ଭଣତା
ଭଣତା କବିମାନେ ଗୋଟିଏ କବିତା ଶେଷ କରିବାପରେ , ସେ ନିଜେ ଏହି କବିତାର ରଚୟିତା ବୋଲି  ନିଜ ନାମ ଟିକୁ କାବ୍ଯ ଛନ୍ଦରେ ଉଲ୍ଲେଖ କରିଥାନ୍ତି ।  ଭଣିବା  ଅର୍ଥ କହିବା , ଏଥିରୁ ଭଣତା  ଶବ୍ଦ ଆସି ଅଛି॥  ସବୁ  ପ୍ରାଚୀନ ଓ ରିତି  ଯୁଗର କବିମାନେ ଏହି ପ୍ରଥା ଅନୁସରଣ କରିଥାନ୍ତି  । 

ଉଦାହରଣ ସ୍ୱରୂପ :  ଭକ୍ତ ସାଲବେଗଙ୍କ ପ୍ରତ୍ୟେକ ରଚନା  ଶେଷରେ  ସାଲବେଗଙ୍କ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖ ଥାଏ:
" କହଇ ସାଲବେଗ ..... ନିର୍ମାଲ୍ୟ କାହୁଁ  ହେବ .... ଧିକ  ଧିକ ଆମ ଜୀବନକୁ । କେଣେ ଘେନି ଯାଉଚ୍ଛା ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କୁ ........" ।

ଏହିପରି ସଦାନନ୍ଦ କବି ସୂର୍ଯ୍ୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଲେଖାରେ   "  କହଇ  କବି ସୂର୍ଯ୍ୟ .........ବ୍ରହ୍ମା ହୋଇ ଅଧୈର୍ଯ୍ୟ ......"  ଏହିପରି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ ।

ଚଳଣି