Gèra e Belesten
Gèra e Belesten (Gère-Bélesten en francés) qu'ei ua comuna aussalesa de Bearn administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics de la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Toponimia

Belesten
La prononciacion qu'ei [beles'ten]. Las fòrmas ancianas que son Belesten en 1328, Velesten en 1385, Belesten (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Dauzat (citat per Miquèu Grosclaude) ditz pas arren sus Belesten, mès qu'explica los diferents Bèlestar per l'adjectiu bel (bèth) e lo vèrbe estar, dab un sens globau de « bèra situacion » . 

Segon Miquèu Grosclaude, cau pas associar Belesten e Belestar e imaginar un bèl estent. Que i a totun un patronime Bélesta qui sembla d'origina aussalesa e present mei que mei a Biost; i a ua relacion ? Lo nom que demòra escur .

Gèra
La prononciacion qu'ei ['gèro] (grafia de Grosclaude dab un g dur; lo còdi fonetic de l'autor, p. 34, que defineish g com « g dur »; compréner benlhèu ['jɛrɔ]). Jacques Boisgontier, dens la soa recension deu Dictionnaire toponymique des communes du Béarn que senhala l'error. 

Las fòrmas ancianas que son Jera en 1154, Yere en 1270, Gere en 1328, Gera en 1538, Gere en 1606, Gere e Belestin en 1675, Gere (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Dauzat qu'explica Gèra per l'arrasic preindoeuropèa *gar, « ròc » . 

Segon Miquèu Grosclaude, Dauzat sabèva pas que gèra es un mot plan coneishut en Bearn, qui a lo sens de « susfàcia erbosa; granja e erbatge aus entorns »; mès, aqueth mot que vien benlhèu de *gar. Probablament, lo nom comun qu'ei l'explicacion deu toponime .

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deus Pirenèus Atlantics

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna de la Vath d'Aussau
Comuna de Bearn
Comuna deus Pirenèus Atlantics