Carl Swartz
Carl Johan Gustaf  Swartz  (Norrköping,  5 de junh de 1858 - Estocòlme, 6 de novembre de 1926) comerciant e òme politic, foguèt primièr ministre de Suècia entre 30 de març e 19 d'octobre de 1917.

Èra filh de Erik Swartz, proprietari d'una fabrica, e de la siá esposa Elisabeth Forsgren. Après completar los sieus estudis en Uppsala e Bonn, retornèt dins la siá vila natala per se cargar dels negòcis familiales, la fabrica de tabac Petter Swartz. Arribèt a jogar un important papièr en la siá localitat, sustot culturalament. Foguèt president de l'Amassa Directiva de, entre unes autres, lo banc central privat suedés entre 1912 e 1917. En 1917, se convertiguèt en rector universitari.

Cossí ministre de Finanças entre 1906 e 1911, implementèt un nombre de reformas, que comprenián d'intradas integradas e taxa a la proprietat, que passèron a èsser progressius. Amb l'amalgamat dels grops de l'ala drecha del Riksdag de la cambra bassa, Swartz se transformèt en membre del conselh intèrne del recentament format Nationella Partiet (en occitan: Partit Nacional) en 1912.

Durantt la Primièra Guèrra Mondiala, foguèt una figura clau en lo Riksdag, en lo sieu caractèr de President del Comitat Permanent de Porgiments entre 1915 e 1917. Amb lo fracàs, a causa de pressions extèrnas e fauta d'armonia intèrna, del govèrn pas alinhat de Hjalmar Hammarskjöld, lo rei Gustau V convoquèt al conservador Swartz perque assumiguèsse coma primièr ministre. Aquel acceptèt la designacion, mai per sens de l'aver de que per desir personal d'ocupar tal luòc. Lo principal prètzfach del nòu govèrn foguèt exercir una influéncia tranquillizadora sus la borgesiá, qu'èra inquieta, dins los jorns anteriors al 1 de mai de 1917, per las rumors que la revolucion de febrièr d'ongan en Russia poiriá s'estendre a Estocòlme.

primièr ministre de Suècia
Naissença en 1858
Decès en 1926