Inklinatschoon
Inklinatschoon (vun latiensch inclinare „sik negen“) betekent

 Bahnnegen, in de Himmelmechanik de Winkel twüschen de Ümloopbahn vun en Objekt un en Betogseven,
 Fallen, in de Geologie de Winkel, üm den en Steenschicht gegen de Waagrechten neegt is,
 Inklinatschoon, in de Eerdphysik de Winkel, üm den dat Eerdmagnetfeld gegen de Waagrechten neegt is,
 In de Tähnmedizin de Winkel vun en Tähn gegen de Even, de vun’n Ünnerkeev billt warrt,
 Inklinatschoon, in de Medizin dat na vörn negen vun’n Kopp,
 Inklinatschoon, in de Architektur dat sütje Negen vun Sülen un Wannen na binnen,
 In de Mathematik mitünner för’t Stiegen to’n Bispeel vun en Funkschoon,
 Propensität, in de Kennistheorie en objektive Interpretatschoon vun Wohrschienlichkeit, de sünners in de Quantentheorie anwennt warrt.