Jòu de Mamon
Jòu de Mamon (Giou-de-Mamou en francés) z-es 'na comuna auvernhata, situada dins lo departament del Cantal e la region d'Auvèrnhe-Ròse-Aups, ancianament d'Auvèrnhe.

Geografia

Perimètre del territòri

Toponimia  
 Jòu. Las fòrmas ancianas son Jovis, en latin, en 1378, Hiori, al sègle XV, Juou, en 1459, Castrum de Juous, Juonum,  en 1522, Jou, en 1595, Gieu, en 1610, Jeu, en 1623, Jeieu, en 1624, Sainct-Bonnet-de-Giou, en 1628, Giaux, en 1671, Jou-de-Mamou, en 1678, Gioux-de-Mamout, Jou-de-Mamout, en 1784 . La tradicion es l'interpretacion pel nom de Jupitèr, Jovis al genitiu, tanlèu l'Edat Mejana (1378) e dins la literatura toponimica, per aqueste nom e d'autres aparentats; mas i a la possibilitat d'un crosament amb lo latin jugum, « acrin, cima de montanha »  o lo gallés juris, « nautor boscosa » (cf. l'atestacion isolada del sègle XV). Lo nom es a comparar amb Jòu de Monjòu (Jòu jos Monjòu ?), tanben interpretat per Jovis, Jovem, a pauc de distància e qu'es benlèu a l'origina d'influéncias mutualas.
 Mamon. I a tres Mamons segon lo Dictionnaire topographique du Cantal (1897) : Mamon (vilatge destruit), Mamon Soteiran, Mamon Sobeiran. Fòrmas ancianas de Mamo(n) (vilatge destruit) : Mamo, en 1573; Mamou, en 1610, Mamon, en 1692, Mamont, 1784 . Fòrmas ancianas de Mamo(n) Soteiran : Mamo-Soteyra, en 1522, Mamo-Soteyro, en 1595, Mamoubas, en 1654, Mamou-Bas, en 1686, Mamou-Souteyro, en 1692, Mamou-Bari, en 1695 . Fòrmas ancianas de Mamo(n) Sobeiran : Mamou-Sobeyro, en 1595, Mamou-Hault, en 1686, Mamou-Haut, en 1695, Mamouhaut, en 1756 . Xavier Delamarre cita un nom gallés Mammos, atestat  : *Mammono- proprietat de Mammos o luòc consacrat al dieu Mammos ?
 Cavanhac. Las fòrmas ancianas son Cavanhac, 1223, Cabanhac, Cabanac, en 1610, Cavaniac, en 1623, Cabanihac, en 1624, Cavagnac, en 1692 . Se Cavanhac es pas un transferiment, ven d'un nom d'òme gallés Cauānios (latinizat en Cauanius, Cavannius, amb eventualament doás n per Dauzat e los Feniés) amb lo sufixe -acum , latinizacion del sufixe gallés -āco(n). Cavanhac èra donc benlèu una anciana granda proprietat antica que aviá per mèstre Cauānios (Cavan(n)ius).
 Carnejac. Las fòrmas ancianas son Carneghacum, latinizacion de 1378, Carnejacum, latinizacion de 1491, Carneghac, en 1610, Carnegehac, en 1621, Carnegheu, en 1625, Carnegat, en 1626, Carnezac, en 1643, Carnegeac, en 1646, Carnegiac, en 1686, Carnegac, en 1721, Carneugeac, en 1736 . Es un autre nom en -āco(n), mas lo nom d'òme es pas tan coneissut, benlèu *Carnedius (varianta de *Carnos, *Carnios, nom gallés ).

Istòria

Administracion

 Davant la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton d'Orlhac-4; es ara del canton de Vic en Carladés.

Demografia

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Nòtas

Referéncias

Comuna d'Auvèrnhe (Occitània)
Comuna de Cantal