Cèra e Lançòu
Cèra e Lançòu (Sère-Lanso en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia

Toponimia

Cèra
Era prononciacion qu'ei ['sèra] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : in Cera ath sègle XII, Scere et Lanso en 1285, De Sera en 1313, de Serra en 1379, Sera en 1429, paroisse de Sere, Artigues et Crastes en 1738-1745, Sère ez Angles en 1750, Sere en 1790, Sere des Angles (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), Sère-ez-Angles en 1806.

Cèra qu'ei eth resultat gascon deth latin cella, « cellula », puish « ermitatge », puish « petit monastèri ». Eth sens dera epòca dera fixacion de toponimes atau qu'ei eth darrèr. Cèra qu'ei un mot diferent de sèrra, dab duas -rr-.

Lançòu
Era prononciacion qu'ei [lan'sò] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : Scere et Lanso en 1285, De Lansso, en 1313, De Lansolio en 1342, de Ausonis (error de lectura per Ansonis ?), en latin, en 1379, Lanson en 1429, Lanso (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon R. Aymard, Lançòu que vien deth nom latin d'òmi Lantius, dab eth sufixe -olus. Segon Miquèu Grosclaude, eth radicau que sembla d'estar Lantius o Lancius. Eth sufixe, segon era majoritat deras atestacions e era prononciacion modèrna que sembla d'estar -olum. Era dificultat qu'ei aqueth sufixe ei jamès emplegat dab un nom de persona; eth nom que demòra escur.

Istòria

Administracion

Demografia 

 En  era populacion èra de  abitants e era densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben
 Comunas deths Hauts Pirenèus

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna de Gasconha
Comuna de Bigòrra
Comuna deths Hauts Pirenèus