Scandiumoxid
Scandiumoxid (Sc2O3) is dat Produkt, dat bi’t Verbrennen vun elementar Scandium an de Luft tostannen kummt. De cheemsche Verbinnen entsteiht bi de Oxidatschoon vun Scandium to Sc3+ bi 800800 °C oder dör Gleihn vun Scandiumsolten. Dat Oxid is en witt Pulver mit en Smöltpunkt vun 2485 °C.

Egenschopppen 
Scandiumoxid kristalliseert in’t kuubsche Kristallsystem in de Ruumgrupp  mit den Gidderparameter a = 985 pm un söössteihn Formeleenheiten op en Elementarzell. In de Kristallstruktur sünd de Sc3+-Kationen sössfack vun Suerstoff in Form vun Oktaeders koordineert. Vun de Struktur her is Sc2O3 also mit de Lanthanoid-Oxiden vun’n C-Tyyp to verglieken, de ok bi de Strukturen vun Lanthanoid-Sesquioxiden in de allgemeenen Form Ln2O3 för Ln = Dy–Lu un Y vörkummt.

Bruuk 
Bruukt warrt Scandiumoxid to’n Doteren vun Magnetspiekers in de Reeknerinsudtrie. Dat Ümmagnetiseren warrt dorbi gaumaakt, wat dat Rekenvermögen vergröttert. Dat Oxid is bito dat Utgangsprodukt to’n Herstellen vun elemantar Scandium. Dat Oxid warrt dorbi toeerst in Scandiumfluorid (ScF3) överföhrt un denn mit Calcium to dat Metall reduzeert.

Borns 

Chemisch Verbinnen