Escòla sienesa
Se sòna Escòla sienesa o Escòla de Siena un movement artistic de la fin de l'Edat Mejana e del començament de la Renaissença italiana que se mostrèt en pintura, escultura e arquitectura.  

Nasquèt en Toscana al segle XIII e se perpetuèt duscal segle XV, mentre que capitèt de rivalizar amb d'autras escòlas de pintura coma la de Florença. A la diferéncia de l'escòla florentina, l'escòla sienesa se caracterizava per un grand conservatisme dins las tecnicas picturalas, los tèmas, lo dessenh e l'apròchi de la simbolica. 

Demest los seus representants mai importants se pòdon citar Duccio di Buoninsegna (las òbras de qui mòstran una certa influéncia bizantina), lo seu aprendís Simone Martini, los fraires Pietro e Ambrogio Lorenzetti, Taddeo di Bartolo e lo seu nebot Domenico, Stefano di Giovanni (dich lo Sassetta) e Matteo di Giovanni. 

L'escòla sienesa aviá fòrça de traches comuns amb l'iconogràfia bizantina, pr'aquò que l'espression dels visatges, entre d'autras innovacions, i foguèt mai desvolopada que dins la pintura d'Orient.

Contèxte 
La ciutat de Siena foguèt fondada per Senius, lo filh de Romul e Rème, segon lo mite local. Èra la rivala de totjorn de Florença. Foguèt la darrièra ciutat que tombèt jol contraròtle florentin en 1555. Siena èra una ciutat rica que joguèt un ròtle de grand pes dins la politica italiana : lo retorn dels Papas en Itàlia es atribuit a Caterina de Siena e, es a Siena, en 1433, que l'emperaire Sigismond de Luxemborg sojornèt abans que tornar a Roma per s'i far coronar. Tamben, Pie II, elegit en 1458, veniá de Siena.

Los artistas

1251-1300 

 Coppo di Marcovaldo
 Dietisalvi di Speme
 Guido da Siena
 Rinaldo da Siena
 Arnolfo di Cambio
 Guido di Graziano
 Vigoroso da Siena

1301-1350 

 Barna da Siena
 Duccio di Buoninsegna
 Ambrogio Lorenzetti
 Pietro Lorenzetti
 Ugolino Lorenzetti
 Ugolino di Nerio
 Lippo Memmi
 Segna di Bonaventura
 Simone Martini
 Naddo Ceccarelli

1351-1400 
 Bartolo di Fredi
 Spinello Aretino
 Domenico di Bartolo
 Taddeo di Bartolo
 Andrea Vanni
 Paolo di Giovanni Fei
 Lippo Vanni
 Niccolò di Buonaccorso (o Bonaccorso, 1355 - 1388)

1401-1450 

 Giovanni di Paolo
 Pietro di Giovanni d'Ambrogio
 Il Sassetta, Stefano di Giovanni
 Benedetto di Bindo
 Martino di Bartolomeo
 Gregorio di Cecco
 Sano di Pietro
 Priamo della Quercia
 Domenico di Bartolo
 Lorenzo di Pietro (Vecchietta)
 Maestro dell'Osservanza

1451-1500 

 Matteo di Giovanni
 Francesco di Giorgio Martini
 Neroccio di Bartolomeo de' Landi
 Pietro di Francesco degli Orioli
 Sano di Pietro
 Maestro dell'Osservanza

1501-1550 
 Domenico di Pace Beccafumi
 Lo Sodoma, (Giovanni Antonio Bazzi, dich ~)
 Baldassarre Peruzzi
 Lo Riccio, (Bartolomeo di Sebastiano Neroni, dich ~)

1551-1650 
 Alessandro Casolani
 Rutilio Manetti
 Ventura Salimbeni
 Francesco Vanni

Bibliogràfia
 Daniel Arasse, L'Homme en perspective - Les primitifs d'Italie, ed. Hazan, Paris, 2008 (francés)
 Marco Pierini, Arte a Siena, ed. Scala, Florença, 2004 (italian)

Pintura
Edat Mejana
Renaissença