Valèri Bernard
Valèri Bernard (en francés: Valère Bernard; Marselha, 10 de febrièr de 1860 – Marselha, 6 d'octobre de 1936) foguèt un pintor, gravador e escrivan occitan de Provença.

Biografia 

Sa familha èra sortida d'Avinhon. A 15 ans, s'inscriguèt a l'Escòla de las Bèlas Arts a Marselha, abans de contunhar a estudiar la pintura a París amb Alexandre Cabanèl e Pierre Puvis de Chavannes. Dins la capitala francesa venguèt amic de mantun felibre occitan coma Pau Arena, Raols Ginèsta e Maurici Faure entre d'autres e collaborèt a la Revue Félibréenne qu'aviá fondada Pau Marieton.

Venguèt Majoral del Felibritge en 1894, e ne foguèt puèi Capolièr de 1909 a 1919. Pauc a cha pauc, se virèt cap a una concepcion globala de la lenga occitana (que per el inclusiá lo catalan), e compausèt alara La legenda d'Esclarmonda dins aquel parlar mixte, que voliá unificador per totes.
De 1930 a sa mòrt, foguèt president de la Societat d'Estudis Occitans.

Òbras paregudas 
 Li Balado d'Aram, 1883.
 Li Cadarau, 1884
 Guerro, ambe 11 gravaduras de l'autor, 1893
 Bagatóuni, roman, 1894
 La Pauriho, poèmas, 1899
 Long la Mar Latino, poèma, 1908
 L'Aubre en Flour, poèmas, 1913
 La Legenda d'Esclarmonda, poèma en dotze cants, 1925
 Lugar, 1925

Òbras postumas 
 Lindaflor, Rèina dels Somnhes Fleur pure, 1938.
 Letanìo, Litanies, poèmas, 1946.
 La Légende de Jean de l'Ours, 1974.
 Mémoires, 1978.
 Jouglar Felibre, amb traduccion francesa, 1982.
 Proumié e darrié pouèmo, 1986.
 Dans le monde des rêves, récit, 1986.
 Ienoun, poèma inacabat, 1987.
 La Feruno, amb traduccion francesa, 1992.
 Angèlo Dàvi, amb traduccion francesa, 1996.

Bibliografia

Ligams 

Tot sus Valèri Bernard (en francés)

Literatura occitana
Escrivan occitan del sègle XX
Escrivan occitan del sègle XIX
Poèta occitan
Naissença a Marselha
Naissença en 1860
Decès en 1936
Capolier dau Felibritge