Demografia d'Itàlia
Itàlia es un dels païses mai poblats d'Euròpa. Sa populacion es la cinquena del continent après Russia, Alemanha, França e Reialme-Unit. 

Compta 60 589 000 al primièr de genièr de 2017 demest los quals i a 5 047 000 estrangièrs e 55 542 000 ciutadans italians.

La densitat mejana de la populacion es de 201 en 2017 amb de fòrtas disparitats entre las regions.

De tradicion catolica, lo país compta tanben de minoritats musulmanas, protestantas e ortodòxas. 

La lenga italiana es oficiala e parlada pertot mas i a de minoritats linguisticas importantas (minoritats sarda, occitana, eslovèna...) que gausisson d'estatuts variables.
L'arribada d'immigrants dempuèi una vintenat d'annadas a enriquit lo païsatge linguistic. Lo romanés, lo chinés, l'albanés, l'arabi, l'ucraïnian, l'indi, lo bengali son las lengas immigrantas mai utilizadas.

Evolucion istorica

Demografia istorica 

Itàlia coneguèt una expansion importanta de sa populacion amb l'Empèri roman. 

La populacion èra gaireben de 10 o 12 000 000 en l'an 400 siá 25% de la populacion europèa e 4/5% de la populacion mondiala.
Demorèt fins al sègle 11 lo país mai poblat d'Euròpa ( l'importància demografica d'Itàlia entre l'an 0 e l'an 400 es comparabla a la de França entre los sègles 12 e 17 o la de los Estats-Units al sègle 20).

Son expansion foguèt relativament mai lenta que la mejana europèa entre 1500 e 2000, mas Itàlia foguèt un centre major d'emigracion.

Evolucion istorica de la populacion italiana

Lo recensament de 2011  

Lo darrièr recensament oficial porgís de chifras importantas per la coneissença de la demografia italiana contemporanèa. A mostrat en particular l'envielhiment de la populacion e lo cambiament dels corrents migratòris, Itàlia venent un país d'immigracion massissa après de sègles d'emigracion.
Itàlia comptava en 2011 (recensament oficial) 59 464 644 estatjants. 
Demest aquela populacion, i aviá 4.570.317 forastièrs (7,69%) e 54 894 327 ciutadans italians (92,31%).  

Lo créis demografic entre los recensaments 2001 e 2011 es degut entièrament a l'immigracion, lo nombre de las personas de nacionalitat italiana diminuent de 250 000 en 10 ans. A confirmat atal la tendéncia estructurala a la diminucion de la populacion italiana.

Los estrangièrs al recensament de 2011 
Itàlia a conoscut recentament una immigracion importanta. Ven principalement d'Euròpa de l'Èst e d'Africa del nòrd.
Entre los recensaments de 2001 e 2011, la populacion estrangièra a augmentat de 2 694 256 (+143%).

Aicí la lista dels grops que comptavan mai de 100 000 membres en 2011.

A aquela immigracion legala cal ajustar l'immigracion illegala, relativament importanta.
Aquela ondada d'immigracion a donat naissença a de tensions importantas e de cambiaments de lei.

Edats  

En 2011, solament 14% de la populacion aviá mens de 15 ans mentre que 20,3% avián mai de 65 ans.

L'indici d'envielhiment èra de 145 (per comparason França 106, Japon 177, Canada 88, Mexic 21).

Emigracion 

Tradicionalament Itàlia es estat un país d'emigracion. Tre l'Edat Mejana òm trobava d'Italians venguts en Occitània o en França. Aprèp 1492, los Italians participèron activament al poblament dels païses americans ( esp. E.-U., Brasil, Argentina) tot en contunhar una emigracion mai o mens establa cap a d'autres païses (esp. França). S'estima que i a mai de 70 000 000 de personas d'origina italiana que vivon fòra d'Itàlia.

De consultar tanben: emigracion italiana

Immigracion 

Avant l'an 2000, Itàlia èra mai que mai un país d'emigracion. Dempuèi l'an 2000, la situacion s'es revirada. Uèi Itàlia reçaup cada an de nombroses immigrants.

Lo cresc del nombre d'estrangièrs foguèt plan rapid entre 2000 e 2016. En 2000, èran 1 341 000. En 2016, èran 5 026 000 (8.3% de la populacion totala).

La totalitat del creis demografic d'Itàlia entre 2000 e 2017 es degut a l'immigracion.

Balanç demografic 

Tot ben que la feconditat semble se melhorar dapasset (1,41 en 2010, de comparar amb 1,18 en 1995), lo balanç demòra globalament negatiu.
Las perspectivas demograficas de las Nacions Unidas o de l'INED indican una baissa probabla de la populacion a unes 55 000 000 abans 2050 (62 000 000 se l'immigracion se manten).

Natalitat, mortalitat e creis natural 

Estastiticas dempuèi 1900

Perspectivas 

L'augmentacion recenta del nombre de las naissenças deu pas amagar la flaquesa de la fertilitat en Itàlia.

Segon l'Istat, en 2010, 13,9% de las naissenças (siá 78 000) èran degudas al estrangièrs. 
La natalitat dels estangièrs èra de 18,4 per mila mentre que la mortalitat èra de 1,2 per mila siá un créis natural de 17,2 per mila ( + 73 000 personas).

Pels ciutadans italians, las donadas èran: 

- natalitat (8,6 per mila, 484 000 naissenças)

- mortalitat (10,4 per mila, 587 000 decèsses)

- créis natural (-1,8 per mila, -103 000 personas).

L'evolucion previsibla es doncas una augmentacion plan importanta de la proporcion de personas d'origina estrangièra dins los cinquanta ans que venon e, se i a pas un cambiament important dins la fertilitat, una baissa de la populacion italiana malgrat l'immigracion.

Minoritats lingüisticas 

Itàlia compta tanben qualques pichonas minoritats linguisticas: los Sardes (1 350 000), los Retoromans e Friulans (700 000), los Alemands (250 000), los Occitans(180 000), los Franceses e Arpitans (100 000), los Albaneses (100 000 venguts tre le sègle 15 e coneguts coma Arbëreshë), los Grècs, los Eslovèns e los Catalans representan los principals grops. Amassa representan çaquela mens de 3 000 000 de personas.

Los Sardes

Los Retoromans

Los Friulans

Los Alemands

Los Occitans

Los Albaneses

Los ancians Albaneses

Los novèls immigrats

Los Grècs

Los Eslovèns

Los Catalans

Las lengas del immigrants e las lengas estrangièras

L'italian e sos dialèctes 
Consultar tanben: Italian e lengas d'Itàlia.

Religions

Nòtas e referéncias 

Itàlia
Demografia

Demografia per país
Demografia
Lenga
Populacion