Lucius III.
Lucius III. (oorsprünglich Ubaldo Allucingoli; * 1097 (?) in Lucca; † 25. November 1185 in Verona) weer van' 1. September 1181 bit to sien Dood Paapst.

Lucius wurr all 1141 vun Paapst Innozenz II. to'n Kardinalpreester vun Santa Prassede, 1159 to'n Kardinalbischop vun Ostia nömmt. 1138 weer he all to'n Kardinaldiakon vun Sant Adriano nömmt wurrn. Lucius tell to de engste Vertroote vun sien Vörgänger Alexander III. In de sien Utnannersetten mit den Kaiser Friedrich Barbarossa um dat mächtige toskaansche Arv  vun de Markgräfin Mathilde hett de diplomatisch versierte Kardinal versöcht to vermiddeln. Trotz sien vun verscheeden Lüüd ut sien Tiet gerühmten Gerechtigkeitssinn hett he dat aber nicht henkreegen, en för beid Sieden tofräestellen Lösung to finnen. As Legat weer he 1153 an den Verdrag vun Konstanz bedeeligt.

Nah sien Wahl hett Lucius, de noch ünner Bernhard von Clairvaux in den Zisterzienser-Orden upnommen wurrn weer, de begäng Geldtowennen an de  Bevölkerung vun Rom verwiegert. Bedingt ok dör de dorut wussen Unbeleevtheit vun den Paapst bi de Römer, gelung hüm dat nich, sück in'n Lateran to hollen: sien Weehen muss in Velletri stattfinnen.

In' Kamp gegen de röömsch Stadtregeeren reep Lucius III. den Erzbischof vun Mainz, Christian I. von Buch to Hülp, de ok tatsächlich versöcht hett, den Paapst bitostahn. Dat weer aber to Enn', as de Arzbischop unverwacht 1183 storven is. In disse Notlaag hett sück Lucius III. an den Kaiser wend, mit den he in Verona tosommendrapen is. 

Trotz sien politisch nich eenfack Situatschoon hett Lucius den Kaiser nich in all Punkten nahgeven. Immerhin hett man sück up en baldig Vörgahn gegen den Ketzeree verstännigt. Ok en wiederen Krüüztoog wurr in Utsicht nommen. Dagegen verweigerte der Papst die Krönung des Thronfolgers Heinrich zum Mitkaiser.

In' Oktober 1184 hett Lucius III. up dat Konzil vun Verona sien Dekretale Ad Abolendam bekanntgeven, de as bedüüdend Träe för de Herutbillen vun de Inquisitschoon gellt.

Ok wenn se sück deelwies eeinigt harr, keem dat nich mehr dorto, dat de kaiserliche Macht to Lucius sien Gunsten in Rom ingriepen dee. Lucius III. is in Verona storven un wurr in den dortigen Dom bisett.

En Folg vun sien Herrschap weer dat Upstocken vun dat Kardinalskollegium van 27 up 32 Liddmaaten.

Literatur 
 Bruno Steimer: Lexikon der Päpste und des Papsttums. Herder, Freiburg, ISBN 3-451-22015-6
 Ekkart Sauser: Lucius III. In: Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL). Band 5, Bautz, Herzberg 1993, ISBN 3-88309-043-3, Sp. 304–307.

Weblenken 

Paapst
Kardinal
Mann
Italien
Zisterzienser
Storven in dat 12. Johrhunnert
Boren in dat 11. Johrhunnert