Augal
Lo  Mont Augal situat al sud del Massís Central, culmina a 1567 m, çò que ne'n fa lo punt culminant de las Cevenas après lo Mont Losera (1699 m). Bastion sud-èst del Massís Central, lo Mont Augal es remarcable par son panorama, sa climatologia e son observatòri meteorologic. Es un luòc istoric per los camisards e la Resisténcia.

Geografia e geologia

Geografia e geomorfologia 
Situat sus la comuna de Valerauga, lo suc d'Augal forma un plan d'altitud que supera 1500 m sus aperaquí . Es ocupat per tres sucs: d'èst cap a oèst, lo Pic de la Fajòla o Pic Ferrege (1555 m) que domina lo pendís sud-èst, lo Senhal de l'Òrt de Dieu o Torreta de Cassini (1567 m), punt culminant que pòrta l'observatòri meteorologic, e lo Senhal d'Augal (1564 m). I a tanben al sud las cimas de Lingas (1445 m) e lo plan d'Esperon, e s'espandís a l'oèst fins als plans calcaris dels Grands Causses en passant pel pas de Prat Pèiròt ont i a una estacion d'esquí.

L'aigavèrs entre l'ocean Atlantic e la mar Mediterranèa travèrsa lo plan situat al suc, e se perlonga al nòrd e al sud. Los pendisses mediterranèus e atlantics son fòrça diferents per sas morfologias. A l'èst e al sud-èst, en dessús de las fonts del riu d'Erau e de sos afluents, los pendisses son reddes e ribassuts e lo desnivelat supera 1000 m entre Valerauga, lo fons de la val e lo suc). Cap a l'oèst e al nòrd-oèst, de crestas arredondidas, de pendisses pus suaus, desseparan las vals de Tarnon, de Jonta, de Trevesel e de Dorbia, afluents de Tarn.

Geologia 
Augal es format de granit, d'edat paleozoïca (mes en plaça fa aperaquí 330 milions d'ans), intrusiu dins las ròcas metamorficas de la seria dels sistres de las Cevenas. Lo sud del massís (Lingas) es mai que mai granitic, e mai qu'al suc d'Augal se tròban de micasistres que constituisson la teulada  de pluton granitic. Entre Augal e Lingas, una falha de direccion èst-oèst isola un petit platèu format de calcaris mesozoïcs ont se trapa l'avenc de Bramabuòu.

Meteorologia 

L'estacion meteorologica del Mont Augal foguèt bastida entre 1887 e 1894 amb fòrça dificultats degudas a la rudesa del clima e sul modèl original d'un castèl, amb una torre merletada ont i a una taula d'orientacion. L'inauguracion se passèt  lo 18 d'agost de 1894 e los relevats d'observacions i son tenguts dempuèi lo 1èr de decembre de 1894.

Climatologia 
Al suc d'Augal, las condicions meteorologicas son sovent extrèmas, l'aire oceanic e l'aire mediterranèu s'i confrontan de longa, e la montanha recep en mejana 2,5 m de pluèja  per an.

Qualques recòrds:
 Temperatura maximala :  l'11 d'agost de 2003 ; minimala :  en 1956 ;
 Velocitat maximala del vent : 171 km/h en mejana pendent una jornada, ventadas superan 360 km/h lo 1èr de novembre de 1968 ;
 Quantitat de pluèja maximala en 24 oras : 607 mm entre lo 30 e lo 31 d'octobre de 1963; 
 Nautor maximala de nèu cumulada en 1 an : 10,39 m (ivèrn de 1995-1996) ;
 Nombre mejan annal de jorns de gèl : 144 ; de jorns de calor (temperatura superiora a ) : 0 ; de jorns de pluèja : 170 ; de jorns de vent fòrt (velocitat superiora a 16 m/s) : 265 ; de jorns de nèbla : 241 ; de jorns que lo sòl es cobèrt de nèu : 118.

Galariá

Ligams extèrnes 
 Observatòri meteo del Mont Augal
 Los Amics d'Augal, de Bogés e de Losera
 Ofici de Torisme Causses-Augal-Cevenas
 NEMAUSENSIS - Istoric de l'observatòri meteo del Mont Augal
 Ofici de Torisme de Valerauga, comuna del Mont Augal

Nòtas e fonts 

Sit natural de França
Som de Losera
Som de Gard
Montanha de Lengadòc
Sit natural d'Occitània