Peter Herbolzheimer
Peter Herbolzheimer (* 31. Dezember 1935 in Bukarest, Rumänien; † 27. März 2010 in Köln) weer en düütsch Jazz-Basuunist un Bandleader.

Leven 
Peter Herbolzheimer keem 1951 ut Rumänien nah Düütschland, hett Gitarr lehrt, un hett denn veer Johr in de USA verbrocht. Nah en Musikstudium in Nürnbarg speel he as  Basuunist in verscheeden Jazz-Formationen. As Basuunist speel he lang Johren in de Band vun Bert Kaempfert tosommen mit Grötten vun den Jazz as Jiggs Whigham un Herb Geller, de he in sien Big Band, de 1969 grünnd Rhythm Combination & Brass, halt hett. In disse Grupp stunn de Rhythmusgrupp (mit twee Keyboards, Gitarr, Bass, Slaagtüüch un Perkussion) de acht Blasmusikers (Allan Botschinsky, Dusko Goykovich, Palle Mikkelborg, Art Farmer, Herbolzheimer, Whigham, Rudi Fuesers, Joe Gallardo usw.) gliekwertig tegenöver, während de Saxophonsatz meest up en eenzig Blaser (Herb Geller oder Heinz von Hermann, later Ferdinand Povel) minneseert weer. Mit disse Band is he faken in Funk un Feernsehen (Bio’s Bahnhof) uptreden. Anfangs stunn sien Musik ehder den Jazzrock nah, later aber den klassisch Big-Band-Repertoire.

Herbolzheimer hett in’ Updrag vun den Orchesterleiters Kurt Edelhagen mit Dieter Reith un Jerry van Rooyen de Intreckmusik vun de Münchner Olympischen Sömmerspelen 1972 arrangiert. Van 1972 bit 1988 weer Herbolzheimer immer weer för de Blaserinsätze in Udo Lindenbergs Panikorchester tostännig un speel ok sülvst Basuun.

Siet sien Grünnen in dat Johr 1987 hett Peter Herbolzheimer dat BuJazzO (Bundsjazzorchester) mit grooot Engagement bit Enn’ vun dat Johr 2006 leit. Bit Enn’ 2006 weer he ok eerst Vörsitter vun de Union Deutscher Jazzmusiker (UDJ), de hör Seet in Bonn hett.

Neben sien Tätigkeit as Bigband-Leiter weer he een vun de woll best düütsch Jazz-Arrangeure. Sien eegen Verlag bedreev he mit sien Fru Gisela. Konzertreisen hebbt hüm dör ganz Europa, as ok nah Süüdafrika führt. 

1998 wurr Herbolzheimer mit den Frankforter Musikpries uttekent.

He is in sien Heimatstadt Köln storven.

Diskografisch Henwiesen (Utwahl) 
 Soul Condor, 1970 (Polydor)
 My Kind Of Sunshine, 1970/1971 (MPS)
 Wide Open, 1973 (MPS)
 Waitaminute, 1973 (MPS)
 Scenes, 1974 (MPS)
 Time Travellers Galaxis, 1974 (Polydor)
 Live im Onkel Pö, 1975 (Polydor)
 The Catfish, 1975
 Jazz Gala, 1976
 Hip Walk, 1976 (Polydor)
 Touch Down, 1977 (Polydor)
 Quality in Sound, 1978 (Acanto/Bellaphon)
 I hear Voices, 1978 (Polydor)
 Toots Suite - Alanna
 Dreißig Jahre - Live in Concert – Mons (SunnyMoon)
 Colours of a Band - Mons (SunnyMoon)
 Masterpieces - MPS-Record (Universal)
 Music for Swinging Dancers 1-4,1984 - Koala Reco (Bellaphon)
 Latin Groove, 1987 - Koala Reco (Bellaphon)
 Fat Man Boogie, 1981 - Koala Reco (Bellaphon)
 Fatman 2, 1983 - Koala Reco (Bellaphon)
 Bandfire, 1981 - Koala Reco (Bellaphon)
 Jazz Gala Concert 1976 - Koala Reco (Bellaphon)
 Jazz Gala 77 - Telefunken/Decca
 Jazz Gala Concert 79 - Rare Bid/Bellaphon
 Smile - Koala Reco (Bellaphon)
 Friends and Silhouettes - Koala Reco (Bellaphon)
 Big Band Bebop, 1984 - Koala/Bellaphon
 More Bebop, 1984 - Koala
 Colors of a Band, 1995 upommen, mit Dianne Reeves

Enkeld Nahwiesen

Weblenken 
 Webpräsenz vun Herbolzheimer
 BuJazzO
 Schwergewichtsklasse des Jazz, FAZ, 29. März 2010
 Gewichtig, aus der Armbeuge heraus, Der Tagesspiegel / Die Zeit online, 30. März 2010
 Herbolzheimer in de Katalog vun de Deutsche Nationalbücherei

Mann
Börger von Düütschland
Jazzmusiker
Dräger vun’t Bundsverdeenstkrüüz
Boren 1935
Storven 2010