Marsilhargues
Macilhargues, Marsilhargues o mai etimologicament Marcelhargues (en francés Marsillargues) es una vilòta occitana de Lengadòc. La localitat, que compta actualament  abitants, se tròba administrativament a la frontièra del departament d'Erau e dins la region d'Occitània a ras del riu de Vidorle que dessepara lo departament d'Erau de Gard. 
Los abitants de Marsilhargues, en rivalitat tradicionala amb sos vesins de Lunèl recebon tradicionalament l'escais de "bajans". Lo protestantisme i ocupa una importància istorica.

Situacion geografica 
Marsilhargues se situa dins una plana a ras del riu Vidorle, çò que ne fa un dels endreches mai fertils d'aquesta part de Lengadòc. Se tròba a una distància gaireben equivalenta de la capitala departamentala Montpelhièr e de la capitala del departament de Gard, Nimes e a un quinzenat de quilomètres de la mar Mediterranèa.

La comuna de Marsilhargues es la mai orientala del departement d'Erau e lo vilatge es la segonda comuna mai importanta del Canton de Lunèl.

Toponimia
La prononciacion es « masiyargé » (Ernèst Negre, Revue internationale d'Onomastique, XVII, p. 22). Las fòrmas ancianas son : villa Marcilianicus en 813, in domanio Marcellencas en 1226, prior ecclesie de Marcillanicis en 1265, Marcillanicis, Marsillanicis en 1295, hominum Marcilhanicarum en 1328, de Marcilhanicis en 1328, 1405, ou lieu de Marcillargues en 1414, Marceilhargues en 1419, Massillarges en 1570, Marsilhargues en 1577, Marsilliargues en 1578, Marsillarges en 1579, Marsillargues en 1622, 1770-71 (mapa de Cassini). 

Segon Dauzat e Rostaing, Macilhargues ven del nom latin d'òme Marcellius o Marcilius, amb lo sufixe -anicum; segon Hamlin, Macilhargues ven de l'escais-nom [cognomen] latin Marcellus, amb lo sufixe -i-anicis. Per de rasons foneticas, lo sufixe -anicis emplegat sistematicament per Hamlin permet pas de menar a -argues; lo cal remplaçar per lo sufixe -anicos segon Joan Pèire Chambon. Lançargues èra una proprietat galloromana.

 Atestacions ancianas tiradas de l'ancian diccionari topografic d'Eugène Thomas (1865) : Villa Martecellos vèrs 900; Villa que vocatur Marcianicus vèrs 1031; De Marcellanigis en 1155; Marcellencas en 1226; De Massillanicis en 1258; De Massilhanicis en 1271; Masselhargues (òc anc) en 1360; Masselhanegues (òc anc) en 1371; Marsilhargues en 1528; Marcelhargues, Marsilhargues (francés) en 1556; Masseyliargues, viguerie de Masseillargues en 1625; Massillargues en 1649; cure en 1760.

Istòria 
En 1305 s'i bastiguèt lo castèl de Guilhèm de Nogaret.
Foguèt una de las primièras vilas de Lengadòc a passar a la Refòrma.

Entre lengadocian e provençal 
A mai se l'influéncia provençala i es mai importanta qu'a Lunèl (la forma de l'article plural i es lei mentre qu'a Lunèl èran los e las, -n dich instable es conservat), lo parlar es benlèu encara lengadocian, mai precisament de la familha del montpelhierenc oriental e se distinguís plan del tipe nimesenc o provençal rodanenc.

Administracion

Demografia

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Luòcs e monuments 

 Castèl de Guilhèm de Nogaret
Lo castèl foguèt bastit en 1305 pel nòble Guilhèm de Nogaret. Ne demòra pas qu'una part del sossòl, las grandas cosinas e lo domjon amb sa torrèla cairada.

Personatges celèbres de Marsilhargues 
 Gaston Deferre
 German Encòntra (1809-1853), escrivan e personatge politic occitan
 Loís Formaud (1888-1944), escrivan e cronicaire occitan
 Juli Granièr
 Emili Marinhan (1847-1937), mètge, etnograf e erudit occitan
 Pau Molinièr
 Celestin Pontièr

Luòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Veire tanben
 Comunas d'Erau

Ligams extèrnes

Nòtas e referéncias

Comuna d'Erau
Comuna de Lengadòc