Dobla
(La) Dobla es una forest e una region naturala, forestiera e sanhosa, situada en Perigòrd, mas tanben en Sentonja, per una pitita part en Bordalés e benleu en Engolmés. Per òrdre d'importància, la Dobla s'espand dins los departaments de Dordonha, Charanta Maritima, Charanta e Gironda. Aparten maitot a daus propietaris privats, totparier i a una forest domaniala, la de la Jamaia e una autra de plan pitita a La Grolle (comunas de Touvérac e de Boisbreteau en Charanta).

Sos abitants son los doblauds e las doblaudas (emb un sufixe de gentilici subretot lemosin).

Etimologia
Las fòrmas ancianas començan au segle VIIIen, Edobola sylva in pago Petrocoreco (contunhator de Fredegari) e contunhan per la fòrma actuala, Dobla, en 1212 e Dupla, en 1365 .

Dobla deriva probablament dau gallic *Dubulā (inatestat) « negròta » , terme derivat dau gallic dubus, dubis « negre » (lo vielh irlandés dub, lo vielh galés Dub- , lo galés, lo breton du, lo cornic duw significan tots « negre »); lo nom *Dubulā serv tanben a nommar de las aigas (Deule, Deula (afluent de Durença)  . Lo nom de la region, logicament, s'explica per lo de la forest.

Geografia
N'um destria la Dobla de Perigòrd e la Dobla sentongesa, maugrat una tendéncia recenta a reservar lo nom de Dobla a la prumiera.

Lista de las comunas de la Dobla de Perigòrd

Aquelas comunas son integralament o en partida dins la forest de la Dobla de Perigòrd :
 en Dordonha : Beurona, Chantairac, Dosilhac, Eschornhac, Eiguranda e Gardadelh, La Jamaia e Pontairaud, Montpaun e Menestairòu (5498 abitants), Nuòuvic (3589 abitants), Parcol e Chanaur, Lo Pison, Rabairac (3861 abitants), La Ròcha Chalés ( 2999 habitants), Senta Aulaia e Pueimangor, Sent Andriu de Dobla, Sent Bertomiu de Belagarda, Sent Estefe de Pueicorbier, Sent Front de Pradon, Sent Joan d'Astaus, Sent Gèrman de Salembre, Sent Laurenç daus Urmes, Sent Martin l'Astier, Sent Micheu de Dobla, Sent Privat de Perigòrd, Sent Vincenç de Jaumostier, Sent Vincenç de Conasac, Servenchas, Sieurac de Rabairac e Vansens.
 en Gironda : Saint-Christophe-de-Double.

Lista de las comunas de la Dobla sentongesa

Aquelas comunas son integralament o en partida dins la forest de la Dobla sentongesa :
 en Charanta : Baignes-Sainte-Radegonde, Bardenac, Boisbreteau, Bors-de-Baignes, Brossac, Chantillac, Chillac, Condéon, Guizengeard, Lamérac, Médillac, Oriolles, Passirac, Reignac, Rioux-Martin, Saint-Maigrin, Saint-Vallier, Sauvignac, Le Tâtre, Touvérac, Yviers.
 en Charanta Maritima : La Barde, Bedenac, Boresse-et-Martron, Boscamnant, Bussac-Forêt, Cercoux, Chepniers, Clérac, La Clotte, Corignac, Courpignac, Coux, Le Fouilloux, La Genétouze, Jussas, Montendre (3 242 ab.), Montlieu-la-Garde, Neuvicq, Orignolles, Saint-Aigulin, Saint-Martin-d'Ary, Saint-Martin-de-Coux, Saint-Palais-de-Négrignac, Saint-Pierre-du-Palais, Soubran, Souméras.
 en Gironda : Bayas, Chamadelle, Donnezac, Les Églisottes-et-Chalaures, Le Fieu, La Gòrça, Lapouyade, Laruscade, Maransin, Marcillac, Porchères, Reignac, Saint-Savin (3 208 ab.), Saint-Yzan-de-Soudiac, Saugon.

Istòria
Repaire de brigands, de populacions menaçadas e de la sauvatgina, la Dobla es totjorn estada considerada coma perilhosa. Aquò's per'mor d'aquò que consideran que  Waifré (o Gaifier), duc d'Aquitània fuguet assassinat près d'Eiguranda  ? Entau,pendent la Segonda Guerra Mondiala, los soldats de l'armada alemanda cranhián de s'i riscar, perqué daus maquisards nombroses s'i eran installats. Aqueu periode es evocat dins lo roman doublaud Sang Soupçons.

Lo territòri de çò qu'es considerat coma la Dobla a tendut istoricament a se restrénher e sovent redusissen la Dobla a sa partida perigòrda. A l'Atge Mejan e pus o mens recentament, lo nom s'espandiá sus un territòri tot plen pus vaste :
 au nòrd-oèst e a l'oèst, la Dobla de Sentonja d'aicia Brossac, Barbezieux, Baignes, Montguyon, Montlieu, Montendre, Reignac e Laruscade ;
 au sud, tras l'Eila, lo Landés qu'anava quasi d'aicia Vern au sud-èst;
 e a l'èst, près de Periguers, los bois de La Chapela de Gonaguet e de Beuluòc e la forest de Chancelada .

Los anglés i fonderen en 1316 la bastida de Sent Bertomiu de Belagarda.

A partir dau segle XVIII, la forest de la Dobla fuguet explotada de faiçon intensiva per los chantiers navaus pròches de l'Atlantic : Bordèu e La Rochela. Une landa desolada espansilhada d'estanhs la segrà. La Dobla era venguda inospitaliera e enemija, los doublauds sufrián de l'umiditat, de la sos-alimentacion e dau paludisme . Aquela vita malaisada daus doublauds es ben descrita dins lo roman d'Eugène Le Roy L'enemic de la mòrt (traduccion).

Pendent lo Segond Emperi, entreprengueren l'assaniment par drenatge, reboisar e plantacion de pins maritimes, e tot parier dins lo Landés vesin.

Nòtas
 Aqueu article es una traduccion o una adaptacion de dos articles de Wikipédia.fr :
La Forêt de la Double e de Double saintongeaise.