Philip Hallen Dybvig
Philip Hallen Dybvig (* 22. Mai 1955) is en US-amerikaansch Wertschapswetenschapler un Hoochschoollehrer. 2022 wurr hüm gemeensam mit Ben Shalom Bernanke un Douglas Warren Diamond de Nobelpries för Weertschapswetenschapen tospraken.

Werdegang, Forschung un Lehre 
Dybvig hett bit 1976 Mathematik un Physik an de Indiana University Bloomington studeert. Na en körten Upenholt an de University of Pennsylvania studeer he af 1977 Wertschapswetenschap an de Yale University. Dor hett he in’n Dezember 1978 sien Master maakt, 1979 hett he ünner Anleiden vun Stephen Alan Ross sien Ph.D.-Studium afslooten. Bit 1981 weer he as Assistant Professor an de Princeton University tätig, dornah gung he an de Yale University torüch. Dor steeg he 1984 to’n Associate Professor in Finanzwetenschap up un wurr in’n Juli 1986 to’n ordentlichen Perfesser beropen. Nah en Gastdozentur folg he 1989 en Roop vun de Washington University in St. Louis.

Dybvig sien Arbeits- un Forschungswoorpunkte liggen in den Beriek Finanzwetenschap un Banken, wobi he besünners stark up Themen rund um Bankenregulierung un Finanzkrisen as ok Corporate Finance konzentreert is. Tosommen mit Douglas Warren Diamond hett he dat Diamond–Dybvig-Modell för de Beschrieven vun Asset–Liability-Mismatches bi Banken wegen ünnerscheedlich Fristigkeiten un dorut folgend Liquiditätsproblemen in Folge vun Bank runs entwickelt, dat in de Bankenregulierung en zentraal Rull speelt.

Tüschen 1986 un 1988 wurr Dybvig mit en Sloan Research Fellowship ünnerstütt, siet 2014 is he Fellow vun de Finance Theory Group. 2002/03 weer he Präsident vun de Western Finance Association. Todem harr he verscheeden Herutgeverrullen för verscheeden Periodika inne, so weer he tietwies Herutgever vun Review of Financial Studies as ok Mitherutgever vun dat Journal of Economic Theory, dat Journal of Finance, dat Journal of Applied Finance un vun Finance and Stochastics.

In‘n Oktober 2022 wurr Dybvig gemeensam mit Diamond un Ben Shalom Bernanke de Nobelpries för Wertschapswetenschapen tospraken. Sien beid US-amerikaansch Kollegen un he kreegen de Utteknung för hör Forschung to Banken un Finanzkrisen Anfang vun de 1980er Johren. Douglas Diamond kreeg den Pries mit Philip Dybvig (un Ben Bernanke) för de Klärung vun de Rull vun Banken in de Wertschap un wu diese Rull se in Finanzkrisen angriepbar maakt. Nah Diamond un Dybvig leefern Banken de optimale Lösung för en Grundupgaav vun Banken, de Anlegergelder in Investments ümtolenken, wobi dat twee Grundkonflikte gifft: Anleger willt af un to körtfristig an hör Geld un Kreditnehmer sünd up langfristig Sekerheit bedocht. Banken billen en Polster indem se Gelder vun völ Anlegern nehmen, dat maakt se aber ok anfällig för Gerüchte vun en bevörstahn Kollaps un en „run“ vun de Anleger up hörn Geld, wat to en sülvsterfüllend Prophezeiung un to’n Kollaps vun de Bank führen kann. Dat kann aber dör dat Afsekern vun de Banken dör den Staat verhinnert wurrn.

Schriften (Utwahll) 
 P. H. Dybvig, J. E. Ingersoll: Mean-variance theory in complete markets, Journal of Business, 1982, S. 233–251
 D. W. Diamond, P. H. Dybvig: Bank runs, deposit insurance, and liquidity, Journal of Political Economy, Band 91, 1983, S. 401–419.
 P. H. Dybvig, S. A. Ross: Differential information and performance measurement using a security market line, The Journal of Finance, Band 40, 1985, S. 383–399
 S.J. Brown, P.H. Dybvig: The empirical implications of the Cox, Ingersoll, Ross theory of the term structure of interest rates, The Journal of Finance, Band 41, 1986, S. 617–630
 D. W. Diamond, P. H. Dybvig: Banking theory, deposit insurance, and bank regulation, The Journal of Business, Band 59, 1986, S. 55–68
 P. H. Dybvig, J. F. Zender: Capital structure and dividend irrelevance with asymmetric information, The Review of Financial Studies, Band 4, 1991, S. 201–219
 P. H. Dybvig, S. A. Ross: Arbitrage, in: The New Palgrave Dictionary of Economics, 2008, S. 188–197

Weblinks 
 Homepage an de Washington University in St. Louis
 Google Scholar

Enkeld Nahwiesen 

Mann
Börger von de USA
Boren 1955
Nobelpriesdräger (Wertschapswetenschapen)