La Vacariá e Sant Martin de Castrias
La Vacariá e Sant Martin de Castrias (La Vacquerie et Saint-Martin-de-Castries en francés) es una comuna lengadociana situada dins lo departament d'Erau e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Toponimia

La Vacariá
Las fòrmas ancianas son : villa Putei Combes, cap a 1140, de Pozcumbeis, après 1162, a Pouscumbes en 1205, de Poscombes en 1210, ecclesia S. Marie de Vacaria en 1252, villam de Vacaria en 1257, villam de Poscombes, que alias appellatur villa de Vacaria en 1264, de Vaccaria en 1344, lo cami de la Vacaria cap a 1400, ecclesia Beate Marie de Vacaria en 1484, Vaccaria al sègle XVI, la Vacquerie en 1587, la Vaquerie en 1613, la Vaquirie en 1622, la Vacarie en 1627, la Vaquarie en 1643, la Vacairie en 1650, la Vacquarié en 1740-60, la Vaquerie en 1740-60 e 1770-72 (mapa de Cassini). L'ancian nom Poscombes correspond a « potz de las vals ». 

La Vacariá ven del latin vacc-aria (vacca + sufixe -aria), accentuat sus i, o de l'occitan vacariè (Hamlin) « luòc ont fan venir de vacas ».

Sant Martin de Castrias
Lo nom de Sant Martin es conservat sonque per un castèl. Las fòrmas ancianas son : villarem quem vocant Castrias cum ecclesiam S. Martini, al sègle X o XI (?), fontem S. Martini en 1082, locum qui dicitur Gastrias, vulgare autem castra, cum ecclesia S. Martini al sègle XII, Castra al sègle XII (?), parrochia S. Martini de Castrias en 1122, parrochia S. Martini de Gastrias en 1122, de Castrias, bailia de Castrias, cap a 1140, ecclesiam S. Martini cum fisco de Castriis en 1146, ecclesiam S. Martini de Gastrias en 1153, locum quoque qui dicitur Gastrias, et vulgare autem Castra pastura, cum ecclesia S. Martini en 1162, de Castriis en 1206, decimam S. Martini de Guastriis en 1210, parrochia S. Martini de Gastriis en 1217, ecclesia S. Martini de Castris en 1252, 1484, mas de san Marti de Castrias cap a 1400, de Castria, al sègle XVI, St Martin de Castres en 1626, pioch de S. Martin, al sègle XVII, St Martin de Castries cap a 1780. Segon Hamlin, Càstrias ven d'un ablatiu-locatiu popular *castriis (vengut castrias), amb un redoblament de i, vengut dau latin classic castra, mot utilizat per los luòcs fortificats d'epòca romana (veire Negre, Revue internationale d'Onomastique, XXIII, p. 207-210). Sant Martin ven del nom latin de Martinus, avesque de Tors, evangelizator de la Gàllia.

Ferruçac
I a de sibornièrs a Ferruçac. Las fòrmas ancianas son : usque ad Ferrusac en 1213, las terras de Ferussac, cap a 1400, Farrussac en 1774-75 (mapa de Cassini), Ferrussac cap a 1780. Ferruçac ven del gentilici latin Ferrucius, amb lo sufixe -acum. Ferruçac èra una proprietat galloromana. La prononciacion es benlèu en [farr-].

Istòria

Administracion

Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna d'Erau
Comuna de Lengadòc