Charlton Heston
Charlton Heston (boren as John Charles Carter; * 4. Oktober 1923 in Evanston, Illinois; † 5. April 2008 in Beverly Hills, Kalifornien) weer en US-amerikaansch Schauspeler un Börgerrechtler. Van 1998 bit 2003 weer he Präsident vun de National Rifle Association. Bekannt wurrn is he dör Hööftrullen in verscheeden, in de 1950er un 1960er Johren bannig anseggt Monumentalfilmen. För sien Titelrulle as Ben Hur in den glieknamigen Filmklassiker van 1959 wurr he mit en Oscar uttekent. Heston bleev bit in hooch Öller en fraagt Dorsteller. Wegen en Alzheimer-Erkrankung muss he sien Loopbahn vör de Tiet afsluuten.

Leven

Kindheit 
He wurr all as Kind „Chuck“ nömmt, de Körtform vun sien tweet Vörnaam Charles. As sück sien Öllern scheeden laaten hemm – Chuck weer dor teihn Johr olt – hett he de Naam vun sien Steefvader Chester Heston (weer Besitter vun en Saagwark) un den Gebortsnaam vun sien Moder Charlton as Vörnaam an.

Karriere as Schauspeler 
Nah den Besöök vun de Stolp Grammar School in sien Heimatstadt, hett he de New Trier High School in Winnetka besöcht un dor sien Talent för de Schauspeleree opdeckt. He hett denn Schauspeel an de Northwestern University studeert, wo he ok eerstmals in de Hööftrull vun en Filmprojekt, en 16-mm-Stummfilm vun Studenten över dat Stück vun Henrik Ibsen, Peer Gynt (1941), mitwarken dee. 1949 folg en Adaptschoon vun Julius Caesar (1949). Bi beid Filmen harr Heston sien Kommilitone David Bradley Regie führt. 

Heston, de ok för dat Radio arbeiten dee, deen wiels den Tweeten Weltkriegs dree Johr lang bi de Air Force. Later hett he as  Model in New York arbeit, wo he sien latere Fru Lydia Clarke kennenlehren dee, de mit dissen Berop ehr Levensünnerholt verdeen. Nah de Heiraat 1944 truck dat  Ehepaar nah North Carolina, wo Heston in Asheville en eegen Theater leiten dee, in dat he ok sülvst up de Bühne stunn.

1947 kehr he nah New York torüch, um in Katharine Cornell hör Wedderupnahm vun de  Shakespeare-Tragödie Antonius und Cleopatra sien Debüt an’ Broadway to geven. En breet US-amerikaansch Publikum wurr he dör sien Interpretatschonen vun Roman- un Theaterhelden in eenzelt Episoden (1949–1952) vun de spooriek Feernsehreeg Studio One bekannt, dorünner Heathcliff ut Sturmhöhe (1950) un de Titelfigur ut Macbeth (1951).

Nu weer ok Hollywood up den Schauspeler upmarksom wurrn. William Dieterle geev  Heston de Hööftrull in sien Film noir Stadt im Dunkel (1950). Dorin speelt he en Kriegsheimkehrer, de as Speler un Bookmaker to de Teelschiev vun en  psychopathischen Killer wurrd. Dornah wurr Heston vun Regisseur Cecil B. DeMille för den mit en Oscar uttekent Zirkusfilm Die größte Schau der Welt (1952) verplicht. Veer Johr later geev hüm DeMille de Rull vun Moses in den Monumentalfilm Die zehn Gebote (1956), mit de Heston de endgültige Dörbröök in Hollywood gelung. För disse Rull kreeg he buterdem sien eerst Nomineeren för den Golden Globe Award.

De 1,91 Meter groot Dorsteller mit den athletischen Körperbau un den imposanten Börstumfang gull as Idealbesetten för de Monumentalfilme ut Hollywood in de 1950er un 1960er Johren, in de he överlevensgroot Charaktere dorstell. He geev Heroen in allen Genres en Gesicht, un speel ünner annern den spaanschen Natschonalhelden El Cid in El Cid (1961), Johannes de Döper in Die größte Geschichte aller Zeiten (1965) oder Michelangelo in Michelangelo – Inferno und Ekstase (1965). Sien gröttste Spood weer aber de Titelrull in William Wyler sien Ben Hur (1959), dat upwändigste Filmprojekt vun de 1950er Johren. Heston wunn för disse Rull den  Oscar as best Hööftdorsteller.

As de Monumentalfilmwell Midden vun de 1960er Johren utleep, is Heston in dat Science-Fiction-Genre wesselt un speel mehrfack Mannlüüd, de in apokalyptischen Welten um hör Överleven kämpen mussen (Planet der Affen, 1968; Omega-Mann, 1971; …Jahr 2022… die überleben wollen, 1973). Bit in de laat 1970er Johren bleev he en fraagten Dorsteller vun heroisch Mannlüüd, de sück in Extremsituatschonen bewähren un weer to’n Bispeel as Hööftdorsteller vun  Katastrophenfilmen as Airport '75 – Giganten am Himmel (1974), Erdbeben (1974), Zwei Minuten Warnung (1976) oder U-Boot in Not (1978) populär.

1973 speel he in Die drei Musketiere (as later ok in de Fortsetten) den intriganten Kardinal Richelieu. Af de 1980er Johren geev dat wegen sien Öller meest kien  passen Rullen mehr för hüm. Midden vun dat Johrteint hett hüm TV-Mogul Aaron Spelling för de nee Reeg Das Imperium – Die Colbys, en Aflegger vun de populär Feernsehreeg Der Denver-Clan anhüert. Heston övernehm de Hööftrull, nahdem Kirk Douglas un Burt Lancaster afseggt harrn.

2003 hett man Heston in Egidio Eronico sien Drama My Father, Rua Alguem 5555 an de Siet vun Thomas Kretschmann in sien letzt Filmrull sehn, in de he den berüchtigten KZ-Dokter Josef Mengele dorstellen dee. Kört tovor harr Heston in’ August 2002 de Apenlichkeit över sien Alzheimer-Erkrankung Bescheed seggt.  Ebenfalls 2003 keem de Animatschoonsfilm Ben Hur, för de he de Titelrull snackt hett, in de US-amerikaansch Kinos.

In de Loop vun sien Karriere weer Heston in över 120 Film- un Feernsehrullen to sehn. 

Af un to is he ok as Regisseur togang ween. So führ he Regie un övernehm ok Hööftrullen bi  Antonius und Cleopatra (1972, ok Dreihbook), den Avendüerfilm Goldfieber (1982) oder de Feernsehadaptschoon vun Robert Bolt sien spoodriek Theaterstück A Man for All Seasons (1988).

Van 1965 bit 1971 weer Heston Präsident vun de Screen Actors Guild, de amerikaansch Schauspeler-Gewerkschap, buterdem weer he ok Präsident vun dat  American Film Institute. As Theaterschauspeler weer he noch 1985 in Herman Wouk sien The Caine Mutiny Court-Martial in dat Londoner Queen’s-Theater to sehn, mit de he sien Debüt up de engelsch Bühne fier. 1988 hett he en chineesch Version vun Wouk sien Roman an dat Pekinger Volkstheater inszeneert. In de 1990 produzeert Hörbookreeg Giants of Philosophy övernehm Heston de Rull vun den Verteller.

Politisch Positschonen

In de 1960er Johren 

Heston gull in den USA as politisch liberal. He hett mit Martin Luther King tosommenarbeit, hett swaart Schauspelers in Hollywood hulpen, nehm an dat Bestreiken vun Lokalen deel, de kien Swaarten as Gasten hemm wullen un hett de Deelnehmer  bi King sien Protestmarsch 1963 anführt, de to de rechtlich Verankerung vun Börgerrechten 1964 führt hett. Heston hett immer dat Woord för Gliekberechtigung un gegen Rassismus greepen. Nahdem Martin Luther King doodschaaten wurrn weer, hett Heston restriktiv Rassengesetten fordert. Later hett Heston aber ok konservativ-republikaansch Positschonen vertreden. So hett he sück bispeelswies för dat nicht inschränkte Recht up Wapenbesitt insett, as dat in den 2. Tosatzartikel to de Verfaaten vun de USA fastleggt is.

In de 1990er Johren 
Heston gull as entscheeden Gegner vun de political correctness. He is 1992 in en Time-Warner-Aktionärsversammeln intreden, um dor de Woortluut vun den umstreeden Leedtext vun Cop Killer vörtolesen. He seech dorin en direkten Tosommenhang tüschen dat Leed un de Unruhen in Los Angeles 1992. De US-Rapper Ice-T hett doruphen sien Verdrag mit den Medienkonzern verloren.

NRA-Aktivitäten 
Nahdem Heston 1997 tonächst Viezpräsident vun de Wappenbesittervereenigung National Rifle Association (NRA) wurrn weer, övernehm he dor 1998 dat Amt vun den Präsidenten. Wegen sien Insetten för de NRA kreeg Heston völ Kritik. De Filmemaker Michael Moore stell Heston in sien Film Bowling for Columbine (2002) as pietätlos in Tosommenhang mit de US-amerikaansch Schoolmassakers dor. Moore hett seggt, dat Heston trotz oder sogor jüst wegen dat vörangahn Schoolmassaker vun Littleton kört Tiet later en NRA-Versammeln in dat dicht bi liggen Denver afhollen harr. Dat weer de Johreshööftversammeln vun de NRA, deren Programm um de Festlichkeiten kürzt, luut NRA aber wegen de knapp Tiet un dormit ut rechtlichen Grünnen nich up en lateren Termin to verschuven ween weer.

Privates 
Siet den 17. März 1944 weer Charlton Heston mit Lydia Clarke (* 1923) verheiraadt. Dat Ehepaar harr twee Kinner, den Söhn Fraser Clarke Heston (* 12. Februar 1955) un de Adoptivdochter Holly Ann Heston Rochell (* 2. August 1961). Fraser Clarke Heston is in’ Filmgewarf as Regisseur, Produzent un Dreihbookschriever tätig.

Charlton Heston is in’ April 2008 in’ Biween vun sien Fru Lydia in sien Huus in Beverly Hills storven.

Filmrullen (Utwahl)

Utteknungen 
Charlton Heston kreeg tweee Oscars: 1960 för sien Hööftrull in den Film Ben Hur un 1977 för sien humanitär Engagement den Jean Hersholt Humanitarian Award, en Ehrenoscar. He wurr buterdem mit en Steern up den Hollywood Walk of Fame (1620 Vine Street) ehrt. An’ 23. Juli 2003 wurr he vun Präsident George W. Bush mit de Presidential Medal of Freedom uttekent.

Wiedere Utteknungen un Nomineeren:
 1952: nomineert für den Emmy as Best Dorsteller
 1953: nomineert för den Emmy als Best Dorsteller
 1956: Golden Apple Award as kooperativster Schauspeler
 1957: nomineert för den Golden Globe Award as Best Hööftdorsteller - Drama för Die zehn Gebote
 1960: nomineert för den Golden Globe Award as Best Hööftdorsteller - Drama Ben-Hur
 1960: Platz 2 als Best Hööftdorsteller in en Drama bi de Laurel Awards för Ben-Hur
 1960: Fotogramas de Plata as Best utlännsch Dorsteller för Ben Hur un Die zehn Gebote
 1962: Henrietta Award as beleevsten Schauspeler in’ Weltkino
 1963: nomineert för den Golden Globe Award as Best Hööftdorsteller – Kummedie oder Musical för Es begann in Rom
 1964: Bambi
 1967: Golden Globe Award Cecil B. DeMille Award för dat Levenswark]]
 1969: Bronze Wrangler vun de Western Heritage Awards för Der Verwegene
 1971: Screen Actors Guild Life Achievement Award vun de Screen Actors Guild
 1975: Spezialpries vun de US-amerikaansch Academy of Science Fiction, Fantasy & Horror Films

Literatur 
 Charlton Heston: In the Arena. An Autobiography. Simon & Schuster, New York 1995, ISBN 1-57297-267-X.
 Hans Reinhardt un Andrea Rennschmidt: Charlton Heston. Seine filmischen Werke. Weber, Landshut (üm un bi 1993), ISBN 3-9802987-1-X.
 Charlton Heston un Hollis Alpert: The Actor’s Life. Pocket Books, New York 1979, ISBN 0-671-83016-3.
 Charlton Heston: Beijing Diary. Simon and Schuster, New York 1990, ISBN 0-671-68706-9.
 Charlton Heston: To Be a Man. Letters to My Grandson. Simon & Schuster, New York 1997, ISBN 0-684-84116-9.
 Charlton Heston: Charlton Heston Presents the Bible. GT Publishing, New York 1997, ISBN 1-57719-270-2.
 Charlton Heston un Jean-Pierre Isbouts: Charlton Heston’s Hollywood. 50 Years in American Film. GT Publishing, New York 1998, ISBN 1-57719-357-1.

Weblenken 

 DNB-Katalog
 
 Biografie in der NNDB (englisch)
 Interview mit Charlton Heston up Düütsch
 „Der Adler ist gelandet“, Nahroop up Spiegel Online, 6. April 2008
 Moses im falschen Land – Georg Seeßlen över Charlton Heston

Enkeld Nahwiesen 

Mann
Börger von de USA
Schauspeler
Börgerrechtler
Schriever
Boren 1923
Storven 2008