱਚ ਉੱਚ ਹੈ ਬੀਜ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਤੇਲ ਦੀ ਸਮੱਗਰੀ ਲਗਭਗ 40% ਹੈ। 794 ਕਿਲੋਗ੍ਰਾਮ ਪ੍ਰਤੀ ਹੈਕਟੇਅਰ ਤੇ, ਇਕ ਮੁਕੱਦਮੇ ਵਿਚ ਸਿਰਫ ਉਪਜ ਸੂਰਜਮੁਖੀ ਦੇ ਤੇਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਈ ਸੀ। 1920 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਧਿਐਨ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਕਿ ਇੱਕ ਨਮੂਨਾ ਵਿੱਚ 15% ਤੇਲ ਹੈ। 2009 ਦੇ ਅਧਿਐਨ ਵਿਚ ਜੈਰਾਇਲ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਵਰਤੋਂ ਲਈ ਢੁਕਵੀਂ ਭਿੰਡੀ ਤੇਲ ਪਾਇਆ ਗਿਆ।

ਬਾਸਟ ਫਾਈਬਰ (ਰੇਸ਼ੇ) 
ਪੌਦੇ ਦੇ ਤਣੇ ਵਿਚਲੇ ਬਾਸਟ ਫਾਈਬਰ ਕੋਲ ਉਦਯੋਗਿਕ ਵਰਤੋਂ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ 

ਖੇਤੀਬਾੜੀ
ਸਬਜੀ
ਵਿਕੀਪਰਿਯੋਜਨਾ ਪੰਜਾਬੀ ਵਿਰਸਾ ਕੋਸ਼