Sent Pèire de Cauvèl
Sent Pèire de Cauvèl  (Saint-Pierre-de-Caubel en francés) es una anciana comuna occitana d'Agenés, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Dempuèi 1972, es comuna associada de Pinuèlh e Autariba.

Geografia
L'anciana comuna auriá 185 abitants a data recenta, .

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Parrochia de Belvoir, en francés, al sègle XIII, Parrochia de Bellovidere prope Montemclarum, en latin, al sègle XIII, Capella de Parrochia de Bellovidere, en latin, en 1326, Rector de Bellovidere, en latin, en 1520. La prononciacion es [seŋ'pɛjre de kaw'βɛl] . Lo canonge Durengues dona a la parròquia lo nom de Saint-Pierre de Belvès, abans la Revolucion, mas explica que pòrta lo nom de Saint-Pierre les Bois desempuèi , apellacion que sembla pas aver cap d'oficialitat administrativa. Lo nom francés de Belvès, probablament Belvés en occitan, correspond de segur al Bello videre de las fòrmas ancianas, mas pòt pas representar lo vilatge actual de Sent Pèire, dins la ribièra de Tolzac. Pòt representar un dels castèls implantats sus las pendas d'una sèrra de mai de 200 m (n'i a tres : Pécaubel, comprene Puègcauvèl , Cauçada  e Missandre ) o un vilatge disparegut (la glèisa de Sent Pèire de Cauvèl es del sègle XIX, çò qu'empacha de saber se lo vilatge es ancian; èra pr'aquò a sa plaça a la fin del sègle XVIII ). Bénédicte Boyrie-Fénié se demanda se Belvoir seriá pas lo nom d'un francés [mas la question es benlèu la de l'origina de l'autor del tèxte]. Lo nom de Saint-Pierre les Bois s'explicariá perqué la comuna es al sud de la forèst de Gondon, desbosigada tard dins l'Edat Mejana .

Sent Pèire encadenat o dels ligams es lo patron de la glèisa. Sent Pèire, en grèc Petros, latinizat en Petrus, es l'apòstol, plan popular en Agenés .

Cauvèl se rencontra mai d'un còp sus la mapa IGN : un lòc Caubel al nòrd de la comuna, Plateau de Caubel, le Pech de Caubel (los dos darrèrs representan una sèrra o un planòl de mai de 200 m), mas lo nom del manoir de Pécaubel es absent . Castèl o autura, èra considerat coma pro important per donar lo nom a la comuna.

Dauzat explica curiosament Cauvèl per lo resultat de cavum, « cau, cavornut » (benlèu per una cauna) e de bellum, « bèl » , mas Bénédicte Boyrie-Fénié aima mai sègre l'idèia de Jacques Astor, un chafre donat a un cappelat (cauvèl es lo diminutiu « pus eufonic » de cau, qu'a aquel sens . En vesent un Puègcauvèl, sembla çaquelà que « un puèg qu'a un cappelat coma mèstre » es benlèu pus improbable qu'un « puèg pelat ». Cèrtas, ara lo puèg es boscós, cèrtas i a pas tant de Moncauvel, Moncalvel, Moncauvet, Moncalvet,  que de Moncauv; mas aquò depend de l'epòca. Quand cauv se confondiá emb caud, l'apondi d'un diminutiu veniá obligatòri (e aquò s'explica mai per la clartat fonologica que per l'eufonia).

Istòria
 Sent Pèire de Cauvèl foguèt del canton de Montclar dempuèi l'origina dels cantons. Foguèt del districte de Vilanuèva, puèi en 1801 de son arrondiment. En 1801, lo nom oficial de la comuna èra Caubel, venguèt Saint-Pierre-de-Caubel en 1928 .
  Lo 3 d'agost 1972, Sent Pèire de Cauvèl venguèt comuna associada de Pinuèlh e Autariba.

Demografia

 En 1793, la municipalitat es Monclar et Saint Pierre, donc Montclar e Sent Pèire.

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna
 Pierre Sansot (1928-2005), antropològue, filosòfe e sociològue, i visquèt en partida quand èra mainatge

Veire tanben

Ligams extèrnes

Nòtas