Boglon
Boglon (Bouglon en francés) es una comuna vasadesa de Gasconha, situada dens lo departament d'Òut e Garona e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia 
Lo borg, pincat sus sa sèrra, garda los emplecs e bastiments administratius, escòla, ostau de comuna, gendarmeria, agéncia postala, mès l'activitat comerciala (modèsta e en baisha) s'es concentrada au Clavièr, sus la D 933 (anciana RN 133) Marmanda-Castèlgelós, crotzada on convergeishen tanben duas departamentalas relativament importantas, la D 106 venguda d'Argenton, d'Antanhac e Granhòs e la D 147 venguda de Boglon e de Cocumont. Lo Clavièr avèva tanben una gara, sus l'anciana linha de Marmanda au Mont de Marsan, barrada en 1971. Signe infalhible de centralitat comerciala dens un (ancian) canton, lo Crèdit Agricòla manquèt pas de s'i installar. I a pas au Clavièr, pr'aquò, de desvolapament important de l'abitat recent.

Perimètre deu territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Boglonium, en latin, en 1174, Boglonio Veteri (de ~), en latin, en 1214, Boglonio (de ~), en latin, en 1274, Boglonio (castrum de ~), en latin, en 1274, Boglon (de ~), en occitan, en 1285, Boglonio (de ~), en latin, en 1289, Blugun (Reymundus de ~), en 1294, Boclun, Bloclun, Boglon, Bugelon (milites et probi homine de ~), en occitan e occitan latinizat, en 1307-1317, Bocglonium (villa in terra Vasat.), en latin, en 1316, Bouglon (balliva de ~), en 1318, Bocglon, en occitan, en 1363, Boclon (de ~), en occitan, en 1407, Bocglon, en occitan, en 1416. La prononciacion es [bu'kluŋ] . Dauzat explica Boglon per *Bucculone, deu nom latin d'òme *Bucculus, varianta de Buccillus, dab lo sufixe -onem . Negre, citat per Bénédicte Boyrie-Fénié, e Bénédicte Boyrie-Fénié era-medisha son meilèu per Bucculus, de Buccus (Negre) o Buculus, cognomen explicable per buccula, « petita boca » (B. Boyrie-Fénié), totjorn dab lo sufixe -one(m). A partir de *Buculone, la sonorization de las sordas intervocalicas mia a *Bugulon(e) e per sincòpa de la vocala pretonica a *Bug(u)lon . Las fòrmas medievalas en Bocgl- han véser que l'assordiment deu grop -gl- intervocalic en -kl- èra dejà complit au sègle XIV. Las fòrmas com Boglonio pròvan pas l'existéncia d'un -i- dens l'etime : son latinizacions d'après lo nom de l'epòca, pauc diferent deu nom actuau.

Istòria 
Boglon estot en purmèir a Boglon Vielh, pui la populacion se desplacèt au borg actuau (avant 1214, segon l'atestacion de Boglonio Veteri),  près deu castèth e de la comandaria templèira, que dependèva de la de Corts (mès lo siti de Boglon èra dejà ocupat a l'epòca romana, segon los vestigis arqueologics ). Boglon Vielh garda sa glèisa romanica deu sègle XII e un petit cementèri com testimoniatges de son anciana existéncia.

Administracion 

 Avant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra caplòc deu canton de Boglon; es adara deu canton de las Seuvas/Ahorèsts /los Bòscs de Gasconha.

Demografia

Demografia 1793
En 1793, la populacion èra de 2490 abitants, mès la municipalitat èra Bouglon, Argenton, Cavagnan et Guerin, donc Boglon, Argenton, Cavanhan e Garin.

Evolucion demografica dempui 1800

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véser tanben
 Comunas d'Òut e Garona

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna de Vasadés
Comuna de Gasconha
Comuna d'Òlt e Garona