Hamerkopp-Plattworm
De Hamerkopp-Plattworm (Bipalium kewense) is en Dwirrelworm un warrt to de Landplanarien (Geoplanidae) mit torekent. He fritt Mettjen. An un for sik is he in Süüdoostasien tohuse, man hüdigendags hett he sik in grote Deele vun Noordamerika utbreedt un is ok in dat Grootbritannien antodrepen.

Kennteken
Düsse Plattworm warrt 5 bit 35 cm lang un 3 bit 5 mm breed. Sien Kopp lett as en „Hamerkopp“, man dat Steertenne loppt spitz to. De Worm is geelbruun mit fiev dunkere Langsstriepen in vigelette Farv. In’e Midden un an’n Rand vun’n Ruggen loopt dree dunkere, dünnere Striepen langs. Twee annere, de wat breeder un heller sünd, loopt dortwuschen langs. An den Kopp sitt tahlrieke Punktogen an.

Wie he sik vermehrt
As all Dwirrelwörmer is de Hamerkopp-Plattworm en Halfslag (Hermaphrodit). Man dat is roor, datt düsse Aart bi geslechtlich Vermehren sehn wurrn is. Dor weert Ei-Slüe bi afleggt un dor kruupt na en poor Weken de Jungdeerter ut. Man tominnst in Grootbritannien vermehrt sik de Worm meist asexuell: Dor smitt he sien 2 – 4 cm lang achterst Enne bi af, un dor wasst denn en neen Kopp an.

Wo he vorkamen un leven deit 

Annahmen warrt, datt de Hamerkopp-Plattworm an un for sik in Süüdoostasien tohuse is. In Grootbritannien is de Plattworm sunnerlich in Drievhüser to finnen. Henry Nottidge Moseley hett de Aart al 1878 to’n eersten Mol beschreven. Dor harr he ehr funnen in de  Royal Botanic Gardens (Kew) in London. Ok in Düütschland is de Worm vun 1898 af an in allerhand Drievhüser in Botaansche un Zoologische Goorns in Breslau, Berlin, Hamborg, Dresden, Leipzig un Bonn funnen wurrn. Buten, in’t Freeland weer he avers nich to finnen.

Freten 
Bipalium kewense fritt Mettjen. He slingt sik um siene Büte rum un streckt sien Sluuk (Pharynx) as en Rüssel rut un verdaut ehr mit Hölp vun Enzyme. Achternah pumpt he dat uplööste Binnerste vun de Mettje mit sien Sluuk in sien Mund an de Buuksieten un suugt dat dor in.

Annere Naams 
Moseley hett de Aaart unner den Naam Bipalium kewense beschreven, de hüdigendags noch gellen deit, man ok de annern Naams  Placocephalus kewensis un Sphyrocephalus kewense sünd bruukt wurrn.

Literatur 
 Hugh D. Jones: British land flatworms. British Wildlife, Februar 2005. S. 189–194. Bipalium kewense: S. 194. PDF
 Walther Arndt (1934): Die Landplanarienfunde in Deutschland. Mit einer Übersicht über die zurzeit aus Europa bekannten Terricolen. Zoogeographica, S. 375–392. Placocephalus kewensis (Mos.), S. 383f. PDF

Belege

Weblinks 

Plattwörmer