Empèri seleucida
L'Empèri seleucida es un estat ellenistic fondat per Seleuc Ièr e eissit de las conquistas d'Alexandre lo Grand, qu'existiguèt de 312 abC a 63 abC. S'espandissèt, a son maximum, sus Mesopotamia, Siria, Asia menora e lo mond iranian.

Seleuc Ièr e la fondacion de l'empèri 
La mòrt d'Alexandre lo Grand en -323 menèt a una guèrra de succession entre sos generals d'origina macedonians, sonats los diadòcs. Lo diadòc Seleuc Ièr arribèt en -312 a establir son poder a Babilònia, en Mesopotamia e lèu poguèt s'apoderar Mèdia e Susiana.

En -303, aviá pres lo contraròtle de la part orientala de l'empèri d'Alexandre, dusqua l'Indus, que deguèt pasmens daissar a Chandragupta Maurya. En -301, aliat a Lisimac desfaguèt Antigòn lo Bòrni en Asia menora, e recebèt Siria per prètz de la victòria. En -305 fondèt la capitala de Seleucia en Mesopotamia, mas tanlèu -300, la transportèt a Antiòquia en Siria. A partir d'aquest moment, lo centre del poder seleucida s'alunhèt d'Iran e dels territòris orientals de l'empèri. En -305, la desintegracion de l'estat d'Alexandre lo Grand es complèta. Seleuc Ièr pren lo títol de rei, parièr que lo lagida Ptolemèu Ièr en Egipte.

Dinastia 
Los emperaires seleucidas son:
Seleuc Ièr (305-281)
Antiòc Ièr (281-261)
Antiòc II (261-246)
Seleuc II (246-225)
Seleuc III (225-223/222)
Antiòc III (222-187)
Seleuc IV (187-175)
Antiòc IV (175-164)
Antiòc V (164-162)
Demetrios Ièr (162-150)
Alexandre Balas (150-145)
Antiòc VI (145-143/142)
Demetrios II (145-139/138)
Diodòt Trifon (142-138)
Antiòc VII (139/138-139)
.....
Antiòc VIII (125-96)
Seleuc VI (96-94)
Demetrios III (98-87)

Referéncias

Fonts 
  E. Bickerman, 1983, The Seleucid Period, The Cambridge History of Iran, Volume3 (1), THE Seleucid, Parthian ans Sasanian Periods, Ehsan Yarshater (editor), p. 3-20, Cambridge, Cambridge University Press.

 
Mond ellenistic
seleucida