Serena (literatura)
La serena (cant del vèspre) es un genre liric menor en occitan ancian. Malgrat son nom, es pas una serenada. Es puslèu una contrapartida de l'alba (cant de l'alba). Dins un alba, lo galant deplora l'arribada de l'alba qu'obliga los galants a se separar. Dins la serena, lo galant se planh de la longa espèra del ser per consumir son amor. Lo genre es estat inventat tardivament dins l'istòria de la lirica occitana pel trobador Guiraud Riquièr dins sa cançon Ad un fin aman fon datz (Un vertadièr galant nagaire esperat), que pretendiá aver acabada en l'an 1263, mentre que viviá a Narbona. Lo repic de la serena de Guiraud ditz :

e dizia sospiran:
—Jorns, ben creyssetz a mon dan,
   e·l sers
auci·m e sos loncx espers.

Veire tanben

Bibliografia

Articles connèxes
 Genres trobadorencs

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

Genre trobadorenc
Cançon del sègle XIII