Francesc Vallverdú
Francesc Vallverdú i Canes (Barcelona, 1 de decembre de 1935 – Barcelona, 12 de junh de 2014) foguèt un sociolingüista e escrivan catalan. Sa participacion, e activisme, dins la societat catalana se faguèt dins divèrses domenis. S'impliquèt notablament dins lo catalanisme cultural e literari en collaborar a mantas publicacions coma Serra d'Or e Nous Horitzons, e mai a travèrs d'articles d'opinions dins lo jornal espanhòl El País. Coma poèta, introdusiguèt dins lo domeni de la poesia lo concèpte de realisme social. Laissèt tanben una granda produccion en traduccions que foguèt tanben l'autor de mantas reviradas d'escrivans italians, coma Alberto Moravia, Cesare Pavese, Italo Calvino e Leonardo Sciascia, en catalan.

Pasmens sa participacion mai notabla se pòt observar mai que mai dins lo domeni de la sociolingüistica, qu'intervenguèt activament dins la fondacion del Grop Catalan de Sociolingüistica que ne venguèt president, e dirigiguèt la revista Treballs de Sociolingüística. 
Per çò qu'es de la difusion e de la qualitat de la lenga catalana foguèt cap dels servicis lingüistics de la Corporacion de Ràdio e Television de Catalonha e mai membre del Conselh Social de la Lenga Catalana de la Generalitat de Catalonha.

La qualitat de sa produccion e sa trajectòria particulara li valguèron d'èsser recompensat en 1986 amb la Crotz de Sant Jòrdi autrejada per la Generalitat de Catalonha.

Biografia 
Francesc Vallverdú nasquèt dins lo barri de Sants a Barcelona en 1935 al sen d'una familha modèsta. Malgrat son interès per las letras estudièt finalament lo drech e obtenguèt sa licéncia a l'Universitat de Barcelona. Foguèt durant aquel periòde universitari que venguèt amic de Jordi Solé i Tura, August Gil i Matamala, Salvador Giner e mai maites autres qu'aurián una incidéncia notabla sus son futur activisme catalanista. A l'encòp dintrèt en contacte amb los cercles estudiants literaris antifranquistas. Qualques ans mai tard, en 1959, venguèt membre del Partit Socialista Unificat Catalan, d'orientacion comunista.

Òbras

Poesia 
 Com llances (1961)
 Qui ulls ha (1962)
 Cada paraula, un vidre (1968)
 Somni, insomni (1971)
 Retorn a Bíbilis (1974)
 Poesia, 1956-1976 (1976)
 Regiment de la cosa pública (1983)
 Leviatan i altres poemes (1984)
 Festival amb espills de Ramon Roig (1989)
 Encalçar el vent (1995)
 Temps sense treva (2009), òbra poetica completa

Ensages 
 L'escriptor català i el problema de la llengua (1968)
 Sociología y lengua en la literatura catalana (1971)
 Dues llengües: dues funcions? (1970)
 El fet lingüístic com a fet social (1973) (Prèmi Joan Fuster d'assaig, 1972)
 Aproximació crítica a la sociolingüística catalana (1980)
 La normalització lingüística a Catalunya (1980)
 Elocució i ortologia catalanes (1986)
 L'ús del català. Un futur controvertit (1990)
 Velles i noves qüestions de sociolingüística (1998)
 El català estàndard i els mitjans audiovisuals: escrits elaborats des de la comissió de Normalització Lingüística de TVC (2000)

Referéncias 
<references>

Sociolingüista catalan
Poèta catalan
Naissença en 1935
Decès en 2014