Arrosés
Arrosés (Arrosès en francés) qu'ei ua comuna bearnesa administrada peu departament deus Pirenèus Atlantics e la region de Navèra Aquitània, ancianament d'Aquitània.

Geografia

Toponimia
La prononciacion qu'ei [arru'ses]. Las fòrmas ancianas que son Aroses en 1385, Arozee/Arosser/Arozer au sègle XIVau, Arroser en 1402, Rosees en 1472, Arrosers en 1487, Ceubalade, Saubalade en 1536 e 1644, Sauvelade (mapa de Cassini, a la fin deu sègle XVIIIau) .

Segon Dauzat, lo nom que vien deu basco (aquitan) harr, « pèira »  dab lo sufixe aquitanic -ossum e benlhèu lo sufixe latin -ensis . Pau Raimond, dens lo son diccionari topografic, citat per Miquèu Grosclaude, que credè lo nom ei benlhèu un agiotoponime pr'amor i avè dens la parròpia un dèmne aperat « de Senta Ròsa » .

Segon Miquèu Grosclaude, Pau Raimond ved pas qu'ei lo nom d'Arrosés qui donè l'idèa d'aunorar Senta Ròsa. Per Dauzat, los sons sufixes que son hèra complicats e arr- iniciau que sembla meilèu un a prostetic. I a pas de ròcs a Arrosés e donc lo harr basco, « pèira », qu'ei dobtós. Daubuns qu'an pensat a un toponime vegetau : los rosèrs. En realitat, que s'ageish d'un antroponime coneishut despuish l'Edat Mejana : Arrose, Roses, Arrossa, Rosane, Arroseu, Arrosseu. Adara que i a nombrós patronimes Arrozé, Arrouzés, Arrozez. Rozès qu'ei present dens la region tolosana e en Espanha e Portugau (cf. la marca de porto). Mès quin ei l'origina de l'antroponime ? Eventualament lo mot arròsa/arrosèr. Lo nom de la comuna que deriva donc d'un nom de persona .

Istòria

Administracion

Demografia

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas dab la comuna

Véder tanben

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna deus Pirenèus Atlantics
Comuna de Bearn