Puejaut
Pueg Aut (Pujaut en francés) es una vila occitana, situada en Lengadòc, mas que ten mai d'afinitats amb Provença, dins lo parçan dei Garrigas. Administrativament, se tròba dins lo departament francés de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon. Es un vilatge pintoresc situat dins la valada de Ròse e construch sus lo flanc d'un colet. Seis abitants son lei puejaulencs [pija(u)lencs] .

Geografia 

Administrativament, aqueste vilatge se situa dins Gard. Pasmens, Puejaut es soncament a 8 km d'Avinhon e per aquò, a mai de relacions amb la Vauclusa. Puejaut es un vilatge de Lengadòc de cultura provençala.

Economia 
L'economia dau vilatge es essencialament dominada per la viticultura (amb lo "Cellier des Chartreux") e leis activitats de l'aerodròm d'Avinhon-Puejaut. Darrierament, lo vilatge a conegut una gròssa atraccion toristica, subretot pendent lo periòde dau Festenau d'Avinhon de teatre. La sieuna creissença demografica tanben a menat a una aumentacion de la part dei servicis dins l'economia puejaulenca. Puejaut tèn tanben quauqueis industrias sus son territòri coma KP1 o Ashland Polyester.

Istòria  
Lei premiers abitants de Podium Altum èran essencialament de caçadors e de pescadors. En 1882, se descobriguèron sus lei ribas de l'estanh de Puejaut d'instruments de l'Edat dau Bronze (2200 avans JC). Lei terras autas èran recobèrtas de bòscs e ofrissián gaire de terrens cultivables. Au debàs dau vilatge, leis aigas d'un estanh venián morir au pè dei muralhas d'aqueu borg. A passat temps, un castèu tresplombava leis ostaus dau vilatge. Foguèt destruch pendent la Guèrra deis Albigés.

Dau sègle X au sègle XIII, l'abadiá de Sant Andrieu i èra proprietària de la glèisa parroquiala e d'un priorat, e percebiá lei sieus revenguts.

A l'entorn de l'an 1000, foguèt construcha la capèla de Sant Verime, d'estil romanic. Au sègle XII, Puejaut fasiá partida dei possessions de la dinastia dei Raimond de Tolosa. Lo senhor de Puejaut èra an aquesta epòca un personatge important, qu'acompanhava lo còmte Anfós II de Tolosa, e que signava coma testimòni de cartas nombrosas, per exemple una carta latina en 1154. En 1340, lo Cardinau Pèire Bertrandi ordenèt la construccion de la Glèisa de Sant Jaume, onte se faguèt enterrar en 1349.

Pendent lei Guèrras de Religion, Puejaut foguèt presa per lei Protestants en 1567, d'onte s'enanèron en 1570, après aver destruch una gròssa partida dau vilatge amb lo fuòc. An aquela epòca, leis abitants demoravan dins la partida auta dau vilatge, qu'èra envoutat per de muralhas e de valats. Un autre centre important de populacion èra aqueu dau quartier dau Canon, a l'entorn de la capèla de Sant Verime.

Au fieu dei sègles, l'òme dessenhèt de parcèlas de terras, a descampassir lo bòsc per poder aculhir progressivament de culturas, de vinhas, d'oliviers e de fruchaus. Lei bòscs donavan pas pron de caçum, e l'estanh pas pron de peis, e per aquò, i aviá una granda pauretat a Puejaut. Adoncas, après de nombrosei privacions, leis abitants reclamèron mai de terrens per poder cultivar de cerealas, e abalir lei sieus enfants dignament.

Per aquò, la comunitat decidèt d'assecar l'estanh (sonat Stagnum de Privaderiis au sègle XIV), perque leis aigas cubrián una superfícia fòrça granda. Leis òbras començèron en 1603 e s'acabèron en 1630, mercé a De Montconis, e permetèron lo desvolopament dau vilatge.

En 1863, la vila de Puejaut foguèt lo premier fogau europèu de filloxèra, segon d'obratges nombrós e lo rapòrt dau cònsol Bruno Verime SOLIER. Pasmens, aquela version es pas aquela que se tròba dins quauquei documents oficiaus d'aquela epòca, que situan lo fogau dins la plana de Crau en 1862.

Uèi, lo resultat de l'assecament de l'estanh demòra visible, perque una plana vasta e fertila se presenta a l'agricultura e ai passejaires. Au centre d'aquelei tèrras, a partir de 1919, un aerodròm foguèt creat sus un trentenau d'ectaras. En octòbre de 1935, lo capitani Geille dubrissiá lo Centre de Paracasudistas de l'Armada de l'Aire. En 1965, la seccion de Vòu amb Vela de l'Aeroclub de Vauclusa s'i installèt e puèi lo Centre-Escòla Regionau Lengadòc-Mediterranèa.

Evolucion dau toponim 
Lo vilatge de Pueg Aut a tengut lei noms seguents pendent la sieuna istòria. Totei venon de la meteissa raiç latina que vòu dire .

 Podio Alto : 1044
 Castrum Podii Alti : 1175
 Podium Altum : 1226
 Mons Altus : 1287
 Podio Alto : 1316
 Beata Maria de Monte Alto : 1347
 Podium Altum : 1384
 Pujault : 1551
 Le Prieuré de Pujaud : 1620
 La Commune de Pujault : 1633
 Pijaud : 1694
 Pujault : 1737
 Peujaut : 1789
 Pujaut : 1790

Los toponims Pujalt en Catalonha, an la meteissa etimologia :

 Pujalt: municipi de la comarca de l'Anoia.
 Pujalt: endret entre los municipis de Gósol (Berguedà) e de la Coma i la Pedra (Solsonès)
 Pujalt: nucli de populacion del municipi de Pardines (Ripollès)
 Pujalt: nucli de populacion del municipi de Sort (Pallars Sobirà).

.

Escut 

En 1694, Loís XIV de França donèt a Pueg Aut un escut pròpri, en escambi d'un impòst:
de gueules, à un puy d’argent, surmonté de trois fleurs de lis d'or rangées en chef.

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants.

Luòcs e monuments

Puejaut a un aerodròm reconegut per son paracasudisme, amb la basa pus granda de França (terren d'1 km per 1,2 km).

Lei sieus monuments principaus son:

 Sei lavadors
 Sa glèisa dau sègle XIV
 Nòstra Dama dau Castèu, monument a la Verge construch en 1863 sus lo colet nomenat "Lo Morre De Castèu"
 Lei tres mas de l'òrdre dei Chartrós  : SANT BRUNON - SANT UC - SANT ANTÈUM
 La capèla dau sègle X de l'òrdre dei Benedictins SANT VERIME
 Lo site dau molin de vent, classat ponch geodesic de l'Institut Geografic Nacionau francés, e que permet d'aver una vista incredibla sus lo vilatge e seis alentorns.
 Lo centre vièlh e sei carrieras pichonas.

Liames extèrnes 

http://pujaut.free.fr/
 http://www.pujaut.org

Nòtas 

Comuna de Gard
Comuna dei Garrigas