Maastrichtium
Dat Maastrichtium is de böverste un jüngste chronostratigraafsch Stoop vun de Böverkried. In de Eerdchronologie warrt se angeven in de Tiet vun üm un bi 70,6 bit ruchweg 65,5 Millionen Johren vör hüüt. Dat Maastrichtium folgt op dat Campanium un warrt na baven vun’t Danium aflöst, dat fröher noch to de Kried mit to tellt weer, vundaag aver de öllste Stoop vun’t Paläogen un togliek vun’t Känozoikum dorstellt.

An’t Enn vun’t Maastrichtium liggt de so nöömte Kried-Tertiär-Grenz, de een vun de gröttsten Massenutstarven in de Eerdhistorie dokumenteert.

Naam 
De Beteken Maastrichtium is vun de Stadt Maastricht afleidt. De Stoop as ok de Naam weern 1849 vun André Dumont vörslahn.

Definitschoon 
De Basis vun de Stoop warrt mit dat eerste Optreden vun de Ammoniten-Oort Pachydiscus neubergicus defineert. Dat bövere Enn warrt dör en Iridium-Anomalie sett, de ok mit dat Utstarven vuh ünnerscheedlichste Deergruppen (Foraminieren, kalkig Nannoplankton, Dinosauriers, Ammoniten, Belemniten u. a.) tosamenfallt. De GSSP liggt in’t Grande Carrière, Tercis-les-Bains, Département Landes in Süüdwestfrankriek.

Ünnerdeelen 
För’t Maastrichtium sünd twee Ünnerstopen vörsehn, de as Ünner- un Bövermasstrichtium betekent warrt.

In’t Rebeet vun de Thetys warrt dree Ammoniten-Zonen ünnerscheedt (vun Jung na oolt):
 Anapachydiscus terminus
 Anapachydiscus fresvillensis
 Pachydiscus neubergicus bit Pachydiscus epiplectus

Entwickeln vun Deerten un Planten 
Mit dat Maastrichtium geiht de Kried to Enn un dormit ok togliek dat Mesozoikum. Dorna folgt de Periood vun’t Paläogen, dat al to dat Känozoikum tellt. De Övergang warrt as Kried-Tertiär-Grenz (K-T-Grenz) betekent, na den ölleren Begreep vun’t Tertiär. Disse Grenz is prägt vun’t Massenutstarven vun den gröttsten Deel vun de dormoligen Deerten un Planten. As Oorsaak warrt de Inslag (Impakt) vun en groten Meteoriten annahmen oder en utermatig starken Vulkanismus. De K-T-Grenz fallt butendem mit en stark Torüchtehn vun de See (Marine Regresschoon) tohopen. Dat harr as Naklapp en Dröögfallen vun wiete Schelfrebeden, de in’t Campanium un to Anfang vun’t Maastrichtium noch vun flache Seen bedeckt weern. De Levensruum vun vele Inwahners vun Flachwater is dormit verswunnen.

Literatur 
 Felix Gradstein, Jim Ogg, Jim & Alan Smith: A Geologic timescale. Cambridge University Press 2005 ISBN 9780521786737
 Hans Murawski & Wilhelm Meyer: Geologisches Wörterbuch. 10., nee bearb. u. wiet. Opl., 278, Enke Verlag, Stuttgart 1998 ISBN 3-432-84100-0.
 D. B. Weishampel u. a. (Rgv.): The Dinosauria. 2. Opl. University of California Press, Berkeley 2004, S. 517–606 (Afsnitt Dinosaur distribution).

Weblenken 
 Düütsche Stratigraafsche Kommisschoon (Rgv.): Stratigraphische Tabelle von Deutschland 2002. Potsdam 2002 ISBN 3-00-010197-7 (PDF; 6,57 MB)
 Norges Network of offshore records of geology and stratigraphy (PDF-Datei; 103 kB)

Eerdtietöller