नारायण गुरु
नारायण गुरु हे केरळामधील समाजसुधारक होत .चेम्पा पंती हे त्याचे गावाचे  नाव . लहानपणी त्यांना नानू असे म्हणायचे . त्याच्या वडिलांचं नाव मातन आणि आई चे नाव कुही . आणि इजवा समज्यात जन्मले . 

नारायण गुरू यांची आर्थिक परिस्थिती खूप हलखीची होती. पण ते खूप हुशार होते.आणि त्यांनी मोठपणी संस्कृत व आयुर्वेद आणि जोतिषशास्र यांचे अध्ययन केलं . नंतर शाळा काढली आणि शिक्षणा पासून  वंचित असलेल्या मुलांना शिकवू लागलें.पण मात्र त्यांचे मन काही लागेना आणि एके दिवशी कुठतरी अज्ञान ठिकाणी निघून गेले . 

यात सगळ केरळ व तामिनाडू फिरले. तमिळनडू त अय्याऊ  नावाचा साधू भेटला  त्या साधूने नारायण गुरू यांना योग अभ्यास शिकवला . अभास करत असताना तिथल्या पशू पक्षांशी मैत्री झाली. इतकी की त्यांना पक्षाच भाषा समजू लागली . पुढे जाऊन त्यांना एक योगिनी भेटली तिने गुरू यांना सांगितले की आता यांपुढे  तुझे सर्व आयुष तुझ्या सारख्या लोकांना खर्ची कर .या नंतर ते गावो गावी फिरून सांगू लागले . "माणुसकीने माणसाला जोडा " "माणसाचा धर्म एक आहे." 

त्याची ख्याती दिवसेन दिवस वाढली गुरू यांची केरळात  आश्रम सुरू केली . व गुरू यांची प्रसिद्धी त्या वेळीं महात्मा गांधी व रविंद्र नाथ टागोर यांच्या पर्यंत गेली व गांधी पण त्यांना  त्यांच्या आश्रमात भेटायला गेले . लोकांच्या मनात नारायण गुरू बद्दल एवढं भक्ती भाव की त्याच्या शब्द  जणू काही आदेश च .समज सुधारणा चे काम नारायण गुरू यांनी चाळीस वर्ष केले आणि १९२६ सालीं त्याचे निधन झाले. 

￼    

मल्याळी समाजसुधारक
इ.स. १८५४ मधील जन्म
पुरुष चरित्रलेख
इ.स. १९२८ मधील मृत्यू