Pleus
Pleus (veire toponimia; Pleaux en francés) es una comuna auvernhata d'Occitània, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia 

Maròna o la Maròna (article facultatiu, al mens a Barriac) es al limit sud de la comuna. Sembla pas se dija pas *Marona : [ma'rɔnə] (a Ascoralha), [ma'rɔna] (a Barriac, mas l'informator ven de Corresa, a 20 km) .

Comunas vesinas

Perimètre del territòri
Lo territòri de la comuna  es discontinú, dempueis la fusion amb Tornhac en 1973, separat de la resta  per Barriac e Rilhac de Sentria.

Partida principala, sense Tornhac

Tornhac

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Curiam de Pleuix cum ecclesiis suis in Arvernensi pago en 783, citat per Joan Pèire Chambon , Plous, en 1273, Plieus, en 1275, Villafrancha de Pleus, en 1294, Pluous, en 1316, Castrum Plodii, latinizacion de 1464, Plieux, en 1470, Plious, en 1471, Plodium, latinizacion de 1502, Pleoux, en 1535, Pleus, en 1612, Pleux, en 1622, Pléaux, en 1636, Plaus, en 1673, Plaux, en 1683,  Ploaus, en 1693, Pliaux, en 1695 .
Dauzat e Rostaing interprètan, amb de dobtes, lo nom coma pleu, mot d'« ancian provençal » qu'aviá lo sens de « garantida, caucion » . Mas l'origina, basada sus la fòrma de 783, seriá pusleu lo latin tardiu plebs, sotz la fòrma plebes (vengut pleves escrit plevis, qu'aviá lo sens de « gleisa baptismala publica », pueis de « paròcha » (Chambon , Bénédicte Boyrie-Fénié e Jean-Jacques Fénié . 
La prononciacion notada a l'epòca de l'ALF èra [plᵋˈɔ] , çò que, amb l'ajuda de las fòrmas ancianas, que dison pas res de l'obertura de -e-, se poiriá grafiar Plèus, mas Edmond Edmont èra pas capable de far la diferéncia entre è e e en sillaba travada e o notava tot coma è, a l'exemple del francés. La prononciacion relevada a Barriac, a Ascoralha e a Chaucinac es [plew] .
 Enchanet (vialatge e barratge al sud-oèst de la comuna). La prononciacion relevada a Chaucinac es [in tsa'ni] . Al mens per la darreira sillaba, la realizacion [i] del fonèma /e/ tonic es regulara en Auvèrnhe naut. Las fòrmas ancianas son  Enclaus, en 1647, Enchanes, en 1653, Anchanet,en  1655, Enchane, en 1656, Enchanet, en 1672, Jonchanet, en 1673, Enchanot, en 1743, Enchanel (mapa de Cassini, fin del sègle XVIII). La posicion del vialatge sus un replanat favoriza pas una explicacion del nom per un diminutiu de l'occitan cana, del latin canna, que marcariá un luòc plen de canavèras.

 Istòria 

 Lo 1èir de genèir 1973, Lopiac, en francés Loupiac, Sent Cristòfol, en francés Saint-Christophe-les-Gorges e Tornhac, en francés Tourniac'', fuguèron annexats a Pleus e venguèron de comunas associadas.

Administracion 

 Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Pleus (chapluòc); es ara del canton de Mauriac.

Demografia

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

Comuna d'Auvèrnhe (Occitània)
Comuna de Cantal
Comuna d'Occitània