The Kentucky Fried Movie
Kentucky Fried Movie (op Platt so veel as „De Kentucky Fried Film“ – en Anspelen op de Imbisskeed Kentucky Fried Chicken) weer dat eerste Filmwark vun’t bekannte Trio Jim Abrahams, Jerry Zucker un David Zucker ut dat Johr 1977. Dorbi hannelt sik dat nich üm en normalen Film, man üm en Reeg vun mehr as twintig verscheden Sketchen, in de de dormolige Medien- un Feernsehlandschap op’n Arm nahmen warrt.

De Episoden 
En Geschicht, de sik dör all de Episoden tütt, hett Kentucky Fried Movie nich – jeed Sketch steiht för sik sülvst un hett mit de annern nix to doon. As sünneren Spaaß warrt aver mitünner ok Elementen ut vörherige Sketchen övernahmen, ofschoonst se nix dormit to kriegen hebbt. De Episoden mit jemehr Loopduern sünd in’n enkelten:

11 O’clock News (0:06) 
As Optakt verklort en Narichtenspreker, dat een in dat Popcorn rinpisst hett, dat man jüst eten will.

Argon Ööl (1:13) 
Hier warrt de Energiekries op de Schipp nahmen: En Öölkonzern stellt Methoden vör, Ööl to winnen, dat vun Gesichters vun junge Lüüd afsogen warrt un ut Kämm un Fastfood-Verpacken torüchwunenn warrt.

Amerika vundaag (6:05) 
En Feernsehsennen, bi de veles scheef löpt un t. B. en Gorilla dördreiht, vun wegen dat se över em seggt, dat he impotent is.

Sien nee Auto (0:24) 
En Mann stiggt in sien nee Auto in un warrt dör verscheden Klingeltöön dorop henwiest, dat he noch wat vergeten hett, bevör he losföhren kann.

Kathoolsch Schooldeerns in Noot (2:00) 
En Vörschau op en „Samuel L. Bronkowitz“-Produktschoon, bi den sik dat üm en Pornofilm hannelt.

Geföhlsaktiv Kino (4:52) 
En Mann geiht in’t Kino in en Film, de geföhlsaktiv wiest warrt. Dat bedüüt, dat een achtern em steiht, de Röök, Anröhren un Wehdaag ut de Szenen in’n Film op den Tokieker överdrägen deit, em Rook in’t Gesicht blaast oder küsst.

Nytex Koppwehkiller (0:35) 
En Warfsennen för en Koppweh-Medikament, de wiest, dat de Fro ehrn Mann an’n nächsten Dag nich wedder waak kriggt.

Aventüer vundaag (3:01) 
En Talkshow, in de en Weltenbummler vörstellt warrt, de över sien gefährliche Reisen un Aventüers berichten deit. Wiel dat Gespreek maakt sik dat Mikrofon sülvststännig un entwickelt en eegen Leven.

Bill Bixby: Sanhedrin (0:40) 
En wietere Warfsennen för en annert Koppwehmiddel, wo de Schauspeler Bill Bixby de Spreker is. Dorbi warrt en Labor wiest, wo Lüüd op all mögliche Oorden quält warrt.

Huusholtsröök (0:40) 
Noch en Warfsennen, ditmol över slechte Luft in’t Huus.

De wunnerbore Welt vun’n Sex (4:55) 
En Poor will in’n Ansluss an en romantisch Eten en schönen Avend hebben. Se leegt en Schallplatt op, de en Anleiden to’n Sex geven deit. De beiden maakt nipp un nau, wat jem vun de Platt vörschreven warrt.

För en Fuustvull Yen (31:34) 
Hier warrt en „Samuel L. Bronkowitz“-Produkschoon wiest, de en richtigen lütten Film in’n Film dorstellt. Dit is de längste Deel, de en Parodie op Kampsportfilmen dorstellt, sünners op Filmen den Bruce Lee-Film Enter The Dragon.

Willer-Beer (0:58) 
En Warfspot, bi den dat üm Beer un Hare-Krishna-Mönchen geiht.

Scot Free – dat Speel (0:58) 
In dissen Warffilm warrt en Sellschapsspeel för de Familie vörstellt.

That’s Armageddon (2:17) 
De drüdde „Samuel L. Bronkowitz“-Produkschoon, de wedder en Vörschau dorstellt. In dissen Deel warrt Katastrophenfilmen  dör’n Kakao togen.

Help för de Doden (1:42) 
En Ünnernehmen stellt hier jemehr Konzept vör, woans se doodbleven Familienanhöörigen wedder in’t Alldagsleven vun de Familie torüchbringen wüllt.

In’t Gericht, Deel 1 (4:35) 
En Parodie op en Sennen, wo en Reporter ut en Gericht berichten deit.

Nesson-Ööl (0:14) 
De Gerichtssennen warrt för Warf ünnerbroken. Man süüt en Deern, de ehr Katt kaken deit.

In’t Gericht, Deel 2 (3:02) 
In’n tweeten Deel vun de Gerichtssennen stellt sik rut, dat de Reporter sülvst de Schullige is.

Cleopatra Schwartz (1:24) 
De letzte Vörschau för en „Samuel L. Bronkowitz“-Produkschoon, de en Parodie op de Blaxploitation-Filmfigur Cleopatra Jones dorstellt.

Zinkoxid (1:59) 
En en Oort Dokumentatschoon warrt över de Bedüden vun Zinkoxid in’t alldäglich Leven opklort

Rex Kramer – Gefohrensöker (1:02) 
De Aventüerer Rex Kramer warrt bi de Arbeit vörstellt, as he sik ünner en Koppel vun Afroamerikaners mischt un jem luuthals „Nigger“ röpt. Rex Kramer is later ok de Naam vun en Figur in den Film Airplane! vun dat Trio

Spanner Feernsehn (4:24) 
En Poor kummt bi’t Feernsehkieken in Stimmung un maakt Sex op jemehr Sofa. De Spreker ut dat Feernsehprogramm kriggt dat mit un röpt sien Lüüd tosamen. Gemeensom kiekt se jem to.

Dit un dat 
 De Film is mit jüst mol 650.000 US-Dollar dreiht worrn, wat ok för dormolige Tieten al teemlich wenig wesen is.
 De Schauspelers in de Episod „För en Fuustvull Yen“ spelen doot sünd meist all echte Kampsportlers, sünners de bekannte Meister Bong Soo Han (Dr. Klahn), de Hollywood dorvun övertüügt hett, för disse Oort vun Filmen wirkliche Kampsportlers to nehmen.

Kritiken 
Lexikon vun’n internatschonalen Film: Eine lose Folge von mehr als zwanzig Sketchen, die Trendfilme und Spots aus Kino und Fernsehen aufs Korn nehmen. Die satirisch überzogene Parodie veralbert teils witzig, teils nur derb und obszön modische Produktions- und Konsumgewohnheiten und bleibt in der Gesellschaftskritik inaktuell und relativ blaß.

Prisma-Online: Unverwüstlich ist sie, die TV-Satire von John Landis und dem ZAZ-Team. Eine durchgehende Handlung gibt es nicht, dafür wird kräftig zwischen den Kanälen hin und her gezappt. Was da zum Vorschein kommt, ist eine wüste Mischung aus Nachrichten, Reportage, Werbung, Klatsch, Talk-Show, Kochkurs und anderen Geschmacksverirrungen. Der Film ist längst ein Klassiker. In 20 Sketchen lässt Regisseur John Landis witzig, schamlos und boshaft das überkandidelte Angebot der amerikanischen Medienwelt Revue passieren, von der Parodie auf Karate- und Gangsterfilme über einen Ausflug ins "gefühlsaktive" Kino bis hin zum Sex vor dem Fernseher - kommentiert vom Sprecher der Nachrichten. Hauptsache es ist primitiv, billig und stets mit Sex und Action garniert: das Wunderland Fernsehen als Albtraum. Mehr als 20 Jahre nach der Entstehung ist freilich das Grauen schlechthin Wirklichkeit geworden: Vieles von dem, was heute mit absolutem Bierernst als TV-Unterhaltung angepriesen wird, übertrifft die Parodie an Absurdität und Geschmacklosigkeit um ein Vielfaches.

Borns

Weblenken 

 Kritik op Rotten Tomatoes

Film
Film ut dat Johr 1977
Filmkummedie
USA
Episodenfilm