ଡର୍ମାଟୋମାୟୋସାଇଟିସ
ଡର୍ମାଟୋମାୟୋସାଇଟିସ ବା ଡିଏମ (ଇଂରାଜୀ ଭାଷାରେ Dermatomyositis/ DM) ଏକ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ମାଂସପେଶୀ (muscles) ପ୍ରଦାହ ବେମାରୀ (inflammatory disorder) । ଏହି ରୋଗରେ ଚର୍ମ ରାସ ଓ ସମୟ କ୍ରମେ ମାଂସପେଶୀ ଦୁର୍ବଳ ଲକ୍ଷଣ ଦେଖାଯାଏ । ଏହି ଲକ୍ଷଣ ହଠାତ ବା ସମୟ କ୍ରମେ ଦେଖାଯାଏ । ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲକ୍ଷଣ ମଧ୍ୟରେ ଓଜନ ହ୍ରାସ, ଜ୍ୱର, ଫୁସଫୁସ ପ୍ରଦାହ ଓ ଆଲୋକ ସମ୍ବେଦନଶୀଳ ହେବା ଦେଖାଯାଏ । ରୋଗ ଅଧିକ ଜଟିଳ ହେଲେ କ୍ୟାଲସିନୋସିସ (calcium deposits in muscles or skin) ବା ଚର୍ମ ଓ ମାଂସପେଶୀରେ କ୍ୟାଲସିଅମ ଜମା ହୋଇଯାଏ । 

ଏହି ରୋଗର କାରଣ ଅଦ୍ୟାବଧି ଅଜ୍ଞାତ ଅଛି । ଏହାର ଅଟୋଇମ୍ମ୍ୟୁନ ରୋଗ (autoimmune disease) ବା ଭୁତାଣୁ ସଂକ୍ରମଣ (viral infection) ଯୋଗୁ ହେଉଥିବା ପ୍ରତିପାଦନ କରାଯାଉଛି । ଏହା ଏକ ପ୍ରକାର ପ୍ରଦାହ ଜନିତ ମାୟୋପାଥି (inflammatory myopathy) ରୋଗ । ଲକ୍ଷଣ, ରକ୍ତ ପରୀକ୍ଷା, ଇଲେକଟ୍ରୋମାୟୋଗ୍ରାଫି (electromyography) ଓ ମାଂସପେଶୀ ବାୟୋପ୍ସି (muscle biopsies) ଆଦି ପରୀକ୍ଷାମାନଙ୍କର ସାହାଯ୍ୟ ନେଇ ରୋଗ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରାଯାଏ ।

ଏହି ରୋଗ ଆରୋଗ୍ୟ ହୁଏନି କିନ୍ତୁ ଚିକିତ୍ସା ଫଳରେ ଲକ୍ଷଣରେ ଉନ୍ନତି ହୁଏ । ସାଧାରଣତଃ ଔଷଧ, ଫିଜିକାଲ ଥେରାପି (physical therapy), ବ୍ୟାୟାମ, ଉତ୍ତାପ ଥେରାପି, ଅର୍ଥୋଟିକ୍ସ (orthotics), ସାହାଯ୍ୟକାରୀ ଯନ୍ତ୍ରପାତି ଓ ବିଶ୍ରାମ ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ । ସାଧାରଣତଃ କର୍ଟିକୋସ୍ଟିରଏଡ (Corticosteroids) ଦେଇ ଚିକିତ୍ସା କରାଯାଏ ଓ ଉନ୍ନତି ନହେଲେ (ମେଥୋଟ୍ରେକ୍ସେଟ), (ଆଜାଥାୟୋପ୍ରିନ) ଇତ୍ୟାଦି ବ୍ୟବ‌ହାର କରାଯାଏ । ଶିରାଭ୍ୟନ୍ତର ଇମ୍ମ୍ୟୁନୋଗ୍ଲୋବ୍ୟୁଲିନ (Intravenous immunoglobulin) ଦେଲେ ମଧ୍ୟ ଉନ୍ନତି ହୁଏ ।  ଉପ‌ଯୁକ୍ତ ଚିକିତ୍ସାରେ ଅଧିକାଂଶ ରୋଗୀଙ୍କର ଉନ୍ନତି ହୁଏ ଓ ଅଳ୍ପ କେତେକ ଲୋକଙ୍କର ରୋଗ ଭଲ ହୋଇଯାଏ ।

ବର୍ଷକୁ ୧୦୦,୦୦୦ଲୋକରେ ଜଣେ ନୂଆ ଡର୍ମାଟୋମାୟୋସାଇଟିସ ରୋଗୀ ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ । ଚାଳିଶ ଓ ପଚାଶ ଦଶକରେ ଏହି ରୋଗ ହୁଏ ଓ ପୁରୁଷଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା ମହିଳାମାନେ ଅଧିକ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତି ; କିନ୍ତୁ ଯେ କୌଣସି ବୟସରେ ଏହି ରୋଗ ହୋଇପାରେ । ସନ ୧୮୦୦ରେ ପ୍ରଥମେ ଏହି ରୋଗର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଥିଲା ।

ଆଧାର

ବାହ୍ୟ ଲିଙ୍କ 

 
ଚିକିତ୍ସା ବିଜ୍ଞାନ