Damnatio ad bestias
Amb la locucion latina damnatio ad bestias, que significa literalament "condemna de las bèstias", se fa referéncia a un tip particular de pena de mòrt reservada a l'anciana Roma pels criminals de mendre reng o esclaus condemnats a èsser devorats vius per las faguères al Amfiteatre. Tanben los primièrs martirs crestianes patiguèron aquel procediment d'execucion. Lo compliment d'aquela pena èra integrat en los espectacles dels jòcs romans realizats amb animals o venatio.

Los animals èran en general leons o tigres, mas poirián tanben èsser d'usats animals mai pichons, per'mor d'esperlongar lo agonia. Lo Damnatus podiá èsser ligat a un pal o forçat a assumir lo papièr d'un personatge mitològic manjat per un animal sauvatge (per exemple Prometètz, qu'una agla devorava jornalièrament lo sieu fetge, que jornalièrament se li regenerava). Aquelas execucions se menavan a tèrme lo matin o abans de las lutas de gladiadors, quand lo public èra particularament nombrós.

La Lex Petronia Num. 61 enebiguèt al proprietari donar un esclau a las bèstias sens decision judiciala.

Ligams extèrnes