Belgisch Kreisel
As Belgisch Kreisel (ok: Belgisch Rieg) betekend man bi de Radsport en Formatschoon, de en Grupp vun Radfohrers dör dat effektiv Utnutzen vun de Windschaa un Aflösen mit de Leedarbeit en energiesporend Fohrwies mögelk makt. De besteiht ut twee Enkelriegen, de sück tegennanner bewegen, d. h., een Rieg fohrt fohrt flinker, de anner Rieg (mit de aflöst Fohrers) ruch weg 2 km/h langsamer. An de Spitz vun de Formatschoon wesselt de jewiels Föhrende vun de flinkere Rieg in de langsamere Rieg sobold he mit sien Achterrad vullstännig an de Vörderrad vun de Föhrende ut disse Rieg vörbitrucken is. An’ Enn’ vun de Formatschoon wesselt de letzte Fohrer vun de Rieg mit de aflöst Fohrer röver an dat Achterrad vun de letzt Fohrer ut de flinkere Rieg, sobold as dat mögelk is. Dordör „kreiselt“ de Formatschoon insgesamt.

Dör disse Fohrwies wurrd de Föhrungsarbeit und dat Fohren in de Windschaa gliekmäßig tüschen de Fohrer vun de Kreisel verdeelt, wat aber ok de Nahdeel vun de belgisch Kreisel utmakt: Starker un nicht so stark Fohrer mööt immer glieks lang föhren. Dorüm wurr de  belgisch Kreisel hüüd nich mehr so faken fohren. 

Besünners, wo dat bargan geiht oder bi dat Mannschapstietfohren bi de Tour de France  fohrt man hüüd meest in en Enkeldrieg: Dorbi fohrt all Fohrer bit up de Föhrenden in’ Windschaa in en Rieg, de Vörderste lett sück nah dahn Föhrungsarbeit ganz nah achtern fallen un slutt sück dor weer an. Dormit könnt starkere Fohrer länger Föhrungsarbeit leisten. 

En Gruppe vun erfohren Fohrer berücksichtigt bi de Belgisch Kreisel ok den Windinfallswinkel.  Kummt deWind van’d Siet wurrd ok sietlich versett fohren, wobi dat Vörderrad sück ruch weg in de Midden tüschen Schaltung un Tretlager vun de Vördermann is. Dorbi kreiseln se so, dat de nah vörn fohrend Rieg up de windafwendt Siet fohrt. Dordör wurrd verhinnert, dat de Fohrer, de ut de Föhrung rut geiht, noch um dat Vörderrad vun sein Nahfolger „herumfohren“ moot. Dorto muss he denn nemelk kört Gas geven un in de richtige Moment die Siet wesseln – en Technik, wor to man en inspeelt Mannschap bruukt (so nömmt „Över-Kopp-Aflösen“).

Ännert sück in de Streckenverloop de Siet, vun de de Wind schräg infallt, moot man ünner Ümstännen de Dreihrichtung vun de Kreisel ännern. 

Radsport