Europääsch Treckhaupeerd
Dat Europääsche Treckhaupeerd (Locusta migratoria) is en Haupeerd ut de Familie vun de Feldhaupeer (Acrididae).

Kennteken
De Flunken bi Heken un Seken sünd düütlich langer, as dat Achterlief. De Achterscheen vun dat achterste Beenpaar is rood. Just, as bi annere Treckhaupeer gifft dat bi düsse Aaart en statschonäre Form (de nich up Treck geiht) un en Swarmform (de up Treck geiht). De beiden Formen verscheelt sik. Bi de Swarmform is dat Halsschild platter, de rode Farv an de Achterbeen fehlt, un dat Lief is nich gröön, man bleekbruun. Bovento sünd ok de Flunken langer. Heken könnt 29 bit 58 Millimeters lang weern, Seken 37 bit 58 Millimeters.

Verscheel vun annere Aarden
Dat europääsche Treckhaupeerd kann an un for sik man bloß mit dat Ägypt’sche Haupeerd dör’nanner brocht weern. Man dat Ägypt’sche Haupeerd hett düütliche Striepen in’e Ogen un de Achterschenen sünd nich rood, man blau.

Wo dat Europääsche Treckhaupeerd leven deit 
Vörmols leev dat Europääsche Treckhaupeerd in grote Deele vun Europa, dormank ok de Nedderlannen un Belgien, man hüdigendags is dat in meist ganz Europa utstorven. Bloß in’n Noordwesten vun Frankriek gifft dat noch en Populatschoon. Af un an warrt he liekers noch funnen, wenn he as Foder for grote Huus-Reptilien holen wurrn weer un denn utbüxt is. Buten Europa kummt de Nominatform vun düsse Aart noch in West- un Zentralasien vor.

Wie dat Europääsche Treckhaupeerd leven deit 
To sehn is dat utwussene Deert twuschen Juni un Septembermaand. Dor is dat sunnerlich aktiv vun Klock 9 an’n Morgen bit hen to Klock seven an’n Avend. Düt Haupeerd singt nich.

Unneraarden 
Dat gifft seven Unneraarden, de in allerhand Gemarken leevt, de meist wiet ut’neen liggen doot:
 Locusta migratoria burmana
 Locusta migratoria capito (Madagaskartreckhaupeerd)
 Locusta migratoria cinerascens
 Locusta migratoria manilensis (Asiaatsch Treckhaupeerd)
 Locusta migratoria migratoria
 Locusta migratoria migratorioides (Afrikaansch Treckhaupeerd)
 Locusta migratoria tibetensis

Foto's

Literatur
 Roy Kleukers & René Krekels - Veldgids sprinkhanen en krekels - 2004 - Uitgeverij KNNV 
 Mark van Veen - Kenmerkengids Sprinkhanen en krekels Website

Belege

Weblenken

Feldhaupeer