Placa iberica
La placa iberica èra una pichona placa tectonica, dicha tanben microplaca, ara soudada dempuèi la fin de l'Oligocèn a la placa eurasiatica que ne fa partida, sus que se pausava la peninsula Iberica mas tanben las Balearas, Corsega, Sardenha e benlèu lo Briançonés.

Història 
La placa iberica vendriá de la placa nordamericana que se seriá trencada a la fin del Cretacèu. Es a l'origina de l'obertura del golf de Gasconha per un pivotament d'esperela dins lo sens cotrari del relòtge. Aquela rotacion s'acompanha a l'èst per une subduccion jos la placa eurasiatica puèi una tust de lors massas continentalas respectivas. Aquela subduccion puèi tust ont participèron a la formacion dels Pirenèus entre autre pendent lo Mesozoïc. Pendent aquela èra geologica se realizèron dos episòdis de rift sus sa bordura septentrionala, caracterizats per la formacion d'importants bacins de sedimentacion ligats a de subsidéncias successivas.

Sus la bordura meridionala d'aquela anciana placa, lo desplaçament de la placa africana cap al nòrd provòca de tensions tectonicas complèxas a l'origina de la formacion de las sèrras beticas.

A partir de la fin de l'Oligocèn, la placa iberica acaba d'èsser una placa tectonica d'esperela se soudant a la placa eurasiatica e adoptant son comportament.

Notas e referéncias