Rainer Werner Fassbinder
Rainer Werner Fassbinder es un realizaire alemand, nascut lo 31 de mai de 1945 à Bad Wörishofen (Bavièra) e mòrt lo 10 de junh de 1982 a Munic. Èra un dels representants majors del nòu cinèma alemand dels ans 1960-1970. Foguèt tanben actor, autor e scenograf de teatre.

Vida e òbra 

Filh d’un mètge, Hellmuth Fassbinder, e d’una traductritz, Liselotte Eder, nascuda Pempeit (dicha tanben Lilo Pempeit) (1922–1993), èra un enfant unic, al desesper dels seus parents, qui divorièron en 1951 quand aviá sièis ans. La maire se tronèt maridar en 1959 amb lo jornalista Wolff Eder.

De jove s’interessèt al cinèma, arrestant pas de regardar de filmes. Pasmens realizèt pas lo seu desir de far una escòle de cinèma (foguèt pas admés a l'escòla de cinèma de Berlin), e acabèt l'escòla Steiner sens obtenir lo bachelierat. Faguèt fòrça mestièrs. Foguèt per exemple jornalista al Süddeutsche Zeitung. 

Realizèt en 1965, un primièr cort metratge (This Night) que seriá perdut. En 1966, realizèt Der Stadtstreicher (lo clocavestit), un omenatge al film d’Éric Rohmer, Le Signe du lion; puèi acabèt per collaborar amb de tropas de teatre experimental. Aprèp una experiença mancada, fondèt la seuna tropa: l’Antiteater, per que escriguèt la majoritat de las pèças de 1968 a 1971. Hanna Schygulla, trabalhava ja amb el. Joguèt dins Der Bräutigam, die Komödiantin und der Zuhälter, (Lo Promés, la Comediana e lo Macarèl) de Jean-Marie Straub e Danièle Huillet en 1968, que faguèt omenatge dins son primièr long metratge en 1969.

Influenciat per les melodramas de Douglas Sirk — autor qu’encontrèt en 1971 —, en pauca mesura per Jean-Luc Godard, e tanben pels filmes policièrs dels grands realizators hollywoodians coma John Huston, Raoul Walsh o Howard Hawks, comencèt lo seu primièr projècte cinematografic amb la seuna tropa. 

Atal, sortiguèron en 1969, Liebe ist kälter als der Tod (L'amor es mai freg que la mòrt) e Katzelmacher (Lo boc). Distria pas las tecnicas teatralas d'aquelas del seten art; de fach, entre 1969 e 1971, faguèt fòrça pèças de teatre tot en produsent leu fach de filmes alternatius. La vida e lo trabalh de la tropa se mesclavan, çò qu'explica en partida la feconditat de Fassbinder que, en tretze ans, realizèt quarante films.

Escriquèt e metèt en scèna des pèças de teatre (Preparadise Sorry Now, eca.) fins a 1976 que la seuna pèça Las Bordilhas, la Vila e la Mòrt, injustament acusada d’antisemitisme, es adaptada al cinèma per Daniel Schmid dans Schatten der Engel (L’Ombra dels àngels).

Alara que maridat amb Ingrid Caven de 1970 a 1972 per qu'aguèt mai d'una cançon: Alles aus Leder, Freitag im Hotel, Nietzsche, Die Straßen stinken, èra bisexual. Faguèt jogar los seus amants successius, Günther Kauffmann, El Hedi ben Salem e Armin Meier, dins fòrça filmes. Faguèt un omenatge a aquel darrièr — que s'èra suicidat — dins In einem Jahr mit 13 Monden (L'annada de las 13 lunas) e a El Hedi ben Salem — que s'èra suicidat en prison qualques semanas avant la seuna mòrt — dins Soog (Querèla). De 1978 a 1982, visquèt amb Juliane Lorenz, venguèda dempuèi presidenta de la fondacion Fassbinder. Fassbinder faguèt tanben participar la maire, Liselotte Eder (Lilo Pempeit) a detz e set dels seus films, li confisent de pichons ròtles.

A partir de 1972 los seus filmrs evoluèron: venguèron mai professionals e enriquits. Foguèt ara acclamat per la critica als festenals de Berlin successius mas ignorat pels jurats d’alara. Foguèt sonque en 1982 amb son avant darrièr filme, Die Sehnsucht der Veronika Voss (Le Secret de Veronika Voss) que foguèt primat per l’Ors d'aur.

Dins los anadas 1970, creèt de personatges feminins d'importança del cinèma de la pòstguèrra e que los filmes eponimes son passats a la posteritat: Maria Braun e Lili Marleen, incarnadas per Hanna Schygulla, mas tanben Lola, jogada per Barbara Sukowa.

En 1980, escriguèt per la television la seriá d'importança Berlin Alexanderplatz segon Alfred Döblin, copada dins une introduccion, dotze episòdis e un epilòg. La seriá foguèt mai tard projetada dins de cinèma per una durada mai de quinze oras.

Fassbinder trabalhèt de contunh dins un ritme descabestrats. Moriguèt a Munic lo 10 de junh de 1982 d’una rompadura d’aneurisme (se dich que la suna mòrt seriá la consequéncia d'una mèscla de cocaïna e de benzodiazepina e que se seriá suicidat) a solament trente e set ans, alara que trabalhava al montatge del seu darrièr filmz Querèla adaptat d’un roman de Jean Genet (1946), e que preparava un filme sur Rosa Luxembourg, fin finala realizat en 1987 per Margarethe von Trotta.

Es enterrat au cimentèri de Bogenhausen, a Munic.

Filmografia

Realizator au cinèma 

Quand joga un ròtle dins los seuss filmes, aquel es precizat aprèp lo titre del filme.
 1966 : Der Stadtstreicher (lo clocavestit) (cort metratge): jove òme au jacquèta de cuèr
 1966 : Das kleine Chaos (Lo Pichon Caòs) (cort metratge): Franz
 1969 : Liebe ist kälter als der Tod (L'amor es mai freg que la mòrt): Franz
 1969 : Katzelmacher (Lo Boc): Jorgos
 1970 : Götter der Pest (Los Dieus de la pèsta): compraire de porno
 1970 : Warum läuft Herr R. Amok? (Perque monsen R. patís de folia murtrièra ?) corealizat amb Michael Fengler
 1970 : Der amerikanische Soldat (Lo Soldat american): Franz Walsch
 1971 : Whity : Cow-boy al cafè
 1971 : Warnung vor einer heiligen Nutte (Gachatz la santa putana) : Sascha, lo regidor
 1972 : Händler der vier Jahreszeiten (Lo Marcand d'ortalécias) : Zucker
 1972 : Die Bitteren Tränen der Petra von Kant (Las Larmas amargas de Petra von Kant)
 1974 : Angst essen Seele auf (La Paur corromp l'arma): Eugen
 1974 : Effi Briest (Fontane - Effi Briest oder: Viele, die eine Ahnung haben von ihren Möglichkeiten und Bedürfnissen und dennoch das herrschende System in ihrem Kopf akzeptieren durch ihre Taten und es somit festigen und durchaus bestätigen) : R. W. Fassbinder es lo contaire
 1975 : Faustrecht der Freiheit: Franz Biberkopf
 1975 : Mutter Küsters’ Fahrt zum Himmel (Mamà Küsters se ne va al cèl)
 1976 : Satansbraten (Lo Rosti de Satan)
 1976 : Chinesisches Roulette (La rotleta chinesa)
 1978 : Deutschland im Herbst (Alemanha en automne) : R. W. Fassbinder, d'esperel
 1978 : Despair
 1978 : In einem Jahr mit 13 Monden (L'Ananda de las trerze lunas)
 1979 : Die Ehe der Maria Braun (Lo Maridatge de Maria Braun'): traficant de marquet negre
 1979 : Die Dritte Generation (La Tresena Generacion'')
 1981 : Lili Marleen : Günther Weisenborn
 1981 : Theater in Trance (documentari)
 1981 : Lola
 198] : Die Sehnsucht der Veronika Voss (Lo Secret de Veronika Voss): l’òme al cinèma
 1982 : Querèla

Realizator per la television 

Quand joga un ròtle dins los seuss filmes, aquel es precizat aprèp lo titre del filme.
 1970 : Das Kaffeehaus (Lo Cafè) 
 1970 : Die Niklashauser Fart (Lo Viatge a Niklashausen) corealizat amb Michael Fengler: Monge negre
 1971 : Rio das Mortes : Dança amb Hanna Schygulla
 1971 : Pioniere in Ingolstadt (Pionièrs a Ingolstadt) 
 1972 : Bremer Freiheit (Libertat a Brèma): Rumpf
 1972 : Acht Stunden sind kein Tag (Uèit oras fan pas un jorn) en cine episòdis 
 1973 : Wildwechsel (Ferum de passa) 
 1973 : Welt am Draht (Lo Mond sul fial) 
 1974 : Nora Helmer 1974 : Martha 
 1975 : Wie ein Vogel auf dem Draht (Coma un aucel sul fial), programa de divertiment en cançons 
 1975 : Angst vor der Angst (Paur de la paur) 
 1976 : Ich will doch nur, daß ihr mich liebt (Sonque çò que vòli, es qu'amèssem) 
 1977 : Frauen in New York (Femnas a Nòva York) 
 1977 : Bolwieser 
 1980 : Berlin Alexanderplatz: el meteis dins l’epilòg

Actor (en mai dels seus filmes) 

 1976 : Schatten der Engel (L'Ombra dels àngels de Daniel Schmid: Raoul
 1982 : Kamikaze de Wolf Gremm : luòctenent de polícia Jansen

Lo teatre de Fassbinder 

 1965- 1966: Tropfen auf heiße Steine (Gotas d’aiga sus pèiras brutlantas), montada per Klaus Weiße. TheaterFestival, Munic, 1985
 1966 : Nur eine Scheibe Brot (Pas qu'una 	lesca de pan), montée par Georg Schuchter, Volkstheater Wien/Bregenzer Festspiele, 1995
 1966 : Axel Caesar Haarmann, montada par l’autor e l’Action-Theater, Munic
 1968 : Katzelmacher (Lo Boc), montada per Peer Raben e l’autor, Action-Theater, Munic
 1968 : Chung, montada per l’autor e l’Action-Theater, Munic
 1968 : Orgie Ubuh, de Rainer Werner Fassbinder e Peer Raben, segon la pèça Ubu Roi d’Alfred Jarry, montada per l’autor, Antiteater, Munic
 1968 : Iphigenie auf Tauris (Ifigenia en Taurid) segon la pèça de Goethe, montada per l’autor, Antiteater, Munic
 1968 : Ajax, de Rainer Werner Fassbinder, segon la pèça de Sofocles, montée par l’auteur, Antiteater, Munic
 1968 : Der amerikanische Soldat (Lo Soldat american), montada per l’autor e Peer Raben, Antiteater, Munic
 1969 : Die Bettleroper (L'Opèra dels bramafam), segon John Gay, montada per l’autor, Antiteater, Munic
 1969 : Preparadise Sorry Now, montada per Peer Raben, Antiteater, Munic
 1969 : Anarchie in Bayern (Anarquia en Bavièra), montada per l’autor e Peer Raben, Antiteater al Werkraumtheater dels Kammerspiele, Munic
 1969 : Gewidmet Rosa von Praunheim, montada per l’autor, Antiteater, Munic
 1969 : Das Kaffeehaus (Lo Cafè), segon Carlo Goldoni, montada per l’autor e Peer Raben, Theater der Freien Hansestadt Bremen
 1969 : Werwolf (Lop garon), de Rainer Werner Fassbinder e Harry Baer, montada par Rainer Werner Fassbinder, Antiteater al Berliner Forum Theater
 1970 : Das brennende Dorf (Lo Viltage en flamas), segon Lope de Vega, montada per Peer Raben, Theater der Freien Hansestadt Bremen
 1971  : Blut am Hals der Katze (De sang sul còl del cat), de Rainer Werner Fassbinder, montada per Rainer Werner Fassbinder e Peer Raben, Antiteater als Städtischen Bühnen Nürnberg
 1971  : Les Larmes amères de Petra von Kant (Die bitteren Tränen der Petra von Kant), montée par Peer Raben, Landestheater Darmstadt
 1971  : Bremer Freiheit (Libertat a Brèma), montada per l’autor, Theater Bremen, Concordia
 1973  : Bibi, montada per l’autor, segon Heinrich Mann, Theater Bochum
 1976  : Der Müll, die Stadt und der Tod (La bordilha, la vila e la mòrt), postuma, montada en 1987 a Nòva York per Nick Fracaro ; e al cinèma per Daniel Schmid.

Bibliografia 
 Fassbinder par lui-même, ed establida e presentada par Robert Fischer, G3J éditeur, 2010, ISBN: 978-2-9527983-3-4
 Collectiu, Fassbinder, París, Rivages cinéma, 1986, 2006
 Robert Katz, L’amour est plus froid que la mort. Une vie de Rainer Werner Fassbinder, París, Presses de la Renaissance, 1988
 Yann Lardeau, Rainer Werner Fassbinder, París, ed. de l’Étoile/Cahiers du cinéma, 1990
 Thomas Elsaesser, Rainer Werner Fassbinder. Un cinéaste d’Allemagne, Centre Pompidor, 2005
 Terrorisme, mythes et représentations. La RAF de Fassbinder aux T-shirts Prada-Meinhof, ensag de Thomas Elsaesser amb lo DVD del filme L’Allemagne en automne (1977-1978) , filme collectiu d’Alexander Kluge, Rainer Werner Fassbinder, Volker Schlöndorff, eda., ed. Tausend Augen, 2005
 Alban Lefranc, Attaques sur le chemin, le soir, dans la neige, Marselha / Montreal, Le Quartanier, 2005 (biografia fictiva de Fassbinder)
 Fassbinder l'explosif, dirigit per Denitza Bantcheva, CinémAction, Corlet ed. Diffusion, Arte éditions, 2005
 Fassbinder: retour sur le cinéaste allemand Axelle Ropert, ed: La bibliothèque du film 7 de març de 2012]

Nòtas e referéncias

Ligams extèrnes 

  Site pedagogic dedicat a Rainer Werner Fassbinder
  Site de la Rainer Werner Fassbinder Foundation
  Le cinéma de Rainer W. Fassbinder sul site Cadrage.net 
   Une vida imaginària de Rainer Werner Fassbinder per Alban Lefranc

Naissença en 1910
Decès en 1986
Dramaturg alemand
Omosexualitat