Domin
Domin (Doumy en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Toponimia
La prononciacion qu'ei [du'min]. Las fòrmas ancianas que son Dumi en 1154, Domii au sègle XIIau, Domium, en latin, en 1270, Dominium en 1286, Domi au sègle XIIIau, Domii en 1385, Domi en 1487, Domin en 1543, Domy (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat, Domin que vien deu nom galloroman d'òmi Dommius dab lo sufixe -inum . 

Miquèu Grosclaude que cèrca solucions, mès lo nom que demora escur :
un ipocorostic de Domenge, mès la fòrma Domin ei dens nat tèxte;
lo latin dominium, « senhoria, domeni » (fòrma de 1286), mès lo mot qu'a miat en occitan a domini/domèni e pas a domin;
lo latin classic dumum, « broishòc, brocar », que pòt miar a l'adjectiu dominum, com benlhèu dens Dume (Lanas), « mès aqueth mot qu'ei dobtós pr'amor sembla hèr partida deu vocabulari poetic »; N.B. que sembla un mot celtic, un oronime; Xavier Delamarre qu'explica dumion com « tuca, serret, costalat, terrèr ». L'irlandés dumae qu'a aqueth sens; Dume au Portugau qu'ei atestat peus autors tardius de l'Antiquitat Dumium. Delamarre a pas de certitud per la comuna de las Lanas, mès que prepausa totun un etime dumiā ; Domin qu'ei sus un turon de 270 m (100 m de denivellacion dab l'arribèra de Balaing);
l'antroponime Dummius dab la sufixe -inum, atau com prepausa Dauzat. Mès Grosclaude que trantalha a acceptar un mot gallic; tanben lo -mm- ei atestat dens nada grafia  (reduccion regulara de las geminadas, a data plan mei anciana que las atestacions).

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias 

Comuna deus Pirenèus Atlantics
Comuna de Bearn