Snippen an sik
De Snippen an sik (Scolopax), ok Boomsnippen nömmt, sünd en Geslecht mank de Snippenvagels. Dor höört acht Aarden to. Bloß de euraas’sche Boomsnippe un de Kanadasnippe hefft sik wiethen utbreedt. De annern Aarden gifft dat bloß in Japan, Neeguinea, up de Philippinen un in Indonesien. De Boomsnippen ehre neegsten Verwandten sünd de Himmelszeegen (Gallinago).

Kennteken
De Aarden vun de Snippen an sik laat bannig liek. Se hefft lange, dünne Snavels, en stevig Lief un brune oder swatte Feddern, datt se sik goot versteken könnt. De Ogen sitt an’e Sieten vun’n Kopp. So könnt se in 360 ° allens sehn. Gegen de meisten annern Aarden vun de Vagels over könnt se de Uppersiet vun ehren Snavel bewegen.

Wo se leven doot un wat se unnernehmt
Boomsnippen leevt in’n Woold. An’n Avend oder in’e Nacht söökt se ehr Freten, wenn se mit ehre langen Snavels an’e Eer togange sünd un Warvellose fangen wüllt. Overdag sünd se man swaar uttomaken, vunwegen datt de Farv nich wieter upfallt un se sik still hoolt. Wenn se sik vermehren wüllt, maakt se allerhand Lawei un fleegt in de Schummertied an’n Morgen un Avend un balzt dor denn bi rum.

Wecke Aarden dat gifft un wo se tohuse sünd
 Snippen an sik (Scolopax)
 Boomsnippe (S. rusticola). Vun Westeuropa hen bit na Japan. 
 Amamiboomsnippe (S. mira): Nansei-Inseln. 
 Neeguineaboomsnippe (S. rosenbergii): Neeguinea. 
 Malaiensnippe (S. saturata). Sumatra un Java. 
 Celebessnippe (S. celebensis). Sulawesi. 
 Philippinen-Boomsnippe (S. bukidnonensis). Luzon un Mindanao up de Philippinen. 
 Obisnippe (S. rochussenii). Obi un Bacan up de nöördlichen Molukken. 
 Kanadasnippe (S. minor). Noordamerika.

Literatur 
 Peter Hayman, John Marchant, Tony Prater: Shorebirds: an identification guide to the waders of the world. Houghton Mifflin, Boston 1986, ISBN 0-395-60237-8.
 Robert S. Kennedy, Timothy H. Fisher, Simon C.B. Harrap, Arvin C. Diesmos, Arturo S. Manamtam: A new species of woodcock from the Philippines and a re-evaluation of other Asian/Papuasian woodcock. In: Forktail, Band 17, Nr. 1, 2001, S. 1–12 (PDF Volltext).
 Colin Laurie McKelvie: Woodcock and Snipe: Conservation and Sport. Swan Hill, 1993.
 H. Mousley: The earliest (1805) unpublished drawings of the flexibility of the upper mandible of the woodcock’s bill. In: Auk, Band 51, Nr. 3, 1934, S. 297–301 (PDF Volltext).
 Gavin H. Thomas, Matthew A. Wills, Tamás Székely: A supertree approach to shorebird phylogeny. In: BMC Evol. Biol., Band 4, Nr. 28, 2004,  (PDF Volltext).

Weblenken

Kiek ok bi
 List vun Vagels, List mit plattdüütsche Vagelnaams to'n Lesen un Mitmaken.

Snippenvagels