Montanhac (Lengadòc)
Montanhac (Montagnac en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : in Montanaco (varianta : Montanato) en 990, Poncii de Montaniaco en 1120, in terminio S. Andree de Montaniaco et in terminio S. Ylarii, in castro de Montaniaco en 1133, in Montaniaco en 1147, in opido Montegniaco en 1152, a Montaniac, après 1153, S. Mariae de Montaniaco en 1173, de Montaniaco, de Montiniaco, de Montiniac en 1173, castrum Montaniac, castro de Montaniaco en 1174, barri de Montaniaco en 1195, in barri de Montaniaco en 1196 e 1198, de castro Montiniaci en 1219, castrum de Montaniaco en 1224, castrum Montaniaci en 1234, Montanhac en 1341, ville... et castra de Montaniaco en 1368, de Montaniaco, de Montanyaco en 1370 e circa 1430, de Montanhaco, de Montaniaco, a la fin del sègle XIV, la ville de Montaignac en 1418, Montanhac en 1442, des Augustins de Montignac, chap. de S. Jacques et S. André de Montignac, N. Dame de Mondignac, l'Eglise de Montignac en 1518, Montagnac en 1562, 1570, Montignac en 1622, Montaignac en 1645, Montagnac en 1626, 1643, 1695, 1708, 1740-60 e 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat, Montanhac ven del nom latin d'òme Montanius, amb lo sufixe -acum; d'unes Montanhac venon benlèu d'un derivat de mons, *montaneus; segon Hamlin, Montanhac ven de l'escais-nom [cognomen] latin de bassa epòca, Montanus, amb lo sufixe -iacum. Montanhac èra una proprietat galloromana.

Liauçac
Liauçac (grafia supausada) es un luòc desparegut, present sus la mapa de Cassini amb una glèisa arroïnada.

Las fòrmas ancianas son : villam quam vocant Lauciacho (varianta : Pauchiaco), cap a 807, apud Leociacum en 1106-1120, apud Leociacum en 1119, terminio ecclesie Stephani de Lauciano en 1146, terminio S. Stephani de Lauciaco en 1155, terminio de Lauciaco, in honore S. Stephani de Lauciaco en 1170, de Lautiaco après 1173, S. Stephano de Lantiaco en 1174, ecclesiae S. Stephani de Lauciaco en 1183-1191, prior de Laussaco, de Lhausaco, a la fin del sègle XIV, prieuré de Liensac en 1518, Lieussac [glèisa arroïnada] en 1770-1772 (mapa de Cassini). 

Segon Hamlin, Lieuçac ven del gentilici latin Leoncius, amb lo sufixe -acum. Liauçac èra una proprietat galloromana. Veire Liausson.

Istòria

Administracion

Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias 

Comuna d'Erau
Comuna de Lengadòc