Maisons (Aude)
Maisons (Maisons en francés) es una comuna lengadociana, situada dins lo departament d'Aude e la region d', ancianament de Lengadòc-Rosselhon.

Geografia

Perimètre del territòri

Toponimia
Las fòrmas ancianas son : Mansiones en 842, Villa Mansiones en 876, Ecclesia Sancti Andreas de Mansionibus..., villa Mansionis en 1119, Ecclesia de Casis en 1177, Maisos en 1242, Maisons en 1260, Mayzos al sègle XIV, De Maisonibus en 1360, Locus de Maysonibus en 1397, Maisères (marrida lectura) en 1406-1589, Maissons en 1417, Maysos en 1538, Maisons en 1595, Église de Maisons, annexe de Montgaillard en 1639, Mésons en 1768. La prononciacion occitana es Maizóus , dins la grafia de l'abat Antòni Savartés, donc [maj'ʒus].
Maisons ven del latin mansio, « relai, lòtjament d'estapa sus una viá romana ». Foguèt emplegat a l'Edat Mejana per un castèl o autre ostal important . 

La data, anciana, de la primièra atestacion permet de considerar lo sens latin d'origina. Existéncia d'una viá vicinala ? d'un abitarèla a un caireforc segondari ? Maisons es demorat un cairefòrc (RD 410 e 123 grossièrament nòrd-sud, « axe » SO-NE per la RD 410 que ven de Rofiac de las Corbièras e la RD 123 cap a Palairac e a Durban de las Corbièras, puèi una branca que mena a Tuissan en contornant lo Tauch (nom francés) ? Tot aquò, o cal admetre, es mai que segondari, mès podiá aver una certana importància se i aviá de minas endacòm. Pensem, tanben, al Pagus Petrapertusensis, centrat a data anciana sus Pèirapertusa, atestat tanlèu 806, que podiá motivar l'existéncia d'un camin entretengut dins la direccion de la fortalesa. Una abitarèla, qualificada de mansio (perqué non ?) es una possibilitat. Mes cal prene çò que precedís coma fòrtament especulatiu.

Montrog
Montrog es a l'èst o a l'èst-sud-èst de Maisons, per la jaça de motons, mes lo lòc mençonat St-Christol es plan mai al sud. La mapa pòrta pas de castèl. La mapa de Cassini (segonda partida del sègle XVIII) testimònia de la meteissa dualitat de sites. 
Montrog es un ancian castèl feodal arroïnat, un ancian priorat del vocable de Sant Cristòl [saint Christol, escriu l'abat Savartés, e pas Christophe], unit a l'abadiá de la Grassa. Las fòrmas ancianas son : Forcia de Monterubeo en 1208, Villa de Monterubeo en 1228, Mons Rubeus en 1366, Monrog al sègle XIV, Montroch en 1538, Mon Roch en 1538, Monroug en 1595, Esglise Sainct Christol de Montrouch, annexe de Montgaillard en 1639, Monrouch en 1763 . 
Montrog es format de mont e de l'adjectiu rog, fòrma regulara eretièra del latin rubeus, generalament eliminada per roge, fòrma analogica creada sul femenin roja. Montrog es probablament una formacion medievala e mont representa lo castèl.

Istòria

Administracion

 Abans la refòrma cantonala de 2014, aplicada en 2015, la comuna èra del canton de Tuissan; es ara del canton de las Corbièras (canton de Fabresan abans lo 1èr de genièr de 2016).

Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas d'Aude

Ligams extèrnes
 Maisons sul site de l'Insee

Nòtas

Comuna de Lengadòc
Comuna d'Aude