Gallienus
Publius Licinius Egnatius Gallienus (* 218; † September 268) weer en röömschen Kaiser vun 253 af an bit 268 un röömschen Kunsel. In de Johren bit 260 hett he tosamen mit sien Vadder Valerian regeert, 260 tohopen mit sien Söhn Saloninus. Gallienus sien Vadder weer ut goden Huse, he stamm ut de ole Patrizierfamilie „Gens Licinia“ un so sünd Vadder Valerian un Söhn Gallienus denn ok mit veel Juchei dör den röömschen Senaat annahmen wurrn as twee „Augusti“ (Kaisers), un nich, as dat begäng weer, de een as „Augustus“ (Kaiser) un de annere as „Caesar“ (Viezkaiser).

Leven un Familie
Gallienus hett Iulia Cornelia Salonina freet. Mit ehr hett he dree Söhns harrt: Valerianus, Saloninus un Marinianus. He is 253 Kaiser wurrn, nadem de vörmolige Kaiser Aemilianus in en Slacht vun siene egenen Truppen an’e Siet maakt wurrn weer un düsse Truppen, tohopen mit den Senaat, denn Gallienus sien Vadder to’n Kaiser beropen harrn. 

Up Gallienus sien Naam steiht en twiefelhaftigen Rekord: In keen annere Herrschop, as man in siene, hett dat jemols so veel Usurpators geven. Een vun düsse upsternaatschen Kaisers, dat weer  Postumus, hett sülms en egen Riek grünnt, mit Senaat, Prätorianers un allens annere. Düt Riek hett hüdigendags den Naam Galloromaansch Riek kregen. Dat scholl bestahn blieven vun 260 (na den Moord an Saloninus) bit 274, as Tetricus I. un Tetricus II. sik övergeven döen an Kaiser  Aurelianus. Blangen all Throonprätendenten geev dat en Barg vun Barbarenstämme, de jummers noch togange weern, in de Grenzen vun dat Riek in to fallen. Up datt de Katastrophen vull weern schollen, is Gallienus sien Vadder denn ok noch in den Krieg gegen dat Sassanidenriek vun Schahpur I. siene Truppen grepen un insparrt wurrn. Dat duer nich lang, dor harrn se em doot maakt. 

Dat Volk scholl avers nix mitkriegen vun düsse Probleme un dor hett sik Gallienus sunnerlich mit Propaganda afgeven. Dor is he unbannig goot mit torann kamen, as dat utsütt. He hett dat Volk up siene Siet tagen, as he en grote Masse vun Münten mit sien Bild rutgeev. Dor weer he as framen Mann mit Kuraasch up to sehn, as Winner un as een, de gnädig weer un unner den Schutz vun allerhand Gödder stahn dö.

Wat he tostann bröcht hett
Veel Historikers hefft Gallienus as en swacken Kaiser ankeken, vunwegen de velen Upstänne in sien Riek. Man he hett ok grote Reformen towege bröcht bi dat Militär un ok in de Politik. So hett he in de Armee en Riedertrupp upstellt, de slank an de Stäe vun en Upstand kamen konn. Dat weer dormols nödig. Ok hett he den Senaat wat vun siene Macht afsneden. So duer dat nich so lang mit dat Towegebringen vun Beslüsse. In dat Edikt vun Gallienus hett he 260 ok en Toleranzedikt för Christenlüde in dat Riek kunnig maakt, dat för veertig Johre gellen scholl. 

Man he hett sik mit siene Reformen veel Fiende maakt un so is he in’n September 268 an de Siet bröcht wurrn. Bi de Verswörers weern unner Umstänn ok siene Nafolgers Claudius Gothicus un Aurelianus mit bi. Claudius hett Gallienus denn avers to’n Gott verklaarn laten. Dor güng em dat dor üm bi, datt he as Nafolger vun so en göttlichen Vörweser beter dorstünn.

Weblenken
W. Ramsay, art. Gallienus, in W. Smith (ed.), Dictionary of Greek and Roman Biography and Mythology, II, Londen, 1870, pp. 220-221.
R.D. Weigel, art. Valerian (A.D. 253-260) and Gallienus (A.D. 253-268), in DIR (1998).

Röömschen Kunsel
Kaiser vun Rom
Politiker
Mann
Antike
Boren in dat 3. Johrhunnert
Storven in dat 3. Johrhunnert