Swaangoos
De Swaangoos (Anser cygnoides) is en Goos ut de Familie vun de Aantenvagels. Se warrt to de Feldgöse torekent. To'n eersten Mol is se 1758 beschreven wurrn vun Linnaeus.

Kenteken 
Düsse Goos warrt bit to 90 cm groot. De Feddern sünd to'n gröttsten Deel graubruun mit helle Striepen. De Unnersiet vun den Kopp un de Vörsiet vun'n Hals sünd wat heller. Den Kopp siene Uppersiet un de Achtersiet vun'n Hals sünd dunkerbruun-grau.Unner'n Steert sünd de Feddern witt. De Vagel hett en sunnerlich groten Snavel un orange Poten.

Wat se freten doot 
Swaangöse freet sunnerlich Gras un annere Planten.

Swaangöse un Minschen 
De Minschen hefft de Swaangoos faken krüüzt mit de Graugoos. De Krüzungen heet denn „tamme Goos“ oder „Buerngoos“ un weert veel holen.

Wo se vörkaamt 

Fröher hett de Swaangoos in grote Deele vun Asien leevt. Vunwegen, datt de Umwelt sik dor ännert, sünd se dor jummers roorer wurrn. Hüdigendags leevt se noch in Thailand, China, Japan, Taiwan, Korea, de Mongolei un Russland in Siedland in Sump un Brook. In Düütschland gifft dat en Kolonie vun Swaangöse in de Rhien-Neckar-Region, de dor ok bröden deit. Dor hannelt sik dat um Afkamen vun utbüxte Göse bi. Up de Rode List vun de IUCN staht de Göse unner den Status „kann in Gefohr kamen“.

Literatur 
 Janet Kear (Rutg): Ducks, Geese and Swans. Oxford University Press, 2005, ISBN 0-19-854645-9
 Josep del Hoyo et al.: Handbook of the Birds of the World, Band 1 (Ostrich to Ducks). Lynx Edicions, 1992, ISBN 84-87334-10-5
 Hartmut Kolbe: Die Entenvögel der Welt. Ulmer Verlag 1999, ISBN 3-8001-7442-1

Weblenken 

Feldgöse
IUCN-Status in Gefohr