Germaansch Naams
De germaanschen Naams, de bi de olen Germanen begäng wesen sünd un to’n Deel noch jümmer de Naamlandschop in England, bi de Skandinaviers, bi de Nedderlandschen un Düütschen präägt, hebbt jümmer twee Delen. Disse twee Delen sünd Wöör ut Militär un Verwalten (her „Heer“, þeod „Volk“) oder gode Egenschoppen (raþ „klook“, fri „free“). Aver ok Naams vun Deerten (wulf „Wulf“) un annere Begrepen (wine „Fründ“, stan „Steen“) kaamt vör. De Germanen hebbt blot Vörnaams kennt, Familiennaams sünd eerst later opkamen.

En poor enkelte vun disse Naamdelen kunnen un köönt ok enkelt vörkamen, to’n Bispeel Karl oder Dag.

Faken weer dat ok Bruuk, dat een vun de beiden Delen vun’n Naam vun’n Vader op’n Söhn verarvt worrn is. Chlodwig I. sien Söhn hett Chlothar heten un Chlothar sien Söhn weer Chlodomer.

Woorddelen

Woorddelen, de vörn stahn köönt 

Naams na Kulturrebeden
Germaansch