Vlaquia la Gran
Vlaquia  la Gran (Vlahia Mare en rumano, Μεγάλη Βλαχία en griego), tamién conoixita como "Tesalia Vlaca" estió un estato formato por pastors vlacos que existió en os sieglos XII y XIII, y incluiba a zona griega de Tesalia, a zona central d'os Monts Pindo y una part d'a rechión griega de Macedonya.

A princesa bizantina Anna Comnena (1083 – 1153) estió en a Edat Meya qui primero escribió sobre os establimientos arrumans d'os monts de Tesalia. Benchamín de Tudela en o sieglo XII ye o primer autor que parla d'o estato independient de Vlaquia la Gran d'os monts. El escribiba "Dengún no puet puyar-ie pa luitar contra d'ellos y garra rei no puet mandar sobre ellos"
 
En o "Libro de los fechos et conquistas del principado de la Morea" tamién en parlan:

Dimpués d'a Cuatrena Cruzata d'o 1204, Vlaquia la Gran fue adhibita en o Despotau d'Epiro u Despotau de l'Arta, pero recuperó a escape a independencia. En a "Cronica de Morea" dicen:

Vlaquia la Gran ye tamién una denominación historica d'a rechión rumana de Muntenia.

Referencias 

Estaus desapareixius
Pueblos vlacos