ସେକ୍ରେନି
ସେକ୍ରେନି, ଯାହାକୁ ସୋକ୍ରେ-ଏନ୍ ଏବଂ ଫୋସାନି ନାମରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଶୁଣା, ଉତ୍ତର-ପୂର୍ବ ଭାରତୀୟ ନାଗାଲାଣ୍ଡରେ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିବା ଅନେକ ପର୍ବ ମଧ୍ୟରେ ଅଙ୍ଗାମି ନାଗଙ୍କର ଏକ ପ୍ରମୁଖ ବାର୍ଷିକ ଉତ୍ସବ ଅଟେ । ଅଙ୍ଗାମି ଜନଜାତି ସଂଗଠନର ତତ୍ତ୍ୱବଧାନରେ "କେଜେ" (ସାଧାରଣତଃ ଗ୍ରେଗୋରିଆନ୍ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡରରେ ୨୫ ଫେବୃଆରୀ ଅନୁରୂପ)ର ୨୫ ତମ ଦିନରୁ ଏହା ଦଶ ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପାଳନ କରାଯାଏ । ଅତୀତର ସମସ୍ତ ପାପ ଧୋଇବା ପାଇଁ ଏହା ଏକ “ଶୁଦ୍ଧ ପର୍ବ” । ଏହି ଉତ୍ସବର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଉଛି ଗାଁର “ଶରୀର ଏବଂ ଆତ୍ମା”କୁ ପରିଷ୍କାର କରି ନାଗଲାଣ୍ଡର ସମସ୍ତ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ମଧ୍ୟରେ ଏକତା ଆଣିବା । ଏହା ମଧ୍ୟ ଯୁବକମାନଙ୍କୁ ବୟସ୍କ ହେବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗ୍ରହଣୀୟ ହୋଇଥାଏ ଏବଂ ଏହାକୁ "ଅଙ୍ଗାମିର ପରିଚୟ ଚିହ୍ନ" ଭାବରେ ବିବେଚନା କରାଯାଏ । ଆଦିବାସୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣକାରୀମାନେ ଧୀରେ ଧୀରେ ଏହି ରୀତିନୀତିକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ କଲେ ।

ବିବରଣୀ
ସେକ୍ରେନି ହେଉଛି ଏକ ଯୌଗିକ ଶବ୍ଦ ଯାହା ସେକ୍ରେଙ୍କଦ୍ୱାରା ଗଠିତ ହୋଇଛି ଯାହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି "ପବିତ୍ରତା" ଏବଂ ନିଇର ଅର୍ଥ ହେଉଛି "ପର୍ବ" । ଉତ୍ସବର କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର କୃଷି ଚକ୍ର ସହିତ ଜଡ଼ିତ, ଯାହା ଗାଁଠାରୁ ଭିନ୍ନ ହୋଇଥାଏ । ଏହିପରି, ଡିସେମ୍ବର - ମାର୍ଚ୍ଚ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ଏହି ଉତ୍ସବ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଅବଧି ମଧ୍ୟ ଦଶରୁ ପନ୍ଦର ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ବଦଳିଥାଏ ।

ଗ୍ରେଗୋରିଆନ କ୍ୟାଲେଣ୍ଡର ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ଉତ୍ସବ ସାଧାରଣତ ୨୫ ଫେବୃଆରୀରୁ ଆରମ୍ଭ ହୋଇଥାଏ । ଏହାକୁ ଉଭୟ କ୍ରୁନା ଅଙ୍ଗାମି / ପୁଫସାନା ଏବଂ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଅଙ୍ଗାମି ପାଳନ କରନ୍ତି । ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅବଧି ପାଞ୍ଚ ଦିନକୁ ହ୍ରାସ କରାଯାଇଛି ଯେଉଁମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଖ୍ରୀଷ୍ଟିଆନ ଧର୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ କିନ୍ତୁ ସମାନ ଜାତିର ଥିଲେ; ସେମାନେ ଉତ୍ସବରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଏହା ସହିତ ଜଡ଼ିତ କୌଣସି ରୀତିନୀତି ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି ନାହିଁ ।

ରୀତିନୀତି
ଏହି ଉତ୍ସବ ସହିତ ଅନେକ ରୀତିନୀତି ଏବଂ ସମାରୋହ ଜଡ଼ିତ । କେଜି ନାମରେ ଜଣାଶୁଣା ପ୍ରଥମ ଦିନରେ, ଲୋକମାନେ ଜୁମୋ ନାମକ ଏକ ହାଣ୍ଡିରୁ ଟଣାଯାଇଥିବା ଚାଉଳ ପାଣିରେ ନିଜକୁ ଛିଞ୍ଚିଥିଲେ । ପାଣି ବୁନ୍ଦା ପ୍ରଥମେ ପତ୍ରରେ ସଂଗୃହିତ ହୁଏ, ଏବଂ ଘରର ମୁଖ୍ୟ ମହିଳା ସମ୍ମାନର ସହିତ ଘରର ତିନୋଟି ମୁଖ୍ୟ ସ୍ତମ୍ଭରେ ପତ୍ରଗୁଡିକ ଠିକ କରନ୍ତି । ଏହା ପରେ ଲୋକମାନେ ସ୍ନାନ କରିବା ପାଇଁ କୂଅରେ ଏକତ୍ରିତ ହୁଅନ୍ତି ।

ଦ୍ୱିତୀୟ ଦିନରେ ଗାଁର ଯୁବକମାନେ ଗାଧୋଇବା ପାଇଁ ଗାଁରେ ଏକାଠି ହୁଅନ୍ତି । ସେମାନେ ନିଜକୁ ଦୁଇଟି ନୂତନ ଶାଲ ସହିତ ସଜାନ୍ତି, ଏବଂ ତା’ପରେ ରୀତିନୀତି ଅନୁଯାୟୀ ପବିତ୍ର ଜଳକୁ ଛାତି, ଆଣ୍ଠୁ ଏବଂ ଡାହାଣ ହାତରେ ଛିଞ୍ଚିଦିଅନ୍ତି ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ପାପ ଏବଂ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟକୁ ଧୋଇଥାନ୍ତି । ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ କୂଅରୁ ଫେରି ଆସନ୍ତି, ଗୋଟିଏ କୁକୁରର ବଳି ଉତ୍ସର୍ଗ କରାଯାଏ ।

ଉତ୍ସବର ଚତୁର୍ଥ ଦିନ ଅଙ୍ଗାମିର ନୂତନ ବର୍ଷ ପାଳନ କରେ । ଏହା ଗୀତ ଏବଂ ଭୋଜିଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଯାହା ତିନି ଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚାଲିଥାଏ । ଯୁବକମାନେ, ଉଭୟ ପୁରୁଷ ଏବଂ ଅବିବାହିତ ଝିଅମାନେ ଚୁଟି କାଟିବା (ଲଣ୍ଡା ହେବା) ସହ ଦିନସାରା ପାରମ୍ପାରିକ ଗୀତ ଗାଇଥାନ୍ତି; ଗୀତଗୁଡ଼ିକ ଅତୀତର ସାହସିକତା ସହିତ ଜଡ଼ିତ । ସଂଗୀତ ଏବଂ ନୃତ୍ୟର ଆନନ୍ଦ ପାଇଁ, ସମ୍ପ୍ରଦାୟର ପୁରୁଷ ଏବଂ ମହିଳାମାନେ ପାରମ୍ପାରିକ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧନ୍ତି; ପୁରୁଷମାନେ ଶିକାର କରିବା ପାଇଁ କୋଧାଳ ନେବା ବେଳେ ମହିଳାମାନେ ଟୋକେଇ ନେଇଥାନ୍ତି ।

ସପ୍ତମ ଦିନ ଅନୁସୂଚିତ ଜାତିର ଯୁବକମାନେ ଶିକାର ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗୀକୃତ ହୋଇଥିଲେ । ଅଷ୍ଟମ ଦିନରେ, ରୀତିନୀତି ଏକ ଗେଟକୁ ତଳକୁ ଟାଣିବା ସହିତ ଜଡ଼ିତ ହୁଏ (ଅର୍ଥାତ୍ ଏକ ପୁରୁଣା ଫାଟକକୁ ବଦଳାଇଥାଏ ଯାହା ସମ୍ପତ୍ତି ଚିହ୍ନଟ କରେ) । ଆଗାମୀ ଦୁଇ ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଗାଁର ଲୋକମାନେ ଆନୁଷ୍ଠାନିକ ଭାବେ ପରିଦର୍ଶନ କରିବା ଏବଂ ଅଭିବାଦନ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି । ଦଶ ଦିନର ଉତ୍ସବର ଅବଧି ମଧ୍ୟରେ, କ୍ଷେତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ସ୍ଥଗିତ ରଖାଯାଏ; ସ୍ଥାନୀୟ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପେନି କୁହାଯାଏ । ପର୍ବ ଅବଧି ସମାପ୍ତ ହେବା ପରେ, ଯେତେବେଳେ ଗାଁର ଲୋକମାନେ ନିଜକୁ ସଫା କରି ଆଶୀର୍ବାଦ ଲୋଡନ୍ତି, ଚାଷ, ଘର ନିର୍ମାଣ ଏବଂ ବିବାହ ବର୍ଷ ପାଇଁ ପୁନଃ ଆରମ୍ଭ ହୋଇପାରେ ।

ଆଧାର

ପର୍ବ