Luçanhet e Luçon
Luçanhet e Luçon (Lussagnet-Lusson en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Toponimia

Luçanhet
La prononciacion qu'ei [lysa'ɲet]. Las fòrmas ancianas que son Lucenhet au sègle XII, Lusanhetum, en latin, en 1312, Lucinheg en 1385, Lusanhet en 1402, Lussanhet en 1482, Luxanet en 1538, Lusaulhet en 1540, Lusseignet en 1681, Lussanhet (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Lussagnet-Lusson despuish qu'apleguèn las duas comunautats .

Segon Dauzat, Luçanhet que vien deu nom latin d'òmi *Lucianius, inatestat, tirat de Lucianus, dab lo sufixe diminutiu -ittum . 

Miquèu Grosclaude qu'arrefusa la proposicion de Dauzat. La prumèra atestacion que mia a ua solucion milhora : Lucius (nom latin d'òmi) > *Lucenh > Lucenhet (dobla sufixacion -enh e -et), suu modèle Andreas, Andrenh, Andrenhet. Luçanhet que sembla pas un diminutiu de Luçon, qui seré Luçonet > Luçoet .

Luçon
La prononciacion qu'ei [ly'sun]. Las fòrmas ancianas que son Luysson en 1385, Lussoo au sègle XIVau, Lussun en 1777, Lusson (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau), Lussagnet-Lusson despuish qu'apleguèn las duas comunautats .

Gerhard Rohlfs, citat per Grosclaude, qu'explica Luçon per lo nom latin d'òmi Lucius .

Segon Dauzat, Luçon que vien deu nom latin d'òmi Lucius dab lo sufixe -onem . 

Miquèu Grosclaude qu'accèpta las solucions precedentas. Que i a donc dus vilatges dab un nom que vien de Lucius, mès sufixes diferents. Totun, Lucius ei pas atestat en Bearn a l'Edat Mejana. Que caleré donc pensar a noms d'epòca romana , çò qui sembla estonar Grosclaude.

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna deus Pirenèus Atlantics
Comuna de Bearn