Swart Humor
As Swarten Humor warrt de Oort vun Humor betekent, de Saken behannelt, de ünner normal Ümstännen as eernst oder Makaber ansehn warrt. Dat künnt Verbreken, Süük oder Dood wesen, de op satirische Wies behannelt warrt oder in en Wies, de dat mit Afsicht nich so eernst nimmt. Faken warrt dorbi Themen bruukt, de vun de Sellschop jüst düchtig acht warrt. Swart Humor bruukt faken paradoxe Stilfiguren. Dorbi geiht dat teemlich üm Saken, wo över diskuteert warrt, of man sik dor överhööft över lustig maken dröff un woneem man sik vunwegen den goden Smack torüchhollen schüll. Dat gellt in sünnerem Maat för Themen, de de Religion oder de Sexualität bedraapt.

An’n swarten Humor wiest sik ok an’n düüdlichsten de Opfaten vun Siegmund Freud, dat Dööntjes as en Ventil bruukt warrt för dat Uteneensetten mit Rebeden, de vun de Sellschop as Tabu ansehn oder dorto maakt warrt.

Anners at bi den kranken Humor (engelsch: sick humour) liggt dat hööftsächlich Stilmiddel vun den swarten Humor nich in dat eenfache Warken vun’n Schock dör de dorstellte Saak. Dööntjes över Poggen in’n Mixer oder dode Babys tellt dorüm nich to’n swarten Humor, wiel dor dat satirische Element fehlt un en Pointe de över den Schock rutgeiht.

Swart Humor, de vun den Bedrapenen sülvst utgeiht, warrt ok Galgenhumor nöömt.

Literatur (hoochdüütsch) 
 André Breton: Anthologie des schwarzen Humors, München : Rogner und Bernhard, 1971
 Reinhard Federmann: ...und treiben mit Entsetzen Scherz. Die Welt des Schwarzen Humors, Tübingen : Erdmann, 1969
 Michael Hellenthal: Schwarzer Humor. Theorie und Definition, Essen: Verlag die Blaue Eule, 1989, ISBN 3-89206-303-6
 Gerd Henniger: Zur Genealogie des Schwarzen Humors. In: Neue Deutsche Hefte 13 (1966), Verlag Neue Deutsche Hefte, Berlin, S. 18–34

Weblenken 
Gedichtesammeln to’n Swarten Humor

Humor