Hibbel
Hibbel is een plattdüütschen Vörnaam för Deerns.

Herkamen
Wohrschienlich stickt achter düssen Naam en olen Naam mit twee Sülven. De eerste mutt Hild- ween hebben. Dat heet Striet oder Kampf. De tweede is en Woort ween, dat mit b anfangen dö, as -bald (dat heet ohne Bang, modig), -bert (beröhmt, glinsterig), -brand (Brand) oder -borg.

De plattdüütsche Naam
De ole lange Naam is tohopentagen wurrn. Ut Hildborg is denn de korte Form Hibbe maakt wurrn. Just de sülvige Form is avers ok vun de Jungsnaams Hildbald, Hildbert un Hildbrand maakt wurrn. Hibbe weer so eerst mol en korten Naam för Jungs un Deerns.   Dorüm hett Hibbe denn ok dat Anbacksel -l as een Suffix dorachter kregen. Düt Anbacksel schall wiesen: Dat hier is een Deern (Feminin-Suffix). Just so is dat ok bi de Naams Wommel un Heil ok maakt wurrn.

Verwandschup
De Vokalen sünd fröher nich so akraat ut'neen holen wurrn. ü un ie un y sünd meist dörenanner bruukt wurrn (kiek ok bi Lieken), man ok o un ö. Dat is antonehmen, dat dat bi i un ö ok nich anners weer. De Naams Hibbel un Höpke wasst woll ut den glieken Stamm.

Fundöörd
De Naam Hibbel finnt sik in ole Naams listen un Urkunnen toeerst
1740 in Hastedt bi Bremen.

Kiek ok nah bi
List vun plattdüütsche Vörnaams

Weblenken

Plattdüütsch
Vörnaam för Deerns