Ernst Gamillscheg
Ernst Gamillscheg (nascut lo 28 d'octobre 1887 a Neuhaus, ara Jindřichův Hradec, Republica Chèca, mòrt lo 18 de març 1971 a Göttingen) foguèt un romanista e lingüista austriacoalemand.

Vida e òbra 
Gamillscheg se formèt a Viena ont presentèt la tèsi doctorala, dirigida per Meyer-Lübke, en 1909 (Die romanischen Elemente in der deutschen Mundart von Lusern « Los elements romanics dins lo dialècte germanic de Lusern », publicada a Halle an der Saale en 1912).  Après d’estudiar amb Jules Gilliéron e Mario Roques a París, presentèt la tèsi d’abilitacion en 1913 ambe'l títol Studien zur Vorgeschichte einer romanischen Tempuslehre (Viena 1913; Tübingen 1970). Après de combatre e d'èsser ferit dins la Primièra Guèrra Mondiala, foguèt professor a Innsbruck dempuèi 1916, en primièr coma professor extraordinari, a partir de 1919 en tant que professor titulari de filologia romanica; en 1925 passèt a l'Universitat de Berlin. En 1936, foguèt acceptat coma membre a part entièra de l'Acadèmia de las sciéncias de Prússia . Dempuèi 1938, èra membre correspondent de l'Acadèmia bavaresa de las sciéncias . En 1939, recebèt d'Adolf Hitler, la medalha d'onor del servici civil fidèl (Treuedienst-Ehrenzeichen) de segonda classa . De 1940 a 1944 Gamillscheg foguèt President de l'Institut alemand de las sciéncias a Bucarèst e al còp professor convidat a l'Universitat de Bucarèst. En 1946, foguèt nommat a l'Universitat de Tübingen ont prenguèt la retirada en 1956, amai que contunhava encara de far de corses coma professor emerit a Zuric e a Saarbrücken. 

Foguèt membre de las acadèmias de sciéncias de Berlin (fins a 1945) e de Magóncia. Dempuèi 1958 foguèt membre correspondent de la Seccion Filologica de l’Institut d’Estudis Catalans.

Li foguèron dedicadas 4 miscellànias d'omenatge : Ausgewählte Aufsätze (miscellània d’articles seus, Jena, en 1937, pels 50 ans), Festgabe Ernst Gamillscheg (Tübingen, en 1952, pels 65 anys), Syntactica et Stilistica (editada per Günter Reichenkron, Tübingen, 1957; pels 70 ans) e Verba et vocabula (editada per Helmut Stimm i Julius Wilhelm, pels 80 ans). 

Son filh Franz Gamillscheg foguèt un jurista alemand.

Libres 
 Die romanischen Elemente in der deutschen Mundart von Lusern, Halle an der Saale 1912
 Studien zur Vorgeschichte einer romanischen Tempuslehre, 1913
 Etymologisches Wörterbuch der französischen Sprache, 2 volums, Heidelberg, 1926–1929; 2nda edicion revisada, 1966–1969; 1997 (ISBN 3-8253-0501-5)
 Die Sprachgeographie und ihre Ergebnisse für die allgemeine Sprachwissenschaft, 1928
 Romania Germanica, 3 volums, Berlin 1934, 1935, 1936 (volum 1, 2, novèla edicion revisada, 1970)
 Immigrazioni germaniche in Italia, edicion H. Keller, Leipzig, 1937
 Über die Herkunft der Rumänen, Akademie der Wissenschaften, Berlin, 1940 (20 paginas)
 Romanen und Basken, 1950
 Französische Bedeutungslehre, Tübingen, 1951
 Sur une source catalane de la chanson de geste Girart de Roussillon, Mélanges de linguistique française offerts à M. Charles Bruneau, Genèva, Droz 1954, p. 227-233.
 Burgundische Lehnwörter in der Chanson de geste "Girart de Roussillon", Helsinki, Annales Academiae Scientiarum Fennicae, 1954
 Historische französische Syntax, Tübingen, 1957
 Ausgewählte Aufsätze, vol. 2, Tübingen, 1962

Ligams extèrnes 
 https://web.archive.org/web/20141231010652/http://www.uibk.ac.at/romanistik/institut/institutsgeschichte/profs/profs#gamillscheg Pàgina de professors de l’Institut für Romanistik de la Universität Innsbruck] (brèva biografia ambe una foto)
 https://www.enciclopedia.cat/EC-GEC-0028923.xml

Notícia d'autoritat |TYP=p|GND=118689398|LCCN=nr/2005/16188|VIAF=32035318

Nòtas e referéncias