ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ (ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਗੁਰੂ)
Articles having same image on Wikidata and Wikipedia

ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ (1921–1989), ਜਿਸਨੂੰ ਸੰਤ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, 1974 ਤੋਂ 1989 ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣੇ ਤੱਕ ਸਾਵਨ ਕ੍ਰਿਪਾਲ ਰੁਹਾਨੀ ਮਿਸ਼ਨ/ਸਾਇੰਸ ਆਫ਼ ਸਪਿਰਿਚੁਅਲਿਟੀ ਦੇ ਸੰਸਥਾਪਕ ਅਤੇ ਮੁਖੀ ਸਨ। ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੇ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ, ਸਿੰਘ ਨੂੰ ਉਰਦੂ ਭਾਸ਼ਾ ਵਿੱਚ ਲਿਖਣ ਵਾਲੇ ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਕਵੀ-ਸੰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਵੀ ਵਿਆਪਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਮਾਨਤਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਸੀ। . 30 ਮਈ 1989 ਨੂੰ ਉਸ ਦਾ ਅਚਾਨਕ ਦਿਹਾਂਤ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਰਾਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਥਾਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।

ਜੀਵਨੀ 
14 ਸਤੰਬਰ 1921 ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਜਨਮਿਆ ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਸੀ । 1926 ਵਿਚ, 5 ਸਾਲ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿਚ, ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ ਨੇ ਬਾਬਾ ਸਾਵਣ ਸਿੰਘ ਜੀ ਮਹਾਰਾਜ ਤੋਂ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧੁਨੀ ਦੇ ਸਿਮਰਨ ਬਾਰੇ ਨਿਰਦੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਸਨ।  ਅਗਲੇ 22 ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ, ਸਿੰਘ ਨੇ ਹਜ਼ੂਰ ਦੇ ਮਿਸ਼ਨ ਦੀ ਨਿਰਸਵਾਰਥ ਸੇਵਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ 1948 ਤੋਂ 1974 ਤੱਕ ਕਿਰਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਸੇਵਾ ਦੌਰਾਨ ਅਜਿਹਾ ਕਰਨਾ ਜਾਰੀ ਰੱਖਿਆ।

ਉਹ ਸਰਕਾਰੀ ਕਾਲਜ, ਪੰਜਾਬ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ (ਲਾਹੌਰ) ਤੋਂ ਪੜ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਸਰਕਾਰੀ ਸੇਵਾਵਾਂ ਵਿੱਚ 37 ਸਾਲ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ 1979 ਵਿੱਚ ਵਿੱਤ ਮੰਤਰਾਲੇ ਦੇ ਡਿਪਟੀ ਸਕੱਤਰ ਵਜੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੋਇਆ। 1943 ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹਰਭਜਨ ਕੌਰ ਨਾਲ ਹੋਇਆ। 

ਉਸ ਦੀਆਂ ਉਰਦੂ ਫ਼ਾਰਸੀ ਕਵਿਤਾਵਾਂ ਪੰਜ ਸੰਗ੍ਰਹਿ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਿਤ ਹੋਏ ਹਨ: ਤਲਾਸ਼-ਏ-ਨੂਰ, ਮੰਜ਼ਿਲ-ਏ-ਨੂਰ, ਮਤਾ-ਏ-ਨੂਰ, ਜੱਦਾ-ਏ-ਨੂਰ ਅਤੇ ਮੌਜ-ਏ-ਨੂਰ। ਉਸਨੂੰ ਉਰਦੂ ਅਕਾਦਮੀ, ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਉਰਦੂ ਅਕੈਡਮੀ, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਤੋਂ ਉਸਦੀ ਕਿਤਾਬ ਮੰਜ਼ਿਲ-ਏ-ਨੂਰ (1972) ਅਤੇ ਮਤਾ-ਏ-ਨੂਰ (1989) ਲਈ ਸਨਮਾਨਿਤ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ।

ਦਰਸ਼ਨ ਸਿੰਘ 30 ਮਈ 1989 ਨੂੰ 3 ਮਹੀਨਿਆਂ ਲਈ ਪੱਛਮ ਵਿੱਚ ਕਾਨਫਰੰਸਾਂ ਦੇ ਦੌਰੇ ਲਈ ਰਵਾਨਾ ਹੋਣ ਤੋਂ ਕੁਝ ਦਿਨ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਅਕਾਲ ਚਲਾਣਾ ਕਰ ਗਿਆ ਸੀ। 

ਦਰਸ਼ਨ ਦੀ ਅਚਨਚੇਤ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ (ਜਨਮ 1946), ਉਸ ਦਾ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਹੋਇਆ।

ਹਵਾਲੇ 

20ਵੀਂ ਸਦੀ ਦੇ ਭਾਰਤੀ ਕਵੀ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਰਦੂ ਕਵੀ
ਮੌਤ 1989
ਜਨਮ 1921