Pau Loís Granier
Pau Loís Granier (1879-1954) es un poeta occitan, lemosin (de Cruesa), qu'a escrich 93 poemas remarcables, recampats dins los recuelhs  La chançon de Combralha (1927), La Dama a l'Unicòrn (1933), Imatges (1939),  Vielh Lemòtges (1940) e Païsatges (1948). L'ensemble fuguet estampat per las Edicions dau Chamin de Sent Jaume (Meuzac) en 2001. Escriguet dins un lemosin fòrça literari, trabalhat, ornat daus uns còps de torns miegjornals, sus daus temas fantastics, mitologics, sus la miraudiosa natura lemosina mai sus la capitala regionala Lemòtges, vila d'istòria e d'identitat.
Granier fuguet tanben longtemps lo conservator de la bibliotèca de Lemòtges e trabalhèt un temps a la Bibliotèca Nacionala de França.

Sos poèmas foguèron meses en musica per mai d'un cantaire occitan, coma Jan dau Melhau e Bernard Combi.

                                                                                                         Literatura occitana                                                                       Escrivan occitan                                                                          Majorau dau Felibritge                                                                      Literatura lemosina                                                                      Escrivan lemosin                                                                                Cartista
Bibliotecari
Naissença en 1879
Decès en 1954