Miquèl I de Portugal
Miquèl I de Portugal (nom portugés complet: Miguel Maria do Patrocínio João Carlos Francisco de Assis Xavier de Paula Pedro de Alcântara António Rafael Gabriel Joaquim José Gonzaga Evaristo de Bragança e Bourbon), nasquèt lo 26 d'octobre de 1802 a Queluz, moriguèt lo 14 de novembre de 1866 à Esselbach, fuguèt rei de Portugal entre 1828 e 1834. Tresen filh del rei Joan VI e de Carlòta-Joaquima d'Espanha, es de l'ostal de Bragança.

Regne 
Miquèl èra un catolic tradicionalista convencut. S'aquel fach lo faguèt impopular près de la borgesiá portuguesa, mai oberta a las influéncias liberalas, aviá una granda popularitat près del pòble. Las guèrras contra Espanha e França avent tancar lo país dins la misèria, s'esperava un rei fòrt per salvarr la nacion.   

En 1826, Pierre I de Brasil succedís a son paire sul tròn du Portugal jol nom de Pèire IV de Portugal. Emperaire de Brasil dempuèi 1822, garda la regéncia a sa sòrre l'infanta Isabèla Maria e daissa son tròn à sa filha Maria da Gloria, en 1826. Aquela, vielha de 7 ans, puja al sur le tròn du Portugal, prend lo nom de Maria II tot essent promesa a son oncle qu'es proclamat rei consòrt jol nom de Miquèl I per evitar de brega de succession.

En 1828, Isabèla Maria renóncia a la regéncia mas Miquèl capvira sa neboda e promesa e se proclama rei de Portugal jol nom de Miquèl I de Portugal. Regnèt sul Portugal de 1828 a 1834, menant una politica conservatritz. Caçat del poder par son fraire que restablís Maria II sul tròn, es exiliat en Àustria.

Las doas brancas se reconcilièran pas un sègle mai tard, lo rei Manuel, avent pas d'enfants, reconeis lo descendent de Miquèl coma son successor. Entre-temps Portugal èra vengut una republica en 1910.

Los miguelistas èran los partisans d'aquel rei.

Títol complet 
Rei de Portugal e de las Algarvas, de cada costat de la mar en Africa, duc de Guinèa e de la conquèste, de la navigacion e del comèrci d'Etiopia, d'Arabia, de Pèrsia e d'Índia per la gracia de Dieu

Descendents 
 Maria Assompcion de Bragança (1831-1910). Filha del rei Miquel I amb la nòbla Antònia Ribeiro Francisca do Carmo.
 Marie de Jèsus de Bragance (1834-n/d). Filha del rei Miquèl I amb una umbla dama de Santarém.
En 1851, se marida amb Adélaïde de Löwenstein-Wertheim-Rosenberg (1831-1909). D'aquela union nasquèron:
 Maria de las Nèus de Bragança (1852-1941). En 1871 esposa Alfons Charles de Borbon, « duc de San Jaime » (mòrt en 1936).
 Miquèll de Bragance (1853-1927) qu'esposa en 1878 Elisabèt de Tor et Taxis (1860-1881), nebòda de l'imperatritz d'Àustria puis en 1893 Maria Terèsa de Lohenstein-Wertheim-Rosenberg (1870-1935). Miquèl de Bragança reliza la descendéncia de l'ostal reial de Portugal fins ara.
 Maria Terèsa de Bragance (1855-1944). Esposa l'arquiduc Charles-Loís d'Àustria, fraire cabdet de l'emperaire Francés-Josèp 
 Maria Josèfa de Bragança (1857-1943) que, en 1874 esposa Charles-Teoòr en Bavière (1839-1909), frère de l'impératrice Élisabeth d'Autriche (Sissi)
 Aldegonde de Bragança (1858-1946), comtesa de Bardi; en 1876, esposa Enric de Borbon-Parme, comte de Bardi (1851-1905)
 Maria Ana de Bragança (1861-1942); en 1893 esposa lo grand-duc Guilhèm IV de Luxemborg (1852-1912) e foguèt fut regenta del grand-ducat (posteritat).
 Antònia de Bragança (1862-1959) qu'eposa en 1884 Robèrt, ex-duc de Parma e es la maire de l'imperatritz Zita d'utriche, del prince Felix de Luxemborg, dels princes Sixte et $François-Xavier de Parme

fonts 
 Jean-Charles Volkmann, Généalogies des rois et des princes, Edit. Jean-Paul Gisserot, 1998, 127 p isbn=9782877473743
Rei de Portugal