Mastoidne ćelije
Mastoidne ćelije () su šupljinice nepravilno grozdasto smeštene u mastoidnom nastavku () slepoočne (temporalne) kosti. Fiziološki, one imaju značaj u povećavaju rezonantnih karakteristika srednjeg uva i olakšavanju slpoočne kosti (jer su su ispunjene vazduhom), a klinički jer predstavljaju put širenja infekcije na brojne okolne strukture u lobanjskoj duplji.

Embriologija 
Mastoidne ćelije nastaju procesom pneumatizacije mastoidne kosti iz bubne duplje preko ulaza () koji vodi u prvu, najstalniju i najvažniju mastoidnu ćeliju „antrum” (). 

Odmah po rođenju kod odojčeta od svih mastoidnih ćelija postoji samo antrum, da bi se u trećoj ili četvrtoj godini života deteta sistem ćelija dobro razvio. Međutim mastoidnih ćelija dostižu svoj maksimum tek u doba puberteta.

Postoje velike individualne razlike između pojedinih osoba, počev od potpune aplazije mastoidnih ćelija do hiperpneumatizacije koja može ići sve do vrha piramide i u zigomatičnu kost. 

Oboljenja srednjeg uva, koja nastaju u detinjstvu, počev od rođenja pa sve do puberteta, mogu sprečiti normalan razvoj mastoidnih ćelija.

Funkcionalni i klinički značaj 
Mastoidne ćelije imaju sledeći funkcionalni i klinički značaj (topografski i patološki):
 Težinski olakšavaju slpoočnu kost, 
 Povećavaju rezonantne karakteristike srednjeg uva, 
 Predstavljaju put širenja infekcije na brojne okolne strukture, što im daje veliki značaj u topografiji i u patologiji.
Od posebnog kliničkog značaja je antrum oko koga se sve ostale cćelija razvijaju i dolaže često u neposredni odnos sa srednjom i zadnjom moždanom jamom, unutrašnjim uvom, sigmoidnim sinusom i živcem lica (n.facijalisom).

Galerija anatomskih struktura mastoidnog nastavka

Izvori

Spoljašnje veze 

Уво