Ricau
Ricau (Ricaud en francés) qu'ei ua comuna gascona de Bigòrra situada dens eth departament deths Hauts Pirenèus e era region d', ancianament de Mieidia-Pirenèus.

Geografia
Autes vilatges e quartièrs : Era Sèrra, eth Horquet.

Toponimia
Era prononciacion qu'ei [rri'kaw] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : de Ricaldo, en latin, en 1300, Guillelmus Arnaldi de Ricaut en 1300, Larricau en 1313, De Ricali, en latin, en 1342, Arriquau, Ariquau, Riquau en 1429, Ricau en 1614 e 1737, Ricau (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat, Ricau que vien deth nom germanic d'òmi Ric-wald 
Segon Negre, Ricau que vien deth nom germanic d'òmi Ricaldus (per Ricaud (Aude). Segon R. Aymard, que s'ageish d'un arriu caud, ensorelhat.

Segon Miquèu Grosclaude, era consonanta finala parasita dera fòrma francesa qu'explica ua partida deras explicacions.

Era prumèra partida deth nom qu'ei arrèc/arric, « barranco », o (ar)riu, redusit sovent a (ar)ri en composicion (com dens eth patronime Rimajou). Era diferéncia de sens qu'ei minima .

Per era segonda partida, que i a ua prumèra solucion, eth sufixe qualitatiu -au, deth latin -alem : (ar)ric + -au > *rigau e non pas ricau; (ar)riu + -au > *rivau e non pas ricau. Eth sufixe -alem > -au qu'ei donc exclús. Era segonda solucion qu'ei eth adjectiu cau, « vueit, cavornut » : (ar)ric + cau > ricau, (ar)riu + cau > ricau (cf. Ricau, comuna de Senlana, atestat en 1096 Rivus Cavus, Carta de La Reula). Conclusion : arriu o arric e gascon cau''.

Istòria

Administracion

Demografia

 En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab era comuna

Véder tanben
 Comunas deths Hauts Pirenèus

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna de Bigòrra
Comuna deths Hauts Pirenèus
Comuna de Gasconha