Nandus
De Nandus (Rheidae) sünd en Familie vun de Loopvagels, de in Süüdamerika tohuus is. Se süht en beten ut as de afrikaansche Struuß, aver in de Anatomie un Taxonomie gifft dat düütliche Ünnerscheden to den Struuß. De Nandus tellt to de charakteristisch Grootdeerten vun de Graslannen vun Süüdamerika.

Kenntekens 
Jemehr Utsehn is so sehr dat vun de Struußen ut Afrika, dat de öllere Literatur se ok „süüdamerikaansche Strußen“  nöömt hett. Dat gifft aver ok Ünnerscheden. Toeerst is de Grote Nandu veel lütter as de Struuß. He warrt mit 1,4 m man bloots half so groot. Dat maximale Gewicht hangt vun de Ünneroort af. De lüütste Ünneroort hett bloots 20 Kilogramm. En annere Ünneroort ut Argentinien bringt bet to 50 Kilo op de Waag.

Nandus hebbt an Hals un Kopp Feddern, de Struuß is dor naakt. So as de mehrsten annern Loopvagels hebbt de Nandus dree Teen an jedeen Foot; de Struuß hett bloots twee. De Flünken vun den Nandus sünd de gröttsten vun all de Loopvagels, aver to'n Flegen is de Nandu to swoor. Man bi't gaue Lopen köönt se helpen, dat Liekgewicht to holen. Jedeen Flünken hett ok en Klau, de as Wapen to bruken is.

Nandus loopt nich so gau as de afrikaanschen Strußen, köönt aver op 60 km/h kamen. Se köönt goot swimmen, so dat se goot op de annere Över vun en Stroom kaamt.

Stimm 
De Roop vun en Nandu klingt mehr as dat Brüllen vun en Roovkatt as de Luut vun en Vagel. Disse Roop klingt so as nan-du un het dissen Vagel sien Naam geven. Besünners de Hahns maakt dat in de Tiet vun de Balz (Platt?).

Vörkamen 
Nandus sünd in Süüdamerika heemsch, in de Länner Argentinien, Chile, Paraguay, Uruguay, Brasilien un Bolivien. De Darwin-Nandu leevt in den süüdlichst Deel vun Peru. Se leevt in open, savannoordigen Levensrüüm, also in de Pampa, in Chaco, in 't Flachland vun Patagonien un in de Hoochplateaus vun de Anden. De grote Nandu treckt depere Lagen in wärmer Klima vör, de Darwin-Nandu leevt ok in Hööchten bet 4500 m un in de subpolaren bütersten Süden vun Süüdamerika.

In't Johr 2000 sünd dree Nandupoor ut en Tuchthääg in Groot Grönau bi Lübeck utneiht. De Vagels sünd na dat Wakenitzdaal weglopen, dor wo fröher de innerdüütsche Grenz weer un hebbt sik dor goot vermehrt. Fief Johr later weer de Populatschoon al 60 Exemplaren groot un Noordwestmekelborg harr en niege kuriose Attrakschoon. Över dat wat nu to doon is, sünd Behöörd un Naturschuler nich eens, denn wat disse unfreewillig inföhrten Neozoen för de Natur bedüden deit, is nich kloor. Aver de Anwohners hebbt sich an de niegen Bewohners vun de Region al wennt.

Vagels