खापरेसंगको युद्द कथा


तारकासुर (ताडकासुर) देवताका गण निम्न  
दिती वंशज अबैदिक ताराकासुर गण हो  ।

शौनक (शिवनाम)गोत्र, सिंह राशी भएका कार्तिकेय (मोहन्याल) शिवका जेष्ठपुत्र मानिन्छन्् ।समुन्द्र बगाएका मोहन्याल गोडीयाले जाल हान्दा गोडीयाको जालमा लागेका र त्यो समयमा अयोध्यका राजाकावंशज त्यहाँ घोडामा बसेर सवार गर्दै थिए । मन्दाकिनी भनिने समुन्द्रको मिनो (पानी वहावको बीच भाग)बाट मोहन्याललाई हालिएको तामाको ढोल वगिरहेको थियो । सोही समयमा पाल्की (तापदान) माथि सवार भएका राजाले गोडीयालाई भनेछन्् । त्यो तामाको ढोलमा जालहान भनेपछि गोडीयाले जाल हान्यो र गोडीयाको जालमा लागेको तामाको ढोल भित्रको वालकलाई पाल्कीको सवारबाट ओर्लेर समाती पानी वाहिर ल्याए । विश्वामित्रका सन्ततिले पूजाआजा गरेर ल्याएको कहाँनी वोगटानमा छ । गोडियाको नामले गोविन्दघाट नामाकरण भएको हो । तामाको ढोल बजाउँने कश्यप गोत्रीय ऐर मोहन्यालको ढोली भयो । यो ढोलीको सन्तान रिसेडीमा छ । त्यो समयमा यो पहाडी भूभागमा खपरे (तारकासूर)ले आतङ्ग मचायो त्यसपछि देवभूमिका देवताहरूले वडातडो देवतालाइ पुकार गर्दै भने की...
जान दैत्य वडातडो मालथलि जान । 
मोहन्याल दैत्यको दलु कत्यूर ल्यान ।। 
देवताहरूको पुकारलाई स्वीकार गर्दै वडातडो देवता मोहन्याल बोलाउँन माल थलि हुँदै कत्यूर (कार्तिकेयपुर,कुमाऊँगढवाल)गयो । तब भनियो की..
गयो दैत्य वडातडो, वतासैको स्वर ।
आयोदलु मोहन्याल की वादलकी ढिक ।। 
श्रीमोहन्यालबाबा(कार्तिकेय)को आगमन भएपछि मोहन्यालले आप्mनो गणलाई निर्देशन दिदै भन्दछन्की .......
मिल्ल छौ त खपरे हामु सित मिल । 
नैत मिल्ला खपरेकी लाउततेरीठीक ।। 
केदारका दाईनेतिर तुडयातुडया पानी ।
नईत मिल्लाखपरेकी समाईल्याएरानी ।। 
केदारैका गाथ मुनी थुम थुम केला ।
नईमिल्ला खपरेका समाई ल्याय चेला ।।
यसपछि खपरेसँग युद्ध हुन्छ । युद्धमा मोहन्यालगणका ५२÷५३ नाम भएका वैदिक देवीदेवताहरूले श्री मोहन्यालबाबालाई सहयोग गर्दै खपरेलाई कुटी पिटी मारी सेतीनदी कटाएर लखेट्छन् अनि भनिन्छ की...
केदारका दाईनातिर तुड्या,तुड्यापानी । 
केदारले जिती ल्यायो खपरेकी रानी ।।
गयो दलु खपरेको रुनु रुनु गयो । 
भयो दैत्य मोहन्याल तेरै भन्नु भयो ।।

कथाहरू