Bèucaire (Gard)
Bèucaire (Beaucaire en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada administrativament dins lo departament de Gard e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.
Es situada a la broa de Ròse, fàcia a la vila de Tarascon e forma amb ela una aglomeracion d'aperaquí 30 000 abitants. 

La vila foguèt un centre important d'escambis dei païses mediterranèus, e mai europèus, gràcias a sa fiera de la Magdalena.

Geografia 
La vila de Bèucaire se tròba a ras de Ròse e marca la termiera orientala de Lengadòc e a l'encòp dau departament de Gard. Se situa au centre d'un triangle format per Nimes a l'oèst, Avinhon au nordèst e Arle au sud. Es au crosament dei grandas regions naturalas de l'airau coma Provença, Camarga e lei Costieras. De l'autra mand dau flume, s'i acara la ciutat de Tarascon en Provença.

Bèucaire es una dei 79 comunas que son membres de l'esquema de Coeréncia Territoriala SCOT dau Sud dau departament de Gard. Es tanben demest lei 41 comunas dau País Garrigas Costieras.

Perimètre del territòri

Toponimia 
Lo nom pus ancian de Bèucaire es Ougernon, segon Estrabon. Bèucaire es atestat en 1096, castrum Bellicadri. Lo nom de Bèucaire es format de bèu, vengut dau latin bellum, e de caire, vengut probablament dau latin quadrum, « cairat » (encara que d'uni fagan intervenir un pre-indoeuropèu *kar-). Caire a en occitan lo sens de « angle, canton, costat, pèira angulara, pèira de talha »; aqueu darrièr sens mena au sens de « mòta feudala » , o de castèu, de fortificacions.

Istòria 

Probablament fondada a l'entorn dau sègle VII abans Crist, la vila d'Ugernum èra coneguda coma una deis etapas de la Via Domícia que ligava Roma a la peninsula Iberica devèrs 121 abans Crist. Formava una mena d'interseccion que la via s'i devesissiá en mantuna rota en direccion d'Arle, Nimes, Remolins o mai Sant Gèli. Aicí foguèt ont, après la conquesta de Roma per lei vandals, s'amassèt la noblesa galesa per tal d'elegir un emperador novèu: Avitus.

Edat Mejana 
A l'Edat Mejana la vila coneguèt una creissença mendra que se veguèt agarrida per divèrseis invasions. D'en primièr aguèt de patir leis atacas dei burgonds, puèi dei gòts e mai tard dei sarrasins. Foguèt en aquela epòca que se construsiguèt la primièra muralha e que se faguèt l'agrandiment dau castèu. Es a partir d'aqueu temps que la vila recebèt son nom actual de Bèucaire. 

La vila dependiá originalament del comtat de Provença. Foguèt lo comte Ramon Berenguièr que, lo 15 de decembre de 1125, la cediguèt al comte de Tolosa, Anfós Jordan.

En 1216 Simon de Montfòrt ensagèt d'assetjar Bèucaire, mas leis occitans resistiguèron e foguèt una dei desfachas mai importantas de l'invasor francés.

Durant lo sègle XIII, lo rei de França Loís IX visitèt mantun còp la vila que començava una expansion considerabla en conéisser una aumentacion importanta de sa populacion.

Maugrat la Guèrra de Cent Ans e lei guèrras de religion ulterioras (durant lei sègles XIV e XVI), l'arquitectura de Bèucaire coneguèt de melhoraments significatius dau mai èra a créisser la fortuna dei mercadièrs dau país.

Administracion

 A la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna, qu'èra dau canton de Bèucaire (capluòc), i demorèt (burèu centralizator)

Demografia

Luòcs e monuments
 Castèu de Bèucaire

Personalitats liadas ambé la comuna
 Pèire Bonet (1786-1858), escrivan occitan burlesc
 Antòni Bertièr (1878-1953), escrivan occitan
 Ròsa Artaud, mai coneguda sota l'escais Artaleta de Bèucaire (1857-1943), escrivana felibrenca occitana

Veire tanben

Liames extèrnes
  Bèucaire : La fèira de Bèucaire - Occitanica eAnem / CIRDOC
  Bèucaire : Canal de Ròse a Seta- Occitanica eAnem / CIRDOC

Nòtas

Comuna de Provença
Vila d'art e d'istòria
Comuna de Gard
Comuna de Lengadòc
Comuna de Provença