Menèrba (Lengadòc)
Menèrba (Minerve en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Capitala istorica de Menerbés, es uèi situada dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc. Fa partida dels "Vilatges mai polits de França".

Lo gentilici es menerbés -esa. (de verificar : s'agís d'un usatge provençal).

Geografia 

Lo vilatge medieval es quilhat subre un puèg rocós isolat per doas ribièras, Cessa al sud e Brian al nòrd. L'aiga a cavat lo calcari e  atal, a format de canhòns estreches. Lo vilatge es quilhat sus un esperon a la confluéncia del dos rius. Abans d'arribar al pè del vilatge, Cessa  travèrsa dos ponts naturals, lo pont grand  (long de 228m e naut de  6 m a 28 m) , e lo pont pichon ( long de 126 e naut de 15 m). A l'entorn de Menèrba s'espandisson los causses, replanats calcaris traucats de baumas, d'avencs, de galariás e asclats de falhas e de diaclasas.

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : ante kastro Minerba en 873, de castello Minerba, cap a 1002, Wilhermo de Minerba, de Minerba en 1127, ecclesiae S. Stephani Minervae en 1135, de Minerba en 1146, 1165, de Menerba en 1351, a la fin del sègle XIV, Menerbe, Minerbe en 1487, Ménbe en 1518, Minerbe, Minerbes en 1609, Minerve en 1740-60 e en 1770 (mapa de Cassini). 

Menèrba èra un luòc de culte galloroman; Menèrba ven del nom latin de la divessa Minerva, divessa de l'intelligéncia, de la saviesa e de las arts.

Istòria 
A l'Edat Mejana, la ciutat de Menèrba es potenta. Mas, al mes de junh de 1210, los crosats arriban  per combatre l'eretgia catara. La plaça es jutjada inconquistabla, Simon de Montfòrt installa quatre catapultas (la mai coneguda se sona "la Malvesina") e comença de bombardar intensivament la vila. A la fin del mes de julhet, al mièg de las roïnas, los estajans se rendon,  vencits  per la calor, la sèt, las malautiás. Cent quaranta  perfièches que vòlon pas abjurar lor fe, son cremats [3]. Per ne saber mai se pòt agachar la vidèo del CRDP de Tolosa (en occitan). Aquela istòria inspirèt Leon Cordas, nascut a Menèrba, qu'escriguèt  en 1984 un drama sonat Menèrba 1210 . En 1984 foguèt jogat sul sit.

Administracion

Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments 

La candela : pan de muralha del castèl del sègle XIIIen   

La glèisa Sant Esteve : sègles XIen e XIIen. S'i trapa un autar de marbre blanc, un dels mai ancians   en França, datat de 456

La pòrta dels templièrs, carrièra dels martirs 

La barbacana

La colomba : escultura  de  Jean-Luc Séverac, monument per la patz en remembrança dels catars victims del lenhièr de 1210

La Malvesina : còpia del trabuc mai potent  del sètge de 1210, 

Lo musèu Hurepel : prepausa  de dioramas (figurinas  d'argila mesas en scena) que contan l'epopèa catara.

Lo musèu d'arqueologia e de paleontologia : s'i trapan las pèças trobadas dins Brian coma de trilobits de 500 milions d'annadas que son los fossils los mai vièlhs de França. Son tanben expausats d'òsses de dinausaures.

Personalitats ligadas amb la comuna

Leon Còrdas

Veire tanben

Ligams extèrnes 
Vidèo en occitan del CRDP de Tolosa "Menèrba del temps de la crosada.

Nòtas 

Comuna d'Erau
Comuna de Lengadòc