Männer (Film)
Männer (op plattdüütsch so veel as „Mannslüüd“) is de Titel vun en Filmkummedie vun de Speelbaas’sche Doris Dörrie ut dat Johr 1985. Dat Dreihbook to den Film hett se sülvst schreven. De Hööftrullen weern mit Heiner Lauterbach un Uwe Ochsenknecht besett.

Inholt 
Julius Armbrust is en ehrgiezigen Designer för Verpackungen so üm un bi Mitt vun de Dörtig. Sien Fro Paula, mit de he twee Kinner hett, bedriggt he mit sien Sekretärsche. An sien twölften Hochtietsdag warrt he aver dör en Tofall gewohr, dat sien Fro em ok bedregen deit. Dor kann he aver nu so gor nich mit ümgahn. Ehr Leefsten, Stefan,  hett mit em so rein gro nix gemeen: he is en fre’en Künstler, hett keen Geld, keen faste Arbeit un ok keen Telen in’t Leven.

För Julius brickt de Welt twei, man he will sik nich ünnerkriegen laten. Ünner den Vörwand, op en Kongress to fohren, tütt he tohuus ut un nimmt sik eerst en Hotel. Von dor ut versöcht he Stefan uttospioneern un warrt dorbi wies, dat he in en WG leevt, in de jüst en Kamer free warrt. Korterhand beslutt he – ünner en verkehreten Naam – bi Stefan intotehn, üm ruttofinnen, wat an den Künstler so bannig intressant för Paula is. Op jeeedeen Fall will he sien Fro wedder torüch winnen. He kriggt de Kamer un versöcht dorachter to kamen, woans Stefan so leven und denken deit – un vör allen ok, wat mit sien Fro nipp un nau lopen deit. Mitünner kummt Julius dorbi so in Raasch, dat he Stefan al mol en op’t Muul haut oder in’n Suff sien Kamer un sien Arbeit to schannen maakt. Liekers verdrägt sik de beiden jeedmol wedder, nicht toletzt ok wegen Stefan sien goot Hart annere Lüüd gegenöver.

Een Dag kummt Paula unvermodens in de WG to Besöök. Weglopen kann Julius nich mehr, man he verkleedt sik mit en Apenmaske un stört in de Kledaasch de Stimmung vun dat Fröstück, dat Stefan un Paula plaant harrn. Julius hett nu en annern Plaan: He nütt sien Kuntakten un besorgt Stefan en Arbeitssteed as künstlerischen Leiter in en bekannt Büro. He sett em ünner Druck, sik ordig to kleden un sien Hoor to snieden, dat he disse eenmolige Mööglichkeit nich verdeiht. Na korte Tiet al kummt Stefan op’n Smack vun’t Leven in Luxus un wannelt sik vun en Hippie un Utstiegertyyp na un na in en Karriereminsch. Julius sien Plaan funkschoneert: Stefan hett kuum noch Tiet för Paula un warrt bito ok jümmer mehr as Julius, wat för Paula denn ok nich mehr intressant is. So kamt de beiden wedder tohopen.

As Julius opletzt in sien Büro torüch kummt, warrt he aver gewohr, dat Stefan sien ne’en Partner warrn schall. Dorbi warrt Stefan nu ok gewohr, dat sien Mitbewahner em de hele Tiet wat vörlogen hett un dat he in Wohrheit Paula ehr Ehmann is. In’n Paternoster vun Julius sien Firma kummt dat to en letzten Striet, bi denn se sik bit op de Ünnerbüxen utteht. Se seht de Kollegen vör den Paternoster stahn, de jem verstört ankiekt un fangt sülvst an to lachen.

Kritik 
De Film hett tomeist go’e Kritiken kregen. 
 Dat Lexikon vun’n internatschonalen Film beschrifft den Film as Filmkummedie mit Geist, driesten Witz un todrapen Beobachten över den Striet twüschen de Geslechter. Se weer mit en leeftadig-iroonschen Grundtoon versehen, de de lütten un grötteren iedel Inbüllen vun de Mannslüdd op de Schipp nimmt un dorbi en unvermodens seker Geföhl för Komik opwiest.

Utteken 
De Film weer alltohopen för twölf Filmpriesen vörslahn un hett acht dorvun wunnen:
1986: den NBR Award in de Kategorie Best utlännsche Filmen
1986: de Golden Lienwand
1986: den Düütschen Filmpries in Gold in de Kategorie Beste männliche Hööftrull för Uwe Ochsenknecht
1986: den Düütschen Filmpries in Gold in de Kategorie Beste männliche Hööftrull för Heiner Lauterbach
1986: den Düütschen Filmpries in Gold in de Kategorie Best Dreihbook för Doris Dörrie
1986: den Düütschen Filmpries in Sülver in de Kategorie Best Speelfilm
1986: den Bambi in de Kategorie Fro vun’t Johr för Doris Dörrie
1987: den Gilde-Filmpries in Sülver in de Kategorie Düütsch Film för Doris Dörrie

Borns

Weblenken 

Film
Film ut dat Johr 1985
Düütschland
Filmkummedie