Auton (Erau)
Auton (Octon en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Se pronóncia localament Aloton/Aroton.

Geografia

Perimètre del territòri

Toponimia

Auton 
La prononciacion es [ou'tu], diferenta de la donada en introduccion. Las fòrmas ancianas son : [ecclesiam] de Othone en 1162, S. Stephani de Othone en 1240, ecclesia S. Stephani de Otone (varianta : Othone) en 1252, ecclesia S. Stephani de Othone en 1484, de Octone al sègle XVI, l'esglise d'Hoton en 1626, Otton en 1722, Acton en 1740-60, Octon en 1740-60 e en 1770-72 (mapa de Cassini). Segon Hamlin, Auton ven de l'escais-nom latin Otho, al locatiu-ablatiu (Othone) e sense sufixe. Auton èra una proprietat galloromana. Othone poiriá menar a Auton ? Los Féniés seguisson Hamlin e prepausan un nom d'òme Otho(n).
Dauzat e Rostaing citan las fòrmas ancianas (tiradas del marrit diccionari topografic d'Eugène Thomas e que correspondon en realitat a un luòc desparegut de Magalaç, Santa Magdalena d'Octavian) pagus Octavianis, en 893, de Octabianis, en 1323, çò que fa que prepausan un nom latin Octavius amb lo sufixe -anum; mas per la fòrma actuala, contradictòria amb las atestacions, l'explica per un compausat mixte, octo- + -magos, « mercat », que donariá « lo mercat de l'ochen milliari » ; per Xavier Delamarre, s'agís d*ougtu-magos > *ōctu-magos, « mercat d'ivèrn », amb una reinterpretacion de la finala, comprene que la finala en -òm es passada al tipe mai corrent -on e la nasala a poscut s'amudir. La sola dificultat es lo passatge per *ōctu-magos qu'auriá menat regularament a Och-. Cal donc supausar una conservacion del diftongue Ou- (passat a Au- per dissimilacion tardiva).
Las autras prononciacions occitanas Aloton o Aroton (rotacizacion del precedent) parton probablament d'una autra, Auton. Auton fa creire que lo nom es Lo Ton, d'aquí una aglutinacion de la preposicion : a Lo Ton (una fòrma que sembla çaquelà un chic forçada e de caractèr administratiu dins son intencion) > Aloton. Se lo nom foguèt un moment Oton, suposicion pas de las mai versemblablas, l'aglutinacion de la preposicion a menariá a Auton.
Sant Martin de las Combas
Las fòrmas ancianas son : ecclesiam S. Martini de Combis en 1123, ecclesia S. Martin de Cumbis en 1252, de S. Martino de Combis en 1344, prioratum S. Martini de Cumbis, ecclesia S. Martini de Cumbis en 1484, S. Martini de Combis, al sègle XVI, Sainct Martin de Combes en 1568, S. Martin en 1613, S. Martin des Combes en 1622, St Martin de las Combes en 1643, St Martin de Combes en 1740-60, St Martin des Combes en 1770-72 (mapa de Cassini).Sant Martin es un agiotoponime : es un nom de luòc que fa referéncia a un nom de sant, Sant Martin de Tors, evangelizator de la Gàllia al sègle IV, avesque de Tors . Lo vilatge es al cap d'una comba nòrd-oèst sud-èst, çò que deu èsser la motivacion del determinant.
L'Ausièira
Las fòrmas ancianas son : castrum de Elzeria en 1145, 1157, 1162, 1188, 1210, castro de Lezara en 1188, priori de Euseria en 1250, castri de Elzeria en 1264, vicarius perpetuus S. Johannis de Euseria, al sègle XIV, de Lauseria en 1344, ecclesia S. Johannis de Euzeria en 1484, Lauziere en 1620, Louziere en
1622, Leujière en 1627, Lieuziere en 1643, [église] de Lauzieres en 1740-60, Leuziere et Octon en 1740-60, Lieuziere (corregit en : Lieusere) Acton en 1740-60, Lauzieres en 1770-72 (mapa de Cassini). Lauzières (en francés) es *L'Ausièira (nom probable), un bòsc d'euses, una euseda. L'euse (quercus ilex), del latin īlicem, èra l'esséncia principala de la forèst [bas-]lengadociana primitiva.
Rovinhac
Las fòrmas ancianas son : [ecclesiam] de Ruviniacho en 1162, Beate Marie de Roviniaco en 1250, ecclesia S. Marie de Roviniaco (varianta : Roveniaco) en 1250, de Rovinhaco en 1393, de Roviniaco en 1484, [eglise] de Roubignac en 1740-60, Roubiniac Succ en 1770-72 (mapa de Cassini).
Rovinhac es sus la mapa de Cassini coma parròquia sucursala, ara demòra pas que la glèisa romanica. Es d'origina antica, format d'un nom latin d'òme, Rubinius (segon d'exemples semblables fornits per Dauzat e Rostaing), atestat, Rubenius segon Frank R. Hamlin, amb lo sufixe celtic -*acon. Seriá lo nom d'una proprietat qu'aviá per mèstre Rubinius o Rubenius. I a un autre Rovinhac, dins la comuna d'Avèna, tanben parròquia sucursala sus la mapa de Cassini e tanben d'autres dins lo departament; cap d'eles es pas comuna, fòrça son abandonats o redusits a una glèisa sola. Azard ?

 Istòria 
 Entre 1790 e 1794, Lauzières (nom francés) foguèt annexat a Auton. En 1964, ne foguèt aital per Saint-Martin-des-Combes'' (Sant Martin de las Combas''') . L'Ausièira (nom supausat), situat sus un travèrs, accessible per un camin escalabrós que ven d'Auton, es un vilatge abandonat e arroïnat.

Administracion 

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Lunaç; es ara del canton de Clarmont d'Erau.

Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Demografia Sant Martin de las Combas

 Las donadas de la drecha del grafic son las de la comuna entièira d'Auton

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Comuna d'Erau
Comuna de Lengadòc