Seiraç
Seiraç (Ceyras en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Sedratis cum ipsius loci ecclesiam S. Saturnini al sègle X o XI (?), parrochia S. Saturnini de Sedratis en 1059-1060, villam Saturatis, cum ipsa ecclesia S. Saturnini, cap a 1070, de Seirazcum en 1146, ecclesiam S. Saturnini de Serracio, de Seiracio en 1153, de Sairas en 1159, de Seyrate en 1162, ecclesiam S. Saturnini de Seirah en 1162, ecclesia S. Marie de Cedratio et ecclesia S. Saturni (sic) de Seyratio (varianta : Ceyratio) en 1252, ville de Ceirac, cap a 1257, castri de Ceiracio, castrum meum de Ceiracio en 1270, de Ceyratio en 1344, de Serassio en 1398, ecc!esia S. Saturnini de Ceracio en 1484, de Ceyracio al sègle XVI, de Seiras en 1529, Ceyras en 1643, 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, Seiraç ven del nom latin d'òme Saturus, amb lo sufixe « gallic e pregallic » -ate; segon Hamlin, Seiraç ven del gentilici latin Setrius, amb lo sufixe prelatin -atis. Seiraç èra una proprietat galloromana. La mencion de 1252 presenta doás parròquias vesinas e dos noms que en realitat son lo meteis nom e representan la meteissa proprietat antica, segon Hamlin, contra l'opinion de Gaston Combarnous. Combarnous considèra que la latinizacion Saturatis es influenciada per lo patron de la glèisa, Saturninus.

Fòrmas tiradas del diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) : de Sedratis en 1059-60, villam Saturatis, cap a 1070, de Seirazeum en 1146, de Serracio, de Seiracio en 1153, de Sairas en 1160, de Seyrate en 1162, de Cedratio en 1252 (NLDH); segon Ernèst Negre, Seiraç ven del nom « romanic » de persona Satyrus (OTLA), amb lo sufixe -àtis.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Comuna d'Erau
Comuna de Lengadòc