Trainspotting (Film)
Trainspotting (op plattdüütsch so veel as „Töögbekieker“; dt. Titel: Trainspotting – Neue Helden) is de Titel vun en Filmdrama vun den britischen Speelbaas Danny Boyle ut dat Johr 1996. Bi den FIlm hannelt sik dat üm de Verfilmen vun den Roman Trainspotting vun Irvine Welsh ut dat Johr 1993.

Inholt 
De Film hannelt vun en Heroin-Clique in Leith, en Stadtdeel vun de schottischen Hööftstadt Edinburgh. Vertellt warrt de Geschicht vun den jungen Mark Renton, en Junkie, de glieks to Anfang vun’n Film un denn jümmer wedder versöcht, vun’n Heroin lostokamen. Sien Frünnen staht em dorbi aver jümmer wedder in’n Weg, un so gifft dat in den helen Film an sik kuum mol en Tiet, in nich jichtens en Oort vun Drogen innahmen warrt – mit Utnahm vun’n Sluss, as he mit sien Frünnen 16.000 Pund ut en Heroinhannel klaut un dormit en nee Leven anfangen will.

As Drogenjunkies speelt de Frünnen Renton, Spud un Sick Boy jümmer wedder mit den Dood, wiel se to glieken Tiet vull vun Energie un Levensfreid sünd. Dat Elend un de Noot vun de Sucht warrt op männige sichtbor: Dat Baby vun en Fründin blifft dood, vunwegeen dat se sik in ehrn Ruusch nich üm dat Kind sorgt, wiel de naive Tommy vun Aids un Toxoplasmoos vör de Hunnen geiht un Renton vun sien Öllern to’n kolen Afwennen dwungen warrt. Dorto kamt Figuren as de lüttkriminelle, psychopathische Alkoholiker Begbie un de sössteihnjohrige Diane, de en verbodene Affär mit Renton anfangt.

De Film tekent en negativ-satirisch Bild vun de britischen Sellschop to’n Enn vun de 1980er Johren. Renton un sien Frünnen schuuvt as junge punkige Drogenafhängige, de nich arbeiten wüllt Woot un Verachten vör sik her. Gliektietig verraat un bedreegt se sik gegenseitig. Sünners wenn dat dorüm geiht, de nächste Sprütt to kriegen, is dat mit jemehr Fründschop gau to Enn. As Renton twüschendör na London utneiht, arbeit he för en Maklerbüro, wobi he mit veel Spood de glieken Egenschoppen insetten deit, de he sik as Junkie in Leith bibröcht hett. An’t Enn klaut Renton na den Heroinhannel Geld vun den dörknallten Begbie un den zynischen Sick Boy, gifft den harmlosen Drömer Spud aver doch noch sien Andeel.

Utteken 
De Film weer utermatig spoodriek. Alltohopen weer he för 34 Filmenpriesen vörslahn, dorünner ok för en Oscar in de Kategorie Best Dreihbook na Vörlaag. Wunnen hett de Film opletzt negenteihn Priesen, dorünner to’n Bispeel:
 1996: de BSFC Award in de Kategorie Best Film
 1996: de BAFTA Film Award in de Kategorie Best Dreihbook na Vörlaag för John Hodge
 1997: de Empire Award in de Kategorie Best Film 
 1997: de Empire Award in de Kategorie Best Debüt för Ewen Brenmer
 1997: de Empire Award in de Kategorie Best Britisch Speelbaas för Danny Boyle
 1997: de Empire Award in de Kategorie Best Britisch Schauspeler för Ewan McGregor
 1997: de ALFS Award in de Kategorie Best Schauspeler vun’t Johr för Ewan McGregor
 1997: de ALFS Award in de Kategorie Britsch Produzent vun’t Johr för Andrew Macdonald

Anners wat 
Jüst so as de Roman, befaat sik de Film mit den Bruuk vun Drogen, mit Sucht un de wassen Groffheit un dat Sülvstverachten, wat dormit tosamenhangt. Dat passeert nüchtern un op en Oort un Wies, de disse Levenswies akzepteren deit, as en Levensweg de ok nich snaakscher un kaputter is as annere Modellen.

In’t Original warrt in den Film en schottisch Engelsch snackt, dat mit tallrieke Slang-Wöör dörsett is. För den Tokieker mit dörsnittliche Kennis vun de engelschen Spraak is de Film dorüm swoor to verstahn.

Weblenken 

Film
Film ut dat Johr 1994
Grootbritannien
Independentfilm
Filmdrama