Bufle
Lo mot bufle s'aplica a una linhada de bovins, la sostribú dels Bubalina, que se descompausa en dos genres : 
 Syncerus — los bufles d'Africa
 Bubalus — los bufles d'Asia.

Lo mot bufle ven de l’italian bufalo, derivat del grèc boúbalis, {{cita|antilopa, buòu salvatge}}.

Los bufles son eissits d'una font comuna asiatica. Fa de sègles apareguèron de diferéncias fins a que uèi existisson doas grandas linhadas: los bufles d'Asia e los bufles d'Africa, constituissent los genres Bubalus (Hamilton Smith, 1827) e Syncerus (Hodgson, 1847).

Los sols predators dels bufles son en Asia lo tigre e en Africa lo leon, qu'atacan unicament los subjèctes vulnerables que los joves, vièlhs o malauts.

Lo bufle foguèt domesticat en Asia e una soca foguèt importada en Euròpa, que se li ditz bufle mediterranèu.

Los mascles adultes pesan de 700 a 900 kg, contra 500 kg en mejana per las buflas. Los mascles son nauts de 1,70 mètres al garròt e long de 3,50 mètres. Las buflas son nautas de 1,40 mètres al garròt e long de 2,50 mètres.

 Caça 
Pòdon corrir fins de 30 km/h a 50 km/h. Son mens rapids que d'autres erbivòrs de la savana, mas son de grands erbivòrs massís, musclats, fòrts e se defendon plan ben amb sas banas. Los bufles d'Africa son fòrça dangeiroses e pòdon tuar un leon o un caçaire.

 Espècias 
Son de romiaires de la sosfamilha dels bovinae (bovins)
Existisson dos genres :Bubalus (Hamilton Smith, 1827) — Bufle d'Asia.
 Bubalus bubalis (Linnaeus, 1758) — Bufle domestic
 Bubalus depressicornis (Hamilton Smith, 1827) — Anoa dels plans.
 Bubalus mephistopheles (Hopwood, 1925).
 Bubalus mindorensis (Heude, 1888) — Tamarau.
 Bubalus quarlesi (Ouwens, 1910) — Anoa dels monts.

 Syncerus (Hodgson, 1847) — Bufle d'Africa.
 Syncerus caffer (Sparrman, 1779) — Bufle d'Africa.
 Syncerus caffer caffer — Bufle del Cap.
 Syncerus caffer aequinoctialis — Bufle equinoccial.
 Syncerus caffer nanus'' — Bufle de la selva o bufle nan.

Vejatz tanben

Articles connèxes 

Bovinae
Nom de mamifèr ambigu