Accent grèu
L’accent grèu ( ` ) es un diacritic de l'alfabet latin que torna dins mai d'uns alfabets.

Alfabet grèc 
L'accent grèu grèc apareisson, en grèc ancian, sonque la darrièr sillaba d'un mot, dins las escasenças s'aquela èra grèva. Lo tèrme grèu ven del latin gravis (pesuc), el meteis traduch del grècc βαρύς, que designava aquela intonacion.

Alfabet cirillic 
L’accent grèu de l’alfabet cirillic es a vegada utilizat en bulgar per indicar l’accent tonic per una vocalas а̀ , ѐ, ѝ, о̀ , у̀ , ъ̀ , ю̀ , я̀ .

Alfabet latin 
Dins l'alphabet latin, l'accent grèu es dirèctament manlevat de l'alfabet grèc. Mens corrent que l'accent aigu, se sirua mai sovent sus la vocalas A, E, O e U, dins las lengas seguentas:

 En catalan (accent greu ou obert), indica la posicion de l'accent tonic irregular e tanben l'aperturea de la vocala /e/ e /o/ (que pòdon èsser obèrta o barradas) :
 à (català)
 è (enciclopèdia)
 ò (història)

 En occitan :
 à se pronóncia [a]
 è se pronóncia 
 ò se pronóncia 

 En Gaelic escocés, marca una vocala longa.

 En francés :
 à: per destriar d'omonims (la / là, ça / çà) ;
 è: per la prononciacion del /ɛ/ obèrt;
 ù: sonque pel mot où, (pronom relatiu o adverbi interrogatiu) / ou, (conjonccion)

 En galés, l'accent grèu es utilizat per marcar una vocala corta dins un mot que, dins lo cas contrari, seriá prononciat amb una vocala longa, coma mẁg (« tassa ») e mwg (« fum »).

 En italian, apareis sonque coma [[Accent tonic; indica la prononciacion obèrta de la e e de la o. Sus la i e la u, se pòt tanben metre l’accent agut:
 à (libertà)
 è (caffè)
 ò (parlò)
 ù (virtù o virtú)
 ì (partì o partí)

 En norvegian, l'accent grèu indic que la sillaba que diacrita es accentuada, per diferenciar de mots coma og (« e ») et òg (« tenben »).

 En portugués :
 à (à, àquele): indica la crasi entre la preposicion a o amb l'article definit a, o amb lo pronom relatif aquele e sas formas reflectidas.

 Dins de lengas amb tons, coma lo vietnamian, l'accent grèu indica un ton davalant.

 Dins de lengas amb tons africanas, coma lo tshiluba, l’accent grèu indica un ton bas.

 En hanyu pinyin (transcripcion del mandarin), l’accent grèu indica un ton davalant: à, è, ì, ò, ù, ǜ.

 En escritura dialectala alemanica, l'accent grèu indica la prononciacion mai dubèrta de las vocalas. s'utiliza sus la vocalas e, i, o, ö, u, ü que venon [ɛ, ɪ, ɔ, œ, ʊ, ʏ].

Nòtas e referéncias

Articles connexes 
 Diacritic