Trèma
Lo trèma ( ¨ ) es un signe diacritic de l'alfabet latin eritat del trèma grèc. Es format de dos punts juxtapausats. 

Lo trèma es a vegada lo meteis signe grafic que l’umlaut alemand, pasmesn se sa significacion e son origina son diferentas.

Utilizacion dins las lengas d'escritura latina

En Occitan

Usatge obligatòria 
Lo trèma s’emplega de biais obligatòri per indicar que i e u fan un iat (abséncia de diftong) amb la vocala precedenta: aï, eï, aü, eü, oü. Ex: esbaïr, saïn, Preïstòria, aürós, reünir, groüm. 

Excepcions:
 Lo trèma s’emplega pas sus i, u plaçadas davant una autra vocala, quitament se i a un iat possible: pueril [pye'ril], tuar [ty'a],  triar [tri'a]
 S’emplega pas lo trèma dins las vocalas doblas, que fan un iat en general: niilisme [nii'lizme]

Usatge facultatiu 
Lo trèma es d'usatge facultatiu per destriar:
 qu prononciat [k]: quotidian, saquejar, quimia de qu/qü prononciat [kw] amb un trèma facultatiu: ubiquitat o ubiqüitat, adequat o adeqüat, equacion o eqüacion.
 gu prononciat /g/: reguèrgue, Guiana, guitarra de gu/gü prononciat /gw/ amb un trèma facultatiu: linguistic o lingüistic, bilingue o bilingüe, exsangue o exsangüe, pinguin o pingüin

En catalan 
En catalan, lo diarèsi també s'utilisa sus las vocalas i e u per indicar qu'aquelas forman pas lo diftong, mas un iat, amb la vocala anteriora: veïna, llaüt, agraït, continuï, obeïes...

Es posa dièresi en els casos següents:
 Quan hem de pronunciar una u que podria ser muda: al-gues / ai-gües, tan-ques / pas-qües.
 Quan la i o la u podrien fer diftong amb la vocal anterior i les normes de l'ortografia no ens permeten accentuar: pa-ís / pa-ï-sos, ai-re / ra-ïm, ei-na / ve-ï-na, cui-na / ru-ï-na, diu, di-uen / di-ürn, peu / peülla.
 Quan una i' entre vocals fa pas de consonanta: bis-ca-ia / bis-ca-ï-na, mas in-clo-ï-a (dincloure).
I a d'excepcions per
 Pels mots començats pels prefixes '''anti-, co-, contra-, re-, "tele", "ràdio","semi" seguits de vocala: exemple reunir, antiimperialisme, contraindicació, reunificació.
 Pels mots acabats en vocala + los sufixos -isme, -ista, "us", "um": exemple egoisme, altruisme, altruista... .
 Dins las formas verbalas d'infinitiu, gerundiu, dins los futurs e condicionals acabats en vocala + IR (tresena conjugason): exemples: trair, traint, trairà, trairia, però en canvi sí al participi traït o al present traïm, traïu.

 En français 
En francés coma en grèc, lo trèma se pòt plaçar sus las vocalas e, i, u (e y dins de noms d'ostal) per indicar, normalament, que la vocala que precedís la cal prononciar de biais separat e fa pas partit d'un digramma. Per exemple, maïs /ma.is/ (milh) e mais /mɛ/ (mas).

 En espanhòl 
En espanhòl corrent lo trèma (diéresis) s'emplega pas que sus la 'u' afin d'indicar qu'aquela letra se deu prononciar quand apareis dins los grops "güi" (lingüística [liŋˈgwistika]) e "güe" (agüero [aˈɰweɾo]). En castelhan ancian lo trèma aviá lo meteis ròtle dins d'autres grops coma "qüa", "qüe" e "qüi", per donar los groos [kwa], [kwe] e [kwi] que son ara escrich 'cua', 'cue' e 'cui' respectivament.  

Una tresena escasença es aquela de la poetica, ont un trèma sus la primièra' de las doas vocalas per destruire lo diftong resultant e crear atal un iat: süave [su.ˈa.βe] non pas [ˈswa.βe].  

 En albanés 

Dins l'afabet albanés la letra ë  es independanta. Es plaçada après la letra e.

 En suedés e finés 
Dins los alfabets suedés e finés, ä e ö son de letras independantas. Son plaçadass a la fin de l'alfabet, après z e å, e an la metaissa origina que la ä e la ö alemandas.

 En ongrés 
En ongrés, ö e ü son de letras independantas, plaçadas après las ó e ú. Le trèma ongrés fa passar una vocala dicha « grèva » o « prigonda » (formada amb tot lo volum de la boca e ressonant dins la garganta) cap una vocala « aguda » (formada amb un volum bucal sarrat per la lenga e ressonant dins lo fons de la boca). Lo trèma long ongrés es encara una simpla modificacion de la longor del son. Atal, la ö longa es ő e la ü longa es ű. Son tanben de letras destriadas de l'alfabet ongrés.

 Lengas oceanianas 
Lo trèma es utilisat pels lingüistas dins de lengas du Vanuatu coma l'araki e lo mavea, per presentar las consonantas linguolabialas : m̈ [n̼], p̈ [t̼], v̈ [ð̼].

Es utilisat en tahitian per notar la particula de rempèl ïa.

 Utilizacion dins las lengas d'escritura cirillica 

 En rus 
Lo rus utilisa lo trèma sus la letra е per notar lo son [jo] accentuat. Atl vèm все (« totes ») e всё (« tot »). La letra ё apareis sovent en remplaçament d'una letra е o о jos l'accent, per exemple весёлый (« gaujós ») / весело (« gaujosament »). Mas aquel destriament apareis rarament fòra delsobratges destinats a l'ensenhament: s'escrui egalament все o всё, lo lector deu far la diferéncia a l'oral. La letra ё nota tanben a vegada los sons [ø] e [œ] dins la transcripcion de mots estrangièrs.

 En ucraïnian 
L'ucraïnian coneis pas la ё russa, mas utilisa lo trèma per destriar ї [ji] de і'' [i].

Nòtas e referéncias

Vejatz tanben

Articles connèxes 
 Diacritic;
 alphabet latin.
 Umlaut.