Wayne Shorter
Wayne Shorter (* 25. August 1933 in Newark, New Jersey; † 2. März 2023 in Los Angeles) weer en US-amerikaansch Jazz-Saxophonist un -komponist. Mit John Coltrane un Sonny Rollins hörrt he to de „vordersten Linie“ vun Saxofonisten in' Modern Jazz. „Sein Spiel wird als poetisch, rätselhaft und zugleich natürlich und in sich völlig logisch charakterisiert.“

Biographie 
Shorter speel tonächst för Horace Silver un Maynard Ferguson, bevör he af 1959 to Art Blakey's Jazz Messengers stööten dee. He wurr deren musikalisch Leiter, bevör he1964 up Empfehlung van John Coltrane vun Miles Davis afwurben wurr. He hett aber ok meest hooch loovt Alben ünner eegen Naam herutbrocht, as 1964 Night Dreamer as sien eerst Album för Blue Note. Van 1964 bit 1969 weer he  - neben Herbie Hancock, Ron Carter un Tony Williams - Liddmaat vun dat tweet „klassisch“ Miles Davis Quintett, för dat he völ Kompositschonen schreev, de to Klassikern wurrn, dorünner de Stücke „Footprints“ un „Nefertiti“. Shorter weer de „logische“ Nahfolger vun John Coltrane in Davis sien Grupp, wat dordör ünnermüert wurr, dat he bi Blue Note in de Tiet ünner eegen Naam en  Quartett-Plaat mit Coltrane sien Begleitern McCoy Tyner un Elvin Jones inspelen dee.  (Juju).

1970 hett he gemeensam mit den Keyboarder Joe Zawinul un den Bassisten Miroslav Vitouš de legendäre Jazz-Rock-Formatschoon Weather Report grünnd, de later ok  Jaco Pastorius un Peter Erskine anhörrn deen. In de Tiet vun de fröh Weather Report fallt ok Shorter sien wietgahn Wessel vun dat Tenorsaxophon, dat he bit 1968 ahn Utnahm speelt harr, up dat Sopransaxophon un Lyricon. Parallel speel he siet1976 ok weer akustischen Jazz mit V.S.O.P.

Siet Uplösen vun Weather Report (nah de Meenen vun Joachim-Ernst Berendt „der erfolgreichsten aller Jazz-Rock-Gruppen“) hett Shorter solistisch arbeit. He hett Carlos Santana un de Rolling Stones up Tourneen begleit un speel up mehreren Alben vun Joni Mitchell un mit Steely Dan. Siet mittlerwiel över teihn Johren leit he en hooch loovt  Quartett mit den Pianisten Danilo Pérez, den Bassisten John Patitucci as ok den Slagtüüchspeler Brian Blade (CDs: Footprints Live! Beyond the Sound Barrier und Without a Net).

2003 un 2005 kreeg he för de Alben Alegría un Beyond the Sound Barrier jewiels den Grammy in de Kategorie Bestes Jazz Instrumental Album.

2003 wunn Wayne Shorter den Kritikerpoll vun de Tietschrift Down Beat in dat Johr glieks in fiev Kategorien: För Footprints Live! as „Album van dat Johr“, as „Jazzmusiker van dat Johr“ un Komponist, för de „Akustische Jazzgrupp van dat Johr“ un up dat Sopransaxophon. Bi de  Kritikerpoll 2013 leeg Wayne Shorter weer in veer Kategorien vörn: För Without a Net as „Album van dat Johr“, as „Jazzmusiker van dat Johr“ un up dat Sopransaxophon as ok för de „Jazzgrupp van dat Johr“. För dat Stück Orbits kreeg he 2014 en Grammy för de beste Jazzimprovisatschoon.

Ehrungen
 1998: NEA Jazz Masters Fellowship
 2007: International Academy of Jazz Hall of Fame
 2016 Liddmaat vun de American Academy of Arts and Sciences
 2017: Polar Music Prize

Privatleven 
1985 is Shorter sien Dochter Iska Maria (* 1971) nah en epileptischen Anfall storven.
1996 keemen Shorter sien Ehefru Ana Maria (* 1947) un hör Nichte Dalila Lucien, de 17-johrig Dochter vun den Singer Jon Lucien, bi den TWA-800-Floogtüüchafstört vör Long Island to Dood.

1999 hett Shorter in dart Ehe de brasiliaansch Singersche Carolina Dos Santos, en eng Früendin vun sien storven Fru heiraadt. Shorter is bekennend Nichiren-Buddhist un Anhänger van Sōka Gakkai.

Diskografie (Uttoog)

Soloalben 
 1959: Introducing Wayne Shorter (Vee Jay)
 1962: Second Genesis (Vee Jay)
 1962: Wayning Moments (Vee Jay)
 1964: Night Dreamer (Blue Note)
 1964: JuJu (Blue Note)
 1965: Speak No Evil (Blue Note)
 1965: The Soothsayer (Blue Note, ed. 1979)
 1965: The All Seeing Eye (Blue Note)
 1965: Et Cetera (Blue Note, ed. 1980)
 1966: Adam’s Apple (Blue Note)
 1967: Schizophrenia (Blue Note)
 1969: Super Nova (Blue Note)
 1970: Moto Grosso Feio (Blue Note)
 1970: Odyssey of Iska (Blue Note)
 1974: Native Dancer (Columbia)
 1985: Atlantis (Columbia)
 1987: Phantom Navigator (Columbia)
 1988: Joy Rider (Columbia)
 1995: High Life (Verve)
 1997: 1 + 1 (mit Herbie Hancock) (Verve)
 2002: Footprints Live! (Verve)
 2003: Alegría (Verve)
 2005: Beyond the Sound Barrier (Verve)
 2013: Without a Net (Blue Note)

As Sideman 
 1960: Art Blakey & The Jazz Messengers: Like Someone in Love
 1960: Art Blakey & The Jazz Messengers: A Night in Tunisia
 1963: Freddie Hubbard: The Body and The Soul
 1963: Gil Evans: The Individualism of Gil Evans
 1964: Art Blakey & The Jazz Messengers: Free for All
 1964: Miles Davis: Miles in Berlin
 1964: Lee Morgan: Search for the New Land
 1965: Miles Davis Quintett: E.S.P.
 1965: Miles Davis Quintett: Live at the Plugged Nickel 1965
 1966: Miles Davis Quintett: Miles Smiles
 1967: Miles Davis Quintett: Sorcerer
 1967: Miles Davis Quintett: Nefertiti
 1968: Miles Davis Quintett: Miles in the Sky
 1968: Miles Davis Quintett: Filles de Kilimanjaro
 1968: Miles Davis: In a Silent Way
 1969: Miles Davis: Bitches Brew; Big Fun
 1992: Herbie Hancock, Wayne Shorter, Ron Carter, Tony Williams, Wallace Roney: A Tribute to Miles
 1992: Helen Merrill: Clear Out of This World
 1993: Marcus Miller: The Sun Don't Lie
 1997: T. S. Monk: Monk on Monk
 1998: Herbie Hancock: Gershwin's World

Literatur 
 Michelle Mercer Footprints: The Life and Work of Wayne Shorter. Penguin/Putnam, London 2007, ISBN 978-1-58542-468-9.
 Interview mit Wayne Shorter in Christian Broecking: Respekt. Verbrecher-Verlag, Berlin 2004, ISBN 3-935843-38-0.
 En wieder Interview mit Wayne Shorter in: Christian Broecking: Herbie Hancock – Interviews. Creative People Books, 2010, ISBN 978-3-938763-12-4.

Lexigraphisch Indrääg 
 Ian Carr u. a.: Jazz Rough Guide Metzler, Stuttgart 1999, ISBN 3-476-01584-X.
 Leonard Feather, Ira Gitler: The Biographical Encyclopedia of Jazz. Oxford University Press, Oxford usw. 1999, ISBN 0-19-532000-X.
 Wolf Kampmann: Reclams Jazzlexikon. Stuttgart, Reclam, 2003, ISBN 3-15-010528-5.
 Martin Kunzler: Jazz-Lexikon Band 2. Reinbek 2002, ISBN 3-499-16513-9.

Wiedere Borns 
 Richard Cook, Brian Morton: The Penguin Guide to Jazz on CD. 6. Uplaag. Penguin, London 2002.
 Bielefelder Katalog Jazz, 2001.

Weblenken 

 Essay: The Music of Wayne Shorter
 Detaillierte Diskographie van Wayne Shorter
 „Wayne Shorter: 'Happening,' and Meandering, a Burst at a Time“, New York Times, 24. Dezember 2004
 Wayne Shorter bi Discogs

Enkeld Nahwiesen 

Mann
Börger von de USA
Boren 1933
Storven 2023
Jazzmusiker
Komponist