Baikalaante
De Baikalaant(e) oder Baikalteeling (Anas formosa, Syn. Nettion formosum) is en Aantenvagel ut Asien un höört to de Aanten an sik (Anas) mit to. Vorkamen deit se vun Sibirien sien Noordosten bit hen na de Halfinsel Kamtschatka. In sien Smuckkleed driggt de Waart sunnerlich bunte Farven. Dat seggt ok de wetenschoppliche Naam for de Aart: formosa is latiensch un bedutt „mooi“.

Kennteken
De Baikalsaante is 30 bit 40 cm hooch un 40 bit 43 cm lang. Wegen deit se bi 500 g. Se is en lüttje Grünnelaante. Waart un Aante verscheelt sik in'e Farv. De Waart hett en bunten Kopp in de Farven gröön, swatt, witt un geel. Bi de Aante gifft dat man bloß en witten Placken up'e Backen. Bi den Waart sünd de enkelten Farven düütlich ut'neen to holen. De Bost is geelbruun. De Flanken sünd grau. De langen Schullerfeddern sünd roodbruun, cremefarvt un swatt. Dat fallt up, wie se over de Sieten  vun dat Lief henfallt. Dat Seken sleiht na de Seken vun de annern Aanten ut dat Geslecht vun de Aanten an sik.

Wo de Aante vorkamen deit
Baikalaanten gifft dat in'n Sommer sunnerlich an de Övers vun grote Ströme un in Brööke in Sibirien. Allto hooch möögt se dat avers nich. In'n Winter staht se an de Meere in Japan un in de Volksrepubliek China un Taiwan. En Reeg vun Baikalaanten kummt ok bit hen na Assam un annerwegens in Indien sien Norden. In'n Junimaand fangt se mit dat Ruden an. De wecken Waarten fleegt dor an den Arktischen Ozean for, de annern blievt, wo se ok bröden döen. 1840 is se to'n eersten Mol na Europa henbrocht wurrn. Vun dor af an warrt se hier as Smuckvagel holen.

Wat se freten deit
De Baikalaante fritt Lüttje Deerter un Planten, de se bi dat Grünneln utseven deit.

Wie se sik vermehren deit
Nadem se sik Midden Mai paart hefft, weert fix de Nester, versteken unner Twiege, in dat Gras an't Över boot. Dor buddelt se Kuhlen for un staffeert de ut mit Dunen. De Aante leggt seven bit negen grööngraue Eier. Bröden deit bloß man de Aante. Wieldes de Aante noch bröden deit, treckt de Waart al in annere Gemarken to'n Rusen. Dat duert bi 26 Dage, denn kruupt de Lüttjen ut un weegt denn bi 30 g.

Gefohr un Schuul
Vörmols weer de Baikalaante in Asien een vun de Aanten, de dat an'n meisten geven hett. Man de Gemarken, wo se vorkamen deit un de Tahl vun de Populatschoon löppt bannig achterut. Dat liggt an de Jagd un dor an, datt de Aante ehre Habitate verschütt gaht. In'n Momang vermehrt se sik avers wedder, un so steiht de Baikalaante up de IUCN ehre Rode List unner Gor keen Sorgen (Least concern).

Literatur 
John Gooders un Trevor Boyer: Ducks of Britain and the Northern Hemisphere, Limpsfield 1986 , ISBN=1-85028-022-3
Richard Sale: A Complete Guide to Arctic Wildlife, London 2006, ISBN=0-7136-7039-8

Weblenken 
 

 Avibase-Datensatz Baikalaante (Anas formosa)

Belege

Kiek ok bi
 List vun Vagels

Aanten an sik