Pistacia lentiscus
Lo lentiscle o  restincle (Pistacia lentiscus L.), es un arbrilhon butant dins las garrigas e subretot lis maquisses dels climas mediterranèus. Planta de la familha de las anacardiacèas, de fuèlhas persistentas, balha de fruches, d'en primièr roges, puèi negres. 

Lo nom pistachièr ven del grèc pistakê.  Lo nom lentiscle ven del latin lentus (vescós).

Descripcion

Morfologia generala e vegetativa 

Lo lentiscle es en general un arbrilhon podent aténher tres mètres passant pas los sièis. Se distinguís de las doas autras espècias de pistachièrs mediterranèus (subretot del Pistacia terebinthus L., petelin) pels caractèrs seguents:
 las fuèlhas an un nombre par de foliolas se terminan doncas per una par de foliolas, alara que aquels dels autres pistachièrs se terminan per una foliola terminala.
 lo raquís portant las foliolas es alat.
 lo fulhatge es persistent;
 l'inflorescéncia es cilindrica

Las foliolas, pro estrechas e coriaças, son de forma ovala cap a elliptica, acabadas per una pichona punta. Lor nombre varia de dos a dotze. Aquelas foliolas pòrtan sovent una gala .

Morfologia florala 

Coma los autres pistachièrs, lo lentiscle es dioïc: las flors masclas e femes butan sus d'arbrilhons diferents. Forman de racas de pichonas talhas a l'aissèla de las fuèlhas. Las flors son apetals. Los mascles an cinc pichons sepals qu'emergisson cinc etaminas rogencas repausant sus un disc nectarifèr. Las femes, de tres o quatre sepals, an un ovari amb un estil cort de tres pistils. La florison se fa de març a mai.

Fruch e granas 

Lo fruch es una pichona drupa comestibla, redonda, d'aperaquí cinc millimètres. D'en primièr roge, ven negre. La grana es identica a pistachas e pòt èsser preparada en la fasent bolhir amb de favas pichonas, de blat e de césers, a la coseson, banhada d'un pauc d'òli d'oliva.

Aquela preparacion de granas de lentiscle es fòrça presada en particular dins l'Èst Argerian.

Airals de reparticion 
 Son origina se situa dins las regions mediterranèas d'Asia, d'Africa e d'Euròpa.
 Se trapa en Corsega, sus las ribas de Mediterranèa e de Charanta Maritima.

A Ghisonaccia (Corsega), se trapa un individú que son edat es estimada entre 700 e 1000 ans.

Malautiás e parasits 

Es corrent d'observar de galas formadas al despens del limbe foliar del lentiscle. Los parasits qu'induson la produccion d'aquelas galas, e se'n noirrisson apuèi, son l'acarian Eriophyes stefanii e subretot lo pesolh Anopleura lentisci.

Utilizacion 

En medecina tradicionala, s'utiliza la resina del pistachièr lentiscle per sonhar los ulcèras d'estomac. Son eficacitat contra la bacteria Helicobacter pylori foguèt recentament confirmada. Aviá estat vérificada per mai d'un estudis scientifics. Aquel metòde consistís a eliminar la bacteria H. pylori per masticacion de resina del lentiscle, arbre expleitat subretot dons l'illa grèga de Chios.

La saba s'utiliza per realizar una goma d'odor. Dins l'Antiquitat, aquela goma èra una pasta per mastegar.

Aquela goma s'emplega tanben en pastissariá e per la fabricacion de licors coma la mastika e de cosmetics.

La fusta del lentiscle es de color ròsa o òcra, amb de venas jaunas. S'emplega en menusariá e ebenistariá.

Notas e referéncias

Liens externes 

 Jean Fabre, souvenirs entomologiques, 1903, Pucerons du térébinthe - Galles
 Jean Fabre, souvenirs entomologiques, 1903, ''La pariade - L'œuf

Lentiscle
Flòra mediterranèa
Planta utila
Planta medicinala