Austraalsche Slubbaante
De Austraalsche Slubbaant(e) oder Austraalsche Slubbe (Anas rhynchotis) is en Aart mank de Antenvagels. Dor warrt se to dat Geslecht vun de Aanten an sik mit torekent. Dat gifft twee Unneraarden. De Nominatform Anas rhynchotis rhynchotis tellt to Australien siene Fauna. De Neeseelandsche Slubbaante is tohuse in Neeseeland. De IUCN meent, um de Austraalsche Slubbe bruukt een sik keen Sorgen to maken  (least concern) ein.

Systematik 

De Austraalsche Slubbaante höört to de Grupp vun de Slubbaanten, tohopen mit de europääsche Slubbaante, de Rode Slubbe un de Kapslubbe. Mank jem is de Rode Slubbe de lüttjeste Aart.

Kennteken 
De Austraalsche Slubbe is en middelgrote, slanke Aante. Dat Lief warrt 46 bit 53 cm lang. Wegen deit se in’n Döörsnitt 665 g. De Flunken kann se 70 bit 80 cm wiet ut’neen spannen. Waart un Aante verscheelt sik bi düsse Aart bannig. In sien Smuckkleed hett de Waart en blaugrauen Kopp. De Koppfeddern glimmert en beten wat. En langen, witten Streek vun vörn an de Ogen na unnen hen fallt up. Sunnerlich düütlich is he bi de neeseelannsche Unneraart. 

Dat Seken hett brune Feddern mit Placken dor up. De Ogen sünd bruun un Been un Föte wat bruun-orange. De Flunkenspegel is bi Waart un Aante good to sehn, wenn se flegen doot.

Wo se vörkamen deit
De Austraalsche Slubbe is bloß man up Neeseeland un in Australien tohuse. In Australien leevt se an Stäen, de wiet ut’neen liggen doot. En Populatschoon leevt in Australien sien Süüdwesten, en annere in’n Osten vun den Kontinent. Dor sünd de Gemarken, wo se vorkamen deit, veel grötter. Tahlriek is düsse Aante sunnerlich an de Systeme vun den Darling un Murray River. In de ööstlichen Gemarken kummt de Austraalsche Slubbe bit na de Tropen in Australien sien Norden hen vor. Ok up Tasmanien is düsse Slubbe tohuse. 

In Neeseeland finnt sik de Unneraart mit Naam „Neeseelannsche Slubbe“ up beide Eilannen. De neeseelannsche Unneraart warrt up 10.000 bit 100.000 Vagels taxeert, alltohopen finnt sik up de ganze Welt in beide Unneraarden twuschen 100.000 un 300.000 Slubben.

Wo se leven deit
Austraalsche Slubbaanten leevt tomeist an Söötwater. Dor gaht se mit’n Snavel dör dat flacke Water un dör’n Modder bi’t Över un sicht dor ehr Freten rut. In de lesten Johre nümmt dat to, datt düsse Aanten in Australien ok in Staubecken siedeln doot. An’n leevsten möögt se Water, wat mit dat Johr nich minner warrt un wo dat allerhand Waterplanten gifft.  An Brackwaters, Soltmeere un Münnen vun Ströme hoolt sik Austraalsche Slubbaanten nich veel up. Wenn dat bannig regent, treckt de Aante in Australien ok wieter na dat Binnenland rin. Se siedelt avers bloß man an Water, wenn se sik dor good versteken kann. Vunwegen, datt se afhängig is vun Regen, kummt se towielen bloß man an de Meere bi Süüdoostaustralien siene Küst oder an de groden Ströme vor, wenn dor dat Land overswemmt is. In düsse Tied is se in grode Swarms to sehn, ok tohopen mit annere Aanten.

Wat se freten deit
De Austraalsche Slubbe fritt meist Deerter, sunnerlich Waterflöh, Waterinsekten un lüttje Weekdeerter. Se nümmt avers ok Saat to sik. Liek, as de Slubbaante sicht se dat Water dör ehrn Snavel dör un prammst dat upnamen Water an’e Sieten wedder ut’n Snavel rut. Dat Freten blifft dor an de Snavellamellen bi hangen. Faken is to sehn, wie se bi’t Sichten gau swemmen deit. Bloß hen un wenn mol grünnelt de Austraalsche Slubbe un ganz roor is dat, wenn se mol dükern deit. Is antonehmen, datt se denn den Modder up’n Grund vun dat Water dörsichten deit.

Wie se sik vermehren deit
De Austraalsche Slubbe brott nich in Gruppen un boot enkelte Nester. Se treckt bloß man eenmol in’t Johr Junge up. Faken is dat Nest good versteken mank de Planten, nich wiet af vun’t Water. In Australien fangt de Aanten mit dat Eierleggen normolerwiese in’n Augustmaand an. In Neeseeland geiht dat eerst in Oktober un November los. De Aante leggt negen bit ölben Eier. Bröden deit alleen man de Aante. De Waart lett de Aante alleen, wenn dat mit’n Bröden losgeiht un wenn ok dat Rusen anfangt. Dat duert 24 bit 25 Dage, denn kruupt de Jungen ut. Dat duert um un bi acht Weken, denn könnt se flegen.

Literatur 
 P. J. Higgins (Rutg): Handbook of Australian, New Zealand & Antarctic Birds, Band 1, Ratites to Ducks, Oxford University Press, Oxford 1990, ISBN 0195530683
 Janet Kear (Rutg): Ducks, Geese and Swans. Oxford University Press, 2005, ISBN 0198546459
 Hartmut Kolbe; Die Entenvögel der Welt, Ulmer Verlag 1999, ISBN 3-8001-7442-1

Belege

Kiek ok bi
 List vun Vagels

Aanten an sik
Australien
Neeseeland
IUCN-Status gor keen Sorgen