Beatituds
Las Beatituds (del latin beatitudo, lo bonaur) son lo nom donat a una partida del Sermon sus la montanha contat dins l'evangèli segon Matieu (5, 3-12) e a una partida del Sermon dins la plana de l'Evangèli segon Luc (6, 20-23). Son al nombre de uèit dins l'Evangèli segon Matieu e de quatre dins l'Evangèli segon Luc ont son seguidas per quatre malediccions. Existís d'autras beatituds dins las fonts josievas precedent los evangèlis, dins la Bíblia, subretot dins lo Siracid (Si 14, 20-27), o dins un dels manuscrichs de la mar Mòrta venent de la cròta 4 (4Q525 2 II). Las beatituds de l'evangili segon Matieu presentan una estructura que repausa sul meteis procés utilizat per aqueles dos darrièrs tèxtes, çò qu'a de consequéncias dirèctas sus l'estudi del tèxte d'aquel evangèli.

Las beatituds d'ambedos evangèlis son citats dins la Liturgia Divina de Joan Crisòstom, liturgia que contunha a èsser la mai sovent emplegada dins la Glèisa ortodòxa.

Presentacion generala de las beatituds 
Son al nombre de uèit dins l'Evangèli segon Matieu e de quatre dins l'Evangèli segon Luc ont son seguidas per quatre malastres. 

Jèsus descriu la felicitat d'aqueles qu'irán al Reialme dels Cèls, e mòstra cossí caduna d’eles será benesit. Caduna de las Beatituds presenta una situacion ont la persona descricha seriá pas considerada pel mond coma « benesida », e pasmens Jèsus declara qu’es vertadierament benisida e d’una benediccion que durará mai de temps que tota benediccion que lo mond es capable de li ofrir. 

Lo mòt tradicionalament traduch per « benesit » o « asrtuc » es dins l'original grèc « μακαριος » qu'una traduccion plenament literala seriá: « que possèda una jòia interiora incapabla d’èsser pertocada per las circonsténcias a l'entorn. » 

Aqueles verses son citats d'ora dins la Liturgia Divina de sant Joan Crisòstom, liturgia que contunha a èsser mai sovent emplegada dins la glèisa ortodòxa. D'expressions semblablas son tanben raportadas dins de manuscrichs de la mar Mòrta e i a de fonts josievas dins l'Ancian Testament.

Beatituds dins l'evangèli segon Matieu

Version de la Bíblia de Jerusalèm 
1. Vesent las folas, pujèt lo mont, e quand foguèt setat, los seus discípols s'aprochèron d'el.
2. E prenent la paraula, los ensenhava disent:
3. Benauroses los paures en esperit, car lo Reialme dels Cèls es lo lor. 
4. Benauroses los adolentits, car serán consolats.
5. Benauroses los doces, car possedarán la tèrra. 
6. Benauroses los afamats e assedats de la justícia, car serán assadolats. 
7. Benauroses los misericordioses, car obtendrán misericòrdia. 
8. Benauroses los còrs purs, car veiran Dieu. 
9. Benauroses los artesans de patz, car serán nomenats filh de Dieu.  
10. Benauroses los persecutats per la justícia, car lo Reialme dels Cèls es lo lor.  
11. Benauroses siatz quand vos insulterán, qu'on vos persecuterán, e que dirán falsament contra vos tota mena d'infamia a causa de ièu.
12. Siatz dins la jòia e l'alegria, car vòstra recompensa será granda dins los cèls: es plan atal que foguèron persecutats los profètas, vos davancièrs.

Vejatz tanben 
 Glèisa de las Beatituds
 Evangèli segon Matieu
 Evangèli segon Luc
 Sermon sus la montanha

Notas e referéncias

Ligams extèrnes 
 La Bíblia en linha

Jèsus Crist