Cèlas (País de Foish)
Cèlas (Celles en francés) es una comuna occitana de Lengadòc, situada dins lo departament d'Arièja e la region d', ancianament de Miègjorn-Pirenèus.

Geografia

Toponimia
La prononciacion es ['sɛlos]. Las fòrmas ancianas son Celas cap a 1034, Cellas en 1119, Cellis en 1141, Sellas en 1154, Cellis en 1169 e 1175, Celas en 1181, Cellis, Celas, Selas, Sellis en 1246, Villa de Sellis en 1272, Cella en 1293, Celle, Selle, Sellis en 1318-1325, locus de Cellis en 1446 .

Segon Dauzat e les Féniés, Cèlas ven del latin crestian cella (occitan cèla), « ermitatge » e de còps, après, « pichon monastèri », en seguida del regropament dels ermitas a l'epòca carolingiana. Segon Negre, citat per Patrici Pojada, Cèlas es le plural de l'occitan cella « cellula, covent ». Tanet e Hordé, citats per Patrici Pojada, ajustan a las idèas precedentas l'idèa de « capèla privada ». 
Astor, citat per Patrici Pojada, per d'autras Cèlas, precisa que cella es un tèrme del latin antic per designar le granièr; prenguèt le sens de « recapte dels paures », cramba ont le mèstre de las demòras ricas se retirava per meditar; ne resultèt lo sens de recapte d'ermita. Al sègle IX, designava una glèisa incorporada a un monastèri, puèi prenguèt lo sens de glèisa, de capèla. Qu'es lo que se tròba en toponimia. 
Segon Patrici Pojada, lo nom representa lo latin cella e l'occitan cèla que ne deriva. Lo sens èra de « cellula, covent, ermitatge, petit monastèri o capèla privada ».

Istòria

Administracion

Demografia 

 En  la populacion èra de  abitants e la densitat èra de  ab/km².

Lòcs e monuments

Personalitats ligadas amb la comuna

Véser tanben
 Comunas d'Arièja

Ligams extèrnes

Nòtas

Comuna d'Arièja
Comuna de Lengadòc