Siguèr
Siguèr (Siguer en francés) es una comuna occitana del País de Fois, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia

Toponimia

Siguèr
La prononciacion es [si'ɣɛr]. Las fòrmas ancianas son Segario, valle de Secher, Siger, sense data (cartulari de Sant Sarnin de Tolosa), Val Siguer en 1030-1050, Segario al sègle XI, Siger en 1106-1107, vallis Sigerii en 1111, Siger en 1119, Siger, Syger en 1141, Segeer, cap a 1159-1181, Seger en 1169, Seger, Siger en 1175, Siguer, Seguier ? en 1244, Seguer en 1246, vallis de Siguerio, Segario en 1272, Siguerrium en 1293, planum de Seguerio, Seguerium en 1318-1325, Seguerrio en 1301, Seguerio en 1302, Siguerrium en 1332, Seguier en 1385-1390, Siguer en 1401, Seguier en 1413-36, 1445, lo port de Siguier en 1445-1446, Siguer cap a 1460 (Cronica d'Esquerrièr) .
Segon Joan Coromines, citat per Patrici Pojada, Siguèr vendriá d'un nom germanic de persona Seguer, format de Sigi e hari. Per Segrevila, Segueriovilla en 1271, L. Ariès (Les Noms de lieux du Lauragais, p. 148) postula un Sigari e le lòc seriá una creacion franca lingüisticament. Aquel nom Sigari seriá valable tanben per Siguèr. Segon Lemoine, citat per Patrici Pojada, Siguèr vendriá del gallic sego, qu'a lo sens de « fòrça » e que seriá en rapòrt ambe la metallurgia e las minas de fèr... Segon Astor, citat per Patrici Pojada a prepaus del riu Siguèr, es un nom que ven d'una rasic preceltica idronimica seikw-, associat a ar-, puèi le [kw] seriá tractat en [g] coma per un nom germanic.
Segon Patrici Pojada, le -r final seriá prononciat actualament, atal coma dins l'enquista Sacaze de las annadas 1880. S'es pas una influéncia de la grafia e de la prononciacion francesas, es la pròva d'una etimologia non romanica. I auriá un ligam ambe'l nom de Segre, que segon J. Coromines, vendriá d'una basa indoeuropèa sikuari-, atestat en latin Sĭcŏris; aquel nom es prèp del preceltic seikw- d'Astor. I auriá un preindoeuropèu *sek- o *sik- « autura » e un pregallic seg- « montanha », benlèu a l'origina de Siguèr. Le germanic demòra possible, segon Coromines. Las fluctuacions de las fòrmas ancianas serián l'indici d'un toponime mal fixat, perqué èra pas comprés.
Remarcas. Per l'èrra finala sensibla, comparar ambe Alièr (Bigòrra), per exemple o ambe Bisquèr, que nos mena del costat del basc. D'un autre costat, Xavier Delamarre considèra Sĭcŏris, le nom antic de Segre, coma un nom probablament celtic. Mistèri...

Istòria 
Siguèr annexèt Gestièrs e Lercol entre 1790 e 1794. Gestièrs e Lercol tornèron èsser de comunas entre 1795 e 1800.

Administracion 
 D'aquí en 1964, un pòste de doana èra actiu ambe 8 doanièrs cargats de lutar contre los contrabandièrs que passavan entre l'Andòrra e la França.

Demografia 

 La baissa de populacion de 1800 s'explica per l'independéncia de Gestièrs e de Lercol.
 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna 
 Claude Piquemal (nascut à Siguèr lo 13 de març 1939), atlèta, esprintaire
 Paul Caujolle (1891-1955), cònsol de Siguèr, conselhièr general d'Arièja e president de l'òrdre nacional dels expèrts comptables (1943-1945).

Véser tanben
 Comunas d'Arièja

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna d'Arièja