ଉ
ଉ ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳାର ୫ମ ସ୍ୱର ବର୍ଣ୍ଣ । ଏହାର ନାମ "ହ୍ରସ୍ୱ ଉ" । ଏହାର ମାତ୍ରା "ୁ " ବ୍ୟଞ୍ଜନ ବର୍ଣ୍ଣର ତଳେ ଦିଆହୋଇଥାଏ ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ଅଙ୍କ "୪" ପରି ହୋଇଥାଏ ।

ଉଚ୍ଚାରଣ 
ଏହାର ଉଚ୍ଚାରଣ ସ୍ଥାନ ଓଠ ।

ବ୍ୟବହାର

ଅବ୍ୟୟ ପଦ 
 ସମ୍ବୋଧନ, ଦୟା, ନିଯୋଗ, ରାଗ ଆଦି ପ୍ରକାଶ କରିବାରେ ବ୍ୟବହାର କରାଯାଇଥାଏ ।
 ଶିଶୁଙ୍କ ଦେହରେ କୌଣସି ଜୀବ ବା ପୋକ ଦେଖାଇ ଭୟ ଜାତ କରାଇବା ଧ୍ୱନି ।
ହଠାତ କୌଣସି ଭୟସୂଚକ ବସ୍ତୁ ଦେଖିଲେ ଏହି ଅବ୍ୟୟ ଧ୍ୱନି ବ୍ୟବହାର କରାଯାଏ । ଯଥା : 'ଓ! ଲୋ!'
 ଦେଖାଯାଉନଥିବା କୌଣସି ଲୋକ ଦୂରରୁ ଡାକୁଥିଲେ "ଓ ! ହଁ ମୁଁ ଯାଉଛି" ବୋଲି ଜବାବ ଦିଆଯାଇଥାଏ ।
 ବିଶେଷ୍ୟ ପରେ "ସୁକୁମାରପଣ" ସ୍ଥଳରେ ଏକବଚନାନ୍ତ "ଟି", "ଟା", "ଟିଏ", "ଟାଏ" ଆଦି ଅକାରାନ୍ତ ବ୍ୟଞ୍ଜନାନ୍ତ ଶବ୍ଦରେ କେବେ କେବେ "ଉ" କାର ଯୋଗ ହୁଏ ।
ଡହ ଡହ ହେବ ମୃଦ୍ୟୁ ଅବୟବ ଶ୍ୟାମ ଶ୍ରୀଅଙ୍ଗଟି ରୋଗୁଁ<ref name=baladeba>କବିସୂର୍ଯ୍ୟ ବଳଦେବ ରଥ, କୀଶୋରୀ ଚମ୍ପୁ. ଡ. ଗୀତ</ref>
 ବିଶେଷଣ 
ଦେଶଜ ଶବ୍ଦ
 ପ୍ରତ୍ୟୟ 
୧. ପଞ୍ଚମୀ ବିଭକ୍ତର ଚିହ୍ନ ସ୍ୱରୂପ ଆକାରନ୍ତ ବିଶେଷ୍ୟ ସଙ୍ଗେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇଥାଏ । 
 ରୁ,ଠାରୁ
ଟାକିଛି ସୁଧାଂଶୁ କଳାକୁ କରିବାକୁ ପାଣିଗତ
 ଅମୁକଠାରୁ ଭୟ ପାଇବା ଅର୍ଥରେ - ଭୟର ହେତୁକର ନାହିଁ କି ହେ ପର ତରୁଣୀ ହରଣ । 
 ଅପେକ୍ଷା 
ଯଥା - ରୋଗୁଁ ଅଧିକ ଅଟେ ଶୋକ ।
 ହେତୁରୁ ; ଯୋଗୁଁ:ଜୋର ଲାଗି ଘେର ପଡ଼ିବ ଯେ ହେବ ଚୋରପଣ ଆଚରଣ ।''

୨. ନିତ୍ୟ ବର୍ତ୍ତମାନ କାଳ ଓ ଅନୁଜ୍ଞାରେ କ୍ରିୟାର ମୂଳ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ପ୍ରତ୍ୟୟ ।
ଆମ୍ଭେ କରୁ (କରୁଁ)
ଆମ୍ଭେମାନେ କରୁ (କରୁଁ)
ତୁ କରୁ 
ସେ କରୁ

୩. ଅସମାପିକା କ୍ରିଯା ଅର୍ଥରେ: କ୍ରିୟାର ମୂଳ ସଙ୍ଗେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦୁଇଥର ବ୍ୟବହାର ହେଲେ, କ୍ରିୟାର ଅସମାପ୍ତି ବୁଝାଏ ।
ଯଥା - କରୁ କରୁ, ଖାଉ ଖାଉ

କମ୍ପ୍ୟୁଟର କୋଡ଼ 
ଆଇ.ପି.ଏ. କୋଡ଼ ସାରଣୀ ଏକ୍ସଟେନସନରୁ ଇଉନିକୋଡ଼ରେ ଏହାର କୋଡ଼ ବିନ୍ଦୁ ହେଲା U+0B09 ଓ "ଈକାର" (" ୀ ")ର କୋଡ଼ ହେଲା : 0B41

ଆଧାର 

ଓଡ଼ିଆ ବର୍ଣ୍ଣମାଳା
ଓଡ଼ିଆ ଭାଷା
ଓଡ଼ିଆ ଲିପି