Tèsa
Tèsa (Thèze en francés) qu'ei ua comuna deu Bearn septentrionau, situada dens lo departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Toponimia
Las fòrmas ancianas que son Tese, au sègle XII, Theesa, en 1270, Teesa, en 1286, Teeza, en 1307, Theese, en 1376, Tezee, Tesee, en 1385, Teze, au sègle XIV, Tessa, en 1504, Teza, en 1544, Theze, en 1675. La prononciacion qu'ei ['tɛzɔ] . Segon Dauzat e Rostaing, lo nom que vieneré deu latin tensa, « tèrra dehenuda » . Miquèu Grosclaude qu'accèpta l'explicacion a despièit de l'è obèrt, quan un e barrat ei normau per l'etime esperat. Per explicar l'anomalia, Miquèu Grosclaude que supausa ua prononciacion francizada, mès dab dobtes evidents dens lo son tèxte.

Miquèu Grosclaude s'ocupa pas de las fòrmas dab doble e aus sègles XIII e XIV, mès, vertat ei que la prumèra atestacion ei dab e simpla. En gascon, dens aqueth cas que i a suspeccion d'ua n amudida. Que i a toponimes e antroponimes Tenesa, especiaument en Lemosin . Qu'ei ua formacion qui sembla medievau, de téner (< latin tenere) e deu sufixe -esa (< latin -itia), pr'aquò meileu -essa en gascon. Lo sens qu'ei probablament aparentat au de teneson, « tenença, possession » segon lo Petit Levy. Que's pòt bastir ua evolucion *Tenesa > *Teesa (amudiment de -n- intervocalica) > *Teèsa (dissimilacion normau) > Tèsa, solucion qui evita ua influéncia deu francimand, meileu improbabla.

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna de Vic Vilh
Comuna de Bearn
Comuna deus Pirenèus Atlantics