तुर्केली भाषा
तुर्केली भाषा () वा तुर्क्च वा इस्तानबुल चुर्कच्से, İstanbul Türkçesi, तुर्केली भाषा परिवारको सबैभन्दा व्यापक रूपमा प्रयोग हुने वा बोलिने भाषा हो। यस भाषाको मातृभाषीहरूको सङ्ख्या मुख्य रूपमा तुर्कीमा केन्द्रित छ जसको प्रयोगकर्ताको सङ्ख्या ७ देखि ८ करोड रहेको छ। यसको आफ्नै देश भन्दा बाहिर जर्मनी, अस्ट्रिया, बुल्गारिया, उत्तर म्यासेडोनिया, उत्तरी साइप्रस, युनान, ककेशस, र युरोप र मध्य एसियाका अन्य भागहरूमा वक्ताहरूको महत्त्वपूर्ण स-साना समूहहरू रहेको छ।साइप्रसले युरोपेली सङ्घलाई यो भाषा आधिकारिक भाषाको रूपमा जोड्नको लागि अनुरोघ गरेको छ। यद्यपि तुर्की युरोपेली सङ्घको सदस्य राष्ट्र होइन। 

पश्चिमी भागमा, उस्मानी तुर्की भाषाको प्रभावको रूपमा तुर्केली भाषा उस्मानी साम्राज्यको प्रशासनिक र साहित्यिक भाषाको रूपमा प्रयोग भइरहेको थियो जुन उस्मानी साम्राज्यको विस्तारसँगै फैलिइको थियो। सन् १९२८ म, तुर्की गणतन्त्रको प्रारम्भिक वर्षहरूमा आतातुर्कको एक सुधारका रूपमा उस्मानी तुर्केली वर्णमालालाई रोमन वर्णमालाले बदलेको थियो।

तुर्केली भाषाको विशिष्ट विशेषताहरू स्वर सद्भाव र बृहत समुच्चय हो। तुर्केलीको मूल शब्द क्रम विषय – वस्तु – क्रिया हो। तुर्केली भाषामा कुनै संज्ञा वर्ग वा व्याकरणीय लिङ्ग छैन। भाषाले सम्मानजनकको प्रयोग गर्दछ र एक मजबूत औपचारिकता वा परिचितता भेद राख्दछ जसले शिष्टता, सामाजिक दूरी, उमेर, शिष्टाचार वा ठेगानामा पहिचानको विभिन्न स्तरहरू छुट्याउँछ। बहुवचन, द्वितीय पुरुष सर्वनाम र क्रियापदहरू आदर बाहिर एकल व्यक्तिको सन्दर्भमा प्रयोग गरिन्छ।

सन्दर्भ सामग्रीहरू

बाह्य कडीहरू 

विषय–वस्तु–क्रिया भाषाहरू