Sant Gervasi (Lengadòc)
Sant Gervasi o puslèu Sant Gervais [san džer'bajs] (Saint-Gervais-sur-Mare en francés) es una comuna lengadociana situada administrativament dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia 
La comuna es situada dins los cantons nauts d'Erau dins los Monts d'Òrb, entre los monts d'Espinosa e d'Escandòrgue.

Es integrada dins lo Pargue Natural Regional del Naut Lengadòc.

Masatges e bòrias 
 Castanet lo bas
 Las Nièras
 Meclè
 Rongàs
 Las Salas

Perimètre del territòri

Toponimia

Sant Gervais
La prononciacion es [san džer'bajs]. Las fòrmas ancianas son ecclesia S. Gervasii en 966, de S. Gervasio en 1204, 1271, S. Gervasii, jurixdictionis et districtus de S. Gervasio en 1344, de S. Gervasio en 1404, Sainct Gervys en 1579, S. Gervais en 1613, le bourg de St Gervais en 1740-60, St Gervais en 1770-72 (mapa de Cassini).
 
Lo nom de Sant Gervais (o Gervasi, fòrma semi-sabenta) es lo d'un martir a Milan del temps de Dioclecian associat a son besson Protais (o Protasi) . Per un vilatge o una vila, Sant Gervais es un agionime. Es pas impossible que la vilòta aja agut un autre nom (veire Neiran)

Neiran

Segon totas las aparéncias e fòra de la finala, Neiran es lo meteis nom que Nerac, ancianament Neirac. Vendriá doncas d'un nom gallés d'òme, Nerius amb lo sufixe anu(m) (-acu- per Nerac ). Neiran seriá donc probablament lo nom d'una anciana granda proprietat antica qu'aviá per mèstre Nerius. Mas, quand òm vei lo siti enlairat e malaisit de Neiran, las paucas possibilitats agricòlas, es evident que se tracta pas que del nom : jamai i aguèt pas de proprietat rurala a Neiran. Lo siti de Neiran foguèt utilizat en periòde d'inseguretat e abandonat pauc a pauc a partir del sègle XV. Los que s'i installèron venián d'un luòc nommat Neiran e lo nom se mudèt amb eles. Aquel Neiran èra benlèu Sant Gervais o un luòc situat a proximitat. 

Frank R. Hamlin confirma las explicacions lingüisticas donadas pels contributors. La prononciacion es [nè'jro]. Las fòrmas ancianas son :
castro de Neirano en 1199, de Neirano en 1204, castello de Veirano [legir : Neirano] en 1209, de Neyrano, de Nerano en 1271, Nayro (cadastre). Neiran ven del gentilici latin Nerius, amb lo sufixe -anum. Neiran èra una proprietat galloromana.

Las Nièiras
Masatge e potz de mina. La prononciacion es [las 'njèjros]. Las fòrmas ancianas son les Nieres en 1759 e cap a 1780, les Averes en 1770-72. Lo nom representa al plural lo resultat del latin nigram, « negra ». nièr es lo resultat fonetic normal del latin nigrum, remplaçat per la fòrma savanta negre a data fòrça anciana (Ronjat, II , p. 228)

Castanet lo Bas
Lo nom es atestat Castanet en 1643 e en 1770-72 (mapa de Cassini). Frank R. Hamlin pensa que lo besonh de destriar los dos vilatges per un determinant es recent.
Castanet lo Bas s'opausa, de segur, a Castanet lo Naut, situat 8 km a l'oèst de Sant Gervais. Castanet lo Bas es a 290-300 m, Castanet lo Naut a mai de 430 m. Castanet es eretièr del latin castaneum « castanh, castanhièr », e del sufixe -etum, de valor collectiva. Hamlin precisa que lo nom ven del latin castanetum « castanhal, castanheda » puslèu que d'una formacion occitana, que seriá normalament castanhet. La motivacion del nom es l'abondància dels castanhièrs (e lor utilitat per l'alimentacion umana).

Meclè
La prononciacion es [mè'klè]. Las fòrmas ancianas son Meques en 1643, Mesque en 1771, Mecle en 1770-72 (mapa de Cassini). L'etimologia es escura.
Un derivat de měgălē-, subrenom de Cibele, poiriá convenir.

Rongàs
Las fòrmas ancianas son : de S. Mauricio, de Regatz cum mansis en 1271 (transcripcion fautiva, la virgula es en tròp), de Rongassio en 1516, l'eglise et le village de Rongas en 1740-60, Rongas, 1770-72 (mapa de Cassini). Probablament lo nom es prelatin : tèma *rong-, de valor desconeguda (la mencion de 1271 representa probablament rõgatz), amb lo sufixe -atis. Combarnous (Revue Internationale d'Onomastique, XXVII p. 33) i vei lo radical gallic rug- « camin ».

Istòria
Pendent l'ancian regim la comuna se disiá Sant Gervasi Vila, per la desapariar de Sant Gervasi Tèrra Forana (uèi Ròsis).

La comuna èra estacada al departament de Tarn tre la constitucion dels departaments.

La comuna foguèt incorporada a Erau amb la lèi del 28 pluviôse de l'an V qu'escambièt lo canton d'Angles e lo canton de Sant Gervasi.

Prenguèt son nom francés actual amb lo decrèt del 8 octobre de 1958.

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Sant Gervais (capluòc); es ara del canton de Clarmont d'Erau.

Demografia 

 En 1830-31, la comuna ganhèt de masatges sus l'ancian Sent Gervais Tèrraforenca, vengut Ròsis (masatge de Les Nières, en francés, etc)
 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments 
La glèisa parroquiala de Sant Gervais e Sant Pròtais
La capèla dels penedents blancs (retaule del sègle 17)
La capèla de Nòstra Dòna de Loreta
La capèla de Sant Bertomieu
Lo site de Neiran (s XI-XX)
L'anciana bastida dels campanièrs Granier a Castanet lo bas. Uèi a Erépia

Personalitats ligadas amb la comuna
 Jaume Roergas de Serviez (1679-1727) istorian.
 Emanuel de Serviez (1755-1804) general e òme politic.

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna d'Erau
Comuna de Lengadòc