Shèla e Espon
Shèla e Espon (Chelle-Spou en francés) qu'ei ua comuna d'Occitània, en Gasconha, situada en departament deths Hauts Pirenèus dera region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia

Toponimia

Shèla
Era prononciacion qu'ei ['chèlo] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : A Siela, cap a 1200-1230, Sila en 1256, 
Augerius de Filie, ... en Auger d'Essiela ; Gastonus de Filie, ... Gasto d'Essiela en 1283, Esfiele en 1285, Gasto d'Effiele en 1285, de Schela en 1300, De Shela, en 1313, De Xella Superiori, en latin, en 1342, de Xella Superiore, en latin, en 1379, Chelle-Dessus en 1770-1791, Chelle Dessus (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII), Chelle-Dessus en 1790. Shèla Dessús que s'opausava a Shèla Devath (situat ath nòrd).

Segon Dauzat, Shèla que vien deth latin crestian cella, « ermitage, petit monastèri ».

Segon Miquèu Grosclaude, Shèla pòt pas estar cella, qui seré Cèra en gascon. Eth nom qu'ei escur, pr'aquò que poderé estar eventualament ua varianta de villa, com Gela ?.

Espon
Era prononciacion qu'ei [és'pou] (grafia fonetica deths autors). Eras fòrmas ancianas que son : de-Spor en 1313, de Spaone en 1313, de-Spoos en 1429, Espou en 1745-1787, Espou (mapa de Cassini, ara fin deth sègle XVIII).

Segon Dauzat e R. Aymard, Espon que significa « penent ».

Segon Miquèu Grosclaude, eth gascon espon qu'ei ua fòrma masculina de espona, deth latin sponda; eth sens prumèr qu'ei « tap, limit, tap qui hè limit ».

Istòria
Eths dus vilatges de Shèla Dessús e Espon que fòrman era comuna de Shèla e Espon ara revolucion francesa. Eths de Shèla Dessús qu'an eth chafre de minja-caulets. Eths d'Espon que son eths truca'stacas. Shèla Dessús qu'èra parròpia, Espon non.

Administracion

Demografia 

 En  era populacion qu'èra de  abitants e era densitat qu'èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab era comuna

Véder tanben
 Comunas deths Hauts Pirenèus

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna deths Hauts Pirenèus
Comuna de Gasconha