Jan Maurici
Jan Maurici, neishut a Sadirac (Bordalés) es un poèta occitan d’expression occitana de la fin dau sègle XIX e de la debuta dau sègle XX, augent escrivut alentorn de las annadas 1900 a Linhan-de-Bordèu (a l’epòca Linhan de Creon) en Bordalés. Estut felibre, e membre de l'Escòla Gaston Fèbus.
N’avem pas fòrt d’informacions sus aqueste bolantgèir de campanha, que sembla auger viscut au cap dau sègle XIX e a la debuta dau sègle XX dens lo petit vilatge de Linhan, dens l’Entre-duas-Mars.
Sos escriuts, publicats dens la revista Reclams de Biarn e Gascougne, de Simin Palai, Miquèu Camelat e Adrian Plantèr, son redigits dens un gascon girondin hòrt bèth, hòrt escrivut, d’una richèssa cohinant a la preciositat, çò que’us hèi a còps de mau enténder, damb un gost marcat praus neologismes. Se pòt parlar a perpaus d’eth de « trobar clus ». 

Nos damoran pas d’eth que sèt poesias, pareishudas dens Reclams entre 1899 e 1902 :
 La bieille mamé (La vielha mamé)
 Lou trin (Lo trin)
 L’oustau dos pigns (L'ostau daus pins)
 Gourbeille d’aoutescops (Gorbelha d'autescòps)
 A Meste Verdié (A Mèste Verdièr)
 Aou dotturt Roux (Au doctur Roux)
 Lou marraulayre a l’acourdéoun (Lo marraulaire a l'acordeon)

Un article de 1901 anoncia la pareishuda pròcha d’un pouèmi en dues estaciouns dishut Lou mayre de Canère. Ne n’avem nada tralha. Aquesta òbra ne vit probable jamès lo jorn.

Lou trin es probable son òbra la mèi escura, e son cap-d’òbra. Contant lo passatge d’un trin de vapor sus la via de camin de hèr Bordèu-Eimet, la lenga qu’i es emplegada es un som d’escuranha e de virtuositat.

LOU TRIN

A Monsieur Adrien Planté
Respectueux hommage.

La gran banche a broundit sourdamén. Su la nüy
Dus gros üys chén perpèt guichen à la loungtene,
E ludèns, garrampous, e sadourats de hene,
Poutchacren lur dardaill e crèychen dén lou brüy.

Un peroun tremoulun, esmalit, frougnadüy,
Escarcaille lou soou, que s’echibbre ! Tout pene,
Coume un bouha d’infèrt escoubaille l’alene
Aou prouchamén daou trin destreminat que hüy…

Acos ét !.. Lou moustrous amarratche d’humades,
De boys, d’acèys raoujous pinpanans d’oulibades, -
Os rapays rougèyroous oun craoune un oumias,

Coume un abbrazamén d’intanpèste, tarriple,
Traouque dén la béntorle, e s’affane, e s’arriple,
E se houn… - Gn’a rè mèy que l’ounbre e la gran pas,..

		J. MAURICE
(Parla de la part de Bourdèu)