Escòla cretesa
Se ditz escòla cretesa un mòument iconografic post-bizantin en Creta entre los sègles XV e XVII, mentre que Creta èra jol contraròtle de la Republica de Venècia. Aprés que los Venecians foguèron cochats de Creta de pels Turcs al sègle XVII, l'escòla subrevisquèt dens las Illas Ionianas.

Al mieg dels mondes bizantin e latin, l'art cretés mesclava de thèmas e traches de l'art bizantin amb uns de l'art italian. Las òbras de sos mèstres èran demandats tant pel monde catolic que pel monde ortodòx.

Mèstres famós
 Teofane lo Cretés (sègle XVI)
 Miquèl Damaskinos, (sègle XVI)
 Lo Greco, (sègles XVI e XVII)
 Emanuel Tzanes, (sègle XVII)
 Teodòre Polakis, (sègle XVII)
 Georges Klontzas (1540-1608)

pintura