Himmelszeegen
De Himmelszeegen, ok Beverbücke, Nörkenblöer oder Watersnippen (Gallinago) sünd en Geslecht mank de Snippenvagels (Scolopacidae). De meisten Aarden laat bannig liek, mit en bannig langen, slanken  Snavel un  wat brune Feddern, wo se nich eenfach dör to sehn sünd. Meist hoolt se sik in Gemarken mit allerhand Planten up, wo se sik goot versteken könnt. Upfallen doot se in de Brödeltied, sunnerlich, wenn dat schummern deit an'n Morgen un an'n Avend. Dor fleegt se vunwegen de Balz un geevt mit de ütern Steertfeddern afsunnerlichen Luut. Freten doot se meist Warvellose. De föhlt un fangt se, wenn se mit ehren langen Snavel in'e Eer oder in feine Motten in prökelt.

Aarden un wo se tohuse sünd
 Eenloper-Himmelszeeg (G. solitaria) - Barge vun de ööstliche Paläarktis. 
 Japanbeverbuck (G. hardwickii) - Nöördlich Japan un umto. 
 Nepalbeverbuck (G. nemoricola) - Himalaya. 
 Speet-Beverbuck (G. stenura) - Nöördliche Oostpaläarktis. 
 Boom-Beverbuck (G. megala) - Süüdliche Oostpaläarktis. 
 Afrikaansche Himmelszeeg (G. nigripennis) - In'n Osten un Süden vun Afrika. 
 Madagaskarbeverbuck (G. macrodactyla) - Madagaskar. 
 Dubbelbeverbuck (G. media) - Noordoosteuropa un westlich Asien. 
 Beverbuck (G. gallinago) - Paläarktis.
 Wilson-Beverbuck (G. delicata) - Nearktis.
 Azarabeverbuck (G. paraguaiae) - Süüdamerika.
 Nobelbeverbuck (G. nobilis) - nöördliche Anden.
 Grote Himmelszeeg (G. undulata) - Norden un Osten vun Süüdamerika. 
 Kordillerenbeverbuck (G. stricklandii) - Süüdanden. 
 Punabeverbuck (G. andina) - Zentralanden. 
 Andenbeverbuck (G. jamesoni) - Zentral- un Noordanden. 
 Kaiserbeverbuck (G. imperialis) - Zentralanden.

Kiek ok bi
 List vun Vagels, mit allerhand plattdüütsche Vagelnaams un Naams ut de Naberspraken
 Projekt: Deerternaams up Platt

Literatur 
 Eberhard Reddig: Die Gattung Capella in (des.): Die Bekassine, Die Neue Brehm-Bücherei Nr. 533, A. Ziemsen Verlag, Wittenberg Lutherstadt, 1981
 U. N. Glutz von Blotzheim, K. M. Bauer: Handbuch der Vögel Mitteleuropas (HBV). Band 7, Charadriiformes (2. Teil), Schnepfen-, Möwen- und Alkenvögel, AULA-Verlag, ISBN 3-923527-00-4, S. 25f
 Peter Hayman, John Marchant, Tony Prater: Shorebirds. An identification guide to the waders of the world. Croom Helm, London 1986, ISBN 0-7099-2034-2.

Weblenken 
 

Snippenvagels