Sent Perdon e Eisac
Sant Pardol e Isaac, Sent Perdon-Isac, o puslèu Sent Perdon e Eisac (Saint-Pardoux-Isaac en francés) es una comuna agenesa, situada dins lo departament d'Òut e Garona e la region de Novèla Aquitània, ancianament d'Aquitània. Per la fixacion del nom en occitan, veire la partida toponimia.

Geografia

Perimètre deu territòri

Toponimia

Sent Perdon
La prononciacion es [ʃeŋper'du]. Las fòrmas ancianas son : S. Pardulpho (eccl. S. Leodegarii de Guisaco et de ~), en 1305, Sancti Pardulphi (eccl. ~) prope Miramontem, en 1306, Sancti Pardulphi (r. ~) Quissaco (r. de ~), en 1520. Pardulphus, nom germanic Pard-wulf o Bard-wulf, que correspond a un ermita garit miraculosament de la ceguesa, puèi vengut abat de Garait (sègles VII e VIII), es tombat en Occitània dins l'atraccion de perdon. Bénédicte Boyrie-Fénié escriu Sent Perdon .

Aisac o Isac o Eisac ?
Per las atestacions, en mai de las donadas per Sent Pardon, Nicolas de Villars, dins sos Memòris, citadas per Durengues, nòta S. Pardoux... et S. Léger d'Isac. La prononciacion relevada per Bénédicte Boyrie-Fénié es [ɛj'Ʒa], que correspond pas a las fòrmas ancianas Guisaco e enquèra mens Quissaco (mas, en conclusion, B. Boyrie-Fénié nòta la prononciacion, eventualament pus vertuosa que scientifica, [ʃeŋper'du / iƷa], contradictòria emb lo resultat de son enquèsta). Per explicar [ɛj'Ʒa], Bénédicte Boyrie-Fénié compara emb Aisac e Òst, Aisac e autres luecs, eretièrs de Asius o Atius, emb lo sufixe -acum, e tanben, per lo cas que la fòrma d'origina seriá Isac, çò que crei, emb Izé (Ille et Vilaine) e autres luecs, que venon de Itius + -acum . En realitat, l'explicacion es simpla : dins de frasas coma Vau a Isac o Demòra a Isac, [-e-] sèrv de transicion entre a e i- en iatus. Quand la novèla prononciacion comença a s'installar, sembla tota naturala dins un parlar que multiplica los cas de [ej-] o [ɛj-], mai que mai abans l'accent tonic (venguts de ai- pretonic o de es + consonanta). Justament, las atestacions emb iniciala consonantica, Guisaco e Quissaco, son l'indici de la dificultat a manténer l'iniciala -i-, a l'origina d'iatus.

Determinacion del vestit grafic
L'agionime Sent Perdon / Pardon (que, en teoria, se poiriá tanben escriure Pardó o  Perdó, es precedit de Sent, varianta locala e regionala e non pas de Sant. Sa grafia es confòrma a la prononciacion e ten compte de l'atraccion, generala en occitan, de pardon/perdon, per tots los toponimes eretièrs de Sanctus Pardulphus. Los dos noms, que correspondon a dos vilatges, son regularament separats per la conjoncion e (malgrat lo site del Congrès , que respècta pas la règla generala). Pel nom del segond vilatge, la prononciacion relevada fai preferir la grafia Eisac puslèu que Isac o Aisac (la region coneis l'afebliment de -ai- pretonic en [-ei-], mas las atestacions medievalas e la contradiccion intèrna a son paragrafe consacrat a la comuna, que pòdon marcar que la fòrma d'origina es Isac, laissan gaire de plaça a una grafia Aisac. Se Isac es la fòrma d'origina, venguda [ɛj'Ʒa] per la rason dejà dicha, Ai- pretonic es pas etimologic e Eisac seriá la sola grafia rigorosa. Comparar emb un autre cas que I- inicial e etimologic es vengut Ei- en realitat : Eiçac.

Istòria
En 1793, la municipalitat èra « 1793, La Sauvetat, Izaac, Puysserampion et Aignac » (en francés), dont La Sauvetat, Eisac, Puèg Arampion e Anhac, mas en 1800, « Saint-Pardoux-Isaac » (en francés) èra una comuna independenta .

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lausun; es adara del canton de la Val de Dròt.

Demografia

 En 1793, la futura comuna (o Eisac/Aisac/Isac ?) èra recensada emb La Sauvetat de Dròt e autres luecs.
 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luècs e monuments

Personalitats ligadas emb la comuna

Veire tanben
Comunas d'Òut e Garona

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna d'Agenés
Comuna de Guiana
Comuna d'Òlt e Garona