Esquiesa e Cèra
Esquiesa e Cèra ( en francés Esquièze-Sère) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra, en Lavedan e en País Tòi, situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia

Toponimia

Esquiesa
Era prononciacion qu'ei [és'kyéso] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Ezii Guilhermi de Squisa, ath sègle XII,  De Squisa ath sègle XII e 1379, De-Squiza en 1313, De Esquisa en 1342, de-Squiza en 1429, Esquieses en 1614, Esquiése  (shens data hornida).

Segon Dauzat, Esquiesa qu'ei derivat deth gascon esquie, « aresta de montanha ».
Segon R. Aymard, eth nom que vien de esquià en gascon dera Varetja, « fetuca » (planta).

Segon Miquèu Grosclaude, eth gascon esquia ei pas adaptat ath site, ua vath; eths noms de planta dont parla Aymard son esquiar e esqués. Mès, com passar a esquiesa ? Eth nom primitiu qu'ei probablament squisa, abans ua diftongason tardiva; eth nom que demòra escur.

Cèra
Era prononciacion qu'ei ['sèro] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Bernardus de Cera en latin, en 1037 o cap a 1040, Cera ath sègle XII,  De Sera en 1313 e 1342, de Serra en 1342, De Esquisa en 1342, Sera en 1429, Sere en Barège en 1736-1789, Sere en Barège en 1760, Sere en 1790, Sère-en-Barège en 1806.

Cèra qu'ei eth resultat gascon deth latin cella, « cellula », puish « ermitatge », puish « petit monastèri ». Cèra qu'ei un mot diferent de sèrra, dab duas -rr-.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  era populacion èra de  abitants e era densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab era comuna

Véder tanben
 Comunas deths Hauts Pirenèus

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna de Lavedan
Comuna de Bigòrra
Comuna deths Hauts Pirenèus
Comuna de Gasconha