John Bannister Goodenough
John Bannister Goodenough (* 25. Juli 1922 in Jena; † 25. Juni 2023) weer en US-amerikaansch Physiker un Materialwetenschapler. He is Perfesser an de University of Texas at Austin. He hett wichtige Bidrääg to de Entwicklung van Lithium-Ionen-Akkus leist. Insbesünnere weer he an dat Opdecken van de bedüüdenst Kathodenmaterialien bedeeligt. 2019 wurr hüm in dat Öller van 97 Johren gemeensam mit Michael Stanley Whittingham un Akira Yoshino de Nobelpries för Chemie tospraaken. Ton’n Tietpunkt van de Priesverleehn an’n 10. Dezember 2019 wurrd he de öldste Person, de den Nobelpries tospraaken kreegen hett. Siet den Dood vun Edmond Henri Fischer an'n 27. August 2021 weer he todem de öldste levende Nobelpriesdräger

Leven 
Goodenough wurr as Kind van amerikaansch Öllern in Jena boren un an de Universitäten van Yale un Chicago utbildt. 1951–1952 hett he as  Entwicklungsingenieur bi de Westinghouse Electric Corporation arbeit. In de laat 1970er un fröhen 1980er Johren hett he de Anorganische Chemie an de University of Oxford in England leit. Dor hett he de Eignung van Lithiumkobaltoxid as Material för den Pluspol van wedderuplaadbaren Batterien opdeckt. Siet 1986 is he Perfesser an de University of Texas at Austin. Dor hett he gemeensam mit en Doktoranden Lithium-Iesenphosphat as mögelk Kathodenmaterial opdeckt. Ok an dat Opdecken van en anner för Akkumulatoren geeignet Materialklasse, dat Manganspinell, weer Goodenough bedeeligt. 2017 stell he in dat Öller van 94 Johren gemeensam mit Maria Helena Braga, Nicholas S. Grundish un Andrew J. Murchison in de Tietschrift Energy & Environmental Science en Konzept för en nee Akku vör. Disse foot up Glas as Elektrolyt un ersett Lithium dör dat wesentlich günstigere, beter verfügbare un umweltfrüendlichere Natrium. De Akku kunn dör en höhgere Dicht mehr Energie spiekern un weer sekerer un köstengünstiger as herkömmliche Lithium-Ionen-Akkus.

He hett sück ok mit Hoochtemperatursupraleitern befaat.

Wark 
Goodenough hett mehr as 500 wetenschaplich Arbeiten herutbrocht, 85 Bookkapitel un Översichtsarbeiten, un fief Böker, dorünner twee bahnbreekende. Siet 2015 hett hüm Thomson Reuters to de Favoriten up en Nobelpries för Chemie tellt.

Schriften 
 Magnetism and the Chemical Bond, Interscience-Wiley, New York 1963
 Les oxydes des métaux de transition, Gauthier-Villars, Paris, 1973
 mit Kevin Huang: Solid Oxide Fuel Cell Technology: Principles, Performance and Operations, Woodhead Publishing Limited/CRC Press 2009
 as Herutgever: Localized to Itinerant Electronic Transition in Perovskite Oxides, Springer 2001

Ehrungen (Utwahl)
 1989 Von Hippel Award
 2001 Japan-Pries för umweltbewusst Materialien
 2009 Enrico-Fermi-Pries
 2010 Utlänndsch Liddmaat van de Royal Society
 2011 National Medal of Science
 2012 Liddmaat van de National Academy of Sciences
 2014 Charles Stark Draper Pries
 2017 Welch Award in Chemistry
 2018 Benjamin Franklin Medal van dat Franklin Institute
 2018 Ehrendokter van de Friedrich-Schiller-Universität Jena
 2019 Copley-Medaille van de Royal Society
 2019 Nobelpries för Chemie gemeensam mit Michael Stanley Whittingham un Akira Yoshino

Literatur 
 Goodenough, John Bannister. In: Kevin Desmond: Innovators in Battery Technology: Profiles of 95 Influential Electrochemists, McFarland, 2016, ISBN 978-0-7864-9933-5, S. 84–88

Weblinks

Enkeld Nahwiesen 

Mann
Börger von de USA
Boren 1922
Storven 2023
Physiker
Nobelpriesdräger (Chemie)