Back to the Future Part II
Back to the Future Part II (op plattdüütsch so veel as „Torüch na de Tokumst, Deel II“; dt. Titel: Zurück in die Zukunft II) is de Titel vun en Science-Fiction-Kummedie ut dat Johr 1989. Dat is de tweete Deel vun Robert Zemeckis sien Tietreis-Trilogie, de 1985 mit den Film Back to the Future losgüng un 1990 mit Back to the Future Part III afslaten weer. Dat Dreihbook hett Bob Gale schreven.

Inholt 
De Geschicht fangt mit de letzten Momenten ut den eersten Film an. Marty is jüst wedder torüch in’t Johr 1985, as Doc Brown vun en Reis ut de tokamen Tiet torüchkummt. He is in Raasch un vertellt Marty un sien Fründin Jennifer, dat se foorts mitkamen mööt na de Tokumst, vunwegen dat in’t Johr 2015 wat mit jemehr Kinner passeert. So reist se gemeensom 20 Johren in de Tokumst, üm Marty sien Söhn dorvun aftohollen, tosamen mit Biff sien Enkel en Straafdaat to begahn. Dat haut ok sowiet hen.

Man de olle Biff kriggt dat spitz, dat Doc Brown en Tietmaschien utfunnen hett. He nimmt en Sportwedden-Almanach mit un klaut de Tietmaschien, as Doc Brown un Marty jüst nich oppassen doot. Dormit reist he torüch in de verleden Tiet, üm sien jünger’t Ik den Almanach to geven. Dorna flüggt he wedder torüch in’t Johr 2015.

As nu Marty, Jennifer un de Doc torüch in’t Johr 1985 reist, hett sik allens ännert. Dör de Sportwedden hett Biff en masse Geld maakt un is en rieken un mächtigen Mann worrn, de över sien Firmen-Imperium Biffco över den Oort herrschen deit. Brown is in de Twüschentiet för nich mmehr kloor bi Verstand verkloort worrn un Marty sien Vadder is nu all 1973 doodbleven. Sien Mudder hett dorophen Biff heiraat, so dat de nu Marty sien Steefvadder is.

Biff vertellt Marty, dat he den Almanach 1955 vun en ollen Mann kregen hett. Dat weer de Dag, an den ok de Blitz in de Raathuusklock vun Hill Valley inslahn weer, wat Marty in den eersten Film in de Tokumst torüch bröcht harr. Biff will Marty los warrn un hett vör, em an de Siet to maken, also vertellt he em vörher noch, dat he Marty sien Vadder doodschaten hett. Man, Marty kann utbüxen un mit Doc Brown torüch in’t Johr 1955 reisen, woneem se Biff den Almanach wedder wegnehmt.

Marty kriggt den Almanach wedder in de Fingers un verbrennt em. Man, vördem he in dat Johr 1985 torüchreisen kann, warrt de Tietmaschien vun en Blitz drapen un verswinnt. Sien Weg torüch dör de Tiet is afsneden. Op eenmol duukt en Breefdräger op, de em en Breef gifft, de söventig Johren fröher schreven worrn is. Wohrhaftig is de Breef vun Doc Brown, de em schrifft, dat de Blitz en Tietsprung utlöst hett, de em mitsams de Tietmaschien in’t Johr 1885 torüchkatapulteert hett. Marty löpt torüch in de Stadt un dröpt dor den Doc Brown ut dat Johr 1955, de jüst den Marty McFly ut de tokamen Tiet torüch in sien Tiet schickt hett. Bi sien Anblick fallt he glatt in Ahnmacht. De Film ennt mit de Inblennen to be concluded… („de Sluss kummt…“) un enige korte Utsneden ut den drüdden Deel.

Kritik 
Dat Lexikon vun’n internatschonalen Film loov den Film för de Trickeffekten un de ansleegsche Dramaturgie un meen, dat de en fein Vergnögen weer, to’n Enn hen aver affallen un de Oplösung op den drüdden Deel schuven de.

Utteken 
De Film weer för tosamen veerteihn Filmpriesen nomineert, dorünner ok eenmol för den Oscar in de Kategorie Best Trickeffekten. Acht vun de Priesen hett de Film opletzt wunnen:
 1990: de Golden Lienwand 
 1990: den BAFTA Film Award in de Kategorie Best Trickeffekten för Ken Ralston, Michael Lantieri, John Bell un Steve Gawley
 1990: den BMI Film Music Award för Alan Silvestri

 1990: den Blimp Award in de Kategorie Leevste Filmschauspeler för Michael J. Fox
 1990: den Blimp Award in de Kategorie Leevste Filmschauspelersche för Lea Thompson
 1990: den Young Artist Award in de Kategorie Best Familien-Speelfilm – Musical oder Fantasy
 1991: den Saturn-Pries in de Kategorie Beste Trickeffekten för Ken Ralston (Industrial Light & Magic)
 2003: den AOL Movies DVD Premiere Award vun de DVD Exclusive Awards in de Kategorie Beste Sünnerutgaav vun’t Johr – Classic Movie (för de hele Trilogie)

Anners wat 
 De eersetn Minuuten, de meist jüst so as as dat enn vun’n eersten Deel utseht, sündnich ut den eersten Film nahmen worrn, se weern noch mol nastellt.
 Crispin Glover, de in’n eersten Deel George McFly speelt hett, is wegen to hoge Anspröök nich wedder bsett worrn. An sien Steed weer Jeffrey Weissman nahmen, de aver mit en prothetisch Make-Up (also mit Glover sien Gesicht) un ok blots vun de Siet oder vun achtern opnahmen weer. Man, ok Szenen ut den eersten Film weern bruukt, woför Glover de Produzenten achteran verklaagt hett, vun wegen dat se nich dat Recht harrn, ahn sien Tostimmen de Szenen to bruken oder em natomaken.
 De Rull vun Marty sien Fründin Jennifer müss ok nee besett warrn wegen en Krankheitsfall in Claudia Wells ehr Familie.
 De dormols noch unbekannte achtjohrige Elijah Wood harr hier sien eerste Filmrull. He weer een vun de beiden Kinner an’n Wild Gunman-Speelautomaten.
 De Firma Industrial Light & Magic hett egens för den Film en Kamerasystem entwickelt, dat „VistaGlide“ nöömt warrt. Dormit kann en Schauspeler so opnahmen warrn, as weer he mehrmols in en Szeen to sehn un speel mit sik sülvst.
 De Dreiharbeiten hebbt an’n 24. Februar 1989anfungen un weern an’n 2. August 1989 to Enn. Tosamen hett de Film 104 Dreihdaag bruukt, wobi aver ok al Szenen för den drüdden Deel afdreiht worrn sünd. De Dreiharbeiten to’n drüdden Deel füngen glieks dorna in’n September an.

Literatur 
 Ralph Sander: Dreimal Zukunft und zurück. En poor Anmarken to Robert Zemeckis sien Tietreis-Trilogie 'Back to the Future'. In: Wolfgang Jeschke (Rgv.): Das Science Fiction Jahr 1996, Wilhelm Heyne Verlag, München, ISBN 3-453-09445-X, S. 293–302.

Weblenken 

Aventüerfilm
Science-Fiction
USA
Filmkummedie
Film
Film ut dat Johr 1989