Ибн Баттутæ
Абу Абдуллах Муха́ммад ибн Абдулла́х ат-Танджи́, фылдæр зындгонд куыд Ибн Батту́тæ (; æппæтæй ; райгуырдис 1304-æм азы Танжеры — амардис 1368-æм кæнæ 1369-æм азы) уыдис бербераг пысылмон ахуыргонд æмæ иртасæг.

Дæс æмæ ссæдз азы дæргъы Ибн Баттутæ федта пысылмон дунейы фылдæр хай (суанг ма дард африкæйаг султааттæ), æмæ бирæ æндæр бæстæты дæр, уыдоны ’хсæн Африкæйы Сыкъа, Ныгуылæн Африкæ, Астæуккаг Хурыскæсæн, Центрон Ази æмæ Китай. Цы балцафыстытæ ныууагъта, уыдон ныр дæр сты Астæузаманы тыххæй ахсджиаг ратæдзæнтæ.

Зындгонд адæм
Астæузаманы ахуыргæндтæ
Араббаг фысджытæ