Joan Enric Fabre
Joan Enric Casimir Fabre, nascut lo 21 de decembre de 1823 a Sant Liòns de Leveson (Roergue), mòrt lo 1èr d'octobre de 1915 a Serinhan dau Comtat (Vauclusa), foguèt un entomologista e felibre occitan.

Biografia
Passèt son enfància en çò de sos grands al masatge de Malaval, pròche Sant Liòns.Tre aquesta epòca lo jove Fabre s'interessava ja als insèctes. A l'atge de set ans tornèt a Sant Liòns per èsser escolarizat, mas las dificultats de son paire, paisan vengut cafetièr van butar la familha a desbagatjar de longa e interompre son escolaritat.  En 1833, son paire mena tota la familha a Rodés per i tenir un cafè. Quatre ans pus tard, s'instalèron a Tolosa. Joan Enric dintra al seminari que daissarà en 5èna per se ganhar la vida. Se retròba lèu a vendre de citrons a la fièira de Bèucaire puèi se fa embauchar coma  manòbra per la construccion del camin de fèrre Nimes-Bèucaire.
En 1840, dins la tòca d'obténer una borsa, partiguèt per Avinhon, que i serà recebut primièr de sa promocion a l'Ecòla normala d'institutors.
A l'atge de dètz e nòu ans, venguèt institutor à l’escòla primària anèxa del collègi de Carpentràs que i demorarà set ans. A aquesta epòca reprend sas estudis latinas en tornar legir Virgili e en traduire Omèr. En 1842 publica son primièr recuèlh de poèmas titolat Invocations e  puja pel primièr còp a Ventor. Lo 30 d'octobre de 1844, esposèt Marie-Césarine Villard, institutritz originària de Carpentràs, amb que aurà set enfants que mantun son mòrts abans d'aténher l'atge adult.
En 1849, es nomenat professor de fisica en Corsega a Aiacciu. La natura e los paisatges de l'Illa li agradèron tant, que decidiguèt de n'estudiar la flòra e la fauna.
Amb Esprit Requien, que demorava a Bonifacio, amassa las plantas raras e, va constituir un erbièr impausant.  Son projècte commun qu'èra de realizar una flòra de Corsega serà avalit per la mòrt subita e prematura del naturalista avinhonenc.
Corsega, es tanben per Fabre l'encontra amb lo zoologista montpelhierenc Alfred Moquin Tandon vengut estudiar la rica fauna d'aranhas, insèctes, crustacèus e reptils.
De retorn sul continent en 1853, acceptèt un pòst dins una escòla d'Avinhon, e desbagatja dins un ostalet, plan modèst, carrièra dels Tinturièrs, dins lo quartièr  de Sant Domenge. Joan Enric Fabre se consacra alara a l'estudi de la garança ( Rubia tinctoria ) per ne melhorar los rendements en garancina, o alizarina,  colorant natural. Las draparias d'Elbeuf utilizavan la posca de garança per obtenir lo roge de las cauças de l'armada francesa. Joan Enric Fabre depausèt tres brevets en 1860.

Ligams extèrnes 

  Musèu virtual Joan Enric Fabre e Tèxtes integrals subre www.e-fabre.com

Escrivan provençau
Entomologia
Majorau dau Felibritge
Naissença en 1823
Decès en 1915