Grote Huusspinne
De Grote Huusspinn(e) (Eratigena atrica; Syn.: Tegenaria atrica), ok bloß Huusspinne nöömt, is een vun tominnst acht Aarden ut dat Geslecht vun de Winkelspinnen  (Eratigena). Mank de Weevspinnen is se de gröttste Aart in Düütschland un leevt in Höhlen un Hüser. 2008 weer se de „Spinn vun dat Johr“. As „Huusspinne“ weert in Düütschland noch annere Aarden betekent. Neven de Grote Huusspinne sünd dat 

 de Huusspinne (Tegenaria domestica Syn. T. derhami un T. domesticus),
 de Muerwinkelspinne (Tegenaria parietina)
 un de Rostspinne (Tegenaria ferruginea Syn. Malthonica ferruginea)

De Grote Huusspinne kann een slank dör’nanner bringen mit annere Aarden ut dat Geslecht Eratigena. Um ganz seker to ween, möss een up de Farv vun de Been, dat Muster up’e Bost un denn binnern Bo vun Pedipalpen (Heken) un Epigyne (Seken) kieken.

Wo de Grote Huusspinne leevt
De grote Huusspinne is in ganz Europa tohuse, man ok in Zentralasien un Noordafrika. Na Noordamerika is se hensleept wurrn un hett sik dor utbreedt as en Neozoon. Se siedelt in de matigen Zonen, wo dat dröge un schuult is bit hen to 800 m Hööchde. Höger is se man roor antodrepen. 

Leven deit se sunnerlich in Höhlen, in drögen un warmen Loofwoold, in Boomhöhlen un Stollen, dorto ok in Hüser, Wienbarge, Hecken un Buschwarks un allerwegens, wo de Minsch bannig in’e Natur ingrepen hett. Jummers hollt se sik dicht bi de Eer up, dat is man roor, datt se in de Strüker kladdert. Wo dat natt un fuchtig is, geiht se nich hen. De Grote Huusspinne leevt faken bi de Minschen in Kellers, Wahnungen, Schünen oder Schuppens in düstere Ecken, wo een swaar rankamen kann un wo se längere Tied nich stöört warrt. Mol af vun den Minschen is ehr gröttste Feend in Minschenhüser de Grote Beverspinne. Mit ehre besunnere Fangtechnik kann se ok veel gröttere Winkelspinnen fangen.

Dat Lief

Dat Lief vun de Grote Huusspinne Eratigena atrica warrt twuschen 14 mm (Heken) un 18 (bit hen to 20) mm (Seken) groot. Heken un Seken verscheelt sik sunst nich na Farv un Muster. De Grundfarv is dunkerbruun. Eratigena atrica höört to de Liddfööt un dor to de Huututtreckers bi. Vunwegen ehren man stieven Panzer, de as Butenskelett denen deit, mutt se en poormol de Huut uttrecken, so lang se noch wassen deit. Elk Mol warrt allens nee maakt un is na dat Tuuschen vun de Huut ok grötter. Kort, ehrder dat sowiet is, sütt man, wie de Spinne en dunkere Farv kriggt, na Swatt hen. De Panzer platzt an’e Bosten up un de Spinne dreiht ehr ganz week Lief mit veel Möh ut de ole Huut. Dat duert en ganze Tied. Achterna vermünnert se sik eerst mol un dat Lief warrt hart.

Wie se sik upföhrt
De Spinne is sunnerlich in de laten Avendstunnen un in’e Nacht togange. An Steden in’t Huus, wo se nich veel stöört warrt, boot se en Trechternett. Dat löppt na unnen to in en Wahnröhr ut. Vun dat Nett weg spannt se Fangfadens ut. Dor verheddert sik de Büte in. De Grote Huusspinne produzeert keen Liemfadens, wo de de Büte mit inwickeln kann. Vundeswegen hollt se de Oppers fast un maakt se mit ehre Keevklauen (Chelicere) to Bree un fritt jem up. Dat Seken verlett sien Nett bloß to’n Freten. Wenn dat Eten um dat Nett to nich mehr langen deit, oder dat Versteek warrt to Dutt maakt, denn socht sik de Spinne en annere Steed for en nee Wahnhöhlen. Dor jaagt se ok annere Huusspinnen ut ehre Wahnhöhlen weg oder maakt jem ok doot, sunnerlich de lüttjeren Heken. 

De Grote Huusspinnen warrt twee oder dree Johre oold. In roore Fäll kann se ok bit hen to sess Johre oold weern.

Wie ehr Gift sik bi Minschen ütert
Normolerwiese sünd de Keevklauen vun de Grote Huusspinne nich stark noog un könnt nich dör de minschliche Huut dörkamen. Liekers warrt hen un wenn mol vertellt, Minschen weern beten wurrn. Ganz uttosluten is dat nich, tominnst nich an Steden, wo de Huut nich veel verdregen kann. Dat Toxikoloogsche Institut vun de „Klinik Rechts der Isar“ in München hett seggt, dat kann en lütt beten kellen un ok en beten dick weern. 

 Na um un bi 30 Minuten is nix mehr to spören un dat blifft ok nix na. Normolerwiese büxt de Spinne ut, wenn en Minsch kummt. Bieten deit se bloß, wenn se targt warrt un nich weg kann.

Literatur 
 Rainer f. Foelix: Biologie der Spinnen. Thieme, Stuttgart 1979, ISBN 3-13-575801-X
 Ambros Hänggi, Edi Stöckli, Wolfgang Nentwig: Lebensräume mitteleuropäischer Spinnen. Miscellanea Faunistica Helvetiae 1995, Centre suisse de cartographie de la faune, Neuchatel (CH).
 Frieder Sauer, Jörg Wunderlich: Die schönsten Spinnen Europas. Fauna Verlag, Karlsfeld 1985.
 Dick Jones: Der Kosmos Spinnenführer. Franckh, Stuttgart 1990, ISBN 3-440-06141-8

Belege

Weblenken 

Echte Weevspinnen