Bèragarda e Senta Maria
Bèragarda e Senta Maria (oficialament en francés Bellegarde-Sainte-Marie) qu'es ua comuna occitana situada dens lo departament de la Nauta Garona e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia 
Qu'ei una comuna de l'Airal urban de Tolosa.

Toponimia

Bèragarda 
Garda que ven deu germanic *wardon, « gardar », wart, « garda », puèi « tor de gaita », puèi « fortalesa » en generau; bèra qu'es simplament un adjectiu valorizant. Los noms deu tipe Bèragarda que son donc associats a fortalesas, tors de gaita; que son presents en Occitània e en Arpitània e gaireben absents en França pròpiament dita. La sola comuna d'aqueth nom qui i es qu'es Bellegarde, dens lo Loiret  e lo nom qu'es un transferiment d'un nom occitan francizat : lo vilatge que's disè Choisy-aux-Loges d'aquí au 6 d'agost 1645, quan son senhor, Roger II de Saint-Lary de Bellegarde (~1562-1646), que sa familha sortè de Belagarda, dens lo Gers e de Sent Lari, dens la Nauta Garona, qu'instaurèt lo nom navèth.

Noïc 
Lo nom es semblable a lo d'ua comuna de Tarn e Garona, Noïc, cau doncas supausar la medisha explica.
Dauzat e Rostaing supausan, dambe plan de dobtes, un novus + sufixe -icum, per designar un terren desbosigat . Negre (citat per Burgan e Lafon) aima mèi novum vicum, doncas en gròs un vilatge o lòc navèth creat per desbosigar tèrras qu'èran èrmas avant. Burgan e Lafont accèptan novum vicum, dambe ua evolucion en *novicum [per aplologia]. [Dens lo resultat intermediari *nòuvic], -v- intervocalic s'es assimilat au -u precedent , doncas *nouic >noïc.

Istòria 
Pendent l'Ancian Regime, Bèragarda èra de l'eleccion de Lomanha, doncas de la província de Gasconha, de la generalitat d'Aush, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescaucia de L'Isla de Baish. Le vocable de la glèisa es Sent Bertomiu. Tanlèu 1790, Bèragarda èra deu canton de Cadors. Le nom oficiau passèc de Bellegarde a Bellegarde-Sainte-Marie per decret deu 18 de junh 1958 . En 2015, suprimiguèn le canton de Cadors e Bèragarda e Senta Maria passèc au canton de Legavin, largament espandit. 

Pendent l'Ancian Regime, Noïc èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa, de la senescaucia de L'Isla de Baish. Le vocable de la glèisa, annèxa de Bèragarda, es Sent Sarnin. Tanlèu 1790, Noïc èra deu canton de Cadors. Suprimiguèn la comuna de Noïc en l'an II, la restabliguèn en l'an IV, puish la tornèn suprimir e l'incorporèn a Bèragarda en l'an VIII . Noïc es a l'oèst de la comuna, qu'es doncas gascona e lengadociana au còp; curiosament, la partida lengadociana es a l'oèst.

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dambe la comuna

Véser tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

 

Comuna de la Nauta Garona
Comuna de Gasconha
Comuna de Lengadòc