Francés Rainoard
Francés Rainoard (en francés François Just Marie Raynouard) (Brinhòla, Var, Provença-Aups-Còsta d'Azur, 18 de setembre de 1761 – Passy (París), 27 d'octobre de 1836) foguèt un filològ, istorian e autor dramatic occitan.

Sos trabalhs de publicacion e de traduccion de las òbras dels trobadors, que perlongan los de Jean-Baptiste de La Curne de Sainte-Palaye (1687-1781), foguèron essencials per la mòda de l'estil trobador, e pus tard per lo Felibritge.

Vida 
Estudièt al seminari menor a Ais de Provença e coma avocat a Draguinhan. En 1791 foguèt deputat suplent a l'Assemblada Legislativa e empresonat durant la Terror. En 1803 se consagra definitivament a la literatura e se va establir a París, ont sos dramas foguèron logats per Napoleon Ièr e seràn representats a la Comédie Française. Se presentèt a la Cambra dels Deputats en representacion del Var  e foguèt elegit en 1805 e reelegit successivament en 1814 e 1815. Rainoard obtenguèt la Legion d'Onor (Légion d'honneur).

Òbra filologica 
En 1807 dintrèt a l'Acadèmia Francesa en 1809 abandonèt lo teatre per a se consagrar als estudis literaris subre los trobadors, tasca que marquèt lo "redescobriment" al sègle XIX de la poesia trobadorenca. Foguèt causit en 1816 coma membre de l’Académie des inscriptions et belles-lettres  de la qual foguèt secretari de 1817 a 1827. Foguèt nomenat secretari perpetual de l’Acadèmia Francesa en 1817. Sos estudis e edicion de la poesia trobadorenca li valguèron d'estre nomenat de còps que i a "lo fondador de la filologia romanica". E mai que d'unas de sas idèas èran absoludament erronèas (coma la suposicion que las lengas romanicas provenon non pas del latin mas d'una lenga post-latina, qu' el nomenava "langue romane" e qu' identificava mai o mens amb lo provençal) es segur que foguèt lo primièr ensag de gramatica comparada de las lengas romanicas e que dobriguèt lo camin per d'autres estudis coma los de Friedrich Diez.

Òbras

Teatre 
 Caton d’Utique, tragedia, 1794
 Les Templiers, tragedia, representada a la Comédie-Française lo 24 floréal an XIII (14 de mai de 1805). Consultar lo tèxte en linha
 Éléonore de Bavière, tragedia, 1805
 Les États de Blois ou la mort du duc de Guise, tragedia, 1809
 Don Carlos, tragedia, non representada
 Débora, tragedia, non representada
 Charles , tragedia, non representada
 Jeanne d’Arc à Orléans,tragedia, non representada

Poesia 
 Socrate dans le temple d’Aglaure, 1803 
 L'immolation des templiers

Istòria 
 Recherches sur l’antiquité de la langue romane, 1816
 Éléments de la grammaire de la langue romane, 1816
 La Grammaire des troubadours, 1816
 Des troubadours et les cours d’amour, 1817
 Grammaire comparée des langues de l’Europe latine dans leurs rapports avec la langue des troubadours, 1821
 Choix des poésies originales des troubadours, 6 vol., 1816-1821
 Lexique de la langue des troubadours, 1824
 Histoire du droit municipal en France, sous la domination romaine et sous les trois dynasties, 1829
 Nouveau choix des poésies originales des troubadours, 1836-1844
 Lexique roman, 6 vol., 1838-1844
 Tome 1 
 Tome 2, A-C
 Tome 3, D-K
 Tome 4, L-P
 Tome 5, Q-Z
 Tome 6, Appendice, vocabulaire

Referéncias 

Lingüista occitan
Naissença en 1761
Decès en 1836