Ptolemèu II
Ptolemèu II Filadelf (en grèc ancian: Πτολεμαῖος Φιλάδελφος, Ptolemaîos philádelphos, « Ptolemèu qu'aima sa sòrre »), nascut en vèrs -308 o -309 e mòrt en -246 foguèt lo segond rei lagida d'Egipte de -282 a sa mòrt. Ptolemèu III li succediguèt.

Règne 
Ptolemèu venguèt coregent del reialme amb son paire Ptolemèu Ièr en -285, abans d'èsser rei a la mòrt d'aquel en -282. En 277 esposèt sa sòrre Arsinoe II. Quand Arsinoe moriguèt, en 270, son fraire ne'n faguèt una divessa amb un cult que li èra avodat.

Ptolemèu menèt mantas guèrras. Poguèt assegurar la possession per Egipte de la còsta d'Asia menorae ataquèt la Cirenaïca dirigida per son demi-fraire Magas. Subretot combatèt contra l'empèri seleucida per ensajar de s'apoderar Siria. La primèra guèrra de Siria que lo veguèt afrontar Antiòc Ièr se debanèt de 274 a 271. La segonda guèrra de Siria durèt de 259 a 253, mas los egipcians capitèron pas mai a prene Siria. De -267 a -261, Ptolemèu es aliat amb Esparta e Atenas dins la guèrra cremonidèa perduda contra Antigòn Gonatas de Macedònia.

L'òbra de Ptolemèu es pas que militara. Desvolopèt un programa per metre en valor la Mar Roja amb la fondacion de vilas qu'avián tamben la foncion d'establiments de comèrci e fa tornar construire un canal entre lo Nil e lo gòlf de Suez.

Referéncias

Fonts 
  Collectiu, 1998, Der Grosse Ploetz. Die Daten-Enzyklopädie der Weltgeschichte, Komet.

Sobeiran lagida
Faraon
decès en -246