Naqshbandiyya
La tariqa naqshbandiyya es l'una dels quatre principalas confrairiás sofis. Pren lo nom de Baha ad-Din Naqshband de Bukhara qu'es considerat coma son mèstre, plan que la fondèt pas dirèctament. Abu Yaqub Yussef Hamadani, nascut en 1140, e Abdul Khaleq Ghajdwani, nascut en 1179, son los fondateurs dels principis d'aquela camin sofi. La naqshbandiyya traça sa linhatge espirituala al profèta islamic Maomet a comptar d'Abu Bakr as-Siddiq.

Los 11 principis naqshbandi 

 Yâd kard (lo sovenir o « mencionar »)
 Bâz gasht (la constrencha o resèrva)
 Nigâh dâsht (la vigilància)
 Yâd dâsht (lo remembre)
 Hôsh dar dam (consciéncia de la respiracion)
 Safar dar watan (viatjar cap a sa patria) 
 Nazar bar qadam (èsser atent a l’endrech ont se camina) 
 Khalwat dar anjuman (la solitud entre una fola)
 Wuqûf zamânî (la consciéncia del temps) 
 Wuqûf ‘adadî (la consciéncia dels nombres)
 Wuqûf qalbî (la consciéncia del còr)

Islam