Coren
Coren o Corin (Coren en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament delh Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia

Comunas vesinas

Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Coren, en 1185, Corentz, de Corenh, en 1329, Corent, al sègle XIV, Corentum, latinizacion de 1441, Core, en 1508, Couren, en 1584, Le molin de Corem, en 1631, Conritz, en 1640, Corain, en 1660, Corein, en 1664, Corin, en 1784  Per Dauzat, Coren ven d'una raiç preindoeuropèa *cor-, varianta de *car-, « ròc ». Coren e los noms del meime tipe correspondon a de luòcs sus una nauçada . Per Xavier Delamarre, lo nom coren(n)on es totalament celtic : *cor- a lo sens de « barrar, claure » .

La prononciacion es [ku'ri], articulada a Lastiguet , que sembla atestada en 1640 e 1784. Lo vocalisme de la segonda sillaba es regular : un e tonic passa a [i] en Auvèrnhe nalt. L'abséncia de prononciacion de -n finala es anormala per una finala antica -ennon. Delamarre explica que l'etime es coren(n)on, çò que laissa plaça a la possibilitat d'un sufixe -enon (e -n simpla s'amudís en finala). L'atestacion del sègle XIV, Corent, amb -t parasit, coma d'altras (1329, 1441...) supausa pasmens -n articulada. Analogia amb d'altres Coren o amudiment tardiu de -n finala ?

Istòria

Administracion

 Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Flor-nòrd; es ara del canton de Sant Flor-1.

Demografia

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

Comuna d'Auvèrnhe (Occitània)
Comuna de Cantal