Piussa
Piuça (forma etimologica; benlèu Piunça segon las grafias medievalas) o Piussa (forma alibertina) (Pieusse en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Perimètre del territòri

Toponimia

Piuça
Las atestacions ancianas son :
Castrum Puncianum en 1119; Puncianum en 1134; Castrum Princiacum cum ecclesia en 1162; De Punciano en 1221; Castrum de Pinciano in Reddensi en 1226; Castrum de Piussano en 1240; Puçanum…, Pucianum en 1247; Piussanum …, Piusanum…, Piucianum en 1258; Castrum de Poizano en 1262; Puncianum en 1240-1246; Pincianum in Reddesio en 1260; Puncianum in Redesio en 1260; Pincianum in Redesio en 1261; Piusianum en 1319; Rector de Piuciano en 1351; De Piniciano en 1360; Piussan en 1552; Piessan en 1571; Pieussan en 1592; L’autel de Saint-Ginieyes de Ponque, … consacré par Dalmace, archevêque de Narbonne, le 4 des ides d… en 1088-1639; Pieussan le Vieil en 1253-1639; Pieussan le Vieux en 1639; la prononciacion occitana es Píuso , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc ['piwsɔ].
Segon Dauzat e Rostaing, Piuça ven del nom latin d'òme Pincius, vengut *Pilcius per dissimilacion o remplaçat per Pilicius [formulacion estranha : l'evolucion -inc > -ilc es posteriora a la fixacion de l'etime], ambe'l sufixe -anum; reculament d'accent.

Saint-André(-de-Villeromieu) (nom francés) 
Sant Andrieu (nom probable) èra una anciana rectoriá de la diocèsi de Narbona. Las fòrmas ancianas son : In villa quae dicitur Rescemiro, super fluvium Atacis en 855, In villa Recemiro en 1095, Villa Recimiro, in territorio Redense en 1097, Villa de Sancto Andriano en 1224, Ecclesia Sancti Andreae, in Redesio en 1236, Villa Sancti Andreae en 1247, In loco de S. Andrea, vicariae Limosi en 1416, Castrum de Sancto Andrea en 1416, Le lieu de Sainct André, en la viguerie de Limoux en 1413-1589, Sainct André de Villeréclan, comprene Villeromieu, en 1452-1589, Romit le Puissent, la ville de Romet (!) en 1503-1589, Au lieu de Sainct André en 1284-1639, Raysemir en 1639, Villeromier en 1639, Saint-André de Villeromieu en 1706, Saint André, château, ferme et tuilerie en 1807 .
Sant Andrieu representa probablament l'apòstol, mes i a tanben d'autres sants. Lo nom tradicional, latinizat en Recemiro e fòrmas semblablas (nom d'òme d'origina germanica, probablament) es estat remplaçat per lo nom de sant a mesura que lo lòc perdiá d'importància, sense completament s'oblidar; es el, que ambe l'apondi de Vila, fòrma lo determinant, en patissent çaquelà de l'influéncia del nom romiu (fòrma de transicion Villeromier en 1639, ambe atraccion de la finala -ièr, de -ariu). Lo determinant es conegut ?

Istòria
La comuna de Saint-André-de-Villeromieu (en francés) foguèt annexada a Piussa entre 1790 e 1794.

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Limós; es ara del canton de la Région-Limouxine (en francés), donc de la Region Limosenca.

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas d'Aude

Ligams extèrnes
 Piussa sul site de l'Insee

Nòtas

Comuna d'Aude
Comuna de Lengadòc