Kluut
De Kluut oder Klüüt, ok Krauntje oder Kroontje nömmt (Recurvirostra avosetta), is en Seevagel ut de Familie vun de Kluutvagels (Recurvirostridae). Dor höört he to dat Geslecht vun de Kluten (Recurvirostra) to.

Kennteken 

Mit sien tomeist witt Fedderkleed mit scharpe, swatte Teeknung up Topp un Nacken un sien krummen, swatten Snavel, de hoochbagen is, dorto noch mit siene langen blaugrauen Been, kann de Kluut gor nich mit annere Vagels dör’nanner brocht weern. Ok up sien Ruggen un up de Flunken sünd swatte Striepen to sehn. Jungvagels sünd up de Uppersiet wat bruun tekent. Wenn Kluten fleegt, reckt de Been langs den Steert over den Steert rut. Over’t Lief sünd se 42 bit 45 cm lang.Wgen doot se 225 bit 400 g.

Wie se leven doot
Sien Freten socht de Kluut in Modder un flack Water un swoojt dor mit’n Kopp bi hen un her dör dat Water. Sunnerlich mag he Water mit en beten Sediment, wo he den Snavel en beten open hollt un dor dörmeiht, as dör en Wischen. Freten deit he sunnerlich Söötwater-Plankton, lüttje Kreefte, Sniggen un Weekdeerter. He kann goot swemmen. Bröden doot de Kluten in Kolonien, meist up Sand, modderige Fennen, Spöölfeller etc, jummers dicht bi Water (ok Brack- un Soltwater). Ehr Territorium verdeffendeert se agressiv. De Kluut is en Gruppenvagel.

Vermehren 
Dat Nest befinnt sik up’e Eer in en Kuhlen. Utstaffeert is dat mit Grasstengels un Musselschiillen. Dor weert normolerweise veer Eier in leggt.

Wo he vorkamen deit
In Europa bröödt Kluten an de Küsten vun Grootbritannien, Süüdsweden, Eestland, Däänmark, Düütschland, Frankriek un Portugal. In Spanien brott he nich bloß an’e Küsten, man ok in’t Binnenland. Bovendem sünd Kluten tohuse up Sardinien, in Italien, Greekenland, Rumänien un Ungarn. In Öösterriek sünd se sunnerlich an den Neusiedler See to finnen. Ok in dat Delta vun de Wolga bröödt allerhand Kluten. In de Nedderlannen is de Kluut in de Brödeltied sunnerlich langs de Waterstreken tohuse, as in dat Lauwersmeer. Overwintern doot de Kluten langs de Küsten vun de Middellannsche See un an de Atlantikküsten vun Frankriek un Portugal. En Deel vun de Populatschoon overwintert in de Westerschelde.

Bestand
Mit bi 11.000 Paare leevt in de Waddensee (bi 8.000 Paare in de Nedderlannen) an’n nöördlichen Rand vun de Gemarken, wo de Kluten tohuse sünd, mehr as de Hälft vun de Populatschoon, de dat in ganz Noordwesteuropa gifft, un de up 19.000 Paare taxeert warrt. Hier hett de Bestand in de lesten Johrteinte jummers tonahmen un is erst in de allerleste Tied up hogen Niveau bestahn bleven. Dor hett dat allerhand Henwiese bi geven, datt düsse Populatschoon nich nödig hett, datt Kluten ut annere Gemarken wieter in’n Süden towannert. De Kluten höört to de wenigen Aarden mank de Vagels, de nich mehr up de IUCN ehre Rode List stahn mütt.

Biller

Kiek ok bi
 List vun Vagels, mit allerhand plattdüütsche Vagelnaams un Naams ut de Naberspraken
 Projekt: Deerternaams up Platt

Literatur 
 Peter Colston, Philip Burton: Limicolen - Alle europäischen Watvogel-Arten, Bestimmungsmerkmale, Flugbilder, Biologie, Verbreitung, BLV Verlagsgesellschaft, München 1988, ISBN 3-405-13647-4 
 Einhard Bezzel: Vögel, BLV Verlagsgesellschaft, München 1996, ISBN 3-405-14736-0
 Charlotte Uhlenbroek (2008) - Animal Life, Tirion Uitgevers BV, Baarn. ISBN 978-90-5210-774-5

Belege

Weblenken 

Kluutvagels