ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੜਾਅ
ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੜਾਅ, ਟੇਰਾ ਪੜਾਅ, ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੜਾਅ, ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪੜਾਅ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸਿੱਧੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਹਿੱਸੇ ਦੀ ਸ਼ਕਲ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ (ਜਾਂ ਕਿਤੇ ਹੋਰ ਬਾਹਰੀ)। ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੜਾਅ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਚੱਕਰੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇੱਕ ਸਿੰਨੋਡਿਕ ਮਹੀਨੇ (ਲਗਭਗ 29.53 ਦਿਨ) ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਦੇ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਦੇ ਦੁਆਲੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੱਕਰੀ ਸਥਿਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ।

ਸੰਖੇਪ ਜਾਣਕਾਰੀ 

ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ਤਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਧਰਤੀ ਹੈ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਕੋਣੀ ਵਿਆਸ (1.9°) ਚੰਦਰਮਾ ਨਾਲੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਦਰਮਾ ਦਾ ਚੱਕਰ ਵਿਸਤ੍ਰਿਤ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਆਕਾਰ ਲਗਭਗ 5% ਵੱਖਰਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ (ਵਿਆਸ ਵਿੱਚ 1.8° ਅਤੇ 2.0° ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ)। ਧਰਤੀ ਪੜਾਅ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਦਰਮਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਿਰੀਖਕਾਂ ਲਈ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੜਾਅ, ਹਾਲਾਂਕਿ, ਉਲਟ ਹਨ; ਜਦੋਂ ਧਰਤੀ ਦਾ ਨਿਰੀਖਕ ਪੂਰਾ ਚੰਦਰਮਾ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਚੰਦਰਮਾ ਨਿਰੀਖਕ ਇੱਕ "ਨਵੀਂ ਧਰਤੀ" ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਉਲਟ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਐਲਬੇਡੋ ਚੰਦਰਮਾ ਨਾਲੋਂ ਤਿੰਨ ਗੁਣਾ ਉੱਚਾ ਹੈ (ਅੰਸ਼ਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਸ ਦੇ ਚਿੱਟੇ ਬੱਦਲ ਦੇ ਕਵਰ ਦੇ ਕਾਰਨ), ਅਤੇ ਵਿਆਪਕ ਖੇਤਰ ਦੇ ਨਾਲ, ਪੂਰੀ ਧਰਤੀ ਧਰਤੀ ਦੇ ਨਿਰੀਖਕ ਲਈ ਸਿਖਰ 'ਤੇ ਪੂਰੇ ਚੰਦਰਮਾ ਨਾਲੋਂ 50 ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਚਮਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧਰਤੀ ਦੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੇ ਅੱਧੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਪ੍ਰਤੀਬਿੰਬਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਜੋ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲਈ ਕਾਫ਼ੀ ਚਮਕਦਾਰ ਹੈ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਬਿਨਾਂ ਸਹਾਇਤਾ ਵਾਲੀ ਅੱਖ ਤੱਕ - ਇੱਕ ਵਰਤਾਰੇ ਜਿਸਨੂੰ ਅਰਥਸ਼ਾਈਨ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਸਮਕਾਲੀ ਰੋਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਚੰਦਰਮਾ ਦਾ ਇੱਕ ਪਾਸਾ ("ਨੇੜਲੇ ਪਾਸੇ") ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਦੂਜਾ ਪਾਸਾ, "ਦੂਰ ਪਾਸਾ", ਜਿਆਦਾਤਰ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਅਰਥ ਹੈ, ਇਸਦੇ ਉਲਟ, ਕਿ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਸਿਰਫ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਨਜ਼ਦੀਕੀ ਪਾਸਿਓਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਦੂਰ ਦੇ ਪਾਸਿਓਂ ਅਦਿੱਖ ਰਹੇਗਾ। ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਤੋਂ ਘੁੰਮਣ ਲਈ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਧਰਤੀ ਦਿਨ (ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਚੱਕਰੀ ਗਤੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਥੋੜ੍ਹਾ ਵੱਖਰਾ) ਦੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਨਾਲ।

ਜੇਕਰ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਰੋਟੇਸ਼ਨ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਮਕਾਲੀ ਹੁੰਦੀ, ਤਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀ ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਗਤੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਲਿਬਰੇਸ਼ਨ ਦੇ ਕਾਰਨ, ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਹੌਲੀ ਅਤੇ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਹਿੱਲਣ ਵਾਲੀ ਗਤੀ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵਾਰ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਅੰਦਾਜ਼ਨ ਅੰਡਾਕਾਰ 18° ਵਿਆਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਅੰਡਾਕਾਰ ਦੀ ਸਹੀ ਸ਼ਕਲ ਅਤੇ ਸਥਿਤੀ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਥਾਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਤੀਜੇ ਵਜੋਂ, ਚੰਦਰਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ ਅਤੇ ਦੂਰ ਦੇ ਪਾਸਿਆਂ ਦੀ ਸੀਮਾ ਦੇ ਨੇੜੇ, ਧਰਤੀ ਕਦੇ ਦੂਰੀ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ ਅਤੇ ਕਦੇ ਇਸਦੇ ਉੱਪਰ।

ਸੁਚੇਤ ਰਹਿਣ ਲਈ, ਭਾਵੇਂ ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਦੇਖੀਆਂ ਗਈਆਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਅਸਲ ਤਸਵੀਰਾਂ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਨਾਸਾ ਦੀਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ, ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ 'ਤੇ ਸਾਂਝੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਗਈਆਂ ਕੁਝ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਜੋ ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਦੇਖੀ ਗਈ ਧਰਤੀ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਅਸਲ ਨਹੀਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ।

ਚੰਦਰਮਾ ਤੋਂ ਗ੍ਰਹਿਣ 
ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਕਈ ਵਾਰ ਚੰਦਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਗ੍ਰਹਿਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਚੰਦਰ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਚੰਦਰਮਾ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘਦਾ ਹੈ; ਇਸ ਦੌਰਾਨ ਚੰਦਰਮਾ 'ਤੇ, ਇੱਕ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਸੂਰਜ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੱਖ ਵਿਆਸ ਸੂਰਜ ਨਾਲੋਂ ਚਾਰ ਗੁਣਾ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸੂਰਜ ਧਰਤੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਲੁਕਿਆ ਰਹੇਗਾ। ਧਰਤੀ ਦਾ ਵਾਯੂਮੰਡਲ ਇੱਕ ਲਾਲ ਰਿੰਗ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ। ਅਪੋਲੋ 15 ਮਿਸ਼ਨ ਦੇ ਦੌਰਾਨ, ਅਜਿਹੇ ਗ੍ਰਹਿਣ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਲੂਨਰ ਰੋਵਿੰਗ ਵਹੀਕਲ ਦੇ ਟੀਵੀ ਕੈਮਰੇ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕੀਤੀ ਗਈ ਸੀ, ਪਰ ਪੁਲਾੜ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੇ ਧਰਤੀ ਵੱਲ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੈਮਰਾ ਜਾਂ ਇਸਦਾ ਪਾਵਰ ਸਰੋਤ ਅਸਫਲ ਹੋ ਗਿਆ।

ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਧਰਤੀ ਦੇ ਸੂਰਜ ਗ੍ਰਹਿਣ ਚੰਦਰ ਨਿਰੀਖਕਾਂ ਲਈ ਇੰਨੇ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਣਗੇ ਕਿਉਂਕਿ ਚੰਦਰਮਾ ਦੀ ਛੱਤਰੀ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ 'ਤੇ ਲਗਭਗ ਟੇਪਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਧੁੰਦਲਾ ਹਨੇਰਾ ਪੈਚ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ। ਪ੍ਰਭਾਵ ਕਿਸੇ ਵਸਤੂ  'ਤੇ ਸੂਰਜ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦੁਆਰਾ ਸੁੱਟੇ ਗਏ ਗੋਲਫ ਬਾਲ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾਯੋਗ ਦੂਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਟੈਲੀਸਕੋਪਾਂ ਵਾਲੇ ਚੰਦਰ ਨਿਰੀਖਕ ਧਰਤੀ ਦੀ ਪੂਰੀ ਡਿਸਕ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਘੱਟ ਹਨੇਰੇ ਖੇਤਰ (ਪੰਨਮਬਰਾ) ਦੇ ਕੇਂਦਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਕਾਲੇ ਧੱਬੇ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਛਤਰੀ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਦੇ ਯੋਗ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਲਾਜ਼ਮੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਵੇਗਾ ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਇਹ ਡੀਪ ਸਪੇਸ ਕਲਾਈਮੇਟ ਆਬਜ਼ਰਵੇਟਰੀ, ਜੋ ਕਿ ਸੂਰਜ-ਧਰਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ  ਵਿੱਚ L1 ਲੈਗ੍ਰਾਂਜੀਅਨ ਬਿੰਦੂ 'ਤੇ ਧਰਤੀ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਗਾਉਂਦਾ ਹੈ। 

ਸੰਖੇਪ ਵਿੱਚ, ਜਦੋਂ ਵੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਚੰਦਰਮਾ ਉੱਤੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਕਿਸਮ ਦਾ ਗ੍ਰਹਿਣ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਗ੍ਰਹਿਣ ਧਰਤੀ ਅਤੇ ਚੰਦਰਮਾ ਦੋਵਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰੀਖਕਾਂ ਲਈ ਉਦੋਂ ਵਾਪਰਦਾ ਹੈ ਜਦੋਂ ਵੀ ਦੋਵੇਂ ਸਰੀਰ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਇੱਕ ਸਿੱਧੀ ਰੇਖਾ, ਜਾਂ syzygy ਵਿੱਚ ਇਕਸਾਰ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਧਰਤੀ ਦੇ ਪੜਾਅ

ਹਵਾਲੇ 

ਅਵਲੋਕਨ ਖਗੋਲ ਵਿਗਿਆਨ
ਧਰਤੀ