Aloè
Aloe es un genre de plantas suculentas, los aloès, originaris subretot d'Africa e de Madagascar. Unas espècias venon d'Arabia e d'Índia.

Descripcion 

L'aspècte cambia d'una espècia a l'autra, mas mai sovent se caracterizan per una roseta de fuèlhas espessas, mas soplas, que fòrça carnudas, mai mens alongadas e, per unas espècias, denteladas suls bòrds. Lo pòrt, donc, varia:
 Arborescent: coma los Aloe dichotoma, A. pilansii e A. plicatilis qu'atenhon mai d'un mètres e que son sostenguts per de vertadièrs troncs. I a tanben Aloe vaombe, A. ferox o A. helenae que sont suportats per un tronc linhós, sens ramificacions
 Rebalaire: los aloès que pòrtan de longas tijas soplas qu'an tendéncia a rebalar, quitamant se d'unes prenon a vegada l'aspècte d'una mata: Aloe ciliaris, A. juvenna, A. arborescens per exemple.
 Acaule: fòrça aloès, acaules al començament de lor creissença desvelopan un pé mentretant lor creissença. Mas per unas espècias las fuèlhas son persistentas: pr exemple, Aloe maculata, Aloe vera, A. broomii, o A. striata.
Las flors d'una talha de 5 cm en mejana, s'amassan de biais dens sus de grandas tanas floralas, mesurant a vegadas mai d'un mètre. Lors colors varian (rojas, iranjas o jaunas) e unas espècias presentan los tres pendent de lor florason. Las inflorescéncias pòdon èsser conicas (A. arborescens, A. maculata), cilindricas (A. broomii, A. suzannae) o globulàrias (A. striata, A. capitata, A. helenae). Al contrari dels agaves, amb que lo neofits los confondon sovent, los aloès morisson pas après aver florit.

Espandiment 
Los aloès butan dins las savanas secas e los desèrts. Son plan presents en Africa del Sud e a Madagascar, ont s'encontra respectivament 121 e 77 espècias d'aquestas plantas. La Namibia e lo Kenya comptan un vintenat d'espècias. Lo rèste dels aloès son presents dins las zonas aridas d'Africa e de la Peninsula arabica.

Utilizacion 

Lo chuc espés, obtengut de las fuèlhas incisadas, s'utiliza per son efièch laxatiu e colagòg. Lo gèl extrach de las pampas d'Aloe vera pòt tanben solaçar las dolors cutanèas e accelerar la garison quand se plaça sus las plagas o las ferridas.

Cultura 

Gaireben totes los aloès se presentan coma de vegetals de cultura aisida. Un cert nombre d'aquestas plantas pòt butar dins lo sud de l'Euròpa sens problèma. Se pòt classificar los aloès en tres categorias al respècte de lor exigéncias climatica:
 Deserticòlas: brutlant pendent la jornada, plan frescs de nuèch, pluviometria plan fèble. Solelhada intensa pendent tota l'annada (A. Aloe dichotoma, A. pearsoni o A. asperifolia).
 De savana: caud lo jorn, fresc de nuèch, pluviometria plan marcada d'una sason a l'autra. Solelhada cambiadissa, mas sovent importanta. Sol ric en umús (gaireben totes los aloès, coma Aloe capitata, A. helenae, A. vaombe o A. africana).
 Montanhardas: fresc dins la jornada, freg a glaçat de nuèch, las casudas de nèu frequentas. Las pluèjas mai sovent variablas, fòrta solelhada (Aloe marlothii, A. broomii ou A. plicatilis).
Mai sovent, los aloès demandan una granda exposicion al Solelh, fòrça l'agradan en plen. An besonh d'un terrenc a l'encòp ric e porós: una mescla d'1/3 de tèrra d'òrt, 1/3 de sable gros, 1/3 de	terranha plan descompausada. Gaireben totes los aloès preferisson èsser pas exposats a de temperaturas negativas: se las cal plantâr en pòt per las poder metre a l'abric l'ivèrn. Mas fòrças espècias vivon defòra endacòm en Occitània, quitament en periòde ivernal (Aloe maculata, A. ciliaris, A. arborescens ou encore A. alooides). L'aloès demanda d'assagatge copioses l'estiu e fèbles, veire nuls, l'ivèrn. Se pòt multiplicar los aloès de diferents biais:
 La division de matas, levant d'excrecions produchs per la planta maire e las transplantant. S'agís del procés mai aisit. Los rebrots devon conténer de raíces, sens èsser tròp pichon (1/6 de la matritz). Rempotar dins la mescla per semenada.
 Lo brocatge se practica pas que per las espècias rebalantas, que son sovent fòrça ramificadas. Tanben se lo pòt realizar amb de ramas d'aloès dichs arbustius coma A. plicatilis. Cal levar una porreta e de l'enfonçar unes centimètres dins una mèscla per semenada après aver fach cretar la plaga unes jorns. Daissatz secar entre dos asagatges.
 La semeda: lo mens aisit es de trapar de granas. Las cal plaçar en pòt, sus una mèscla compausada d'1/2 de sable gros e d'1/2 de terranha plan descompausada. Manténer sempre umid, mas pas banhat, fins a la germinacion.

Consomacion 
La carn de l'interior de las fuèlhas de l'aloe vera es consomida en Asia, sovent coma un dessèrt. Lo produch se presenta alara jos la forma de cubs gelatinoses d'1 a 2 cm costa percorrits de venòtas verdas acompanhats per exemple d'un siròp leugièr de litchi. La carn de l'aloè paréis a aquesta del rasim.

Tanben se'n fa de bevendas

Classificacion 
Pel passat, Aloes èra de la familha de las Aloaceae e Liliaceae. Mas dempuèi 2003, lo genre es ligat a la filiacion de las Asphodelaceae.

Los genres Gasteria, Haworthia e Kniphofia avent de biais de creissença semblables a vegadas inclusits a tòrt dins los Aloes.

L'espècia « American aloe » (Agave americana), aparten a la familha de las Agavaceae, diferenta de las Aloes.

Le genre Aloe compta 993 espècias acceptadas

Taula de las espècias accptadas

Notas e referéncias

Annèxes

Referéncias taxinomicas 
 Referéncia Flora of North America : Aloe (en)
 Referéncia Flora of China : Aloe (en)
 Referéncia Madagascar Catalogue : Aloe (en)
 Referéncia Catalogue of Life : Aloe (en)
 Referéncia Tela Botanica (La Réunion) : Aloe (fr)
 Referéncia ITIS : Aloe  L. (fr) (+ version anglaise (en))

Ligams extèrnes 
 Referéncia NCBI : Aloe (en)
 Referéncia UICN : taxon Aloe (en)
 
 Referéncia CITES : genre Aloe (sur le site de l’UNEP-WCMC) (fr+en)

Aloeaceae (Cronquist)
Flòra (nom vernacular)
Planta suculenta