Postiac
Postiac (Postiac en francés) es una anciana comuna occitana deu Vasadés istoric , lingüisticament gascona, administrada per lo departament de Gironda e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Postiac es adara dens la comuna de Naujan e Postiac.

Geografia

Toponimia
Las fòrmas ancianas son terram de Posteac, parrochia de Posteac, totas duas sense data e que venen deu cartulari de La Seuva Majora. Bénédicte Boyrie-Fénié pensa que Postiac ven de *Postius, dont Postinius, atestat, sembla que venga, e deu sufixe -acum  , latinizacion deu sufixe gallés -ācon. En realitat, *Postiacum pòt pas donar Postiac segon las règlas normalas d'evolucion, mès *Possac (cf. Possac a Agmèr, que benlèu a un autre etime). Justament, dens aqueth Entre Duas Mars que multiplica las pròvas d'una anciana preséncia de l'amudiment de -n- intervocalic (Espiet < *Espinet, Moliets < *Molinets, benlèu Lestiac < *Lestinac, e dens lo quite Agenés, Landerroat < *Landerronat), Posteac, avant resolucion de l'iatus (> Postiac) pòt pas representar qu'un ancian *Postenac (o *Postenag, *Postenago, segon la data de l'amudiment de -n-). *Postinus, varianta de Postinius, pòt convenir. Postiac èra donc probablament una anciana granda propietat antica qu'avèva per mèste Postinus.

Istòria 
 Avant 1789, Postiac èra l'annèxa de Naujan . Èra una comunautat de pauc d'importància : 112 abitants en 1793 contra 627 per Naujan.  
 Entre 1806 e 1820, annexèren Postiac a Naujan .

Demografia 

 Lo n° INSEE a estat cambiat per de las rasons practicas

Lòcs e monuments 
 La glèisa de Nòsta Dòna es un edifici en petit aparelh de plan rectangular, deus sègles XI e XII, tirat los tres casièrs (francés : enfeus) au nòrd que datan deu sègle XIII. La glèisa estut desafectada en 1791 e abandonada desempui. Es en roeinas adara.

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben

Nòtas