Moss-Wandlüse
De Moss-Wandlüse (Peloridiidae) sünd de eenzigste Familie mank de Schedensnavels (Coleorrhyncha), de hüdigendags noch leven deit. Vunwegen ehre Morphologie un vunwegen molekulare Unnersökens weert se binnen de Snavelinsekten (Hemiptera) as Sustergruppen vun de Wandlüse (Heteroptera) ankeken. De ollerhaftigen Schedensnavels höört to en Grupp vun ole Överreste vun Insekten ut Gondwana mit to. Se hefft sik in dat late Perm vun de Wandlüse afscheden. Dat is bi 230 Mio. Johre her. To de Moss-Wandlüse höört 32 Aarden un 17 Geslechter mit to..

Wo se vorkamen un wie se leven doot
De Moss-Wandlüse sünd tohuse in de matigen Regenwolden in de Subantarktis up de Süüdhalfkogel. Sunnerlich kaamt se vor in  Australien, Tasmanien, Lord Howe Island, Neeseeland, Neekaledonien, Argentinien un Chile. Dat dutt dor al up hen, datt se al leevt harrn, as de Ooldkontinent Gondwana ut’neen fullen weer. Se leevt in högere Lagen bloß man in fuchtig Moss, in Flechten un in de Streihlage vun Nothofagus-Woold.

Systematik 
Peloridium hammoniorum weer de eerste Aart ut de Familie vun de Moss-Wandlüse, de funnen wurrn is. Michaelsen hett se up dat Eiland Navarino in’n Süden vun Chile (in Füerland) funnen un Breddin hett se 1897 to’n eersten Mol beschreven. Vunwegen ehre Morphologie hett he ehr to de Wandlüse torekent.

Aarden 
De Familie vun de Peloridiidae besteiht ut 32 Aarden in 17 Geslechter.
Neeseeland (9 Aarden):
 Oiophysa ablusa
 Oiophysa cumberi
 Oiophysa distincta
 Oiophysa paradoxa
 Oiophysa pendergrasti
 Xenophyes cascus
 Xenophysella greensladeae
 Xenophyes kinlochensis
 Xenophysella stewartensis

Chile/ Argentinien (7 Aarden):
  Idophysa chonos 
  Kuscheloides edenensis 
  Pantinia darwini 
 Peloridium hammoniorum
  Peloridora holdgatei 
 Peloridora kuscheli
 Peloridora minuta

Australien/ Tasmanien (12 Aarden):
  Chraspedophysa monteithi 
  Hackeriella brachycephala 
  Hackeriella echina 
 Hackeriella veitchi
 Hemiodoecellus fidelis
 Hemiodoecus acutus
 Hemiodoecus crassus
 Hemiodoecus leai
 Hemiowoodwardia wilsoni
 Howeria kingsmilli
 Peltophysa minor
 Rhacophysa taylori

Neekaledonien (4 Aarden):
 Oiophysella constans
 Oiophysella cristata
 Oiophysella degenerata
 Oiophysella marginata

Literatur 
 W. Westheide & R. Rieger (Rutg.) (1996): Spezielle Zoologie, Teil 1: Einzeller und Wirbellose Tiere. Gustav Fischer Verlag, Stuttgart, Jena, New York. S. 658–659, ISBN 3-437-20515-3.
 P. Ax: Multicellular Animals (2003): The Phylogenetic System of the Metazoa., Beispielseite, Springer Verlag, Berlin, S. 316 ff, ISBN 3-540-67406-3.
 Th. Bourgoin & B.C. Campbell (2002): Inferring a Phylogeny for Hemiptera: Falling into the "Autapomorphic Trap". - In: Denisia 4 (2002), N.F. 176: 279–328.
 H. Hoch, J. Deckert & A. Wessel (2006): Vibrational signalling in a Gondwanan relict insect (Hemiptera: Coleorrhyncha: Peloridiidae). Biol. Lett. 2, 222–224, Onlinepublikation im Februar 2006 PDF
 D. Grimaldi & M. S. Engel: Evolution of Insekts. Cambridge University Press 2005, ISBN 0-521-82149-5.

Belege

Weblenken 
Teeknung University of Michigan Museum of Zoology, Animal Diversity Web, copyright: Michigan Science Art

Snavelinsekten