Rogièr IV de Fois
Rogièr IV de Fois ( ? - 1265 ), vescomte de Castèlbon (1230-1265) e comte de Fois (1241-1265).

Biografia 
Rogièr IV èra lo filh e successor del comte Rogièr Bernat II de Fois e de sa primièra esposa Ermessenda de Castèlbon. Fou nét per línia paterna de Ramon Rogièr I de Fois e Felipa de Montcada e per linha materna d'Arnaud I de Castèlbon. A partir del maridatge de la sia sòrre Esclarmonda venguèt lo conhat de Ramon IX de Cardona, e per encausa del maridatge de sa sorrastra Ceselha de Fois foguèt lo conhat d'Alvar I d'Urgèl.

L'ascension al tròn 
Rogièr IV arribèt a governar tre 1241 a mai se ja èra vescomte de Castèlbon per eiretatge mairal a partir de 1230. En 1242 foguèt anullat pel rei de França Loís IX lo tractat de París de 1229, e lo comte de Tolosa se revoltèt ajudat per un bèl nombre de senhors occitan que s'aliguèron als angleses. 

Roger IV demorèt en espèra e la victòria francesa a Taillebourg lo 22 de julh de 1242 l'incitèt a causir una posicion neutra. Faguèt omenatge al comte de Tolosa sonque per la part bassa del comtat, a partir del nòrd del Pas de la Barra. Lo comte de Tolosa Ramon VII considerèt lo fach que se revoltèsse pas coma una fauta a son deure de vassalhatge e aital espetèt la guèrra a la fin de l'an 1242. Pasmens lo 30 de novembre d'aquel an lo comte tolosan deguèt capitular davant las tropas reialas francesas, a mai se las ostilitats contunhèron encara contra lo país de Fois durant qualques meses. A partir d'aquel temps lo comte de Fois se considerèt feudatari dirècte del rei de França. Lo conflicte amb los vassalhs del país foissenc a qui Tolosa reclamava l'omenatge feudal, perdurèt fins a 1249. 

Lo Vescomtat de Castèlbon tanben aguèt de problèmas amb l'Avesque d'Urgèl e per l'omenatge feudal del vescomtat al comte d'Urgèl, e mai de limits amb lo comtat de Palhars. Lo litigi d'Andòrra e d'autras vals foguèt portat a un tribunal del Papa en 1243 e aprèp d'annadas se capitèt en 1256 de tirar l'escomenge que li aviá mandat l'avesque d'Urgèl qualques ans abans.

En 1245 se reconeguèt vassalh de Jacme I lo Conqueridor per çò qu'es dels castèls de Saut e Querigut e mai las vilas catalanas d'Èvol e Estavar. Aquel meteis an va donèt los fòrs a Fois e l'an seguent realizèt un pariatge amb l'abadiá del Mas d'Asil al que van seguir altres amb l'abadiá de Bolbona el 1253 e amb la de Combalarga en 1255. Las rèstas de sos avantpassats foguèron transportadas a la glèisa de l'abadiá de Bolbona, endrech que defensèt subretot contra la de Sant Antòni de Pàmias.

Maridatges e descendéncia 
Rogièr IV se maridèt cap a 1231 amb Brunissenda de Cardona, filha de Ramon Folc IV de Cardona. D'aquela union nasquèron:
 l'infant Rogièr Bernat III de Fois (?-1302), comte de Fois
 l'infant Pèire de Fois
 l'infanta Sibilla de Fois, que se maridèt cap a 1265 amb lo vescomte Aimeric IV de Narbona
 l'infanta Agnès de Fois, maridada cap a 1256 amb lo comte Esquivat I de Bigòrra
 l'infanta Felipa de Fois (?-1310), maridada en 1264 amb lo comte Arnaud Rogièr I de Palhars Sobeiran
 l'infanta Esclarmonda de Fois (cap a 1250- a l'entorn de 1315), maridada en 1272 amb lo rei Jacme II de Malhòrca

Moriguèt lo 24 de febrièr de 1265 e foguèt enterrat a l'abadiá de Bolbona. Son successor foguèt son filh Rogièr Bernat III de Fois e Castèlbon.

Comte de Fois
Vescomte de Castèlbon