ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਵਿਗਿਆਨ
ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ( ਵਲਕਨੌਲੋਜੀ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ) ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ, ਲਾਵਾ, ਮੈਗਮਾ ਅਤੇ ਸੰਬੰਧਿਤ ਭੂ-ਵਿਗਿਆਨਕ, ਭੂ-ਭੌਤਿਕ ਅਤੇ ਭੂ-ਰਸਾਇਣਕ ਵਰਤਾਰੇ (ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ) ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਹੈ। ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਸ਼ਬਦ ਲਾਤੀਨੀ ਸ਼ਬਦ ਵੁਲਕਨ ਤੋਂ ਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਵੁਲਕਨ ਅੱਗ ਦਾ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਰੋਮਨ ਦੇਵਤਾ ਸੀ।

ਇੱਕ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇੱਕ ਭੂ- ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਫਟਣ ਵਾਲੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਅਤੇ ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਗਠਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੌਜੂਦਾ ਅਤੇ ਇਤਿਹਾਸਕ ਫਟਣ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਵਿਗਿਆਨੀ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਫਟਣ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ, ਟੇਫਰਾ (ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸੁਆਹ ਜਾਂ ਪਿਊਮਿਸ), ਚੱਟਾਨ ਅਤੇ ਲਾਵਾ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਸਮੇਤ ਫਟਣ ਵਾਲੇ ਉਤਪਾਦਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਲਈ ਅਕਸਰ ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸਰਗਰਮ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦੌਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜਾਂਚ ਦਾ ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਫੋਕਸ ਫਟਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਹੈ; ਇਸ ਵੇਲੇ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨ ਦਾ ਕੋਈ ਸਹੀ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਪਰ ਭੁਚਾਲਾਂ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨ ਵਾਂਗ ਫਟਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕਰਨਾ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਬਚਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਆਧੁਨਿਕ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਵਿਗਿਆਨ 

1841 ਵਿੱਚ, ਪਹਿਲੀ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ, ਵੇਸੁਵੀਅਸ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ, ਦੀ ਸਥਾਪਨਾ ਦੋ ਸਿਸੀਲੀਜ਼ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ।

ਭੂਚਾਲ ਸੰਬੰਧੀ ਨਿਰੀਖਣ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਖੇਤਰਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਤੈਨਾਤ ਕੀਤੇ ਗਏ ਸੀਸਮੋਗ੍ਰਾਫਸ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਕੀਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੌਰਾਨ ਵਧੇ ਹੋਏ ਭੂਚਾਲ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਹਾਰਮੋਨਿਕ ਕੰਬਣ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਜੋ ਕਿ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੇ ਨਦੀਆਂ ਰਾਹੀਂ ਮੈਗਮਾ ਦੀ ਗਤੀ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

ਸਤਹ ਵਿਗਾੜ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਵਿੱਚ ਜੀਓਡੇਟਿਕ ਤਕਨੀਕਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਟਿਲਟਮੀਟਰਾਂ, ਕੁੱਲ ਸਟੇਸ਼ਨਾਂ ਅਤੇ ਈਡੀਐਮ ਦੁਆਰਾ ਲੈਵਲਿੰਗ, ਝੁਕਾਓ, ਤਣਾਅ, ਕੋਣ ਅਤੇ ਦੂਰੀ ਮਾਪ। ਇਸ ਵਿੱਚ GNSS ਨਿਰੀਖਣ ਅਤੇ InSAR ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਸਤ੍ਹਾ ਦੀ ਵਿਗਾੜ ਮੈਗਮਾ ਦੇ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ: ਵਧੀ ਹੋਈ ਮੈਗਮਾ ਸਪਲਾਈ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਕੇਂਦਰ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਵਿੱਚ ਬਲਜ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।

ਪੋਰਟੇਬਲ ਅਲਟਰਾ-ਵਾਇਲਟ ਸਪੈਕਟਰੋਮੀਟਰਾਂ (COSPEC, ਜੋ ਹੁਣ miniDOAS ਦੁਆਰਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ), ਜੋ ਕਿ ਸਲਫਰ ਡਾਈਆਕਸਾਈਡ ਵਰਗੀਆਂ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਗੈਸਾਂ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਸਮੇਤ ਉਪਕਰਣਾਂ ਨਾਲ ਗੈਸ ਨਿਕਾਸ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ; ਜਾਂ ਇਨਫਰਾ-ਰੈੱਡ ਸਪੈਕਟ੍ਰੋਸਕੋਪੀ (FTIR) ਦੁਆਰਾ। ਵਧੀ ਹੋਈ ਗੈਸ ਦੇ ਨਿਕਾਸ, ਅਤੇ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਗੈਸ ਰਚਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਾਅ, ਇੱਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਫਟਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਥਰਮਾਮੀਟਰਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਕੇ ਤਾਪਮਾਨ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਝੀਲਾਂ ਅਤੇ ਹਵਾਦਾਰਾਂ ਦੀਆਂ ਥਰਮਲ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦੇਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਗਤੀਵਿਧੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਪਗ੍ਰਹਿ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਨੂੰ ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰਨ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਸੁਆਹ ਦੇ ਪਲੂਮ ਦੇ ਫੈਲਣ ਨੂੰ ਮਾਪ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਆਈਜਾਫਜਲਾਜੋਕੁਲ ਦੇ 2010 ਦੇ ਫਟਣ ਤੋਂ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ SO 2 ਨਿਕਾਸ। InSAR ਅਤੇ ਥਰਮਲ ਇਮੇਜਿੰਗ ਵੱਡੇ, ਘੱਟ ਆਬਾਦੀ ਵਾਲੇ ਖੇਤਰਾਂ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਿੱਥੇ ਜ਼ਮੀਨ 'ਤੇ ਯੰਤਰਾਂ ਨੂੰ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣਾ ਬਹੁਤ ਮਹਿੰਗਾ ਹੋਵੇਗਾ।

ਹੋਰ ਭੂ-ਭੌਤਿਕ ਤਕਨੀਕਾਂ (ਬਿਜਲੀ, ਗੰਭੀਰਤਾ ਅਤੇ ਚੁੰਬਕੀ ਨਿਰੀਖਣ) ਵਿੱਚ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ ਦੀ ਨਿਗਰਾਨੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਤੀਰੋਧਕਤਾ ਵਿੱਚ ਅਚਾਨਕ ਤਬਦੀਲੀ, ਗਰੈਵਿਟੀ ਵਿਗਾੜ ਜਾਂ ਚੁੰਬਕੀ ਵਿਗਾੜ ਪੈਟਰਨ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ ਜੋ ਜੁਆਲਾਮੁਖੀ-ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਨੁਕਸ ਅਤੇ ਮੈਗਮਾ ਉੱਪਰ ਉੱਠਣ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਨ।

ਸਟ੍ਰੈਟੀਗ੍ਰਾਫਿਕ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣਾਂ ਵਿੱਚ ਟੇਫਰਾ ਅਤੇ ਲਾਵਾ ਜਮ੍ਹਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਣ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਜਵਾਲਾਮੁਖੀ ਫਟਣ ਦੇ ਪੈਟਰਨ ਦੇਣ ਲਈ ਇਹਨਾਂ ਨੂੰ ਡੇਟਿੰਗ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਤੀਬਰ ਗਤੀਵਿਧੀ ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ਨ ਚੱਕਰ ਅਤੇ ਫਟਣ ਦੇ ਆਕਾਰ ਦੇ ਨਾਲ।

ਹਵਾਲੇ 

ਧਰਤ ਵਿਗਿਆਨ
Pages with unreviewed translations