Sant Ponç de Mauchins
Sant Ponç de Mauchins (Saint-Pons-de-Mauchiens en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Toponimia
La prononciacion es [san pus de mou'tʃis]. Las fòrmas ancianas son : ecclesia quae vocant S. Pontii... et ipsa villa quae vocant Maloscanos en 990, castello S. Pontii et de parrochia de Maloscanos en 1046, castello de S. Poncio de Maloscanos, cap a 1059, castrum de S. Poncio quem vocant Maloscanes, cap a 1068, castro quod vulgo dicitur Sainz Ponz (varianta : S. Pontii) en 1101, castrum S. Pontii en 1106-1120, 1108, castellum S. Pontii en 1112, castellum de S. Pontio (varianta : Poncio) en 1114, castrum de S. Poncio en 1121, castrum S. Poncii en 1155, castro S. Pontii en 1174, castello de S. Poncio en 1178, castel de San Ponz en 1187, castrum S. Poncii en 1199, de S. Pontio en 1219, de S. Poncio de Maliscambis en 1344, St Pons de Masques cap a 1385 [1740-60], prior S. Petri (sic) de Malis Canibus, prior S. Poncii de Malis Canibus, a la fin del sègle XIV, Saint Pol de Masques en 1418, San Pos de Mals Cas en 1459, le prieur de St Pons de Malysines en 1518, Saint-Pons de Mascas en 1529, St Pons en 1626, 1643, S Pons en 1708,  St Pons de Mauxchiens en 1740-60, St Pons de Mauchiens en 1740-60, 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Sant Ponç ven del nom latin d'òme Pontius, nom de mai d'un sant; los pus coneguts sont un sant d'Asia Menora, al sègle III e un ermita de Jurà, al sègle IV.

Pel determinant Mauchins. La fonetica e la topografia non justifican l'ipotèsi de Blaquière (Hist. de St Pons de M., Montpellier, 1899, p. 17-8), que fa de Mauchins lo resultat de Miliciano villa. Lo nom a patit de l'atraccion paronimica de mai d'un tèrme. Seriá una proprietat galloromana, benlèu *Masculanum (cognomen latin Masculus amb lo sufixe -anum) vengut par syncope *Masclanu, puèi per metatèsi *Malscan e pluralizat en *Malscans. Las latinizacions fan supausar una primièira interpretacion malos canos « pomas grisas », puèi una segonda, malos canes, « maissants cans » . Aquela interpretacion s'es mantenguda desempuèi. La grafia occitana Mascas (Mals ca(n)s) foguèt interpretada als sègles XIV e XV coma se l'accent tombava sus la penultima sillaba e francizada en Masques; la fòrma Malysines de 1518 es aberranta.

Istòria

Administracion

Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna d'Erau
Comuna de Lengadòc