Neurotransmetor
Un neurotransmetor o neurotransmeteire es una molecula qu'utilizan los organismes biologics per transmetre, amplificar e modular de senhals electrics entre doas neurònas o entre una neuròna e una autra cellula al nivèl de zona de contacte sonadas sinapsis.
En general los neurotransmetors classics se sintetizan dins los axons de las neurònas presinapticas (las qu'emeton lo senhal), ont s'acumulan en vesiculas que son desliuradas dins l'espaci sinaptic e provòcan un cambiament sus la membrana de la cellula postsinaptica (la que recep lo senhal), cambiament qu'es en general del potencial de membrana.

Tipes de neurotransmetors

 Aminas biogenas:
 Istamina
 Monoaminas
 Catecolaminas: dopamina, noradrenalina i adrenalina.
 Indolaminas: serotonina.
 Estèrs:
 Acetilcolina
 Aminoacids:
 Acid gamma-aminobutiric (GABA).
 Glicina
 Taurina
 Acid glutamic
 Acid aspartic
 Neuropeptids:
 Colecistoquinina (CCK)
 Peptid intestinal vasoactiu (VIP)
 Neurotensina
 Substància P
 Somatostatina
 Encefalina
 Bombesina

Sistèma nerviós
Neurofisiologia