Sant Estève de Gorgàs
Sant Estève de Gorgàs (Saint-Étienne-de-Gourgas en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Toponimia

Sant Estève...
Las fòrmas ancianas son : honorem S. Stephani in Alba Aqua en 988 [1656], S. Stephani de Gorgacio en 1145, S. Stephani de Gorgas en 1162, ecclesia S. Stephani de Gorgatio en 1252, de Gorgacio en 1264, loci el juridicionis S. Stephani de Gorgacio en 1381, ecclesiam S. Stephani de Gorgacio en 1484, de Gorgatio, al sègle XVI, de Gorgas en 1529, chateau de Saint Estienne de Gorgas en 1592, l'eglise de St Etienne-de-Gourgas, St Etienne de Gourges, St Estienne de Gourgas en 1740-60, St Etienne de Gourgas en 1770-72 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, Sant Estève ven del nom grèc de Stephanus, lo primièr martir e de mai d'un sant; segon Hamlin, Aubaiga (de Alba Aqua « aiga blanca »), citat en 988, es un riu e un masatge de la comuna.

Gorgàs
Gorgàs es un masatge a un km al nòrd del vilatge e servís de determinant a Sant Estève. Las fòrmas ancianas son du chateau et village de Gourgas en 1740-60, al Fon de Gourgas en 1769, Gourgas en 1774-75 (mapa de Cassini). Gorgàs ven de l'occitan gorgàs « grand gorg ».

Aubaiga(s)
Atencion, i a doás Aubaiga(s). La mai importanta passa a La Valeta, al Puòg e s'escampa dins Lerga (Lèrga ?), la de la comuna es un afluent de Primelle qu'es un afluent de Brèze (nom francés). Es tanben lo nom d'un masatge, qu'èra pas parròquia abans la revolucion francesa, mas que probable ne foguèt (capèla Sant Miquèl). Las fòrmas ancianas (non citadas precedentament), que concernisson normalament lo masatge e lo castèl, son castrum de Albayga en 1145, d'Albayga en 1157, castrum de Albaigua (varianta : Albaigna) en 1162, de Albayga en 1162, G. d'Albaigua en 1185 (identificacion malsegura), castrum de Albaygua en 1188, de Albaiga en 1210, de Albaygua, de Albaigua en 1264, de Albaiga en 1344, de Albarga en 1381, castri de Alba aqua en 1484, d'Albegua en 1529, seigneur d'Albaige en 1568, Aubaygue en 1628, le Château d'Aubaigues en 1740-60, Aubaigues en 1740-60, 1770-72 (mapa de Cassini), Aubagne (mapa d'Estat Major). Aubaiga(s) ven de l'ancian occitan alba aiga « aiga blanca ».

Istòria

Administracion

Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna d'Erau
Comuna de Lengadòc