Arnaut de Vilanòva
Arnaut de Vilanòva  (1238 - 1311) foguèt un mètge, alquimista, teologian e astrològ famós del sègle XIII. Es considerat coma lo pus egrègi mètge del seu sègle. 

Lo luòc de sa naissença es pas conegut segurament, mas de recercas recentas lo fan nàisser a Villanueva de Xiloca en Aragon. Estudièt la quimia, la medecina, la fisica, e tanben la filosofia aràbia. Foguèt mètge a la cort d'Aragon, successivament d'En Pèire III, Anfós III, e Jaume II. Residiguèt a Valéncia entre 1286 al 1289. Ensenhèt mantuna annada a l'escòla de medecina de Montpelhièr fins a 1299. Durant aquel periòde, publiquèt divèrses tractats de teologia  en latin influenciats per Joaquim de Fiore e l'ideologia dels beguins, en particular per la reforma de la Glèisa. Foguèt puèi enviat per  Jaume II coma ambaissador a París, ont s'i faguèt una reputacion considerabla; pasmens sas idèas sus la venguda de l'antecrist l'expausèron a l'enemistat del clergat e, condemnat per l'Universitat de la Sorbonne foguèt forçat de fugir l'inquisicion. Fin finala se faguèt assostar en Sicília pel rei  Frederic II. Cap a 1313 foguèt convocat a Avinhon pel papa Clamenç V, qu'èra malaut, mas moriguèt durant lo viatge.

Òbras

En latin:
 Breviarium practicae (probablament)
Tractatus de tempore adventus Antichristi
De sigillis
 De cymbalis ecclesiae 
Philosophia catholica et divina
Allocutio christiani 
Expositio super Apocalypsi
En catalan:
Confessió de Barcelona 
Lliço de Narbona.
Raonament d'Avinyó.
Informació espiritual.

Referéncias

Alquimista de l'Edat Mejana
Naissença en 1238
Decès en 1313
Mètge catalan
Teologian catalan
Astrològ