दान
दान हे दातृत्वशक्ती किंवा आर्थिक स्थितीवर अवलंबून नसते तर,अर्थिक मोहावर,व आसक्तीवर अवलंबून असते.दान हे सत्पात्री व गरज असणाऱ्यांना व्यक्तिंना दिले पाहिजे.(संस्कृत-वृथा दानम् समर्थस्य)

ध्यानं परं कृतयुगे  त्रेतायां ज्ञानमुच्यते |
द्वापरे यज्ञमेवाहुः दानमेव कलौ युगे || (कूर्म पुराण २७.१७)

कृतयुगात ध्यान, त्रेतायुगात ज्ञान, द्वापरयुगात यज्ञ आणि कलियुगात दान ही सर्वश्रेष्ठ साधने आहेत.

पुरातनकाळातील भारतातील महान दानी व्यक्ती
 दधीचि ऋषी - यांनी वृत्तासुराला मारण्यासाठी आपल्या अस्थींचे इंद्राला दान केले.
 राजा रघु (दशरथाचे आजोबा)- सर्व संपत्ती ब्राम्हणांना दान केली.
 हरिश्चंद्र - स्वप्नात दिसलेले प्रत्यक्ष उतरवुन आपले संपूर्ण राज्य ऋषी विश्वामित्रांना दान केले.
 शिबी राजा - कबुतराचे प्राण वाचविण्याकरीता आपल्या अंगावरचे मांस काढुन दिले.
 बळी राजा - 
 कर्ण - जन्मतः प्राप्त कवच कुंडलांचे दान दिले.

सामाजिक अर्थशास्त्र