Escolobre
Escolobre (Escouloubre en francés) es una comuna lengadociana de Fenolhedés, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Escolobre en 718-814-1744, Locus de Scolobrio en 1317, De Scolubrio en 1347, Scolobrium en 1368, Escoloubre en 1594, Escolobre en 1639, Baronie d'Escouloubre et de Counozoul en 1762. La prononciacion occitana es Escoulóubre , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [esku'lubre]. 
La prononciacion segon Fritz Krüger es [esku'lubre] , d'acòrdi ambe la fornida per l'abat Savartés. 
Escolobre s'explicariá, segon Dauzat, per ès = [en las], e lo latin colubra, « colòbra, sèrp »; seriá doncas un lòc trevat per las colòbras . Mes la contraccion ès al sègle VIII e en protooccitan, aquò pausa problèma. Escolobre poiriá tanben s'explicar per un mot gallic briga , « fortalesa », a l'origina « tuca, mont » , religat per -ó- a un radical cal, « pèira » Bénédicte Boyrie-Fénié, Jean-Jacques Fénié, Toponymie des Pays Occitans, edicions Sud-Ouest, 2007, p. 96</ref>. Véser Colòures e Colòbres, mès la primièra sillaba Es-, tanlèu lo sègle VIII, s'explica mal.
 Soumayrac, vilatge desparegut al nòrd d'Escolobre, près de la RD 84 . Las fòrmas ancianas son Locus de Saumayraco, al sègle XIII, Somairac, en 1371-1589, Connairac en Sault, en 1389, Saumairac, en 1407-1587, Le masage de Somérac, en 1587, Saumayrac, en 1330-1639 . Lo nom fa pensar à un nom gallic d'òme, Solimārios, conegut e atestat (jos la fòrma latinizada Solimarius), ambe'l sufixe gallic -ācon : lo nom seriá *Solimāriācon, « la propietat de Solimārios ». L'evolucion normala seriá en teoria *Solimāriācon > *Solmariago > *Solmairag(o) (anteposicion de iòd) > Solmairac. Mès i a una dificultat : quitament abans l'accent tonic, los parlars meridionals del lengadocian vocalizan pas -l davant -m. Pr'aquò, una dissimilacion entre l e r, doás consonantas que se semblan en occitan (*SoLmaiRac) poiriá facilitar la vocalizacion de l, un fenomèn qu'obesís pas a de règlas tròp estrictas en lengadocian ; l'evolucion seriá doncas : *Solmairac > *Soumairac. Mes, las fòrmas ancianas son mai que mai en Sau-, çò que cal explicar. La dissimilacion entre o e w es banala, mai que mai aprèp lo passatge de o pretonic a [u] : *Soumairac pòt passar a Saumairac. Per la fòrma actuala sus la mapa, Soumayrac [sumaj'rak], i a doás explicacions : 1. la fòrma Soumairac > Somairac s'es mantenguda en polimorfisme ambe Saumairac; 2. Saum- es legit en francés coma se foguèsse [som-] e se i a influéncia del francés, lo passatge a [sum-] es obligatòri. Sembla que la primièra solucion siá la pus probabla.

Istòria
Le territòri d'Escolobre fa partida de la vescomtat de Fenolhet o Fenolhedés al mens duscas al segle XIII. Les documents modèrnes (sègle XVII) encara situan aquel vilatge dins le Fenolhedés. Ara es tanben reputada apartenir al País de Saut malgrat la tradicion istorica. 
L'Escolobrés designa un territòri bornat a l'èst per las montanhas del Ròcafortés, al sud pel Donasan, al nòrd per Aude. Compreniá Escolobre, El Bosquet e los masatges de Ganaussac, Somairac, Puèg-redon, Crombet, Las Sanhas e la montanha de Madres .

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Atsat; es ara del canton de la Val Nauta d'Aude (Quilhan).

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas d'Aude

Ligams extèrnes
 Escolobre sul site de l'Insee

Nòtas

Comuna de Lengadòc
Comuna d'Aude