Cent ans de soletat
Cent ans de soletat (originalament en espanhòl: Cien años de soledad) qu'ei lo roman mei famós de l'escrivan colombian, e Prèmi Nobel de Literatura en 1982, Gabriel García Márquez e qu'ei considerat per mantuns com l'òbra màger de la literatura en lenga castelhana après Don Quichòte.

Que ho estampat peu purmèr còp en Argentina, a Buenos Aires, en 1967 per l'ostau d'edicion Sudamericana.

Que conda un sègle d'istòria d'un vilatge colombian fictiu aperat Macondo autorn de la biografia deu coronèu Aureliano Buendía e de la soa familha en i bèth apielar detalhs simbolics de las divèrsas istòrias deus país sudamericans dens un estil designat com lo realisme magic o real meravilhós.

Cent ans de soletats que s'inscriu dehens la generacion d'òbras deu Boom latino american de las annadas 60 e 70 (maviment postmodernista qui amassa tanben l'argentin Julio Cortázar, lo perovian Mario Vargas Llosa e lo mexican Carlos Fuentes).

Vejatz tanben
Los 100 libres del sègle segon Le Monde

Ligams extèrnes 
 Estudi suber 100 años de Soledad.
 Paja de Terra suber Cien años de soledad.

Gabriel García Márquez
Roman colombian
Realisme magic
Literatura colombiana
Roman de lenga espanhòla
Roman paregut en 1967
Òbra de Gabriel García Márquez