Tuí
Tuí (Thuy en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens lo departament deus Hauts Pirenèus e la region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia

Toponimia
La prononciacion qu'ei [tui] (grafia fonetica deus autors). Las fòrmas ancianas que son : Tuy en 1429, Tuy en 1768,  Thuy (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIII).

Segon R. Aymard, Tuí que vien, amb totas resèrvas, de toja, « fr. thuie », puishque la posicion permet de pensar a tuha, « hautor boscada o pas ».

Es un nom qu'es escur e un cas dificile : segon Miquèu Grosclaude e los diccionaris franceses t(h)uie n'ei pas que la francizacion de l'occitan toja e donc de descartar, e dens lo mot tuha (deu latin tufa), lo gascon que consèrva la prononciacion aspirada, notada h..

Auré cap relacion damb lo nom Tuïr, comuna catalana del Rosselhon, en lo quau Pierre Fouché vedèva un derivat
del nòrd-catalan de continuitat occitana "tuire" ('tuf calcari', ligat a "tova", 'pèira porosa', vengut de la forma feminina de l'adjectiu "tou", 'curat', 'vueit'; 'mòl', del latin tŏpha, cf.
latin tardiu tūphus o tūfus, derivats del latin classic tōphus o tōfus, d'incèrta origina), d'un *tofu + -urĭu?

Benlhèu ven com, Tuèis, deu mot attegiā (de *ad-tegiā) qu'es lo nom de l'ostau gallés, que passè despuish en latin e que s'opausava a la domus latina (« ostau ») en s'especializant dens lo sens de « cabana » . Curiosament Joan Coromines explica lo toponim catalan Tuïr non pas com provenent de l'occitano-rosselhonés "tuire", mès a partir de la fòrma latina villa tŭgŭrĭī, çò es 'mas de la cabana'.

Ua auta pista qu'es la varianta tui del mot tuèis, del latin taxus.

Non sembla pas aver la medisha etimologia que lo nom galician Tui.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion qu'èra de  abitants e la densitat qu'èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deths Hauts Pirenèus

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna de Bigòrra
Comuna deths Hauts Pirenèus
Comuna de Gasconha