Aucklandaante
De Aucklandaante (Anas aucklandica) is en lüttje Aante un warrt to de Aanten an sik mank de Swemmaanten tellt. Se kann nich flegen. De Aucklandaante gifft dat bloß man up de Auckland Islands over de Antarktis. De IUCN seggt, de Aanten harrn „al wat afkregen“ (vulnerable). Se taxeert den Bestand up 600 bit 2.000 Vagels, de al utwussen sünd.

Utsehn
De Aante is man lüttsch. De Waarten weegt man bloß bi 551 Gramm in'n Döörsnitt. Bi de Aanten liggt se twuschen 410 un 480 Gramm. . Waart un Aante verscheelt sik. De Waarten slaht in ehr Staatskleed na de Neeseelandaanten, man alltohopen sünd se en beten düsterer. Kopp un Hals sünd dunkerbruun. Upfallen deit de witte Ring um de Ogen umto. De Flunkenspegel glinstert gröön mit en witten Suum. Snavel, been un Föte sünd dunkergrau.

Wo se vörkamen doot
De Aucklandaante leevt in free Natur bloß man up de Ackland-Islands. De liggt bi 465 km in'n Süden vun Neeseeland siene Süüdinsel twuschen 50°;30’ un 50°;60’ süüdliche Breede un 165°;50’ un 166;20’ ööstliche Längde. Alltohopen kaamt de Eilannen up 606 km². Dor hett de Hööftinsel Auckland Island bi 510 km² vun. Tweetgröttste Insel is Adams Island in'n Süden vun de grote Insel. Hüdigendags leevt keen Minschen up de Eilannen. An un for sik hett dat de Aucklandaante up all Inseln geven, de to de Inselgrupp tohören doot. Hüdigensdags leevt se nich mehr up de Hööftinsel, vunwegen datt se dor vun inföhrte Söögdeerter, as Katten un Swiene, utrott wurrn sünd. Vunwegen de dichte Vegetatschoon könnt se sik goot versteken un sünd swaar to tellen. De Populatschoon warrt as stabil ankeken.

Wie se leven deit un wat se fritt
De Aucklandaante leevt sunnerlich an de Waterkant bi de Küst, wo Riesgras wassen deit. Geern mag se Stäen, wo de Grund wat natt is un wo Seggen wassen doot. Man ok langs de Ströme, in Iesenhölter is se an to drepen. Up dat Ewing-Eiland gifft dat ok en Reeg Paare, de bröödt in Olearia-Hölter. 

De Aante is tomeist in de Schummertied un in de Nacht togange. Overdag socht se Schuul achter dichte Planten, in Eerdlöcker vun annere Vagels oder twuschen Felsen. Freten deit se meist Deerter, as Warvellose ut'e See, Flohkreefte, Larven vun Insekten un lüttje Mollusken.

Belege

Literatur 
 P. J. Higgins (Rutg): Handbook of Australian, New Zealand & Antarctic Birds, Band 1, Ratites to Ducks, Oxford University Press, Oxford 1990, ISBN 0195530683
 Janet Kear (Rutg.): Ducks, Geese and Swans. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854645-9
 Hartmut Kolbe: Die Entenvögel der Welt. Ulmer Verlag, 1999, ISBN 3-8001-7442-1

Weblenken

Kiek ok bi
 List vun Vagels

Aanten an sik
Neeseeland
IUCN-Status hett al wat afkregen