Sinizacion
La sinizacion, (en chinés: 中国化 Zhōngguóhuà o 汉化 Hànhuà) es l'assimilacion lingüística o l'assimilacion culturala a la cultura chinesa. Designa tanben l'adaptacion a la cultura chinesa de tot çò qu'es estrangièr .

Sinizacion lingüistica 
Las sinizacion lingüistica en China a dos aspèctes. La primièra es la sinizacion lingüistica pròpria amb l'adaptacion lingüistica de tots los tèrmes e concèptes estrangièrs.  La segonda aparten al nivèl sociolingüistic amb l'assimilacion dels membres de las culturas minoritàrias al mandarin estandard o a una de las varietats del chinés.

Sinizacion lingüistica

Sinizacion sociolingüistica 

La sinizacion sociolingüistica es plan poderosa dins la Republica Populara de China. Unas etnias an gaireben perdut l'usatge de lor lenga e parlan a l'ora d'ara una de las lengas chinesas.

Los Manchós son un exemple particularament representatiu. Lo recensament de 2010 ne trobèt 10 387 958 mas sonque 10 èran capables de parlar manchó.

L'etnia tujia comptava 8 353 912 membres en 2010 mas s'estima que sols 70 000 podián parlar tujia.

L'etnia she comptava 708 651 membres en 2010 mas 90 personas solament èran de locutors natius.

Aquesta sinizacion es pas çaquelà generala. Qualques pòbles coma los Mongòls, los Oigors o los Tibetans sèrvan massissament lor lenga.

Referéncias

Lenga de China
China

sociolingüistica
