Sant Liòns
Sant Liònç  o Sant Luònç/Sant Luòns  (aplicacion probabla del sillogisme de Socrates e del cat) o Sant-Liòns  (Saint-Léons en francés) es una comuna roergassa situada dins lo departament d'Avairon e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Es lo luòc de naissença de l'entomologista Joan Enric Fabre.

Geografia
Lo vilatge se situa al limit del Causse Roge e de Leveson, en la val de Musa a l'èst del departament d'Avairon.

Etimologia 
Lo nom de Sant Liònç es dedicat a Leontius, bisbe de Bordèu que s'i anèt recaptar al s. VI.

Istòria
 Preistòria: La preséncia umana dins la comuna es atestada per d'artefactes neolitiques dempuèi lo Rodesenc (de - 3300 a - 2400 ans abans la nòstra èra), mercés a alsescavaments faits al sègle XIXe per Emili Cartalhac. 
 L'istòria de Sant-Léons foguèt estudiada principalament per Albert Carrièra, en la siá Monografia de Sant Liòns. Qualques informacions complementàrias foguèron aportadas pel numèro de Sauvegarde du Rouergue consagrat al vilatge.

Lo vilatge de Sant Liòns es atestat dempuèi lo sègle IX. Portava alavetz lo nom de Noviliacum. Al sègle X lo luòc es donat al monastèri de Vabres, puèi al sègle XIe passa jos la dependéncia de l'abadiá de Sant-Victor de Marselha. Lo prior del monastèri bénédictin "Sant Pèire e Sant Leonci" èra al cap d'un territòri que cobrissiá las actualas municipalitats de Sant Liòns e Sent Laurenç de Leveson.
Fins a la Revolucion Francesa, lo senhor féodal es doncas lo prior del monastèri. Dotze fraires compausavan la comunitat bénédictina. Entre eles, lo cambrièr, lo sacristan e lo pitancièr avián de prètzfaches particulars e gausissián de revenguts suplementaris.
Pendent l'Edat mejana, lo nom de "Sant Pèire de Noviliacum" desapareis al benefici d'aquel de Sant Leonci / Sant Liònç.
Lo periòde de prosperitat de Roergue (mitat de sègle XV - mitat del sègle XVIe) es atestat per la preséncia de polidas bastissas talas que lo castèl dels priors, dich "de Sant Martin" (mitat del sègle XV), e los ostals de torreta d'escalièr fòra d'òbra e de fenèstras de traversièrs.
A aquela epòca, lo prior ven comendatari : demòra pas pus a Sant Liòns, e los fraires causisson un d'entre eles coma prior clastral.
Las guèrras de religion tòcan particularament Sant Liòns, ont lo prior laic passa al protestantisme e transforma lo monastèri en plaça fòrta. En 1580, los catòlics assetjant Sant-Léons, canonan e afogan lo vilatge, lo sieu castèl e lo sieu monastèri. Los vestigis actuals del monastèri correspondon aperaquí a son estat d'après 1580.
En 1739, lo conselh del Rei decidís de secularizar Sant Victor de Marselha e los sieus priorats. La comunitat religiosa de Sant Liòns ven un capítol de canonges, e lo prior es alara nomenat dirèctament pel rei. Los canonges daissan pauc a pauc lo vilatge. En 1789, un sol d'entre eles residís a Sant Liòns, e la venda dels bens eccésiastiques coma bens nacionals sembla d'aver pas levat de contestations màgers ; tant mai que los notables locals ne son los principals beneficiaris.
L'anciana senhoriá ven cap de-luòc de comuna e comuna. Es en 1869 que los abitants de Sent Laurenç de Leveson obtengan la creacion de sa pròpria comuna.
Sant Liòns coneguèt son apogèu demografica al sègle XIXe e foguèt puèi tocat per l'exòdi rural.
Las grandas fièiras de bestial an declinadas e desaparegudas, los comèrcis an barrats e las residéncias secondàrias se son multiplicadas
Un vam novèl pel vilatge es ligat a la dubertura de Micropolis, e a la proximitat de la sortida de l'A 75.

Galariá

Administracion

Demografia

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna
Joan Enric Fabre

Veire tanben
 Comunas d'Avairon

Ligams extèrnes

Nòtas

 

Comuna d'Avairon
Comuna de Roergue
Comuna de Guiana