Nívol d'Oort
Lo Nívol de Oort (ò nívol d'Öpik-Oort ò nívol d'Oort) es un ensemble esferic ipotetic d'objèctes astronomics que seriá situat entre  e  unitats astronomicas dau Soleu. Son limit pus extèrne seriá lo limit dau Sistèma Solar. En 2020, l'existéncia d'aquela estructura es pas encara demostrada. Pasmens, lo nívol de Oort es integrat dins la màger part dei modèls dau Sistèma Solar. Format de miliards de còrs rocassós e glaçats, es considerat coma la fònt dei cometas de periòde lòng.

Istòria 

La premiera evocacion de l'existéncia d'una sèrva de cometas es atribuïda a l'astronòm anglés Edmond Halley (1656-1742) dins son trabalh de 1705 sus la cometa que pòrta son nom. L'idèa foguèt represa en 1932 per l'astronòm estonian Ernst Öpik (1893-1985) qu'emetèt una ipotèsi similara. Segon eu, l'origina dei cometas se situariá dins un nívol orbitant au limit extèrne dau Sistèma Solar. Pasmens, aquelei conjecturas aguèron pas d'impacte importanta sus la comunautat scientifica.

En 1950, un autre astronòm, lo Neerlandés Jan Oort (1900-1992), poguèt donc tornar prepausar l'idèa per explicar una contradiccion aparenta : lei cometas son destruchas après quauquei passatges a l'entorn dau Soleu. Òr, se totei lei cometas avián existit dempuei la formacion dau Sistèma Solar, l'observacion d'una cometa seriá normalament venguda una causa impossibla. Per sostenir son ipotèsi, Oort seleccionèt 46 cometas observadas entre 1850 e 1952. La distribucion de l'invèrs dei semiaxes majors de seis orbitas li permetèt de mòstrar l'existéncia possibla d'una sèrva situada entre  e  ua (siá entre 0,6 e 2,4 ans lutz). Segon eu, es compausat de miliards d'objèctes orbitant dins una zòna au limit de l'influéncia gravitacionala dau Soleu. De perturbacions exterioras, entraïnadas per lo passatge d'una estela a proximitat, podrián donc trebolar l'orbita d'aqueleis objèctes. Una partida seriá expulsada vèrs l'exterior e una partida vèrs l'interior, çò que mena a la formacion d'una cometa novèla.

Lo trabalh d'Oort recebèt un certan succès e la sèrva de cometas depintada dins sa publicacion es dicha « nívol d'Oort » ò « nívol d'Öpik-Oort » Es integrat dins la màger part dei descripcions dau Sistèma Solar. Pasmens, en 2020, son existéncia es encara ipotetica. Lei possibilitats de la demostrar son limitadas car l'observacion dirècta d'objèctes astronomics sorns e pichons a una tala distància es fòrça complèxa.

Formacion e estructura

Formacion 

Lo nívol d'Oort seriá un reliquat dau disc protoplanetari originau format a l'entorn dau Soleu après l'afondrament de la nebulosa solara i a 4,6 miliards d'ans. Segon lo scenari pus consensuau, leis objèctes dau nívol se serián formats per acrecion dins lei regions intèrnas dau Sistèma Solar. Puei, foguèron expulsats vèrs lei regions extèrnes per d'interaccions gravitacionalas amb lei gigantas gasosas. Puei, leis interaccions amb d'autreis estelas e leis efiechs de marèia galactica aurián modificat leis orbitas per li rendre pus circularas.

Estructura e composicion 

Segon lei modèls actuaus, lo nívol d'Oort ocupariá una zòna situada entre lo limit extèrne de la cencha de Kuiper (vèrs 50 ua) e la periferia extèrna dau Sistèma Solar (vèrs  ua). Seriá constituït de doas regions principalas :
 lo nívol d'Oort intèrne (entre  e  ua) auriá una forma de tòr. Es de còps dich nívol de Hills en onor de l'astronòm estatsunidenc Jack Hills e de sei recèrcas sus aquela region dau Sistèma Solar. Seriá a l'origina dei cometas periodicas dau tipe Halley.
 lo nívol d'Oort extèrne (entre  e  ua) auriá una forma d'esfèra. Leis objèctes d'aquela region serián feblament liats au Soleu e la zòna seriá la sèrva dei cometas de periòde lòng.

Lo nombre d'objèctes contenguts dins lo nívol d'Oort es estimat a de miliers de miliards de nuclèus de cometas de mai de 1,3 km. Pasmens, lei distàncias entre elei serián fòrça importantas, de l'òrdre de plusors desenaus de milions de quilomètres. Sa massa totala es supausada inferiora a quauquei massas terrèstras. Durant lo sègle XX, èra estimada a 300 massas terrèstras mai aquela valor demeniguèt amb lo melhorament dei conoissenças sus la distribucion dei cometas de periòde lòng. La composicion deis objèctes presents dins lo nívol es supausada pròche d'aquela dei cometas (ròcas e glaç).

Observacion e exploracion 

Quauquei cometas observadas durant lei sègles XX e XXI aurián una distància sufisenta per faire partida dau nívol d'Oort. D'efiech, se lei calculs son exacts, aquelei cometas an un afèli fòrça alunchats dau Soleu.

En 2020, l'exploracion dau nívol de Oort es en delà dei capacitats tecnologicas umanas. Lei sondas dau programa Voyager son encara dins la cencha de Kuiper e auràn agotat sei resèrvas d'energia avans d'arribar dins lei regions pus intèrnas dau nívol. Dins aquò, en 2014, un projècte foguèt anonciat dins lo quadre dau Discovery Program de la NASA. Encara a l'estudi, es basat sus la mesa en plaça d'un telescòpi espaciau capable de detectar d'ocultacions d'estelas per d'objèctes de talha pichona situats a  ua de la Tèrra. Son objectiu premier seriá de detectar d'objèctes de la cencha de Kuiper mai l'observacion d'objèctes dei regions intèrnas dau nívol de Oort seriá en teoria possibla.

Annèxas

Liames intèrnes 

 Cencha de Kuiper.
 Cometa.
 Marèia galactica.
 Nívol de Mills.
 Jan Oort.
 Ernst Öpik.
 Sistèma Solar.

Bibliografia

Nòtas e referéncias 

Sistèma Solar