शुक्राचार्य
शुक्राचार्य ( शुक्र) शुक्र "चम्किलो" बुझाउने संस्कृत शब्द हो। शुक्राचार्य वैदिक हिन्दु धर्मशास्त्र अनुसार असुरहरुका गुरु थिए  मध्य पौराणिक कथाअनुसार र हिन्दु ज्योतिषशास्त्र अनुसार शुक्रले  नव ग्रह मध्येको एक शुक्र ग्रहलाई समेत जनाउँछ।
पचाउन सक्ने ले मात्र खान्छ्😂😂😂😂
एक पटक दैत्य का गुरु सुक्राचार्या आफ्ना दैत्री चेला हरु लाई शिक्षा दिदै भ्रमणमा  लियेर गये ।कस्टकर बाटो अनि भोक प्यास थकान ले पिडित अबस्था मा एक ठाउँ मा पुगे जहाँ मदिरा बनिरहेको थियो।एक भाँडा मदिरा गुरुजी ले एकै घट मा स्वाहा परिदिये अब गुरु ले गरेपछी चेला ले पनि त गर्नै पर्यो नि राक्षस  चेला हरु ले पनि भये भर का मदिरा का प्याला हरु पुरै रित्याए ।त्यसपटक को त भोक मर्यो ।अनि उनी हरु भ्रमण कै क्रम मा अघि बडे ,दिन ढल्दै गयो भोक बड्दै गयो जब अगाडि एउटा घर मापुगे त्या फलाम को कालिगड आफ्नु हतियार बनाउन फलाम गालेर तरल अबस्था मा बनाई रहेका थिये गुरुजी ले जब त्यो रातो रातो फलाम को झोल देखे गालिरहेको त्यो कराई उठाएर आधा पिये अनि आधा आफ्ना चेला लाई दिदै भने ल पेओ अघि मदिरा त खुब मज्जाले पिउदै थेउ त यो पनि बाडिचुडी पेओ।राक्षस लाई त थाहा थियो यो फलाम हो यसलाई पचाउने सामर्थ्य हामी मा छैन ।तत्काल उनिहरु ले गुरु सँग माफिमागे।गुरुले भन्नुभयो हेर बाबू हो जसले जे पचाउन सक्छ त्यो मात्र खानुपर्छ त्यस्मा मात्र हिम्मत राख्नुपर्छ।
यी गुरु पनि पचाउन सक्छन जस्ता छ्न त्यही भयेर खान्छ्न  कि कसो
पड्ने लाई सुन को माला लेख्ने लाई फुल को माला पचाउन सक्ने ले जे पनि खाला ।यो कथा बैकुण्ठ  जाला

कथा 
एक प्रसंगमा, शुक्र भृगु ऋषिका पुत्र थिए । उनी दैत्य/असुरहरुका गुरु भएकाले उनलाई कतिपति धार्मिक ग्रन्थहरूमा शुक्राचार्य तथा असुराचार्य पनि भनिन्छ । भारतको चेन्नेईमा रहेको भेल्लेश्वर मन्दिरको नामकरण उनैले गरेका थिए ।   पौराणिक कथाहरूका अनुसार उनीसंग मृत शरीरलाई पुनर्जीवित गर्न सक्ने विद्या थियो , जुन उनले पछि देवताहरूलाई समेत सिकाएका थिए ।

महाभारतमा , शुक्राचार्यलाई भीष्मको गुरुको रूपमा देखिएको छ , जसले उनलाई युवावस्थामा राजनैतिक शास्त्रको विद्याको शिक्षा दिक्षा दिएका थिए ।

शुक्रको मतको नाम काव्यमाता थियो भने उनको विवाह जयन्तीसंग भएको थियो । उनीहरूबाट देवयानी नाम गरेकी पुत्री भएको थियो ।

वामन अवतार 
वामन रूप मा ब्राह्मण वेशधारी विष्णु उपस्थित भए । वामनलाई देखेर राजा बलिले आदर पूर्वक आफुकहाँ आएको कारण सोधे । तब वामनले बलीलाई आफुले केही दान लिने तर त्यो दिने र नदिने कुरा पहिल्यै वाचा गर्न आग्रह गरे। तब बलिले पनि मागेको चिज दिने वाचा गरे। यसरी वाचा दिलाई सके पछि वामनले हरि भक्ती गरेर बस्नको लागि मात्र ३ पाउ जमिन चाहिएको कुरा व्यक्त गरे। यो सुनेर राजा बलिले अहंकारका साथ भने "म स्वर्गको राजा हुँ मसँग यती सानो चिज माग्नु भयो तैपनि दिन्छु भनेर संकल्प गर्न लागे तब शुक्राचार्यजीले यी वामन सामान्य मानिस नभएर भगवान विष्णू भएको जानकारी दिए र संकल्प गर्नबाट रोक्ने प्रयास गरे। तर बलीले मानेनन् , तैपनि आफ्नो शिष्यको हितगर्ने ठानेर उनी संकल्प गर्ने कलशको मुखमा गएर बसिदिए जसले गर्दा कलशबाट पानी खसेन । पानी नखसेपछि बलीले कुशको टुक्राले कलशको मुख घोच्दा शुक्राचार्यको आँखा फुट्यो । त्यसकारण उनलाई "एकाक्ष" पनि भनिन्छ।

शुक्रनीति

ग्रह 
कतिपय हिन्दु ज्योतिषग्रन्थमा शुक्रलाई ग्रहको रूपमा प्रस्तुत गरिएको छ । उदाहरण ५ औ शताब्दीमा आर्यभट्टको आर्यभटिया, छैटौ शताब्दीमा लतादेवको रोमाका, ७ औ शताब्दी मा ब्रह्मगुप्त यी ग्रन्थहरूले शुक्रलाइ एक ग्रहको रूपमा प्रस्तुत गरेर यसको चाल र गति को प्रक्षेपण गर्न खोजेका छन् । 

हिन्दु बिद्वानहरूले शुक्र सहित सबै ग्रहहरूको ज्योतिष बिज्ञानको अध्ययनबाट नक्षत्र परिक्रमण समय अनुमान गरेका थिए ।

पात्रो र राशी 
हप्ताको छैटौ दिन शुक्रबार शुक्र ग्रहसंग गहिरो सम्बन्ध राख्छ ।

यो पनि 

 वरुण
 असुर
 भेनस (देवी)

सन्दर्भ 

पौराणिक पात्रहरू