Liar Liar
Liar Liar (op plattdütüsch so veel as „Lögener Lögener“; dt. Titel: Der Dummschwätzer) is de Titel vun en US-amerikaansche Filmkummedie ut dat Johr 1997, bi de Jim Carrey de Hööftrull speelt. Speelbaas weer Tom Shadyac.

Inholt 
Fletcher Reed is scheedt un arbeit spoodriek as Afkaat. Man, faken paseert dat, dat he sien Versprekens gegenöver sien Söhn Max nich inhollen deit. Max is doröver teemlich daalslahn, wat den Kuntakt to sien ehmolige Fro Audrey tosätzlich belasten deit, ofschoonst se em jümmer noch todoon is. As Fletcher em wedder mol versett hett, wünscht sik Max op sien Geboortsdagsfier bi’t Utblasen vun de Kersen, dat sien Vadder 24 Stünnen nich lögen kann.

De Wunsch warrt Wohrheit, un dat jüst an den Dag, as Fletcher en wichtigen Prozess bi Gericht hett. Sien Opgaav is, in en Scheedungsprozess en hoge Affinnen ruttohalen, ofschoonst de Ehverdrag wat anners seggt. As Lohn steiht för em in Utsicht, dat he Partner an de Kanzlei warrt. As he markt, dat he nich lögen kann, versöcht he allens, den Prozess verleggen to laten. Man wegen sien ne’e Ehrlichkeit, kriggt he dat nich op de Reeg. Opletzt kann he liekers nawiesen, dat de Ehverdrag nich gellt un de Fro, de he vertreden deit, rechtmatig Anspröök op ehrn Deel an’t Vermögen ut de Eh hett. Man, de warrt raffgierig un verlangt nu ok noch, dat se alleen dat Sorgrecht för jemehr gemeensomen Kinner kriggt. Dorophen geiht Fletcher in de Luft un beschulligt den Richter sogor, dat Recht to bögen. Dat Enn is, dat he sien Arbeit verlütt un in’t Gefängnis lannt. Sien ehmolige Sekretäärsche haalt em aver op Kaution rut.

Intwüschen hett Fletscher markt, wo wichtig Max und Audrey för em sünd. Man, Audrey hett intwüschen besloten, mit ehrn ne’en Partner vun Los Angeles na Boston to tehn, üm Max för wietere Lögen to schulen. Fletcher versöcht noch op de Startbahn vun’n Flaaghaven to hinnern, dat de Fleger loskummt. Ofschoonst he dorbi verunglücken deit, blifft de Fleger ünnen. Audrey blifft in Los Angeles. Een Johr later, as Max wedder Geboortdag hett, finnt de beiden wedder to’nanner.

Kritik 
Op ReelViews tell James Berardinelli den Film to de amüsantesten Filmen vun Jim Carrey un loov sien starke Dorstellen. He schreev ok, dat de Film en poor Elementen vun’t Fimlmdrama bargen de, de aver nich richtig funkschoneert harrn.

Roger Ebert hett in de Chicago Sun-Times vun’n 21. März 1997 ok dat bannig starke Dorstellen vun Jim Carrey loovt.

De Film-dienst 10/1997 beteken de Kummedie as harmlos, dat Speel vun Jim Carrey dorgegen as furios. De TV Movie 11/1997 weer vun de Regie vun Tom Shadyac andoon, de he mit veel Leev maakt harr, un schreev dat Carrey sien fienföhlige Siet wiesen de.

Utteken 
De Film weer vör tosamen teihn Priesen vörslahn, dorünner ok för den Golden Golbe för Jim Carrey. Wunnen hett de Film opletzt veer Priesen:
 1998: den MTV Movie Award in de Kategorie Best Kummedie-Dorstellen för Jim Carrey
 1998: den Blockbuster Entertainment Award in de Kategorie Leevst Dorsteller för Jim Carrey
 1998: den ASCAP Award in de Kategorie Block Buster Entertainment Award för John Debney
 1998: den People's Choice Award in de Kategorie Leevste Kummedie-Speelfilm

Anners wat 
De Schauspeler Jason Bernard, de den Richter speelt hett, is doodbleven kort nadem de Film fardigstellt weer. Em is de Film todacht worrn..

In dat Dreihbook hett sik en Fehler insleken: Ofschoonst Fletcher nich lögen kann, vertellt he sien Sekretäärsche en Nootlöög un seggt, dat he de Fraag nich richtig verstahn harr, wat aver in de Szeen dorför de Fall weer. Na sien Flöök harr he dat egentlich nich maken künnt.

Borns

Weblenken

Kritiken to’n Film op Rotten Tomatoes
Sammelte Kritiken ut Daagblöd op Metacritic.com 
Film
Film ut dat Johr 1997
USA
Filmkummedie