Beucens
Beucens o Biussens (Beaucens en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan, dens era arribèra de Davantaiga, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia

Vilatges e quartièrs principaus : Gesat, Nolhan, Vièla, Cohita.

Toponimia
Era prononciacion qu'ei [biou'sénns] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Belsen, cap a 870, Belsen, cap a 980, cap a 1050-1070, en 1168, Beusen en 1285, 1300 e 1313, de Beucennio, en latin, en 1379, Beucen, Beussen, Beusen en 1429, Beaussen, Beaucen en 1614, Beaucen en Lavedan en 1737-1779, Beucen en 1760, Beaucen en 1790, Beaucen (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, Biussens que vien deth bas-latin balteus , deth preceltic *bal, « escarpament" , dab eth sufixe prelatin -incum.
Segon Negre, Biussens que vien deth gascon bau, « ròc », dab eth sufixe -enc ath plurau. Segon R. Aymard,  eth nom que vien benlhèu deth celtic belsa, « camp ».

Segon Miquèu Grosclaude, pr'amor de e dens era prumèras sillabas deras fòrmas ancianas, un etime bau qu'ei impossible. Eras fòrmas en francés que son influenciadas per eth adjectiu beau, « bèth ». -S finau ei pas etimologic : influéncia deth sent patron dera parròpia, Vincenç ? [Biussens qu'ei a costat d'Artalens !]. Biussens que vien deth nòm d'òmi d'origina basca Beltze, dab eth probable sufixe aquitan -ennum. Era evolucion qu'ei simpla : Belsen --> Beussen --> Beussens --> Biussens. Eth nom occitan qu'ei Biussens segon Grosclaude.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab era comuna

Véder tanben
 Comunas deths Hauts Pirenèus

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna de Lavedan
Comuna de Bigòrra
Comuna deths Hauts Pirenèus
Comuna de Gasconha