Conjugason occitana
Conjugason dels vèrbs occitans dins los diferents dialèctes de la lenga occitana, en tanben en occitan ancian. Cada forma verbala es acompanhada de sa transcripcion fonetica.

Primièr grop (vèrbs en -AR) 
Es lo grope al qual apartenon mai de vèrbes:  aimar, esperar, manjar e pensar, etc.

Parlar

Segond grop (vèrbs en -IR) 
Es lo segond grope amb mai de vèrbes: finir, partir, fugir, morir, etc. Quitament se los darrièrs tres fan part, fug e mòr a la tresena persona del singular del present de l'indicatiu, se pòdon tanben declinar amb -iss- (l'incoactiu), e donc faire partís, fugís e morís.

Los vèrbs amb una sola terminason: sentir

Los vèrbs amb increment: bastir 
Aquestes vèrbs an un radical (coma "bast-") incrementat en qualques formas amb un sufix (bastiss-), ont  -iss- es derivat de l'incoactiu latin (-esc).

Tresen grop (vèrbs en -RE ) 
La letra abans lo -RE es sempre una consonanta. Unes exemples : pèrdre, recebre, medre e sègre ("suivre"). Se la consonanta es una b o una g, a la tresena persona del singular del present de l'indicatiu, la càmbia en p o c. Atal, recebre e sègre donan recep e sèc e pèrdre e medre venon pèrd e med.

Batre

Los vèrbs irregulars

Èsser

Aver

Anar

Far/Faire (Har/Hèr en gascon)

Vejatz tanben 

 Fonologia de l'occitan
 Prononciacion de l'occitan
 Conjugason del catalan

Ligams extèrnes 
 Conjugador occitan
 http://occitanet.free.fr/ling/conjocreg.htm
 Frédéric Mistral: Lou Tresor dóu Felibrige
 François-Juste-Marie Raynouard: Grammaire romane, ou Grammaire de la langue des troubadours
 Camille Chabaneau: Grammaire limousine: phonétique, les parties du discours, 1876
 F. Guessard: Grammaires provençales de Hugues Faidit et de Raymond Vidal de Besaudun (XIIIe siècle), 1858
 Carl Appel: Provenzalische Chrestomathie, mit Abriss der und Formenlehre Glossar, 1902
 C. H. Grandgent: An outline of the phonology as morphology of old Provençal, 1905
 http://monoccitania.50webs.com/conjugasons.html

Occitan
Portal:França/Articles ligats
Portal:Lengas/Articles ligats