Fabel
De Begreep Fabel (vun latiensch: fabula Vertellen, Sage) meent en in Versen oder Prosa verfaat Vertelln mit belehrende Afsicht, in de Deerter, Planten oder anner Fabelwesen minschliche Egenschapen hebben. De Dramatik vun de Fabelhanneln teelt op en belehrende Slusspointe, en Moral, hen.

As Schöpper vun de europäschen Fabeln gellt Äsop, den sin Wark över Phaedrus, Babrios un Avianus Ingang in dat medelollerlich Europa funn. Fabelliteratur etableerte sik vör allen in de Tied vun'n Humanismus.
Ok in Indien geev dat Fabeln (Pancatantra).

Wichtige Fabeldichter sünd Hans Sachs, Jean de La Fontaine, Jean-Pierre Claris de Florian, Christian Fürchtegott Gellert oder Magnus G. Lichtwer ween. Gotthold Ephraim Lessing billt den Afsluss vun de klassische düütsche Fabeltraditschon. In Russland weer Iwan Krylow een vun de wichtigsten Fabeldichter.

Fabelnamen 

In de Deerfabeln hebbt de Fabeldeern all en charakteristisch Fabelnaam.

Fabelnamen in de germansche Fabeltraditschon

Aadboor - Stork
Adelheid - Goos
Äugler - Kniepen
Bellyn - Widder
Bokert - Bever
Boldewyn - Esel
Bruun - Boor
Ermelyn - Vosssch
Gieremund - Wulfsch
Grimbart - Grevel
Henning - Hahn
Hinze - Kater
Isegrim - Wulf
Hinze - Kater
Kratzefuß? - Hohn
Lamp - Haas
Lütke - Kraan
Lynx - Luks
Markart - Häher
Martin - Aap
Merkenau - Kreih
Murner - Katt
Nobel - Leuw
Petz - Boor
Pflückebeutel? - Raav
Reynke - Voss
Tybbke - Aant
Wackerlos - Hund

Literatur