Glengoyne
Glengoyne (vun’t gäälsche „Glen Guin“ Daal vun de Wildgöös) is en Whisky-Brenneree in de Campsie Hills süüdlich vun Killearn, Schottland.

Historie 
An den Standoort vun de Destille is al lang Whisky brennt worrn. To Anfang aver illegal wegen de hogen Stüürn. As de Stüürn wegfallen sünd, is de Brenneree denn in’t Johr 1833 ünner den Naam Burnfoot of Dumgoyne legaliseert worrn. De eerste Besitter weer George Connell. 1876 is de Brenneree vun de Bröder Lang ut Glasgow köfft worrn, de ehr 1905 den ne’en Naam Glengoyne geven hebbt. In de 1960er Johren weer de Destille in’n Besitt vun de Edrington Group un 2003 güng se an de Ian Macleod Distillers Limited. Dormit is Glengoyne vundaag een vun de wenigen Destillen, de in unafhangigen Familienbesitt is. Op de Straat (West Highland Way), de dat Brennhuus mit de Brennblasen vun de Lagerhüüs scheden deit, verlöppt de Grenz twüschen de Highlabnds un de Lowlands. De Destille liggt op de Highland-Siet. De Brenneree kann beischtigt warrn, mitünner warrt ok Föhren mit en Whiskyproov anboden.

Produkschoon 

De Destille tellt jüst noch so to dat schottische Whiskyrebeet Highlands. Dat Water för de Produkschoon warrt ut en Bargland ’n beten wieter weg betogen, ofschoonst en kloren lütten Beek an de Destille vörbilöppt. De de aver al vun de Mengde her nich utrecken un warrt dorüm blots to’n Köhlen vun de Anlagen bruukt. De Brenneree sett op traditischonelle Methoden un Rauhstoffen. So warrt de Gasten to’n Bispeel över Holtkahlfüür dröögt. De söss wash backs bestaht ut Oregon-Föhr. To’n Brennen warrt dree Brennblasen insett, een wash still un twee spirit stills.

As een vun blots noch twee Brennereen, warrt bi Glengoyne Golden-Promise-Gasten bruukt (de annere is Macallan). Butendem warrt för de Produkschoon blots Molt ahn Törf bruukt, üm de natürlichen Aromen beter ruttostellen. Verschedene Affüllen vun Glengoyne sünd internatschonal mit Priesen uttekent worrn. Sünners de 17-johrige is al faken uttekent worrn, as to’n Bispeel fakener al bi de „International Spirits Challenge“.

Kiek ok 
 List vun de schottischen Brennereen

Literatur 
 Charles MacLean (Rutgever): Whisky. World Guide, Regions, Distillers, Malts, Blends, Tasting Notes. Dorling Kindersley, London et al. 2008, ISBN 978-0-7566-3349-3.
 Walter Schobert: Das Whiskylexikon. Fischer Taschenbuch Verlag, Frankfort an’n Main 2003, ISBN 978-3-596-15868-3.

Weblenken 

Whiskybrenneree
Whiskymarke
Schottland