Comengés
Lo comengés es un sosdialècte de l'occitan gascon de Comenge.

Fonetica 

 Reduccion del diftong AI, en fin de diccion, davant consonanta, non solament en finala absoluda, mas tanben dins del mot : FACTU> hèta (= fait/fach), TRACTU> trèt (= trait/trach), LACTE> lèt (= lait/lach), etc.

 Conservacion de la d intervocalica deu latin al lòc de s: ex. véger??/véier?? per véser.

Morfologia 

 L'article definit es eth/era en Naut Comenge (Sent Gaudenç).

 Enonciatius que, ja, be, e.

Parabòla de l'enfant prodig (version en naut comengés) 

Un òme aviá cap que dus hilhs. Eth mes joés que diguèc/didèc a sa pair: “Qu’é ora que siá eth mèn mèstre e qu’aja moneda/sòuses; que cau que me’n posca anar e que veja país.  Partejatz eth vòste ben e datz-me eth çò que devi aver.”  -  “Ò,  mon hilh”,  didèc eth pair,  “coma volhas! Qu’ès un dolent e que seràs castigat!”  Après que dauric ua tireta,  que partegèc eth son/sòn ben e que’n hèc duas parts.

Lexic 

cap que: pas que, sonque

Bibliografia 

CÒSTAS, Joan-Francés, 1992, Entre lengadocian e gascon en Arièja un parlar interferencial : le parlar de Massat. Estudis Occitans 11, p. 3-20.

Ligams extèrnes 
 Les Interférences linguistiques entre gascon et languedocien dans les parlers du Comminges et du Couserans, Pèire Bec (Pierre Bec)