ਵੀਡੀਓ
ਇੱਕ ਵੀਡਿਓ (ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ: Video) ਵਿਜ਼ੂਅਲ ਮੀਡੀਆ ਰਿਕਾਰਡਿੰਗ, ਕਾਪੀ ਕਰਨ, ਪਲੇਬੈਕ, ਤੇ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਲਈ ਇੱਕ ਇਲੈਕਟ੍ਰਾਨਿਕ ਮਾਧਿਅਮ ਹੈ।

ਵਿਡੀਓ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮਕੈਨਿਕ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਜੋ ਜਲਦੀ ਕੈਥੋਡ ਰੇ ਟਿਊਬ (ਸੀ.ਆਰ.ਟੀ.) ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਕਈ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਫਲੈਟ ਪੈਨਲ ਡਿਸਪਲੇ ਨਾਲ ਬਦਲਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਵੀਡੀਓ ਸਿਸਟਮ ਡਿਸਪਲੇ ਰੈਜ਼ੋਲੂਸ਼ਨ, ਆਕਾਰ ਅਨੁਪਾਤ, ਰੀਫਰੈਸ਼ ਰੇਟ, ਰੰਗ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਹੋਰ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚ ਭਿੰਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਐਨਾਲਾਗ ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਰੂਪ ਮੌਜੂਦ ਹਨ ਅਤੇ ਰੇਡੀਓ ਪ੍ਰਸਾਰਣ, ਚੁੰਬਕੀ ਟੇਪ, ਆਪਟੀਕਲ ਡਿਸਕ, ਕੰਪਿਊਟਰ ਫਾਈਲਾਂ ਅਤੇ ਨੈਟਵਰਕ ਸਟ੍ਰੀਮਿੰਗ ਸਮੇਤ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ।

ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ

ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਿੰਟ ਫਰੇਮਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 
ਫਰੇਮ ਰੇਟ, ਵੀਡੀਓ ਦੇ ਸਮੇਂ ਪ੍ਰਤੀ ਯੂਨਿਟ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ, ਪੁਰਾਣੇ ਕੈਮਰੇ ਲਈ ਛੇ ਜਾਂ ਅੱਠ ਫਰੇਮਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਿੰਟ (ਫਰੇਮ / ਸ) ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਨਵੇਂ ਕੈਮਰੇ ਲਈ 120 ਜਾਂ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਫਰੇਮ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕੈਂਡਲ ਹਨ।
PAL ਮਾਪਦੰਡ (ਯੂਰਪ, ਏਸ਼ੀਆ, ਆਸਟ੍ਰੇਲੀਆ, ਆਦਿ) ਅਤੇ SECAM (ਫਰਾਂਸ, ਰੂਸ, ਅਫਰੀਕਾ ਦੇ ਹਿੱਸੇ ਆਦਿ) 25 ਫਰੇਮ / ਸੁੱਰਖਿਅਤ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਦਕਿ NTSC ਮਾਪਦੰਡ (ਅਮਰੀਕਾ, ਕੈਨੇਡਾ, ਜਾਪਾਨ, ਆਦਿ) 29.97 ਫਰੇਮ। ਫ਼ਿਲਮ ਨੂੰ 24 ਫਰੇਮ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਿੰਟ ਦੀ ਹੌਲੀ ਫਰੇਮ ਰੇਟ 'ਤੇ ਸ਼ੂਟ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਿਨੇਮਾਕ ਗਤੀ ਪਿਕਚਰ ਨੂੰ ਟ੍ਰਾਂਸਫਰ ਕਰਨ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮੂਵਿੰਗ ਚਿੱਤਰ ਦੀ ਅਰਾਮਦਾਇਕ ਭਰਮ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਘੱਟੋ ਘੱਟ ਫਰੇਮ ਰੇਟ ਲਗਭਗ 16 ਫਰੇਮ ਪ੍ਰਤੀ ਸਕਿੰਟ ਹੈ।

ਆਕਾਰ ਅਨੁਪਾਤ (ਆਸਪੈਕਟ ਰੇਸ਼ੋ) 

ਪਹਿਲੂ ਅਨੁਪਾਤ ਵੀਡੀਓ ਸਕ੍ਰੀਨਾਂ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਤਸਵੀਰ ਦੇ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਚੌੜਾਈ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਵਿਚਕਾਰ ਅਨੁਪਾਤਕ ਸਬੰਧ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸਾਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਵੀਡਿਓ ਫਾਰਮੈਟ ਆਇਤਾਕਾਰ ਹਨ, ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚੌੜਾਈ ਅਤੇ ਉਚਾਈ ਵਿਚਕਾਰ ਅਨੁਪਾਤ ਦੁਆਰਾ ਵਰਣਨ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਰਵਾਇਤੀ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਸਕ੍ਰੀਨ ਲਈ ਅਨੁਪਾਤ ਚੌੜਾਈ 4:3 ਜਾਂ 1.33:1 ਹੈ।
ਹਾਈ ਡੈਫੀਨੇਸ਼ਨ ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ 16:9, ਜਾਂ 1.78:1 ਦੇ ਆਕਾਰ ਅਨੁਪਾਤ ਦਾ ਇਸਤੇਮਾਲ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸਾਉਂਡਟ੍ਰੈਕ (ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਕੈਡਮੀ ਅਨੁਪਾਤ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਦੇ ਨਾਲ 35 ਮਿਲੀਮੀਟਰ ਦੀ ਪੂਰੀ ਫਰੇਮ ਦੇ ਆਕਾਰ ਅਨੁਪਾਤ 1.375:1 ਹੈ।

ਰੰਗ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾਈ 

ਕਲਰ ਮਾਡਲ ਵਿਡੀਓ ਕਲਰ ਨੁਮਾਇੰਦਗੀ ਅਤੇ ਨਕਸ਼ੇ ਦੁਆਰਾ ਇਨਕੌਂਡੇਡ ਰੰਗ ਦੇ ਮੁੱਲ ਸਿਸਟਮ ਦੁਆਰਾ ਦੁਬਾਰਾ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।
ਆਮ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਕਈ ਅਜਿਹੇ ਨੁਮਾਇੰਦਿਆਂ ਹਨ: YIQ ਨੂੰ NTSC ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, Y.Y.V. ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਪੀ.ਏ.ਲ. ਟੇਲੀਵਿਜ਼ਨ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, YDbDr ਨੂੰ SECAM ਟੈਲੀਵਿਜ਼ਨ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ YCbCr ਨੂੰ ਡਿਜੀਟਲ ਵਿਡੀਓ ਲਈ ਵਰਤਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਵੀਡੀਓ ਕੁਆਲਿਟੀ 
ਵੀਡੀਓ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਮਾਤਰਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪੀਕ ਸਿਗਨਲ-ਟੂ-ਸ਼ੋਰ ਅਨੁਪਾਤ (PSNR) ਜਾਂ ਮਾਹਰ ਅਲੋਪਿੰਗ ਦੁਆਰਾ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵੀਡੀਓ ਗੁਣਵੱਤਾ ਮੁਲਾਂਕਣ ਦੁਆਰਾ ਮਾਪਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਕਈ ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵੀਡੀਓ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੀਆਂ ਵਿਧੀਆਂ ਆਈਟੂ-ਟੀ ਦੀ ਸਿਫ਼ਾਰਸ਼ BT.500 ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਨ।
ਇੱਕ ਮਿਆਰਤੋਂਵਧੀ ਢੰਗ ਹੈ ਡਬਲ ਸਿਲੀਮੁਲਸ ਅਸਰਾਂਮੈਂਟ ਸਕੇਲ (ਡੀ ਐਸ ਆਈ ਐੱਸ)।
DSIS ਵਿੱਚ, ਹਰੇਕ ਮਾਹਰ ਇੱਕ ਨਿਰਪੱਖ ਰੇਡੀਓਵੇਟ ਵਿਡੀਓ ਦੇਖਦਾ ਹੈ ਜਿਸਦੇ ਬਾਅਦ ਉਸੇ ਵੀਡੀਓ ਦਾ ਇੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵਰਜਨ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਮਾਹਿਰ ਫਿਰ "ਅਪੰਗਤਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੰਗ ਕਰਨ ਵਾਲੇ" ਨੂੰ "ਅਸੰਤੁਲਨ" ਤੋਂ ਲੈ ਕੇ ਇੱਕ ਸਕੇਲ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕਮਜ਼ੋਰ ਵੀਡੀਓ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਫਾਰਮੈਟ 
ਵੀਡੀਓ ਪ੍ਰਸਾਰਣ ਅਤੇ ਸਟੋਰੇਜ਼ ਦੇ ਵੱਖ ਵੱਖ ਲੇਅਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਚੁਣਨ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਖੁਦ ਦੇ ਫਾਰਮੈਟਸ ਉਪਲਬਧ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਕਈ ਐਨਾਲਾਗ ਅਤੇ ਡਿਜ਼ੀਟਲ ਰਿਕਾਰਡ ਫਾਰਮੈਟ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਅਤੇ ਡਿਜੀਟਲ ਵਿਡੀਓ ਕਲਿੱਪ ਨੂੰ ਇੱਕ ਕੰਪਿਊਟਰ ਫਾਇਲ ਸਿਸਟਮ ਤੇ ਫਾਈਲਾਂ ਵਿੱਚ ਸਟੋਰ ਵੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਫਾਰਮੈਟ ਹਨ ਡਾਟਾ ਸਟੋਰੇਜ ਡਿਵਾਈਸ ਜਾਂ ਟ੍ਰਾਂਸਮੇਸ਼ਨ ਮਾਧਿਅਮ ਦੁਆਰਾ ਵਰਤੇ ਗਏ ਭੌਤਿਕ ਫੌਰਮੈਟ ਦੇ ਇਲਾਵਾ, ਭੇਜਿਆ ਗਿਆ ਰੇਖਾ ਅਤੇ ਜ਼ੀਰੋ ਦੀ ਸਟ੍ਰੀਮ ਨੂੰ ਇੱਕ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਡਿਜੀਟਲ ਵੀਡੀਓ ਕੰਪਰੈਸ਼ਨ ਫਾਰਮੈਟ ਵਿੱਚ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੇ ਇੱਕ ਨੰਬਰ ਉਪਲਬਧ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ 

ਫਿਲਮ ਅਤੇ ਵੀਡੀਓ ਤਕਨਾਲੋਜੀ
ਹਾਈ-ਡੈਫੀਨੇਸ਼ਨ ਟੈਲੀਵੀਯਨ