Montastruc e la Conselhièra
Montastruc e la Conselhièra (Montastruc-la-Conseillère en francés) es una comuna lengadociana del departament francés de la Nauta Garona en region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia
Anciana bastida situada a una vintena de quilomètres de Tolosa.

Accès 
 Per la rota nacionala 88 
 Per l'autota A68 sortida 03

Istòria 
L'origina probabla de Montastruc remonta entre lo sègle XI e XII, periòde d'eissarts e d'acreissement de la populacion en País Tolosenc.

Fondada en 1242 per Sicard Alaman, senhor de la Comuna que ne faguèt una bastida. Aital, Montastruc venguèt una pichona plaça fòrta, ponch estrategic important entre Albigés e Tolosenc. Son creator foguèt Conselhièr e Lòctenent del Comte de Tolosa Raimon VII. Ça que la, la fertilitat de son sòl produsent de blat, de vin e mai en abondància atrasiá las cobejanças de las armadas en operacion.

A partir de 1270, foguèt jos la dependéncia dirècta del Rei de França. En 1771, Loís XV de França la concediguèt al Comte de Clarac. Aquel s'installèt al castèl de Buset, çò qu'enchiprèt la comunautat de Montastruc. Mai, lo novèl Senhor se faguèt exigent, volent profeitar de la Vila, fins a vendre los Comunals. Pr'aquò, la Comunautat estèt contra lo senhor. Aquel foguèt condemnat en 1786 a remborsar mai de 3000 liuras. Mas lo jutjament foguèt pas executat.

Al sègle XVI, pendent las guèrras de religions, Montastruc foguèt assetjat dos còps. En 1570, la vila foguèt presa sens combat puèi ocupada per las tropas protestantas. Vint annadas pus tard, en mai de 1590, lo Duc de Juèsa (Governador de Lengadòc), volguèt tornar prendre la vila. Lo sètge durèt tres jorns. I aguèt 200 mòrts. La batalha foguèt terribla.

De l'Edat Mejana al sègle XVII, l'administracion comunala foguèt menada per de Cònsols. En 1692, Loís XIV promulguèt un edicte creant las cargas de Maire e de Lòctenent de Maire dins tot lo Reialme. Lo primièr Maire de Montastruc foguèt Jean Campagne. Lo 18 de Julhet de 1693, comprèt la carga ereditària. En 1706 las vilas la poguèron tornar comprar, çò que faguèt Montastruc en 1718-1719.

Pendent l'Ancian Regime, Montastruc èra de la diocèsi civila de Tolosa, doncas de la província de Lengadòc, de la generalitat de Tolosa, de l'archidiocèsi de Tolosa e de la senescauciá de Tolosa. Le vocable de la glèisa es Sent Bertomiu. Tanlèu 1790, Montastruc èra caplòc de canton . Oficialament, Montastruc venguèc Montastruc-la-Conseillère en 1891 .

Saint-Martin d'Escurcelles e Saint-Sernin d'Escurcelles (noms franceses) èran de parròquias de la diocèsi de Tolosa .

Los primièrs efièches de la Revolucion Francesa arribèron vèrs 1790. La noblesa locala perdèt sos privilègis fiscals. En junh de 1792, foguèt plantar l’arbre de la Libertat.

Istòria de la Conselhièra
Lo Castèl de la Conselhièra, localizat sus la rota dels Birats, foguèt abitat pel Senhor d’Obrièr, Conselhièr al Parlament de Tolosa. La femna d'aquel Conselhièr, que la rumor disiá que ne foguèt pas gaire bèla, aviá comandat son retrach a un pintre conegut. La conselhièra refusèt lo quadre qu'èra pas semblant, disiá ela.
Lo pintre qu'èra pas d'acòrdi, expausèt lo quadre a la botigòla servant de relai de diligéncias per que los viatjaires lo veguèsson.
Los passants reconeissián evidentament la femna del Conselhièr, s'exclamavan « La Conselhièra! » cada còp que passavan davant lo retrach.
Coma lo pintre refusèt de ne levar lo quadre, lo Senhor d’Obrièr foguèt forçat de comprar aquel retrach per lo far desparéisser…

Lo nom de la Conselhièra foguèt apondut, par decision municipala, lo 16 d'agost de 1890 a Montastruc per lo distinguir de las comunas del departament amb lo meteis nom.

Administracion

Demografia

Ligams extèrnes 
 site de la vila de Montastruc e la Conselhièra
 Montastruc e la Conselhièra sul site de l'IGN

Nòtas

Comuna de Lengadòc
Comuna de la Nauta Garona
Grand Tolosa