Lac Epecuén
Lo lac Epecuén (en espanhòu lago o laguna Epecuén) es un miralh d'aiga apartenent au bacin endoreíc dau sistema de las Encadenadas de l'Oeste, dins la província de Buenos Aires, Argentina. Es lo sieisen e darnier daus lacs de queu sistema, e lo mai estendut en superficia. Recep los apòrts de la laguna La Paraguaia tras un chanau e de varios ríus coma lo Pigüé e lo Pull Grande, que baissan de las sierras dau sistema de Ventania. Sa condicion de darnier lac dau sistema fai que lo niveu de sas aigas vària constantament.

Situat au fons d'una depression, lo niveu de l'aiga  solo baissa de se mesme per evaporacion. En resulta una bela concentracion salina, lo lac es diez còps superior au porcentatge present dins la mar. La popolacion utilisa sas aigas per combatre la depression, los raumatismes, los problemas de piel e aflaquiment psicofisic. La ciutat de Carhué s'es desvelopada sus las ribas dau lac.

Lo lac d'Epecuén fuguet nomat per lo prumier còp en 1770 per lo pilòte de la Real Marina Pablo Zizur lo-quau iò bateget "San Lucas". Qu'es lu sent-patron de la medecina e um pensa que fuguet batejat entau a causa dau jorn de sa descuberta.

En 1985, las aigas saladas monteten tan que lo vilatge de Villa Epecuén fuguet en quasi totalitat ensevelit. Los demorants fugeten a queu moment lur maijon. Lo niveu baisset 30 ans pus tard, fai pauc, laissent veire las roinas de l'estacion balnearia e sos aubres pelats, blancs. Aüei, lo vilatge fai partida daus ponhs toristics a pas mancar dins la region. En 2015, una pita plaja tornet mesma au torisme d'autre temps.

Prep d'Epecuén e de Carhué, trobem Pigüé, lo vilatge construit per daus colons avaironés.

Folclòr 

Se conta que lo cacique puelche Carhue ("Valada Verta o Còr Pur"), amoros d'Epecuén ("eternau printemps"), gariguet miraculosament d'una estranha parlisi apres aver plonjar dins lo lac que formeten las lagremas de dolor de son aimada.