Felix II. (Paapst)
Felix II. († 1. März 492) weer Bischop vun Rom (Paapst) van 483 bit to sien Dood. Sien Naam is latiensch un bedüüd „de Glückliche“.

In en anner Tellenwies wurrd he as Felix III. betekent, wiel dat van 355 bit 358 en Paapst Felix II. geev, de deels as Gegenpaapst, deels as rechtmäßig Paapst ansehn wurrd. So wurrd he af un to ok as Felix III. (II.) bzw. Felix II. (III.) betekent, je nahdem, of dat Pontifikat vun den Gegenpaapst Felix II. as rechtmäßig oder unrechtmäßig bewert wurrd.

De ut röömschen Senatorenstand stammen Felix, Söhn vun en Preester, is, as he all verheiraadt weer, in den Preesterstand intreeden. To dissen Tietpunkt weer he Vader vun mehreren Kinnern. As Diakon wurr Felix an‘ 13. März 483 mit de Tostimmen vun König Odoaker to’n Paapst wählt.

In en Tiet vun den Striet tüschen Nestorianern, Chalcedoniern (Orthodoxen) un Monophysiten harr Akakios, de Patriarch vun Konstantinopel, 482 dat Henotikon verfaat. Indem de röömsch Bischop 484 den Karkenbann över de Anhänger vun dat Henotikon verhangen dee, reep he mit dat akakiaansch Schisma dat eerste Schisma tüschen Rom un Konstantinopel hervör, dat bit  519 andüern dee. He is för de Unafhängigkeit vun de Kark tegenöver den Kaiser intreeden, wat angesichts vun den Umstand, dat Italien den unmiddelboren Togreep vun Ostrom in disse Tiet vun de germaansch Herrschap enttrucken weer, ok woll praktikabel weer.

Felix is an‘ 1. März 492 storven un wurr in S. Paolo fuori le Mura bisett. Sien Gedenkdag is de 1. März.

Literatur 
  Friedrich Wilhelm Bautz: Felix II.. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 2, Bautz, Hamm 1990, ISBN 3-88309-032-8, Sp. 10.
  Adolf Jülicher: Felix 20. In: Paulys Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft (RE). Band VI,2, Stuttgart 1909, Sp. 2169.
  Ambrose Coleman: Pope St. Felix III. In: Catholic Encyclopedia, Robert Appleton Company, New York 1913., Band 6

Weblenken 

  Felix III. (II.) in dat Ökumenische Hilligenlexikon

Paapst
Mann
Hilliger
Storven in dat 5. Johrhunnert