James Knox Polk
James Knox Polk (* 2. November 1795 in Pineville, Mecklenburg County, Noord-Carolina; † 15. Juni 1849 in Nashville, Tennessee) weer vun 1845 bit 1849 de elfte Präsident vun de USA. 

Polk is besünners för sien butenpolitische Erfolge bekannt. In de Striedereen um dat Oregon-Territorium hett he de Briten eerst mit Krieg droht, hett denn aber inlenkt und sück dornah den Besitt mit de Briten deelt. Noch mehr Spood broch hüm de Föhrung in de Mexikaansch-Amerikaansch Krieg: In de Verdrag vun Guadalupe Hidalgo, de de Krieg beenden dee, kregen de Staaten nochmols 3,1 Millionen Quadratkilometer Land un hebbt dormit hör Rebeet üm en Drüddel vergrötert. Disse Expansion weer noch umfangrieker as de Erwerb vun Louisiana, de so nömmt Louisiana Purchase. As Demokrat hett he de geographisch Utbreeden vun sien Land unnerstött („Manifest Destiny“) un de Inwannen vun de Whigs ingoreert. Dat enorme Utbreeden dör de Süüddeel vun dat Oregon-Territorium, mit de hüüdige US-Bundsstaaten Oregon, Washington un Idaho un Delen vun Montana un Wyoming hett aber den Gegensatz tüschen Noord- un Süüdstaaten in de Slaveree-Ansichten harter makt. Eerst mit den Kompromiss vun 1850 wurr de Konflikt weer en beeten entschärft. 

1846 hett Polk den „Walker Tariff“, de den „Black Tariff“ vun de Whigs van 1842 torüchnehm un so bit 1861 en Tiet vun meest free Hannel inleiden de, ünnerschreben. In sien Amtstiet full de Errichtung vun den United States Naval Academy, de Smithsonian Institution un vun dat Washington Monument. Aber ok de eerste Breefmark vun de USA wurr to sien Tiet inföhrt. 

He weer de eerste Präsident, de von sik ut keen twete Amtstiet maken wull. Dree Maand nah sien Präsidentschap is he ok all storven.

Fröhe Johren 

James Polk wurr as eerst vun tein Kinner an’ 2. November 1795 in de hüdige Stadt Pineville in’ Mecklenburg County, North Carolina, boren. Sien Vader Samuel Polk weer en Farmer vun schottsch-irisch Afstammen. Sien Moder Jane Polk, boren Knox, weer en Nahkommen vun de schottsch Reformater John Knox. In dat Johr 1806 truck de Familie nah Maury County nah bi de Duck River in Tennessee. Dor wurr Samuel Polk to en Farmer mit völ Spood, de Familie weer denn ok temelk wohlhabend. Nah anner Angaben (düütsch Wikipedia) is de Familie 1806 nah Nashville, Tennessee, trucken.

Polk weer en Kind mit swach Gesundheit. In dat Johr 1812 hett de Dokter Ephraim McDowell bi hüm Nierensteen faststellt un de operativ rutnommen. Dat gifft Lüüd, de gaht dorvan ut, dat Polk dör disse Operatschoon kien Kinner mehr tüügen Kunn – Kinner hett he tominst nicht harrt. Nah de Opartschoon gung hüm dat aber beter. 

Polk is to Huus ünnerricht wurrn, de School hett he eerst besöcht, as he all 18 Johr old weer. To de Tiet hett he an de Zion Presbyterian Church in Maury County studeert. Later henn hett he en School in Murfreesboro besöcht, wo he ok sien tokünftig Frau Sarah Childress kennenlehrt hett. Nah weniger as dree Johr hett he Tennessee verlaten, um an de University of North Carolina at Chapel Hill klassisch Spraken un Mathematik to studeeren.1818 hett he sien Studium as Johrgangsbest afslooten. He gung denn weer nah Nashville torüch un hett denn bi en Anwalt Juristeree studeert. Nah twee Johr is he as Afkaat tolaten wurrn un hett en eegen Kanzlei in Columbia, Tennessee, apen makt. Sien Partner weer de latere Gouverneur un Postminister Aaron V. Brown. 

Polk un Sarah hebbt an’ 1. Januar 1824 heiraadt, dat Paar harr aber kien eegen Kinner.

Politisch Karriere

De Anfänge 
Polk weer in de Traditschoon vun Thomas Jefferson ertrucken wurrn, sien Vader un sien Grootvader weern as Demokraten groot Anhänger vun de sien Ideen. Sien eerst apenlich Amt weer van 1821 bit 1823 as Schriever vun de Senat vun Tennessee; 1823 wurr he to’n Liddmaat vun dat Afordentenhuus vun Tennessee wählt. In disse Tiet wurr he ok en trüe Anhänger un Fründ vun Andrew Jackson, den föhrenden Politiker ut Tennessee. In dat Johr 1824 stell sück Jackson to de Präsidentschapswahlen un Polk kandideer för dat Repräsentantenhuus in de USA. Polk kunn sien Wahlkamp winnen un weer denn van 1825 bit 1839 Afordnter, Jackson verlor aber den Stickkamp tegen John Quincy Adams. Polk weer fortan en düchtigen Gegner vun Adams.

As Angehöriger vun’t Repräsentantenhuus 
In’ Kongress weer Polk en Anhänger vun de Jackson'schen Demokratie, he hett aber de Second Bank of the United States aflehnt un truck Gold- un Sülvervorräte tegen dat Papiergeld vör. Wiel he dorto ok noch landwertschaplich Interessen de industriell Interessen vörtruck un Jackson ok in de Nullifikationskrise bedingungslos ünnerstööten dee, kreeg he bold de Ökelnaam Young Hickory (Jackson wurr Old Hickory nömmt). Nahdem Jackson bi de Präsidentschapswahlen 1828 över Adams triumpheeren kunn, steeg ok Polks Popularität wieder. As Vörsitter vun dat mächtig Committee on Ways and Means, wat de wichtigst un oldest Gremium vun’t US-Repräsentantenhuus weer, hett he sück denn för de Uplösung von de National Bank insett.

Speaker of the House 
An’ 7. Dezember 1835 wurr Polk to’n söbenteinten Spreker vun’t Repräsentantenhuus wählt. Andrew Jackson bleev bit 1837 Präsident, denn folg hüm de Demokraat Martin van Buren up. De letzt beid Johren vun Polks Amtstiet weern prägt dör de Striedereen tüschen Demokraten un Whigs. Polk bleev bit to’n 4. März 1839 Spreker, aber de politisch Situatschon in Tennessee hett hüm dorvan övertüügt, doch weer in sien Heimat torüchtogahn. De Demokraten harrn 1835 to’n eersten Mal överhoopt dat Goeverneursamt verloren un nu groot Probleme, sück tegen de Whigs dörtosetten, de immer beliebter wurrn. Polk besloot, sück noch in dat sülvige Johr as Gouverneur to Wahl to stellen.

Gouverneur vun Tennessee 
Polk hett 1839 nah 14 Johren den Kongress verlaten un kandideer bi de Wahl in Tenneseee. Tegen de Amtsinhaber Newton Cannon kunn he dorbi mit en Vörsprung vun 2.500 Stimmen winnen. Dormit kunn he woll de Wählerverlust in Tennessee uphollen, aber insgesamt gung dat to de Tiet mit de Demokraten bargaf. Bi de Präsidentschapswahlen 1840 wurr Martin van Buren vun den populären Whig William Henry Harrison besiegt. Ok Polk gung dat nich anners. Bi de Gouverneurswahl 1841 wurr James C. Jones, ok vun de Whig-Partei, sien Nahfolger. Polk is denn ok bi de nächste Wahl tegen Jones antreden, hett aber noch mal verloren.

Präsidentschapswahl 1844

Nomineeren 
Polk harr oorsprünglich hoopt, bi de in Mai 1844 anfungen Natschonale Konventschoon vun de Demokraten för dat Amt as Viezpräsident nomineert to weern. För de Präsidentschapskandidatur harrn se sück de ehmalgen Präsidenten Martin Van Buren utekeken, de nich mehr slavenhollen Staaten upnemmen wull. Anner Mögelke Kandidaten weern de moderaat James Buchanan un de Expansionist Lewis Cass. De Hööftstrietpunkt in de Wahlkamp weer de Fraag, of de Republik Texas, de siet 1836 uafhängig vun Mexiko weer, de USA bitreden sull oder nich. Van Buren hett de Annektierung aflehnt un hett dordör de Stööt vun völ Demokraten un ok vun de ehmalge Präsident Andrew Jackson, de immer noch völ Infloot harr, verloren. 

Bi de Vörwahlen kunn van Buren woll de Mehrheit up sück vereenigen, aber he kreeg kien Tweedrittelmehrheit, wat he bruukt harr, um nomineert to wurrn. Söben Wahlgänge hebbt se makt, nie krieg van Buren genog Stimmen. Also sünd se bigahn un hebbt Polk as dark horse-Kandidat (Außenseiter) to Wahl stellt. In de neegente Wahlgang kreeg Polk mit de Stööt vun Jackson de Nomineeren för’d Präsidentenamt. Sien running mate (also Kandidat för dat Amt vun de Viezpräsident) wurr George Dallas, nahdem Silas Wright aflehnt harr.

Wahlkamp 
James Polks Gegenkandidat vun de Whigs weer Henry Clay ut Kentucky. De bitherig Amtsinhaber John Tyler, en ehmalger Demokrat, de eerst later to de Whigs wesselt weer, harr sück mit sien Partei in’t Wull kreegen, so dat se hüm also all 1841 rutschmeeten harrn. He wurr dorüm nich noch mal för en tweete Amtsteit nomineert. Dat Thema Texas stunn weer ganz baben bi de Wahlkamp. Polk weer för en sofortig Bitreden vun Texas, Clay legg sück aber nich fast. Polk hett sück ok dorför insett, dat man nah Westen expandeeren sull (Oregon), wat hüm völ Stimmen inbrocht hett un de entscheidend Punkt för sien Wahlsieg 1844 weer.

För de Abolitionisten gung James G. Birney ut New York in’t Rennen. He kreeg meest kien Stimmen, hett aber de Whigs in sien Heimatstaat mögelkerwies entscheidend Stimmen afnommen.

Bi der Wahl wunn Polk vör allen in’n Süüden un Westen vun de USA, Clay kreeg mehr Stött in’n Noordoosten. In Tennessee hett Polk verloren, kunn aber 36 (entscheidend) Wahlstimmen in New York winnen, wo Clay völ Stimmen an Birney verlor. Polk kreeg letzten Endes 170 Wahlmänner tosommen, Clay aber blots 105. Der Stimmenandeel weer dorgegen knapper. Bi 2,6 Millionen Stimmen harr Polk man blots en Vörsprung vun 38.175 Stimmen.

Präsidentschap 
Ass Polk an’ 4. März 1845 mit 49 Johr sien Amt antreden de, wurr he de domals jüngst Präsident in de Historie vun de USA. In de Wahlkamp harr Polk veer Ziele vörgeven: De Wedderinföhren vun en unafhängig Schatzamt, dat Minneseeren vun Töllen, de Striedereen um dat Oregon-Rebeet un de Koop Kalforniens vun Mexiko. He weer woll blots 4 Johr Präsident, hett aber all veer Ziele henkreegen. Den Utgliek in de Fraag vun de Slaveree meen he to schaffen, indem he mit Oregon en Staat ahn Slaveree un mit Texas en Staat, wo man Erlaubnis för Slaveree harr, in de Union upnemmen dee.

Finanzpolitik 
In dat Johr 1846 hett de Kongress den Walker Tariff (Walker Tölle) verafscheed, de nah de ehmalge Finanzminister Robert J. Walker nömmt wurr. De Walker Tariff reduzeer den unbeliebten Black Tariff, de vun de Whigs 1842 inföhrt wurr, un de Tölle bannig hooch sett harr. Dat Minneseeren vun de Tölle hett denn en bit 1861 andüernde Tiet vun meest free Hannel inleidt. Disse nee Gesetze weern, mit Utnahm vun en poor Deelen vun Pennsylvania, wo se hüm nich good lieden kunnen, sowohl in’n Nöörden as ok in’n Süüden gliekermaten beliebt.

Slaveree 
Polk hett to’n gröttsten Deel vun sien Leven Slaven hollen (minst vun en paar). Sien Vader hett sien Wittfru un de Kinner 3.000 Hektar Land un 53 Slaven achterlaten, wovon negen in Polks Besitt övergungen. In dat Johr 1831 hett he up dat Land, wat sien Vader hüm dicht bi Somerville achterlaten harr, en Boomwullplantage erricht, up de he sien Slaven arbeiten laten hett, he hett dor aber nich sülvst wahnt. Dree Johr later hett he de Plantage verköfft un hett tosommen mit sien Schwager ruch weg 370 Hektar Land in Coffeeville, Mississippi köfft, wo se en nee Boomwullplantage erricht hebbt. Polk sülvst hett selten Slaven köfft oder verköfft un in sien Testament hett he rinschreven, dat de Slaven nah sien Dood un nah de Dood vun sien Frau freelaten wurrn söllt. Liekers hett hüm de Slaveree wat an Kritik inbrocht.

Butenpolitik 
Um de Interessen vun’t Nöörden un Süüden to glieker Deelen to befriedigen, hett he sück um dat Oregon-Rebeet bemüht, wat de hüdige Bundsstaaten Oregon, Washington, Idaho un dat kanaadsche British Columbia utmaken deiht, as ok Texas. Dorto hett he de Bundsstaat Kalifornien erwurben, de noch to Mexiko hörrn de.

Dat Oregon-Rebeet 

James Polk hett de Briten ünner bannig völ Druck sett, um de Striet um Oregon bitoleggen. Siet 1818 stunn dat Rebeet ünner de gemeensam Kontroll vun beid Staaten. Up en eerst Angebot, dat Land langs de 49. Breedengraad to deelen, gungen de Briten nich in, wiel se bannig völ Interess an de Columbia River harrn, de aber bi dit Angebot nich up de britsch Siet legen harr. Polk hett denn de Verhandlungen afbraken un gung up de All Oregon-Forderung vun de demokraatsch Basis torüch, de dat kumplette Rebeet beanspruchen dee. Dornah hebbt de Engelänners aber doch nahgeben un so hett he sück mit den domaligen britschen Butenminister Lord Aberdeen up den Oregon-Kompromiss van 1846, de den oosprünglich vun Polk forderten Breedengraad vun 49° as Grens faststetten de. Ofschoons völ vun sien Parteigänger dormit nich inverstahn weern (se wullen dat kumplette Rebeet hemm), wurr de Kompromiss vun de amerikaansch Senat mit 41:14 Stimmen billigt. De 283.439 km² groot Deel, de de USA tospraken wurr, deel sück later henn in de Bundsstaaten Washington, Oregon un Idaho as ok in Deelen vun Montana un Wyoming. De britsch Deel wurr as British Columbia later kanaadsch Bundsstaat.

Texas 
Polks wunnen Präsidentschapswahl gell allgemeen as Teeken för dat Tostannenkommen vun de Annekteerung vun de Republik Texas, de 1836 utropen wurrn weer. De Kongress hett an’ 28. Februar 1845 den Bitrittsvorhaben tostimmt, Texas nehm dat Angebot an un wurr an' 29. Dezember 1845 to en Bundsstaat vun de USA. De mexikaansch Regeeren weer dor överhoopt nicht mit inverstahn; se harrn Texas 1841 blots ünner de Bedingung in de Sülvstännigkeit entlaaten, dat Texas sülvstännig bleev un sück kien anner Staat ansluuten de. Mexikaansch Politiker harrn mehrfak warnt, dat en Annekteeren Krieg bedüüden de.

Krieg mit Mexiko 

Nahdem he Texas mit Spood annekteert harr, kunn sück Polk de Westexpansion an de Pazifikküst widmen un sien Fokus up Kalifornien richten, wat to de Tied to Mexiko hörrn dee. Dat Hööftinteress leeg dorbi in de Bucht vun San Francisco, de as Anschlusspunkt för den Hannel mit Asien vörsehn weer. In dat Johr 1845 hett he den Diplomaten John Slidell nah Mexiko schickt, um de Regeeren dat Rebeet vun Kalifornien un New Mexico för 30 Million US-Dollar aftokoopen. De mexikaansch Regeeren gung eerst dorvan ut, dat Slidell kommen, de um de Verlust vun Texas to kompenseeren. As se aber mitkregen, dat he blots noch mehr Land koopen wull, hebbt se hüm gar nich eerst empfangen. To’n Afsekern vun de texaansch Neuerwerbung aber ok, um de Mexikaner noch mehr ünner Druck to setten, hett Polk in’ Januar 1846 Truppen ünner General Zachary Taylor in dat mexikaansch-amerikaansch Grenzrebeet tüschen den Rio Grande und den Nueces River statschoneert.

Slidell is in’ Mai 1846 nach Washington zurückgahn. Ahn mit de mexikaansch Regeeren en Woort wesselt to hemm. Polk hett dat as Beleidigung upfaat un hett den amerikaanschen Kongress beeden, en Kriegserklärung aftogeven. De Nahricht, dat mexikaansch Truppen in’t Grenzrebeet inmarscheert weern un elf amerikaansch Suldatten to Dood keemen, hett he to en zentralen Punkt för sien Erklärung an den Kongress. In de Botschaft van’ 11. Mai 1946 an den Kongress bericht he vun en Invasion dör Mexiko in dat amerikaansche Rebeet, bi de amerikaansch Blood vergaten wurr. He hett dormit bannig överdreven un ok nich vertellt, dat dat angrepen Grenzrebeet gor nich to de USA hörrn deen. Ofschoons eenig Kongressafordneten – allen vöran de junge Abraham Lincoln − hör Twiefel harrn, hett de Kongress mit en Mehrheit vun 174:14 Stimmen en Kriegserklärung tostimmt. 

In’ Sömmer 1846 wurr New Mexiko vun amerikaansch Truppen ünner General Stephen W. Kearny erobert. To glieker Tied hett Captain John C. Frémont Siedler in’ nöördlichen Kalifornien de lütt mexikaansch Garnison in Sonoma innemmen laten General Zachary Taylor harr to disse Tied an de Rio Grande völ Spood.

Polk hett denn Nicholas Trist nah Mexiko schickt, um de Verhandlungen wieder to föhren. Trist kreeg seggt, dat he eerst denn wedder torüchkommen sall, wenn he en Ergebnis vörwiesen kunn. Trist reis denn nah Mexiko un hett verhannelt, bit he 1848 den Verdrag vun Vertrag von Guadalupe Hidalgo uthannelt harr. Polk hett den Verdrag tostimmt, ok wenn annern de kumplette Annektierung vun Mexiko wullen. Dör disse Verdrag, dör den Mexiko ok den endgültigen Verlust vun Texas anerkennen dee, hett he dat Staatsrebeet vun de USA um 1,36 Million Quadratkilometer wieder makt. Dat Staatsrebeet vun de USA wurr also um ruch weg en Drüttel gröter, dat mexikaansch Rebeet gung dordör up de Hälft torüch. Nah de Kompromiss vun 1850 wurr ut dat Rebeet de Staat Kalifornien, dat New-Mexico-Territorium und at Utah-Territorium bildt. Mexiko kreeg dorför as Entschädigung 15 Million Dollar, un dormit blots de Hälft vun de Summ, de se vör den Krieg aflehnt harrn. Bi de Krieg sünd ruch weg 20.000 Amerikaner und 50.000 Mexikaner to Dood kommen. De USA harrn Kosten vun binah 100 Million Dollar. 

Abraham Lincoln hett nahderhenn den Präsidenten in’n Kongress beschuldigt, dat de sien Angaben över de Vörgänge in dat Grenzrebeet temelk undörsichtig wesen weern un niemals en Kriegsverklaren rechtfertig harrm. In’ Januar 1848 kunnen de Whigs en Afstimmen in Kongress winnen, dormit General Taylor för sien Deensten in en „total unnötigen und verfassungsfeindlichem Krieg, welcher vom Präsidenten begonnen wurde", uttekend wurrn kunn. Aber dat änner sück all bald. In’ Januar harr se noch de Politik vun Polk aflehnt, in’n Sömmer 1848 harr se hör Meenen all ännert – twee Drittel vun de in de Senat vertreden Whigs hebbt för den Verdrag stimmt, de de Krieg beennen de. Kört Tiet dornah hebbt de Whigs Zachary Taylor, den Held vun de Krieg, to hör Präsidentschapskandidat wählt. Taylor versprook, tokünftig nich noch mehr Kriege to provozeeren, hett aber ok aflehnt, Polk för de sien Taten to kritiseeren. Polk wedderum harr toseggt, nich för en tweeten Amtstiet to kandideeren un so kunnen de Whigs de Präsidentschapswahl 1848 winnen.

Kuba 
In’ Sömmer 1848 hett Polk sien Botschafter in Spanien beupdragt, mit Spanien över den Verkoop vun Kuba to verhanneln. He hett Spanien över 100 Million US-Dollar anboden. Kuba leeg dicht vör dat amerikaansche Fastland un Slaveree weer dor ok tolaaten. De Süüdstaaten weern dor natürlich för, de Noordstaaten wullen dat nicht. De spaansch Regeeren hett dat Angebot aber ok aflehnt.

Polk sien Kabinett 

<div align="left">
{| cellpadding="1" cellspacing="5" style="margin:3px; border:3px solid #000000;"
! Amt
! Naam
! Tied
|-
!bgcolor="#000000" colspan=3 |
|-
|Präsident vun de USA|| James K. Polk ||1845–1849
|-
|Viezpräsident vun de USA|| George M. Dallas ||1845–1849
|-
!bgcolor="#000000" colspan="3"|
|-
|Butenminister|| James Buchanan ||1845–1849
|-
!bgcolor="#D1D1D1" colspan="3"|
|-
|Finanzminister|| Robert J. Walker ||1845–1849
|-
!bgcolor="#D1D1D1" colspan="3"|
|-
| rowspan="3" valign="top" |Justizminister|| John Y. Mason ||1845–1846
|-
| Nathan Clifford ||1846–1848
|-
| Isaac Toucey ||1848–1849
|-
!bgcolor="#D1D1D1" colspan="3"|
|-
|Postminister|| Cave Johnson ||1845–1849
|-
!bgcolor="#D1D1D1" colspan="3"|
|-
| rowspan=2 valign=top | Sekretär för de Marine|| George Bancroft ||1845–1846
|-
| 'John Y. Mason ||1846–1849
|}
</div>

 De letzten Maanden 

Polks Tiet in dat Witt Huus gung an’ 4. März 1849 to Ennen. He hett de vun sien Regeeren annekteert Rebeeden bereist un wurr dort bannig good empfangen. As he torüchkommen de, weer sien Gesundheit aber all anslahn – he verlor Gewicht, harr deep Falten in’t Gesicht un dunkel Oogenringe. Wohrschienlich harr he sück in New Orleans up sien Rundreis mit Cholera infizeert. He hett sien Reis afbroken un harr all up de Reis nah Huus Diarrhoe. 

Een Week för sien Dood hett he sück to’n Methodisten döpen laaten un is an’ 15. Juni 1849 in sien Huus in Nashville storven. 

He is eerst up dat Grundstück vun dat Huss, in de he wahnt harr, un wat sien Fründ, Senator Felix Grundy höörn de, begraben wurrn. 1893 wurrn he un sien 1891 storven Fru tosommen in en Graff an de Tennessee State Capitol Building in Nashville begraben.

Dat tegen 1816 vun Polks Vader erricht Huus in Columbia bargt hüüd mehr as duusend Exponate ut de Levenstiet vun Polk. Sien Landhuus in Nashville hebbt se 1901 afreeten. 

 Weblenken 
 
 
 Biographie (engl.) in NNDB
 James K. Polk Museum
 Biographie vun't Witt Huus
 Werke von Polk im Projekt Gutenberg

 Enkeld Nahwiesen 

 Literatur 
 Düütsch 
 Udo Sautter: Die Präsidenten der Vereinigten Staaten von Amerika. 2005. ISBN 3-423-34265-X
 Peter Schäfer: Die Präsidenten der USA. 2005. ISBN 3-89836-450-X

 Engelsch 
 Paul H. Bergeron: The Presidency of James K. Polk. 1986. ISBN 0-7006-0319-0. 
 William Dusinberre: Slavemaster President: The Double Career of James Polk. 2003. ISBN 0-19-515735-4.
 Sam W. Haynes: James K. Polk and the Expansionist Impulse. 2001. ISBN 0-321-08798-4. 
 Thomas M. Leonard: James K. Polk: A Clear and Unquestionable Destiny. 2000. ISBN 0-8420-2647-9. 
 Eugene Irving McCormac: James K. Polk: A Political Biography to the End of a Career, 1845-1849. 1995. ISBN 0-945707-10-X. 
 John Seigenthaler: James K. Polk: 1845–1849. 2003. ISBN 0-8050-6942-9. 
 Michael A. Morrison: Martin Van Buren, the Democracy, and the Partisan Politics of Texas Annexation. In: Journal of Southern History. 61.4 (1995): 695-724. 
 James C. N. Paul: Rift in the Democracy. 1951.
 James Schouler: Democrats and Whigs, 1831-1847. Vol. 4 of History of the United States of America: Under the Constitution. 1917. 
 Charles Sellers: James K. Polk, Jacksonian, 1795-1843. 1957. 
 Charles Sellers: James K. Polk, Continentalist, 1843-1846. 1966. 
 Carter Smith: Presidents, All You Need to Know: James K. Polk''. 2004.

Mann
USA
Politiker (USA)
Gouverneur (USA)
Boren 1795
Storven 1849