Oscars 1964
De Oscars 1964 sünd an’n 13. April 1964 in’t Santa Monica Civic Auditorium in Santa Monica vergeven worrn. Dat weer de 36. Oscar-Vergaav, bi de de Filmen ut dat Vörjohr – also vun 1963 – ehrt worrn sünd. Disse Vergaav weer vun Jack Lemmon modereert.

De spoodrieksten Filmen dat Johr weern Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen) un Cleopatra, de beide in veer Kategorien wunnen hebt. Mit teihn Kategorien weer Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen) de Film, de an’n fakensten nomineert weer.

Kategorien (Winners un Nomineerte)

Best Film 
Tony Richardson för Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen)
 Elia Kazan för America America (dt.: Die Unbezwingbaren)
 Walter Wanger för Cleopatra
 Bernard Smith för How the West Was Won (dt.: Das war der Wilde Westen)
 Ralph Nelson för Lilies of the Field (dt.: Lilien auf dem Felde)

Best Speelbaas 
Tony Richardson för Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen)
 Federico Fellini för 8½ (dt.: Achteinhalb)
 Elia Kazan för America America (dt.: Die Unbezwingbaren)
 Otto Preminger för The Cardinal (dt.: Der Kardinal)
 Martin Ritt för Hud (dt.: Der Wildeste unter Tausend)

Best Hööftdorsteller 
Sidney Poitier för Lilies of the Field (dt.: Lilien auf dem Felde)
 Rex Harrison för Cleopatra
 Paul Newman för Hud (dt.: Der Wildeste unter Tausend)
 Richard Harris för This Sporting Life (dt.: Lockender Lorbeer)
 Albert Finney för Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen (dt.: Tom Jones (1963)|Tom Jones)

Beste Hööftdorstellersche 
Patricia Neal för Hud (dt.: Der Wildeste unter Tausend)
 Shirley MacLaine för Irma la Douce (dt.: Das Mädchen Irma la Douce)
 Leslie Caron för The L-Shaped Room (dt.: Das indiskrete Zimmer)
 Natalie Wood för Love with the Proper Stranger (dt.: Verliebt in einen Fremden)
 Rachel Roberts för This Sporting Life (dt.: Lockender Lorbeer)

Best Nevendorsteller 
Melvyn Douglas för Hud (dt.: Der Wildeste unter Tausend)
 Bobby Darin för Captain Newman, M. D. (dt.: Captain Newman)
 John Huston för The Cardinal (dt.: Der Kardinal)
 Hugh Griffith för Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen)
 Nick Adams för Twilight of Honor (dt.: Rufmord)

Beste Nevendorstellersche 
Margaret Rutherford för The V.I.P.s (dt.: Hotel International)
 Lilia Skala för Lilies of the Field (dt.: Lilien auf dem Felde)
 Diane Cilento för Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen)
 Edith Evans för Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen)
 Joyce Redman för Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen)

Best Originaldreihbook 
James R. Webb för How the West Was Won (dt.: Das war der Wilde Westen)
 Federico Fellini, Ennio Flaiano, Tullio Pinelli un Brunello Rondi för 8½ (dt.: Achteinhalb)
 Elia Kazan för America America (dt.: Die Unbezwingbaren)
 Arnold Schulman för Love with the Proper Stranger (dt.: Verliebt in einen Fremden)
 Pasquale Festa Campanile, Massimo Franciosa, Nanni Loy, Vasco Pratolini un Carlo Bernari för Le quattro giornate di Napoli (dt.: Die vier Tage von Neapel)

Best Dreihbook na Vörlaag 
John Osborne för Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen)
 Richard L. Breen, Phoebe Ephron un Henry Ephron för Captain Newman, M. D. (dt.: Captain Newman)
 Serge Bourguignon un Antoine Tudal för Les Dimanches de Ville d’Avray (dt.: Sonntage mit Sybill)
 Irving Ravetch un Harriet Frank Jr. för Hud (dt.: Der Wildeste unter Tausend)
 James Poe för Lilies of the Field (dt.: Lilien auf dem Felde)

Best Kamera (Swartwitt) 
James Wong Howe för Hud (dt.: Der Wildeste unter Tausend)
 George J. Folsey för The Balcony (dt.: Der Balkon)
 Lucien Ballard för The Caretakers (dt.: Frauen, die nicht lieben dürfen)
 Ernest Haller för Lilies of the Field (dt.: Lilien auf dem Felde)
 Milton R. Krasner för Love with the Proper Stranger (dt.: Verliebt in einen Fremden)

Best Kamera (Farv) 
Leon Shamroy för Cleopatra
 Leon Shamroy för The Cardinal (dt.: Der Kardinal)
 William H. Daniels, Milton R. Krasner, Charles Lang un Joseph LaShelle för How the West Was Won (dt.: Das war der Wilde Westen)
 Joseph LaShelle för Irma la Douce (dt.: Das Mädchen Irma la Douce)
 Ernest Laszlo för It’s a Mad Mad Mad Mad World (dt.: Eine total, total verrückte Welt)

Best Szenenbild (Swartwitt) 
Gene Callahan för America America (dt.: Die Unbezwingbaren)
 Piero Gherardi för 8½ (dt.: Achteinhalb)
 Hal Pereira, Tambi Larsen, Sam Comer un Robert R. Benton för Hud (dt.: Der Wildeste unter Tausend)
 Hal Pereira, Roland Anderson, Sam Come un Grace Gregory för Love with the Proper Stranger (dt.: Verliebt in einen Fremden)
 George W. Davis, Paul Groesse, Henry Grace un Hugh Hunt för Twilight of Honor (dt.: Rufmord)

Best Szenenbild (Farv) 
John DeCuir, Jack Martin Smith, Hilyard M. Brown, Herman A. Blumenthal, Elven Webb, Maurice Pelling, Boris Juraga, Walter M. Scott, Paul S. Fox un Ray Moyer för Cleopatra
 Lyle R. Wheeler un Gene Callahan för The Cardinal (dt.: Der Kardinal)
 Hal Pereira, Roland Anderson, Sam Comer un James W. Payne för Come Blow Your Horn (dt.: Wenn mein Schlafzimmer sprechen könnte)
 George W. Davis, William Ferrari, Addison Hehr, Henry Grace, Don Greenwood junior un Jack Mills för How the West Was Won (dt.: Das war der Wilde Westen)
 Ralph W. Brinton, Ted Marshall, Jocelyn Herbert un Josie MacAvin för Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen)

Best Kledaasch (Swartwitt) 
Piero Gherardi för 8½ (dt.: Achteinhalb)
 Edith Head för Love with the Proper Stranger (dt.: Verliebt in einen Fremden)
 Travilla för The Stripper (dt.: Die verlorene Rose)
 Bill Thomas för Toys in the Attic (dt.: Puppen unterm Dach)
 Edith Head för Wives and Lovers (dt.: Ach Liebling … nicht hier!)

Best Kledaasch (Farv) 
Irene Sharaff, Vittorio Nino Novarese un Renié för Cleopatra
 Donald Brooks för The Cardinal (dt.: Der Kardinal)
 Piero Tosi för Il Gattopardo (dt.: Der Leopard)
 Walter Plunkett för How the West Was Won (dt.: Das war der Wilde Westen)
 Edith Head för A New Kind of Love (dt.: Eine neue Art von Liebe)

Best Toon 
Franklin Milton (M-G-M SSD) för How the West Was Won (dt.: Das war der Wilde Westen)
 Charles Rice (Columbia SSD) för Bye Bye Birdie
 Waldon O. Watson (Universal City SSD) för Captain Newman, M. D. (dt.: Captain Newman)
 James Corcoran (20th Century-Fox SSD) un Fred Hynes (Todd-AO SSD) för Cleopatra
 Gordon Sawyer (Samuel Goldwyn SSD) för It’s a Mad Mad Mad Mad World (dt.: Eine total, total verrückte Welt)

Best Snitt 
Harold F. Kress för How the West Was Won (dt.: Das war der Wilde Westen)
 Louis R. Loeffler för The Cardinal (dt.: Der Kardinal)
 Dorothy Spencer för Cleopatra
 Ferris Webster för The Great Escape (dt.: Gesprengte Ketten)
 Frederic Knudtson, Robert C. Jones un Gene Fowler Jr. för It’s a Mad Mad Mad Mad World (dt.: Eine total, total verrückte Welt)

Best Tooneffekt 
Walter Elliott för It’s a Mad Mad Mad Mad World (dt.: Eine total, total verrückte Welt)
 Robert L. Bratton för A Gathering of Eagles (dt.: Der Kommodore)

Best Trickeffekt 
Emil Kosa Jr. för Cleopatra
 Ub Iwerks för The Birds (dt.: Die Vögel)

Best Original-Filmmusik 
John Addison un Elmer Bernstein för Tom Jones (dt.: Tom Jones – Zwischen Bett und Galgen)
 Dimitri Tiomkin för 55 Days at Peking (dt.: 55 Tage in Peking)
 Alex North för Cleopatra
 Alfred Newman un Ken Darby för How the West Was Won (dt.: Das war der Wilde Westen)
 Ernest Gold för It’s a Mad Mad Mad Mad World (dt.: Eine total, total verrückte Welt)

Best adapteerte Filmmusik 
André Previn för Irma la Douce (dt.: Das Mädchen Irma la Douce)
 Johnny Green för Bye Bye Birdie
 Maurice Jarre för Les Dimanches de Ville d’Avray (dt.: Sonntage mit Sybill)
 Leith Stevens för A New Kind of Love (dt.: Eine neue Art von Liebe)
 George Bruns för The Sword in the Stone (dt.: Die Hexe und der Zauberer)

Best Leed 
„Call Me Irresponsible” (Jimmy Van Heusen un Sammy Cahn) ut Papa’s Delicate Condition
 „So Little Time” (Dimitri Tiomkin un Paul Francis Webster) ut 55 Days at Peking (dt.: 55 Tage in Peking)
 „Charade” (Henry Mancini un Johnny Mercer) ut Charade
 „It’s a Mad Mad Mad Mad World” (Ernest Gold un Mack David) ut It’s a Mad Mad Mad Mad World (dt.: Eine total, total verrückte Welt)
 „More” (Riz Ortolani, Nino Oliviero un Norman Newell) ut Mondo Cane

Best Cartoon 
Ernest Pintoff för The Critic
 John Halas för Automania 2000
 Dušan Vukotić för Igra (Игра; dt.: Das Spiel)
 Colin Low un Tom Daly för My Financial Career
 Carmen D’Avino för Pianissimo

Best Kortfilm 
Paul de Roubaix un Marcel Ichac för La rivière du hibou
 James Hill för The Home-Made Car
 Ezra R. Baker för Koncert
 Christopher Miles för The Six-Sided Triangle
 Walker Stuart för That’s Me

Best Dokumentar-Kortfilm 
Simon Schiffrin för Chagall
 George Stevens Jr. för The Five Cities of June
 Algernon G. Walker för The Spirit of America
 Edgar Anstey för Thirty Million Letters
 Mel London för To Live Again

Best Dokumentarfilm 
Robert Hughes för Robert Frost: A Lover’s Quarrel with the World
 Paul de Roubaix för Le maillon et la chaîne
 Marshall Flaum för The Yanks Are Coming

Best frömdsprakig Film 
Federico Fellini för 8½ (Italien, dt.: Achteinhalb)
 Vasilis Georgiadis för Ta kokkina fanaria (Τα Κόκκινα Φανάρια; Grekenland)
 Noboru Nakamura för Koto (古都; Japan, dt.: Kyōto)
 Roman Polański för Nóz w wodzie (Polen, dt.: Das Messer im Wasser)
 Francisco Rovira Beleta för Los Tarantos (Spanien)

Sünnere Utteken

Weblenken 
 De 36. Oscarvergaav in de IMDb

Filmpries