Leucata
Leucata (Leucate en francés) o puslèu Laucata dempuèi lo sègle XIII, es una comuna occitana de Lengadòc situada administrativament dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Lo nom de Leucata ven del grèc ancian λευκός 'blanc', e la primièra mencion de l'endret se deu al geograf roman Pompòni Mela.  

Sa situacion geografica a ras de las tèrras catalanas, que se tròban aprèp l'Estanh de Leucata, ne faguèt un territòri estrategic e nafrat per las guèrras entre las coronas francesa e espanhòla.

Geografia 
Comuna situada dins las Corbièras prèp de la mar, amb los lòcdiches toristics de:
 La Franqui
 Leucata vilatge
 Leucata plaja
 Pòrt Leucata

Leucata es al tèrme d'Occitània e Catalonha

Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son Ultra es Leucata, littoris nomen, al sègle I (Pomponius Mela), Promontorium album... quod Quandidum dixi vocari, latinizacion del sègle V (Festus Avienus, Ora Maritima), Leucata en 1080, Leocata en 1157, Laucata, Leucata en 1212, Lacauta = Laucata en 1271, Castrum de Leucata en 1272, Lauchata, Lhauchata en 1308, La Lautata en 1371, Leccatte en 1528, Place de Loccate en 1528, Locate en 1542, Laucate en 1574, Lauquate en 1589, Lleucate en 1594, Laucatte au sègle XVI, Leaucatte en 1638, Locatte en 1639. La prononciacion occitana es Laucáto , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [law'katɔ]. 
Leucata ven del grèc ancian leukas, « blanc ». Es una formacion sabenta .
Segon Delamarre, lo nom pòt estar grèc com celtic .

Istòria 
Plaça fòrta estrategica, ligada amb lo poder reial, Leucata aparava las marchas d'Espanha. Tenguèt un ròtle fòrça important en 1590 e mai durant la batalha de Leucata en 1637, resistenta e victoriosa contra l'armada espanhòla. Lo castèl foguèt destruit en 1664. Ne demòran pasmens de rèstas interessantas.
Francesa de Cesèlli, que l'estatua es erigida sus la place del vilatge ne foguèt l'eroïna. Esposa de Joan de Borsièr, governador de la plaça de Leucata, resistiguèt a las tropas espanhòlas qu'executèron lo seu espòs davant ela. Enric IV la carguèt de governar la plaça fins a la majoritat del seu filh ainat.

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sijan; lo canton es vengut canton de las Corbièras Mediterranèa, sense cambiar de composicion e Sijan n'es lo burèu centralizator.

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments 
 Estanh de Leucata
 Pòrt Leucata
 Far del cap Leucata
 Gara de Leucata-La Franqui
 Cap Leucata

Monuments 
 La cauna de las fadas

Prèp de la riba de l'estanh de Leucata, i a mai d'una dintrada que mena cap a un malhum tòrt negat (120m de long, -34m). 

 L'Ancian Fanal dich la Redota de la Franqui

 L'ancian Fòrt

Imatges
Leucata Vilatge

Leucata Plaja

Cap Leucata

La Franqui

Personalitats ligadas a la comuna 
 Francesa de Cesèlli (1558-1615), governairitz de la vila
 Henry de Monfreid, aventurièr e escrivan
 André Héléna (1919-1972), autor de romans policièrs
 Jacques Hiron, cronicaire de l'istòria e de la geografia regionala, escrivan

Véser tanben
 Comunas d'Aude

Ligams extèrnes
 Laucata sul site de l'Insee
 site de la vila

Bibliografia  
 Lucien Bayrou, Entre Languedoc et Roussillon : 1258-1659 fortifier une frontière ?, publié par les Amis du Vieux Canet.
 Nöel Hautemanière et Jacques Hiron, Leucate : plein cadre : livre de photographies, Toreilles, 2004, ISBN 2-9516053-3-1
 Jacques, Hiron, Il était une fois Leucate, Leucate, Édition du Cap Leucate, 2005 (réimpression de l'édition de 1998)

Notas e referéncias 

 Comuna d'Aude
Comuna de Lengadòc