वी॰ नारायण मेनन
वल्लथोल नारायण मेनन (१६ अक्टोबर १८७८–१३ मार्च १९५८) केरल राज्यबाट मलयालम भाषाका भारतीय कवि थिए । उनी मलयालम साहित्यमा मानवका मानसिक भावलाई काल्पनिकताको परिधान दिएर सुदर रूपमा प्रस्तुत गर्ने  महान कविहरू मध्ये एक थिए । उनले सन् १९०९ मा बाल्मीकि रामायणलाई मलयालम भाषामा अनुवाद गरेका थिए । सन् १९१० मा "बधिरविलापम्" नामक विलापकाव्य लेखेका थिए । यस पछि उनले अनेक नाटकीय भावकाव्य लेखे--गणपति, बंधनस्थनाय अनिरुद्धन्, ओरू कत्तु (एक खत), शिष्यनुम् मकनुम् (शिष्य और पुत्री), मग्दलन मरि यम्, अच्छनुम् मकनुम (पिता पुत्री) कोच्चुसीता इत्यादि । सन् १९२४ पछि  रचित साहित्यमंजरिहरूमा नै वल्लथोलको देशभक्तिबाट ओतप्रोत उनले काव्यसुमन लेखेका थिए  जसले उनलाई राष्ट्रकविको पदमा आसीन गर्‍यो । एन्रे गुरुनाथ (मेरे गुरुनाथ) इत्यादि ती भावगीतहरूमा अत्यधिक लोकप्रिय छ । जीवनको कोमल र कांत भावहरूको साथ विचरण गर्नु वल्लथोललाई प्रिय थियो । अन्धकारमा उभिएर रुनेको प्रवृत्ति उनमा थिएन ।

सन्दर्भ सामग्रीहरू

जीवनी
भारतीय साहित्यकारहरू
मलयालम साहित्यकारहरू