Animals Are Beautiful People
Animals Are Beautiful People (op platt so veel as „Deerten sünd feine Lüüd“; dt.: Die lustige Welt der Tiere) is de Titel vun en süüdafrikaanschen Dokumentarfilm ut dat Johr 1974 vun den Speelbaas Jamie Uys.

Inholt 
De Film beschrifft op lustige Oort un Wies de Deerwelt vun de  afrikaanschen Namib-Wööst, vun’t Okawango-Becken un vun de Kalahari-Wööst. Wiest warrt ünner annern Deerten vun de Wööst, woans se wat to Freten söökt, woans se jemehr Partner finnt, Wevervagels bi’t Boen vun gemeensome Neester oder Löven bi de Optucht vun jemehr egensinnigen Jungen. Wiest warrt ok en Aantenmudder mit Kraasch, de ehr Küken vör en Hyäne redden deit, as se so deit, dat se besehrt is un so de Acht vun de Hyäne op sik tütt. Ok Strußenvagels hebbt mehr to doon, as sik ’n Bruut to söken. Se mööt ok op de Neeborenen oppassen un jem vör de Minschen redden, de in de Wööst leevt. De Brassen dorgegen lett ehr Kinner bi Gefohr eenfach in ehr Muul swemmen.

Lustig is ok de Geneet vun’n överriepen Frücht vun’n Marula-Boom, de denn Alkohol billt. Dör den warrt vele Deerten benevelt un kamt in Ruusch. Dat Seken vun de Neeshoornvagels lett sik för de Optucht vun’n Nawass in en Boomhöhl „inmuern“. Wiest warrt wieter ok Lüüd vun’t San-Volk, woans se Nohren söökt un jemehr Kinner at bibringt. So warrt to’n Bispeel to’n Watersöken en Aap so lang fastbunnen un mit Solt fodert, bi he soveel Döst hett, dat he foorts to de nächsten Watersteed löpt un de ehr Laag verraat. An’t Enn vun Film warrt op de Gefohr för de Deerten dör de Dröög henwiest, man ok as de Deerten vun’n Regen wedder reddt warrt.

Kritiken 
Lexikon vun’n intenatschonalen Film: Ein informativer Film über die Tierwelt in den Wüsten Afrikas, der neben hervorragenden Aufnahmen interessante Verhaltensstudien enthält. Kein Dokumentarfilm im strengen Sinn, sondern ein amüsanter Unterhaltungsfilm. Trotz einiger Längen sehenswert.

Utteken 
De Film is 1975 mit en Golden Globe in de Kategorie Beste Dokumentatschoon uttekent worrn. Dat glieke Johr weer Jamie Uys för den Eddie-Award nomineert in de Kategorie Best Filmsnitt bi en Dokumentarfilm

Insatz vun klass’sche Musik 
 En Hood vun Pavianen sleiht Rööd to’n „Ungaarschen Dans Nr. 5“ vun Johannes Brahms.
 Wevervagels fleegt to’n „Danz vun de Stünnen“ ut Amilcare Ponchielli sien Oper „La Gioconda“ in jemehr Gemeenschopsneester in un ut.
 En Struußhoord nickkoppt to de Fuge Nr. 2 in c-Moll ut Johann Sebastian Bach sien „Wohltemperiertes Klavier“.
 To’n „Blomenwalzer“ ut Tschaikowski sien „Schtschelkuntschik“ (dt.: Der Nussknacker) bleiht de Wööst na’n Regen op.
 In en Oaas baadt Deerten to „De Moldau“ ut Bedřich Smetana sien „Má vlast“ (dt.: Mein Vaterland). 
 Dat feine Geföhl vun verschedene Deerten ut de Wööst warrt dör de „Morgenstimmung“ ut de „Peer-Gynt-Suite“ vun Edvard Grieg to’n Utdruck bröcht.
 An’t Enn springt de Antilopen to Carl Maria von Weber sien „Aufforderung zum Tanz“.

Wietere Filmen 
Op DVD sünd blangen dissen Film noch veer wietere Filmen, de aver mit en Läng vun 50 Minuuten düütlich körter sünd.

Borns

Weblenken 
 

Film
Film ut dat Johr 1974
Süüdafrika
Dokumentarfilm
Deerfilm