Deekflunken
Deekflunken (ok Deekflögels) is de Naam vun allerhand Aarden vun Vörflunken bi Insekten. Se weert nich to’n Flegen bruukt un sünd dicker un harder, as de Nettflunken, de dorunner schuult weert un wo de Deerter mit flegen doot. Dat kummt dor vun, datt dor allerhand Sklerotin in sitten deit, dormit se stevig un fast weert. Vunwegen, datt se avers nich to sprock un to stiev sünd, sitt dor normolerweise ok noch Chitin mit in.

Allerhand Formen vun Deekflunken
Dat gifft ganz verscheden Aarden vun Deekflunken
 Elytren weert de Vörflunken vun Kävers (Coleoptera), Ohrenkniepers (Dermaptera) un annere Insekten nömmt. Dor loopt rein gor keen Aders over hen. Se sünd faken bannig dick. Bi Kävers is todem de Rand umknickt un billt de so nömmten Epipleuren. 
 Tegmina weert de dicken Vörflunken vun Wanneltwiege un Wannelblöder (Phasmatodea), Kakerlaken (Blattodea), Kort- (Caelifera) un Langspriethaupeer (Ensifera) un noch annere Insekten nömmt, wenn dor noch Aders dörlopen doot un düütlich to sehn sünd. Se stammt an un for sik vun de Tracheen her.
 Hemielytren heet de Vörflunken bi de Wandlüse (Heteroptra). Se sünd in den unnersten Deel to twee Drüddels dick un stiev, man in dat achterste Deel bestaht se ut en dünne Huud.
 Pseudoelytren heet de Vörflunken vun en Reeg vun Insekten, wenn se man bloß wenig dicker sünd, as de Achterflunken.

Wat de Deekflunken ehre Upgave is
All Aarden vun Deekflunken schöllt dat Lief un de zorten Achterflunken (wenn dat Achterflunken gifft) schulen. Vunwegen, datt se jummers bunt sünd, dreegt se to de Egenaard vun dat Deert bannig bi. To’n Deel hölpt se, dat Insekt to tarnen (as bi de Wanneltwiege un Wannelblöer), man anners rum wohrschaut se ok möögliche Angriepers dör ehre besunnere Farv.

Wie se bi’n Flegen bruukt weert 

Wenn de Insekten roht, deckt de Deekflunken dat Lief to, je nadem wie se lang sünd, oder dor tominnst en Deel vun. Wenn de Deerter fleegt, weert se schraag na vörn utklappt, dormit de achtersten Flunken to’n Flegen utfoolt weern könnt. Bloß bi de Rosenkävers (Cetoniinae) weert de Deekflunken bi’n Flegen wedder över dat Achterlief leggt. De Achterflunken könnt vunwegen sunnerliche Göter an’n Rand vun de Deekflunken ok bruukt weern, wenn de slaten sünd.

Biller

Literatur 
 Erwin Hentschel, Günther Wagner: Zoologisches Wörterbuch. 4. Uplage. Gustav Fischer Verlag, Jena 1990, ISBN 3-334-00348-5.
 Christoph Seiler, Sven Bradler, Rainer Koch: Phasmiden – Pflege und Zucht von Gespenstschrecken, Stabschrecken und Wandelnden Blättern im Terrarium. bede, Ruhmannsfelden 2000, ISBN 3-933646-89-8.
 K. Günther, H.-J. Hannemann, F. Hieke, E. Königsmann, H. Schuman: Urania Tierreich - Insekten. Urania-Verlag, Leipzig/ Jena 1994, ISBN 3-332-00498-0.
 Michael Chinery: Pareys Buch der Insekten. Kosmos, Stuttgart 2004, ISBN 3-440-09969-5.

Belege

Anatomie (Liddfööt)
Entomologie