ନନଷ୍ଟେରଏଡାଲ ଆଣ୍ଟି-ଇନ୍‌ଫ୍ଲାମେଟୋରୀ ଔଷଧ
ନନଷ୍ଟେରଏଡାଲ ଆଣ୍ଟି-ଇନ୍‌ଫ୍ଲାମେଟୋରୀ ଔଷଧ ବା ଏନଏସଏଆଇଡି (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ NSAIDs ) ଏକ ଶ୍ରେଣୀର ଔଷଧ ଯାହା ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଜ୍ୱର ଏବଂ ପ୍ରଦାହର ଚିକିତ୍ସା ପାଇଁ ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ |   ହୃଦଘାତ କିମ୍ବା ଷ୍ଟ୍ରୋକ୍ ପ୍ରତିଷେଧ ପାଇଁ ଆସ୍ପିରିନ୍ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ |  ସେଗୁଡିକ ପାଟି ବାଟେ ବା ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ ଆକାରରେ ଦିଆଯାଏ, ଚର୍ମରେ ପ୍ରୟୋଗ କରାଯାଇପାରେ କିମ୍ବା ଏକ ସପୋଜିଟୋରି ଭାବରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ |  ପାରାସେଟାମୋଲ (ଏସିଟାମିନୋଫେନ) ସହିତ ମଧ୍ୟ ସେହି ଔଷଧ ଗୁଡ଼ିକ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇପାରେ |  ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପେଟ ସମସ୍ୟା ଥାଏ,  ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରୋଟୋନ ପମ୍ପ ଇନହିବିଟର ଔଷଧ ସ‌ହିତ ଦିଆଯାଇପାରେ | 

ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ପାକସ୍ଥଳୀ ଘାଆ, ହୃଦଘାତ, ଉଚ୍ଚ ରକ୍ତଚାପ ଏବଂ ବୃକ୍‌କ ରୋଗ ହୋଇପାରେ |    ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରତିକ୍ରିୟାରେ ଆଜ୍‌ମା ଆକ୍ରମଣ ଏବଂ ହାଇଭ୍‌ସ ହୋଇପାରେ।  ଗର୍ଭଧାରଣର ଶେଷ ୩ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସେଗୁଡିକ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ |  ଏହା ଅଣ-ସିଲେକ୍ଟିଭ୍ ଏବଂ କକ୍ସ-୨ ସିଲେକ୍ଟିଭ ନାମକ ଦୁଇଟି ପ୍ରକାରରେ ମିଳେ  |  କକ୍ସ-୨ ସିଲେକ୍ଟିଭ୍ ଏଜେଣ୍ଟ ଯୋଗୁ ପେଟରେ ଉତ୍ତେଜନା କମ୍ ହୁଏ କିନ୍ତୁ  ହୃଦଘାତ ହେବାର ଆଶଙ୍କା ଅଧିକ ଥାଏ |  ସେଗୁଡ଼ିକ ସାଇକ୍ଲୋଅକ୍ସିଜେନେଜ    ଏନଜାଇମର (କ‌କ୍ସ - ୧ କିମ୍ବା କ‌କ୍ସ - ୨) କାର୍ଯ୍ୟକଳାପକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କରି କାର୍ଯ୍ୟକ୍ଷମ ହୁଅନ୍ତି | 

ଏହା ୧୮୯୯ ମସିହାରେ ପ୍ରଥମେ ଆସ୍ପିରିନ୍ ନାମରେ ବ୍ୟବସାୟିକ ବ୍ୟବହାରରେ ଆସିଥିଲା, ଯଦିଓ ଏହା ପୂର୍ବରୁ ଉଇଲୋ ଛାଲି ଆକାରରେ ବ୍ୟବହୃତ ହୋଇଥିଲା |  ଏହା ପରେ ୧୯୬୦ ଦଶକରେ ଆଇବୁପ୍ରୋଫେନ୍ ଏବଂ ୧୯୭୦ ଦଶକରେ ନାପ୍ରୋକ୍ସେନ୍ ଔଷଧ ଭାବରେ ବ୍ୟବ‌ହାରରେ ଆସିଲା ।  ଜେନେରିକ ଔଷଧ ଭାବରେ ଅନେକ ରକମର ଏହି ଔଷଧ ଉପଲବ୍ଧ ଏବଂ ମହଙ୍ଗା ନୁହେଁ |  କିଛି ଔଷଧ ପ୍ରେସକ୍ରିପସନ ଆକାରରେ କିଣାଯାଇପାରିବ |  ପାରାସେଟାମୋଲକୁ ଏକ ଏନଏସଏଆଇଡି ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ ନାହିଁ |

ଆଧାର 

ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ
Translated from MDWiki