ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਟੈਗੋਰ
ਸ਼ਰਮੀਲਾ ਟੈਗੋਰ (ਹੁਣ ਬੇਗਮ ਆਇਸ਼ਾ ਸੁਲਤਾਨਾ) (ਜਨਮ: 8 ਦਸੰਬਰ 1946) ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਦੀ ਇੱਕ ਅਭਿਨੇਤਰੀ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਟੈਗੋਰ ਦੋ ਕੌਮੀ ਫ਼ਿਲਮ ਅਵਾਰਡਾਂ, ਇਕ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਐਵਾਰਡਮੈਂਟ ਅਦੀਵੈਂਟਸ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿਗਿਆਨ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। 2013 ਵਿਚ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਤੀਸਰੇ ਸਰਬੋਤਮ ਸਨਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ ਹਿੰਦੀ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿਚ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਲਈ ਜਾਣੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਟੈਗੋਰ ਦੋ ਕੌਮੀ ਫਿਲਮ ਅਵਾਰਡਾਂ, ਇਕ ਫਿਲਮਫੇਅਰ ਐਵਾਰਡਮੈਂਟ ਅਦੀਵੈਂਟਸ, ਅਤੇ ਉਸ ਦੇ ਹੋਰ ਵਿਗਿਆਨ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿਚ ਯੋਗਦਾਨ ਪਾਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਾਪਤਕਰਤਾ ਹੈ। 2013 ਵਿਚ, ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਕਿ ਜੋ ਕਿ ਉਸ ਦੇ ਤੀਸਰੇ ਸਰਬੋਤਮ ਸਨਮਾਨ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਸਭਿਆਚਾਰ ਵਿਚ ਪ੍ਰਦਰਸ਼ਨ ਕਰਕੇ ਭਾਰਤੀ ਸਭਿਆਚਾਰ ਰਾਹੀਂ ਪਦਮ ਭੂਸ਼ਣ ਨਾਲ ਉਸ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਕੀਤਾ ਸੀ।

ਸਰਪ੍ਰਸਤ ਟੈਗੋਰ ਦੇ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਇਆ, ਕਲਕੱਤੇ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਅਤੇ ਬੰਗਾਲੀ ਪੁਨਰਗਠਿਤ ਦੌਰਾਨ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਣ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੇ 14 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਉਮਰ ਵਿੱਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ. ਉਸਨੇ ਕਈ ਹੋਰ ਫਿਲਮਾਂ 'ਤੇ ਕਿਰਨ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ; ਦੇਵੀ (1960), ਨਾਇਕ (1966), ਅਰੋਹਾਰ ਦੀਨ ਰੈਟਰੀ, ਅਤੇ ਪਹਿਰਮਾਬਧਾ (1971); ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਗਾਲੀ ਸਿਨੇਮਾ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਸ਼ਖਸੀਅਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨਾ। ਟੈਗੋਰ ਦੇ ਕਰੀਅਰ ਦਾ ਹੋਰ ਵਿਸਤਾਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਕਿ ਜਦੋਂ ਉਸਨੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਕੀਤਾ, ਤਾਂ ਸ਼ਕਤੀ ਸੰਧਿਆ ਦੇ ਰੋਮਾਂਟਿਕ ਡਰਾਮੇ ਕਸ਼ਮੀਰ ਕਾਲੀ ਕਾਲੀ (1964) ਨਾਲ ਉਸਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ. ਉਸਨੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਫਿਲਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਅਦਾਕਾਰੀ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵਜੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸਥਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਚਲਾ ਗਿਆ; ਵਕਤ (1966), ਪੈਰਿਸ (1967) ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸ਼ਾਮ, ਸਤਿਆਕਾਮ (1969), ਅਮਦਰ ਪ੍ਰੇਮ (1972), ਦਾਗ (1973), ਦਾਗ (1973), ਐਵੀਸ਼ਕਾਰ (1974), ਮੌਮਾਮ (1975), ਬੁਪਕੇ ਚੌਕਕ, ਅਤੇ ਨਮਕੇਨ (1982). ਇਸ ਦੇ ਬਾਅਦ ਰੁਕ-ਰੁਕ ਕੇ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਘਨ ਵਿਘਨ ਦੀ ਇੱਕ ਦਹਾਕੇ ਸ਼ਾਮਲ ਹੋਏ; ਮੀਰਾ ਨਾਇਰ ਮਿਸੀਸਿਪੀ ਮਸਾਲਾ (1991), ਗੋਟਮ ਦੇ ਭੂਚ ਦੇ ਅਬਰ ਅਮਰਾਨੀ (2002), ਅਤੇ ਹਿੰਦੀ ਫਿਲਮਾਂ; ਆਸ਼ਿਕ ਅਕਰਮ (1993) ਮਾਨ (1999) ਮਾਨਵਧ ... 2005) ਪਹਿਲਾਂ (2006), ਰਾਇਲ ਗਾਰਡ (2010) ਦੇ ਨਾਲ ਅਭਿਨੇਤਾ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਸੇਵਾਮੁਕਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਹਵਾਲੇ